Skip to main content

Full text of "Katalogos tōn en tais bibliothēkais tou agiou orthous Ellēnikōn kōdikōn"

See other formats 


ΟιςίΙίζθοΙ  6γ  ίήβ  ΙιίΙθπίθΙ  ΑΓοήίνθ 
ίη  2018  ννϊίή  ίυηοΙίης  ίΐΌΐη 
Θθΐΐγ  Βθ5θ3Γθή  ΙηδΙϊΙυίθ 


ήίίρ5://3ΓθΙιίνθ.θΓ9/οΙθί3ίΐ5/Ι<3ί3ΐθ9θδίοηθηΐ3θ2ΐ3ΐηρ 


ΟΑΤΑΙιΟβϋΕ 


ΟΕ  ΤΗΕ 

(ΙΙλΕΕΚ  ΜΑΝϋδΟΒΙΡΤδ  ΟΝ  ΜΟϋΝΤ  ΑΤΗΟδ. 


ϋοηΟοη:  Ο.  <1.  ΟΕΑΥ  ανο  80Ν8, 

ΟΑΜΒΚΙϋΟΕ  ΌΝΙΥΕΚ8ΙΤΥ  ΡΚΕ88  ΛΥΑΚΕΗΟυδΕ, 
ΑνΕ  ΜΑΒΙΑ  ΕΑΝΕ. 

®ΐΗ33πώ:  50,  λΥΕΕΒΙΝΟΤΟΝ  8ΤΒΕΕΤ. 


υ,ρίρ^ίο  ·  !'  ■  Α.  ΒΚΟΟΚΗΑυδ. 
ρ.Εΰι  Ιογ)ϊ:  ΤΗΕ  ΜΑΟΜΙΕΕΑΝ  ΟΟΜΡΑΝΥ. 
Βηητδπρ :  Ε.  8ΕΥΜΟΤΤΚ  ΗΑΕΕ. 


ΠΡΟΛΟΓΟΣ 


Μ  «τα  την  εν  ετε  ι  1895  έκδοσιν  του  πρώτον  τόμου  τον  μετά  χεΐρας  Καταλόγου  ύπελείποντό  μοι  εν 

χειρόγραφα)  μονοί  οι  κατάλογοι  γτών  κωδίκων  των  ευαγών  μονών  'ϊβηρων  καί  Αγίου  ΐίαντελεη  μονος.  Αλλά, 

μαθών ,  ότι  ταυτης  τής  μονής  η  βιβλιοθήκη,  μόνον  255  κώδικας  ελληνικούς  κεκτημένη  κατά  την  εν  ετε ι 

1880  εμην  εν  τω  'Αγίω  Όρει  διατριβήν,  είχεν  εν  τω  μεταξύ  χρόνω  μεγάλως  πλουτισθη  διά  προςκτησεως 
πλείστων  όσων  νέων  κωόίκων,  υπέλαβον  έπιβαλλομένην  μοι  δευτέραν  εις  " Αγιον  'Ορος  επιδημίαν.  ^κοπος 
8ε  ταυτης  ονκ  ην  μόνη  τον  καταλόγου  της  μονής  ταυτης  η  σνμπληρωσ ις,  αλλά  καί  η  αναγραφή  των 
κωδίκων  των  άποκειμενων  εν  ταΐς  μοναΐς  Αανρας  καί  βατοπεδίου,  ταΐς  μόναις  μη  σνμπεριληφθείσαις  εις 
το  παρ'  έμον  τω  1880  συντελεσθέν  εργον,  καί  των  εν  σκηταις  δέ  σποράδην  κατακε ιμενων.  'Ανεκοίνωσα 
δέ  την  εμην  πρόθεσιν  τοϊς  προφρόνως  ίθννοονσ  ι  τά  του  Κανταβριγιακον  τυπογραφείου,  οΐ  προθυμως 
άνελαβον  τάς  δαπάνας  νέας  αποστολής,  εφ’  ώ  μυρίας  απονέμω  αυτοις  τάς  χάριτας. 

Ήκολουθησ αν  δε  μοι  το  δεύτερον  επιφοιτησαντι  εις  το  Άγιον  " Ορος  επί  μήνας  δυο  καί  ημισυν  το 

θέρος  του  1895,  ονδενος  φεισάμενοι  πόνου  προς  έπιτέλεσιν  του  βαρέος  εργον,  των  μεν  τω  1880  μετ' 
εμοΰ  συνεργασθέντων  ό  φίλτατός  μοι  διδάκτωρ  της  φιλολογίας  καί  νυν  γενικός  επιθεωρητής  των  δημοτικών 
σχολείων  Φίλιππος  Τεωργαντάς,  προς  δ'  αυτω  εκ  των  νεωτέρων  μου  ομιλητών  6  Σωκράτης  Κ ονγέας,  τότε 
μέν  φοιτητής,  νυν  δέ  διδάκτωρ  της  φιλολογίας,  6  Αδαμάντιος  ’ Αδαμάντιον,  τότε  μεν  φοιτητής,  νυν  δε 

διδάκτωρ  της  φιλολογίας  καί  διευθυντής  της  εν  Ταϊγανίω  της  ’ Ρωσίας  ελληνικής  σχολής,  καί  ό  Βασίλειος 
Κ αργαδουρης,  τότε  μεν  φοιτητής,  νυν  δέ  τελειόφοιτος  της  φιλολογίας. 

Αλλά  της  αποστολής  εκείνης  6  σκοπός  εν  μέρει  μόνον  έπετενχθη,  άτε  των  πάτερων  των  ευαγών 
μονών  Αανρας  καί  Β ατοπεδίου  ονκ  έπιτρεφάντων  μοι  την  σύνταξιν  τον  καταλόγου  των  εν  αυτάίς  άποκειμενων 
κωδίκων.  Αυτοί  δ’  έχόμενοι  τον  έργου,  τους  ίδιους  θησαυρούς  διά  των  ιδίων  γνώσεων  προτιμώσιν  άναδείξαι 
καί  εμφανείς  τη  επιστήμη  μετά  δούναι.  Φθόνος  ουδείς.  Οί  δέ  Ρώσοι  τον  Αγιου  ΙΙαντελεημονος,  στεργοντες 
την  τών  θύραθεν  εις  τά  εαυτών  άναμιξιν,  προθυμως  συνεχώρησάν  μοι  έξαιτησαμενω  την  τον  κατάλογον 
σνμπληρωσιν.  Έν  τη  αυτή  δ'  αποδημία  ηδννήθην  καταλέξαι  μέν  τους  κώδικας  της  σκητης  Κα νσοκαλνβιων 

τους  τ’  εν  τω  Κυριακώ  της  Αγίας  Ύριάδος  καί  τους  εν  τη  καλνβη  της  φιλόκαλου  αδελφότητας  τών 
'Ιωασαφαίων  ζωγράφων,  άναγράφαι  δέ  καί  τους  από  του  1 880  προςθέτους  κώδικας  τών  ευαγών  μονών 
Τρηγορίου  καί  Καρακάλλου  καί  άλλα  δε  τινα  έπανορθώσαι  καί  συμπληρώσαι,  εν  ταΐς  Αιορθωσεσι  καί 

Π  ροςθηκαις  εν  τελεί  τουδε  του  τόμον  συμπεριληφθέντα.  Σ,υμπεριέλαβον  δ  εις  τον  Κατάλογον  και  εν 
ψαλτήριον  της  ρωσικής  σκητης  του  ΡΙροφήτον  Ήλιου,  τών  μοναχών  αυτής  μετ  επίμονους  μου  αιτήσεις 


VI 


ΠΡΟΛΟΓΟΣ 


τοντον  καί  μόνον  τον  κώδικα  έπιδειξαμένων  μου,  εϊ  καί  νπάρχουσ ιν  οί  νομίζοντες,  δτι  καί  άλλοι  ελληνικοί 
κώδικες  εΰρηντα ι  έναποκεκρυμμένοι  έν  τη  σκητη.  Τέλος  δ’  οί  τ τατέρες  της  σκητης  Άγιου  Άνδρέου,  εν 
η  άπόκεινται  άλλοι  τε  κώδικες  ελληνικοί  καί  τών  τταρά  τοΰ  Σεβαστιανώφ  δ’  έ|  άγιορειτικών  μονών 
συλλεχάέντων  τινές,  καίπερ  έπι  σπερχώς  μου  δεόμενου,  άνέβαλον  εις  άλλοτε  την  καταγραφήν  τών  παρ’ 
έαυτοΐς  χειρογράφων  βιβλίων. 

Ο υτω  δη  δ  νυν  τοΐς  φίλοις  της  ελληνικής  παιδείας  παραδιδόμενος  δεύτερος  τομος  τοΰ  Καταλόγου 
■περιλαμβάνει  πλην  τών  βραχέων  εν  τελεί  συμπληρωμάτων,  περί  ών  έποιησάμην  λόγον,  δυο  μάλιστα 
μεγάλας  άναγραφάς,  την  τών  κωδίκων  της  μονής  Ίβηρων  καί  την  των  της  μονής  Άγιον  ΤΙαντελεημονος. 
Καί  η  μεν  τών  ίβηριτικών  κωδίκων  αναγραφή  έστιν  η  εν  έ'τει  1880  παρ’  έμοΰ  καί  τών  περί  εμέ  γενομενη. 
Ή  δε  τών  της  ρωσικής  μονής  εστι  τό  πλεΐστον  νέα,  άτε  τών  πλείστων  κωδίκων  προςκτηθέν των  μετά 
το  1880.  Γίροφρονε'στατα  δ’  έπεκούρησέ  μοι  έργαζομένω  συν  τοΐς  περί  εμέ  6  της  μονής  λογιώτατος  καί 
άγα#ώτατος  βιβλιοφύλαξ,  πατήρ  Ματθαίος,  ό'ς  καί  παρέσχε  μοι  προς  χρησιν  ην  εΐχεν  ηδη  συντεταγμενην 
ελληνιστί  βραχεΐαν  των  κωδίκων  αναγραφήν.  Άλλα  καί  μετά  την  έ£  Αγίου  Όρους  αναχωρησιν  προ¬ 
θυμότατος  αεί  έδείχθη  έπι στελλών  μοι  περί  των  έμών  ερωτημάτων  καί  συμπληρων  ε'ί  τι  κενόν  καί  δεομενον 
διαφωτίσεως  υπήρχε ν  εν  τώ  έμω  καταλόγω.  Οΰ  μην  αλλά  καί  όλως  ίδιον  έαυτου  εργον  έστιν  η  ανα¬ 
γραφή  τών  τ’  εν  τη  βιβλιοθήκη  τοΰ  τυπικαρείου  τοΰ  Καβολικοΰ  της  μονής  άποκειμένων  κωδίκων  (αρ. 
6360 — 6407)  καί  τών  μουσικών  χειρογράφων  βιβλίων  (άρ.  6408 — 6534).  Έπί  πάσι  δε  τοΰτοις  μυριας 
ομολογώ  χαριτας  τώ  ειλικρινεΐ  τουτω  τών  γραμμάτων  φιλώ. 


Οΰτω  δ’  εκ  τών  ενοντων  περατώσας  τδ  έμδν  εργον  καί  παραδίδων  αυτό  άποτετελεσμένον  τό  γε  νΰν 
έχον,  κηρύττω  έμαυτον  πρόθυμον  συμπλήρωσα ι  αυτό  διά  της  αναγραφής  τών  κωδίκων  τών  άποκειμένων  εν 
Λαύρα,  Βατοπεδίω  καί  Άγίω  Άνδρε α  φεραγίω'),  αν  ποτέ  άλλα  δό£η  τοΐς  εν  αΰτοΐς  μονάζουσιν. 

’ Απαρτίζων  δε  τους  πίνακας  τους  προςαρτηθέντας  εν  τελεί  της  συγγραφής,  εμερίμνησα  όσον  ένην 

πληρέστερους  αΰτοΰς  παρασκενάσαι,  ΐνα  ώς  χρησιμώτατοι  γένωντα ι  τοΐς  εντευξομένοις.  Όμολογώ  δε,  ότι 
πολλην  μοι  δυςχέρει αν  παρέσχεν  η  εν  ίδίω  πίνακι  αναγραφή  τών  βιβλι ογράφων.  Καί  δη,  ώς  έστιν  ίδεΐν 
εκ  τοΰ  οικείου  πίνακος,  ολίγοι  τινές  είσιν  οί  τώ  οικογενειακά)  όνόματι  δηλούμενοι,  οί  δε  πλεΐστο ι  φέρουσιν, 
ώς  είκός  έν  πολιτεία  μοναχική,  το  μοναστικόν  αυτών  όνομα.  Έντεΰθεν  πλεΐστο  ι  όσοι  οί  ομώνυμοι  καί 
περί  τους  αΰτοΰς  χρόνους  βι ώσαντες,  οΰ'ς  δυςχερές  ην  ώς  τό  πλεΐστον  ΰπολαβεΐν  τους  αΰτοΰς  η  διαστεΐλαι  απ’ 
άλληλων.  Και  έν0α  μεν  προέκειντό  μοι  ομώνυμοι  βιβλιογράφοι  περί  τοΰς  αΰτοΰς  χρόνους  βεβιωκότες,  αμα 
δ  εν  τη  αυτή  μονή  τάς  διατριβάς  ποιούμενοι,  ήττον  έπι σφαλές  μοι  έόοξε  τοΰς  τό  τοιοΰτον  ονομα  φέροντας 
κώδικας  υπό  ενός  καί  τοΰ  αΰτοΰ  άνδρός  γεγραμμένους  ΰπολαβεΐν,  εί  καί  υπέκειτο  οπωςδηποτε  αμφιβολία, 
μη  τοι  πλείονες  μοναχοί  έν  τη  αυτή  συγχρόνως  μονάζοντες  μονή  δμωνυμως  έκαλοΰντο.  Οΰδ  έχρησάμην 

τουτω  και  μονω  τώ  τεκμηρίω  προς  τό  ταΰτίσαι  η  διαστεΐλαι  τοΰς  ομωνύμους.  Ο  υτω  δη  τους  τέσσαρας 
κώδικας  τοΰς  ΰπ  αριθμόν  1142,  1196,  1851  καί  2962  γεγραμμένους  έν  αίώνι  δεκάτω  τετάρτω  υπό 

μοναχών  καλούμενων  Τερασίμων,  ΰπηγαγον  εις  τρεις  διαφόρους  άλληλων  ομωνύμους,  ών  εις  καί  μόνος  έστί 
προφανώς  ό  αυτός,  6  γράφας  τοΰς  δυο  πρώτους,  άτε  πλησιαζόντων  μεν  άλληλοις  τών  έτών  1365  καί  1369, 
ότ’  έγράφησαν,  άνηκόντων  δ’  άμφοτέρων  τη  αυτή  μονή,  τη  τοΰ  ΐΐαντοκράτορος,  καί  τοΰ  βιβλι  ογράφου 
δ’  άλλως  διά  χωλιάμβων  όμοιαζόντων  άλληλοις  δηλυ'σαντος  τό  ίδιον  όνομα.  Καί  άλλοτε  δε  η  όμοιότης 

τοΰ  σημειώματος  τοΰ  βιβλι  ογράφου,  τό  έμμετρον  η  μη  αΰτοΰ,  η  έκ  της  αυτής  γενετείρας  καταγωγή  καί 
η  ταυτότης  τών  προςνεμομένων  έπιθέτων,  αμαρτωλός,  τάλας,  οίκτρός,  ρακένδυτης  καί  τών  τοιοΰτων, 
έφανη  μοι  ενα  και  τον  αυτόν  άνδρα  δηλοΰσα.  Οντως  εις  καί  ό  αΰτός  φαίνεται  ό  Θεόφιλος  έκεΐνος  τοΰ 

ιζ~'  αίώνος  6  γράφας  μεταξύ  τών  έτών  1523 — 1548  τοΰς  κώδικας  60,  61,  75,  1364,  2175,  4903,  4953, 


ΠΡΟΛΟΓΟΣ 


VII 


5925  και  5928,  καίπερ  έν  διαφόροις  βιβλιοθήκαις  σποράδην  άποκειμένονς,  άτε  τον  αυτόν  άπαντας  φέροντας 
στίχον  Θεοί)  το  άωρον  και  Θεοφίλου  πόνος,  επομένου  τον  έτους  καθ'  ο  έγράφη  ό  κώδιξ  διά  των 
λέξεων  έτους  η  εν  έτει,  προςτιθεμένου  δ’  ενίοτε  καί  τον  τόπον  έν  ω  έγράφη.  Ή  δ’  ανα  διαφόρους 
μονάς  διασπορά  κωδίκων  γεγραμμένων  παρά  βιβλιογράφον ,  ον  ένεκα  των  διαφόρων  ανωτέρω  καταλεχθέντων 
τεκμηρίων  δικαιούμεθα  νποτοπάσαι  ένα  καί  τον  αντον,  εξηγείται  είτ  έκ  της  έν  τώ  μακρώ  χρόνω  μετα- 
κομίσεως  τον  κωδικός  από  μονής  εις  μονήν  είτ  έκ  της  φήμης  ην  έκτήσατό  τις  βιβλι ογράφος  αντί  μισθόν 
κατά  παραγγελίαν  αντιγράφων.  Και  έν  τοΐς  καθ’  ημάς  δε  χρόνοις  άνεδείχθησαν  τοιοΰτοι  βιβλιογράφοι, 
οΐοι  οί  δυο  Ίάκωβοι,  6  πρεσβντερος,  δ  καί  διδάσκαλος  έπονομαζόμενος,  καί  δ  νεωτερος,  δ  Χίος  και 
Τίροδρομίτης,  δ  Αμφιλοχίας  δ  άλλοτε  μεν  ΐεροδιάκονος,  έπειτα  δέ  ΪΙηλονσι'ου,  καί  οι  μέχρι  τουλάχιστον 
τον  1895  ζωντες  Παύλος  δ  παρά  την  Λαύραν  κελλιώτης  καί  Συμεών  δ  %αμι ωτης.  Καί  σπάνια  δε  ονόματα 
περί  τούς  αντονς  χρόνους  άπαντωντα  πιθανωτάτην  άναδεικνυονσι  την  υπό  του  αντον  άνδρδς  γραφήν  των 
απ'  αυτών  φερωνυμονμένων  κωδίκων.  Τέλος  δέ  παρατηρητέον,  ότι  ον  παρακωλύει  την  εις  ένα  καί  τον 
αυτόν  άνδρα  άπόδοσιν  της  γραφής  πολλών  κωδίκων  άπόστασις  μακρών  ετών  έν  τη  γραφή  αυτών.  Καί 
γάρ  έχομεν  ονκ  ολίγους  άναμφιλέκτως  μακρόβιους  βιβλι ογράφονς,  οι ον  πλην  τον  ανωτέρω  ρηθέντος  Θεοφίλου 
τον  οίκονόμον  ΙΙωγωϊανν^ς  Γγΐνον,  μεμαρτυρη μένως  γράφοντα  κώδικας  επί  επτά  όλα  καί  τεσσαράκοντα  έτη 
(1601 — 1648),  τον  Ένφρόσννον  δμοίως  έπί  έτη  τριάκοντα  (1553 — 1583),  τον  Μπαλάσιον  έπί  έτη  εννέα 
καί  είκοσι  (1672 — 1701)  καί  άλλους. 

Καί  τοιαντα  μεν  τα  τεκμήρια,  οίς  έχρησάμην  τα  περί  τους  βιβλι  ογράφονς  φνλοκρινών  ευκταία  δέ 
πάντως  έσται  η  τε  τών  Αγιορειτών  καί  ή  των  αλλαχού  βιβλι  ογράφων  βεβαίωσις  δι’  έκδόσεως  ποτέ 
τελείας  συλλογής  πανομοιότυπων  της  γραφής  έκαστον,  τονθ’  όπερ  έσται  μέγα  βοήθημα  τών  περί  την 
ελληνικήν  παλαιογραφίαν  σπονδαζόντων. 


ΣΠΥΡ.  Π.  ΛΑΜΠΡΟΣ. 


Άθήνησι,  20  Ιουνίου  1900. 


ΠΊΝΑΞ  ΤΩΝ  ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 

σ. 

ΠΡ0Λ0Γ02  .  ν 

ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΤΗ2  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ .  1 

Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΤΗ2  ΜΟΝΗ2  ΑΓΙΟΥ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜ0Ν02 . 280 

ΚΑ'  ΒΙΒΑΙΟΘΗΚΑΙ  ΤΗ 5  2 ΚΗΤΗ 2  ΚΑΥ20ΚΑΛΥΒΙΩΝ 

α  Έν  τω  Κυριακω  της  άγιας  Τριάδος  ..........  462 

β'  Έν  ττ}  καλνβη  της  αδελφότητος  των  Ίωασα φαίων  .......  465 

ΚΒ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΤΗ 2  2ΚΗΤΗ2  ΠΡΟΦΗΤΟΥ  ΗΛΙΟΥ . 469 

ΚΓ'  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  2ΥΜΠΛΗΡΩΤΙΚΟΝ  ΠΡ02ΘΕΤΩΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΤΗ2  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ2  ΤΗ2 

ΜΟΝΗ2  ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ . 470 

ΚΔ'  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  2ΥΜΠΛΗΡΩΤΙΚΟΝ  ΠΡ02ΘΕΤΩΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΤΗ2  ΒΙΒΑΙΟΘΗΚΗ2  ΤΗ2 

ΜΟΝΗ2  ΚΑΡΑΚΑΛΑΟΥ . 472 

ΠΙΝΑΚΕ2  ΠΑΡΑΒΟΛΙΚΟΙ  ΤΩΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΤΗ 2  ΜΟΝΗ2  ΚΑΡΑΚΑΛΑΟΥ  .  .  476 

ΠΙΝΑΚΕ2 

Α'  ΠΙΝΑΞ  2ΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΥΓΓΡΑΦΩΝ . 481 

Β'  ΠΙΝΑΞ  ΒΙΒ ΑΙΟΓΡΑΦΩΝ,  2ΤΑΧΩΤΩΝ,  ΚΤΗΤΟΡΩΝ,  ΑΝΑΓΝΩ2ΤΩΝ,  ΔΙΟΡΘΩ¬ 
ΤΩΝ  (ΚΑΙ  ΑΝΑΚΑΙΝΙ2ΤΩΝ)  ΚΑΙ  Κ02ΜΗΤΩΝ,  ΔΑΠΑΝΗ2ΑΝΤΩΝ  ΕΙ2 
ΓΡΑΦΗΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ,  ΑΦΙΕΡΩ2ΑΝΤΩΝ  Η  ΔΩΡΗ2ΑΜΕΝΩΝ  ΚΩΔΙΚΑ2  .  571 

Γ'  ΠΙΝΑΞ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΩΝ  ΦΕΡΕΤΑΙ  ΑΝΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ  Η  ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ  .  582 

Δ'  ΠΙΝΑΞ  ΕΙΚΟΝΩΝ  Κ02ΜΗΜΑΤΩΝ  ΚΑΙ  2ΧΗΜΑΤΩΝ . 586 

Ε'  ΠΙΝΑΞ  ΚΕΙΜΕΝΩΝ  ΕΚΔΕΔΟΜΕΝΩΝ  ΟΛΩΝ  ΕΝ  ΤΩΙ  ΚΑΤΑΛΟΓΩΙ  .  .  589 

ΔΙΟΡΘΩ2ΕΙ2  ΚΑΙ  ΠΡ02ΘΗΚΑΙ . 590 


ΚΩΔΙΚΕΣ  ΤΗΣ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ  ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


ΥΠΙ.  σελ.  2.  (φ.  312). 

Μετά  φωνών.  Τό  ό'λον  μήκος  τών  φύλλων  του  κωδικός  0,40, 
τό  δε  πλάτος  0,27,  έκατέρα  δέ  των  σελίδων  έχει  πλάτος  0,072 
μέχρις  0,080  καί  περιέχει  19  στίχους,  ών  έκαστος  περιλαμβάνει 
-γράμματα  9  μέχρι  12.  "Εκαστον  δε  -γράμμα  έχει  συνήθως  μήκος 
0,008. 

Εν  φ.  155  α — β  μείναντος  χώρου  ά-γράφου  έ-γράφησαν  χερσί 
νεωτέραις  (αιών.  XI  καί  XIV)  ευαγγέλιά  τινα  καί  βραχύ  έ-γ-γ ραφον 
περί  κληροδοτηθείσης  άμπέλου  (,ζ'ώξδ'  =  1356). 

Έν  φ.  312  β  διά  -γραμμάτων  τού  μικρο-γραμμάτου  ρυθμού · 

Έσταχώθη  παρα  χειρός  τού  πρωτοπαπά  Οα-,  (  =  Σα- 
μουήλ ;)  τής  Φούνας  μήν  Άπρίλλιος  εις  τάς  κε'  έτους 
ίνδικτιώνος  ιε'  (  =  1407)  καί  έδώθη  πρδς  τδν 
τού  παπά  θωμάν  υιόν  τού  ποτέ  παπά  Γεωργίου  τού 
5"  άρχου  (  =  έξάρχου )  τής  Φούνας. 

Έστι  δέ  τό  περικάλυμμα  έξ  όλοσηρικοΰ  καί  φέρει  έμπροσθεν 
μέν  έκτυπα  αργυρά  μετάλλια  καί  έν  τω  μέσω  σταυρόν,  έν  φ 

„  4 

ευρηται  έντυπος  ό  Εσταυρωμένος  μετά  καί  τής  έπι-γ ραφής  ω 
νη  Θεόδωρου  Στάθη  Γ εορ-γ-η  Μα ρουλα,  όπισθεν  δ’  άρ-γυροΰν 
μετάλλων  παριστών  τον  Σωτήρα. 

"Εχει  δέ  ό  κώδ ιξ  τάρχικά  -γράμματα  διάκοσμα  καί  φέροντα 
εικόνας.  Κοσμείται  δέ  καί  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  (φ.  2  α,  55  α, 
112  β,  216  α,  286  β)  καί  τριών  εικόνων  μέτριας  τέχνης-  α'  (φ. 
1  β)  είκών  πολύχρωμος  έπι-γε-γ ραμμένη  'Η  ΑΝΑ  ΟΤΑΟΙΟ. 
β'(φ.242β).  'Η  ΓΕ'ΝΝΗΟΙΟ  ΤΟΫ  ΟΠΤΗΡΟΟ 

είκών  καταλαμβάνουσα  όλην  την  σελίδα. — γ'  (φ.  303  β).  '  Η 
ΛΛΕΤΑΜΟ'  ΡΦΠΟΙΟ  είκών  μήκους  0,22  καί  πλάτους  0,19. 
’Ίδε  τό  άπείκασμα  αύτής  παρά  ΒκοοκΗΑνβ  1)ίβ  Κιιηδί  ίη  άβη 
ΑίϊιοδΙεΙοδίΘΐ'η.  Έν  Α ειψίφ.  1891.  Πίν.  25. 

Το  φ.  131  άπεσχισμένον  έν  τοΐς  άνω. 

*4Ι22.  2.  Περγ.  φύλλ.  XII.  (φ.  265). 

Τετραευάγγελου. 

Μετά  παρασελιδίων  σημειώσεων  περιεχουσών  ϊσως  τά  Υπο¬ 
μνήματα  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.  Έν  φ.  10  α — 15  α  έπί 

Η.  II. 


*4Ι2Ι. 


Περγ.  φύλλ. 
Ευαγγελίου 


χάρτου  (αιών.  XVI)  “Τοΰ  έν  άγίοιϊ  πατρός  ημών  Ίωάννου 
αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  'Ύπύ- 
μνημα  εις  τον  ά-γιον  Ματθαίον  τόν  ευαγγελιστήν.” 

Έν  φ.  265  β  εύρηται  σημείωσις  περί  τοΰ  βιβλιο-γράφου  καί 
τής  μονής  εις  ήν  άνήκε  τό  πάλαι  ό  κώδιξ-  άλλ’  έστι  διεξεσμένη 
καί  άμυδρά,  διακρίνονται  δέ  μόνον  αί  λέξεις  τής  Σκουταριω- 
τήσης.  Έν  τφ  αύτφ  δέ  φύλλιρ  κατωτέρω,  χειρί  πιθανώς  τού 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Διονυσίου-  παρά  τίνος  έ- 
-γραφη  καί  πότε  ούκ  έστιν  φανερόν,  άφιερωθέν  φαί¬ 
νεται  τό  έτος  ,ίΓωλά"  Φεβρουάριου  κη®.  Έν  δέ  φ.  22α- 
Καί  τάδε  πτ  (  =  ποτέ)  Κωνσταντινουπόλεως  Διονυσίου 
τοΰ  έκ  Βύ("αντο5  ( πατριαρχεύσαντος  1672,  1676,  1682-84). 
Έν  δέ  φ.  20  α- 

'Η  βίβλος  αϋτη  πέφυκε  τής  παντουρ-γοϋ  Τριάδοϊ 

τής  έν  τή  νήσιρ  Χάλκης  τε  μονής  τής  τοΰ  Έσό- 
πτρου... 

Των  ευαγγελίων  προη-γοΰνται  κομψά  άψιδοειδή  κοσμήματα, 
έν  οίς  φέρονται  -γε-γραμμένοι  έντός  στύλων  οί  Κανόνες  τής 
συμφωνίας  τών  ευαγγελίων. 

Κοσμείται  δέ  ό  κώδιξ  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  (φ.  22  α,  94  α, 
134  α  καί  207  β)  καί  τών  εικόνων  τών  τεσσάρων  Ευαγγελιστών 
(φ.  20  β,  93  β,  133  β  καί  206  β).  Διατηρούνται  δ’  αί  εικόνες 
καλώς,  αί  δέ  κεφαλαί  είσιν  έξαιρέτως  ξωηραί  καί  έντεχνοι. 


4123-  3·  Περγ.  4.  XIII.  σελ.  2.  (φ.  301). 

Ευαγγε'λιου. 

Μετά  φωνών.  Άκέφαλον  καί  κολοβόν. 


*4Ι24·  4·  Περγ.  4.  XII.  σελ.  2.  (φ.  205). 

Ευαγγελίου. 

Μετά  φωνών  έρυθρών.  Άκέφαλον. 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλων.  Καί  αί  μέν  έπιγραφαί  είσι  γεγραρι- 
μέναι  -γράμμασι  χρυσοΐς,  τά  δέ  αρχικά  -γράμματα  διάκοσμα. 

*4Ι25·  5·  Περγ.  8.  XII.  (φ.  460). 

Ευαγγελίου. 

Τάρχικά  -γράμματα  χρυσά. 

Κοσμείται  δέ  ό  κώδιξ  ύπό  36  εικόνων  άτέχνων,  έν  αΐς  αί  τών 

1 


2 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


τεσσάρων  Εΰαγγε! λιστών,  αι  δε  λοιπαί  παριστώσι  σκηνάς  έκ  των 
τοΰ  Ευαγγελίου,  ών  τό  σύνηθες  πλάτος  0,13,  τό  δε  μήκος  0,08. 
Των  εικόνων  τό  βάθος  πάντοτε  χρυσοΰν,  αί  δέ  κεφαλαί  αξιόλογοι, 
ιδίως  δέ  ή  του  Χρίστου.  'Η  εν  φ.  456/3  είκών  παρίστησι  πρό 
του  Ίησοΰ  άγιον  κρατούντα  εΐλητάριον,  έν  φ  γέγραπται' 
Όμωνύμιρ  σοι  την  [κ]λύσην  Ίωάννου.  γ γράφοις  και  πο... 
Ό  δε  Ίησοΰς  κρατεί  έπί  των  γονάτων  Εύαγγέλιον.  'Η  επι¬ 
γραφή  τοΰ  εϊληταρίου  άναφέρεται  πάντως  εις  τόν  γράψαντα 
η  άναθέντα  την  βίβλον.  Έν  δέ  φ.  457  α  είκονίζεται  η  Θεο¬ 
τόκος  φέρουσα  έν  τη  δεξιμ  εΐλητάριον,  διά  δέ  της  άριστεράς 
•άγουσα  νεανίαν  κρατούντα  διά  της  άριστεράς  εΐλητάριον,  προ¬ 
φανώς  προοριζόμενον  εις  άνάθεσιν.  Φέρει  δ’  ό  νεανίας  ίμάτιον 
ποδήρες  κυανοΰν,  άνω  δ’  αύτοΰ  γέγραπται  I  Ω  (=’Ιωάνν?;5). 
Έν  δέ  τιρ  είληταρίιρ  άναγινώσκονται  τάδε  τα  ΐαμβεϊα,  γεγραμ- 
μένα  καταλογάδην 

...καί  την  λύσιν  βράβεβε  των  έπταισμένων 
αΐώνι  τιρ  μέλλοντι  κάν  τιρ  νυν  χρύνιρ 
ζωήν  μακροχρόνιον,  εΰθυμον  βίον 
Ιωάννη  τιρ  τήνδε... 

Τά  δέ  λοιπά  της  επιγραφής  άμυδρά. 

Έν  τιρ  πρώτιρ  παραφύλλιρ  τιρ  συνεσταχωμένιρ  τιρ  ξύλιρ  τοΰ 
περικαλύμματος ·  Τρ  κ'  Μ αρτήου  ΐνδ.  ζ'  ,ίΓω/,ε'  έκυμιθι  υ 
μητέρα  μου  ονομαν  της  Μα ρια  μεταν ο μαζο μενη  το 
καλογερικόν  της  Μαρθα  μονάχη.  Έν  δέ  φ.  460  β  τη 
γ'  του  Χοε  βρηου  εγενιθη  Ιωάννης  ο  υος  μου  του  Χρι- 
σωστομου  τε  μνημη  ΐνδ.  θ'  ζ~ωί,  δ' ...  δούλο  ν  σου  τον 
Σπανοπουλον. 

’Ίδε  άπεικάσματα  τριών  των  εικόνων  παρά  ΒκοοκΗΑνβ  ϋίβ 
Καηδί  ϊη  άβη  ΑΐΙιοκΙίΙοΗΐβΐ'η.  Έν  Αειψία.  1891.  Πίν. 
22—24. 

^4126.  6.  Περγ.  8.  XIII.  σελ.  2.  (φ.  269). 

Ευαγγελιον. 

Μετά  φωνών  ερυθρών. 

Εκατέρα  των  σελίδων  έχει  πλάτος  0,04  καί  μήκος  0,14, 
περιέχει  δέ  στίχους  δέκα. 

Τ αρχικά  γράμματα  διάκοσμα  η  χρυσά,  αί  δ’  έπιγραφαί  χρυσαϊ 
ώς  καί  ό  έν  αρχή  ΙΙίναξ  των  ευαγγελίων.  Κοσμείται  δέ  ό  κώδιξ 
υπό  έντεχνων  εικόνων  των  τεσσάρων  Ευαγγελιστών . 

Έν  φ.  1/3  μείναντι  τό  πρώτον  άγράφιρ  έγράφη  κατόπιν  τό 
Όμολογητικόν  έγγραφον  τόδε' 

σιγν  ιλτ8  >£  Λέων  ό  Κλγδαί  ό  τον  τιμιον  καί  ζωο- 

κ\  |όα 

πηόν  σταυρών  μου  ηκηα  μου  χηρί  ένχαράξας  πρώ  σε 
Χη  κηφόρον  τόν  Μανηλόπουλον  εύτασα  γάρ  κατά  τόν 
πέρσι  καιρόν  της  εϋδόμις  ίνδικτιώνος  καί  άφηλάμην  από 
τοΰ  βλήσιδίου  τοΰ  βλατίου  ύπέρπυρα  τρία  κενούργηα 
ηνα  έπειδόσο  έν  τι  Ύραπεζουντι  παλεά  τρία  καί  οΰκ 
έφθασα  ταΰτα  έκπληροσε  καί  πολα  βιαστείς  άπό  σοΰ 
του  Χΐκηφόρου  σινεφόνησα  όπηνήκα  καταλάβης  άπό 
της  Χατζαρήας  να  σέ  έπηδίδο  νομίσματα  ύπέρπυρον 
παλεόν  τεσάρον  άλας  καθώς  ημέρα  έχει"  έπη  τούτο 
γάρ  καί  τό  παρόν  όμολογητικόν  μου  έγραφον  πεπίηκα 
πρώ  σέ  ης  άσφάληαν  μηνί  Μαήω  ίνδικτιώνος  η'  Λέων 
έζ~έ(;)  αναγνώστης  ...  χαρτουλλάριος  της  άγιωτάτης 
μητροπόλεως  Τραπεζούντος. 

4127 ·  7·  Περγ.  4.  XII.  {φ.  214). 

Ευαγγέλιο  ν. 

Μετά  φωνών  έρυθρών.  Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 


Έν  τέλει'  α'.  Μηνολόγιον  των  ευαγγελίων. — β’  (φ.  207  α). 
“ Ιάκωβος  γενόμενος  έπίσκοπος  πρώτος  Ιεροσολύμων  ύπό  των 
’ Αποστόλων,  αδελφός  μέν  τοΰ  Κυρίου  κατά  σάρκα  έλέγετο  είναι...” 
— γ'  (φ.  208  α).  “"Οτι  ού  διαφωνοΰσιν  οι  δ'  Κύαγγελισταί  περί 
τήν  τοΰ  Χρίστου  άνάστασιν.” — δ'  (φ.  211  α).  {ί"Οτι  δι’  άμφο- 
τέρων  μετά  την  άνάστασιν  ώφθη  τοΐς  μ αθηταίς  ό  Χριστός.” 
— ε'  (φ.  211α).  “  Εύσέβιοϊ  Καρπιανφ  άγαπιτιρ  άδελφιρ  έν 
Κυρίφ  χαίρειν.” — ζ~’  (ψ.  212  β).  Κοσμά  Ίνδικοττλεύστου 
Περί  Ματθαίου. — ζ'  ( φ .  214  β).  Τοΰ  αύτοΰ  Περί  Μ άρκου. 

4128.  8.  ΙΙεργ.  4.  XIII.  ( φ .  164). 

Συλλογή  κανόνων  ττατε'ρων  και  συνόδων. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

*4Ι29·  9·  Π εργ.  8.  XIII.  (φ.  232). 

Τετραευάγγελον. 

Έν  τέλει'  “Έκλογάδιον  τών  τεσσάρων  Ευαγγελιστών  διά  τε 
της  αρχής  καί  τοΰ  τέλους  την  περικοπήν  έκαστου  Ε ύαγγελίου 
ακριβώς  διαγορεΰον .” 

Κοσμείται  ύπό  άτέχνων  εικόνων  τών  τεσσάρων  Ευαγγελιστών. 

*4Ι3°·  Ι°·  ΙΙεργ.  XII. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

Εΐλητάριον  μήκους  μ.  5,00,  πλάτους  0,24,  πλάτους  έν  τιρ 
γεγραμμένιρ  μέρει  0, 10. 

Κοσμείται  ύπό  έπιγραφών  χρυσών  καί  ωραιότατων  άρχικών 
γραμμάτων  διακόσμων,  ών  τιν’  άποκεκομμένα  βεβήλως. 

4Ι31·  ΙΙ·  Περγ.  XI. 

Ακολουθία  της  Μεταλήι/ιεως. 

Εΐλητάριον  μήκους  μ.  4,78,  πλάτους  0,18,  πλάτους  έν  τιρ 
γεγραμμένιρ  μέρει  0,09. 

4Ι32·  12.  Περγ.  XI. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

Εΐλητάριον  μήκους  μ.  4,70,  πλάτους  0,21,  πλάτους  έν  τιρ 
γεγραμμένιρ  μέρει  0,095. 

*4Χ33·  Ι3·  Περγ.  XI. 

Ακολουθία  της  Μεταλήψεως. 

Έν  τέλει'  ’ Αφιέροσα  αυτό  έγώ  Κυπριανός  ιερομόναχος 
εις  τό  καθολικόν  εις  τό  άγιον  βήμα  1706  Όκτωβρίου 
Ω,  έμοΰ  δέ  πατρίς  Σιάτιστα. 

Εΐλητάριον  μήκους  μ.  5,00,  πλάτους  0,135,  πλάτους  έν  τη 
γεγραμμένιρ  μέρει  0,07. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  άρχικών  γραμμάτων. 

4Χ34·  Ι4·  Περγ.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λει τουργία. 

Σιρζεται  μόνον  μέρος. 

Εΐλητάριον  μήκους  μ.  1,18,  πλάτους  0,21,  πλάτους  έν  τιρ 
γεγραμμένιρ  μΑρει  0,12. 

4135·  !5·  Περγ.  4.  XI.  (0.519). 

1.  Ίϊ/σους  τοΰ  Ναυή. 

2.  Βασιλειών  Δ . 

Μετά  Σειράς  ερμηνευτικών  σχολίων. 

4136·  ΐ6.  ΙΙεργ.  φύλλ.  XI.  σελ.  2.  (σ.  585). 

Βίοι  και  μαρτυρία  άγιων. 

Άπό  Μα'ΐ'ου  η'  μέχρις  Αύγούστου  κθ'  κατ’  έκλογήν.  Εΐσί  δ’ 
έν  δλιρ  δώδεκα. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


Έν  σ.  585  διά  γραμμάτων  τοΰ  μεγαλογραμμάτου  ρυθμοΰ' 
Έ τελειώθη  ή  ιερά  καί  ψυχωφελής  αΰτη  βίβλος,  αγώνας 
περιέχουσα  και  άθλους  μαρτυρικούς  τέ  καί  ασκητικούς 
συγγ ραφέντας  παρά  Συμεών  τοΰ  έν  μακαρίμ  τη  λήξει, 
γεγονότος  μαγίστρου  καί  λογοθέτου  τοΰ  δρόμου.  Ε- 
γράφη  δέ  παρά  Νικήτα  τοΰ  πανευφήμου  καί  περι¬ 
βλέπτου  πατρικίου  καί  έπί  τοΰ  θεοφύλακτου  κοιτώνος 
καί  άνθ ρώπου  των  κραταιών  καί  θ εοστέπτων  καί  ορθο¬ 
δόξων  ήμων  βασιλέωνΜιχαήλτοΰ  φιλοχρίστου δεσπότου 
καί  Ζωής  τής  εύσεβεστάτης  καί  πορφυρογεννήτου  δε- 
σποίνης  έν  πόθιρ  πολλφ  καί  έφέσει  πνευματική 
γεγ ραφότος  ταύτην  την  δέλτον  έν  πατρί  παντοκράτορι, 
υίφ  τε  συνανάρχιρ  καί  πνεύματι  άγίψ,  πέρας  λαβοΰσα 
μηνί  Φ  ευρουαρίιρ  εις  τάς  ιδ'  ίνδικτιώνος  ι' ,  έτους 
χρονικού  τοΰ  κόσμου  συστάσεως  ,ζ~φν'  (  =  1042)- 

4ΐ37·  Ι7· 

Περγ.  φύλλ.  XII.  σελ.  2.  ( φ .  278). 

Σειρά  πάτερων  εις  το  Ψαλτηρίου, 

Έν  τέλει  Ερμηνεία  ’Ωδών  τινων  τοΰ  Μωϋσέωϊ  καί  Π ροφητών. 

Κ ώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός.  Τά  φ.  2 — -3  άγραφος  χάρτης. 
Τά  φ.  4 — 14,  16,  17  καί  22 — 25  νεώτερα  (Χαρτ.  ΧΥΙ)  πρός 

άναπλήρωσιν  των  παλαιών  φύλλων  έκπεσόντων. 

4138.  ΐ8.  Περγ.  4.  XI.  σελ.  2.  (φ.  98). 

Θεοφύλακτου  Βουλγαρία®  Εις  το  κατά  Ίωάννην  ευαγ¬ 
γελίου. 

Ακέφαλος  καί  κολοβός.  Π ρώτον  σώζεται  τό  πρώτον  φύλλον 

τοΰ  τετραδίου  λ'.  "Α ρχ ϊνα  μη  άκούσας  νομίσης  8τι 

κατέβη  ώς  κατ  αβάς·  ούκ  έστιν  λοιπόν  έν  ούρανψ 
φησιν  (Ίωάνν.  γ'  21).  Έν  τέλει  λείπει  έν  μόνον  φύλλον. 

4139·  19·  Περγ.  4.  XI.  (φ.  246). 

Σειρά  ιτατε'ρων  είς  τό  κατά  Ματθαίον  καί  Ίωάννην 
ευαγγελίου. 

Έν  άρχή  τής  ερμηνείας  τοΰ  κατά  Ίωάννην  ευαγγελίου  χειρί 
νεωτέρα'  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  πατριάρχου  έστιν  ή 
ερμηνεία  αυτή. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

4140.  20.  Περγ.  4.  XIII.  (φ.  164). 

Ευαγγελίου. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

*4ι4Ι·  21.  Περγ.  4.  ΧΙΠ. 

Τ  ετραεναγγελου. 

ΙΙροηγοΰνται  έν  άπλοΐς  έρυθρόΐς  άψιδωτοΐς  κοσμήμασιν  εντός 
στύλων  οΐ  Κανόνες  τής  των  Ευαγγελιστών  συμφωνίας  κατ' 
Εΰσε'βιον.  Έν  τέλει  Έκλογάδιον  των  τεσσάρων  ευαγγελίων. 

Έν  άρχή  τοΰ  πρώτου  Ευαγγελίου  κομψόν  έπίτιτλον  κόσμημα. 

4Ι42·  2  2.  Περγ.  4.  XII.  (φ.  313). 

Ψαλτηρίου. 

Ιίροηγοΰνταΐ’  α'.  Ίωάννου  τοΰ  ΧρυσΌοττόμου  '  Υπόμνημα 
εις  τούς  Ψαλμούς. — β'.  Εΰσεβίου  ΓΙαμφίλου  "ΐπόθεσις  εις  τούς 
Ψαλμούς  καί  τό  Αιάψαλμα. 


£ 

4143·  23-  Περγ.  4.  XIII.  σελ.  2.  (φ.  186). 

Ευαγγελίου. 

Έν  τέλεΓ  Ε τελειώθη  τό  παρόν  άγιον  Έβαγγέλιον 
διά  χειρός  Κωνσταντίνου  αναγνώστου  τοΰ...(τό  έπίθετον 
διεξεσμένον)...μηνί  Α ύγούστιρ  α  ίνδ.  η',  έτους  (<Γ ψ ιγ' 
(  =  1205). 

*4*44·  24-  Περγ.  4.  XIV.  (φ.  361). 

Πρα^ατ'όστολος. 

Γ έγραπται  δι  όγκωδών  γραμμάτων  τοΰ  μικρού  ρυθμοΰ.  Κο¬ 
σμείται  δέ  ύπό  μιας  έν  άρχή  έπιτίτλου  εικόνας,  έφθαρμένης,  καί 
19  άλλων  μικρών  εικόνων  Αποστόλων  καί  άγιων.  Μία  δέ  άλλη 
έξέλιπεν  άποψαλιδισθεϊσα. 

*4Χ45·  25.  Περγ.  4.  X.  (φ.  319). 

1 .  Τϊραξαπόστολος. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  ’  Αποκάλυψες. 

Έν  άρχή  έπίτιτλον  κόσμημα. 

4146·  2 6.  Περγ.  φύλλ.  XI.  σελ.  2.  (φ.  232). 

1.  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων  Λογος  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  (άκέφ)...τοΰ  νόμου  την  διατύπωσιν  διά  τον 

μέλλοντα  μόνον  έκ  παρθένου  γεννασθαι  ούσαν.  Τέλ. 
έπουρανίων  καί  έπιγείων  καί  καταχθονίων  άτι  κύριος 
Ίησοΰς  Χριστός  είς  δόξαν  θεοΰ  πατρός,  αύτιρ  ή  δόξα 
καί  τό  κράτος,  νΰν  καί  άεί  καί  είς  τούς  άτελευτήτους 
αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. 

2.  Τοΰ  αΰτοΰ  Εις  την  Ύπαπαντήν. 

3·  Τοΰ  αΰτοΰ  “Εις  την  άπάυτησιυ  τον  κυρίου  ημών 
Ιησού  Χρίστον.” 

4·  Αμφιλοχίαν  Ίκονίου  Εις  τήυ  'Υπαπαντήυ. 

5-  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  του  Φαρισαίου. 

6.  “  Βασιλείου  επισκόπου  Σελευκείας 

τής’Ισαυρίας  Εί$  τον  Φαρισαίον  καί  τόν  τελώνην." 

7 .  “Άστερίου  επισκόπου  Άμασείας 

Αόγοί  είς  τό  “Ανθρωποι  δύο  άνέβησαν  είς  τό  ιερόν  τοΰ 
προςεύξασθαι,  ό  εις  Φαρισαίος  καί  ό  έτερος  τελώνης.” 

8.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είς  του  άσωτου. 

9·  Άστερίου  Άμασείας  Είς  τους  δυο  νίους  τους  παρά 
τω  Λουκά. 

ΙΟ.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είς  του  άσωτου  λόγος 
ια  . 

11.  Τοΰ  αΰτοΰ  Έκ  τής  ερμηνείας  τής  προς  ©εσσα- 
λουικεΐς  α  επιστολής. 

12.  Τοΰ  αΰτοΰ  Εκ  τής  ερμηνείας  τής  προς  Θεσσα- 
λουικεΐς  β'  επιστολής. 

Ι3·  Τοΰ  αΰτοΰ  Έκ  τής  ερμηνείας  τής  προς  Θεσσα- 
λουικεΐς  επιστολής. 

Άρχ.  ΙΙερΐ  δέ  τών  χρόνων  καί  τών  καιρών  άδελφοί. 

Ιφ·  Γρηγορίου  Νύσσ-ης  Περί  τών  εν  πιστέ ι  κεκοι- 
μημενων. 

Ι5·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Είς  του  ανθρώπινον  βίου. 

ΐ6.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ  Περί  τώυ  ευ  πίστει 
κεκοιμημένων. 


1—2 


4 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Ι7·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Β«  τή 5  ερμηνείας  τής  πρός  θεσσαλονικεΐς  δευτέρας  επιστολής 
εΐ 5  τό  ρητόν  Οί  μή  είδύτες  τδν  θεόν. 

ΐ8.  Του  αϋτοΰ  Οτι  ατελεύτητος  η  κόλασες. 

19.  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων  Περί  της  δεντερας  τον 
Χ,ριστον  παρουσίας. 

20.  Γρηγορίου  Νΰσσης  Εις  το  ρητόν  τον  Ευαγγελίου 

Έ φ'  όσον  έπ οιήσατε  ένί  τούτων  των  αδελφών  μου  των  έλα- 

μιστών. 

21.  Ιππολύτου  Πόρτου  Περί  συντέλειας  τον  κόσμον 
καί  περί  τον  Αντίχριστου. 

2  2.  Γρηγορίου  Νΰσσης  Εις  την  πάρεις βικτίν  των 
αγίων  νηστειών. 

23.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Περί  νηστείας  Λόγος  α 
καί  β'. 

24·  “Αναστασίου  μοναχοί  τοΰ  Σινά  ορούς 

Ομιλία  ρηθεΐσα  εί$  τδν  ί,'  'Φαλμόν  καί  περί  μετάνοιας.” 

25.  Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως. 

“  Αιήγηι τΐ5  δί  ην  αιτίαν  τιρ  7 τρώτψ  Σαββάτφ  των  άγιων 
νηστειών  έορτάζομεν  την  μνήμην  τοΰ  αγίου  μεγαλομάρτυρος 
θεοδώρου  καί  περί  ελεημοσύνης.” 

20.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Ομιλία  προτρεπτική  εις 
τό  βάπτισμα. 

27·  Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως 

Αιήγησις . . . ,  ή  αύτή  καί  ύπ'  άρ.  25. 

28.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  μετάνοιας. 

Ο  λόγος  ουτος  κολοβός. 

Έν  τοις  πρώτοις  φύλλοις  τοΰ  κωδικός  ή  πρδ ς  τα  έξω  κάτω 
άκρα  εφθάρη  καί  έξέλιπεν  ΰφ’  υγρασίας. 

ί4Ι47·  27·  Περγ.  φύλλ.  XI.  σελ.  2.  (φ.  438). 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι. 

Προηγούνται  δύο  φύλλα,  περιέχοντα  εντός  αψιδωτών  κοσμη¬ 
μάτων  Πίνακα  τών  λόγων  καί  ’Κπιγράμματα  εις  την  βίβλον.  Έν 
τέλει  βίος  τοΰ  Τρηγορίου  καί  τινα  Σχόλια,  ’Έιξήγησις  Ιστοριών 
τών  εν  τιρ  πρώτψ  Στηλιτευτικιρ  καί  Ιστορία  τοΰ  δευτέρου 
Στηλιτευτικοΰ.  Τοΰ  όλου  κωδικός  προτάσσονται  82  φύλλα 
(Χαρτ.  XVI.  σελ.  2)  περιέχοντα  λόγους  του  αύτοϋ  Γρηγορίου 
τοΰ  Θεολόγου. 

Έν  αρχή  έκάστου  λόγου  κομψά  έπίτιτλα  καί  αρχικά  γράμ¬ 
ματα  διάκοσμα. 

4148·  28.  Περγ.  8.  XIII.  ( φ .  268). 

1.  Αποστόλων  Επιστολαι. 

2.  Ευαγγελίου. 

3·  ’Επιφανίου  Κΰπρου  “  Μαρτυριαι 

τών  θεοπνεύστων  Γραφών  περί  τής  έξ  ούρανοϋ  επί  γης  τοΰ 
μονογενούς  θεοΰ  λόγου  παρουσίας.” 

4  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  “  Τά  έμφερόμενα 

έν  ταΐς  θείαις  Γ ραφαΐς  περί  σταθμών  καί  μέτρων.” 

5·  Τα.  όνοματα  τών  προφητών. 

6.  Περί  πίστεως. 

4Μ9·  29·  Περγ.  8.  XIII.  ( φ .  354). 

X.  Ευαγγελίου. 

2.  Πράξεις  των  Αποστόλων. 


Έπονται  α.  “ Συναξάριον  συν  θεοΰ  τοΰ  ένιαυτοΰ  προκειμέ- 
νων  άπ οστόλων  άλληλουαρίων  καί  κοινωνικών.” — β’ .  “Συνα¬ 
ξάριον  περιέχων  τά  αντίφωνα.” 

Έν  τέλει’  Τό  παρόν  βιβλίον  έγώ  Κύριλλος  ιερομό¬ 
ναχος  τό  πήρα  εις  την  αγίαν  Μ  αύραν  διά  μίαν  πρό- 
θεσιν  να  το  πάγω  εις  την  Παναγίαν  τήν  Π ορταιτησαν 
εις  το  ήμέτερον  μοναστή  ριον  ΰγουν  τον  Ίβήρων, 
I ουάνουάρίου  6  έν  έτει  1672. 

415°·  3°·  Περγ.  8.  XII.  (φ.  215). 

Τετραευάγγελον. 

Έν  αρχή  Ευσεβίου  “'Ύπύθεσις  κανόνων  τής  τών  Ευαγ¬ 
γελιστών  συμφωνίας  καί  οί  πίνακες  τούτων  τών  κανόνων.” 

Έν  τόλει  Έκλογάδιον. 

’Έστι  δέ  τό  Τετραευάγγελον  έλλιπέϊ  περί  τό  μέσον. 

4Ι51·  31·  ΙΙεργ.  8  μέγ.  XIII.  (0.260) 

1 .  Ευαγγελίου. 

2.  Πράξεις  τών  Αποστόλων. 

3·  “  Συναξάριον  συν  ©εώ  τών  καθημερινών  αποστό¬ 
λων  καί  ευαγγελίων  τον  όλου  χρόνον.” 

4Ι52·  32·  Περγ.  8  XIII.  (φ.  280). 

Ευαγγελίου  ( κολοβόν ). 

Προτάσσεται  έν  φύλλοις  £ξ  χαρτψοις  “ Αήλωσις  διαλαμ- 
βάνουσα  τήν  τοΰ  χρόνου  τών  ευαγγελίων  άνάγνωσιν.” 

4Ι53·  33·  Περγ.  8.  XIII.  (0.273). 

Τ  ετραενάγγελον. 

"Κπονται  Πίνακε;  προς  εϋρεσιν  τών  ευαγγελίων  (κολ.). 

Εν  τέλει'  Έγράφη  χειρ  Υακίνθου  άμαρτωλοΰ  καί 
χωρικωγ ράφου ..  .(άνευ  χρονολογίας ). 

4Χ54·  34·  Περγ.  8.  XIV.  (0.  157). 

1.  Άνδρε'ου  Καισαρείας  Ερμηνεία  εις  την  ’Απο- 
κάλυφιν. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Πρόϊ  τινα  ηγούμενον  αίτήσαντα  παρ'  αύτοϋ  πεμφθήναι 
αύτφ  κανόνα  πνευματικής  διδασκαλίας.” 

Έν  τέλει  Σημείωσις  περί  τοΰ  βιβλιογράφου  άμνδρά,  ής 
διακρίνεται  μόνον  τό  έτος  ωκδ'  (  =  1316). 

Έν  άρχή  καί  τέλει  άνά  έν  φνλλον  (Περγ.)  άλλου  κωδικός 
ΰλης  λειτουργικής. 

*4χ55·  35·  Περγ.  8.  XIV.  σελ.  2.  (0.  145). 

Ευαγγελίου  ( κολοβόν ). 

Αρχικά  γράμματα  διάκοσμα  ανάξια  λόγου. 

4156.  36·  Περγ.  8.  XIII.  σελ.  2.  (0.209). 

Ευαγγελίου. 

Έντόλει’  Έτελιώθη  τό  άγιον  εύαγγέλιον  δι’  έξόδου 
καί  συνδρομής. ..(ονομα  άμυδρόν)  'ιερέως,  υιός  δέ  Μιχαήλ 
ίερέως  Μ ερκούρη.,.ό  γραφεύς  Νικόλαος  αναγνώστης  ό 
Βραχωνάς  (άνευ  χρονολογίας). 

4Τ57·  37·  Περγ.  8.  XIII.  (φ.  209). 

ΙΙραξαποστολος. 

Έν  τέλει'  “ Αήλωσις  διαλαμβάνουσα  τήν  τοΰ  χρόνου  τών 
εύαγγελίων  άνάγνωσιν _ ” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


5 


4Ι58·  38·  Περγ.  8.  XIII.  (φ.  256). 

1.  Σειρά  πατε'ρων  περί  διαφόρων  αντικειμένων  εν 
κεφ.  σλα  . 

Έν  τέλει·  Έγράφη  ή  παρούσα  δέλτο:  τω  τιμιωτάτιρ 
έν  μοναχοί !  κυρφ  θεοδοΰλίρ  εν  τψ  ,ζ"ψη'  έτει  ίνδι- 
κτιώνο 5  7*  (  =  1200). 

2.  “  Προκοπίου  Χριστιανόν  σοφιστοΰ 

Των  εί$  τα!  Παροιμία!  Σολομώντο!  Εξηγητικών  εκλογών 
Επιτομή.” 

*4Ι59·  39·  Περ7·  8.  XIII.  (φ.  262). 

’Αποστολοευάγγελου  (κολοβόν). 

Έν  αρχή  έπίτιτλον  κ&σμημα  Αξιόν  λόγου.  ’ Αρχικά  γράμματα 
πεποικίλμένα,  ών  τινα  έντεχνα. 

4160.  4°·  Περγ.  4.  XIII.  (φ.  154). 

Μηναίον  Μαίου. 

Έι/  τέλει  δύο  φύλλα  (Πβργ·)  άλλου  κωδικός  ϋλης  εκκλη¬ 
σιαστικής. 

4ι61·  41·  Περγ.  8.  XIV.  (φ.  191). 

Οκτώηχος. 

Τά  τελευταία  φύλλα  χαρτιρα  (XVI.)  πρδ!  άναπλήρωσιν  των 
έκπεσύντων. 

4162.  42·  Περγ.  4.  XIV.  σελ.  2.  (φ.  177). 

Τριωδιον. 

Των  τελευταίων  φύλλων  τινά  χαρτιρα. 

Έν  τέλει·  Άνεκαινίσθη  ή  θεία  καί  Ιερά  βίβλο!  έξ 
εμοΰ  αμαρτωλού  καί  εντελού!  Ιωακείμ  ίε ρο μον άχου 
τάχα  καί  πνευματικού. .Ατού!  ,ζλγ’  ΐνδ.  ιγ'  έν  μηνή 
Μ,αΐφ  κ' . 

4ϊ63·  43·  Περγ.  4.  XIII.  σελ.  2.  ( φ .  680). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  την  'Εξαημερου. 

Ακέφαλο!  καί  κολοβό!.  Σιρζονται  μόνον  αί  Όμιλίαι  5*'-κ0'. 

4x64·  44·  Περγ.  4.  XII.  σελ.  2.  (φ.  325). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγοι  κθ'. 

4165.  45· 

Περγ.  φύλλ.  ΧΠ.  σελ.  2.  (φ.  179). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  εις  τό  κατά 
Ματθαίον  εναγγέλιον. 

Ακέφαλο!  καί  κολοβό!.  “ Αρχεται  από  Όμιλία!  να  καί  χωρεΐ 
μέχρι!  οθ',  ή  δέ  συνέχεια  μέχρι  καί  τη!  ί,'  ένεγράφη  ε’ΐ!  φύλλα 
νεώτερα  ( Χαρτ .  XVII). 

4166.  4^·  Περγ.  φύλλ.  XI.  σελ.  2.  ( φ .  304). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  'Υπόμνημα  εις  τό  κατά 

Ματθαίον  εναγγέλιον. 

Ομιλίαι  με  — //.  Εν  τέλει’  ’Ε τελειώθη  ή  παρούσα 
βίβλο!  μηνί  Φεβρουαρίψ  ίνδ.  ε'  έτει  ,ζ’φιε'  (  =  1007) 
γραφεΐσ  α  χειρί  θεοφάνου!  ταπεινού  μον  αχού. 

4ι67·  47  ·  Περγ.  φύλλ.  X.  σελ.  2.  (φ.  225). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  είς  τό  κατά 
Ιωάνναν  ευαγγέλιο ν. 

Ομιλίαι  α — με  (κολοβ.).  Εν  φ.  Ια'  “Έκ  των  Μαξίμου 
[Μαργουνίου]  επισκόπου  Κυθήρων. 


4x68.  4^·  Περγ.  φύλλ.  XI.  σελ.  2.  ( φ .  299). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  εις  το  κατα 
ΜατΘαΐον  εΰαγγελιον. 

Όμιλίαι  να' — πβ'  (κολοβ.).  Έν  τέλει  μετά  την  πβ’  άνα- 
μεμιγμένα  φύλλα  τινά  έκ  τη!  ξγ' . 

4169.  49·  Περγ.  φύλλ.  XI.  (φ.  251). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγοι  λγ’  (κολ.). 

4170.  5°·  Περγ.  8  μέγ.  XIII.  (φ.  132). 

Ακολουθία  Αθανάσιον  αρχιεπίσκοπου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  τοΰ  νέου. 

Τέλ.  (κολ.)'  σύ  γάρ  άληθω!  σκύβαλα  πάντα  λελύ- 
γισαι'  διά  τούτο  καί  Χριστόν  έκέρδησα 5  καί  τούτιρ 
συμβασιλεύει!  αιώνια.  Χριστού  γάρ  την  πτωχείαν 
όλοκλήρω!... 

Έν  φ.  1β  Στίχοι  “εΐ5  τόν  άγιον  Αθανάσιον  τον  πατρι¬ 
άρχην  ”  εννέα  γράμμασι  τοΰ  μεγαλογραμμάτου  ρυθμού. 

’Άρχ.  ’Έρωτι  τφ  σιρ  καρδίαν  τετρωμένο!. 

Τέλ.  ό  Βασίλειο!  ταΰτά  σοι  τζ.  δεσπότη. 

*4Ι71·  51·  Περγ.  8.  XIV.  (φ.  219). 

Ύ  ετραευάγγελον. 

Έπεται  ’Εκλογάδιον  των  τεσσάρων  ευαγγελίων. 

Έν  τέλει’  Τό  παρόν  άγιον  τετραύγγελον  ήφερέ  το 
ό  όσιώτατο!  έν  ίερομονάχοΐ!  καί  πνευματικό!  παπά 
κΰρ  Ααμασκηνο!  ύπό  τό  ταξήδιον  τη!  Κωνσταντίνου- 
πύλεω!  καί  διά  συνδρομή !  αυτού  καί  βοήθεια!  έδιωρ- 
θώθη  καί  έσταχώθη  καί  έκ  το  πρώτερον  έκαλοπίσθ η 
καί  άφιερώθη  έν  τή  θεία,  καί  βασιλική  μονή  τοΰ  ’ίβήρου 
,(>λ0'. 

Περί  τό  τέλο!  έξ  φύλλα  χάρτου  πρό !  άναπλήρωσιν  έκλι- 
πόντων  φύλλων  περγαμηνή!. 

Κοσμείται  έν  αρχή  έκάστου  των  ευαγγελίων  ύπό  κομψών 
έπιτίτλων. 

4172.  52·  Περγ.  8.  ΧΠ.  XIII.  (φ.  305). 

1.  Τετραευάγγελον. 

2.  Πραέαπόστολος. 

Έν  τΑει  “  Αήλωσα  διαλαμβάνουσα  την  τοΰ  χρόνου  τών 
εύαγγελίων  άνάγνωσιν ...”  Ταύτη!  φύλλα  τινά  χαρτιρα. 

4Ι73·  53·  Περγ.  8.  ΧΙΠ.  (φ.  167). 

Ψαλτηρίου  (ακέφαλου). 

Εναλλάξ  κείμενον  καί  ερμηνεία. 

1'4Ι74·  54-  Περγ.  8.  XIII.  (φ.  191). 

Τ  ετραευάγγελον. 

Έν  τέλευ  Εδχου  καί  τιρ  γ ράφαντι  θεοφυλάκτφ  ίερο- 
μονάχιρ.  " Ασχετον  δέ  προ!  τόν  χρόνον  καθ’  6ν  έγράφη  ό 
κώδίξ  έστι  τό  έν  άλλη  τινί  σημειώσει  άναφερόμενον  έτο!  ,ζ’ψήθ'. 

’Έστι  δέ  ό  κώδιξ  παλίμψηστο!  διά  πάντων  τών  φύλλων  πλήν 
ολίγων  (φ.  160 — 181).  Ίΐν  δ’  ό  άρχαΐο!  κώδιξ  γεγραμμένο!  τόν 
XI  αιώνα  κατά  δύο  σελίδα!,  ών  έκάστη  είχε  πλάτο!  0,  04  καί 
μήκο!  στίχων  περί  του!  είκοσι  καί  τρεΐί.  Περιείχε  δέ,  καθ’  ά 
έστι  γνώναι  έκ  τών  ενιαχού  διακρινομένων  λέξεων,  βίου!  καί 
μαρτύρια  άγιων,  άλλ’  ’έστιν  ή  παλαιά  εκείνη  γραφή  λίαν 
εξίτηλο!. 


6 


ΑΓΙΟΡΕΓΠΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


*4*75·  55·  Π εργ.  8.  XIV.  (φ.  227). 

Τ  €τρα€υαγγ€λθι\ 

Κ οσμβΐταί  ύπο  εικόνων  τών  τεσσάρων  Ει)α77 υλιστών  μέτριας 
τέχνης,  εν  δε  τη  άρχη  έκαστον  ευαγγελίου  ύπο  κομψών  τετρα¬ 
γωνικών  έπιτίτλων, 

*4Ι76·  56-  Περγ.  8·  ΧΙ·  (0.221). 

Τ  ετραευαγγελο  ν. 

Κροηγοΰνται  έν  άφιδωτοΐς  κοσμήμασιν  οί  Κανόνεϊ  τής 
ομοφωνία ς  των  Εύαγγελι στών.  Έν  τέλει  δέ  α'.  Περί  των 
Αποστόλων  τινά.—β'.  Ευσεβίου  Καρπιανψ  Επιστολή. — 
γ'.  Κοσμά  Ίνδικοιτλεύστου  Περί  των  Αποστόλων  (κολ.). 

Κ οσμεΐται  ύπο  των  εικόνων  των  Ευαγγελιστών,  ών  λείπει 
έν  αρχή  ή  τοΰ  Ματθαίου,  ής  τήν  θέσιν  έπέχει  είκών  τοΰ 
Εσταυρωμένου.  Έν  αρχή  έκαστου  των  ευαγγελίων  έπίτιτλον 
κόσμημα. 

4ι77·  57·  ΙΙερ7·  8.  XIII.  (0.181). 

1 Ιρα£α7τοστολθ5. 

Τό  περικάλυμμα  τοΰ  κωδικοί  άποτελεΐται  έκ  φύλλων  (Περ7· 
XII.  σελ.  2)  περιεχόντων  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ερμη¬ 
νείαν  εις  ρήσεις  τής  Γραφής. 

41 78·  58·  ΙΙερ7·  8.  XIII.  (0.  106). 

1.  Παχωμίου  “  Εκ  των  Εντολών  κεφαλαία  έκλε- 
λεγ/χένα  σνντόμως.” 

2.  Φ  αλτήρων. 

3·  Προφητών  ’Ωδαί. 

4·  “Λογοϊ  ασκητικός  7 τάνν  ωφέλιμος  τον  μεγάλου 
Βασιλείου.” 

'Άρχ.  Τό  τελειότατου  ’έργον  τής  ασκητικής  πολι¬ 
τείας. 

5·  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  Κεφαλαία  ττερι  αγα7 της. 

Τέλ.  (κολ.).  καθάπερ  και  ό  αισθητός  οφθαλμός  προς 
τούς  αστέρας  τοΰ  ήλιου  άνατέλλοντος. 

4179·  59·  ΙΙεργ.  8.  XII.  (0.  294). 

Τετραευαγγελον. 

Έν  τέλει  έκάστου  των  εύαγγελίων  τα  τοΰ  Κοσμά  Ίνδι- 
κοττλεΰστου. 

4180.  6ο.  ΙΙερ7·  8.  XIII. 

Πρα£α7τόστολος. 

Έν  τέλει  φύλλα  (Χαρτ.  XIV),  έν  οΐς  ί1'Τπόθεσις  τής  Ίωάννου 
άποκαλύφεως ”  και  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  Άποκάλυφις. 

#4ιδι·  6ΐ.  ΙΙεργ.  8.  XIII.  σελ.  2.  (φ.  144). 

Τετραευαγγελον. 

Έν  αρχή  έντός  άτέχνων  άφιδωτών  κοσμημάτων  “2 υναξάριον 
των  κανόνων.”  Έν  τοΐς  έπιτίτλοις  έκάστου  των  ευαγγελίων 
μικραι  άτεχνοι  είκόνες  των  Ευαγγελιστών. 

4ΐδ2.  02.  Περγ.  8.  XIV.  (φ.  221). 

1.  “Νεοφύτου  ττρεσβυτε'ρου  μονάχον  και  έγκλειστον 

Ερμηνεία  συν  θεφ  συνοπτική  περί  τοΰ  θείου  Ψαλτήρος 

Δαυίδ.”  Λόγοι  ι — ιβ'. 

2.  Τοΰ  αϋτοΰ  Λόγοι  εις  την  Ίύξαημ,ερον.  ιγ — λα" 
καί  άλλοι. 


4183.  63.  Περγ.  8.  XII.  (0.  230). 

Τετραευαγγελον. 

Έν  τέλει  “ Συναξάριν  τοΰ  άγιου  Ευαγγελίου.” 

Τ4184.  64.  Περγ.  8.  XIII.  (0.  277). 

Ψαλτηρίου. 

Κείμενον  καί  έρμηνεία  εναλλάξ.  Τοΰ  κειμένου  βραχύ  μέρος 
προτάσσεται  έκάστοτε  ερυθρόν,  'έπεται  δέ  διά  μέλανος  γεγραμ- 
μένη  βραχεία  ή  έρμηνεία.  "Αρχ.  Μακάριθ5  άνήρ  δί  οΰκ 
έττορεύθη  έν  βουλή  άσεβων.  Ή  μέν  π ροφητεία  πληροΰται 
εις  τον  Ιωσήφ  δτι  ού  συμπα ρεγένετο  τοΐς  Ιουδαίου 
ήνίκα  τα  τοΰ  Χρίστου  έβουλεύσαντο.  Και  έν  όδιό 
άμαρτωλων  οΰκ  έστιν  καί  έττι  καθέδρα  λιμόν  οΰκ  έκάθησεν. 
Τό  δέ  ίδιον  τοΰ  λόγου  μακαριοΐ  πάντα  άνθ ρωπον  τον 
μή  συνεδ ριάξοντα  ή  συνευδοκοΰντα  τοΐς  κακώς  συμ- 
βουλευομένοις  ή  άτάκτως  π ε ριπ ατώ σιν . 

Έστι  δ  ό  κώδιξ  παλίμφηστος,  συμπεπηγμένος  έκ  δύο  παλαι- 
οτέρων  (α'  φ.  1 — 248. — β'  φ.  249 — 277),  άμφοτέρων  ξεγραμ¬ 
μένων  κατά  δύο  σελίδας  τον  X.  αιώνα  διά  γραμμάτων  τοΰ 
μικρογραμμάτου  ρυθμού.  Καί  ό  μέν  πρώτος  περιείχε  Κανόνας 
εις  τήν  Θεοτόκον,  ό  δέ  δεύτερος,  καθ’  ά  φαίνεται,  Τροπάρια. 
ΙΙρβλ.  2ΠΤΡ.  Π.  ΛΑΜΙΙΡΟΪ  Περί  των  παλιμφήστων  κωδίκων 
τών  άγιορειτικών  βιβλιοθηκών.  Άθήνησι.  1888.  σ.  10. 

4185.  65.  Περγ.  8.  XIII.  (φ.  252). 

Ωρολόγιον. 

Ό  κώδιξ,  ακέφαλος  ών  καί  κολοβός,  περιλαμβάνει  νΰν  μόνον 
μέρος  τοΰ  Ωρολογίου,  τάς  Ώρας  καί  τούς  Φαλμούϊ  άπαντας  μετά 
τινων  ευχών  καί  τροπαρίων. 

4186.  66.  Περγ.  8.  XII.  (Φ.  187). 

Τ  ετραευάγγελον. 

Έν  τέλει  Πίνακε;  πρός  εΰρεσιν  τών  ευαγγελίων. 

4187.  67.  Περγ.  8.  XIII.  (0.  150). 

Τετραευαγγελον. 

Έν  τέλει'  ’Έτουϊ  ,ίΓφοα'  ίνδ  ζ~'  (  =  1263). 

Πολλά  φύλλα  έκπεσόντα  έν  τψ  μεταξύ  άνεπληρώθησαν  ύπο 
χαρτωων. 

*4ΐ88.  68.  Περγ.  8  μικρ.  XI.  (φ.  237). 

Τ  ετραευ  άγγελον. 

Κοσμείται  έν  αρχή  έκάστου  τών  ευαγγελίων  ύπο  μικρού 
έπιτίτλου. 

4189.  69·  Περγ.  8  μικρ.  XII.  (φ.  295). 

Τετραευαγγελον. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

*4Ι9°·  7°·  Περγ.  8.  XI.  (φ.  291). 

Ψαλτηριον. 

Έν  τοΐϊ  πρώτοις  φύλλοις  διά  χρυσών  κεφαλαίων  γραμμάτων 
σημειώσεις  περί  τοΰ  κατά  τούς  διαφόρους  μήνας  μεγέθους  τών 
ήμερων  καί  νυκτών  καί  ή  τοΰ  Ευσεβίου  “  Τ πόθεσις  τών 
Φαλμών.” — 0.  6  β — 8  α  Περί  τής  τάξεως  τών  Φ  αλμών. — 
'Άρχ.  Έν  τή  εβραϊκή  βίβλιρ  τών  Φαλμών  &νευ  τής 
τοΰ  αριθμού  προςθήκης  άνεγ  ράφησαν  οί  πάντες. 
Τέλ.  τό  δ’  αύτό  εΰροις  γεγεννημένον  καί  έν  τοΐς 
π ροφήταις. — φ.  8/3.  Κ ατάταξις  Φαλμών,  ομοίως  χρυσοΐς 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


7 


7 ράμμασι  γεγραμμένη. — φ.  9/3.  “Τ?)?  βίβλου  των  Ψ  αλμών 
η  διαίρεσις.” — φ.  10(3.  “  'Ύπόθεσις  ’τών  ’Ωδών.” — φ.  11 β.  “Οΐ 
τα  Χερουβίμ  μυστικώς  είκονίξοντες...” ,  ομοίως  διά  χρυσών 
γραμμάτων. — φ.  13  α — 18  α.  Πίνακες  των  κύκλων  ήλιου  καί 
σελήνης  έντός  κομψότατων  διακόσμων  κύκλων. 

4Ι91·  71·  Περγ.  4.  XIII.  σ(λ.  2. 

“  Παραινέσεις  άγιων  πάτερων  εις  προκοπήν  τελειό¬ 
τατος.” 

Έν  άρχτ;  καί  τελεί  καί  άναμίξ  μεταξύ  των  φύλλων  τής 
περγαμηνής  φύλλα  (Χαρτ.  XVII.  σελ.  2)  προς  άναπλήρωσιν 
εκπεσόντων. 

*4ι92·  72·  Περγ.  8  μικρ.  XI. 

Τετραευάγγελον. 

Έν  άρχ)/  έκαστου  των  ευαγγελίων  μικρόν  έπίτιτλον  κόσμημα. 

Έν  τέλει  συνεοταχωμένον  μετά  του  ξύλου  του  περικαλύμματος 
φύλλον  (Περγ.  XI.)  μεί'ςονος  σχήματος,  περιέχον  ύλην  εκ¬ 
κλησιαστικήν. 

4493·  73·  Περγ.  8  μικρ.  XI. 

Ίωάννου  τον  Χρυσοστόμου  ^Ερμηνεία  εις  τους  Ψαλ¬ 
τούς. 

Έν  τή  τελευταίφ  σελίδι  κύκλοι  πρός  εϋρεσιν  τοϋ  Πάσχα  των 
ετών  5"  φ  ν' — ζ~φνε'  (  =  1042 — 1047). 

Ή  γραφή  πολύ  όμοια  πρός  την  τού  κύδικος  τού  Ν όννου  έν 
τιρ  Βρεττανικιρ  μουσείιρ  (Αάάϊί.  18,  231),  οδ  πανομοιύτυπον  ίδε 
παρά  ^νΑΤΤΕΝΒΑΟΗ  βί  νοΝ  νΕΐ.8ΕΝ  Εχβιηρίει  οοάίοαιη  Οτμβ- 
οοπαιη  Πίν.  VII. 

4Ι94-  74·  ΠεΡγ·  8  μικρ.  XIII. 

Ψαλταριον  (κολοβόν). 

Περιέχονται  πλήν  των  Ίί  αλμών  ’Ωδαί,  Τροπάρια  καί  Εΰχαί 
λεγόμεναι  εις  τά  καθίσματα  τού  Ψ αλτήρας,  Εΰχαί  των  Ωρών, 
Εΰχαί  των  μεσωρίων. 

Έν  αρχή  καί  τέλει  εΰρηται  συνεσταχωμένον  τιρ  ξύλιρ  τού 
περικαλύμματος  άνά  έν  φύλλον  ΤΙεργ.  γραφής  ίβηρικής. 

*4Ι95·  75  ·  Περγ.  8  μικρ.  XIII. 

Τετραευάγγελον. 

Κοσμείται  ύπό  άτέχνων  καί  έφθαρμένων  εικόνων  των  τεσ¬ 
σάρων  Εΰαγγελιστών ,  ών  έκάστης  τό  μέν  μήκος  0,098,  τό  δέ 
πλάτος  0,075,  οΐον  τό  τε  μήκος  καί  τό  πλάτος  τού  ολου  κώδικος. 

Έν  άρχή  καί  τέλει  άνά  έν  φύλλον  (Περγ.  IX.  τού  μικρο- 
γραμμάτου  ρυθμού)  περιέχον  Ε ίρμούς  καί  Στιχηρά  αναστάσιμα. 

4196.  76-  Περγ.  8.  XIII.  (φ.  221). 

I  (φ.  I  α).  Κυρίλλου  Λεξικόν  ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  (άκέφ)...τίδα ς  λέγει  ή  Τραφή’  Ακηδία  πάρεσις 
ψυχής  νοός  έκλυσις.  Ακροβυστία  τό  κεκαλυμμένον. 
"Ακούβητ α  στρωμναί  μαλακαί  εις  ύψος  ήρμέναι’  αύται 
δέ  τριφής  καί  βλακείας  είσίν.  Ακατάλληλον  ανάρ¬ 
μοστου  (Έν  τή  ιρμ  νεωτέροις  πως  γράμμασιν  Ακατάληπτου· 
ανεξιχνίασταν.  Ακατάληπτου  λέγεται  δτάν  έρευνηθ έν 
καί  ξητηθέν  μη  καταληφθή  παρά  των  αίτοΰντων  αύτό 

οΐον  ακατάληπτου  ...πέλαγος  ...8  καθιέντες . βάθος  τό 

...άδυνα τοΰσιν).  Ακαπήλευτου ·  άδολου  καθαρόν  άρα- 
διού ργητον.  Άκαθοσίωτον  άνομον  ακόσμητου  άπόβλη- 
τον.  ’Ακάτιον  μικρόν  πλοΐον.  Ακέραιον  άκακον  ολό¬ 
κληρον.  ’Άκος  θεραπεία.  Άκροθίνια  αί  άπαρχαί  των 


θινων  τουτέστι  των  σωρών  λέγεται  δέ  καταχρηστι- 
κως  καί  πάσα  απαρχή.  Ακραιφνές  καθαρόν  λαμπρόν 
διαυγές  τέλειον  υψηλόν.  Ετυμολογείται  δό  από  τού 
άκρως  φαίνειν.  Ακράδαντου  άσειστου  καί  γίνεται  από 
τοϋ  α  στερητικού  μορίου  καί  τού  κραδαίνω  τό  σείω. 
Ακούσια  τάφ’  ήμών  γινόμενα  τινός  έξωθεν  άναγκά- 
'ζοντος.  Άκίχητα  μή  καταλαμβανόμενα.  Ακράαντον 
απλήρωτου  καί  γίνεται  άπό  τού  α  στερητικού  μορίου 
καί  τού  κραίνω  τό  τελειω.  Ύέλ.  Τδ  ω  μετά  τοϋ  χ. 
Ωχρός  ήν  αυτού  ό  χρως  άωχρον  ήν  αυτού  τό  σωμα' 
ό  χρως  δέ  σου  ωχρός  έστι  μικρόν.  "Ωχροί  έν  τοΐς 
όσπρίοις  χλωρά  τινά  εύρίσκεται  απερ  άπό  τής  χροιάς 
οϋτω  λέγεται.  Ο ϋτω  Ήρακλείδης.  ’Ώχετο  έπορεύετο' 
ιρχοντο  έπορεύοντο.  Ώχυρομένοι'  όχυρούμενος  δέ 
μικρόν.  "Ωχωκα  εκ  τού  οίχώ’  ιρχύ  αεθα  έπορεύθημεν. 
'Ωχημένος  έκ  τού  οίχω.  Τό  ω  μετά  τού  ψ.  ~Ώψ  ό 
οφθαλμός  καί  κλίνεται  τοϋ  ώπός’  ωψ  δέ  θηλυκόν  ή 
φωνή.  Ώψισμένον  βραδέως  γενόμενον  ώψαν,  είδον. 
Ώψωνηκότες’  δψονήσαντε ς  δέ  μικρόν  ώψίσθη  έβρά- 
δυνεν.  Αάβωρα  τά  στέφανα. 

2  (φ.  179  β)·  “Στϊχεΐα  τά  κδ’  ηγονν  δ  αλφάβητο·;.” 

"Αρχ.  ” Αλφα  τό  στοιχείου  παρά  τό  άλφω  τό  ευ¬ 
ρίσκω.  Τό  δό  τελοϊ  κολοβόν  έν  τοΐς  περί  τού  ιώτα.  Μεταξύ 
των  φ.  179  καί  180  λείπουσί  τινα  φύλλα.  Τό  φ.  180  α  άρχ. 
(άκέφ).,.έν  τή  είκόνι  ή  είκονιξομένη  τοϋ  άρχετύπου 
ύπόστασις  π ρος κυνεΐται. 

3  (φ.  182  β).  1 4  Έκ  των  διατάξεων  κεφάλεα.” 

’Άρχ.  "Οτι  ή  εκκλησία  έοικεν  νηί'  ό  μέν  κυβερ- 

νίτης  έστίν  ό  Χριστός,  ό  δε  προρεύς  ό  έπίσκοπος,  οί 
ναΰται  οί  π ρεσβύτεροι,  οί  τυχάλκοι  οί  διάκονοι,  οί 
ναυτολόγοι  τό  των  αναγνωστών  καί  υπηρετών  τάγμα. 

Έν  φ.  183  α.  “Περί  καρποφοράς.”  "Οτι  οΰ  δεΐ  δέ- 
χεσθαι  καρποφοράν  άπό  μοιχών  καί  πόρνων. — “Περί 
άπαρχων  δεκάτων.”  ’Άρχ.  "Οτι  αυτός  Σιμών  ό  Κανα- 
ναΐος  διατασσόμενος  παρά  τού  λαού  άπαρχής  πρός- 
κο μίξεσθ αι  τοΐς  έπισκόποις. 

4  (Φ-  ι83  α).  “  Βασιλείου  [τοϋ  μεγάλου]. 

Παραγγελία  πρός  τούς  ιερείς.” 

"Αρχ.  ΐίρόςεχε  σεαυτιρ  ω  πρεσβύτα’  βλέπε  την 
διακονίαν  ήν  παρέλαβες  ϊνα  καλώς  αυτήν  έκπληροΐς. 
Τελ.  άλλα  πάντα  μετά  καταστάσεως  τής  π ρεπούσης 
καταστέλλων  πορεύου  έν  ειρήνη. 

5  (φ.  184  α)·  “Περί  των  αγίων  καί  οικουμενικών  ζ' 
συνόδων.” 

Άρχ.  Ή  πρώτη  άγια  καί  οικουμενική  σύνοδος  γέ- 
γονεν  έν  Νίκαια. 

6  (φ.  185  α).  “  Τα’£ις  καί  πρωτοκαθεδρία  των 

δσιωτάτων  πατριάρχων." 

7  (φ.  185  α).  “"Οροι  επιτιμίων.” 

"Αρχ.  Τοϋ  μεγάλου  Βασιλείου.  Τοϋ  γογγυστοϋ  τιρ 
έργου  μή  καταμιγνύσθω  τή  των  λοιπών  άδελφών 
έργασία.. 

8  (φ.  185  α).  Περί  πτωσεων  ερωτήσεις  και  απο¬ 
κρίσεις. 

9  (φ.  1 85  β)·  “  Έκ  του  Χρυσοστόμου. 

Είί  τό  ένδιμα  τοϋ  άρχιερέως  τής  παλαιάς.” 

"Αρχ.  Ένεδιδύσκετο  δέ  ό  άρχιερεύς  κατά  τό  πα¬ 
λαιόν. 


8 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ίο  (φ.  185  β).  “Ύής  ψυχής  μερ7!  τρία··” 

11  (φ.  185  β).  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

Άρχ.  Χρή  τοίνυν  τόν  ιερέα  έπιμελεΐσθαι  βίου  καθαρού. 

12  (φ.  ιδ5  β).  “Περί  των  επτά  τής  κακίας  πνευ- 
αατων.” 

13  ( φ·  ΐ8 6  α).  “Ερωτησις.  Τί  έστι  σέβας 

καί  τι  έσ τί  λατρία.  Αύσις.  Σέβας  έστίν  ή  μετά  της  φύσεως 
προςκύνησις.” 

14  ( φ.  ιδόα).  “Έκ  των  ερωτήσεων  τοΰ  αγίου  Βαρ- 
σανουφίου.  ” 

15  (φ·  ι86  α).  “  Απόκρισις  προς  τους  ερωτώντας 
υμείς  οί  Χριστιανοί  τί  πιστεύεται  καί  πως  ένα  θεόν  λέγετε 

καί  πάλιν  τρεις·," 

’Ά ρχ.  Π ιστεύω  καί  ομολογώ  ένα  θεόν  έν  τρισίν. 
Τόλ.  Καί  πιστεύω  καί  δέχομαι  τάς  άγιας  καί  οικου¬ 
μενικός  επτά  συνόδους  καί  τά  δόγματα  αυτών  καί 
τούς  όρους  αύτών,  ού  μην  αλλά  καί  τάς  άλλας  επτά 
μερικάς.  Έτι  δό  καί  την  έπί  τοΰ  αοιδίμου  πατριάρ- 
χου  Κωνσταντινουπόλεως  Μεθοδίου  γενομένην  έν  η 
καί  τό  λεγόμενον  συνοδικόν  έγράφη  καί  πάντα  τόν 
μη  ούτως  πιστεύοντα  αναθεματίζω  καί  αποβάλλομαι. 
ιό  ( Φ·  187  α).  “Αί  επτά  οικουμενικοί  συνοδοί  ε’ισ'ιν 

Τ  11 

ανται. 

'  Απ\η  αύτών  άπαρίθμησις. 

17  {Φ·  187  α). 

“  Ίδοΰ  η  αρχή  των  δις  ω  παΐ  τεττάρων. 

Δώσω  δέ  προς  δαΰ  συν  Θεω  τοντοις  τέρμα.” 

"Α  ρχ.  Έρώτησις.  Πόσα  μέρη  τοΰ  λόγου;  Άπύ- 
κρισις.  Αεί  σε  γυνόσκε ιν  ότι  οκτώ  είσι  πάντα  τά 
μέρη  τοΰ  λόγου.  Τέλ.  καί  περί  μέν  τών  τοΰ  λόγου 
μερών  άρκεΐ  σοι  τοσαΰτα  ώ  παΐ. 

ΐ8  (φ.  I  88  α).  “Άπορείαι  καί  λύσεις  άς  ήρμήνενσεν 
ό  ΰφηλόνους  καί  μέγας  Γρηγόριος  ό  Θεολόγος  κατά  πεΰσιν 
καί  άπύκρισιν." 

’Άρχ.  Έρώτησις.  Τί  έστι  θεός  καί  κατα  τί  θεός. 
Τέλ.  Τί  έστιν  ένωσις;  Άπόκρισις.  Τό  πλησιάξον  καί 
μη  φυρόμενον  ώςπερ  καί  τό  έλαιον  μετά  τοΰ  ϋδατος 
ένοΰται  μέν  ού  φύρεται  δέ. 

19  ( φ ■  19°  α)·  “Διάφοροι  ερωτήσεις  περί  τής 

ακραιφνούς  ήμων  πίστεως.” 

’Άρχ.  Έρώτησις.  Πόσα  πρόσωπα  προςκυνεΐς  έπί 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού;  Άπόκρισις.  "Εν 
πρόσω  π  ον. 

20  (φ.  190  α)·  “Αθανασίου  τοΰ  ττάνυ  Εκ  τοΰ  εις 

τους  κο ιμηθίντας  αυτόν  παναρμονιον  λογου.” 

2  1  (φ.  190  β).  Περί  τών  κβ'  βίβλων  τής  Παλαΐας 
Διαθήκης. 

22  (φ.  191  α).  “Ή  Δεκάλογος  ήν  έ8ε£ατω  Μωνσής.” 

23  (φ·  191  β)·  “  Έκ  τοΰ  Σολομώντος.” 

"Αρχ.  Πάση  φυλακή  τήρει  σήν  καρδίαν.  Τέλ.  καί 
όδο05  άνδρός  έν  νεότητι. 

24  (φ·  192  α).  “Έκτοΰ  Εκκλησιαστοΰ.” 

’Άρχ.  Έμεγάλυνα  ποιήματά  μου,  ιρ  κοδόμησά  μοι 
οίκους.  Τέλ.  τοΐς  δέ  κραταιοΐς  ισχυρά  περιΐσταται 
έρευνα. 


25  (φ·  193  α)·  “  Έκ  τοΰ  Σολομώντος.” 

"Α ρχ.  Είμί  μέν  κάγώ  θνητός  &νθ ρωπος.  Τέλ.  μία 
δέ  πάντων  εϊςοδος  είς  τόν  βίον,  έξοδός  τε  ίση. 

20  (φ.  193  α)·  “ΤΑσρ.α  ασμάτων  6  έστιν  τώ  Σα¬ 
λωμών.  ” 

2 7*  ( Φ·  Ι98  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

“  Επίγραμμα  εις  τόν  τάφον  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

"Επεται  Ερμηνεία  τοΰ  κυροΰ  Νικήτα  τοΰ  Παφλαγόνος.” 

Τό  κείμενον  καί  ή  ερμηνεία  εναλλάξ  κατά  περιόδους. 

28  (φ.  200  β).  “  Περί  7τιστεω5.” 

’Άρχ.  Οί  πιστεύειν  καταξιωθέντες  την  πίστιν  τής 
μιας  καθολικής  καί  άποστολικής  έκκλησί ας  όφείλουσιν 
όμολογεΐν  ούτως·  ΙΙιστεύω  εις  πατέρα  καί  υιόν  καί 

άγιον  πνεύμα  τριάδα  όμοούσιον  καί  άχώρηστον,  άδιαί- 
ρετον,  άσύγχυτον  καί  ακατάληπτου.  Τέλ.  άλλα  καί 
παρά  τής  φύσεως  τών  πραγμάτων  ότι  έστι  μάταιος. 

29  (φ.  202  α)  “  Περί  δέ  τής  ενσάρκου  ομολογίας 
δφείλομεν  ομολογείν  ούτως.” 

’Άρχ.  Τίιστεύομεν  καί  όμολογοΰμεν  τόν  κύριον  ημών 
Ίησοΰν  Χριστόν  τόν  ένα  τής  άδιαιρέτου  καί  άσυγ- 
χύτου  Τριάδος.  Τέλ.  τής  δέ  βασιλείας  αύτοΰ  ούκ 
έστι  τέρμα  καί  τέλος  ώς  φησι  τών  έπιθυμιών  άνήρ. 
Αΰτΐρ  ή  δόξα  είς  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. 

30  (φ.  203  β).  Επιστολή  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  Μικρού  τό  τοΰ  Ικάρου  μυθικιρ  τερατολογή- 
ματι  περιέπεσον,  ώ  ποθούμενε,  τιρ  ύψηγόριρ  πτεριρ  τών 
επαίνων  σου  κουφισθ είς.  Τέλ.  τής  άδολου  φιλίας  τό 
άντιμίσθ ωμα  έγ καρπόν  άνθ’  ών  ούτως  έχεις  περί  ημάς, 

31  (φ·  204  α)·  Αθανασίου  Άλεξανδρείας 

α'  (φ.  204  α).  Εκκλησιαστική  μυσταγωγία.  "Αρχ.  Τί 
δέ  έστιν  έκκλησία;  Εκκλησία  έστίν  ναός  θεοΰ.  Τέλ. 
έν  τιρ  "Αδη  φησίν  ούκ  έστιν  έξομολόγησις  ούδέ  μετά¬ 
νοια. — β’  ( φ .  216  β).  “  Αόγος  περί  σωτηρίας  ψυχής.”  ’Άρχ. 

Τρία  άπετεΐ  ό  θεόϊ  παρά  παντός  Χριστιανού. — γ  (φ. 
219α).  “Περί  πίστεως.”  "Αρχ.  Ειστεύσαντες  καί  βα- 
πτισθ έντες  είς  Τριάδα  όμοούσιον. 

32  (φ.  220  α).  Δετικόν  ορθογραφικού. 

“Αρχ.  (άκέφή.,.θεώθεν  ω  μέγα,  θιμωνία,  θύννος,  θη¬ 
ρίου  καί  θησαυρός  καί  θηλάσαι  καί  θήλειαι,  θεόδοτος 
καί  Θεοδόσιος.  Τέλ.  (κολ.)  πολύ  τό  πάνυ  έν  λ  καί  νΰ 
ψιλόν  πωλώ  έπώλησα  τό  πω  μεγάλα ·  πωλώ  δέ  τό 

άναστρέφομαι,  πότος  τό  συμπόσιον  πύμα . [7τ]όσυ 

τό  καταπινύμενον ... 

4197·  77·  Χαρτ.  8.  ΧΥ.  {φ.  223). 

1  (φ.  I  α).  Κυρίλλου  Λεξικόν  ανεπίγραφου. 

Άρχ.  (άκεφ)...άφθογγος  άφιλότιμος  ό  μήδέ  έπί  τοΐς 
καλοΐς  οϊς  πράττει  τιμάσθαι  βουλόμενος ·  άφελής  ό 
εύκολος,  σημαίνει  καί  τόν  ύγιά  τό  σώμα.  Άφλοισμός 
ψοφός  ποιός  ή  άφρός.  Άφρήτωρ  ό  μή  συγγένειαν 
έχων...  Τέλ.  ώψεν  εϊδεν.  Ώψονηκότες  όψονήσαντες  δέ 
μικρόν.  Ώψίσθη  έβράδυνεν. 

"Ιδ.  καί  4196(76),  1. 

2  (φ.  223  α).  “  Αρχή  τών  στοιχείων  του  αλ¬ 

φαβήτου.” 

’Άρχ. Άλφα  τό  στοιχείου  παρά  τό  &λφω  τό  ευρίσκω. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


9 


ΤΑ.  (κολ.)  Κάππα  το  στοι χεΐον  βτι  Κάττυο;  ’έστιν  εϋ· 
ρέμα·  κάππα  τό  ον  το  έχον  δπα  8  εστι  φωνήεντα — 

"13.  καί  4196  (76),  2. 

4198·  78·  Χαρτ.  8.  ΧΥ.  ( φ .  194). 

1  (φ.  3  α)·  Νομική  συλλογή. 

Τίτλοι  ιη' .  α'  {φ.  3  α).  “Τίτλοι  πρώτος.  Περί  συναινέσεων 
καί  μνηστείας.”  “Α ρχ.  Μνηστεία  έστί  μνήμη  καί  έπ- 
αγγελεία  των  μελλόντων  γάμων. — β'  (φ.  4  α).  “Τίτλος 
β'.”  ’Άρχ.Ό  άρραβών  φύσιν  έχει  τοιαύτην. — γ'  (φ.  6  ά). 
“ Τίτλος  γ' .  ΙΊερί  δωρεών  μνηστείας.”  ’Ά ρχ.  Εάν  ό  άνήρ 
μη  ύποδεξάμενος  προίκα  βούλεται  τό  έν  τή  συνήθεις 
• γινόμενον  προίκα  ποιήσαι  τή  ίδίμ  μνηστή. — δ'  (φ.  7α). 
“Τίτλο;  δ'.  Περί  διαθέσεων  γάμων.”  ’Άρχ.  Γάμο;  έστίν 
άνδρός  καί  γυναικός  συνάφεια  καί  συγ κλήρωσις  πάσις 
ξ’ωής. — ε'  (φ.  9  α).  “  Τίτλο!  ε'.  Περί  ακρίβειας  -γάμου.” 

"Αρχ.  Τοΐ;  κληρικοΐς  έπιτρέπεται  νομίμους  έχειν  τάς 
γυναίκας. — ...θ'  (φ.  39 β).  “Τίτλο;  θ'.  Περί  πράσεως  καί 
άγορασί ας  εγγράφου  καί  άγράφου  καί  αρραβώνων  αυτών.” 

’Άρχ.  "Κγγ  ραφος  καί  άγραφος  πράσις  καί  άγορασία _ 

— ια'  (φ.  41/3).  “Τίτλος  ια'.  Περί  εμφυτεύσεων  διηνεκών  καί 
έμπεριγράφων.”  Άρχ.  Αιηνεκεΐς  έμφυτεύσεις  ακινήτων 
δικαίων  γίνονται. — ιβ'  ( φ .  42  β).  “  Τίτλος  ιβ’ .  Περί 

μισθώσεων.”  ’Άρχ.  Αί  μισθώσεις  έγγραφοί  τε  καί  άγρα¬ 
φοι  έπ’  όνομα στή  ένιαυσιαίιρ  συμφωνουμένιρ  τελέσματι 
καί  αΰται  γινέσθωσαν. — ...ι5~'  (φ.  44/3).  “Τίτλοι  ιίΓ'. 
Περί  στρατιωτικά  ιδιόκτητα  πράγματα  καί  κανστρησίων  κέρδη 

(ίΐΰ)  αυτή  τυγ χανόντων  καί  περί  κληρικών  καί  χαρτουλαρίων 
καί  ετέρων  στρατευομένων.”  ’Άρχ.  Στρατιωτικά  πεκούλια 
είσίν  άπερ  στρατιώται  υπεξούσιοι  δντες  πατρί  τε  καί 
πάππω  έκ  τοΰ  στρατιωτικού  αυτών  π ράγματος  έπι- 
κτήσονται.  ΤΑ.  οί  τούτους  έχοντες  υπεξουσίους  τήν 
δεσποτείαν  των  τοιούτων  π  ραγ  μάτων  φυλάττοντες 
αύτοΐς. — 1£'  (φ.  46/3).  “Ποινάλιο;  τών  εγκληματικών  κεφα- 
λέων.”  ’Άρχ.  Μήδείς  τδν  έν  εκκλησίμ  π ροςφεύγοντα 
βία  άφαιρείσθω.  ΤαΟτα,  περιλαμβάνοντα  βραχέα  κεφάλαια 
νγ’,  θεωρητέον  άποτελοΰντα  τδν  τίτλον  ιζ' . — ιη'  (φ.  51  α). 
“Τίτλος  ιη’.  Περί  διαμερισμοΰ  σκύλων.”  ’Άρχ.  Τού;  έξερ- 
χομένους  εις  έχθρούς  έπί  πολέμιρ  φυλάξαι  δει  εαυτούς 
από  παντός  πονηρού.  Τέλ.  ούτως  έσται  κατά  τό  γε- 
γραμμένον  καί  ή  μερίς  τόν  έν  τοΐς  πολέμοις  απερ¬ 
χόμενον. 

Κατά  ταΰτα  φαίνεται  περιεχομένη  έν  τώ  κώδικι  ιδιωτική 
συλλογή,  άποτελουμένη  έκ  τοΰ  Προχείρου,  εις  8  άνήκουσιν 
οί  ανωτέρω  σημειωθέντες  τίτλοι  α’ — ε',  καί  τής  Εκλογής  τών 
Ίσαύρων,  έξ  ής  οί  τίτλοι  θ',  ιβ’κ.  έ. 

2  (φ.  5 1  β)·  “  Περί  στρατιωτικών  επιτιμίων.” 

Σημειοΰνται  έπιγραφαί  τεσσάρων  καί  δέκα  κεφαλαίων. 

3  (φ.  5 2ο).  “Έκ  τον  μθ'  βιβλίου  των  Αιγεστων 
[Ιουστινιανού]  τύπος  με.” 

Σημειοΰνται  έπιγραφαί  όκτώ  καί  τριάκοντα  κεφαλαίων. 

4  (Φ  53  “)·  “Πανάλιος  περί  στρατιωτικών  και  επι¬ 
τιμίων  εκ  των  'Ρουφου  και  ττακτικων.” 

’Άρχ.  α'.  Ο ϊτινες  τολμήσωσι  συνομοσίαν  ή  φατρίαν 
ή  στάσιν  κατά  τοΰ  Ιδιου  άρχοντας  ποιήσαι. 

Κεφάλαια  έν  δλφ  πεντεκαίδεκα. 

5  (φ.  54/8)·  Κεφάλαια  οκτώ  και  τριάκοντα  ανεπί¬ 
γραφα. 

Η.  II. 


’Άρχ.  Έάν  τις  έν  πολέμιρ  πράγμα  άπηγ ορευμένον 
αύτό  παρά  τοΰ  δονκός  ποιήση  ή  τά  ένταλθέντα  αύτή 
παρ’  αϋτοΰ  μη  πληρώση  κεφαλικώς  τιμωρείται  εί  καί 
καλώς  τό  πράγμα  διοίκησεν. 

6  (φ.  57  β)·  “  Περί,  στρατιωτικής  καταστάσεως. 

έκ  τοΰ  ξδ'  βιβλίου  τοΰ  Κ ωδικός  ”  [Ιουστινιανού]. 

"Κπονται  “Τίτλο;  τοΰ  μβ'  βιβλίου  τοΰ  Κωδικός,”  “Π οινάλιον 
κατά  αιρετικών  καί  Μ ανιχαίων,”  “"Αλλο  έκ  τοΰ  αΰτοΰ”  καί 
άλλα  “  Έκ  τοΰ  αύτοΰ.” 

7  (φ.  59(8)·  “Έκ  τοΰ  μθ’  βιβλίου  τώ  Διγε'στω 
κεφ.  νη'  ...περί  φονεων.” 

Καί  άλλα  βραχέα  έκ  τοΰ  Αιγέστου  καί  τών  Νεαρών  δια¬ 
τάξεων  Ιουστινιανού. 

8  (φ.  6ΐ  β).  “  Αιάτα£ις  περί  καινοτομίας  Ζήνωνοϊ 
βασιλε'ωί.” 

’Άρχ.  Α ΰτοκράτωρ  "Ρωμαίων  καίσαρ  Ζήνων  ευσεβής 
νικητής  τροπαιοΰχος  άειμέγιστος  άεισέβαστος  αΰ- 
γουστος  Άδαμαντίιρ  έπάρχιρ  πόλεως. 

9  (φ·  64  α).  “  Περί  έγγυών  καί  αντιφωνήσεων  τον 
ε'  τίτλου.” 

ίο  (φ.  66  α).  “  Περί  νποβόλου.” 

Άρχ.  Ίστέον  ότι  τό  μέν  παλαιόν  ίσότης  ήν  ύποβόλου 
καί  προικός.  ΤΑ.  έν  τοιούτιρ  καιρή  άνδρί  είςελθ εΐν, 
έν  έτέρω  δε  ούχί. 

ιι  (φ.  67/8).  “Περί  τών  επτά  μεθηλικιώσεων 
τοΰ  άνθρωπον.” 

12  (φ.  68  α).  “  Νόμος  γεωργικός 

κατ’  έκλογήν  έκ  τών  Ιουστινιανού  νόμων.” 

Κεφάλαια  βραχέα  έν  δλιρ  πε'.  ’Άρχ.  Χρή  τόν  γεωργόν 
τόν  έργαξόμενον  τόν  ίδιον  αγρόν  είναι  δίκαιον  καί 
μή  παρορίζειν  αύλακας  τοΰ  πλησίον  αύτοΰ. — ...7τε'.  Ό 
βόσκων  έν  άλλοτρία  γή  θρέμματα  άδίκως  τή  άκουιλίω 
ήτοι  τή  διπλή  υπό κειται. 

13  (Φ·  73  α)·  “Έκ  των  εγκληματικών  κεφάλαια .” 

’Άρχ.  Μηδεί;  τόν  έν  έκκλησίμ  π ροςφυγόντα  άφαι- 

ρείσθω.  ΤΑ.  άκολουθεΐν  δει  τοΐς  παραπλ ησίως  έχουσι 
τή  ξητουμένιρ  πράγματι  καί  ομοίως  ποιεΐν. 

14  (φ·  73  β)·  “Τής  σελήνης  αί  ήμεραι 

είσίν  αϋται,  αί  μέν  φωτιστικοί,  αί  δέ  άφώτησται.” 

15  ( Φ·  74  «)·  “  Τά£ις  γινόμενη  επί  τοΐς  από  2 αρα- 
κηνων  επιστρεφονσι  προς  τήν  καθαρόν  καί  αληθή 
ΊΓίστιν. 

Μένει  ατελές  ευθύς  έν  αρχή  έν  ταΐς  λέξεσιν  Ό  δείνα  άπό 
Σαρακηνών  προςελθών  τή  καθαρή  καί  άμω... 

ΐ6  (φ.  7 θ  α).  “  Αρχή  συν  ©εώ  τοΰ  Αεξικοΰ  κατά 
άλφάβητον.” 

Αρχ.  Πάσα  λέξις  άπό  τής  βε  συλλαβής  άρχομένης 
διά  τοΰ  έψιλοΰ  γράφεται,  οιον  βέβηλος  ό  ανόσιος  καί 
ακάθαρτος,  βεβριθώς  ό  βαρών.  Τε'λ.  (άτελές)  θυΐσκη  ή 
θυσία,  θυμάτιον  ύποκοριστικώς  τό  θΰμα.  θυμέλη  τό 
τών  οργανικών  σύστημα. 

1 7  (φ·  98  α)·  Ε κλογή  γνωμών  καί  αποσπασμάτων. 

Άρχ.  Παύλο;  καί  Πέτρος  Μακάριός  τε  καί  Στέφανος 
δυσσεβώς  άπετόλμησαν  είπεΐν  έν  θέλημα  καί  μίαν 
ένέργειαν  ’έχειν  τόν  Κύριον.  "Κπονται  Τνώμαί  τινες 
Ίωάννου  του  Δαμασκηνού,  μεθ’  ά;  “Τί  έστιν  ορο;,”  “Τί  υιός,” 

2 


10 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


“Τί  πνεύμα ,”  “Τί  έστι  Τριά;,”  “Τί  έστιν  άί'διον”  κτλ.  Τέλ. 
“  Τί  δέ  Ίησοΰ 5;  Ιησού:  έκλήθη  διά  τδ  σωθήναι  τδ  γένο :  των 
ανθρώπων .”  'Έπονται  τάδε  (φ.  102 β)  “ΙΙίστι:  ήν  ό  θεολόγο: 
και  απόστολο:  Ιωάννη:  έπ'ι  παρουσία,  τη:  Παναγία:  Θεοτόκου 
κατ'  επιτροπήν  αύτή:  τιρ  άγίιρ  καί  θαυματουργά)  Τρηγορίιρ  έν 
οπτασία  ύπηγό:  (γρ.  ύπηγόρευσε).”  ’Άρχ.  ΕΙ;  θεό;  πατήρ 
λόγου  ζώντο:  σοφία:  ΰφεστώση:  καί  δυν άμεω:.  Έπί 
τούτοι:  (φ.  103(3)·  “Του  αγίου  Κυρίλλου”  “Περί  πίστεω:  ” 
κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

ΐ8  (φ.  104  β)·  “Αρχή  τον  Αεζικοϋ  τον  εν  άγίοις 

πατρδ:  ημών  Κυρίλλου  άρχιεπισκύπου  Ιεροσολύμων.” 

Ή  επιγραφή  αυτή  γέγραπται  χειρί  νεωτέρμ. 

'Άρχ.  Αφροσύνη  διά  τδ  τδν  νουν  μη  φροντίζειν. 
’ Αφύ κτοι:  άλύτοι:  καί  ασυγχώρητοι:.  Ά φραστον  άρ¬ 
ρητον.  Τέλ.  (άτελέ:)  Έπέλαβεν  ύπερέλαβεν,  ύπεδέξατο. 
Φύλακα:  τού:  τηροΰντα:... 

19  ( φ·  1 1 0  β).  “Αέξεις  άποστολικαι.”. 

’Άρχ.’ Άφορισμένο:,  έκλελεγμένο :,  διακριμένο:.  Άδια- 
λείπτω:  διηνεκώ:,  πάντοτε. 

20  (φ.  113  α)·  “  Λε'|εις  τοΐς  κανώσι  της  Χρίστου 
γεννησεως  καί  τών  άγιων  Θεοφάνιων  και  της  Πεντη¬ 
κοστής.” 

’Άρχ.  [Άίψεγγεί'ϊ  μη  έχων  τού:  φέγγου:  η  φώ:. 
Έπεγ  ράφη:  ή  ριθ  μήθη:. 

21  (φ.  Ιΐδα).  “Τέλος  συν  Θεω  μερικών  λέξεων 

κατά  αλφάβητου  δπερ  ένει  τδ  καθέν  στοιχείου  ποιηθεΐσα 

δε  παρά  τοΰ  έν  άγιοι:  πατρδ:  ημών  Κυρίλλου  πατριάρχου 
Ιεροσολύμων  άτινα  είσίν  κδ'  στοιχεία.” 

Περιλαμβάνονται  δδ  α'  (φ.  118α).  ίί  λέξεων  μερικών  έκ 
τοΰ  άγιου  Ευαγγελίου  τών  τεσσάρων  Ευαγγελιστών.”  ’Αρχ. 
Αρχή  τοΰ  κατά  Ματθαίον.  Β αραχία  εύλόγησε  Κύριο;. 
Βαριωνά  υίδ:  περιστερά:. — β'  (φ.  119  β).  “Αέξει:  τών 
Πράξεων.”  ’Άρχ.  Άτμίδα  την  ίθμην.  Άσμένο:  προθύ- 
μω:. — γ'  (φ.  120  β').  “Αέξει:  άκροστοιχείου  τη:  Χριστού 
γεννήσεω:.”  ’Άρχ.  Εϋηπίη:  μέλεσιν  έφύμνια  ταΰτα  λιγ- 
καίνω. — δ'  (φ.  121(3).  “ Αέξει:  τοΰ  Ψαλτηρίου.”  ’Άρχ.’ Αλλη¬ 
λούια·  έτοιμολογεΐται  έβραϊστά  οΰτω:  άλ  κραταιδ: 
ηλ  θεό;  οΰϊα  αύτδ:  μόνο:. — ε'  (φ.  124  β).  “Αέξει:  τών 
Ωδών.  Ωδή  α'.” 

22  (φ.  Ι20α).  “Περί  ετοιμολογίας.” 

’Άρχ.  Ετοιμολογία  έστιν  η  τη:  δυν  άμεω:  τοΰ  όνό- 
ματο:  δρθότη:.  'Έπονται  δε  διάφοροι  έτυμολογίαι  λέξεων. 
ΤΑ.  Παρά  τί  βλέφαρου  ;  παρά  τδ  αίρειν  καί  βλέπειν. 
Αύχνο:  παρά  τδ  λύειν  τδ  νύχο:  τοΰτέστι  τδ  σκότο :, 
άφ’  οδ  ή  νύξ. 

23  (φ·  129/3)·  “Αμφίβολη  αιρετικοί)  προς  Χρι¬ 
στιανόν.” 

24  (φ·  134  α)·  “  Αναγκαία  ερωτήματα 

ησει  Σεκούνδου  προβλήματα  ά  έρωτήθη  παρά  Άδριανοΰ 
βασιλέω:  έν  Κ ωνσταντινουπόλει.” 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

25  (φ·  175/3)·  Εκλογή  γνωμων  εκ  των  Γραφών 
καί  τών  πατέρων. 

2 6  (φ.  179/3).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

“  Προοιμίου  έν  σχήματι  εύχή:,  έν  <ρ  καί  διηγείται  ά  έν  7 τάσι 
τή  ζωή  αύτοΰ  πεπείραται.” 

’Άρχ.  θεέ  άναξ  δ:  άγναΐ:  ποτ'  άειρομέναι:  πα λάμησιν. 


27  (φ·  183  α).  “Πλάτωνος  "Οσα  σε  δεΐ  φοβείσθαι 
αποδείξω  τέκνον  έμόν.” 

'Άρχ.  Φοβοΰ  Άνδρα:  έν  κρίσει,  τού:  ξιφηφόρου:, 
φοβοΰ  δυνάστα:  καί  βίαιου:  έν  πόλει. 

Τέλ.  φοβοΰ  ψευδηγορείν  κ&ν  μισή:  τινά. 

φοβοΰ  ώροσκο πήσαι  καί  μαντικά:  έπαιοιδία:. 

28  (φ.  183  β).  “Κανών  εις  την  αγίαν  τον  Χρίστου 

γέννησιν  έξ  ιάμβων  πεντάστιχο:  Ίωάννου  μοναχού  τοΰ 

Δαμασκηνού.” 

29  (φ·  ι87/3).  “Έτερος  κανών  τών  αγίων  Θεο¬ 
φάνιων.” 

Τά  υπ’  άρ.  26,  28  καί  29  περιέχουσιν  εναλλάξ  κείμενον  καί 
ερμηνείαν. 

Τά  φ.  74  β — 75  β  καί  97  β  άγραφα. 

4Χ99·  79·  Χαρτ.  8.  XV.  ( Φ .  105). 

1  (φ.  3  α)·  Πινδάρου  Όλυ/χττιονικών  Βλ 

’Άρχ.  (άκέφ)...[πεπρ]αγμένων  έν  δίκμ  τε  καί  παρά 
δίκαν  αποίητου. 

2  (φ.  3  α)·  “  Άμμωνίου  τού  Έρμείου.” 

’Άρχ.  Πάσα  έπιστήμη  καί  τέχνη  υποκείμενον  έχει 
καί  τέλο:. 

'Έπονται  αποσπάσματα  Πλάτωνος,  Πυθαγόρου  καί  άλλων. 

3  (φ.  6  β).  Σημείωμα  II ασχάλιον. 

'Άρχ.  Ψήφισα:  άκριβώ:  κατά  τδ  ^κε'  ’έτο:  ήλιου 
κύκλου  δντο :  ι’  καί  σελήνη:  ι’  καί  ’ινδικτιώνο:  ια’ 
εΰρον  μετά  μα’  χρόνον  κύριον  Πάσχα  ήλιου  κύκλου 
6ντο :  κγ’  καί  σελήνη:  ιγ' ... 

4  (φ.  7  α)·  “Έπί  τής  άγιας  Τριάδος.” 

’Άρχ.  Πιστεύω  εΐ?  ένα  θεδν  τρι:υπόστατον  πατέρα 
αγέννητου,  υίδν  γεννητόν. 

5  (φ.  9  β)·  Παροιμίαι. 

’Άρχ.  Γελών  άκράτω:  δυ:πόρου:  έξει:  τρόπου:. 
Γέλω:  Συρακούσιο:  ό  άτακτο:.  Γελοιότερο;  Μελι- 
τίδου'  ούτο:  διεβάλετο  έπί  μωρίμ. 

6  (φ.  1 1  α).  “Αττικισμοί  των  λογιών.” 

’Άρχ.  Αντί  τοΰ  είπείν  μνημονεύω  τοΰ  δεινό:,  διά 
μνήμη:  έχω  τδν  δείνα  λέγουσιν.  ΤΑ.  Αντί  τοΰ 
είπείν  έξερρίφη  ή  ναΰ:  έν  ταί:  πέτραι:  προ:ώκει\εν 
ή  ναΰ:  λέγουσιν. 

7  (φ.  14)·  “...λογιών  κυρ  Γεωργίου  τού  Λακαττηνοΰ.” 

Αΐ  πρώται  λέξει:  έξίτηλοι. 

’Άρχ.  Ασχολία  ή  πολλή  περί  τι  σπουδή  καί  συνε¬ 
χή:  έπιμέλει  α  καί  ασχολούμαι  ρήμα  καί  άσχολο: 
όνομα  άρσενικώ:  καί  θηλυκώ:  έκφερόμενον.  ΤΑ.  (κολ.) 
όταν  δέ  άπλώ:  έπ’  έν  δοιασ μω,  λαμβάνεται  αντί  τοΰ 
εάν  μή  ύπ οτάσσων  ώ;  τδ  εί  Τίερσεφόνην  Π λούτων 
παρά  Αήμητρο:  ήρπασε,  τί:  τοΰτο  οΐδεν  Άδηλον 
έστιν.... 

8  (φ.  27  α).  Λεξικόν  “Τοΰ  σοφωτάτου 

καί  λογιωτάτου  κυρ  Ίωάννου  τού  Λακαπηνοΰ.” 

’Άρχ.  Γ ράφειν  τδ  συγγράφειν  λόγον  ή  άλλην  τινά 
ιστορίαν.  ΤΑ.  ’Όφελον  δέ  επίρρημα  αντί  τοΰ  είθε 
διά  τοΰ  ο  μικρού  δ  καί  συντάσσεται  αεί  μετά  εύκτι- 
κοΰ  ή  παρεληλυθότο:  χρόνου·  λέγεται  τοΰτο  ένίοτε 
καί  μετά  τοΰ  ώ:  οίον  ώ:  δφελόν  γε  καί  σέ  τή  κα- 
κοδοξίμ  νενεκρωμένον. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


11 


Τό  Λεξικόν  ούκ  έστιν  άλφαβητικώς  τεταγμένον  ευθύς  εξ 
αρχή 5,  άλλ’  άπό  μόνου  τοΰ  φ.  35  α.  Μεταξύ  δέ  των  φ.  34  και 
35  υπάρχει  χάσμα,  πιθανώς  ενός  μόνου  φύλλου. 

’Κνταΰθα  παρατίθενται  τινες  εκ  τούτου  τοΰ  Λεξικού  έρμηνεΐαι 
λέξεων  σποράδην.  Απελάτης  γάρ  ό  μετά  ξίφους  άπελαύ- 
νων  αγέλην  ξφων  από  τοΰ  αγέλη  άγελαΐον  ζφον  τό 
της  αγέλης  και  από  τούτου  αγελαίος  άνθ ρωπος  ό  τοΰ 
πλήθους  (φ.  35  α). — θαλα ττεύω  τό  έν  θαλάττη  διάγω 
ώςπερ  και  παρθενεύω  τό  έν  παρθενίμ  διάγω. — θρέμ¬ 
ματα  πληθυντικώς  τά  βοσκήματα. — Ητεϊ  οί  τοΐ?  κέ- 
ρασιν  έμφυόμενοι  σκώληκες'  θρύπες  οί  έν  τοΐς  ξύλοις' 
κόες  οί  έν  τοΐς  πυροΐς  και  κριθαΐς,  ΐκες  οί  τούς 
όφθαλμούς  των  αμπέλων  έσθίοντες.  ’Ίουλοι  οί  περί 
τά  τείχη  ένέρποντες  πολύποδες.  Ιππασία  παρά 
τοΐς  κοινοί ς,  ίππεΐα  καί  ιπποσύνη  παρά  ποιηταΐς. — 
Σκευοφόροι  λέγονται  οί  την  αποσκευήν  φέροντες’ 
αποσκευή  δέ  έστιν  ή  κοινώς  λεγομένη  κατοΰνα  ήτοι 
τά  πρός  οδόν  χρησιμεύοντα  σκεύη.  Σκευή  δέ  τό 
ένδυμα. — Τ ραχηλίίξειν  λέγεται  τό  διχοτομεΐν  ήγουν 
τό  διά  τής  ράχεως  σχίξειν  'όθεν  καί  τό  Τ ετραχη- 
λισμένοι  παραστησόμεθ α  τφ  κριτή  τουτέστι  φανεροί 
καί  άνακεκαλυμμένοι. 

9  (φ.  β).  “Περί  επιρρημάτων  απόρων.” 

"Α ρχ.  Ούά  παρά  μόνιρ  τφ  άγίιρ  Εΰαγγελίφ  εύρί- 
σκεται  καί  έστιν  έναντιωματικόν  έπίρρημ α.  Τέλ.  Ίνατί 
έρωτήσεως  ώϊ  έχει  τό  διατί.  'Άγρι  παρακελεύσεως 
ώς  άγε,  φέρε.  +  Αηθ ά  επίρρημα  χρονικόν. 

ΙΟ  (φ.  99  β).  “Ίωάννου  γραμματικού  Άλεξανδρε'α>5 
Περί  των  πέντε  διαλέκτων.” 

’Άρχ.  Αιάλεκτός  έστι  γλώσσης  ιδίωμα"  ε’ισί  δέ 
διάλεκτοι  ε',  ΐάς,  άτθίς,  δωρίς,  αϊολίς,  κοινή·  καί 
άτθίς  μέν  έκλήθη  άπό  Άτθίδος  τής  Κ ραναοΰ  θυγα- 
τρός,  δωρίς  δέ  ή  των  Αωριέων  άπό  Αώρου  τοΰ  Έλ- 
ληνος  παιδός. 

1 1  (φ.  99  β)·  Περί  διαλέκτων. 

α  (φ.  99/3).  “Περί  άτθίδος.”  ’Άρχ.  Άτθίς  έστιν  ή 
των  Αττικών.  ΤΑ.  Τά  διπρόσωπα  των  παθητικών 
οριστικών  ρημάτων  διά  διφθόγγου  έκφέρει  οΐον  τύ¬ 
πτομαι  τύπτει  γράφομαι  γράφει. — β'  (φ.  100  α).  “Περί 
αίολίδος.”  ’Άρχ.  Αίολίς  έστιν  ή  των  Α  Ιολέων,  ή 
έχρήσατο  Αλκαίος.  ΤΑ.  Τό  γάρ  άγείρω  άγέρρω 
λέγει  καί  τό  έγείνατο  έγέννατο  καί  τό  ένείματο 
ένέμματο  καί  τό  δπη  ΰππη  καί  τό  ότι  &τη  καί  τό 
ΰσα  δσσα. — γ'  (φ.  100α).  “Περί  δωρίδος .”  Ά  ρχ.  Αωρίς 
έστιν  ή  των  Αωριέων,  ή  έχρήσατο  θ εόκριτος.  ΤΑ. 
Αί  έξαιρέσεις  τοΰ  δ'  καί  τοΰ  τ'  έκ  των  εις  τος  ή  εις 
δος  ληγουσών  γενικών  των  Αωριέων  είσίν  οΐον  Π  ά¬ 
ριας,  κέραος  αντί  τοΰ  Π  άριδος,  κέρατος. — δ’ (φ.  100/3). 
“Περί  Ιάδος.”  ’Άρχ.  Ίάϊ  έστιν  ή  τώ  ν  Ίώνων  ήγουν 
ή  Ασιανή  ή  "Ομηρος  έχρήσατο.  ΤΑ.  βάτην  άπό  τοΰ 
έβην.  Ίκέσθη  άπό  τοΰ...!Ίημι  τό  πέμπω  καί  κατά 
συγ κοπήν _ Τά  λοιπά  άποτετριμμέν α  καί  έξίτηλα. 

Έν  φ.  3α·  Έκ  των  Μ αξίμου  [ Μαργουνίου ]  έπισκύπου 
Κ  υθήρων. 

4200.  8θ.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  104). 

I  (φ.  I  α).  Σημειώσεις  λεκτικαι  και  γραμματικοί 
βραχεΐαι. 


2  (φ.  3  α)·  “Αρχή  συν  Θεώ  άγίω  των  'Έρωτημάτων” 
[Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοιτούλου]. 

3  (φ.  γ6α).  “Συμεών  μαγίστρον  Αντιόχειας  τοΰ  Σήθ 

Πρόϊ  Κωνσταντίνον  τον  Πορφυρογ έννητον  βασιλέα  Περί 
δυνάμεως  καί  χρήσεως  των  τροφών.” 

Αιήρηται  εις  κεφ.  ρμ’ ,  ών  α’  “Περί  άρτων,”  ρμ  “περί 
ώτίδων.”  Αντί  δέ  κεφ.  ρμα  προςτέθειται  “ Άλάτιον  σκευασθέν 
ύπό  τοΰ  άγιου  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

Έν  τέλει  (φ.  102  α)  έρυθροΐ ς  γράμμασ Γ  Μνήσθητι  Κύριε 
τοΰ  γ ράφαντος  δούλου  σου  Γ ρηγορίου  διακόνου  καί 
μονάχου  ,5'~^\ξ'  ϊνδικτιώνος  ιε'  (  =  1452). 

4  (φ.  102/3).  “Άσμα  ασμάτων  δ  έστι  τω  Σολομών.” 

Μένει  κολοβόν  έν  ταΐς  λέξεσι'  καλή  εΐ  πλησίον  μου 

ώ?  ευδοκία,  ωραία  ώς  Ιερουσαλήμ·  θάμβος  ώς  τε- 
ταγμέναι  (VI.  3). 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  διά  γραμμάτων  λεπτοτάτων.  Τά  δέ 
φύλλα  72  α — 75  β  έμειναν  άγραφα. 

4201.  8ΐ.  Χαρτ.  8.  XV.  {φ.  151). 

1  (φ.  I  α).  “  Αρχή  συν  Θεω  τοΰ  πρώτου  σχέδους 
κΰρ  Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοττοΰλου.” 

2  (φ.  1 5 1 )-  Ψαλτηρίου  απόσπασμα. 

Τό  ΰπ’  άρ.  2  άκέφαλον  καί  κολοβόν  (XVIII.). 

4202.  82.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  127). 

Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοιτοΰλου  Σχέδος. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν  " Αρχ.,.,’όργανα  τινά  κρουστά. 
Κύθηρα  πόλις  ή  καί  ούδετέρωε  λέγεται  πληθυντικώς 
τά  Κύθηρα.  Τέλ.  καί  ’έξιμεν  έξιτε  έξίασι  καί  σύνιμεν 
σύνιτε  συνίασι  καί  πρόςιμεν  πρόςιτε  προςίασι  καί 
άνιμεν  άνιτε... 

4203.  83.  Χαρτ.  8.  XV.  {φ.  270). 

1  (φ.  2  α).  [Ψευδοπλουτάρχου]  “Περί  βίου  Όμηρου.” 

’Άρχ.  Περισσόν  μέν  ίσως  δύξειέ  τισι  πολυπ ραγ μονεΐν 

περί  Όμήρου.  Τέλ.  έτέρας  υποθέσεις  ποιούμενοι  άρμό- 
ξουσιν  έπ’  αύταΐς  τά  έπη  μετατιθ έντες  καί  συνείροντες. 

”Ιδ.  IV Ε5ΤΕΚΜΑΝΝ  Βιογράφοι.  Βπαηδνϊβ&β,  1845.  σ.  21  κ.  έ. 
Τό  δέ  τέλος  οϋ  συμφωνεί,  έστί  δέ  καθ'  όλου  ή  πραγματεία  αΰτη 
πολλφ  μακροτέρα  τής  ψευδοί τλουταρχείου  συγγραφής,  ώς  έστιν 
είκάσαι  έκ  τοΰ  άριθμοΰ  των  φύλλων,  εΐ  μή  συμβαίνει  άλλο  τι. 

2  (φ.  54  β)·  “Περί  στεναγμού.” 

’Άρχ.  Φασί  γενέσθαι  τόν  στεναγ μόν  ουτω·  τοΰ  νοΰ 
πρός  τι  άσχολουμένου  καί  μή  γινομένης  κατά  συνέ¬ 
χειαν  τής  Αναπνοής. 

'Έπονται  “Περί  δακρύου  ”  καί  “  Περί  γέλωτος.”  “Α ρχ.  Φασί 
γενέσθαι  τό  δάκρυον  οΰτω.  ΤΑ.  όνομα  δέ  τφ  γ ενομένφ 
γέλως  έστί. 

3  (φ·  55  α )·  “  Ονόματα  των  τοΰ  σώματος  μελών.” 

“Α ρχ.  Τό  άπαλόν  βρέγμα,  τό  άνώτερον  καί  έξογκώ- 
τερον  τοΰ  όπισθολάκκου  Ινίον.  Τέλ.  οί  δέ  τοΰ  ποδός 
δάκτυλοι  ώς  καί  τής  χειρός,  τό  δέ  υποκάτω  τοΰ  ποδός 
πέλμα  λέγεται. 

4  (Φ·  56  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Γαζή  Τραμματική  είς- 
αγωγη. 

5  (φ.  214  α).  Άδηλου  “  Σύνταγμα  τεχνι κωτατον 

περιέχον  πάσαν  σχεδόν  την  τών  μέτρων  μέθοδον.” 

2—2 


12 


ΑΓΙ0ΡΕΙΤ1Κ0Ι  ΚΩΔΙΚΕΣ 


’Άρχ.  ΜΑλοντε®  περ'ι  μέτρων  των  εν  ταΐ ς  ποιητικαΐς 
βίβλοις  έμφερομένων  βραχεΐαν  τινά  πρός  το ύς  νέου ς 
την  διδασκαλίαν  ποιήσεσθαι. 

6  (φ.  2  2  8  α).  “Τοΰ  φιλοσοφωτάτον  κυρ  Θεοδώρου 

τοΰ  Προδρόμου  Σύντομος  έςήγησις  των  Ερώτημά- 
1  1 

των. 

’Άρχ.  Καθάπερ  το  άνθ ρώπινον  σώμα  φιλολογωτάτη 
μοι  βασιλίδων.  ΤΑ.  άλλ’  ακριβώς  έάν  έπιγνψς  καί 
τοΐ ς  έρωτώσί  σε  δι ασαφήσεις. 

Ίδ.  καί  4215  (95),  2.  4216  (96),  3.  4267  (147),  11. 

7  (φ.  251  β).  “  Τά  λεγάμενα  βασιλικά  σχεΒη 

φέροντα  ακροστιχίδα  τήνδε'  τφ  θειοτάτιρ  καί  εΰσεβ εστάτιρ 

βασιλεΐ  ημών  Ίουστινιανιρ  Αγαπητό®  ό  ελάχιστος  διάκονο®·” 

δ  (φ.  2ζ  6  α).  Περί  συνωνύμων  βραχέα. 

’Άρχ.  Αιφθέρα  ή  τών  αιγών,  μηλωτή  ή  τών  προβάτων 
δύο  επί  προσώπων,  δεύτερος  έπί  τάξεως.  Τε'λ.  συνουσία 
έπί  λόγων  μίξις  έπί  αφροδισίων. 

9  ( φ ■  256  α).  “  Ξ«νθφώνΤ«Ιθν.” 

Αρχ.  Όποιοι  γ άρ  άν  προστάται  ώσιν. 

ΙΟ  ( φ .  256  β).  Ιδιώματα  των  διαλέκτων. 

α'  (φ.  256(3).  “Ιδιώματα  τής  άτθίδος  φωνής."  ’Άρχ.  Τών 
αττικών  έστι  τδ  περιττολογεΐν  λέγω  λόγον  τρέχω 
δρόμον.  ΤΑ.  τούτων  ή  τών  εις  ως  έπιρρημάτων  τροπή 
εις  ον  καλώς  καλόν  κακώς  κακόν. — β'  (φ.  257  α).  “ Ιδιώ¬ 
ματα  τής  δωρίδος  διαλέκτου ’Άρχ.  Η  δωρίς  τρέπει  τό  η 
εις  α  μακρόν.  Τέλ.  Την  ύπο  πρόθεσιν  υπαι  λέγει  τό 
όταν  ότάν. — -γ'  (φ.  257  α).  “ Ιδιώματα  τής  αίολίδος  δια¬ 
λέκτου."  ’Άρχ.  Ή  αίολίς  τφ  ρ  π ροςτίθησι  τό  β  όταν 
έπιφέ ρηται  τφ  ρ.  ΤΑ.  κίχραιμι  γέλαιμι  καί  αποβολή 
τοΰ  σ  κλίνει  εις  τά  βαρύτονα. — δ'  (φ.  257  β).  “ Ιδιώματα 
τής  ίάδος  φωνής."  ’Άρχ.  Οί’Ίωνες  τή  Αινεία  δωρική  κλισέ ι 
π ροςτιθ έασι  τό  ο  Αίνείαο.  ΤΑ.  καί  ΰπερβατοΐς  χρήται 
νήπιοι  οΐ  κατά  βουν  ύπερήωνος  ήελίοιο  ήσθιον. 

11  (φ.  257  β)·  Διάφορα  αποσπάσματα 

Ελλήνων  συγγραφέων  ελληνιστί  καί  Αατίνων  λατινιστί. 

Εΐσ£  δ’  Ελλήνων  μεν  τοΰ  Πλουτάρχου,  Πυθαγόρου  (Τε- 

τρακτύς),  Αΰσιδο®  τοΰ  πυθαγορείου  (Επιστολή  πρόϊ'Ίππαρχον), 
ΐ^ίνοφώντο®,  Θουκυδίδου,  Δημοσθενου®,  Εΰριπίδου’  Αατίνων 
δέ  τοΰ  Σαλλουστίου  ( Ίουγούρθας ,  Κατιλίνας)  καί  Κικερωνο® 
(ϋβ  πεΙογε  άβοτοιπ,  Τπβοαί.  άϊδρ.,  ϋβ  οίΒοϋδ). 

Μεταξύ  τούτων  (φ.  258  α)  καί  “Π  αροιμίαι."  Ά  ρχ.Άγαθών 
θάλασσα  καί  αγαθών  μυρμηκιά  καί  αγαθών  σωρός  έπί 
πλήθει.  ΤΑ.  Άείπερ  εΰ  πίπτουσιν  οι  Διό?  κΰβοι·  έπί 
τών  εις  πάντα  εΰδαιμονούντων. 

12  (φ.  263  °· )·  Γ ραμματικοι  κανόνες. 

Άρχ.  Ίστεον  ότι  τά  προτακτικά  άρθρα  ποτέ  μέν  κατ’ 
έξοχήν  λαμβάνονται  ώϊ  δταν  είπω  ό  ποιητής.  ΤΑ. 
ήνίκα  δέ  τό  ’όργανον  φ  τινι  τό  πάθος  ένήργηται  προς 
δοτικήν  οΐον  έπλήγην  τφ  ξίφει. 

13  (φ·  264  β)·  ’ Αποσπάσματα  Αατίνων  συγ¬ 

γραφέων. 

Είσί  δέ  γνώμαι  έκ  τοΰ  Κικε'ρωνο®  (ϋθ  1β§ΐ1>Π8)  καί  βραχεΐαι 
διηγήσεις  καί  ανέκδοτα  περί  μεγάλων  άνδρών,  οΐον  ϋΐο§βηβ8 
οαιη  ίβιηιιΙθηΙϊοΓβπι  ρυβίΐυιη  βδββί  οοηβρίΓ&ίαβ 
ρ&Γβηΐβ®  &ϊί  βΒτγ ίβ  §βηο6ΐ·αηί. — Χ&ηΙΜρριι®  03,ηΐ 
δυο  ιοοτίηο  ββραίοΐιηιπι  βχοβίβο  ίη  Ιοοο  ροδαΐΐ. 
ΤΑ.  ΒΪ8,8  ίϊΐϊο  8πο  Ε§ΐρίοιη  ρΓοίϊίϊδοβηΙϊ.,  ρτο 
νΪΕίίοο  ίηίβ11ϊ§βη8. 


Έν  τέλει *  Είοι-βηίΐβ  άΐβ  XIII  8βρίβΙ>ΓΪ3  &ηηο 
άοιηΐηί  ΜΟΟΟΟΧΕ  (  =  1440). 

Έπονται  άλλα  τινά  λατινικά  αποσπάσματα,  έν  οίς  καί 
Κικε'ρωνο®  (ϋθ  (ΙίνϊηΕίίοηβ)  καίΌ ρατίου  (Ι)θ  Εΐ'ίβ  ροβίϊοΕ). 
Ιφ  (φ·  267  α).  Θουκυδίδου  Αποσπάσματα  δυο. 

Έκ  τής  Γ'  καί  Β'  τών  Ιστοριών. 

15  (Φ·  269  β)·  “Νοία  §Θΐΐ6ΐ’&  Ιικίοπιιη 

ΕΐαοίοΐΌ  3οβΐοηίο.” 

ι6  (φ.  269  β).  Κικε'ρωνο®  Ωβ  άΐνϊηαίϊοηβ. 

Βραχύ  απόσπασμα. 

Τά  φ.  53  α— 54  α,  220/3—221/3,  226/3—228/3,  255  β,  270 
οϋκ  έγράφησαν  έξ  αρχής.  Άλλ’  έπειτα  έν  μέν  φ.  220  β  ένε- 
γράφησαν  “  ηοίΕηάΕ  οχ  ερίδίοΐϊδ  ΟίοβΓοηίδ,”  έν  δέ  φ.  226/3 
— 227  α  λατινιστί  περί  μέτρων  τινά.  ’Άρχ.  νϊ^ϊηίϊ  άοο 
§θηβΓΕ  ιηβίι-οΐΌΐα  &ροά  ρβΐ’ϊίοβ  1αο]Π8  ροβίΐοβ  Εΐ’ίϊβ 
νΪΓ08  ίΓΕάίΙα  Ιβ^οηίο,ΐ'.  ΤΑ.  ρΙβΓΟΠίς/Ίβ  ΓβρβΙ'ΐίΟΓ 
400ά  Βγΐΐαβα  ΐη  ίϊηβ  πιβίι·ΐ  δορβίΈΒοηιίΕί. 

4204.  84.  Χαρτ.  8.  XV.  {φ.  293). 

1  (φ.  I  α).  Πίνακε®  γραμματικοί  εκ  των  Μανουήλ 
τοΰ  Μοσχοπουλου  (άκεφ.). 

2  (φ.  7  α)·  “  Δρχη  συν  Θεω  άγίω  [τών  ερωτημάτων 
τών]  διορθωθέντων  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  κΰρ 

Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοπο  όλου.” 

Έπεται  (φ.  73  α)  τό  Σχεδο$  τοΰ  αΰτοΰ. 

3  ( Φ·  1 79  α)·  “’ΑΡΧ>/  των  Θεοτοκίων." 

"Ώσπερ  προεΐπε  προ  χρόνων. — 'Τ πέρ  φύσιν  τό  θαΰμα. 
— Τήν  σήν  αγνήν  σύλληψιν  ούκ  έχω  φράσαι. — Έλπΐί 
μόνη  πάναγνε. 

4  (φ·  1 9 1  β)·  Τνωμαι  καί  αποσπάσματα. 

Αρχή  σοφία  φόβος  Κυρίου. — Αημοσθ ένης  ό  έν  ρητό- 
ρείμ. — Μίμησαι  τόν  μύρμηκα... 

5  (φ.  209  α).  “  Αρχή  των  μύθων." 

Κ λέπται  εις  τινα  έλθόντες  οικίαν. — Κορώνη.... — Ό 
’Ορφεύς  βραδύ  αποθνήσκει... 

6  (φ.  254  α)·  “’Έκθεσις  κεφαλαίων  παραινετικών 
πρό ς  τόν  βασιλέα  Ιουστινιανόν,  έκτεθεΐσα  παρά  ’Αγαπητοΰ 

διακόνου.” 

Μετά  σχέδους. 

7  (φ.  202  α).  “Όμηρου  Εατραχομνομαχία." 

Μετά  σχέδους.  ΤΑ.  έπτη  ήγουν  έπετάσθη’  έστι  ρήμα 
πετάω  πετώ  τό  πέτομαι  ό'περ  καί  βαρύτονον  θέμα 
πέτω. 

8  (φ.  288  β).  “  [Δ]εΐ  σε  γι νωσκειν  ω  παιΒίον 
οτι  οκτώ  είσι  πάντα  τά  μέρη  τοΰ  λόγου." 

ΤΑ.  (κολ.)  ΐΐρδθεσις,  οΐον  άνά,  κατά,  διά,  μετά,  παρά, 
άντί,  έπί,  περί,  άμφί... 

Τά  φ.  289 — 293  άγραφα. 

4205.  85 .  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  188). 

1  (φ.  2  α).  “  Θε'σις  γραμματικοί  πληρέστατοι 
μεθόδιρ  διαλεκτική  ύπόστροθεΐσαι  καί  εις  διάλεξιν  προτεθεΐσαι 

έκ  τής  τέχνης  θεωρητικής  τε  καί  πρακτικής  Ίλαρίωνο®  Κιγάλα 
Κυπρίου,  Ιεροδιδασκάλου  καί  Ιεροκήρυκος." 

2  (φ.  6ΐ  β).  “Περί  μέτρων  εποποιίας." 

Α ρχ.Έποποιία  έστι  τέχνη  έλευθέριος  έπος  ήτοι  λόγον 
έμμετρον  καί  εύρυθμον  κατάσκευάξουσα. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


13 


Κεφ.  ιη',  ών  το  τελευταίου  “  Περί  διθυράμβων.”  ΤΑ.  τό 
Ιαμβικόν  μέτρου  έκλ ήθη  οϋτω ε  έπείπερ  οί  ύβρίξειν  και 
λοιδορεΐν  τινάε  βουλόμενοι  τούτψ  έχρώντο  τφ  μέτρφ· 
ίαμβίξειν  χάρ  έλεχον  τό  ύβρίζειν. 

3  ( φ.  8ΐ  α).  “  Άρχη  συν  Θεω  των  ερωτημάτων 

των  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  και  λοχιωτάτου  κυρίου  Μανουήλ 
Μοσ-χοπούλου  διωρθωθέντων." 

Τά  φ.  75  β — 80/3  άγραφα. 

4206.  86.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  172). 

1  (φ.  I  α).  “  Οΰρβανοΰ  ^υνόψεως  γραμματικής 

βιβλία  8νο.” 

’Άρχ.  Τ  ραμματικήε  βιβλίου  α'.  Μέρη  χραμματικήε 
τέσσαρα’  χράμμα  συλλαβή  λέξιε  και  λόχοε.  ΤΑ.  ύπέρ 
γενική  όταν  βοήθειαν  ή  αιτίαν  σημαίνει·  ύπέρ  ημών  ό 
Χριστόε  άπέθανεν  υπέρ  ’όνο  σκιάε'  αιτιατική  δτε  τό 
πλέον  ή  έπέκεινα  δηλοΐ’  υπέρ  άνθρωπον  φρονεί,  υπέρ 
την  Θράκην  ή  Μακεδονία. — φ.  29  α.  “  Συνόφεωε  χραμμα- 
τικήε  [Οΰρβανοΰ]  βιβλίου  β'.”  ’Άρχ.  Περί  σχηματισμού 
των  χρόνων  χαρακτηριστικά  συζυγιών  των  βαρυτόνων. 
ΤΑ.  καί  διά  τοΰ  ύω  υπερδισύλλαβα  παράχωχα  είε  μι 
ποιοΰντα  οΐον  πηχνύω  πήχνυμι  ομνύω  ’όμνυμι.  ’Έτ ι 
καί  τά  είε  υίω  όπυίω,  άχυίω. 

Μεταξύ  τοΰ  α'  καί  β’  βιβλίου  εν  φ.  27  β — 28  β  “Πώϊ  αν 
ε’ίποιε  ελληνιστί  άττικώτερον  καί  μετ’  εύφραδίαε  έχω  κολάζω 
σε  ”  καί  άλλα  όμοια  θέματα  βραχέα. 

2  (φ.  39  α)·  **  Κωνσταντίνου  Λασκάρεως 

τοΰ  Βιζαντίου  Περί  αντωνυμιών  κατά  πάσαν  διάλεκτον  καί 
ποιητικήν  χρήσιν.” 

"Αρχ.  ’Β  πειδή  καί  τό  τάε  άντωνυμίαε  άκριβωε  είδέναι 
πάνυ  χρήσιμον  τοΐε  είεα  χωχικοΐε  τυχχάνει.  ΤΑ. 
”Ε ρρωσθε  οί  άναχι νώσκοντεε  καί  μέμνησθε  έν  Μεδιο- 
λάνιρ  ’έτει  χιλιοστφ  τετρακοσιοστή  έξηκοστφ  έτουε 
.αφνα’  ’ Οκτωβρίου  ιχ'. 

3  (φ·  43  α)·  “  Δημητρίου  Χαλκοκανδΰλου  ”  Υραμ- 

ματικη. 

’Άρχ.  Πόσα  εΐδη  ;  δύο·  π ρωτότυπον  καί  παράχωχον 
πρωτότυπον  μέν  οΐον  δήμοε,  παράχωχον  δέ  οΐον  δημο- 
τικόε.  ΤΑ.  καί  ταυτί  μέν  ώε  έν  βραχεί  περί  τήε  των 
π ροθ έσεων  συντάξεωε  είρήσθω. 

4  (φ.  163  ο)·  “Τα  ει 8η  των  παραγωγών  ονομάτων 

είσίν  επτά,  πατρωνυμικόν,  κτητικόν,  συγκριτικόν,  ύπερθετικόν, 

ύποκοριστόν,  παρώνυμου  καί  ρηματικόν.” 

ΤΑ.  "Οτι  οπερ  χρώμεθα  δέ  ότι  ταύτη  καί  έν  ταΐε 
έρωτίσεσι  μετά  στιχμήε  οΐον  σύ  ταΰτα  λέχειε.  Καί 
περί  τούτων  άλλιε. 

5  (φ.  ΐγο  α).  Φράσεις  και  λέξεις  άρχαΐαι  ερμηνευ¬ 
όμενοι. 

’Άρχ.  Κατάγομαι  παρά  τμ  Π έτριρ·  κατοικώ  κοντά  είε 
τον  Πέτρον.  ΤΑ.  ό  ΠαΟλο;  έστίν  άξιοε  τήε  έμήε  δεξιάε’ 
ό  ΠαΟλοϊ  εΐναι  άξιοε  νά  σκοτωθή  άπό  τό  χαίρη  μου. 
Αήμιοε  ό  ντζελάτ ηε. 

’Έν  φ.  1  α'  Έκ  των  Ν εοφύτου  ’Άρτηε. 

Τά  φ.  108  β — 109  β  καί  172  άγραφα. 

4207.  87.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  97). 

I  (φ.  3  «)■  “  Τοΰ  σοφωτάτου  και  λογιωτάτον 

έν  τε  γραμματική  καί  πάση  φιλοσοφία  άρίστου  έν  ιερο¬ 


διδασκάλου  Γερασίμου  τοΰ  Βυζαντίου  Περί  τοΰ  τεχνολογικού 
μέρουε  τοΰ  κατά  γραμματικήν.” 

’Άρχ.  Ίστέον  ότι  ού  μόνον  δεΐ  τούε  τεχνολόχουε 
πυκνοΐε  κανόσι  καί  παραδείχμασι  τόν  νοΰν  των  μαθη- 
τιώντων  βαρύνειν.  ΤΑ.  οϋτω  χάρ  τοΰ  Σωτήροε  ημών 
τούε  θιάσονταε  ώνόμαζε  ποιητικών  καί  ρητορικών  καί 
φιλοσόφων  μ εταλαχχάνειν  λόχων. 

2  (φ.  7  α)·  “  Θεοδώρου  [Γαζή]  Γ ραμματικής  είς- 

αγωγής  των  εις  τεσσαρα  τό  τέταρτον .” 

Έν  φ.  92 /3’  Γόγραπται  δια  χειρόε  έλαχίστου  Ίωάννοι» 
Κ αστ ροφιλάκου  έτει  σωτηρίφ  μψναω  έν  μηνί  Φευ- 
ρουαρίω  κ ζ’’  (  =  1751). 

4208.  88.  Χαρτ. .  8.  XV.  ( Φ .  67). 

Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοιτοΰλου  Ερωτήματα. 

Κώδιξ  άκέφαλοε  καί  κολοβόε.  ’Άρχ.  Κατά  πόσουε  τρό· 
πουε  γίνεται  ό  σολοικισμόε  ;  Κατά  "ένδεκα,  κατά 
πλεονασμόν  λέξεων... 

4209.  89.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  107). 

[Κωνσταντίνου  τοΰ  Λασκάρεως]  Τραμματική. 

’Άρχ.  (άκέφ.).,.δνομ α  ρήμα  μετοχή  άρθρου  αντωνυμία 
πρόθεσιε  έπίρρημα  σύνδεσμοε.  Τούτων  κλιτά  μέν 
πέντε... 

4210.  9°·  Χ<ψτ·  8.  XVI.  (φ.  100). 

I.  [Κωνσταντίνου  τοΰ  Λασκάρεως]  Τραμματική  αν¬ 
επίγραφος. 

’Άρχ.  Τράμμα  έστί  μέροε  έλάχιστον  φωνήε  Αδιαί¬ 
ρετον.  ΤΑ.  ( έν  τοΐε  περί  άπροσώπων  ρημάτων)  ήκουσταί 
μοι  ’έχνωσταί  μοι  καί  ήκουσταί  ύπ’  έκείνων  καί  ταΰτα 
μέν  ικανά  ώε  έν  έπιτομήε  είδει,  παρ’  άλλοιε  δέ  διεξο- 
δικώτατα  εύρίσεται. 

’Έστι  δ’  όμοια  τή  ύπ’  άρ.  4209  (89). 

2  (φ.  77  α).  “  Μαξίμου  μονάχον  τοΰ  Μάζαρι 

Κανών  περί  πνευμάτων  καί  άντιστίχων  κατά  αλφάβητου. 
’Ηχοί  β'  Έν  βυθφ.” 

’Άρχ.  ’Άναφήε  καί  άκτιστοε  θεόϊ  καί  άκατανόητοε 
στερητικόν  άλφα  έχει  ψιλούμενον. 

’Ίδ.  καί  3225  (152),  5.  4215  (95),  3. 

3  (φ.  79  α)·  [Τοΰ  αΰτοΰ]  “"Ετερος  περί  άντιστίχων 
κατά  αλφάβητου.” 

’Άρχ.’Άεί  τό  έπίρημα  δηλοΰν  διά  παντόε  τό  αύτό. — 
φ.  81  α.  “  Ώδή  η’.”  Γόνο;  θρήνοε  γόνυ  Γολιάά. 

’Ίδ.  καί  3225  (152),  6.  4215  (95)  4. 

4  (φ.  82  α).  “"Ετερος  κανών  τοΰ  αΰτοΰ  ομοιος  κατά 
άλφάβητον.” 

’Άρχ.  ’Άεί  ώεεί  καί  ποάνει  την  δίφθογγον  εΐ  κατα- 
σπάζεται. — φ.  83.  “Ώδή  ζ’.”  Φήμη  φημιρ  καί  ευφημία· 
φηχόε  δένδρι  τε  τό  φέρων  τάε  βαλάνουε. 

5  (φ.  84  β)·  “Τοΰ  Ζηγανοΰ  (γρ.  Ζιγαβηνοΰ) 

κΰρ  Γεωργίου  Περί  των  επτά  φωνηέντων  ποΰ  τε  δασύνονται 
καί  ποΰ  φιλοΰται.” 

’λρχ. 

Βούλομαι  φίλε  πρόε  μικρόν  ώδέ  σοι  σαφηνήσω. 
ΤΑ. 

οίδημα  δέ  τό  φύσημα  καί  οϊησιε  ή  δόξα, 

δλυνθοε  άχριόσυκον,  ομνύω  τό  ώμοΰμαι. 


14 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Οι  στίχοι  γεγ ραμμένοι  καταλογάδην. 

’Ίδ.  καί  3225  (152),  2.  4215  (95),  5. 

6  ( φ .  92  α).  “  Τά  οκτώ  μέρη  τον  λόγου.” 

"Αρχ.  Δει  σε  γινώσκειν  ώ  παιδίον  δτι  οκτώ  είσι 
πάντα  τά  μέρη  του  λόγου.  Τέλ.  καί  έγώ  διδάσκω  σΰ 
μανθάνει ς·  ιδού  γάρ  τό  ρίυ  άναγινώσ κων  καί  τό  μαν- 
θάνων  μετο... Καί  φαίνεται  μεν  οϋτω  μόνον  κολοβόν  τό  γραμ¬ 
ματικόν  σύνταγμα,  άλλ  εϋρηται  όμως  ή  συνέχεια  αύτοΰ  καί  τό 

τέλος  έν  φ.  94,  α  μετά  τό  ύπ  άρ.  7  ποίημα.  ’Ά ρχ _ χαί  είσι 

τό  δέ  έγώ  καί  σύ  αντωνυμία.  Τέλ.  δρεξον  χειρ  αν  δ 
δηλοΐ  τό  άπλωσαν  καί  λάβε. 

7  ( φ ■  94  α)·  Άδηλου  Ποίημα  δώδεκα  στίχων. 

"Αρχ. 

Ζωήν  εί  θέλομεν  εΰρεΐν  την  θαυμαστήν  έκείνην 

ξηλώσωμεν  τον  κάματον  των  θαυμαστών  πατέρων. 
ΤΑ. 

λόγος  καί  7 άρ  ασύμφορος  άπαν  μολύνει  σώμα. 

8  (φ.  94  β)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Γυωμικά 

δίστιχα. 

"Αρχ.  Αρχής  καλής  κάλλιστον  είναι  καί  τέλος. 

"Έπονται  δίστιχα  “ΕΪ5  τόν  βίον”  καί  άλλα  ών  τελευταίου 
1  Είϊ  χρυσόν."  Μετά  δέ  ταϋτα  'έτερα  “Ει’ϊ  τόν  βίον  ”  καί 
δύο  άλλα  π οιημάτια. 

9  (φ.  9^  β).  “  Σχεδογραφίαι  βασιλικοί." 

"Αρχ.  Έρευνα  ώ  παί  έν  τω  γράφειν  τά  ρήματα  καί 
τά  έπιρρήματα  τάς  τε  κλίσεις  τών  ονομάτων  καί  τά ς 
των  αντωνυμιών  γραφάς.  Τέλ.  Ε άφωνος  καί  εϋλαλος, 
άνεζίκακος  καί  τά  λοιπά  τών  αρετών  τό  δέ  οϋλόν  φησι 
καί  όλιγ ότριχον  έπί  τοΰ  Χρίστου  είκαιότερον. 

Έν  φ.  76  β'  Ή  βίβλος  αυτή  έμοΰ  πέφυκεν  Ν εοφύτου 
καί  θύτου  υπάρχοντάς  μου  έξ’Άρτης  τοΰ’Έ,πάκτου. 

4211.  91·  Χαρτ.  8.  XVII.  XVIII.  (0.56). 

1  (φ.  I  α).  Γυώμαι  καί  γραμματικοί  σημειώσεις. 

Όμοίως  καί  έν  τοίς  παραφύλλοις. 

2  (φ.  2  α).  “1698  Μαρτίου  20.  Άναο^τασίου  ιερο¬ 
μόναχον  τοΰ  Γορδίου  Περί  της  κατά  λόγον  ποσό- 
τητος  των  συλλαβών  εγχειρίδιου.” 

"Αρχ.  Τών  συλλαβών  αί  μέν  είσι  μακραί,  αί  δέ 
βραχείαι. 

3  (φ.  3^  β).  “Στίχοι  ευχαριστήριοι 

πρός  τόν  σοφώτατόν  μοι  καθηγητήν  κύριον  ’ Αναστάσιον 
Πατά  Βασιλότουλον  τόν  έζ  Ίωαννίνων  ο'ίτινες  έπονήθησαν 
ήνίκα  μοι  τό  παρόν  εγχειρίδιου  δέδωκεν  αντιγραφής  άξιώσαι." 

Στίχοι  δώδεκα.  "Αρχ. 

’ Αγλαό μορφον  δεις  σοφίης  άτρεκέστατα  ’έρνος. 

4  (Φ·  37  α)·  Σημειώματα  ανάξια  λόγου. 

5  (φ.  38  α )·  “  Γνωμικά  δίστιχα  Γρηγορίου  τοΰ  Θεο¬ 
λόγου.” 

"Αρχ. 

Άρχης  καλής  κάλλιστον  είναι  καί  τέλος. 

Τέλ. 

ΠείΡειν  γάρ  οίδε  κ'άν  μη  πέφυκε  λέγειν. 

Μετά  διάστιχου  έζηγήσεως  εις  την  καθωμιλημένην. 

6  (φ.  42  β)·  “Τον  αύτοΰ  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Τνώμαι  παραινετικοί  μονόστιχοι  κατ’  άλφάβητον." 


"Αρχ.  Αρχήν  απάντων  καί  τέλος  ποιου  θεόν. 

Τέλ.  ’Ώ  αγαπητέ  ταΰτα  ποιεί  καί  σώ'ζου. 

Μετά  διάστιχου  έζηγήσεως  εις  τήν  καθωμιλημένην. 

7  (φ.  45  β)·  “ΘεοκρίτουΕίς  νεκρόν  Αδωνιν ειδυλλίου.” 

8  (φ.  47  α)·  “  Χρνσά  επη  τοΰ  Πυθαγόρου.” 

9  (φ·  49  α)·  “Φωκυλίδου  Ποίημα  νονθετικόν.” 

Π ροτάσσονται  “Στίχοι  εις  τόν  Φ ωκυλίδην ’’  καί  “Εί$  τόν 
αυτόν  έτεροι.” 

Έν  τφ  πρώτιρ  παραφύλλφ  τφ  συνεσταχωμένφ  τφ  ζύλιρ  τοΰ 
περικαλύμματος  γέγραπται  διά  μονοκονδυλίας'  Ν  εοφύτου 
ίερομονάχου  Χρίστο πούλου  καί  Ίβηρίτον. 

4212.  92·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  376). 

ι  (φ.  I  α).  “ Οί  χρόνοι  τον  φεγγαριού.” 

Κατά  μήνας  από  τοΰ  μφ'  μέχρι  τοΰ  μφζ' . 

2  (φ.  2  α).  “ΐΐίναξ  της  παρονσης  βίβλου * 
είσίν  δέ  καί  άλλα  τινά  ά  οΰκ  είσίν  εις  τόν  πίνακα.” 

3  (φ.  6  α).  “  Συυοφις  περί  αντιστοίχων ' 
πρός  ίδιώτας  εις  τό  γράφειν.” 

4  (φ.  27  α).  “  Ευσεβίου  τοΰ  Παμφίλου 

Εκλογή  συντομωτέρα  περί  μέτρων  καί  σταθμών.” 

5  (φ.  27  β).  “  Όυόματα  τώυ  μεθηλικιωσεων  τον 
άνθρωπον." 

6  (φ.  27  β).  “  Διαφοραί  ηλικιών  κατά  πλάτος  σύν¬ 
τομοι.” 

7  (φ.  28  α).  “  Τοΰ  αγίου  ’Εττι,φανίου 

Περί  μέτρων  καί  σταθμών.” 

"Αρχ.  Κύρος  σίτου  μόδια  λ'  δ  κέκληται  χώρ.  Τέλ. 
Δεΐ  γινώσκειν  δτι  ρ'  δηνάρια  ύπηρχεν  ό  άργυρος  καί 
πέπρατο  ό  Κύριος  λ'  άτινα  συνάγεται  γ’  δυνάρια 
γινόμενα  έν  χρυσφ  νομίσματα  ρ  . 

8  (φ.  3°  α).  “’Εκ  της  αρχαιολογίας  Ίωσίππου.” 
"Αρχ.  "Οτι  τοΐς  παρ'  Έβραίοις  περιέχει  δύο  χόας 

αττικούς,  ό  δέ  χοΰς  έχει  ζέστας  ζ’ .  Τέλ.  Τό  μίλιον 
έχει  στάδια  ζ5~'  ■  η  λίτρα  έχει  ούγγίας  ιβ'. 

9  (φ.  3°  α)·  “Διά  τί  επί  τον  υττνον 

μη  ξυμβαλομένων  τών  βλεφάρων  θανάσιμόν  έστι"  ε7τεΐ  δηλοί 
άμετρον  θερμασίας  καί  ζηρότητος  καί  άγριον  πυρετόν." 

Τέλ.  διαφορεΐ  συνεχώς  τά  φλεγ  ματώδη  περιττώ¬ 
ματα  διλοΐ  δέ  τοΰτο  πυπικνώς  ίδ ροΰντας. 

Ταΰτα  έγράφησαν  άλλη  χειρί. 

ΙΟ  (φ.  31  α)·  Περί  μέτρων  καί  σταθμών, 
τά  πλεΐστα  έκ  τών  τοΰ  Εττιφανίου. 

"Αρχ.  Χοΰς  έστι  ζεστών  η,  τό  δέ  καλού μενον  άγιον 
ζεστών  Γ'  δ  έστι  δωδέκατον  μετριτοΰ.  Τ άλαντόν  έστι 
τό  ϋπερβάλλον  παν  σταθ μιζόμενον  μέτρον  κατά  δέ 
τόν  λιτ ρισμόν  ρκε’  λιτρών  υπάρχει  ,ζ~'  λεπτά  τοΰ 
ταλάντου.  Τέλ.  φημί  δέ  ώς  καί  τφ  σίκλιρ  την  τρίχα 
τοΰ  Άβεσσαλώμ  έστ άθ μι'ζον  κατά  τόν  καιρόν  ό'τ’  άν 
έκορεύετο  όλκεΐς  έχούσας  ρκε'  σίκλους  6  έστι  τριά¬ 
κοντα  μιας  ούγκίας  καί  σίκλου  ενός  ώϊ  δύο  ημισυ 
λίτρων  καί  σίκλου  ενός. —  “Περί  όβολοΰ.”  “Αρχ.  'Ο 
οβολός  καί  αυτός  έν  αργυρίοις  έτετύπωτο’  όγδοον  δ’ 
ήν  καί  αυτός  της  ούγκίας  ούκ  έζ  αργύρου  πεπ οιη μένος, 
άλλ’  άπο  σιδήρου.  Τέλ.  Κόλλα0όν  έστιν  παρά  τοΐς 
Σύροις  τό  ήμισυ  τοΰ  ΰγροΰ  σάτου  6  έστι  ζεστών  κε'. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


15 


11  ( φ .  32  α).  “  Ύη  μεγάλη  Πέμπτή  άπόλϊσις.” 

Άρχ.  Ό  δι’  ημάς  καί  τήν  ήμετέραν  σωτηρίαν  έναν- 

θρω  πήσας. 

Έπονται  α'.  “ Τω  μεγάλω  Σαββάτφ  άπ όλυσις.” — β'.  “Βίί 
τον  Επιτάφιον.  ” 

12  ( φ .  3 2  β).  “  Τ??  μεγάλη  Πεμπτρ  άντι  τοΰ 

Χερονβικοΰ  λέγομεν  τούτο  Του  δείπνου  σου  του  μυ¬ 
στικοί.” 

Έπεται  “Τφ  μεγάλφ  Σαββάτφ  αντί  Χερουβικοΰ  λέγεται 
Σιγησάτω  πάσα  σάρξ.” 

13  ( φ.  33  α)·  “Περί.  της  υψώσεως  της  Παναγίας 
όπως  γέγονε  και  διατί.” 

’Άρχ.  Μετά  την  του  Σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου 
φρικτήν  άνάστασιν. 

14  (φ·  34  α)·  Έξηγησις  λέξεων. 

’Άρχ.  Άστήρ  καί  άστρον  διαφέρει·  άστήρ  γάρ  ό 
κώνος... — Άνήρ  ού  πάσαι  αϊ  κινήσεις  κατά  φύσιν... 
— Αστραπή  ρήξις  πυράς. 

15  (Φ·  35  α)·  “  λεξικόν  κατα  άλφαβίτου.” 

’Άρχ.  Άάσαι  κορέσαι  καθυπνώσαι  βλάψαι.  Άασάμην 
έβλάβην.  'Άαπτος  αβλαβής.  ΤΑ .Ωχρός·  χλορός.  ’Ώφ 
ώπός.  "Ώψε  ύφθης.  Ώών  ώά,  αυγά. 

ιό  (φ.  153  α)·  “  Αε'£εις  τον  ρν’  Ψαλμών.” 

’Άρχ.  Άβάτω  άπορεύτω’  ’ Άβυσσος  ύδάτων  πλήθος 
απέραντων.  Τέλ.  Ώσθής,  ώθιξόμενος.  Ώσμένω'  ώθι- 
σμένιρ  πεσόντι. 

17  ( φ.  156/3).  “  λέξεις  τον  ’Ωδών  της  'Φαλτήρος.” 
’Άρχ.  Τριστάτας  τρίτης  μοίρας  έχοντας.  ΤΑ.  Παρά- 
τεινον  το  έλεός  σου  μή  έκκόφης  με,  άποστήσεις. 
ΐ8  (φ.  157  β)·  “λέξεις  τον  Ίωβ.” 

Α ρχ.  Αίθριος  έξω  υπό  τον  αιθέρα  ήτοι  αέρα.  ΤΑ. 
’Ώρίων  άστρον  οΰτω  καλού μενον. 

ι9  (φ.  158  α).  “  λέξεις  των  Παροιμιών.” 

’Άρχ.  Π αροιμίαι  παραινέσεις  παραμυθίαι,  νουθ εσίαι 
ηθών  έχουσαι  καί  παθών  έπανόρθωσιν.  ΤΑ.  Χοιρο- 
γ ρύλλιον  έχΐνον,  θηρίον,  άγκαθόχοιρον  (ή  τελευταία 
λέξις  προςτέθειται  χειρί  νεωτέρφ) .  “ίΐρισεν  ’έκρινεν. 

20  (φ.  159/3)·  “Λε£εις  του  Παναρέτου.”  (γρ. 
Παναρίου). 

’Άρχ.  Α ύτοσχεδίως  έκ  τοΰ  παρατυχόντος  αυτομάτως. 
X 

Άμοιρος  αμέτοχος  άγεροφίας.  ΤΑ.  φλοιόν  λέπος. 
Φάσματα  φαντάσματα. 

21  (φ.  ι6ι  β).  “  λέξεις  του  Ευαγγελίου.” 

Άρχ.  Άποστάσιον  β  Ιϊόβΐΐο.  Άσσαρίων  αϊ  ά&ΠΒ,ΐΌ. 
Άπήγξατο  8,ρΪ0Ο88&.  ΤΑ.  θεόν  από  τοΰ  θέειν  καί  περι- 
τρέχειν  καί  μήδαμοΰ  έστάναι  άλλα  τά  πάντα  πληρούν, 
ΐίροςτέθεινται  καί  άλλα  τινά  χειρί  νεωτέρρ. 

2  2  ( φ .  164  α).  “λέξεις  εβραϊκοί  άρχόμεν αι  άπδ 
τοΰ  ’Αδάμ.” 

"Α ρχ.Άδάμ  γη  σαρκουμένη  ή  μαρτυρία.  ΤΑ.  Χελέων 
πορευόμενος.  Ψαλμός,  υπέρ  ένός  κριτοΰ. 

23  (φ·  ΐ68  β).  Ονόματα  προφητών.” 

Άρχ.  Ώσηέ,  σκιάξειν.  Έμός,  γένος.  ΤΑ.  "Ραφαήλ 
ϊασις  ώς  ίσχυροΰ  ή  σωτηρία  ισχυρού  ή  πνεύμα  θεοΰ. 
Ούριήλ  πυρ  θεοΰ. 


24  (φ·  169  α).  “  λέξεις  των  προφητών.” 

’Άρχ.  Άρπώμαι,  αρπάξω.  Άνδύχων  άνάστασιν  έ- 
ποίουν.  ΤΑ.  Φανλισμ.05,  μυκτηρισμός.  Φαυλίστρια 
καταγελώσα.  "Επονται  α'  (φ.  170/3).  “λέξεις  Ίεξεκιήλ  τοΰ 
προφήτου.” — β'  (φ.  171  α).  “Εκ  τϋΰ  Ίίσαίου  καί  Ιερεμίαν.” — 
γ'  (φ.  171α).  “’Εκ  τοΰ  Ζαχαρίου.” — δ'  (φ.  171α).  “Έκ  τοΰ 
Δανιήλ.” 

25  ( φ·  1 7 1  β).  λέξεις  εκ  τοΰ  Έκκλ^σιαστοΰ  και 
των  Βασιλειών. 

26  (φ.  173  β)·  “Άέξις  τών  ’Ωδών  τοΰ  'Φαλτήρος.” 

’Άρχ.  Τριστάτας  τρίτης  μοίρας  έχοντας.  ’Έθ ραυσεν 

συνέτριφεν.  ΤΑ.  παράτεινον  τό  έλεος  σον  μή  έκκό- 
φης  με,  άποστήσεις. 

’Ίδ.  καί  ανωτέρω  ύπ’  άρ.  17. 

27  ( φ·  174/3)  “  Έτοιμολογίαι  τών  ονομάτων.” 

Άρχ.  Τί  έστιν  ειρήνη,  κατά  τό  ήρεμεΐν  τόν  νοΰν, 

ίοςπερ  πάλιν  ταραχή  κατά  τό  ρφον  χεΐσθαι,  καί  πλάνη, 
κατά  τό  πλαγίξει  τόν  νοΰν.  Σωφροσύνη  κατά  τό  σώα 
φρονεΐν  άπό  ρύπου.  Άνάστασις,  άνω  στάσις  ήτοι 
έγερσις.  Φθορά  έκ  τοΰ  φθείρεσθαι  ράον,  ήτοι  σή· 
πεσθαι  εύχερώς.  ΤΑ.  Παρά  τί  άνθ ρωπος,  παρά  τό 
άνω  άθροΰν  την  ’όπα,  ήγουν  άνω  βλέπειν  ή  τό  όρθώς 
περιπατεΐν  πάντων  γάρ  τών  ξώων  κάτω  β λεπόντων, 
μόνος  ό  άνθρωπος  άνω  βλέπειν  παρά  τί  κεφαλή,  παρά 
τό  κύειν  αύτήν  τά  ωφελήματα,  ήγουν  έν  αυτή  έχειν 
τά  ώφελοΰντ α  τόν  άνθρωπον  αισθητήρια.  Μ,ήνη  ή 
σελήνη,  άπό  τοΰ  μή  μένειν  έν  ταΰτώ,  άλλα  ποτέ  μέν 
μειοΰσθ αι,  ποτέ  δέ  αύξάνεσθαι. 

Έν  αρχή  καί  τέλει  τών  σελίδων,  έν  αΐς  αυται  αί  ’Έιτυμολογίαι, 
εΰρηνται  καί  μεταγενέστεροι  προςθήκαι.  Τον  δό  δλον  προ· 
ϊ 

τάσσονται  τάδε.  Έτομολογία  έστί  τό  έξ  αυτής  τής  τοΰ 
πράγματος  ονομασίας  εΰρίσκειν  τήν  ερμηνείαν  καί  τώ 
διά  τί  ούτως  όνομάξεται. 

2  8  (φ.  178  α).  “  "Ονόματα  τών  ’ Αποστόλων  ερμη¬ 
νευόμενα.” 

’Άρχ.  ΊΙέτρος  έπιλύων  ή  έπιγνούς.  Πανλοί  θαυ¬ 
μαστός  ή  έκλεκτός  σύμβολος.  ΤΑ.  'Ώςάννά,  σώσον 
δέ  ώςαύτως. 

29  (φ.  178/8).  “λέξεις  τών  Πράξεων.” 

’Άρχ.  Ό πτανόμενος,  δρώμενος,  φαινόμενος.  ΤΑ.  ιερόν 
οίκον  θεοΰ. 

30  (φ.  179/3)·  “  Τοΰ  άγιου  αποστόλου  Παυλου.” 

Άρχ.  “Πρ05  Εβραίους.”  Π ολυμερώς  δια  πλειύνων. 

ΐίολυτρόπως,  ποικίλως.  ΤΑ.  Άνατέταλκεν  άνέτειλεν. 
ΙΙαραβολή  τύπος  όμοίωσις. 

31  (φ·  ΐδ2  β).  “  ’Έικλογή  λέξεων  κατα  διαφοράν.” 

’Άρχ.  Άμύμονα  αγαθόν  φέρτερον.  ’Άσθεος  άγαθόν. 

Δεξιός  αγαθός.  ΤΑ.  'Ω;  έπος  εΐπεΐν’  ώ;  λόγον  είπεΐν. 
Ώτοκοπεΐ ·  ένοχλεΐ  λάλων. 

32  (φ.  185  α).  “ λεξικόν  κατα  αλφαβήτου  συν¬ 

οπτικόν.” 

’Άρχ.  Αγάπη  άπαυστος  πρόθεσις  έπί  τή  τοΰ  φίλου· 
μένου  φιλία  καί  τό  προτιμάν  έαυτοΰ  άεί  άπόντα  καί 
παρόντα  τόν  ήγαπημένον  ή  ή  τών  άνθ  ρύπων  προς 
άλλήλους  συμψυχία.  ΤΑ.  Ώδεΐον  τό  σχολεΐον.  Ώδοι- 
δόκουν  έλήστευον.  Ώδύσσα το  ώργίσθη. 


16 


ΑΠΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


33  (Φ·  194 α)·  “Έτερον  λεξικόν  κατ’  άλφάβητον 
συνοπτικόν.” 

’Άρχ.  Αγαθό!  φύσει  μόνο!  ό  θεόί-  γίνεται  δε  και  ό 
&νθ  ρωπο!  έξ  έπιμελεία!  των  τρόπων.  Τέλ.  Φεισών 
ερμηνεύεται  πληθύί'  έστιν  δέ  ποταμό!  0ν  ’Έληνε! 
Γάγγην  όνομάξουσιν  έκ  μέν  του  Παραδείσου  προϊών, 
έπί  δέ  την  Ινδικήν  φερόμενο!  έκδίδωσιν  ε’ΐ!  τό  πέ- 
Χαγο!.  Λέγεται  δέ  κυκλοΰν  πάσαν  γην  Ενιλάτ  οδ  τό 
καΧόν  χρυσίον  καί  ό  άνθραξ  καί  ό  Χίθο!  ό  πράσινο!. 

34  (Φ-  210  α).  “Τι  ψυχή  καί  κατά  τι  εΐρηται  ψυχή 
καί  όσαχώς  λέγεται  -η  ψυχή.” 

"Αρχ.  Καί  εΐρηται  μέν  έν  τη  Γραφή  τη  παλαιό  διττώί 
η  ψυχή.  Τέλ.  Χόησον  Άτι  σάρκα  την  φθαρτήν  είπεν 
ού  γάρ  εϊρηκεν  ί>τι  οΰκ  έτι  γινώσκομεν  Χριστόν  κατά 
σώμα,  άλλα  κατά  σάρκα,  τουτέστιν  ούκ  ’έτι  έν  ουσία, 
ρευστή. 

35  ( φ·  210  β).  Φωτίου  Επιστολή. 

“  Τιρ  θεοφιΧεστάτιρ  όσιωτάτψ  συλλειτουργώ  Λέοντι  άρχι- 
επισκόπω  Κα Χαβρία!  Φώτιος  αρχιεπίσκοπο!  Κωνσταντίνου 
ττόλεως.  ” 

’Άρχ.  Τά  παρά  τη!  υμών  θεοφιΧεία!. 

Ε ϋρηται  έκδεδομένη  παρά  ΒΑΛΕΤΤΑ  ( Έπιστολαί  Φωτίου 
σ.  572  κ.  έ.)  μετ'  έΧαχίστων  παραλλαγών . 

36  (φ.  2  14»)·  “Περί  αίσθήσεως.” 

"Αρχ.  Αίσθήσεί!  ε’ισ'ι  παρ’  ήμΐν  ε'. 

"Ε πονται  α'  (φ.  214α).  “Περί  φθαρτού  τί  φθαρτόν  καί 
κατά  τί  εΐρηται  φθαρτόν  καί  όσαχώϊ  ή  φθορά." — β'  (φ.  214/3). 
“  Περί  λόγου"  τί  Χόγο!  καί  όσαχω!  ό  λ070ϊ  καί  κατά  τί  εΐρηται 
Χόγο!.”  Τέλ.  οίίτω!  αδύνατον  είναι  ψυχήν  μη  ’έχουσαν 
τά  τρία  μέρη  δι’  &ν  συ νέστη  κε ν . . . 

Μένει  κοΧοβόν,  Χειπόντων  φύΧΧων. 

37  (Φ·  2ΐό  α).  “  Περί  όμοιων  καί  διαφόρων  λέξεων 

Άμμωνίου.” 

"Αρχ.  Άβαξ  καί  άβάκιον  διαφέρει ·  αβαξ  μέν  γάρ  έφ’ 
οδ  τά  π ράγ ματα  παρατιθέασιν  άβάκιον  δέ  έφ’  οδ 
ψιφίξΌυσιν.  Τέλ.  ώτειλή  καί  ουλή  διαφέρει ·  ώτειλή 
μέν  γάρ  έστιν  τό  πρόσφατον  τραύμα  παρά  τό  οϋτάσθαι, 
ούλή  δέ  η  ϋγιασμένη  σάρξ  έκ  τραύματο!  παΧαιοΰ  ώί 
"Ομηρο!  θύλήν  την  ποτέ  μιν  συ!  ήλασε  λευκφ  όδόντι. 
Τέλοϊ  τον  περί  όμοιων  καί  διαφόρων  λέξεων  Άμμωνίου. 

38  (φ.  206  α).  “Ύάξις  παλαιό,  καί  όνομασίαι  των 
αρχόντων.” 

’Άρχ.  Κ αταΧοχίσαι  τό  ε’ΐ!  Χόχου!  καταμερίσαι  τό 
πΧηθο!  του  στρατού.  Τέλ.  ΰπερκέρωσι!  δέ  όταν  έκ  του 
ετέρου  μέρον!  μόνον  ύπερέχωμεν  των  πολεμίων... 

39  {Φ·  273  α)·  “Συναγωγή  των  προ ς  διάφορον 

σημασίαν  λέξεων  κατα  στοιχείου.” 

’Άρχ.  " Αγων  τοΰ  Άγοντο!  ό  κινών.  Ό  Άγων  τοΰ 
άγωνο!.  "Αγριο!  τοΰ  άγριου.  Αγρεΐο!  τοΰ  άγριου. 
Άριστων  τοΰ  Αρίστωνο!.  Ο  Άριστών  τοΰ  άριστώντο!. 
Τ έΧ.’Ώρα  ώρα!  ή,  δασύνεται. "ίίρα  ώρα!  ή,  ψιλοΰται. 

'Τπό  χειρο!  νεωτέρα!  εϋρηνται  γεγραμμέναι  μετά  την  γενικήν 
έκάστη!  λέξεω!  άΧΧαι  λέξεί!  έρμηνευτικαί  των  έν  τη  Συναγωγή 
άρχήθεν  άναγεγραμμένων . 

40  (φ.  283  β).  “  Ε ρμηνία  των  μελών  τον  όλου 

σώματος  τον  άνθρωπον.” 

’Άρχ.  Βρέγμα  τό  λεγόμενον  απαλόν.  Ίνίον  δέ  ό 


όπισθόΧακο!  κρόταφο!  οι  ον  οί  μήνιγγε!.  Τέλ.  Πρωκτοί 
ό  κώλοϊ'  τό  αυτό  καί  σθέναρ. 

41  (φ.  285  α).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Κανόνες. 

α'  (φ.  285α).  “Τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 
Είί  την  εορτήν  τη!  κατά  σάρκα  γεννήσεω!  τοΰ  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χριστού  Κανών  δι’  ιάμβων  στίχων .” — β'  (φ.  294α). 
“"Ετεροί  κανών  ε’ΐ!  την  εορτήν  των  θεοφανιών  ποίημα  τοΰ 
αύτοΰ  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού.” 

42  ( φ .  312  α).  “  Ετερος  κανών  εις  την  εορτήν 

τη!  άγια!  Πεντηκοστή!  ποίημα  Ίωάννου  μοναχού  τοΰ  έπι- 
κεΧησμένου  Άρκλά.” 

’Άρχ.  θειο γενέ!  Χόγε  πνεύμα  παράκλητον  πάλιν, 
άλλου  έκ  γενέτου  κόλπων  ήκα!  έπιχθονίοι!. 

Των  ύπ  άρ.  41  καί  42  Κανόνων  γέγραπται  τό  κείμενον  μετά 
καί  διάστιχου  έξηγήσεω!  μεθ’  έκάστην  ιρδήν. 

43  (Φ·  3°9  α)·  “  Κάτωνος  'Ρωριαίου  Γνώριαι 

δίστιχοι,  α!  έκ  τη!  τών  Λατίνων  γλώσση!  μετήνεγκεν _ 

Μάξιμος  ό  Πλανοΰδης.  ” 

Τά  προοίμιον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεω!. 

44  (Φ·  333  α)·  Ιουστινιανού  καί  Ιουστίνου. 

Σημειώματα  άνεπίγραφα. 

45  (Φ·  333  α)·  [Νικηφόρου  τοΰ  Ξανθοττούλου]  “Εις 
τους  ποιητάς.” 

46  (Φ·  333  β)·  “ Ίωσηττου.” 

Βραχύ  απόσπασμα  περί  τοΰ  Ίησοΰ. 

47  (Φ·  333  β)·  Εραχέα  περί  θεών  καί  ηρωων. 

"Α ρχ.'ϊστέον  6τι  ό  Ζεύϊ  έφερε  πλευστικήν,  Π οσιδών 
κυβερνητικήν.  Τέλ.  Παλαμηδηϊ  άριθμού!  καί  στάθμια 
καί  την  τών  γ ραμμάτων  σύνθ εσιν. 

48  (φ.  334  α)·  11  Περί  επωνυμίας  πόλεων  καί 

τόπων.” 

“Αρχ.  Άμαί  πόλΐί  ή  νΰν  ΧρυσούποΧι!.  Άπία  ή 
νύν  Κορώνη.  Απολλωνία  ή  νΰν  Ίερισσόϊ  ήτΐ!  καί 
’ΟΧυνθο!  έλέγετο.  Τέλ.  Φ ωτική  ή  νΰν  Βελά.  Έλάδα  ή 
νΰν  όνομαζομένη  Πελοπόνησοϊ.  Εύβοια  ή  Ε ϋριππο!. 

49  (φ·  334  β)·  “  Π£ρι  τών  προφητών.” 

"Ε πονται  α'.  “Αί  πληγαί  τη!  Αίγύπτου.” — β' .  “Περί  τον 
κατ  εικόνα  καί  καθ’  ύμοίωσιν.” — γ' .  “Τη!  δέ  ψυχή!  άρεταί 
είσίν  δ.” 

50  (φ- 335  α)·  Χρονολογικοί  σημειώσεις  περί  Από- 
κρεων. 

51  (φ.  335  α)·  Χρονικαι  σημειώσεις  άπο  Αδάμ 
μέχρι  Χρίστου. 

52  (φ.  335  β)·  “  Πολλαί  διαφοραί  παγανικών  καί 
ιδιοκτήτου  πεκουλίου.” 

"Επονται  καί  άλλα  βραχέα  νομικά  σημειώματα,  ών  μεταξύ 
α'.  “Τά  επτά  κλίματα  τη!  οικουμένη!."  —β'.  “Τών  επτά 
σοφών  τά  άποφθέγματα." 

53  (Φ·  34°  α)·  “Περί  τών  τής  συγγένειας  βαθμών 

έκ  τοΰ  τρίτου  βιβλίου  τών  Ινστιτούτων.” 

54  (Φ·  34 1  β)·  Περί  άφθαρτου,  φθαρτού  καί  σώ¬ 
ματος. 

55  (Φ·  342  α)·  “"Εκθεσις  διδασκαλική  νόμου. 

έκ  τόν'Α ρμενοττούλου.” 

56  (φ.  342  β)·  “  Τών  βασιλικών  άξιωμάτων .” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


17 


57  (Φ·  344  α)·  “  Ερμηνεία  τών  όφφικιων 

τής  αγίας  καί  μεγάλης  εκκλησίας.” 

58  ( φ .  347  α)·  “  Τά£ις  πρωτοκαθεδρίας  των  δσιω- 
τάτων  πατριάρχων.” 

59  (Φ·  348).  Περί  διαφόρων  εκκλησιαστικών  θε¬ 
μάτων  αντιρρήσεις  προς  Ιουδαίους. 

6θ  (φ.  349  α)·  “  Τοΰ  λογιωτάτου  [Μιχαήλ]  Ψελλοΰ 
Περί  λουετροΰ.” 

"Α ρχ.  Πολλών  τό  λουτρόν  αίτιον  δωρημάτων. 

6ι  (φ.  349  α}·  “  Ερμηνεία  περί  των  στοιχείων.” 

’Άρχ.  Ίστέον  δτι  διά  της  άποψύξεως  καί  ύποχω- 
ρίσεως  της  του  αίματος  θ ε ρμότητος  ό  χωρισμός  της 
ψυχής  γίνεται. 

02  ( φ .  35°  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

“Στίχοι... κατά  άλφάβητον  φυχοφελεΐς.” 

63  ( φ.  35° α)·  1<Ε£  καλαι  ημίραι  εις  φλεβοτομίαν 
των  ιβ  μηνών.” 

64  (Φ·  35°  β)·  “  τνς  ερμηνείας  τοΰ  μεγάλου 
Βασιλείου.” 

65  (φ-  35 Ια)·  “  Παρα/3ολαί.” 

66  ( Φ·  353  β)·  “  Περί  φίλων.” 

’Ά ρχ.  Στέργω,  ο’ικειοϋμαι,  ύπεραγαπώ,  έπιτηδείως 
έχω  7 τρός  αυτόν. 

“Ε πονται  Τνώμαι  “Περί  ασφαλείας,”  και  “Περί  τύχης.” 

67  (φ·  354  β)·  “Έκ  των  Τνωμών  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου.” 

Ά  ρχ.  Π  ιστόν  ικέτην  καθ'  εαυτόν  έπαίνει. 

ΤΑ.  Κτήμα  τίμιον  άνηρ  άγνεύων  σώμα. 

Κ ρεΐσσων  δέ  τυχών  μιας  άνηρ  συζύγου · 
ό  γάρ  συμπλεκόμενος  πολλαΐς  άγέλαις 
σύμμορφος  έγένετο  ΰών  άγριων. 

68  (φ.  355  α)·  α  Συλογισρ,ός  πάνν  ωραίως 

δτι  διά  τοΰ  πάθους  καί  της  άναστάσεως  τοΰ  Χρίστου  ημών 
πάντες  έλευθερόθημεν  των  τοΰ "Αϋου  δεσμών.” 

’Άρχ.  Εί  γάρ  ή  αμαρτία  τοΰ  θανάτου  ισχύς,  ό  μη 
τταίσας  πάντως  θανάτου  άνεύθυνος. 

69  (Φ·  355  β)·  “  Κείμενον  τον  Φαλμοΰ 

από  τοΰ  Έπίστευσα  διό  ίλάλησα.” 

70  (φ.  356  α).  Άδηλου  Φυσικά  κεφάλαια. 

α  (φ.  356α).  “Περί  τοΰ  πώς  'ίσταται  ή  γη  μη  κρατουμένη 
παρά  τίνος.”  ’Άρχ.  Δεΐ  γινώσκειν  δτι  ή  γη  μέσον  τοΰ 
χάουϊ  ένι  μη  έγγίζουσα  ποΰ. — β'  (φ.  356  α).  “Περί 
τών  ιβ'  μεγάλων  όρέων  της  γης.” — γ'  (φ.  357 β).  “Περί  των 
ζ'  κλιμάτων.”  ’Άρχ.  Δει  γινώσκειν  δτι  εις  επτά  μοίρας 
έστίν  η  γη  μεμερισμένη. — δ'  (φ.  357  β).  “Περί  τών 
θερμών  ύδάτων.”  ’Άρχ.  Πολλοί  τών  σοφών  πολλά  διε- 
σάφησαν  καί  ούχ  εΰρον  την  άλήθ  ειαν. — ε'  (φ.  359  α). 
“Περί  τών  επτά  θαλασσών.”  ’Άρχ.  Τ έσσαρες  θ άλασσαι 
ε’ισί  μεγάλαι  της  γήι.  Είσί  δδ  αΰται.  ΤΑ.  καί 
ένοΰται  διά  τών  Βυζαντίων  στενών  μετά  της  τρίτης 
θ  αλάσσης.  Αΰται  ουν  αί  τέσσαρες  θ  άλασσαι  είσί  καί 
ούκ  άλαι. — Γ  (φ.  360  α).  “Περί  τοΰ  Ώκεανοΰ  ποταμού.” 
’Άρχ.  Κ  ύκλωθεν  της  γης  ’έστι  ποταμός  λεγόμενος 
Ωκεανός '  περικρατεΐ  δό  δλο  τό  πρόσωπον  της  γης  τό 
κύκλωθεν  αύτής. — ζ'  (φ.  360  β).  “Περί  ούρανοΰ.”  Ό 


ουρανός  δέ  κατά  μέν  την  φύσιν  εις  έστιν,  κατά  δε  τάς 
υποστάσεις  ήγου  ν  τάς  ζώνας  έννέα  ουρανοί  είσιν. 
ΤΑ.  καί  ούτως  αϋξει  καί  έλαττοΰται  ή  σελήνη  ώ; 
’έφαμεν. — η  (φ.  364  β).  “Περί  τοΰ  πώς  κρατείται  ή  σελήνη  καί 
ού  φωτίζεται.”  ’Άρχ.  ΤοΟ  ήλιου  έν  τψ  τετάρτω  ούρανψ 
δντος,  τής  δέ  σελήνης  έν  τψ  κάτωθεν  καί  αυτής  έξ 
έκείνου  φωτιζομένης  έν  τψ  τρίτψ  ούρανψ,  μέσον 
ήλιου  καί  σελήνης  έστιν  άστήρ  μέγας.  ΤΑ.  έν  άλλαις 
δέ  ήμέραις  αύτή  ού  συμβαίνει  τοΰτο,  εί  μη  οϋσης 
αυτής  ιγ'  εΐτε  ιδ'  ή  ιε'  ή  ιζ"' .—θ'  ( φ .  365  α).  “Περί 
τοΰ  πώς  κρατείται  ό  ήλιος  καί  ού  φωτίζεται.”  ’Άρχ.  'Ο  δέ 
ήλιος  μέγας  ήν  ού  δύναται  ό  άστήρ  έκεΐνος  ή  κεφαλή 
καί  ούρά  μόνον  κρατήσαι  αύτόν.  ΤΑ.  άλλα  διά  την 
τότε  γενομένην  αμαρτίαν  καί  θαΰμα  ήν  έκεΐνο  καί 
ούχί  ύπό  τών  πλανητών  ώς  εΐπομεν. — ι  ( φ .  365  α). 
“Περί  τών  τεσσάρων  στοιχείων.”  ’Άρχ.  Δει  γινώσκειν  δτι 
τά  τέσσαρα  στοιχεία  είσιν  τα  συνιστώντα  τόν  κό¬ 
σμον.  ΤΑ.  ψεύδονται  οί  ταΰτα  λαλοΰντες '  ούτως  δέ 
είσιν  ώς  εΐπομεν. — ια'  (φ.  366)8).  “Περί  βροτής  καί 
αστραπής.”  ’Άρχ.  Ύών  νεφελών  έπάνω  πυκνουμένων 
καί  ύπό  ανέμων  βιαζομένων  καί  φερομένων  ένθεν 
κάκεΐθεν  καί  ώςπερ  πυμ φιλιών  γινομένων  συναπτό- 
μεναι  άλλήλαις  αί  νεφέλαι  καί  προςκρουόμεναι  κτύπον 
έπιτελοΰσι.  ΤΑ.  έάν  κατέλθη  έξ  ούρανοΰ  πυρός 
κόμμα  καί  ένωθή  μετά  τής  αστραπής  ού  παρευθύς 
λοιοΰται,  άλλα  κατέρχεται  πρός  την  γήν  καί  καίει 
εί'  τι  άρα  καί  ευροι  καί  λέγεται  κεραυνός ·  ούτως 
γίνεται  ό  κεραυνός  άληθώς. 

71  (φ.  3^7  α)·  “ Ίιτιτοκράτους  Επιστολή 

πρός  Πτολεμαίον  δντα  βασιλέα  περί  κατασκευής  ανθρώπου.” 

’Άρχ.  Συνέστη κεν  ό  κόσμος  έκ  στοιχείων  τεσσάρων, 
οΐον  έκ  πυρός,  άέρος,  ϋδατος,  γής.  ΤΑ.  καί  διά  τών 
σειρωτήρων  τών  άποκειμένων  εις  την  κύστιν,  του- 
τέστιν  εις  την  φούσκαν,  καί  εις  έρχεται  εις  την  κύστην 
τό  ύδωρ. 

72  (φ.  368  β).  “  ΐίερί  τών  αισθήσεων.” 

’Άρχ.  Αισθητήρια  δέ  είσι  τψ  άνθρώπψ  ε'  δρασι  άκοή 
δσφρησις  γεύσης  καί  αφή.  ΤΑ.  ταΐε  δέ  γυναιξί  προς- 
τίθεται  καί  δύο  διά  τοΰ  γάλατος  καί  τών  έμμήνων ' 
τό  δέ  γάλα  έκ  τοΰ  αίματος  γεννάται. 

73  (Φ·  3^8  β).  Βραχέα  σημειώματα  περί  των  ωρών 
τον  έτους  και  περί  ορνίθων. 

74  (Φ-  3^9  α)·  Περί  των  παρ’  "Ελλησι  γραμμάτων. 

'Άρχ.  Οί  Έλληνεί  ούκ  εΐχον  γράμματα  άλλα  δια 

Φοινίκων  γ ράμματα  έγραφο ν  τούς  αυτών  έλληνικούς. 

75  (Φ·  3^9  α)·  Βραχέα  χρονικά  σημειώματα. 

’Άρχ.  Έπί  τής  βασιλείας  Κωνσταντίνου  καί  Ειρήνης 
τής  μητρός  αύτοΰ  εύρέθη  έν  Θράκη  κατά  τό  μακρόν 
τείχος  λάρνακι  τις  όρίττων  λίθινη.  ΤΑ.  Έπί  τής 
βασιλείας  Κωνσταντίνου  τοΰ  Δούκα  έγένετο  σεισμός 
μέγας  κατά  την  εικοστήν  τρίτην  τοΰ  Σεπτεμβρίου 
μηνός  ύφ’  οΰ  πολλαί  οίκεΐαι  καί  ναοί  κατέπεσον 
δτε  καί  τό  κατά  την  Κ ύζικον  έλινικόν  κατέπεσε  τέ¬ 
μενος  καί  ό  έ  Νικαίςι  μέγιστος  ναός. 

76  (φ.  37°  α)·  “'Έρμηνε Γα  περί  τών  αγίων 

καί  οικουμενικών  συνόδων  πώς  καί  ποΰ  γεγόνασιν  καί  έπί 
ποιων  βασιλέων  καί  πόσων  άγιων  πατέρων.” 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 


Η.  II. 


3 


18 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


77  (Φ·  373  α)·  “Αποφθέγματα  σοφών  διαφόρων 
όφέλ ιμα.” 

'Άρχ.  Πάσα  σοφία  παρά  Κυρίου  καί  μετ'  αυτών  έστιν 
εΐ 5  τού ς  αιώνας.  ΤΑ.  (κολ.)  ΠοΟ?  μωροΰ  ταχύς  ΐίς 
οικίαν  άφρων  άπό  θύρας  παρακύψει  είς  οικίαν,  ό  δέ 
παιπεδευμένος  έξω  σοι... 

Τά  φ.  33  β  και  161  α  άγραφα.  ΆλΧ  έν  τιρ  φ.  33  β  ε’νε- 
γράφησαν  “+Αί  ήμ έρε  της  σελήνής  ή  καλές  διά  τό  φλεμοτό- 
μημα  ”  καί  τινες  άσημοι  ειδήσεις,  οΐαι  καί  άλλαχοΰ  τών  άγραφων 
μεινάντων  μερών  του  κώδικος  εΰρηνται  εγκατεσπαρμένοι. 

4213-  93·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  106). 

1  (φ.  8  α).  “  Ανθολογία  διαφόρων  λε$εον  κατ' 

άλφάβητον.” 

Άρχ.Άρχή  του  Άλφα  στοιχείου.  Ίησοΰ  μου  προηγοΰ 
και  φώτιζέ  με.  Άπατώ  πλανώ  παράγω  υπάγω  άπο- 
βουκολώ  διαβουκολώ  φενακίζω  δελεάζω.  ΤΑ.  ώραΐος 
ευπρόσωπος,  εύηδής ...  καλός  την  μορφήν,  άμαχος  την 
θέαν,  τό  κάλλος  άνήκητος  έφέλκεται  και  τούς  τών 
άλλων  όφθ αλμούς,  ούδέν  ήττον  εις  κάλλος  άνθεΐ. 

2  (φ.  5οα)·  Ανέκδοτον  περί  Διονυσίου  τον  τυράννου. 

’Άρχ.  Αιονύσιος  ό  τύραννος  3$  φασί  κιθαροδοΰ  τίνος 

εύδοκιμοΰντος  άκούων  έπηγγείλατο  δωρεάν  αΰτφ 
τάλαντο  ν. 

3  (φ.  5°  α)·  Αλεξάνδρου  Μαυροκορδάτου  Επιστολή. 

“Αλέξανδρος  ό  έξ  άπορρήτων  Χικολάιρ  τίρ  υίιρ  άγαπητιρ 
αΰτοΰ.”  ’Άρχ.  ΤοΪ5  σο?5  έντετυχη κάτι  λατινικούς  γράμ- 
μασιν  ήλατό  μοι  ή  καρδία. 

4  (φ.  5Ια)·  “’Αποσημειιυσεις  κανόνων  κατ  έρω- 
ταπόκρισιν.” 

Τό  νπ  άρ.  4  γέγραπται  άλλη  χειρ'ι. 

Πολλά  φύλλα  άγραφα  ή  κατά  τό  ήμισυ  μόνον  γεγ ραμμένα. 
Εν  δε  τοίς  παραφύλλοις  εύρηνται  διάφοροι  γραμματικαι  παρα¬ 
τηρήσεις,  ών  μεταξύ  καί  τάδε-  Οΐ  πεσόντες  έν  τιρ  τρωϊκιρ 
πολέμιρ  άπό  μέν  "Ελλήνων  870000,  έκ  δέ  Τρώων  670006. 

4214·  94·  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII.  (σ.  130). 

“  Μιχαήλ  ττρεσβυτΰρου  καί  συγγεΧου 

τοΰ  άποστολικοΰ  θρόνου  τών  Ιεροσολύμων  Μέθοδος  περί  τής 
του  λόγου  συντάξεως ·  σχεδιασθεΐσα  έν  Έδέση  τής  Μεσο- 
ποταμίας .” 

’Άρχ.  Επειδή  περί  λόγου  είπεΐν  π ροεθ έμεθα,  δέον 
είδέναι  πρώτον  ποσαχώς  ό  λόγος  εΐρηται'  ’έστι  γάρ 
ομώνυμος  φωνή  κατά  πολλών  σημαινομένων  φερομένη. 
ΤΑ.  Καί  τουτί  μέχρι  τοΟδε  έχεις  β ραχύτατον  και 
συντομώτατον  περί  τής  συντάξεως  δίδαγμα  μηδέν 
έλλειπές  έχον  τής  ήμετέρας  προς  σέ  άγαπήσεως  ση- 
μεΐον,  αλλά  καί  λίαν  ακραιφνές  γνώρισμα  τυγχάνον 
τής  ημών  προς  σέ  σχέσεως,  ώ  φίλον  άριστον  μειράκιον. 

Έν  αρχή  φύλλα  τινά  άγραφα,  έν  οΐ 5  έμελλε  γραφήναι  τό 
λεΐπον  Προοίμων  πρός  Αάζαρον.  ’Ίδ.  άρ.  4216  (96),  5. 

4215·  95 ·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  274). 

I  (φ.  6  α).  Αλεξάνδρου  Μαυροκορδάτου. 

“  Τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  καί  πασών  τών  επιστημών 
διδασκάλου  ιατρού  τε  άρίστου  κυρίου  Αλεξάνδρου  τοΰ  δραγομάνου 
Περί  γραμματικής  συντάξεως  κατά  τά  όκτώ  μέρη  τοΰ  λόγου.” 

“Κ εφ.  α.  Περί  τών  προτακτικών  άρθρων.”  Άρχ.  Χρώ- 


μεθα  τοΐς  π ροτακτι κοΐς  άρθροις  εις  δήλωσιν  ώρισμέ- 
νου  τινός  π ράγ ματος. 

2  (φ.  η  ο  α).  “  Τ  ραμματική  συντεθεΐσα  παρά  τοΰ 
σοφωτάτου  Θεοδώρου 

τού  έπίκλησιν  έχοντος  Πτωχοττροδρόμου.” 

’Άρχ.  Κ αθάπερ  τό  άνθ ρώπινον  σώμα  φιλολογωτάτη 
μοι  βασιλίδων. 

’Ίδ.  καί  4203  (83),  6.  4216  (96),  3.  4267  (147),  11. 

3  (φ·  173  α)·  “  Κανών  7 τερ'ι  αντιστοίχων 
Θεοδώρου  τοΰ  Πτωχοττροδρόμου  κατά  άλφάβητον.” 

'Άρχ.  Άναφής  καί  άκτιστος.  ’Ίδ.  καί  4210  (90),  2. 

4  (φ.  1 7  5  β)·  [Τοΰ  αυτού]  “'Έτερος  κανών 
περί  αντιστοίχων  κατά  άλφάβητον.” 

’Άρχ.  Άεί  τό  επίρρημα.  ’Ίδ.  καί  4210  (90),  3. 

5  (φ.  179  α)·  “  Κυροΰ  Γεωργίου  τοΰ  Ζηγαβινού 
Περί  τών  έπ τά  φωνηέντων  καί  περί  αντιστοίχων.” 

’Άρχ. 

Βούλομαι  φίλε  πρός  μικρόν  ώδε  σοι  σα φηνίσαι. 
ΤΑ. 

Τό  δέ  γε  πάλιν  κλητικόν  τοΰτο  άεί  περισπά. 

’Ίδ.  καί  4210  (90),  5. 

6  (φ.  ι84/?).  “Τοΰ  αΰτοΰ  διδασκάλου 

Πρόί  τόν  έαυτοΰ  μαθητήν  πληροφορική  διδασκαλία,  άπο- 
σταλεΐσα  εις  μάθησιν  τών  αντιστοίχων.” 

Άρχ. 

Άπάρτι,  φίλε,  γράφω  σοι  λέξεις  τών  αντιστοίχων. 

ΤΑ. 

Σύ  παντελώς  μή  άμελής  όπως  γνωρίσης  ταΰτα 
καί  λάβης  γνώσιν  άκραιφνή  γράφειν  έπισταμένως. 
’Ίδ.  καί  3225  (152),  3. 

7  (φ.  194  β)·  “  Επιστολή  τοΰ  αΰτοΰ  διδασκάλου 

Πρόϊ  τόν  έαυτοΰ  μαθητήν  τόν  καθοδηγούμενου  ταύτας  τάς 
λέξεις.” 

’Άρχ. 

Φίλε  άρκεΐ  σοι  ένταυθί  τό  ύφος  τών  γ ραφέντων. 

ΤΑ. 

Έω$  ταυθί  σοι  έληξα  τόν  στίχον  μετρ ιάζων  κτλ. 
’Ίδ.  καί  3225  (152),  4. 

8  (φ.  197  α)·  “Συναγωγή  και  εξήγησις  ών  εμνήσθη 
ιστοριών  ό  έν  άγίοις  Γρηγόριο;  ό  Θεολόγο;  εις  τό  Πάλιν 

Ίησοΰς  ό  έμός.” 

9  (φ.  221  α).  “  Περί  του  τί  έστι  γραμματική 
καί  εις  πόσα  διαιρούνται  τά  είκοσιτέσσαρα  γράμματα.” 

’Άρχ.  Τραμματική  έστι  τέχνη  τοΰ  όρθώς  νοεΐν,  λέγειν 

καί  γράφειν  διδακτική. 

ΙΟ  (253  α)·  “  Φρασάριον.  ’ Αρχή  τοΰ  άλφα.” 

’Άρχ.  Αρχίζω  αρχήν  ποιούμαι  τοΰδε  τοΰ  έργου,  ένί- 
σταμαι.  ΤΑ.  Αίσθήσεως.  Τήν  α’ίσθησιν  άποβάλλειν 
τών  αμαρτημάτων. ,.λάβωμεν  α’ίσθησιν  τής  άτιμίας. 

4216.  <)6.  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  297). 

1  (φ.  I  α).  “  ΕΙςαγωγή  εις  τήν  γραμματικήν 

έπιτόμώτερον  έκδοθεΐσα  καί  σαφυ  (κΐο)  παρα  τοΰ 

σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  κυροΰ  Ματθαίου  τοΰ  Καμαριώτου 
περί  τών  στοιχείων  τοΰ  λόγου  ήτοι  τών  γραμμάτων.” 

2  (φ.  133  α)·  “Διά  του  τιμιωτάτου  και  σοφωτάτου 
κυρ  Δημητρίου  τοΰ  Σγουροττοΰλου.  ’ 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


19 


Άρχ.  [Τ]£  έστιν  έπίρρημα'  μέρος  λόγου  άκλητον 
μετά,  ρήματος  λεγόμενον. 

3  ( φ .  142  α),  [Θεόδωρόν  τοΰ  Προδρόμου]  Τραυ¬ 

ματική. 

Ά ρχ.  [Κ]α#άπερ  τό  άνθ ρώπινον  σώμα. 

ΤΑ.  Ενταύθα  τέρμα  τοΰ  σοφοΰ  θεοδώρου 
σύνταγμα  χειρδς  τλήμονος  (8Ϊΰ) 
φίλων  άρίστ’  εϋρηκε  τουτί  τ’  ώ  φίλε. 

’Ίδ.  καί  4203  (83),  6.  4215  (95),  2.  4267  (147),  11. 

4  ( φ.  238  α).  Γραμματικά  ανεπίγραφα. 

’Άρχ.  (άκέφ.) — έν  φίλοις'  χαρακτήρι  γάρ  τοιαΰτα 
υπερθετικά  ού  μέντοι  σεμνυνομένψ  ΰπερέχουσι,  τινά 
δέ  καί  ίσψ  λόγιρ  παραλαμβάνετε.  ΤΑ.  καί  &μφω 
τρέχουσι  καί  χρώμεθα  πολλάκις  τ<ρ  πληθυντική)  άρι- 
θμή  αντί  δοτικής. 

5  (φ·  246  α).  “  Αρχή  <τν ν  Θεώ  άγίω 

Περί  τής  τοΰ  λόγου  συντάξεως  διαπονηθεΐσα  παρά  Μηχαήλ 
πρεσβυτε'ρου  καί  συγγΑου  του  άποστολικοΰ  θρόνου  των 
Ιεροσολύμων  σ χεδιασθεΐσα  έν  Έδέση  πόλει  τής  Μεσοποταμίας 
αιτήσεις  Ααζάρου  διακόνου  φιλοσόφου  καί  λογοθέτου.” 

Προτάσσεται  ”  ΙΙροοίμιον.”  Άρχ.'Π  περί  τής  τοΰ  λόγου 
διδασκαλία  πολλή  τε  καί  βαθεΐα  καθ έ στη κε  φίλο- 
μαθέστατε  Αάξαρε. 

’Ίδ.  καί  4214  (94). 

4217·  97·  Χαρτ.  16.  XVII.  ( φ .  96). 

“  Περί  ορού  και  διαιρέσεων  και  ετυμολογίας 

των  οκτώ  τοΰ  λόγου  μερών  καί  ετέρων  τινών  αναγκαίων 
έκλεγέντων  έκ  των  παλαιών  καί  νέων  γραμματικών  παρά 
Μητροφάνους  μοναχοί  προς  είδησιν  σαφεστέραν  τών  έν- 
τυγχανόντων  σπουδαίων.” 

’Άρχ.  “Περί  γραμματικής.”  Γραμματική  έστι  τέχνη 
διδάσκουσα  ημάς  τά  νοούμενα  γράφειν. 

'Ο  κώδιξ  μένει  κολοβός. 

*42ΐ8.  98·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  171). 

Ίωαννικίου  και  Σωφρονίου  τών  Λυκουδίων. 

α'  {φ.  3  α).  “  Εί$  δόξαν  Κυρίου  αμήν  περί  ποιητικής  είτε 
μετρικής  τέχνης  συντεθείσης  τε  καί  διαιρεθείσης  εις  δύο  βιβλία 
παρά  τών  λογιωτάτων  καί  σοφωτάτων  διδασκάλων  καί  θεολόγων 
τής  ανατολικής  τοΰ  Χρίστου  μεγάλης  εκκλησίας  κυρίου  Ίωαν- 
νικίου  καί  Σωφρονίου  αύταδέλφων  τών  Λυκουδίων  άπδ 
τής  περιφήμου  νήσου  Κεφαληνίας.” — β'  ( φ .  72  α).  “Εΐε  δόξαν 
Κυρίου  άμήν  μχπζ’  Ιουνίου.  Χάριν  παράσχου  Γριάς  τοΐς  έμοΐς 
πόνοις.  Περί  τής  τών  έπι στολών  -χαρακτήρων  μεθόδου  κατ’ 
έρώτησιν  καί  άπύκρισιν,  Συντεθείσης  τε  καί  διαιρεθείσης  εις 
τρία  βιβλία  παρά  τών  λογιωτάτων  καί  σοφωτάτων  διδασκάλων 
καί  θεολόγων  τής  ανατολικής  τοΰ  Χρίστου  μεγάλης  εκκλησίας 
κυρίου  Ίωαννικίου  καί  Σωφρονίου  αύταδέλφων  τών  Λυκου¬ 
δίων  άπδ  τής  περιφήμου  νήσου  Κεφαληνίας.” 

Κοσμείται  υπό  κομψών  έπιτίτλων. 

4219.  99-  Χαρτ.  16.  XVI.  (φ.  106). 

“  Αρχή  συν  Θεώ  περί  ερωτημάτων 

ά  καί  διά  τοΰ  σοφωτάτου  κυροΰ  Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοποΰλου 
έδιορθώθ  η...” 

Έν  τοΐς  πρώτοις  καί  τελευταίοις  φύλλοις  διάφορα  ανάξια 
λόγου,  έν  οΐς  καί  Αεξιλόγιον  έλληνορωμουνικόν  καί  Αέξεις 
νεοελληνικαί  διά  λατινικών  χαρακτήρων  γεγ ραμμέναι. 


Έν  φ.  101  β·  Τό  βιβ λαρίδιον  τούτοι  δπέρ  έστι  τεχνο¬ 
λογία  ώφέλημος  τής  γ ραμματικής  τοΰ  Μοσχοττοΰλου 
δ  καί  έσυνεγ ράφθη  ΰπ’  έμοΰ  τοΰ  έν  πάσιν  έλαχίστου 
Ίωάννου  αναγνώστου  έκ  κώμης  Ύριαντών  τής  Ρόδου  έν 
αυτή  τή  κώμη  καί  έτελειώθη  κατά  τό  χιλιοστόν  πεν¬ 
τακοσιοστόν  ενενηκοστόν  'έκτον  έτος  τό  σωτήριον  έν 
μηνί  ’Αρτεμισίιρ  (  =  1596)  δύο  πρός  τοΐς  είκοσι  κατε- 
πειγομένης  τής  ημέρας _ 

4220.  ΙΟΟ.  Χαρτ.  16.  XVI.  (φ.  131). 

1  ( φ .  I  α).  Βα^ρ,ολόγιον  συγγένειας  κατά  τους 
νομοκάνονας. 

2  (φ.  9  “)·  Τροπάρια  και  Εΰχαί. 

3  (φ·  13  α)·  Λογιστική. 

α'  (φ.  13α).  “Κυρ  Μανουήλ  τοΰ  μακαρίτου  Παλαιολόγου.  ’ 
Άρχ.  Οί  την  λογιστικήν  μ ετιέναι  βουλόμενοι  εΐδέτωσαν 
6τι  μικρά  τε  σχέδη  μεγάλα  μανθ άνειν  χρεών  έν  έξει  τε 
’έχειν  ώϊ  οϊόν  τε. — β'  (φ.  13/3).  “ Πολλαπλασιασμό*  α¬ 

πλός.” — γ'  (φ.  14/3).  “ Σύναψις  έμμερισμών  απλώς.” — δ'  (φ. 
16  α).  “  Μερισριόϊ  απλός.” — ε'  (φ.  16  β).  “Κ ατά  φαντασίαν 
πολλαπλασιασμός.”  Τελ.  (κολ.)  έν  φ.  33/3"  τούτων  δό  πλει- 
όνων  δντων  τών  γγ  ΰπογ ράψωμεν  καί  αΰτοΐς  έλάτ- 
τοσιν  οϋσιν  καί  ποιήσωμεν ...  Είί  ταΰτα  προςτέθεινται 
κατωτέρω  καί  άλλα  νεώτερα,  οΐον  φ.  34  α’  “  Ίδοι)  έτερον 
μοντιπηκάρ  ήγουν  πολυπλασιασ μός  καί  λέγεις  αγοράζω  ξά· 
χαριν...”,  φ.  69  α’  “  καρδάρα  ή  τό  μόδι  ή  τό  κυλόν  χρήξει 
άσπρα  ιδ',”  φ.  119  α·  “Ή  ρέουλα  τόν  τρίον  θετέον  λέγωμεν 
έάν  τά  ιζ~’  μάς  έδωσαν  α'  τά  ξ'  τή  μας  θέλουν  δώσει;” 
Μεταξύ  δέ  τούτων 

4  (φ.  92  β)·  Πίνακες  βαθμολογίου  συγγένειας. 

5  ( φ .  102  α).  Περί  γάμου  έκ  τον  νομοκάνονον. 

4221.  ιοί.  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  143). 

1  ( φ .  I  α).  “  Έκ  τών  μαθημάτων  ών  μοι  παρα- 

δέδωκεν 

ό  καθηγητής  Σταμάτιος  Παπάς  καί  τουτί  τό  πόνημα  τής 
Χρηστοήθειας  κατά  τό  μψνα'  έτος  άπό  τής  έν  ένσάρκου  τοΰ 
Χρίστου  οικονομίας.” 

“Κ εφ.  αον.”  Ού  μόνον  εύσεβές  κατά  τόν  θεολόγον 
έκ  θεοΰ  τε  άρχεσθαι  καί  εις  θεόν  άναπαύεσθα ι,  αλλά 
καί  τψ  λυσητελέστατον. 

2  (φ.  52α).  “Είδη  επιστολών.” 

3  (φ.  74  α)·  “Τα  έζω  τών  ειδών  καί  τα  κατ’  είδος 

θέματα  ά  μοι  παραδέδωκεν  6  διδάσκαλός  μοι  Σταμάτιος 

Παπάς.” 

4·  ( Φ ·  *3°  α).  “ 'Ο  παρών  ουτος  Κανών 

τής  τοΰ  Κυρίου  ημών  άναστάσεως  ποίημα  μέν  έστιν  Ίωάννου 
τοΰ  Δαμασκηνοί  έξήγησις  δέ  τοΰ  διδασκάλου  τε  καί  ίερο- 
κήρυκος  τής  μεγάλης  πόλεως  Αλεξάνδρειάς  καί  τής  έν  Άδρια- 
νουπύλει  ελληνικής  σχολής  γυμνασιάρχου  τοΰ  καί  ήμετέρου 
καθηγητοΰ  Σταματίου  τοΰ  Παπά.” 

Ή  έξήγησις  δι άστιχος. 

5  (φ.  142/8).  “  Μήνες  Αθηναίων.” 

4222.  102.  Χαρτ.  4.  ΧνΠΙ.  (φ.  123). 

I  (φ.  I  α).  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλέως  ’Τητορική 

τέχνη. 


3 — 2 


20 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  ( φ .  86  α).  “  Διδασκαλία  περί  τον  ακραιφνούς 

τρόπου  του  δίδασκαν  τό  θειον  και  ιερόν  Εΰαγγέλιον,  έκ- 

δοθεΐσα  παρα  Γ ερασίμου  Βλάχου  του  Κ ρητός.” 

Αιήρηται  εις  κεφάλαια  η  .  Ίδ.  και  4229  (109),  2. 

3  ( φ.  Ιθ8  α).  “Ισαάκ  μονάχον  τον  Αργυρού 

Μέύοδοϊ  κατασκευής  άστρολαβικοΰ  οργάνου.” 

'Άρχ.  'Ε πει  καθάπέρ  τινας  αρχετύπους  πίνακας  χρεών 
ήμΐν  τα  των  διδασκάλων  έργα  καί  τούς  λόχους  μι- 
μεΐσθαί  τε  καί  ταΐς  εΰ  έχούσαις  έκείνων  άκολουθεΐν 
παραδόσεσιν.  Τέλ.  άξιούμεν  δέ  τούς  έντυγχάνοντας 
υπέρ  μεν  των  καλώς  είρημένων  την  αιτίαν  άναφέρειν 
θεφ,  υπέρ  δέ  των  μη  καλώς  τάς  μέμψεις  ήμΐν  ή 
συγγνωμονεΐν  είδότας  ιί)5  άγαπητόν  και  τό  έφ’  όσονοΰν 
των  τοιούτων  έπιτνχεΐν. 

4  ( φ.  113/8)·  “Ίωάννου  γραμματικόν  Αλε£α νδρέιος 
τού  Φιλοττόνου  Περί  της  τοΰ  αστρολάβον  χρήσεως.’ 

Άρχ.  Τήν  έν  τφ  άστρολάβιρ  τής  επιφάνειας  τής 
σφαίρας  έξάπλωσιν  και  τών  έν  αύτφ  καταγεγ  ραμμένων 
τάς  αιτίας  τήν  τε  χρείαν  αύτοΰ  εις  πόσα  τε  καί  ποια 
καθέστηκε  χρήσιμος  ώ?  'άν  οΐός  τε  ώ  σαφώς  έκθεΐναι 
π ειράσομαι.  Τέλ.  είσόμεθα  πάτερα  νοτιωτέρα  έστίν 
ή  άπό  τοΰ  ισημερινού  κατά  πλάτος  άπόστασις  ή 
βορειοτέρα  καί  πόσαις  τούτου  μοίραις  διέστηκεν  έπί 
θ  άτερα. 

5  (φ·  1 2 1  β ).  “  Ετέρα  μέθοδος  ανώνυμου  περί  τοΰ 
αστρολάβον.” 

’Άρχ.  Εί  βούλει  γινώσκειν  τήν  τού  αστρολάβου  μέθ¬ 
οδον  μετέρχου  ταύτην  τύνδε  τον  τρόπον.  Τέλ.  μετά 
δέ  τό  εύρεΐν  τό  ύψωμα  εύρήσεις  καί  τάς  ιβ’  οίκοδεσπο¬ 
τείας  καί  έμβιβάσεις  καί  έν  αύταΐς  τούς  πλανήτας  εις 
τούς  οικείους  τόπους  καθώς  πρότερον  έδ ιδ άξαμεν. 

Έν  τφ  μεταξύ  πολλά  φύλλα  άγραφα. 

4223.  103-  Χαρτ.  8  μέχ.  XVIII.  (φ.  96). 

“  Περί  ρητορικής  τέχνης  σνντομος 

παρα  Γερασίμου  [Βλάχου]  ιερομονάχου  τοΰ  Κ ρητός." 

Αιήρηται  εις  βιβλία  τρία.  “Βιβλίον  α’  κεφ.  α'.  Περί 
ετυμολογίας  εύρέσεως  ορισμού  εργασίας  καί  τέλους  τής  ρητο¬ 
ρικής.”  ’Άρχ.  Τό  τής  ρητορικής  όνομα  π ροςή κουσαν  τήν 
έτυ μολογίαν  κέ κτηται.  Τέλ.  τής  όλης  συγγραφής·  Έτι 
επιείκειαν  καί  συμπάθειαν  έπικλητέον  ών  τά  τε 
υποδείγματα  ακραιφνή  καθέστηκε  παρά  Αημοσθένει, 
Αισχίνη,  Σωκράτει,  Θουκυδίδη  καί  τοΐς  όμοίοις.  Τέλος 
τοΰ  γ  καί  υστάτου  τής  ρητορικής. 

4224.  104·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  94). 

Άδηλου  Ρητορική  κατά  πενσιν  και  α ποκρισιν. 

Αιήρηται  εις  βιβλία  τρία.  ’Άρχ.  Έρώτ.  Τί  έστί  ρη¬ 
τορική ;  Άπόκρ.’ΐητορική  έστί  τεχνική  δύναμις  λόγων 
πιθανών  έν  π ράγ μάτι  πολιτικφ,  τέλος  'έχουσα  τό  εΰ 
λέγειν.  Τέλ.  Καί  περί  μέν  τής  ρητορικής  άπάσης 
τοσαΰτα  έστίν  έν  επιτομή  τών  τήν  εύφυ'ί αν  κεκτη- 
μένων  ύμΐν  δέ  έστί  τήν  όλιγοστήν  ταύτην  μάθησιν 
διά  συνεχούς  άσκήσεως  αύξήσαι  καί  μεγίστην  δεΐξαι 
τήν  ρητορικήν  τελειότητα. 

4225.  105-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  277). 

I  (φ.  2  α).  Αγαπητού  διακόνου  Κεφαλαία  παραι¬ 
νετικό. 


2  (φ.  I 7  α).  “Βιος  τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ημών 

Γρηγορίου  τοΰ  θεολόγου  επισκόπου  Να^ιαν^οΟ  συγγραφείς 

υπό  Γρηγορίου  ττρεσβυτέρου.” 

3  (φ·  7 1  »)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  την 

βραδύτητα. 

4  (φ.  82  α).  Εγκώρ,ια. 

α'  (φ.  82α).  “ Έγκώμιον  εις  τά  θεοφάνια.”  ’Άρχ.  Ό  διά 
πλούτον  φιλανθ ρωπίας  άνεκδιήγητον  ούκ  άπαξιώσας 
δούλου  μορφήν  ένδύσασθαι. — β'  (φ.  83 β).  “ Έγκώμιον 
εις  τήν  Χριστού  γέννησιν.”  ’Άρχ.  Τούτο  έκεΐνο  τό  Ή 
δύναμις  μου  έν  άσθενείμ  τελειοΰται. — γ'  ( φ .  84 φ).  “Εγ¬ 
κώμια  έτερα  εις  τήν  Χριστού  γέννησιν.”  'Άρχ.  'Ο  δί  οίκτον 
φιλανθ  ρωπίας  άνεκδιήγητον  κενώσας  κόλπον  τον  πα¬ 
τρικόν. — δ'  (φ.  85  α).  “Έγκώμιον  εις  τήν  Χριστού  γέννησιν." 
’Άρχ.  Ακένωτος  ό  ωκεανός  τής  προς  ημάς  σου  αγάπης 
φιλάν  θ  ρωπ  ε  δέσποτα. 

5  (</>·  87  α).  “  Αουκιανοΰ  Σαμοσατέως  Περί  ενυπνίου.” 

6  (φ.  96  α).  “Τοΰ  αυτού  Αουκιανοΰ  Δίκη  φωνηέντων.” 

7  (φ.  I Τ  2  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα 
ανεπίγραφα. 

8  (φ.  128  α).  Τροπάρια. 

9  (φ.  152  α).  “Κανών  εις  την  Κυριακήν  τοΰ  ®ωμά 

ποίημα  Ίωάννου  μοναχού  ”  [τοΰ  Δαμασκηνού]. 

ΙΟ  (φ.  258  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

“  Αόγος  εις  Βαρλαάμ  μάρτυρα.” 

Απαντα  πλήν  τών  ύπ’  άρ.  4  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4226.  Ιθ6.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Αενχειμονονσα  ρητορική 

εΐτουν  Άφθονίου  προγυμνάσματα  έκ  τής  Λατίνων  άνθολο- 
γηθέντα  φωνής  καί  έν  ελληνική  διαλέκτιρ  ύποστρωθέντα  σπουδή 
καί  πόνιρ  Αναστασίου  Παπαβασιλοττοΰλου  τοΰ  έξ  Ίωαν- 
νίνων  έν  τή  κωμοπόλει  Τουρνάβιρ  τής  θετταλίας  διατρίβοντος 
χάριν  τών  ϋπ’  αύτοΰ  διδασκόμενων  πρωτόπειρων  μαθητών  κατά 
τό  μψβ’  έτος  Άπριλλίου  ιγ’ ■” 

Προτάσσονται  α’  (φ.  Ια).  “Ιακώβου  ίεροδιακόνου  τοΰ 
Κυπρίου  Επιγράμματα  εις  τήν  βίβλον.” — β’  (φ.  1  β).  Άφι- 
έρωσις  “Τ φ  πανιερωτάτω  καί  λογιωτάτιρ  μητροπολίτη  τής 
άγιωτάτης  μητροπόλεως  Ααρίσσης.” — γ'  (φ.  2,  β).  “  Προοίμιον 
έκ  τούς  άκροατάς  τής  βίβλου.” 

4227.  Ι07·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Σΰνοφις  της  ρητορικής  κατά  πενσιν  καί  άπό- 
κρισιν.” 

’Άρχ.  Δ[ιδάσκαλθϊ].  Πόδεν  ρητορική,  ώ  παΐ;  Μ[α- 
θητής].  ΙΙαρά  τοΰ  ρέω  ρήματος,  έξ  ου  ρήσις,  ρήτωρ  καί 
ρητορική.  Τέλ.  καί  έκ  τής  διαβολής  τών  άντιδίκων  έν 
τφ  κατά  Μειδίου  λόγιρ  ό  ρήτωρ  προοιμιάζεται  Τήν  μέν 
ασέλγειαν  ώ  άνδρες  δικασταί  καί  τήν  ϋβριν. 

2.  “  Περί  ρητορικής  τέχνης  σνντομος  παράδωσις 

παρά  τού  πανιερωτάτου  καί  σοφωτάτου  μητροπολίτου  Φιλα- 

δελφίας  κυρίου  Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κ  ρητός.” 

Μεταξύ  τών  ύπ’  άρ.  1  καί  2  φύλλα  άγραφα. 

4228.  Ιθ8.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Σωφρονίου  ιερομονάχον  Αυκουδίου 

τού  Κεφαλυνέως  φιλοσοφίας  τε  καί  ίεράς  θεολογίας  διδα- 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


21 


σκάλου  τδ  νέον  τε  τή 5  Μοσκοβίας  λύκειον  έν  δι δασκαλίφ 
λαμπρίνοντος  Περί  ρητορική ς  δυνάμεως  -ήτοι  περί  ρητορικής 
θείας  τε  και  ανθρώπινης  βιβλία  τρία.” 

’Άρχ.  “  Προοίμιον.”  Τνώμη  (ίσως  καταπολλά  άδικος) 
έγεννήθη  και  έπαυξήνθη  εις  τον  νοΰν  κάποιων  αν¬ 
θρώπων  καί  ύπερασπίσθη  μέ  μ εγάλον  πείσμα  άπδ 
άνθ ρώπους  όχι  ίδιώτας,  άμή  σοφούς,  δτι  ή  ρητορική 
όλη  να  άναυροίη  κάλλιαν  άπδ  ταΐς  δύναμες  τής  φύσεως 
καί  έπιτηδιδτητος  τον  νοδς  παρά  νά  περιέχεται  άπδ 
καμμίας  λογίς  ερμηνείαν  τεχνικήν.  ΤΑ.  καί  ούτωσϊ 
τέλος  έν  τούτω  μου  τφ  ρητορικφ  ’έργψ  πρδς  δόξαν 
τής  άγιας  Τριάδας  καί  τής  μακαριωτάτης  άειπαρθ ένου 
Μαρίας  τής  ήμετέρα ς  πρεσβύτιδος.  Τό  δέ  τέλος  στέφει 
τδ  παν  έργον. 

4229·  Ι09·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  [Αναστασίου  Πατταβασιλοττοΰλου] 

“  "Ρητορική  λευχείμων  ήτοι  τέχνη  ρητορική." 

Προτάσσεται  α'.  “Προοίμιον  εις  την  ρητορικήν  τέχνην.” 
’Άρχ.  Τήν  έμφυτον  έπιθυμίαν  καί  έφεσιν,  άς  περί  τούς 
λόγους  καί  τα  μαθήματα  φύσει  έχουσιν  άνθρωποι. — 
β' .  “Προοίμιον  εις  τάς  στάσεις."  ’Άρχ.  Ίκανως  περί  των 
προγυμνασμάτων  τοΰ  ’ Αφθονίαν  έξακριβώσαντες  κατά 
τδ  έγχωροΰν  τοΐς  εϊςαγωγικοΐς  καί  ώϊ  ένι  διά  βραχέων 
έρμηνεύσαντες  ταΰτα. 

2.  “  Διδασκαλία  περί  τον  ακραιφνούς  τροπον 

τοΰ  διδάσκειν  τδ  θειον  καί  ιερόν  Έύαγγέλιον,  έκδοθεΐσα  παρά 
Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κρητδς,  ταπεινού  των  έπιστημών 
διδασκάλου  κήρυκος  του  Έύαγγελίου  καί  καθηγουμένου  τοΰ  τής 
Παλαιοπύλεως  σεβασμίου  μοναστηριού." 

’Ίδ.  καί  4222  (102),  2. 

[Γεωργίου  τοΰ  Σουγδουρή]  “Εις  αττασαν  την  λογικήν 
τοΰ  Άριστοτέλου$  μ  έθοδον  Προ8ιοίκησις  ήτοι  εις  αγωγή.” 

’Άρχ.  “  Τί  έστι  λογική  καί  περί  των  τριών  τοΰ  νοδς  ενερ¬ 
γειών.”  Ή  περί  τήν  φιλοσοφίαν  σπουδή  ύμάς  υπο¬ 
δέχεται  νέοι  φιλομαθέστατοι. 

Ίδ.  καί  4234  (114). 

4230.  ι  ίο.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Αναστασίου  Πατταβασιλοττοΰλου  “  Στοιχεία  της  ρη¬ 
τορικής.” 

Προτάσσονται  έν  φ.  1  β.  “  Στίχοι  ηρωικοί  εγκωμιαστικοί 
πρδς  τδν  έν  τή  Τ υρνάβου  κωμοπόλει  σοφολογιώτατον  διδάσκαλον 
κύριον  Αναστάσιον  τδν  έξ  Ίωαννίνων  ών  ή  άκροστιχίς  Ν έοφυτος.” 
Είσί  δ’  έν  ό'λω  8. 

’Άρχ. 

Νεΰσον  Αναστάσιε  ζάθεε  πρδς  έμοΐο  τ’  έπη  λιτά. 

Τέλ. 

Στέψατε  οΰν  σοφόν  ήδύν  Αναστάσιον  καμάτων  πέρι. 

4231.  III.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  ’Έπιτομη  της  ρητορικής  δυνάμεως 

έκδοθεΐσα  παρά  Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κρητό$·” 

Έν  τέλει'  Τέλος  σύν  θεφ  τής  ρητορικής  δυνάμεως. 
1658. 

4232.  II 2.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Αναστασίου  ΙΙαιταβασιλοττουλου  “Σΰνοφις  γενική  της 

λογικής  έξεως.” 


φ.  2  α.  “ Άρθρον  πρώτον.  Περί  φύσεως  τής  λογικής  καί 
όπως  τήν  γέννεσιν  εΐληφεν.”  ’Άρχ.  Ο ύκ  εύφνώς  έχοντος 
τοΰ  άνθ ρωπίνου  νοδς  πρδς  τδ  όρθώς  κρίνειν  τήν  τών 
π ραγ μάτων  άλήθ ειαν.  Τέλ.  τής  όλης  συγγραφής '  Τά 
πλεΐστα  ήρανισάμην  παρά  τίνος  συγγ ραφέως  ού  πολύ 
κλέος  έν  σοφοί  ς  τών  Λατίνων.  "Οθεν  λαβών  τάς 
άφορμάς  τυπικήν  τινα  γνώσιν  τής  λογικής  έξεως  τη 
ύμετέρα.  άγχινοίμ  συνελεξάμην  ήν  δέ  διδώ  θεός  καί 
τά  λοιπά  τής  λογικής  έξεως  διεξοδικώτερον  τρανώ- 
σομεν,  καίτοι  πολλούς  έχοντες  τούς  κατηγορήσοντας. 
Οίδαμεν  γάρ  ώτ  μ ωμήσεταί  τις  μάλλον  ή  μιμήσεται. 

Προτάσσεται  έν  άρχή  “  Προοίμιον  πρδς  τδν  αίτήσαντα." 
’Άρχ.  Πάσα  φιλοσοφική  άκρότης  αίδεσιμώτατε  τωόντι 
καί  φιλικώς  τή  άρετή  προςέχων  κύριε  Φιλάρετε. 

Έν  τέλει'  Πεφιλοπόνηται  ή  παροΰσα  ε’ιςαγωγική 
λογική  έξις  Άναστασίιρ  τφ  Παπαβασιλοπούλιρ  τφ  έξ 
Ίωαννίνων  χαριξο μένιρ  τφ  αίτήσαντι  κατά  τό  ρχί,ίΓ' 
έτος  τδ  σωτήριον  κατά  μήνα  Χοέμβριον  έν  τοΐς  Ίωαν- 
νίνοις.  Υέγ ραπται  δέ  χειρί  Ν εοφύτου  ίερομονάχου 
Ίβηρίτου  αψγ'  Ιουλίου  θ $  ημέρα  £"®. 

4233·  ΙΙ3·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Σχολαστικοί  άπονη  με  ιωσ  εις  εις  την  κατα  Πορφυριον 
ειςαγωγήν  τής  λογικής  πραγματείας.” 

’Άρχεται  έν  φ.  12  α.  Προτάσσονται  δέ  α'  ( φ .  Ια).  “  Πίναί; 
τών  πέντε  φωνών.” — β'  (φ.  2  α).  “  Πίναξ  τών  κατηγοριών.” — 
γ'  (φ.  6α).  “Έκ0εσ«  συνοπτική  τής  όλης  συλλογιστικής  πρα¬ 
γματείας.”  ’Άρχ.  [*0]σα  ένεκά  του  κινείται  τοιαΰτα  τά  τε 
φύσει  ή  καί  λόγιρ  χρώμενα  άγαθοΰ  τίνος  έφιέμενα 
πάντως. 

4234-  1 14*  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  264). 

“  Ει$  άπασαν  τήν  λογικήν  μέθοδον 
τοΰ  Άριστοτέλουδ  προδιοίκησις  ήτοι  είςαγωγή  Γεωργίου 
Σουγδουρή  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων.  Τί  έστί  λογική  καί  περί  τών 
τριών  τοΰ  νοδς  ένεργειών.” 

’Άρχ.  Ή  περί  τών  φιλοσόφων  σπουδή  ύμάς  υπο¬ 
δέχεται,  νέοι  φιλομαθέστατοι. 

Ίδ.  καί  4229  (109),  3. 

4235·  ΙΙ5·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  176). 

“  Τοΰ  σοφωτάτου  Θεοφίλου  Κορυδαλλε'ως 
Προλεγόμενα  έν  τφ  περί  ψυχής  βιβλίω.” 

Αιήρηται  εις  τρία  βιβλία.  “Αρχ.  Τό  φυσιολογικόν  τής 
θεωρίας  μέρος,  μάλιστα  συντείνει  εις  γνώσιν  τής 
άνθ  ρωπίνης  φύσεως.  Τέλ.  καί  ότι  άναγ  καίως  τοΐς 
ζώοις  ή  αϊσθησις  υπάρχει  καί  πρδ  τών  άλλων  ή  άφή 
α  καί  καθ’  ημάς  αυτούς  άναθεωρήσεται.  Τέλοτ  τοΰ  γ 
βιβλίου  τής  περί  ψυχής  θεωρίας ·  τφ  δέ  θεω  χάρις. 

4236.  I  ιό.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  265). 

“  Εΐξ  το  περί  φυσικής  άκροάσεως  Άριστοτέλου$ 
γεγραμμένον  κατά  κεφάλαια  καί  νφη.” 

4237·  1 1 7-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.105). 

“Εις  φιλοσοφίαν  προδιοίκησις  τοΰ  σοφωτάτου 
[Θεοφίλου)  Κορυδαλλε'ως  Όποιον  τδ  τής  φιλοσοφίας  αξίωμα.” 
“Αρχ.  Τών  οσα  θηράσιμα  πέφυκε  τοΐς  άνθρώποις  καλά 
έν  τφ  μετά  σώματος  βίψ  φιλοσοφία  έστί  τδ  θειύτατον. 
Τέλ.  "Οθεν  πάν  τδ  κινούμενον  έν  οσιρ  κινείται  έστίν 


22 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ςίεί  κατά  τι  μέρος  έν  τψ  έξ  οδ  ΰρω  κατά  τι  δέ  εν  τιρ 
πρός  δν  όπερ  ό  φιλόσοφο ς  έν  τιρ  έφεξής  διδάσκει 
βιβλίιρ  έδαφίιρ  λ/3“  ένθα  δείκννσι  παν  τδ  κινούμενον 
συνεχές  είναι  και  σώμα.  Τελθ5  τοΰ  ε'  βιβλίου. 

4238.  ι  ιδ.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  621). 

X  (φ.  8  α).  “Εϊςαγωγη  εις  απασαν  την  λογικήν 

πραγματείαν  παρά  Γεωργίου  (γρ.  Γερασίμου)  Βλάχου  ίερο- 
μονάχου  τοΰ  Κρητός  έκδοθεΐσα 

Π ροτάσσεται  “  Τϊροοίμιον."  "Α ρχ.  Πολλοί  μέν  των  περί 
την  φιλοσοφίαν  άσχολονμένων  διαφόρους  της  λογικής 
πραγματείας  παραδεδώκασιν  ορισμούς. 

2  ( φ .  102  α).  “Εις  απασαν  την  λογικήν  πρα¬ 

γματείαν  Άριστοτελους 

Ι1αρα0ράσει$  καί  ζητήματα  παρά  Γίωργίου  (γρ.  Γερασίμου) 
Βλάχου  τοΰ  Κρητός  προτεθέντα." 

Προτάσσεται  “  Προοίμιον.”  ’Άρχ.  ΤΙυθαγύρας  ί>  Σάμιος 
ή  τής  φιλοσόφου  έξεως  μεγαλόδωρος  χαρμονή  καί  των 
επιστήμων  ή  άληθής  δήλωσις. 

3  (φ.  107  α ).  “  Ζητήματα  προοιμιακά 

εις  την  τοΰ  φιλοσόφου  [Άριστοτε'λους]  λογικήν  πρα¬ 
γματείαν." 

’Άρχ.  Ζήτημα  πρώτον.  Πότερον  ό  Αριστοτέλης  έστίν 
εύρετής  τής  λογικής  επιστήμης  ή  έτερός  τις. 

4  ( φ .  βίδα).  “Εις  την  τοΰ  Πορφυρίου  είςαγωγήν 

ΐίαραφράσεις  καί  ζητήματα  παρά  Γεωργίου  (γρ.  Γερασίμου) 

Βλάχου  τοΰ  Κρητός  έκτεθέντα 

Προτάσσεται  “Προοίμιον.”  ’Άρχ.  Έίώθασι  πρός  των 
φιλοσόφων  έννέα  τινα  επί  παντός  π ροςφέρεσθ αι  βι¬ 
βλίου  οϋτω  πρός  αυτών  π ρολεγό μένα  π ροςαγορευό μένα. 

4239*  X  ϊ  9-  Χαρτ.  8.  XVII.  (0.281). 

Γεωργίου  τοΰ  Παχυμε'ρη  Παράφρασες  τής  αριστοτελικής 
φιλοσοφίας. 

“  Γεωργίου  τοΰ  σοφωτάτου  διακόνου,  πρωτεκδίκου  καί  δίκαιο- 
φύλακο 5  τοΰ  Παχυμε'ρη  βιβλίον  β'  ή  φυσική  άκρόασις." — 
“  Βιβλίον  γ’  Περί  ούρανοΰ." — Β ιβλίον  δ'  Περί  γενέσεως  καί 
φθοράς." — “ Βιβλίον  ε'  Τών  μετεωρολογικών.” — “Β ιβλίον  ζ~' 
Περί  ζιρων  μορίων." — “  Βιβλίον  ζ'  Περί  ψυχής." — “  Βιβλίον  η' 
Περί  αίσθήσεως  καί  αισθητών."  —  “ Βιβλίον  θ’  Περί  ζιρων 
γενέσεως." — “  Βιβλίου  ι' Τό  μετά  τα  φυσικά." — “Β  ιβλίον  ια' . 
Τά  Ήδικά  ήτοι  Ν ικομάχεια.” 

ΪΙροηγοΰνται  α'  “  Προοίμιον  τοΰ  συγγραφέως  καί  Πίναξ  τοΰ 
παρόντος  βιβλίου." — β’.  “Στίχοι  ήρωϊκοί  εις  τήν  παρούσαν 
βίβλον .” — γ'.  “Τοΰ  Φιλή  Είϊ  τόν  ΤΙαχυμέρην." 

’Άρχ.  "Άλλον  μέν  άνδρα  ζωγ ραφεΐν  ίσως  θέλων. 

Τελ.  εΐϊ  φως  μετελθών  ευτυχώς  έξ  εσπέρας. 

’Ίδ.  Γαβειοιχιβ  ΒίΜίοΗιβο»  (άτ&βϋβ,  Τόμ.  ιπ.  σ.  209  σημ.  οο 
καί  νπ.  σ.  782. — ΒυΕΕΕΕ  έν  τω  Αηηυ&ίΐ'θ  άβ  ΓΑδδοοΐμίΐοπ  ρουΐ’ 
Γβποοιιΐ’&^βπιβηΐ:  άβδ  έίικίθδ  Οτ6ος[ΐΐθ8  1873  σ.  158  κ.  έ. 

"Ιδ.  καί  4311  (191). 

4240.  120.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.178). 

“  Ηβικοί  λόγοι  κό' 

έκλεγέντες  διά  Συμεών  τοΰ  μαγίστρου  καί  λογοθέτου  έκ 

πασών  τών  πραγματειών  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Βασιλείου 
άρχιεπισκόπου  Καισαρείας  τής  Καππαδοκίας." 

λόγοι  δέκα,  ών  α'  “Περί  άρετής  καί  κακίας,”  ι'  “Περί 
νηστείας."  Π εριέχεται  δε  τό  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 


Έν  0.  176  β·  “Έλαβαν  τέλος  έδώ  οί  δέκα  λόγοι  τοΰ 
μεγάλου  Βασιλείου  καί  έτελειώθη  οΰτος  ό  παρών  λόγος 
Άπρηλλίου  κη’  μ  ψ  νγ“  ( =  1753). 

4241.  121.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.269). 

“  Τοΰ  σοφωτάτου  εξ  απορρήτων 

[Αλεξάνδρου  Μαυροκορδάτου]  Ερμηνεία  εις  τήν  Περί 
γενέσεως  καί  φθοράς  τοΰ  *  Αριστοτελους  πραγματείαν." 

Π  ροτάσσεται  “ΤΙροοίμιον."  “ Άρχ.  Περί  τοιαύτην  αρα 
καταγινόμεθα  π ραγ ματείαν,  ήτις  καί  μόνη  τόν  ήμέ- 
τερον  νοΰν  πολλής  τής  τών  φυσικών  π  ραγ  μάτων 
έμπίπλησιν  γνώσεως. 

Έν  φ.  268  β'  Τέλος  έσχηκεν  ή  βίβλος  αΰτη  δι’  έμοΰ 
τοΰ  έλα χίστου  έν  ίεροδιακόνοι ς  Άνθιμου. 

4242.  122.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.108). 

“  Κανόνες  περί  τής  κατά  μέρος  συντάξεως  έκαστον 

των  τον  λογον  μερών.” 

’Άρχ.  Γραμματική  τέχνη  τοΰ  όρθώς  λέγειν  καί 
γράφειν  διδακτική. 

4243·  ι23·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.  133). 

1  (φ.  5  α).  Όμηρου  Ίλιάδος  Α,  Β,  Γ. 

2  (φ.  94  α)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Περί  των  καθ’ 
εαυτόν  επη. 

Έν  φ.  94  α  άνωθεν  τοΰ  τίτλου  εντός  τοΰ  διά  μέλανος  γεγραμ- 
μένου  έπιτίτλου  κοσμήματος ·  Έν  Αημητζάνη  παρά  Άγαττίου 
τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  διδασκάλου  τής  αυτής 
σχολής  (όνομα  έσβεσμένον)  Αημητζαναΐος  μαθητής  αύτοΰ. 

Απάντων  γέγραπται  τό  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4244·  124-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.219). 

1  (φ.  3  α)·  <ι  Κεφάλαια  παραινετικά  προς  Ιουστι¬ 
νιανόν  τον  καίσαρα  Άγαιτητοΰ  διακόνου.” 

2  (φ.  31  α)·  “Όμηρου  Βα τραχομνομαχία.” 

Έν  0.  47  α'  Έγράφη  παρ'  έμοΰ  τοΰ  άμαρτωλοΰ  καί 
άχρείου  δούλου  τοΰ  θεοΰ  Κυρίλλου  μονάχου·  έπαρε- 
δόθη  παρά  τοΰ  πανιερωτάτου  άγιου  Λυχνιδών  κυρίου 
Γρηγορίου  δςτις  καί  συγγοινοβιάτης  καί  διδάσκαλός 
μου  χρη ματίσας. 

3  (φ.  5°  α )■  “  Ο  κανών  του  Σταύρον.” 

"Αρχ.  Σταυρόν  χαράξας  Μωσής. 

4  (φ.  6θα).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  “Λόγος  περί  τον 
Πρόςεχε  σεαντω.” 

5  (φ.  8ο  α).  Δουκιανοΰ  Σαμοσατεως 

α'  (0.  80α).  “Περί  τοΰ  ενυπνίου  ήτοι  βίος  Αουκιανοΰ  έν 
έτει  αψπζ’’  Ιανουάριου  ιδ V”  (  =  1786). — β’  (φ.  102  α). 
“Δουκιανοΰ  Σαμοσατεως  Έν  έτει  μψπζ~’  Μαρτίου  27^ 
(  =  1786)  ΤΙατρίδος  έγκώμιον." — γ'  (φ.  107α).  “Τοΰ  αύτοΰ 
Δουκιανοΰ  Σαμοσατε'ως  Περί  τοΰ  μή  ραδίως  πιστεύειν  τη 
διαβολή  εις  έτος  αψπίΓ  Μαΐιρ  ιδ'”  (  =  1786). 

Έν  0.  106  α-  Ό  παρόν  λόγος  έγράφη  ΰπ’  έμοΰ  τοΰ 
άμαρτωλοΰ  καί  άχρείου  δούλου  τοΰ  θεοΰ  Σάββα  Αημη- 
τρίου  άπό  τής  έπαρχίας  Β ιζύης  άπό  χορίον  Σαμοκόβι. 

6  (φ.  131  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  (φ·  131  α).  “  Πρός  τούς  νέους  όπως  Αν  έκ  τών  ελληνικών 
ώφελοίντο  λόγων  παραίνεσις.” — β’  (φ.  174α).  “Κατά  μεθυ- 
όντων." 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


7  ( φ .  192  α).  “  Ίσοκράτους  Λόγος 

πρό ς  Δημονικόν  παραίνεσις  ετει  αφπθ’  ”  (  =  1789). 

8  (φ.  209  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Λόγος 
615  Εύτρόπιον  ευνούχον  πατρίκιον  καί  ύπατον.” 

Απάντων  χέχραπται  τό  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως. 

4245·  125.  Χαρτ.  8.  XIX.  (0.244). 

1  (φ.  4  α)·  Ίσοκράτους 

α'  (0.  4  α).  “Πρόδ  Δημόνικον  παραίνεσις.” — β'  (φ.  46  α). 
“  Τοΰ  αΰτοΰ  Αόχος  Πλαταίκόδ.” 

Έν  φ.  44α·  1806  Δεκεμβρίου  17  τοΰ  άγιου  προφήτου 
Δανιήλ...  έτελειώσαμεν  τούς  λόχους  τοΰ ’Ισοκράτου5  καί 
τό  -γράφω  διά  ένθύμησιν.  Π ανάχος  Άχχελής  έκ  κώμης 
Λα  -γκαδίου. 

2  (φ.  ιιοα).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  Εΰτρό- 
πιον. 

3  (φ·  14°  α)·  Γρηγορίου  Νύσσης  “  Εις  Πουλχερίαν 
επιτάφιος.” 

4  (Φ·  *58  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (0.  158  α).  Είδ  τά  θεοφάνεια. — β'  (0.  180  α).  ΕΪ5  τοΰδ 
λόγου5  καί  τον  έξισωτήν  Ίουλιανόν. — γ’  (φ.  206  α).  Είδ  τοόδ 
Μακκαβαίους. 

Απάντων  χέχραπται  το  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως. 

*424δ·  126.  Χαρτ.  8.  XV.  (0.94). 

1  (φ.  I  α).  “Κόπρου  νήσον  θίσις  εκ  της  Πτολεμαίου 

Τεωχραφικής  ΰφηχήσεως,  δ  δε  διά  μέσου  αυτής  παράλληλος 
λόχον  έχει  πρδς  τδν  Ισημερινόν  δν  τά  ε'  πρός  τά 

’Άρχ.  Ή  Κύπρος  περιορίζεται  πάντοθεν  πελάχει. 
Τέλ.  καί  των  Καρπασίων  νήσων  τό  μέσον  έπέχει  μ.  ϊ 
ξζ'  &  λε  <5"  δ1!5· 

Έπονται  α'  (0.  2  α).  “ Συρίας  θέσις."  ’Άρχ.  Ή  Συρία 
περιορίζεται  άπό  μέν  άρκτων  τή  τε  Κιλικίμ.  Τέλ. 
Β αλαναΐαι  ξη  χης  λδ  ιφχ. — β'  (φ.  2  α).  “ Φοινίκης 

θέσις.”  ’Άρχ.  Έλευθέρουπόλεως  έκβολή  ξη  λδ'  χ1**  ιΓχ. 
Τέλ.  Καί  ό  Άντιλίβανος  τό  δρος  οΰ  τά  άκρα  έπέχουσι 
μοι  ξη'  λχ  γ1*9  καί  ξθ^  λβ  η". 

2  (φ.  3  α)·  Σημειώσεις  θεολογικαί. 

Ελληνιστί  καί  λατινιστί. 

3  (φ.  8  α).  “  Άποκάλνψι  του  άγιον  αποστόλου 
καί  εύαχχελιστοΰ  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου.” 

Έν  0.  10  β'  Ετελειωθη  ει  βηβλος  αυτή  δια  χήρος  τοΰ 
»  μ 

δοΰλου  τοΰ  θεοΰ  Διμητρίον  Αναγνώστου  Δεσι  μηνή 
Μαϊοΰ  £"'  ιά'  έτους  τοΰ  Χριστοΰ  μυη'  ημέρα  Σαβατόν 
(  =  1408)  είδ  την  Α μώχοστον  εις  την  χάρα  του  ραιτζον 
Άνδελαζάνη  κ^. 

4  (φ·  1 1  α).  “  Έρμινηα  περί  του  ενρην  την  γιρισην 
τής  ([  κατα  το  βιβ ιλιοπουλον  των  παιδων  του  σιρ  Μπελιον 

Ααμπαλεπ  ριέρ.” 

ον  ΘεμέΚι 

’Άρχ.  Κράτισον  ακριβώς  τήν  <{  επι  χήρας  σου  καί 
όσοι  μίνες  διαβοΰν  απε  τον  Ιανναριον  μίνα  μέχρι 
του  μινός  δν  ζητής  τήν  γεναν  της  (I . 

Έν  0.  11  β  έν  μέσψ  άλλων  σημειώσεων  ελληνικών  καί 
λατινικών  σήμερον  Δευτέρα  ια'  μην.  τοΰ  Σεπτεμβρίου 
έτους  ,£--^ν£-'...(:=1474). 


23 

5  (φ.  15  α)·  “  Βηος  και  πολητηα  του  (Ιου  (=  όσιου) 

πατρος  ημών  Αλαιξηου  του  ανθρώπου  του  θεοΰ.” 

6  (φ.  24  α).  “  +  Θερ,ελι α  της  κινησεως  ^  εις  τά 
έτη  τά  περσικά.” 

"Έπονται  διάφοροι  άλλοι  πίνακες  Κανόνων  τών  μηνών  τοΰ 
φ/,  τής  διορθώσεως  ,  παραλλάξεως  κλιμάτων  τοΰ  διά  Μ ερόης, 
τοΰ  διά  Συήνης,  τοΰ  δι’  Αλεξάνδρειάς,  τοΰ  διά  Ρόδου,  τοΰ 
δι’  Έλληςπόντου,  τοΰ  διά  μέσου  Πόντου,  τοΰ  διά  Β ορυσθένους 
κτλ.  Κανόνια  τοΰ  πλάτους  κτλ. 

7  (φ.  77/®)·  “  Απλανών  αστέρων  αι  ποχαί”  (=  έπο- 
χαί).  ΙΙίναξ. 


8  (φ.  78  α).  Άδηλου  “  Πόλεις  επίσημοι  Ευρώπης.” 


’Άρχ. 

θούλη  νήσος 

μήκ 

πΑ 

Ίουερνίας  νήσου  Έρετανίας 

λ' 

ξχ'ο' 

'Ραΐβα 

Φ' 

νθ'^'δ^ 

Ίουερνίς 

Φ’ 

νη'χ 

Υαλίας  βελτικής  Όρχιακόν 

κβ'ς" 

νγ'γ' 

Δουρροκότουρον Ναρβωνησίας 

χ^ϊ'δ^ 

μη'ς" 

Έν  τφ  μεταξύ  έν  φ.  78  β  Οριζόντων  καταχραφή”  έν 
πίνακι  κυκλικφ. 


’Ίδ.  καί  κατωτέρω  άρ.  10. 

9  (φ.  8ο  α).  Αστρονομικά. 

α'  (0.  80α).  “Περί  τής  φηφηφορίας  τής  σελήνης.”  ’Άρχ. 
Καί  τόν  μέν  ^  φηφοροΰμεν  μετά  ενός  σελιδίου  καθώς 
τό  έδ είξαμεν  τήν  δέ  ([  μετά  τριών  σελιδίων.  Τέλ.  τόν 
δμοιον  καί  άπαρράλακτον  τρόπον  ποιοΰμεν  καί  έπί 
τής  Αφροδίτης  όταν  θέλομεν  νά  εϋρωμεν  καί  αυτής 
τό  πλάτος. — β'  (φ.  82α).  “Περί  άναβάσεως  καί  καταβάσεως 
τοΰ  πλάτους  τών  πλανήτων .”  ’Άρχ.  Υράφομεν  τό  πλάτος 
οϊου  θέλομεν  πλανήτου  καί  πάλιν  μετά  δέκα  ημέρας 
τό  εΰρεθέν  πλάτος.  Τέλ.  καί  περί  μέν  τής  κινήσεως 
τής  εις  τό  έμπροσθεν  ήν  δνομάζομεν  κατά  μήκος  καί 
τής  εις  τά  πλάγια  ήν  δνομάζομεν  κατά  πλάτος  άρκεΐ 
δσα  εΐπαμεν. — χ'  (0.  82  β).  “Περί  όπισθαποδισμοΰ  καί 
στηριχμοΰ  τών  πλανητών.”  ’Άρχ.  Τούδ  δέ  όπισθαπο- 
δισμούς  καί  τούς  στη ριχ μούς  αυτών  οΰτω  θέλομεν 
εύρίσκειν.  Τέλ.  ώροσκοπεΐ  ήχουν  άναβαίνει  εις  τήν 
ανατολήν  Αίχο κέρωτος  πρώτη  μοίρα. — δ'  (0.  83  α). 
“  Περί  τοΰ  μεσουρανήματος.”  ’Άρχ.  Άπο  τότε  δέ  εύρί- 
σκομεν  καί  τό  μεσουρανούν  ζφδιον  εις  τήν  αύτήν 
ώραν  ούτως.  Τέλ.  καί  ούτως  λοιπόν  λέχομεν  δτι  εις 
τήν  ζητουμένην  ώραν  τής  ημέρας  μεσουρανεί  ζυχοΰ 
μοίρα  κβ'. — ε'  (φ.  83  β).  “Περί  ωροσκόπου  εις  έκαστον 
μεσημέριν.”  ’Άρχ.  Έπεί  δέ  ό  ήλιος  δταν  έλθη  εις  τό 
μέσον  τής  ημέρας  δοκεΐ  δτι  στηρίζει·  πολύν  χάρ 
χρόνον  Ίσταται  εις  μίαν  καί  τήν  αύτήν  μοίραν.  ΤΑ. 
κινούνται  δέ  οΰτοι  πάντοτε  ύπισθ άποδα  ήχουν  άπό 
Τ,  εις  τούς  3  <·  καί  τόν  ~μν  καί  καθεξής  κατά  τά  ηχού¬ 
μενα  ζφδια. — 5~'  (φ.  84α).  “Περί  τοΰ  πλάτους  τής  ([  πώς 
εύρίσκεται.”  ’Άρχ.  Τό  δέ  τής  ([  πλάτος  οϋτως  εύρίσκομεν 
τά  ζφδια  καί  τάς  μοίρας  καί  τά  ~!)ί  τά  έχει  ή  κεφαλή. 
Τέλ.  άλλα  ένι  εις  τήν  μέσην  τοΰ  κύκλου  τών  ζιρδίων 
καί  ταΰτα  μέν  οϋτως. — ζ'  (φ.  84  β).  “Περί  τής  έκλείφεως 
τής  (I  πώς  εύρίσκεται.”  ’Άρχ.  Τό  λοιπόν  δέ  άς  είπωμεν 
καί  διά  τάς  έκλείφεις  τοΰ  ^  καί  τής  (ί .  Τέλ.  ήχουν 
τρίτον  έχχύς  μενομένης  τής  δλης  έκλείφεως  ώρας 
β'  ή”  τ’15”  κα'ι  ιε'. — η'  (φ.  86  α).  “Περί  τών  λεχομένων 


24 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


δακτύλων  εις  τδν  ^  και  εις  την  (I  .”  Ά ρχ.Έπεί  δέ  όνομά- 
ζομεν  δακτύλους  εις  τοΰ  ^  καί  της  (X  πρέπει  ϊνα 
έξεύρωμεν  καί  τί  ’ένι  ό  δάκτυλοί  οδτος.  ΤΑ.  καί 
παρευθύς  φαίνεται  πάλιν  ό  κατ  ολίγου  άπδ  τό 
μέρος  έκεΐνο  όπου  έσ κοτίσθη  κατ’  άρχάς. — θ'  (φ.  86(3). 
“Περί  της  έκλείφεως  τοΰ  "Αρχ.  Ή  δέ  έκλειψις  τοΰ 

^  · γίνεται  ώς  Αν  καί  π ροείπαμεν  έν  συνόδψ  ήγουν 
εις  την  -γένναν  της  (I  ·  αυτή  -γάρ  διαβαίνει  υποκάτω 
τον  καί  σκεπάζει  αυτόν.  ΤΑ.  έν  λέοντος  μοίραις 
κ'  μα'·  ώρα  από  Ανατολής  ^  δ'  η"  δ,?  καί  ιε".  Αακτύ- 
λους  δέ  ζ~’  λε'  ήγουν  τό  ήμισυ  αύτοΰ  καί  μικρόν  τι 
πλέον. — -ι'  (φ.  89  β).  “  Περί  της  ψηφηφορίας  πέντε  πλανητών.” 
"Αρχ.  Επειδή  εϊπαμεν  πάντα  τα  τοΰ  $  καί  της  (I  τά 
τε  ίδια  αυτών  καί  τά  κοινά  καιρός  ένι  ϊνα  εϊπωμεν 
καί  διά  τούς  άλλους  πέντε  πλανήτας.  ΤΑ.  τότε 
λέ-γομεν  ότι  στηρίζει  ήγουν  ϊσταται  'έως  άρξηται 
πάλιν  νά  περιπατεΐ  ή  εμπρός  ή  δπίσω. — ια'  (φ.  90α). 
“  Περί  τοΰ  πόσον  κινούνται  οί  πλανήται  εις  δλον  ήμερον ύκτιον.” 
’Άρχ.  Αρμόζει  δό  νά  έξεύρωμεν  καί  εις  πόσον  ύπά-γει 
τό  πλέον  ή  τό  όλι-γώτε ρον  ή  κίνησις  τοΰ  καθ'  ενός 
πλανήτου  εις  τό  ήμερονύκτιον  διά  τό  νά  έξεύρωμεν 
όταν  φηφοφοροΰ  μεν  αυτούς. — ιβ'.  “  Περί  τοΰ  πώς  νά 
ποιήσωμεν  τάς  ισημερινός  ώρας  εις  οΐον  θέλομεν  κλίμα.”  "Α ρχ. 
Έτεί  δό  τάς  ισημερινός  ώρας  χρήζομεν  εις  ’όλον  τόν 
χρόνον  άνα-γ καίως  διά  τάς  συνόδους  καί  τάς  πανσε- 
λήνους.  ΤΑ.  τάς  μοίρας  καί  τά  λεπτά  δσαι  είναι  άπό 
τής  μιας  ημέρας  έως  τής  δεκάτης  καί  άπ’  αυτής  πάλιν 
έως  τής  α’ίνδε κάτης  καί  καθεξής  ομοίως. — ι-γ'  ( φ .  91(3). 
“Περί  τοΰ  πώς  ϊνα  εύρίσκωμεν  τόν  ωροσκόπον.”  “Αρχ.  Έχει 
εϊπαμεν  καί  διά  τάς  ισημερινός  ώρας  πώς  εύ ρίσ κονται 
άκολουθ εΐ  νά  εϊπωμεν  καί  περί  τοΰ  ωροσκόπου  πώς 
έχομεν  εύρίσκειν  αυτόν.  ΤΑ.  (κολ.)  λέ-γομεν  ότι  ένι  ό 
ωροσκόπος  τής  ώρας  έκείνης·  καί  τοΰτο  μέν  ποιοΰμεν 
εάν  ένι  ή  με-γ  άλη ... 

ΙΟ  ( φ .  92  α)·  Άδηλου  “  Έινρωπηζ  πόλεις  επίση- 

„  » 

μοι. 

μηκ.  7τλ 

“Αρχ.  θήβαι  Βιώτιαι  νβ  λζ'  γ  ιβ' ... 

"Ιδ.  καί  ανωτέρω  άρ.  7. 

Έττουται  α'  (φ.  92  α).  “  Πόλεΐϊ  επίσημοι  Αιβύης.” — 

β'  (φ.  92(3).  “  Πόλεις  επίσημοι  Ασίας.” 

II  (φ.  94  β).  “  Τοΰ  σπαναία.” 

“Αρχ. 

I -γηε  μου  ποθηνοτατον  πέδη  μοΰ  η-γαπημένον 

οστουν  εκ  τον  οστεο  μού  και  σαρξ  εκ  τις  σαρκός  μου. 

ΤΑ.  (κολ.) 

υα  εχο  κευτυς'  και  χορητύς  και  να  σε  πορεϊσαίψοΰν 

να  παρις  οσ  παντορφανος  και  ος  αποξενομενος... 

Οί  στίχοι  -γε-γραμμένοι  καταλο-γάδην. 

Έν  φ.  3  α — 7  (3  καί  τοϊς  ά-γράφοις  μείνασι  φ.  20  β — 23  β 
ένε-γράφησαν  διά  μέλανος  εικόνες  οπλιτών  σιδηροφράκτων  καί 
κορυνηφόρων. 

4247·  1 2 7*  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  302). 

ι  ( φ .  ι  α).  Όμήρου  Ιλιάδοί  Α,  Β,  Γ. 

2  (φ.  8ΐ  α).  “Εξηγήσεις  των  του  Συνεσίου  επι¬ 
στολών.”  Έίτιστολαί  ρνζ' . 

’Α μφοτέρων  -γέ-γραπται  τό  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξη-γήσεως. 


4248.  128.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  112). 

’Ο-π-π-ιανοΰ  Αλιευτικά. 

λίεταξύ  των  στίχων  δι’  ερυθρών  -γραμμάτων  ερμηνεία  λέξεων 
τοΰ  κειμένου,  πυκνοτέρα  μέν  έν  τψ  πρώτιρ  βιβλίιρ,  άραιοτέρα  δ’ 
έπειτα  καί  τέλος  ολως  έκλείπουσα. 

φ.  1  α.  Βιβλίον  α' . — φ.  33  α.  Βιβλίον  β' . — φ.  60  α.  Βιβλίον 
γ' — φ.  93/3.  Βιβλίον  δ'. 

4249·  ΐ29·  Χαρτ.  8·  XVIII.  XIX.  (φ.  243). 

1  ( φ .  3  α)·  “Ιγνατίου  τοΰ  ευλαβέστατου 
σκευοφύλακοί  τής  με-γάλης  εκκλησίας  Παραίνεσις  τοΐς  νέοις 

κατά  στοιχεϊον.” 

Αρχ.  Άκουσον  &  παϊ  τής  έμής  συ μβουλίας. 

2  (φ.  4  «)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α  (φ.  4  α).  “  Τνώμαι  μονόστιχοι  παραινετικοί  κατά  στοι¬ 
χείου.”  “Αρχ.  Αρχήν  απάντων  καί  * τέλος  ποιου  θεόν, 
—β'  (φ·  5  α).  “Έτόρα  κατά  στοιχείου  τοΰ  αΰτοΰ  παραινετική 
προς  Φ ιλόπονον.” 

3  (φ.  6  α).  “  Εΰχη  κατανυκτικη 

εις  την  ύπερα-γίαν  Θεοτόκον  κατά  άλφάβητον .” 

4  (φ.  7  α)·  “  Εΰχη  έ,τερα  εις  την  υπεραξίαν 
Θεοτόκον  καί  αυτή  κατά  άλφάβητον  δίστιχου.” 

’Άρχ.  Άναμέλπω  τήν  χάριν  σου  δέσποινα. 

5  (φ.  1 1  α).  Ποίημα  ανεπίγραφου. 

“ Αρχ. 

Σά  μου  κυβέρνα  τήν  ζωήν  τη  κραταιρ.  χειρί  σου. 
ΤΑ. 

ώ  θελητά  των  οίκτιρμών  πλήρου  μου  τάς  αιτήσεις. 

6  ( φ .  ι  2  α).  “  Γνώρ,αι  μονόστιχοι  κατά  στοιχείου 
έκ  διαφόρων  ποιητών.” 

’Άρχ.  “Εΐϊ  Αγαθούς  άνδρας.  Έξήγησις.”  Ό  άνθ ρωπος 
ό  καλός  ό  άγαθός  ό  ένάρετος  δέν  μισεΐ  δέν  άπο- 
στ ρέφεται  δέν  β δ ελύττεται  δέν  συγχαίνετ αι. 

7  ( φ .  6ο  α).  Χρονολογία  επίσημων  άνδρων 
έκ  τής  Γ  ραφής  καί  τής  ιστορίας  κατ’  άλφάβητον. 

’Άρχ.  Αρχή  τοΰ  α.  Αβραάμ  ’έζησεν  έτη  ρο'  έν  τψ 
ρ'  έγέννησε  τόν  Ισαάκ  καί  έν  τψ  ρλε'  άνήνεγ κε  τόν 
Ισαάκ  6ντα  έτών  λε'. 

8  (φ.  74  α)·  Αιβανίου  Πρεσβευτικοί  α  καί  β  . 
Εξηγήσεις  οί αι  αί  τοΰ  άρ.  6. 

9  ( φ ■  122  α).  “Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Γνωριικα 
δίστιχα.” 

ΙΟ  (φ.  138  α).  “  Πίνα£  των  ανωμάλων  ρημάτων 

κατά  στοιχείου.” 

I  I  (φ.  2θδ  α).  “Αίσωπου  Μΰ#οι  χαριεστατοι.” 

Έυ  τή  καθωμιλημένη  μετά  τοΰ’Πθικοΰ  έν  τέλει  έκάστου  μύθον. 
12  (φ.  2  14®)·  Θεμκττίου  Περί  φιλίας. 

Κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως.  ’Ευ  τέλει ·  Ό  παρών 
λόγος  ήττον  ό  μισός  γ  ραμμένος  άπό  τόν  Παναγήν, 
ό  δό  άλλος  μισός  έγράφθη  τώρα  άπό  λόγου  μου  καί 
έστω  πρός  ένθύμισιν.  1819  Ιουλίου  4.  Αναγνωρί¬ 
ζονται  δ’  αί  δύο  χεΐρες  εύχερώς. 

4250.  130.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  333). 

Νεωτερον  φιλοσοφικού  σύγγραμμα. 

Περιέχει  σημειώματα  παντοΐα ,  Απορίας,  συζητήσεις,  “  επι¬ 
χειρήματα  τών  άντιδοξούντων  καθ’  ημών,”  διηρημένας  κατά 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  1ΒΗΡΩΝ 


25 


Κεφάλαια  καί  Ζητήματα.  Εμπεριέχονται  δέ  σύν  τοΐς  άλλοι ς 

α'  (φ.  21α).  “  Θεοφράσπου  καί  Εΰδήμου  άπορίαι.”  ’Άρχ. 
'Ο  Εϋδημος  ήν  ρήτωρ  σοφώτατο  ς  πάνυ ,  οδέ  θεόφραστος 
μαθητής  ήν  Άριστοτέλου ς. — β'  ( φ .  30  α).  “  Εί;  τά  υστέρα 
Αναλυτικά.” 

4251.  13 1.  Χαρτ.  8.  XV.  {φ.  171). 

1  ( φ .  I  α).  Άδηλου  Ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  (άκέφ.)..’.Άλλος  μέν  τις  τελευτών  υπέρ  χρημάτων 
ή  παίδων  έπισκήπτεται  καί  περί  του  σώματος  ή  τής 
ταφής.  Σωκράτης  δέ  κάθηται  λέχων  ώ?  ού  χρή  κλαίειν 
καί  στένειν  ουδέ  τδν  παρόντα  βίο ν  ’έσεσθαι  νομίξειν. 
ΤΑ.  (κολ. ;).  Φυχή  μέν  πάσα  αθάνατος  καί  σου  πείθομαι· 
ή  δέ  σή  καί  μάλλον  έτέρας·  εί  δέ  τις  των  σοφών  δαι¬ 
μόνων  έπ ιφοιτα  ταΐς  των  φίλων  φυχαΐς  μή  σιώπα 
καί  δι’  ονείρων  ήμΐν  λάλει  Σώκρατες  ώς  νυν  οι  θεοί. 

2  (φ.  2  α).  Συνεσίου  Φαλάκρας  εγκωμίου. 

3  (φ·  8  α).  “Έκ  των  Πολιτειών  τον  Πλάτωνος.” 

Αρχ.  Κατέβην  χθές  εις  ΤΙειραιά  μετά  Τλαύκωνος. 

ΤΑ.  καί  πότερον  ό  έχων  αυτό  οΰκ  ευδαίμων  έστίν  ή 
ευδαίμων. 

4  ( φ .  28  α).  “  Κενοφώντος  ρητορος  Οικονομικός.” 

5  (φ.  68α).  “Έκ  των  Απομνημονευμάτων  Ηενο- 
φώντος  ρήτορας.” 

α'  (φ.  68  α).  “Αρχ.  Σωκράτης  τά  μέν  αναγκαία  συνε- 
βούλευε  καί  πράττε ιν  ώς  ένόμιζεν  άριστ’  &ν  π ραχθήναι· 
ΤΑ.  ή  καί  άλλοι  των  αίσχίστων  καί  άπροτάτων. — 
β'  (φ.  70  β).  “Περί  δημιουργίας  άνθρώπου  καί  τής  προνοίας 
αΰτοΰ.”  “Αρχ.  Γης  μέν  μικρόν  μέρος  έν  τφ  σώματι 
πολλής  οϋσης  έχεις.  ΤΑ.  διαπονησαμένφ  την  μακα- 

αι 

ριστοτάτην  εύδεμονίαν  κεκτήσθαι. — γ'  ( φ .  75/3).  “Περί 
τής  εις  ημάς  προνοίας.”  “Αρχ.  Είπε  μοι  έφη,  ω  Πύθύδημε, 
ήδη  ποτέ  σοι  ήλθεν  ένθυμηθήναι.  ΤΑ.  μακαριώτατον 
κτίμα  κεκτήσθαι"  εύδαιμονών  χάρ  φθονηθήση.  ”13. 
κατωτέρω  άρ.  6. — δ'  (φ.  89  α).  “  Περί  αδελφότητος.”  “Αρχ. 
Χαιρεφώντα  δέ  ποτέ  καί  Χαιρεκράτην.  ΤΑ.  πολύ 
διεστώτε  π ράττετον  άμα  καί  έπ’  ώφελείμ  άλλήλοι ς. 

Μεταξύ  δύ  τούτων  έν  φ.  88 β.  “Ησιόδου.”  “Αρχ.  Αέχει 
δέ  που  καί  Ησίοδος·  την  μέν  γ άρ  κακύτητα.  ΤΑ. 
πολοΰσιν  ήμΐν  πάντα  τάχαθά  θεοί  Οενοφώντο;  Άπομνημ. 
II.  1,  20). 

Ή  τάξις  των  φύλλων  συγκεχυμένη. 

6  (φ.  91  β).  [Ηενοφώντος  “Ιερών  η  τυραννικός.] 

’Άρχ.  (άκέφ.)... λυπεί  δέ  άπαλλασσομένους.  ’Επεί  δε 

ταΰτα  αύτοΰ  ήκονσεν  ό  Σιμωνίδης  εΐπεν  (νι.  16 — νπ.  1). 
ΤΑ.  ούτως,  ώ  Σιμωνίδη,  εύ  ’ίσθι  καί  νύκτα  καί  ημέραν 
διάχειν  (νιι.  10). 

Τη5  τάξεως  των  φύλλων  συγκεχυμένης  έν  τοΐς  ύπ’  άρ.  5  καί  6, 
7δ.  τδ  τέλος  του  Ίέρωνος  ύπ’  άρ.  5,  γ'. 

7  (φ.  9 2  α)·  Πυθαγόρου  Χρυσά  έπη. 

8  (φ.  93  β)·  Επτά  σοφών  πατρίδες  και  απο¬ 
φθέγματα. 

Στίχοι  έν  δλιρ  οκτώ. 

“Αρχ. 

Επτά  σοφών  έρέω  κατ’  έπος  πόλιν,  οϋνομα,  φωνήν. 
ΤΑ. 

’Εγγύην  φεύγειν  δέ  Θαλής  Μ ιλήσιος  ηϋδα. 

Η.  II. 


9  (φ.  94  α)·  Θεόγνιδος  Γνώρ,αι  ανεπίγραφοι. 

Άρχ. 

Άλήλους  δ’  άχαπώσιν  έπ’  άλλήλοισι  χελώντες 
ΤΑ. 

άλλ’  αίεί  φεύχειν  ώςτε  κακόν  λιμένα. 

ΙΟ  ( φ .  94  α)·  Ερμηνεία  εις  τά  “Πυθαγόρου 
Χρυσά  έπη  ·.  Ίεροκλε'ους  τού  σοφωτάτου.”  Τό  κείμενον,  εις 
δ  άναφέρεται  ή  ερμηνεία,  προηχούμενον  έκάστοτε  διαστέλλεται 
αυτής  δι’  είςαχωχικών  έν  τη  ωρ.  Ή  δ’  ερμηνεία  άρχ.  Φιλο¬ 
σοφία  έστί  ζωής  άνθ ρωπίνης  κάθαρσις  καί  τελειότης, 
κάθαρσις  μέν  άπό  τής  υλικής  άλοχίας  καί  τοΰ  θνη- 
τοειδοΰς  σώματος.  ΤΑ.  (κολ.)  δθεν  καί  ένορκον  αυτόν 
έπί  τών  οίίτω  μεχάλων  ποιείται,  λεληθ ότως  έπεμβάλων 
τό  περί  τά... 

11  ( φ .  150  α).  “Ε νχη  εις  την  νπεραγίαν  ημών 
δέσποινα  Θεοτόκον.” 

“Αρχ.  Παντάνασσα,  πα νύμνητε,  παρθ ενο μήτορ  κόρη. 
Στίχοι  χεχραμμένοι  καταλοχάδην. 

12  (φ.  ΙζΟ  β).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
αρχιεπισκόπου  Εφέσου  Μάρκου  τοΰ  Εύγενικοΰ  Αόχος  εις 

τον  βασιλέα  Ίωάννην  τον  Παλαιολόχον  άπορρήσαντα." 

’Άρχ.  Σύ  μέν,  ώ  θειότατε  βασιλεύ,  ού  διαλείπεις 
ημάς  άεί  καί  διά  πάντων  εύερχετών.  ΤΑ.  ϊνα  νΰν 
ΰποβα σιλεύων  τω  Χριστφ  καί  συμβασιλεύσης  αύτφ 
κατά  τον  αιώνα  τόν  μέλλοντα  τής  λαμπράς  όντως 
έκείνης  καί  άϊδίου  δόξης  μετά  τών  άγιων  αύτοΰ 
άξιούμε  νος. 

13  (φ.  ΐ68α).  “Περί  τοΰ  πως  πρεσβενειν  καί 
πρεσβενεσθα ι  δεΐ.” 

’Άρχ.  ΐΐρέσβεις  ή  παρ’  ημών  ή  πρός  ημάς  άπο- 
στέλλονται.  ΤΑ.  οίίτω;  ή  έτέρως  τών  πραχμάτων 
αύτφ  έπισυμβα ινόντων. 

14  ( φ·  ΐ68  β).  “  Έπιστ ολη  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 
προς  Τρηγόριον  τόν  μέγαν.” 

“Αρχ.  Έεπεί  δή  μοι  τήν  σιωπήν  έχ  καλεΐς. 

15  (φ·  169  β).  “  Σοφοκλε'ους  δόξα.” 

Άρχ.  Ει;  ταΐς  άληθ είαις,  εις  έστί  θεός. 

1 6  (φ.  109/3).  “Όρφε'ως.” 

α'.  ΕΙ;  έστ’  αύτοχ ενής.—β’ .  Φθ έχξομαι  οις  θέμις. 

17  (φ.  170/3).  “Τοΰ  άγιον  τον  Εφέσου  [Μάρκου 
τοΰ  Ευγενικού]  τω  Σχολαρίω  επιστολή.” 

’  Αρχ.'  Οσης  ημάς  ένέπλησας  ηδονής  ήνίκα  τής  ορθής 
δόξης  έχένου.  ΤΑ.  Δό;  μοι  χαρήναι  έπί  σοί·  δός  μοι 
τφ  θεφ  δόξαν  άνενεχ κεΐν  δς  σε  φυλάττοι  παντός 
άνώτερον  ανιαρού  συναντήματος. 

ΐ8  (φ.  1 7 1  β)·  “Τοΰ  Στιλβή  Στίχοι  μονωδικοί 
έπί  τινι  εύφυεΐ  νέω  τελευτήσαντι  κατ’  έρώτησιν.” 

Υέχραπται  τό  ποίημα  κατά  δύο  σελίδας. 

Άρχ.  Έδυ*  φαεινόν  ’όμμα  τών  νέων,  έδυς; 

Έδυν  καλυφθ εις  τφ  μεδίμνψ  τοΰ  τάφου. 

ΤΑ.  Τερπνώ;  χάρ  οίκήσομεν  άμφω  τόν  τάφον 
ψυχάς  άδελφόξοντες,  ού  χοός  φύσ ιν. 

4252.  132.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  127). 

Σοφοκλε'ους  Τραγωδίαν 

α'  (φ.  δα).  Αίας. — β'  (φ.  65α).  Ήλέκτρα.  Προτάσσεται 

4 


26 


ΑΓ10ΡΕ1Τ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


έν  φ.  3α  “  Γέυο?  Σοφοκλέους  τοΰ  ποεητοΰ.”  ” Αρχ .  Σοφο  κλής 
το  μεν  γένο ς  ήν  Αθηναίος,  υιός  δέ  ΣοφίΧου.  Αί  άπό 
των  εκδόσεων  δεαφορα'ε  έλάχεσταε. 

“Ετεται  δ’  έν  φ.  5α  “"Υπόθεσες  τον  πρώτου  δράματος” 
(Α ϊαντος).  "Αρχ.  Τό  δράμα  της  τρωικής  έστε  πραγματείας 
ώςπερ  οί  Άντίνορεδαε  καί  Αίχμ αλώτεδες.  Άντεβαλλο- 
μένη  ή  υπόθεσες  αϋτη  προς  τάς  έκδόσεες  έλαχίστας  μέχρε  τενός 
παρέχεε  δεαφοράς·  ποΧύ  δέ  μείξονές  εεσεν  αύταε  έν  τερ  ενταύθα 
παρατεθεμένερ  μέρεε'  τό  δέ  πέρας  θάψας  αυτό  Τ εΰκρος 
άποΧοφύρεταε.  Π αρίστησε  δ'  ό  λόγος  της  τραγερδίας 
ότε  έξ  οργής  καί  φελον  εεκίας  έμπίπτουσεν  οί  άνθρωποε 
έπε  τα  τοεαΰτα  νοήματα  ώςπερ  ό  Αίας  προςδοκήσας 
έγ  κρατής  γενέσθαε  των  όπλων  των  Άχελλίων  καί 
άποτυχών  έμάνη  κα'ε  ε’ες  συναίσθησεν  έλθών  έγνω 
εαυτόν  άνελεεν  αί  δέ  τοεαΰταε  ούκ  εεσίν  επωφελείς 
ουδέ  τοες  δοκοΰσε  νενεκηκέναε'  ορα  γάρ  κα'ε  παρ' 
Όμήρερ  τα  περί  τής  ήττης  του  Αεαντος  πάνυ  δεα 
βραχέος  εερημένα  κα'ε  περεπαθώς 

οεη  δ’  Αεαντος  ψυχή  Ύελαμωνε άδαο 

ον 

οϋ  σφεν  άφεστήκεε  κεχολωμένου  ένεκα  τευχέων. 
ΕΓτα  αύτοΰ  άκουε  του  κε  κράτη  κύτος· 

ώς  δη  μή  ώφελον  νεκάν  τοεερδ’  επ’  άέθλιρ. 

Ούκ  έλυσετέλησε ν  &ρα  αύτιρ  ή  νίκη,  τοεούτου  άνδρός 
δεα  την  ήτταν  άποθανόντος. 

Ή  μεν  σκηνή  τοΰ  δράματος  ΰπόκεεταε  περί  ναυ- 
στάθμερ  έν  τη  σκηνή  τοΰ  Αΐαντος'  δαεμον’εως  δέ  είς- 
φέρεε  π  ρολογίξουσαν  την  Άθ ανάν  ·  απίθανον  γάρ 
Α’ϊαντα  προϊόντα  εεπεΐν  περί  των  αύτερ  πεπραγμένων 
ώςπερ  έξελέγ χοντα  εαυτόν  ούδέ  μην  έτερός  τες  ήπε- 
στατο  τα  τοεαΰτα  έν  άπορρήτερ  καί  νυκτός  τοΰ  Α  ϊαντος 
δ ράσαντος.  θεοΰ  λοεπόν  ήν  τα  τοεαΰτα  δεασαφεεν  καί 
Αθήνας  Όδυσσέως  π ρος κηδομένης·  διό  φησε 

κα'ε  πάλαε  φύλαξ  έβην 
τή  σή  πρόθυμος  εις  οδόν  κυνηγίμ. 

Αεαφόρως  ί στορή κασέ  περί  τοΰ  θανάτου  τοΰ  Αεαντος. 
Οί  μέν  γάρ  φασεν  ότε  υπό  Πάριδο$  τρωθείς  ήλθεν  εις 
τάς  ναΰς  α'εμορρόων  οί  δέ  ότε  χρησμός  έδόθη  Τ ρωσί 
πηλόν  κατ’  αύτοΰ  βαλεεν  σεδήρερ  γάρ  ούκ  ήν  τρωτός 
καί  ούτως  τελευτή,  οί  δέ  ότε  αύτόχεερ  αύτοΰ  γέγονεν 
άνα ερέτης·  &ν  έστε  καί  Σοφοκλής.  Περί  δέ  τής  πλευράς 
οτε  μόνην  αύτήν  τρωτήν  εΐχεν  ιστορεί  καί  Π ίνδαρος, 
ότε  τό  μέν  σώμα  όπερ  έκάλυψεν  ή  λεοντή  άτρωτον 
ήν,  τό  δέ  μή  καλυφθέν  άτρωτον  ού  δεέμεενεν. 

Έν  δέ  φ.  6/3  μετά  “  Τά  τοΰ  δράματος  πρόσωπα”  άρχεταε  ό 
Αίας  μετά  δεαστίχου  έξηγήσεως  εις  τήν  καθαρεύουσαν  γεγραμ- 
μένης  δεα  κερράς  βαφής.  Παρέχει  δέ  τό  κείμενον  έν  τοες  παρ’ 
έμοΰ  άντεβληθεΐσεν  εκατόν  πρώτοες  στίχοες  έλαχίστας  καί 
άσημάντους  άπό  των  έκδόσεων  δεαφοράς,  τάςδε’  στ.  64 : 
ευκαερων. — στ.  70  :  π ροσωψεν. — στ.  83  :  μή  παρόντα 
εδης.  Έν  δέ  τοες  τελευταίοες  στίχοες  εύρον  τάςδε  τάς  δεαφοράς · 
στ.  1332:  άκουε  νΰν. — στ.  1338:  έμπης. — -στ.  1345:  έσθόν. 
στ.  1372:  κακεΐ  κανθάδ’  ών. — στ.  1380:  άνδράσε  πονεεν 
βροτοϊς. — στ.  1402:  έκτετάταε. 

Έν  φ.  65  α'  “ Υπόθεσες  ’Έλέκτρας.”  ’Άρχ.  'Τ πόκεεταε 
ώδε  τροφεύς  πρεσβύτης.  Τέλ.  προλογίζεε  δέ  ό  παεδα- 
γωγός  Ό  ρέστου.  Αί  άπό  των  έκδόσεων  δεαφοραί  ούδενός 
λόγον.  Μετά  δέ  ταΰτα’  Η  έκθεσες  τοΰ  δράματος  έκ 
συστηματεκώ ν  έστε  περεόδων  οί  δέ  στίχο ε  οεάμβεκοί 
τρίμετροε  άκατάληκτοε  ών  τελευταίος 


Νίκην  τ’  έφ  ήμεν  καί  κράτος  των  δρωμένων 
κατά  είςβολήν  δέ  μετά  τον  οζ~'  στίχον  έφθημημερες 
άντεσπαστεκόν  έπε  τέλεε  κορωνίς  έξεύντων  των  ύπο- 
κρετών.  ΙΙρβΧ.  τα  δεάφορα  τούτων  έν  τή  έκδύσεε  ίΐρικί 
ΤϋΒΝΕΒνΜ.  Ρβ,ΓΪδΐίδ  ΜϋΙ,ΙΙΙ.  σ.  58. 

Έν  δέ  φ.  65  α  άρχεταε  ή  “  Σοφοκ\ε'ου5  Ήλεκτρα”  μετά 
δεαστίχου  έξηγήσεως  κερράς.  Σημείου  τάςδε  τάς  άπό  των 
έκδόσεων  παρατηρηθείσας  παρ’  έμοΰ  δεαφοράς  έν  στ.  1 — 100, 
435 — 515  καί  1375 — 1510.  Έν  στ.  9:  μήκύνας. — στ.  10: 
π ολύφθορον  δέ. — στ.  35:  τοεαΰτ’. — στ.  43:  ήθρεσμένον. 
— στ.  49:  πυθεκοΐς. — στ.  51:  ήφίετο. — στ.  73  :  μέν  ταΰτα. 
— στ.  76:  έργάτης. — στ.  435:  πνοαΐσε. — στ.  446:  μοι. — 
στ.  460:  δυσπρόσω π’. — στ.  471:  πείραν. — στ.  499:  καί 
τ οες  συνδρώσεν. — στ.  505:  πουλύπονος. — στ.  512:  έκρε- 
φείς. — στ.  1375:  προ πύλαεα  νέμουσε. — στ.  1395:  χεροΐν. 
— στ.  1396  :  Έρρ.^5  έπάγεε. — στ.  1397  :  αύτό  τό  τέρμα. — 
στ.  1399:  τοΰργον.,.σίγα. — στ.  1410:  τίς.,.ώ  τέκνον  ώ 
τέκνον. — στ.  1411:  οεκτεεραε. — στ.  1414:  φθίνεε. — στ. 
1419:  τελοΰσεν. — στ.  1424:  κυρεΐ. — στ.  1430.  ΤάΉ  παεδες 
...έφ’  ήμεν  προςγράφονταε  έν  τμ  κώδεκε  εις  τον  Όρέστην,  προ 
δέ  των  επομένων  Ο ύτος.,.γεγηθώς  τό  μέν  πρώτον  έγράφη  ^ 
εετα  δέ  Ηλ. — στ.  1433:  βάτε. — στ.  1435:  έπεε  γε  νΰν. — 
στ.  1439:  ήπίως. — στ.  1453:  άλλ’  άπέδεεξαν. — στ.  1487: 
κτεΐναε. 

Έν  φ.  65α'  ’ϊησοΰ  Χρεστέ  βοήθεε  τερ  σερ  δούλε ρ’ϊωάννην 
Ασάνην  τον  δεςύπατος.  * Αγνωστον  δ’  εί  τοΰτό  έστε  τό  τοΰ 
βεβλεογράφου  ή  τό  τοΰ  κτήτορος  τοΰ  κώδεκος  όνομα.  Έν  δέ 
φ.  127  β  έξ  στίχοε' 

"Αρχ.  'Ώςπερ  ξένοε  χαίρουσεν  ίδεεν  πατρίδα 

Τέλ.  καί  οε  γράφοντες  ίδεεν  βεβλίου  τέλος. 


4253*  Ι33·  Χαρτ.  8.  XV.  (0.48). 

“  Ζηνοβίου  Επετομτ]  τιΰν  Ταρραίου  και  Διδύμου 
παροεμεών  σνντεθεΐσαε  κατα  στοεχεεον.” 

"Αρχ.  Άβυδηνόν  έττιφόρημα.  Έπί  των  άηδών  τάττεταε 
ή  παροεμία'  μέμνηταε  δέ  αύτής  Εδδοξο$  έν  Τποβολε- 
μαίερ.  Φασί  δέ  ότε  τοες  Άβυδηνοες  έθος  ήν  μετά  τό 
δεΐπνον  καί  τάς  σπονδάς  π ροςάγεεν  τούς  παεδας  μετά 
των  τετθών  τοΐς  εύωχουμένοε ς·  κεκραγ ύτων  δέ  των 
παίδων  καί  θορύβου  γενομένου  διά  τάς  τίτθας,  άηδίαν 
εΐνε  πολλήν  τοες  δαετυμόσεν.  Εερηταε  δέ  ή  παροεμία 
καί  άπό  τοΰ  ύπ’  αύτών  συκοφαντεεσθαε  τούς  ξένους · 
ένθεν  Άρεστοφάνης  τόν  συκοφάντην  Άβυδηνοκώμην 
εΐπεν. 

Α I  παροεμίαε  δεαστέλλονταε  άπό  τής  έξηγήσεως  αύτών  γε- 
γραμμέναε  ό'λαι  ή  κατά  μέρος  ή  μόνον  έν  τερ  άρχεκιρ  γράμματε 
διά  κερροΰ  χρώματος. 

Του  κώδικα  άντέβαλον  προς  τήν  ύπό  ΙιΕϋΤ80Η  έκδοσεν  των 
ΡαίΌβιηίοβΓίΐρΙιί  Πι-αβοϊ. 

4254·  Γ34·  Χαρτ.  8.  XVII.  (0.167). 

1  ( φ .  I  α).  Κάτωυο9  Γνώριαι  κατά  τήν  μετάφραετεν 
Μαξίμου  του  Πλανούδη. 

Μετά  δεαστίχου  έρμηνείας  έρυθροες  γράμμασε  γεγραμ, αένης. 

2  ( φ .  ΙΟ  α).  “  Νοΐς  τενων  κεφαλαίων  εκ  τοΰ  Κά- 

η 

τωνο$. 

^  ( φ .  13  οε).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Ανεττε- 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


27 


Α ρχ.  Έμοί  δέ  φίλη  τροφή  ολίγα  μάζα,  καί  Άρτος 
βραχύτατος.. .  Τέλ.  μετ’  εύφροσύνης  γεραίρειν  σε  έν 
άπαύστοις  εύχαριστείαις. 

4  ( φ.  2  7  α).  Τ λίπος  επιστολές. 

"Α ρχ.  Πανιε ρώτατε  δέσποτα  μητροπολΐτα  της  άγιω- 
Δ 

τάτης  μητροπόλεως  ο. 

5  (φ.  2  7  β).  “  Ποίημα  Θεοφάνους  μοναχοί. 

Λόγοι  ώφέλειμοι  καί  διδακτικοί  εις  πάσα  Χριστιανόν.” 

’Άρχ.  Δέκα  παραγγελίαις  μεγάλαις  είναι  δρισεν  ό 

θεόϊ  τόν  Μωϋσήν  να  ταΐς  είπή  εις  τον  κόσμον.  Τέλοί 
τοΟ  φ.  28  β'  ό  διάβολος  δια  να  ξεπλανά  τούς  άνθ ρώπους 
τούς  δίδει  προς  ώρας  μερικήν  ασθένειαν  καί  ώ$  Αν 
γητευτοΰν  ...Ή  συνέχεια  εΰρηται  έν  φ.  25  α"  καί  παραδο- 
θοΰν  εις  τόν  διάβολον  πέρνει  την  άσθ ένειαν  Απ'  αύτου- 
νού ς·  δια  τούτο  Άρχοντες  καί  Χριστιανοί  ευλογημένοι 
κανείς  άς  μη  ξεπλανεθή  εις  την  "γοητείαν  ή  εις  μάγια. 
Κατά  ταΰτα  των  φ.  25 — 28  έστί  μετατεθειμένη  η  τάξις· 
τακτέα  δέ  οϋτω'  27,  28,  25,  26. 

6  (φ.  29  α).  “  ΐΐροοίμιον  εν  σχηματι  ευχής  Γρη- 
γορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

"Αρχ. 

Χριστέ  Άναξ  8?  άγναΐς  ποτ  άειρο μέναις  π αλάμησι. 

Μετά  διάστιχου  ερμηνείας  καί  έξηγήσεως  έν  τη  φα. 

7  (φ.  4°  β)·  “"Οταν  ενρτ]ς  την  Λαμπρήν 

καί  γυρέβης  πόσαις  ημέραις  ’έχομεν  κρεοφαγίαν,  μέτρησον  τόν 
Μάρτιον  δλον....” 

8  (φ.  41  β )·  “Εις  πόνον  όδοντω.” 

Συνταγή  έν  τη  καθωμιλημένη. 

9  (φ.  44  α)·  “Νικήτα  τοΰ  καί  Δαβίδ 

δούλου  ’ϊησοΰ  Χρίστου  τοΰ  φιλοσόφου  "Ερμηνεία  των  τε¬ 
τραστίχων  τοΰ  μεγάλου  πατρός  ημών  Γ ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 
ατερ  της  ερμηνείας  της  αη?  καί  θης  καί  ι^  γνωμολογίας  η  'ένι 
τοΰ  Ζωναρά.” 

ίο  (φ.  63  α).  [Μιχαήλ  Γλυκά]  Έπιστολαι. 

α  (φ.  63  α).  “  Τφ  τιμιωτάτψ  κΰρ  Μ αξίμψ  τφ  Σμενιώτη  Εί 
χρή  προςέχειν  τούς  λέ~γουσιν  Άτι  π ρός καιρόν...”  (Μιονε  οι/νιιι, 
648). — β'  (φ.  66  α).  “  Τφ  αύτφ  Ίίνος  'ένεκεν  ό  διάβολος...” 
(ΜΐΟΝΕ  721).— γ'  (φ.  67  β).  “  Τφ  τιμιωτάτψ  μοναχψ  κΰρ 
Ιωάννη  τφ  θεσπεσιώτη  ΙΙερί  τοΰ  όποια  την  φύσιν...”  (Μιονε 
728). — δ'  (φ.  72  α).  “  Τφ  αύτφ  Εί  χρη  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν 
δτι  ού  γνωρίσονσιν ...”  (Μιονε  781). — ε'  (φ.  74  α).  “Τφ 
τιμιωτάτψ  μοναχφ  κΰρ  Ήσαία  Περί  τοΰ  είτε  προκύπτειν ... 
(Μιονε  793). 

1 1  (φ.  85  α).  “  Περί  των  ε'  αίρε'σαιων 

ων  έλαβον  παρά  τοΰ  βασιλέως  Περσών  Χοσρόη.” 

’Άρχ.  (φ.  85  α).  Μετά  τό  χωρισθήναι  τό  -γένος  των  κακο¬ 
δόξων  Αρμενίων  έκ  των  Έω  μαιών  έν  τη  άγίμ  δ V  συνόδψ 
τη  έν  Χαλκηδόνι  ύπήρχεν  καθολικός  των  Αρμενίων  ό 
λεγόμενοί  Ψευδονορέσσιος.  Τέλ.  τοΰ  φ.  85/3·  καί  άκού- 
σαντες  οί  δύο  βαρταπίετοι  αύτών  εΐπον  περί  της 
περιτομής  π  ροςετ  άχθη  μεν  καί  Χριστός  περιετμήθη' 
καί  ό  ΠαΟλοί  ό  ά...  Συνέχεια  έν  φ.  78  α'  πόστολος  λέγει 
άτι  ό  τόν  νόμον  τόν  παλαιόν  τηρών  βοηθός  έστί  καί 
έπί  τούτων  συνταξάμενοι  άλλήλους  καί  άπελθόντες 
πρός  τόν  σουλδάνον  οί  δύο  βαρταπίετοι  καί  οί  πέντε 
άρχοντες  καί  περιετμήθησαν  καί  δεξιωσάμενος  αυτούς 
6  Χοσρόης  άπέστειλεν  καί  -ήλθαν  πρός  τούς  ομοφύλους 


έν  τφ  τόπψ  τφ  καλουμένψ  Ύβήν.  ’ΐέλ.  τοΰ  μη  γνώναι 
τό  γένος  των  "Ρωμαίων  τήν  αιτίαν  τής  τοιαύτης  νη¬ 
στείας  καί  σύν  τούτω  κατά  μήναν  Άλον  'ένα  εύδομ.άδα 
καί  αϋθις  έν  τφ  μεσονήστειον  των  Χριστουγέννων 
Άλλην  εύδομάδα. 

12  (φ.  79  α)·  Περί  των  συνόδων  ανεπίγραφα. 

’Άρχ.  [Έ]γένετο  πρώτη  ούν  σύνοδος  έπί  βασιλέως  τοΰ 
μεγάλου  Κωνσταντίνου  έν  Ν  ικαίμ.  Τελ.  Όριγένης 
έλεγε  ότι  έσεται  καιρός  δταν  οί  Αμαρτωλοί  άπολαύ- 
σωσι  την  βασιλείαν  των  ούρανών. 

1,3  (φ·  82  β).  Περί  βαπτίσματος. 

’Άρχ.  Είπωμεν  καί  περί  βαπτίσματ-ος  μέν  πόσα 
βαπτίσματα  είσίν.  Πρώτον  βάπτισμα  τοΰ  κατακλι- 
σμοΰ  εις  έκοπήν  τής  αμαρτίας.  Τέλ.-  άλλα  καί  τα 
μακρότατα  ταχέως  κατάδηλα  γίνεσθαι. 

14  (φ·  8 3  β).  “Τοΰ  αγίου  Μαξίμου  Περί  ίερωσυνι/ς.” 

15  (φ·  92  α)·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς 

“  Πρόί  Άντίοχον  Άρχοντα  περί  πλεΐστων  άναγγαίων  ζητη¬ 
μάτων  των  έν  ταΐς  θείαις  γραφής  άπορουμένων.” 

Ή  τάξις  των  φύλλων  συγκέχυται.  "Ηδι/  τό  φ.  86  α  Ανήκει 
εις  ταύτην  την  συγγραφήν.  ’Άρχ.  (άκέφ.)'  σώματος  καί 
αίματος  τοΰ  Χριστοΰ'  μανθάνει  έκ  τής  χαράς  τής 
ψυχής  αύτοΰ  δτι  τό  πνεΰμα  τό  Άγιον  έλαβε  βαπτισθ εις. 

ιό  (φ.  ζ)6  α).  Μιχαήλ  Γλυκά  Έπιστολαι. 

α'  (φ.  96  α).  “Τφ  τιμιωτάτψ  μοναχφ  κΰρ  Ήσαία  Εί  κατ' 
εικόνα  τοΰ  θεοΰ...”  (Μιονε  οι,νπι  837). — β'  (φ.  98  α).  “  Τφ 
αύτφ  πώς  δει  πρός  Ιουδαίους  απαντάν.”  (Μιονε  845). — γ'  (φ. 
101  α).  “Έτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται  εί  τό  των  Εβραίων  γένος  έν 
εσχάταις  ημέραις  έπιστρέψει  πρός  Κύριον.”  ’Άρχ.  "Οτι  δέ 
καί  προςελεύσεται.  Τελ.  τι  χρή  καί  λέγειν  έπι  τοιού- 
τοις  ήδη  καί  τοσούτοις  τοΐς  μάρτυσιν. —  δ'  (φ.  101/3). 
Έπεξήγησις  των  έν  τφ  θείψ  τελουμένων  λουτρφ.  ’Άρχ.  Εί  δέ 
καί  τα  κατά  τό  θειον  λουτρόν.  Τέλ.  εΐί  τόν  θάνατον 
αύτοΰ  έβαπ τίσθημεν. — ε'.  [Τφ  τιμιωτάτψ  μοναχφ  κυρφ 
Ηααίφ].  Τέλ.  καί  όπως  τούς  μοχλούς  έκείνους  συν- 
τρίψας,  έγήγερται'  αρκεί  τοσαΰτα  καί  τάς  λοιπάς 
μαρτυρίας  έώμεν. — ζ~'  (φ.  104  α).  “Τφ  αύτφ  εί  χρή  προς¬ 
έχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι  αί  άπελθοΰσαι  ψυχαί.”  (Μιονε  913). — 
ζ'  (φ.  106/3).  “Τφ  μεγαλοδοξοτάτψ  κΰρ  Ιωάννη  τφ  Αούκψ  Περί 
τοΰ  πώς  ύπέσχετο  δοΰναι  τοΐς  μαθηταΐς  ό  Χριστός  την  έπί  δώδεκα 
θρόνων  καθέδραν.”  ’Άρχ.  [Έ]ν  τοΰτο  διαπορουμένης  τής 
εύγενείας  σου  πώς  ύπέσχετο  δοΰναι  τοΐς  μαθηταΐς  ό 
Χριστός.  Τέλ.  τά  δέ  λοιπά  πάλιν  έθνη  τα  έν  Απιστία 
την  ζωήν  καταλύσαντα  τοΐς  όμογενέσιν  αύτών  ώς  προ- 
είρηται  την  κατάκρισιν  δέξονται. — η' .  “Τφ  τιμιωτάτψ  έν 
μοναχοΐς  καί  δομεστίχψ  κΰρ  Ήσαίμ  Εί  κατά  τό  ώρισμένον  ώί 
γέγραπται  πρός  τό  πάθος  έκών  έλήλυθεν  ό  Χριστός.”  Τέλ.  Μή 
θαύμαζε  τοίνυν  εί  γε  πρός  τοΐς  είρημένοις  καί  τοΰ  πατρός 
έδέετο  λέγων  άνάστησόν  μοι  καί  Ανταποδώσω  αύτοΐς. 
— θ'  (φ.  109  α).  “Τφ  τιμιωτάτψ  κΰρ  Όνουφρίψ  Περί  τοΰ  τί  χρή 
καί  λέγειν  έπί  των  άπιστων  μέν  ’ύντων,  πορευομένων  δέ  όμως  κατ’ 
έντολήν.”  ’Άρχ.  Ό  θειος  Αναστάσιος  περί  τούτου  τάδε 
φησί.  Τέλ.  καί  τφ  αίωνίψ  πυρί  μετ’  οργής  δτι  πολλής 
έμβαλλόμεθα. — 1'  (φ.  109  β).  “  Τφ  τιμιωτάτψ  μοναχφ 

κΰρ  Μ αξίμψ  τφ  Σμενιώτη  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσι  δτι 
λαβών  ό  Χριστός  αζυμον  έν  τη  έσπέρμ  τής  μεγάλης  Πέμπτης 
καί  τής  εορτής  τοΰ  Πάσχα  τηνικαΰτα  δήθεν  τό  οίκεΐον  Πάσχα 
έτέλεσεν.”  ’Άρχ.  Περί  τών  άζύμων  λόγος  ώ  θεία  καί  ιερά 


4—2 


28 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


κεφαλή  καί  πολλοΐς  έφθασεν  π  ρότερον  καί  πολλάκις 
έ ξετάσθη .  Τέλ.  συναφθήναι  τή  σκιμ  την  αλήθειαν 
έχει 5  τόσαΰτα  καί  παρ'  ημών  ω  ιερά  κεφαλή  καί  μή 
αμφίβαλλε ·  τψ  δέ  θεψ  δόξα  εις  τούς  αιώνας  αμήν. — 
ια’  (φ.  112  α).  “Τιρ  τιμιωτάτψ  μοναχά)  κυρ  Ίωαννίκίψ  τψ 
•γραμματικά)  Περί  του  πώς  ονομάζει  πνευματικόν  ό  Απόστολος 
τό  σώμα  εκείνο  τό  έκ  νεκρών  άναστησόμε νον."  ’Άρχ.  "Ακούε 
ώ  άνθρωπε  του  θεοΰ  του  μεγάλου  Παύλου  λέχοντος 
ότι  σπείρεται  σώμα  ψυχικόν. — ιβ' .  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μο- 
ναχψ  καί  στυλίτη  κυρ  Ιωάννη  τψ  Σιναΐτη  Εί  χρή  προςέχειν 
τοΐς  λέχουσιν  ότι  την  ευαγγελικήν  φωνήν  την  οϋτω  λέγουσαν 
Ο  πατήρ  μου  μείζων  έστίν  οΰδέν  έκλαμβάνεσθαι ...”  Τέλ.  άπο- 
δοκιμάζειν  δέ  δίχα  λόχου  παντός  απερ  έκείνοις  άπε- 
δοκιμάσθη'  ουδέ  χάρ  έσμέν  έκείνων  σοφώτε ροι. — ιχ'  (φ. 
114  α).  “  Τιρ  έντίμιρ  καί  εν  Κυρία)  ημών  άδελφψ  κυρ  Ιωάννη 

τψ  Τρίχα  Περί  του  ότι  νους  καί  ψυχή  ταύτόν  έστι  κατά  φύσιν 
καί  οτι  τοΐς  όνόμασι  διαλλάττουσι.”  ’Άρχ.  Οϊδα  μέν  αδελφέ 
Ιωάννη  ό'τι  καί  περί  ψυχής  καί  νοός  λόχους  άξιοΐς 
μαθεΐν.  Τέλ.  καί  εις  λόχος  αρκεί  πρός  χε  τήν  τοΰ 
κρείττονος  εϋρεσιν  σιωπή  τα  τοιαΰτα  δοθήναι  δέον 
ψήθημεν  εί'  χε  καί  μάλλον  6  καιρός  πλείω  ού  λέχειν 
ού  συχχωρεΐ. — ιδ'  (φ.  115  α).  “"Οτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται 
Εί  μετά  θάνατον  αύτίκα  ή  ψυχή  σωματικψ  πυρί  παραδίδοται.” 
’Άρχ.  Αιάλοχος  θειος  Γρηχόριος  καί  τοΰτο  μετά  τών 
άλλων  έρωτηθ εις  παρά  τοΰ  διακόνου  εκείνου  Πέτρου. 
Τέλ.  άλλ’  οιμεΐς  οί  ζώντες  ίκετεύομεν  υπέρ  τών  ψυχών 
αυτών.  Αρκεί  τόσαΰτα'  πλείω  χάρ  ό  καιρός  ού  συχ¬ 
χωρεΐ. — ιε'  ( φ .  116  α).  “Τψ  αύτψ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς 
λέχουσιν  οτι  πρός  χε  τοΐς  άλλθ4$  καί  τήν  θείαν  ουσίαν  έπιχνώ- 
σονται  τότε  μετά  άκριβίας  οί  άνθρωποι."  ’Άρχ.  Του  μεχάλου 
Παύλου  τινές  άκούσαντες  οϋτω  λέχοντος"  έκ  μέρους 
άρτι  χινώσκομεν  καί  έκ  μέρους  προφητεύομεν.  ΤΑ. 
οϋτέ  τις  εΰρε  ποτέ  τών  άνθ ρώπων  ούτε  μήν  εύρίση  κάν 
ώς  άνω  διείληπται  καί  αΰταΐς  ταΐς  ϋπε ρτάταις  δυνά- 
μεσιν  ίσοστάσιος  χένηται. — ιζ~'  (φ.  117  α).  “  Πρόί  τούς 
λέχοντας  οτι  παχύ  τό  σώμα  ημών  'έσται  καί  μετά  τήν  άνά- 
στασιν."  ’Άρχ.  Επειδή  καί  περί  φύσεως  τών  σωμάτων 
έχερθησομένων  νεκρών  ποιότητάς  τε  καί  κράσεως  ού 
μικράς  άμφιβάλουσι  τινές.  ΤΑ.  εί  χάρ  μή  τοΰτο  ήν 
ούκ  άν  έχνώσθησαν  ύπ'  άλλήλων  ό'  τε  πλούσιος  ό 
Αβραάμ  καί  ό  Αάζαρος.  Ταΰτα  έκ  πολλών  ολίγα  δτι 
μήδέ  πλείω  λέχειν  ό  καιρός  συχχωρεΐ.— ιζ’  (φ.  121α). 
“  Τώ  τιμιωτάτψ  μοναχψ  κϋρ  Ίωαννίκίψ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς 
λέχουσιν  ότι  σήμερον  οί  αψάμενοι  νεκροΰ  ακάθαρτοι  είσί." 
Άρχ.  Εί  καί  τοΰτο  μαθεΐν  άξιοΐς  ώ  ιερά  κεφαλή,  τίνος 
ενεκεν  ό  παλαιός  νόμος  άκάθαρτον  έχει  τον  τεθνεώτα. 
ΤΑ.  εί  χάρ  έπίστευεν  ό  τετελευτη κώς  ούκ  έτελεύτησεν 
ούκ  άν  αύτόν  έθ ρήνουν  άρκεΐ  τόσαΰτα'  ’ότι  μήδέ  πλείω 
λέχειν  ό  καιρός  συχχωρεΐ. 

17  ( φ·  124  α).  Λογος  “  Κυριακή  ε'  των  νη¬ 

στειών.” 

’Άρχ.  [Ό]  δέ  Ίησοΰς  εΐπεν  αύτοΐς  ούκ  οΐδατε  τί 
αίτεΐσθε  καί  τά  έξης.  Τά  μικρά  παιδί  α,  αδελφοί,  έως 
όπου  εΐναι  μικρά  δέν  ζητοΰσι  από  τούς  χονεΐς  τους 
παρά  π ράχματα  όπου  εΐναι  κατάλληλα  τής  ηλικίας 
τους.  Τέλ.  καί  να  καθίσωμεν  έκ  δεξιών  τοΰ  σωτήρος 
ημών  Ίησοΰ  Χριστού,  ψ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  σύν 
πατρί  καί  άχίψ  πνεύματι  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων 
αμήν. 


ϊ8  (φ.  130  α).  Σοφοκλέους  Αίας. 

’Άρχ.  (άκέφ.)  τά  δ’  είςέπειτα  σή  κυβερ νώμαι  χερί. 

Άθ.  "Έχνων  Όδυσσεΰ  καί  πάλαι  φύλαξ  έβην 
τη  σή  πρόθυμος  εις  οδόν  κυνηχία.. 

Ευ  τη  ψα  έξήχησις  είς  τήν  καθωμιλημένην,  διήκουσα  μέχρι 
μόνον  τοΰ  φ.  155,  α. 

4255·  1 35-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  365). 

Αδήλου  “  Περί  τών  οκτώ  βιβλίων  τής  Φυσικής 
α  κροάσεως." 

’  Αρχ.  Η  θεωρητική  φιλοσοφία  τελειότης  έστί  τοΰ 
νοός,  ό  δέ  άνθ ρώπινος  νους  δύναμίς  έστιν  έν  ψυχή 
λοχική  υπό  θεοΰ  δη μιουρχηθ εΐσα. 

Ο  κώδιξ  χέχραπται  ΰπό  δύο  χειρών. 

4256.  136.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  373). 

1  (φ.  4  “)■  “  Εκ  τών  τον  Συνεσίου  Επιστολών.” 

Εκλογή  φράσεων. 

2  (φ.  8  α).  Εγκώμια. 

α'  (φ.  8  α).  “Έχκώμιον  εις  τον  προβιβασμόν  τοΰ  ύψηλοτάτου 
αύθέντου  Τρηχορίου  Τκίκα.” — β'  (φ.  9  α).  “ Έχκώμιον  είς 

τον  προβιβασμόν  τοΰ  ύψηλοτάτου  Τρηχορίου  Τκίκα  βοεβόδα." 
— χ'  (φ.  25  β).  Έχκώμιον  είς  τόν  προβιβασμόν  τοΰ  ύψη¬ 
λοτάτου  αύθέντου  Ίωάννου  Σκαρλάτου  Γκίκα  βοεβόδα."  — 
δ'  (φ.  27  α).  “Έχκώμιον  είς  τόν  προβιβασμόν  τοΰ  ύψηλοτάτου 
ημών  αύθέντου  Ίωάννου  θεοδώρου  βοεβόδα  καί  Χριστοΰ 
χέννησιν." 

Μεταξύ  τών  φ.  9  καί  25,  πρός  δέ  καί  27  καί  43  “Τοΰ  αΰτοΰ  ” 
Επιστολαί  είς  έορτάς.  "Εστι  δέ  πιθανώς  συχχραφεύς  τούτων 
τε  καί  τών  έχκωμίων  ό  αύτός  Μακάριος  ό  Πάτριος,  ου  καί 
αί  κατωτέρω  ύπ'  άρ.  4  καί  8  Έπιστολαί. 

3  (φ.  43  α)·  “  Τυμνάσματα  εις  τους  επιστολικούς 
τόπους." 

4  (φ.  71  α)·  “  Επιστολαί  τον  σοφωτάτου  και 

λογιωτάτου  διδα σκάλαν  κυρίου  κυρ  Μακαρίου  τοΰ  έκ 
Πάτρου.  ” 

Τεχραμμέναι  έν  τη  άρχαίψ,  άπευθύνονται  είς  διαφόρους, 
τόν  οικουμενικόν  πατριάρχην,  τόν  πατριάρχην  Αλεξάνδρειάς, 
τόν  μέχαν  λοχοθέτην,  τόν  μέχαν  διερμηνευτήν  τοΰ  στόλου, 
τόν  ήχεμόνα  Ο  ύχκροβλαχίας,  τόν  κόνσολον  τών  Ενετών. 
Έχκαταμεμιχμέναι  δ’  εΰρηνται  καί  Έπιστολαί  άλλων,  ιδίως 
Γρηγορίου  τινόϊ  καί  Νικοδήρου,  μαθητών,  ώ?  δοκεΐ,  τοΰ 
Μακαρίου.  Ούδεμίαν  δ’  έχουσιν  αί  έπιστολαί  αύται  ιστορικήν 
σημασίαν. 

5  (φ·  134 α)·  “  Επίγραμμα  εις  φίλον  δι’  ήροε- 

λεγειων.” 

ΆρχΆΩ  φίλ’  έϋφρονέων  κύδιστε  φίλ’  &  φίλ’  έμεΐο 

Τέλ.  σήν  βασιλείαν  αΰ  νών  χε  πόριζε  φίλοιν. 

"Επονται  καί  άλλα  άσημα  ποιήματα  έν  πολιτικούς  στίχοις 
καί  έν  άρχαίοις  χωλιάμβοις,  μαθητικά  δοκίμια. 

6  (φ.  136/3).  “"Ετεροι  [στίχοι]  φίλοινοι.” 

7  (φ.  138  α).  Επιστολικοί  τόποι  πρός  πατριάρχας, 
ιερωμένους  κτλ. 

8  (φ.  143  α )·  “Τοΰ  σοφωτάτου  ίεροδιακόνου  κΰρ 
Μακαρίου  [τοΰ  Πατρίου]  Έπιστολαί.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


29 


9  ( φ.  2ΐ6  α).  “  Στίχοι  εις  σχήμα  Ιάμβων 

εις  τον  παλαιόν  τε  καί  νέον  νόμον.” 

Έπονται  διάφοροί  άλλοι  Στίχοι  και  Επιγράμματα,  Έπιστολαί 
καί  Τύποι  επιστολών. 

4257·  137-  Βομβ.  8.  XIII.  (0.111). 

1  ( φ .  I  α).  Συνεσίου  Έπιστολαί. 

’Ά ρχονται  άπδ  τη ς  ι' . 

’Άρχ.  ( άκέφ .)  πανηγυρικών  βιβλίων  αριθμοί  τοΐς  ένιαυ- 
τοΐ ς.  ΤΑ.  κρείττω  καί  δαιμόνιας  έπηρείας  καί  των  έξ 
ειμαρμένης  ρευμάτων. 

Ίίεριέχονται  τούντεΰθεν  αί  Έπιστολαί  άπδ  της  ια'  μέχρι 
της  ρνξ' ,  ών  ια' .  “Τοΐς  πρεσβυτέροις.”  ’Άρχ.  Ούτε  πρό- 
τερον  υμών  έγώ  περιήν — ρνξ'  “Τιρ  αύτφ”  (  —  Αομιτιανφ 
σχολαστικφ).  ’Άρχ.  Τά  δίκαια  χρήξει  συμμάχων. 

2  ( φ .  7  I  α).  Τοΰ  αύτοΰ  Λόγοι. 

α'  [φ.  71α).  “Συνεσίου  Κυρηναίου  Εί;  τόν  αΰτοκράτορα 
περί  βασιλείας.”  (Μιονε  ι/χνι,  1053). — β'  (φ.  89  β).  “  Αίων 

ή  περί  της  κατ'  αϋτδν  διαγωγής.”  (Μιονε  Εχνι,  1112). — γ’ 
(φ.  105  β).  “Τοΰ  αύτοΰ  Κα τάστασις.”  (Μιονε  ι,χνι, 
1573). — δ'  (φ.  106(3).  “Τοΰ  αύτοΰ  'Ο μιλιά."  ’Άρχ.  Ον 
θήσομαι  την  πανήγυριν  άφωνον.  (Μιονε  Εχνί,  1561). 
— ε'  (0.107α).  “'Ο μιλιά.”  ’Άρχ.Χύξ  ιερά  φως  ένεγ κοΰσα. 
(Μιονε  ι/χνι,  1564).. — 5"'  (φ.  107  β).  “Φαλάκρας  έγκώμιον.” 
(Μιονε  ι,χνι,  1168). 

4258.  138.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.  218). 

Έπιστολαί  μετ'  ίςηγήσεως. 

α'  (φ.  Ια).  “Εξηγήσεις  εις  τάς  έκ  διαφόρων  συλλεχθείσας 
έπιστολάς  τοΰ  πρώτου  τόμου.” — β'  (φ.  125).  “Έκ  των  τής 
Ανθολογίας  τοΰ  Χρυσολωρά.” — γ'  (φ.  133α).  “Εξηγήσεις 
έκ  των  τοΰ  Συνεσίου  επισκόπου  Κυρήνης  Επιστολών.”  [ογ']. 

Κώδιξ  ατελής,  ’έχων  πολλά  άγραφα  φύλλα  έν  τέλει. 

4259·  139-  Χ^τ.  8.  XVII.  (0.  169). 

1  (φ.  I  α).  Γνώριαι  και  αποφθέγματα. 

2  (φ.  8  α).  Δαμασκηνού  Στουδίτου  Έ,υνάθροισις  περί 
ζωων. 

Ανεπίγραφος  έν  τιρ  κώδικι.  Ή  τάξις  των  φύλλων  συγκεχυ¬ 
μένη.  Τό  0.  8  τακτέον  μετά  τά  φ.  15  καί  16.  Έν  0.  9  α 
Πίναξ  έν  φ  τά  ξέρα  άλφαβητικώς. 

"Ιδ.  καί  794  (92),  1.  3777  (243).  4272  (152),  1.  4468 
(348),  9. 

3  (φ·  3 2  α)·  “Περί  της  συντριβής  και  παντελούς 
απώλειας  των  είδωλων  και  περ'ι  των  ιερών  και  θείων 
κανόνων .” 

’Άρχ.  Άνΰδε  περί  τής  των  ειδώλων  απώλειας  μετά 
τήν  επιδημίαν  τοΰ  θεοΰ  λόγου  γενομένης  οί  θειοι 
π ροφήται  παρεσιώπησαν.  ΤΑ.  τδν  τοΐς  π ροφήταις 
τιμώμενον  έκ  τοΰ  τόπου  αύτων  δήλον  τοΐς  πάσιν. 

4  (φ.  34/®)·  “"Ορα  τι  φησ'ι  περί  των  είόωλολατρονν- 
των  και  πώς  φησ'ι  πλα τντέρως  περί  των  αγίων  εικόνων.” 

'Άρχ.  Περί  δέ  τής  π  ροφε  ρομένης  παρ’  έκείνων 
μωσαϊκής,  μάλλον  δε  θείας  άποφάσεως.  ΤΑ.  τήν  των 
αγαλμάτων  απαγορεύει  γλυφήν  τε  καί  πλαστουργίαν. 

5  ( φ .  38  α).  Γεωργίου  τοΰ  Πισίδου  'Έέαημερος. 

Ανεπίγραφος  έν  τφ  κώδικι.  Τέγραπται  κατά  δύο  σελίδας. 


’Άρχ.  [ΤΩ]  παντός  έργου  καί  θεηγόρου  λόγου.  “Ιδ. 
έκδοσιν  Ηεεοηεβ  έν  έπιμέτριρ  Α ίλιανοΰ  1>β  η&ΐιηα  Εηϊιηίΐΐΐιπη 
Τόμ.  Β'  σ.  603  κ.  έ. 

6  (φ.  58  α).  'Ιερεμίου  Β'  πατριάρχου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως. 

α'  (φ.  58  α)  Έπίκρισις  τής  Α ύγουσταίας  ομολογίας,  ανεπί¬ 
γραφος.  Έν  κεφ.  κα'.  ’Άρχ.  Αεξάμενοι  τα  παρα  τής 
ΰμετέρας  αγάπης  πεμφθέντα  ήμΐν  γράμματα  τό  τε 
βιβλάριον  τό  τα  κεφάλαια  τής  υμών  πίστεως  πε- 
ριέχον.  ΤΑ.  καί  συμβιοτεύσομεν  θεαρέστως  έως  οδ 
καί  τής  έπουρανίου  τύχοιμεν  βασιλείας·  ής  γένοιτο 
πάντας  ημάς  έπιτυχεΐν  έν  Χριστφ  Ίησοΰ,  φ  ή  δόξα 
εις  τούς  αιώνας  αμήν.  Έγράφη  συν  θεώ  έν  Κων- 
σταντινουπ  όλε ι  έτει  από  τής  ένσάρκου  οικονομίας 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού  αφοζ~'  Μα'ίον  ιε'  έν 
τη  πατριαρχική  μονή  τής  Παμμακάριστου  ·  ΰπεγράφη 
δε  καί  δια  πατριαρχικής  χειρός  τό  Ιερεμίας  έλέιρ 
θεόν  αρχιεπίσκοπος  Κωνσταντινουπόλεως,  Νέας  ' Ρώμης 
καί  οικουμενικός  πατριάρχης. 

β'  (φ.  148  α).  “Ιερεμίας  έλέιρ  θεόν  αρχιεπίσκοπος  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Νύα;  "Ρώμ,ης  καί  οικουμενικός  πατριάρχης 
Τώ  σοφωτάτω  καί  λογιωτάτω  άνδρε  κνρίιρ  Ίακώβιρ  τιρ  τής 
θεολογίας  διδασκάλιρ  καί  κυρίιρ  Μ αρτίνιρ  τφ  Κ ρουσίνφ  εν 
πράττειν.”  ’Άρχ.  Ιδού  συν  θειρ  άνδρες  σοφώτατοι  Γερ¬ 
μανοί  κατά  πνεύμα  νίοί  τής  ημών  μετριότητας  αγα¬ 
πητοί.  ΤΑ.  χαρά  πάντως  έν  ούρανιρ  καί  έπϊ  γής 
έσται  έπί  τή  ενώσει  τής  έκατέρας  έκκλησίας,  ής  εις 
δόξαν  Χριστοΰ  γενήσεσθαι  έλπιξομένοις. 

γ'  (φ.  151).  Τοΰ  αύτοΰ  (;)  Επιστολή  ανυπόγραφος.  'Άρχ. 
Ίερώτατε  καί  σοφώτατε  μητροπολΐτα  Φ ιλαδελφίας  έν 
άγίιρ  πνεύματι  αγαπιτέ  αδελφέ  τής  ημών  μετ ριότητος 
καί  συλλειτουργέ  χάρις  ε’ίη  σου  τή  ίερώτητι  καί  έλεως 
παρά  θεόν  παντοκράτορας  καί  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χριστού  άμα  τοΐς  χρισοίμοις  καί  εύγενέσιν  άδράσι 
καί  έφόροις  τοΰ  Ένετίαι;  ναόν  τον  μεγάλου  Γεωργίου 
των  Γραικών.  ΤΑ.  Έγράφη  κατά  τό  ξήηον  έτους 
Ιουλίου  5*1  ’ινδ.  γ'. 

7  (φ.  152  α).  “'Ρήματα  καί  λόγοι 

τοΰ  Φρά  Φρασύσκου  καθώς  έκεΐνος  έγραφε  πρός  τον  μέγαν 
ρήτοραν .” 

’Άρχ.  Τοΰτα  τά  κεφάλαια  καί  δόγματα  τής  εύσε- 
βείας  κρατώ.  ΤΑ.  καί  ποίησον  τον  άρτον  τούτον. 

8  (φ.  152/3).  Απολογία  και  ανατροπή 

τών  κεφαλαίων  τού  Φρά  Φρασύσκου.  Μανουήλ  ό  μεγας 
ρήτωρ  τής  μεγάλης  έκκλησίας  Φρά  Φρασύσκιρ  τφ  πρεδικατόρφ 
έκ  παλαιάς  Ύώμης  χαίρειν.” 

"Ιδ.  Μιονε  οχε,  469  κ.  έ. 

9  (φ.  ΐ66α).  “Επιστολή  βασιλε'ως  Πτολεμαίου 

Προ;  Έλεάξαρον  αρχιερέα  Ιεροσολύμων.” 

’Άρχ.  Βασιλεύς  ΐίτολε μαΐος  άρχιερεΐ  Έλεαξάρφ  χαί- 
ρειν. 

ΙΟ  (φ.  167  α).  “Επιστολή  Έλεαζάρου  άρχιερεως 

πρός  Πτολεμαίον  βασιλέα.” 

’Άρχ.  Έλεάξαρος  άρχιε ρεύς  βασιλεΐ  Πτολεμαίιρ  φίλω 
γνησίφ  χαίρειν. 

II  (φ.  ΐ68α).  ’ Ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  Τούτου  εξής  πολλά  διά  μέσου  περί  τής  προ- 
τεθείσης  είπών  πραγματεία;  μετά  τήν  τών  Υραφών 


30 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ερμηνείαν  επιφέρει  αυτού  ρήμασι'  καθώς  δ’  άνεγνώσθ η 
ταΰτα  τά  τεύχη,  στάντες  οί  Ιερείς. 

12  (φ.  ι6()  α).  “  Φίλωνος  Περί  τής  απ’  Αίγυπτον 
πορείας  των  Ιουδαίων.” 

”Α ρχ.  Τόν  μέν  παλαιόν  αύτοΐς  πρόγονον  από  Χαλ- 
δαίων  είναι.  ΤΑ.  ( ατελές)"  κάπ'ι  τοσοΰτον  υπερβάλ- 
λειν  εις  πολυανδρίαν  καί  μετά  βραχέα  φησίν.... 

4200.  140.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  267). 

1  (<φ.  2  α).  Λουκιανού. 

α'  [φ.  2α).  “Έξι γγησις  Λουκιανού  Σαμοετατε'ως  Περί  τοΰ 
ενυπνίου.” — β'  ( φ .  10  α).  “ Εξηγήσεις  των  τοΰ  Λουκιανού 

[νεκρικών]  διαλόγων.” 

2  (φ.  5 6  α).  “  Χρηστοήθεια  μεταφρασθείσα 

έκ  της  απλής  φράσεως  εις  την  "Ελληνικήν  παρα  Αντωνίου 
[Βυζαντίου]  τοΰ  τής  εν  Κωνσταντίνου  πόλει  σχολής  των 
γραμματικών  μαθημάτων  καθηγητοΰ.” 

Έν  άρχη  προ  τής  επιγραφής  ’  Έν  'έτε ι  ,αψπη’.  Απριλ.  24 
(=1788).  Έν  τέλει’  Παραδοθέντα  παρά  τοΰ  σοφολο- 
γιωτάτου  διδασκάλου  κυρ  Παναγιώτου  Παλαμά  τοΰ  έν 
Μεσολογγίιρ.  Καί  τάδε  κτέαρ  Μιχαήλ  Φ  ραγκούλη 
τοΰ  έξ  Α ιτωλικοΰ. 

3  (φ.  Ιθ6  α).  “  Γνώραι  μονόστιχοι  κατα  στιχεΐον 

εκ  διαφόρων  ποιητών.” 

’Ά ρχ.  Εί?  αγαθούς  άνδρας. 

4  (φ.  130  α).  “  Γαβρίου  "Ελληνος  Τετράστιχα.” 

5  (φ.  141  α).  “Κ νρον  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου 

Τετράστιχα  ίαμβεΐα  εις  τά  κεφαλαιωδώς  ρηθέντα  έν  πάση  τη 
θεία.  Τραφή.” 

Έν  τέλεν  Π αρεδόθησαν  έν  τή  κατά  Μεσολόγγιον 
σχολή  έν  έτει  μφπθ' .. .(  =  1789). 

6  ( φ .  175  α)·  “  Επιγράμματα  εις  τους  καθ’  ημέραν 

μνημονευομένους  έν  τή  έκκλησίμ  αγίους,  ποιηθέντα  παρά 

Χριιττοφόρου  τίνος  πατρικίου  καί  ανθυπάτου  τοΰ  Μητι- 
ληνε'ου.” 

Τών  νπ’  άρ.  2 — 6  γέγραπται  τό  κείμενον  μετά  διάστιχου 
ερμηνείας. 

4261.  ΐ4ΐ· 

Χαρτ.  8.  XVII.  XVIII.  {φ.  454). 

1  (φ.  X  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Γνώραι  και 
επιγράμματα. 

Έλαβε  τέλος  τό  παρόν  κατά  τό  μχί,θ'  έν  μηνί  Μαΐιρ 
27  (  =  1699)  διά  χειρός  κήμοΰ  τοΰ  έλαχίστου  έν  ίερο- 
διακόνου  Θεοδοσίου  έξ  Άδριανουπόλεως. 

2  (φ.  23  α).  Θεμιστίου. 

α'  (φ.  23  α).  “  Λόγο 5  περί  τής  φηληκοΐας  τοΰ  βασιλέως.” 
— β'  (φ.  33  α).  “  ΤΙροτρεπτικός  Ν ικομηδεΰσι  είς  φιλοσοφίαν.” 

3  (φ.  45  α)·  “  Κώτωνο5  'Ρ ωραίου  Γνώραι  παραι¬ 
νετικοί 

δίστιχοι,  άί  μετήνεγκεν  έκ  τής  Λατίνων  φωνής  είς  την 
Έλληνίδα  Μάξιμος  μοναχός  ό  Πλανοΰδιος.” 

4  (φ.  5^  α).  “  Θεόγνιδοϊ  τοΰ  Μεγαρε'α>5 

Σικελιώτου  Γνώμαι  έλεγειακαί .” 

5  (φ.  79  α)·  Πλουτάρχου  Παράλληλοι. 

α’  (φ.  79  α).  θησεύς. — β'  ( φ ■  118  α).  Ρωμόλοϊ. 


6  (φ.  165  α).  Λουκιανού. 

α'  (φ.  165α).  “Διάλογοι  περί  του  ήτοι  Βιοϊ  Αουκιάνου.” 
— β'  (φ.  172  α).  “  Πρό?  τον  είπόντα  ΙΙρομηθευς  εϊ  έν  λόγοις.” 
— γ'  (φ.  175/3).  “Πρ05  Νιγρίον  επιστολή.” — δ'  (φ.  175/3). 
“  Νιγρϊνοί,  ή  περί  φιλοσόφου  ήθους.” — ε'  (φ.  192)8).  “  Τίμων 
ή  μισάνθρωπος.”— ζ~'  (φ.  216/3).  “Περί  τών  έπι  μισθιρ  συν- 
ό'ντων.” — ζ'  (φ.  247  α).  “  Απολογία  περί  τών  επί  μισθιρ 

συνόντων.” — η'  ( φ .  258  α).  “Περί  πένθους  λόγος.”· — θ'  (φ. 
266α).  “Περί  τοΰ  μή  ραδίως  πιστεύειν  τή  διαβολή .” — 1'  ( φ . 
282α).  “Λουκιανού  βιβλίον  δεύτερον,  Πρό$  άπαΐδευτον  καί 
πολλά  βιβλία  ώνούμενον.” — ια'  (φ.  299  α).  “  Αημόναξ.” 

7  (φ.  312  α).  “  Συνεετίου  Είς  τον  αντοκράτορα 

Αρκάδων  Περί  βασιλείας.” 

8  (φ.  352  α)·  Αίσ-ώπου  Μΰ#οι  (άκε'φ.). 

9  (φ.  3δ3  α).  Απολλοδώρου  τοΰ  Αθηναίου 

γραμματικού  βιβλιοθήκης,  ή  περί  έν  βιβλίον  πρώτον  έν 

έτει  1708  Β οηδ ρομιώνος  ζ~'  ίστ αμένου.” 

'Έπονται  Βιβλίον  δεύτερον  (φ.  399  α)  καί  Τρίτον  ( φ .  422  α). 

Τά  πλεΐστα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  είς  τήν  καθωμιλημένην. 

4262.  142.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  182). 

Αδήλου  Υπομνήματα  είς  Αρισ-τοτε'λην. 

α'  (φ.  2  α).  “  Προλεγόμενα  είς  τήν  τοΰ  Αρισ-τοτελους 
Διαλεκτικήν  πραγματείαν.”  "Α ρχ.  Ζήτημα  αον ■  II ύτερον 
έπιστήμη  έστίν  ή  διαλεκτική,  ή  οϋ  ;  Κεφάλαιον 
πρώτον.  Περί  τινων  σημειώσεων.  Σημείωσις  πρώτον, 
ότι  δίχως  ή  διαλεκτική  λέγεται,  ή  μέν  παιδευτική, 
ε’ίτουν  διδακτική,  ή  δέ  διακριτική,  εϊτουν  χρωμένη. 
ΤΑ.  &τε  σαφή  καί  παντάπασι  πρόδηλα  τοΐς  φιλομαθέσι 
καταλιμπάνομεν  προς  άνάγνωσιν. — β'  (φ.  46/3).  “Υπο¬ 
μνήματα  καί  ζητήματα  είς  τάς  Αριστοτελους  Κατηγορίας.” 
’Άρχ.  Μόλλονταϊ  ημάς  μετά  τήν  τοΰ  Πορφυρίου  εισ¬ 
αγωγήν  άρχεσθαι  είπεΐν  περί  τοΰ  προκειμένου  τών 
Κατηγοριών  βιβλίου.  ΤΑ.  άλλ’  έπεί  περί  τούτων  έν 
τιρ  δ'  βιβλίιρ  τής  ήμετέρας  έπιτομής  ίκανώς  εΐρηται, 
διό  νυν  ουδόν  λέγομεν.  Ύέλος  τών  ά  Αναλυτικών. — 
γ'  ( φ .  100  α).  “  Επιτομή  είς  τήν  τοΰ  Άρισποτε'λουϊ  Δια¬ 
λεκτικήν  πραγματείαν.”  ” Αρχ .  ' Όσων  μέν  άνθ ρώποις  πρό¬ 
ξενος  αγαθών  καί  μην  καί  ψυχοφελής  καί  ψυχοτερπής 
τής  σεμνοτάτης  φιλοσοφίας  ή  ένθεος  γνώσις.  ΤΑ. 
διά  κατηγορικής  άποδ είξεως,  άλλ’  ήδη  καί  τής  εξής 
έφαφόμεθα.  Τόλοϊ  τοΰ  δευτέρου  βιβλίου. — δ'  (φ.  124α). 
“Επιτομή  τήν  είς  τήν  Άριο-τοτε'λουϊ  Διαλεκτικήν  πρα¬ 
γματείας.”  ’Άρχ.  Μέχρι  μέν  τοΰδε  περί  τών  είς  τήν 
πρώτην  καί  δευτέραν  έννοιαν  άνηκύντων  ό  λόγος' 

νΰν  δέ  καί  τών  είς  τήν  τρίτην  έξικνου μένων ΤΑ. 

άρρα  πάν  τό  κινούμενον  έστίν  αισθητόν  καί  έπι  τών 
άλλων  ώςαύτως. — ε'  (φ.  148α).  “Περί  βητορικής  τέχνης 
Προοίμιον.”  “Αρχ.  Πολλοί  μέν  πολλά  περί  ρητορικής 
τέχνης  διακριβώσαντες,  &  διεξοδικώτερον  βουλύμενος 
διεξελθεΐν.  ΤΑ.  ή  γάρ  σιωπή  μιμείται  τήν  όμολό- 
γησιν. — 5~'  ( φ ■  161α).  “  Επιτομή  τής  είς  τήν  ΑριιττοτΑους 
Διαλεκτικήν  πραγματείας.  Βιβλίον  Δ'.”  “Αρχ.  Εΐρηται 
μέχρι  τοΰδε  περί  τοΰ  απλώς  συλλογισμού,  περί  η 
έν  τοΐς  Ώ,ροτέροις  άναλυτικοΐς  ό  Αριστοτέλης  δια¬ 
λαμβάνει.  ΤΑ.  τό  δό  αίτιον  πρόχειρον,  τό  γάρ 
δ ραστικώτερον  πρός  τήν  αύτοΰ  ένέργειαν  ύποτάττε ι 
τό  άσθενέστερον. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


31 


Έν  τέλει· 

Χικόλεος  τάδ’  έγραψε  Ζακύνθιος,  ώί  ϊνι  ράστα, 

άτα  λίγα  κλε ινδί,  -γράψε ν  Αριστοτέλης. 

Καί  κατωτέρω ·  Έκ  των  του  Στεφάνου  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων 
καί  τάδε.  1652. 

4263.  143-  Χαρτ.  8.  XVIII.  ( φ .  173). 

1  (φ.  I  α).  Επίκτητου  Ε γχειριδιον. 

Έν  τέλει· 

Ί2δ’  Έκατομβαιώνος  τδ  τέρμα  λάβε 
τρίτη  Έγχειρίδιον  τοΰ  Έττικτήτου. 
κλέος  δε  θεφ  έστω  άμα  καί  -γένος. 

2  (φ.  39  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α  (φ.  39  α).  “  Προ;  τούς  νέους.  "Οπως  'άν  έκ  των  Ελληνικών 
ωφελούντο  λόγων.” — β'  (φ.  73  α).  “ Όμιλεία  κατά  των  όρ-γι- 
ξομένω  ν.” 

3  (φ.  ΙΟΙ  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (φ.  101α).  “Περί  των  τοΰ  βίου  οδών.”  “Α ρχ.  Τί ?  ; 
πόθεν  έκ  βίου  ήλθον  ; — β'  ( φ .  103  α).  “  Είί  τον  μέ-γαν 
Βασίλειον  έπικήδια  είτε  επιτάφια." — γ'  {φ.  106  α).  “Γ νωμικά 
δίστιχα.” — δ'  [φ.  114).  “Τετράστιχα.” — ε'  (φ.  126α).  “Τνωμαι 
μονόστιχοι  κατ  αλφάβητου  παραινετικαί.” — ζ~’  (φ.  127  α). 
“Έτέρα  τοΰ  αΰτοϋ  παραινετική  προς  Φιλόπονου.” — ( φ . 
144  α).  “  Είί  τούς  λόχους  καί  εις  τον  έξισωτήν  Ίουλιανόν.” — 
η'  {φ.  156  α).  “  Είί  τούς  Μ ακκαβαίους.” — θ'  (φ.  168  α). 
’  Επιγράμματα. 

Απάντων  -γέ-γραπται  τδ  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως 
εις  την  καθωμιλημένην. 

4264.  Ι44·  Χαρτ·.  8.  XVIII.  (φ.  114). 

I.  Γεωργίου  Σουγδουρή  του  ε|  Ιωαννίνων 

“  [Ε]ΐί  άπασαν  την  λογικήν  τοΰ  ΆριστοτεΧουδ  μέθοδον 
προδιοίκησις  ήτοι  είςαγωγή.” 

2  (φ.  52  α).  “  Περί  τοΰ  πως  δει  ομιλίαν  συγγρα¬ 
φέα/.” 

Άρχ.  “Κ εφάλαιον  αον  Περί  των  γενών  διαιρέσεων  τής 
ομιλίας .”  Μ έλλουσιν  ομιλίαν  γράφειν  (ήν  διδαχήν  εί- 
ώθαμεν  λέγειν)  αα  μεν  σκεπτέον  υπό  τίνι  λόγου  γένει 
κεύται  ή  π ροτιθ ε μένη  ύπόθεσις.  Τέλ.  ή  τούλάχιστον 
χειραγωγηθήσονται  εις  τδ  δύνασθαι  άφ’  εαυτών  εύρεΐν 
κρείττω  των  ύφ’  ημών  απλώς  είρημένων.  Τόλοί  καί 
τω  θεφ  δόξα. 

3  (Φ·  §4  α).  “  Σημειώσεις  διάφοραι 

συμβάλλουσαι  εις  τήν  ρητορικήν  τέχνην.” 

’Άρχ.  Πάσα  λόγου  ιδέα  έκ  μερών  οκτώ  σύγ κειται. 
Τόλ.  καί  ε’ί  τις  τοιοΰτος,  τοΰ  Φαλάριδος,  τοΰ  Φρούτοι, 
του  Ισιδώρου. 

4  ( Φ·  96  α).  “  Περί  των  σχημάτων, 

έκ  των  λόγων  τοΰ  μεγάλου  Γρηγορίου.” 

’Άρχ.  Τα  σχήματα  τά  μέν  είσι  κατά  λέξιν  τά  δέ  κατ' 
έννοιαν.  Ίέλ.  οίον,  καλόν  προςευχή,  καί  άγ ρυπνία, 
καί  πειθέτω  σε  .  Ίησοΰς  πρό  τοΰ  πάθους  προςευ- 
χόμενος. 

5  (φ.  I  οο  α).  “  Διδασκαλία.  Περί  τοΰ  ακραιφνούς 
τρόπον 

τοΰ  διδάσκειν  τδ  θειον  καί  ιερόν  Ε ύαγγέλιον  έκδοθεϊσα  παρά 


Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κ  ρητός  ταπεινού  των  επιστημών 
διδασκάλου,  κήρυκος  τοΰ  ίεροΰ  Ευαγγελίου,  καί  καθηγουμένου 
τοΰ  τής  Πα λαιοπόλεως  σεβασμίου  μοναστηριού.” 

4265.  145·  Χαρτ-  8.  XVIII.  (φ.  671). 

1  (φ.  I  α).  “  Πινα£  των  εν  τη  παρονση  βίβλω 

λόγων.” 

Τέγραπται  υπό  χειρός  νεωτέρας. 

2  (φ.  2  α).  Λουκιανού  “  Περί  τοΰ  ενυπνίου  ήτοι  βίος 
Λουκιανόν.” 

3  (φ.  ίο  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (φ.  10  α).  “  Εί$  τδ  άγιον  Πάσχα.” — β'  (φ.  15/3).  “  Εί$ 
τήν  καινήν  Κυριακήν,  ήτοι  τοΰ  θωμά,  καί  εις  τούς  νεοφώτιστους.” 

4  (φ.  2  2  α).  “’Εκ  των  τον  Θεοφυλάκτου  σχολαστικοΰ 
τοΰ  Σιμοκάτου.” 

5  (φ.  φ6  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

“  Πρδϊ  τούς  νέους,  "Οπως  ’άν  έκ  των  Ελληνικών  ωφελούντο 
λόγων  Παραίνεσυ.” 

6  (φ.  68  α).  Ίσοκράτουδ 

α'  (φ.  68  α).  “  Πρδϊ  λημόνικον  παραίνεσις.” — β'  (φ.  81  α). 
“  Πρδ;  Νικοκλόα  περί  βασιλείας.” — γ'  (φ.  96  α).  “  Νικόκλη; 
ή  Συμμαχικός,  λόγος  γ'.” — δ'  (φ.  113α).  “Πανηγυρικοί, 
λόγος  δ'.” 

6  α  (φ.  178  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

“  Εϊί  τά  θεοφάνεια  εΐτ’  οΰν  γενέθλια  τοΰ  Σωτήρος .” 

7  (φ.  Ι92  α).  Δημοσθε'νουδ 

α'  (φ.  192  α).  “ "Ολυνθιακός .  λόγος  α'.” — β'  (φ.  199/3). 
“Όλυνθιακός  δεύτερος.” — γ'  (φ.  207 β).  “Όλυνθιακός  τρίτος.” 
— δ'  (φ.  217α).  “Κατά  Φιλίππου  λόγος  α' — ε'  (φ.  230α). 
“  Ο  περί  ειρήνης  λόγος.” 

8  (φ.  236  α).  Θουκυδίδου  “  Η υγγραφης  το  πρώτον.” 

9  (Φ·  279  α).  “  Συνεσίου  Εις  τον  αυτοκράτορα 

Άρκάδιον,  περί  βασιλείας.” 

ΙΟ  (φ.  313  α)·  “  Κάτωνοδ  'Έ’ιυμαίον  Τνωμαι 

παραινετικαί  δίστιχοι,  άς  μετήνεγκεν  έκ  τής  Λατίνων  φωνής 
εις  τήν  Έλληνίδα  διάλεκτον  Μάξιμοδ  μοναχός  ό  Πλανοΰδιοδ·” 

11  (φ.  326  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (φ.  326  α).  “Μονόστιχα”  κατ’  άλφάβητον. — β'  (φ.  327  α). 
“  Γνωμικά  δίστιχα.” — γ'  (φ.  334  α).  “Τετράστιχα”  μετά  καί 
σημειώσεων  έν  τη  φμ,  αϊτινες,  μή  χωροΰσαι  έν  αύτή  πάσαι, 
ένεγράφησαν  έν  συνεχεία  καί  εις  τά  φ.  332  β — 334  α. 

12  (φ.  344  α)·  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου 

“  λόγος  εις  τήν  μεγάλην  Παρασκευήν.” 

13  (φ·  35°  α)·  Κανόνεδ. 

α'  ( φ .  350α).  “Ό  κανών  τών  Βαΐων,  ου  ή  άκροστιχίς 
Ώσαννά  Χριστός  ευλογημένος  θεός.  Ποίημα  τοΰ  κυρίου  Κοσμά.” 
— β'  (φ.  355  α).  “  Κανών  ιαμβικός,  ποίημα  κυρίου  Ίωάννου  τοΰ 
Άρκλά,  ο6  ή  άκροστιχίς  διά  στίχων  ήεροελεγείων." — γ'  ( φ . 
360  α).  “  Οί  κανόνες  τής  Κοιμήσεως  τής  Θεοτόκου,  ό  κανών  του 
κυρίου  Κοσμά,  ου  ή  άκροστιχίς  Π ανηγυριξέτωσαν  οί  θεόφρονες.” 
— δ'  (φ.  368α).  “Ό  κανών  τοΰ  Σταυρού,  δς  τήνδε  τήν  ακρο¬ 
στιχίδα  φέρει4  Σταυρφ  πεποιθώς  ύμνον  έξερεύγομαι.  Ποίημα 
τοΰ  κυρίου  Κοσμά.” — ε'  (φ.  374  α).  “Ό  κανών  τής  Χριστού 
γεννήσεως.”  ΙΙεριλαμβάνονται  έν  δλω  κανόνες  τρεύς. 

14  (φ·  380  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (φ.  380α).  “Περί  τών  καθ’  εαυτόν  έπη.”  "Α ρχ.  Χριστέ 


32 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


άναξ,  δ:  άγναΐ:. — β'  ( φ .  404  α).  “θρήνο 5  περί  των  τή: 
αύτοΰ  ψυχή:  παθών .”  ’Άρχ.  Αύσμορο:  οϊα  παθον·, 
γ'  (φ.  418  α).  “  Χρίστο 5  πασχών.” 

15  (φ.  45^  α)·  “Ησιόδου  τού  Άσκράου  Εργα  το 
πρώτον  βιβλίον. 

ΐ6  (φ.  47 2  α)·  “  Εΰριπίδου  Εκάβη. ” 

17  ( φ.  519  α)·  Επιγράμματα  διαφόρων  ποιητών. 

Είσί  όι  Παλλαδά,  Αντιπάτρου,  Θεόκριτου  και  άλλων. 

ι8  ( φ.  577  α)·  Όμηρου  Ίλιάδοδ  Α — Ε. 

Απάντων  γέγραπται  το  κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεω: 
εί:  την  καθωμίλημένην. 

4266.  146.  Χαρτ.  8.  XVI.  ( φ .  110). 

1  (φ.  2  α).  Επιγράμματα. 

2  ( φ .  2  β).  “  Τά  λεγάμενα  επί  των  αδυνάτων- 

παροιμίαι.” 

3  (φ.  2  β).  “  Οί  τόποι  των  μετανοούν  των  ε  .” 

4  (φ.  3  α)·  “Το  τίς  σημαίνει  ιγ .” 

5  (φ.  3  α)·  “  Περί  μετάνοιας.” 

"Επονται  α'  (φ.  3  β).  “  Καρποί  τη:  μετανοία:  επτά.” — 
β'  (φ.  3  β).  “  Τί)5  νπερηφανία:  οι  κλάδοι.” — γ'  (φ.  4  α).  “  Τί)5 
φειδωλία:  οί  κλάδοι.”  κτλ. 

6  ( φ .  5  α).  |  Βαβρίου]  Μΰ0οι  εν  χωλιάμβοις  τετρά¬ 
στιχο  15. 

’Άρχ.  Εί 5  λεμόν  όστοΰν  έμπεπήγει  τοΰ  λύκου 
μισθψ  δ’  όλων  γέρανο:  ήτει  την  χάριν 
σώον  τράχηλον  εί:  λύκου  λαιμού  φέρων 
μηδ'  άλλο  μηδέν  μισθόν  ή  τοΰτο  σκοπεί. 

ΤΑ.  ’Άστροι:  περισκοπίων  τί:  αστεροσκόπο: 

πίπτει  λεληθώ:  πρό:  φρέαρ·  τυχών  δέ  τι: 
οι 

όδειπόρο:  στένοντι  ταΰτ’  ’έφη  λόγων 

νουν  θεί:  άνω,  βέλτιστε,  την  γην  οΰ  βλέπει:; 

7  (φ.  5  β )■  “  Μήνες  Αττικών.” 

8  ( φ .  5  β)·  “Περί  τοΰ  άνθρακος  δν  είδεν  ό  'Ησαίας.” 

9  ( φ·  6  α).  “  Των  γενικών  καί  ηθικών  άρεται  αύται.” 

ίο  (φ.  6  α).  “  Τδ  βάπτισμα  κατά  τον  Θεολόγον 

Υρηγόριον  εις  τά  Επιφάνιά.” 

1 1  (φ.  6  β).  “  Τρία  η  σαν  άπερ  ημαρτον  εν  τώ 

πρώτω  άνθρώπω.” 

1 2  (φ.  6  β).  “  Τά  προτνπονντα  τής  θείας  μυστα¬ 

γωγίας.” 

13  (Φ-  7  α)·  “Θεογονία  κατά  την  δεισιδαίμονα  πλάνην 
των  Ελλήνων.” 

14  (Φ-  15  α)·  “  Τά  τ ον  ώς  σημαντικά.” 

"Επονται  (φ.  16  α)  “  Τά  τοΰ  η  σημαντικά.” 

15  (φ-  17  α)·  “Φραγκίσκου  τοΰ  Κόκκου 

Περί  των  συμφωνιών  τη:  συντάξεω :.” 

’Άρχ.  Τρεΐϊ  είσίν  α!  συμφωνίαι  τη:  συντάξεω:"  ή 
πρώτη  έστί  τό  ουσιαστικόν  μετά  τοΰ  έπιθέτου  καί 
συμφωνεί  έν  τρισίν.  ΤΑ.  Καί  ταΰτα  μέν  περί  των 
ειδών  τη:  συντάξεω:  ώ:  έν  εί:αγωγή :  τρόπιρ  και  ώ: 
άν  οί  άρτιμαθ εΐ:  έχοιεν  εί:  αυτά  άναφέρειν  τά:  δια¬ 
φόρου:  συντάξει :. 


ΐ6  (φ.  20  β).  “  Δαμασκηνού  ιερομόναχου 

Σύντομον  περί  συντάξεω:.” 

’Άρχ.  “Περί  ενεργητικών  ρημάτων.”  Ότε  τίθεμεν  πριν 
τοΰ  ρήματο :  ονομαστικήν  ένεργοΰσαν  καί  μετ’  αυτό 
αιτιατικήν  πάσχουσαν. 

17  (φ.  22  β).  “"Ετερον  περί  συντάξεως  σνντο- 
μωτερον.” 

’Άρχ.  Τό  πρώτον  αιτιατικήν  οΐον  ό  Τρηγόριο:  φιλεΐ 
τόν  Βασίλειον. 

ΐ8  (φ.  23  α).  “Περί  τοΰ  ιαμβικόν  μέτρου.” 

’Άρχ.  Ο  μέν  πρώτο:  καί  τρίτο:  καί  πέμπτο:  τ)  ίαμ¬ 
βον  ή  σπονδείον. 

"Επονται  βραχέα  περί  άλλων  μέτρων. 

19  (φ.  27  α).  “  Ίλιάδος  Α  Όμη'ρου  ραφωδία.” 
Υέγραπται  τό  κείμενον  μετ'  ερυθρά:  διάστιχου  ερμηνεία:  καί 

παρασελιδίων  σχολίων,  γεγραμμένων  διά  γραμμάτων  λεπτοτά- 
των.  Τά  σχόλια  άρχονταν  Μηνυ  δδ  γίνεται  παρα  τό 
μαίνω  τό  επιμένω  ή  έπιμένουσα  οργή  γίνεται  όνομα 
Μάνΐ5  καί  τροπή  τό  α  εί:  η  μήνι:·  εί:  τό  μη  περι- 
σπομένη·  πάσα  φύσει  μακρά  προ  βραχεία:  τό  νΤ\ : 
βραχύ'  τά  γάρ  εί:  ι:  βαρύτονα  άρσενικά  καί  θηλυκά 
συστέλει  τό  ι. 

20  (φ.  63  α).  “  Οδύσσειας  Α  Όμηρου  ραψωδίας.” 
Έπεται  (φ.  85  α)  “’Οδυσσεία:  Β  Όμηρου  ραφιρδία.” 
Τέγραπται  τό  κείμενον  μετ’  ερυθρά:  διάστιχου  ερμηνεία:  καί 

παρασελιδίων  σχολίων.  Τά  σχόλια  εΪ5  τό  Α  άρχ'  Ό  άνήρ 
παρά  τοΐ:  παλαιοί:  τετραχώ:  νοείται,  ό  ήδη  τέλειο: 
την  ηλικίαν  καί  ό  συ 'ζευχθ εί:  γυναικί  καί  ό  ανδρείο: 
καί  ό  φύσει  τουτέστιν  δν  έξ  άνάγκη:  οΐδεν  ή  φύσι: 
άντιδιηρημένον  τη  γυναικί ·  ένταΰθ’  οΰν  οί  παλαιοί 
άνδρα  τόν  φύσει  φασίν  ώ:  εί  τι:  είποι  άνθ ρωπον 
άρρενα,  άνδρεΐον  δέ  νοήσαι  ού  θέλουσι,  λέγοντε:  ότι 
έπί  ά  νθρώπων  ούδέποτε  κεΐνται  δύο  αλλεπάλληλα 
έπίθετα  δύο  κυρίου  ή  π ρο:ηγορικοΰ.  Τά  δε  σχόλια  εί: 
τό  Β  άρχ.  Ήριγόνεια  ή  τόν  όρθρον  γεννώσα  τουτέστ ι 
την  πρωίαν,  ή  έν  τιρ  ήρι  γενομένη  δ  έστίν  όρθρο :' 
ροδοδάκτυλο:  δέ  άπό  τη:  πρωινή:  ανατολή:  καί  τοΰ 
χρώματο:  τοΰ  περί  τό  διάστημα  τό  πρωινόν  την 
ημέραν  δι’  έπιθέτου  κεκόσμηκεν.  Ροδοδάκτυλο:  'ρο- 
δόχρου:  άπο  μέρου:  καλή. 

2  1  (φ.  107  α).  “Θεόκριτου  [γρ.  Σιμμίου]  Πελεκυς.” 
’Εν  φ.  107/3  “  Σόνταξί!  τοΰ  Πελόκεω5.” 

2  2  (φ.  Ιθ8  α).  “  Θεοκρίτου  [γρ.  Σιμμίου]  Πτε¬ 

ρυγίου.” 

Έν  φ.  108(3·  “Σύνταξι:  τοΰ  Πτερυγίου.” 

23  (φ·  109  β).  Αίνιγμα. 

Αευκοφοροΰντε:  τέσσαρε:  μελά νηφόροι  πέντε 
δύο  λευκοί  συν  μέλανι  καί  τρεΐ:  λευκοφοροΰντε: 
εΐ:  δέ  καί  πάλιν  μελανό:  συν  άλλω  λευκοτέρω 
δύο  καί  πάλιν  μελανοί  καί  δύο  λευκοφόροι 
καί  τρεΐ:  γε  μελανειμονεί  σάν  άλλιρ  λευκοφόρω 
δύο  καί  πάλιν  μελανοί  καί  δύο  λευκοφόροι 
εΐ:  δέ  πάλιν  μελανό:  αρχή  των  άμηράδων. 

Έν  τελεί  γέγραπται  διά  μονοκονδυλία:  ερυθρά:·  Βασίλειο: 
ιερομόναχο:.  Έπεται  δέ  καί  άλλη  μονοκονδυλία  δυ:ξύμ- 
βλητο:. 

Τό  κάλυμμα  τοΰ  κωδικό 5  αποτελεί  ψύλλον  περγαμηνή: 
ίβηρικοΐ:  γράμμασι  γεγραμμένη:. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


33 


4267.  147·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  273). 

1  (φ.  I  α).  Άνεπι 'γραφον. 

"Α ρχ.  Ή  διανοητική  γνώσις  παραγίνεται  ήμΐν  έξ 
άμφοτέρων  τούτων  των  τρόπων  οϊτινες  έκ  π  ροεγνω¬ 
σμένων  τινων  παραγίνεσθαι  ήμΐν  πέφνκε. 

Τεγραμμένα  εν  πίναξι  διά  κλάδων. 

2  ( φ .  5  »).  “  Εις  άναρμοστίαν 

και  ταύτην  ούχΐ  τήν  τυχοΰσαν  άλλα  τήν  άντικειμένην .” 

" Αρχ .  Αιαφέρει  δ’  οΰθεν  έπί  αρμονίας  είπεΐν  ή 
τάξεως  ή  συνθέσεως.  Φανερόν  γάρ  6τι  ό  αύτός  λό¬ 
γος,  άλλα  μην  καί  οικία  καί  άνδριάς. 

Μετά  σχολίων  παρασελιδίων  διηκόντων  ενιαχού  καί  μέχρις 
αυτών  των  στίχων  τοΰ  κειμένου. 

3  ( φ.  13  »)·  Έκ  των  τον  Κωδινοΰ. 

α'  ( φ .  13  α).  “Περί  στεφηφορίας  βασιλέως.”  “Α ρχ.  Τοΰ 
μέλλοντος  στεφθήσεσθαι. — β'  (φ.  17/3).  “Περί  προβλή- 
σεως  δεσπότου.”  "Αρχ.  [Π]οιοΰσι  έν  τφ  τρικλίνψ. — γ 
(φ.  18  α).  “Περί  προβλήσεως  σεβαστοκράτορος  καί  καίσαρο 5.” 
Αρχ. Ή  τοΰ  σεβαστοκράτορος  καί  καίσαρος  πρόβλησις. 

’Ίδ.  έκδ.  Βόννης  Ιμμ.  Βεκκεκ  σ.  86  κ.  έ.,  99  κ.  έ.  καί  101. 

4  (φ.  2ΐ  α).  “Μέθοδος  ψήφον  δί  ής  ενρίοκεται 
ακριβώς  ήμερα  της  σελήνής.” 

"Αρχ.  Αεκαεν νέα  μέν  είσίν  οί  απαντες  κύκλοι  τής 
σελήνης.  ΤΑ.  τελειοΰται  δέ  δι’  όλου  τοΰ  Σεπτεβρίου 
μηνάς  ίδιαν  έκάτερον  τάξιν  περιόδου  φυλάττοντα  παρά 
τήν  ΐνδικτον  καί  τό  έτος. 

5  (φ.  2  2  α).  “  Έτερα  μέθοδος  ψήφον 

δι’  ής  εύρίσκεται  ακριβώς  έν  όποτέριρ  των  δύο  μηνών  ήγουν 
Μ αρτίφ  καί  Άπριλλίφ  καί  εις  τάς  πάσας  τον  μηνάς  γίνεται  έν 
έκάστφ  έτει  τό  Πάσχα  τό  νομικόν.” 

"Αρχ.  Τόν  έφεστώτα  κύκλον  τής  σελήνης  ένδεκα- 
πλασίασον.  Τέλ.  καί  τούτο  διά  μεθόδου  άπτέστου 
καί  άκριβοΰς  προς  βεβαίαν  κατάληψιν. 

6  (φ.  23  α).  “  Μέθοδος  ψήφον  ενρίσκονσιν 

έν  έκαστη  ημέρα  τής  έβδομάδος  ημέρα  λαγχάνει.” 

"Αρχ.  ΤΙρωτον  μέν  οΰν  ιστέον  ότι  κη’  οί  παρόντες 
κύκλοι  τοΰ  ήλιου  είσίν. 

7  ( φ .  2  6  α).  “'Έιρμηνεία  τον  ΤΙασχαλίου 

περί  τοΰ  πως  δει  εΰρίσκειν  τήν  ΐνδικτον.” 

"Αρχ.  Κράτησον  τά  από  κτίσεως  κόσμου  έτη  καί 
ϋφειλον  αύτά  έπί  των  ιε'  διά  τό  μέχρι  των  δέκα 
πέντε  χρόνων  άναβ ιβάξεσθαι  τόν  κύκλον  τής  ίν- 
δίκτου  καί  τό  ένθεν  τό  περισσεύον  έστιν  δν  ζητείς 
κύκλον  τής  ίνδίκτου'  εί  δέ  μηδέν  μείνη,  άλλ’  έπί  τή 
ιε'  τά  πάντα  άναλυθή  έστιν  έν  έκείνω  τφ  χρόνιρ  ίνδ. 
ιε'.  ΤΑ.  άρχεται  δέ  ό  κύκλος  τοΰ  ήλιου  άπ  αρχής 
τοΰ  Όκτωβρίου  μηνάς. 

8  ( φ .  20/8).  “  Πώϊ  ενρίσκειν  τδ  νομικδν  Φάσκα.” 

9  (φ·  27α)·  “Περί,  τοΰ  ποιαν  ημέραν  δφε ίλονσιν 
πασχάσα ι  οι  Ιουδαίοι.” 

ίο  ( φ .  29  »)·  “Έρω τησις  περί  των  συντάξεων.” 

"Αρχ.  Πόσαι  συμφωνίαι  τής  συντάξεως ;  Τρεις.  Τέλ. 
(ατελές  έν  φ.  30 β)’  άρσενικά  8ντα  λαίγουσιν  οί  "Ιωνες 
θηλυκώς  έκφέρειν  οΐ  ον  τήν  δνθον,  τήν  Μαραθώνα · 
είσί  δέ  καί  έτερα  Α  οί  Αττικοί  θηλυκως  έκφέρουσιν 
ό  δρυς,  ή  δρΰς.... 


11  (φ.  37  »)·  “  Θεοδώρου  τον  Προδρόμου 

’Έξήγησις  όφελημωτάτη  εις  τήν  γραμματικήν  τοΰ  ΈμΜο- 
σχοττοΰλου  π εμφθεΐσα  προς  τήν  σεβαστοκρατόρησαν.” 

"Αρχ.  Καθάπερ  τό  άνθ ρώπινον  σώμα.  Τέλ.  καί  έχει 
ή  τοιαύτη  συζυγία  έπί  δευτέρου  καί  τρίτου  προσώ¬ 
που  αυτής  τήν  οι  δίφθογγον. 

’Ίδ.  καί  4203  (83),  6,  4215  (95),  2.  4216  (96),  3. 

12  ( φ .  77  α)·  Αίσ-ώ-ιτειοϊ  μνθος. 

“Επειδή  τήν  σιωπήν  καί  τήν  αγροικίαν  έγκαλεΐς,  ώ  λάλε 
καί  άστυκέ,  φέρε  σοι  διαμυθολογήσω  μΰθον  οΰκ  άμεσον  εΐ  πως 
ταύτη  γοΰν  δυναίμην  έπισχεΐν  σε  τής  φλυαρίας.”  ’ Αρχ . 
Βπέσκονπτον  αί  χελιδώνες  τών  κύκνων  τό  μή  θέλειν 
όμιλεΐν  τοΐς  άνθ ρώποις. 

"Επονται  Υραμματικοί  κανόνες,  Αποσπάσματα  καί  Σχήματα. 

13  ( φ.  83  »).  “  Περί  παθών  τών  λέξεων- 

έκ  τών  τοΰ  γραμματικού  Τρύφωνοξ.”  "Αρχ.  Τά  τών 
λέξεων  πάθη  εις  δύο  γενικώτατα  διαιρούνται  ποσόν 
τε  καί  ποιόν.  Τέλ.  άποκοπή  έστιν  άφαίρεσις  συλ¬ 
λαβής  κατά  τό  τέλος  οΐον  δώ  άντί  δώμα.  Άπύλλω 
άντί  Απόλλωνα.  ΐίοσειδώ  άντί  ΙΙοσειδώνα.  Τελθ5 
τών  παθών. 

14  ( φ·  84/3).  Υραμματικά. 

α’  (φ.  84/3).  “Τών  ΰποπεπτωκότων  τά  ονόματα.”  Πί- 
νακες  διά  κλάδων  γράμμασιν  έρυθροΐς  καί  φαιοΐς. — β'  (φ.  87  β). 
“Επειδή  καί  τό  τάς  άντωνυμίας  ακριβώς  είδέναι  πάνυ  χρήσιμον 
τοΐς  εισαγωγικής  τυγχάνει,  άναγκαΐον  ήγησάμην  περί  αυτών 
έν  συνάψει  διαλαβεΐν.”  ΤΑ.  Καί  ταΰτα  μέν  έκ  πολλών 
δι’  ωφέλειαν  τών  μαθητών  οΐ  διά  τήν  άπορίαν  τών 
βιβλίων  καί  διδασκάλων  ούκ  εύχερώς  μανθάνειν  τά 
τοιαΰτα  δύνανται.  “Ερρωσθε  οί  άναγινώσκοντες  καί 
μέμνησθε. — γ'  (φ.  90α).  “ Αέον  μαθεΐν  καί  περί  τών  υπο¬ 

τακτικών  μορίων.”  Τέλ.  οτε  δέ  κεΐται  μετά  του  ον  υπο¬ 
τάσσει  ώί  τό  έως  οΰ  δικαιώσω,  έπιστ ρέψει  εις  κρίσιν. 

15  (φ.  9°  β)·  “  Γεωργίου  μητροπολίτου  Κορίνθου 

τοΰ  πρύτερον  Πάρδου  όνομαζομένου  Περί  συντάξεως  τοΰ 
λόγου...”  Τέλ.  εύληπτα  είσί  παντί  τφ  μανθ άνοντι 
καί  οΰδείς,  οΐμαι,  βαρβαρίσει. 

Εύληπτος  καί  γάρ  τοΐς  φοιτηταΐς  τυγχάνει 
είς  τήν  σύνταξιν  σαφώς  τοΰ  λόγου  πάνυ. 

ιό  ( φ .  97  α)·  Υραμματικοί  πίνακες,  Σχήματα  και 
Σημειώματα. 

17  (φ·  99/3).  “  Περί  επιστολιμαίων  χαρακτήρων.” 

"Αρχ.  Ό  μέν  έπισταλτι κός  χαρακτήρ  ποικίλος  τε 

καί  πολυσχεδής  υπάρχει. 

"Επονται  Επιστολικοί  τύποι.  Τέλ.  καί  εί  τι  ό  θεός 
όδηγήσαι  τήν  μεγίστην  άντίληψιν  τής  σής  ΰψιλό- 
τητος  μετά  θεόν  τά  τής  έλπίδος  μοι  έπερρίφθησαν. 
Τέλος  τών  έπιστολών. 

1 8  ( φ .  1 1 7  β).  Τύπος  διαθήκης  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  [Έ]7Γειδγ7Γερ  άνελπ ίστως  ή  τοΰ  θανάτου  φεΰ 
ήγγικε  τομή.  ΤΑ.  π ρεσβείαις  καί  Ικεσίαις  τής  ύπερ- 
άγνου  θεομήτορος  καί  πάντων  τών  άγιων  άμήν. 

19  (φ·  Ιΐ8/8).  Έρμοδώρου  [Λησ-τάρχου]  Ύπιστολή. 

“Έρμόδωρος  θεοφάνει  τφ  σοφφ  τής  μεγάλης  έκκλησίας 

μεγάλφ  ρήτορι  εί  πράττειν.”  "Αρχ.  [Ε]ί  μέν  εύνοϊκώς  προς 
ημάς  έχεις,  ό'του  δήποτε  ένεκα  βοήθει  Αημητρίφ  τφ 
Μ αρτίφ  κοινφ  φίλφ. 


Η.  II. 


5 


34 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


20  (φ.  12 1  α).  Πινδάρου  Ολυμπία. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως,  τούτο  μέν  έρυθράς,  τοΰτο  δέ 
φαιά ς.  Π ροηγοΰνται  (φ.  120  β)  Τινά  7τερί  του  α'  Όλυμπιονίκου 
καί  περίτοΰ  ποιητοϋ.  ’Άρχ.  Τό  γένος  του  Πινδάρου  Θηβαίος 
ήν  υιός  Δα ϊφάντου  και  Κληδίκης. 

21  (φ.  ΐόι  α).  “  Λυκόφρονο$  τοΰ  ΧαΧκιδεωϊ  ”  Αλεξ¬ 
άνδρα. 

Μετ’  έρυθράς  διάστιχου  έξηγήσεως  καϊ  παρασελιδίων  σχο¬ 
λίων,  των  τοΰ  Τξε'τζη.  Τά  σχόλια  &ρχ.  Αέξω'  τοΰτο  τδ 
σχήμα  και  ό  ποιητικός  τρόπος  παρεπιγ  ραφή  καλείται. 
Τά  πάντα·  ποια  ταΰτα,  ά  άκούσας  έκ  της  Κανσάδρας 
έν  μνήμη  φέρω.  Ν  ητρεκώς'  αληθώς  παρά  τό  νη 
στερητικόν  μόριον  και  τό  τρέσω  τό  φοβοΰ μαι.  Προ- 
ηγοΰνται  (φ.  160α)  Τινά  περί  Αυκόφρονος.  ’Άρχ.  Ανκόφρων 
ούτοσί  τιρ  μέν  γένει  ήν  Χαλκιδεύς  υιός  Σ ωκλέους.  Έν 
τέλει  τοΰ  δράματος ' 

ΙΙα ντοίην  ποθέεις  διδαχήν  όςτις  λάβε  χερσί 
βίβλον  τήνδε  τεής  και  μ  άλα  π  ροφρονέως 
κρείσσονας  εΰρήσεις  πάντη  Αυδών  βασιλήος 
θησαυρούς  οϋς  σοι  θήκε  προχειροτάτους 
Τϊέτζη5)  8 5  δν  οφερήν  γε  Αυκόφρονος  οΐος  ομίχλην 
έσκέδασ’  ήυτε  φάος  παν  νέφος  άελίου. 

22  (φ.  232  α).  Λεξικόν  κατ  αλφάβητου. 

"Αρχ.  Ασχολία  ή  πολλή  περί  τι  σπονδή  συνεχής 
καί  επιμέλεια.  Αί  εξηγούμενοι  λέξεις  εΰρηνται  γεγραμμέναι 
έρυθραί  έν  τή  ιρα.  λΐεθ’  έκαστον  δέ  νέον  στοιχεΐον  τοΰ  αλφα¬ 
βήτου  χώρος  κενός. 

23  (φ·  272  β).  Ερμηνεία  λε'ξεων  καί  φράσεων. 

’Άρχ.  Παραβάλοντες '  έστωντας  να  ’έλθωσι.  Διε- 

λαύνεται  τρυπάται.  Τέλ.  τή  ξηρά  διασωθέντα'  εύγέ- 
νοντα  εις  τήν  γήν.  Έξετέθη  σαν ·  έδόθησαν. 

Τά  φ.  31 — 36  καί  119 — 120  Άγραφα. 

4268.  148.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  62). 

“Λυκόφρονο$  τοΰ  Χαλκιδέα>5  ”  Αλεξάνδρα. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  μέχρι  μέν  τίνος  έρυθράς,  εΐτα  δέ 
μελαίνης.  Έν  τέλει· 

Τήν  δέ  Αυκοφρονέην  τήν  β αρβαρόφωνον  ϊυγήν 
Κ λείους  τ’  άλλοπ ροςάλλοιο  Βάκχην  Καλλιόπειαν 
Τζετζη5  Ίσαάκιοϊ  έπεί  φύγον  έξερεείνας 
παγ  κρατέϊ  μεδέοντι  πανέξοχον  ύμνον  οφείλω. 

4269.  Ι49·  Χαρτ.  8.  XV.  {φ.  98). 

Άρισ·τοφάνου$ 

α'  (φ.  1  α).  Πλοΰτοί  ( άκέφ .).  “Αρχ.  ...ήδη  λάθρα  βου- 
λήσομαι  τοΰ  δεσπότου  λαβών  τιν’  Άρτον  καί  κρέας 
μασσώμενος  (στ.  317  κ.έ.). — β'  (φ.  37  α).  “  Άριστοφάνουϊ 
Νεφέλαι.”  Τέλ.  (κολ.)  τοΐσι  δικαίοις  ωςτε  νικάν  Άπαντας 
οΐςπερ  &ν  ξυγγένη ται'  έπεί  μείζω  κακά  πείσεται...(στ. 
1316). 

Άμφότεραι  αί  κωμιρδίαι  μετά  κιρράς  διάστιχου  έξηγήσεως 
καί  παρασελιδίων  σχολίων.  Καί  τά  μέν  τοΰ  Πλούτου  αρχ. 
Ααβών  τιν’  Άρτον  Άρτος  έτυμολογεΐται  έκ  τοΰ  α’ίρειν 
Άτην  ήγουν  έπαίρειν,  τήν  έκ  τής  λιμοκτονίας  δη¬ 
λονότι.  Χαίρειν  μέν  υμάς·  σημείωσαι  ότι  προςαγο- 
ρεύειν  πρός  τό  υμάς  άποδίδοται.  Τέλ.  (φ.  36α).  Έπι- 
πολλής·  από  τής  έπί  προθέσεως  καί  τοΰ  πολλ.,,.Ύά 
δέ  λοιπά  άποκεκομμένα,  ώ5  καί  Άλλων  τινών  φύλλων  τό  κάτω 
μέρος.  Τά  δέ  σχόλια  τών  Νεφελών  Άρχ.  Ίον  ίού'  ιαμβικός 


μονύμετρος  υπάρχει  ό  παρών  στίχος ·  ’έστι  δέ  καί  τό 
π  ροοίμιον  σχετλιαστικόν  έκ  τοΰ  πράγματος.  Τό 
χρήμα  τών  νυκτών  ού  πράγμα  τί  φησίν  αλλά 
αΰταί  αί  νύκτες  κατά  αττικήν  περίφρασιν.  Τέλ.  (κολ.) 
ό  γάρ  γέρων  ό  γάρ  γέρων  οΰτος  έρασθείς  ήτοι  έπι- 
θυμίαν  κτησάμενος  βούλεται  άποστερήσαι  τούς  δα- 
νειστάς  τά  χρήματα  &  έδανείσα το... 

Τά  φ.  16  καί  18  Άγραφα  πρός  άντικατάστασιν  τών  άρχήθεν 
φύλλων  έκπεσύντων. 

4270.  150.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  71). 

“  Πινδάρου  Ολνμπια.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  μέχρι  μέν  τίνος  έρυθράς,  εΐτα 
δέ  μελαίνης.  Εΰρηνται  δέ  καί  παρασελίδια  σχόλια·  άλλα 
ταΰτα  χωροΰσι  μόνον  μέχρι  φ.  3  β,  οΰδεμία  δ’  έν  τοΐς 
έπειτα  εΰρηται  αυτών  συνέχεια.  Τά  σχόλια  ταΰτα  αρχ.  Τό 
ύδωρ  μέν  έστί  καί  υπάρχει  Άριστον  καί  κράτιστον 
τών  Άλλων  στοιχείων,  δηλονότι  7 τυρός,  άέρος,  γής 
καί  κατα  πολλούς  Άλλους  τρόπους  πλήν  καί  έν 
τούτιρ·  φασί  γάρ  οί  φυσικοί  Άτι  περ  τό  ύδωρ  έστί 
αίτιον  τής  τών  τριών  στοιχείων  φύσεως  καί  ουσίας. 
Τε'λ.  ένθα  καί  όπου  καί  έκεΐ  εις  τον  οΐκον  τοΰ  Αιός 
Άνω  δηλονότι  εις  τόν  αιθέρα  τοΰ  ούρανοΰ  έν  δευτέρω 
χρόνιρ  ήγουν  μετά  δεύτερον  χρόνον  ήλθε  παρεγένετο 
καί  ό  Τανυμήδης. 

427Σ·  Ι51·  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  235). 

I  ( φ·  I  β)·  Ιατροσόφιου. 

α'  (φ.  1  β).  Συνταγαί  έν  τή  καθωμιλημένη. — β'  (φ.  3  α). 
“  Συβολαί  Βαρθολομαίου  Μουντανιάνου  ίατροΰ  Αάτη.”  ’Άρχ. 
Κουκιά  τοΰ  άρνογλώσσου  λαμβάνοντες  εις  τό  κατάρ- 
ρουν  έπαρον  ζωμόν  τοΰ  άρνογλώσσου. — γ'  (φ.  4  α). 
“ Συμβολαί  Άρισται  ύπό  διαφόρων  ιατρών.”  ’Άρχ.  Ίστέον 
ότι  τό  τούρμπεται  καθαίρει  τά  έντερα. — δ'  (φ.  7  α). 
“  Ερμηνία  τών  μερών  τοΰ  σώματος  τοΰ  ανθρώπου .”  ’Άρχ. 
Βρέμα  τό  λεγόμενον  απαλόν.  Τέλ.  τό  αυτό  καί 
σθέναρ. — ε'  (φ.  7  α).  “Αρχή  σύν  θειρ  λεξικόν.”  ’Άρχ. 
“Αρχή  τοΰ  α'.”  Άείζωον  τό  άμάραντον  ·  Άλφιτον  τό 
τής  κριθής  χονδροδέστερον  Άλευρον.  Άκαλύφη  ή 
κνίδη.  Άλκυώνιον  κάπρος  φώκια.  Τέλ.  ώχρα  γίνεται 
έν  τή  Κύπριρ  έκ  λίθων  κεκαυμένων. — ίΓ'  (0.  8  β). 

[Γαληνού  Περί  άντιβαλλομένων].  ’Άρχ.  Έν  Αλεξάνδρειά 
γυναικός  κινδυνευούσης  ζητήσας  λυχνιάδ  α  καί  μή 
ευρών  εί  μή  ευθέως  άντι  τής  λυχνιάδος  εύρικός  έχρι- 
σάμην  τοΰ  άκανθίου  τό  σπέρμα,  άπολώλει  άν  τό 
γυναιον  όθεν  έτιθεΐς  ύπό  τών  ετέρων  έπι  τοιάνδε 
τών  άντεβαλλομένων  ήλθον  έκθεσιν  κατα  στοιχεΐον 
έξ  αύτοΰ  τήν  αρχήν  ποιησάμενος.  Αντί  άκανθίου 

λυ 

σπέρματος  χνός.  Τέλ.  αντί  ώκίμου  σισίμβριον  άντί 
ώκιμοίδούς  ίδίοσμον  Άγριον. — ζ'  (φ.  10α).  “Περί  οΰρου.” 
’Άρχ·  Είί  πυρετός  άν  ένι  τό  ούρον  μελανόν  ώςπερ  αύστη- 
ρόν  κρασί  τό  ήπαρ  πάσχει.  Τέλ.  τό  ξανθόν  ούρον  συν 
ένι  κρεμαμένην  τήν  ύπόστασιν  εις  μέσον  ύγίαν  σϊ· 
μαίνει. — η'  (φ.  11α).  “Λεξικόν  Νικομίδουδ  ίατροΰ  σο- 
φιστοΰ .”  ’Άρχ.  Άκτίς  ή  κοφοξυλέα  ή  δενδρίτης·  έστι 
δέ  καί  ετέρα  ή  λεγομένη  χαμέ κτέα  ήγουν  τό  ελεβό- 
ρων.  Άλησάχνη  ό  άφρός  τοΰ  Άλατος.  Τέλ.  ώκιμον 
βασιλικόν.  Ώκιμωιδές  χαμελέων  μέγας.  "Ωνιοι  τα  έν 
ται  δρύαις  ζώα.  ’Τποσταθ μή  ελαίου  τρυγαΐα. — θ'  (φ. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


35 


17α).  “Αρχή  σύν  θεφ  Αεξικδν  τών  ειδών  'Γττιτοκράτουί.” 
” Αρχ."  Αωρον  οίκδς  βοους  έρκος.  ’  ΑρνόγΧωσσον  τδ  Χεπτδν 
πεντάνευρον.  ΤΑ.  ψ.  ψίΧΧωον  έχον  σπέρμα  οι  ψυΧΧοι. 
ω.  ώκιμον  τδ  βασιΧικόν.  ΤΑ ος  Αεξικδν  *  Γτπτοκράτουϊ. 

Έν  φ.  18  β'  Ή  παρούσα  βίβΧος  πέΧει  μονής  τής 
των  Ίβήρων  ήγο υν  Ιατρδνσόφει'  άφιερόθη  δέ  παρ’ 
έμοΰ  Σάβα  ίερομονάχου  εις  τδ  νοσοκομίον  εις  ιατρείο ν 
των  έκεΐσε  νοσούντων _ 

2  (φ.  19  α)·  Ιατροσόφιου. 

α'  (φ.  19  α).  “Ένεστι  μέν  τήδε  τή  βίβΧιρ  Γαληνοί  θερα¬ 
πευτική  διαφόρων  νόσων  δια  των  εύπορίστων  φαρμάκων .” 
ΒιβΧία  δύο.  Τό  Α'  (φ.  19  α)  έκ  κεφ.  ρΧζ~'  (α'.  “Περί  τής  έξεκ- 
καύσεως  κεφαΧαΧγίας.” — β' .  “Περί  τής  άποψύξεως  κεφαΧαΧ¬ 
γίας.” — ...ρλΓ'  “ΙΙρδς καταφοράν.”).  ΊδΒ'  (φ.Ά9 β)  έκ  κεφ.  σκθ' 
(α’ .  “Βάμμα  τριχών  ώςτε  τάς  ποΧιας  μέΧανας  γίνεσθαι.” — ... 
σκθ'  “γάλα  ’ίστησιν”). — β'  (φ.  65 β).  “Περί  διαφοράς  έΧαίου 
καί  τών  έξ  αύτοΰ  συνθέσεων  και  θεραπειών.”  Άρχ.  Αιαφορά 
έστιν  έΧαίου’  χρησώμεθ  α  δέ  έκάστιρ  κατά  τάς  οίκείας 
κράσης  τε  καί  δυνάμεις.  ΤΑ.  περί  σικυωνίου... έστιν 
δέ  τδ  έΧαιον  τοΰτο  θερμόν  καί  Χεπ τομερές. — · γ'  (φ. 
ΊΟ  β).  “"ΑΧας  του  άγιου  Γρηγορήου  τοΰ  Θεολόγου  ’έχον 
ένεργείας  τοιάςδε.”  Άρχ.  Όφθ αΧμίαν  οϋ  ποιεί  έως  γή- 
ρως. — δ'  (φ.  71α).  “Γαληνοί  θεραπείαι  προς  τάς  άπδ  τών 
ίοβόΧων  ερπετών  καί  ιπταμένων  καί  ένυδρων  θηρίων  πΧηγάς.” 
Αρχ.  Σφηκών  καί  μεΧισσών  αρμόζει  έπ’  αυτών  μα- 
Χάχη  Χειουμένη  καί  κατα πΧασσομένη. — ε'  (φ.  74  α). 
“Γαληνού  Περί  ζφων  φθαρτικών  καί  α'ίματος  σπερμάτων  τέ 
καί  ριζών  καί  μεταΧΧικών  καί  Χοιπών  θανατηφόρων  καί  τής 
τούτων  θεραπείας.”  ’Άρχ.  Ζώα  μέν  ούν  έστί  φθαρτικά 
τάδε  κάνθαρίς  βονπρήστις.— ζ"'  (φ.  80  α).  “Γαληνού 
Περί  ζφων  φθαρτικών  περί  βότανών.”  ’Άρχ.  Βοτάνη  άγριο- 
πήγανον  αϋτη  ποιεί  πρδς  τάς  έμπνευματώσει ς  ξευ- 
θεΐσα. — ζ'  (φ.  83  α).  Ιατρική  συναγωγή  Κωνσταντίνου  τοΰ 
Πορφυρογέννητου.  ’Άρχ.  Πρόϊ  Κωνσταντίνον  τδν  θεο- 
στεφή  καί  πορφυρογέννητου  βασιΧέα  τάς  προςτα- 
χθείσας  έπιτομάς  παρά  τής  σής  θειοτάτης  έκ  θεοΰ 
αυτοκρατορίας  περί  τής  ιατρικών  θεωρημάτων  συνα¬ 
γωγής  ’έπευσα  κατά  τδ  δυνατόν  διά  συντομίας  όμοΰ 
καί  σαφηνίας  πάσαν  την  ιατρικήν  έπεΧθεΐν  μηδέν 
κατά  δύναμιν  τών  αναγκαίων  ύπερορών  έκαστον  έκ- 
θέμενος  τών  παθημάτων  πρώτον  μέν  τάς  αίτιας 
τούτων  ΰπα γορεύων  σαφώς,  δεύτερον  τάς  σημειώσεις 
δι’  ών  ραδίως  γνωσθήσονται,  είθ  εξής  την  θερ απείαν 
δι’  ήν  πάντα  κατά  τέχνην  θ ε ραπεύσομεν,  πρότερον 
άπο  κεφαΧής  άρξάμενοι  διά  τό  έκεΐσαι  ήδρυσθέν  τδ 
ίριδν  τής  Χογικής  ψυχής.  Κεφ.  σξα’  (α’  “Περί  τριχών 
ρεουσών.” — β'  “Τριχών  διαφυΧακτικά.” — ...σξ'  “  Περί  μυκήτων 
ήτοι  άμανιτών.” — σξα'  “Περί  ποντίου  μέΧιτος .”)  Τών  κεφα¬ 
λαίων  τούτων  προτάσσεται  (φ.  83  α — 85/3)  “Πι'ναξ  σύν  θεφ  τής 
βίβΧου  τής  πρδς  Κωνσταντίνον.”  Μεταξύ  δό  τοΰ  Πίνακος  καί 
τής  Συναγωγής  (φ.  85  β — 86/3)  1.  “'Η  ιερά  '  Ιιττεοκράτους.” 
’Άρχ.  ΚοΧοκυνθίδι  έντεριώνην,  σκίΧΧης  δπτής  άγα- 
ρικοΰ  άμμωνιακοΰ  άνα  γκίαν  μίαν. — 2.  “  Ιερά  Λογαδίου.” 
’Άρχ.  ΚοΧοκυνθίδι  έντεριώνην  όγκίας  κ'  σκίΧΧης  δπτής 
άγορικοΰ  άμμωνιακοΰ  θυμιάματος. — 3.  “'Ιερά  Γαληνού.” 
’Άρχ.  ΚοΧοκυνθίδος  τοΰ  γ  καφώδους  σκίΧΧης  ώπτής 
άγορικοΰ  άμμωνιακοΰ  θυμιάματος.  ΤΑ.  άκριβώς 
έξειργασμένας  έχεις  έν  τοίς  π ρδςφωνηθ οΐσι  βιβΧίοις 
πρδς  τδν  α ΰτοκράτορα  ΟύάΧεντα’  έμοί  δέ  χρέος  έν- 


ταΰθα  καταπαΰσαι  τδν  λόγον. — η'  (φ.  124α).  “Συμ- 
βοΧαί  Αρισται  δφθαΧμικαί.”  "Αρχ.  “Περί  τοΰ  ίστήσαι  δά- 
κρυον.” — θ’  (φ.  125  α).  “Έκ  τοΰ  Γαληνού  Περί  άντιβαΧΧομέ- 
νων.”  ’Άρχ.  Έν  ’ΑΧεξανδρείμ  φησίν  έπί  τίνος  γυναικδς 
κινδυνευούσης.  “Ιδ.  καί  άνωτέρω  1,  ζ~' . —  Γ  (φ.  128α). 
“ Γαληνού  Πρόϊ  ΓΧαύκωνα  βιβΧίον  πρώτον.”  ’Άρχ.  "Οτι  μέν 
ού  τήν  κοινήν  μόνην  άπάντων  άνθ ρώπων  φύσιν.  Έν 
φ.  144  α·  “Τοΰ  αυτού  Προ;  τον  αυτόν  ΓΧαύκωνα  θεραπευ¬ 
τικόν  βιβΧίον  δεύτερον.”  "Αρχ.  Περί  δέ  τών  καθ’  έκαστον 
μέρος  τοΰ  σώματος  παθών. — ια’  (φ.  175/3).  Συνταγαί.— 
ιβ'  (φ.  176  α).  “Αρχή  σύν  θεφ  ζουΧαπίων  σύνθεσις  Γα¬ 
ληνού.”  Άρχ.  Ζ ουΧάπιον  εις  βήχα  καί  άσθμα  καί  εις 
πυρετόν  καί  δίψαν  καί  θέρμην. — ιγ’  (φ.  184α).  “Αρχή 
σύν  θεφ  Αόγος  πέμπτος  Περί  συνθέσεως  φαρμάκων '  Ωκεανού. ” 
’Άρχ.  Έττί  τοίς  προεκτεθείσι  βιβΧίοις  έπιτίθεμεν  λό¬ 
γον  05  πέμπτος  τής  6Χης  πραγματείας  έστιν.  ΤΑ. 
πεπέρεως  Χευκοΰ  ς"  κ,  μέΧιτος  τδ  άρκοΰν.· —  ιδ'  (φ. 
198  α).  Συνταγαί.  "Άρχ.  “  Ζ ουΧάπιν  καθαρτικόν  εις  έπι- 
Χηπτικούς.”  "Αρχ.  αψινθίου  ύσσώπου  ΐριν  παιονίαν. — 
εε'  (φ.  200α).  “Περί  συνθέσεως  έΧαίων.”  "Επονται  Συν¬ 
ταγαί. — ιίΓ'  (φ.  218  α).  “ θεραπευτικαί  ίατρείαι  συντεθείσαι 

παρά  διαφόρων  Ιατρών  κατά  τήν  έκτεθεΐσαν  άκοΧουθείαν  τοΰ 
ξενώνας.”  ’Άρχ.  Κισσόν  ξηράνας  ή  καί  χλωρόν  κοπα- 
νίσας  άπόβρεχαι  εις  έΧαιον. — ιζ’  (φ.  224  α).  “Αρχή 
σύν  θεφ  Χέξεων  κατ’  άΧφάβητον  τοΰ  σοφωτάτου  Γαληνού 
Περί  βότανών.”  ’Άρχ.  άρκευστον  ή  καντζάρου  ή  κέδρος. 
Άνεμόνης  ήτοι  π οτιρο κΧάστ ρια  καί  μήκον  ή  παπα¬ 
ρούνα.  ΤΑ.  (κολ.)  Στιχάδος  τής  κυράς  τά  δάκρια 
άνθος  κίτρινον.  Στ ροβύΧους  κουκουνάρια.  ΣαρκόκοΧα 
δάκρι  περσικίων.  Σκορπίουρον  τδ  βαμ,βακοβότανον. 
Σοΰβ  δ  χυΧδς  τοΰ  κριθαριού  ή  τοΰ  άΧεύρου.  Σύμ- 
φυτον  έΧέβωρος  Χευκός.  Σισύμβριον  τδ  βάρσαμον. — 
ιη'  (0.228  α).  “Ό  ανδρειωμένος.  Τοΰ  Άνδρειωμε'νου  Ίατρικαί 
παρασημειώσεις  άναγγαίαι.”  “Ε ίς  συνουσίαν.”  κτΧ. 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  ΰπδ  δύο  χειρών  ( άρ .  1  καί  άρ.  2). 

4272.  152.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  115).. 

1  (φ.  4  α)·  “  Φυσιολογία  σνγγραφείσα 

παρά  τοΰ  πανιερωτάτου  μητροποΧίτου  Καυπάκτου  καί  "Αρτης 
Δαμασκηνού”  [τοΰ  Στουδίτου]. 

Προτάσσονται  α'  (φ.  Ια).  Άφιέρωσις.  “Ό  έν  έπισκόποις 
έΧάχιστος  Δαμασκηνοί,  Τιρ  εύγενεστάτιρ  έν  άρχουσι  κΰρ 
Μιχαήλ  τφ  Κ αντακουζηνφ  καί  μεγάΧω  Αομεστίκψ  ευ  πράττειν.” 
— β'  (φ.  2/3).  “Ό  πίνακας  τοΰ  βιβΧίου”  (άτεΧής). 

•Ίδ.  καί  794  (92),  1.  3777  (243).  4259  (139),  2.  4468 
(348),  9. 

2  ( φ .  4°  α)·  Φυσιολογοί  εν  τγ)  καθωμιλημεντ] 

κατ’  Έτηφάνιον  Κύττρου. 

Άρχ.  διά  τής  Ερμηνείας  εις  τδν  πεΧεκάν ον  (άκέφ.)'.,.είς  τήν 
παροΰσαν  φυσιοΧογίαν  αύτοΰ  άνωθεν  άτι  τδ  αίμα  καί 
τδ  ύδωρ  όποΰ  έδραμεν  άπδ  τήν  θείαν  πΧευράν  τοΰ 
Κυρίου.  Έτ-ονται  α'  (φ.  40α).  “Περί  τών  βοθρακών  τής 
γής  καί  τοΰ  νεροΰ.” — β'  (φ.  40/3).  “Ερμηνεία  εις  τούς  βοθρα- 
κούς.” — γ'  (φ.  41α).  “Περί  έπόππου.” — δ  (φ.  41/3).  “Ερμη¬ 
νεία  εις  τδν  ΐποππον.” — ε'  (φ.  42α).  “Περί  χαραδριοΰ.” — 
ζ"  (φ.  42/3).  “Ερμηνεία  εις  τδν  χαραδρών.” — ζ'  (φ.  43  α). 
“Περί  τοΰ  ψιττακού  ήγουν  τοΰ  παππαγά.” — η'  (φ.  43α). 
“ Ερμηνεία  εις  τδν  παπαγάν.” — θ'  (φ.  44/3).  “Περί  τοΰ 


5—2 


36 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


βατραχιού  λίθου." — Γ  ( φ .  44(3).  “Ερμηνεία  εις  τόν  βατράχων 
λίθον.” — ια'  ( φ .  45α).  “Περί  ήδρόψ.” — ιβ'  ( φ ■  45(3).  “  Ερμη¬ 
νεία  εις  τον  ήδρ&ψ.” — ιχ'  (φ.  45/3).  “ΙΙερί  τοΰ  νυκτικόρακος.” 
ιδ'  (φ.  46  α).  “' Ερμηνεία  τοΰ  νυκτικόρακος.” 

3  (Φ·  48  α).  Γεωργίου  τοΰ  ΑίτωΧοΰ 
α'  (φ.  48α).  Διάλογοί  έμμετρος  τοΰ  βοεβδνδα  Πέτρου  μετά 
της  μητρός  αΰτοΰ  Μ ύρτζενας  καί  τοΰ  πατριάρχου  Ίωάσαφ  Ε’. 
"Αρχ. 

Έ,τοΰτην  την  ρήμα  βρίσκεται  ό  βοϊβόνδας  Πέτρος 
της  Μ ύρτζενας  όποΰ  μιλει  της  μάνας  του  μέ  μέτρος. 
Πώί  έδυνήθη  λέχει  της  φρόνημα  καί  με  τάζιν, 
αρχών  6  Καντακουζηνός  όλους  να  μάς  πετάζη. 

~Ζτόν  άδην  πάλιν  όμιλεΐ  μ’  αυτόν  τον  πατριάρχη 
τόν  Ίωάσαφ  καί  πολλά  έχουν  μεχάλη  μάχη. 

“Αν  θέλης  καί  τό  έτος  της  κατάλεπτώς  νά  μάθης, 
όταν  στο  χέρι  την  κρατείς  εις  λάθος  νά  μην  έλθης, 
Είναι  έβδομηνταεπτά  χρόνοι  άπό  τήν  κτήσιν 

καί  χιλιάδες  λέχω  επτά,  π’  'όδραμαν  σάν  τήν  βρύσιν. 
Εδώ  ό  Π έτ ρος  όμιλεΐ  της  μάνας  του  στον  ϋπνον, 
όπ’  άπό  την  πικρίαν  της  κοιμάται  χωρίς  δεΐπνον. 
Εδώ  φαίνεται  τό  ε’ίδωλον  τοΰ  βοΐβόνδα  Πέτρου. 

Ιόν  αδην  έζεζήτησα  ολίγον  νά  μ’  άφήση 
νά  ομιλήσω  μετά  σέν,  ώραν  νά  μου  χαρίση. 

ΤΑ. 

Ό  Αίτωλό$  Γειόργΐ05  τοΰτην  την  ρήμα  γράφει 
καί  λέχει  όσα  έπρεπεν  ή  Μ ύρτζενα  νά  πάθη. 

Όπ’  όναι  δοΰλος  έτοιμος  εις  όσα  τόν  προστάζει 
άρχων  ό  Κ αντακουζηνός  καί  καμνει  τα  μέ  τάζει. 

— (3'  ( φ .  57  α).  “ Αρχή  των  μύθων  τοΰ  Αίσωπου  ποιηθέν  εις 
ρήμα  όμοΰ  μετά  των  επιμυθίων  παρά  Γεωργίου”  [τοΰ  Αίτωλοΰ]. 
“Αρχ. 

’Έκαμεν  ένας  αετός  μέ  άλεποΰ  φιλίαν 

άντάμα  νά  εΰρίσκονται  νά  έχουν  συντροφιάν. 

ΤΑ. 

Ό  μΰθος  λέχει  οι  πτωχοί  δέν  πρέπει  νά  θυμοΰνται, 
τί  κάμνουσιν  οί  άρχοντες  διά  νά  μην  χαλνοΰνται. 
’Ίδ.  ΕΠΤΡ.  II.  ΛΑΜΠΡΟΤ  Νόοί  Έλλην  Αίσωπο!  (έν  τιρ 
’Έτησίω  ήμερολοχίω  τοΰ  έτους  1888  ΚΩΝΕΤ.  ΕΚΟΙνΟΤ 
σ.  325  κ.  έ.) — γ'  (φ.  106  α).  “ 'Ρήμα  πρός  τόν  εύχενέστατον  καί 
τετιμημένον  άρχοντα  Μιχαήλ  τοΰ  Κ αντακουζηνοΰ  ποιηθεΐσα 
παρά  Γεωργίου  τοΰ  Αίτωλοΰ.”  ” Αρχ . 

Νά  επαινέσω  άρχισα  τόν  άρχοντα  τόν  μέχαν 
διατ’  είναι  περισσότερος  παρά  ποΰ  τόν  έλέχαν. 
Αέχω  τόν  Κα ντακουζηνόν  τόν  θαυμαστόν  εις  πάντας 
εις  χνώσιν  καί  εις  πρόσωπον  περνμ  όλους  τούς 
άνδρας. 

ΤΑ. 

Νά  ζήση  χρόνους  εκατόν  καί  νά  τούς  άπεράση 

μέ  πλούτον  καί  μέ  έπαινον  στόν  κόσμον  νά  χηράση 
Καί  τούς  εχθρούς  του  πάντοτε  κάτω  μέ  τά  ποδάρια 
νά  τούς  συντριβή  δυνατά,  σάν  ζύλα  καί  λιθάρια. 

— δ'  (φ.  108α).  “Ύήμα  εις  τόν  εύχενέστατον  καί  τετιμημένον 
άρχοντα  Ανδρόνικον  Καντακουζηνόν,  τής  όποιας  ή  άκροστιχίς 
λέχει  ούτως·  Γεωργίου  Αίτωλοΰ  "Επαινοί  εις  τόν  αύθέντην 
Ανδρόνικον.”  "Αρχ. 

Γερόντων  £χεΐί  φρόνησιν  άν  ήσε  παλλικάρι 

καί  μέσα  εις  τούς  άρχοντες  έχεις  μεχάλην  χάρι. 
’Έχείί  τούς  λόχους  τακτικούς  ήσε  πεπαιδευμένος, 

[ή]  φύσις  σοΰ  τό  έδωκε  νά  ήσε  τιμημένος. 


ΤΑ. 

Ο  λόχος  σου  νά  άπερνμ  εις  όλους  τούς  μπασιάδες 
νά  σ  κόφτουν  νά  σέ  προσκυνοΰν,  όλοι  οί  βοϊβον- 
τάδες 

Νά  Ιδης  άπό  τοΰ  λόχου  σου,  παιδί  α  καί  έχχόνους 
καί  ήτις  δέν  τό  άχαπμ,  πολλούς  νά  έχει  πόνους. 

4  (φ.  III  α).  [Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου  ;]  “  Φυσιο¬ 
λογική  Οιήχησιν  τον  υπερτιμάν  κρασοπατέραν  κυρον 
Πέτρου  τοΰ  Ζυφομοΰστη.” 

“Αρχ. 

Ό  μεθυστής  έζύπνησε  τρίβει  τούς  όφθ αλμούς  του. 
’Ίδ.  κατωτέρω  άρ.  4622  (502),  2  καί  Εεοκανο  Εβοιιβίΐ  άε 
οΙι&ηΒοηβ  ρορπίαίτβδ  Οτβοιριβδ.  Ραι-ΐβ.  1874  σ.  2  κ.  έ. 

Μ εταζύ  των  φ.  112  καί  115  παρενεβλήθησαν  κατά  την 
στάχωσιν  τοΰ  κωδικός  δύο  φύλλα,  τά  φέροντα  νΰν  τούς  αριθμούς 
113  καί  114,  άνήκοντα  εις  τούς  ύπ'  άρ.  3,  β  μύθους  μεταζύ  των 
φ.  68  καί  69.  Τό  δέ  φ.  110  έστίν  άχραφον. 

4273·  1 53·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  115). 

1  (φ.  I  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Δί στιχα. 

Τά  πρώτα  έζ  μετά  διάστιχου  έζηχήσεως. 

2  (φ.  2  α).  “  Επιστολή  δια  τον  κύριον  ημών 
Ίησοΰν  'Κριστόν,  ής  ή  έπιχραφή  έχει  οϋτως'  άναφορά 

Ποντίου  Πιλάτου  ήχεμόνος  τής  Ίουδαίας  πεμφθεΐσα  Ύιβερίιρ 
καίσαρι  εις  Ρώμην,  κρατίστιρ,  σεβαστψ,  φοβερφ,  θειοτάτιρ  καί 
φρονιμωτάτιρ  Α ύχούστιρ.” 

3  ( φ·  2  β).  “Τα  άντιχραφεντα  παρά,  καίσα ρος 
ανχούστου  [Τιβερίου]  πρός  Πόντιον  Πιλάτον  την  ανατολικήν 

διέποντα  αρχήν  χράψας  δέ  καί  την  άπόφασιν  καί  στείλας  αυτήν 
μετά  κούρσορος  Ραχαάλ,  δοΰί  αΰτιρ  καί  στρατιώτας  τόν  αριθμόν 
διςχιλίους.  ” 

4  (φ.  5  α)·  “  Γνώρ,αι  μονόστιχοι  κατά  στοιχεΐον 
έκ  διαφόρων  ποιητών.” 

"Αρχ.  “Είί  άχαθούς  άνδρας.”  Άνήρ  δέ  χρηστός. 

5  (φ.  9  α)·  <ι  Επιγραρ,/εατάριον  τόμον  α'” 

“Άρχίου  Είί  τούς  τέσσαρας  άχώνας.”  —  “Αντιπάτρου 

Είί  Άριαν.” — “  Διοτικοΰ  (γρ.  Διοτίμου  ;)  Είί  Ηρακλήν  καί 
Άνταΐον.”  Έν  τέλει  “  Είί  μαθήματα  Αντιπάτρου.” — “  Αεω- 
νίδου.” — “Αντιπάτρου,”  οπερ  άρχ. 

θειοχένης  Πείσωνι  τόν  τεχνήεντα  κύπελλα 
πέμπει·  χωροϋμεν  δ’  ουρανόν  άμφότερα. 

Υέχραπται  δε  απάντων  τό  κείμενον  μετά  καί  διάστιχου 
έζηχήσεως. 

6  ( φ .  89  α)·  “Ίλιάοος  α  Όμηρου  ραψωδίαν.” 

Μετά  διάστιχου  έζηχήσεως. 

7  (φ.  105  α).  “Επιστολή  προ 5  ’ Αντώνιον  τόν 

ρήτορα.” 

“Αρχ.  Τών  έχκωμίων  άπα ρζώμεθα  λέχειν  σοι,  ώ  θεο- 
δώρητον  καί  άχιώτατον  σμήνος. 

8  ( φ .  105/8).  “  Πρός  τό  άγιώννμον  “Ορον  έν  αυτώ 
τινα,ν  καλουμένονν.” 

"Αρχ.  Π ανοσιώτατοι  καί  πανάρετοι  πνευματικώτατοι 
πατέρες,  τηλαυχεΐς  έμψυχοι  στύλοι  τής  αλήθειας. 

9  (φ.  Ιθ6  α).  Τύποι  επιστολών  είν  Ιερωμένονν. 

ΙΟ  (φ.  113  σ)·  Φωκυλίδου  Στίχοι  ανεπίγραφοι 
χεχραμμένοι  χειρί  νεωτέρα. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


37 


Έν  αρχή  τοΰ  κωδικοί  Μαξίμου  τοΰ  Μαργουνίου  Όμϊλίαι 
(έντυπον  βιβλίον). 

4274·  154-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  185). 

1  ( φ .  I  α).  “  Πλουτάρχου  Χαιρωνε'ως  Περί  παίΒων 
αγωγές.” 

2  ( φ .  41  α).  Ίσοκράτου® 

α'  ( φ .  41α).  “  ΙΙρόί  Αημόνικον  πα ραίνεσις.” — β'  (φ.  59  α). 
“  Πρόί  Χικοκλέα  περί  βασιλείας.” — γ'  (φ.  82  α).  “Εί?  Ευαγόραν 
ε’- γκώμιον .” 

3  ( φ·  ιι6α).  Κανόνες. 

α'  (φ.  116  α).  “Ό  κανών  της  ύφώσεως  τοΰ  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χρίστου.”  ’Άρχ.  Σταύρον  χαράξας. — β'  (φ.  124  β). 
“"Ετερος  κανών  τοΰ  κυρίου  καί  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου .” 
Αρχ.  Χριστός  γενάται  δοξάσατε. — γ'  (φ.  125  α).  “"Ετερος 
κανών  ιαμβικός.”  "Αρχ.  Εϋεπίης  μελέεσιν. — δ'  {φ.  139α). 
“Ό  κανών  των  θεοφανείων  ποίημα  κυρίου  Κοσμά.”  "Αρχ. 
Βυάοΰ  άνεκάλυψε  πυθμένα. — ε'  (φ.  139 β).  “"Ετερος  κανών 
ιαμβικός  τοΰ  άγιου  Ίωάννου τοΰ  Δαμασκηνού.”  "Αρχ.  Στοίβει 
θαλάσσης. — 5~’  (φ.  152  α).  “Ό  κανών  της  άγιας  καί  μεγάλης 
Αευτέρας  ποίημα  κυρίου  Κοσμά.”  "Αρχ.  Τω  την  άβατον. — 
ζ'  (Φ·  154α).  “'Ο  κανών  της  άγιας  καί  μεγάλης  Τρίτης,  ποίημα 
κυρίου  Κοσμά.”  ’Άρχ.  Τψ  δύγματι. — η  (φ.  155  α).  “'Ο 
κανών  της  άγιας  καί  μεγάλης  Τετάρτης  ποίημα  κυρίου  Κοσμά.” 
’Άρχ.  Της  πίστεως. — θ'  (φ.  157  α).  “Ό  κανών  της  άγιας  καί 
μεγάλης  Πέμπτης  ποίημα  κυρίου  Κοσμά.”  ’Άρχ.  Τμηθείς 
τιμάται. — 1'  (φ.  164  α).  “Ό  κανών  των  Βαί'ων."  "Αρχ. 
"Ωφθησαν  αί  πηγαί  της  αβύσσου. 

Έν  τέλει·  1717  Α ύγούστου  21  ό  παρών  κανών  εΐληφεν 
πέρας  έκ  χειρός  τοΰ  θεοδώρου  Μ πογδιάνου. 

4  ( Φ·  ΐ7ο  α).  “  Φωκυλίδου  ΤΙοίημα  νουθετικόν.” 

5  (φ.  1 32  β).  “Ιγνατίου  τον  ευλαβέστατου  σκενο- 
φνλακος  της  μεγάλης  εκκλησίας.” 

"Αρχ.’Άκουσον  &  παΐ  της  έμής  συμβουλίας. 

Απαντα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4275·  χ55·  Χαρτ.  8.  XVIII.  {φ.  138). 

Όμηρου  Ιλιάδθ5  Α — Η. 

Κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4276.  156.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  216). 

1  ( φ .  I  α).  “’Τετζετα  εις  το  νά  Ιατρενσης  άνθρωπον 
εμπαθή  όπου  κινδυνεύει  εις  οκτικαν.”  “  Τοΰ  σιορ  Δόλιου.  ” 
’Άρχ.  λαμβάνεις  μίαν  φοΰκταν  ραδίκια  μέ  τάς  ρίζας 

καί  μαρούλια  άλλα  τόσα  καί  ζωχούς  άλλους  τόσους  μέ 
τάς  ρίζας,  καί  άλλαις  τόσα ις  καυκαλίθ ραις.  Τέλ.  καί 
θέλεις  θαυμάσει  εις  την  μεταβολήν  σου. 

2  ( φ .  2  α).  “  Άπόκρισις  μικρά  τις 

τοΰ  μεγάλου  ρήτορος  τής  μεγάλης  έκκλησίας  Μτταλασίου 
προς  τούς  έρωτήσαντας  ποΰ  δει  τίθεσθε  την  μερίδα  τής  Παναγίας 
έν  τή  ίερμ  προςκομιδή.” 

’Άρχ.  Επειδή  άνωθεν  μεν  καί  έξ  αρχής  άφ'  οδ  ή 
άγια  καί  νύμφη  τοΰ  Χρίστου  ίκκλησία. 

3  (Φ·  33  α)·  “  Τ°υ  σοφωτάτον  μεγάλου  λογοθέτου 
κυρίου  κυρίου  Ίωάννου  Περί  τής  ίεράς  κοινωνίας  των  άχράντων 

μυστηρίων .” 

Άρχ.  Συμφώνως  πάσι  τοΐς  ίεροΐς  καί  θεοδιδάκτοις 
διδασκάλοις  τής  ήμετέρας  καθολικής  έκκλησίας. 


4  (φ.  42  α)·  “  Ιστορία  Βιηγηματικη  τον  πόλεμόν 

όπου  ΐγινεν  παρά  των  Τούρκων  εί$  τό  κάστρο  την  Β ιένα, 

ήγουν,  τό  κοινώς  λεγόμενον  Μ πέτζη,  άπαντα  τοΰ  πολέμου  καθ’ 
ειρμόν,  ήγουν  την  αιτίαν  τοΰ  πολέμου,  τά  τοΰ  πολέμου,  καί  τα 
αύτοΰ  αποτελέσματα,  καί  μετά  την  νίκην  δσα  ’έγιναν,  μετα- 
γλωττισθέν  έκ  τοΰ  λατινικού  εις  την  κοινήν  τοΰ  'Ρ ωμαϊκοΰ 
γλώτταν.” 

’Άρχ.  “Προοίμιον  τής  ιστορίας.”  Φαίνεται  δτι  οί  Ότμάνοι, 
ήγουν  ή  βασιλεία  των  Τ ουρκών,  εις  δσα  βασίλεια  καί 
αύθ εντίαις  έκυρίευσαν  καί  υπόταξαν  νά  μήν  τά  υπό¬ 
ταξαν  μέ  πολέμους  βασιλικούς  καί  δοξασμένους,  άλλα 
τούς  περισσώτερους  τόπους  όποΰ  έκυρίευσαν  νά  τούς 
έκυρίευσαν  μέ  δόλους.  Τέλ.  Ευθύς  μετά  τούτον  τόν 
πόλεμον  εύρίσκοντα ς  καιρόν  ό  δοΰκας  τής  Αορένης 
έκτύπησε  τό  καστέλλι  τοΰ  Μ παρκάν,  τό  όποιον  μετά 
ολίγης  μάχης  τό  έπερίλαβε,  καίγωντας  καί  γκρεμνή- 
ζοντάς  το  έως  έδάφους  ταΐς  δύναμαίς  του.  "Επειτα 
μαζή  βλα  τά  στρατεύματα  έκίνησαν  προς  τήν  Μττοΰδαν 
μέ  έλπίδα  διά  νά  τήν  περιλάβουν  καί  αυτήν,  καί  ούτως 
νά  διαβοΰν  εις  μεγαλιώτεραις  νίκαις  μέ  τήν  δύναμιν  τοΰ 
θεοί)  άμήν.  Τέλος  τής  ιστορίας  τοΰ  πολέμου  τής  Β ιένας. 

"Επονται  δίκην  επιμέτρου  α'  (φ.  93α).  “Περί  τής  είδήσεως 
τής  νίκης  όπως  δλη  ή  Ιταλία  έχάρι.”  "Αρχ.  Εύθύς  όποΰ  ό 
δεσπότης  Χριστός  έχάρισε  τήν  νίκην  των  Χριστιανών 
καί  έλευθερώθη  ή  Β  ιένα  άπό  τήν  πολιορκίαν  των 
έχθρών. — β'  ( φ .  94/3).  “Περί  των  στρατευμάτων  των  Αεχών 
καί  των  Άλεμάνων  καί  τής  τάξεως  αυτών.”  ’Άρχ.  Τό  λέχικον 
στράτευμα  στέκεται  εις  έξη  διάφορα  γένει  των  ευγε¬ 
νικών  στρατιωτών. 

5  (φ.  97  α)·  “  Αιηγησις  της  άλωσεως  της  Μττοΰνταϊ 
καθ’  ειρμόν  έφήμερον  πώς  καί  πότε,  καί  τίνι  τρόπον  έπολιορκήθη 
καί  άλώθη  ύπό  τών  Χριστιανών  δοθέν  παρά  τών  έκεΐσε  εύρε- 
θέντων  φίλίστορικών ,  εις  τό  βασιλικόν  τάμπαρον,  άρχινόντας  άπό 
τό  κωμοράνι  μεταγλωτισθέν  άπό  Ιταλικόν  εις  ρωμαϊκόν  παρά 
τοΰ  λογιωτάτου  άκέστορος  κυρίου  Ιακώβου  τοΰ  Κεφαλληναίου- 
προτροπή  τοΰ  ένδοξοτάτου  άρχοντας  καί  μέγα  λογοθέτου  πάσης 
Ούγκροβλαχίας  κυρίου  Κωνσταντίνου  τοΰ  Μπρανκοβιάνου.” 

’Άρχ.  “Ε ύφημερίς  άριθμός,  άπό  τό  βασιλικόν  τάμπαρον  πρός 
τό  κομαράνι,  κα  Ιουνίου  αχ πζ~' ."  * Αν  καλά  καί  άκόμι  έως 
τό  παρόν  δέν  άρχησαν  τά  στρατεύματα  τόν  πόλεμον, 
μέ  όλα  τοΰτα  δέν  άφίνομε  παρά  νά  δώσωμε  εις  γραφήν 
ωσάν  κάποιαν  εϊδησιν  εις  έκείνους  όποΰ  έχουν  πόθον 
νά  μάθουν  κατά  πλάτος  ταΐς  κατασκευαΐς  όποΰ  τριγύρου 
εις  αύτόν  τόν  πόλεμον  γίνονται. 

6  (φ.  ιδο  α).  “Περί  κατασκευής  άνθρωπον.” 

"Αρχ.  Συνέστηκεν  ό  κόσμος  &  παμφίλτατε  έκ  τεσσά¬ 
ρων  στοιχείων. 

Κεφ.  σλα',  ών  τελευταΐον  “περί  οφθαλμού ”  κατά  τόν  έν 
τέλει  προςηρτημένον  πίνακα. 

Μεταξύ  τών  φ.  212  καί  213  έξερρύησάν  τινα  φύλλα,  περι- 
έχοντα  τό  τέλος  τής  συγγραφής  καί  τήν  άρχήν  τοΰ  έν  τέλει 
πίνακας  τών  κεφαλαίων  αυτής. 

4277·  157-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.  184). 

χ  ( φ .  ία).  “Έκ  τών  τοΰ  σοφιστοΰ  Συνεσίου.” 

Εΐσί  δ’  έπιστολαί,  ών  παρέχεται  τό  κείμενον  μετά  διάστιχου 
έξηγήσεως  καί  παρασελιδίων  σημειώσεων. 

Έν  φ.  1  α·  Καί  τάδε  ξύν  τοΐς  άλλου  Γεωργίου 
Νικολάου  Κιρου. 


38 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  (φ.  ΐδ2  β).  “  Τω  κυρ  Βασιλεία)”  Έπιστολ-ή. 

’Άρχ.  Περικοπήν  έπιστολής  του  Συνεσίου  ήτηκάς  με 
διασαφήσειν  σοι. 

4278.  158.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.363). 

1  ( φ .  2  α).  “ ' Ανθολογίας  διαφόρων  επιγραμμάτων 

εις  έπ τα  βιβλία  διηρημέ νης  τό  πρώτον.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  καί  παρασελιδίων  σημειώσεων 
άλλ’  άμφότερα  έξικνοΰνται  μόνον  μέχρι  του  μέσου  τοΰ  λα 
κεφαλαίου  ( φ .  34(3).  ’Άρχονται  δ’  αί  παρασελίδιοι  σημειώσεις 
(φ.  1/3)  ώδε'  Ύέσσαρές  είσιν  αγώνες,  Όλύμπια,  Χέμεα, 
" Ισθμια  καί  Πύθια"  τούτων  δέ  οι  μέν  τρεΐς  έν  ΙΙελο- 
πονήσψ  έτελοΰντο,  ά  δδ  τέταρτος  των  Πυθίων  έν 
Αελφοΐς'  ών  τα  μέν  Όλύμπια  καί  Νδμεα  εις  Λία 
έτελοΰντο,  εις  Ποσειδώνα  δέ  τα  " Ισθμια ,  τα  δέ  Πύθια 
εις  Απόλλωνα.  Τό  δδ  έπίγ  ραμμα  τδ  παρόν  τάναντία 
λέγει,  καί  τοϊς  νικώσιν  έν  Ό λυμπίοις  τύπιρ  Αρκαδίας 
κότινος  έδίδετο  ’έπαθλον  καί  βραβεΐον,  δπερ  ήν  θαλός 
έλαίας  άγριας,  έν  δε  Αελφοΐς  μήλα,  άπέρ  είσι  πρόβατα, 
κατά  δέ  τούς  άκριβεστέρους  όπώραι,  καί  άκρόδρυα 
μηλέας,  έν  δέ  τιρ  ίσθμιρ  της  Κόρινθόν,  κλάδος  πίτυος, 
-ήτοι  κουκουναριάς,  ής  τίνος  ό  καρπός  λέγεται  κώνος, 
έν  δέ  Κεμέρ.,  χώρα  τής  “Ηλιδος  τοΰ  κοινώς  λεγομένου 
Ταστοΰνι’  κατά  δέ  τινάς  τά  Νδμεα  κεΐται  μεταξύ  τών 
Κλεωνών  τής  φ λιοΰντος  τής  Κόρινθόν  καί  τοΰ" Αργους. 

2  (φ.  8ι  α).  Όμηρου  Οδύσσειας  Α — Η. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως,  χωρούσης  μέχρι  τέλους,  καί 
παρασελιδίων  σημειώσεων,  αϊτινες  μόνον  μέχρι  τινδς  εΰρηνται 
έν  συνεχείς.,  εΐτα  δέ  σποράδην.  Τά  σχόλια  άρχ.  Σωφροσύνη 
τής  ποιήσεως  ταύτης  ό  κεφαλαιοδέστατο ς  σκοπός,  καί 
φιλανδ ρίαν  παιδεύει  εϋνομον  τό  βιβλίον  τοΰτο  προ- 
θέμενον  την  Πηνελόπην. 

3  (Φ·  35 1  α)·  “Όμηρου  Πατραχομυομαχία.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

Τά  φ.  70 — 80  άγραφα. 

4279·  1 59·  Χαρτ·  8·  XV.  (0.71). 

1  ( φ .  I  α).  Επιλύσεις  $εολογικών  ζητημάτων. 

α’ .  “  Διατί  φησίν  ό  Απόστολος  διδάσκειν  γυναικί  ούκ  έπι- 
τρέπω.” — β’ .  “  Ποταπόϊ  ήν  ό  χοΰϊ  δν  ό  θεόί  έλαβεν  εις  την  τοΰ 
Άδάμ  πλάστου ργίαν — ” 

Περιλαμβάνονται  δ'  έν  ταί ς  άποκρίσεσι  χωρία  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου,  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου,  Ίωσηττου  καί  άλλων. 

2  ( φ .  19  α).  “Περί  κοινής  συλλαβής  και  των  ττοδών 
των  Ιάμβων,  ελεγείων  τε  καί  ηρωικών  περί  στίχων.” 

3  (φ.  27  α).  Περί  τών  μερών  του  λόγου. 

4  (φ.  28  α).  Αστρονομικά. 

Περί  τροπών  τοΰ  ήλιου,  Πλειάδων,  άξονος  καί  πόλων,  ζωδιακού 
κύκλου,  απλανών  αστέρων  καί  μηνών. 

5  (φ.  3°  β)·  “  Μανουήλ  τοΰ  σοφωτάτον 

μεγάλου  ρήτορος  τής  άγιωτάτης  μεγάλης  εκκλησίας  Κων¬ 
σταντινουπόλεως  νέας  νώμης,  τοΰ  ίκ  Πελοττονήσου,  Εύχή  πάνυ 
ωραία  εις  τόν  πατέρα  θεόν  διά  στίχων  ήρωϊκών.  Στίχοι  μδ'.” 
“Αρχ.  Ό  πάτερ  άμβροτε.  ουρανίων  ύπερήμενε  θώκων 
Τδλ.  Ω  πάτερ,  ώ  κρείων.  τό  δέ  μοι  κρήηνον  έέλδωρ. 

6  (φ.  33  α)·  Ιαμβική  ευχή  ανεπίγραφος. 


"Αρχ.  (άκέφ.)... 

νόμων  τέ  τών  σών  έκτραπείς  άφραδ μόνως. 

Τελ. 

να'ι  Κριστέ  μου  ναι  καί  θεοΰ  μύνε  γόνε. 

Στίχοι  12. 

7  (Φ·  33  β)·  "Τοΰ  αύτοΰ  Εις  την  μακαριωτατην 
άειπάρθενον  Μαρίαν,  την  μητέρα  τοΰ  αληθινού  θεοΰ  καί 
σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χριστού,  την  αληθώς  Θεοτόκον.” 

”Αρχ· 

Ό  μέγα  παρθ ενίης  κλέος,  εΰχος  τέ  στέφανός  τε. 
Τελ. 

καί  ούκ  άξιον  έσ  κρείττως  φερέτω  μοίραν  με. 

Στίχοι  25. 

8(0.  34/3)·  “Εΐςτόναγιον  Ιωάννην  τόν  βαπτιστήν.” 
Άρχ. 

ΤΩ  Χριστοΐο  άνακτος  κήρυξ  παΐ  Ζ αχαρίου. 

Τελ. 

ή  τάχα  κεν  πρεσβείη  σή,  πέρας  έσθλόν  όπάζοι. 
Στίχοι  13. 

9  {Φ·  35  β )·  "  Ηρωελεγεΐον”  Εις  την  Θεοτόκον. 
’Άρχ. 

Ώ?  τό  πάλαι  Β ύζαντος  έρύσαο  ιερόν  άστυ 
αιχμής  βαρβαρικής,  οϊδμασιν  είναλίοις. 

Τδλ. 

Μ  ή  παρίδης  μη  άνασσα  τεάς  δεόμεθα  κάκωσιν 
λήξιος  εΰσεβέος,  δός  χάριν  άντομένοις. 

Έν  τέλει'  Τδρμα  έσθλών  ’έπων  ήδ’  άγιων. 

Στίχοι  10. 

Καί  αί  ΰπ'  άρ.  6 — 9  έμμετροι  Εΰχαί  φαίνονται  ποιηθεΐσα 
υπό  Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρη'τορος. 

ΙΟ  ( φ .  36  α).  Κάτωνος  'Ρωμαίου  Γνώμαι 
κατά  μετάφρασιν  Μαξίμου  τοΰ  Πλανούδη. 

1 1  ( φ .  6φ  α).  “  Στίχοι  ιαμβικοί  εις  τους  οκτώ  ήχους 
καί  ό  πρόλογος  διά  στίχων.” 

Ό  Πρόλογος  άρχ.  Αέλτος  πέφυκα  τών  φαεσφόρων  μία. 
Τδλοϊ  τοΰ  πλαγίου  δ'  ήχου *  II άσι  π ροφαίην  Δαμασκών 
Ίωάννου. 

Στίχοι  39. 

12  (φ.  65  α).  “  Ετεροι  εις  τους  τεσσαρας  Εΰαγγε- 
λίστας  ιαμβικοί  τοΰ  γραφεως.” 

“Αρχ.  Καινής  άγλαοΰς  μύστας  καί  λογογράφους. 

Τδλ.  Χριστόφορος  ύστατος  τών  μονοτρόπων. 

Στίχοι  7. 

1 3(Φ·  65  α).  “  ΗρωϊκοιεΐςτοαγιουΕυαγγελιουτελος.” 
“Αρχ.  Κ οίρανος  ύφιμέδων  θεοΰ  υιός  αύτογεννήτωρ. 

Τδλ.  π εντακοσίοις  θ'  άμα,  έν  ίνδίκτω  τέταρτη. 

Στίχοι  14. 

14  (φ·  65  β).  “Στίχοι  ηρωικοί”  Εις  τους  Εΰαγ- 
γελιστας. 

"Αρχ.  “  Ε 1 5  τόν  ΜατΡαΐον.” 

ΜατΡαίου  τόδε  έργον  άριστοπόνοιο  κλεινού  τελώνου. 
Τδλ. 

ένθεν  όλεθ ροτόκον  αιρέσεων  ήμβλυνε  φρένα. 

Στίχοι  17. 

15  ( φ·  67  α).  “  Περί  προςκννήσεως  τής  άχραντον 
είκόνος  τοΰ  κυρίου  καί  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χριστού  τοΰ 

άληθινοΰ  θεοΰ,  Αόγοϊ  τοΰ  άγιου  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


39 


ΐ6  ( φ .  68  α).  “  Τίερί  των  αγίων  εικόνων  Επίτομη 
τί;  ήκριβωμένη  άπδ  τε  του  αύτοΰ  άγιου  Θεοδώρου  τοΰ 
Στουδιώτου,  καί  των  πρακτικών  τής  άγια ;  έβδόμη;  συνόδου, 
επί  τη ;  πατριαρχίας  των  άγιωτάτων  πατριάρχων  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Γερμανού  καί  Νικηφόρου.” 

17  ( φ·  7°  α)·  “Τοΰ  σοφωτάτου  καί  άγιωτοίτον 
Ιωάνναν  μονάχου  τοΰ  έκ  Δαμασ-κόθεν.  Περί  των  άγιων 
καί  σεπτών  εικόνων.  Κεφάλαια  κε' .” 

428ο.  ΐ6θ.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  291). 

Φωτίου  Έπιστολαί  σμθ'. 

Ή  τάξις  των  Επιστολών  εν  τφ  κώδικι  διάφορο;  τ  εν  τη 
έκδόσει  τοΰ  ΒΑΛΕΤΤΑ.  Έν  Αονδίνφ  1864.  Διό  εν  τφ  κατω¬ 
τέρω  έλέγχφ  δηλοΰμεν  μεθ'  έκάστην  επιστολήν  εν  παρενθέσει 
τον  αριθμόν  δν  φέρει  έν  τη  είρημένη  έκδόσει. 

α'  (φ.  Ια).  “  Φωτίου  άρχιείΓκτκόΐΓσυ  Κωνσταντινου-π-όΧεωδ 
Έκ  τη ;  πρό;  Μιχαήλ  τόν  άρχοντα  Βουλγαρία;  επιστολή;  Τί 
έστϊν  έργον  άρχοντα;.”  (ίΓ'). — β’  (φ.  38  α).  “Έγκόκλιοϊ 
επιστολή  πρό;  τού;  τη;  Ανατολή;  αρχιερατικού;  θρόνου;, 
7 Αλεξανδρεία;  φημί  καί  των  λοιπών,  έν  η  περί  κεφαλαίων 
τινων  διάλυσιν  πραγματεύεται  καί  ώ;  ού  χρή  λέγειν  έκ  τοΰ 
πατρό;  καί  τοΰ  υίοΰ  τό  πνεύμα  προέρχεσθαι,  άλλ’  έκ  τοΰ  πατρό; 
μόνον .”  (δ') — -γ’  (φ.  49  α).  “  Βάρδα  μαγίστρφ  πατρικίιρ  καί 
κουροπαλάτη.”  (ρνζ'). — δ'  ( φ .  51/3).  “  Τιρ  αϋτιρ  πρεσβεία 
υπέρ  Χριστοδούλου  άσηκρήτι;  κινδυνεύσαντο;.”  (ρνη') — ε'  (φ. 
51/3).  “Ιωάννη  πρωτοσπαθαρίφ  καί  στρατηγφ  Πελοπονήσου.” 
(σιδ'). — ζ"'  (φ.  52  α).  “  Βάρδα  μαγίστρω  πατρικίιρ  καί  κουρο¬ 
παλάτη  περί  κληρικοΰ  τοΰ  Βλασίου  κινδυνεύσαντο ;.”  (ρνθ'). — 
ζ'  ( φ .  53  β).  “  Παάλιρ  μοναχίρ  άποστατήσαντι.”  (ροε'). — 
η'  (φ.  53/3).  “Βάρδςι  καίσαρι  Καί  στρατηγφ.”  ( ρξ' ). — θ'  (φ. 
54  β).  “Ιωάννη  μητροπολίτη  Ηράκλειά;.”  (ρμη').-Γ  ( φ . 

54  β).  “  Σεργίφ  μαγίστρφ  καί  λογοθέτη  τοΰ  δρόμου.”  (ρξα’). 
— ια'  (φ.  55  α).  “Ε ύσταθίφ  πατριάρχη  Αντιόχεια;.”  (σκε'). 
— ιβ'  {φ.  55  β).  “  Μονάζοντι  τινί  έμπ εσόντι.”  ( ρπ' ). — ιγ'  (φ. 

55  β).  “Βασιλείφ  πατρικίιρ  καί  έπάρχ ιρ  πόλεω;.”  (ρξ'). — 

ιδ'  (φ.  56  α).  “Σεργίφ  μαγίστρφ  καί  λογοθέτη.”  ( ρξβ' ). — 
ιε'  (φ.  56  α).  “Σάβμ  ηγουμένφ  των  Πισσάδων.”  [ΒΑΑ. 
Πατσάδων .]  (ρπβ'). — ιίΓ'  (φ.  56Λα).  “Ήλίρ  πρωτοσπαθαρίφ.” 
(σνί~'). — ιζ'  (φ.  56°·  α).  “ Ιωάννη  μητροπολίτη  Νικομήδεια;.” 
(ρξε'). — ιη'  (φ.  5όΛ  β).  “  Μηχαήλ  τιρ  θεοστέπτφ  βασιλεΐ.” 

(σκα'). — ιθ’  (φ.  58/3).  “Τφ  αύτφ.”  ( σκβ' ). — κ'  (φ.  59  α). 
“Άθανασίφ  μοναχίρ  ήσυχάζοντι.”  (σμθ'). — κα'  (φ.  59  β). 
“  θεοφίλάτφ  πατρικίφ  καί  στρατηγφ  Άρμενιακφ.”  (ριθ'). — 
κβ'  (0.60  α).  “  ϊίαντολέοντι  πρωτοσπαθαρίφ.”  (σθ'). — κγ'  (φ. 
60)8).  “Ίγνατίφ  έπισκόπφ  Αόφων.”  (ρο'). — κδ'  (φ.  61α). 
“  Γεωργίφ  μητροπολίτη  Νικομήδεια;”  (σκόΓ'). — κε'  (φ.  61/3). 
“Ζώσιμο,  μονάζοντι  καί  ησυχαστή.”  ( σνγ' ). — κίΓ'  (φ.  61/3). 
“Άθανασίφ  μοναχίρ  καί  ήσυχάζοντι.”  (σν'). — κζ'  (φ.  62α). 
“Τφ  αύτφ.”  ( σνα' ). — κη'  (φ.  62/3).  “Ιωάννη  μητροπολίτη'Ή,ρα- 
κλεία;  τη;  έπαναστάσεω;  τη;  κατά  τη;  Άρμενεία;  συνισταμένη;” 
(σκθ'). — κθ'  (φ.  63  α).  “  Αέοντι  σπαθαρίφ  τιρ  έπίλεγομένω 
Αράκοντι.”  (σ ι5~'). — λ'  (φ.  64α).  “Γρηγορίφ  σπαθαροκανδιδάτφ, 
αίτησαμέ νφ  λύσιν  απορία;”  (ξα'). — λα'  (φ.  65/3).  “Τ αρασίφ 
πατρικίφ  άδελφφ  ήγαπημένφ.”  (ιβ'). — λβ'  (φ.  68  α).  “  θεο- 
κτίστφ  ηγουμένφ.”  (ξθ').· — λγ’  (φ.  68 β).  “Ιωάννη  σπαθαρίφ 
τφ  Χρυσοχέρη.”  (νβ’). — λδ'  (φ.  68/3).  “Τιρ  αύτφ.”  ( νγ' ). — 
λε'  (φ.  69  α).  “Τιρ  αύτφ.”  (νδ'). — λζ~'  (φ.  69  α).  “  Τιρ  αύτφ 
Ιωάννη  τφ  Χρυσοχέρη.”  ( νε' ). — λ^'  (φ.  69/3).  “Τιρ  αύτφ.” 


(ϊ'ίΓ'). — λη'  (φ.  69/3).  “Τιρ  αύτφ.”  (νζ’). — λβ' (0.70α).  “Τιρ 
αύτφ.”  (νη'). — μ'  (φ.  70α).  “Τ ιρ  αύτφ.”  ( νθ' ). — μα' (0.  70/3). 
“ θεοδώρφ  μητροπολίτη  Ααοδικεία;.”  (πζ~'). — μβ'  (φ.  70/3). 
“ Βαρνάβα  μονάζοντι.”  (ρβ’). — μγ’  ( φ·  70/3).  “Σωφρονίφ 
μονάζοντι.”  (ργ'). — μδ'  (φ.  71α).  “ Αέοντι  γεγονότι  λογο¬ 
θέτη  τιρ  Μαδιάμ.”  (οδ'). — με'  (φ.  71/3).  “Τ ω  αύτφ.”  (ρλ £"'). 
■ — μζ~’ (φ.  72α).  “Γεωργίφ  διακόνφ  καί  ξενοδόχφ.”  (ρπγ'). — 
μζ'  (φ.  72α).  “Άλεξάνδρφ  κ&μητι.”  (ρξγ'). — μη’  ( Φ·  72/3). 
“Βασιλείφ  κοιαίστορι.”  (ρξε').-μθ'  (φ.  72  β).  “Ιωάννη 
πατρικίφ  καί  σακελλαρίφ,  τό  κατά  τό  Αημόχαριν.”  ( ρκ' ). — 
ν'  (φ.  73α).  “ Ιωάννη  πατρικίφ  καί  σακελλαρίφ,  κατά  τού; 
Αγγουριού;.”  (σα'). — να'  (φ.  73/3).  “Σεργίφ  άδελφφ.” 
(η). — νβ'  (φ.  75/3).  “ Άναστασίφ  φορολόγφ.”  ( ρλη' ). — νγ’ 
(φ.  76α).  “Τιρ  αύτφ.”  (ρλθ'). — νδ'  ( φ .  76α).  “Τιρ  αύτφ.” 
(ρμ'). — νε'  (φ.  76  α).  “Σεργίφ  άδελφφ.”  (θ'). — νζ~'  (φ.  79  α). 
“Γαλάτωνι  άσηκρήτη;”  (ρλδ'). — νζ'  (φ.  80α).  “Ιωάννη 
σπαθαρίφ.”  (ρλβ'). — νη'  (φ.  80α).  “Μιχαήλ  πατρικίφ  καί 
σακελλαρίφ.”  (ρκα'). — νθ'  (φ.  80α).  “Αέοντι  λογοθέτη  τφ 
Μαδιάμ.”  (οε').-ξ'(φ.  80 β).  “Άρσενίφ  μοναχίρ.”  (ρδ'). — 
ξα'  (0.  81α).  “Ιωάννη  πατρικίφ  καί  στρατηγφ  Έλλάδο;.” 
(σ'). — ξβ'  (φ.  81  α).  “ Γεωργίφ  διακόνφ  καί  ξενοδόχφ.” 

(μθ'). — ξγ'  (0.  81  α).  “Ιωάννη  φίλοσοφοΰντι.”  (οη'). — 

ξδ'  (φ.  81/3).  “Τιρ  αύτφ.”  ( οθ' ). — ξε'  (φ.  82α).  “θεοδώρω 
ηγουμένφ.”  ( μγ' ). — ξζ~'  (φ.  84/3).  “Μ  ητροφάνη  μοναχίρ 
άποστατήσαντι.”  (ροβ’). — ξζ’ (φ·  84/3).  “Τίρ  αύτφ.”  (ρογ'). 
— ξ'θ'  ( Φ·  84/3)·  “Βάρδφ  πατρικίφ  καί  στρατηγφ  Μακεδονία;.” 
(ριζ'). — ξθ'  (φ.  85  α).  “Εύθυμίφ  μονάζΌντι  προ;πεσόντι.” 

(ροθ'). — ο  (0.  85/3).  “ Ίγνατίφ  έπισκόπφ  Αόφων.”  (ροα'). 
- — οα'  (0.  85/3).  “ θεοδώρφ  μητροπολίτη  Ααοδικεία;”  (πζ'). 
• — οβ'  (φ.  85  β).  “Τίρ  αύτφ  μητροπολίτη.”  (ρξζ~’). — 

ογ'  (φ.  86  α).  “Σεργίφ  άδελφφ.”  (δ'). — οδ'  (0.  87  α). 
“Ιωάννη  πατρικίφ  καί  σακελλαρίφ  κατά  τού;  Αγγουριού;” 
( σβ' ). — οε'  (0.  87  α).  “Εύλαμπίφ  άρχιεπισκόπφ  καί  σκευο- 
φύλακι.”  (λα'). — οζ~'  (φ.  88α).  “Εύσχήμονι  άρχιεπισκόπφ 
Κ αισαρία;  Καπαδοκία ;.”  (λ?"'). — οζ’  (φ.  88/3).  “Τίρ  αύτφ.” 

(λζ'). — οη'  (φ.  89α).  “Ίγνατίφ  ηγουμένφ  μονή;  τη;  έν 

Χρυσοπόλει.”  (μίΓ'). — οθ’  (φ.  90α).  “Ταρασ/ιρ  άδελφφ.” 
(σκ'). — π'  (0.  90  α).  “ Ιωάννη  σπαθαρίφ.”  (σιζ'). — πα'  (φ. 
90/3).  “Κ ωνσταντίνφ  σπαθαρίφ  γένου;  όντο;  Τυρηνων  καί 
δυστροπευομένφ.”  (ρλγ'). — πβ'  (φ.  90/3).  “Αέοντι  λογοθέτη 
γεγονότι  καί  μονάσαντι  υπό  δοκοΰντο;  φίλου  παραλυπέντο;.” 
(ρνζ~'). — πγ'  (φ.  91α).  “Βασιλείφ  πράκτορι.”  (ρξζ~'). — πδ 
(φ.  91/3).  “Θεοφάνη  διακόνφ  καί  πρωτονοταρίφ.”  (ρθ'). — 
πε'  ( 0 .  92α).  “Μάρκιρ  Σικελφ  μονάζοντι.”  (ρπα).· — πζ~'  (φ. 
92/3).  “Μιχαήλ  πρωτοσπαθαρίφ.”  (σια').-πζ'  (φ.  93/3). 
“Ιωάννη  πατρικίφ  καί  σακελλαρίφ  κατά  τού;  Άγγουρίου ;.” 
(σγ'). — πη '  (φ.  93/3).  “ θεοδώρφ  μητροπολίτη  Ααοδικεία;.” 
(πη'). — πθ'  (φ.  93/3).  “ Γεωργίφ  διακόνφ  καί  ξενοδόχφ.” 
(ρι'). — V  (Φ·  94  α).  “Τ<ρ  αύτφ  ξενοδόχφ.”  (ρπε').-ί,α'  (φ. 
94  α).  “ Σάβα  ησυχαστή  κατά  των  άποστατων  γεγονότι.” 

(ροΓ').· — ί,β'  (φ.  94/8).  “Βαάνη  πραιποσίτφ  καί  πατρικίφ.” 
(ρκβ'). — -ξγ'  (0.  95  α).  “ Άθανασίφ  μονάζοντι  καί  ήσυχαστη.” 
(σνβ'). — ξδ’  (0.  95  α).  “Ιωάννη  πατρικίφ  καί  στρατηγφ  'Ελ- 
λάδο;.”  (ριη'). — ξε’  (Φ·  95/3).  “Εόλαμ7τίιρ  άρχιεπισκόπφ 
καί  σκευοφύλακι.”  ( σλζ' ). — ξζ'  (φ.  95/3).  “Γεωργίφ  διακόνφ 
καί  ξενοδόχφ.”  (ρπδ'). — ξζ'  (φ.  96  α).  “Άντωνίφ  άρχιε- 
πισκόπφ  Βοςπόρου.”  (σλθ'). — ξη'  (φ.  96α).  “Τίρ  εύσεβε- 
στάτφ  καί  μεγάλφ  βασιλεΐ  Βασιλείφ.”  ( σιη' ). — ξθ'  (φ.  99/8). 
“Τιρ  αύτφ.”  (σιθ’). — ρ'  (φ.  100α).  “Γ ρηγορίφ  διακόνφ  καί 


40 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


χαρτουλαρίφ  τφ  Άμασιανφ.”  ( ριγ' ).· — ρα'  (φ.  100  α).  “  Τω 
αύτφ.”  (ριβ'). — ρβ'  (φ·  100/3).  “Τω  αύτφ.”  ( ρια' ). — 

ρχ'  (φ.  101/3).  “Πρόί  τόν  έπερωτήσαντα,  πώς  δυνατόν,  μη 
άλώναι  φεύδει  τόν  θειον  απόστολον  Ίοι/δαιοι»  εαυτόν  καί  Ρωμαΐον 
άποφεινάμενον,  και  ποτό  μέν  Τ αρσούς  ’έχειν  πατρίδα,  ποτέ  δέ 
έν  τη  'νώμη  χεννηθήναι .”  ( να  ). — ρδ'  (φ.  105/3).  “Μ ητρο- 

φάνη  μονάξοντι  άποστατήσαντι.”  (ροδ'). — ρε'  (φ.  105  β). 

“ Τεωρχίφ  διακόνφ  και  κουβουκλεισίφ."  ( ρνε ). — ρζ~'  (φ.  106/3). 
“  Αέοντι  καί  Ταλάτωνι  αδελφοί ς  άσικρήτη ς."  ( ρλε' ). — ρξ'  (φ. 
106/3).  “Ζ αχαρίμ  μητροπολίτη  Χαλκηδόνο ς.”  (ξβ')· — ρη'  (Φ· 

108  α).  “ΓΓ<ρ  αύτιρ.”  (ξχ')· — ρθ'  (φ·  108/3).  “  Ααμιανιρ 

ξενοδόχφ ."  (ρπξ'). — ρι'  (φ.  109  α).  “Μιχαήλ  πρωτοσπα¬ 

θαρίφ."  ( ρκζ~' ). — ρια'  [φ.  109  α).  “Νικήτα  πρωτοσπαθαρίφ.” 
( σζ' ). — ριβ'  (φ.  109α).  “Τρηχορίφ  άρχιεπισκόπιρ  Συρακούσης.” 
(ξΐβ). — ριγ'  ( φ.  109/3).  “  Ααμιανφ  ξενοδόχιρ."  ( ρπη' ). — 

ριδ'  (φ.  110  α).  “ Τρηχορίφ  διακόνφ  καί  χαρτονλαρίιρ.” 

(ρξδ'). — ριε'  (φ.  110/3).  “  Ιωάννη  πραιπόσιτιρ  καί  πατρικίιρ ." 
(ρξθ'). — ριζ~'  (φ.  111α).  “ Ίχνατίφ  μητροπολίτη  Κλαυδιου- 
πόλεως."  (ρξχ')· — ριξ'  ( φ·  111  β).  “Μιχαήλ  μητροπολίτη 
Μιτυλήνης."  [ρξβ’).—  ριη'  (φ.  112  α).  “ θεοδοσίιρ  μονάξοντι 
καί  ησυχαστή."  ( ρξα' ). — ριθ'  (φ.  113).  “Τ ιρ  αύτφ."  “ Αρχ . 
Άλλα,  χάρ  εί  καί  μέχρι  νυν  οΰ  τετόλμηται.  Ύέλ.  οϋκ 
αεί  πέφυκε  χίνεσθαι  εφικτά.  'Ύπάρχει  κατά  ταΰτα  έν 
τη  έκδάσει  ΒΑΛΕΤΤΑ,  ούχί  ώί  ίδια  επιστολή,  άλλ'  ώς  συνέχεια 
καί  τέλος  τη ς  ύπ’  άρ.  ρξα'. — ρκ’  (φ.  115  α).  “ Άκακίιρ  μοναχιρ 
καί  ίατρφ."  (ρίΓ’). — ρκα'  (φ.  115  /3).  “  θεοφίλιρ  πραιπόσιτιρ." 
(ρξη'). — ρκβ'  (φ.  116  α).  “Ήλίςι  πρωτοπαπά."  (σνξ'). — 
ρκγ'  (φ.  116/3).  “ Άκακίιρ  μοναχιρ  καί  ίατρφ.”  (ρξ). — ρκδ’ 
(φ.  116  α).  “θεοφίλιρ  πρωτοσπαθαρίιρ."  (ση'). — Ρκε’  (Φ- 

116/3).  “θεοδότιρ  σπαθάρφκανδιδάτφ.”  (σιβ'). — ρκ$~'  (φ. 

116/3).  “ Ίχνατίφ  μητροπολίτη  Κλαυδιουπόλεως."  ( ιη' ). — 
ρκξ'  (φ.  118α).  “ Εύσχήμονι  καί  Τεωρχίφ  μητροπολίτη." 

( ρν' ). — ρκη'  (φ.  118/3).  “Εύλαμπίφ  άρχιεπισκόπιρ  καί  σκευο- 
φύλακι."  (λ/3'). — ρκθ'  (φ.  120  β).  “ Ίσαακίιρ  μοναχιρ." 

(ροξ'). — ρλ'  (φ.  121α).  “ Χριστοφόριρ  πρωτοσπαθαρίιρ."  (£ε'). 
— ρλα'  (φ.  121/3).  “Ιωάννη  πατρικίιρ  καί  σακελλαρίιρ  κατά 
τούς  Άχχουρίους."  (σδ'). — ρλβ'  (φ.  121  β).  “Τ αρασίιρ  πα- 
τρικίιρ  άδελφιρ."  (ρμχ'). — ρλγ'  (φ.  122  α).  “Τ<ρ  αύτιρ.” 

(ίγ'). — ρλδ'  (φ.  125/3).  “  Μιχαήλ  σπαθαρίιρ  κανδιδάτιρ."  (ξβ'). 
— ρλε’  (φ.  127  α).  “Ιωάννη  πρωτοσπαθαρίιρ  καί  νοταρίιρ  του 
δρόμου  τό  έπίκλιον  Χρυσοχέρη."  ( ξ '). — ρλ 5"'  (φ.  129  α). 

“Κ ωνσταντίνιρ  άδελφιρ."  (ι$"’). — ρλ^'  (φ.  136/3).  “Γεωργία; 
διακόνιρ  καί  όρφανοτρύφιρ."  (ρπζ~). — ρλη'  (φ.  136/3).  “Άμ- 
φιλοχίιρ  μητροπολίτη  Κ υξίκου.”  (ιθ')·- — ρλθ'  (φ.  139/3). 

“  θεοδώριρ  άδελφιρ."  (ιξ'). — ρμ’  (φ.  140  β).  “θεοδώριρ  μητρο¬ 
πολίτη  Ααοδικείας.”  (κγ'). — ρμα'  (φ.  143/3).  “Τίρ  αύτιρ.” 
(πθ'). — ρμβ'  (φ.  144  α).  “Τ<ρ  αύτιρ."  (ξ’). — ρμχ'  (φ.  144  α). 
“θεοδώριρ  ήχοι ιμένιρ.”  (ρ'). — ρμδ'  (φ.  144/3).  “Τ<ρ  αύτιρ.” 
(ρα'). — ρμε'  {φ.  145  α).  “Κ ωνσταντίνιρ  πατρικίιρ."  (οχ'). — 
ρμζ~’  (φ.  145/3).  “Σερχίφ  άδελφιρ."  (ι α'). — ρμξ'  (φ.  147  α). 
“Μανουήλ  πατρικίιρ."  (σε'). — ρρ-η’  (Φ·  147α).  “θεοδότιρ 
σπαθάριρκανδιδάτιρ  έκ  τού ς  Ααλάκων ας."  (ξχ')· — ρρθ'  (φ. 

148  α).  “Εύθυμίφ  μητροπολίτη  Κατάνης.”  (ξ5~)· — ρν' 

(φ.  148/3).  “Μ ητροφάνη  μοναχιρ  καί  ησυχαστή  τω  έκ  Σικελ- 
λίας."  (ρνδ'). — ρνα'  (φ.  148/3).  “Ιωάννη  πρωτοσπαθαρίιρ  καί 
δρουχχαρίφ  τού  πλοίμου.”  (ρκξ'). — ρνβ'  (φ.  149  α).  “θεοδότιρ 
σπαθαρίιρ  κανδιδάτιρ  κατά  τούς  Ααλάκωνα 5.”  (ξδ'). — ρνχ' 

(φ.  149/3).  “Τ αρασίιρ  άδελφιρ.”  (ι δ'). — ρνδ'  (φ.  150/3).  “Τω 
αύτιρ."  ( σκχ' ).- — ρνε'  (φ.  150  β).  “Εασιλείφ  κιαίστορι.” 


(ρλξ'). — ρν 5"'  (φ.  151  α).  “Ιωάννη  πατρικίιρ  καί  στρατηχφ 
Ελλάδοϊ.”  (ο/3')· — ρνζ'  (φ.  151/3).  “Γεωργάρ  μητροπολίτη 
Ν ικομηδείας.”  ( σκξ' ). — ρνη'  (φ.  152/3).  “Εύσχήμονι  άρχι- 

επισκόπιρ  Κ αισαρίας.”  (λη'). — ρνθ'  (φ.  153  β).  “Άλεξάνδριρ 
κώμητι.”  ( ρξδ' ). — ρξ'  (φ.  153/3).  “Νικολάίρ  ήχουμένω  μονής 
τού  άχίου  Ν ικηφόρου."  (σμ’). — ρξα'  (φ.  154  α).  “Τα ρασίιρ 
πατρικίιρ  άδελφιρ."  (σκδ'). — ρξβ'  (φ.  154  α).  “ Σερχίφ  πρω- 
τοσπαθαρίιρ  ώςπερ  άδελφφ.”  (ξ'). — ρξχ'  (φ.  155  α).  “Άμφι- 
λοχίιρ  μητροπολίτη  Κι^ίκου.”  ( κ' ). — ρξδ'  (φ.  157α).  “Τ ιρ 
αύτφ."  (κα'). — ρξε'  (φ.  158  α).  “Γεωργίιρ  μητροπολίτη  Χικο- 
μηδείας .”  (κ5"'). — ρξζ~'  (φ.  160/3).  “Τ  ιρ  αύτιρ.”  (κζ~'). — 
ρξίδ'  (φ.  170/3).  “Τίραάτω.”  ( κη’ ). — ρξη'  (φ.  178α).  “Παάλίρ 
μητροπολίτη  Ααοδικείας."  (κθ'). — ρξθ'  (φ.  178/3).  “Πα^το- 
λέοντι  άσπαθη  (  =  πρωτοσπαθαρίφ).”  (σι). — ρο'  (φ.  179α). 
“Τεωρχίιρ  μητροπολίτη  Χικομηδείας."  (σκη'). — ροα'  (φ.  179/3). 
“Άναστασίιρ  πρεσβυτέριρ  καί  βι βλοθηκαρίιρ  'ΐώμης."  (σμ'). — 
ροβ'  (φ.  179  β).  “θεοδώριρ  μητροπολίτη  Ααοδικείας.”  (ρξζ'). — 
ροχ'  (φ.  179  β).  “  Κωνσταντίνω  νοταρίιρ.”  (ρί,ζ’). — ροδ' 

(φ.  180  α).  “Εύσχήμονι  άρχιεπισκόπιρ  Καισαρείας."  (ί,η  ). — 
ροε'  (φ.  180/3).  “Άπό  τής  υπερορίας  προς  τούς  επισκόπους." 
(ρμζ’  ). — ροζ~'  (φ.  194  α).  “Παάλίρ  χεχονύτι  άρχιεπισκόπιρ 
Καισαρείας  καί  άποστατήσαντι."  (ρξθ’).· — ροζ’  (φ.  194  β). 

“Σάββμ  πρεσβυτέριρ  καί  ησυχαστή."  (μζ')· — ροη'  (φ.  196α). 
“Τά;  αύτιρ."  (μη  ). — ροθ'  (φ.  196α).  “Άμφίλοχίιρ  μητρο¬ 
πολίτη  Κυξ'ίκου.”  ( κβ' ). — ρπ'  (φ.  198α).  “Ζ αχαρίρ  μητρο¬ 
πολίτη  Χαλκηδόνος."  (σλ'). — ρπα'  (φ.  199α).  “Κ ωνσταντίνιρ 
σπαθαρίιρ.”  (ξ'ζ  )· — ρττ β'  (φ.  199  β).  “  Εΰλαμπίιρ  άρχιεπι- 

σκόπιρ  καί  σκευοφύλακι."  (λγ')· — ρπχ'  (φ.  200/3).  “Ύιραύτιρ.” 
(λδ'). — ρπδ'  (φ.  201/3).  “Άρσενίω  μοναχιρ  πρεσβυτέριρ  καί 
ησυχαστή."  (ρε'). — ρπε'  (φ.  203α).  “Εΰλαμπίιρ  άρχιεπισκόπιρ 
καί  σκευοφύλακι."  (σλη'). — ρπζ~'  (φ.  203  α).  “  Ιωάννη  πα- 
τρικίιρ.”  (ρκε'). — ρπ'ξ'  (φ.  204  α).  “  Εύσχήμονι  άρχιεπισκόπιρ 
Κ αισαρίας."  (ρνχ'). — ρπη'  (φ.  204/3).  “Χριστοφόριρ  Άσπαθη 
(  =  7 τρωτοσπαθαρίιρ)  καί  Άσασηκρήτις.”  (£ίΓ'). — ρπθ'  (φ.  215  α). 
“Άπό  τής  υπερορίας  τοϊς  συνδεδιωχμένοις  έπισκόποις.”  (ρμξ'). — 
ρξ'  (φ.  215  β).  “Μαριανιρ  πατρικίιρ  καί  δομεστίκιρ  των  σχολών .” 
(ρκχ’). — ρξα'  (φ.  216/3).  “Τιρ  αύτιρ  δομεστίκιρ.”  ( ρκδ' ). — 
ρξβ'  (φ.  217  α).  “Ζαχαρίμ  μητροπολίτη  Αντιόχειας.”  (λ'). — 
ρξχ'  (φ.  219/3).  “Γαλάτωια  Άσπαθη  (  =  πρωτοσπαθαρίιρ )  καί 
Άσασικρήτις.”  ( ξθ' ). — ρξδ'  (φ.  220  α).  “θεοφίλιρ  Άιπαθι 

(  =  πρωτοσπαθαρίιρ)  καί  σακελλαρίιρ .”  (σιε'). — ρξε'  (φ.  220/3). 

“ θεοδώριρ  μητροπολίτη  Ααοδικείας.”  (ξα'). — ρξζ~'  (φ.  220  β). 
“ Ααμιανιρ  ξενοδόχιρ."  (ρπθ'). — ρξζ  (φ.  221α).  “Κ ωνσταν¬ 
τίνιρ  Άσπαθη  (  —  πρωτοσπαθαρίφ)  ώςπερ  άδελφιρ."  (ιε'). — 
ρξη'  (φ.  221/3).  “  Ήλιοι  Άσπαθι  (  —  πρωτοσπαθαρίιρ),  καί  δρουχ- 
χαρίιρ  τού  πλοίμου.”  (ρκη'). — ρξθ'  (φ.  222α).  “Άμφίλοχίιρ 
μητροπολίτη  Κυ^ίκου.”  (σλβ’). — σ'  (φ.  222α).  “Γεωργίω 
μητροπολίτη  Χικομηδείας .”  (ξε’). — σα'  (φ.  222  α).  “Σεργίω 

Άσπαθη  ( =  πρωτοσπαθαρίφ)  ώςπερ  άδελφιρ."  (πε'). — σβ'  (φ. 
223  α).  “Γεωργίψ  μητροπολίτη  Χικομηδείας  τελευτήσαντι  αύτιρ 
έν  τη  ύπερορίμ  κληρικού  μετά  την  χενομένην  έπ  αύτιρ  τού 
πρεσβυτέρου  χειροτονίαν (ρμε'). — σχ'  (φ.  226  α).  “ΕΛτχή- 
μονι  άρχιεπισκόπφ  Καισαρείας.”  (λθ'). — σδ'  (φ.  226  β). 

“ θεοδώρφ  ήχουμένφ."  (μδ'). — σε'  (φ.  227 β).  “ Χικηφόρφ 

φιλοσόφφ  μονάξοντι (σμδ'). — σίΓ'  (φ.  227  β).  “θεοδώρφ 
ήχουμένφ.”  (με  ). — σξ1  (φ.  229  β).  “ ΙΤαύλω  μητροπολίτη 
Ααοδικείας.”  (σλδ'). — ση'  (φ.  229/3).  “Άμκριλοχίφ  μητρο¬ 
πολίτη  Κυξίκου.”  (σλγ')· — σθ'  (φ.  230  β).  “Αέοντι  φιλο- 
σόφφ.”  (οξ’). — σι  (φ.  231α).  “Αέοντι  Άσπαθη”  (  =  7 τρωτό- 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


41 


σπαθαρίψ).  (ρκθ'). — σια'  ( φ .  231/3).  “  Εύλαμπίω  άρχιεπισκόπψ 
καί  σκευοφύλακι.”  (λε'). — σιβ'  (φ.  234  α).  “Κ ωνσταντίνψ 
άσπαθη  (  —  πρωτοσπαθαρίψ)  καί  άσηκρήτις.”  (ξν')· — σιγ' 
(φ.  237  α).  “ ’Αθανασίψ  μονάζοντι  καί  ησυχαστή.”  (σνγ'). — 
σιδ'  {φ.  237  α).  “Εύσχημοι η  άρχιεπισκόπψ  Καισαρείας.” 
(μ'). — σιε'  (φ.  238/3).  “ Στεφάνψ  όρθοδοξήσαντι.”  (οί"'). — 
σιζ~'  (φ.  240  β).  “ΐίαύλψ  Ααοδικείας  μητροπολίτη.”  (σλδ'). — 
σιζ' (φ.  241α).  “  Γεωργίιρ  μητροπολίτη  Νικομήδειας.”  (κδ'). — 
σιη'  ( φ .  245  β).  “  Ν ικηφόρψ  φιλοσόφψ  καϊ  μονάζοντι.”  (σμε'). — 
σιθ'  (φ.  246  α).  “Ιωάννη  μητροπολίτη’ Είρακλείας.”  (ρμθ'). — 
σκ'  (φ.  246  α).  “  Αέοντι  καί  Ταλάτωνι  άδελφοΐς  άσηκρήτις.” 
(ο'). — σκα'  ( φ .  249/3).  “Παι/λμι  μητροπολίτη  Ααοδικε ίας.” 
(σλζ~'). — οκβ'  (φ.  250α).  “Ζαχαρία,  μητροπολίτη  Χαλκηδόνας.” 
(ί,δ'). — σκγ'  (φ.  253α).  “Παύλιρ  μητροπολίτη  Α αοδικείας.” 
(ρξη'). — σκδ’  (φ.  253/3).  “ Ζαχαρία,  μητροπολίτη  Χαλκηδόνας.” 
(σλα'). — σκε'  (φ.  254  α).  “ θεοφύλάκτιρ  άσπαθη  (  —  πρωτο¬ 

σπαθαρίψ).”  ( ρλα' ). — σκΓ'  ( Φ·  254  α).  “Μιχαήλ  μητρο¬ 
πολίτη  Μητυλήνης.”  (ρνα'). — σκζ"  ( φ .  254/3).  “Μανουήλ 
πατρικίψ.”  (σ$~'). — σκη'  (φ.  254/3).  “Μιχαήλ  μητροπολίτη 
Μυτυλήνης.”  ( ρνβ' ). — σκθ'  (φ.  255  α).  “ Άρσαβήρ  άσπαθη ” 

(  =  πρωτοσπαθαρίψ).  (οα'). — σλ'  (φ.  263  α).  “  Αωροθέψ  ήγου- 
μένψ  μονής  Κεδρώνων.”  ( σμβ’ ). — σλα' (φ.  263(8).  “Τι ρ  αύτψ.” 
(σμγ'). — σλβ'  (φ.  263/3).  “ ’Αρσενίψ  μονάζοντι  καί  ησυχαστή.” 

( ροη' ). — σλγ'  (φ.  264  α).  “  Αέοντι  καί  Ταλάτωνι  άδελφοΐς 

άσικρήτις.”  (σνθ'). — σλδ'  (φ.  264/3).  “ Ταρασίω  πατρικίιρ 
άδελφω  παραμυθητική  επί  θυγατρί  τεθνεώτι.”  (ρμβ'). — σλε' 
(0.265α).  “  Άρσαβήρ  άσπαθη”  (  =  πρωτοσπαθαρίψ).  (σνη'). — 
αλζ~'  (φ.  272 β).  “Ν ικηφόρψ  φιλοσόφψ  μονάζοντι.”  (σμζ~'). — 
σλζ'  (φ.  273  α).  “ Άρσενίιρ  μονάζοντι  καί  ησυχαστή  μετά  το 
άποσταλήναι  προς  αύτδν  τούς  έκ  Βουλγαρίας  ζητοΰντας  μονάσαι.” 
(σνε'). — σλη'  {φ.  274  α).  “Ν ικηφ&ριρ  φιλοσόφψ  μοναχψ .” 
(σμζ'). — σλθ'  (φ.  274  α).  “Τ ψ  αύτψ.”  (σμη'). — σμ' (φ.  275  α). 
“Κ ωνσταντίνιρ  νοταρίψ.”  ( σζ' ). — σμα'  ( φ .  275α).  “Νικήτρ 
άσπαθη  ( =  πρωτοσπαθαρίιρ)  καί  έπί  τοΰ  Ιδικοΰ  υπέρ  των  μητρο¬ 
πολιτών  Κυζίκου  καί  τοΰ  Ααοδικείας.”  ( ρλ' ). — σμβ'  (φ.  276α). 
“θεοφάνει  διακόνιρ  καί  νοταρίψ,  αίτησαμένψ  ώς  δήθεν  έξ  έαυτοΰ 
λύσιν  αποριών  έκ  βασιλικού  δέ  τή  άληθείμ  προςτάγματος  τήν 
άξίωσιν  πεπ οιηκότι.”  (ν'). — σμγ'  (φ.  279  α).  “Χικηφόρψ 
φιλοσόφψ  μονάζοντι.”  ( ριδ' ). — σμδ'  (φ.  279  β).  “Τ<ρ  αύτψ.” 
(ριε'). — σμε'  (φ.  283 β).  “Τω αύτψ.”  ( ριζ~' ). — σμζ~'(φ.  284/3). 
“Έύσεβείας  μοναζούσης  καί  ήγουμένης  παραμυθητική  έπί  αδελφή 
τελευτησάση.”  (ρμδ'). — σμζ'  (φ.  289  α).  “Ε ύσχήμονι  άρχιε- 
πισκόπψ  Καισαρείας.”  (μα'). — σμη'  (φ.  289/3).  “Τιρ  αύτψ.” 
(μβ'). — σμθ'  (φ.  291  α).  “  Τεωργίψ  μητροπολίτη  Νικομή¬ 

δειας.”  ( κε' ).  Τ3λ.  (κολ.)  πολύ  μάλλον  τό  έπιζητεΐν  τό 
οίκεΐον.... 

Των  τριών  τελευταίων  φύλλων  ή  τάξις  συγκεχυμένη.  Τ ακτέα 
δέ  ο ϋτω·  290,  291,  289. 

Ωί  δείγμα  των  γραφών  του  κωδικός  δημοσιεύω  ένταΰθα 
ολόκληρον  τήν  ύπ'  αρ.  μξ"'  (φ.  72  α)  έπιστολήν. 

Τεωργίψ  διακόνψ  καί  ξενοδύχψ. 

Ό  μυστα γωγός  τήν  μέθην  πόρρω  θεοΰ  βασιλείας 
έθ εάσατο’  εϊ  οΰν  μέθυσοι  βασιλείας  θεοΰ  ού  κλη- 
ρονομήσουσι,  τί  σοι  τό  ’όφελος  Άτι  των  άλλων  αμαρ¬ 
τιών  δούλος,  ώς  λέγεις,  ού  γέγονας,  καίτοι  των 
αδυνάτων  έστί,  τυφλού  κειμένου  τή  μέθη  του  καθο- 
δηγοΰντος  λογισμού  καί  άμύνοντος  ( κώδ .  άμείνοντος) 
μή  πάντα  π ροςπταίειν  λίθψ  τόν  άνθ ρωπον  καί  μή 
παντός  πάθους  προκεΐσθαι  ανδράποδο  ν. 


4281.  ι6ι. 

Βομ/3.  4.  XIII.  σελ.  2.  (φ.  204). 

1  ( φ .  I  α).  Εύριττίδου  Τραγωδίαι. 

α'  (φ.  Ια).  Φοίνισσαι  (άκέφ.)’Άρχ.  άπδ  στίχου  1150. 
ήμών  τ’  ές  ούδας  είδες  άν  πρό  τειχέων 
πολλούς  κυβιστητήρας  έκνενευκότας. 

Ή  πρώτη  σελίς  τοΰ  πρώτου  φύλλου,  ή  πρός  τή  ράχει  τοΰ 
κώδικος,  λίαν  έφθαρμένη.  Σπανίως  που  ένεγράφη  ύπό  χειρός 
νεωτέρας  διάστιχος  έξήγησίς  τινων  λέξεων.  Ένιαχοΰ  τής 
τραγψδίας  ταύτης,  ώς  καί  αλλαχού  έν  τψ  κώδικι,  γέγραπτα· 
έν  τή  ψμ  γνω  (  =  γνώμη). — β'  (φ.  6  β).  Ιππόλυτος.  Προ¬ 
τάσσεται  “ ’Τπόθεσις  Ίππολύτου.”  "Αρχ.  θησεύς  υιός  ήν 
Ποσειδώνοτ,  βασιλεύς  Αθηναίων  γήμας  δέ  μίαν  των 
’ Αμαζόνων  ’Αντιόπην.  Ύέλ.  τψ  δέ  Ίππολύτψ  τιμάς 
’έφη  καταστήσασθ αι.  Έδιδάχδΐ}  έπί  ’Αμείνονος  άρ· 

χοντος  Όλυμπιάδι  πζ' _ Τδ  δέ  δράμα  των  πρώτων. 

Τά  τοΰ  δ ράματος  πρόσωπα. ..Τό  δέ  δράμα  άρχεται  αν¬ 
επίγραφου  έν  φ.  7  α.  Έν  φ.  18  α  “Τόλοτ  Εύριιτίδου  Ίπττο- 
λύτης  στεφανηφόρος. — γ'  (0.18  α).  Μήδεια.  ΙΙροτάσσεται 
ύπύθεσις  τοΰ  δράματος  ανεπίγραφος.  ’Άρχ.  Ίάσων  εις  Κό¬ 
ρινθον  έπαγόμενος  καί  Μήδειαν  έγγυάται  καί  τήν 
Κ ρέοντος  τοΰ  Κ ορινθίων  βασιλέως  θυγατέρα  Τλαύκην 
πρός  γάμον.  Τ3λ.  τψ  ΰστέρψ  φησί  πρώτψ  κεχρήσθ αι 
ώς  “ Ομηρος · 

εϊματα  δ’  άμφιέσσασα  θυώδεα  καί  λούσασα. 

Έν  φ.  18  α.  Τά  τοΰ  δράματος  πρόσωπα.  Τό  δε  δράμα 
άρχεται  έν  φ.  18/3.  “Εύριττίδου  Μήδεια.”  Μύνει  δέ  κολοβόν 
έν  στ.  1326· 

παρ’  άνδρί  τψδε . 

εύνής  'έκατι  καί  λέχους  σφ’  άπώλεσας. 

2  ( φ .  3 1  οι).  Αισχύλου  Τραγωδίαι. 

α'  (φ.  32  α).  “Αίσχυ'λου  Προμ^δεύί  δεσμώτης.”  “Ή 
ύπύθεσις.”  "Αρχ.  ΐΐρομηθ έως  έν  Σκυθίμ  δεδεμένου  διά 
τό  κε κλοφέναι  τό  πΰρ  πννθάνεται  Ίώ  πλανωμένη 
κατ’  Αίγυπτον.  Τέλ.  άλλά  πρός  τοΐς  Ε  ύρωπαίοις 
τέρμασι  τοΰ  Όκεανοΰ  ώ.,.(έξίτηλα)  πρός  τήν  Ίώ  λεγο- 
μένην  συμβαλεΐν.  Τό  δε  κείμενον  τοΰ  δράματος  συνο¬ 
δεύεται  ύπό  άραιάς  διάστιχου  έξηγήσεως  καί  σχολίων  παρα- 
σελιδίων,  ών  ή  αρχή·  Χθονός·  λείπει  τό  οικουμένης 
ϊν  ή  ή  σύνταξις  ούτως.  "Ηλ^ομεν  ή  έρχόμεθ  α  εις 
πέδον  ’έχον  τό  Άριον  τήλε  τής  οικουμένης  γης,  τουτέ- 
στιν  εις  άοίκητον  τόπον  ή  καί  άλλως·  ήκομεν  άπό  τοΰ 
ούρανοΰ  εις  πέδον  χθονός  περιφραστικώς  αντί  τοΰ 
ε’ις  χθόνα.  Τηλουρόν  ήτοι  τόν  Κ αύκασον  τήλε  &ντ α 
καί  διεστηκότα  των  άλλων  όρέων  κατά  τό  ύφος·  ΐστι 
δέ  ή  τοιαύτη  σύνταξίς  τε  καί  έννοια  ού  καλή  διά  τό 
ένα ντιοΰσθαι  τψ  δευτέρψ  στίχψ.  Κίσί  δέ  τά  σχόλια 
πολλάκις  άμυδρότατα  μέχρις  άφανείας. — β'  (φ.  50  β).  “Αι¬ 
σχύλου  Επτά  έπί  Θήβας.”  Μετ’  άραιάς  διάστιχου  έξηγήσεως, 
γεγραμμένης  μέλανι  ζωηροτέρψ,  καί  παρασελιδίων  σχολίων,  ών 
ή  άρχή·  Τά  καίρια,  τά  αναγκαία,  τά  προςαρμόζοντ α 
τψ  καιρψ’  παρακαίρια  γάρ  τά  άδικα.  Σοφώς  ό  ποιη¬ 
τής  καί  καταλλήλως  τόν  άρχοντα  τψ  κυβερνήτη  παρ- 
εικάζει  τής  νηός·  3  γάρ  ό  κυβερνήτης  έν  τή  νηϊ, 
τοΰτο  καί  ό  ό  άρχων  έν  τή  πόλει.  Τόλ.  μετά  γάρ 
τούς  θεούς  καί  τήν  έαυτοΰ  παρέθη  κεν  ΐσχύν  υπέρ 
τής  πόλεως,  καί  ούκ  είασε  ταύτην  οΰτος  ύπό  χειμε¬ 
ρινού  κύματος  κατακλυσθήναι  πρός  των  ’Αργείων. 
’Ακολούθ ως  μέντοι  τψ  κύματι  καί  τό  κατακλυσθήναι 

6 


Η.  II. 


4>2 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΧ 


έπήνεγ κεν. — γ'  (φ.  66α).  “ΑΙσχυλου  Πδρσαι.  ”  Προ¬ 
τάσσεται  “'Ύπόθεσις  Περσών.”  “Αρχ.  Γλαΰκο$  δν  τοΐ 5  περί 
Αισχύλου  μύθοι. ς  έκ  τών  Φοινισσών  φησι  Φρυνίχου 
τούς  Π έρσας  παραπεποιήσθαι'  έκτίθησι  δέ  καί  την 
αρχτ)ν  του  δ  ράματος.  Τό  δδ  κείμενον  του  δράματος  συνο¬ 
δεύεται  ΰττδ  άραιάς  διάστιχου  έξηγήσεως,  ζωηροτέριρ  μέλανι 
γεγραμμένης,  καί  σχολίων  παρασελιδίων ,  ών  ή  αρχή ’  Αεικτικώς' 
ημείς  έσμέν  οί  πιστοί  χρηματοφύλακες  των  Περσών 
δτι  καί  ό  ύπομνηματισάμενος  τούτο  βούλεται  ού  μήν 
οτι  πόλις  έστίν  περσική  ΙΙίστειρα  ήν  κατά  συγκοπήν 
λαμβάνειν  καί  νοεΐν  "έξωθεν  τύπον  ή  βασίλεια  'ίνα 
λέγη  τούτο  δτι  τάδε  μεν  ήγουν  ούτος  ό  τύπος  ή 
τά  βασίλεια  καλείται  των  Περσών  των  πορευθέντων 
εις  τήν  Ελλάδα  γην  αντί  του  ήμεΐς  πιστοί  χρη ματο¬ 
φύλακες.  Τδλ.  Αύςβατον  φησί  τήν  Τίερσίδα  ούχ  ώ? 
σκληράν  καί  δύσκολον  εις  'έμβασιν,  άλλ’  ώς  επί 
καιρφ  καί  έπί  δυςτυχία  βαινομένην  τιρ  ξΟ,έρξη.  “Η  ή 
ή  ή.  Φεΰ  &  όλλόμενοι  έν  ταΐς  άπο  τής  (;)  βαρέως 
ναυσί  ταΐς  τ ρισ κάλμοις.  Έν  φ.  85"  Τό\θ5  Περσών, 
μεθ'  3  οϊδε  οί  στίχοι  * 

Ό  γην  θαλασσών  περσικωτάτω  θράσει 
καί  χωμάτων  θάλασσαν  ώ$  φυσσών  μέγα 
τοΐς  Άττικοΐς  άθυρμα  δείκνυται  Ξέρξης. 

ίων  τριών  τοΰ  Αισχύλου  δραμάτων  προτάσσεται  (φ.  31  α) 
“  Αισχύλου  βίος.”  “ Αρχ .  Αισχύλος  ύ  τραγικός  γένει  μέν 
ήν  Αθηναίος  Έλευσίνιος  τόν  δήμον.  Τδλ.  δια  τούτο 
αί  των  δραμάτων  συγγ ραφαί  π ρογ ράφονται  των  ποι- 
τών  Αισχύλου  Νιόβη,  Ομήρου  Ίλιά$·  μικταί  γ  άρ 
είσίν  αί  ποιήσεις  αύτών. 

’Ίδ.  λνΕδΤΕΒΜΑΝΝ  Βιογράφοι  Βηιηδνίβ&θ  1845  σ.  117—123, 
5  (105). 

Τά  φ.  77  β — 85  είσίν  άξια  σημειώσεως  ύπό  παλαιογραφικήν 
’έποψιν  διά  τήν  κάθετον  κατά  γραμμάς  παραλλήλους  χάραξιν. 

3  (φ·  86  α).  Θεοκρίτου  Ειδύλλια. 

Προτάσσεται  θεοκρίτου  βίος.  “Αρχ.  Θεόκριτος  ό  των 
Βουκολικών  ποιητής  Συρακούσιος  ήν  τό  γένος.  ΤΑ. 
θύρσις  γ  άρ  έστιν  ό  ποιμήν  ό  αύλών  ώδή  τό  μέ¬ 
λισμα  τό  φθεγ γόμενον. 

Τό  τέλος  ού  συμπίπτει  μετά  τοΰ  Βίου  θεοκρίτου  παρά  \νΕ8- 
τεκμανν  ’ένθ'  άν.  σ.  185.  Τά  ειδύλλια  συνοδεύονται  ύπό 
διάστιχου  έξηγήσεως  άραιάς,  γεγραμμένης  γράμμασιν  ερυθροί ς, 
καί  αραιών  σχολίων  πα ρασελιδίων,  πολλαχοΰ  άμυδρών  μέχρις 
άφανείας. 

4  ( φ .  107  α).  Διονυσίου  τοΰ  ττεριηγητοΰ  Οικουμένες 
περιηγησις. 

Έστιν  ανεπίγραφος  έν  τιρ  κώδικί’  νεωτέρα  δέ  χειρ  έπέγραφε' 
“Διονυσίου  Περί  γαιωγ ραφίας.”  Συνοδεύεται  δέ  τό  ποίημα  ύπό 
σπανιωτάτων,  μέλανιγεγ ραμμένων,  διάστιχων  εξηγήσεων  λέξεων. 

5  (φ·  120  α).  “Ίωάννου  γραμματικόν  τοΰ  Τξετζου. 

Έξήγησις  τής  βίβλου  των  "Εργων  καί  Ήμερων  Ησιόδου.” 

“Αρχ.  “Στίχοι  ιαμβικοί  κοινοί.” 

Έκ  των  προκλικων  κρημνογράφων  χρημάτων 
ή  βίβλος  εΐχε  κυ[κεώνα]  καί  ζάλην. 

Προτάσσεται  Π ροοίμιον.  Ή  δ’  έρμηνεία  ϊπεται  έκάστοτε,  κατά 
συνεχείς  στίχους  γεγ ραμμένη,  εις  βραχέα  μέρη  τοΰ  κειμένου, 
γεγραμμένα  κατά  δύο  σελίδας. 

6  ( φ .  143  α)·  Πινδάρου  Όλνμπιονΐκαι  και  Πυ- 

θιονίκαι. 


α'  ( φ .  144  α).  “Πινδάρου  Όλυμπιονίκαι.” — β'  (φ.  174α). 
“Αρχή  Πυθίων.”  Κείμενον  μετ’  άραιάς  διάστιχου  έξηγήσεως 
καί  σχολίων  παρασελιδίων  μακρών,  άτινα  χωροΰσι  μόνον  μέχρι 
φ.  175  α,  βραχύ  μετά  τήν  αρχήν  των  Πυθίων.  Τά  σχόλια 
των  Όλυμπίων  άρχ.  Αυρικοί  ποιηταί  έννέα  μουσικών 
μσμάτων,  έννέα  δέ — των  θείων  η,σμάτων  ιρδαί'  τά  δέ 
ονόματα  των  προειρημένων  είσί  δέ  τάδε,  Αλκμάν, 
Αλκαίος,  Σαπφώ,  Στησίχορος,  “ Ιβυκος ,  Ανακρέων,  Σι¬ 
μωνίδης,  Βακχυλίδης,  καί  Πίνδαρος.  [Γ]δγρα7τται  δδ 
ό  έπινίκιος  'ϊέρωνι  τιρ  Γέλωνος  άδελφιρ.  Τά  δε  σχόλια 
των  Πυθίων  άρχ.  Ό  των  Πυδίων  άγων  έτέθη  μέν  πρό- 
τερον  των  Ίσθμιων  πολλοΐς  ’έτεσιν,  ή  δε  αίτια  τοιαύτη 
μυθολογείται  περί  αύτων.  Αητω  γ  άρ  ή  Κοίου  τοΰ 
Ουρανού  καί  Γί)?  καί  Φοίβης  τής  Κρίνου  ή  Ζεύς  έμίγη 
δρτυγι  είκασθ εις,  έγγυος  γενομένη  ώδινεν  έπί  τού 
Ζωστήρος  τής  Αττικής. 

Έν  φ.  1  α·  Έκ  των  Μαξίμου  [Μαργουνίου]  επισκόπου 
Κυθήρων. 

4282.  102  (πρότερον  8 12). 

Χαρτ.  4.  XIX.  (σ.  352). 

“Παλαιόν  και  νεον  μεγαλυνάριον 
ήτοι  εγχειρίδιου  περιέχον  τά  έν  τη  έννάτη  ώδή  τοΰ  Κανόνος 
ψαλλόμενα  μεγαλυνάρια  έν  ταΐς  δεσποτικαΐς  τε  καί  θεομητορικούς 
έορταΐς  τά  τε  παλαιά  δηλαδή  καί  τά  έν  τιρ  είρμολογίιρ  κείμενα, 
τά  συγγ ραφέντα  παρά  των  πάλαι  ιερών  ασματογράφων-  τά 
τε  νέα  έν  ένίαις  δεσποτικαΐς  τε  καί  θεομητορικαΐς  έορταΐς  έν 
αΐς  καί  συνεγράφη  παρ'  αύτων  Μεγαλυνάρια.  Άπανθισθέντα 
ταΰτα  ακριβώς  έκ  τής  Ιερά  ς  ακολουθίας  αύτων  των  εορτών  καί 
συνταχθέντα  καταλλήλως  παρά  τοΰ  έν  διδασκάλοις  έλαχίστου 
καί  αμαρτωλού  Δημητρίου  X :  Πολυζώη  τού  έκ  Βρανιανών 
τών  Άγράφων.  Νυν  πρώτον  έκδοθέντα  δι’  άναλωμάτων  τού 
αύτού  εις  δόξαν  τοΰ  έν  Τριάδι  ύμνουμένου  θεού  τών  όλων  καί 
τής  άειπαρθένου  καί  θεομήτορος  Κόρης.  'Ίνα  δωρεάν  διανέμωνται 
ταΐς  απανταχού  άγίαις  έκκλησίαις  τών  ορθοδόξων,  εις  χρήσιν 
τής  ιερά  ς  ακολουθίας  τών  σεβασμίων  τούτων  εορτών  καί  εις 
διηνεκές  μνημόσυνου  αύτού  τε  καί  τών  γονέων,  ρ,ωγ’  1803.” 
"Κπεται  έν  σελίσιν  οκτώ  φερούσαις  ιδίαν  άρίθμησιν  Πίναξ. 

4283.  163.  Χαρτ.  4.  XIV.  (φ.  377). 

Αίλίου  Άριστείδου  Λογοι. 

α'  (φ.  Ια).  Παναθηναϊκός  (άκέφ.).  “Αρχ — έλπίδος  κρεΐτ- 
τον  ήν  πάντα  γάρ  τότε  Π έρσαις  ε'ίπετο  ώςπερ  άλλως 
ζήν  ού  δυνάμενα.  Συνοδεύεται  δέ  τό  κείμενον  έν  τοΐς  πρώτοις 
φύλλοις  ύπό  άραιάς  διάστιχου  έξηγήσεως,  ύπάρχουσι  δδ  καί 
σχόλια  παρασελίδια,  εις  ά  γίνεται  παραπομπή  άπό  τοΰ  κειμένου 
δι’  άριθμών  έλληνικών.  Πρώτον  τών  σιρ'ζομένων  σχολίων  τό 
5"'.  Είκότωί  ήτει  γην  καί  ύδωρ  'ίνα  έκ  τούτων  άμφο- 
τέρων  κύριον  γής  καί  θ αλάττης  εαυτόν  απόδειξη. — 
ζ'.  Τό  πρός  ταύτην  λέγει  ούχ’  δτι  πρός  Αθήνας  άφι- 
κνούμενοι  οί  τού  Πδρσου  ταΰτ’  ’έλεγον,  άλλ’  δτι  πρός 
αύτήν  άφεώρων  οί  πρός  τούς  άλλους  " Ελληνας  τούτιρ 
λόγοι.  Τ  ελευταΐον  σχόλιου  θ',  έν  τοΐς  Πα  ναθηναίοις 
ύφαινον  αί  παρθένοι  ’ Αθήνησι  πέπλον  έν  φ  άρμα  ήν 
έντετυπωμένον  καί  8.  κατά  τών  Γιγάντων  ή  θεός 
έπραξεν.  Έποίουν  ούν  τούτον  τόν  πέπλον  Ιστίου  τής 
νηός  ήτις  ύπότροχος  κατεσκεύαστο  καί  ’έκ  τίνος  τόπου 
πρός  τήν  Άκρόπολιν  ήγετο. — - β'  (φ.  64  α).  “  Προλεγόμενα 
ύπέρ  ρητορικής  καί  τών  τεσσάρων.”  “Αρχ.  Αριστείδης  ό 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


43 


σοφιστής  έντυχών  Τορχία  τφ  Πλάτωνος. — χ'  (φ.  69  α). 
“'Ε τέρα  ύπόθεσις.”  ”Α ρχ.  Πλάτων  ό  Άρίστωνος  έπιση- 
μότατος  έν  φιλοσοφίμ  χενόμενος.  Μετά  παρασελ ιδίων 
σχολίων. — δ'  (φ.  70  α).  “  Πρόί  Πλάτωνα  Άριστείδου  ύπέρ 
ρητορικής  λόχος  α0?.”  Μετ’  άραιών  παρασελιδίων  σχολίων, 
ών  ή  άρχή'  Κ ιθαριρδός  ο  και  πρός  την  φωνήν  της 
κιθάρας  μδων  κιθ  αριστής  δέ  ό  κρούειν  μόνον  έπι- 
στάμενος.  ΤΑ.  Τό  8τι  οΐμαι  πρός  τό  πως  οΰν  τάναντία 
τήν  δύναμιν  έχει·  τό  δέ  έστι  μέν  ούκέτι  τοΰτ’  έν  το ΐς 
είρημένοις  μέχρι  του  ών  έκεΐνος  είρηκε  διά  μέσου. — 
Καί  χάρ  ώς  ύπέρ  τέχνην  καί  Άτι  τέχνη  έστίν  ή  ρητο¬ 
ρική  έδειξα. — ε' (φ.  122α).  “'Ύπέρ  ρητορικής  λόχος  δεύτερος.” 
Μετά  σχολίων,  ών  ή  άρχή’  'Ο  μέν  πρώτος  λόχος  ύπέρ 
ρητορικής  μόνον  ήν  οΰτος  δέ  καί  ύπέρ  ρητορικής 
καί  ύπέρ  των  ρητόρων.  ΤΑ.  έπέταττε  χάρ  αύτφ  μη 
μόνον  κατάλοχάδην,  άλλα  καί  λ'  στίχους  λέχειν  πρός 
αυτόν  έκάστης  ημέρας  καί  πλείους  τούτων  εί  βούλοιτο, 
έλάττους  δέ  ούδαμώς  ώί  αυτός  έν  τοΐς  ίεροΐς  λόχοις 
φησί. — 5"'  ( φ .  149/3).  “Πρόϊ  Πλάτωνα  ύπέρ  των  τεσσάρων, 
Π  ερικλέους,  Κίμωνος,  Μ  ιλτιάδου  καί  Θεμιστοκλέους.  Καί 
πρώτος  ύπέρ  Περικλέους.”  Μετά  σχολίων,  ών  η  άρχή'  Άπε- 
λοχήσατο  χάρ  έν  τφ  ύπέρ  ρητορικής  λόχιρ. — Αέον 
πρός  Άνδρα  εΐπεΐν  ήτοι  τον  Πλάτωνα,  ό  δε  Άνδρας 
εΐπε,  συμπεριλαμβάνων  τόν  τε  Πλάτωνα  καί  τούς 
τάκείνου  φρονοΰντας  ήχουν  τούς  φιλοσόφους.  ΤΑ. 
"Ομηρος  χάρ  τούς  προύχοντας  τών  ηρώων  τόν  μέν  Δϊί 
μήτιν  άτάλαντον  καλεΐ,  τόν  δέ  θ εοείκελον,  τόν  δέ 
&λλό  τι  τοιοΰτον. — <Γ'.  Σάραβον  τόν  κάπηλον  λέχει 
οΰ  διά  τό  εύτελές  ώςπερ  έκών  έπιλανθάνεται  άχνοεΐν. 
— (φ.  176α).  “Περί  του  Κίμωνος.”  Μετά  σχολίων,  ών  ή 
άρχή'  'Ρ ητορικώς  την  αρχήν  έποιήσατο  έκ  π ροοιμίου 
αϋξων  τα  του  Κίμωνος'  έστι  δέ  τό  σχήμα  κατ’  ήθος. 
— Ο ύκ  ’έχων  εΐπεΐν  περί  Κίμωνος  πλεΐστα  έχκώμια 
δεινώς  περιστέλλει  την  απορίαν  τφ  σχήμα  τι  του 
π  ροοιμίου  ούκ  έχων  μέν  εΐπεΐν  κατ’  αλήθειαν,  τάχα 
δέ  παραιτούμενος  διά  τήν  αιδώ  τήν  πρός  Πλάτωνα. 
ΤΑ.  Ο  ΰτω  Αημοσθένης  φησί  τών  άχαθών  άνδρών 
ώςπερ  είμαρμένον  εϊη  φαύλους  άποβαίνειν  τούς  υίεΐς, 
άλλά  καί  παροιμία  Άνδρών  ηρώων  τέκνα  πήματα. 
— Π αραδύξως  εΐπεν  ού  χρη μάτων  κληρονομών  άλλά 
κινδύνων  κίνδυνος  χάρ  ού  μικρός  διάδοχόν  τινα 
τής  πατρφας  αρετής  χεχ ενήσθαι. — η'  ( φ .  183/3).  'Ύπέρ 
Μιλτιάδου.  Μετά  σχολίων,  ών  ή  άρχή'  'Ύπέρ  χάρ  έπαινον 
έχει  τήν  άρετήν  διό  φησί  καί  αίσχύνομαι  έπαινέσαι' 
παραδόξως  δέ  έπεχείρησεν  ού  χάρ  ό'τι  φέχειν  εΐχεν 
οϋτως  εΐπεν  άλλ’  8τι  μή  κατ’  άξίαν  εΐχεν  έπαινεΐν 
αυτόν,  ίσον  άποφαίνων  τό  φέχειν  τό  μή  κατ’  άξίαν 
έπαινεΐν,  μάλλον  δέ  πλέον.  ΤΑ.  Μετά  τά  κατά  Μαρα¬ 
θώνα  έπεστράτευσεν  έπί  τούς  Παρίονς  ό  Μιλτιάδης 
ή  ότι  συνέπραξαν  τφ  Πέρση  ή  δτι  άπέστησαν  τών 
Αθηναίων  έστι  δέ  αϋτη  νήσος  εύτελής.  Τ αύτην  πολι- 
ορκοΰντος  αύτοΰ  έπέμφθη  βέλος  έξ  άφανοΰς  καί  έτρωσε 
τόν  αύτοΰ  μηρόν.  Ό  δέ  νομίσα ς  τής  Αήμητρος  είναι  τό 
βέλος '  ήν  χάρ  πλησίον  του  τείχους  βωμός  αύτής'  καί 
φοβηθείς  άνεχώρησε.  Κ ατηχύρησαν  οΰν  αύτοΰ  προ¬ 
δοσίαν  οί  Αθηναίοι  καί  εις  τό  δεσμωτήριον  ένέβαλον 
μέχρι  τής  έκτίσεως  φρουροΰντες  αύτόν  τοΰ  τιμήματος ' 
κατεφηφίσαντο  χάρ  αύτοΰ  πεντή κοντά  τάλαντα '  δεινώς 
δέ  εις  έχκώμιον  αύτοΰ  τήν  αιτίαν  περιτρέπει  δεικνύς 


δτι  δια  τοΰτο  έξημίωσαν  αυτόν  Αθηναίοι  διότι  νομί- 
ξοντες  αύτόν  ύπέρ  άνθ ρωπον  καί  τοΐς  πάσιν  άήττητον 
εΐ  δον  άναχωρήσαντα  αύτόν  έκ  Πάρου  Άπρακτον. — 
θ'  (φ.  196  β).  “  'Ύπέρ  Θεμιστοκλέους.”  Μετά  σχολίων,  ών 
ή  άρχή'  Ύητορικώς  ό  Αριστείδης  έξ  άμφοτέρων  τών 
Άκρων  τήν  τάξιν  τών  μεχίστων  προσώπων  εΐρχάσατο, 
π ροτάξας  μέν  τόν  Π ερικλέα,  τελευταΐον  δέ  τηρήσας 
τόν  θεμιστοκλέα. — Μετά  τό  νικηθήν αι  τόν  βάρβαρον 
συνήλθον  πάντες  οί  "Κλληνες  εις  τόν  ισθμόν  τής 
Κορίνθου  ώςτε  τιμήσαι  κατ’  άξίαν  τοΐς  λαφύροις  τούς 
άριστεύσαντας  ένθα  πάντες  έρωτώμενοι  τις  ένίκησεν 
έκαστος  έλεχεν  έχώ  πρώτος  καί  μετ’  έμέ  Θεμιστοκλής· 
τό  μέν  οΰν  έχώ  πρώτος  έλεχον  εαυτούς  π ροάχειν  τών 
Άλλων  βουλόμενοι,  τό  δέ  μετ’  έμέ  Θεμιστοκλής  διά 
τό  μή  δύνασθαι  κρύφαι  τήν  άλήθειαν.  ΤΑ.  ’Κπειδή 
ένομίξετο  ώί  Άθεος  καινά  δαιμόνια  παρειςφέρων  έδόκει 
δέ  καί  τοΰτο  Άθεον  τό  λέχειν  δτι  αυτός  άπό  Ιδίας 
συνέσεως  κατώρθωσε  καί  οΰ  συμπράττοντας  αύτφ  τοΰ 
δαίμονας  ταύτην  λύει  τήν  περί  αύτοΰ  ύποφίαν. — 
ι'  (φ.  233/3).  “Κοινή  άπολοχία.”  Μετά  σχολίων,  ών 
ή  άρχή'  Οί  πρό  ταύτης  τής  κοινής  άπολοχίας  τέσσαρες 
λόχοι  ώςπερ  π  ροοίμια  ταύτης  δοκοΰσι  καί  τής  τών 
άνδρών  άνα τροφής  καί  διαίτης  καί  πολιτείας  έπαινοι 
καί  δι ηχήσεις·  ή  δέ  κοινή  άπολοχία  τοΐς  άχώσιν  έοικεν. 
Άπολοχίας  χάρ  ύπέρ  αύτών  έχει  καί  λύσεις  τών  έπενε- 
χθεισών  αύτοΐς  κατηχοριών  καί  χάρ  οί  τέσσαρες 
έκεΐνοι  λόχοι  καί  αυτή  εις  έστι  λύχος'  δι’  δ  καί  όντως 
έπιχ ράφεται  παρά  τών  παλαιών  'Ο  ύπέρ  τών  τεσσάρων. 
Εί  δέ  τις  ε'έπη  πώς  καί  έν  έκείνοις  τοΐς  λόχοις  άπολο- 
χεΐται  ύπέρ  αύτών,  φαμέν  ώί  εί  καί  άπολοχεΐται, 
άλλ’  ούκ  εις  πλάτος  ώςπερ  ένταΰθα'  βραχέως  δέ  καί 
κατ’  άνάχκην  τοΰτο  συμβάν  ύπό  τής  τοΰ  λόχου  άπο¬ 
λοχίας.  ΤΑ.  Ύοΰτο  τό  οΐμαι  ώς  άπό  τοΰ  Πλάτωνος 
φέρει. — -Έν  τοΐς  κατά  τοΰ  Όμήρου  λόχοις  πλείονι  ή 
ημείς  κατ’  αύτοΰ  χρήτα,ι  τή  κατηχορίμ. — ια'  ( φ .  312/3). 
“Πλατωνικοί  τρίτος  πρός  Κ απίτωνα.”  Ούτός  τε  καί  οί  επόμενοι 
λόχοι  Άνευ  σχολίων. — ιβ'  (φ.  317  β).  “  Περί  του  πέμπειν 

βοήθειαν  τοΐς  έν  Σικελίφ.” — ιχ'  (φ.  329  3).  “  Είϊ  τό  εναντίον.” 
— ιδ'  (φ.  343  α).  “  'Ύπέρ  τής  πρός  Αακεδαιμονίους  ειρήνης.” — 
ιε'  (φ.  350  α).  “'Ύπέρ  τής  πρός  Αθηναίους  ειρήνης.” — ιζ~'  ( φ . 
356/3).  “Φιλίππου  δίοδον  αίτοΰντος  παρά  Θηβαίων  έπ’ Αθηναίους 
ήκουσιν  Αθηναίοι  έκόντες  εαυτούς  εις  συμμαχίαν  διδόντες  τοΐς 
θηβαίοις.” — 1^'  (φ.  368  β).  “  Πρόί  Θηβαίους  ύπέρ  τής  συμ- 
μαχίας  λόχος  δεύτερος.”  ΤΑ.  ( κολ.)'  εΐ  χάρ  τις  έροιθ’ 
ύμάς  ύπέρ  δτου.,.έστι  πόλεμος  πρός  Φίλιππον  ύπ.,.ιλ... 

4284.  164.  Βομ/3.  4.  XIII.  (φ.  222). 

Γαληνού  Περί  θεραπευτικής  μεθόδου  Λόγοι  ιδ’. 

Π ροηχεΐται  1 1 Τ άξις  τών  πραχματειών  τοΰ  Γαληνού  κατά 
αύτόν  έν  τφ  τέλει  τοΰ  Μικρά  τέχνη  έπιχεχραμμένου  βιβλίου.” 

Πολλά  φύλλα  τοΰ  κώδικας  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπό 
νεωτέρων  ( Καρτ .  XV). 

4285·  165.  Χαρτ.  4  μέχ.  XV.  (φ.  233). 

1  (φ.  I  α).  Τ ωβίτ. 

"Α ρχ.  (άκέφ.)...έξ  έμοΰ  ποίησον  περί  τών  αμαρτιών 
μου  καί  τών  πατέρων  μου. 

Μετ’  άραιών  σχολίων  Πε'τρου  Λαοδικείας,  Κυρίλλου 
Αλεξάνδρειάς  καί  Άιτολλιναρίου. 


6—2 


44 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  (φ.  8  α).  ’ϊωβ. 

’Άρχ.  (άκέφ.).,.κ αί  πνεύμα  παντός  άνθ ρύπου  νους  μέν 
■ γάρ  ρήματα  διακρίνει  λάρυξ  δε  σΐτα  -γίνεται. 

3  ( φ·  14  β)·  “  Βίβλος  Έσθηρ.” 

4  ( φ·  2  2  β).  “  Περί  της  Ίουδείθ.’ ’ 

5  (φ.  25  α).  “  Μακκα/3αιων  πρώτον.” 

"Έπεται  (φ.  40  α)  “  Μ ακκαβαίων  δεύτερον." 

Τά  ΰπ'  άρ.  3 — 5  μετ'  αραιών  σχολίων  εν  τή  ωρ.. 

6  (φ.  5°  α)·  Ίωσήπου  Εις  Ήακκαβαίους. 

’Άρχ.  (άκέφ.) ...φιΧοσοφότατον  λόγον  έπιδείκνυσθαι 
μέΧΧων  εί  αύτοδέσποτύς  έστι  των  παθών  ό  ευσεβείς 
λογισμός. 

7  (φ.  51  α)·  “  Διονυσίου  Άλικαρνασέως 

'Ρωμαϊκής  αρχαιολογίας  Έκλογαί  τοΰ  πρώτου  λόγου." 

Έτονται  α'  (φ.  69α).  “Έκ  τοΰ  πέμπτου  λόγον  αύτοΰ.” — 
β'  (φ.  80  α).  “Έκ  του  τρίτου  λόγου  αύτοΰ." — γ'  ( φ .  104)8). 
“  λόγος  δ'." 

8  (φ.  I  ΙΟ  α).  “  Επιστολαί  κυροΰ  Γεωργίου  τοΰ 

Λακαπινοΰ.” 

Μετά  κιρρας  διάστιχου  έξηγήσεως  καί  σχολίων  παρασελιδίων. 
Έν  τφ  μεταξύ  καί  Επιστολαί  τοΰ  Ζαρίδου  τφ  Αακαπηνφ 
Άνδρονίκιρ  καί  Τεωργίφ. 

9  (φ.  146  α).  [Άχμέτ]  ’ Ονειροκριτικόν  κατά  Περσας 
Ινδούς  καί  Αιγυπτίους. 

Άρχ.  άκέφαλον  από  κεφ.  σε’ '  “Έκ  των  Π ερσών  καί 
Αιγυπτίων  περί  προςκεφαλαίων  καί  χειρομάκτρων  ήτοι  μανδυ- 
λίων."  —  Κεφ.  σζ-' .  “Ινδών  Περσών  και  Αιγυπτίων  Περί 
υποστρωμάτων  στρωμνής."· — Κεφ.  σξ' .  “Περσών  καί  Αιγυπτίων 
Περί  φακιολίων." — Κεφ.  ση .  “Έκτών’ Ινδών  περί  πο δορτίων.” 
’Άρχ.  Έάν  ίδη  τις  ΰτι  πε ριε βάλετο  ποδόρτια  νέα  έχοντα 
ευωδίαν  μιθοποιήσει  πτωχοΐς  έκ  τής  ΰπάρξεως  αύτοΰ. 
— ...Κεφ.  σκ'.  “  Περσών  καί  Αιγυπτίων  Περί  βοών.” 

ΙΟ  (φ.  149  α)·  2χόλια  ακέφαλα  εις  συγγραφέα,  ου 
λείπει  το  κείμενον. 

11  (φ.  153 α)·  [Φ«υδοκαλλισθε'νους]  Διήγησις  περ'ι 
Αλεξάνδρου. 

’Άρχ.  (άκέφ.) Εί 7τ εί  ν  φιλώ  σου  τούς  τρόπους  καί  τό 

γενναίον,  άλλ’  ού  τόν  χαρακτήρα  δτι  οΰχ  ΰμοιός  μοι 
τυγχάνεις  λυπηρά  δέ  ταΰτα  πάντα  έγένοντο  τή’Ολυμ· 
πιάδι,  καλεΐ  δέ  τόν  Νεκτεναβώ  ή  Όλυμπιάς  καί  λέγει 
αύτφ  σκέψαι  περί  έμοΰ  τί  βούλεται  Φίλιππος ’  θείς  δέ 
τόν  άστρύλαβον  μετά  τών  αστέρων  σκέπτεται  περί 
αυτής.  Τέλ.  (κολ.).  άλλα  άπενέγ κατε  εις  ήν  έκτισεν 
πόλιν  έν  τη  'Ρ ακότη  διότι  δπου  γ άρ  ήν  τό  σώμα  αύτοΰ 
άκαταστασίμ  έν  τ  ή  πόλει  έκείνη  έν  πολέμοις  καί 
μάχαις  ταραττομένη.  ’Ύποστρέψας  οΰν  Π τωλεμαΐος 
άπήγαγεν  αυτόν  εις  Αλεξάνδρειαν  καί  κτίσας  τάφον 
βασιλικόν  έντός  τοΰ  ίεροϋ  τοΰ  καλουμένου  Διί  έκεΐ 
αύτόν  κατέθετο.  “Κξησεν  δέΆλέξα νδρος  έτη  λ  '  έβίω- 
σεν  δέ  έτών  ιζ'  ΰτε  έβασίλευσεν  ύπέταξεν  δέ  βάρβαρα 
έθνη  κβ’  έν  φρου... 

12  (φ.  178  α).  Άδηλου  Περί  Πτολερ,αίων  καί 

Άντιόχου. 

’Άρχ.  ( άκέφ.)...έφην ,  καθεΐλε  τ  ήν  βασιλείαν  Περσών 
διαρκέσασαν  έτη  σμ'  έφ’  οδ  Πλάτων  καί  Αριστοτέλης 
οί  φιλόσοφοι  ήκμαξον  καί  Σπέσιπος  καί  Ξενοκράτης 


καί  Φ ιλιστίων  καί  Εΰσέβειο;.  Τέλ.  ήρξε  χωρών  καί 
έθνών  καί  τυράννων  καί  έγένοντο  αύτφ  εις  φύρον  καί 
μετά  ταΰτα  πεσών  έπί  την  κλίνην  αύτοΰ  καί  γνοΰς 
οτι  αποθνήσκει,  προ... 

Σιρζεται  μία  μόνον  σελίς  (φ.  178  α),  γεγραμμένη  κατά  δύο 
σελίδας. 

13  (φ·  179  α).  “Νεοφύτου  πρεσβυτερου 

μοναχού  καί  εγκλείστου  Πρόλογο;  εί;  τό  Άσμα  τών 
ασμάτων.  ” 

'Έ πονται  α'  (φ.  181α).  “  Τό  άσμα  τών  ασμάτων  τοΰ  σοφοΰ 
Σολομώντος  ”  μετά  παρασελιδίων  σχολίων. — β'  (φ.  195  α). 
“  Αρχή  συν  θεφ  συνοπτικής  ερμηνείας  παρ’  εγκλείστου  πρε- 
σβυτέρου  μοναχού  Νεοφύτου.” 

14  (φ·  198  α).  Δαβίδ  Ψαλτηρίου 

έν  στίχοις  πολιτικοΐς  κατά  την  παράφρασιν  Μανουήλ  τοΰ 
Φιλή. 

Σφξονται  οί  Ψαλμοί  'ζ' — ρ' .  Έν  δε  τέλει'  “  Στίχοι  Στα- 
ματίου  έκ  νήσου  Κρήτης.”  Είσί  δέ  γεγραμμένοι  καταλογάδην 
γράμμασιν  έρυθροις  καί  κιρροΐς'  έχουσι  δ’  ώδε·  Αί  δέ  μέν 
ψαλμοί  τοΰ  Ψαλτή ρος  έκατοντάς  μία  πλέον  οϋτι  δε 
τών  δε'  ά;  δέ  τινες  σύλησαν  άνακτορίων  από  δόμων 
τών  δέ  τόποι  κενεοί'  ταύτας  γράφε  δ’  εί  που  τις 
έφεύρης·  χάρτας  δ’  έχεις,  εΰρε  δέ  μέλαν,  συντεθ έντες 
δέ  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  Φιλή  κνροΰ  Μανουήλ.  'Έπονται 
δέ  οί  παρεφθαρμένοι  χωλίαμβοι  οϊδε'  Ζήτει  έφευρεΐν  τούς 

αυτούς 

λοιπούς  ψαλμούς  εί  τις  έχει  ταύτας  καί  γράψον  εί 
ούς  ονς 

δέ  τις  έχων  αύτάς  ού  βούλεται  δοΰναι  κήλην  σύν  αύταΐς 
τών  π ρεπουσών  έχέτω. 

15  (φ·  2  24  β)·  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου 

α'  (φ.  224/3).  “  Τοΰ  κνροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου  Κατά 
μακρογένους  δοκοΰντος  είναι  διά  τοΰτο  σοφοΰ." 

"Αρχ.  Ίαταταιάξ  τής  μακρας  γενειάδος 

6ση  κάθηται  μέχρι  τοΰ  π ροκολπίου. 

— β'  (φ.  225  α).  “Τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  κυροΰ 
[Θεοδώρου]  τοΰ  Προδρόμου  Κατά  φιλοπόρνου  γραός.” 

’Άρχ.  ΤΩ  μιαρά  γραΰς  κακόν  άνθ ρώποις  μέγα 

Άμφότερα  τά  στιχουργήματα  είσί  γεγραμμένα  καταλογάδην. 

ΐ6  (φ.  225  β)·  Θί  κδ'  Οίκοι  κατά  την  έμμετρον 
παράφρασιν  Μανουήλ  τοΰ  Φιλή. 

17  (φ·  229  α).  Λιβανίου  καί  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 
Ετ-ιστολαί  άμοιβαΐαι  τρεις. 

ΐ8  (φ.  230  α).  Σχόλια  εις  την  Τ  ραφήν  ακέφαλα  καί 
κολοβά. 

’Ίσως  άνήκουσιν  ανωτέρω  εις  τά  ΰπ’  άρ.  1 — 5. 

19  (φ.  232  α).  Προφητών  Αναγνώσματα. 

Ακέφαλα  καί  κολοβά. 

4286.  ι66. 

Χαρτ.  4.  XVII.  σελ.  2.  (φ.  236). 

I  (φ.  2  α).  “  Βίβλος  γρανικος  ( γρ .  χρονική )  Παρά 
τών  παλαιόν  Ε ιστοριών  καί  η  κτησις  τοΰ  κόσμου.” 

Χρονικόν  έν  τή  καθω μιλημένη,  άρχόμενον  άπό  κτίσεως  κόσμου 
καί  έξικνούμενον  μέχρι  τής  βασιλείας  Νικηφόρου  τοΰ  Β οτανειάτου. 
"Αρχ.  Προ  πάντων  καί  συμ  πάσοι  καί  διά  πάντων  χρή 
τόν  αληθεί  Χριστιάνών  έπίστασθαι  τί  θεός  καί  όσαχός 
θεό;.  Τά  κατά  τόν  Β οτανειάτην  άρχ.  Καί  έφόρεσε  τό 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


45 


διάδημα  καί  τήν  χρυσόπαστον  άλουργίδα'  έλησμύνησε 
δέ  τδ  πολυχρόνιόν  του  γήρας  καί  όρμάσθη  με  την 
γυναίκα  τοΰ  Μιχαήλ  νέαν  καί  τρυφεράν  παίδαιναν. 
ΤΑ.  καί  άλλην  κάν  μίαν  ’έννοιαν  ουδόν  εί'χεν  ούτε  άν 
κουρσεύων  τά  κάστρα  του,  ούτε  έάν  καταλήσωσι  τά 
έθνη  τδν  κόσμον  του  ουδέ  άν  στενοχωροΰνται  οι  άνθρω¬ 
ποί  του  ούτε  άν  ήσαν  φουσάτα  τό  ε’ίχεν  τίποτε ·  ούτε 
εάν  ούδέν  ήσαν  άμή  ό  σκοπός  του  ήτον  εις  τούς  παρα- 
διαβασμους  και  εΐ!  δουλβία!  τοιαύτας  όπου  έδηλώσαμεν. 

2  (φ.  234  »)·  “  Διηγησις  παλαιό.  και  ιστορία 

άπο  πίαν  αφορμήν  έγένοντο  οι  Β ούργαροι  Χριστιανοί '  ’έχι  δέ 
οϋτος.” 

"Α ρχ.  Οί  Β ολγαροι  ήσαν  πρώτα  άνθρωποι  άθεοι  καί 
έπίστευαν  εις  ξύλα  καί  άστρα  καί  δένδροι  καί  εϊδωλα 
καί  ζώα.  ΤΑ.  διά  νά  άκούουσι  τήν  θεΐαν  γραφήν 
άλλοι  να  τήν  γ ροικοΰσι  καί  άπο  τότε  έστερεώθη  ό 
Χριστηάνισμδς  απάνω  τους,  καί  ’έμηναν  Χριστιανοί 
ώρθώδοξοι. 

4287.  Ι07·  Χαρτ.  4.  ΧΥΙ.  (φ.  580). 

[Ψβυδοδωροθβου]  Χρονικόν. 

“  Σύναφις  Ιστοριών  άρχομένη  άπο  κτίσεως  κόσμου  μέχρι  τής 
βασιλείας  Κωνσταντίνου  τοΰ  Πα λαιολόγον  τοΰ  έσχάτου  βασιλέως 
των  "Ρωμαίων  ’έτι  περιέχουσα  καί  τά  τής  βασιλείας  των  Τούρκων 
μέχρι  τοΰ  νυν  Σ ουλτάν.  Πρ05  τούτοις  διαλαμβάνουσα  καί  περί 
τής  Βενετίας  πότε  έκτίσθη  καί  πόσοι  των  δουκών  όρισαν  αυτήν 
καί  πόσα  κάστρη  έλαβον  πόσοι  δέ  τών  πατριαρχών  έπατριάρ- 
χευσαν  έν  τφ  θρόνφ  τής  άγιωτάτης  τοΰ  θεοΰ  Μεγάλης  εκκλησίας. 
Συναχθέντα  πάντα  ταΰτα  έκ  διαφόρων  βιβλίων  τά  αναγκαιότερα 
καί  γλυκύτερα  καί  εις  πεζήν  φράσιν  μεταγλωττισθέντα  έν  έτη 
βοη'  άπο  κτίσεως  κόσμου  άπο  τής  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ 
κυρίου  ημών  ’ϊησοΰ  Χρίστου  φφο'  μηνί  Αύγούστψ.” 

’Άρχ.  θέλων  ό  σοφός  δημιουργός  ό  Κύριος  ημών  καί 
θβδϊ  νά  κάμη  τον  κόσμον  μέ  τήν  άπειρόν  του  σοφίαν. 
ΤΑ.  'Ώρισαν  οί  Β ενέτικοι  τήν  Κύπρον  χρόνους  έννε- 
νηκονταεπτά  τήν  όποιαν  έλαβαν  άποθ  ανόντος  τοΰ 
'Ρεγάτζου  εις  τά  μυοδ'  άπο  Χρίστου  γεννήσεως. 

Έν  φ.  579/3"  Ιερεμίας  ιερομόναχος  έλαβα  αύτώ  έπί 
έτους  ,ζρκγ'  καί  π ρωτοσύγ κελλος  τής  μεγάλης  έκκλη- 
σίας  έκ  τοΰ  Κ αταστένου  τής  Κωνσταντινουπόλεως  καί 
προηγούμενος  ήγουν  από  τον” Ανθιμον  τον  κυρ  διάκονον 
τον  Βατοπαιδινόν  διά  φλορία  κε'.  ’Έν  δέ  φ.  580α"  Κατα 
τώ  ,ζρλα’  έν  μηνί  Ίουλλίψ  εις  τάς  θ’  ήλθον  έκ  τοΰ 
ξανθού  γένους  ήγουν  Καζάκοι  λεγώμενοι  έως  ρ’  μονω- 
ξυλα  τών  αριθμών  ώντα  έως  έξοι  χοιλειάδες  Ροΰσοι  καί 
έ κούρσευσα ν  τώ  Κ ατάστενο  ώλον  άπο  τω  Ιερόν  έως  τώ 
Ν εοχώρι  καί  Β ίςσωσθένειον  καί  τα  περίχωρα  ώλλα 
τοΰ  στενοΰ  καί  έποίησαν  εις  αύτά  έχμαλωτοισ μ ών 
μέγαν  καί  ήλθων  εις  χάραγμα  τής  ημέρας  καί  έως 
ώρας  έκτης  έδιάβεισαν  εύλαβεΐς  μόνων  έως  ξ'  όνόματι 
ή  μησοί  έκόπεισαν  καί  οί  έτεροι  έσκλαβώθεισαν  καί 
εϋαλαν  καί  φωτιάν  καί  έκαυσαν  δύο  μαχαλάδες  καί 
δια  τούτον  έκτησαν  τά  νεώκαστρα  εις  τω  Ιερόν  απάνω 
τής  δύσεως  καί  τής  Άνατολεΐς.  Τόν  ναυτόν  χρόνων 
πατριάρχέβωντος  τότε  Κύριλος  ό  μακαριώτατος  καί 
πανα γιώτατος  ώ  έν  Κριτής  καί  βα σιλεύωντος  τότε  έκ 
τής  “Αγαρ  ό  σουλτάν  Μαράτης  τοΰ  σουλτάν  Άχμέτει 
ό  υιός  τοΰ  σουλτάν  Οΰσμάνει  ό  άδελ^ιο!  όπου  τον 
έσκότωσαν  οί  ανοιτζάροι  καί  ούχή  μόνον  τον  βασιλέαν 


τους  έσκότοσαν  άλλα  καί  τόν  Β εζήρην  καί  ήανειτζά- 
ραγαν  καί  ΰλλους  τούς  πασάδες  καί  μεηστάνους  καί 
έγυνεν  εις  αύτούς  τόν  χρώνον  έκύνων  πόλην  κατα- 
δείκην  καί  έβαλαν  άντ  αυτοΰ  βασιλέα  τόν  σουλτάν 
Μο  υσταφάν  λολόν  όντα  καί  πεπλανεμένον. 

4288.  ι68.  Χαρτ.  φύλλ.  XVII.  (φ.  66). 

1  (φ.  I  α).  ΙΤυθαγόρου  Χρυσά  έπη. 

2  (φ.  3 α)·  “Ίβροκλίου®  φιλοσόφου  Εΐ?  τά.  ΙΙυ 
θαγορικά  έπη  "Υπόμνημα.” 

3  (Φ·  5 ^  α)·  “  Ήφαιοττίωνο$  Περί  μέτρων.” 

4289.  169.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  138). 

1  (φ.  I  α).  “  Βιος  Αλεξάνδρου  του  βασιλέως 

Μακεδονίας  άπο  τήν  αρχήν  τής  γεννήσεως  αύτοΰ  καί  έως  τής 

ζωγής  του  καί  αί  άνδραγαθίαι  του,  κ  οί  πολέμοι  όποΰ  έπίησεν  με 
τοΰς  βασιλής  καί  πώς  αύτοΰς  ένίκησεν.” 

Α  ρχ.  Καιφάλεον  α.  Ή  γέννησις  καί  ή  ζωγή  τοΰ 
βασιλέως  Αλεξάνδρου  Μακεδονίας,  καί  το  πώς  έγεν- 
νήθη  καί  άνεθ ράφην  καί  πώς  ήχεν  τήν  ανδρείαν  καί 
τήν  μάθησιν  καί  φρύνεσιν  καί  τήν  χάριν  άπο  τήν 
αρχήν  έως  τό  τέλος  τής  ζωγής  του·  ό  οποίος  ήτον 
χαριτομένος  άπο  τόν  θεόν.  Καί  ήτον  φρόνημος  καί 
όμορφος  καί  χαροπιός  εις  τοΰς  άφεντάδες  καί  εις  τοΰς 
στρατιώτας.  ΤΑ.  τοιοΰτος  ήτον  ό  θάνατος  καί  αί 
άνδ ραγαθύαι  του  βασιλέως  Αλεξάνδρου·  αύτόν  άς 
ίδοΰμ,εν  καί  οίμεΐς  ώ  άνθ ρωποι,  καί  άς  ταπυνόσωμεν 
τοΰ  λόγου  μας,  αύτόν  τόν  αύτοκράτορα  τοΰ  κόσμου, 
όποΰ  έκυρίεύσε  Άλην  τήν  οικουμένην  καί  ήστερα  τρεις 
πίχαις  άπο  τήν  γήν  τόν  έχωρεσε'  καί  έγινεν  ή  μεγάλη 
του  δόξα  ώς  άράχνη  καί  σκόνη  άφανΐς,  έφάνη  εις  τόν 
κόσμον  ώς  άνθος  ώς  λουλλούδι,  καί  εις  μίαν  ώραν 
έμωράνθ η  άφανίσθην  εις  τήν  ώραν  άναφεν  τψ  κερίν 
καί  εις  τήν  ώραν  έσβισεν. 

Κατά  Ψευδοκαλλισ-θενην. 

2  (φ.  132  β).  “ΤΙερι  της  ματαιωτητος  του  κόσμου.” 

’Άρχ.  Ώάροικος  έγώ  ήμεΐ  έν  τή  γη  καί  παρεπίδημος 

καθώς  πάντες  οί  πατέρες  μου,  λέγει  ό  Ααβίδ  εις  τόν 
ριη'  Ψαλμύν. 

Έν  τή  καθωμιλημέν η. 

4290.  170.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  377). 

1  (φ.  I  α).  Χρονικόν  από  κτίσεως  κόσμου. 

’Άρχ,  ( άκέφ.)...εΐτα  μετέστρεφε  Άλα  τά  ϋδατα  τής 
Αίγύπτου  βί'5  αίμα  έπί  δέ  τούς  Εβραίους  ήν  ύδωρ 
καθαρόν  καί  πόσιμον  ώ?  πάντοτε.  ΤΑ.  Ταΰτα  έγένετο 
εις  τήν  περειλάλητον  Τροίαν  έστέ κεντον  ό  πόλεμος 
χρόνους  ένέαν  καί  εις  τόν  δέκατον  χρόνον  έπείραν 
την  μέ  τέχνην.  Άπό  τοΰ  νΰν  δέ  άρξώμεθα  διηγήσα- 
σθαι  τήν  περίβλεπτον  εύτυχιάν  καί  κραταιάν  δύναμιν 
τών' Ρωμαίων  τίναι  ήσαν  καί  πόθεν  ήρξαντο  καί  πώς 
έ  κατακυρίευσαν  τήν  γήν  Άλην  άπό  άνατολής  έως  δί- 
σαιος  ήγουν  εις  Άλην  τήν  οικουμένην  άμίν. 

2  (φ.  24  β)·  [Ψευδοδωροθβου]  “  Χρονογραφικόν 

περιέχον  τάς  βασιλείας  καί  τινας  ιστορίας  περί  τοΰ  πότε 

έκτίσθη  ή  'Βώμη  καί  ή  Κωνσταντινούπολή  καί  πόσοι  βασιλείς 
έβασίλευσαν  εις  αύταΐς  άχρι  τοΰ  Σουλτάν  Μ ουράτη.” 

Ή  τάξις  τών  φύλλων  μεγάλως  συγκεχυμένη.  Τά  περί  τό 


46 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


τόλο;  φ.  375  καί  376  περιέχονσι  τά  κατά  την  μετοίκησιν  Ιακώβ 
άπό  Χαναάν  εις  Αίγυπτον  καί  τά  περί  της  ΑΙγύπτου  έπί  Π  το- 
λεμαίων.  Τό  δε  τελευταίο ν  φ.  377  άναφέρετα ι  εις  τά  της 
τουρκικής  ιστορίας,  ήτις  Άρχεται  άπό  τοΰ  φ.  339  β.  “  Απ  εδώ 
άρχεται  ή  βασιλεία  τών  Τ ουρκών4  βασιλεύς  πρώτος  ο  Οτμανης.” 
Έν  φ.  370  τά  περί  τοΰ  σουλτάνου  Σελίμ. 

4291.  1 7 χ·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  516). 

[Ψευδοδωροθεου]  Χρονογράφος. 

“  Αρχή  τοΰ  παρόντος  χρονογράφου  άπό  κτίσεως  κόσμου 
μέχρι  τής  βασιλείας  Σουλτάν  Σελίμη  όπου  έλαβε  την  Κύπρον.” 

“Αρχ.  θέλων  ό  σοφός  δημιουργός.  Τόλ.  "Ορησαν  δέ 
αύτό  τό  νησί  τής  Κύπρον  ή  Β ενέτηκοι  χρόνους  ί,ξ' ,  την 
οποίαν  έλαβον  μετά  τον  θάνατον  τοΰ  Ρ ιτζάχου.  Εΐ$ 
τά;  ςιυοδ'  άπό  Χρίστου  έχειρωτονήθη  έπίσκοπος  Κων- 
σταντίας  Κύπρου  καί  νέας  Ίουστηνηανής  ό  κΰρ  Τι- 
μ άθεος  καί  αυτός  έχειροτόνησεν  έκεΐ  δύο  έπ ισ κόπους, 
τόν  μέν  έναν  τής  Αει ικωσίας  όνόματι  Τη  μύθ  εος,  τό  ν  δέ 
&λον  τής  ΠαΟ0ου  όνόματι  κΰρ  Χριστόδουλος  έν  τη 
θία  πατριαρχική  τής  άγιας  Τριάδο;  τής  έν  τή  νήσο 
Χάλκοις ·  τόν  δέ  αύτόν  κΰρ  Τιμόθεον  τόν  αρχιεπίσκοπον 
τόν  έχιροτόνησεν  ό  πα  ναχιώτατος  πατριάρχης  κύρ 
Μητροφάνης  έν  τή  καθολική  μεγάλη  έ κ κλη σίμ  ψίφον 
τόν  άρχίέρέω ν.  Τέλος  καί  τιρ  θειρ  δόξα. 

4292.  172.  Χα ρτ.  8.  XVIII.  (φ.  117). 

“  Προγνωστικόν  των  Χίοσχοβων 

ή  δεδοξασμένος  αύτοκράτωρ  Π^τρο$  'Αλεξιοβίτζης  περί  τής 
ευτυχίας  καί  αΰξήσεως  τών  Μοσχόβων  μέ  τινα  τρόπον  έγινεν 
άπό  τόν  καιρόν  τοΰ  τυράννου  Ίβάνου  Βασιλειοβίτζου  έως  εις 
τόν  νΰν  όρθοξότατον  βασιλέα  Πέτρον  ’Αλεξιοβίτζη ν  τόν  κρα- 
τα ιότατον  εις  τόν  όποιον  6  τών  βασιλευόντων  βασιλεύς  Κύριος 
έπηγγ είλατο  τήν  Ανατολικήν  βασιλείαν  διά  τής  νΰν  παρα¬ 
σκευασμένης  πολεμικής  ετοιμασίας  καί  τήν  Πατριαρχικήν  καθέ- 
δραν  τής  Κωνσταντινουπόλεως  συν  αυτή.  Σνγγραφέν  παρά 
Στανισλάου  '  Ρεϊτνερου  τοΰ  Άξτελμείερ,  καί  τυπωθέν  έν 
Αϋγούστη  τών  Οΰϊνδελίκων,  έτει  1698.  Διά  δό  προςτάχματος 
τοΰ  εύσεβεστάτου  έκλαμπροτάτο υ  καί  ύψηλοτάτου  αύθέντου 
καί  ήγεμόνος  κυρίου  κυρίου  Ίωάννου  Κωνσταντίνου  Β ασσαράβα 
Βοεβόνδα  πάσης  Οϋγγ ροβλαχίας  μεταφρασθέν  εις  τήν  κοινήν 
τής  'Βωμαίων  διάλεκτον  έν  Ύερχοβύστιρ  κατά  τό  α,χί,η'  έτος 
μηνί  Χοεμβρ.  αΏ.  ” 

” Αρχ .  Πρός  Αναγνώστην  φιλομαθήν.  Πρόλογο;. 
Βλέπει;  ^δώ  άναχνώστα  φίλτατε  μέ  βρ αχυλοχίαν 
τό  σχήμα  τής  'Ρ ουσικής  ή  Μ οσκοβιτικής  πολιτείας 
ποταπόν  αποδείχνεται  άπό  τό  π  ροχνωστικόν  τών 
Ότμάνων,  τόσον,  δτι  άπό  δλαις  ταΐς  περίστασες  καί 
τά  σημάδια,  μας  δίδει  έλπίδα  μεχάλην,  πώς  6  νΰν 
αύτοκράτωρ  τής  Μοσκοβίας  Άν  ό  θεός  τοΰ  χαρίση  τήν 
ζωήν  πολυχρόνιον,  Άχι  μόνον  τό  βασιλείαν  τής  Τρα- 
πεξόκοτος  (έν  τή  ιρμ  διώρθωται  εις  Τραπε φούντος)  θέλει 
υποτάξει,  αλλά  καί  τήν  Κωνσταντινούπολιν  άπό  τά 
χέρια  τών  Άχαρινών  τήν  θέλει  έλευθ  ερώση.  Τόλ. 
Άμποτες  μόνον  ό  τοιοΰτος  θεάρεστος  ζήλος  νά  διαμένη 
πάντοτε  εις  τάς  φυχάς  τών  Χριστιανών  βασιλέων, 
όπου  νά  ήναι  όμοχνώμονες  μέ  άδελφικήν  καί  σύμφωνον 
ομόνοιαν,  διά  νά  τελειώσουν  τούτο  τό  θειον  έρχον  εις 
δόξαν  αύτοΰ,  καί  έξάπλωσι ν  τοΰ  κηρύχ ματός  του.  τό 
όποιον  σύν  θειρ  άχίιρ  κατορθώνοντες  έν  μέν  τιρ  παρόντι 


αίώνι  θέλουσι  λάβη  παρά  θεοΟ  μισθόν  κοσμικόν,  καί 
πάσαν  ευτυχίαν  ύποτάσσοντες  δηλονότι  τούς  έχθρούς 
αυτών  καί  αΰξάνωντας  τάς  βασιλείαις  αύτών  έν  δέ 
τιρ  μέλλοντι  θέλουν  άξιωθή  τής  άκαταλή κτου  δόξης 
τε  καί  χαράς. 

Έν  τέλει’  'Κτελειώθη  τό  παρόν  έν  μηνί  Μ αΐιρ  δ71 
κατά  τιρ  κόσ μιρσωτήριον  τοΰ  Χριστού  μψιζ’  (  =  1717). 
Ν εοφύτου  π ροηχουμένου  Ίβη ρίτου. 

4293·  1 7 3·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.92). 

'Ομοιον  τώ  προηγονμενω. 

4294·  1 74-  Χαρτ.  8.  XVII.  (0.222)· 

1  ( φ .  I  α).  “  Πασχάλιον  σην  Θεό  άγιο.” 

“Αρχ.  μχοθ'  ,ξρπξ'  μέχρι  τοΰ  έτους  μχπθ' . 

2  ( φ .  5  α).  “  Θηκαρά.5  Ύμνος  τριαδικός.” 

3  (φ·  7  α)·  “'Ηρακλίου  σοφοτάτου  Πίναζ  τοί  βρον¬ 
τολογ  ίον.  ” 

4  ( φ·  I  X  β).  “  Συσρ,ολόγ ιον  τών  δώδεκα  μηνών  και 
τών  ζωδίων.” 

5  (φ·  ΐ6  β).  “  Έτερον  σεληνοδρόμιον  τοΰ  προφήτου 
Δαβίδ.” 

6  (φ.  25  β).  “  Ετερον  προγνωστικόν.” 

7  (φ.  2()α).  “Έτερο.  διάγνωσις  τών  ιβ'  ζωδίων 

περί  τής  χενναιολοχίας  άνθρόπον.” 

8  ( φ .  46  β).  “  Ιατροσόφιου  έκλελεγμενον 

ύπό  πολλών  ιατρικών  βιβλίων  Γαληνού  Γπ·όκρατου$  καί 
άλλων  πολλών  σοφών  Ιατρών.” 

9  (φ·  66  β).  “  Αιη'γησις  εκ  τών  τον  άββα  Παλ¬ 

λαδίου.” 

ίο  (</>.  68  α).  “  Κανών  εις  την  νπεραγίαν  Θεο¬ 

τόκον.” 

II  (φ.  71  “)·  “  Τό  παρόν  βιβλίον  νπάρχη  ιστορία 

ήτοι  διήχησις  περί  τής  άρχής  τών  ' Ρώσων  πόθεν  κατάγονται 
οί  άρχή  αύτών  καί  περί  τοΰ  πότε  καί  πώς  έλαβον  τό  άγιον 
βάπτισμ α  καί  έγιναν  Χριστιανοί  καί  περί  τοΰ  άγιου  άποστόλ ου 
Άνδρέου  δπως  ήλθε  σωματικώς  εις  τήν  'Ρωσίαν  καί  έκήρυξε 
τό  θειον  κήρυγμα  μεταφρασθέν  καί  συλλεχθέν  έν  συντομίμ  έκ 
τών  σλαβαϊκών  βιβλίων  εις  τήν  ήμετέραν  διάλεκτον  παρά  ελά¬ 
χιστου  Διονυσίου  αρχιμανδρίτου  έκ  τής...” 

Ο ϋτω  μένει  άτελής  ή  έρυθροΐς  χράμμασι  χεχραμμένη  έπι- 
χραφή  αΰτη. 

“Αρχ.  Ό  άγιος  καί  ένδοξος  άπόστολος  Άνδρέας  ό 
πρωτόκλητος  κηρύττων  τό  θειον  καί  ιερόν  εύαχχέλιον 
εις  τό  Σινόπιν  καί  εις  Χερσώναν  έκήθεν  ήλθε  κατά 
τόν  Β ορισθένην  ποταμόν  τόν  νΰν  λεγόμενον  κατά  τήν 
ρωσαϊκήν  χλώταν  Ανήπρον.  Τέλ.  (άτελές)'  Οί  δέ  Άθεοι 
Τ ατάροι  έκατάκοψαν  τάς  πόρτας  τής  έκκλησίας  καί 
έλθόντες  έν  αυτή  τήν  πολύτημον  καί  θ αυμάσιον  έχκό- 
σμησην  έκ  τής  ίεράς  είκόνος  τής  υπεραχί ας  Θεοτόκου  καί 
έκ  τών  λοιπών  άγιων  εικόνων  έλαβον  καί  Άπαντα  τά 
ιερά  σκεύη  καί  Άμφια  άρπάξαντες,  τόν  δέ  πρεσβύτερον 
Πατρίκιον  πολλά  τυρανίσαντες  καί  μαρτυρήσαντες 
αύτόν  δπως  όμολοχήση  τά  σκέβη  καί  τόν  βίον  τής 
έκκλησίας  καί  τοΰ  λοιπού  λαοΰ... 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡίϊΝ 


47 


12  ( φ .  ΐ68α).  “  Προοΐριιον  καί  ερμηνεί '.α 
περί  του  τος  δει  ύπάρχε ιν  τόν  πνευματικόν  καί  έρμ ψεύειν 
ακολύτως  τού ς  εϊς  αυτόν  ερχομένους.” 

"Αρχ.  Ό  δεχόμενος  τους  λογισμούς  τον  ανθρώπων 
οφείλει  εΐναι  τύπος  αγαθός  των  πάντων. 

χ3  (Φ·  Γ75  α)·  Ίωάννου  τοϋ  Καντακουξηνοΰ 
Απολογία  της  ορθής  πίστεως  έν  τη  καθωμϊλημένη  κατά 
μετάφραοιν  Μελετίου  Συρίγου. 

Έν  φ.  175  α'  Ανχλνα^  Αεκεμβρηου  α ν  (  =  1631).  Τδ 
παρόν  βιβλίον  έσύνθεσε  εϊς  ελληνικήν  γλωταν  ό  φιλό- 
χριστος  βασιλεύς  ημών  κύριος  Ίωανηβ  Καντακουξηνό$ 
όπου  ύστερα  ώνομάσθηκεν  διά  του  θείου  καί  αγγελικού 
σχήματος  Ίωάσαφ  μοναχός  εϊς  τούς  μτξ'  χρόνους  άπό 
την  ένσαρκον  οικονομίαν ,  μετεφράσθη  δέ  εις  κοινήν 
γλωταν  ύπό  Μελετίου  τοϋ  Συρίγου  μέ  παρακήνισιν  τοΰ 
έκλαμπροτάτου  καί  θεοσεβεστάτου  αύθεντός  πασίς 
Μολδοβλαχίας  κυρίου  ϊωανον  Βασιλείου  Βοεβόνδα. 

14  (φ.  185  β).  Τύποι  επιστολών  καί  ομολογιών. 

15  (φ·  2θ8  α).  Ακολουθία ι. 

α' .  “ Αρχή  σύν  Θεω  αγίω  Ακολουθία  εις  ΐναν  καί  πολλούς 
άγιους.” — β’.  “ Ακολουθία  εις  δύο  καί  πολλούς  Αποστόλους.” — 
γ'.  Αιάφοροι  βραχεΐαι  άκολουθίαι. — δ'  (0.236  α).  “Ακολουθία 
τής  όσιας  μητρός  ημών  Παρασκευής.” 

4295·  χ75·  Χαρτ.  8.  XV.  (0.  207). 

[Μιχαήλ  Γλυκά]  Χρονικόν  ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  [Β]ραχυ<τόλλα/3ον  έγ χαράττω  σοι  καί  τοΰτο  τό 
γράμμα,  ώ  τέκνον  έμοί  φίλτατον. 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  κεφαλαίων  (άκέφ). 

4296.  176.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  299). 

1  ( φ .  5  α).  “Νικηφόρου  τοΰ  Γρήγορά 

Χρονική  σύνταξις  ιστορίαν  περιέχονσα  έτών  ρμε'.” 
Περιέχονται  τής  τοΰ  Γρήγορά  Ιστορίας  Λόγοι  δέκα,  τοΰ 
δ’  ενδεκάτου  μόνον  ή  αρχή  μέχρι  των  λέξεων  Άτοπον  δε 
καί  Άλλως  νοθ ροτάτης  πάντη  διανοίας  καί _ 

2  φ.  264  α).  “  Περί,  τών  εξ  κατηγοριών 
των  μετά  τάς  άρχοειδείς  δ'  κατηγορίας. 

α'  (φ.  264  α).  “Περί  τοΰ  ποτέ.” — β'  ( φ .  266 /3).  “Περί  τοΰ 
που.” — γ'  (φ.  268 β).  “Περί  τοΰ  ποιεΐν.” — δ'  [φ.  271/3).  “Περί 
τοΰ  πάσχειν.” — ε'  (</>.  273/3).  “Περί  τοΰ  κεΐσθαι.” — ζ~'  (φ. 
275  α).  “  Περί  τοΰ  ’έχειν.” 

3  (φ.  278  α).  Χρονικόν  βραχύ  ανεπίγραφου 
άπό  Χαλδαίων  μέχρι  Κωνσταντίνου  τοΰ  Π αλαιολόγου. 

’Άρχ.  Ή  περί  τον  χρόνον  ακρίβεια  πολοΐς  μέν  καί 

Άλλοις  έπεξειργάσθη  καί  δ  φίλον  έκάστιρ  τέλος  τη 
έπιστήμ η  γεγένηται'  έγώ  δέ  περί  πολλοΰ  τόν  αληθή 
λόγον  τιθέμενος  τά  έκάστφ  πονηθέντα  συναγηοχώς 
καί  τήν  έκ  τών  ιερών  βίβλων  φερομένην  εβραϊκήν 
αρχαιολογίαν  καί  χρονογ ραφίαν  μεταχειρισάμενος  τό 
ακριβές  άνιχνεΰσαι  διά  σπουδής  προυθέμην. 

4  '(φ.  287  α).  Χρονικού  βραχύ. 

"Αρχ.  "Ετσι/ϊ  ζ’ννδ'  έπέρασαν  οί  Ό τμάνιδες  εϊς  τήν 
Ε ύρύπην.  Τόλ.  ξιθ’  Ίουλλίου  κη’  ημέρα  β’  έπολέ μησεν 
ό  υιός  του  δ  σουλτάν  Σελήμης  τόν  πατέρα  του  καί 
έτξακίστην  ό  Σελήμης  καί  έφυγε  εις  τόν  Κ αφά. 

5  (φ.  287  α).  Μετρολογικαί  σημειώσεις. 

Περί  δακτύλου,  παλαιστής  καί  Άλλων  μέτρων. 


6  (φ.  288  β).  Χρονικόν. 

’Από  ’Αδάμ,  μεθ’  δ  έπονταί  τινα  περί  Βαβυλωνίων  καί 
ΙΙερσών  μέχρις  Αλεξάνδρου. 

7  (φ.  293)·  Βραχεΐαι  είΒησεις,  αποφθέγματα 

περί  άνδρών  καί  πραγμάτων  καί  ορισμοί  θεολογικοί. 

"Αρχ.  "Οτι  τόν  ’Αδάμ  έν  τη  τών  Ιεροσολύμων  γη 
ταφήναι  έβραϊκή  ιστορεί  παράδοσις  ως  φησιν  Ίώσηπος 
καί  ό  μέγας  Βασίλειος  έν  τή  εϊς  τόν  π ροφήτην  Ήσαΐαν 
έξηγήσει  αυτή  λέξει  φησί. 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  Πίναξ  ακέφαλος  άπό  κεφ.  ζ"  Τρηγορα. 

4297·  177·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  79). 

“  Η  ζωη  του  Αισώπου  τού  μοιθοποιού' 

μεταβαλομένη  εις  τήν  άπλήν  γλώσσαν,  ή  όποια  δίδει  μέγα 
ώφελος  έκεινών  όπου  τήν  άναγνώνουν,  πρώτον  χαράν,  δεύτερον 
γνώσιν.” 

"Αρχ.  Τήν  φύσιν  τών  πραγμάτων  όπου  εΐναι  εϊς  τούς 
άνθ ρύπους  τήν  έξέταξαν  μέ  πολήν  άκρίβιαν  καί  Άλλοι 
καί  τήν  έπαράδωσαν  έκεινών,  όπου  ήλθαν  κατόπιν 
ύστερα  άπό  έκείνους,  πλήν  ό  Αίσωπος.  Τέλ.  Οί  δέ 
πρώτοι  τής  Έλλάδοϊ  καί  δλλοι  οί  σοφοί  όταν  έμαθαν 
τό  πράγμα  όποΰ  έκαμαν  εϊς  τόν  Αίσωπον,  ήλθαν  εϊς 
τούς  Αελφούς  καί  σαν  τούς  έξέταξαν  τούς  έτιμώρησαν 
καί  έγιναν  τιμωριτάδες  διά  τόν  θάνατον  τοΰ  Αίσωπου. 
Τόλθ5  καί  τφ  θεφ  δόξα.  Έν  έτει  1617,  μηνί  Φευρουαρίψ 
12,  έν  Γαλατφ 

4298.  178.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  146). 

“  Του  φιλοσόφου  κυρ  Κωνσ-ταντίνου  τοΰ  Μανασσ-ή. 

Σύνοψις  χρονική  δια  στίχων  άπο  κτίσεως  κόσμου  τήν  άρχήν 
ποιουμένη  καί  διήκουσα  μέχρι  καί  τής  βασιλείας  τοΰ  Β οτανειάτου 
κΰρ  Ν ικηφόρου.” 

Έν  τέλει  λείπει  έν  φύλλον. 

4299·  Ι?9·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  233). 

1  (φ.  2  α).  “  Του  φιλοσόφου  κυρ  Κωνσταντίνου  τοΰ 
Μαναιτσ-ή  Χρονικόν  ω5  εν  συνάψει 

διά  στίχων  πολιτικών,  άρξάμενον  έξ  άρχής  τής  κοσμογενείας 
μέχρι  καί  τής  βασιλείας  τοΰ  βασιλέως  κΰρ  Ν  ικηφόρου  τοΰ 
Β  οτανιάτου.  ” 

2  (φ.  171α).  Περί  τής  βασιλείας  Κ ομνηνών  καί 
Παλαιολόγων. 

Έν  τούτοις’  Αλέξιος  ό  τούτου  άδελφός  ό  λεγόμενος 
Βαμ  βακοράβδης. 

Έν  τέλει'  "Ε γραφεν  Ιδού  Χριστοφύρος  έν  πόνψ. 

3  ( φ.  172  α).  Χρονικόν  έμμετρον. 

Περί  τών  άπό  Μωϋσέως,  τών  κριτών,  τών  ιβ'  φυλών  Ισραήλ, 
τών  δύο  φυλών  'Βοβοάμ  καί  'Ίεροβοάμ  κτλ.,  περί  τής  άπελευ- 
θερώσεως  έκ  τής  αιχμαλωσίας  Βαβυλώνος,  τών  Μ ακεδόνων 
βασιλέων,  τών  Ελλήνων  βασιλέων,  τών  άνάκτων  τών  Αθηναίων, 
τών  ισοβίων  άρχόντων,  τών  βασιλέων  τής  'Βώμης,  τών  Χρι¬ 
στιανών  βασιλέων  καί  τών  πατριαρχών  τής  νέας  'Βώμης, 

"Αρχ.’ Αρχήν  βροτών  μάνθανε  τοΰ  γένους  φίλε. 

Τά  κατά  Μωσήν  ένθάδε  διαγράφω. 

Έν  τέλει·  Έγράφη  έπί  έτους  οζ~ωϊνδικτιώνος  ια’ 
(  =  1568).  χ£~φρ  (  =  Χριστόφορος ). 

4  (φ·  184  α).  “  Κεφάλαια  μεταληφθεντα 

έκ  τής  βίβλου  τών  αποφθεγμάτων  καί  πράξεων  τών  όσιων 


48 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


πατέρων,  ης  ή  έπιχραφή  Παράδεισοί  Νείλου  μοναχού  ήρω- 
ελεχ  εΐοι.” 

Έν  κεφ.  ρ' .  Κείμενον  μετά  δι αστίχον  έξηχήσεως  καί  τινων 
σχολίων  παρασελιδίων. 

5  ( φ .  201  α).  “  Ήσ-υχίου  ιτρεσβυτε'ρου 'Ιεροσολΰρ,ων 

Γνώμαι  άπάχοι ισαι  τδ  φθαρτόν  καί  προςκολώσαι  τοΐς  ά¬ 
φθαρτοι  τόν  Άνθρωπον,  διαφόρων  έκάστης  αρετής  προτροπαί 
περιεξεσμέναι.  Τινόϊ  δέ  φάσκουσιν  είτε  ταύτας  είτε  όμοιας 
τούτων  πέλειν  Νείλου  μοναχού  καί  θεοφόρου.” 

"Α ρχ.  Φόβον  έχε  θεοΰ  καί  πόθον  καί  καθαρφ  τφ 
μαρτυρίφ  της  συνειδήσεως  πρός  πάντας  κέχρησο. 

6  ( φ .  2θ8  α).  “  Επιστολή  Νείλου  άσκητοΰ  7 τρός 

Χιλλιον  διάκονον.” 

Έν  τη  φα'  “ Ισως  πρός  Άχίλλιον. 

7  (φ.  209  α).  Σημειώματα  καί  ερμηνεύματα 

κυρίων  ονομάτων  καί  λέξεων  καί  παροιμιών,  Έξηχοΰνται 
δ’  έν  αύτοΐς  τάδε ·  Άδάμ,  Αβραάμ,  Ευριπίδης,  Ευσέβιος  ό 
“ Ώαμφύλου ,”  Μακάριος,  Μούσα,  “ίίξος,  Σειρήνες,  “Όριχένης” 
καί  Αδαμάντιος,  Σηχώρ,  Σήθων,  “ 'Οπάδων  ”  (γρ.  Σπάδων), 
Τά  ε’κ  των  αμαξών  σκώμματα,  τα  έκ  τρίποδος,  φυσίξωος, 
φυσικός  λόχος  παρά  φιλοσύφοις,  φύσις,  Άπολλινάριος,  Ε ϋνόμιος, 
άρετή,  άρετώ. 

8  (φ.  233  α)·  <ιΚΰρ  Μανουήλ  τού  Χρυσάφη  Κατα- 
ννκτικόν.” 

"Α ρχ.  Ψυχή  πολυαμάρτητε  καί  τετραυματισμένη. 

Στίχοι  δέκα.” 

9  (φ·  233  α)·  44  Ετερον  καταννκτικον  κνρ  Ίωάννου 
λαμπαόαρίον  τού  Κλαδά.  ” 

“Α ρχ.  Νήφε  ψυχή  μου  ταπεινή  καί  σκόπησαν  τόν 
βίον. 

Στίχοι  δώδεκα. 

Έν  φ.  1  β·  Νεοφύτου  προηγουμένου  Ίβηρίτου. 

4300.  ΐδο.  Χαρτ.  8.  XVII.  (0.  215). 

1  (φ.  2  β).  Ιατροσόφιου. 

Προηχεΐται  (φ.  2  β)  “  Σνν  θειρ  άγίιρ  Πίνα£  του  παρόντος 
Ίατρωσόφοιον  σύντεθείσα  κατά  άλφάβητον  παρ’  ήμοΰ  Δημούλλα 
['Ραυτοττουλου]  Ιατρού.” 

“Ιδ.  καί  4302  (182),  3,  7. 

2  (φ.  172  α).  “  Γαληνού  Ιατρός  Ισαγωγτ;.  Επι¬ 
γράφεται  μέν  τό  βιβλίον  Ιατρός  περιέχει  δε  τάδε — ” 

*4301·  ΐδΐ.  Χαρτ.  8  XVI.  (φ.  343). 

1  (φ.  2  α).  “  Αίλιανοΰ  Περί  παλμών. 

ΙΙρόί  βασιλέα  Πτολεμαίον.” 

"Αρχ.  Περί  παλμών  μαντική  πρός  βασιλέα  Πτολε¬ 
μαίον.  Κορυφή  έάν  Άληται  λύπαι.  ΤΑ.  δηλοΐ  δούλιρ 
μή  έπιβουλευθήναι  παρθένιρ  μή  κινδυν εΰσαι  χήρα  μη 
νοσήσαι.  ΤΑοϊ  των  Παλμών  Δαμαντίνου  (γρ.  Άδα- 
μαντίου)  ετοφιεττοΰ  πρός  τόν  Πτολεμαίον  βασιλέα. 

2  (φ.  II  β).  “Περί  ελαίων  τον  σώματος 

του  ανθρώπου  κάν  τε  άνδρός  κάν  τε  χυναικός.” 

"Αρχ.  ’Εάν  εΐϊ  τό  π ρόσωπον  του  άνδρός  ή  έλαια  εις 
τό  μέτωπον  απάνω,  πολλών  άχαθών  ’έστ  αι  κύριος. 
ΤΑ.  εί  δό  εις  τά  εύώνυμα  έμπαθεΐς  καί  πτωχοί 
’έσονται. 

3  (φ·  1 3  /5)-  “Δαμαντίνου  (γρ.  Άδαμαντίου) 


Φ υσιοχνωμονικόν  ήχουν  των  ανθρώπων  τήν  φύσιν  καί  την 
γνώμην  τον  καθενύς.” 

"Αρχ.  Όξύ  κεφαλή  μεστή  άνοιας.  Μικρή  κεφαλή 
Άνους  καί  στροχχ ύλη.  ΤΑ.  τόν  δό  φιλάρχυρον  Άνδρα 
τοιύνδε  είναι  λέχε  μικρομελή,  μικρόματον,  μικρο- 
π  ρόσωπον,  ταχυβάδιστον,  έχκεκυφύτα,  ταχύφωνον, 
όξυβόην,  τήν  χροιάν  ύποφοινήσοντα. 

4  (Φ·  23  β)·  Χρησμοί. 

α'  (φ.  23/3).  “ Χρησμός  Λε'οντος  τον  σοφωτάτου  έν 

Χριστφ  βασιλε'ως.” — β'  (φ.  24).  “Χρησμοί  Λε'οντος  τοΰ 
σοφού  Περί  τής  Κωνσταντινουπόλεως.” — χ'  (φ.  25α).  “Καί 
τοΰτο  εΰρηται  έν  τινι  παλαιόν  βιβλίον  Λεοντος  τοΰ  σοφού 
καί  βασιλέως  Αϊνιχμα  σύν  θεφ  άχίιρ  καί  προφητεία  εις  τό 
μέλλον  τάί  βασιλείας  συντεθέν  ώϊ  μυθικόν  έκ  τίνος  μοναχού 
Λεοντίου.”· — δ'  (φ.  29).  “Περί  τής  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ 
Άγγελοφόρου. ” — ε'  (φ.  30/3).  “Έ τεροι  στίχοι  εις  τόν  νέον 
βασιλέα.”- — ζ~'  (φ.  33/3).  “Στίχοι  τής  Κωνσταντινουπόλεως.” 
“Αρχ.  Β άξαντος  αυλή  έστία  Κωνσταντίνου.  'Έπονται  τά 
φ.  34  α — 37  α  Άχραφα.—ξ'  (φ.  37  β).  Χρησμοί  άνεπίχραφοι. 
"Αρχ.  Τήν  έχθ ροποιόν  ένδοθεν  κρύπτει  πλάνην 
ώϊ  ευμενής  δέ  κύνας  έκτρέφεις  νέους. 

— η'  (φ.  46  α).  Χρησμοί  άνεπίχραφοι.  "Αρχ.  (άκέφ.)... 
Κυρίου  φανήσεται'  ένηχηθή  παρά  τον  δρωμένου  άχ- 
χέλου  τιρ  άποκαλυφθ  έντι  ώϊ  άνθ  ρώπιρ  λευκοφόρφ 
εΰνούχιρ  καί  εις  τό  οΰς  αύτοΰ  εΐπει  αύτοΰ  καθεύ- 
δοντος  καί  τής  δεξιάς  αύτοΰ  λαβόμενος  ε’ίπει·  έχειραι 
ό  καθ εύδων  καί  ανάστα  έκ  τοΰ  μνημείου  καί  έπι- 
φαύσει  σοι  ό  Χριστός ·  π  ρος  καλείται  χάρ  σε  του 
ποιμαίνειν  λαόν  περιούσιον  καί  έκ  δευτέρου  είπει 
έξελθε  ό  κεκρυ  μμένος'  μηκέτι  κρύπτου,  πολλοί  σε 
ζητοΰσι.  ΤΑ.  πολύς  τφ  &ντι  καί  ταΐς  θριξί  λάμ- 
ποντες  έλπίδα  έχων  τοΰ  άοράτου  θεόν  παρόμοιος  τφ 
π τωχφ  καί  έκλεκτφ  καί  αύτός  τής  Άνω  κλήσεως  τοΰ 
φωτός  τον  θεοΰ  έμφορηθείς. — θ'  (φ.  53α).  “Έκθεσις 
έν  ταΐς  έσχάταις  ήμέραις  έν  επίτομη  τοΰ  όσιου  πατρός 
ημών  Μεθοδίου  Πατάρων.”  “Αρχ.  Έν  ταΐς  ήμέραις  ταΐς 
έσχάταις  τοΰ  εβδόμου  αίώνος  έσται  Ακαταστασία 
πολλή.  ΤΑ.  καί  τότε  Άρξηται  ποιεΐν  σημεία  πολλά 
κατα  φαντασίαν  ώςτε  πλανήσαι  εί  δυνατόν  καί  τούς 
έκλεκτούς. — Γ  (φ.  60α).  “Δανιήλ  τοΰ  προφήτου  Περί 
τής  Έπταλόφου  καί  περί  τάς  νήσους  τι  έστί  τό  μέλλον 
αυτών.”  “Αρχ.  Οναί  ον αί  σοι  πόλις  Έπτάλοφε '  μέλλει 
δέ  σοι  τά  ωραία  σου  τείχη  πεσοΰνται. — ια'  (φ.  63α). 
“Περί  τοΰ  Χριστού.  Ευσεβίου  τοΰ  Παμφύλου  περί  τής 
Σιβύλης  τής  Ερυθραίας.  Χρησμοΐς  χράφει  εις  τόν  βίον  Κων¬ 
σταντίνου  ούτωσί  λέχων.”  “Αρχ.  Παρίστανται  δέ  μοι  καί 
των  Αλλοδαπών  τί  μαρτύριον  τής  τον  Χρίστου  θεό¬ 
τητας  άπομνημονεΰσαι. 

Τό  ύπ’  άρ.  ξ’  κοσμείται  υπό  εικόνων  χεχραμμένων  έφ’  ύχροΐς. 

5  (φ.  66  α).  “Περί  7τώς  7τυ7Γωνεται  ό  άνθρωπος 

είϊ  τήν  μήτραν  τής  χυναικός  ’  έχει  δέ  οϋτως.” 

"Αρχ.  " Οταν  σμίγει  ό  άνήρ  μετά  χυναικός  καί  ή 
γυνή  μετά  τον  άνδρός. 

'Έπονται  Συνταχαί,  ών  τελευταία '  “Περί  νά  κάμης  νά 
φύχουν  αί  μέλισσαι.” 

6  (φ.  ΙΟΙ  α).  “’Α ρχη  συν  Θεω  τοΰ  Ονει ρολΰτου 

κατά  διά  στίχων  άλφαβήτου  πάνυ  θαυμαστόν.” 

"Αρχ.  Αρχή  τοΰ  α.  “Αδρας  πολλούς  θ εω ρήσαι  κατ' 
δναρ  φίλους  πολλούς  έλθεΐν  σημαίνει. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


49 


7  ( φ .  Ιΐ6α).  “"Ετερος  ονειροκρίτης  απλός.” 

"Α  ρχ.  Έάν  Ιδης  δ'τι  καίεσε  υπό  τοΰ  ήλιου,  εις 
πλούτον  βασιλικόν  άνακατώνεσε. 

8  (φ.  131α)·  [Ψευδοδωροθεου]  Χρονικόν. 

Ακέφαλου  καί  άνεπίγραφον.  Σφζονται  τα  από  Θεοφίλου 

μέχρι  σουλτάνου  Σελίμη.  “Αρχ.  “Βασιλεία  Θεοφίλου  τοΰ 
είκονομάχου.”  " Ελαβε  δέ  την  βασιλείαν  Θεόφιλος  μηνί 
Όκτωβρίφ  ίνδικτιώνος  όγδόης  ό  οποίος  ή τον  εις  ηλι¬ 
κίαν  άνδρός  καί  αγάπα  πολλά  την  δικαιοσύνην  καί 
π  ρόσωπον  ανθρώπου  δέν  έβλεπε  και  τούς  νόμους 
ίφύλαττε  καλώς ’  καί  καθώς  έλαβε  την  βασιλείαν 
έκαμε  ταύτην  την  δικαιοσύνην  8τι  έκαμε  καί  έκραξεν 
όλους  εκείνους  όπου  ήσαν  άντία  καί  έσκότωσαν  τόν 
βασιλέα  Αέοντα  τόν  Αρμένιον,  ΐέλ.  Αέγουν  δέ  ότι 
όσος  λαός  αίχμαλωτίσθη  εις  όλον  τό  νησί  της  Κύ¬ 
πρου  Άνδρες  -γυναίκες  καί  παιδί  α  ήτον  έως  τ'  χιλιάδες 
καί  διεσκορπίσθη  α’ύτη  ή  αιχμαλωσία  ανατολήν  καί 
δύσιν'  οί  δέ  όσοι  έσφάγησαν  εις  τόν  πόλεμον  ησαν 
έως  χιλιάδες  μ' .  Όρισαν  δέ  οί  Βενέτικοι  τήν  Κύπρον 
χρόνους  έννενήκοντα  επτά,  την  όποιαν  έλαβαν  άπο- 
θανόντος  τοΰ  'Βιγάτζου  εις  τούς  αυοδ'  άπό  Χριστού 
γεννήσεως. 

9  ( Φ·  33^ α)·  “  Έρμανία  της  σελήνής  δια  έμα.” 
(=  αίμα,  φλεβοτομίαν). 

ίο  ( φ .  339  α)·  Προγνωστικόν. 

“Αρχ.  Έάν  γένονται  τα  καλά  ήγουν  ή  άρχη  τοΰ 
Ιανουάριου  μινός  Κυριακήν  αϊσται  χιμών  χρίσιμος. 

4302.  182.  Χαρτ.  8.  ΧΥΙ.  (φ.  225). 

1  (φ.  7  α).  2 ννταγαί ,  ών  τινες  κατα  την  ιτοΧομω- 
νικήν. 

2  (φ.  8/8).  “Ίπποκράτους  αρχίατροί  "Ορκος.” 

3  (φ.  9  β)·  “λέξεις  Ύππόκράτους  άρχιίατροΰ 

προς  τόν  αυτού  μαθητήν  Ταλληνών.” 

Έν  τέλει'  Έν  Μ πρασιδβου  1635  Μάρτιον  κδ'  ίνδι- 
κτιώνος  γ'  εσπέρας  έτελίωσα  αύτφ  σύν  θεφ  άγίιρ  διά 
πόνου  πουλοΰ  άμαθοΰς  αίμοΰ  τοΰ  άναξίου  Δημουλάς 
Ραντόπουλος  ιατρός. 

’Ίδ.  κατωτέρω  άρ.  7  καί  4300  (180),  1. 

4  (φ.  14  α).  “Πώς  γίνεται  ό  άνθρωπος  εις  την 
κοιλίαν  της  γυναικός.” 

5  (φ.  14  β)·  “2υν  Θεω  άγίω  γράφομεν  περί  πο¬ 
δάγρας.” 

6  (φ.  27α).  “Έν  δνόρ.ατι  κνρίον  ημών  Ίησοΰ 
Χρίστου  τοΰ  αληθινόν  ®εον  ημών  Πείραμα 

καί  μάθεσης  σοφοτάτου  ιατρού  κυρίω  κυρίω  Δανηήλ  Συνε'ρτου 
Γερμανού.” 

7  (φ.  29  β)·  “ΪΙίναξ  τον  παρόντος  βιβλίου 

'Οριβασίου,  Ιατροσόφιου  κατά  άλφάβητον  διαλεγμένου  έν 

ευχωλεία  κατ  ώνομα  καί  εξηγημένα  άπλμ  τά  όσσα  είναι  πολλά 
δυνφ,  καί  εϋχεσθεν  ύπερ  εμοΰ  τοΰ  κοπιάσαντος  πολλά  εις  τοΰτψ, 
Δημουλά  ['  Ραυτοποΰλου]  ιατρού .” 

Ίδ.  καί  άνωτέρω  άρ.  3  καί  4300  (180),  1. 

8  (φ.  1 45  α)·  “  Ερμηνεία  καί  λέξεις  των  βοτάνων, 
κατά  αλφαβήτου.” 

"Αρχ.  "Αμωμον  έστί,  ρίζα  της  πενταφύλλου. 


9  (φ.  157  α)·  Περί  ουρών. 

ίο  (φ.  158α).  “Επιστολή  Δίόκλε'ους  Προςφυ- 

λακτικη  προς  ’Αντιγώνω  βασιλεΐ.” 

11  (φ.  165  α).  “Περί  τάς  ημέρας  της  σελήνής  εις 
φλεβοτομία.” 

12  (φ.  167  ά).  “ ΐίαράφρασις  εις  τά  Νικάνδρου 

’ Αλεξιφάρμακα  Εΰτεκνίου  σοφιστοΰ.” 

Έν  φ.  212  α·  Τδλο$  καί  το  θεψ  δόξα  έπί  έτους 
ανφ™ξν  ίνδικτιώνος  γ1**  (  =  1560). 

13  (φ.  212  α).  2υνταγαί  διάφοροι 

έν  τε  τη  άρχαίμ  καί  τη  καθωμιλ ημένη. 

Έν  φ.  1  α — 7  α  Πίναξ  των  περιεχομένων  άκέφαλος. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  δύο  χειρών,  ών  ή  έτέρα  άπό  φ.  47 — 
216. 

4303·  183.  Χαρτ.  8.  XVIII.  ( φ .  165). 

1  (φ.  15  α).  “Βιβλίων  ιατρικόν, 

τό  όποιον  τό  συνέγραφε  Δανιήλ  προηγούμενος,  πατρίς  δέ 
Λέσβιος,  μετάφρασις  δέ  εις  κοινήν  γλώτταν  παρά  τοΰ  σοφο¬ 
τάτου  κϋρ  Μαξίμου  ιερομόναχου  τοΰ  Πελοπονυσ-ίου.” 

Προηγείται  έν  φ.  1  α — 15  α  Πίναξ  ( άκέφ .)  των  987  κε¬ 
φαλαίων  τοΰ  Ιατροσοφίου  τούτου. 

2  (φ.  158  α).  “  Έδώ  γράφομεν  των  βοτάνων 

τά  όσα  χρειάζονται  εις  ταΐς  άντίδοταις  καί  εις  τα  κοκία 
μετονομαζόμενου  πρώτον  εις  Ελληνικήν  διάλεξιν  ύστερον  μετα¬ 
γλώττισήν  εις  τούρκικην,  εΐτα  εις  κοινήν  διάλεξιν  δια  νά  τά 
ευρίσκει  ό  καθ’  εΐς  έν  εύκολφ.  ” 

Πίναξ  ( κολ .)  τών  ονομάτων  τών  βότανών  έν  τη  άρχαία 
έλληνικη,  τη  τουρκική  καί  τη  καθωμ ιλημένη. 

4304·  184.  Χαρτ.  8.  XIV.  XV.  (φ.  267). 

1  (φ.  Ια).  “Έρμου  τοΰ  Τριςμεγίαττου  "Οτι  μέγιστον 
κακόν  εν  τοΐς  ανθρωποις  η  περί  τοΰ  Θεοί  αγνωσία.” 

"Αρχ.  Ποΐ  φέρεσθε  ώ  &νθ ρωποι  μεθ  ύοντες ;  Μίνει  δε 
κολοβόν. 

2  (φ.  3  α).  [Γρηγορίου  τοΰ  Κυπρίου]  Έπιστολαί. 

Η  συλλογή  άκέφαλος,  άρχομένη  άπό  του  τέλους  της  ιζ~'· 
ίκετεύειν  της  καλλιέπειας,  εί  τέως  μηδέν  τφ  σκοπφ 
της  δεήσεως  συνειςφέρει.  Σφζανται  δέ  πλήρεις  α'  (φ.  3  α). 
Ανεπίγραφος.  ’Ά ρχ.  ’Πσχύνθην  υπέρ  έμαυτοΰ  δεξάμενος 
την  έπιστολήν. — β'  (φ.  3  α).  “Τιρ  πρωτοβεστιαρίιρ.” 

"Αρχ.  Έβουλόμην  μέν  έκ  τών  έπών  Όμηρου  τών  έπι- 
στολιμαίων  τουτωνί  κατάρξασθ αι  συλλαβών.· — γ'  (φ. 3/3). 
“Τφ  αύτφ.”  "Αρχ.  Οί  δέ  Προυσαεΐς  πόσα  δοκεΐς  ένώ- 
πιον  ημών  π ράττουσί  τε  καί  λέγουσιν. — δ'  (φ.  4α). 
“Τφ  αύτφ.”  "Αρχ.  Ήμΐν  αϋξει  την  ύπέρθεσιν  ημέρα 
έκάστη. — ε'  (φ.  4α).  “Τφ  αύτφ."  "Αρχ.  Πρός  τόν  Αν¬ 
τιόχειας  πατριάρχην  καί  πέμπειν  ημάς  γράμματα. — 
5~'  (φ.  4  α).  “Τιρ  αύτφ.” — ζ'  (φ.  4  β).  “Τιρ  αύτφ.” — 
η’  (φ.  5  α).  “Τιρ  αύτφ.” — θ’  (φ.  5  β).  “Τ φ  αύτφ.” — 
ι'  (φ.  5β).  “Τφ  αύτφ.”  Τδ  έν  'Ρόδιρ  μοναστηριού  · 
’Βοδίνην  αύτό  έγχωρίως  καλοΰσι’  οί  έξ  ίερομον άχων 
ήκοντες  οΰτοι  ητησαν  λαβεΐν  εις  μετόχιον  ώς  ον 
ταΐς  άληθ είαις  πατριαρχικόν  καί  έσχον  γε  λαβεΐν 
ώς  ήτήσ  αντο. — ια'  (φ.  6α).  “Τιρ  λογοθέτη  τών  γενικών.” 
"Αρχ.  'Ο πότε  τόν  Άτζωνάν  έκεΐνον  είχε  δεσπότην 
Άριστείδου  βιβλίου. — ιβ’  (φ.  7  α).  “  Τοΰ  πρωτοβεστιαρίου 

7 


Η.  II. 


50 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Πρόϊ  τδν  αύτόν.” — ιγ  ( φ .  7  α).  “Τιρ  πρωτοβεστιαρίιρ.” — 
ίδ'  (0.  7  α).  “Τοΰ  τρωτοβεα-τιαρίου  Πρόϊ  αυτόν.” — ιε'  (φ.  7  β). 
“Τιρ  πρωτοβεστιαρίιρ.”— ιζ~'  (φ.  7  β).  “Τιρ  Χεοκαισαρείτη.” — 
ιξ’  (</>.  7/3).  Ανεπίγραφο!.  “Α ρχ.  Νΰν  ή  χρεία  κινεΐ. — 
ιη'  ( φ .  7/3).  “Τιρ  Μελιτηνιώτη.  ” — 10'  (0.  8  α).  “Τ ίρ  Άκ ρο- 
πολίτη.” — κ’  (φ.  8  α).  “Τιρ  αΰτιρ.” — κα'  (φ.  8  α).  “Τιρ 
Σάπιοι ’οπόλιρ.” — κβ'  (φ.  8  α).  “Τιρ  Ειφιλίνιρ .” — κγ'  (0.  8/3). 
“Τιρ  Σταυρακίιρ.” — κδ'  (φ.  8  β).  “Τιρ  θεογνώστιρ  Ιωάννη.” — 
κε'  (φ.  9α).  “ θεοδοσίιρ  τιρ  Κυξίκου.” — κ£Γ'  ( φ .  9/3).  “Τιρ 

αΰτιρ.” — κζ'  (φ.  9/3).  “Τιρ  Σαπωνοπόλιρ.”—κη'  (φ.  9/3). 
“Τ ιρ  Ν εοκαισαρείτη.” — κθ'  (φ.  9/3).  “Τιρ  Μελιτηϊ/ιώτη.”— 
λ'  (φ.  10α).  “Τιρ  Κ ορέση.” — λα'  (φ.  10α).  “Τιρ  Μελι- 
τηνιώτχ — λ/3'  (φ.  10/3).  “Τιρ  Μου(αλωνι  καί  τοΐ ς  άλλοι $ 
όμιληταΐς.”· — λγ'  (φ.  11α).  “Τω  ρήτορι.” — λδ'  (φ.  11α). 
“Τιρ  έπί  των  δεήσεων.”— λε'  (φ.  11α).  “Τιρ  αΰτιρ.” — λίΓ' 
(φ.  11α).  “Τιρ  αΰτιρ.” — λ("'  (φ.  11α).  “Τιρ  Όλοβώλω.” — 
λη'  (φ.  11α).  “Τιρ  Μελιτηνιώτη.  ”· — λθ'  ( φ .  11/3).  “Τω  έπί 
των  δεήσεων.” — μ  (φ.  11  β).  “Τιρ  2 ταυρακίιρ." — μα  ( φ .  12  α). 
“Τιρ  μοναχιρ  Μ εθοδίιρ.” — μβ’  (φ.  12α).  “Τιρ  Αουκάίτη.” — 
μγ'  (φ.  12  /3).  “Τιρ  Μου(αλωνι.” — μδ'  (φ.  12/3).  “Τιρ  πρω- 
τοβεστιαρίιρ." — με'  (φ.  13  α).  “Τιρ  Ν  εοκαισαρείτη.”· — μζ~' 
(φ.  13/3).  “Τω  λογοθέτη  των  γενικών.”· — μξ'  (φ.  13/3). 
“Τιρ  μοναχιρ  Όασίτη.” — μη'  (φ.  13/3).  “Τιρ  αΰτιρ.” — μθ' 
(φ.  14  α).  Ανεπίγραφο ς.  ”Α ρχ.  Αέσποτά  μου  σοφώτατε 
άνέγνων  τον  λόγον  πλήν  ή  τετράκις. — ν'  ( φ .  14/3). 
Ανεπίγραφος.  ”Α  ρχ.  Άνήρ  έκεΐνο ς  γ  ράμματα  έδοξε 
πέμφειν  ήμΐν. — να  (φ.  14  β).  “Τιρ  Μελιτηνιώτη.” — νβ' 
{φ.  15  α).  “Πρόί  τδν  αυτόν.” — νγ'  (φ.  15  β).  “Προ;  τδν 
αυτόν.” — νδ'  (φ.  15  β).  “Πρ05  τδν  αυτόν.” — νε'  (φ.  16  α). 

“Πρόϊ  τδν  αυτόν.” — ·νζ~'  (φ.  16  α).  Ανεπίγραφος.  'Άρχ. 
"Ανω  καί  κάτω  σου  των  έπιστολών. — νξ’  (φ.  16/3). 
Ανεπίγραφος.  "Α ρχ.  Έξότου  τάς  βεμβράνας  είλήφεις 
μήνες  παρήλθοσαν  τρεΐς'  ’έργον  δδ  ήν  ωςτε  αΰτάς 
γράφαι'  έπί  τούτιρ  γάρ  οίμαι  καί  έλαβες. — νη'  (φ.  16  β). 
“Πρόϊ  τδν  Χεοκαισαρείτην.” — νθ'  (φ.  16  β).  “Πρόϊ  τδν 

αυτόν.” — ξ'  ( φ .  17  α).  “Πρόϊ  τδν  Μελιτηνιώτην.” — ξα 

(φ.  17/3).  “Πρόϊ  τδν  'Νεοκαισαρείτην.” — ξβ'  ( φ .  17/3). 

“Πρ05  τδν  Μελιτηνιώτην.”  Μένει  κολοβή,  τα  δέ  φ.  18α — 
22  α  άγραφα  προς  έγγ ραφήν  πιθανώς  καί  άλλων  επιστολών  τοΰ 
αύτοΰ  οΰ  γραφεισών. 

3  (φ·  2  2  β).  “  Επιστολαι  τον  σοφωτάτον  και 

λογιωτάτου  κνρ  Μαξίμου  τοΰ  ΠΧανοΰδη. 

Β ίσί  δδ  ρκα' ,  ών  α  “Τιρ  αύτοκράτορι,” ...ρκα'  “Τοΰ  αύτοΰ 
ΤΙαραμυθητική  τών  φίλων  τινί.” 

Έν  φ.  96  α  Επιστολή  “ τιρ  αΰτιρ”  (Μελχισεδέκ),  ή  τις 
έδημοσιεύθη  τδ  πρώτον  παρά  ΣΙ1ΤΡ.  Π.ΛΑΜΠΡΟΤ  “ Επιστολή 
Μαχίμου  τοΰ  Πλανούδη  περί  μεμβρανών”  έν  Αελτίιρ  τής 
Ιστορικής  καί  Εθνολογικής  Εταιρίας  τής  Έλλάδοϊ.  Έν  Άθή- 
ναις.  1885.  Ύύμ.  Β'  σ.  62  κ.  έ.  ΪΙρβλ.  μαχ.  τκΕυ  Μ&χίπιϊ 
πιοπαοΐπ  Ρ1&ηαι1ΐ8  θρίδίυΐαβ.  ντοϋδίρ/νίαβ.  1890. 

4  (φ·  121  α).  “Τοΰ  σωφοτάτον  Θεοδώρου  τοΰ  Πο¬ 
ταμίου”  Έπιστολαι. 

Εϊσί  δέ  ιγ' ,  ών  α'  (φ.  121α).  “Τιρ  Κυδώνι/.”  Άρχ.’Ο,μην 
μδν  τδ  τών  κολοιών  μοι  συμβαίνειν  περί  τούς  λό¬ 
γους. — β'  (φ.  121α).  “Τιρ  Πό#ιρ.”  ’Άρχ.  Χάρις  τοΐς 
βα σιλεΰσιν. — γ  {φ.  121/3).  “Τιρ  αΰτιρ.” — δ'  (φ.  122  α). 
“Τιρ  αΰτιρ.” — ε'  (φ.  122/3).  “Τιρ  αΰτιρ.” — ζ~'  (φ.  122 β). 
“Άθηνοδώριρ.” — ξ'  ( φ .  123α).  “Τιρ  Γεμιστιρ  καί  Άθηνο- 


δώριρ.” — η'  (φ.  123/3).  “Κ αντακουξηνιρ  τιρ  θείιρ  τοΰ  βασι- 
λέως.”  ’Άρχ.  Τοΰ  καλοϋ  Χρυσολωρά. — θ'  (φ.  124  β). 
“  Τιρ  Θεσσαλονίκης  κΰρ  Ίσιδώριρ.”— 1'  ( φ .  125  α).  Ανεπίγραφος. 
’Άρχ.  Ημεΐϊ  μδν  μετρίως  φρονοΰντες  μετρίως  άεί  καί 
τοΐς  φίλοις  π ροςφερόμεθ α  καί  χρώμεθα  τή  γλώττη 
π ρδς  αΰτούς  είτε  παρόντες  είτ’  απόντες  δντες  τυγ- 
χάνοιεν.—ια'  (φ.  126α).  “Τιρ  υίιρ  τοΰ  ΟΙναιώτου.” — ιβ' 
(0.126α).  “Τιρ  Κυδώνη.” — ιγ'  (0.127α).  “Τιρ  βασιλεΐ.” 
Τά  0.  126 — 128  κεκομμένα  άνωθεν  πλαγίως  προς  τα  έξω,  τδ  δδ 
0.  129  άγραφον. 

’Ίδε  τά  περί  τούτων  τών  έπιστολών  γεγραμμένα  καί  τά 
έκδοθέντα  εξ  αΰτών  άποσπάσματα  παρά  ΣΠΤΡ.  Π.  ΛΑΜΠΡΟΤ 
“Θεόδωρος  ό  Ποτάμιος  καί  ή  εις  Ίωάννην  τδν  Παλαιολόγον 
μονφδία  αύτοΰ ”  έν  Αελτίιρ  τής  Ιστορικής  καί  έθνολογικής 
εταιρίας  τής  Έλλάδο?.  Έν  Άθήναις.  1885.  Τόμ.  Β'  σ.  48  κ.  δ. 

5  (Φ·  Ι3°α)·  “Γαληνού  Υπόμνημα  εις  το  περί 
διαίτης  όζεων  Ίττποκράτουϊ.” 

Ά  ρχ.  Οί  σνγγ  ράψαντες  τάς  κνιδείας  καλεομένας 
γνώμας. 

Εν  0.  266  β  “Πρόδ  τούς  έντυγχάνοντας”  Επιγράμματα 
τρία,  γεγ ραμμένα  χειρί  νεωτέρμ. 

Ο  κώδιξ  άπαρτίξεται  έκ  δύο  μερών.  Καί  τά  μδν  φ.  1 — 17, 
24,  25,  29,  30,  35,  36,  38—42,  52—91,  94—97,  131—265, 
αίώνος  XIV,  τά  δέ  λοιπά  XV. 

43°5·  ι85· 

Χαρτ.  8.  XV.  XVI.  XVIII.  (0.  136). 

1  (φ.  2  α).  Σοφοκλέου$  Τραγωδιαι  (XV). 

α'  (φ.  2  α).  Αίας. — β'  (φ.  38/3).  ’Πλέκτρα. 

Άμ φότερα  τά  δράματα  ανεπίγραφα,  μετά  διάστιχου  ερμηνείας 
καί  σχολίων  παρασελιδίων. 

Φύλλα  τών  δραμάτων  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπδ 
νεωτέρων  (Χαρτ.  XVI). 

2  ( φ .  77  α)·  Εύριττίδου  Εκάβη  (XV). 

Μετά  διάστιχου  ερμηνείας  καί  σχολίων  παρασελιδίων,  άτινα 
προχωροΰσι  μόνον  μέχρι  τοΰ  φ.  109  α,  ήτοι  τών  στίχων 
όλέθριον  όλέθριον  κακόν 
ψεύσεις  όδοΰ  τής  δ’  έλπίς  ή  σ’  έπήγαγε 
θανάσιμον  πρδς  Άΐδαν. 

Τδ  δράμα,  δν  καί  άλλως  έλλιπδς,  μένει  κολοβόν  έν  στ.  1280- 
καύτδν  δδ  τοΰτον  πέλεκυν  έξάρασ’  άνω 
οΰτος  σύ  μαίνη  καί  κακών  έρμς  τυχεΐν... 

Φΰλλα  τοΰ  δράματος  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπδ  νεωτέρων 
(χαρτ.  XVI). 

3  ( φ.  Ιΐ8  α).  “Εις  τα  τετράστιχα  τον  άγιον 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Έξήγησι ς  κατα  λέξιν  (ΧνΐΗ). 

4306.  ι86.  Χαρτ.  8.  XV.  XVI.  (0.216). 

ι  (φ.  ι  α).  [Γρηγορί  ου  τοΰ  Θεολόγου]  Άποσπάσματα 
εκ  λόγων. 

α  (0.  Ια).  Ανεπίγραφου.  ’Άρχ.  ["0]τι  μέν  έστι  πηγαία 
θεότητας  δ  πατήρ  ό  δέ  υίόϊ  καί  τδ  πνεύμα  τής  θεο¬ 
γόνου  θεύτητο ς. — β'  (φ.  8  α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  αύτοΰ 
λόγου.”  ’Άρχ.  [θ]έλω  τδν  πατέρα  μείξονα  είπεΐν  τοΰ 
υίοΰ  έξ  οδ  καί  τδ  ίσος  είναι  τοΐς  ϊσοις  έστί. — γ'  (φ. 
8/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  λόγον  τοΰ  εις  τδν  κατάπλουν  τών 
Αιγυπτίων  έπισκόπων .”  ’Άρχ.  [Δ]ύο  διαφοράς  έν  τοΐς  οδσι 
γινώσκω  τάς  άνω,  δεσποτείαν  τε  καί  δουλείαν. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


51 


2  ( φ .  2  2  α).  Αδήλου  Λογοϊ  άν«7 τίγραφος. 

Ά ρχ.  (άκέφ.)... παρασήμου!  Άρχοντας  τήν  αξίαν  ώ ν 
έπί  της  αρχής  ήσέλγαινον  δεδωκότας  των  δίκαιων 
γενέσθαι  τούς  θρόνους.  Τέλ.  μιμείσθω  τοίνυν  τα,  πρό- 
τ € ρον  καί  τα  τοΰδε  καί  του  σοΰ  χοροΰ  δεΐξον  ένα  τδν 
καλώς  τα  σά  δυνάμει 'ον  αδειν. 

3  (φ.  23  α)·  “  Τοΰ  Λιβανιού.” 

α'  Επιστολή  ανεπίγραφος.  “Αρχ.  ’Ήμέτε  ρος  μέν  πολί¬ 
της,  φίλος  δέ  ύμών  τε  καί  έμοΰ  τέθνηκεν  ό  χρηστός 
Ούρβίκιος. — β'  (φ.  23  β).  ' Επιστολή  Ίουλιανφ.  “Αρχ. 

Αλλά  σοι  το  μέν  σώμα  ιΐ)5  έμήνυες. — γ'  (φ.  24  β). 
“Μύθος  ηθικός.”  Άρχ,Έ  +  έδοξε  τψ  Διί  βασιλεύεσθ αι. 
’Αντιβαλών  πρός  την  έκδοσιν  τοΰ  Βειβκε  ιν,  854  κ.  έ.,  εδρον 
τάςδε  τάς  διαφόρους  γραφάς'  σ.  854  γ'  στ.  1  :  καί  τό  τών.—- 
στ.  3:  την  τών. — στ.  4:  οδν.  δέ  ίν.  Τό  τε  λείπει.— στ. 
5:  αώτοδ. — στ.  6:  έφερεν.  τεχναται. — στ.  8:  αύτιρ. — 
στ.  10:  ποικιλώτατον  γίνεται. — στ.  11:  έπέστρεψε. — 
στ.  13:  μικρόν  δέ  καί. — στ.  14:  δέ  καί  η. — σ.  855,  στ.  1: 
έγχειρίζειν  αΰτιρ. — στ.  3:  προϊοΰσα. — στ.  5:  έγελατο. 
έπιμύθιον.  οϋτω  τό  μή. — δ'  (φ.  25  α).  “Γαίάνιρ.”  "Αρχ. 
Ό+δ  ένόμιξον  άδικεΐν. — ε'  (φ.  25  β).  “  Μελέτη  Διβανίου.” 
“Αρχ.  Έ  +  έξήτησεν  ό  Φίλιππος  τόν  Αημοσθένην  κατέ- 
φυ γεν  εις  τόν  ’Βλέου  βωμόν.— 5~'  ( φ .  33  α).  “Τφ  κατορ- 
θώσαντι  πόλεμον  έπέτρεπεν  ό  νόμος  8  τι  βούλεται  γέρας  αίτεΐν.” 

4  (φ.  49  α)·  ’Δρισ-τείδου  ρητορος  Π ρεσβντικος 

πρός  'Αχιλλέα  υπέρ  Ελλήνων  Όδυσσεΐ.” 

Τό  φ.  55  α  μένει  αγραφον  μετά  τάς  λέξεις  έκδύς  τήν  δργήν 
ώςπερ  νόσον  φάνηθι  τοΐς  βαρβάροις  άμα  τμ  ηλίιρ,  ή 
δέ  συνέχεια  ευρηται  έν  φ.  56  α,  άρχομένη  διά  τών  λέξεων 
ϊνα  μη  μάτην  δεύρο  φιλοσοφία  φθ  έγγηται  ε’ίη  σοι 
τό  βασιλεύειν  ταύτη  σεμνόν.  Τέλ.  (άτελές  έν  φ.  63  α)· 
ενός  ούν  Άξιον  έπιμνησθήναι  βασιλέως  καί  ήθους  καί 
’έργου'  καί  γάρ  άποχρών  ότιούν  πάντα  συνεφελκύ- 
σασθαι... 

Τά  φ.  63/3 — 64/3  Άγραφα. 

5  (φ.  65  α).  Διβανίου  Λόγοι. 

α'  (φ.  65  α).  “Επιτάφιοί  επί  ’ Ιουλίαν ω  τψ  καταράτιρ.” — 
β'.  Ώρεσβευτικός  Όδυσσέως  πρός  τούς  Τρώας,  οδ  ή  μέν  αρχή 
ευρηται  έν  φ.  213  α  (ίδ.  κατωτέρω  άρ.  9δ')  τό  δέ  τέλος  έν  φ. 
115/3. 

Τά  φύλλα  τών  δύο  τούτων  λόγων  συγκεχυμένα  έν  τφ  μεταξύ 
καί  έλλιπή.  Τό  φ.  87  β  τελευτά,  ώδε'  εϊ  μέν  ούν  οΐον  τ’ 
ήν  Άνθ ρωπον  ούρανοϋ  κοινωνήσαι  θεοΐς  μετ’  έκείνων 
άν  ήν  αώτων.. .(Βειβκε,  ι  580,  2).  Είτα  δέ  μετά  δύο  φύλλα 
Άγραφα  ( φ .  88  καί  89)  'έπεται  έν  φ.  90  α  συνέχεια  τοΰ  Επι¬ 
ταφίου. ..τήν  τούδε  προςηγορίαν  δεδυνημένην  ίσμεν 
(Βειβκε,  ι  584,  10). 

6  ( φ .  Ιϊό  α).  Άδηλου  Λογο?  ανεπίγραφος. 

“Αρχ.  Πολλά  με  τά  παρακαλοΰντά  έστι  ξν μβουλεΰσαι 
ύμΐν,  ώ  παΐδες,  &  βέλτιστα  είναι  κρίνω  καί  Ά  ξυνοίσειν 
ύμΐν  έλομένοις  πεπίστευκα.  Τέλ.  ουδέ  προςιόντας 
π ροςίενται  8  μή  πάθοιτε  νΰν  ΰμεΐς  τούς  δρθώς  έχοντας 
τών  λογισμών  άποφεύγοντες. 

7  {Φ-  Ϊ25  β).  “Τοΰ  παπά  Ίωάσαφ”  Στίχοι  Ιαμβικοί. 
“Αρχ. 

+  Ώϊ  χρή  φυλάττειν  τούς  λόγους  τοΰ  δεσπότου 
καί  μή  φοβεΐσθαι  τοΰ  θανάτου  τήν  βίαν 
τήν  προξενούσαν  έν  πύλιρ  κΰδος  μέγα. 


Τέλ. 

ώς  αρετή  πέφυκε  τοΐς  κεκτημένοις 
ήν  άγαπήσας  εύρε  τήν  άνάστασ ιν 
ό  τών  χαρίτων  άνδριάς  Ιωάννης. 

Τά  φ.  127 — 128  Άγραφα. 

8  (φ.  129  α)·  Εκλογή  κατά  των  αιρέσεων. 

α'  (φ.  129α).  “Τίτλος  η'  κατά  Εβραίων  [Γρηγορίου]  τοΰ 
Νύση5  έκ  της  λεγομένης  Βίβλου  θεογνωσίας.  “Αρχ.  [Ό]  νόμος 
μέν  καί  οι  π ροφήται  ών  ό  Χριστός  πλήρωμα. — β'  (φ. 
129/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έκ  τής  γενικής...”  Π εριέχονται  καί 
άλλων  πατέρων  Αποσπάσματα. — γ'  (φ.  135/3).  “Έτι  κατά 
Εβραίων  τον  Χρυσοστόμου  καίριώτατα  κεφάλαια  έκλεγέντα 
έκ  τής  βίβλου  αΰτοΰ  τής  περιεχούσης  τούς  κατά  Ιουδαίων 
λόγους  αύτοΰ.” — δ'  ( φ .  142  α).  “Έτι  κατάΈβραίων  Δεωντίου 
έπισκόπου  Κάπρου.” — ε'  (φ.  143  β).  “  Κατά  Σίμωνος  τοΰ 
2 αμαρέως  καί  Μαρκίωνος  τοΰ  ΤΙοντικοΰ  καί  τοΰ  Ιίέρσου  Μά- 
νεντος  καί  τών  Μ ανιχαίων  τοΰ  μεγάλου  Αθανασίου.  Γ'  (φ. 
144/3).  “Κατά  τών  αύτών  τοΰ  αΰτοΰ  καί  κατά  Ο ύαλεντίνου 
τά  πολλά  σύμφωνος  ούτος  τοΐς  προδιαληφθεΐσιν  αίρετικοΐς.” — 
ζ'  ( φ .  145  α).  “Έτι  κατά  τών  αύτών  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 
έκτων  τής  Έ£α  ημέρου  λόγων.” — η'  (φ.  154  β).  “Τίτλος  κατά 
’Αρειανών  δέκατος.”  “Αρχ.  [Ό]  μακαρίτης  Αλέξανδρος 
Αλεξάνδρειάς  έπίσκοπος  έξέβαλε  τής  ίκκλησί ας  τόν 
“Αρειον  βλασφημοΰντα. 

9  (φ.  177  α)·  Διβανίου  Δογοι. 

α'  (φ.  177α).  “Αντιλογία  πρός  τόν  Όδυσσέα  πρεσβευτική 
πρός  ’Αχιλλέα.” — β'  (φ.  194  α).  “  Πρεσ/3εοτικ05  πρός  τούς 

Τρώας  υπέρ  τής  Ελένης.  Μενέλαος.” — γ'  (φ.  198/3).  “  ’Αφαι - 
ρεθείς  ’Αχΐλλεύς  τής  Β ρισήίδος  έπί  τής  οικείας  διήγε  σκηνής 
ώργισμένος'  πρεσβεύεται  πρός  αυτόν  Αγαμέμνων  μετά  πλείστων 
τήν  κόρην  άποδιδούς  δωρεών... Μελετώμεν  τόν  Π άτροκλον.  Προ- 
θεωρία.. .Μελέτη.” — δ'  (φ.  213  α).  “  Πρεσβευτικό*  πρός  τούς 
Τρώας  ύπέρ  τής  ’ Ελένης .  Όδυσσεύς.”  Τό  τέλος  τοΰ  λόγον 
τούτου  εϋρηται  έν  φ.  115  β.  Ίδ.  ανωτέρω  ύπ’  άρ.  5  β' . 

Τό  ό'λον  συμπεπηγμένον  έκ  δύο  κωδίκων,  ών  ό  μέν  περιλαμ- 
βάνων  τά  θεολογικά  μέρη  (άρ.  1,  7,  8)  έγράφη  χειρί  τοΰ 
XVI  αίώνος,  ό  δέ  περιέχων  τά  λοιπά  χειρί  του  XV.  Έκπεσόντα 
φύλλα  τοΰ  άρχαιοτέρου  κώδικας,  οΐον  φ.  177,  192,  193,  άνε- 
πληρώθησ αν  ύπό  τής  νεωτέρας  χειρός. 

4307·  ΐ8γ.  χαρτ.  8.  XV.  (φ.  307). 

1  (φ.  I  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Ποιήματα. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως.  α'  (φ.  1  α).  "Αρχ.  (άκέφ.) 
Κ’έλειπε  καί  μισθόν  κομέοντι  τέρας  μέγα. — β'  (φ.  7  β). 
“  Εώχή.”  "Αρχ.  Χριστέ  Άναξ  εί  καί  με  νεκρόν  καί 
άνάλκιδ α  φώτες. — γ'  (φ.  11  α).  “  Εΐϊ  παρθενίαν  έπαινος.” — 
δ'  (φ.  4:2  β).  “’Τ ποθήκαι  παρθένοις.” — ε'  (φ.  78  β].  “  ΐΐρός 
τούς  έν  κοινωβίιρ  μοναχούς.”  "Επονται  Άλλα  Ποιήματα  ηρωικά. 
Επιγράμματα,  Τετράστιχα  (κολ.) 

2  (φ.  194  α)·  [Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά]  Χρονικόν. 

“Αρχ.  (άκέή>.)...[κατέ]  παυσεν  άπό  πάντων  τών  έργων 
τουτέστιν  έστη  τοΰ  δημιουργεΐν  μετά  γάρ  τήν  έκτην 
ούδέν  άπό  τοΰ  μή  Άντος  είς  τό  είναι  πσ,ρήγαγεν  (Βεκκεβ, 
έκδ.  Βόννης  σ.  4,  5).  Τέλ.  (κολ.)  Φυσικώς  μέν  οδν  ώ? 
προείρηται  καί  δι  οικεΐσθ  αι  τό  ήμέτερον  σώμα  καί 
διεξάγεσθαι  συγκεχώρηται  παρ’  αύτοΰ  πάντως  τοΰ 
δεσπότου  τής  φύσεως’  εί  μή  γάρ  τούτο  ήν,  ούκ  'άν 
ή  τής  ζωής  ημών... (Βεκκεβ,  έκδ.  Βόννης  σ.  217,  4). 

7—2 


52 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  (Φ·  3°4α)·  [Γεωργίου  τοΰ  μοναχούς]  Χρονικόν 
ανεπι  γραφον. 

”Α ρχ.  (άκέφ.).,.δν  7 τρωτοί  Σήρες  οί  τό  ακρον  τή ί  γης 
οίκοΰντε 5  νόμον  έχουσι  τό  πάτριον  έθο ς  μή  πορνεύειν 
ή  μ.οιχεύειν  (Χρονικόν  σύντομον. . .  Γίωργίου  Αμαρτωλού 
μοναχού  έκδ.  Ε.  ώε  ΜυΚΑΒΤ.  Έν  Πετρονπόλει.  1859.  σ.  26, 
27).  ΤΑ.  (κολ.)  Ασίας  δέ  Αντίγονος  Καρίαϊ  δέ  Κά- 
σανδρος,  Ελλησπόντου  δε  Αεωνάς,  ΤΙαμφλαχωνίας  δέ 
Ευμενής,  Θράκης  δε  Αυσίμαχος,  καί  ού  διέλειπον  άε'ι 
κατ  άλλήλων  έπανιστάμενοι,  έως  ή  Ρωμαίων  άρχ η 
τάς  τοπαρχίας  πάσας  κατέλυσε.  Τούτων  δέ  ούτως  καί 

επί  τοσούτων  εί ρημένων (Πρ/3λ.  Ε.  ΠΕ  ΜϋΕΑΙ/τ  ’ένθ'  άν. 

σ.  206). 

4  (φ.  3°6β).  “ΙΙ£ρ!  τον  πώς  δει  νοεΐν  την  περί 
τής  τριςυποστάτου  θεότητας  φυσ ιν.” 

’ Αρχ.  Τριάδα  δέ  6τε  άκούσης,  μηδέν  παχυμερές  μοι 
καί  κοινόν. 

Τό  τέλος  κολοβόν  καί  έφθαρμένον. 

4308.  ι88.  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  63). 

Ανθολογία  επιγραμμάτων  καί  πεζών  γνωμών. 

Διηρηται  εις  κεφ.  ξα  κατ’  άλφάβητον,  ών  α’  (άκέφ.)... 
βλέπειν  δόξας  τον  δ’  από  της  αλήθειας  λόχον,  πάντων 
έπίπροσθεν  αχε. — (φ.  Ια).  “Περί  αναίδειας,  β’ .” — (φ.  1/3). 
“Περί  αδικίας,  χ'.” — (φ.  4  α).  “Περί  άκρασίας.  δ'.” — 
(φ.  5α).  “ΙΙερί  αλήθειας,  ε'.” — (φ.  6α).  “Περί  άνεξικα- 
κίας.  — (φ.  7  α).  “  Περί  αφροσύνης,  β .” — (φ.  9  α). 

“  Περί  απορρήτων,  η." — (φ.  9  β).  “Περί  άσωτίας.  θ'.”  — 
(φ.  13  α).  “  Ψόγο ς  Αφροδίτης  καί  δτι  φαύλος  ό  έρως,  ι'.” — 
(φ.  14(3).  “  [ΓΙ]ερί  βασίλία  5.  ια'.” — (φ.  14/3).  “Περί 

βραχυλοχίας.  ιβ' .” — (φ.  17α).  “Περί  τοΰ  βίου,  δτι  βραχύς 
καί  ευτελής,  ιχ'.” — (φ.  20α).  “Περί  χάμου  δτι  κάλλιστον. 
ιδ'.” — (φ.  21  α).  “"Οτι  ούκ  άχαθόν  τό  χαμεΐν.  ιε'.” — (φ.  23 β). 
“Ψύχος  χ υναικων.  ιξ~' — (φ.  27  β).  “Υαμικά  παραχχέλ- 
ματα.  ιβ.” — (φ.  30(3).  “Περί  τοΰ  χνώθι  σαυτόν.  ιη'.” — 
(φ.  31/3).  “Ψόγο!  χήρως.  ιθ’ .” — (φ.  33  α).  “"Οτι  τό 
χήρας  άν  επαχθές,  κ'.” — (φ.  33/3).  “  Περί  χραμμάτων.  κα'.” — 
(φ.  34  α).  “  Περί  δειλίας,  κβ'.”· — (φ.  34/3).  “  Περί  δικαιοσύνης, 
κχ' — (φ.  37  α).  “Περί  διαβολής.  κδ' .” — (φ.  37  β).  “Περί 
εϋχενείας.  κε'.” — (φ.  39  α).  “Έπαινοί  ζωής.  κζ~' . ” — (φ. 
39  β).  “Περί  ησυχίας,  κζ' .” — (φ.  40/3).  “Περί  θανάτου, 
κη'.” — (φ.  42α).  “Έπαινοί  θανάτου,  κθ' .” — (φ.  43α).  “Περί 
ιατρών  καί  ιατρικής,  λ' — (φ.  43/3).  “Περί  κακοδαιμονίας, 
λα  .” — (φ.  44  α).  “  Περί  λύπης  δτι  έπώδυνος  τοΐς  φροντίξουσιν . 
λ/3.” — (φ.  45α).  “Περί  λήθης,  λχ' .” — (φ.  45/3).  “Περί 
μελέτης  καί  φιλοπονίας.  λδ'.” — (φ.  46  β).  “Περί  χάμου. 
λε' .” — (φ.  47α).  “Περί  νόμων  καί  ηθών.  λζ~' — (φ.  47(3). 
“  Περί  ν αντήλιας  καί  ναυαχίου.  λζ' .” — (φ.  48  α).  “  Περί  ξένης, 
λη'.” — (φ.  48α).  “Περί  όρχής.  λθ'.” — (φ.  48(3).  “Περί 
δρκου  καί  έπιορκίας.  μ' .” — (0.49  α).  “  Περί  πένθους,  μα' .” — 
(φ.  49/3).  “  ΐίαρηχορικά.  μβ' — (φ.  50/3).  “"Επαινοί  πλού¬ 
τον.  μχ'.”—(φ.  52/3).  “Έτι  περί  πλούτου.  μδ'.” — (φ. 
54  α).  “  Ψόγο!  πλούτου,  με1.” — (φ.  55  α).  “  Πενίαί  έπ¬ 

αινοι.  μίΓ'.” — (φ.  55  α).  “Έτι  περί  πενίας.  μβ — (φ. 
55(3).  “  Ψόγο!  πενίας,  μη' .” — (φ·  56  α).  “Περί  πολιτείας, 
μθ'.” — (φ.  57  α).  “Έτι  περί  πατρίδος.  ν'.” — (φ.  57  β).  “Περί 
πολέμου,  να'.” — (φ.  58  β).  “Περί  σωφροσύνης,  νβ' 

(φ.  58/3).  “Περί  στρατείας.  νχ'.” — (0.59α).  “Περί  στρα¬ 


τηγών  καί  περί  των  κατά  πόλεμον  χρειών  ύποθήκαι.  νδ'.” — 
(0.  59α).  “  Περί  τυραννίδας,  νε'.” — (0.  61α).  “Περί  ταφών. 
νζ~'.” — (0.  61/3).  “Περί  ύχείας.  νβ.” — (φ.  61(3).  “Περί 
υπεροψίας,  νη' .” — (φ.  62α).  “Περί  φρονήσεως.  νθ'.” — (φ. 
63α).  “Περί  χρηστότητος.  ξ' — (φ.  63(3).  “Περί  ψεύ¬ 
δους.  ξα.  ” 

4309·  189.  Βομβ.  8.  XIII.  (0.414). 

I.  (φ.  I  α).  “  Κύκλοι  ήλιου  καί  σελήνης.” 

2  (φ.  12  α).  “  Έιήήγησις  κνρον  Μανουήλ  τοΰ  Κρήτης 
των  Εργων  καί  ήμερων  Ησιόδου.” 

3  (φ·  4 2  α)·  Γαληνού  Συγγραφαί. 

α'  (0.  42  α).  “Γαληνού  Υπόμνημα  εις  τό  περί  διαίτης  οξέων 
νοσημάτων  Ίπποκράτους.” — β'  (φ.  174  β).  Π ερί  κρίσεων.  Τό 
πρώτον  βιβλίον  άνεπίχραφον.  0.206  α.  “Γαληνού  Περί  κρίσεων 
βιβλίον  δεύτερον.”  φ.  227  (3.  “Αρχή  τοΰ  τρίτου  λόχου  τοΰ 
περί  κρίσεων.” — χ'  (0.  247/3).  “Γαληνού  Περί  κρίσιμων 
ημερών  βιβλίον  πρώτον.”  φ.  274/3.  “Βιβλίον  δεύτερον.” 
0.295  α.  “  Βιβλίον  τρίτον.” 

4  (φ.  3°8  β)·  “  Παρεκ/3ολαί  παλαιών  ιατρών  Περί 
δι  αιωρημάτων.” 

"Αρχ.  [0]ί  παλαιοί  των  ιατρών  οί  έξαίρετοι  παρέ- 
δωκαν  ήμΐν  κανόνας  διαχνωστικούς.  ΤΑ.  (κολ.)  αύτών 
δέ  των  φυσσών  έστίν  ή  χένεσις  έν  τή  χαστρί  χυμών 
τινων  αυτόθι  φλεγματωδών  ή  σιτίων  εις  ατμούς  δια- 
λυομένων. 

5  {φ.  3 20  α)·  Αδήλου  Ιατρική  συγγραφή. 

"Αρχ.  (άκέφ.) ...  πάθεσι'  γνώριμοι  δέ  δτι  καί  τοΐς 
έμψύχοις  ό  Ανθρωπος  κοινωνεΐ  καί  τοΐς  των  λογικών 
μετηλειφε  νοήσεως'  ευθύς  χάρ  έν  τή  πρώτη  σπορμ 
καταβολή  τοΰ  σπέρματος  έν  τή  μήτρμ  τό  π ροςπεσόν 
τοΐς  άψύχοις  έστί  σώμασι  παραπλήσιον. 

Αιήρηται  κατά  κεφάλαια,  ών  ια'  “  Περί  φωνής  καί  πώς 
γίνεται,”  ιβ'  “  Περί  αναπνοής,”  ιχ'  “  Περί  στήθους ,”  ιδ'  “Περί 
τραχήλων  μεταφρένων,” .. .λδ'  “Περί  τον  δέρματος  καί  περί 
τριχών  καί  δλως  περί  ανθρώπου,”  λε'  “  Περί  ψυχής.” 

6  (φ.  36 9  «)·  Αρχαί  επιστολών 

Αποφθέγματα  καί  Παρατηρήσει!  χραμματικαί. 

"Απαντα  βραχύτατα,  διαστελλόμενα  άλλήλων  δι’  έρυθροΰ 
σταυρού. 

7  (Φ·  371  α)·  “Περί  φλεβοτομίας  Γαληνού.” 

“Αρχ.  Τοΐί  περί  φλεβοτομίας  σ κοπουμένοις. 

8  (φ.  395  α)·  “Παύλου  Σιλεντιαρίου  Εις  τα  εν  Πυ#ίοις 
θερμά  ήμιάμβια. . .  ” 

Μετά  σχολίων. 

9  (φ.  398 α)·  Επιγράμματα  εκ  τής  Ανθολογίας 
ανεπίγραφα. 

“Αρχ. 

Αί  νύμφαι  τόν  Βάκχον  ό'τ’  έκ  πυρός  ήλαθε  κούρος. 

ΙΟ  ( φ .  402  β).  “Μάρκου  Άντωνίνου  Έκ  των  Καθ' 
εαυτόν.” 

"Αρχ. "Ιδιον  ανθρώπου  τό  φιλεΐν  καί  τούς  πταίοντας. 

Μετ’  έρυθράς  διάστιχου  έξηχήσεως. 

1 1  ( φ .  4°5  α)·  Επιγράμματα  έκ  των  τής  Ανθο¬ 
λογίας. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


53 


4310.  190.  Βομβ.  8.  XIII.  (φ.  143). 

1  ( φ .  Ια).  [Έπιφανίου  Κύπρου]  Φυσιολόγος  (άκέφ.). 

2  (φ,  5  α)·  “  Τοϋ  μεγάλου  Αθανασίου  Εκ  τον  Λόγου 
του  είς  τον  εκ  γεννητής  τνφλόν.” 

Μέρη  του  κειμένου,  είς  ά  έπεται  ερμηνεία. 

3  ( φ.  8  α).  “  Τού  αγίου  Γρηγορίου  τοΰ  Νύσης 

Περί  τοΰ  καθ ’  εικόνα  καί  καθ'  όμοίωσιν." 

4  (φ.  8  β).  “  'Ερμηνε ία  εις  το  ρητόν  τοΰ  Δαμασκηνοΰ 
Ίωάννου  Εις  το  'έστι  μεν  ανθρώπων  ουρείς.” 

"Επεται  ερμηνεία  είς  άλλα  τινά  ρητά,  τοΰ  αύτοΰ. 

5  (φ.  9  α)·  “  Περί  διαφοράς  αρετών.” 

’Άρχ.  Έλάβομεν  άρετάς  παρά  τοΰ  θεοΰ  ημών. 

6  ( φ .  9  β)·  “  Απορίαι  καί  λύσεις  ας  ήρμήνενσεν 

δ  ύψηλόνους  Γρηγόριος  ό  Θεολόγος  κατά  πεΰσιν  καί 
άπόκρισιν.” 

7  (φ.  ΙΟ  β).  “Έκ(9εσις  ττίστεως.” 

’Άρχ.  Πιστεύω  είς  πατέρα  καί  υιόν  καί  Ιίνεΰμα  άγιον 
την  αγίαν  Τριάδα. 

8  ( φ .  1 1  β).  ’  Αποσπάσματα  πατέρων. 

Β Ισί  δέ  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ,  Μαξίμου  τοΰ  όμο- 
λογητοΰ,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  Γ ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

9  (φ·  13  α)·  Βραχείαι  ρήσεις  περί  αγίας  Τριάδος, 

αγίου  Πνεύματα,  ουσίας,  δημιουργού  κτλ. 

ίο  ( φ .  ΐόα).  “Στίχοι  τον  Ψιλού.” 

Α  ρχ. 

Εί  θέλεις  γνώναι  αριθμόν  των  Ιερών  συνόδων. 

11  (φ.  17  ο).  “Των  λογιών  τον  Ψελλοϋ.” 

’Άρχ.  Άρίστησον  έκτός  τοΰ  κόρου. 

12  ( φ .  17  β)·  “Έκ  τοΰ  παρεκβολαίου  τοΰ  εκ  της 
ίεράς  βίβλον  τοΰ  άγιον 

Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου  παρεκβληθέντος  σχόλια  περί 
θεότητος.” 

13  (φ·  19  α)·  Περί  ήλιον,  σελήνης  καί  αστέρων. 

14  (φ.  21  α).  “Περί,  τής  πρώτης  των  δντων  αιτίας.” 

'Ίδ.  κατωτέρω,  17,  ε'. 

15  ( φ.  22  α).  “Έτερα  κεφάλαια  φυσικών  άπορρη- 
μάτων  προς  τον  βασιλέα  τον  Μονομάχον.” 

ιό  (φ.  31  α).  Περί  κατασκευής  ανθρώπου. 

1 7  (φ.  34  α)·  Άδηλου  Λόγοι  ε'. 

α'  (φ.  34  α).  λόγος  περί  γης  ανεπίγραφος.  ’Άρχ.  (άκέφ.)... 
ώς  σταδίων  μυριάδων  έστίν  είκοσι  καί  πέντε  η  6λη 
περίμετρος  αυτής,  άποδείξαντος  τό  τοιοΰτον  διά  με¬ 
θόδων  γεωμετρικών.· — β'  (φ.  34  β).  “Περί  τών  μεταξύ 
της  γης  καί  τοΰ  ούρανοΰ  στοιχείων  καί  τών  περί  ταΰτα  παθών 
λόγος  β'.”  ’Άρχ.  Η  γη  την  μέσην  τοΰ  παντός  χώρου 
λαχοΰσα  εύθύς  τό  ύδωρ  έχει  υπέρ  αύτης. — γ'  (φ.  36  α). 
“  Αόγοϊ  τρίτος  περί  τών  ούρανίων  Περί  κόσμου.”  ’Άρχ. 
Ύινές  τών  φιλοσόφων  έδόξασαν  απείρους  εΐναι  κόσμους. 
— δ'  (φ.  39α).  “Περί  ύλης,  περί  είδους,  περί  φύσεως  έν  ώ 
περί  τόπου  καί  χρόνου,  περί  ψυχής  έν  ψ  καί  περί  αισθήσεων. 
Περί  ύλης.”  ’Άρχ.  Έπί  την  τής  ύλης  έννοιαν  ήκον  οί 
παλαιοί  τρόπφ  τοιφδε  όρώντες  μέν  τά  δ'  στοιχεία 
τρεπόμενα  είς  άλληλα. — ε'  (φ.  43  α).  “  Λόγος  ε'.  Περί 
τής  πρώτης  αίτιας  τών  δντων  καί  τής  απ'  αυτής  διηκούσης  έν 
ταΐς  προνοίαις  έγράφη  όπισθεν.”  ’Ίδ.  ανωτέρω  άρ.  14. 


ι8  (φ.  43  β)·  Άδηλου  Λόγος  εις  τά  ©εοφάνει α. 

’Άρχ.  Τί  δαί  την  τών  θεοφ ανείων  πανήγυριν  άπρος- 
άρτητον  καταλίπομεν. 

19  (φ·  44  α)·  “Τοΰ  [Ίωάννου]  τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ.” 

’Άρχ.  Έττεί  δδ  πλεΐστα  περί  θεοΰ  σωματικότερον 
έν  τή  θείμ  γραφή  συμβολικώς  είρημένα  εύρί- 
σκομεν. 

20  (φ.  φ  α).  “  Φωτίου  πατριάρχου 

Κατά  τών  τής  παλαιάς  Ρώμης  δτι  έκ  τοΰ  πατρός  μόνον 
εκπορεύεται  τό  άγιον  Π νεΰμα  άλλ’  ούχί  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ.  ” 

21  (φ.  47  α)·  “  Άντιόχου  μοναχοΰ  τής  λάβρας 

τοΰ  άββά  Σάβα  Προς  Ε ΰστάθιον  ηγούμενον  μονής  Άτταλινής 
πόλεως  ' Αγκυρας  τής  Γαλατίας  Κεφάλαια  διάφορα." 

2  2  (φ.  53  α)·  “Τοΰ  μακαρίου  Νείλου”  Γνώρ,αι. 

23  (φ·  55  α)·  “Ίωάννου  τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ.” 
Αποσπάσματα  βραχέα,  έν  οΐς  καί  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  Ίσοκράτους  και  άλλων. 

24  (φ·  57  β)·  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Πατερικοΰ  καί 
αποφθέγματα  πατε'ρων. 

25  (φ·  66  α).  “  Διάλε£ις  "Ρωμαίου  καί  Φράγκου.” 
’Άρχ.  'Ο  Φράγκο*.  Αιατί  ού  συμφωνείτε  τή  παραδόσει 

τών  άγιων  ’ Αποστόλων  τοΰ  Κριστοϋ. 

20  (φ.  66  β).  ’ Αποφθέγματα  πατέρων. 

Συνέχεια  τών  ύπ’  άρ.  24. 

27  (φ.  67  α).  Άδηλου  Λόγος. 

Επιγράφεται"  “  Τω  νικώντι  δώσω  αυτή  φαγεΐν  έκ  τοΰ  ξύλου 
τής  ζωής  φησίν  ό  Κύριο;  τφ  Ιωάννη  έν  τή  Άποκαλύψει.” 
’Άρχ.  Άεί  μέν  οί  άθλοθ έται  β ραβείοις  τούς  νικώντας 
τιμάν  είώθασιν. 

28  (φ.  70  α)·  “Τοΰ  Ψελλοΰ  Στίχοι 
είς  τό  τοΰ  Ευαγγελίου  Αλεύρου  σάτα  τρία.” 

’Άρχ.  Γυνή  ζύμη  βέλτιστε  καί  σάτα  τρία. 

Στίχοι  ένδεκα. 

29  (φ·  7°  ο).  Τοΰ  αΰτοΰ  “  Περί  σεληνιασμοΰ.” 

’Άρχ.  Σεληνιασμός  φυσικόν  τι  τυγχάνει. 

Στίχοι  πεντεκαίδεκα. 

30  (φ.  7°  α).  “Τοΰ  Καλλικλε'ος  Είς  την  σταυρωσ ιν.” 
’Άρχ.  Ζητούσα  την  σήν  δψιν  αγνέ  νυμφίε. 

Στίχοι  έξ. 

31  (φ.  7°  β)·  “'Ε ρμηνεία  εκ  τών  ’ Ασμάτων  [Σολο- 

«  1  )ΐ 

μωντος]. 

’Άρχ.  'Ο μοιώματι  χρυσίου  ποιήσωμέν  σοι  μετά  στι¬ 
γμάτων  τοΰ  άργυρίου.  Τ οΰτο  προς  την  νύμφην  οί  τοΰ 
νυμφίου  φίλοι  φασί. 

32  (φ.  72  α).  “  Τοΰ  άγιον  Νικηφόρου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Έκ  τών  κατά  είκονομαχων.” 

33  (Φ·  7  2  α)·  Ερμηνευτικά  είς  το  Φ  αλτήρων. 

34  (Φ·  8ΐ  α).  “  Εκ  τών  τοΰ  Ευαγγελίου  λόγων.” 
’Άρχ.  'Πσαννά  τφ  υίφ  Ααβίδ  εύλογη  μένος  ό  έρχόμενος 

έν  δνύματι  Κυρίου.  Έν  τούτοις  τοΐς  ρήμασι  δύο 
πράγματα  νοούνται. 

35  (Φ·  82  β).  ' Ερμηνευτικά  είς  το  Εΰαγγελι ον 
καί  Αποσπάσματα  τών  έπιστολών  Παύλου. 

36  (φ.  87  β)·  “  Τ ροπάριον  είς  την  ανακομιδήν  τοΰ 
λειψάνου  τοΰ  δικαίου  Λα ζάρου.” 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


54 

37  (φ.  8 9  /^)·  Βασιλείου  τοϋ  μεγάλου 

α'.  “  Είί  τό  Πρό;εχε  σεαυτιρ.”  —  β'  (φ.  95  β).  “  Εί;  τό  Πά; 
ό  άποκτείναν  Κάίν.” — γ'  (φ.  90α).  “Ιδού  ουτοί  κείται  εί; 
π τώσιν  και  άνάστασιν  πολλών  έν  τιρ  Ισραήλ.” — δ'  (ή).  89  β). 
“  Περί  φθόνου.” 

Τά  </>.  89 — 96  είσίν  έσταχωμένα  αντιστρόφων,  διό  περί- 
εγράφησαν  κατ'  αντίστροφον  τάξιν. 

38  (φ.  98  β).  ’  Αρσενίου  τού  μεγάλου  Αποσπάσματα. 

39  (φ·  9&  β)·  Ερ/χηυευτ ικά  των  Ψαλρ,ών.” 

40  (φ.  ΙΟΙ  α).  “Περί,  των  τεσσάρων  καιρών 
Ίωάννου]  τοΰ  Δαμασκηνοί.” 

’Άρχ.  Ίστέον  ότι  τέσσαραν  ώραν  έχει  ό  χρόνον. 

41  (φ.  ΙΟΙ  β).  Άδηλου  Λόγοι. 

α'  (φ.  101  β).  Εΐ!  τό  “  Πνεΰμα  άγιον  έπελεύσεται  έπϊ  σέ  καί 
δύναμιν  ύψίστου  επισκιάσει  σοι  φησιν  ό  άγγελον  Γαβριήλ  πρόν 
τήν  Π αρθένον.”  ’Άρχ.  Πρόϊ  την  των  π ροκειμένων  ρημάτων 
έννοιαν  άφορών  φρήττω  καί  γλωτταν  καί  διάνοιαν. — 
β'  ( φ .  103  β).  Εί;  τό  “  Παρόστη  ή  βασιλεία  έκ  δεξιών  σου  ίν 
ίματισμιρ  διαχρύσιρ  περιβεβλημένη  πεποικιλμένη  φησίν  ό  προ¬ 
φήτην  Δαβίδ.”  ’Άρχ.  Τά  τοΰ  άγιου  πνεύματον  ρήματα 
την  τούτου  δεΐται  δυνάμεων  πρόν  έξήγησιν. 

42  (φ.  105  α).  Αποσπασματα  πάτερων. 

43  (Φ·  III  α).  “ ’Α πο  των  ’Η$ικών  Άριστοτε'λους.” 

44 (φ-  I  Ι4α)·  ΑποσπασματαΕυαγγελιου  καιπατέρων. 

44  α  (φ.  115  α).  Ίπποκράτους  καί  Γαληνοί  Αποσπά¬ 
σματα. 

45  (φ.  1 1  7  α)·  “Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

’Εκ  τοΰ  πρόν  άστρονόμ ουν  λόγου.” 

46  (φ.  Ιΐ8  α).  “ΙΙερί  φυσεως  και  υποστάσεων.” 

"Α ρχ.  Φύσιν  λέγεται  ή  άγγελιότην  υποστάσειν  δό 
αί  ίδικαί  έκάστου  αγγέλου  π  ρονηγορίαι.  "Ππονται 
κεφάλαια  “Περί  θελήματον  καί  ίδιώματον,”  “Περί  συμβε- 
βηκύτον ,”  “Περί  ένεργείαν,”  “Περί  ψυχήν,”  “Περί  φθαρτού 
καί  άφθάρτου,”  “Περί  ουσίαν  καί  φύσεων,”  “  Τί  ομώνυμον  τί 
συνώνυμον  παρώνυμον  ετερώνυμον  καί  πολυώνυμον .” 

47  (Φ·  123  α).  α  Τοΰ  εν  άγίυις  Μαξίμου.” 

α'  (φ.  123  α).  “  Πρό;  Κοσμαν  διάκονον  Αλεξάνδρειάν  επι¬ 
στολή  περί  κοινοΰ  καί  ίδιου,  ήγουν  ουσίαν  καί  φύσεων  ύποστάσεών 
τε  καί  προσώπου  εν  ή  καί  χρήσειν  εκ  διαφόρων  περί  τούτου  προν- 
ετέθησαν  πατέρων.” — β'  (φ.  124  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Εί;  τόν  αύτόν 
λόγον  Κατασκευή  φυσικωτέρα  παριστώσα  ώ;  οϋδέν  τιρ  δντι 
έτερον  ταύτόν  έστιν  κατ'  ούσίαν  καί  ΰπόστασιν .” — γ'  ( φ .  125  α). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  των  δύο  φύσεων  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί 
σωτήρον  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.” — δ'  ( φ .  125/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
“Οροι  σαφηνίξοντεν  τί  ουσία  καί  τί  φύσιν  πρόσωπύν  τε  καί 
ΰπόστασιν.” — ε'  (φ.  126α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  ούσίαν  καί 
φύσεων  υποστάσεων  καί  προσώπου.” 

48  (φ.  120/8).  “Τοΰ  μακαρίου  Κλη'μεντος 

πρεσβυτέρου  Αλεξάνδρειάν  Έκ  τοΰ  Περί  προνοίαν  λόγου.” 

49  (Φ·  120  β).  “Τοΰ  όσ-ίου  Αναστασίου 

πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς  ”  Αποσπάσματα. 

50  (φ.  127  »)·  “Σωφρονίου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων 
Έκ  των  π  ροζ  Όνόριον  παπαν  Ρώμης.” 

51  (φ.  128  β).  “  Περί  τοΰ  γελ  τι  ερμηνεύεται.” 

52  (φ.  129“)·  “  Περί  ομογενών,  ετερογενών  και 

δμοειδων  και  ετεροειδών.” 


53  (φ.  129/3).  “Γρηγορίου  Νΰσης  Έκ  της  κανονικής 
επιστολής  της  προς  Αητόϊον  επίσκοπον  Μ,ελιτηνης.” 

54  (Φ·  13°  β).  Περί  7 τιστεως  κατα  πενσυν  καί 
άποκρισιν. 

55  (Φ·  131  α).  “Ίωάννου  Δαμασκηνοί  Περί  της 
αγίας  Τ ριάδος.” 

56  (φ.  131  “).  “  Λί βελλος  τής  ορθοδόξου  καί 
αμωμητον  πίστεως.” 

Α  ρχ.  Πιστεύω  είν  ένα  θεόν  πατέρα  παντοκράτορα 
καί  άγέννητον  καί  είν  ένα  υιόν  γεννητόν. 

57  (Φ·  132  α).  Αποσπάσματα  πατέρων. 

58  (φ.  137  α)·  Ερμηνεία  εις  τό  “ν Αγγελος  Κυρίου 
ήλθε  πρόν  με  καί  ε’ίρηκέ  μοι  τί  σοί  βλέπειν  καί  εΐπον  έώρακα.” 

59  (Φ·  138  β).  “ΣΰνΘεω  Ερμηνεία  τοΰ  ν'  Έαλμου.” 
6ο  (φ.  139  α)·  (<  Τοΰ  αγίου  Βασιλείου 

Εκ  των  κατ'  Ε ύνομίου  ποσαχών  τό  μείξον.” 

Καί  άλλα  αποσπάσματα  τοΰ  αΰτοΰ. 

6ΐ  (φ.  139  β)·  Ερμηνεία  τοΰ  ρητού 
“  Εί'  τιν  έποικοδ ομεΐ  επί  τόν  θεμέλιον  τούτον  χρυσόν  άργυρον 
λίθου  ν  τιμίουν,  ξύλα,  χόρτον  καλάμην,  έκάστου  τό  έργον  φανερόν 
γενήσεται.” 

62  (φ.  142  β).  “  ..  .κατά  των  λεγόντων 
δτι  οΰ  δεΐ  ιερέαν  χρίειν  τά  βρέφη  μύριρ.” 

4311·  Ι91·  Βομ/3.  4.  XIII.  (φ.  294). 

ι  (φ.  ι  β).  “  Διαίρεσες  των  τόπων  των  διαλεκτικών. 
...διεΐλεν  αϋτοΰν  των  Ιταλών  τί  ν  καλούμενον  Βοήτιο$·  οϊ  δή 
καί  μετηνέχθησαν  πρόν  τήν  Ελλάδα  διάλεκτον.” 

2  (φ.  1 1  α).  “  Φιλοσοφία.  Πόνημα  Γεωργίου 

τοΰ  σοφωτάτου  διακόνου  πρωτεκδίκου  δικαιοφύλακον  τοΰ 
Παχυμε'ρη.” 

Διήρηται  είν  βιβλία  ένδεκα,  ών  προτάσσεται  (φ.  6  α — 11  α) 
“  Φιλοσοφία  προοίμιον  τοΰ  συγγραφέων  καί  πίναξ  τοΰ  παρόντον 
βιβλίου.”  Τό  Προοίμιον  άρχΆΠν  χρόνον  φιλοσοφίμ  σχο- 
λάξων  καί  τοΐν  κατ’  αυτήν  θεωρήμασι  μετεωριζόμενον 
ώνπερ  έξ  άπόπτου  τινόν  τόν  άνθ ρώπινον  έθεώμην  βίον. 
Ίδ.  καί  4239  (119). 

3  (φ.  279  α)·  [Τοΰ  αΰτοΰ.] 

“  Προ _ μαθήματα  αριθμητικήν,  μουσικήν,  γεωμετρίαν  καί 

αστρονομίαν.” 

’Άρχ·  Συλλογισμόν  καί  περί  τών  τεσσάρων  μαθη¬ 
ματικών  έν  έπιτόμω  τιρ  λόγιρ  διαλαβεΐν.  Τόλ.  (κολ.)' 

έκ  φυσικήν  άκολουθ ίαν  άποτελ _ αι  έκβάσειν  δύνασθαί 

τι  τόν  έπιστ _ 

Πολλαχοΰ  ό  κώδιξ  άμυδρόν,  Ιδίων  δε  περί  τό  τέλον. 

4312.  192.  Βομ/3.  8  μέγ.  XIII.  [φ.  354). 

I  (φ.  I  α).  Άριστείδου  τοΰ  ρη'τορος  Αογοι. 

α'  (φ.  1  α).  Π ερικλήν.  ’Ά ρχ.  (άκέφ.)  ,.συνελόντι  δ’  είπεΐν 
σχήμα. ..Τόλ.  θεαρίωνι  καί  Μ ιθαίκιρ  καί  οϋκ  οΐδ’  δτιρ 
τιρ  τρίτιρ  γραφώμεθα  τήν  αύτήν'  ούκ  άρ’  εΰ  φρονεΐν 
δύξομεν  ;  Τά  δύο  πρώτα  φύλλα  τιλφόβρωτα. — β’  (φ.  10/3). 
“  Κίμων."  —  γ'  (φ.  13/3).  “Μιλτιάδη;.”  —  δ'  ( φ .  19  α). 

“  θεμιστοκλήν.” — ε'  (φ.  27  α).  “Κοινή  απολογία.” — ζ~  '  ( φ . 
58/3).  “Προ;  Πλάτωνα  υπέρ  ρητορικήν  λόγον  α' .” — ^  (0.82α). 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


55 


“'Τττέρ  ρητορικής  λόγος  /3'.” — η'  (φ.  98 β).  “  Πλατωνικό!  γ' 
πρός  Κ απίτωνα.”  Τά  φ.  104  β — 110  β  άγραφα.· — ■ θ’  { φ .  111  α). 
“Περί  τοΰ  μή  δεΐν  κωμωδεΐν.” — ι  (φ.  116  α).  “Άριστείδου 
βίος.”  “Α ρχ.  Τ ρεΐ:  φοραί  ρητόρων  γεγύνασιν  ών  οΐ  μέν 
πρώτοι  άγραφων. — ια'  (φ.  117  β).  “'Ύπύθεσις  τοΰ  ύπέρ 
ρητορικής.”  Άρχ.  Αριστείδης  ό  σοφιστής  έντυχών  τιρ 
Γοργοί  τοΰ  Πλάτωνοϊ.· — ιβ’  (φ.  119/3).  “'Τπ&θεσις  τοΰ 
ύπέρ  των  τεσσάρων.”  Άρχ.  Φασί  τινές  των  τάς  βαθείας 
ύπήνας  έλκύντω ν. — ιγ'  (φ.  123  α).  “  ΙΙαναθηναϊκός.”  Μετά 
σχολίων  παρασελιδίων,  ών  ή  αρχή"  'Ωϊ  "Ελληνα!  εις  σοφούς 
καί  Μένανδρος  "Ελληνες  είσίν  άνδρες  ούκ  άγνώμονες. 
Εί!  τά  σχόλια  γίνεται  παραπομπή  έκ  τοΰ  κειμένου  δι’  ίδιων 
σημείων  έρυθρών. — ιδ’  (φ.  173  α).  “ΙΙροςφωνητικδς  Σμυρναϊκός” 
— ιε’  (φ.  174  α).  “  Πανηγυρικός  έν  Κνζίκιρ  περί  τοΰ  ναοΰ.” — 
ιΓ'  (φ.  177/3).  “Απέλλα  γενεθλιακός.”— 1£'  {φ.  179/3).  “Εις 
τό  φρέαρ  τδ  έν  Ασκληπιού.” — ιη'  (φ.  180  β).  “  Κατά  των 
έξορχουμένων.” — ιθ'  (φ.  184  α).  “  Πρδϊ  τούς  αίτιωμένους  δτι 
μή  μελετιρ η.”· — κ  (φ.  186  α).  “  ΙΙρεσβευτικός  προς  Αχιλλέα.” 
κα'  (φ.  189/3).  “Μ ονιρδία  έπί  Σμύρνη.” — κβ'  (φ.  190α). 
“Έλευσίνιο!.” — κ γ'  (φ.  191/3).  “Επιστολή  πρδς  τούς  βασι¬ 
λέας  των  "Ρωμαίων.” — κδ'  (φ.  192/3).  “Παλινιρδία  έπί  Σμύρνη.” 
— κε'  (φ.  194/3).  “  Σμυρναϊκδς  πολιτικός.” — κζ~'  (φ.  197  α). 
Περί  όμονοίας  ταΐς  πύλεσιν. — κζ’  (φ.  205  α).  “Εις  "Ρώμην.” — 
κη’  (φ.  213/3).  “Εί!  βασι λέα.”—κθ'  (φ.  216/3).  “Λαλώ  εις 
Ασκληπιόν.” — λ'  (φ.  218  α).  “  Εί!  Δία.”— λα'  (φ.  220  α). 
“  Εί!  τό  Α  Ιγαίον  πέλαγος.”  —  λβ'  (φ.  221α).  “  Εί!  τόν 

Σάραπιν.” — λγ'  (φ.  224  α).  “Ίσθμικός  εις  Ποσειδώνα.” — 
λδ'  (φ.  228α).  “  Εί$  ’Ετεωνέα  έπικήδειος.”—λε'  (φ.  229  β). 
“Έπί  ’ Αλεξάνδρφ  έπιτάφιος.” — λζ~'  (φ.  232 β).  “'Ροδιακύς.” 
— λ^'  (φ.  238/3).  “'Ροδίοι!  περί  όμονίας.” — λη'  (φ.  243α). 
“Μ αντευτοΐ  Άθηνά.” — λθ'  (φ.  245/3).  “Ασκληπιάδαι.” — 
μ'  (φ.  247/3).  “Διόνυσος.” — μα'  (φ.  248/3).  “"Ηρακλής.” — 
μβ’  (φ.  250  α).  “Ιερών  λόγων  πρώτος.”— μγ'  (φ.  256  α). 
“Ιερών  λόγων  δεύτερος.” — μδ'  (φ.  262  β).  “Ιερών  λόγων 
τρίτος.” — με"  (φ.  266/3).  “Ιερών  λόγων  τέταρτος.” — μζ~'  (φ. 
275  β).  “Ιερών  λόγων  πέμπτος.” — μ'ς  (φ.  281α).  “Ιερών 
λόγων  έκτος."  Τέγραπται  τούτου  μόνον  ή  άρχή  μέχρι  των 
λέξεων  τό  δ’  ήν  οΐον  τοΐς'Έλλησι  καί  περί  των  έν  Ίταλίμ 
μεγάλαι  προρρήσεις,  πρός  δε  γραφήν  τοΰ  λοιποΰ  μέρους  τοΰ 
λόγου  ύπελείφθη  κενός  χώρος,  μείνας  έν  τζ  έπειτα  άγραφος. — 
μη'  (φ.  285α).  “Περί  τοΰ  παραφθέγματος.” — μθ'  (φ.  296α). 
“Αιγύπτιος.” — ν'  (φ.  306  β).  “Περί  τοΰ  πέμπει  ν  βοήθειαν 
το Ϊ5  έν  Σικελία.” — να  (φ.  310  α).  “  Είϊ  τό  έναντίον  Σικελικός 
δεύτερος.” — νβ'  (φ.  314  β).  “  "Υπέρ  τής  πρός  Αακεδαιμονίο υς 

ειρήνης.” — νγ'  (φ.  317  α).  “  Υπέρ  τής  πρδςΑθηναίους  ειρήνης.” — 
νδ'  (φ.  319  β).  “Φιλίππου  δίοδον  αίτοΰντος  παρά  Θηβαίων  έν 
Αθηναίοις  ήκουσιν  Αθηναίοι  έκύντες  εαυτούς  εις  συμμα χίαν 
διδόντες.” — νε  (φ.  323/3).  “Προ!  Θηβαίους  περί  συμμαχίας.” — 
νζ~'  ( φ .  328  α).  “  Αευκτρικός  ύπέρ  Αακεδαιμονίων  πρώτος.” — 

νζ'  (φ.  334  α).  “"Ύπέρ  Θηβαίων  Αευκτρικός  δεύτερος.” — 
νη'  ( φ .  340  α).  “ Αευκτρικός  τρίτος  ύπέρ  Αακεδαιμονίων.” — 

νθ'  (φ.  343α).  “Αευκτρικός  τέταρτος  ύπέρ  Θηβαίων.” — 
ξ'  ( φ .  345  α).  “  Αευκτρικός  πέμπτος  ύπέρ  τοΰ  μηδ’  έτέροις 

βοηθεΐν.” 

2  ( φ .  34-8  β)·  “Τοΰ  σοφωτάτου  και  λογιωτάτου 
κνρον  Μαξίμου  τοΰ  Πλανοΰδη  Περί  συντάξεως.” 

“Αρχ.  Των  ρημάτων  τά  μέν  ούδαμή  μεταβαίνουσιν 
εις  έτερον  πρόσωπον.  ΤΑ.  ( κολ .)  ύπήνεγκας  δέ  αντί 
τοΰ  ύπέμεινας.... 


43Ι3·  193-  Χαρτ.  4.  ΧΥ.  XVI.  (φ.  120). 

1  (φ.  I  α).  “"Υμνοι  εις  Χρίστον  μετά  την  σιωπήν 

έν  τμ  Πάσχα  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

Άρχ.  Χριστέ  άναξ  σέ  πρώτον  έπεί  λόγον  ήέρι  δώκα. 

2  (φ.  2  α).  “Λ  φαν  ίου  σοφιστον  κοιαίστορος  Με- 
λέται. 

Πρεσβευτικός  πρός  τούς  Τρψας  ύπέρ  Ελένης.  Μενέλαος.” 

3  (φ.  6  α).  “Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Παραινετικόν.” 
Άρχ.  Τ έκνον  έμόν  τό  δέ  τοι  πεμπτήριον  έσθλόν  όπάξω. 

4  (φ.  8  α).  Λιβανίου  Μελε'ται. 

α'  ( φ .  8  α).  “  Αντιλογία  Άχιλλέως  πρός  Όδυσσέα  Αόγος 

β'.” — β'  {φ.  18  α).  “  Πρεσβευτικός  πρός  τούς  Τρώας  ύπέρ  τής 

"Ελένης.” — γ'  [φ·  28  α).  “Άφαιρεθείς  Άχιλλεύς  τής  Βρισηίδος 
έπί  τής  οικείας  διήγε  σκηνής  ώργισμένος'  πρεσβεύεται  δέ  πρός 
αύτόν  Αγαμέμνων ...Προθεωρία'  λόγος  τέταρτος  τοΰ  αΰτοΰ.” — 
δ'  {φ.  36/3).  “Μετά  Τροίας  άλωσιν  καίΆγαμέμνονος  τελευτήν 
Όρέστης  άπεκτονώς  την  μητέρα  κρίνεται  φόνου  άντέγκλημα.” — 
ε'  (φ.  43/3).  “Τίρ  κατορθώσαντι  πόλεμον  έπέτρεπεν  6  νόμος 
δτι  βούλεται  γέρας  αίτεΐν  καί  παρέχειν  αίτοΰντι.  Πολιορκουμέ- 
νης  πόλεως  ρήτωρ  μόνος  άποτολμήσας  τήν  έξοδον  εις  λόγους 
ήλθε  τοΐς  έναντίοις  καί  πείθει  καταλΰσαι  τήν  προςεδρείαν — 
γ'  (φ.  52  α).  “  Αύσκολος  ώλισθεν  ό  παΐς  παρών  έγέλασε  καί 

άποκηρύττεται.” — β  (φ.  54/3).  “Αύσκολος  γήμας  λάλον  γυναίκα 
έαυτόν  προςαγγέλει.” — η'  (φ.  59  α).  “Έχων  τις  γυναίκα  καί  ων 
ύπό  πατρί  άπεδήμησεν  έγένετο  ύπό  λησταΐς  έγραφε  πρός  τόν 

πατέρα  λυθήναι  δεόμενος ” — θ'  (φ.  63  β).  “Φ ιλαργύρου 

παΐς  άριστεύσ ας  ήτησεν  εις  τήν  δωρεάν  θαλλοΰ  στέφανον  καί 
άποκηρύττεται.” — 1'  (φ.  68  β).  “Νόμος  τόν  θορύβου  καί 
στάσεως  αίτιον  άποθνήσκειν.  Πένης  ρήτωρ  έχθρός  ήν  πλουσίιρ 
τά  πολιτικά·  έν  λιμιρ  καί  πολιορκίμ  ό  πλούσιος  άπηγγείλατο 
νίκην...” 

5  (Φ·  74  α).  “Λιβανιού  σοφιστον  και  κοιαίστορος 
Έπιστολ  αί.” 

Σφξονται  ρ’,  ών  α'  “Αρισταινέτφ,” .  β’  “Όνοράτφ,” ...ρ' 
“ Άνατολίιρ .”  Μετά  τάς  σιρζομένας  έξέπεσον  τουλάχιστον  δύο 
φύλλα. 

6  (φ.  102  α).  “’Εττι τάφιος  είς  Ίονλιανόν  τόν  παρα¬ 
βάτην  Λιβανίου.” 

ΤΑ.,  (κολ.)  δεσπότης  είναι  καί  τοσοΰτος  γε  όσον  ήν 
ό  δεσπότης  αύτφ  οΐς  γε  ούκ  έξήρκει  πλουτεΐν  άλλ’ 
εί  καί  μή.... 

7  (φ.  113  α).  Δημοσ-θε'νουδ  Λόγοι. 

α'  (φ.  113  α).  “"Ολυνθιακός  πρώτος.”  Προτάσσεται  “"Τπύ- 
θεσις  όλυνθιακοΰ  πρώτου.”- — β'  (φ.  115  α).  “"Ολυνθιακός 
δεύτερος.”  Προτάσσεται  “"Τπύθεσις  όλυνθιακοΰ  δευτέρου.” — 
γ' (φ.  117α).  “"Ολυνθιακός  τρίτος.”  Προτάσσεται  “’ΐπόθεσις 
όλυνθιακοΰ  τρίτου” — δ'  (φ.  119  β).  “Ό  περί  τοΰ  στεφάνου 
λόγος.”  ΤΑ.  (κολ.)  καί  τοΐς  άλλοις  άπασιν  "Ελλησιν 
έρις  καί  ταραχή·  ταΰτα  δωρών  ό  Φίλιππος.. ..Προτάσ¬ 
σεται  “'Τπόθεσις  τοΰ  περί  τοΰ  στεφάνου.” 

Τά  φ.  1 — 8  καί  113 — 120  αίώνος  XVI,  τό  δέ  λοιπόν  τοΰ 
κώδικος  XV. 

43*4·  Ι94·  Χαρτ.  8.  ΧνίΠ.  φ.  195). 

I  (φ;  2  α).  “Βασ-ίλειο5  ’Α νδρονικω  ηγεμόνι”  Επι¬ 
στολή. 

Μιονε  χχχπ,  522. 


56 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  (φ.  4 α)·  Εύριπίδου  ’Έ,κάβης  Έζηγησις  ανεπί¬ 

γραφος. 

3  (φ.  2ΐ  α).  “Ίσον  του  ενρεθέντος 

κατά  τό  αχφ'  έτος  από  Χριστοί  εΐί  τήν  χώραν  Άκυλαν. 
Έικομίσθη  το  παρόν  καί  ένεφανίσθη  έν  Κωνσταντινουπόλει  τό 
πρώτον  επί  των  ήμερων  τοΰ  παναγιωτάτου  ήμών  ανθεντός 
καί  δεσπότου  τοΰ  οικουμενικού  πατριάρχου  κΰρ  Ίερεμίου  κατά 
τό  ,ζπθον  ’έτο ς  μηνί  Άπριλλίιρ  κ ^  ίνδ.  θ' .  Τό  Ίσον  τής  κατά,  τοΰ 
σωτήρος  ήμών  Ίησοΰ  Χριστοί  τοΰ  υίοΰ  τής  άειπαρθένου  Μαρίας 
δοθείσης  άποφάσεως  ύπδ  Ποντίου  Πιλάτου  ήγεμόνος  τής 
Ίουδαίας....” 

4  (φ.  25  α).  Περί  των  μετά  τον  είμί  καί  είμι  συνθέτων. 

Ανεπίγραφα ,  οίς  'έπονται'Ήτερα  Τεχνολογικά. 

5  (φ.  3°  α)·  Εύριπίδου  Ο  ρέστης. 

Μετά  σχολίων  αραιών.  Μένει  ατελής  έν  στ.  756'  Όρέστ: 
'έίήφον  άφ’  ήμών  πολίτας  έπί  φόνιρ  θέσθαι  χρεών. 

Τά  φ.  46/3 — 50  άγραφα. 

6  (φ.  5°  β)·  Τεχνολογικά. 

7  (φ.  51  α)·  Ερμηνεία  χωρίων  εκκλησιαστικών. 

Προτάσσεται  έκάστοτε  τό  έρμηνευόμενον  κείμενον.  “Α ρχ. 

Π ράξιν  προτιμήσειας  ή  θεωρίαν  ’όφις  τελείων  ήδέ 
τε  πλειόνων. 

8  (φ.  77  α)·  ' Ομήρου  Ίλιάδος  Α — Γ. 

Τό  κείμενον  μετ’  αραιότατης  διάστιχου  έξηγήσεως. 

9  (φ·  Ιΐδα).  “  Εΰριπίδου  Εκάβη." 

Τό  κείμενον  μετ’  αραιότατης  διάστιχου  έξηγήσεως. 

Τά  φ.  135  α — 137  α  άγραφα ·  τά  δέ  φ.  138 — 148  εΰρηνται 
έσταχωμένα  άντιστρόφως. 

ΙΟ  (φ.  148  α).  Λιβανιού  και  Βασιλείου  Επιστολαί 
άμοιβαΐαι. 

11  (φ.  102/3).  “  Διονυσίου  σοφιστον  Αντιόχειας 

Έπιστολαϊ.” 

12  (φ.  ΐ68  β).  “  Θεοφιλάκτου  σχολαστικόν 

τον  Σιμοκάτου  Επιστολαί  ήθικα'ι.  άγροικικαί  έταιρικαί”  εξ. 

13  (φ·  Ι72α)·  “  Επιστολαί  Κράτητος.” 

14  (φ·  Ι]4·β)·  “  Επιστολαί  Διογένους  τοΰ  κυνικοΰ.” 

15  (φ·  ΐδΐ  α).  Άδηλου  Λόγος  ανεπίγραφος. 

Άρχ.  Τΐιμής  άπάσης  ύπέρτερον  ΐχων  αξίωμα  βασι¬ 
λεύ  τιμώ  υπέρ  άπαντας  τόν  τούτου  σε  άξιώσαντα 
θεόν.  Τελ.  δθεν  τιρ  λιμένι  τής  σής  γαληνότητος 
πάντες  π  ροςορ  μώσιν  οι  έλέους  δεόμενοι  και  τών 
κυμάτων  τής  πενίας  άπαλλαττόμενοι  ευχαριστηρίους 
ύμνους  σοι  άναπέμπουσιν. 

ιό  (φ.  187  β).  “  Οδύσσειας  Α  Όμηρου  ραψωδίας.” 

Κείμενον  μετ’  αραιότατης  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4315·  1 95-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.120). 

I  (φ.  I  α).  Άδηλου  Λογος. 

Άρχ.  (άκέφ.).,.λικοΰ  σώματος  έλάχιστα  πόνος  άπτε- 
ται'  δςτις  γάρ  ον  λανθάνει  πόνων,  τούτον  ήκιστα 
πόνος  νικα'  βασιλέως  δέ  σωμασκοΰντος,  καί  θηραυ- 
λοΰντος  καί  δπλοις  έννεάζοντος  οί  απανταχού  δήμοι 
θέατρον  είσί.  ΤΑ.  έγώ  δ’  άν  δίκαιος  είην  άπολαΰσαι 
πρώτον  τών  έμαυτοΰ  σπερμάτων  τής  βλάστης,  οΐον 
σε  πλάττω  βασιλέα,  τοιούτου  πειρώμενος  8ταν  περί 
&ν  αίτοΰσιν  αί  πόλεις  παρέχω  λόγον  καί  δέχωμαι. 


2  (φ.  17  β).  “Ίερωκλέους  φιλοσόφου  Εις  τα  Πυ- 
θαγορικά  επη  Υπομνήματα.” 

Προτάσσεται  “Έκ  τών  Σουίδα  Ί ερωκλής  φιλόσοφος  Άλεξ- 
ανδρεύς.” 

3  (Φ·  42  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α  (φ.  42α).  “Εϊί  τό  άγιον  βάπτισμα.” — β’  {φ.  64/3). 
“Εί?  Τρηγόριον  έπίσκοπον  Νύσστ/ί  τοί  μεγάλου  Βασιλείου 
αδελφόν,  έπιστάντα  μετά  την  χειροτονίαν .” 

Τό  μέν  α’  μετ’  έξηγήσεως  διάστιχου,  τό  δέ  β'  διηρημένον 
κατά  δύο  σελίδας,  ών  την  μέν  έτέραν  κατέχει  τό  κείμενον,  την  δ’ 
έτέραν  ή  έρμηνεία. 

4  (φ.  71  α)·  “Περί  τών  έπί  μισθω  συνόντων 

Λουκιανού  Σαμοσατέου.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

5  (φ.  89  α)·  Ίσοκράτους  Λογοι. 

α  (φ.  89  α).  “  Πρόϊ  Νικοκλε'α  περί  βασιλείας.” — β'  (φ.  94  α). 
“Νικοκλγί  ή  συμβουλευτικός  λόγο?  γ' .” — γ'  (φ.  100  β). 

“ Πανηγυρικός  λόγος  η'.” 

Καί  οί  τρεις  λόγος  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

43ι6·  Ι96·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.114). 

1  (φ.  I  α).  “Τοΐς  εντευξομένοις  τω  παρόντι 

συνταγματίιρ  φίλολόγοις  καί  μουσόλήπτοις,  μάλιστα  δέ  τοΐς 

άσκληπιάδαις,  Μάρκος  ό  έκ  Κΰπρου,  εί  πράττειν  διά  μακροΰ.” 

2  (φ.  2  α).  “ Μετάφρασες  των  αφορεσμών  τον  Ίπ¬ 
ποκράτους  εις  την  κοινήν  όιάλεκτον 

μετά  καί  τίνος  έπιστασίας  καί  ερμηνείας  έκ  τής  τοΰ  Γαληνού 
διδασκαλίας  συλλεγείσης  σμικράς  τίνος  ε'ίνεκα  καταλήψεως  καί 
οδηγία  τών  τε  ακριβών  καί  πρωτοπείρων  τών  τής  Ιατρικής 
επιστήμης  όργίων  τής  δαιμονίως  λυσιτελεστάτης  τιρ  άνθρωπίνιρ 
βίω.” 

3  (φ·  92  α)·  “Περί  τών  δώδεκα  ζωδίων.” 

“Αρχ.  Ήπάνωθεν  τοΰ  ζ15  ουρανοί  έστίν  ό  ζωδιακός 
κύκλος,  άτινα  είσί  δώδεκα  ζώδια  έν  αύτίρ. 

Εμπεριέχονται  κεφ.  με',  ών  έκαστον  φέρει  ίδιαν  έπιγραφήν. 

43χ7·  1 9 7-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (σ.  350). 

“’ Αποφθέγματα  βασιλέων  στρατηγών,  πάνν  βιω- 
φελη  ” 

συλλεχθέντα  παρά  Ίωάννου  Κομνηνοΰ  τοΰ  ίατροΰ.  Έν 
τή  καθωμιλημέν η.  Τελευταία  αποφθέγματα  έκ  τών  τοΰ  Χρύ¬ 
σιππού.  Τέλ.  τινάς  νά  μην  τό  πιστεύη,  πότε  δ είχνωντας 
τους  μέ  τό  έργον  παντάπασι  φεΰστας. 

Έν  αρχή  τοΰ  κώδικος  προηγούνται  α'  (σ.  1)  “  Τω  είσε- 

βεστάτω  ύφηλοτάτιρ  καί  γαληνοτάτιρ  αύθέντη  καί  ήγεμώνι 
πάσης  Ο ΰγκροβλαχίας  κυρίιρ  κυρίιρ  Ιωάννη  Κωνσταντίνοι 
Β ασσαράβα  βοεβόνδα  την  δουλικήν  καί  έδαφικήν  προςκύνησιν.” 
Άφιέρωσις,  ής  έν  τέλει'  “  τής  ύμετέρας  θεοτιμήτου  γαληνότητος 
ενλαβιτικός,  καί  μικρός  δούλος,  Ιωάννης  Κομνηνός,  ό  έν 
ίατροΐς  έλάχιστος.” — β'  (σ.  13)  “  Κατάλογοί  βασιλέων,  στρα¬ 
τηγών,  φιλοσόφων  τε  καί  ρητόρων,  έξ  ών  τά  ένταΰθα  συνε- 
λέγησαν  αποφθέγματα  κατά  στοιχεΐον.” 

Έν  τέλει'  Καί  τόδε  σι)ν  τοΐς  άλλοις  προηγουμένου 
Ν εοφύτου  ’ϊβη ρίτου  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων. 

4318.  198.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.  316). 

I  (φ.  I  α).  Όμη'ρου  Ιλιαδος  Α — Δ. 

α'  (0.  1  α).  Ίλιάδοί  Α — Δ  μετά  διάστιχου  ερμηνείας. — 2  (0. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


57 


200).  “Εξηγήσεις  του  Όμηρου." — -3  (φ.  223α).  “'Τπόθεσις 
τής  Β  Όμηρου  ραψφδίας.” — 4  ( φ .  225  α).  “  Μετάφρασίί 

Ίλιάδος  Β  Όμηρου  ραψφδίας.” — 5  (0.244α).  “ Απαρίθμησες 
των  νέων  ήτοι  Βοιωτία." — 6  (φ.  277  α).  “Ίλιάδοϊ  Δ  Όμηρου 
ραψωδίας  ”  Εξηγήσεις. 

2  ( φ .  224  α)·  Μεταξύ  των  τον  Όμηρον 

“Εξηγήσεις  του  περί  τής  των  παίδων  Πλουτάρχου  αγωγής 

\6γου.’’ 

3  (φ.  28 1  α).  Θέματα  (κολ.). 

4319·  Ι99·  Χαρτ.  8·  XVIII.  (φ.  203). 

1  (φ.  5  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  (φ.  5  α).  Είϊ  τό  Καίίελώ  μου  τα ς  άποθήκας. — β'  (φ.  25α). 
Περί  τοΰ  μη  προςηλώσθαι  τοΐς  βιωτικοΐς. — γ'  (φ.  57  α).  “  Πρό? 
τούς  νέους  όπως  αν  έκ  των  ελληνικών  ώφελοΐντο  λόγων,  παραί- 
νεσις.”  Έν  τόλει  τοΰ  α'·  Κατά  τό  αψογ'  έτος,  έν  μηνι 
Ίαννουαρίφ  γ'  (  =  1773). 

2  (φ.  8ι  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (φ.  81α).  “Περί  των  τοΰ  βίου  όδών.” — β'  (φ.  85  β). 
“  Τνωμικα  δίστιχα .” — γ'  ( φ .  93  β).  “  Τετράστιχα .” 

3  ( φ .  97  α)·  “Νικήτα  τοΰ  και  Δαβίδ 

δοόλου  Ίησοΰ  Χριστού  τοΰ  φιλοσόφου  Ερμηνεία  των  τετρα¬ 
στίχων  τοΰ  μεγάλου  πατρός  ημών  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 
άτερ  τής  ερμηνείας  τής  α’*9  θ 7,5  καί  ι*1*  γνωμολογίας  ή  έστι 
τοΰ  Ζωναρά.” 

"Απαντα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  πλήν  τοΰ  3  καί  τοΰ  2γ', 
ου  γέγραπται  μόνον  τό  κείμενον  κατ’  αραιούς  στίχους  καί  ατελές. 

4320·  200.  Χαρτ.  8.  XVIII.  ( φ .  343). 

1  (φ.  I  α).  “Θέματα  εις  το  πρώτον  είδος  των  ενεργη¬ 
τικών.” 

Έν  άρχή'  αψή'  Ίανουαρίω  22  ήματι  Σαββάτψ  (  =  1790) 
ένθένδε  ήρξάμην. 

2  (φ.  3  α)·  “Επιτάφια  εγκώμια  εις  νέους 

παρά  Θεοδώρου  πρώτου  διδασκάλου .” 

3  (φ·  II  α).  “Θέματα  έ£ω  τών  ειδών.” 

Περιέχονται  καί  διάφορα  άλλα  θέματα,  φέροντα  ιδίας  έπι- 

γραφάς.  Έν  φ.  40  α  “Ταρασίου  Κωνσταντινουπόλεως 
θέματα  εις  τό  δεύτερον  είδος  τών  ενεργητικών .”  Έν  άρχή' 
μψπθ'  Σεπτεμβρίου  βα  ημέρα  Κυριακή  (  =  1789).  Έν 
δε  φ.  31α,  32  α,  40  α  χρονολογίαι  μψπη'  καί  α,ψπθ'. 

4  (Φ·  47  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Έξήγησις  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  Περί  προςευχής .” 
Έν  τέλει ’  Έλαβε  τέλος  παρ’  έμοΰ  Γεωργίου  Νταλοπούλου 
τον  τοΐς  πάσιν  υποδεέστερον.  Σεπτεμβρίφ  12  ημέρα. 
Τρίτη  έν  έτει  αψπη'  (  =  1788).  'Ο  άναγινώσκων  ταύτην 
’έρρωσο. 

5  (Φ·  63α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 

(φ.  63  α).  “Αρχήν  ήγαγεν  έν  μηνί  Αεκεμβρίω  31 
ημέρα  Αευτέρα  έτος  αψφ  (  =  1790).  Τοΰ  αΰτοΰ  “'Ο μιλιά 
κατά  τών  όργ ιξομένων.” — β'  ( φ .  73  β).  Είϊ  τό  Καάελώ  μου  τάς 
άποθήκας.  Μετά  διάστιχου  ερμηνείας. — γ'  (φ-  82α).  “Έξήγησις 
εις  τό  Γίρόςεχε  σεαυτιή.” 

6  (φ.  94  α).  “Γρηγ  ορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Είϊ  τούς  αύτοΰ  λόγους  έξήγησις.”  Έν  άρχή'  Ένταΰθ α 
ήρχησα  έν  έτει  αψπθ'  Ιανουάριου  3  ημέρα  Τ ετράδη 
(  =  1789). 


432 1  ·  201.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (σ.  502). 

1  (σ.  5)·  Ίσοκράτους 

α'  (σ.  5)  “  ΙΙρό 5  Αημόνικον  παραίνεσις.” — β'  (σ.  39)  “  Πρό? 
Νικοκλεα  περί  βασιλείας.” 

2  (σ.  77)·  “  Τ0®  μ«γάλου  Βασιλείου”  Ομιλ,ίαι. 

Πρώτη  “Κατά  τών  όργιζομένων.” 

3  (σ.  205).  Απάνθισμα  ρήσεων  και  αποφθε¬ 
γμάτων 

συλλεχθέν  έκ  τε  τών  καθ’  ημάς  ιερών  βιβλίων  καί  τών 
θύραθεν  σοφών  προς  ωφέλειαν  τών  βουλομένων  σωθήναι.” 

Αιηρηται  εις  κεφάλαια  φέροντα  ίδιας  έπιγραφάς  “  Περί  τής 
εις  θεόν  πίστεως  καί  εύσεβείας,”  “  Περί  τής  εις  θεόν  έλπίδος,” 
“  Περί  τής  προς  τον  πλησίον  άγάπης.” 

4  (σ·  349)·  “  Γνώριαι  και  αποφθέγματα 

έκ  διαφόρων  άγιων  πατέρων  φιλοσόφων  τε  καί  ρη¬ 
τόρων  συλλεχθέντα,  ών  καί  τά  ονόματα  κατά  στοιχεΐον 
έτέθησαν.” 

’Άρχ.  Αθανασίου.  Πίστυ  μήτηρ  καί  στεφάνη  καί 
συμπεραίωσις  τών  άρετών  υπάρχει.  Τελ.  Άρχιδάμου. 
Μισώ  τον  άνδρα  τον  διπλοΰν  πεφυκότα — χρηστόν 
λόγοισι,  πολέμιον  δε  τοΐς  τρόποις. 

5  (σ.  365)·  “Τοΰ  ο'σιου  και  θεοφόρου  πατρός  ημών 
Νείλου  τοΰ  άσκητοΰ  ΊΨουθεσίαι.” 

6  (σ.  413)·  “Τοΰ  όσιον  και  θεοφόρου  πατρός  ημών 
άββά  Θαλασσίου  Περί  άγάπης  και  εγκράτειας.” 

7  (ο"  433)·  Εΰχαι'. 

α'  (σ.  433).  “Ευχή  κατανυκτική  εις  την  ύπεραγίαν  Θεο¬ 
τόκον  κατά  άλφάβητον.” 

’Άρχ.  ”Α χραντε  πανάσπιλε  σεμνή  παρθένε. 

— β'  (σ.  435).  “  Ευχή  έτέρα  εις  τήν  ύπεραγίαν  Θεοτόκον  καί 
αυτή  κατά  άλφάβητον  δίστιχον.” 

’Άρχ.  Άναμέλπω  τήν  χάριν  σου  δέσποινα. 

— γ'  (σ.  441).  “Ευχή  κατανικτική  εις  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν 
Χριστόν  κατά  άλφάβητον.” 

Άρχ. 

Άνείκαστε  μακρόθυμε  Χριστέ  σύγγνωθ ί  μοι' 

βάρος  πολύ  περίκειμαι'  κούφισον  τούτο  Σώτερ. 

8  (σ.  445)·  “  Άμφιλοχίου  επισκόπου  Ίκονίου 

Επιστολή  πρός  Σέλευκον  τόν  πνευματικόν  αύτοΰ  υιόν.” 

’Άρχ.  Χαίρειν  κελεύω  τόν  καλόν  τε  κάγαθόν. 

Αί  σ.  479 — 495  άγραφοι. 

9  (σ.  49^)·  Χρονικαί  σημειώσεις. 

’Άρχ.  Η  άλωσις  τής  Πελοπόννησου  έγένετο  έν  έτει 
1416. 

Έγράφησαν  μετά  τό  έτος  1821. 

"Απαντα  πλήν  τοΰ  ύπ’  άρ.  9  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 


4322.  202.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  220). 

I  (φ.  7  β)·  Ίωαννικίου  καί  Σωφρονίου  τών  Δυκουδίων 
Υραμματική. 

“θεός  χάριν  π αράσχου  τριάς  τοΐς  έμοΐς  πόνοις  περί 
γραμματικής  μεθόδου.  Βιβλία  τρία  κατ’  έρώτησιν  καί 
άπόκρισιν.  Παρά  τών  λογιωτάτων  καί  σοφωτάτων 
διδασκάλων  καί  θ εολόγων  τής  άνατολικής  τοΰ  Χριστοΰ 
άγιας  μεγάλης  έκκλησίας  κυρίου  Ίωαννικίου  καί  Σωφρο- 

8 


Η.  II. 


58 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


νίου  αύταδέλφων  τών  Λυκουδίων  από  τής  περιφήμου 
νήσου  Εεφαληνίας.” 

"Εστι  δ’  ή  -γραμματική  αϋτη  έλλιπής. 

2  ( φ .  II 7)·  Γραμματική  λατινική. 

Ακέφαλος  καί  έλλιπής. 

3  (φ.  136  α).  ®έμα τα  γεγραμμένα  ελληνιστί 

πρός  μετάφρασιν  εις  τήν  ρωσικήν ,  ήτις  λείπει. 

4323·  2°3·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  153). 

1  (φ.  I  α).  Κανόνες. 

α'  (φ.  Ια).  Ό  κανών  των  Βαίων  (άκέφ.)  μετά,  τής  ερμηνείας 
εν  τη  φφ. — β'  (φ.  3α).  Κανών  τών  Χριστουγέννων . — γ'  ( φ . 
7  β).  Κανών  τών  θεοφανείων. —  δ'  (φ.  8  β).  "Ετερος  κανών 
τών  θεοφανείων. — ε'  (φ.  9/3).  Έτεροϊ  κανών  τών  θεοφανείων. — 
ς~'  ( φ .  11α).  “Έξήγηαις  κατά  λέξιν  του  πρώτου  κανόνος  τών 
Χριστουγέννων.” — ξ'  (φ.  17  α).  “  ’Εξήγησις  κατά  λέξιν  εις 
τάν  β 01/  κανόνα  τον  ιαμβικόν  τών  Χριστουγέννων.” — η'  (φ.  23  α). 
η’  (φ.  23α).  Ετερος  κανών  Ιαμβικός.”  —  θ'  (φ.  28α).  “ Αρχή 
του  α'  κανώνος  τής  άγιας  του  Χρίστου  άναλήφεως .” — ι  (φ. 
33  α).  “Έξήγησις  κατά  λέξιν  εις  τόν  κανώνα  τών  Βαίων.” — 
ι α'  [φ.  43α).  “ ’Εξήγησις  κατά  λέξιν  εις  τόν  αον  κανόνα  τών 
θεοφανείων .” — ιβ'  (φ.  49α).  “Αρχή  τής  έξηγήσεως  του  βου 
ήτοι  του  ιαμβικού.”  -  ιγ'  ( φ·  55/3).  “Ό  κανών  τής  'Ύπαπαν- 
τής.” — ιδ'  (φ.  61α).  “Αρχή  του  αου  κανώνος  τής  Πεντηκοστής 
ου  ή  αρχή  Πεντηκοστήν  έωρτάξομεν.” — ιε'  (φ.  73  α).  “  Κανών 
τη  Κυριακή  του  Άντι πάσχα  εις  τήν  φιλάφησιν  τοΰ  θωμά 
Ίωάννου  μοναχοΰ  ”  [τοΰ  Δαμασκηνού].  Κατά  δυο  σελίδας, 
ών  ή  μεν  περιέχει  τό  κείμενον,  ή  δέ  τήν  ερμηνείαν,  μόνον 
μέχρι  τινός  χωρούσαν. 

2  (φ.  82  α).  “Βησσαρίωνος  τοΰ  εξ  Ίωαννίνων  Έξη- 
γησις  εις  τα  εξαποστειλάρια.” 

3  (φ.  87  α).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Βησσαρίωνος  Εξηγησις 
εις  τα  εωθινά.” 

4  (φ.  <)6  α).  “  Έξήγησις  εις  τους  δυο  κανόνας  τής 
Κοιμήσεως  τής  Θεοτόκου.” 

Έν  τέλει'  Τόλοί  τών  δύο  κανόνων  τής  Κοιμήσεως  τής 
Θεοτόκου  κατά  λέξιν  έξηγηθ έντες  παρά  του  γ έροντος 
διδασκάλου  κυρίου  Ευγενίου  [τοΰ  ΑίτωΧοΰ], 

5  (φ.  Ιθ8  α).  “  Αρχή  τής  έξηγήσεως  τον  κανώνος 

τής  κοιμισεως  τής  Θεοτοκου.” 

Μ^νει  ατελής,  ενός  φύλλου  μείναντος  άγράφου. 

6  (φ.  II 2).  “Περί  συντάξεως  κατά  τήν  κοινήν 
προφοράν.” 

7  (φ·  Ι20α).  “  Άρχ ή,  πώς  δει  όφείλειν 

συντάσσε ιν  τάς  ρηματικάς  λέξεις  έν  ταΐς  τοΰ  ονόματος  πτώ- 
σεσιν.” 

4324·  204-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  212). 

1  (φ.  I  α).  “  Ενστολων  χαρακτήρος  παραινετική.” 

"Α ρχ.  Ζηλωτής  άεί  βέλτιστε  γενοΰ  τών  έναρέτων 

άνδρών. 

2  (φ.  2  2  α).  Τύποι  επιστολών. 

3  (φ·  2 6  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Έπιστολαί 
διάφοροι. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως,  ενιαχού  δέ  και  ερμηνείας. 


4  (φ.  107  α)·  “  ®έματα  τοΰ  κνροΰ  Δανιήλ.” 

5  (Φ·  Ι23α)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  * 

α'  (φ.  123  α).  Είϊ  τόν  πατέρα  σιωπώντα. — β’  (φ.  130  α). 
“  Είϊ  τόν  πατέρα  έαυτοΰ  ήνίκα  έπέτρεψεν  αυτόν  φροντίξειν  τής 
X  αξίαν  ξου  εκκλησίας.” — γ'  ( φ .  133  β).  “ Άπόλογιτικός  εις 

τούς  αΰτοΰ  μαθητάς  μετά  τήν  επάνοδον  τής  φυγής.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

6  (φ.  138  α).  “  Χρηστοήθεια  Αντωνίου  τοΰ  Βυ¬ 

ζαντίου.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  καί  ερμηνείας  τοΰ  Προοιμίου  τής 
Χρηστοήθειας. 

4325·  2°5·  -Χαρτ··  8.  XVII.  (φ.  184). 

1  (φ.  I  α).  “  Έκ  τής  τών  Α ρράβων  διαλέκτου 

μετένεξις  Συμεών  μαγίστρου  και  φιλοσόφου  τοΰ  Σήθ 

Μυθική  διήγησις  τό  κατά  Στεφανίτην  καί  ίχνιλάτην  λεγόμενον 
σαρρακινή  διαλέκτω  ΚΊλυλε  καί  Αάμνα.” 

2  (φ.  47  α)·  **  Τά  εν  τώ  Κορράν  τοντέστ ι  τοΰ 

έκτεθέντος  παρα  τοΰ  Μωάμεθ  νόμον  κεφάλαια.” 

3  (φ.  5®  α)·  [Ίωάννου  τοΰ  Καντακουξηνοΰ]  Κατά 
Μωάρ.ε$  λογοι  δ  . 

’Εν  τέλει'  Ύέλος  κατά  Μωάμεθ '  ,ξριη'  Μα'ίφ  β'  ήμέρα 
8ν  τής  Μ εσοπεντικοστής  (  =  1610).  Άβεσσαλώμ  Ιερο¬ 
μόναχος. 

4  (φ.  97  α)·  “  Διήγησις  έκ  τής  λυρικής  βίβλου 

τής  λεγομένης  Συντίπα  περί  τοΰ  τών  Περσών  βασιλέως  Κύρου 
καί  τοΰ  γνησίου  τούτου  παιδός  καί  τοΰ  αΰτοΰ  διδασκάλου  Συν¬ 
τίπα,  έτι  δέ  καί  περί  τών  τοΰ  βασιλέως  έπτά  φιλοσόφων  καί 
τής  μιας  αΰτοΰ  τών  άλλων  πονηράς  καί  άναιδοΰς  γυναικός,  ήν 
τινα  διήγησιν  προϊστόρισεν  Μοΰσο$  ό  Πε'ρσης  προς  τήν  τών 
έντυγχανόντων  ωφέλειαν.” 

5  (φ.  153  α)·  11  Αρχή  συν  Θεώ  άγίω. 

ϊστορίαι  περί  τοΰ  φυσιολόγου  πάνυ  καλλαί.”  [’Επιφανίου.  ] 

’Άρχ.  "Οτε  ό  λ^ων  μή  εύρίσκων  τί  φαγεΐν  τί  ποιεί  ; 
Ηορευόμενοϊ  έν  άγρφ  έρήμιρ,  έν  δρει  κυριεύει  τόπον 

πολλήν _ 'Ο  άγιος  Βασίλειο*  ερμηνεύει  περί  αΰτοΰ. 

Ύέλ.  (περί  λαγ ωοΰ)...ού  γάρ  άρκοΰσι  τοΰ  θηλάξειν  καί 
δια  τοΰτο  τρέχει  κατάλιμπάνων  αυτά. 

6  (φ.  172  α).  “  Πατριαρχική  Κωνσταντινουπόλεως 
ιστορία  άπό  τον  αυνδ'  έως  τον  άφοη'  έτους  Χρίστον.” 

"Α ρχ.  Κεφαλαίου  Αον.  Τφ  καιρω  έκείνιρ  όποΰ  έπο- 
λέμησεν  ό  σουλτάν  Μ εχεμέτης.  Έν  τέλει’  “Τοΰ  σοφω- 
τάτου  καί  λογιωτάτου  κυροΰ  Γενναδίου  τοΰ  Σχολαρίου  καί 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  X  έας  Ύώμης  Όμιλεία  ρηθεΐσα 
περί  τής  όρθής  καί  άμωμήτου  πίστεως  τών  Χριστιανών  έρωτιθείς 
γάρ  παρα  τοΰ  άμηρά  σουλτάν  Μ εχεμέτη  τί  πιστεύεται  ύμεΐς  οί 
Χριστιανοί,  άπεκρίνατο  δέ  ούτως  καί  είπε  προς  αυτόν  Π ιστεύομεν 
δτι  έστί  θεός...” 

Είϊ  έκαστον  κεφάλαιον  τής  Ομολογίας  πίστεως  τοΰ  Γενναδίου 
έπεται  τουρκική  μετάφρασις  δι’  ελληνικών  γραμμάτων,  περί  ής 
λέγονται  έν  αρχή  τής  μεταφράσεως  τοΰ  α'  κεφαλαίου  τάδε" 
Μ ετεγλωττίσθη  δέ  εις  τήν  Ύουρκοαραβόγλωσσα  υπό 
τοΰ  Άχμάτ  καδδή  Βερροίας  τοΰ  πατρός  Μ άχμούτ  Τ^ε- 
λεμπί  τοΰ  άναγ ραφέως. 

Ή  πατριαρχική  ιστορία  εϋρηται  έκδεδομένη  παρά  Οκνςινβ 
(ΤαΐΌοαΓ&βοί&  σ.  107  κ.  έ.). 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


59 


4326.  206.  Χαρτ.  16.  XV.  (φ.  154). 

1  ( φ .  I  α).  “  Σύνταγμα  κατά  στοιχεΐον 

περί  τροφών  δυνάμεων  συγραφέν  παρά  Συμεών  μαγιστόρου 
Άντιόχεος  τοΰ  Σήθ  καί  δοθέν  Μιχαήλ  βασιλή  το  Αοΰκα.” 

Το  ΙΙροοίμιον  άρχ.  Πολλών  καί  λογιών  ώ  μέγιστε  και 
τον  νουν  ήλιοειδ έστατε  βασιλεύ  ούχ’  Έλλίνον  μόνον 
άλλα  καί  Π ερσων  καί  Άγαρινών  καί  Ινδών  περί  τροφών 
δυνάμεων  συγγαφαμένων  καί  ’έν  τισι  μέν  συμφωνη- 
σάντων,  ’έν  τισι  δέ  δι’  άφωνη  σάντων  δεΐν  ώήθην  έξ 
απάντων  τά  κάΧΧιστ α  καί  τά  της  άληθείας  έχόμενα 
έρανίσασθαι  καί  προςαγαγεΐν  τψ  έν  θεφ  κράτει  της 
βασιλείας  σου.  Τέλ.  π  ροςπλέξω  δέ  τό  λόγω  καί  τά 
περί  των  συνήθων  άρτημάτων  τε  καί  αρωμάτων  καί 
λιπών  γνωρίμων  δσφραδίων.  Έν  φ.  2/3.  “Αρχή  τοΰ 
προτού  στιχοΐον,  άρνίον.” — φ.  3  α.  “ΆμίγδαΧα.” — φ.  4  α. 
“  Α ποίδια  ήτοι  άποια.” — φ.  5  α.  “Αγγούρια  τα  πριν  λεγάμενα 
σίκια.” — φ.  6  α.  “  Αΐμανίται.” — φ.  7  α.  “’Άμηλον.” — φ.  7  α. 
“"Ανηθον." — φ.  8  α.  “’Άνοισον." — φ.  8/3.  “ Άσπάραγγος .” — 
φ.  10 β.  “"Αστακοί." — φ.  10 β.  “"Αλας.” — φ.  11/3.  “’Άμπαρ." 
— φ.  12  β.  “Στοιχίον  Β.  Βόειον  κρεά ς.” — φ.  18/3.  “Αρχή  τοΰ 
Γ  στοιχοίου  Γερανοί..." — φ.  152α.  “Αρχή  τοΰ  ώ  στοιχίου, 
Ωα.”  “Αρχ.  Τά  ώα  διαφέρουσιν  άΧΧήλων,  τισι  διαφοραΐς. 
Τέλος  τής  όλης  συγγραφής·  από  δέ  τής  συστάσεως  ϊνα  μή 
τό  ξηρόν  άγαν  ή  μήτε  υγρόν  πάντη  καί  διαλελυμένον, 
άπό  δέ  τής  χριάς,  ϊνα  μετρίως  ή  βεβαμμένων  ύπό 
χολής,  ώ$  είναι  αύτώ  ύπόξανθον,  άπό  δέ  τής  οσμής  ϊνα 
μή  άγαν  δυσσώδες'  άπό  δέ  τοΰ  καιροΰ  ϊνα  διάχωρεΐται 
κατά  την  νέω  ήγουν  πρωί,  άπό  δέ  τοΰ  τρόπου  τής 
έκρίσεως  ϊνα  μή  μετά  βείας  καί  άτρισμοΰ  ήτοι  νεσμοΰ. 
Τέλος  σύν  θεφ  άγίιρ  αμήν. 

Ο  κώδιξ  οΰτος  τοΰ  Σήθ,  καίπερ  ών  λίαν  ανορθόγραφος,  έστίν 
άξιος  άντιβολής  προς  την  έκδοσιν  τοΰ  ΙιΑΝβΚΑνΕΐ.  Βίπιβοηϊδ 
8βΐ1ιΐ  8>'ηΐ3,£ΐηΕΐ  <1β  ίΐΙίιηβηΙοιίΗη  ίβ,ουΙίαίίίΗΐδ.  Ιάρδΐαβ. 
1868. 

“Ιδε  καί  4334  (214),  1. 

2  (φ.  154  β)·  “  Δλφαβητος  συν  α.  και  περί  πεδευ- 
σεως  ανθρώπων." 

ΙΙοίημα  κολοβόν,  γεγραμμένον  καταλογάδην.  Σιρζονται  μόνον 
οϊδε  οι  στίχοι ' 

’Ά,νθρω 7Γ6  κάμνεις  τό  θαρεΐς  καί  κάμνεις  να  κερδέσεις. 
κακό παθής  καί  μάχεσε  καί  κόσμον  νά  τόν  έχεις. 

’ Αφότου  λάβης  τό  θαρεΐς  χαρές  καί  εύθιμήσις. 
ό  θάνατος  άρπάζη  σε  τό  πλούτος  ό'λα  χάνεις. 

Έλέπεις  τόν  κόσμου  άνθρωπε  τρωχός  ήν  καί  γυρίζει, 
τούς  μέν  ανάγει  προς  καιρόν  τούς  δ’  άλλους  καταβάζυ. 
καί  τούς  άνάγες  σήμερον  πάλιν  κλοθ ογυρίξει. 
άστατος  ένι  πίστευσον ... 

4327·  207-  Χαρτ.  16.  XVI.  ( φ .  203). 

1  (φ.  1  β).  Ίατροσόφιον. 

Συνταγαί  ώς  τό  πλεΐστον  έν  τή  καθωμιλημένη.  ’Άρχ.  “  Εί$ 
έξοχάδας  καί  έσοχάδας.” 

2  (φ.  164/8).  “  Σελινοδρόμιον.” 

3  (φ.  170  α).  “Τά  ζώδια  όπώσαι  ήμερε  καθ  έκαστον 
τον  μηνός  κνριεβουσιν.” 

4  (φ·  183).  “Στίχοι  κατα  άλφαβοιτον  προς  κριτήν 
τοιαδε.” 


“Αρχ.  Απο  χυλέων  ποιων  σοι  λόγων  προςσοίσω  Σώτερ 
&  μετά  πώς  πετάσω  πρός  ουρανών  το  ύφος. 

Οί  στίχοι  γεγραμμένοι  καταλογάδην. 

5  (φ.  185  β).  “  Περί  τοΰ  ιαμβικοί)  μέτρου  καί  πως 

ΧΡ“·” 

’Άρχ.  Γ ίνωσκε  τέκνων  τών  ίαμβ οικών  στοιχ<ί>ων 
το  μέτρων  είναι  τών  άγαν  σαφέστατων. 

Στίχοι  γεγραμμένοι  καταλογάδην . 

6  (φ.  187  β).  “  Στίχοι  ίαμβοικοί.” 

’Άρχ.  Χόμους  φύλαττε  τοΰς  φώβους  έξω  βάλων. 

Τέλ.  Τών  πλουσίων  πέφυκε  βροντής  τοΰ  βίου. 

Είσί  δ’  έν  ολψ  ξδ '  μονόστιχα. 

7  (φ.  190  α·)·  “  Στήχοι  ιαμβικοί  εις  τήν  Κωνσταν¬ 
τίνου  πολιν  περί  των  παθημάτων  αυτής." 

’Αρχ.  Βύζαντος  αυλή  έστία  Κωνσταντίνου. 

“Ιδ.  καί  4301  (181),  4  $*'. 

8  (φ.  19 1  β).  “  Ή  έσχατη  ωρασης  τοΰ  προφήτου 

Δανιήλ.” 

’Άρχ.  Τάδε  λέγη  Κύριος  παντοκράτωρ ■  ουαί  ση  γή 
ό'ταν  τών  αγγέλων  το  σ κήπτ ρων  βασιλεύση. 

9  (Φ·  197  α).  Τά£ις  αρχιερατικών  θρόνων. 

Ακέφαλος,  λειπύντων  έν  άρχή  ολίγων  μόνον  φύλλων.  ’Άρχ. 

...πώλεως  ο  Αυτήτξης.  Άπό  τής  Τραϊανουπώλεως  ο 
Μ άκρις  ο  Δυδυμωτοίχος.  Τό  δέ  τέλος  κολοβόν. 

ΙΟ  (φ.  200  α).  Τύποι  προςφωνήσεων  έν  έπιστολαΐς. 

4328.  2θ8.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  316). 

ι  (φ.  I  α).  Τυπικόν  Μονί/ς  τοΰ  Σωτήρος. 

Τοΰ  έτους  ,ζρ'  Ινδικτιώνος  ε' . 

2  (φ.  6  α).  “  Πόσα  τάγματα  καί  πόσαι  ουσίαι 
αγγέλων  είναι.  Έρώτησις  τοΰ  άββά  Αναστασίου  τού  Σινά 

όρους.” 

3  (φ·  6  β).  “ ”Έιφη  6  όσιος  Τ σχυρίων  ότι  οι  άγιοι 
πατέρες  προεφήτευσαν  περί  τής  έσχατης  γενεάς.” 

4  (φ.  7  α)·  1<  Νό/αοι  γεωργικοί  κατ’  έκλογήν 
βιβλίου  τοΰ  τής  θείας  λήξεως  Ιουστινιανού  βασιλε'ως  περί 

γεωργών.” 

Εν  φ.  25 β'  Δώρον  τό  παρόν  τοΰ  θεοΰ  συνεργία 
έγραφεν  ιδού  Τρηγύριος  έν  πόνιρ. 

5  (φ.  3°  α)·  “’Αρχ ή  συν  ©εω  Λόγοι  ωφέλημοι 

καί  φυχοφελεΐς  εις  πάσαν  Χριστιανόν  εύσεβεΐ  καί  όρθόδοξον, 
ήγουν  ή  δεκάλογος,  ήν  έδωκεν  ό  θεός  τφ  θεράποντι  αΰτοΰ  καί 
προφήτη  Χίωυσή.” 

6  (φ.  84/8).  “Τοΰ  οσίου  καί  θεοφόρου  πατρός  ημών 
Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  Αιήγησις  ωφέλιμος.” 

7  (φ.  92  β)·  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Γεροντικοΰ. 

8  (φ.  1 13  β).  Διηγήσεις  έκ  του  Λαυσαϊκοΰ  τοΰ 

Παλλαδίου. 

9  (φ-  120  β).  Παράδεισος  τών  γερόντων. 

Εν  τέλει'  ’Κγράφη  έπί  έτους  ζρ^ιε'  ινδικτιώνος  ε' 
αχζ'  (  =  1607). 

ΙΟ  (φ.  169α).  “Λόγοι  διαφδρων  Περί  ίερωσυν ης." 

II  (φ.  200  α).  “  Ιστορία  Διονυσίου  ίερομονάχου 
τοΰ  ρήτορος  άσκοΰντος  έν  τή  σκήτει  τής  Λ  αύρας.” 

8—2 


60 


ΑΓΙΟΡΕΓΠΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


12  (φ.  213  β)·  Διηγήσεις  γερόντων. 

Έν  ταύταις  καί  “  Παραίνεσσ  καί  διδαχή  πρός  τούς  κατα 
μόνας  ησυχάζοντας  ”  (φ.  278)8 — 307  α),  έξ  ης  τινα  έξέδωκεν 
ό  Ρη.  Μευεκ  Ρίβ  Η&ιιρίυιΊίυηάβη  ίπτ  άϊβ  Ο-ββοϊιίοΙιΐβ  ιΐβΐ’ 
ΑίΙιοδΜοβίθΐ·.  Έν  λειψίμ,  1894  σ.  223  κ.  έ. 

13  ( φ·  3Ιοα)·  “Εύχι)  συγχωρητ ική 

ήν  λέγει  ό  πνευματικός  έπΐ  τον  μέλλοντα  μεταλαβεΐν.” 

14  ( φ.  314  β)·  “Περί  ελεημοσύνη ς  τί  άγα0ά 

λαμβάνει  εκείνος  όποΰ  κάμνη  αύτήν  τήν  ελεημοσύνην 

15  (φ.  3  1 6  /?)·  “Περί,  πόσα  θανάσιμα  αμαρτήματα 
είναι.”  (κολ.) 

4329.  209-  Χαρτ.  16.  XV.  (φ.  247). 

1  ( φ .  I  α).  [Βοηθίου  ;]  “  Διαίρεσις  των  διαλεκτικών 
τόπων.  ’  ’ 

Άρχ.  Των  διαλεκτικών  τόπων  οι  μέν  εΐσι  εσωτερικοί, 
ήγουν  έν  τιρ  πράγματι,  οί  δέ  εξωτερικοί. 

2  (φ.  9  α)·  Άριιττοτελους  Τοπικά. 

Περιέχονται  καί  τα  οκτώ  βιβλία. 

3  (φ.  95  α)·  “Άριιττοτελους  Περί  των  σοφιστικών 
ελέγχων .” 

4  (φ·  12  I  β).  “  Τεωμετρονμενα." 

’Άρχ.  Σφαίρας  τδ  στερεόν  εύρεΐν  λάβε  κυβικώς  την 
διάμετ ρον  αύτης. 

5  (φ.  122  α).  [Βοηθίου  ;]  “  ΓΙερί  των  διαλεκτικών 

τόπων  έκ  του  λατινικού  κατ’  επιτομήν." 

’Άρχ.  Τόπο5  έστίν  έδρα  επιχειρήματος  ή  τύπος  έστί 
τό  δθεν  προς  την  π ροκειμένην  ζήτησιν  τό  προςήκον 
ελκομεν  επιχείρημα.  Διαιρείται  δε  ό  τόπος  ε?5  τε  την 
μ εγίστην  καί  εις  την  διαφοράν  τής  μεγίστης.  Καί 
μεγίστη  μέν  έστίν  π ρότασις,  ής  ούκ  'έστιν  άλλως  προ- 
τέρα  καί  γνωριμωτέρα,  ώς  τό  παν  ΰλον  μεΐζον  έστί  τοΰ 
ίδιου  μέρους,  λιαφορά  δέ  μεγίστης  έστίν  ή  διαφέρει 
μία  μεγίστη  έτέρας.  ΤΑ.  Άλλα  μέν  άρτιον  ούκ  'έστι, 
περιττόν  άρα.  Κατά  τούτων  γίνεται  και  ή  εις  άδύνατον 
απαγωγή  οΐον  ή  διάμετρος  ή  σύμμετρος  έστί  τη  πλευρμ 
ή  ασύμμετρος,  άλλα  μην  σύμμετρος  ούκ  έστιν,  ασύμ¬ 
μετρος  άρα. 

6  (φ.  128  α).  “Περί  των  σοφιστικών 

επιχειρημάτων  έκ  τοΰ  λατινικού  κατ’  επιτομήν .” 

’Άρχ.  Σοφιστική  διάλεξις  έστίν  αγωνιστική  ήτοι 
έριστική  ζήτησις  άτοπου  τινός  πρός  δπερ  ό  σοφιστής 
άπάγειν  πειράται  τόν  π ροςδιαλεγ όμενον.  ΤΑ.  βος 
"Οταν  ή  έρώτησις  ή  πλείους  έκ  τον  πλείω  ύποκεΐσθ  αι 
ή  κατηγορεΐσθ αι  έν  πληθυντικοί  άριθμψ  ώς  ένταΰθα' 
ούχί  τό  μέλι  καί  ή  χολή  είσί  γλυκέα  εΐ  εϊποι  &ν, 
συμπεραίνει  ότι  τό  μέλι  ού  γλυκύ  είναι  δτι  ή  χολή 
γλυκεία ·  έν  τούτοις  οΰν  καί  τοΐ ς  τοιούτοις  άπασιν  ού 
δει  μίαν  άπόκρισιν  διδύναι. 

7  (φ.  1346)·  “Περί  δια ιρέσεως  εκ  των  τον  Βοητίου 
ω9  οιμαι. 

’Άρχ.  Τό  ό’ν  ή  λόγου  έστίν  ύπό  ψυχής  πεποιημένον 
καί  έν  αύτή  τό  είναι  ’έχον  καί  άνευ  αύτης  ού  δυνάμενον 
είναι.  ΤΑ.  ό  ούκ  άνθρωπος  καί  ό  ούχ  ϊππος  ή  ό  ού 
λίθος  καί  τα  τοιαΰτα. 


8  (φ.  1 39  <Χ)-  “  Άριστοτε’λους  Περί  κόσμου  προς 

Αλέξανδρον.” 

9  (φ.  Ιζτ,β).  “ ’ Αριιττοτε'λους  Περί  αρετών 
ΙΟ  (φ.  ΐόοα).  “  Περί  προγυμνασμάτων." 

’Άρχ.  Ιϊρογύμνασμα  έστίν  άσκησις  μέτριων  πρός 
μειζόνων  έπίρρωσιν  π ραγ μάτων. 

ιι  (φ.  ιό3  α).  “  Επίτομη  εις  την  ρητορικήν 
έκ  των  είρημένων  τιρ  Έρμογενει  έκδοθεΐσα  ύπό  Ματθαίου 
τοΰ  Καμαριώτου.” 

Άρχ.  Ρητορική  έστι  δύναμις  τεχνική  πιθανού  λόγου 
έν  π ράγ μάτι  πολιτ ικφ  τέλος  έχουσ α  τό  καλώς  είπεϊν 
κατά  τό  ενδεχόμενον. 

12  (φ.  2θ8  α).  “Ματθαίου  τοΰ  Καμαριώτου 

Περί  σολοικισμού  γραφέν  αιτήσει  τών  φίλων  τινός." 

'λρχ.  Σολοικισμός  έστι  λόγου  συμπλοκή  άκατάλληλος 
καί  παρά  τόν  ορθόν  λόγον  γινομένη. 

13  (φ.  21 1  α).  “Λουκιανού  Έευδοσοφιστής  η  σολοι- 
κιστής.” 

14  (φ·  215α)·  “Περί  γεωμετρονμένων  ώς  έν  συν¬ 
τομία.” 

’λρχ.  Τριγώνου  ισοπλεύρου  τό  έμβαδόν  εύρεΐν  πολλα¬ 
πλασίασαν  μίαν  τών  πλευρών  έφ’  έαυτήν  καί  τοΰ 
γενομένου  αριθμού  μέρος  λαβών  τρίτον  καί  δέκατον 
έξεις  τό  έμβαδόν. 

15  (φ.  2ΐ6α).  “Περί  μνήμης  τεχνικής  άναγκαΐον.” 
'λρχ.  Ή  μνήμη  ού  μόνον  φυσική  έστίν  ήν  πάντες 

έχομεν  άνθρωποι  κατά  τό  μάλλον  καί  ήττον,  άλλα  καί 
τεχνική. 

ΐ6  (φ.  219  α)·  “Τοΰ  Θωμά  Περί  τής  σημασίας  τών 
ουρανίων  σωμάτων.” 

Άρχ.  Τ?)$  αψευδούς  καί  ματαίας  δόξης  π ροϊούσης 
μαντείας  ή  τών  δαιμόνων  ένέργεια  έαυτήν  συνάπτει. 

17  (φ·  231  »)■  “  Πλωτίνου  Πρός  τους  Στωϊκούς 
δτι  ού  δύναται  σωματικήν  είναι  ψυχήν.” 
ΐ8  (φ.  241α)·  “Γεωργίου  τοΰ  Γεμιστού  Περί  αρετών. ” 
Άρχ.  Αρετή  έστιν  έξις  καθ’  ήν  αγαθοί  έσμεν.  ΤΑ. 
(κολ.)  εΤ τα  μελέτης  τέ  καί  άσκήσεως  ό'τ.,.ων  τις  άπο... 

Τα  δύο  τελευταία  φύλλα  τιλφόβρωτα. 

433°·  2Ι°·  Χαρτ.  16.  XVI.  (0.241). 

1  (φ.  3  β)·  “  Ττ)  Κυριακή  εσπέρας."  Κανών  εις 
την  Θεοτοκον. 

2  (φ.  9  α)·  “  Εκ  τών  αποδείξεων  τών  θείων  γραφών 
δτι  έκ  μόνου  τοΰ  πατρός  έκπορεύεται  τό  πνεύμα  τό  άγιον." 

3  (φ-  35/®)·  “  Περί  τον  κινηθέντος  ζητήματος  τών 
άζυμων. 

4  (φ·  4 2  α)·  Έπιφανίου  Κόπρου  Μαρτυρία  περ'ι 

άζυμων. 

5  (φ.  44  β)·  “  Επιστολή  Ίπποκράτους  Προς  Πτο- 
λομαΐον  βασιλέα.” 

6  (φ.  47  α)·  <1  Απερ  ό  Βαρλαάμ  καί  δ  Ακίνδυνος 
έφρόνησαν  καί  συνέγραψαν  αιρετικά  καί  βλάσφημα  δόγματα 

είσί  ταύτα  διαιρεθέντα  έν  κεφαλαίοις  τέσσαρες  καί  δέκα." 

7  (φ.  68  α).  “Περί  ών  άνεθεμάτισεν  ή  ε ί  σύνοδος.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


61 


8  (φ.  7°  «)·  “  Περί  εξ  αίματος  συγγένειας.” 

9  ( φ·  87  α).  “  Ό  γάμος  εκ  ποιων  αιτιών  λύεται.” 

ΙΟ  (φ.  92  /δ)·  “  Έκ  ττοίων  αιτιών  αί  μνηστείαι 

λύονται.” 

11  (φ.  94  β).  “  Περί  των  γυναίκας  συνει ςάκτους 
έχόντων  επισκόπων  ή  κληρικών." 

12  ( φ .  95  α)·  “  Ότι  γυναίκας  ου  δει  προςερχεσθαι 
εις  τό  άγιον  θυσιαστήριον." 

13  (φ·  95  β )·  “  Περί  γυναικών  προς  το  άμβλώσαι 
φάρμακα  δεχομένων.” 

14  (φ·  9&  α)·  “Έκ  τοΰ  Κανονικοί  του  άγιου 
Ίωάννου  τοΰ  Νηστευτοΰ  ήμειφε  ταυτ'ι  προς  σύνοψιν  Ματ¬ 
θαίος  ”  [ό  Βλάσταρις]. 

15  (φ·  1 1 0  β).  “  Περί  δουλών  ελευθερίας  και  κλη- 
ρώσεως.” 

ιό  (φ.  1 1 2  α).  “Περί  των  χειροτονουντων  επί 

χρημασι.” 

1 7  (φ·  1 1  5  β)·  “  Έκ  των  αποκρίσεων 
Ίωάννου  του  ϊερωτάτου  επισκόπου  Κίτρου  Προ:  τον  ίερώ- 
τατον  επίσκοπον  Δυρραχίου  τον  Καβάσιλα.” 

ΐ8  (φ.  120  α).  “Περί  ε0ών  της  αγίας  και  μεγάλης 
Τεσσαρακοστής.” 

19  (φ·  1 2 1  β).  “Περί  της  θείας  λειτουργίας.” 

20  ( φ .  120  α).  “'Όρα  δσα  γράφει  ό  Πηλουσιώτης 
θείος  Ισίδωρος  πρό:  τόν  τής  Αλεξάνδρου  ιερόν  Κύριλλον 

υπέρ  τοΰ  θείου  Χρυσοστόμου." 

21  (φ.  127  β)·  “  Επιστολή  του  αυτοί  Ισιδώρου 
Πρό:  Ό φέλιον  γραμματικόν  περί  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

22  (φ.  129  /δ).  “  Έιπιστολη  Άττικοΰ  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Προς  Κύριλλον  Αλεξάνδρειάς.” 

23  (φ.  133  I®)·  “Του  αϋτοΰ  Άττικοΰ 
ΙΙρόϊ  Πέτρον  και  Α ίδέσιον." 

24  (φ·  134  /δ)·  “Επιστολή  Κυρίλλου 
Προ 5  Αττικόν.” 

25  (φ·  Ι42  /δ).  “Περί  τοΰ  Συνεσίου  επισκόπου 
Κυρήνης  όποιος  ήν  εις  τόν  λόγον  καί  παίδευσιν.” 

2 6  (φ.  144  α)·  “  Επι στολή  Συνεσίου  Προς  Ευοπιον 
τον  αδελφόν.” 

27  (φ·  Τ49  β)·  “  Περί  πης  δοκονσης  διαφοράς 
των  Ευαγγελιστών  εΐ?  τήν  γενεαλογίαν  τον  Χριστοΰ." 

28  (φ.  153  /δ).  “Περί  τοίν  χει ροτωνιών  κατά  δια¬ 
φόρους  καιρούς  γενομενων  εξαιρετικών  καί  όπως  δεκτοί 
γεγονασι.” 

’Άρχ.  [Έ]πειδή  π  ροςέταξας  ήμΐν  ώ  τοΰ  θεόν  άνθρωπε 
περί  των  ιστοριών  διαλαβεΐν  τών  κατά  διαφόρους 
χειροτονηθ έντων  χρόνους  παρά  πατ ριαρχών  τών  παρά 
κανόνας  άνα χθέντων  εις  τόν  θρόνον  τής  πατριαρχίας 
έτι  ξώντων  τών  -γνησίων  πατριαρχών  ύπέκυψα  τη 
π ροςτάξει  τής  σής  όσιότητος. 

Ή  πραγματεία  άνεπίγραφος  ενταύθα.  Την  δ’  επιγραφήν 
παρελάβομεν  έκ  τοΰ  εν  αρχή  τοΰ  κώδικος  ΤΙίνακος. 

29  (Φ·  175  α)·  “Περί  εικόνων  άγιων 
τής  5-115  συνόδου  κανών  πβ' .” 


30  (φ.  175  β)·  “Φωτίου  ττατριάρχου  καί  Θεοδώρου 
τοΰ  Στουδίτου.” 

"Αρχ.  Ε ίκών  λέγεται  παρά  τό  έοικένα ι·  άλλο  φυσική 
είκών  καί  άλλο  μιμητική. 

31  (φ·  178  α).  Χρονικόν  ανεπίγραφου. 

"Αρχ.  Π λάττεται  παρά  θεόν  πρώτος  άνθ ρωπος  εις 
την  γην  ό  Άδάμ,  έκ  δέ  τής  πλευράς  αΰτοΰ  οΐκοδομεΐται 
ή  Εΰα.  Μετά  τά  περί  Εβραίων  'έπονται  διά  βραχέων  τα  περί 
Περσών,  Αλεξάνδρου,  Πτολεμαίων,  "Ρωμαίων,  εΐ τα  δ’  ή  βυζαν- 
τιακή  ιστορία  μέχρις  Ίωάννου  τοΰ  Κ αντακου'ζηνοΰ  συμβασι¬ 
λεύοντας  μετ’  Ανδρονίκου  τοΰ  Παλαιολόγον.  Τόλ.  Τόν  δε 
Όκτώβριον  μήνα  τής  ε 1,5  ίνδικτιώνος  τοΰ  ,έΓ ωξ'  έτους 
ήλθεν  ό  στόλος  τών  Γ ενουϊτών  κάτεργα  ξ'"  έρχόμενοι 
δέ  παρέλαβον  την  Ήράκλειαν  καί  έφθειραν  ταύτην  ώ: 
δό  ήλθον  εις  την  πάλιν  άπήγαν  τινά  κάτεργα  καί  παρέ¬ 
λαβον  καί  την  Χωξόπολιν  καί  ήχμαλώτησαν  ταύτην 
έποίησαν  δε  καί  άλλην  φθοράν  ούκ  όλίγην.  ΕΓτα  τόν 
Φ ευρουάριον  μήνα  τής  αυτής  ίνδικτιώνος  ήλθεν  στόλος 
βενέτικος  καί  κατελάνικα  κάτεργα  ξ'  καί  ήμέτερα  ι 
καί  έγένετο  πόλεμος  εις  τό  Αιπλοκιόνην  καί  έπεσον  έκ 
τών  δύο  μερών. 

32  (φ.  230  β).  Χρονικαί  ειδήσεις. 

Έν  ταύταις  καί  ήδε'  Κατα  τώ  :ξν'  έτους  ήλθεν  ό  πατρι- 
άρχις  Ίέρεμίας  έν  τφ  άγίψ  ήμών'Ώρει  τοΰ  "Αθωνος  καί 
έπίησεν  τό  μωναστύρην  του  κοινόβιον'  μετά  ταύτα 
έπαρεκάλεσεν  καί  τόν  όσιώτατον  κΰρ  Χήλβεστρον  προ- 
ηγούμενον  έκ  τής  μωνής  τών  Ή βήρων  καί  έποίεισεν 
αυτόν  καθηγούμενον  εις  Σταυρωνικήτα. 

33  (Φ-  234  α)·  “Περί  της  επταλνχνου.” 

34  (Φ·  235  α).  “  Κανών  τριαδικός  κατ’  αλφάβητου.” 

Έν  αρχή  ( φ .  2  α)  “  Πίναξ  ταύτης  τής  βίβλον." 

4331·  2ΐ  ι.  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  159). 

“  Λεξεις  γραικολατινιστί  κατά  αλφάβητου.” 

4332·  212·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  143). 

“Γ,Ωδε  εστιν  η  μετά  7τολλοί  κόπον 

γενομένη  σύντομος  ορθογραφίαν  διά  τούς  μή  δυναμένους 
πυκτεύει  κατά  τέχνην  έν  τή  σπουδή  δύναται  δέ  πας  μαθητης 
μονος  εί  μετά  προσεχής  γνώσεώς  τε  καί  κόπου  κατάλαβέσθαι 
πάσαν  ορθογραφία." 

4333·  2ΐ3·  Χαρτ.  16.  XV. 

ι.  Περί  ζωδίων  καί  κύκλων  ήλιον  καί  σελήνής. 

2.  ’ Αστρολογικά  περί  τοΰ  ανθρωπίνου  βίου. 

3-  Σ εληνοδρομιον . 

4·  Βροντολόγιον. 

5-  Μαντείαι  περί  τοΰ  βίου 

τών  λαμβανόντων  τό  Άνομα  τών  ΪΙροφητών  καί  ’  Αποστόλων 
καί  άλλα  τοιαΰτα. 

4334*  214.  Χαρτ .  8.  XV. 

1.  Συμεών  Σήθ  Περί  δυνάμεων  τροφών. 

Προηγείται  “Πίναξ  συν  θεφ  άγίφ  Περί  τροφών  δυνάμεων.” 

Ίδε  καί  4326  (206),  1. 

2.  Ιατροσόφιου  κεφαλαίων  τλθ'. 


62 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΏΔΙΚΕΣ 


3·  Ιατροσοφίου  ΤΙίυαζ  κεφ.  σιζ  .  Άλλ’  όμως  επεται· 
4·  Ιατροσοφίου  κεφ.  τλΟ  . 

"Επονται  Συνταγαί  σκα'. 

5·  “  Περίτρε7ΓΤΐκον  Γαλινοΰ  και  ετέρου  7γΛ ειόυωυ.’ 

Κ εφ.  ιγ'  (κολ.). 

4335·  2Ι5·  Χαρτ.  8.  XVII.  (0.171). 

1  ( φ .  I  α).  Βροντολογιον. 

α'  (0.  Ια).  “Ά ρξώμεθα  το 0  διηχήσθαι  περί  πών  (συνέβη 
του  χραφήναι  ή  παρούσα  δέλτον  τδ  βροντολόχιον.” — β'  (0.  4  α). 
“Αρχή  σΰν  θειρ  του  έτέρου  βροντολοχίου  καί  σ εισ ρολογιού  καί 
εί'  τι  έ ν  οϋρανιρ  καί  έν  τη  -γη  σημ(ΐα  μέλλωσι  φαίνεσθαι  λόγοι 
αποδείξεων  κη’  ’έστι  δέ  των  μαθηματικών  καί  των  σοφών 
πάντων .” 

2  (φ.  43  β)·  “  Έκ  τοΰ  γεωργικόν  (;)  λο'γου  Κε- 
φάλαιον 

έκ  των  πολλών  ολίγα  περί  διαιρέσεων  ένιαυτοΰ  καί  την  των 
τροπών  αΰτοΰ  διαιρέσεων.” 

"Επονται  α’  (φ.  44  α).  “Πρωγνωστικά  εύδιννοΰ  άέρον .” — 
β'  (0.  44/3).  “Προγνωστικά  χειμερινού  άέρον.” — γ'  ( φ . 
44/3).  “ΙΙερί  βροντών  καί  αστραπών.”  —  δ'  (φ.  45  α). 
“Π ροχνωστικά  πότερον  πρώιμον  η  δψιμον  'έσται  τδ  ’έτο ν.” — 
ε'  (0.  45/3).  “Περί  την  τοΰ  κυνδν  έπιτολήν  καί  την  προγνώσεων 
των  έξ  αυτήν  συμβ αινώντων.” — £*'  (φ.  46/3).  “  Έτιτολή  καί 
δΰσυ  φανερών  αστέρων.”—-  'ς'  (φ.  47  α).  “  Σημιώσιν  των  από· 
τελουμένων  έκ  την  πρώτην  βροντήν  καθ  έκαστον  έτον  μετά  τοΰ 
κυνδν  έπϊ  ανατολήν.” — η'  (φ.  48α).  “Περί  την  προνηχορίαν 
των  ανέμων  καί  πόσοι  είσί  καί  πόθεν  έκαστον  πνέει  άπό  των 
τεσσάρων  κλημάτων.” — θ'  (φ.  48/3).  “Δώδεκα  έτεροι  τοΰ  Λιόν 
καί  όσα  άπδτελεΐ  περιπολεύων  τούν  ιβ'  οίκουν  τοΰ  ζωδιακού 
κύκλου.” — 1'  (φ.  53α).  “Περί  χαλάζην.” — ια'  (φ.  53α).  “Τα 
δέ  κλήματα  την  χήν  είσίν  ζ.”  "Επονται  καί  άλλα  κεφάλαια 
περί  αστέρων,  ζιρδίων,  κρίσεων,  σχημάτων  κτλ. 

3  (φ·  ΙΟΟ/8).  “Έτερον  σελ^νοδρόμιον 

τοΰ  προφήτου  Δαβίδ  καί  Σολωμώντος  τοΰ  υίοΰ  αΰτοΰ  τοΰ 
χνώναι  τάν  ημέραν  την  σελήνην  ποιαν  είσίν  ώφέλιμαι  καί  ποίαι 
αί  βλαπτόμεναι.” 

4  (φ.  Ιθ6α).  “Ερμηνεία  περί  τον  όφεομιμητου 
άστέρον  τί  ένερχείαν  έχει,  όπερ  λέχεται  καί  δράκων  Ιστο- 

ρισμένον .” 

5  [φ.  1 1 3  α)·  Συνταγαί  περί  κατασκευής  ασβέστου. 

6  (φ.  I  15  α)·  “  Εΰχτ)  το^'  °·Ύ^ου  Κυπριανού 
είν  αποτροπήν  παντδν  εναντίου.” 

7  (φ.  1 19  β)·  “  Του  εν  αγίοις  ττατρός  ημών 
Μεθοδίου  έπ ισκόπου  Πατάρων  Περί  την  βασιλείαν  των  εθνών 

καί  είν  τοΰν  έσχάτουν  καιροΰν  άκριβήν  άπόδειξιν.” 

8  (φ.  Ι41  β)·  “  Περί  τον  7τώς  να  ευρης  εις  ποιαν 
ημέραν  ώραν  τε  καί  στιχμήν  γίνεται  ή  χένα  την  σελήνην .” 

9  (φ.  Ι42  β)·  “  ΟΙ  κύκλοι  της  σελήνής.” 

χο  (φ.  143/®)·  “Περί  της  άπολνσεως  της  σεληνης.’’ 
” Επονται  καί  έτερα  κεφάλαια  περί  αστέρων,  ζιρδίων,  ευρέσεων 
των  ζ’  πλανητών  κτλ. 

II  (φ.  153  α)·  “  Έτερα  διάγνωσις  των  ιβ'  ζωδίων 
περί  την  χενναιάλοχιαν  των  ανθρώπων.” 

Έν  0.  171/3'  μχπζ' — 1687  έτελειώθη  τδ  παρόν  έν 
μηνή  Άπριλλίου  11,  ημέρα  β' ,  χειρ  Γεωργίου  θετοΰ  υίοΰ 
τοΰ  παπά  Κυρίλλου  τοΰ  Ίβηρίτου  τοΰ  Κ ασανδρινοΰ... 


433®·  2  1 6.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Διοσκορίδου  Περί  ϋλης  ιατρικής. 

α' .  Βιβλίον  α' .  Περί  φυτών  άνεπίχραφον.  "Αρχ.  ( άκέφ .)... 
πειρασμούν  πλεΐστα  συμβαλλομένην  την  περί  έκαστον 
φάρμακον  ενώσεων.  Έν  0.  1  β·  Αρχή  τοΰ  [άλφα].  "Αρχ. 
Άβρότονον  οί  δδ  άβούτονον,  οί  δέ  άψίνθ  ιον ,  οι  ηράκλειον. 
— β’ .  Διοσκουρίδου  Περί  ζώων  παντοίων  βιβλίον  βον .” — ... 
δ'.  “Διοσκουρίδου  Περί  ΰλην  δένδρων  παντοίων  βιβλίον  δ' .” 
— ε'.  “  Διοσκουρίδου  Περί  οίνων  καί  λίθων  καί  παντοίων  ειδών 
βιβλίον  ε'.” 

2.  “  Παράφρασες  εις  τα  Νικάνδρου  Άλε£ιφάρμακα 
Εΰτεκνίου  σοφιστοϋ.” 

"Αρχ.  Αί  ραφίδεν  τιρ  λίνιρ  πρδν  τον  αίγιαλόν  έξέλκονται 
άχ  ρευθ  είσαι. 

*4337·  217-  Χαρτ.  8.  XVI.  (0.122). 

Ιατροσοφίου. 

α'  (0.  3α).  “ Αρχή  των  βοτάνων  ή  λέξην.”  "Αρχ.  Έρί- 
σεμον  λέχεται  ή  δάφνη.  Έπίμελον  λέχεται  ό  κισύν. — 
β'  (φ.  5  β).  “  Αρχή  την  Ιατρικήν  έπιστήμην  είν  άνθρωπον  όποΰ 
είναι  νευροχάλαστον  άληφέν.”  Καί  άλλαι  συνταγαί. — γ'  (φ. 
10  α).  “Έίίβλον  Διοσκορίδους  καί  θεραπείαν  απλών  καί  συνθέτων 
φαρμάκων.” — δ'  (φ.  51/3).  “  Αρχή  συν  θειρ  έρμηνία  τοΰ  Διο 
σκορίδους  Περί  τοΰ  καριοφάλου  καί  άλλων  ετέρων.” — ε'  (φ. 
95  β).  “  Αρχή  των  φυσικών  περί  δυνάμεων  καί  φρονήσεων.” — 
"Αρχ.  Η  δύναμιν  καί  ή  φρόνησιν  έκ  τοΰ  ύπατον  άνα- 
πέμπεται.  " Επονται  διάφορα  άλλα  κεφάλαια  φέροντα  ίδιαν 
έπιχραφάν,  ών  τελευταίου  [φ.  108/3)  “Περί  ούρων.” — ζ~'  (φ. 
118α).  “Περί  φλεβοτομίαν  των  αιμάτων  θεωρίαν  καί  σημάδια 
είν  θάνατον.” 

Έν  τόίν  δύο  πρώτοιν  ψύλλοι 5  τοΰ  κώδικον  περιέχονται  δύο 
είκόνεν  άνδρών  καί  γυναικών  μετά  οδηγιών  περί  φλεβοτομίαν. 

*4338·  2 1 8.  Χαρτ.  8.  XVI.  (σ.  322). 

1  (σ.  4)·  “  Πίνα£  ακριβής  της  παροΰσης  πικτίδος.” 

2  (σ.  2θ).  “Ιατροσόφιου  έκλελεγμένον 

έκ  παλαιών  καί  έπισύμων  ιατρών  πρδν  Κωνσταντίνον  τον 
Πορφυρογε'ννητον  καί  φιλόξενου  βασιλέα.” 

“Αρχ.  Τάί  προνταχθείσαν  έπιτομάν  παρά  την  σήν 
θειότητο ν,  έκ  θεοΰ  αύτοκράτωρ  περί  των  ιατρικών 
θεωρημάτων  συναγωγήν  χράψαι  βουλόμενον  έκθεσιν 
κατά  τδ  δυνατόν  διά  συντομίαν  όμοΰ  καί  σαφηνίαν 
πάσαν  τήν  ιατρικήν  έπελθεΐν.  Κεφάλαια  τδ  δλον  τπζ' , 
ών  τελευταίου  “  Αρχή  σύν  θειρ  Αέξιν  των  άδηλων  βοτάνων, 
άτινα  έμφέρουν  έν  βίβλοιν  ίατρικοΐν  κατ’  αλφαβήτου.”  "Αρχ. 
Άρνόχλωσσον  τδ  πεντάνευρον. 

Ίδ.  καί  4271  (151),  2  ζ' . 

3  (σ.  278).  “Έτερον  ία τρόφιον.” 

Συνταγαί  έν  τη  καθωμιλημένη  πδ'.  "Επονται  α'  (σ.  310). 
“  Περί  άλόην.”  Έκ  των  τοΰ  Ίιτττοκράτους. — β'  (σ.  311). 
“  Περί  τήν  σκαμμωνίαν  κάθαρσιν.” — γ '  (σ.  311).  “  Περί  χήν 
έντέρων.” — δ'  (σ.  314).  "Αλλαι  συνταγαί. 

4  ( σ .  31®)·  “  Ενθυμήσεις  των  μεταγεστέρωυ.” 

'Κ.ρονικαί  σημειώσειν  άναφερόμεναι  ίδιων  είν  τά  τήν  μονήν 

Ίβήρων. 

Έν  τοΐν  δύο  πρώτοιν  φύλλοιν  τοΰ  κώδικον  δύο  είκόνεν  άνα- 
τομικαί  τοΰ  σώματον  άνδρδν  καί  χυναικόν  μετ’  οδηγιών  περί 
φλεβοτομίαν,  καί  άσημοι  χρονικαί  σημειώσειν. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


63 


4339·  219-  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Ιατροσοφίου. 

α'.  “Έκ#εσΐί  τών  σημείων  καί  χαρακτήρων .” — β'.  Π ερί 
μέτρων  καί  σταθμών  Ιατρικών. — γ'.  “ Ερμηνεία  τής  φλεβο¬ 
τομίας  τής  κεφαλής — δ'.  “  Φωκυλίδου  Ποίημα  νουθετικόν.” 
ε'.  “Γαληνόν  Περί  αντιδότων”  καί  “ Περί  ελαίων. ” — <Γ\  “Περί 
τοΰ  ποΐαι  ήμέραι  τής  σελίνης  είναι  ωφέλιμοι  να  φλεβοτομή  δ 
άνθρωπος  καί  ποΐαι  οϋκ  εΐσί.” — ζ'.  “  λεξικόν  ιατρικόν  προς 
αρχαρίους  μεταγλωττισθέν  έκ  τής  Έλληνίδος  διαλεκτόν  εί'ϊ  τε 
την  φραγκικήν  καί  κοινήν  παρά.  Νικολάου  τίνος  ίατροΰ  Αγρα¬ 
φιώτου  [τοΰ  Ίερόπαιδος].  Ά ρχ.  Άβ ρότονον  άπρότονο 
κατοΰν  έλχολΰ,  ίαβετάνε.  Διήρηται  κατά  τέσσαρας  σελίδας, 
γέγραπται  δε  άλφαβητικώς. — η' .  “Δίαιτα  των  καθαιρομένων 
τοΰ  Νικολάου”  [Ίερόπαιδος]. — θ'.  Σι ινταγαί  περί  πυρετών 
καί  λοιπών  νοσημάτων. — 1'.  “Περί  πανδήμων  καί  έπιδήμων 
λοιμικών  νοσημάτων.” — ια'.  “  Προγνωστικά  καί  θεραπεία  τών 
βουβώνος  άνθρακος.” — ιβ' .  “Περί  βοηθημάτων  απλών.”· — - 
ιγ'.  “  Όνομασίαι  τών  τεσσάρων  ειδών  τοΰ  λαιμού.” — ιδ'.  “  Ερω¬ 
ταπόκρισή  περί  διαφόρων  ζητημάτων.” — ιε'.  “ Άντιδοτάριον 
εξηγημένου  άπδ  την  Ιταλικήν  γλώσαν  προς  την  τών  Γραικών 
παρά  Νικολάου  Ίερόπαιδος  έκ  τοϋ  τώνΆγράφων  Βελισδονίου .” 
’Ίδ.  καί  άρ.  ζ  καί  η' . — ιζ~' .  “Ένδάδε  γράψομεν  καί  μερυκαΐς 
άντίδοταις  άπδ  τών  βίβλων  τών  Τούρκων  τοΰ  Τετάϊ.” 

434°·  2  20.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Ιατροσόφιου. 

α'.  Αεξικδν  βότανών  τετράγλωσσον. — β’ .  Άχμέτ  Παθο¬ 
λογία. — γ'.  Συνταγαί  καί  πραγματεΐαι  ίατρικαί. — δ'.  “Αρχή 
τοΰ  ιβ°  τμήματος  περί  τών  τής  καρδίας  παθών  ”  μέχρι  τμήματος 
κη'  “Περί  πυρετών  καί  λοιμικών  νοσημάτων.”  Έν  τέλει· 
Έν  'έτι  άπδ  θ εογονίας  μχμδ'  Φ ευρουαρίιρ  δεκάτης  ειης 
(  =  1644) — Έ γράφη  ή  παροΰσα  πικτής  δια  χειρδς  έμοΰ 
ταπεινού  Γεωργίου  καί  ’έ μετάγλωττίσθ ει  ομοίως  απ’ 
έμοΰ  έκ  τής  τών  Λατίνων  εις  τήνΈλληνίδα. — ε'.  “Περί 
φαύλων  καί  κακών  σημείων.” — ζ" .  “Έκ  τών  Άετίου  Περί 
φλεβοτομίας”  καί  άλλα. — ζ' .  “Τοΰ  μακαρίου  Ίωάννου  τοΰ 
Δαμασκηνού  Περί  αίματος.” — η'.  “  Κανόν  τοΰ  αΰτοΰ  Περί 
ούρων.” — θ'.  “Έκ  τοΰ  προγνωστικού  Ίπποκράτους  Περί 
ούρων.” 

2.  “  Ονειροκρίτης  ακριβέστατος 

κατά  άλφάβητον  Ποίημα  τοΰ  έν  άγίοις  πατρδς  ημών  [Νικη¬ 
φόρου]  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  σοφωτάτου.” 

4341·  221.  Χαρτ.  8.  XVII.;  (φ.  153). 

“  Βίβλος  εφοδίων  ήν  έποίησεν  Άχμέτ.” 

Γέγραπται  έν  τή  καθωμιλημένη,  διαιρείται  δ’  εις  ζ'  βιβλία, 
ών  προτάσσεται  Πίναξ  κατά  κεφάλαια. 

4342·  222.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  173). 

Ιατροσόφιου. 

Διήρηται  εις  κεφ.  ρκθ',  ών  έν  έκάστιρ  προτάσσεται  μεν  μέρος 
περιγραφικόν  τής  νόσου,  έπεται  δέ  ή  θεραπεία.  Ακέφαλος  δέ 
ών  ό  κώδιξ  άρχεται  άπδ  του  θεραπευτικού  μέρους  κεφ.  γ'.  Ά  ρχ. 
...τών  τε  έπιτάσεων  καί  τών  ένδομάτων  καί  τροφάς 
κουφάς,  εύπ έπτους,  εύαναδότους  π ροςοίσω,  επί  δέ  τών 
περιόδοιζόντων  πυρετών  έν  μέν  ταΐς  διάλειπούσαις 
ήμέραις  άσιτεΐν. — δ'.  “  Περί  έκτικοΰ  πυρετού.”  'Ά ρχ.  Τί 
έστιν  έκτηκδς  πυρετός  σύντηξις  σαρκδς  καί  τοΰ  σώμα¬ 


τος,  νέκρωσις  έπί  χρονίω  καί  μή  διαλείποντι  πυρετμ. 
— ε'.  “Περί  τριταίου  πυρετού.” — 5~'.  “Περί  ήμιτριταίου 
πυρετού.” — ...ρκζ'.  “II ερί  χιμέτλων.” — ρκη' .  “  Περί  ονύχων.” 
— ρκθ'.  “  Περί  παρονυχίας.” 

Έν  τέλει’  “Άλλος  τροχίσκος  ό  διά  φυσαλίδων  εις  νεφρικούς 
καί  λιθιώντας  διουρητική  ”  καί  άλλαι  Συνταγαί. 

4343·  223-  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  215). 

“  Βοσπορομαγεία 

ήγουν  φιλονεικία  Ασίας  καί  Β ύρώπης  εις  τδ  κατάστενον  τής 
Κωνσταντινουπόλεως  ποίημα  συντεθέν  κατά  τδ  αψνβ'  σωτήριον 
έτος  ύπό  τοΰ  ποτέ  ένδοξοτάτου  καί  αξιοπρεπέστατου  κυρίου 
σενιόρ  Μομάρς  πρώτου  δραγουμάνου  τοΰ  έν  Κ ωνσταντινουπόλει 
πρέσβεως  τοΰ  αυστριακού  κράτους,  νΰν  δέ  τύποις  έκδοθέν  μετά 
καί  δύο  άλλων  ποιηματίων  ηθικών.  Έν  Αειψία.  τής  Σαξονίας  έν 
τή  τυπογραφία  τοΰ  Β ρεϊτκδπφ  έτει  1766.” 

Πάντω;  άντίγραφον  εντύπου,  ου  παρά  τοΰ  Βρετοϋ  Χεοελλ. 
φιλολογίας  Μ έρ.  Β'  σ.  91,  άρ.  229  άναφέρεται  ή  έκδοσις  τοΰ 
1792.  Επειδή  δ’  έν  τιρ  τίτλω  τής  έκδ&σεως  ταύτης  λέγεται  νΰν 
δ’  αΰθις  τύποις  έκδοθέν,  γένεται  εντεύθεν  δήλον,  ότι  υπήρχε  καί 
άρχαιοτέρα  έκδοσις,  αύτη  δ’  έστί  πάντως  ή  τοΰ  1766,  ώς  έξάγεται 
έκ  τοΰ  άνά  χεΐρας  κώδικος. 

4344·  224.  Χαρτ.  φύλλ.  XVIII. 

“  Τοΰ  σοφωτάτου  κυρίου  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ως 
Εις  φιλοσοφίαν  προδιοίκησις.”  (κολ. ). 

4345-  225-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  131). 

“  Του  σοφωτάτου  κυρίου  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ως 

Υπομνήματα  συνοπτικά  καί  ζητήματα  εις  την  περί  ουρανού 
πραγματείαν  ”  [  Άριστοτε'λους]. 

4346·  2  20.  Χαρτ.  8.  XVIII.  ( φ .  282). 

1  (φ.  I  β).  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλέως  “νΕ κθεσις 

συνοπτική  τής  λογικής  πραγματείας  κατ’  έρώτησιν  καί  άπό- 

κρισιν.” 

Προηγείται  (φ.  1  α).  “  Π ροοίμιον  εις  λογικήν.” 

2  (φ.  89α).  “Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμμίδου  ’Βπιτομή 
λογικής.” 

3  (φ.  148  α).  “  Ειςαγωγή  εις  την  του  Άριστοτε'λους 
διαλεκτικήν  πραγματείαν.” 

Έπεται  (φ.  156/3)  “Βιβλίου  β’ .  Επιτομή  τής  εις  Άριστο- 
τέλους  διαλεκτικήν  πραγματείας.” 

4347·  227·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (σ.  525). 

Θεοφίλου  Κορυδαλε'ως  Εις  τό  Περί  ψυχτ)ς  Άριστο- 
τέλους. 

Διήρηται  εις  βιβλία  γ',  ών  τδ  α'  άρχεται  έν  σ.  6,  τό  β'  έν 
σ.  80  καί  τδ  γ'  έν  σ.  209.  Προτάσσονται  “  ΤοΟ  σοφωτάτου 
κυρίου  Θεοφίλου  Κορυδαλέως  Προλεγόμενα  έν  τιρ  περί  ψυχής 
βιβλίιρ.” 

4348·  2  28.  Χαρτ.  8.  XVIII.  ( φ .  270). 

“’Βκθεσις  συνοπτική 

τής  όλης  συλλογιστικής  πραγματείας  έκδοθεΐσα  παρα  τοΰ 
λογιωτάτου  καί  σοφωτάτου  [Θεοφίλου]  Κορυδαλέως.” 

Άπό  φ.  264  κ.  έ.  ΙΙίναί  τών  περιεχομένων  καί  Σημειώσεις 
φιλοσοφικαί. 


64 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4349·  229·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  353). 

“  Του  σοφωτάτου  κνρον  Θεοφίλου  τού  Κορυδαλεω5 

Εί*  φιλοσοφίαν  προδιοίκησι *,  οποίον  το  της  φιλοσοφίας 
αξίωμα.” 

Έν  τέλει'  Ε ΐληφε  πέρας  αυτή  ή  βίβλος  παρ’  έμοΰ  έν 
έτει  αχπδ'  τφ  από  τον  Χρίστον  (  =  1681). 

435°·  23°·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  85). 

1  (φ.  I  α).  Άδηλου  Λογική. 

Ακέφαλος  καί  άτελής.  ’Άρχ.  Π ρώτον  μέν  δει  θέσθαι  τί 
’ύνομα  καί  τί  £>ήμα,  έπειτα  τί  έστιν  άπόφασις  καί  κατά- 
φασις  καί  άπόφανσις  καί  λόχος.  Έν  φ.  3  α'  Τμήμα 
δεύτερον.  Έπεί  δ’  έστι  τα  μέν  καθόλου  των  π  ραχ  μάτων 
τά  δό  καθ’  ύποκει  —  περί  των  έξ  υποκειμένου  καί  κατη- 
χορουμένον  αποφάνσεων.  Τόλ.  (φ.  18  /3) "  καί  αΰθις  έπί 
της  αδυνάτου  συναληθ εύουσιν,  καί  χάρ  ο,τε  λέχων  ούκ 
άναχ καΐον  τόν  Άνθρωπον  ϊπτασθαι  συναληθ εύει  τφ 
λέχοντι  άναχ  καΐον  τόν  αυτόν  μη  ϊπτασθαι.  ’Έστι  δό 
άτελέ*. 

2  (φ.  23  λ)·  “Τοΰ  σοφωτάτου  και  λογιωτατου 

κυρίου  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ωϊ  "Ε κθεσις  κατ’  επιτομήν 

της  λοχικής  πραχματείας.” 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν  μεταξύ  Διδασκάλου  καί  Μαθητου. 

4351·  23Γ·  Χαρτ.  8-  XVIII.  (0.  110). 

[Γερασίμου  ίερομονάχου  Βλάχου  τοΰ  Κ ρητός]  “  Εις 
τά  οκτώ  τον  Άριστοτελου$  βιβλία 

Περί  φυσικής  άκροάσεως  διαλέξεις,  ζητήματά  τε  καί  θεω¬ 
ρήματα.” 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  περιεχομένων.  Έν  τέλει  τό  όνομα 
τοΰ  βιβλιοχράφου’λβιμέλεχ  Ίβηρίτου  εκ  Ζακύνθου. 

"Ιδε  καί  4358  (238),  4359  (239). 

4352·  232·  Χαρτ.  8-  XVII.  {φ.  487). 

1  (φ.  I  α).  “  Εΐ?  τάϊ  δέκα  κατηγορίας 

τοΰ  Άριστοτε'λουϊ  παραφράσεις  τε  καί  ζητήματα  παρά 
Γεωργίου  (χρ.  Γερασίμου)  Βλάχου  τοΰ  Κρητό$  έκτεθέντα.” 

2  (φ.  339  α)·  41  απασαν  την  φυσικήν  πραγματείαν 

προοιμιακά  ζητήματα  παρά  Γερασίμου  ίερομονάχου  Βλάχου 

τοΰ  Κρητδϊ  έκτεθέντα.” 

" Ανωθεν  τοΰ  τίτλον  μχμ'  α'  X οεμβρίου  (  =  1640). 

Περιλαμβάνεται  μόνον  τό  πρώτον  βιβλίον  κολοβόν. 

4353·  233·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  32). 

“  Περί,  τοΰ  ττώϊ  8εΐ  ομιλίαν  ξνγγράφειν.” 

Τό  πρώτον  κεφάλαιον  “  Περί  των  χενών  καί  διαιρέσεων 
τής  ομιλίας.”  ’Άρχ.  Μελλοντι  ομιλίαν  ξυχχ ράφειν  (ήν 
διδαχήν  εϊώθαμεν  λέχειν)  αον  μέν  σκεπτέον  ύπό  τίνι 
λόχον  χένει  κεΐται  ή  π ροτιθ ε μένη  ύπόθεσις. 

4354·  234·  Χαρτ.  8.  XVIII.  {φ.  240). 

I  (φ.  I  α).  “  Συνεπτυγμένη  λογική,  εύκολη  καί 

σύντομος,  εκ8οθεΐσα  παρα  Στεφάνου  Τξιγαρά. 

Έν  τελεί ·  Εί'ληφε  τό  προςήκον  τέλος  έν  τίρ  μφε'  τφ 
άπό  Χρίστου  ’ Οκτωβρίου  κβ’  ήμέρμ  β'  (  =  1705)  έν 
Ααρίσση.  Ν εόφυτος  ιερομόναχος  Χρηστό πουλος,  δός 
δ’  είπεΐν  καί  Ίβη  ρίτης,  φίλος  των  φιλομαθών. 


2  (φ.  14  α).  “Εις  άπασαν  την  της  λογικής 

τοΰ  Σταγειρίτου  [Άριστοτε'λου$]  μέθοδον  προπαρασκευα 

στική  σύνοφις  είτε  είςαχωχή.” 

Τό  Π ροοίμιον  Άρχ.  'Η  σελαςφόρος  τής  αλήθειας  ε’ικών. 
Έν  τέλει'  Ε  ΐληφε  καί  ήδε  τό  προςήκον  τέλος  έν  τφ  αψεν 
Νοεμβρίου  ιβ'  ήμερα  β'  (  =  1705).  Ε Ις  Τ ύρναβον.  Νεό¬ 
φυτο*  Χρηστόπουλος  καί’Ιβηρίτης. 

3  (φ·  34  α)·  “  Άρχη  συν  ©εω  άγίω  της  λογικής 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού.” 

Μενει  άτελής  έν  τφ  “  Περί  είδους  ”  έν  ταΐς  λέξεσιν  άλλ’  αί 
μέν  πρώται  δύο  ΰποχραφαί  κατά  τήν  σχέσιν  διαφέ- 
ρουσιν  ώ*  άνάβασις  καί  κατάβασις. 

4  (φ-  43  α)·  <1  Περί  ρητορικής.” 

Π  ροηχεΐται  “  Εί*  τήν  ρητορικήν  τέχνην  Π  ροοίμιον.”  'Η  δε 
Ρητορική  άτελής  τελευτά '  αίτιον  δέ  ότι  ή  χρεία  πρός  τό 
συμβουλευτικόν  άποκλίνουσα,  εικότως  τήν  παραίνεσιν 
’έσχηκε  τάξιν. 

5  (φ.  5  1  α)·  Γρηγορίου  διακόνου  Κανόνεϊ  δ' 

έν  στίχοις  ίαμβικοΐς.  α' .  Εί*  τά  Βα'ία. — β' .  Είϊ  τήν  'Τπα- 
παντήν. — χ' .  Εί?  τήν  "Ύψωσιν  τοΰ  Σταυροΰ. — δ'.  Εί*  τήν 
Άνάστασιν.  Έν  τέλει'  Στίχοι  οι  πάντες  φί,ζ~' . 

6  (φ.  7°  α)·  “  Αποκρισις  μικρά  τον  μεγάλου 
ρήτορος  τής  τοΰ  Χρίστου  μεχάλης  εκκλησίας  κΰρ  Μτταλασίου, 

πρός  τούς  έρωτήσαντας,  που  δει  τίθεσθαι  τήν  μερίδα  τής  Παναγία* 
έν  τή  ίερμ  προςκομιδη.” 

Έν  τέλει'  Νοτάριος  Λ αρίσσης  Τεώρχιος. 

7  (φ.  8ο  α).  “  Τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτον 
διδασκάλου  κΰρ  Σεβαστού  Περί  διαφοράς  θείας  ουσίας  καί 

θείας  ένερχείας,  κατά  Λατίνων.” 

Έν  τέλει'  Χειρ  Ν εοφύτου  ίερομονάχου  Χρηστοπούλου 
καί  Ίβηρίτου'  α-ψζ'  έν  μηνί  Α ύχοΰστφ  λ71  (  =  1707)  εις 
Τύρναβον. 

8  (φ.  95  α)·  “Περί  γραμματικής  συντάξεως”  (κολ.). 

9  (φ.  129°·)·  “  Αρχή  σνν  Θεω  άγιω 

Περί  συντάξεως  τών  κβ  στοιχείων  τοΰ  αβχ  Μελετιοϊ  τις  των 
ποιητών  έρμήνευσεν.” 

ίο  (φ.  144 α)·  “Περί  συντάξεως  ήτοι  ακολουθίας 
των  λέξεων.” 

11  (φ.  ΐόοα).  “Περί  γραμματικής  βιβλίον  β'." 
(ατελές). 

12  (φ.  200  α).  Περί  μ εταληφεως. 

Άκέφαλον  καί  άνεπίχραφον. 

1 3  (Φ·  2θ6α).  “Έδη  ωφέλιμα  πάσι,  ήτοι  παράγωγα.” 

14  (φ·  2  10  α).  “  Διδαχαί  αληθείς.” 

Υνώμαι. 

15  (φ·  214  α)·  “Ησιόδου  Άσκραίου  ’Αγρα  καί 

ημέραι.” 

Κείμενον  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως  εις  τήν  καθωμιλημένην. 
Τελευταίος  τών  χεχραμμένων  στίχων 

εϊην,  μήτ’  έμός  υίός'  έπεί  κακόν  Άνδρα  δίκαιον.. 
ΐό  (φ.  22  2  α).  Λουκιανού  Νεκρικοί  διάλογοι, 
α'  (φ.  222  α).  Διοχένους  καί  Πολυδεΰκου*. — β’  (φ.  224  β). 
Πλοΰτων  ή  κατά  λΐενίππου. — χ'  (φ.  226  β).  “  Μενίπτ-ου, 
Άμφΐλύχου,  καί  Τροφωνίου.” —  δ'  (φ.  227  β).  “Έρμου  καί 
Χάρωνος”  (άτελής). 

Μετά  διάστιχου  έξηχήσεως  εις  τήν  καθωμιλημένην. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


65 


17  (φ-  230  α).  Θάματα  άπο  της  καθωρ.ιλημίνης  είς 
την  άρχαίαν. 

ΐδ  ( φ .  238  α·)·  “  Περί  μηνών  των  Αθηναίων.” 

Μεταξύ  των  διαφόρων  έν  τψ  κώδικι  περιεχομένων  φύλλα 
άγραφα. 

4355·  235·  Χαρτ.  8.  XIX.  (φ.  269). 

Στοίχε ιώδης  -γεωμετρία . 

435®·  236·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  115). 

“  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλλε'ως  'Κκθεσις 

κατ'  έπιτομήν  τής  λογικής  πραγματείας.” 

Έν  τέλει"  Μαρτίου  28,  1692. 

4357·  237·  Χαρτ.  8.  XVIII.  ( φ .  136). 

1  (φ.  I  α).  Άδηλου  Λογική  μετ’  εΐςαγωγης  περί 
φιλοσοφίας. 

“ Αρχ .  "Ην  τινα  νυν  φιλοσοφίαν  λέγομεν.  Εν  φ.  7 β' 
“  Σύνοψις  της  λογικής.”  "Αρχ.  Ή  λογική  ορίζεται  έπι- 
στήμη,  ή  τέχνη,  τα  νοήματα  τοΰ  νοό ς.  Τέλ.  έκ  τούτων 
των  νόμων  κερδαίνει  ή  λογική,  'ίνα  Άσα  έτέρως  αηδίαν 
καί  ένόχλησιν  ένεγκεΐν  έμελλαν,  ταΰτα  ρα,δίως  καί 
ήδέως  μανθάνηται. 

2  (φ.  24  α)·  [Αναστασίου  Παιταβασιλοπούλου]  Ρη¬ 
τορική  ανεπίγραφος. 

"Ιδ.  καί  4229  (109),  1. 

4358·  238·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  293). 

“  Είς  τα  οκτώ  βιβλία  της  φυσικής  άκροάσεως 

[Άριστοτε'λους]  Παραφράσεις  τε  καί  ζητήματα  έκδοθέντα 
παρά  Γερασίμου  ίερομονάχ ου  Βλάχου  τοΰ  Κ ρητός...” 

ΊόμοςΑ'.  Βιβλία  α’-γ'.  Ίδε  καί  4351  (231),  4359  (239). 

4359·  239·  Χαρτ.  8.  XVIII.  {φ.  274). 

“  Εις  τα  οκτώ  βιβλία  της  φυσικής  άκροάσεως 

[Άριστοτε'λους]  Παραφράσεις  τε  καί  ζητήματα  έκδοθέντα 
παρά  Γερασίμου  Ιερομονάχου  Βλάχου  τοΰ  Κ  ρητός...” 

Τόμος  Β'.  Βιβλία  δ — η' .  “Ιδ.  καί  4351  (231).  4358  (238). 

4360.  240.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  208). 

“Τυχαι  τον  Τηλεμάχου  υιόν  τον  ’Οδνσσεως.  Βιβλίου 
γ'  και  δ'.” 

Μετάφρασις  έκ  τοΰ  Φενελώνος  εις  την  καθωμιλημένην. 

43δι ·  241·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  370). 

1  (φ.  I  α).  Απαντήσεις  εις  επιχειρήματα  φιλο¬ 
σοφικά. 

2  ( φ .  13  α)·  “Εις  τάς  ’Αριστοτε'λους  περί  ψυχής 

βίβλους  ζητήματα  καί  αποριών  λνσις.” 

Άρχ.  Ή  περί  ψυχής  πραγματεία  απάντων  των  έν  τη 
φυσιολογία  θεωρημάτων  τδ  κυριότερόν  έστι.  Τ έλ.τά  δέ 
φαντάσματα  είσίν  όργανα,  ού  μην  δέ  των  ειδών  υπο¬ 
κείμενα.  Καί  ταΰτα  έν  βραχεί  άρκεΐσθω.  Τέλος  τής 
παρούσης  συνάψεως. 

3  ( φ ■  86  α).  “  Εις  τά  περί  ψυχής  τοΰ  Άριστοτε'λους 
βιβλία  προοιμίου .” 


Άρχ.  'Βπειδήπερ  ούδέμία  γένησις  ή  φθορά.  Τέλ. 
καί  έξωτερηκώς  τοΰ  λόγου  ποιείται.  "Κπονται  (φ.  89α) 
“  Είϊ  τά  περί  ψυχής  τοΰ  Άριστοτε'λους  παραφράσεις.”  Βιβλ. 
α' — γ’ .  “Αρχ.  Βιβλίον  α'·  Τό  τοΰ  Άριστοτέλους  περί 
ψυχής  α'  βιβλίου  εις  δύο  διαιρείται  μέρη,  2>ν  έν  μέν 
τψ  α'  την  αξίαν,  την  ωφέλειαν. 

Είσί  δέ  πιθανώς  Γερασίμου  ιερομονάχου  Βλάχου  τοΰ  Κ  ρητός. 

4362.  242.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  308). 

[Νικολάου  Μαυροκορδάτου] 

“  θέατρου  πολιτικόν  εις  τό  όποιον  περιέχετα ι  ακριβής  συμ¬ 
βουλή  τί  πρέπει  νά  κάμη  καί  άπό  τί  να  άπέχη  ό  ήγεμών.” 

Έν  τέλει'  μψλ'  Ίαν,  η'  (  =  1730). 

’Ίδ.  Βρετοϋ  Νεοελλ.  φιλολογίας  Μ έρ.  Β'  σ.  59,  άρ.  126. 

4363·  243·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  318). 

Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλεως  Περί  ψυχής. 

Βιβλία  α' — γ' .  Έν  φ.  318  α’  Ε ϊληφε  τό  οικείου  τουτί 
βιβλίου  τέρμα  κατά  τό  μψδ'  έτος,  μηνός  διϊππεύοντος 
Ιουνίου,  κγ'  φθίνοντας,  ημέρα  ζ~'  (  =  1704)  έν  τή  κωμο- 
πύλει  Τυρνάβου  τής  Ααρίσσης  διά  χειρός  Ν εοφύτου 
ιερομονάχου  Ίβηρίτου. 

43®4·  244·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  95). 

“  Σΰυοψις  τής  Λογικής  του  Άριστοτε'λους, 
ποιηθείσα  κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν,  παρά  τοΰ  σοφωτάτου 
καί  λογιωτάτου  κυρίου  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλεως.” 

Έν  τέλει’  Καί  ή  κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν  αΰτησί 
βίβλος  λογική  τοΰ  σοφωτάτου  κυροΰ  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυ- 
δαλε'ως,  τοΰ  προςήκ  οντος  εύμοίρησε  τέλους-  κατά  τό 
αψ'  έτος  τό  άπό  Χρίστου  γεννήσεως,  Φ ευρουαρίου  κη 
ήμέρμ  δ'  (  =  1700)  είς  Τ ύρναβον  τής  Ααρίσσης.  Τέγρα- 
πται  δέ  διά  χειρός  έμοΰ  Νεοφύτου  ιερομονάχου  τοΰ 
Ίβηρίτου  καί  άμαθοΰς. 

43®5·  245 ·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  119). 

1  ( φ .  I  α).  “  Υπομυημα  συνοπτικόν  τοΰ  σοφωτάτου 
[Θεοφίλου]  Κορυδαλεως  καί  Ζητήματα  εις  την  Περί  ούρανοΰ 

πραγματείαν  ”  [Άριστοτέλους]. 

Έν  φ.  112  β-  Ε  ϊληφε  καί  τό  α01>  των  περί  ούρανοΰ  τό 
οίκεΐον  καί  κατάλληλον  τέρμα  (μόνον  τψ  σοφωτάτψ 
Κορυδαλε'α  έξηγηθέν),  κατά  τό  ρ,χί,θ'  έτος  τής  τοΰ 
σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ  κατά  σάρκα  έπιδημίας, 
Σεπτεμβρίου  γ'  ήμέρμ  Κυριακή  (  =  1699),  συγγ ραφέν 
παρ'  έμοΰ  Νεοφύτου  ιερομονάχου  Ίβηρίτου  έν  Τ υρνάβψ' 
τής  Θεσσαλίας. 

2  (φ.  113  α).  “  Πρόκλου  σφαίρα.” 

43®®·  246.  Χαρτ.  φύλλ.  XVIII.  (φ.  474). 

I  (φ.  I  α).  “  Τοΰ  σοφωτάτου  κυρίου  Θεοφίλου 
τοΰ  Κορυδαλεως  Υπόμνημα  συνοπτικόν  καί  ζήτημα  εις  την 
περί  ούρανοΰ  πραγματείαν  ”  [  Άριστοτε'λους], 

Κάτω  τοΰ  φ.  Ια-  Καί  τόδε  ξύν  τοΐς  άλλοις  Τεωργίου 
Νικολάου  Κ ψου.  Καί  κατωτέρω ·  Άγαθαγγέλου  πρεσβυ- 
τέρου  μωβ'  Άπριλλίου  κζ~'.  Έν  φ.  83  α’  ’Έλαβε  τέλος 
τό  παρόν  κατά  τό  χιλιοστόν  επτακοσιοστόν  πεντικοστόν 
έτος  τής  ένσάρκου  οικονομίας  (  =  1750)  έν  τή  λαμπρρ. 
τής  άγιας  πύλεως  άκαδη μίφ  ’όντος  καθηγητοΰ  Ιακώβου 
τοΰ  έκ  Π άτμου  πόνος  δέ  τίνος  Ίεροσολυ μήτου  όνύματι 

9 


Η.  II. 


€6 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Χριστοδούλου  δαπάνη  δε  έμοΰ  τοΰ  έν  ίερομονάχοις 
πολλωστοΰ  πάνυ  και  των  έν  φιλολόχοις  έλαχίστου 
Πελοπ οννησίου  λθρθ  ό'του  χάριν  καί  κτήμά  μοι  τυγ¬ 
χάνει.  'Ο  δαπανήσας  ό  έν  τη  σημειώσει  ταύτη  κρυπτόμενος 
ύπό  τό  κρυπτογραφικόν  όνομα  λθρθ  καλείται  έν  σημειώσει 
προχενεστέρμ  διαχραφείση  παπά  Ιωακείμ. 

2  (φ.  87  α).  Θεοφίλου  Κορυδαλεω$  Περί  ψνχτ)ζ. 

’Άρχ.  Τδ  φυσιολογικόν  της  θεωρίας  μέρος  μάλιστα 

συντείνει  εις  χνώσιν  τής  άνθ ρωπίνης  φύσεως.  Τδλ. 
ακοήν  δέ,  όπως  σημαί[νη]  ταύτιρ'  χλώτταν  δ'  όπως 
σημαίνει  τι  έτέριρ. 

3  (φ.  282  α).  [Αλεξάνδρου  Μαυροκορδάτου] 

“  Τόν  σοφωτάτον  έξ  απορρήτων  ερμηνεία  εις  την  Περί 
χενέσεως  καί  φθοράς  τοΰ  Άριστοτελουξ  πραγματείαν.” 

Βιβλία  β'  μετά  Π ροοιμίου,  ου  ή  άρχή'  Περί  τοιαύτην  άρα 
καταχινόμεθα  π  ραχ  ματείαν. 

4367·  247·  Χαρτ.  φύλλ.  XVII.  (φ.  337). 

Θεοφίλου  τοΰ  Κ.ορυδαλε'ω$  Υπομνήματα 

εις  τα  οκτώ  βιβλία  τής  φυσικής  άκροάσεως  Άριστοτε'λουϊ. 

Μετά  ΙΙροδιοικήσεως  “  Είϊ  φιλοσοφίαν.” 

Έν  φ.  335  α’  Ε ϊληφεν  ήδε  ή  τοΰ  Σταχειρήτου  φιλο¬ 
σόφου  Περί  φυσικής  άκροάσεως  χρήσιμός  τε  καί 
άναχ  καιοτάτη,  άλλα  βαρύμοχθο ς  καί  δύςληπτος  τοΐς 
π  ρωτοπ  είροις  δκτάτμημος  βίβλος  τέρμα,  έπί  έτους 
μχί,θ’  τοΰ  από  τής  βροτείου  -γένους  έλ  ευθ  ερώσεως, 
μηνός  Ιουνίου  Ιβ1*,  ημέρας  δτ,ϊ(  =  1699)  έν  τή  περιφήμιρ 
κωμοπόλει  Τ υρνάβου  τής  λαρίσσης  καί  έστω  μνήμη  εις 
τον  είςέπειτ α  χρόνον.  Τέχ  ραπται  δέ  δι'  έμής  άμαθοΰς 
καί  άκαταλλήλου  έν  τιρ  ό ρθο-γ ράφειν  τε  καί  καλλι- 
χραφεΐν  δυς  κινήτου  χειρός,  Νεοφύτου  δηλονότι  καί 
έλαχίστου  ίερομονάχου  τοΰ  έκ  τής  ίεράς,  βασιλι  κής  τε 
καί  πατριαρχικής  με-γίστης  μονής  των  Ίβήρων  τής 
έν  τιρ  άχιονύμιρ  Άρει  τοΰ  “Αθ ωνος ...  καί  διδαχθέντος  τιρ 
σοφωτάτιρ  τε  καί  λο-γιωτάτιρ  καί  έκ  ψυχής  έρασμίιρ 
μοι  διδασκάλιρ,  Μ άρκιρ  φημί  τιρ  Κυπρίιρ... 

43^8.  248.  Χαρτ.  φύλλ.  XVIII.  (φ.  416). 

1  (φ.  I  α).  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ωϊ 

Είϊ  τα  όκτώ  βιβλία  τής  φυσικής  άκροάσεως  τοΰ  ’Αρι.στοτε'λου$ 
Υπομνήματα. 

ΟΙ  τίτλοι  καί  τάρχικά  -γράμματα  έμειναν  ά-γραφα. 

2  (φ.  269  α).  [Άναστασ-ίου  Παπαβασιλοττούλου] 

'Ρ  ητορικη. 

"Ιδ.  καί  4229  (109),  4357  (237). 

4369·  249·  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  262). 

“  Θεοδοσίου  [Θεοφίλου]  τοΐ  Κορυδαλλε'ω5  ” 

Σύνοψις  τής  Αο-γικής  τοΰ  Άριστοτε'λου^. 

Μετά  προοιμίου  “Εί$  την  λογικήν  πραχματείαν .” 

Έν  τη  αρχή  τοΰ  Προοιμίου 4  Έν  έτει  1682,  Όκτωβρίιρ  30, 
ήμέρμ  β'  ήρχήσαμεν  (βοηθείμ  θεοΰ)  την  παρούσαν 
πρα-γ ματείαν.  “ Ανωθεν  δέ  τοΰ  τίτλου  τοΰ  Προοιμίου '  Έκ 
των  τοΰ  Ίωάσαφ.  Έν  δδ  φ.  261  α'  1683,  Σεπτεμβρίιρ  4. 
Καί  άλλαχοΰ'  Έλαβε  τέλος  τό  παρόν  διά  χηρός  έμοΰ 
τοΰ’Ιωάσαφ  τάχα  καί  Ιερομονάχου. 

437°·  25°·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  235). 

“  Εκ0εσις  σνι  οπτική  της  όλης  συλλογιστικής 


πραχματείας.  ΈκδοΡεΐσα  παρά  τοΰ  λοχιωτάτου,  καί  σοφω- 
τάτου  Κορυδαλεω$  Θεοφίλου,  Μητροπολίτου  ' Αθηνών.” 

Έν  φ.  235  α'Έτουϊ  μψμα'.  Μαρτίου  ιθ’  (  =  1741). 

4371·  25 1  ·  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  222). 

“  Καί  τάδε  το  τής  φιλοσοφίας  οργανον , 
βίβλος  Αοχική  λεχομένη  τοΰ  ’Αριστοτελου$, . .  συνετέθη  μέν 
εύαρμόστως  καί  εύφυώς  υπό  τοΰ  σοφωτάτου  κυρίου  Θεοφίλου 
τοΰ  Κορυδαλεωϊ,”  τυχχάνει  δδ  κτήμα  οίκειύτατον... Νεο¬ 
φύτου  Ιερομονάχου  ’Ιβη  ρίτου  ..’.ΌΘ  εν  καί  οίκείμ  χειρί 
χράφω  ταΰτα,  έχωχε  ό  ανωτέρω  ρηθ  εις  ...(φ.  3α). 

Έν  φ.  1  α  άνω  χράμμασι  λεπτοτάτοις’  Ήψάμεθα  τής 
λοχικής  πραχματείας  τιρ  μχί,ξ' ,  Νοεμβρίου  β,  ημέρα 
χ'  (  =  1697)  καί  δεδώκαμεν  αυτή  τό  οίκεΐον  πέρας  τιρ 
αχί,η'  Ιουλίου  κθ'  ήμέρμ  ζ~'  (  =  1698).  ’Έτι.  τε  μην  καί 
τής  περί  φύσεως  έπιστήμης  ήψάμεθα  τιρ  αύτιρ  μχί,η' 
Α ΰχούστου  η'  (  =  1698)  καί  έλαβε  πέρας  τιρ  αχ[ή]θ'  έτει, 
Ιουνίου  κχ'  ημέρα  ζ~'  (  =  1699).  Καί  μην  καί  τής  περί 
ούρανοΰ  π ραχ ματείας  ήψάμεθα  έν  τιρ  μχί,θ' .  Ιουλίου 
χ'.  ημέρα  β'  (  =  1699),  καί  εϊληφε  τό  κατάλληλον  τέρμα 
τιρ  αύτιρ  μχί,θ’ .  Σεπτεμβρίου  κζ' .  ήμέρα  δ'  (  =  1699). 
Πρό$  τούτοι 5  ήψάμην  μονώτατος  τής  Π ρόκλου  σφαίρας 
τιρ  αύτιρ  μχί,θ'  Σεπτεμβρίου  κη' .  ήμέρα  ε*1  (  =  1699)  καί 
εύμοίρησε  κα,ύτή  τοΰ  π ροςή κοντος  τέλους  τιρ  αύτιρ 
μχί,θ'.  ’Οκτωβρίου  δ'  ήμέρα  δ'  (  =  1699). 

Έν  χ.  222  α-  Ε  ϊληφεν  ή  τής  Αοχικής  πραχματείας 
βαρύ μοχθ ος  μέν,  άλλα  χλυ κύ καρπός  βίβλος  καί  των 
Μουσών  ευπορία  τέρμα  κατά  τό  μχί,η'  έτος  τό  άπό 
τής  βροτείου  χένους  έλευθερώσεως,  μήνα  Ιούνιον  κζ~'. 
ήμέραν  Κυριακήν  (  =  1698).  Γδγρατ-ται  δδ  διά  χειρός 
έμοΰ  Νεοφύτου  έλαχίστου  Ιερομονάχου... 

4372·  252·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2.  (φ.  238). 

I  (φ.  I  α).  “  Ιστορικά.  Φίλωνο5  Ιουδαίου.” 
α'  (φ.  1  α).  “  Βίο?  σοφοΰ  τοΰ  κατά  διδασκαλίαν  τελειωθέντος, 
ή  περί  νόμων  άχράφων,  ό  έστι  περί  Αβραάμ.”  “ Αρχ .  Των 
ιερών  νόμων  έν  πέντε  βίβλοις  άναχ ραφέντων,  ή  πρώτη 
καλείται  καί  έπιχράφεται  Γ ένεσις.  Τδλ.  ώί  δδ  παρ’ 
έμοΰ  λόχος  έδειξε,  νόμος  αυτός  ών  καί  θεσμός  άχραφος. 
— β'  (φ.  26  α).  “  Φίλωνοϊ  Ιουδαίου  Περί  άποικίας.”  “Αρχ. 
Καί  είπε  Κύριος  τιρ  Αβραάμ,  Άπελθε  έκ  τής  χής  σου. 
Τδλ.  ώς  ούδέ  τοΰ  μη  άπό  χνώμης  άδικοΰντος,  τό  πρατ- 
τύμενον  έρχον. — χ'  (φ.  51α).  “Περί  τής  εις  τα  προπαιδεύ- 
ματα  συνόδου.”  “Αρχ.  Σάρρα  δδ  ή  χυνή  Αβραάμ  ούκ 
έτικτεν  αύτιρ.  Τδλ.  τής  δδ  τούς  αρετής  άθλους 
διαθλούσης. — δ'  (φ.  69  β).  “  Περί  φυχάδων.”  “Αρχ.  Καί 
έκάκωσεν  αύτήν  Σάρρα  καί  άπέδρα  άπό  τοΰ  προσώπου 
αύτής.  ΤΑ.  μήπω  δδ  Ικανός  ών  τελείοις  συμβιοΰν 
άχαθοΐς. — ε'  (φ.  92  α).  “Περί  τοΰ  τις  ό  τών  θείων  πραχμάτων 
κληρονόμος .”  “Αρχ.  Έν  μέν  τη  προ  ταΰτης  βίβλιρ,  περί 
μισθών  ώς  ένήν  έπ'  ακρίβειας  διεξήλθομεν.  Τδλ.  άπό 
χάρ  τών  θνητών  αί  οικειώσεις  χίνονται  πρός  τά 
Άφθαρτα. — ζ~'  (φ.  122  β).  “Περί  τοΰ  θεοπέμπτους  είναι  τούς 
όνείρους.”  “Αρχ.  Ή  μέν  οδν  πρό  ταΰτης  χραφη  περιείχε. 
Τδλ.  την  έπί  τής  ξένης  μακράν  καί  άνήνυτον  άλήθ ειαν 
έκφυχοΰσα. 

Έν  τέλει'  Τδλθ5  τοΰ  βιβλίου  τοΰ  ιστορικού  Φίλωνοϊ 
π ραχματεία  καί  χράψιμον  τοΰ  Ιωσήφ  έκ  πόλεως 
Σινόπης. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


67 


2  (φ.  147  β)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  (φ.  147 β)·  “Όμιλία  είς  τδν  πρώτον  Φαλμόν.” — β’  (φ. 
154  α).  “  Είϊ  τδν  μη  ψαλμδν,  είς  τδ  τέλος  τοΐς  υίοΐς  Κ ορέ 
Φαλμόϊ.” 

3  ( φ·  I  64  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Ερμηνεία  είϊ  τδ  ρκγ'  Φαλμόν.” 

4  (φ.  170  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

“Όμιλία  κ'  Είϊ  τό  Πρό$εχε  σεαυτφ." 

5  (φ.  176  /?).  “Θεοδώρητου  άρχιειτισκόιτου  Άντι- 

όχία§.” 

"  Αρχ."Κφη  ποΰ  καί  ό  μακάριοί  Ιερεμία ς  7τρό$  τήν  των 
Ιουδαίων  συναγωγήν.  ΤΑ.  τούτο  μοι  τής  σής  δωρη- 
σαμένης  χάριτος. 

6  (φ.  178  α).  “  Φίλωνο5  Ιουδαίου  Έκ  τοΰ  Ίωσηφ.” 

’Άρχ.Έστ ι  δέ  ή  πλεονεξία.  ΤΑ.  τά  νεΰρα  τής  ψυχής 

έ  κΧύεται. 

7  (φ.  178  β).  “  Τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

Α ρχ.  Τροφήν  έδωκε  τοΐς  φοβουμένοις  αυτόν.  ΤΑ. 
τήν  σοφίαν  απασαν. 

8  (φ.  178/3).  “  Ευθυμίου  τού  Ζυγαδυνοΰ.” 

Έκ  τής  έρμηνείας  των  Ψ  αλμών. 

"Α ρχ.  Πιστεύω  τοΰ  ίδεΐν  τά  αγαθά  Κυρίου.  ΤΑ.  τά 
μεγάλα  μυστήρια  διδασκόμενοι. 

9  (φ.  179  /®)’  <1Ίωσήφ  τοΰ  Βρυε'νου.” 

’Άρχ.  Ώί  οδν  έκαστος  ημών  προαιρείται,  ούτως  έαυτδν 
διαθροΐ  πλασιν  άρίστην.  ΤΑ.  Άτι  ζώ  ζωήν  παρερχο- 
μένην  και  ρέουσαν. 

ΙΟ  (φ.  ιδο  β).  “Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου.” 

”Α ρχ.  Αέγει  δ  Δαβίδ,  τις  έστιν  &νθ ρωπος.  ΤΑ. 
άναγ  καΐον  πόνιρ  τοΰτο  αΰθις  κτήσασθαι  λαβόντας 
αδθις  τήν  χάριν. 

11  (φ.  ΐ8θ/3).  “Ιακώβου.” 

’Άρχ.  Συνήθης  είναι.  ΤΑ.  ύπδ  των  δαιμόνων  δερνο- 
μένην. 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

12  (φ.  ΐ8θ  β).  “  Ευθυμίου  τοΰ  Ζυγαδηνοΰ.” 

Άρχ.  Τοι>5  διατιθεμένους  τήν  διαθήκην  αύτοΰ  έπί 
θυσίαις.  ΤΑ.  τήν  διά  τοΰ  λόγου  διδασκαλίαν,  τήν 
παίδευσιν,  τήν  φιλοσοφίαν  απασαν. 

1 3  (φ·  1 84  α.).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Π  ροοίμιον  εις  τδν  έκατοστδν  δκτωκαιδεκατον  Φαλμόν.  ” 

’Βν  τέλει'  Κύριέ  μου  Ίησοΰ  Χριστέ  δδς  άφεσιν  άμαρ- 
τιών  τφ  σφ  δοΰλω  Ιωσήφ  μοναχόν  έκ  πόλεω  Σινόπης 
(διώρθωται  έκ  τοΰ  τδ  πρώτον  γραφέντος  σηνόπης). 

14  (φ·  225  α).  “  Φίλωνο5  Ιουδαίου  Περί,  άθλων  και 
επιτιμίων.” 

"Αρχ.  Τάϊ  μέν  οΰν  διά  τοΰ  προφήτου  Μ,ωσέως  λογιών 
τρεις  ιδέας  είναι  συμβέβηκε.  ΤΑ.  (άτελές)’  διότι  μόνον 
θέμις  αύτδν  ύφ'  αύτοΰ  καταλαμβάνεσθαι’  τδ  δέ  δτι 
έστί... 

15  (φ·  229  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“  Περί  ψευδοπροφητών  καί  άθέων  αιρετικών  καί  περί  σημείων 
τής  συντέλειας  τοΰ  αίώνος  τούτου.  ’Κρρέθη  μέλλωντας  έκδημεΐν 
έκ  τοΰ  σώματος  δ  άγιος." 

’Άρχ.  Όδυνη ρδς  ό  λόγο5  διά  τί.  ΤΑ.  (άτελές)’  ή  σωφρο¬ 
σύνη  ξύλον  έστί  ξ'ωής  πάσι  τοΐς  αντεχομένοις  αυτών... 


Τά  φ.  179  β — 183  β  γεγραμμένα  κατά  μίαν  σελίδα. 

Τό  διπλοΰν  λ  γέγραπται  λ,  ως  καί  έν  τοΐς  κώδιξι  4387  (267) 
καί  4492  (372). 

4373·  253·  Περγ.  φύλλ.  μέγ.  XIII.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Όμιλίαι  εις  τους  Παλμούς  ( άκέφ .). 

*4374·  254·  Περγ·  φύλλ.  μέγ.  XII.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Όμιλίαι  εις  τήν  Τένεσιν  λα' . 

Κοσμείται  ύπδ  έπιτίτλων  καί  κομψοτάτων  έν  άρχή  έκάστης 
Ομιλίας  άρχικών  γραμμάτων. 

4375·  255· 

Χαρτ.  φύλλ.  μέγ.  XIV.  σελ.  2.  (φ.  τνζ"' ). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγοι  ζβ'  (κολ.). 

437®·  256.  Χαρτ.  φύλλ.  μέγ.  XVII.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  εις  τον  ευαγγε¬ 
λιστήν  Ιωάννην. 

Όμιλίαι  μίΓ' .  Έν  τέλει’ ...έγ ράφη  δέ  χειρί  Κυρίλλου 
μονάχου. ..,  ίρλε'  (  =  1627). 

4377·  257·  Χαρτ.  φύλλ.  μέγ.  XVII.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  είς  τον  ευαγγε¬ 
λιστήν  Μ,ατθαΐον. 

Έν  τέλει’  Έγ  ράφη  ...χειρί  μέν  Κυρίλλου  μονάχου 
συνδρομή  δέ  καί  δαπάνη  τοΰ  πανοσιωτάτου  έν  Ιερο- 
μονάχοις  κυροΰ  Ταβριήλ.,.έν  έτει  ,ζρκδ'  μηνί  Δεκεβρίφ 
δ'  (  =  1615). 

437^·  258.  Χαρτ.  φύλλ.  μέγ.  XV.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Όμιλίαι  είς  την  Τενεσιν. 

Όμιλίαι  λγ' — ξξ’ .  Έν  τέλει’  Έγράφη.,.έν  τφ  ,ίΓφνα' 
έτει,  ίνδικτιώνος  ια'  (  =  1043)  έκ  π ροςτάξεως  τοΰ  κΰρ 
σπαθαροκανδιδάτου  καί  ταξιάρχου  τοΰ  Φ αρισμάνου  διά 
χειρών  Θεοδοσίου  μονάχου. ..Αλλά  ταΰτα  συναντεγράφησαν 
προφανώς  έκ  τοΰ  άρχαιοτέρου  κώδικος  δν  εϊχεν  ύπ’  δψιν  ό 
βιβλιογράφος. 

4379·  259·  Χαρτ.  φύλλ.  XV.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “Υπόμνημα  είς  τας  Πράξεις 
των  αγίων  Αποστόλων.” 

Όμιλίαι  νε' ,  ων  προτάσσεται  Πίναξ. 

43&0.  2 6ο.  Χαρτ.  φύλλ.  XVI.  σελ.  2. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  είς  τον  ευαγγε¬ 
λιστήν  Ιωαννην. 

Όμιλίαι  μβ — πη' ,  ων  προτάσσεται  Πίναξ.  Έν  τέλει’  Κατά 
τό  ,ξμζ" '  έτος  (  =  1538)  άφιερώθη  τη  μονή  τών  Ίβήρων 
ύπδ  τοΰ  γ ράψαντος  ΙΙαχωμίου  μονάχου. 

438 1.  2  6 1.  Χαρτ.  4.  XVI. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Όμιλίαι  κ. 

Απδ  τοΰ  α'  Σαββάτου  τών  νηστειών  μέχρι  τοΰ  μεγάλου 
Σαββάτου. 

Έν  τέλει’  θεοΰ  τδ  δώρον  καί  Δανιήλου  πόνος. 


9—2 


68 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4382.  202.  Χαρτ.  4.  XVII. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Ερμηνεία 
εις  τό  κατά  Ματθαίον  άγιον  Εύαγγδλιον  εις  απλήν  ήδη 
γλώσσαν  μεταφρασθείσα.” 

Όμιλίαι  α' — λ^'.  "Ανωθεν  δε  τής  λ'*  Αί  παρούσα ι  16 
όμιλίαι  μετεφράσθησαν  έκ  τοΰ  Ελληνικού  είς  τδ 
άπλοΰν  παρά  τοΰ  πανιερωτάτου  καί  έλλογιμωτάτου 
άγιου  πρώην  Χαλεπίου  κυρίου  κυρίου  Γερασίμου. 

43δ3·  263.  Χαρτ.  4.  XV. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ομιλίαι. 
α'.  Εις  την  Γδνεσιν  λγ' . — β' .  Αιάφοροι  όμιλίαι  λ^'. — 
γ'.  Έκ  των  μικροτέρων  λόγων  η' .  Μεταξύ  δε  των  άρ.  β'  καί 
γ'  Γεωργίου  Αλεξάνδρειάν  Βίο?  Χρυσοστόμου. 

43δ4·  204·  Περγ.  4.  XIV.  σελ.  2. 

Αναγνώσματα  προφητών.  (’Ακέφ.  κολ.) 

4385.  265.  Χαρτ.  4.  XIV.  σελ.  2.  (φ.  212). 
Γρηγορίου  Θεσσαλονίκην  τοΰ  Παλαμά  Όμιλίαι  α' — μθ  . 

Ίδ.  καί  3726  (192),  4386  (266),  5722  (215). 

4386.  206. 

Χαρτ.  4.  XIV.  σελ.  2.  ( φ .  213 — 408). 
Γρηγορίου  Θεσσαλονίκην  τοΰ  Παλαμά  Ομιλίαι  ν — ■ 
Ίδ.  καί  3726  (192),  4385  (265),  5722  (215). 

43δ7·  267.  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2.  (φ.  257). 

I  ( φ .  2  α).  Φίλωνον  Ιουδαίου. 

α'  (φ.  2α).  “Περί  τής  Μωσδωϊ  κοσμοποιίας.”  " Αρχ .  Των 
μδν  άλλων  νομοθετών.  ΤΑ.  καί  θ ειύτητος  χαραχθ εις. 

β'  ( φ .  23α).  “Νόμων  ιερών  άλληγορίαι  των  μετά  την 
Έζαήμερον.”  “Αρχ.  Καί  έτελέσθησαν.  Τδλ.  τοΰ  συνδέτου 
σώματος. — γ'  {φ.  38α).  “Νόμων  ιδρών,  αλληγορία  δευτέρα.” 
"Αρχ.  Καί  έκρύβη  ό'τε  Άδάμ.  Τδλ.  βάτων  καί  τριβόλων 
κεντεΐν  τδ  καί  τιτρώσκειν  πεφυκότων  μεστήν. — δ'  ( φ . 
71  α).  “  Περί  των  Χερουβίμ  καί  τής  φλόγινης  ρομφαίας  καί  τοΰ 
κτισθέντος  πρώτου  έξ  ανθρώπου  Κάϊν.”  "Αρχ.  Καί  έξέβαλε 
τόν  ’ Αδάμ.  Τδλ.  άλλα  παρ’  αύτοΰ  ώς  αίτιου  τοΰ  σώξ’ε- 
σθαι. — ε'  (φ.  86  β).  “Περί  ών  ίερουργοΰσιν  "Αβελ  τε  καί 
Κάϊν.”  "Αρχ.  Καί  π ροςέθηκε  τεκεύν  τόν  άδελφόν  αύτοΰ. 
Τδλ.  τά  μέλη  παρέχεται  όλοκαυτοΰν  θειρ. — ζ~'  (φ.  104α). 
“  Περί  τοΰ  τό  χείρον  τιρ  κρείττονι  φιλεΐν  έπιτίθεσθαι.”  "Αρχ. 
Καί  είπε  Κάϊν.  Τδλ.  τήν  αθάνατον  έγ  κατασ  κήπτει 
νόσον  τούς  άπαξ  πρός  αύτών  άλοΰσιν. — (φ.  127  α). 
“Περί  γεωργίας.”  “Αρχ.  Καί  ήρξατο  Νώε.  Τδλ.  λέγωμεν 
αΰθις. — η'  ( φ .  145  /3).  “Περί  φυτουργίας  τό  δεύτερον  Νώε.” 
"Αρχ.  Έν  μδν  τιρ  πρώτιρ  βιβλίιρ.  Τδλ.  ούτε  αποθνήσκει 
ό  σοφός. — θ’  (φ.  166α).  “Περίμδάην.”  "Αρχ.  Τά  μδν  τούς 
άλλοις  φιλοσόφοις  είρημένα  περί  μέθης.  Τδλ.  καί 
διαφυλάττειν  είςαεί  συγγένειαν. — 1'  (φ.  182α).  “Περί 
τοΰ  έξένηφε  Νώε.”  “Αρχ.  Τά  περί  μέθης  καί  τής  επομένης 
αϋτη  γυ μνότητος  είρημένα.  Τδλ.  μετ’  εύμαρείας  αύτο- 
κράτορι,  ηγεμόνων  αρχή  των  δεσποτών  κολάζηται. — 
ια'  [φ.  189/3).  “Περί  γιγάντων.”  “Αρχ.  Καί  δή  έγένετο 
ήνίκα  ήρξαντο.  Τδλ.  δπί  τά  ακόλουθα  τοΰ  λόγου 
τρεφώμεθα.  Εστι  δδ  ταΰτα. — ιβ'  (φ.  196/3).  “Περί  τοΰ 


οτι  &τρε πτον  τό  θεύον.”  "Αρχ.  Καί  μετ  εκείνο,  φησίν,  ώ$ 
άν  είςεπορεύοντο  οι  άγγελοι.  Τδλ.  εί  μηδέν  τών  όρθώς 
νπ’  αύτοΰ  γν ωσθ έντων  άναδικάξοιεν. — ι γ'  ( φ .  214  β). 
“  Περί  συγχύσεωϊ  διαλέκτων.”  “Αρχ.  Περί  μδν  δή  τοΰτων 
άρκέσει  τά  είρημένα.  Τδλ.  π  ράξεσιν  αδοκίμοις  καί 
πεφορημέναις  χρώμενος.  “  Φίλωνον  Περί  τής  Μωσδωί 
κοσμοποιίας  τέλος.” — ιδ'  (φ.  235/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Φίλωνον, 
Περί  τοΰ  μίσθωμα  πόρνης  εις  τό  ιερόν  μη  προςδέχεσθαι.”  “Αρχ. 
Πάνυ  καλώς  έν  ταύς  ίεραύς  τοΰ  νόμου  στήλαις  γέγρα- 
πται.  Τδλ.  τις  αν  άξίως  είπεύν  δυνηθείη.  Προτάσσεται 
(φ.  1  α)  Πίναξ  τών  περιεχομένων  έπιγραφόμενος  Ακολουθία 
τών  τοΰ  Φίλωνον  συγγραμμάτων.” 

2  (Φ·  238  α).  “  Τοΰ  προφήτου  'Ησαίου.” 

"Αρχ.  Καί  έπλάτυν εν  ό  άδης.  Τδλ.  ταπεινοΰσθ αι 
δικαίως  λέγονται. 

3  (φ·  2φθ  α).  “  Τοΰ  προφήτου  καί  βασιλέων  Σολο- 

-  ΐ> 

|ΐωντο$. 

"Αρχ.  Τη  βδέλλη  τρεύς  θυγατέρες  ήσαν.,.Ή  βδέλλα 
τίκτεται  μδν  έν  τούς  γλυκέοις  ίίδασι.  Τδλ.  καί  τήν 
σάρκα  έπισπάται. 

4  (φ.  242  α).  “Λόγον  κδ'  τή  ια'  τοΰ  [κατά]  Αουκαν 

Νείλου  τοΰ  άγιωτάτου  αρχιεπισκόπου  'Ρόδου  Ομιλία  εις 

τήν  παραβολήν  τοΰ  δείπνου.” 

“Αρχ.  Αεύπνον  ήμύν  ήδη  πρόκειται  μυστικόν.  Τδλ. 
&  τούς  άγαπήσασιν  αυτόν  γνησίως  άπύκειται’  ής 
γένοιτο  πάντας  ημάς  έπιτυχεύν  χάριτι  καί  φιλαν¬ 
θρωπία. ..τών  αιώνων,  αμήν. 

5  ( φ .  254  °)·  “"Υπόθεσες  τοΰ  άσματος 

τών  ασμάτων  καί  διατί  άσμα  ασμάτων  καλείται  καί  τις  ό 
γράψας  αυτό.” 

"Αρχ.  Τοΰ  Σολομώντος  μδν  έστι  καί  [τοΟ]το-  ΰλον  δδ 
αύτιρ  γέγ ραπται.  Τδλ.  ιδού  καί  ταύτην  συντόμως  πρό 
τών  άλλων  προφητών  έντετάχαμεν. 

Τό  διπλοΰν  λ  γέγραπται  λ  ώς  καί  έν  τούς  κώδιξι  4372  (252) 
καί  4492  (372). 

4388.  268.  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  222). 

1  (φ.  4  α). 

“  Τεωμετρησων  είςίτω,  ου  κωλύω, 
τώ  μή  θελοντι  συζυγώσω  τας  θυρας. 

’Αφήγησις  Ιστορική  περί  άρχής  καί  προόδου  τών  μαθηματικών 
έπιστημών.” 

"Αρχ.  Τήν  ίκθεσιν  τών  στοιχείων  τών  μαθηματικών 
άναβ αλλομένφ,  προϋργου  άν  ’έσεσθαι  περί  άρχής  τε 
τούτων.  Τδλ.  καί  θάτερον  ύπεκλείεσθαί  τε  καί  κατα- 
τήκεσθ  αι. 

2  (φ.  8  α).  Άδηλου  Στοιχεία  Τεωμετρίας  έν  βιβλίοις 
όκτω. 

α'  (φ.  8α).  “  Τών  Στοιχείων  τής  Τεωμετρίας  Β ιβλίον  Αον.” 
— β’  (φ.  54(3).  Βιβλίον  Β01'.— γ'  (φ.  71α).  Β  ιβλίον  Τ0Ρ.~ 
δ'  ( φ .  97  α).  Β  ιβλίον  Δ0".— ε'  ( φ .  114α).  Βιβλίον  Ε0".— Γ'  (φ. 
138  α).  Βιβλίον  δ’0". — β  {φ.  178  α).  Βιβλίον  Ζ0".— η'  (φ. 
199  α).  Βιβλίον  Η0". 

Αρχ.  Επιστήμης  έργον  τό  έξ  έννοιών  τινών  άπλου- 
στέρων.  Τδλ.  ούχ  ήκιστα  δδ  κάξ  έκείνου  έπιφερόμενον, 
Άτι  κ/23  έστι  τών  μεταξύ  1  καί  2  μέσων  ό  πρύτερος. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


69 


43^9·  269.  Βομβ.  Χαρτ.  φύ\\.  XIII. 

[Νικήτα  Σερρών]  Έ,ζηγησις  εις  λόγους  Γρηγορίου  του 
Θεολόγου. 

Ακέφαλο !  καί  κολοβό!.  'Η  δέ  τάξι!  τών  φύλλων  ένιαχοΰ 
συγκεχυμένη,  καί  ή  κατάταξί!  δέ  των  λόγων  διάφορο!  τη! 
συνήθου!.  'Η  ερμηνεία  'έπεται  έκάστοτε  εΪ!  βραχύ  μέρο!  τοΰ 
κειμένου.  Σύγκειται  δ’  ό  κώδιξ  άναμίξ  έκ  φύλλων  βομβυκίνων 
καί  χαρτφων. 

Έν  άρχ η  καί  τέλει  άνά  όκτώ  φύλλα  (ΙΙεργ.  X.  σελ.  2) 
π εριέχοντα  μέρη  Αόγων  Γρηγορίου  τοΰ  Θίολόγου. 

439°·  27°·  Χαρτ.  4·  χνπ· 

“  'Έιζηγησις  τοΰ  πανιερωτάτου  μητροπολίτου 

Σίρρών  κυρ  Νικήτα  είί  τού !  άναγινωσκομένου!  δεκαέξ  λόγου! 
τοΰ  έν  άγιοι!  πατρέΐ!  ημών  Γρηγορίου  τοΰ  Θίολόγου  με  ταΐ ! 
έρμηνείαΐ!." 

α  .  Είί  τό  Πάσχα  καί  την  βραδύτητα. — ...ιΓ'.  Περί  φίλο· 
ττωχία!. 

Ή  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε  εί!  μικρόν  μέρο!  τοΰ  κειμένου. 

Έν  άρχή  Πίναξ  των  περιεχομένων.  Έν  τέλει"  Έγράφη  ή 
παρούσα  αΰτη  βίβλο!  διά  χειρό !  έμοΰ’ Ιωάννου  ίερέω!" 
τοΰ  μεγάλου  σακελλαρίου  τη!  μεγάλη!  έκκλησία!·  έν 
ίτει  σωτηρίιρ  αχί,ε'  μηνί  Μαΐιρ  ε'  (  —  1695). 

Ή  τάξι!  των  λόγων  διάφορο!  η  έν  τοΐ 5  ύπ’  άρ.  4389  (269) 
καί  4391  (271). 

*4391·  271.  Περγ.  4.  XI.  σελ.  2. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Οί  ιζ~  άναγινωσκόμενοι 
λόγοι. 

α' .  Είί  τό  Πάσχα  καί  την  βραδύτητα. — ...ιζ~'.  Εί$  τόν 
πατέρα  σιωπωντα  επί  τη  πληγή  τη!  χαλάζη!. 

Ό  κωδιξ  έκοσμεΐτο  ύπό  έπιτίτλων  βεβήλω!  έκκοπέντων.  Οί 
τίτλοι  χρυσοί!  γράμμασιν  ώ$  καί  δλον  τό  φ.  1  α. 

4392.  272.  Χαρτ.  4.  XIV.  (φ.  257). 

“  Έζήγησις  τοΰ  πανιερωτάτου  μητροπολίτου 

Ηράκλειά!  κυροϋ  Νικήτα  τοΰ  Σίρρών”  Είϊ  του!  λόγου ! 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

α'.  Είϊ  τό  Πάσχα  καί  την  βραδύτητα. — ...ιζ~'.  Περί  φιλο- 
πτωχία!.  Άλλ’  ό  κωδιξ,  κολοβό!  ών,  περιλαμβάνει  τελευταΐον 
τόνΕίί  τεντών  ρν'  έπισκύπων  παρουσίαν.  Καί  ή  μεν  κατάταξί! 
των  λόγων  όμοια  τη  έν  τφ  κώδικι  ύπ’  άρ.  4390  (270),  τα  δέ 
φύλλα  ένιαχοΰ  συγκεχυμένα,  μάλιστα  περί  τό  τέλο!.  'Έπεται 
δέ  ή  έρμηνεία  έκάστοτε  εΪ!  μικρόν  μέρο!  τοΰ  κειμένου,  άλλ’  ή 
κατάτμησί!  τοΰ  κειμένου  καί  τη!  ερμηνεία!  διάφορο!  η  έν  έκείνιρ 
τφ  κώδικι. 

4393·  273·  Περγ.  4.  XIII.  (φ.  191). 

1  (φ.  I  α).  [Γρηγορίου]  “Τοΰ  Θεολόγου... 

Έξ  άγροΰ  έπιστάντα  μετά  τά  κατά  Μ άξιμον.” 

Έν  τη  κάτω  μα  τοΰ  φ.  1  α’  Έκ  των  Μαξίμου  [Μαργου- 
νίου]  έπισκόπου  Κυθήρων. 

2  (φ.  ΐοα).  Τοΰ  αΰτοΰ  Οί  ιξ~  άναγινωσκομενοι 
λογοι. 

Μετά  παρασελιδίων  σημειώσεων. 

4394·  274·  Χαρτ.  4.  χνπΐ.  (φ.  205). 

Αδήλου  Συγγραφή  περί  θεολογίας. 


Βιβλία  γ' .  ΙΙροτάσσονται  “  Είί  τήν  θεολογίαν  προλεγόμενα.” 
Κεφ.  α'.  “ Όρισμό !  τη!  θεολογία!.”  “Αρχ.  Τό  'έτυμον  τη! 
κλήσεω!  τη!  θεολογία!,  λόγον  περί  θεοΰ  ύποφαίνει, 
διττή  δέ  η  θεολογία,  φυσική  καί  υπερφυσική,  καί  ή 
μέν  άπό  των  κτισμάτων  έπί  την  γνώσιν  τοΰ  δημιουργοΰ. 
Τέλοί  τη 5  συγγραφή!"  οΪ!  ούκ  ’έτι  τά  όπίσθια  κατά  συγ· 
κατάβασιν  όράσθαι  παρέχεται,  δι’  όπών  καί  τύπων 
καί  αινιγμάτων,  καί  ταΰτα  συγ  καλυπτόμενα,  άλλ’ 
αυτό  τό  π ρόίωπον ,  εί:  3  καί  μόνον  παρακύψα!  άρρητου 
μακαριότητα!  ύπερτελέ!  πλήρωμα  κρίνεται,  Αμήν. 

Εν  φ.  183  α-  “  Πίνα£  των  ύπό  τη! δε  τη!  βίβλου  περιεχο¬ 
μένων  άξιομνημονεύτων.  Κατά  στοιχεΐον.” 

*4395·  2  75-  Περγ.  4.  XII. 

1.  Βιος  και  πολιτεία  όσιου  Συμεών. 

2.  Βιος  και  μαρτυριον  άγιου  Ανθίμου. 

3·  Μαρτυρίου  Ζαχαριου  του  πατρός  τοΰ  Προδρόρ,ου. 

4·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Αόγοι. 

α'.  Είϊ  τό  γενέθλιαν  τη!  Θεοτόκου. — β'.  Είϊ  την  ϋφωσιν  τοΰ 
Σταυροΰ. 

5·  Μαρτυρίου  της  άγιας  Ευφημίας. 

6.  Βιος  και  μαρτυρίου  του  άγιον  Ε ΰσταθίου. 

7·  Μαρτυρίου  της  άγιας  ®εκλης. 

8.  Προχόρου  Περίοδοι  ήτοι  θαύματα  Ίωάυυου  τοΰ 
©εολογου. 

9·  Βιος  καί  μαρτυρίου  Κυπριανόν  και  Ίονστίνης. 

ΙΟ.  Πράξεις  τοΰ  αποστόλου  Θωριά. 

11.  Γεωργίου  χαρτοφύλακας  Εις  τά  Εΐςόδια. 

12.  “  Πράξεις  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Νικολάου 

αρχιεπισκόπου  Μύρων  τη!  Αυκία!.” 

13.  “  Τοΰ  ευ  άγίοις  πατρός  ημών  Βασιλείου 

αρχιεπισκόπου  Αακεδεμονίας  Έγκόμιον  εί!  τόν  άγιον  Νικόλαον 

τόν  έν  Μύροι!  τη!  Αυκία!  διαπρέψαντα.” 

“ Αρχ.  Οί  των  άρετών  τή  μεγα λιότητι  άποχρώντο! 
έαύτοΐ!  έν  Κ υρίιρ  τό  εϋσημον  περιποιησάμενοι,  ε’ΐκιστά 
γε  τοΰ  παρά  άνθ ρώπων  έπαινον  έπιδεεΐί  άποδείκνυνται. 
ΤΑ.  οδ  καί  ήμεΐ!  τη!  π ροστασία!  άπολαύσαιμεν  καί 
των  πρεσβειών  έμφοριθήημεν,  'ίνα  καί  τά  ώδε  καλώί 
διαπεράνωμεν,  καί  των  αιωνίων  δι  αυτοΰ  έπιτύχωμεν 
άγαθών,  έν  Χριστφ  Ίησοΰ  τφ  κυρίφ  ημών,  μεθ  οΰ  τφ 
πατρί  ή  δόξα  καί  τό  κράτο!  άμα  τφ  άγίφ  πνεύματι,  νΰν 
καί  άεί  καί  εί !  τού!  αιώνα!  τών  αιώνων,  αμήν. 

Ι4·  Άνδρε'ου  Κρήτης  ’Ε γκωμιον  εις  τόν  άγιον 
Νικολάου. 

15-  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  Όυουφρίου. 

4396.  276.  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  246  +  30). 

Αδήλου  Σύγγραμμα  περί  θεολογίας. 

Κατά  πάντα  δμοιον  τφ  ύπ’  άρ.  4394  (274)  πλήν  ή  6τι  ενταύθα 
πρθ!τέθειται  έν  άρχή  “Έλεγχοί  τών  έν  τήδε  τή  θεολογία 
περιεχομένων  υποθέσεων.” 

Εν  φ.  246  α  μετά  τό  τέλο!  τη!  θεολογικήί  συγγραφή!  καί 
πρό  τοΰ  Ελέγχου"  “  Αιάγραμμα  τετράκυκλον  Πιερίου  έν  τοΐ 5 
ιερογλυφικοί!,  περιόριζαν  πάσα!  τα!  έπιστήμα!,  παρά  Εύγενίω 
Βοΰλγαρι,  έν  τή  Αογική,  σελίδ.  130.” 


70 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4397·  277·  Χαρτ.  4.  XIV. 

1.  “  ...Νείλου  αρχιεπισκόπου  Θίσσαλουίκη9 

[τοΰ  Καβάσιλα]  Λόγο;  άποδεικνύ ς  μτ)  άλλύ  τι  τδ  της 
διαστάσεως  της  Αατίνων  εκκλησίας  καί  ημών  μέχρι  τοΰ  παρόντος 
αίτιον  είναι,  η  τδ  μη  βούλεσθαι  τδν  πάπαν...” 

2.  “  Τοΰ  αύτοΰ  Περί  τής  αρχής  τον  πάπα.” 

3·  Περί  συνόδων  διάφορα. 

4·  [Νείλου  τοΰ  Καβάσιλα] 

α'.  “Λόγοι  Αατίνων  έξ  ών  οΐονται  δεικνύναι  τδ  πνεύμα  τδ 
άγιον  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορευδμενον.” — β' .  “Πρδ;  τδ  συμπέ¬ 
ρασμα  η  περί  τοΰ  αγίου  πνεύματος  ”  λόγοι  β' — ε'. — γ'.  “  Αύσις 
των  προτάσεων  των  Αατίνων”  κεφ.  λδ'. — δ'.  “Του  αΰτου 
Οτι  ούκ  'έστι  Λατίνου  συλλογισμοί;  χρωμένοις,  άποδείξαι  τδ 
πνεύμα  τδ  άγιον  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορευδμενον.”  Συλλογισμοί 
ιδ'  (κεφ.  λε'· — μη' ). 

Ίδ.  και  3672  (138),  3681  (147),  3685  (151),  7,  8. 

5·  “’Έκ#εσΐ5  7τι στεως  των  εν  Νίκαια 
τιη'  άγιων  καί  μακαρίων  πατέρων.” 

6.  “  Άπο  της  επιστολής  τον  πάπα  Ίωάννου 
προς  τδν  άγ  ιώτατον  Φώτιον  πατριάρχην  Κ  ωνσταντινου- 
πδλεως.” 

η.  “Βαρλαάμ  τοΰ  έκ  Καλαβρίας  τον  αιρετικόν.” 

"Αρχ.  ΟΙ  περί  τάς  έπιστ-ήμας  δεινοί,  ώ  χρηστέ 
Φ ραντξίσκε,  λέγουσιν  Άτι  έκαστος  έπιστήμων.  Τέλ. 
έχέτω  την  πίστιν  ό  σό;  λόγο;  έξ  ών  είπομεν  αρχών 
καί  μακροθ ύμως  άκουσώ μεθ ά  σου. 

8.  “  Περί  της  αγίας  και  οικουμενικής  συνόδου 
ητις  άποκατέστησε  Φώτιον  τδν  άγιώτατον  πατριάρχην  εις  τδν 
θρόνον  Κωνσταντινουπόλεως  καί  διέλυσε  καί  τά  σκάνδαλα  των 
δύο  έκκλησιών  της  τε  παλαιάς  καί  νέας  Ρώμη;.”  / 

Έν  τέλει'  (5"βω8οϊ,εβ  έτους  υπάρχοντας  (  =  1367).  Έν 
άρχη  χειρί  XVII  αίώνος.  Έκ  των  τοΰ  Αη μητριού  Βυζαν¬ 
τίου. 

*4398·  278·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Οι  ιξ~  άναγινωσκομενοι  λογοι. 
Περί  τδ  μέσον  εύρηνται  συνεσταχωμένα  τρία  φύλλα,  έν  οΐς 
περιέχεται,  διά  μικροτέρων  γραμμάτων  τοΰ  αύτοΰ  αίώνος  γεγ ραμ¬ 
μένος,  ό  λόγος  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εί;  τά  θεοφάνεια,  δίς 
οίΙτω  περιλαμβανόμενος  έν  τφ  κώδικι. 

Έν  τέλει'  θεοΰ  τδ  δώρον  καί  θεο κλητού  πόνος. 
Κοσμείται  ΰπδ  κομψών  έπιτίτλων  καί  αρχικών  γραμμάτων. 

4399·  279·  Χαρτ.  4·  XVII.  (σ.  470). 

1  (σ.  ΐ).  Παλλαδίου  Λαυσαϊκόν  (ακέφαλου). 

2  (σ.  399)·  Νε'οϊ  Παράδεισος. 

Έν  σ.  393 — 398  περιέχεται  μέρος  Βίου  αγίου  διαγεγραμμένον 
διά  κιρροΰ  μέλανος,  άνωθεν  δέ  της  σ.  399  όμοίιρ  μέλανι  γέγρα- 
πται'  Τό  σφάλμα  έστί  τοΰ  άνθ ιβολαίου  έν  τφ  σταχώματι 
γεγονός  καί  άντιστρόφως  τεθέν. 

4400·  28ο.  Χαρτ.  4.  XIV. 

Άδηλου  Λόγοι  κατά  Ιουδαίων. 

'Ο  κώδιξ  περιείχε ν  άρχηθεν  λόγους  θ'.  Τανΰν  δέ,  ών  ακέ¬ 
φαλος,  άρχεται  άπδ  τοΰ  β' ,  καί  τούτου  οντος  άκεφάλου,  ώδε' 
...πάσαις  άνα δοΰντες  καί  άμειβ όμενοι  τδν  βασιλέα 
φωναϊς'  πολλοί  δέ  καί  ταϊς  σφών  αυτών  έπιτιθέ ασι 


κεφαλαΐς'  τοΰτο  δέ  καί  σέ  γ ινώσκειν  οίμαι  καλώς. 
Ξένος.  Πάνυ  γε.  Βασιλεύ;.  Τί  δ-ή  ποτ’  οΰν  άρα  σοι 
δοκοΰσι  χάρτη  καί  μέλανι,  ·ί)  τοΓ;  έρυθροές  την  τιμίην 
έ  κείνη  ν  άποδιδ  όναι  γ  ράμμασιν ;  ΐέλος  τοΰ  θ' λόγου'  οίίτω 
καί  όταν  αγνώμων  η  καί  σχεδόν  αναίσθητος,  κάν  μυρίους 
έχη  χειραγωγοΰντας,  πάθεσι  προκατειλημμένη,  μένει 
τυφλώττουσα'  ταύτη  τοι  καί  σύ  γε  τά  νυνί  παρατε¬ 
θειμένα  σοι,  σπεΰσον  έμβαλεΐν  τη  ψυχή  έως  έχεις 
καιρόν. 

4401.  28 1.  Χαρτ.  4.  XIV. 

Άδηλου  Πιβλίον  θεολογι κόν. 

Αιήρηται  εις  τίτλους  ιβ’ ,  έχοντας  ίδιας  έπιγραφάς  καί 
περιλαμβάνοντας  διαφόρους  γνώμας  καί  αποσπάσματα  ττατε'ρων. 
Ακέφαλος  ών  ό  κώδιξ,  άρχεται  άπδ  τοΰ  δ'  τίτλου.  "Αρχ.  ( άκέφ .) 
...δίοις,  αιών  τδ  συμπαρε  κτεινόμενον  ...τι  χρονικόν 
κίνημα  καί  διάστημα.  Τοΰ  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  περί  θεολογίας 
λόγου,  θεόν,  νοησαι  μέν  χαλεπόν,  φράσαι  δέ  αδύνατον 
ως  τις  τών  παρ’  Ελλησι  θεολόγων  έφιλοσύφισεν,  ούκ 
άτέχνως,  έμοί  δοκεΐν. — “Τίτλο;  ε'.  Περί  θεωνυμίας.” — 
“Τίτλο;  ζ~' .  Περί  της  θείας  δημιουργίας.” — “Τίτλο;  ζ'.  [Διο¬ 
νυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου]  “  Περί  της  θείας  ένανθρω πίσεως.” 
— ·“  Τίτλο;  η' .  Κατά  Εβραίων.” — “  Τίτλο;  θ' .  Κατά  Σίμωνος 
τοΰ  Σαμαρέως,  καί  Μ αρκίωνος  τοΰ  Ποντικού,  καί  τοΰ  Πέρσου 
Μάνεντο;  καί  τών  Μ ανιχαίων.” — “  Τίτλο;  Γ.  Κατά  Σαβελλι- 
ανών.” — “  Τίτλο;  ια' .  Κατά  Άρειανών.” — “  Τίτλο;  ιβ' .  Κατά 
πνευματομάχων.”  Τέλ.  κολ.  (έκ  τοΰ  λόγου  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου  Περί  τοΰ  άγιου  πνεύματος )'  αί  μέν  δη  πρώται 
συζυγίαι  τοιαΰται  καί  ούτως  έχουσαι,  τίνα  δέ,  οϋτέ 
έστιν,  οϋτε  λέγεται-  πονηρόν,  τδ  θειον  ή  σφαίρα 
τετράγωνος·  τδ  παρελθόν  ένέστηκεν  ού  σύνθεσιν  ό 
άνθ  ρωπος'  τίνα  γάρ  εις  τδσοΰτον  ποτέ  έμπληξίας 
άφικόμενον  έγνως,  ώςτέ  τι  τοιοΰτον  τ)  έννοησαι 
τολμησαι,  τ)  άποφήνασθαι... 

Ο  χάρτης,  έφ’  οδ  γέγραπται  ό  κώδιξ,  έστί  παχύς  καί 
κιρρόχρους,  ομοιος  βομβυκίνιρ,  τά  δέ  φύλλα  είσί  πως  περιβε- 
βρωμένα  ΰπδ  τιλφών. 

4402.  282.  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  253). 

Σειρά  ε?5  το  Εΰαγγελιον  καί  τουί  Ψαλμους. 

Συνεπ'ήχθη  δ’  έκ  τών  έργων  Συμεών  μοναχοΰ,  Μακαρίου, 
Μαξίμου,  Θεοδώρητου  Κύρρου,  Γρηγορίου  Νύσση9,  Ευστα¬ 
θίου  Άντιοχεία$,  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου,  Αμβροσίου 
Μεδιολάνων,  Άμφιλοχίου  Ίκονίου,  Φλαβιανοΰ  Άντιοχείαξ, 
Γελασίου  Καισαρεία?,  Σεβηριανοΰ  Γαβάλων,  Θεοδώρου  [τοΰ 
Στουδίτου;  ],  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί  άλλων. 

44°3·  283.  Περγ·  4.  ΧΠ.  σελ.  2. 

1.  Άδηλου  Λογος  ακέφαλος. 

"Αρχ.  (άκέφ.). ..εαυτόν  άντάλλαγ μα  υπέρ  ημών  καί 
έξηγύρασεν  ημάς  της  πλάνης  τών  ειδώλων  καί  εύδά- 
κησεν  άναγεννησαι  ημάς  δι’  ύδατος  καί  πνεύματος. 
Ταΰτα  οΰν  πάντα  άπηρνησάμεθα  καί  άπεξεδυσάμεθα 
τδν  παλαιόν  άνθρωπον.  Τέλ.  αυτό;  γάρ  έστιν  ό  τών 
μετανοούντων  θεός,  ό  πατήρ  καί  ό  υιός  καί  τώ  πνεύμα 
τδ  άγιον  αύτφ  ή  δόξα  καί  τδ  κράτος  εις  τούς  αιώνας 
τών  αιώνων,  άμ·ήν. 

2.  “  Λογος  Αναστασίου  μονάχον  τοΰ  όρου$  Σινά 

Εί;  ττ]ν  παρείςβασιν  τών  νηστειών  καί  εις  τδν  έκτον  Ψαλμόν.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


71 


3·  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου 

α'.  “  Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Έφρα'ιμ  "Επιστολή  πρός 

Ίωάννην  μονάζοντα,  περί  υπομονής  καί  τοΰ  μη  άπατάσθαι 
τοΐ 5  λογισμοί ς  προφάσει  δικαιωμάτων  καί  λέγειν,  δτι  βοσκός 
πορεύομαι ·  καί  περί  σωφροσύνης.” — β' .  “ΤΙερΙ  αρετής  πρός 
νεώτερον  μοναχόν”  Παραινέσεις  δ'. — γ'.  “  Κεφάλαιον  ι' .  Περί 
άρετής  πρόλογος."  Κεφάλαια  ι'. — δ'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγος 
άσκητικός  εις  τό  Π ρύςεχε  σεαυτφ,  κεφάλαια  ιβ' .”  Προηγείται 
πρόλογος. — ε'.  “  Συμβούλια  περί  πνευματικόν  βίου  πρός  Νεό¬ 
φυτον  μοναχόν,  κεφάλαια  ί,γ' .” — ζ~'.  “Περί  όρθοΰ  βίου, 
κεφάλαια  πθ' .” — ζ' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Μακαρισμοί.” — η'.  “  Μακα- 
ρισμοϊ  έτεροι.” — θ' .  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγοι  παραινετικοί  πρός 
μοναχούς.”  Παραινέσεις  μη' . — 1' .  “  Περί  διαφοράς  τοΰ  μονα¬ 
χικού  βίου  υπέρ  των  κοσμικών.” — ια' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Κεφάλαια 
ρ’ .” — ιβ' .  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  τοΰ  τέλειον  είναι  τόν  μοναχόν.” — 
ιγ' .  “  Περί  της  θείας  χάριτος.” — ιδ' .  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί 

γλωσσαλγίας  καί  περί  παθών.” 

Έν  αρχή  δύο  φύλλα,  εν  τέλει  δέ  έν  (Π εργ.  XI),  περιέχοντα 
μέρη  Βίων  αγίων. 

44°4·  284·  Βομβ.  4.  ΧΙΥ. 

[Εΰθυμίου  τοΰ  Ζυγαβηνοΰ]  Δογματική  πανοπλία. 

"Λρχ.  Καί  πάντα  μέν  τά  κατορθώματα  τοΰ  μεγίστου 
καί  θεοκυβερνήτου  βασιλέως  ημών  ’Λλεξίου  περιφανή 
καί  λαμπρά  καί  αξιοθαύμαστα.  Ύέλ.  καί  χαίρουσιν 
όφθ αλμοΐς  καθοράσθαι  καί  έναγλάιζεσθαι  παντί  τφ 
των  πιστών  πληρώματι  παρεσκεύ  ασεν.  "Επονται  έν 
τέλει  Στίχοι  τινές  ιαμβικοί. 

Έν  αρχή  καί  τέλει  άνά  δύο  φύλλα  (Π εργ.  XII)  λατινιστί 
γεγ ραμμένα  έν  οΐς  περιέχονται  α'  “  ΙϊιΙγθ,  βΙ)(Ιοιη8,(ϊ&8  Ιβοίϊο 
ρήπι&.”  "Λρχ.  Εχηυίδϋβ,  παηηάο  βΕίιάΪΕ  ίββίϊνϊ- 
ΐΗ,ίϊδ  Ηοάϊβηιβ  ηονϋαβ  πιπίίίβ  οοοαΙίΕ  βθοπΙϊβ. — 
β'.  “  Ρηνϊΐββΐιπη  αοπιίηί  Βοηϊί&Ιπ  ρ&ρβ  ηοιη  ϋβ  νϊδϊί&Ηοηβ 
καηοΐβ  Μεπθ  Εά  Ε1Ϊ88,1)θί1ι.”  "Λρχ.  Βοηϊί&ίϊιιβ  βρϊβοορπδ 
ΒβΓνηβ  ββΓνοηπη  ϋβϊ  3,ά  ρβτρβίιίΕΐη  τβϊ  ιηβιηοΓΐαιη. 

Έν  φ.  Ια  κάτω  έν  τή  φψ  Έκ  των  Μ  αξίμου  [Μαργουνίου] 
έπισκόπου  Κυθήρων. 

4405·  285.  Περγ.  4.  XI. 

χ.  Μαχίμου  τοΰ  όμολογητοΰ 

α'.  “  Περί  θεολογίας  καί  τής  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ  υίοΰ 
τοΰ  θεοΰ.”  ( άκέφ .) — β' .  “  Περί  αγάπης.” 

Εκατοντάδες  κεφ.  5"  έν  ολψ,  ών  ή  τάξις  των  φύλλων  λίαν 
συγκεχυμένη. 

2.  Νείλον  μοναχοΰ  Πρός  Άγάθι ον  μονάζοντα.” 

4406.  286.  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2.  (φ.  190). 

1  (φ.  I  α).  “  Μακαρίου  ”  Περί  μέτρων  μήκους. 

2  (φ.  I  β).  “  Περί  των  έν  λιθίναις  πλαξι  γραφέντων 
δεκαλόγων.” 

3  (φ.  2  α).  “  Του  άγιου  Ισιδώρου  τοΰ  Πηλουσίου  ” 

α'.  Περί  τής  σημασίας  τών  Ιερατικών  άμφιων. — β'.  Ηθικόν 
απόσπασμα. 

4  (φ.  2  β).  Τΰττος  γράμματος  ένταλτηρίου. 

5  (φ.  3  α)·  Περί  πατριάρχου  σημειώματα. 

6  (φ.  3  β)·  Περί  κύκλων  ήλιου  καί  σελήνης 

καί  εΰρέσεως  τοΰ  Πάσχα. 


7  (Φ·  4  «)·  “  ’  Έκ  τής  ρκδ'  Ιουστινιανού  Νεαρά; 
κατά  δωροδοκούντων  δικαστών.” 

"Επονται  Σημειώματα  έκ  Νομοκάνονος. 

8  (φ.  4  β)·  Αδήλου  Επιστολή  ανεπίγραφος. 

9  (φ.  5  α)·  Περί  γάμου  εξ  αίματος  εβδόμου  βαθμού. 
ίο  (φ.  5  α).  Περί  παραδείσου * 

11  (φ.  5  β)·  “  Αίνιγμα  θειον." 

Καί  Περί  τοΰ  τί  έστι  γυνή. 

12  (φ.  5  β)·  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου 

“  Εκ  τής  θεωρίας  τοΰ  μυστηρίου  τοΰ  έπί  τών  ίερώς  κεκο- 
σμημένων.” 

13  (φ.  6  α).  Χρονικαί  σημειώσεις. 

14  (φ·  6  β').  “  Τά£ις  προκαθεδρίας 

τών  υπό  τών  άποστολικών  θρόνων  Κωνσταντινουπόλεως 
τελούντων  μητροπολιτών  καί  τών  ΰπ’  αυτούς  έπισκόπων.” 

15  (φ·  ΙΟ  β').  “Ερωτήματα  άπερ  έλυσεν  δ  τιμιω- 
τατος  χαρτοφύλαξ  της  του  Θεοΰ 

μεγάλης  άγιας  έκκλησίας  διάκονος  κΰρ  Πέτρος.” 
ΐό  (φ.  II  β).  “  Έκ  τώ  τοΰ  Ήρακλείας  Νικήτα 
Πρόϊ  Κωνσταντίνον  επίσκοπον  αποκρίσεων.” 

17  (φ·  12  α).  Τύποι  επιστολών. 

ΐ8  (φ.  15  α).  “Ύίνες  έτιμήθησαν  ε’ις  μητροπολίτας.” 

19  (φ·  15  β)·  “  Τό  πρός  τόν  άγιον  Σ ίλβεστρον 
πάπαν  'Ρώμης  θέσπισμα  τοΰ  μεγάλου  βασιλέως  καί  ίσαπο- 

στόλου  Κωνσταντίνου.  Παρεξεβλήθη  δε  άπό  τοΰ  η°υ  τίτλου 
τοΰ  γεγονότος  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  κΰρ  Φωτίου.” 

20  (φ.  17  β).  “Κανών  κη  τής  άγιας  οικουμενικής 
τέταρτης  συνόδου.” 

21  (φ.  ΐ8α).  Συνοδικοί  πράξεις  τών  ετών  ςτφε'  καί 

γ^Γ· 

2  2  (φ.  20  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσαμών  “Λύσεις 
έπί  τάίς  άπορίαις  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς 
κΰρ  Μάρκου,  έξενεχθεϊσαι  έπί  τής  πατριαρχείας  τοΰ  άγιωτάτου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  κΰρ  Τεωργίου  τοΰ  μξιφιλίνου.” 

23  (φ·  43  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“  ’Λπό  τών  εις  την  πρός  Έφεσίους  ομιλιών  περικοπής  δέ  Έν 
σώμα  καί  έν  πνεύμα  καθώς  καί  έκλήθητε  έν  μιή  έλπίδι.  Κατά 
τών  σχίσματα  τοιούτων.” 

24  (φ·  44  α)·  Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσαμών  “  Μελε'τη 
χάριν  τών  δύο  οφφικίων  τοΰ  τε  χαρτοφύλακος  καί  τοΰ 

πρωτεκδίκου .” 

25  (φ.  5°  β)·  “  Πίστις  καί  διδασκαλία 

έκτεθεΐσα  παρά  τών  έν  Νίκαια,  τιη'  θεοφόρων  άγιων  πατέρων.” 
20  (φ.  54  β)·  Γρηγορίου  Παλαμά  Έκ  τής  πρός  τόν 
ιερομόναχον  Παύλον  επιστολής. 

2)  (φ.  54  β)·  “Ισιδώρου  τοΰ  μακαριωτάτου  μητρο¬ 
πολίτου  Θεσσαλονίκης  τοΰ  Γλαβά.” 

Πε/4  τής  άρχιερωσύνης  ’ Λνθίμου  Ούγκρο βλαχίας. 

28  (φ.  55  β)·  “Περί  τής  ιερωσΰνης  τοΰ  Εΰγενικοΰ 
αναγνώστου.  Τοΰ  αΰτοΰ.” 

29  (φ·  5 ^  β)·  “  Περί  τοΰ  άγιου  βαπτίσματος 
τό  εις  τόν  Τ αρχανιώτην  πα τριαρχόν.” 

30  (φ.  57  β)·  “  Λυσις  συνοδική 

έπί  τάίς  έρωτήσεσι  άς  προέτεινεν  ό  έπίσκοπος  τοΰ  Σαράη.” 


72 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


31  (φ.  59/®)·  Περί  τοΰ  κανυνος  τοΰ  7 τατριάρχου 
Πολυεύκτον,  δι’  οΰ  έξώθησε  τών  Ιερών  περιβόλων  τη ς  με¬ 
γάλης  εκκλησίας  τόν  βασιλέα  Ύσιμισκήν. 

32  ( φ .  6ΐ  α).  “Περί  τον  νομικού  Πάσχα 

καί  της  περί  την  πανσέληνον  διαφωνίας.  Ματθαίου” 
[Βλαστάρεω$]. 

33  (Φ·  6 2  /δ).  “Περί  της  εαρινής  ισημερίας.” 

34  (Φ·  α)·  “Κριτών  προκατάστασις, 

η  περί  δικαιοσύνης  '  γέγονε  δέ  καί  αυτή,  παρά  τοΰ  τό  βιβλίον 
τοΰτο  συντεταχότος.” 

35  (φ.  66  /?).  “Κατάκρισις  εκτεθείσα  εις  τους  κριτάς 
ύπδ  των  πανευσεβών  βασιλέων  Λε'οντοϊ  καί  Αλεξάνδρου.” 

36  (φ.  67  α).  “Πρόχειρον  νόμων  τό  λεγόμενόν 

η  Έξάβιβλος'  συναθροισθέν  πάντοθεν ,  κατ’  έκλογήν ,  καί  κατ’ 
επιτομήν  οντω  συντεθέν  παρά  τοΰ  πανσεβάστου  σεβαστού  καί 
κριτοΰ  Θεσσαλονίκης  Κωνσταντίνου  τοΰ  Άρμενοττούλου  καί 
νομοφύλακος.” 

Προτάσσεται  “Πίναξ  της  Έξαβίβλου.” 

37  (φ·  102  β).  Ύνποι  επιστολικών  προςφωνησεων. 

38  (φ.  104  α).  “Περί  τοΰ  βαθμόν  τον  γάμον  κνρ 
Ματθαίου”  [Βλαστάρεω$], 

39  (Φ·  120  α).  “  Ύπόμνησις  τον  κονροπαλάτον 

καί  μεγάλου  δρουγγαρίου  της  βίγλης  Ίωάννου  τού  Θρακη- 
ετίον  μετά  την  Νεαρόν  ταύτην  γενομένη  πρδς  τον  αυτόν  βασιλέα 
κυρ  Αλέξιον,  περί  τίνος  αμφιβολίας  επί  ταύτη  άναφυείσης.” 

Αρχ.  Δέσποτά  μου  άγιε '  προσώπων  τινών.  Ε ΰρηται 
έκδεδομένη  τύποις  παρά  Ζαοηαβιαε  νοΝ  Βινοεντηαι,  Νονβΐΐβ,θ 
οοηβίίίαίίοπθβ  ίηιρβΓΒ,ίοηπη  ροδί  Ιιΐδΐΐηϊίΐηυιη  σ.  376  κ.  έ. 

40  ( φ .  124  α)·  “Εις  την  επ'  όλέθρω 
έπισφρήσασαν  -ήδη  τη  τοΰ  Χρίστου  ποίμνη  άθεμιτογαμίαν .” 
"Αρχ.  Καί  ιατρός  ήδίων  εκείνος. 

41  (φ·  I  3 1  α)·  “  Δημητρίου  τοΰ  Χωμάτινου 
Σημείωμα  περί  τοΰ  εί  χρή  τόν  αυτόν  δυσί  διςεξαδέλφαις 

συνάπτεσθαι.” 

42  (φ.  132  β).  “Δι αγνωσις  τον  άγιωτα τον 
πατριάρχου  Αντιόχειας  κΰρ  Θεοδώρου  [τοΰ  Βαλσαμών]  Περί 

τοΰ  αϋτοΰ  ζητήματος.” 

Τέγραπται  μόνον  μέρος  τοΰ  όλου. 

43  (Φ·  134  α)·  “Είδησις  πως  η  τετραγαμία 

τφ  βασιλεΐ  κυρφ  Αέοντι  τετόλμηται  ’  καί  όπως  κατήργηται 
διά  τοΰ  Τόμου  τής  ένώσεως.” 

44  (φ·  134  β)·  “  Εκσεσις  ήτοι  άνάμνησις 

τής  γενομένης  τής  έκκλησίας  ένώσεως,  έπί  Κωνσταντίνου  τοΰ 

Πορφυρογέννητου  καί ' Ρωμανού _ έν  έτει  ι<Γυκηω  ίνδικτιώνος  η' . 

Άναγινώσκεται  έν  τη  μεγάλη  έκκλησίμ  επ’  αμβωνος  κατά  τόν 
Ιούλιον  μήνα.” 

45  (Φ·  137  β)·  Κεφάλαια  εκ  τον  Νομοκανονος  νί~  . 
α'  (φ.  137  β).  “ Εκλογή  τών  Χεαρών,  Α,έοντος  τοΰ  ευσεβούς 

βασιλε'ωϊ.” — β'  (φ.  138α).  “Περί  τοΰ  διατίθεσθαι  τόν  μονά- 
σαντα  εις  τά  έπικτηθέντα.” — γ'  (φ.  138  α).  “  Περί  τοΰ  μονάζειν 
δεκαετή  παίδα.” — δ'  (φ.  138  β).  “Περί  κληρικοΰ  τοΰ  μή 
γίνεσθαι  αϋθις  λαϊκόν.”  'Έπονται  καί  άλλα  κεφάλαια  περί 
μοναχών,  μεθ’  ά  (φ.  139  α)  “Περί  τοΰ  άπαιτεΐσθαι  τό  γαμικόν 
πρύςτιμον.”—(φ.  139  α).  “Περί  συμφώνου  πατρώου"  τοΰ  έπίσης 
κληρονομεΐν  τους  παίδας.”· — (φ.  139/3).  “Περί  τοΰ  μή  λαμβάνειν 
τόν  άνδρα  ώςπερ  την  γυναίκα  ύπύβολον  περί  γυναικός  καί 


άνδρύ ς.” — (φ.  140  α).  “  Περί  τοΰ  φυλάττεσθαι  την  επαγγελίαν 

τής  προικός,  ή  έκ  πατρώας  ή  έκ  μητρώας  περιουσίας.” — ...  νζ~' 
“Περί  τοΰ  μή  γίνεσθαι  μνηστείαν  ένδον  τών  έπτά  ετών.” 

46  (φ.  150  α).  “Περί  της  εν  όλοις  ζ'  βιβλίοις 
πάσης  νομοθεσίας  π  επ ραγ ματευ μένης  αϋτφ  παραλλήλου  συνα¬ 
γωγής  καί  συντάξεως.” 

47  (φ.  15°  β)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  τον  την  γυναίκα 
άπογραφήν  ποιεϊσθαι  τής  τε  οικείας  προικός  καί  τής  πρό 

γάμου  δωρεάς.” 

48  (φ.  151  α).  “Νεαρά  τοΰ  βασιλέως  κνρ  Μανουήλ 
τοΰ  Κομνηνοΰ  περιέχονσα  πολλών  αμφιβολιών  λύσεις.” 

Εΰρηται  έκδεδομένη  παρά  Ζαοηαβιαε  νΟΝ  Βινοεντηαι, 
Νονβΐΐαβ  οοιΐδίΗαίίοηβδ  ίιηρβΤΒίοπιιη  ροδί,  άιΐδΐϊηϊθ,ηιιιη  σ. 
460  κ.  ά 

49  (Φ·  155  β)·  “'Ετερα  Νεαρά  τοΰ  άοιδημον 
βασιλέως  κΰρ  Μανουήλ  τοΰ  Κομνηνοΰ.” 

’Άρχ.  Παρά  πολλών  όχληθ εΐσα. 

Ζαοηαβιαε  νοΝ  Βινοεντηαι.  Έν0’  άν.  σ.  498  κ.  έ. 

50  (φ.  156  β).  [Τοΰ  αύτοΰ]  “Χρυσόβονλλον  α7το- 
τεθέν 

έν  τοΐς  σεκρέτοις  έχων  οΰτως'  Μηνί  Αϋγούστιρ  ιδ71,  ήμέρμ  ζ 
ίνδικτιώνος  ζ'  κατεστρώθη  χρυσόβουλλον  έχων  οΰτως'  Αδικίαν 
έμίσησα  καί  έβδελυξάμην ...” 

Ζαοηαβιαε  νοΝ  Βινοεντηαι,  “Ενθ’  άν.  σ.  455  κ.  έ. 

51  (φ.  157  α)·  “Χρνσοβονλλον  τον  βασιλέως 

κΰρ  Νικηφόρου  τοΰ  Βοτανειάτου,  έν  τή  τοΰ  θεοΰ  μεγάλη 
έκκλησίμ  άποτεθέν,  περί  τε  τοΰ  μή  έσωθεν  τών  λ'  ήμερων 
γίνεσθαι  σωματικήν  ποινήν,  καί  περί  τοΰ  τούς  ύπηρετοΰντας 
τοίς  βασιλεΰσι  ή  τοίς  συγγενέσιν  αυτών  μετά  τοΰ  αυτούς  τής 
βασιλείας  έκστήναι,  μή  έκπίπτειν  τών  διαφερόντων  αυτοί 5  καί 
δημοσιεύεσθαι  ταΰτα  άνευ  αιτίας  εύλόγου  ή  έννύμου  τινύς '  καί 
περί  τοΰ  καθ’  έκαστον  τετράμηνου  τόν  κατά  τήν  ημέραν  πα¬ 
τριάρχην  υπέρ  τών  έξορίστων  μι μνήσκειν.” 

"Αρχ.  "Ωπλισε  καί  μελίττας  ή  φύσις  κέντριρ. 
Ζαοηαβιαε  νοΝ  Βινοεντηαι,  Έν0’  άν.  σ.  331  κ.  έ. 

52  (φ.  ΐ6ΐ  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Τι  εστιν 
ανάθεμα. 

53  (Φ·  1 6 τ  β).  “"Ορκος  ον  νπέχονσιν  οι  τάς  άρχάς 
λαμ  βάνοντες.” 

54  (Φ·  162  β).  Έκ  τοΰ  Νο/χοκανονόξ  τινα. 

55  (Φ·  164  β)·  “Των  περί  πολίτικων  σωματίων 
διατάξεων  τοΰ  βασιλε'ω$  κΰρ  Λε'οντο$,  πρώτη  περί  τα- 

βουλλαρίων.” 

Ίδ.  άνΐ,Εδ  Νιοοεε  Αέοντος  τοΰ  σοφού  Τό  έπαρχικόν  βιβλίον. 
Οβπβνβ,  1893.  σ.  13  κ.  έ. 

56  (φ.  165  β).  “Τών  επτά  σοφών  τά  απο¬ 

φθέγματα .” 

57  (Φ·  ΐ65/3).  “Τοΰ  Χρυσοστόμου  Εκ  της  Ερμη¬ 
νείας  των  Πράξεων.’ 

58  (φ.  165  β)·  “Τά  τής  μεγάλης  έκκλησίας  όφφίκια.” 

59  (Φ·  ΐ66  β).  “Ή  γενομένη  έκθεσις  των  υπο¬ 
κείμενων 

τή  βασιλίδι  τής  Κωνσταντινουπόλεως  μητροπόλεων '  έπί  τής 
βασιλείας  τοΰ  άοιδήμου  βασιλέως  κΰρ  Ανδρονίκου  τοΰ  β8  τών 

Παλαιολόγων.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


73 


6ο  (φ.  ι68α).  “  Αί  άρχιεπισκοπαί  ττλ-ην  ών  έτι- 
μηθησαν  εις  μητροπόλεις.  ” 

6ι  ( φ .  169  α).  “  Βασιλείς  Ιουδαίων.” 

02  (φ.  169  β).  “  Βασιλείς  τών  Άσυρίων.” 

6 3  (Φ·  Ο0  α).  “  Βασιλείς  των  Ελλήνων.” 

64  (φ.  170  α)·  “  Βασιλείς  "Ρωμαίων.” 

65  (φ.  I  7  1  α)·  “Χριστιανών  Βασιλείς.” 

66  (φ.  173  α)·  “Πατριάρχαι  Κωνσταντινουπόλεως.” 

67  (φ.  176  α).  “  Νεαρά  τοΰ  άγιωτατου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  κΰρ  Αθανασίου  και  των 

έν  αυτή  γεγραμμένων  αρχιερέων  τη 5  ίεράς  συνόδου  αΰτοΰ.” 

68  (φ.  177  α)·  “  Μοσχίωνος  Ύποθήκαι.” 

69  (φ.  179  α)·  “Εις  το  Επτάκις  της  ημέρας  ήνεσά 
σε.” 

70  (φ.  179  α)·  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

Άρχ.  Οϋκουν  χρή  παρορασθ  αι. 

71  (φ.  79  β).  “  Τοΰ  άγιωτατου  ττατριαρχον 
Αντιόχεια ς  [Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσαμών]  Επιστολή  χάριν  των 

όφειλουσών  τελεΐσθαι  πέντε  νηστειών.” 

72  ( φ .  183  β·)·  “Περί  των  άναξίως 

καί  των  τταρ’  αιρετικών  την  χειροτονίαν  δεξαμενών.” 

73  ( Φ·  185  α).  “  Τροποι  τής  του  Θεού  πρόνοιας.” 

74  ( Φ·  ι85  Ζ5)·  Πψι  τον  οτι  “  Όκτώ  εΐσιν  οί  δαί¬ 
μων  ιώδεις  λογ ισμοί.” 

75  (φ·  185/8).  “"Ορκος  δν  υπεχονσιν  οι  Εβραίοι, 
6ταν  δεήσει  όμύσαι  τις  αυτών  ττρό ς  Χριστιανόν.” 

76  (φ.  ΐ86  α).  “  Εκ  των  διατάξεων  των  αγίων 
Αποστόλων.” 

77  (φ·  187  α).  “  Ή  τής  ΰπεραγίας  ©εοτοκου 
γενεαλογία  έστϊν  αΰτη.  ” 

78  (φ.  187  α).  “Πρά^ις  συνοδική 

δι’  ής  καθηρέθησαν  οί  μη  παρουσία,  καί  συμψηφισμφ  των 
ένδημούντων  μητροπολιτών  τή  βασιλίδι  τών  πόλεων,  χειροτονη- 
θέντει  αρχιερείς.” 

Ο  κώδιξ  έμελετήθ η  ύπό  ’  Ιωσήφ  τοΰ  έκ  Σινώπης. 

4407.  287.  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  186). 

1  (φ.  I  α).  Νομ,οκάνων. 

Κε<ρ.  0π',  ών  α'  “Περί  κριτοΰ  τοΰ  είναι  εις  πάντας  συμ¬ 
παθής.”. ,.φπ'  “ Γράμμα  δπερ  γράφουσιν  οί  αρχιερείς  περί 
ίξητείας  αιχμαλώτου.” 

Προηγούνται  α'.  Προςφώνησις  “  Τω  εις  πάσαν  την  οικου¬ 
μένην  εύρισκομένφ  φίλοχρίστψ  λαφ  ίερωμένω  τε  και  λαϊκφ  έν 
Κ υρίιρ  χαίρειν  αεί.” — 

β' .  “Πίναξ  σύν  θεω  τών  ώδε  κεφαλαίων, 
όπως  τό  ξητούμενον  εύρεΐν  ταχέως.” 

Έν  φ.  176  α"  Ε γράφη  παρά  Ιγνατίου  μονάχου  τοΰ 
έξ  "Ανδρου. ,.ε’ίληφε  τέλος  τό  παρόν  έν  μηνί  Ίουλίιρ 
κτβ,  α,χι'  κατά  τό  σωτήριον  (  =  1610). 

2  (φ.  176  β).  “  Οί  αυτοκράτορες  βασιλείς 
καί  αυτεξούσιοι  όλης  της  οικουμένης.” 

Κατάλογοί  τών  κατα  τόν  χνιΐ  αιώνα  ήγεμονευόντων. 

3  (φ.  Ι?6  β).  “  Αί  υποκείμενα ι  έπαρχίαι 
τής  Σερβίας  τφ'Τπεκίου  άρχιεπισκόπιρ.” 


4  (φ.  Ι?6  β).  “  Αί  αντίκρυ  τοΰ  Δονναβι  έπαρχίαι.” 
Έν  τέλεΐ'  Αδται  είσίν  αί  έπαρχίαι  τής  Σερβίας, 

Βουλγαρίας. 

5  (φ.  ι76  β).  “  [Ί]δοΰ  καί  αί  έπαρχίαι 
αί  υποκείμενα ι  τω  Αχρειδών  άρχιεπισκόπιρ.” 

"Έπονται  φύλλα  άγραφα. 

6  (φ.  183  α).  Πίνακες  τών  κύκλων  ήλιον 

καί  τών  κινητών  εορτών  καί  ερμηνεία  περί  εύρέσεως  αυτών. 

4408.  2  88.  Χαρτ.  4.  XVI.  (φ.  229). 

ι  (φ.  I  α).  “  Σύνταγμα  κατα  στοιχείου 
τών  έμπεριειλ ημένων  άπασών  υποθέσεων  τοΐς  ίεροϊς  καί  θείοις 
κανόσι'  πονηθέν  τε  άμα  καί  σνντεθεν,  τφ  έν  ίερομονάχοις  κυρφ 

Ματθαίο»”  [Βλαστάρει]. 

2  (φ.  204  α)·  “Τά  τής  μεγάλης  εκκλησίας  όφφίκια.” 

3  (φ·  205  α).  “  Έκ  τοΰ  Κανονικού  τοΰ  άγιου  Ίωάννου 
τοΰ  Νιστευτοΰ.” 

4  (φ.  209  α)·  “  Τοΰ  εν  άγίοις  Νικηφόρου 
Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Όμολογητοΰ  Κεφάλαια  έκ  τών 

Εκκλησιαστικών  αύτοΰ  συντάξεων  καί  τών  σύν  αύτφ  άγιων 
πατέρων." 

5  (φ.  210  α).  “Εκ  τών  αποκρίσεων  Ίωάννου 

τοΰ  ίερωτάτου  επισκόπου  Κίτρους  Πρός  τόν  ίερώτατον  επί¬ 
σκοπον  Αυρραχίου  τόν  Καβάσιλαν.” 

6  (φ.  214α).  “Τών  τής  εκκλησίας  αρχόντων 
ώί  ή  παλαιά  έχει  παράδοσις.”  Κατάλογοί. 

7  (φ.  215  α)·  “Ή  γεγοννΐα  υποτύπωσες 

παρά  τοΰ  βασιλέως  Λέοντος  τοΰ  σοφοΰ  "Οπωί  έχουσι  ταξεως 
οί  θρόνοι  τών  εκκλησιών  τών  υποκειμένων  τφ  πατριάρχει  Κων¬ 
σταντινουπόλεως.” 

8  (φ.  219/8).  “Τοΰ  μακαριωτάτου  και  θεοφόρου 
πατρός  ημών  τοΰ  άγιωτατου  μητροπολίτου  Εφέσου  κΰρ 

Μάρκου  τοΰ  Εϋγενικοΰ  Εξήγησες  τής  εκκλησιαστικής  ακο¬ 
λουθίας.” 

44°9·  289·  Χαρτ.  φύλλ.  XVII.  (φ.  282). 

“  Εξήγησες  των  θείων  κανόνων 
τών  άγιων  καί  σεπτών  Αποστόλων  καί  τών  οικουμενικών 
συνόδων,  άλλα  μην  καί  τών  τοπικών,  ήτοι  μερικών  καί  τών 
λοιπών  άγιων  πατέρων,  πονηθεΐσα  παρά  Ίωάννου  μοναχού  τοΰ 
Ζωναρά  τφ  γεγονότι  μεγάλιρ  δρουγκαρίψ  τής  Βίγλας  καί 
πρωτοασηκρήτης.” 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων.  Έν  τέλει'  Τό 
παρόν  βιβλίον  έγράφη  διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  έλαχίστον 
τών  ιερέων  Τγίνου  καί  οικονόμου  τής  άγιωτάτης 
αρχιεπισκοπής  Πωγωϊαννηί.  έν  έτει  ,ξρκωξ  μηνί 
Όκτωμβρίω  λ“'  (  =  1618). 

4410.  290.  Χαρτ.  φύλλ.  XV.  (φ.  401). 

1  (φ.  14α)·  “Σύνταγμα  κατα  στοιχείου 

τών  έπαριειλημμένων  άπασών  υποθέσεων  τοΐς  ίεροϊς  καί  θείοις 
κανόσι  πονηθέν  τε  άμα  καί  συντεθέν  τφ  έν  ίερομονάχοις  κΰρ 

Ματθαίο»  ”  [Βλαστάρει]. 

Προτάσσεται  ( φ .  5  α — 14  α)  Πίναξ  τών  περιεχομένων  ( άκέφ .). 

2  (φ.  223  β)·  “Έκ  τοΰ  Κανονικού  τοΰ  άγιου  Ίωάννου 
τοΰ  Νηστευτοΰ.” 


Η.  II. 


10 


74 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  (φ.  220  β).  Νικήτα 'Ηρακλείας  “  '  Αποκρίσεις 
Πρόϊ  τινα  Κωνσταντίνον  επίσκοπον  περί  ών  ήρωτήθη .” 

4  (φ.  227α)·  “Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως 

τοΰ  'Ομολογητοΰ  Κανόνε5  εκ  τής  έκκλησιαστικής  αύτοΰ 
συντάξεως  καί  των  σύν  αύτφ  άγιων  πατέρων .” 

5  (φ.  2  28  /3).  “Εκ  τών  αποκρίσεων  Ίωάννου 

το ΰ  Ιερωτάτου  επισκόπου  Κίτρους  Πρόί  τόν  ίερώτατον  επί¬ 
σκοπον  Δυρραχίου  τον  Κ αβάσιλαν." 

6  (φ.  235  “)·  “  Ερωτήσεις  τον  άγιωτατου 
πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς  κυροΰ  Μάρκου  καί  Αποκρίσεις 

επ'  αύταΐς  τοΰ  άγιωτατου  πατριάρχου  Αντιόχειας  κυροΰ  Θεο¬ 
δώρου  ”  [τοΰ  Βαλσαμών]. 

7  (φ.  254 α)·  “Φωτίου  τον  άγιωτατου 

πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Συναγωγαί  καί  αποδείξεις 
άκριβεΐς  συνειλεγμέναι  (κ  τε  συνοδικών  καί  ιστορικών  γραφών 
περί  επισκόπων  καί  μητροπολιτών  καί  λοιπών  ετέρων  αναγκαίων 
εκκλησιαστικών  ζητημάτων." 

8  (φ.  201  β).  “Ή  γενομένη  έκθεσις 

τών  υποκειμένων  τη  βασιλίδι  Κ ωνσταντινουπόλει  μητροπό¬ 
λεων  επί  της  βασιλείας  τοΰ  άοιδήμον  βασιλέως  κυροΰ  Ανδρονίκου 
τοΰ  δευτέρου  τών  Παλαιολόγων.” 

9  (φ.  263  α).  “  Τά£ις  προκαθεδρίας 

τών  ύπό  τον  άποστολικόν  θρόνον  Κωνσταντινουπόλεως  τε- 
λούντων  μητροπολιτών  καί  τών  ύπ'  αύτούς  έπισκόπων.” 

ΙΟ  (φ.  2 66  α).  “  Τά  7575  μεγάλης  εκκλησίας 

οφφίκια.” 

1 1  (φ.  206  β).  “  Τά  τον  παλατιού  οφφίκια.” 

12  (φ.  206/3).  “  Αέξεων  ρωμαϊκών  συναγωγή  κατά 
άλφάβητον.” 

’Άρχ.  “Αναλλίων  λεγάτων  αίτησίων.  ’Άκτος  πράξις. 
Τόλ.  Φλοΰμεν  ποταμός.  Φόρτε  κλεψιά.  Αρχή  ω.  ό 
μάλα  φίδε  ώϊ  από  κακής  πίστεως. 

13  (φ·  270  α).  “  Ποΐαι  άρετα'ι  προ  πάντων 
τοΐς  άρχουσιν  άρμόζουσιν.  ’ 

14  (φ·  270α).  “Περί  κριτηρίων  βασιλικών 
καί  πατριαρχικών  καί  έπαρχικών  καί  αρχοντικών.” 

15  (φ·  272  α).  “ Ιουστινιανού  Νόριοι  Γεωργικοί.” 

ΐ6  (φ.  276  α).  “  Μηνί  Φ εβρουαρίω  ίνδ.  έτους 

ζ~*χξζ*  περί  μεταθέσεως." 

1~]  (φ.  278  α).  “  Επίτομη  τών  θείων  και  ιερών 
κανόνων.  Γόγονε  καί  αυτή  παρά  τοΰ  αύτοΰ  πανσεβ άστου 
νομοφύλακος  καί  κριτοΰ  Θεσσαλονίκης  κυροΰ  Κωνσταντίνου  τοΰ 
Άρμενοπούλου.” 

ΐδ  (φ.  306  β).  “  Έρωτη/χατα  απερ  ελυσεν 
ό  τιμιώτατος  χαρτοφυλαξ  κύρης  Πε'τρος  καί  διάκονος  της 
τοΰ  θεοΰ  μεγάλης  έκκλησί ας." 

19  (φ·  3°7  β).  “  Τιμοθε'ου  Αλεξάνδρειάς 
Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις  έκ  τών  απόρων  διηγήσεων.” 

20  (φ.  3°8  /3).  “  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου 
Περί  αναγκαίων  έρωτημάτων .” 

21  (φ.  310  (3).  “"Ετερα  κεφάλαια  προτεθεντα  παρα 
τίνος  ίερέως." 

22  (φ.  31  2  α).  “  Περί  τον  μη  γίνεσθαι  γάμον 
εβδόμου  βαθμοΰ  έξ  αϊματος.” 

2 3  ( Φ·  3Τ4  α )·  “Το  γεγονός  σημείωμα 


παρά  τοΰ  βασιλέως  Ίσαακίου  τοΰ  Άγγε'λου  εις  τό  άπο- 
κείρεσθαι  τάς  τών  υποψηφίων  έπισκόπων  γαμετάς." 

24  (φ·  3τ4  β)·  “  Περί  τίνος  άρμοσαμένου 

τω  ίδίιρ  υίφ  προς  γάμον  θυγατέρα  τινά  ύπεξουσίαν  παρά 
γνώμην  πατρός  αυτής ·  πατριαρχικόν.” 

2 5  (Φ·  3 1 7  α)·  “Ερωτήσεις  μοναχών  Αγιορειτών 
πρός  τόν  άγιώτατον  πατριάρχην  Νικόλαον.” 

2  6  (φ.  319  α)·  “  Επιστολή  τον  όσιον  πατρός  ημώ>ν 
Θεοδώρου  τοΰ  όμολογητοΰ  καί  ηγουμένου  τών  Στουδίων 
πρός  Ναυκράτιον  μοναχόν." 

27  (Φ·  325  α).  “  Επιστολή  τοΰ  άγιωτατου 
πατριάρχου  Αντιόχειας  κΰρ  Θεοδώρου  τού  Βαλσαμών  πρός 

μοναχούς  άσκοΰντας  έν  τφ  Όλύμπφ  δρει  χάριν  τών  όφειλουσών 
τελεΐσθαι  νηστειών .” 

28  (φ.  33 1  β)·  “  Διάγνωσις  τοΰ  άγιωτατου 
πατριάρχου  Αντιόχειας  κυροΰ  Θεοδώρου  [τοΰ  Βαλσαμών] 

χάριν  τοΰ  λαληθέντος  συνοδικώς  ζητήματος  περί  τοΰ  εΐ  χρή  τόν 
αυτόν  καί  ένα  δυσί  δισσεξαδέλφαις  συνάπτεσθαι .” 

29  (φ·  33^  α)·  “ ’Α πόκρισις  και  μελέτη 

τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου  κΰρ  ' Αντιόχειας  κΰρ  Θεοδώρου 
[τοΰ  Βαλσαμών]  χάριν  τών  πατριαρχικών  προνομίων .” 

30  (φ.  342  β)·  [Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσαμών]  “Μελετη 
χάριν  τής  εις  τους  θείους  ναούς  τών  μοναστηρίων  γενομένης 

μετακλήσεως  διά  σημάντρων  τριών." 

31  (φ·  343  β)·  “Τοΰ  άγιώτατον  πατριάρχου 
Αντιόχειας  κυροΰ  Θεοδώρου  [τοΰ  Βαλσαμών]  Επιστολή 

πρός  τόν  όσιώτατον  καθηγητήν  τών  κατά  τό  ΪΙαπίκιον  μονα¬ 
στηρίων  μοναχόν  κΰρ  Θεοδόσιον  χάριν  τών  ρασοφόρων  μοναχών." 

32  (Φ·  35°  α)·  “  Τοΰ  αύτοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 
Τιρ  ίερωτάτω  μητροπολίτη  Φ ιλιππουπόλεως  καί  ύπερτίμιρ  περί 

τοΰ  μη  άναγινώσκειν  βιβλία  μαθηματικά." 

33  (φ.  354 α)·  “Τοΰ  σοφωτάτον  κΰρ  Μιχαήλ  τοΰ 
Φελλού  Έρωτοαποκρίσεις.” 

34  (Φ·  356  β)·  “ι'Α  τόν  αρχιερέα 

έξ  ανάγκης  επίστασθαι  καί  τούς  άλλους  διδάσκειν ." 

35  (Φ·  3^τ  β)·  “  Από  της  κατηχησεως 

τής  εκατοστής  ενενηκοστής  πέμπτης  τοΰ  άγιου  Θεοδώρου  τοΰ 
Στουδίτου.” 

36  (φ.  361  β).  “  Άπο  της  σμζ Ί5  κατηχησεως 
τοΰ  αύτοΰ  Περί  άφορισμοΰ.” 

37  (Φ·  3^2  α)·  “  Πκ  τ°ό  βί°ν  τοΰ  άγιωτάτου 
πατριάρχου  Αντιόχειας  τοΰ  Μ ανασσή  περί  άφορισμοΰ." 

38  (φ.  362  β)·  “Σύνοδος  οικουμενική  τρίτη  εν 
Έφεσω  κατά  Νεστορίου.” 

39  (φ·  3^6  β).  “  Σύνοδος  οικουμενική  τετάρτη  εν 

Χαλκηδόν  ι.” 

40  (φ.  369  α)·  “  Ορος  της  άγιας  οικουμενικής 

τετάρτης  συνόδου." 

41  (φ·  37 1  α)·  “  Οτι  οντε  τώ  Ρώμης 

ούτέ  τινι  τών  απάντων  έπισκόπων  δόδοται  δεσμεϊν  καί  λύειν 
παρά  τό  δέον  καί  τούς  κανόνας.” 

42  (φ.  374  α)·  “Περί  της  συγγένειας  τών  βαθμών 
έκ  τρίτου  βιβλίου  τών  Ινστιτούτων .” 

43  (Φ·  37&  α)·  “'Εκ  τοΰ  βιβλίου  της  Πείρας 

ότι  δυνατόν  καί  έπί  τών  άγχιστευσάντων  βαθμούς  λέγεσθαι .” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡίΙΝ 


75 


44  (Φ·  379“)·  “Έκ  τοΰ  Κανονικοί)  τον  άγιου 
Ίωάννου  τον  Νηστευτοΰ  ήμειψε  ταυτί  πρό;  σύνοψιν 

Ματθαίος  ”  [Βλάσταρις]. 

45  {Φ·  3^5  β)·  Νικήτα  Ήρακλείας  “  ’  Αποκρίσεις 
πρό;  τινα  Κωνσταντίνον  επίσκοπον  περί  ών  ήρωτήθη  αποριών.” 

46  (φ.  386  α).  “  Τοΰ  εν  άγίοις  Νικηφόρου 
Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  'Ομολογητοΰ  Κανόνε;  έκ  των 

Εκκλησιαστικών  αύτοΰ  συντάξεων  και  των  συν  αύτφ  άγιων 
πατέρων.” 

47  (Φ·  388  α).  “  Τοΰ  αγίου  Αθανασίου  Κανόνες.” 

48  ( φ .  389  α).  “  Αναστασίου  μονάχου  τοΰ  άγιον 
βρους  Σινά  άπό  διδασκαλίαι  ψυχωφελείς.” 

49  (Φ·  39 1  α)·  Τύποι  εκκλησιαστικών  διορισμών. 

50  (φ.  392  β )■  Χρονικόν  βραχν. 

Άρχ.+  Τοΰ  ,Γ^γ'  ήλθον  άπο  την  Βενετίαν  μηνι 
Άπριλλίφ  ιζ'  έγένετο  καί  η  μάχη  ή  μεγάλη.  Τέλ.  + 
Άλώθη  ή  πατρίς  πάντων  η  νέα  'Ρώμη  ή  περιφανής 
Κωνσταντινούπολις  έν  μηνι  Μαΐιρ  κθ’  ήμέρμ  γ'  τοΰ 
έτους  ξ"  ξα'  έπί  της  βασιλείας  Κωνσταντίνου  τοΰ 
Τίαλαιολόγου. 

51  (φ.  393  α)·  Πίνακες  των  εωθινών  ευαγγελίων 
και  της  άναγνώσεως  των  ευαγγελίων. 

52  (φ.  4°°  α)·  “Κύκλοι  τοΰ  ηλίον.” 

53  (Φ·  401  α)·  Ευχή  επί  συγχωρήσει  μονάχης 
μετάστασης. 

Έν  φ.  1  β.  Σημείωμα  των  άφιε ρωθ έντων  έν  ταύτη 
τη  θεοφρουρήτφ  μητροπόλει  Μεσημβρίας  τά  τε  εύρε- 
θέντα  έν  τφ  καιρω  τοΰ  πρώην  κΰρ  Ιγνατίου  άρχιε- 
ρέως  καί  ό'σα  συνάζονται  τά  νυν  άρχιερατεύοντος 
κυρίου  Χριστοφόρου  καί  έγ  ράφησαν  παρόντων  των 
τιμι  ωτάτων  κληρικών  της  μητροπόλεως.  +  Έν  έτη 
,ζρβ’  μηνι  Σεπτεβ ρίιρ  ίνδικτιώνος  ζ' ,  άπό  δέ  Χρίστου 
γεννήσεως  μ  φί,δ'  ήλθε  νέος  άρχιερεύ  ς  της  αύτής 
μητροπόλεως  ό  πανί ερώτατος  κύριος  Χριστόφορος  καί 
εύρέθησαν  ευαγγέλια  τέσσαρα  τά  δύο  έγ  κοσμημένα 
καί  έν  βεβράϊνον  έχων  διαφόρους  Ιστορίας  ΰπερ 
άφιερώθη  παρά  τοΰ  εύγενεστάτου  άρχοντος  κΰρ 

Μανουήλ  Κα ντακουζηνοΰ  καί  έν  στάμπινον . — Έν 

φ.  2  α.  “  Τά  ό'σα  σκεύη  άφιερώθησαν  έν  τφ  καιρω  τοΰ  πανιε- 
ρωτάτου  μητροπολίτου  της  αύτής  άγιωτάτης  μητροπόλεως  Με¬ 
σημβρία;  κυρίου  Χριστοφόρου." 

Άπό  φ.  374  α.  κ.  έ.  ό  κώδιξ  έγράφη  υπό  Άλλης  χειρός  τοΰ 
αύτοΰ  αίώνος.  Τά  δ’  έν  φ.  1  β  καί  2  α  σημειώματα  είσι  μετα¬ 
γενέστερα  της  γραφής  τοΰ  κωδικός. 

4411·  291·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  509). 

I  (φ.  I  α).  Θεοκλήτου  τοΰ  Βυζαντίου  Νοαοκανων. 
Επιγράφεται  (φ.  Ια)  “Ν ομοκάνονον  πλονσιώτατον  καί 
ακριβέστατου  εις  απλήν  γλώσσαν  -ήδη  μεταφρασθέν  προς  την 
των  άναγινωσκόντων  ωφέλειαν.”  Προτάσσεται  δέ  (φ.  2  α) 
“Πρό;  τούς  άνα γινώσκοντας”  Πρόλογο;,  οδ  έν  τέλει'  Έν  τιρ 
άγιωνύμψ  δρει  τοΰ  ’Άθωνος  κατά  την  ίεράν  τοΰ 
Κα  υσοκαλυβίου  Σκήτην.  Έν  έτει  σωτηρίιρ  μψξζ' 
μηνι  Μ αρτίιρ'  'Ο  ίν  μοναχοΐς  ελάχιστος  Θεόκλητος  ό 
Βυζάντιος. — Έν  φ.  6β — 31  β  “  Πίνα£  ακριβής  τοΰ  παρόντος 
βιβλίου,”  εις  όν  'έπονται  τά  έν  τιρ  πίνακι  καλούμενα  ΙΙρολεγόμενα, 
φέροντα  την  έπιγραφήν  τήνδε  (φ.  32  α).  “Διάγνωσι;  περί  τοΰ 


πώς  καί  πότε,  έπί  τίνων  τε  καί  κατά  τίνων  συνεκροτήθησαν 
αί  άγιαι  οικουμενικοί  τε  καί  τοπικαί  σύνοδοι,  καί  τις  αύτών 
τίνος  προγενεστέρα,  καί  όπύσους  οϊ  τε  θείοι  Απόστολοι,  έκάστη 
τε  τούτων,  καί  οί  κατά  μέρος  άγιοι  πατέρες  κανόνας  συνέθεντο  · 
προς  δέ  καί  περί  των  πολιτικών  νόμων.  Έκ  των  τοΰ  Ματθαίου 
Βλαστάρεως,  Βαλσαμών  καί  Ζωναρά.”  'Ο  δέ  Νομοκάνων 
αυτός  άρχεται  έν  φ.  45  α.  “  Αρχή  συν  θεω  άγίιρ  τοΰ  Χομο- 
κανόνου.”  ’Άρχ.  “Περί  αρχιερέων  Ποιοι  κατά  κανόνας  είναι 
Άξιοι  άρχιερωσύνης.” 

2  (φ.  298  α).  “  Ά/οχή  συν  ®εω  και  των  κατά  αλφά¬ 
βητου, 

έν  οΐς  περιέχονται  όσα  εις  λαϊκούς  άνήκουσι,  καί  Άλλα  τινά 
εις  πάντας  αναγκαία.” 

’Άρχ.  “  Αρχή  τοΰ  Α  στοιχείου.  Περί  άντιδώρου.”  Τέλ. 
“  Αρχή  τοΰ  Ω  στοιχείου.  Ωράρια  ποΐοι  πρέπει  νά  φορούν.” 

3  (φ.  494  β)·  “  Οί  περιττοί  Κανόνες.” 

’Άρχ.  Τή;  έν  τή  αγία.  Σοφία,  συνόδου.  Κανών  α' . 
"Ωρισεν  ή  άγια  καί  οικουμενική  αυτή  σύνοδος. 

4  (φ-  49 &  β)·  “"Οτι  οί  Ιερείς  νά  μη  μεταλαμβάνουν 
κανένα  άπό  τάς  μερίδας.  Σεβαστού  Τραιτεζουντίου  τοΰ 

Κυμινήτου  Εί;  τό  περί  των  τριών  διαφορών  βιβλίον,  φύλ.  28.” 

5  (φ.  499  β)·  “  Πινα|  έτερος  των  κανόνων, 

μέ  τόν  όποιον  ευκόλως  ό  καθείς  ήμπορεΐ  νά  εΰρίσκη  όποιον 
κανόνα  ζητεί  εις  ποιον  φύλλον  είναι.” 

6  (φ.  5°9  α)·  “  'Η  ποσότης  όλων  των  κανόνων  της 
εκκλησίας.” 

Έν  τελεί"  Έγράφη  αυτή  ή  πανίερος  βίβλος  έν  τη 
κατά  τό  "Αγιον  "Ορος  ιερή,  τοΰ  Κ αυσοκαλυβίου  Σκήτη, 
έτει  μέν  αψογ',  μηνι  δέ  Ίουνίω  (  =  1773). 

4412.  292.  Βομβ.  4.  XIII.  (φ.  449). 

I.  Φωτίου  Σύνταγμα  κανόνων. 

Ή  τάξις  των  φύλλων  συγκεχυμένη.  'Η  άρχή  εϋρηται  έν 
φ.  12α. — Έν  φ.  2α“Πίνα£  τοΰ  πρώτου  βιβλίου  τοΰ  νομο- 
κανόνου.”  Τό  φ.  3  α  αρχ.  (άκέφ.)...χειροτονεΐσθαι  έπι- 
σκόπου  ή  πρεσβυτέρου  ή  διακόνου  ή  άλλου  κληρικού. 

Έν  τιρ  αύτφ  φύλλφ  κατωτέρω·  “Περί  τοΰ  χρόνου  ου  έντός 
δεΐ  τούς  έπισ κόπους  χειροτονεΐσθαι ·  Κεφ.  θ’.” 

2  (φ.  362  α).  Πέτρου  Αλεξάνδρειάς 

“Κανών  . μετάνοιας  αύτοΰ.” 

Τά  λοιπά  τής  επιγραφής  άμυδρά. 

3  (φ.  369  α)·  “  Επιστολή  κανονική  τον  άγιου 
Γρηγορίου  έπισκόπου  Νεοκαισαρείας  τοΰ  θαυματουργού 

περί  των  έν  τη  καταδρομή  των  βαρβάρων  είδωλόθυτα  φαγόντων 
καί  έτερά  τινα  πλημμελησάντων.  ” 

4  (Φ·  374/3)·  “Τοΰ  αγίου  Αθανασίου  Επιστολή 
προς  ’ Αμμονν  μ οναζοντα.” 

5  (φ.  376/3)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έκ  τής  λθ'  εορταστικής 
επιστολής .” 

6  (φ.  378  α)·  “Τοΰ  άγιον  Αθανασίου 
αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς  Επιστολή  προς  'Ρ  ουφινι- 

ανόν.” 

7  ( Φ·  379  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

41  Πρό;  τόν  άγιον  Άμφιλύχιον  επίσκοπον  Ίκονίου.” 

8  (φ.  4°7  β)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Προς  τόν  αυτόν 
Επιστολή  κανονική  τρίτη.” 


10—2 


76 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


9  ( φ.  4χ6  β)·  Τιμοθε'ου  Αλεξάνδρειάς 

α'  (φ.  416/3).  “  Αποκρίσεις  κανονικά — β'  (φ.  420  α). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Έξ  ετέρου  λόγου  πρός  τόν  μακάριον  ’  Αμφιλόχιον 
επιστολή  περί  βρωμάτων  διαφορά.” — γ’  (φ.  420/3).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Πρός  Διόδωρον  επίσκοπον  περί  τοΰ  δύο  άδελφάς  άγομένου 
εΪ5  -γάμον — δ'  (φ.  423  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Πρό$  Γ ρηγόριον 
πρεσβύτερον  ώςτε  χωρισθήναι  αυτόν  τοΰ  συνοίκου  -γυναίου .” — 
ε'  (φ.  424/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Χωρεπισκόποις  ώςτε  γίνεσθαι  χωρίς 
αυτών  ύπηρέτας  παρά  τούς  κανόνας.” — (φ.  425  α).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  ΙΙρό$  τούς  ύφ’  εαυτόν  επισκόπους  ώςτε  μη  χειροτονεΐν  επί 
χρήμασι.” 

ΙΟ  ( φ .  426  α).  Τοΰ  αγίου  Βασιλείου 

α'.  “  Έκ  τοΰ  κζ'  κεφαλαίου  των  περί  τοΰ  ά-γίου  πνεύματος 
πρός  τόν  μακάριον  Άμφιλόχιον  -γε-γραμμένων.”· — β  .  “  Εκ  τοΰ 
κθ'  κεφαλαίου  της  αυτής  πρα-γματείας.” 

11  (φ.  429  α).  Γρηγορίου  Νΰσσης  Πρός  Αητόίον. 

12  (φ.  441  α)·  ΚανονικαΙ  πευσεις  και  αποκρίσεις. 

’Άρχ.  (άκέφ.) ..  .πάρε  κελεύσατο’  ή  δέ  άπόκρισις  διεΐλεν 

εις  δύο  την  τούτων  δαπάνην  περί  μέντοι  τοΰ  προς· 
φε ραμένου  οίνου  ή  μέν  ά-γία  σύνοδος  ούδέν  τι  άπηλο- 
γήσατο. 

13  (φ·  444  β)·  “  ΪΙρυςφωνημα  Θεοφίλου 

αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς  των  θεοφανιών  έπιστάντων  εν 

Κυριακή.” 

14  (φ·  447  α)·  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς 

“  Έίτιστολή  κανονική  εν  το ίς  ΰμνοις.” 

1 5  (φ·  449  α)·  [Φωτίου  περί  τον  τίνα  χρη  άναγινω- 
σκεσθαι  βιβλία  της  παλαιας  καί  της  νέας  Γραφές], 

’Άρχ.  (άκέφ.) 

...η  δ’  έννάτη  δεκάτη  τε  βίβλοι  πράξεις  βασιλήων. 

ΙΙρό  της  αρχής  λείπουσι  φύλλα. 

ΐ6  (φ.  449  β)-  “  Τοΰ  αγίου  Άμφιλοχίου 

επισκόπου  Ίκονίου  Έκ  των  πρός  Σέλευκον  ιάμβων  περί  της 
αυτής  ΰποθέσεως.” 

Τέλ.  ( κολ .)  εικότως  καλιρ... 

"Απαντα  τά  έν  τιρ  κώδικι  μεθ'  ερμηνείας  επομένης  εις  βραχέα 
μέρη  τοΰ  κειμένου.  Ή  τάξις  των  φύλλων  ένιαχοΰ  συγκεχυμένη. 

4413·  293·  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  146). 

I  (φ.  I  α).  Νοροκανων  ανεπίγραφος. 

Κεφ.  τδ'  κατά  τόν  προτασσύμενον  Πίνακα,  ών  σιρζονται 
μόνον  τα',  τοΰ  κωδικός  μένοντας  κολοβοΰ.  Κεφ.  α'  ( φ·  17  α)- 
“  Πρέπει  τόν  κριτήν  να  είναι  εις  πάντας  συμπαθής  καί  να  μην 
πιστεύη  λόγους  τίνος  χωρίς  να  έξετάση.  Ματθαίου  τοΰ  Ν ομο- 
θέτου,  ό  οποίος  ητον  ιερομόναχος,  καί  πολλά  σοφώτατο 5,  τό 
έπίκλην  Βλαστάρης.”... — Κεφ.  τα'·  “Περί  πως  -γράφεται 
διαζύγιον  δταν  ό  Άνδρα 5  η  γυναίκα  δαιμονίζεται  καί  θέλουν 
χωρισθοΰν.” — ...Κεφ.  τδ'  (κατά  τόν  Πίνακα)  “Περί  ευχής  ην 
λέγει  ό  άρχιερενς  η  πνευματικός  η  ίερεύς  επί  την  κεφαλήν  τοΰ 
μέλλοντος  μεταλαβείν. 

Προτάσσονται  α'  (φ.  Ια).  “Τοίϊ  απανταχού  εύρισκομένοις 
χριστωνύμοις  λαοίς  ίερωμένοις  τε  καί  λαϊκοΐς,  έν  Κυρίιρ  χαίρειν 
άεί.  ΙΙροοίμιον  τοΰ  παρόντος  νομίμου .” — β'  (φ.  2  α — 16  β). 
“  Πίναζ  τοΰ  παρόντος  νομίμου.” 

"Επονται  δε  ύπό  νεωτέρας  χειρός  γεγραμμένα  α'  (φ.  145  α). 
“  Ευχή  επί  μετανοούντων.” — β'  (φ.  145  α).  “  Ευχή  έτέρα.” — 
γ’  (φ.  146  α).  “  Ευχή  συγχωρητική.” 


44^4-  294·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  140). 

1  (φ.  14  α).  “  Νοροκάνονον  συλλεχ#έν 

εκ  διαφόρων  Αναγκαίων  κανόνων  των  τε  θεοσόφων  Αποστόλων , 
των  αγίων  οικουμενικών  καί  τοπικών  συνόδων,  των  πνευματο- 
φόρων  πατέρων,  Νεαρών  τε  βασιλικών  καί  Άλλων,  εις  κοινήν 
ήδη  γλώσσαν  μετ’  έπιμελείας  μετενεχθέντων,  μετά  καί  τίνος 
των  σχολιαστών  αϋτων  ερμηνείας.” 

Κεφ.  α' — ριη' ,  ών  α'  “  Περί  πνευματικών.  Ποιοι  κατά 
κανόνας  δύνανται  να  δέχωνται  λογισμούς  καί  να  λύωσι  καί  να 
δεσμώσι,” ...ριη’  “Περί  μοναξούσης  εάν  μαλαχθή  η  δυναστευ- 
θείσα  φθάρη.” 

Προτάσσεται  (φ.  1  α — 13  β)  Π ίναξ  των  περιεχομένων. 

2  (φ.  93  α)·  “  Περί  λαϊκών  κατα  αλφάβητου.” 

Κεφ.  ριθ' — σβ'  έν  συνεχεία,  πρός  τά  τοΰ  ανωτέρω  ύπ’  άρ.  1 

Χομοκάνονος.  Κεφ.  ριθ'.  “ ' Αρχή  τοΰ  Α.  Περί  των  άκουσίως 
άρνησαμένων  τόν  Χριστόν.” ... — Κεφ.  σβ'.  “Περί  φόνων  ακου¬ 
σίων  ’έτι.” 

Έν  τέλει  τοΰ  τ’  έν  αρχή  Πίνακο5  καί  τοΰ  όλου  κωδικός- 
μφξζ"01  μηνί  Ιουνίου  (  =  1766). 

44ΐ5·  295· 

Χαρτ.  8.  XVII.  XVIII.  (φ.  121). 

I.  “  Νοροκάνονον  πάνν  πλονσι ωτατου.” 

Προτάσσεται  (φ.  1  α — 13  β)  Πίναξ  των  περιεχομένων,  μετά 
δέ  τούτον  έν  (φ.  13  β — 26  α)  α'  “  Νουθεσία  εις  τόν  πνευματικόν 
καί  ασφάλεια.” — β' .  Όδηγίαι  περί  έξομολογήσεως. — γ'  (φ.  25/3). 
“  Συμμαρτυρίαν  πνευματικού  πατρός  πρός  τόν  μέλλοντα  ίερω- 
θηναι.” — δ'  (φ.  26  α).  “  V ράμμα  αρχιερατικόν -ήτοι  συστατικόν.” 
(Τόσος  έπιστολικός.) 

Ο  δέ  Ν ομοκάνων  αυτός  Άρχεται  έν  φ.  26(3  καί  φέρει  την 
έπιγραφήν  “Κ ανόνοις  σινοδικοι  καί  αττοστοληκοί,  τοΰ  μεγά¬ 
λου  Βασιλείου  καί  ετε'ρον  αγίων  νεωστί  συντεθέντους  κατά 
τάξιν  διά  τό  άσύγχυτον...”  Κεφ.  σν' ,  ών  α'  “  Περί  των 
πνευματικών,  πώς  δεί  αυτούς  είναι,” ...σν'  “Περί  ύφουμένης 
Παναγίας  έάν  άπολεσθή.” 

"Επεται  (φ.  100/3).  “  Εύχη  συγχωρητική  πρός  τόν  μέλλοντα 
μεταλαβείν...” 

Έν  τέλει'  Χειρί  οίκτροΰ  ’Ανανίου  ίερομονάχου.  Κατά 
έτος  αχί,δ'  Μ  αρτίου  ιε'  (  =  1694). 

2  (φ.  104  β)·  Έξομολογητάριον. 

Έν  τούτιρ  μεταξύ  διαφόρων  ευχών  καί  τάδε  (φ.  116/3)·  “Του 
άοιδίμου  βασιλέως  κυροΰ  Ανδρονίκου  τοΰ  δευ'ρου  (γρ.  δευτέρου) 
των  Παλεολόγων  Αιατύποσις,  όπως  νά  έχουν  τάξι  προκα- 
θεδρεία ς,  οί  θρόνοι  τών  μητροπολιτών.” 

Έν  τέλει’  Χειρί  οίκτροΰ’Ιγνατίου  ίερομονάχου. 

'Η  τάξις  τών  φύλλων  συγκεχυμένη. 

Τό  μέν  1  γέγραπται  τόν  XVII  αιώνα,  τό  δέ  2  τόν  ΧνΠΙ. 

44ι6·  296.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  270). 

1  (φ.  17  α).  Νοροκανων. 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  Κεφ.  νκβ’ ,  ών  α'  “  Περί  κριτοΰ, 
ήτοι  άρχιερέως.  Τοΰ  είναι  εις  πάντας  συμπαθής-  καί  νά  μην 
δέν  πιστεύει  λόγους  τινός,  χωρίς  νά  εξετάζει.”  ...υκ) 3'.  “Περί 
πορνείας  καί  έλεημοσύνης.” 

Προτάσσεται  (φ.  Ια — 16  β)  Π  ίναξ  τών  περιεχομένων.  Ή 
τάξις  τών  φύλλων  τοΰ  Ν ομοκάνονος  ένιαχοΰ  συγκεχυμένη. 

2  (φ.  2  03/3).  “  Τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτον 

καί  τιμιωτάτου  κυροΰ  Γεναδίου  τοΰ  Σχολαρίου  καί  πατρι · 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 

άρχου  Κωνσταντινουπόλεως,  νέας  'ΐώμης,Όμιλία  ρηθεΐσα  περί 
της  ορθής  πίστεως...” 

3  ( φ.  269  α).  “  Τοΰ  μακαριωτάτου  μητροπολίτου 
κυροΰ  Μάρκου  Εφέσου  Περί  της  εορτής  των  Φώτων  ήτοι  των 
δώδεκα  ήμερων.” 

Έν  φ.  270  α-  Έν  έτει  τδ  σωτήριον  1678.  Καί  κατωτέρω ’ 
...Τό  παρόν  νόμιμον  έχράπτη  χειρ  καμοΰ  Αθανασίου 
ίερομονάχου  άπό  χωράς  Π εράμον  καί  τό  ’έχραφα  εις 
τους  αχοη'  ηχούν  εις  τους  1678... 

4417·  297·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Νοροκάνων  έν  τή  καθω  μιλημένη. 

Προτάσσονται  α'  Προοίμιο!*  “  Τοΐ;  απανταχού  εύρισκομένοι 

χριστωνύμοις  λαοί ς  Ιερωμενοις  τε  καί  λαϊκοί ς,  έν  Κυρίιρ  χαίρειν 
άεί.” — β' ■  Πίναξ  των  περιεχομένων,  καθ'  δν  ό  Ν ομοκάνων 
περιέχει  κεφάλαια  σί,β' .  Κ  εφ.  α'  “Περί  του  κριτοΰ  του  είναι 
εις  πάντας  συμπαθήν,  καί  να.  μή  δεν  πιστεύη  λόχους  τινός  χωρίς 
νά  έξετάζη.”  Απέναντι  δέ  ταύτης  τής  έπιχραφής  έν  τή  φμ’ 
“Ματθαίου  τοΰ  νομοθέτου,  δς  ήν  ιερομόναχος  καί  πάνυ  σοφώ- 
τατος,  τό  έπίκλην  Βλαστάρης.”  Τών  δε  δύο  τελευταίων 
κεφαλαίων  τό  μέν  προτελευταίου  (έν  τή  φμ  σημειούμενον 
άσυμφώνως  πρός  τον  έν  αρχή  Πίνακα  σί,δ')  “Περί  πώς 
λέχεται  ή  φήμι  τοΰ  άρχιερέως,”  τό  δέ  τελευταίου  (έν  τή  φμ 
σί,β')  “II ερ!  πώς  χράφεται  τό  διαζύχιον  δταν  ό  άνδρας  λείπη 
πέντε  χρόνους  καί  δέ  άποστείλη  εξόδους  τής  χυναικός  αύτοΰ.” 

2.  “  . . . Θεσσαλονίκην  κυροΰ  Συμεών  Αποκρίσεις 

πρός  τάς  ερωτήσεις  τοΰ  ίερωτάτου  μητροπολίτου  Πενταπόλεως 
κυροΰ  Γαβριήλ.” 

3-  “Ευχή  έπί  τον  μέλλοντα  μεταλ αβεΐν.” 

4·  “  Ενχη  εις  μετάληψιν  σταφυλής, 

λεχομένη  τή  ξΓ'  Α ϋχούστου  μετά  την  θείαν  λειτουρχίαν.” 

3·  Ταρασίου  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή 
πρός  Άδριανόν  πάπαν  Τώμης. 

6.  “  Κανών  των  αγίων  "Αποστόλων  κθ'.” 

γ.  “  Έκ  των  Πράξεων  των  αγίων  Αποστόλων.” 

8.  “  Έκ  τής  τρίτης  των  Βασιλειών.” 

9·  “Έκ  τής  τέταρτης  των  Βασιλειών.” 

ΙΟ.  “Τοΰ  αγίου  Βασιλείου  Έκ  τής  εις  τον  Ησαιαν 
ερμηνείας.” 

11.  “  Τοΰ  αυτοί)  μεγάλου  Βασιλείου  Εκ  τής  επιστολής 

τής  πρός  τούς  ύφ’  έαυτόν  έπισκοπους’  ώςτε  μή  χειροτονεΐν  έπί 
χρήμασιν.” 

12.  “  Εκ  του  βίου  τοΰ  αγίου  Ίωάννου  του  Χρυσο¬ 
στόμου.” 

Ι3·  “Έκ  των  κανόνων  τής  άγιας  έκτης  συνόδου.” 

Ι4·  “  Εγκύκλιος  επιστολή  Γενναδίου 

τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  καί  τής 

συν  αύτφ  άχίας  συνόδου ■  πρός  άπαντας  τούς  όσιωτάτους  μητρο- 
πολίτας.” 

15.  “  Επιστολή  γραφείσα  άπό  Κωνσταντινουπόλεως 
Μαρτυρία»  επισκοπώ  Αντιόχειας 

Περί  τοΰ  όπως  χρή  δέχεσθαι  τούς  αιρετικούς  προςερχομένους 
τή  άχία  καί  καθολική  εκκλησία .” 

ΐβ.  Αθανασίου  "Αλεξάνδρειάς  “  Επιστολή  πρός  'Ρου- 
φινιανόν  επίσκοπον.” 


ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ  77 

Ι7·  Φωτίου  “Περί  τών  Φραγγων  καί  των  λοιπών 
Λατίνων  καί  Ιταλών.” 

ΐ8.  Αγαθοί  και  αποφράδες  ήμερα ι, 

Περί  φλεβοτομίας  κατά  τάς  ημέρας  τής  σελήνης,  Όδηχίαι 
περί  τών  κατά  μήνας  τροφών. 

19.  Εΰχαί. 

α'.  “  Εύχγ  εις  άφωρισμένον  συχχωρητική  τοΰ  σοφωτάτου 
ιτατριάρχου  κυρ  Μαξίμου  τοΰ  λοχίου.” — β’ .  “Έύχή  έτέρα 
συχχωρητική  εις  άφωρισμένον.” — χ' .  "Έύχή  έτέρα  συχχω¬ 
ρητική  εις  άφωρισμένον .” —  δ".  “  Εύχρ  συχχωρητική  μετά 

θάνατον.” — ε'.  “  Εύχή  περί  τών  έν  επιτιμίοις  οντων  καί 

έαυτούς  δρκιρ  δεσμό ύντων.” — ζ~’ .  ’Άλλαι  εύχαί. 

4418.  298.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Νομ,οκάνων  εν  τή  καθω μιλημένη. 

Κ  εφ.  υπζ',  ών  α'  “Περί  κριτοΰ  ήτοι  άρχιερέως  τοΰ  είναι  εις 
πάντας  συμπαθής,”  ...υπζ' ,  “ Όμιλίαι  διάφοραι  εις  παρηχορία 
τών  θλιβομένων  ’ένεκεν  τών  τελευτησάντων  αύτοΰ  συχχενών.” 
Προτάσσονται  τοΰ  πρώτου  κεφαλαίου  α'  Π ροοίμιον  “  [Τ]οΐ; 
απανταχού  εύρισκομένοις  χριστονίμοις  λαοΐς  ιερομένοις  τε  καί 
λαϊκοί  ς  έν  Κυρίιρ  χαίρειν  άεί." — β' .  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 
— χ' .  “  Περί  άρχιερέως  καί  πώς  είναι  πρέπον  νά  είναι.” 

Ώϊ  κεφ.  υπδ'  τοΰ  Νομοκάνονος  περιλαμβάνεται  “Νικηφόρου 
ιτατριάρχου  Κωνσταντινουττόλεως  Χρονικόν  έν  συνόψει.” 
"Αρχ.  Άδάμ  ό  πρώτος  &νθ ρωπος  χενόμενος  έτών  σλ' 
γεννά  τον  Σήθ  καί  έζησεν  ’έτει  ψ' .  Άλλα  τό  Χρονικόν 
τοΰτο  δεν  συμπίπτει  κατά  πάντα  πρός  τό  τοΰ  Χικηφύρου, 
χωρούν  μέχρι  τών  χρόνων  τοΰ  σουλτάνου  Μουράτ  διά  βραχύ¬ 
τατων. 

Τήν  δέ  θέσιν  κεφ.  υπε'  έπ έχει  Χρονικόν  βραχύ  έπιχεχραμ- 
μένον  “  Περί  τών  Άχαρινών  δτι  έν  ποίφ  έτει  έλαβον  τήν 
βασιλεύουσαν  τών  πόλεων  καί  τα  'έτερα  κάστροι.” 

Έν  τέλει  τοΰ  κώδικος  Εύχαί  τινες'  προ  δέ  τούτων  Ήτελιώθη 
τό  παρόν  νόμιμον  διά  χειρός  έμοΰΈ,ύθυμίου  ίερομονάχου 
τοΰ  Σκουτέρη  έπί  έτους  ιζι ρκη'  άπό  δέ  Χριστού  αχκ, 
μηνί  Ίουανουαρίφ  ιδ'  (  =  1620). 

4419·  299·  Χαρτ-  8.  XVII. 

Νορ,οκάνων  εν  τή  καθωμ ιλημένη. 

Κεφ.  τιε' ,  ών  α'  “Περί  τοΰ  κριτοΰ  δπος  μεί  είναι  εις  πάντας 
συμπαθής  καί  νά  μηδέν  πιστεύει  λόχους  τινός  χωρίς  νά  εξετάζει.” 
Έν  δδ  τή  φμ  άπέναντι  ταύτης  τής  έπιχραφής'  “  Ματθαίου  τοΰ 
νομοθέτου  καί  ιερομόναχον  6;  ήν  πάνυ  σοφώτατος,  τό  έπίκλην 
Βλαστάρης.”  —  ...Κεφ.  τιε'·  “Διαζύχιον  τοΰ  μή  άποστείλαντος 
έξόδοις  τής  ζωής  τής  χυναικός  αύτοΰ.” 

Προτάσσονται  α'  Π  ροοίμιον  “Τοΐ;  άπανταχοΰ . . .” — β' .  Πίναξ 
τών  περιεχομένων. 

Έν  δδ  τελεί ·  Έν  έτει  ,ζρκ'  μηνί  Ίουλίιρ  κηί1  (  =  1612). 
ΤαΟτα  καί  μόνον  διορώνται  νΰν  έκ  τής  διασβεσθείσης  σημειώσεως 
τοΰ  βιβλιοχράφου. 

4420.  3°°·  Χ“ρτ.  8.  XVIII.  (φ.  88). 

I  (φ.  20  α).  “  Κανόνες  συνοδικοί  καί  άττοοττολικο'ι, 

και  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου, 

καί  έτερων  αγίων,  νεωστί  συντεθέντες  κατά  τάξιν  καί  διορθω- 
θέντες  διά  τό  άσύχχυστον.” 

Διήρηται  εις  σν'  κεφ.,  ών  α'  “Περί  πνευματικών” ...σν’ 
“  Περί  ϋψουμένης  Παναγία;  εάν  χαθή.” 


78 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Προτάσσονται  δό  α'  (φ.  Ια).  “  Πίναξ  τοΰ  παρόντος  νομίμου.” 
— β'  (φ.  10(3).  “  Ερμηνεία  7 τερί  έξαγορεύσεως.” — γ'  ( φ .  12α). 
“  Νομοκάνονον  πάνυ  7 τλοοσιώτατον  καί  νονθεσίαι  εις  τον  πνευ¬ 
ματικόν  και  ασφάλεια.” 

Ίδ.  καί  4415  (295),  1. 

2.  “  Τοΰ  αγίου  Αναστασίου  πατριάρχου 
Αντιόχειας  Περί  γονορρύας  και  ύγρύτητος  των  ό,νθρώ' 
πων.” 

3·  Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Νηστευτοϋ  “  Ε- 

τέρα  δήλωσις  των  επιτιμίων 

των  παθών,  έκ  των  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου. 

4-  “  Συμρ.αρτυρια  διδομένη  παρά  τον  πνευματικόν 
τώ  μέλλοντι  Ιερωθήν αι.’ 

5·  “  Εΰχαί  σνγχωρητικ αί  λεγόμενοι 
παρά  τού  πνευματικόν  πατρός  επί  τούς  μέλλοντας  μεταλαβεΐν 
των  θείων  μυστηρίων.” 

6.  “  Διαθήκη  όπου  γίνεται  εις  ασθενεί1;.” 

7·  “  "Ομολογία  όπου  ποιούν  οί  δανειζόμενοι. 

4421·  3ΟΓ ·  Χαρτ.  8.  XIX.  (φ.  458). 

“  Κανονικόν  ήτοι  θειοι  κανόνες 
των  άγιων  καί  πανσέπτων  Αποστόλων,  των  τε  οικουμενικών 
καί  τοπικών  συνόδων,  καί  των  κατά  μέρος  θεοφόρων  πατέρων,  εν 
επιτομή  σννειλεγμένοι  παρά  Χριστόφορου  μοναχού  τοΰ  έκ  τής 
κατά  τήν  ευαγή  μονήν  τών  Ίβήρων  Προδρομικής  σκήτεως,  ύφ’  ου 
καί  σημειώσεις  έκ  διαφόρων  Ιερών  διδασκάλων  εις  αυτό  τοΰτο 
συν ερανισθ είσαι  προςετέθησαν  δπερ  τής  τοΰ  Χρίστου  μεγάλης 
εκκλησίας  αξιώσει  έπιθεωρηθέν  παρά  τοΰ  πανοσιωτάτου  καί 
σοφωτάτου  διδασκάλου  καί  μεγάλου  Ιεροκήρυκος  κυρίου  Δωροθέου 
Βουλησμά,  σπουδή  καί  δαπάνη  τοΰ  παναγιωτάτον,  θειοτάτου 
τε  καί  σοφωτάτου  οικουμενικού  πατριάρχου  κυρίου  κυρίου 
Νεοφύτου  νυν  πρώτον  τύποις  έκδέδοται  εν  τιρ  τής  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  άγιωτάτω  πατριαρχείφ  κατά  τό  μω01'  έτος.” 

Ή  μέν  έπιγραφή  αυτή  γέγραπται  έν  φ.  1  α,  τό  δέ  Κανονικόν 
αυτό  άρχεται  εν  φ.  42  β.  Προτάσσονται  α'  (φ.  2  α).  “  Προϊ- 
φωνητική  επιστολή  ”  πρός  Νεόφυτον. — β'  (φ.  4  α).  “  ΐιρ 

άναγινώσκοντι.” — γ'  (φ.  Ιό  β).  “ Στίχοι  τοΰ  ίερομονάχου  κυρου 
"Ραφαήλ  Καυσοκαλυβίτου.” — δ' (φ.  7α).  “Διονυσίου  ίερο- 
διακόνου·  άνεψιοΰ,  διδασκάλου  καί  πνευματικού  κυρίου  Κυρίλλου. 
Παρήχησις’ 

Χριστοφόρος  χρηστός  χρηστούς  Χριστοΐό  γε  χρησμούς 
τούτοις  χρηστοΐσιν  πύρσε  βροτοΐσι  μόνος.” 

— ε'  (φ.  7  α).  “  Εϋλογίου '  Αγιοδημητριάτου  Ιαμβικόν  ώς  άπό 
τής  βίβλου.” — ί~'  (φ.  7/3).  “  Ηρωικοί  καθαροί.” — ζ'  (φ.  9  α). 
“  Τάξις  τών  ιερών  κανόνων.” — η'  (φ.  10  α).  “  Πίναξ  πάντων 
κατά  μέρος  τών  έν  τιρ  παρόντι  βιβλίιρ  Ιερών  κανόνων.” 

" Επονται  δε  τψ  Κανονικψ  α'  (φ.  382  α).  “  Προςθήκη  ” 
Κανόνων  τινών. — β'  (φ.  384/3).  “"Ελεγχος  κατά  άλφάβητον 
τών  έν  τή  βίβλιρ  άξιολογωτέρων.” 

Έν  τέλει’ 

θύτης  Άθ αν άσιος  χειρί  γεγράφει 

τόδ’  εκ  τής  τοΰ  Πόλοποϊ  ών  καί  έκ  Σκήτης. 

Αί  έντή  έπιγραφή  τοΰ  Χομοκάνονος  άναφερόμεναι  Σημειώσεις 
εΰρηνται  γεγραμμέναι  κάτωθεν  τοΰ  κειμένου  κατά  δύο  σελίδας. 

Τό  Κανονικόν  έστιν  αντίγραφου  έντύπου  βιβλίου,  έκδοθέντος 
μέν  πράγματι  έν  Κωνσταντινουπόλει  τιρ  1808,  λείποντος  δέ 
παρά  Βρετω. 


4422.  3°2·  Χαρτ.  8  μέγ.  XIV. 

1.  “  Κανόνες  τοΐν  άγιων  Αποστόλων.” 

2.  “  Ερμηνεία  των  Κανόνων  της  άγιας 
καί  οικουμενικής  πριώτης  συνόδου.” 

3·  “  Αρχή  των  Κανόνων  τής  πριώτης 
καί  οικουμενικής  συνόδου.” 

4·  “  Κανόνες  τής  άγιας  καί  οίκου  μειακής 
δευτέρας  συνόδου,  ής  προέξήρχον  ό  μέγας  έν  θεολόγοι 5 
Τρηγόριος,  ό  σοφός  καί  έν  άγίοις  Τρηγόριος  Χύσσης  καί  ό 
άγιος  ’ Αμφιλόχιος  Ίκονίου.” 

5·  “Κανόνες  τής  άγιας  καί  οικουμενικής  τρίτης 
συνόδου.” 

6.  “  Κανόνες  τής  αγίας  και  οικουμενικής  τέταρτης 
συνόδου.” 

7·  “  Περί  τής  ε'  συνόδου.” 

8.  “  Περί  τής  Γ  συνοδοί».” 

9·  “Περί  τής  λεγομένης  ζ"  συνόδου  τής  έν  τωΤρουλω.” 
ΙΟ.  “Κανόνες  τής  οικουμενικής  έβδομης  συνόδου.” 

11.  “  Κανόνες  τής  άγιας  α  καί  δευτέρας  συνόδου 
τής  έν  τμ  ναιρ  τών  άγιων  Αποστόλων  συστάσης.” 

12.  “  Εκ  τής  εγκυκλίου  επιστολής  Γενναδίου 

τοΰ  άγιωτάτου  άρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  καί  τής 
σύν  αίττίρ  συνοδίας.” 

Ι3·  “  Κανόνες  έκτεθέντες  παρά  τής  άγιας 
συνόδου  τής  έν  τιρ  περιωνύμιρ  καί  έπωνύμιρ  ναιρ  τής  τοΰ  θεοϋ 
λόγου  άγιας  Σοφίας  συστάσης  καί  β  καί  οικουμενικήν  σύνοδον 
έπιβεβαιωσάσης,  πάσαν  δέ  σχησματικήν  καί  αιρετικήν  πλάνην 
άπελασάσης.” 

Ι4·  “  Κανόνες  τής  εν  Άγκυρα  συνόδου.” 

15.  “  Κανο'νες  τής  έν  Καισαρεία  συνόδου.” 
ΐ6.  “  Κανόνες  τής  έν  τή  Τάγρα  σύνοδον.” 
ΐ6  α.  “  Κανόνες  τής  εν  Αντιόχεια  συνοδου.” 
ΐη.  “  Κανόνες  τής  έν  Λαοόικεια 

τής  Κ απατιανής  Φρυγίας  συγκροτηθείσης  συνόδου  πολλών  έν 
αυτή  μακάρων  πατέρων  συναθροισθέντων  έκ  διαφόρων  έπαρχιών 
τής  Ασιανής.” 

ΐ8.  “Κανόνες  τής  εν  "Χαρδική  συνόδου.” 

19-  “  Κανόνες  τής  έν  Καρθαγένη  συνόδου.” 

20.  “  Επιστολή  του  μακαρίου  Διονυσίου 
αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς  Πρό;  Β ασιλίδην  επίσκοπον 

έρωτησαντα  περί  διαφόρων  κεφαλαίων,  πρός  ά  διά  τής  επιστολής 
ό  Διονύσιος  άποκρίσεις  έποιήσατο,  αϊ  καί  ώς  κανόνες  έδέχθησαν .” 

21.  “Τοΰ  αγίου  Πε'τρου  αρχιεπίσκοπου 
’Αλεξανδρείας  καί  μάρτυρας  Κανών  φερόμενος  εις  τό  Πάσχα.” 

22.  “  Επιστολή  κανονική  τον  άγιου  Γρηγορίου 

τοΰ  Θαυματουργού  Περί  τών  έν  αιχμαλωσία  είδωλόθυτα 
φαγόντων  ή  καί  'έτερά  τινα  πλημμελησάντων.  ” 

2  3-  Βασιλείου  τού  μεγάλου  Επιστολαί  κανονικαί. 
α’.  Επιστολή  κανονική  τοΰ  άγιου  καί  μεγάλου  πατρός 
ημών  Βασιλείου  αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας 
πρός  τόν  άγιον  Αμφιλύγχιον  επίσκοπον  Ίκονίου  τής  μητρο- 
πόλεως.” — β' .  “Δευτέρα  επιστολή  τοΰ  αυτού  πρός  τόν  αυτόν.” 
γ’ .  “Τοΰ  αυτού  πρός  τόν  αύτόν  Επιστολή  κανονική.” — 
δ'.  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Έξ  έτέρας  πρός  τόν  μακάριον  Άμφιλύχιον 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


79 


έπιστολη 5  δια  βρωμάτων  διάφορο,!.” — ε'.  “  Τοΰ  αΰτου  Πρδί 
Διόδωρον  έπίσκοπον  Ταρσόν  περί  τοΰ  δύο  άδελφά!  άγομένου 
ε'ΐ!  γ άμον.” — ζ"' .  “  Πρό?  τοό$  ύφ,  έαυτδν  επισκόπου!,  ω! τε 
μη  χειροτονεΐν  έπί  χρήμασιν.” 

2φ  “  Επιστολή  κανονική.” 

“ Ανωθεν  του  τίτλου  τάδε·  “  Κανόνε!  τοΰ  αγίου  Γ ρηγορίου  έπι- 
σκόπουΝύσσης πρδ!  τδν  έν  άγιοι!  Αητόΐον  έπίσκοπονλίελιτηνη!.” 
2ζ.  “Αποκρίσεις  κανονικοί  Τιμοθε'ου 
τοΰ  άγιωτάτου  επισκόπου  Αλεξάνδρειάς  ενο!  των  ρν  άγιων 
πατέρων  των  έν  Κωνσταντινουπύλει  συναθροισθέντων  γενόμεναι 
πρδ 5  τα!  έπ ενεχθείσα!  αύτφ  έρωτ-ήσεί!  περί  επισκόπων  καί 
κληρικών.” 

2 6.  “  Θεοφίλου  αρχιεπίσκοπον  Αλεξάνδρειάς 
ΤΙροίφώνησί!  των  θεοφανιών  έπιστάντων  έν  Κυριακή.” 

2 7·  “Του  εν  άγίοις  πατρός  ημΐν  Κυρίλλου 
’  Αλεξανδρείας  αρχιεπισκόπου  Επιστολή  κανονική  προ! 
Αόμνον.” 

2  8.  “  Εγκύκλιος  επιστολή  Γενναδίου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  καί  τη!  συν  αύτφ  άγια! 
συνόδου  πρδ!  άπαντα!  τού!  όσιωτάτου!  μητροπολίτα!  καί  τδν 
πάπαν  'Ρώμη!  τφ  θεοφιλεστάτιρ  συλλειτουργέ  τφδε.  0 
Γεννάδιοϊ  καί  ή  ενδημούσα  τη  βασιλευούση  Κ ωνσταντινουπόλει 
νέα  Ύώμη  άγια  σύνοδο!.” 

29·  “Επιστολή  τον  όσιον  πατρος  ημών 
Θεοδώρου  τοΰ  όμολογητοΰ  ηγουμένου  των  Στουδίων  πρδ! 
Να υκράτιον  μοναχόν.” 

30.  “  Ίωάννου  μονάχον  πατριάρχου 

Κωνσταντινουπόλεως  του  νηστευτοΰ  Αόγο!  προ!  τδν 
μέλλοντα  έξαγορεΰσαι  τδν  έαυτοΰ  πνευματικόν  πατέρα.” 

31.  “Ευχή” 

32.  “Ευχή  ετερα  εις  τό  λυσαι  εξομολογούμενου 
μετά  τδ  πλήρωσα ι  τδν  χρόνον  τοΰ  επιτιμίου.” 

33·  “ ’Ερωτησις  μονάχων  Αγιορειτών 
πρδ!  τδν  άγιώτατον  πατριάρχην  κΰρ  Νικόλαον.” 

34·  “  Του  άγιον  Νικηφόρου  πο,τριάρχου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  Κανών.” 

35·  ι<  Ερωτήσεις  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 
Αλεξάνδρειάς  κυροΰ  Μάρκου  καί  ’  Αποκρίσεί!  έπ  αυταί!  τοΰ 
άγιωτάτου  πατριάρχου  Αντιόχεια!  κυροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσα- 
μών  κατ’  έκλογην  κεφάλαια  λα'.” 

Έν  τελεί"  Έτελειώθη  σύν  θεψ  άγίφ  τδ  παρόν  νομο- 
κάνονον  δια  χειρδ!  έμοΰ  τοΰ  αμαρτωλού  Ίωάννου 
αναγνώστου  Καβαλαρικοΰ  διά  συνδρομή!  καί  έξόδου 
τοΰ  τιμιωτάτου  πατρδ !  Ν ύμφωνο!  Ιερομονάχου  έν  έτει 
'5~ ωλα’  ίνδ.  ζ~'  (  =  1323). 

4423·  3°3·  »  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  “  Σύνταγμα  κατά  στοιχείο  ν 

των  έμπεριειλημμένων  άπασών  υποθέσεων  τόΐ!  ιεροί!  καί 
θείοι!  κανύσι  ποιηθέν  τε  άμα  καί  συντεθέν  τφ  σοφωτάτφ ■  έν 
ίερομονάχοΐ!  κΰρ  Ματθαίω  ”  [Βλαστάρει]. 

Έν  τφ  μεταξύ  λείπουσί  τινα  όλίγα  φύλλα. 

2.  Εκ  τον  Κανονικού  τον  άγιον  Ίωάννου  τοΰ 
Νηστευτοΰ. 

3·  Νικήτα  'Ηρακλείας  “  Αποκρίσεις 

Πρόϊ  τινα  Κωνσταντίνον  επίσκοπον  περί  ών  ήρωτήθη.” 


4·  “  Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως 

του  όμολογητοΰ  Κανόνε!  έκ  των  εκκλησιαστικών  αύτοΰ 
διατάξεων  καί  των  σύν  αύτφ  άγιων  πατέρων.” 

5·  “  Εκ  των  αποκρίσεων  Ίωάννου 

του  ίερωτάτου  έπισκό  που  Κίτρους  πρδ!  τδν  ίερώτατον 
επίσκοπον  Διρραχίου  τδν  Κ αβάσιλαν.” 

6.  “  Τα  όφφικια  της  μεγάλης  εκκλησίας.” 

η.  “  Κανόνες  των  θείων  καί  ιερών  Αποστόλων  πε 

8.  Κανόνες  των  ζ  οικουμενικών  συνόδων. 

9·  “  Κανόνες  έκτεθέντες  παρά  της  αγίας 
συνόδου  τη!  έν  τφ  περιωνύμφ  καί  έπωνύμφ  ναφ  τη!  τοΰ  θεοΰ 
λόγου  άγια!  Σοφία!  συστάση!  καί  τήν  β  καί  οικουμενικήν  σύνοδον 
έπιβεβαιωσάση!.  ” 

ΙΟ.  “  Κανόνες  της  εν  Αγκυρα  συνόδου.” 

11.  “Κανόνες  της  εν  Νεοκαισαρεία.” 

12.  “Κανόνες  της  εν  Γάγγρα  συνόδου.” 

Ι3·  “Κανόνες  της  εν  Αντιόχεια  της  Συρίας.” 

Ι4·  “Κανόνες  της  εν  Λαοδικεία  της  Καπατιανής 
Φρυγίας  σνγκροτηθείσης  συνόδου.” 

Ιζ.  “Κανόνες  της  εν  Σα ρδική  συνόδου.” 
ΐ6.  “  Κανόνες  της  εν  Καρθαγένη  συνόδου.” 

I"].  “Διονυσίου  αρχιεπίσκοπου  Αλεξάνδρειάς  προς 
Έασιλείδην  επίσκοπον 

έρωτήσαντα  περί  διαφόρων  κεφαλαίων.” 
ϊ8.  “Κανόνες  τοΰ  άγιου  Πε'τρου  αρχιεπισκόπου 
Άλεξανδρείας  καί  μάρτυρο!  φερόμενοι  έν  τφ  Περί  μετανοία! 
αύτοΰ  λόγω.” 

Ι9·  “  Επιστολή  κανονική  τοΰ  άγιου  Γρηγορίου 
αρχιεπισκόπου  Νεοκαισαρείας  τοΰ  θαυματουργόν  Περί  των 
έν  αιχμαλωσία  είδωλόθυτα  φαγόντων.” 

2  0.  “  Επιστολή  κανονική  τοΰ  άγιου  και  μεγάλου 
πατρδ!  Βασιλείου  αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκία! 
πρδ !  τδν  άγιον  Άμφιλόχιον  έπίσκοπον  Ίκονίου  τη!  μητροπόλεω! 
Φρυγία!.” 

21.  “Δεύτερα  επιστολή  τοΰ  αύτοΰ  προς  αυτόν.” 

22.  “  Τοΰ  αύτοΰ  προς  αυτόν  Επιστολή  κανονική  τρίτη.” 
23·  “Τοΰ  αύτοΰ  εξ  ετερας  προς  τον  μακάριον 
Άμφιλόχιον  έπιστολη!  περί  βρωμάτων  διάφορά!.” 

24-  “Τοΰ  αύτοΰ  προς  Τρηγόριον  πρεσβυτερον 
ω! τε  χωρισθηναι  αύτδν  τοΰ  συνοίκου  γυναίου." 

25 ·  “  Εκ  της  προς  Αητόΐον  κανονικής  επιστολής 
τοΰ  άγιου  Γρηγορίου  επισκόπου  Νύσσ·ης.” 

2 6.  “Αποκρίσεις  κανονικοί.  Τιμοθε'ου  Αλεξάνδρειάς 
τοΰ  άγιωτάτου  επισκόπου .” 

2  7·  Θεοφίλου  Αλεξάνδρειάς  “  ΥΙροςφώνησις 
των  θεοφανιών  έπιστάντων  έν  Κυριακή.” 

28.  “  Εκ  της  επιστολής  τοΰ  αγίου  Κυρίλλου 
τη!  προ!  του!  κατά  Αιβύην  καί  ΤΙεντάπολιν  έπισ κόπου!.  ” 

29·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

“Έκ  των  έμμέτρων  αύτοΰ  ποιημάτων  περί  τοΰ  τινα  χρη 
άναγινώσκεσθαι  βιβλία  τη!  παλαια!  καί  τη!  νέα!  Υραφη!.” 

3°·  Άμφιλοχίου  Ίκονίου 

“Έκ  των  πρδ !  Σέλευκον  ιάμβων  περί  τη!  αύτη!  υποθέσε ω!.” 


80 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


31.  “  Έτερον  κανονικόν  τοΰ  εν  άγιοις  πατρος 

■ημών  Ίωάννου  Αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ 

Χρυσοστόμου.  ” 

32.  “Περί  των  τής  συγγένειας  βαθμών 
έκ  τοΰ  γβ  βιβλίου  των  Ινστιτούτων .” 

33·  “  'Η  γεγονυΐα  νποτνπωσις  παρά.  τοΰ  βασι- 
λεως 

Λε’οντος  τον  Σοφοΰ  όπωί  'έχουσι  τάξεως  οί  θρόνοι  των 
εκκλησιών  των  υποκειμένων  τφ  πατριάρχη  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως.” 

34·  “  Λατινικαί  λέγεις.” 

Άρχ.  Άδνούμιον  κατ’  όνομα  διέρχεσθαι. 

35·  “Έκ  τής  προς  Καισάριον  επιστολής 
τοΰ  έν  άγιοις  πατρος  ήμών  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  περί  της 
άγιας  κοινωνίας.” 

3 6.  “  Αόζαι  αίρεσιάρχων.” 

’Άρχ.  Ό  ’Άρειος  οΰχ  όμοούσιον  τφ  πατρί  τόν  υιόν 
καί  τό  πνεΰμα  έλεγεν. 

37·  “Θεοδώρου  Σκυθοπόλεως  Κανόνες. 

38.  “  Μήνες  ’  Αθηναίων,  Ελλήνων,  Εβραίων, 

Αιγυπτίων,  "Ρωμαίων. 

39·  “  Ερωτήσεις  τον  άγιωτάτον  πατρι άρχου 
’  Αλεξανδρείας  κυροΰ  Μάρκου  καί  Αποκρίσεις  έπ’  αϋταΐς  τοΰ 
άγιωτάτον  πατριάρχου  κΰρ  Θεοδώρου  ”  [τοΰ  Βαλσαμών]. 

“ΙΙροοίμιον.”  ’Άρχ.  Ο  μέν  θεοπάτωρ  Δαυίδ  καί  προ¬ 
φήτης  Έρώτησον  φησί  τόν  πατέρα  σου. 

40.  “  Ερωτήσεις  τινών  μονάχων  ε£ω  τής  πολεως 
άσκουμένων  καί  Αποκρίσεις  έπ’  αϋταΐς  γενόμεναι  παρά  τής  έν 

Κ ωνσταντινουπόλει  άγιας  συνόδου  έπί  των  ήμερων  τοΰ  άγιωτάτον 
πατριάρχου  κυροΰ  Νικολάου,  βασιλεύοντος  τοΰ  άοιδίμου  βασιλέως 
κυροΰ  Αλεξίου  τοΰ  Κομνηνοΰ.” 

41.  “Τοΰ  άγιωτάτον  πατριάρχου  ’ Αντιόχειας 
[Πέτρου]  Αντιγραφή  πρός  τόν  άγιωτάτον  Αρχιεπίσκοπον 

Γ ρανδών  ήτοι  Άκυληίας  περί  τοΰ  μη  είναι  δεκτόν  ώς  μήδέ 
άκονσθέν  ποτέ  τό  όνομάζεσθαι  πατριάρχην  τόν  τοιοΰτον  Αρχι¬ 
επίσκοπον  καί  περί  των  άζύμων.” 

4424·  3°4·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Νοροκάνων  εν  τή  καθωμιλημένη. 

Κ εφ.  φιξ”,  ών  α'  “"Οτι  ή  άγια  Τ ριάς  έναι  εις  τρεις  χαρακτήρας 
πλήν  δέ  ένας  θεό$,  άλλ’  ούχί  τρεις  ουδέ  διαμερισμένη  Απ’ 
άλλήλων.” ..  ,φιγ'  “Έτερον  διαζύγ ιον  όταν  δαιμονίζεται  ό  άνδρας 
ή  ή  γυναίκα  καί  θέλουν  να  χωρισθοΰν,”  φιδ'  “Περί  πώς  λέγεται 
ή  φήμη  τοΰ  άρχιερέως  εις  τάς  μεγάλας  ώρας,”  φιε'  “ΙΙερί  πώς 
λέγεται  ή  φήμη  τοΰ  άρχιερέως  όταν  καθίζονται  εις  τράπεζα,” 
φις-'  “Ευχή  ήν  λέγει  ό  άρχιερεύς  έπί  την  κεφαλήν  τοΰ  μέλ¬ 
λοντος  μεταλαβεΐν.  ” 

Προτάσσονται  α'  Π ροοίμιον  “  Τοΐϊ  Απανταχού  εΰρισκομένοις 
χριστωνύμοις  λαοίς  ίερωμένοις  τε  καί  λαϊκοίς  έν  Κνρίιρ  χαίρειν.” — 
β'  Π ίναξ  τών  περιεχομένων. 

Έν  τέλει  τοΰ  Προοιμίου 4  “Πνυσται  αυτί/  ή  βίβλος  μετά 
πολλοΰ  μόχθου.. .παρ’  έμοΰ  τοΰ  ελάχιστου  αϋτοΰ  δού¬ 
λου  "Στυλιανού  ίερέως  τοΰ  έκ  πόλεως  Ίωαννίνων  πλη¬ 
σίον  “Αρτας  έν  'έτει  ,ζρλ'  άπό  κτίσεως  κόσμου  ίνδ0! 
ε’15  άπό  δέ  τοΰ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ  Χριστού  τής  κατά 
σάρκα  γεννήσεως  αύτοΰ  αχκβ'  Μαίω  α^  (  =  1622). 


4425·  3°5·  Χαρτ.  4.  χνπΐ. 

Νορ,οκάνων  εν  τή  καθωμ ιλημένη. 

Κ  εφ.  σοθ',  ών  α'  “Περί  αρχιερεών  πώς  είναι  πρέπον  νά 
εΐναι”  (έν  τή  καθαρευούση),  ...σοθ'  “Περί  πώς  γράφεται  τό 
διαζύγιον  όταν  δαιμονίζεται  ό  άνδρας  ή  ή  γυναίκα  καί  θέλουν  νά 
χωρισθοΰν.” 

Προτάσσεται  Π  ίναξ  τών  περιεχομένων  (άκέφ.). 

4426.  3°6·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Νοροκάνων  έν  τή  καθω μιλημένη  (κολ.). 

Κε0.  τνε',  ών  α'  “Περί  κριτοΰ  Ατι  νά  εΐναι  εις  πάντας  συμ¬ 
παθής  καί  να  μην  πιστεύει  λόγους  χωρίς  νά  έξετάζει  Ματθαίου 
τοΰ  νομοθέτου  δς  ήν  ιερομόναχος  καί  πάνυ  σοφώτατος  τό  έπίκλη 
Βλαστάρης.” — ...τνε'  “Περί  έξ  αίματος  συντέκνων  ποιοι 
βαπτίζουν  άνεμποδίστως  τών  εαυτών  συγγενών.” 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων  (άκέφ.). 

4427·  3°7·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Μανουήλ  τοΰ  Μαλαξοΰ  Νοροκάνων. 

Έν  τή  καθωμιλημέν  η.  Κ  εφ.  τιε',  ών  α'  “Περί  κριτοΰ  όπως 
νά  είναι  εις  πάντας  συμπαθής  καί  νά  μηδέν  πιστεύη  λόγους 
τινός  χωρίς  νά  έξετάζη.”  Ήν  τή  φη,'  “ Ματθαίου  τοΰ  νομοθέτου 
καί  ίερομονάχου,  δς  ήν  πάνυ  σοφώτατος  τό  έπίκλην  Βλα¬ 
στάρης.”... — Κ εφ.τιε'  “Αιαζύγιον  τοΰ  μή  άποστείλαντος  έξόδοις 
τής  ζωή 5  τής  γυναικος  αύτοΰ.” 

Προτάσσονται  α' .  ΙΙροοίμιον  “Το?5  Απανταχού  εΰρισκομένοις 
χριστονύμοις  λαοΐς  ίερωμένοις  τε  καί  λαϊκοίς  έν  Κυρίιρ  χαίρειν 
άεί.”  (έν  τή  καθαρευούση). — β' .  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

Έν  τέλει  τοΰ  Προοιμίου '  "Πνυσται  δέ  αΰτη  ή  βίβλος 
μετά  πολλοΰ  μόχθου. ..παρ’  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς  καί 
έλαχίστου  δούλου  αϋτοΰ  Μανουήλ  τοΰ  Μαλαξοΰ  (αί  τρεις 
αΰται  λέξεις  διεξεσμέναι)  υίοΰ  τοΰ  πρώην  τιμιωτάτου 
οικονόμου  τής  άγιωτάτης  μητροπόλεως  Ναυπλοίου  καί 
" Αργους  τοΰ  έν  ίερεΰσι  κυροΰ  Αημητρίου,  έν  έτει  ζοα' 
Ίνδικτιώνος  5~'  άπό  κτίσεως  κόσμου,  άπό  δέ  τής 
κατά  σάρκα  γεννήσεως  τοΰ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ 
Χριστοΰ  μφξβ  μηνί  Μ αρτίιρ  ε 71 . 

Έν  τέλει  τοΰ  κώδικος'  Τό  παρόν  νόμιμον  έγράφη  διά 
χειρός  έμοΰ  τοΰ  έλαχίστου  τών  ιερέων  Τγίνου  καί 
οικονόμου  τής  άγιωτάτης  Αρχιεπισκοπής  Πωγωέανντ/ϊ 
ε'ν  έτει  ,ζρλίΓ'  μηνί  Όκτωβρίιρ  ιά^'  (  =  1627). 

4428.  3οδ·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Μανουήλ  τοΰ  Μαλαξοΰ  Νοροκάνων. 

Έν_  τή  καθωμιλημένη.  Κ  εφ.  σί,ε' ,  ών  α'  “Πρέπει  τόν 
κριτήν  τοΰ  εΐναι  εις  πάντα  συμπαθής  καί  νά  μηδέν  πιστεύη 
λόγους  τινός  χωρίς  νά  έξετάζη.  Ματθαίου  δς  ήν  ιερομόναχος 
καί  πάνυ  σοφώτατος  τό  έπίκλην  Βλαστάρης”, ...σί,ε’  “Εΰχή 
ήτις  λέγεται  παρά  τοΰ  άρχιερέως  ή  πνευματικοΰ  έπί  τόν 
μέλλοντα  κοινωνήσαι.” 

Προτάσσεται  α'  Προοίμιον  έν  τή  καθαρευούση  “Τοΐί  Απαν¬ 
ταχού...”,  ού  έν  τέλετ  “Πνυσται. ..παρ’  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς 
καί  έλαχίστου  δούλου  αύτοΰ  Μανουήλ  τοΰ  Μαλαξοΰ... 
(άνευ  τής  έν  τφ  άρ.  4427  (307)  χρονολογίας). — β  .  Πίναξ  τών 
περιεχομένων. 

Έν  τέλει  τοΰ  κώδικος'  Τό  παρόν  Νόμιμον  έγράφη  διά 
χειρός  Σεραφείμ  ίερομονάχου  έν  έτει  ζρλ'  Ινδι- 
κτιώνος  ε'  μηνί  Μαί'ω  η'  (  =  1622).  Νεωτέρα  δέ  χειρί 
προςτέθειται'  7130  άπό  ’Αδάμ. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


81 


4429·  3° 9·  Χαρτ.  8.  XVII.  (0.  337). 

“  Νόμιμον  σνλλίχθΐν  εκ  δι αφύρων  αναγκαίων 
κανόνων  των  θειων  και  ιερών  Αποστόλων  καί  των  αγίων 
καί  οικουμενικών  (τυνόδων  τών  θεοφόρων  πατέρων  καί  ετέρων 
άγιωτάτων  αρχιερέων  καί  τινων  Νεαρών  βασιλικών  νόμων  καί 
Αλλων  τινών  μεταφρασθέν  εις  την  κοινήν  -γλώσσαν .” 

Κ εφ.  σί,ζ' ,  ών  α'  “Περί  κριτοΰ  τοΰ  είναι  εις  πάντας 
συμπαθήν  καί  νά  μη  δεν  πιστεύη  λόγους  τίνος  χωρίς  έξετάσεως 
Ματθαίου  τοΰ  νομοθέτου”  [Βλαστάρεως,], . .  .σί,δ'  (φ.  335  β) 
“Έτερον  διαζύγι ον  όταν  δαιμονίζεται  ό  ανδρας  η  η  γυναίκα  καί 
θέλουν  νά  χωρισθοΰν”,  σΐ,ε'  {φ.  330α)  “ΙΊερΐ  τοΰ  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χρίστου  έν  πίφ  έτει  καί  μηνί  καί  ώρα  έσταυρώθη,” 
σί,ζ~’  (φ.  336  β)  “  Περί  πόσον  ήτον  τό  διάστημα  της  ’Κρυθράς 
θαλάσσης  όπου  έπέρασαν  οί  Αίβραΐοι”,  σί,ζ'  (φ.  336  β)  “Περί 
πόσα  όρη  μεγάλα  είναι  δώδεκα  καί  είδε  πώς  καλούνται  τα 
ονόματα  αυτών.” 

'Ο  Νο μοκάνων  αυτός  άρχεται  έν  φ.  33  α.  Προτάσσονται  δε 
αύτοΰ  α'  (φ.  1  α).  “Περί  τό  πώς  τυποΰται  ό  άνθρωπος  εις  την 
μήτραν  της  γυναικός”  (έν  τη  καθω μιλημένη). — β'  (φ.  3/3). 
“  Όμολογία  πνευματικόν  πατρός  προς  τον  μέλοντα  λαβείν  έξ 

αυτοΰ  συγγώμιν  τοΰ  ιεροθήναι.” - γ'  [φ.  7/3).  “  Πίναξ  τοΰ 

παρόντος  νομίμου.”  Τά  δέ  φ.  27 — 32  έμειναν  άγραφα,  ώ$  καί 
πολλά  μετά  τό  φ.  337. 

Έν  φ.  337  α·  Τό  παρόν  θειον  καί  ιερόν  νόμιμον 
έγραύθη  παρά  τοΰ  έν  ιερομονάχοις  Παρθενίου  κατά 
τό  ("“ρ"κ“Γω  έν  μηνί  Μ αρτίιρ  ιη V  ίνδ.  αη5  (  =  1618). 

443°·  310·  Χαρτ.  8.  χνπ.  ( φ .  121). 

“  Νόμιμον  συν  ©εώ  άγίω 

έχων  διαφόρους  κανόνας  τών  ιερών  Αποστόλων  καί  τών 
άγιων  καί  οικουμενικών  συνόδων  καί  τών  θεολόγων  διδασκάλων 
της  εκκλησίας  καί  Νεαρούς  κανόνας  τών  μεταγενεστέρων ,  συντεθέν 
παρά  τοΰ  σοφωτάτου  κΰρ  Ματθαίου  Βλαστάρη.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  Κ  εφ.  σξβ',  ών  α'  (φ.  11α)  “Περί 
τοΰ  κριτοΰ  δτι  νά  είναι  προς  πάντας  συμπαθής  καί  νά  μην 
πιστεύει  λόγους  χωρίς  έξετάσεως.” ...σξα'  (φ.  120α)  “Δια¬ 
λόγων  όταν  ό  ανδρας  μησεύση  καί  ύπά  εις  άσωτίαις,”  σξβ'  (φ. 
120  β)  “Διαζύγιον  όταν  ό  εις  δαιμονίζεται  καί  περάσουν 
χρόνοι  ε'.” 

Προτάσσονται  α'  (φ.  Ια).  Προοίμιον,  ου  ή  αρχή ·  θυσαυρός 
κεκρυμμένος  (έν  τή  καθαρευούση). — β'  (φ.  2α).  Τό  αυτό 
Προοίμιον. — γ'  (φ.  3  α).  “Πίναξ  τοΰ  παρόντος  Νομίμου.” 

4431·  311·  Χαρτ-,  8.  XVI.  (0.60). 

1  ( φ .  2  α).  “  ’Αρχη  συν  ©εώ  Νο/ιοκάνων 

τών  άγιων  καί  πανευφήμων  Αποστόλων  καί  τών  όσιων  καί 
θεοφόρων  πατέρων.” 

2  ( φ .  9  β)·  “Κεφάλαια  διάφορα  νόμενα  εντολαί 
ύποτακτικαί  έκ  τής  διαταγής  τών  άγιων  Αποστόλων  καί 

σύνοδον  τών  άγιων  πατέρων.” 

3  (Φ·  39  β)·  “  Ιτιχηρά  εις  τον  κύριον  ημών 
Ίησοΰν  Χριστόν  καί  εις  τούς  Άσωμάτους...” 

4  (φ.  4°  β)·  “  Κανών  παρακλητικός 
εις  την  ύπεραγί αν  Θεοτόκον...” 

5  (φ.  5  1  α).  “  Ακολουθία  τον  αγιασμόν.” 

6  (φ.  58  β).  “  Κανών  εις  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον.” 

Η.  II. 


4432 ·  312·  Χαρτ.  8.  XV. 

Ν  ο  μοκάνων. 

II εριέχονται  Κανόνες  τών  συνόδων  μεθ'  έρμηνείας  έπομένης 
έκάστοτε  εις  έκαστον  τών  Κανόνων  καί  αί  Κ ανονικαί  έπιστολαί 
μεθ'  όμοιας  έρμηνείας. 

Κώδιξ  ακέφαλος,  κολοβός,  έλλιπής,  άμυδρός  καί  πολλαχώς 
έφθαρμένος. 

4433·  3Σ3·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  79). 

“  Νομοκάνων  πρόχειρος  της  έζομολογησεως.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  "Αρχεται  άπό  φ.  5  α·  Έν  δέ  τη 
άρχή  (φ.  Ια — 4α)  καί  τφ  τέλει  (φ.  64 — 79)  “Περί  τών 
βαθμών  τοΰ  γάμον”  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  φ.  4/3·  Οΰτος  ό  νομοκάνων  έγράφθη  καί  έστα- 
χώθη  διά  τριών  ημερών  παρ’  έμοΰ  'Ρ άσκας  μητροπο¬ 
λίτου  Γερασίμου  Κων  σταντινοπολίτου,  οΰ  καί  τό 
γένος  Τράμπα  ώντος  έν  έξωρία  διά  βασιλικού  όρισμοΰ 
καί  άποφάσει  τής  μεγάλης  έκκλησίας  αδίκως  καί 
παραλόγως  έν  τή  μονή  τοΰ  Βαρλαάμ  τών  Μετεώρων... 
έν  έτει  μψοη'  Μα'ί'ω  ιγ V  τοΰ  τυφλοΰ  Κυριακή  (=1778) 
ήλθεν  καί  τό  ίτλάκι  μας.  Έτι  παρ’  έμοΰ  άφιερώθη 
έκ  μέσης  ψυχής  τφ  πανοσιωτάτφ  καί  μουσικωτάτφ 
αρχιμανδρίτη  καί  προηγουμένφ  τής  βασιλικής  μονής 
τοΰ  Βα  τοπαιδίου  κυρίφ  κνρίφ  Συμεών  ό  Ύάσκας 
Γεράσιμος. 

4434·  3*4·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  263). 

“  Κεφαλαία  τινα  αναγκαία 
έκ  τών  Κανόνων  τών  θείων  καί  άγιων  Αποστόλων  καί  έκ 
τών  άγιων  καί  οικουμενικών  ζ'  συνόδων  καί  έκ  τών  άγιων  καί 
θεοφόρων  πατέρων  ημών  καί  ιεραρχών  είσί  δέ  έξηγημένα,  ή 
δέ  έξήγησις  έστίν  έρμηνευωμένη  Ίωάννου  μοναχού  τοΰ 

ω 

Ζουναρά.” 

4435·  3Τ5·  Χαρτ.  16.  XVII.  (0.162). 

ι  (φ.  ιι  α).  Έκ  τών  τοΰ  άγιον  Ίωάννου  τοΰ 
Νηστευτοϋ. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

2  (φ.  29  α).  “  Συνοδικοί  και  άποστόλικοϊ 
κανόνες  καί  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

3  (Φ·  35  β)·  Κανών  “Έκ  τοΰ  βίου 
τοΰ  αγίου  Άνδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ.” 

4  (φ.  42  α)·  “  Τιμοθέου  Αλεξάνδρειάς  Κανών.” 

5  (Φ-  43 α)·  “Τών  εν  Χαλκιδονι  άγιων  πάτερων  ” 
Κανόνες. 

6  (φ.  49  β)·  “  Τών  άγιων  Αποστόλων.”  Κανών. 

7  (φ.  5°  α)·  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου”  Κανών. 

8  (φ.  5°  β').  “Τής  δ'  συνόδου”  Κανών. 

9  (φ·  6ΐ  α).  Εΰχή  Ιερομάρτυρας  Κυπριανού. 

ΙΟ  (Φ·  77  “)■  “Περί  αγάπης  καί  φιλίας  όποιον 
αΰθέντην  θέλης  νά  κάμης  φιλίας  καί  νά  γυρευσης  τήποτε 
χάρισμα.” 

11  (φ.  78  α  ).  Έκ  της  Ίίολωμονικης. 

12  (φ.  84α).  “Τοΰ  προφήτου  Κοδρά 
Περί  τών  ήμερόν  τόν  εναντίων." 


11 


82 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ]  ΚΩΔΙΚΕΣ 


13  ( φ.  84/3).  Αινίγματα. 

14  ( φ.  92  α)·  “  Ευχή  λεγομενη  έπ'ι  τών  μελλόντων 
μεταλαβειν. 

15  ( φ.  98/3)·  “ ’Ε ρμινεία 

περί  τοΰ  όφεομιμίτου  αστερο;  καί  τϊ  έρμηνίαι;  έχει  ό  οπιο; 
λέγεται  καί  δράκον  ήστορισμένο; .” 

ι6  ( φ .  ιοο  α).  Περί  £ωδίων. 

17  ( φ.  105  α)·  Τ νττοι.  επιστολών  εις  ιερωμένους. 

ι8  ( φ .  ιοδα).  Προγνωστικά. 

19  ( φ.  114  α)·  “Περί  τον  πος  να  έγνωρίσης  το 
έμα.  ” 

20  ( φ .  117  α).  Εΰχαι. 

2  1  ( φ .  120  β).  “  01  κύκλοι  τον  ήλιον .” 

22  (φ.  122  α).  “  Περί  τον  πώς  νά  ενρει  ό  καθείς 

οπον 

βούλεται  τον  κύκλον  τοΰ  ήλιου  καί  τον  κύκλον  της  σελήνη;...” 

23  ( φ·  128/3).  Ευχή  εγκωμιαστική  εις  την  Θεο¬ 
τόκον. 

24  ( Φ·  134  «)·  Ευχή  τον  άγιον  Άνδρεον  τον  8ιά 
Χρίστον  σαλοΰ. 

25  (Φ·  13 7  β)·  “Ζ  ωδολόγιον  σννταχθεν 

ύπό  σοφών  Α  ίγυπτίων  περί  τή ;  -γεννήσεων  τοΰ  ανθρώπου.” 

Έν  φ.  Ια — 10/3  “Πι'να£  τοΰ  παρόντο ;  Ν ομοκανόνου.” 

Τά  φ.  87,  119  καί  121  άγραφα. 

4436·  3ι6·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  137). 

τ  ( φ .  2  β).  Περί  κράσεων  ( άνεπίγραφον ). 

’Ά ρχ.  [0]ύτε  έξ  οσμή ;  έστιν  άσφαλέ;  τϊ  τεκμή- 
ρεσθαι  περί  τή 5  κράσεω ;  των  αισθητών  σωμάτων. 

2  (φ.  4  β)·  “  Περί  των  εν  τοΐς  κατα  μέρος  απλοΐς 
φαρμακοις  δννάμεων .” 

Κατ’  άλφάβητον.  'Ά ρχ.  Άβρότερον  (γρ.  άβρότονον) 
θερμαίνει  και  ξηραίνει  κατά  την  τρίτην  άπόστασιν. 
Τέλ.  "Ωκιμον  έκ  τή $  δευτέρα ;  τάΐ/εω;  έστί  τών  θερ- 
μενόντον  έχει  δέ  ύγ  ρότητα  περιτοματικήν  6θεν  ό 
δέ  χρήσιμον  έστιν  εϊσω  τοΰ  σώματο ;  λαμβανόμενον, 
έξωθεν  δέ  καταπλασσόμενον. 

3  (φ.  ΙΟΙ  α).  Περί  φαρμάκων. 

'Ά  ρχ.  (άκέφ).  Έλεον  κρίνινον  έλεον  τδ  γλυκύτατου. 

4  (φ.  ιοί  α).  “  Οσα  σκληρννει  σκα  .” 

5  (φ.  102  α).  “  Έκ  τών  Όριβασίου 

πρδ 5  Ευστάθιον  και  Εύνάπιον  περί  δυνάμεω;  τών  απλών 
φαρμάκων.” 

αί 

α'  (φ.  102  α).  “"Οσα  θερμενει  μετρίω 5  ρρζ’ ■” — β'  (φ· 
102/3).  “"Οσα  θερμαίνει  τή;  πρώτη;  τάξεω;  ρί,η' .”  Καί 
άλλαι  είτα  τοιαΰται  έπιγραφαί,  ϋφ’  ά;  ’έπεται  κατάλογο;  φαρ¬ 
μάκων. 

6  (φ.  134  β)·  “Παύλου  Διγινήτου  (γρ.  Αίγινήτου) 
Βιβλίον  πρώτον. 

Διύρθωσι;  τών  θερμών  δυ;κρασιών  τοΰ  σώματο;.” 

7  (φ.  135  α)·  “Ιδού  καί  τά  εναντία  ποτά.” 

"Αρχ.  Τό  ρακί  κακδν  καί  όλέθ ριον. 

8  (φ.  136  α).  [Παύλου  τοΰ  Αίγιυήτου], 


Ιαση;  τών  ξηρών  δυ; κρασιών  έπιγαστρδν  ώ;  έπι  παρα¬ 
δείγματα ;,  ευθύ;  δέ  καί  τών  λοιπών  αράσεων.  οβ’ .” 

Ό  κώδιξ  περιβάλλεται  ύπδ  φύλλου  (Περγ.  X.  σελ.  2)  ϋλη; 
εκκλησιαστική;. 

4437·  3Ι7·  Χαρτ.  16.  XVIII.  {φ.  11-5). 

“  Συνοδικοί  και  άττοστολικοΐ 

Κανόνες  καί  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

Χομοκάνων  κεφ.  ρλε',  ών  α'  (φ.  24  β)  “Ο  χειροτονών 
υπερορίαν  συν  τιρ  χειροτονούμενο}  καθαιρείσθω,”  ...ρλε’  (φ. 

110α)  “Πότε  ώφείλει  οί  όρθώ;  βιοΰντα;  μ εταλαμβάνειν  τών 
θείων  μυστηρίων.”  Καί  προτάσσονται  μεν  τοΰ  Χομοκάνονο; 
(φ.  1  α — 23  α)  Κανόνε;  διάφοροι  έπιγραφδμενοι  “Περί  τοΰ 
πώ;  δει  εΐναι  τδν  πνευματικόν  άνδρα,”  ’έπονται  δέ  αύτφ  α'  (φ. 
112  α)  “Ευχή  επί  μετανοοΰντα,”  β'  (φ.  113  α).  Ευχή  εί;  τδν 
Χριστόν. 

4438·  3ι8·  ν°μβ·  16·  XIV.  (φ.  138). 

Πτ/δάλιον. 

Ακέφαλου  καί  κολοβόν. 

4439·  3Χ9·  Χαρτ-  16.  XVII.  (φ.  144). 

“  Νορ,οκάνονον  τον  έν  αγιοις  πατρος  ημών 

Ίωάννου  τοΰ  Νηστευτοΰ  συναγμένον  καί  έκ  πολλών  άλλων 
διδασκάλων  τή;  εκκλησία;  καί  άπδ  τών  ιερών  καί  άττοστολικών 
καί  συνοδικών  κανόνων,  τδ  όποιον  περιέχει  τδν  τρόπον  πώ; 
καί  μέ  τί  τάξιν  κανονίζει  ό  πνευματικό;  τά  διάφορα  τών 
αμαρτημάτων.” 

Κεφ.  ν',  ών  α'  (φ.  9α)  “Τοΰ  [Ίωάννου  τού]  Νηστευτοΰ 
Χουθεσία  πρδ;  τδν  πνευματικόν  πώ;  κάμνει  χρεία  ν&ναι.”... 
ν'  (φ.  139/3)  “Ευχή  συγχωρητική  Χρυσοστόμου,  ήν  λέγει 
ύ  πνευματικό;  πρδ;  τού;  μετανοοΰντα ;.” 

Προτάσσεται  (φ.  1  α — 7  β,  τοΰ  φ.  8  μένοντο;  άγράφον) 
“  ΙΙίναξ  σύν  θεό)  τοΰ  παρόντο;  βιβλίου.”  "Επεται  δέ  τω 
Χομοκάνονι  ( φ .  143α)  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  Παράγγελμα 
πρδ;  ιερέα.” 

’Εν  τέλει  του  ΙΙίνακο;"  αχλε'  Ιουνίου  1 5"  (=1635)  έν 
7τόλει  Ζ ακύνθιρ.  Έν  δέ  φ.  142  β’  Έτελειώθη  σύν  θειρ 
άγίω  τδ  παρόν  βιβλίον  παρ’  έμοΰ  Ν ικηφόρου  μονα¬ 
χού  καί  αναξίου  καί  αμαρτωλού  πρεσβυτέρου  τοΰ 
Μηλιού  κατά  τδ  αχλε'  κατά  μήνα  Ιούνιον  ιδ' 
(=  1635)  έν  τή  χώρμ  καί  πόλει  τή;  Ζακύνθου _ 

444°·  32°·  Βομ/3.  16.  XIII.  (φ.  159). 

I  (φ.  I  α).  Νορ,οκάνων. 

α'  (φ.  1  α).  “Α ρχ.  (άκέφ.). ..προφέρει  ό  δανειστή;  εί; 
την  τή;  άληθεία;  άπόδειξιν  κάν  π ροφάσει  τών  δη¬ 
μοσίων  ένάγηταί  τι;  οί  δημόσιοι  π  ρο;φε  ρέσθ  ωσάν 
λόγοι.  Τό  κλη ρονομιαΐον  χρέο;  κατά  αναλογίαν  τών 
κλη ρονομιαίων  μερών  οί  κληρονόμοι  καταβάλλουσιν. — 
β'  (φ.  2/3).  “Περί  κεκωλυμένων  γάμων  τίτλο;  ε'  τοΰ  αύτοΰ 
βιβλίου  κεφ.  λα'.”  Άρχ.  Ή  συγγένεια  όνομά  έστι 
γενικόν,  διαιρείται  δέ  εί;  τρία,  εί;  άνιύντα;,  εί; 
κατιόντα;  καί  τού;  έκ  πλαγίων. — γ'  (φ.  3  α).  “Περί 
τόκων  καί  καρπών  τοΰ  αύτοΰ  βιβλίου  τίτλο;  γ'.”  Μετά  δέ 
άλλου;  7τολλο05  τίτλου;  δ'  (φ.  19/3).  “Τίτλο;  κζ'  περί  λεγά¬ 
των  καί  τών  πίστει  καταλιμπανομένων  ζήτει  βιβλ.  τών  Βασι¬ 
λικών  μδ’ .” — ε'  (φ.  84α).  “Περί  φονευτών  προ;φευγόντων.” — 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


83 


ζ~'  (φ.  85  α).  “ΓΙερί  δικαιοσύνη ς  νόμου  και  7 τερί  ρημάτων 
σημασία $  καί  περί  διαφόρων  κανόνων  καί  περί  δεήσεων  βασι¬ 
λικών  προςφερομένων.” — ξ'  [φ.  86  α).  “Περί  σημασίας 

ρημάτων .” — ?/'  (φ.  89  α).  “  ΤοΟ  βασιλέως  κΰρ  Βασιλείου  ” 

Νεαρά.  Ά ρχ.  Ή  νεαρά  τοΰ  βασιλέως  κΰρ  Βασιλείου  ή 
διαταττομένη  μηδόλως  ίσχύειν  χρόνον  κατά  των 
πενήτω ν.—θ'  (φ.  89  β).  “ΤοΟ  βασιλέως  κΰρ  Κωνσταντίνου 
τοΰ  Δοΰκα.”  Ά ρχ.  Ίστέον  ότι  ό  Λουκάς  λύσιν  έποίησε 
προς  αναφοράν  άντιγ  ραφεϊσαν  σεκρετικήν  έν  ή 
ποιείται  διαστολήν  τινα  περί  τής  προτιμήσεω ς  τής 
προικός. — 1'  (φ.  90/3).  “Έτέρα  νεαρά  τοΰ  υίοΰ  αύτοΰ  τοΰ 
βασιλέως  κΰρ  Μιχαήλ.-1  ’Ά  ρχ.  ’Βπεί  οι  μέλλοντες  ύπο- 
σχεΐν  όρκον  έξ  άποφάσεως  δικαςτικής. 

2  ( φ .  92  α).  [Μιχαήλ]  “  Άτταλειώτου 

καί  κριτοΰ  τοΰ  άνθυπάτου  Εκλογή  των  νόμων  έν  συντόμω 
γενομένη  παρά  Λέοντος  καί  Κωνσταντίνου  των  σοφών  καί 
φίλευσεβών  βασιλέων  άπό  των  Ινστιτούτων,  των  διγέστων, 
τοΰ  κόδικος,  των  νεαρών  τοΰ  ρεγάλου  Ιουστινιανού  διατάξεων 
καί  έπιδιορθωσις  εις  τό  φιλανθ ρωπότερον 

Τίτλος  α'  “περί  συστάσεως  μνηστείας  καί  λύσεως  αυτής.” 
"Αρχ.  ό  δεσπότης  καί  ποιητής  τών  άπάντων  θεό» 
ημών. — Τίτ λο$  τελ.  “  Πίναξ  περί  στρατιωτικών  επιτιμίων 
ποινάλιος  έκ  τοΰ  'Ρούφου  καί  τών  τακτικών.”  "Αρχ.  Ο ’ίτινες 
τολμήσωσι  συνωμοσίαν  ή  φατρίαν.  Τέλ.  (άτελές)  εάν 
τις  στρατιώτης  εαυτόν  πλήξη  ή  άλλως  πώς  θάνατον 
κατασ κεύαση  εΐ  μεν  αϋτφ  άλγών  τφ  σώματι  ή  άλλως 
πώς : — 

3  (φ.  140  α).  “Συνοφις  τον  παννπερτίμ.ον  Ψελοΰ  εις 
τάς  τών  νόμων  άγωγα'ς.” 

“Α ρχ.  Πολύ  καί  δυςθεώρητον  τό  μάθημα  τοΰ  νόμου. 
Τελ.  καί  μετά  ταΰτα  λέλυται  έν  νόμιρ  τυχόν  λύσει. 

4441·  321·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  228). 

“  Κανόνες  συνοδικοί  καί  άποστολικοί 

καί  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  καί  ετέρων  άγιων  νεωστί  συν- 
τεθέντες  καί  συναθροισθέντες  έκ  διαφόρων  νομίμων  καί  έκτε- 
θέντες  κατά  τάγμα  έκαστου  καί  βαθμόν  διά  τό  άσύγχητον  καί 
ευκόλως  εΰρίσκεσθαι'  πρώτων  καί  δει  περί  τών  πνευματικών 
είπεϊν  πως  ’έχρή  αυτούς  τά  έπιτίμια  έπάγειν  τοΐς  έξομολογημένοις 
καί  περί  τών  τρόπων  τών  έξαγγελόντων '  εΐτα  περί  τών  λοιπών .” 

“Αρχεται  άπό  φ.  23  α.  Καί  προηγείται  μέν  (φ.  1  α — 22  β) 
Έξομολογητάριον,  έν  ώ  πρώτη  “Ευχή  επί  μετανοούντων,” 
έπονται  δέ  εις  τούς  Κανόνας  α'  (φ.  215  α)  Ευχή  επί  τών 
μελλόντων  μεταλαβεΐν. — β’  (φ.  221  α)  “Περί  διακόνων  τίνες 
άξιοι  χειροτονεΐσθαι  καί  τινες  άνάξιοι  καί  μετά  την  χειροτονίαν 
τίνα  δει  ποιέΐν  τούτους  καί  τίνα  μή  ποιεΐν.” — γ'  (φ.  226/3). 
“Περί  τοΰ  ωραρίου.” 

’Εν  φ.  214  α·  Τέλο»  του  παρόντος  νομίμου  έτους 
1716. 

4442.  322·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  161). 

1  (φ.  1 9  α).  Έξομολογτ/τάριον. 

α'  ( φ .  19  α).  “  Ερμηνεία  περί  έξαγορεύσεως.” — β'  (φ.  22  α). 
“Ν ομοκάνονον  πάνυ  πλουσιώτατον.” — “Νουθεσία  εις  τόν  πνευ¬ 
ματικόν  καί  ασφάλεια.” — γ'  (φ.  23/3).  “Αρχή  τής  έξομολο- 
γήσεως.”  Έν  τή  καθωμιλημένη. 

2  (φ.  38/8).  “Κανόνες  συνοδικοί  και  άποστολικοί 
και  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 


καί  ετέρων  αγίων  νεωστί  συντεθέντες  κατά  τάξιν  καί 
διορθωθέντες  διά  τό  άσύγχυστον.  Δει  δέ  πρώτον  περί  τών 
πνευματικών  είπεϊν  πώς  χρή  αυτούς  είναι,  εϊτα  περί  τών  λοιπών.” 

Έν  τ ή  καθωμιλημένη.  Κ εφ.  σν' ,  ών  α'  “Περί  πνευματικών 
πως  δει  αυτούς  είναι” ...σν'  “Περί  ύψουμένης  Παναγία»  έάν 
συμβή  άπολεσθήναι.” 

3  (φ·  15 1  β)·  “Τοΰ  άγιου  Αναστασίου 
πατριάρχου  Άντιοχείας  Περί  γο νορρύας  καί  υγρότητας  τών 

ανθρώπων.” 

4  (Φ·  1 5  3  α)·  “Τοΰ  άγιου  Ίωάννου  ττατρι  άρχον 
Κωνσταντινουπόλεως  Νηστευτοΰ  Έτέρα  δήλωσις  τών  επιτι¬ 
μίων  τών  παθών  έκ  τών  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

5  (φ.  157  β)·  “  Σνμμαρτυρία  όιδομένη 
παρά  τοΰ  πνευματικού  τφ  μέλλοντι  ίερωθήναι.”  - 

6  ( φ .  158  β).  Ευχή  επί  τών  μελλόντων  μεταλαβεΐν. 

7  (φ.  159/®)·  “  Έτέρα  ευχή”  εις  Χριστόν. 

Έν  αρχή  (φ.  1  α — 18  β)  “  Πίναξ  άκριβής  τής  παρούσης 
πιξίδος.”  Έν  τέλει  τοΰ  κώδικος'  αψν^  (  =  1757)  χειρ 
Κοσμά  μονάχου. 

4443*  323·  Χαρτ.  16.  XVII.  (<ρ.  276). 

I.  'Ειέομ.ολογητάριον. 

α'  (φ.  4  α).  Πίναξ  τοΰ  Νομίμου. — β’  (φ.  26  α).  “  Νέον 
νόμιμον  πλουσιώτατον  πάνυ.” — “Νουθεσία  προς  τόν  πνευ¬ 
ματικόν  καί  ασφάλεια.” — γ'  (φ.  27  α).  “Αρχή  τής  έξομο- 
λογήσεως  ”  έν  τή  καθωμιλημένη. 

2  (Φ·  43  α).  “  Κανόνες  συνοδικοί  και  άποστολικοί  καί 
τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 

καί  ετέρων  άγίων  νεωστί  συντεθέντες  καί  συναθροισθέντες 
έκ  διαφόρων  νομίμων ...” 

Εν  αρχή  τοΰ  κώδικας  α'  (φ.  1  α)  “  Τάξι»  πρωτοκαθεδρίας  τών 
μητροπ αλητών.”  — β'  (φ.  1/3).  “  Αί  αρχιεπίσκοποί.” — γ'  ( φ . 
2α).  “Περί  ποιοι  τών  μητροπολιτών  έχουν  την  σήμερον  επι¬ 
σκοπώ».” 

Εν  τέλει  τοΰ  κώδικος'  Τό  παρόν  νόμιμον  έγράφη  έν 
έτει  ζρξγ'  μηνί  ’ϊουλίιρ  (  =  1655)  έν  τφ  τοΰ  "Αθω  άγίιρ 
6ρει. 

4444*  324·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  76). 

“  Συνοδικοί  καί  άποστολικοί  Κανόνες  καί  τοΰ  μεγάλου 
Βασιλείου.” 

Έν  τή  καθωμιλημένη.  Κ  εφ.  σκθ'  άνευ  έπιγραφών  ιδίων. 
" Αρχεται  έν  φ.  18  α.  Προηγούνται  δέ  α'  (φ.  2  α).  “Συμμαρ- 
τυρία  πνευματικού  πρός  μέλλοντας  νά  χειροτονηθούν.” — β’  (φ. 
2α).  “Ν ομοκάνον  πρόχειρος,”  έν  φ  πρώτον  Περί  τοΰ  τρόπου 
καθ’  6ν  πρέπει  νά  φέρεται  ό  πνευματικός  πρός  τόν  έξομολογού- 
μενον.  Έπεται  δέ  εί»  τούς  Κανόνας  ( φ .  67  β)  “Ακολουθία  τοΰ 
μικρού  αγιασμού.” 

4445·  325·  Χαρτ.  16.  XVI.  (φ.  140). 

“  Κανόνες  συνοδικοί  καί  άποστολικοί 
καί  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  καί  έτερον  άγίων,  νεωστί 
διορθωθέντες  καί  συντεθέντες  κατά  τάξιν  διά  τό  άσύγχυτον.” 

Κ  εφ.  σιβ' ,  ών  α'  Περί  πνευματικών,... σιβ'  “Περί  υψωμένης 
Παναγίας,  έάν  άπολεσθή  τί  χρή  ποιεΐν.” 

’ Αρχεται  έν  φ.  32  α.  Καί  προτάσσονται  μέν  α'  ( φ .  2α). 
“  Πίναξ  άκριβής  τοΰ  παρόντος  νομίμου.” — β'  ( φ .  16  α).  “Νομο- 

11—2 


84 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


κάνονο  πάνυ  πλουσιώτατον.” — “Νο υθεσία  εις  τόν  πνευματικόν 
και  ασφάλεια.” — γ'  (φ.  27α).  “Περί  τοΟ  7τώ$  δει  τούς  πνευ¬ 
ματικούς  οικονομούν  τούς  εις  αυτούς  έξομολογ  ου  μένους.”  "Κπονται 
δε  α'  ( φ .  128  α).  “Τοΰ  άγιου  Συνεσίου  ττατριάρχου  Αντιόχειας 
Λόγο;  περί  πορνείας  καί  ύγρότητος  ανθρώπου.” — β’  (φ.  131  α). 
“Ευχή  συγχωρητικ η  εις  πνευματικόν  τέκνον.” — γ'  ( φ .  131  β). 
“Έτέρα  ευχή  επί  τούς  μέλλοντας  μεταλαβεΐν.” — δ'  ( φ .  138  α). 
“  Τύπος  συστατικού  διδομένου  τφ  χειροτονηθέντι  ίερεΐ  παρά  τού 
χειροτονοΰντος  αυτόν  άρχιερέως.” 

444^·  326·  Χαρτ.  16.  XVII.  ( φ .  275). 

Ν  ομοκανων. 

Ακέφαλος  καί  κολοβός.  "Αρχεται  από  τού  κεφ.  α'  ( άκέφ . ). 
—  Κεφ  β' .  “Ότι  τόν  αρχιερέα  έδόθει  να  λύουν  καί  νά  δένουν 
τά  αμαρτήματα  των  ανθρώπων  καί  περί  των  μετανοούντων.” 
... — Κεφ.  σμζ' .  “ Τ ράμμα  ζητείας  μοναστηριού,  οπού  -γράφει 
ό  άρχιερεύς.” 

4447·  327·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Κανόνες  συνοδικοί  και  άιτοστολικοί 

καί  τοΰ  ρεγάλου  Βασιλείου  καί  ετέρων  αγίων.” 

Κ εφ.τιζ~'.  Προτάσσονται  α' .  “Πίναξ  ακριβής  τού  παρόντος 
κανώνος .” — β' .  Έξομολογητάριον.  "Κπονται  δέ  α'.  “  Ακο¬ 

λουθία  τοΰ  μικρού  αγιασμού.” — β' .  “Ακολουθία  τής  κοινής 
παρακλήσεως.” — γ'.  “  Εΰχαΐ  ήτοι  ΐξορκισμοί  τού  ρεγάλου 

Βασιλείου  προς  τούς  πάσχοντας  ύπό  δαιμόνων  καί  έκάστης 
ασθένειας ”  ( κολοβ .). 

Έν  τέλει  τής  επιγραφής  τού  έν  αρχή  ΠίνακοΓ  ’Έτ.  τψ 
σωτηρίιρ  1755.  Έν  δέ  τιρ  τέλει  τοΰ  κώδικος'  1757 
Μαρτίου  10. 

4448·  32δ·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “"Ορος,  ήτοι  τόμ,ως  τής  ίεράς  ετυνόδον, 

τής  σνγκροτηθείσης  έν  τή  θεοφνλάκτιρ  βασιλενούσι  μεγάλο- 
πόλη  λίόσχοβία  έν  έτει  άπο  κτίσεως  κόσμον,  ,ζροδ’  έν  μηνί 
Ίαννουαρίιρ  'ινδικτιώνος  δ’15.  ” 

Περιέχονται  “Κεφάλαια  ν'  άπερ  είσίν  εις  κανόνων  τύπον 
περί  τινών  εκκλησιαστικών  υποθέσεων.” 

"Ε πεται  “  II ίναξ  των  παρόντων  κεφαλαίων,”  μεθ  δν  Κεφ.  α'. 
“  Κανόνε;  τούς  οποίους  έπρόβαλαν  εις  την  ίεράν  σύνοδον  οί 
μακαριώτατοι,  δ  τε  κύρ  Παΐσιος  πάππας  καί  πατριάρχης 
Άλεξανδρείας  καί  πάσης  γής  Αίγυπτου  δ  τε  κυρ  Μακάριος 
πατριάρχης  Αντιόχειας  καί  πάσης  Ανατολής,  περί  τινων 
αναγκαίων  εκκλησιαστικών  υποθέσεων.”  Έν  τέλει"  “  Είσί  δέ 
καί  'έτερα  κεφάλαια  καί  ζητήματα  πλείονα  τούτων,  άπερ  έζητή- 
θησαν  παρά  ταύτης  τής  ίεράς  συνόδου  καί  οί  μακαριώτατοι 
πατριάρχαι  τά  έδιάλυσαν,  καί  άπύφασιν  έποίησαν,  άτινα  ήμεΐς 
διά  τόν  όγκον  καί  όκνον  έπαραδράμαμεν  μόνον  δέ  τά  αναγκαι¬ 
ότερα  έμεταφράσαμεν  έκ  τής  σλοβανίδος  καί  έγράφαμεν  εις  τόν 
παρόντα  τόμον  μέ  ταΐς  ύπογραφαίς  των.” 

"Κπονται  “  Αί  ύπογραφαί  τών  οικείων  χειρών  τών  μακα- 
ριωτάτων  πατριαρχών  καί  πάσης  τής  ίεράς  συνόδου,  τών  τε 
αρχιερέων,  αρχιμανδριτών,  ηγουμένων  καί  προχτοπαπάδων.” 

2.  ©ε'ρατα  εκ  της  καθωμ ιλημένης  εις  την  άρχαίαν. 

3·  [Άττολλιναρίου]  Μετάφρασες  των  Ψαλ/χων 

μετά  διάστιχου  ερμηνείας. 

Παλμοί  α' — ί,γ',  μεθ’  οΰς  ατελές  τό  Τ' αλτήρων. 

Μιονε  χχχπι,  1313  κ.  έ. 


4·  Κανόνες  εις  Χριστούγεννα,  Φώτα  και  Κοίμησιν. 
Μετά  διάστιχου  ερμηνείας,  λειπούσης  πολλαχοΰ. 

5·  “  Εις  τον  άγιον  μεγαλομάρτυρα  Τοβδελαάν  υίον 
Σα  βωρίον.” 

Στίχοι  ήρωελεγεΐοι. 

*4449·  329·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  380). 

1.  “  Περί  καθ  νπόστασιν  ένωσις.” 

2.  “  Νείλου  Θεσσαλονίκης  τοΰ  Καβάσιλα. 

Κατά  Ιταλών  πρόχειρον.” 

3·  “  ©εΐα  ενανγάσματο.  η  Παράδεισος.” 

Περιέχονται  λόγοι  καί  αποσπάσματα  ττατέρων,  ών  τινα 
κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν.  ’Έτι  δ’  ανεπίγραφα  τινα  θεολογικά 
μετ’  εικόνων  συμβολικών. 

4·  Λεξιλογίου  αλφαβητικόν  και  Ερμηνεία  λέξεων 
της  Γραφής. 

5-  “  [Συρεών  Σήθ]  Σΰνοψις  σχεδιασθεΐσα 
περί  τών  τροφών,  οσας  ό'τε  καί  βούλεται  τις  δι’  ελάχιστων 
λέξεων  διάγνώ  τήν  τε  κράσιν  έκάστης  διώτητα  εύχερώς.  Κατά 
άλφάβητον.” 

6.  [Νικηφόρου  Καλλίστου  τοΰ  Ηανθοττούλου]  “  Οί 

ά.7τό  Χρίστον  γενόμενοι  βασιλείς.” 

7·  [Τοΰ  αύτοΰ]  “  Τών  Χριστιανών  τους  βασιλείς  μοι 
σκόπει.” 

8.  “[Τ  οΰ  αύτοΰ]  Καί  πατριάρχας  τής  Νέας  Ρώμης 
βλέπε.” 

9-  “  Εκ  τοΰ  σνναξαρίου  τών  αγίων  τών  δώδεκα 
μηνών.”  Αεξιλόγιον. 

ΙΟ.  “  Ίωάσαφ  ίερορονάχου  και  ρεγάλου 
ττρωτοσυγγε'λου  ' Απόκρισεις  προς  τάς  (ρωτήσεις,  άς  ήρώτησε 
ό  εύλαβέστατος  έν  ίερεΰσι  κύρ  Γεώργιο;  ό  Αραζίνος,  πρός  δν  καί 
τό  προοίμιον.  Κεφάλαια  ρα' .” 

Σιρζεται  ατελές  μέχρι  τού  κεφ.  νδ'.  "Ιδ.  καί  4471  (351),  1, 
έν  φ  κώδικι  περιλαμβάνονται  κεφ.  νβ' . 

11.  ΈφραΙρ  τοΰ  Σύρου  καί  άλλων 
Γνώμαι  καί  έρωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

12.  Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως 

“  Κεφάλαιον.  Τών  λεγόντων  ότι  χρή  καί  μετά  θάνατον 
εύχαίλεον  ποιεΐν  νεκρώσιμου..  ” 

13.  Μιχαήλ  Γλυκά 

α'.  “  ΙΙώί  δει  πρός  Ιουδαίου;  απαντάν,  ήνίκα  μάλλον  έκεΐνοι 
τό  κατά  Χριστόν  έπιχειροΰσι  διαστρέφειν  μυστήριον.” — β'.  “Τοΰ 
αύτοΰ.  Έτι  καί  τούτο  ήπόρρηται,  εί  τω  τών  Εβραίων  γένος 
έν  έσχάταις  ήμέραις  έπιστρεφει  πρός  Κύριον.” — γ'.  “  Τοΰ 

αύτοΰ.  Τιμιωτάτιρ  ίερομονάχω  κύρ  Αεοντίω  τφ  έγκλείστιρ,  εί 
χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν,  ότι  μετανοία.  περί  τό  τέλος  ό 
Σολομών  έχρήσατο .” 

Ι4·  Αθανασίου  Άλεξανδρείας  Λογος  προς  τάς  εντολάς 
τον  ©εοΰ. 

13.  Ίωάννου  Δαρασκηνοΰ  “Λογος  ψυχωφελής  καί 
θαυμάσιος.” 

ι6.  “  Διηγησις  διαλαμβάνονσα,  οτι  ον  χρή  ανευ 
προτροπής  τοΰ  κατά  τόν  τόπον  άρχιερέως  άναδέχεσθαι  λογι¬ 
σμούς.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


85 


1  7·  “Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Μακαρίου 
μεγάλου  Διδασκαλία  λίαν  ωφέλιμος.” 

ι8.  Εκ  των  τοΰ  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού,  οσίου 
Νείλου  και  άλλων. 

1 9·  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  “  Αιήγησις 

πάνυ  ωφέλιμος.” 

20.  “  Εν  τω  βίω  τον  οσίου  ’Κφραίμ.” 

21.  “  Εκ  της  εντολής  Στεφάνου  τον  Θηβαίον, 
της  δεδομένης  αύτοΰ,  τοΐς  άποτασσομένοις.” 

2  2.  Εύχη. 

23·  “  Τοΰ  σοφωτάτον  Φελλού  Περί,  ζύμης  δια 
στίχον.” 

24.  “  Τοΰ  αύτοΰ  Περί  τον  τρόπου  της  άντιδοσεως.” 

25.  “Αναστασίου  πατριάρχου  θεοπόλεως 
[Άνποχείαϊ]  καί  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  'Έκθεσις  σύντομος 

της  ορθοδόξου  πίστεως.” 

2 6.  “  Πε'τρου  τοΰ  Δαμασκηνού 

"Ινα  μη  ύπό  των  λογισμών  χειμαζόμενοι  νικόμεθα  υπό  των 
εχθρών,  ώ?  όντες  έξωθεν  της  τοΰ  θεοΰ  μνήμης,  άλλ’  ϊνα  βοη¬ 
θού  μεν  οι  ύπό  τής  ευχής  καί  μελέτης  των  θείων  γραφών,  τευξώμεθα 
τής  κτήσεως  των  αρετών,  περί  ων  οί  πατέρες  άλλος  άλλαχοΰ 
έγραφαν  τή  τοΰ  άγιου  πνεύματος  χάριτι'  έξ  ων  κάγώ  μαθών 
έρω  τούτων  τά  ονόματα  κατά  τό  έγχωροΰν,  εΐ  καί  μή  πάντων, 
δι’  έλλειφιν  γνώσεως'  ε’ισί  τοίνυν...” 

"Επεται  τούτοις  απαρίθμησες  των  αρετών  (σμδ')  και  κακιών 
(σί,η'),  μεθ’  ήν  τινες  Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

27·  “Περί  Ηλεΐ  τοΰ  ίερεως  ” 

καί  τινων  Εβραίων  βασιλέων  καί  προφητών. 

28.  “  Περί  Αύγουστου  Καίσαρος  ” 
καί  τινων  άλλων  αϋτοκρατόρων. 

2 <ή.  “  Περί  σιμονιακης  αιρέσειος.  [Γενναδίου]  Σχο- 
λαρίου.” 

30.  “Περί  ηλίον  και  σελήνής  καί  γης  καί  θαλάσσης.” 

31.  “Περί  δια  φοράς  νοΰ.” 

32.  “Μάρκου  τοΰ  Ευγενικού  Τά  πέντε  τάλαντα...” 

Μετ’  έξηγήσεως. 

33·  [Γρηγορίου]  “τοΰ  Θεολόγου.  Ονκηλθονβαλεΐν. . .” 
34·  “  Τοΰ  Χρυσολωρά.  Ο νκονν  έμαντώ  βουλεν- 

7 7 

ο/χαι. . . 

35·  “  Περί  γενητον  και  άγενητον.” 

36.  “  Αίνιγμα  της  %φιγγός.” 

37·  “  Ιωάννου  Ύζέτζον  Καρκίνοι.” 

38  “  [Θεοδώρου]  Τοΰ  Πτωχό  προδρόμου 

Σοφός  ’έγωγε  ήδη  ών...” 

39·  “Ίωάννου  τοΰ  Τζε'τξου  Στίχοι  ήρωϊκοι 
έχοντες  εις  έκαστος  τά  κδα  στοιχεία.”  "Αρχ.  Άβροχίτων. 

40.  “  Τής  εν  Λαοδικεία.  Ού  σνγχωροννται 
αιρετικοί  εις  τόν  οίκον  τοΰ  θεοΰ  είςιέναι. . .” 

41.  “Περί  τοΰ  πώς  ή  ιερατική  φνλη  εμίγη  τη 
βασιλική.” 

42.  “  Περί  τοΰ  Αρείου  Πάγου.” 

43·  Χρονολογία ι  από  Αδάμ  μέχρι  Χρίστου. 

44·  “  Περί  τοΰ  Ίκαρος.” 


45·  “  Περί  λόγον.” 

46.  “  Περί  καταπέλτης .” 

47·  “Αθανασίου.” 

"Αρχ.  Άγνεύονσι  δέ  τινες,  ή  ύπό  θεοΰ  σκεπτόμενοι. 
48.  “Περί  αίθυίας.” 

"Επονται  α'.  “Περί  βασάνου  λίθου.” — β'.  “Περί  κατα¬ 
πέλτης.” 

49-  “  Εν  τω  βίω  τον  χρονου.” — “  Περί  αίδίου. 
Μαξίμου.” 

Έρμηνεΐαι  λέξεων. 

50.  “  Περί  τοΰ  ηλίον.” — “  Περί  προγόνων.” 

Έν  τή  ωα'  Χρυσολωρά. 

51.  Περί  Ιωάννου  τον  Τραμματικον. 

Σημείωσες  βραχεία. 

52.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  και  Βασιλείου  τοΰ 
μεγάλου  Αποσπάσματα. 

53·  “  Τά  όφφίκια  τοΰ  παλατιού.” 

54·  Χρονικόν  βραχύ  από  Κωνσταντίνου  υίοΰ  Λεοντος. 
55·  “Τοΰ  μεγάλου  Διονυσίου”  Απόσπασμα. 

56.  Περί  της  βασιλίσσης  Θεοδώρας  Σημείωσες 
βραχεία. 

57·  “Περί  των  άμφιβαλλομένων  νηπίων  ει  έβα 
πτίσθησαν.” 

58.  “Περί  των  βαπτιζομένων  νηπίω  των  Άγαρινών.” 
59·  “  Περί  τοΰ  Φως  ιλαρόν.” 

6θ.  “  Εκ  της  Ήσαιου  προφητίας.” 

6ΐ.  “Περί  προορισμού  [Γενναδίου]  Σχολαρίου.” 

02.  “  Νεμεσίου  επίσκοπον  Έμε'σης  Έκ  τοΰ  άπο 
προνοίας.” 

63.  “Έκ  τοΰ  Αποστόλου  Άντίθεσ ις.” 

64·  “  "Οποίον  δε  ην  άρα  τό  εν  τω  νόμω  λεγόμενον 
Έφονδ.” 

65.  “  Τελευτή  Ζήνωνος  τον  βασιλέως.” 

66.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Απόσπασμα. 

67.  “  Τί  εστιν  νπερηφανία.” 

68.  “  Εκ  των  άττοστολικών  διατάξεων.” 

69·  “  Εκ  της  ερμηνείας  τον  μεγάλου  Βασιλείου.” 

70.  “Περί  τοΰ  άγιου  ’Έπιφανίου  επισκόπου  Κύπρον.” 

71.  “  Εκ  τοΰ  βίου  τον  Χρυσοστόμου.” 

72.  “  Τί  εστιν  αιών.” 

73·  <£Τί  εστιν  άγγελος.” — “Ποσά  τάγματα  αγγέλων 
εισιν. 

74·  “  Τίτου  Βοστρών  ”  Απόσπασμα. 

75-  “Τοΰ  αγίου  Διονυσίου”  ’ Απόσπασμα. 

' ]6 .  “  Τά  ζ'  μυστήρια.” 

77·  “ΤΙοθεν  άστραπαί  και  βρονταί 
καί  οί  κεραυνοί  αποτελούνται.” 

78.  “Έκ  τον  αποστόλου  Παύλου  ”  ' Απόσπασμα. 

79·  “  Περί  αρετών.” 

8θ.  “  Άλφάβητος  των  μοναχών.” 

"Αρχ.'Ύπακοή  νηστεία. 


86 


ΑΓΙΟΡΕΙΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


8ΐ.  “  Π ερί  αγγέλων.” 

82.  “  Περί  μεταθέσεως.” 

83.  “  Έκ  τών  διατάξεων  των  άγιων  Αποστόλων.” 

84.  “  Περί  των  Γαλιλαίων.” 

.  “Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί 

Περί  των  μετά  την  άνάστασιν 

86.  “  Περί  της  έκ  δεξιών  τον  πατρός  καθέδρας.” 

87·  “  Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 
Έκ  των  πρός  Άμφίλόχιον  περί  άγραφου  εθών.” 

88.  “  ΙΙερί  νηστείας  διά  στίχους  Αουκά  πατριάρχου.  1 
.  “  Περί  τών  μεγάλων  καί  οικουμενικών  θρόνων.” 
90.  “Κανών  τών  άγιων  Αποστόλων  καί  τών  συνόδων. 

2 υμπεριλαμβάνονται  και  άλλοι  Κανόνεϊ  πατέρων. 

9Ι·  “  Περί  άφορισμένων.” 

92.  “  Περί  εζομολογησεως.” 

93·  “  Περί  μονάχον.” 

94·  “Ή  κυοφορούσα  όταν  θέλει  βαπτίζεται.” 

95-  “  Περί  άγώνος  καί  θαλοΰ  ελαίας.” 

96.  “  Στίχοι  εις  τον  άγιον  απόστολον  Άνδρέαν.” 

97·  “Περί  τον  Θεολόγου  Ίωάννου.” 

98.  “  Εκ  της  προφητί ας  Ιεζεκιήλ. 

99·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  και  Σολομώντοξ  Απο¬ 
σπάσματα. 

ΙΟΟ  “Περί  φίλον  πιστόν.” 

ΙΟΙ.  Περί  τοΰ  Ασματος  τών  Ασμάτων. 

102.  “  Ερμηνεία  τον  Ασματος  τών  ’ Ασμάτων 
διά  στοίχων  πολιτικών  γινόμενη  παρά  τοΰ  Φελλού  πρό ς  τόν 
βασιλέα  Μονομάχον.” 

'Άρχ.  Έπείπερ  τό  φιλομαθ  ές  τό  σόν  ώ  στεφηφόρε. 
Γέγραπται  τό  ποίημα  καταλογάδην.  Ή  δ’  έρμηνεία  'έπεται 
έκάστοτε  εις  βραχύ  μέρος  τοΰ  κειμένου. 

103·  “  Περί  τοΰ  στηρυν  ναόν. 

104·  “Περί  τοΰ  ναόν  τών  Β λαχερνών. 

105.  “Περί  τών  ειδώλων  τών  ένεχθέντων  άπό  της 

'νώμης.” 

ΐο6.  Περί  της  επί  Κωνσταντίνου  καί  Ε ίρηνης 
εύρεθείσης  εν  Θράκη  λάρνακα ς. 

107-  “  Τί  εστι  κυνικός  φιλόσοφος.” 

"Έιπονται’ Αποφθέγματα  φιλοσόφων. 

Ιθ8.  “  Μΰ0ος  τοΰ  κολεού. 

109.  “  Ζηνοδότου  Φιλοτε'ρου  Περί  διαφορών  φωνών 
ίγωων. 

I  ΙΟ.  “  Στίχοι  εις  τόν  άγιον  Τίηλαία  καί  Νεΐλον.’ 
III.  “  Εις  τόν  άγιον  Άρτεμίδορον  ”  Στίχοι. 

II  2.  “  λίνημι  Μανασση  βασιλέως  υίοΰ  ’Ε^εκίου.” 
Καί  Μνήμη  βραχυτάτων  άλλων  τινών  άγιων. 

ΙΙ3·  “Τών  ιβ'  ’ Αποστόλων  τά  ονόματα.” 

I  Ι4·  “  Περί  της  Κωνσταντινονπόλειος 
πως  έκλήθη  καί  (γεινε  νέα  Ρώμη.” 

1 1 5-  Αποσπάσματα  επιστολών  Αποστόλων  ρ.εθ' 
ερμηνείας. 

α'.  “Έκ  της  καθολικής  επιστολής  Ιακώβου.” — β'.  “Έκ 


της  πρώτης  καθολικής  επιστολής  Πέτρου.” — γ'.  “Έκ  της 
καθολικής  δευτέρας  επιστολής  Πέτρου.” — δ'.  “Έκ  τής  καθο¬ 
λικής  πρώτης  επιστολής  Ίωάννου.” — ε' .  “Έκ  τής  αΰτοΰ  βας 
επιστολής.” — ίΓ'.  “Έκ  τής  Ιούδα  επιστολής.” 

Μεταξύ  β'  καί  γ'  “Κυρίλλου  [  Άλεξανδρείαϊ]  ' Απο¬ 
σπάσματα.” 

II 6.  “Επίγραμμα  τον  εν  Άθήναις  βωμόν.” 

ΙΙ7·  “  Ερωτησις  τον  αγιωτάτον  πατριάρχου 
’Αλεξανδρεία5  κΰρ  Μάρκου  καί  Άπόκρισις  τοΰ  αγιωτάτον 
πατριάρχου  κΰρ  Θεοδώρου  [τοΰ  Βαλσαμών]  ε’ν  ταΐϊ  ήμέραις 
τής  βασιλείας  τοΰ  εύσεβεστάτου  καί  φιλοχρίστου  βασιλέως  ημών 
κΰρ  Ίσαακίου  τοΰ  Αγγέλου.” 

II 8.  “Τοΰ  εν  αγιοις  Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεω$ 
τοΰ  'Ο μολογητον.”  Κεφ.  ιε  . 

1 19·  “  Εκ  τών  άποστολικών  διατάξεων 
ΙΙερί  τών  εορτών  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ  ήτοι  εβδομάδων.” 

120.  “  Γρηγορίου  πατριάρχου  Άλεξανδρείας  ”  Κανο¬ 
νικόν. 

1 2 1.  Περί  τών  τριών  λειτουργιών 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί 
Υρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου. 

122.  Περί  τών  ιβ'  εκκλησιών 
τών  υπό  τών  Αποστόλων  ώρισμένων. 

Ι23·  “  Περί  σειρήνας.” 

124·  “  Πότερον  πλοίονς  άγγελοι  η  άνθρωποι.” 

1 2 5 ·  “Π ερι  τών  την  γην  προ  τον  κατακλυσμόν 
κατωκησάντων . 

120.  “  ΤΙερί  τον  βονκεφάλον.’ 

127 ·  “  Πφί.  της  πηγής  τον  παραδείσου.” 

128.  Αποσπάσματα  πατέρων. 

Είσί  δε  Μαξίμου  τοΰ  Όμολογητοΰ,  Διονυσίου  τού  Αρεο¬ 
παγίτου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  Αθανασίου  ’Αλεξανδρείαϊ. 
Ζαχαρίου  [Ιεροσολύμων]. 

Ι29·  “  Περί  της  βασιλείας  τών  Χριστιανών.” 
Χρονικόν  βραχύτατου. 

130.  “Περί  τών  νπογραφαντων  κοσμικών 
έν  τή  αίρέσει  καί  κοινωνούντων.” 

131.  “  Περί  τών  εν  σώμα  τι  άγιων  λειψάνων.” 

132.  “  Περί  τών  άποσχοισαντων 
καί  τη  μετανοία  π  ροτρεχόντων.” 

133-  11  Περί  πρεσβυτέραν  καί  διακόνου 
έσχηκότων  φρόνημα  όρθόν.” 

134·  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.  Απόσπασμα. 

135.  “Γρηγορίου  Νύσσηϊ  ’  Απόσπασμα. 

136.  Χρονικόν  περί  κτίσεως  Μ,ονεμβασιας,  ανεπί¬ 
γραφου. 

Ε ΰρηται  καί  έν  Οοά.  ΤίΐΠΓ.  οοοχχχνι.  Ίδ.  καί  3293  (220),  39. 
Έξεδόθη  τύποις  υπό  Ραβινι  ΟογΠοθη  ηΐίΐηαδοπρίί  1)ίΙ)1ίο11ιοο&θ 
Γβ§ϋ  Ταυπηοηκίδ  ΑΙΙιβηειθί.  Τόμ.  Α'  σ.  417  κ.  ε.  καί  2ΠΤΡ. 
Π.  ΛΑΜΠΡΟΤ  εν  Ιστορικούς  μελετήμασιν  [Έν  Άθήναις. 
1884]  σ.  96  κ.  έ. 

137·  “Έκ  τοΰ  βιβλίου  τον  λεγομένου  Εντολών 
λόγος  νγ’ .  Συλλογή.” 

138.  Αποσπάσματα  πάτερων. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


87 


Είσί  δε  Ισιδώρου  Πηλουσιώτου,  Ίωάννου  τοΰ  Δαμα¬ 
σκηνού,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  έκ  τοΰ  Πατερικοΰ, 
Έφραίμ  τοΰ  Σύρου,  Βαρσανουφίου,  Διονυσίου  Αλεξάνδρειάς, 
Εύσεβίου  Αλεξάνδρειάς,  Γρηγορίου  Νύσσης,  Τιμοθέου 
Αλεξάνδρειάς,  Αναστασίου  Άντιοχείας. 

Ι39·  Κανόνες  τινες  Αποστόλων  καί.  συνόδων. 

140.  “Του  άγιον  Διονυσίου  [τοΰ  Αρεοπαγίτου]  Έκ 
της  Εκκλησιαστικής  ιεραρχίας.” 

Κείμενον  μεθ’  ερμηνείας. 

Ι4Ι·  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  Έκ  των  ’ Ασκητικών.” 
142.  “  Εκ  τον  βίον  τον  άγιου  Συμ εών  του  της 
Μάνδρας.” 

Ι43·  “  Έκ  του  Γεροντικού.” 

144·  11  Έκ  του  Αειμοναρίον  τον  ΓΓατερικοΰ.” 

145·  “Έκ  τον  λόγου  νζ'  τοΰ  αύτοΰ  βιβλίου 
ΙΙερί  τή ς  αίρέσεως  των  μη  κλινύντων  τδ  γόνυ.” 

146.  “Ίωάννου  τοΰ  τής  Κλήμακος  Έκ  τοΰ  ζ  λόγου .” 
Κείμενον  μεά’  ερμηνείας. 

147·  “  Κκ  τοΰ  αύτοΰ  λόγου  Περί  Στεφάνου 
ίκείνου  τοΰ  τδ  λογοθέσιον  πεπονθότος .” 

148.  “Τοΰ  αγίου  Έφραίμ  Εκ  της  επιστολής  προς 
Ίωάννην  μονάζοντα.” 

149·  “  Γραμματικού  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά 

Τιρ  τιμιωτάτφ  μοναχφ  κυρψ  τφ  Σμενιώτη.,.λόγ.  δ'.  ” 

"Αρχ.'Ότι  μέν  οΰν  δ  πρώτος  έκεΐνος  Άνθρωπος. 

150.  “  Τοΰ  σοφωτάτον  Ψελοΰ  Εις  τό  Θεωρία 
ήν  τό  φυτδν  ώς  ή  έμή  θεωρία 

’Άρχ.  Έώρων  υμάς  και  πάλαι  περί  τοΰτο  λιχνευο- 
μένους. 

1 5 1 ·  “Αναστασίου  πρεσβντέρου 
τον  εν  τω  Σινά  ορει  Είϊ  τό  κατ’  εικόνα...” 

Ιζ2.  “Έκ  της  Κυρίλλου  [’ Αλεξανδρείας] 
καί  της  εις  Αλεξάνδρειάν  συνόδου  της  έκ  της  αιγυπτιακής 
διοικήσεως  τφ  εύλαβεστάτφ  καί  συλλειτουργοί  Νεστορίιρ.” 

153·  “  Επιστολή  Όνορίου  βασιλε'ως  'Ρώμης 
Πρόϊ  τόν  αΰτοΰ  αδελφόν  Αρκάδων.” 

154-  “Ίνοκεντίου  πάπα  Επιστολή 

πρδς  ’ Αρκάδων  τδν  βασιλέα  περί  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

155-  “  Επιστολή  Άρκαδίου  βασιλε'ως 
Πρόδ  τδν  πάπαν  ’ϊνοκέντιον.” 

156.  “  Επιστολή  Άρκαδίου  βασιλε'ως 
Πρόϊ  Θεόφιλον  πατριάρχην  Αλεξάνδρειάς.” 

157-  “  Περί  τοΰ  θείου  Αμβροσίου.” 

158.  ©εολογικαι  ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

Ι59·  “  Νικηφόρου  πατριάρχου 
τοΰ  Όμολογητοΰ  Έκ  των  έκκλησιαστικων.” 
ΐ6θ.  “  Μαξίμου  [τοΰ  Όμολογητοΰ]  καί  Ισιδώρου 
[τοΰ  Πηλουσιώτου]  ’Απόδειζ ις 

δτι  έκ  τοΰ  Δαυίδ  έστίν  ή  αγία  Μαρία  ή  Θεοτόκος.  ” 

1 6 1 .  Αποσπάσματα. 

Είσί  δε  αγίου  Αυγουστίνου,  Δημητρίου  τοΰ  Χρυσολωρά 
καί  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

102.  “  Τοΰ  σοφωτάτον  Ψελλοΰ.” 
α'.  “Περί  της  ζύμης  διά  στίχους.” 


’Άρχ.  Γυνή  ζύμη  βέλτιστε  καί  σάτα  τρία. 

— β' .  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  τοΰ  τρόπου  της  άντιδόσεως.” 

’Άρχ.'Ώςπερ  βρωτδς  πέφυκα  καί  θεός  πέλω. 

— γ'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  σεληνιασμού.” 

' Αρχ.  Σεληνιασμός  φυσικόν  μοι  τυγχάνει. 

103-  “Τοΰ  σοφωτάτον  Φωτίου  πατριάρχου 

Ώί  ή  Ρώμη  ούκ  ’έστι  πρώτος  θρόνος  καί  πάντων  ύπερέχων 

164.  Ερμηνεία  λέξεων. 

’Άρχ.  Τλάφυρον  λέγεται  τδ  ολίγον  δράν. 

165.  “  Έκ  της  βίβλον  τον  Ίω/?.” 

Μεά’  ερμηνειών. 

ΐ66.  “  Συναίάριον  εκτεθέν  δια  στίχων  ιάμβων 
παρά  Χριστοφόρου  πατρικίου  καί  υπάτου  της  Μυτηλίνου 
διαλαμβάνων  περί  τε  της  τελευτής  έκάστου  των  άγιων  τοΰ  δλου 
χρόνου  καί  περί  τοΰ  δι  όλου  τοΰ  ένιαύτοΰ  έπι τελουμένων  εορτών.” 
ΐ6η.  “  Έκ  τοΰ  κατά  Ματθαίον  άγιον  Ευαγγελίου.” 
ΐ68.  “  Εκ  των  παροιμιών  Σολομώντος.” 

Με#1  ερμηνειών. 

169.  “  Άπό  των  τους  Σολομώντος  γνωμαι  αί  αδιά¬ 
κριτοι.” 

170.  “ Άπό  τόν  Εκκλησιαστήν.” 

1 7  I -  “Διαθήκη  τον  μακαρίτου  Έφε'σου  κυρ  Μάρκου.  ” 
172.  “  Άπόκρισις  τοΰ  άρχοντος  [Γενναδίου]  τοΰ 
Σχολαρίου.” 

I  73-  “Περί  μονάχων  καί  μοναζονσών 
ομοίως  τή  κοινωνία  των  αιρετικών  άποβιωσάντων.” 

Ι74·  “  Γνωμαι  τοΰ  άγιον  Έφε'σου  [Μάρκου] 

Περί  ορού  ζωής  καί  περί  της  αιωνίου  κολάσεως.” 

175-  “Τοΰ  αύτοΰ  Άναλογίαι  των  άπηλονμένων 
κολάσεων  πρδς  τα  αμαρτήματα.” 

176.  “  Βαρλαάμ  μοναχοΰ  Ότι  υποκείμενον 
έκ  μόνου  τοΰ  πατρδς  έκπορεύεσθαι  τδ  πνεΰμα  τδ  άγιον  ούκ 
αναιρούνται  τα  περί  θεολογίας  ρητά.” 

’Άρχ.  "Ισως  &  ανδρες  Λατίνοι  ύπολα μβάνοντες  ώ$ 
εγώ  καθ’  υμών  ποιήσο μαι  τούς  υπέρ  των  Υραικων 
λόγους  δυσχερως  τούτους  άκούσαισθαι. 

177-  Κατάλογος  βασιλέων  Ιουδαίων,  Ασσυριών, 
Ελλήνων  ( Αλεξάνδρου  καί  διαδόχων)  καί  ' Ρωμαίων  μέχρι 
Κ  ώνσταντος. 

178.  Κατάλογος  των  πατριάρχων 
άπό  τοΰ  μβ'  Ακακίου  μέχρις  ρμζ'  Ήσαίου. 

Χ79-  Χρονικόν  ανεπίγραφου  βραχύ. 

’Άρχ.’Ύτους  έξέβη  δ  βασιλεύς  κΰρ  Ιωάννης 

δ  Παλαιολόγο;  καί  διέβη  εις  την  Ιταλίαν  εις  την 
σύνοδον.  Τελ.  καί  τόν  Μάϊον  μήναν  άπ  έθ  αν  εν  δ 
πατέρας  του  Μπαζαίτ  σουλτάνος  έξω  άπε  την  πόλιν. 

Τα  ύπ’  άρ.  177 — 179  είσί  γεγραμμένα  ΰπ’  άλλης  χειρδς  τοΰ 
αύτοΰ  αίωνος. 

445°·  33°·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  “  Αόγος  πανηγυρικός.”  ’Άρχ.  Άναστάσεως  ημέρα.— 
β' .  “ Απολογητικός  τής  εις  τδν  Πόντον  φυγής  'ένεκεν .” 

2.  Γρηγορίου  Νύσσης  “  Λογος 

εις  τδ,  Ό  δέ  πορνεύων  εις  τδ  ίδιον  σώμα  άμα ρτάνει.’ 


88 


ΑΓΙΟΡΕ1Τ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3·  “  ΪΙροφητείαι  Έλλ^Γων  περί  τον  οντος  Θεοΰ.” 

4·  “  Ερμηνεία  εις  τάς  παραβολάς  τον  Ευαγγελίου 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

5·  Τύποι  έγγραφον. 

Αιαθήκη,  προικοσύμφωνου,  διαζυγίου,  συστατικόν,  απολυ¬ 
τήριον,  ένταλτήριον  κτλ. 

6.  “  Ποσάκις  εφάνη  ό  Χρίστος  μετά  την  άναστασιν, 
8ια  στίχων.” 

7·  “  1 1  ε ρ '  Τ(δν  εωθινών  και  εξαποστειλαρίων.” 

8.  “  Η  προςκννησις  τετραχώς  γίνεται.” 

9·  “Πώς  παιδεύει  τινάς  εαυτόν  καί  ρυθμίζει  τα  ηθη. 
ίο.  “Περί  ενάρξεων  τοΰ  ενιαυτόν. 

11.  ’Επιφανίου  Κύπρου  “Περί  φνσεως  έκαστον 
γόνου;  των  θηρίων  τε  καί  των  πτηνών  κατά  τον  Φυσιολόγον .” 

12.  Τνώμαι  Βασιλείου,  Φίλωνος  τοΰ  Ιουδαίου,  Θεο- 
δωρήτου  Κύρρου  καί  άλλων. 

13.  “  Οτι  τά  πάντα  εν  ττνρί  δοκιμάσει. 

Ι4·  “Πόσα  τά  αίτια  δι  ά  οί  δίκαιοι  πάσχουσι  δεινά. 
Ι5·  “Π  όσα  καί  ποια  τά  αίτια  δι’  ά  οί  πνρασμοί 
τοΐ;  προ;ερχομένοι;  δουλεύειν  τφ  Κυρίιρ  επέρχονται.” 
ΐ6.  “  Εκ  των  τον  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου, 

Περί  τή;  ένεργεία;  των  μάγων.” 

I  7·  “  Έρώτησις  περί  Ιουστίνον  φιλοσόφου 
καί  μάρτυρο;.  Τί  γεγόυασιν  οί  έν  καιρφ  τού  Σταυρού 
άναστάντε ;  νεκροί.” 

ΐ8.  “  Σημειώσεις  εκ  της  εις  τον  πρυφητ ην  Ιερεμίαν 
ερμηνείας  τον  Θεοδώρητου. 

19.  “  Τίνος  ένεκεν  πολλάς  πανταχοθεν 
έχει  ή  τοΰ  ανθρώπου  κεφαλή  ραφά ;.” 

20.  “  ϊίαροιμίαι  εις  αδύνατα  γενέσθαι. 

Είσί  δέ  αϋται' 

λέοντα  ξηραν.  Τοξενειν  προ;  ουρανόν.  Χερσί  των 
νεφών  άπτεσθα  ι.  Τάς  "όρνιθα;  άμέλγειν.  Τ  υφλφ 
διανεύειν.  Νεκριρ  διαλέγεσθαι.  "Αδειν  πρό;  όνον. 
Τον  πηλόν  έκπλύνειν.  Τίλλειν  ώόν.  θάλατταν  άρο- 
τριάν,  καί  σπείρειν.  Εις  τόν  άέρα  πόλιν  κτίζειν. 
Α ίγιαλφ  λαλεΐν.  " Αμμον  μετρεΐυ.  Αιθίοπα  σμήχειν. 
Πΰρ  ξένειν.  Δι  κτύω  ανέμου;  Θήραν.  Φ  ιλοσοφεΐν 
άγ  ρόται;. 

21.  “ Φήμη  εις  την  Χρίστον  γεννησιν.  Προςευχη. 

22.  “  Έτέρα  φημη  εις  την  Χρίστον  γεννησιν. 

23·  “  ΙΙερί  πλεονεξίας. 

24·  “  Μέθοδος  ακριβής  περί  των  κύκλων 
τοΰ  ήλιου  καί  σελήνη;,  καί  θεμελίου  τή;  ίνδίκτου  καί  πάση; 
επιστήμη;  τοΰ  πασχαλίου,  καί  περίοδο;  τών  ετών.” 

25.  Ανεπίγραφα  τάδε ' 

Τά  γλυκά  π ρίσ κουσι.  Τά  πικρά  δέν  τ ρέφουσι.  Τά 
αλμυρά  ζεσταίνουσι.  Τά  θερμά  βαρύνουσι  την  κεφαλήν 
καί  τόν  νοΰν  έκταράττουσι.  Τά  ξυνά  γεννοΰσι  με¬ 
λαγχολίαν  καί  βλαπτουσι  τά  νεύρα. 

2 6.  Ανθολογία  γνωμών. 

α'.  “Περί  άκρασία;  καί  γαστριμαργία;”  Έκ  τών  τοΰ  Ίώβ, 

’  Αντισθε'νους  καί  διαφόρων  πάτερων. — β' .  “Περί  κάλλου;.” — 
γ'.  “Περί  γυναικό;  ανδρεία;  καί  σώφρονο;  καί  συνετή;.” — δ'. 


“Περί  γυναικών  πονηρών  καί  μοιχαλίδων  καί  πάση;  κακία ς 
πεπληρωμένων.” — ε'.  “Περί  πορνεία;  καί  μοιχεία;.” — ζ~'. 
“Περί  φυλαργυρία 5.” — ζ’ .  “Περί  αδελφών  καί  φιλαδελφία; 
καί  μισαδελφία;.” — η'.  “Περί  φίλων.” — θ'.  “Περί  φίλων 
μοχθηρών .” — ι.  “Περί  δεσποτών  χρηστών.” — ια' .  “Περί 
δεσποτών  μοχθηρών .” — ιβ' .  “Περί  δούλων  πονηρών .” — ιγ' . 
“Περί  γονέων  χρηστών  καί  ότι  χρή  διά  σπουδή;  καί  προ;ηκόντω; 
τά;  τών  τέκνων  άναγωγά;  ποιεΐσθαι.” — ιδ' .  “Περί  παίδων 
τιμώντων  τού;  γονεΐ;.” — ιε' .  “  Περί  πατραλοιών  καί  μητρα- 

λοίων.” — ιζ" ' .  “  Περί  υίοΰ  άφρονα;  καί  πονηρού  καίάπαιδεύτου.” — 
ιζ'.  “  Περί  θυγατρό;  σεμνή;  καί  κόσμια;.” — ιη' .  “Περί  θυγατρό; 

ασέμνου  καί  ακόσμου.” — ιθ'.  “Περί  γερόντων ” — κ' .  “Περί 

πίστεω;  καί  εϋσεβεία;  εί;  θεόν ” — κα' .  “Περί  αγάπη;  καί 

φόβου  εϊ;  τόν  θεόν.”... Τελευταίου  “ Περί  μετανοία;  καί  έξομο- 
λογήσεω;.” 

’Εν  τέλει  Σημειώσει;  ήττονο;  λόγου. 

4451·  331·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  Ι,γ'). 

“  Περί  ρητορικής  τέχνης  σύντομος  παράδωσις 
έκδοθείσα  παρά  του  λογιοτάτου  καί  σοφοτάτου  Βαρθολομαίου 
ίερέο;  Συρόπουλου  τοΰ  Κρητύ;.” 

Βιβλία  γ' ,  ών  εν  τέλει'  Έτελειώθη  δέ  εϊ;  τά;  ι 11  τοΰ 
Αύγουστου  ρ.χοαω  (  =  1671),  παρά  Σταματίου  υπο¬ 
διακόνου  τοΰ  Πάτρα  τοΰ  Ζα κυνθίου. 

4452·  332·  Χαρτ.  8.  XVI. 

“[  Υ]/χνοι  προς  τό  Θεΐον  ερωτικοί, 
πλήρει;  τών  θαυμάσιων  αυτού,  μεστοί  εύφροσύνη;  καί  έκπλή- 
ξεω;  καί  άγαλλιάσεω;  πνευματική;,  ήκονημένα  ξίφει  κατά  τών 
άοράτων  εχθρών,  ειρήνη  σταθερά  εις  τόν  έκφυτον  πολέμου  τή; 
σαρκό;,  όπλα  καί  φρουροί  καί  προθυμία  καί  δύναμι;  τή;  ψυχή;, 
τή;  ποθούση;  λέγειν  αυτού;.  Είετί  δέ  πόνημα  Θηκαρά  μοναχού, 
ο;  έκρυψε  τό  όνομα  αύτοΰ  διά  ταπεινοφροσύνην,  λέγων  ότι  οί 
αίνοι  έκ  τή;  θεία;  Γραφής  εϊσί,  ή  δέ  σύνταξι;  έκ  τή;  οδηγία; 
τή;  χάριτο;,  καί  ανοίκειόν  μοι  έστίν  ίπιγράφ  ιν  τό  έμόν  όνομα, 
άλλ’  έπί  τον  δόντα  τήν  χάριν  τούτου;  γράφειν  χρή.  Έπί  πολύ 
δέ  βιασθεί;,  ώ;  είρηται,  παρά  Θεοδούλου  τοΰ  έξηγησαμένου 
αυτόν  έγραψεν  έπί  θειον  όνομα  αΰτώ  κατ’  επωνυμίαν  τοΰ 
έργοχείρου  αύτοΰ,  καθώ;  οΰτο;  ό  θεόδουλο;  εΐρηκεν.” 

Έν  τέλει'  χ  5~  Φ  ;  (  =  Χριστόφορος).  Έτος  ζωξηω  καί 
ΐνδικτιώνο;  γ'  ( =  1560). 

4453·  333-  Χαρτ.  8.  XVII. 

Εΰχαί  καί  Κανόνες  παρακλητικοί. 

Έν  άρχή  Συμβουλαί  πρό;  μοναχόν  (φ.  1).  Έν  δέ  τέλει' 
“Κανόνιον  τοΰ  άγιου  Πάσχα-  ρ,χιε'"  ζρκγ' ·  Ϊνδικτιώνο; 
ιγ'.”  (  =  1615). 

4454·  334·  Χαρτ.  8.  XV. 

“  Πράξεις  καί  αποφθέγματα  άγιων  γερόντων 
καί  όσιων  πατέρων  καί  άδελφών,  εϊ;  ίδιαν  ύπόθεσιν  έκαστον 
τούτων  κείμενα,  πονηθέντα  καί  συλλεγέντα  παρά  τοΰ  όσιωτάτου 
μοναχοΰ  καί  πατρό;  κυροΰ  Παύλου  ηγουμένου  καί  κτήτωρο; 
τή;  μονής  τή;  ύπεραγία;  Θεοτόκου  τής  Εύεργέτιδος.” 

Έν  τέλει  καταλογάδην 

...Ετών  γάρ  συντ ρεχουσών  έν  οΐ;  έγραφη, 
έπτα  δέ  χιλιαδών  έτι  καί  πέντε  (  =  1497). 

Έν  τοΐ;  τελευταίοι;  φύλλοι;  τοΰ  κωδικό 5  Πίνακες  τών  κύκλων 
ήλιου  καί  σελήνη;  καί  τοΰ  θεμελίου  τή;  σελήνη;. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


89 


4455·  335·  Περγ.  8.  X. 

1.  “Έ£α ήμερος  τον  άγιου  Βασιλείου 

αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας." 

Ο μιλίαι  η'. 

2.  “Τώ  ά&ελφώ  δουλω  ©εοΰ  Π ετρω  επισκοπώ. 

Γρηγύριοδ  επίσκοπος  Νύσσηδ.”  Κε<^.  λ'. 

445 6 ·  336·  Βομ/3.  8·  χιν· 

“ 'Ο  Κανών,  κατανυκτικός.” 

’Έση  δ'  ό  Κανών  ό  ψαλλόμενος  εν  ταίς  πρώταις  ήμέραις  της 
μεγάλης  Τεσσαρακοστής  άφ'  εσπέρας  (“  Βοηθός  καί  σκεπα¬ 
στής").  Με0’  ερμηνείας  επομένης  εις  έκαστον  τροπάριον  του 
κειμένου. 

Κώδιξ  ελλιπής  ’έν  τισι  καί  κολοβός.  Τινά  των  φύλλων  ήμίτομα, 
άλλα  Βέ  μετατεθειμένα. 

4457·  337·  Άαρτ.  8.  XV.  (φ.  185). 

ι  (φ.  I  α).  “  Καλλίστου  Μελενικιώτου 

Κατά  τοΰ  καθ'  Ελλήνων  δήθεν  λεγομένου  βιβλίου  θωμά 
Λατίνου.” 

’Άρχ.  ΐίρός  δ.  γράφει  θωμάς  Αατΐνος  αιρετικά  καί 
πόρρω  τοΰ  τής  άγιας  έκκλησίας  χοροΰ,  έλεγχος  σαφής 
ή  έξ  ύπερηφανία ς  αύτοΰ  ανυποταξία  των  θείων  γρα¬ 
φών.  'Όθεν  κατ’  αύτός  αύτοΰ  φθέγγεται  καί  προς 
τάναντί α  πολλάκις  χορεΐ’  καί  δ  δοκεΐ  συνιστάνειν 
έν  τόπφ,  έν  άλλιρ  πάλιν  ό  αυτός  καταλύει  καί 
γελοίος  ή  μάλλον  έλεεινός  αύτός  ύφ’  έαυτοΰ  περι- 
φανώς  άναδείκνυται.  Τέλ.  'Ο  δό  θεόί  ό  δι’  άποκα- 
λύφεως  υπερκόσμιου  έλλάμφεως  δούς  τό  τής  Ιεράς 
πίστεως  σύμβολον,  καί  τούς  τοσούτους  θ  εοφόρους 
των  συνόδων  έν  τφ  κρυπτφ  διδάξας  είπεΐν  τά  τής 
πίστεως  δέοντα  ακριβώς,  καί  πνεύματι  άγίφ  τούς 
πιστούς  σφραγίδων  κατ'  εκλογήν  ένοικοΰντι  αυτοί  ς 
εις  β εβαίωσιν  τής  πίστεως  άναμφήριστον ,  ζώντι  καί 
φωτίζοντι  αυτούς,  καί  άεί  μετ’  αυτών  δντι  έναργώς, 
καί  μυρίων  αγαθών  χορηγίαν  παρέχοντι  αύτοΐς,  καί 
τήν  πίστιν  έδραιώσοι,  καί  τούς  τής  πίστεως  καρπούς 
ή  μισθούς  ήμΐν  χαρίσαιτο,  έν  Χριστώ  Ίησοΰ  τφ 
κυρίφ  ημών  φ  ή  δόξα  σύν  τφ  άνάρχφ  αύτοΰ  πατρί 
καί  τφ  παναγίφ  καί  άγαθφ  καί  ζωοποιφ  αύτοΰ  πνεύ- 
ματι,  νυν  καί  άεί  καί  εις  τούς  άπεράντους  αιώνας 
τών  αιώνων,  αμήν. 

2  ( φ .  176  α).  Αδήλου  Συγγραφή  ανεπίγραφος 

’Τπέρ  τής  ορθοδοξίας. 

[Βιβλίον  α'].  'Άρχ.  Τό  ύφ’  έτέρού  του  τινά  άπε- 
λέγ χεσθαι  φενδηγόρον,  όμολογουμένω ς  ούκ  άπήλλα- 
κται  μέμφεως  καί  μάλισθ’  δτε  τό  φεΰσμα  έκεΐνο 
βόθρος  άσεβείας,  τφ  τε  λέγοντι  τφ  τε  πει θομένφ 
γίνεται.  ΤΑ.  (φ.  184α)·  Ουτω  διαστρόφους  έννοιας 
τρέφων  έν  έαυτφ  καί  περιφανής  έλληνόφρων  ών,  κατά 
Ελλήνων  φευδώς  λέξειν  έπηγγείλατο,  εις  έαυτοΰ 
έκφανή  κατάγνωσιν  καί  απώλειαν. — φ.  184  α.  “[Ά]ρχή 
τοΰ  β 8  βιβλίου,  κεφάλαιον  α'.”  ’Άρχ.  [Ε]ίτα  φησί,  σύναφις 
τών  έπομένων  προς  τά  προϊόντα,  καί  τούτο  μόνον 
αληθές  λέγει.  ΤΑ.  είγε  σοι  τοΰ  παραδιδόντος  σε 
φιλοσόφου  τά  θεο λογικά,  καί  ταΰτα  τοιαΰτα  βαθέα 
καί  δυςθεώρητα. 


4458·  338·  Περγ.  XII.  (;) 

1.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατισχύσεις. 

’Ά  ρχονται  άπό  τής  ε'  (άκεφ.).,.μηδέ  λοιδορίαν  άντι 
λοιδορίας,  τουναντίον  δέ  εύλογοΰντες  είδύτες  δτι  εις 
τοΰτο  έκλήθητε. 

Τελευταία  ή  ΰπ’  άρ.  ρλδ'. 

2.  Τοΰ  αύτοΰ  Διαθηκη. 

3·  “Τοΐς  διά  Κύριον  δεδιωγριενο ις  και  πανταχον 

διεσπαρμένοις  πνευματικούς  αδελφούς  καί  πατράσι  Ναυκράτιοδ 
αμαρτωλός  μοναχός.” 

Εγκύκλιοί  περί  τοΰ  θανάτου  θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου. 

4·  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  “  Υποτύπωσες 

σύν  θεφ  καταστάσεως  τής  μονής  τών  Στουδίου.  ” 

ΤΑ.  (κολ.)·  πίνομεν  τά  άριστα  τρία,  κρούοντος  τοΰ 
ξύλου,  απέρχονται  οί  αδελφοί  καί  εσθίουσιν  άρτον. 
Καί  έάν  επερίσσευσε. 

5·  “Τοΰ  οσίου  πατρδς  ημών  καί  όμολογητον 

Θεοδώρου  ηγουμένου  τών  Στουδίου  Στίχοι  ίαμβοι  εις  δια¬ 
φόρους  υποθέσεις.” 

α'.  “Είί  τά  λείφανα  τών  άγιων  μαρτύρων.” — β' .  “Είί 
τήν  κΑλαν  τοΰ  πατρός  ημών." — γ' .  “Εί;  άποτασσομένους.” — - 
δ'.  “Είί  ηγούμενον.” — ε'.  “Είί  υποτακτικόν." — ίΓ'.  “  Είϊ 
τον  τά  δεύτερα  φέροντα .’’ — ζ' .  “Εί?  τόν  οίκονόμον." — η  .  “ Ε ί 5 
τούς  έπιτηρητάς. ”■ — θ'.  “Εις  τόν  κανονάρχην." — -ι' .  “Εις  τόν 
ταξιάρχην .’’ — ια'.  “Εΐί  τόν  κελλαρίτην.” — ιβ’ .  “  Εΐί  τόν 

άριστητάριον .’’ — ιγ' .  “Είί  τόν  όφοποιόν." — ιδ'.  “  Είί  τούς 
άφυπνιστάς." — ιε'.  “Εΐί  τόν  νοσοκόμον.” — ιξ"' .  “Εις  τούς 
νοσοΰντας.” — ιζ' .  “Είί  τό  κοιμητήριον.” — ιη  .  “Είϊ  πλουσίους 
καί  πένητας.” — ιθ'.  “ Επίγραμμα  εις  τήν  μονήν." — κ'.  “Είϊ 
τόν  πυλωρόν." — κα'.  “  Είϊ  απερχόμενον  αδελφόν  εις  διακονίαν.” — 
κβ'.  Είί  ύττ οστρέφοντα  αδελφόν  άπό  διακονίας." — κγ' .  Είϊ  τό 
ξενοδοχείον." — κδ'.  “Είί  άγιας  εικόνας.” 

4459·  339·  X» ?τ .  8.  XVII.  [φ.  238). 

X  ( φ .  I  α).  “Παρενε'σεις,  καί  αποφθέγματα  αγίων 

πάτερων.” 

2.  Καλλίστου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Τηλικούδη 
Λόγοι. 

α'  (φ.  75  α).  “Διδασκαλία  τοΰ  παναγιωτάτου  ημών  δεσπότου 
τοΰ  οικουμενικού  ττατριάρχου  κΰρ  Καλλίστου-  προς  τούς 
λέγοντας  ώς  ή  άντϊλογία  τής  καθαράς  φυχής  ’έστιν  κίνημα. 
’Άρχ.  Ουδόν  ουτω  χείρον  αγαπητοί  αδελφοί  ώί  άντι- 
λογία  καθέστηκε ·  ξένον  γάρ  τό  νόσημα  τοΰτο  καί 
άλλότριον  πάντη  ού  μόνον  τούς  κατά  θεόν  έλομένοις 
βιοΰν,  αλλά  καί  7 τάσι  Χριστιανούς.  ΤΑ.  πρός  τήν 
μακαρίαν  ίκείνην  καί  άτελεύτητον  ζωήν  ής  καί  άξιω- 
θείημεν  άπολαΰσαι  καί  συνεύναι  έν  Χριστφ  τφ  θεφ 
καί  σωτήρι  ημών,  φ  πρέπει  πάσα  δόξα  τιμή  καί 
προςκύνησις  εις  τούς  αιώνας  αμήν. — β'(φ.85β).  “Τοΰ 
αύτοΰ  Διδασκαλία  περί  τής  κοινής  άναστάσεως  τών  νεκρών." 
"Αρχ.  Π  ρύτερον  μέν  αγαπητοί  αδελφοί ·  ήγουν  προ 
τοΰ  Σταυρού,  καί  τής  τοΰ  Κυρίου  ένανθ  ρωπήσεως 
φοβερός  ό  θάνατος  έτύγχανε  τούς  άνθ ρώποις.  ΤΑ. 
ϊνα  καί  τής  μακαρίας  έκείνης  καί  αθανάτου  ζωής 
έπιτύχητε  διά  τής  εις  αέρα  ΰπαντήσεως  τοΰ  κυρίου 
ημών  Ίησοΰ  Χριστού  τοΰ  αρχηγού  τής  ζωής  καί  τής 
άναστάσεως  δτι  αύτφ  πρέπει  δόξα  εις  τούς  αιώνας 

12 


Η.  II. 


90 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


αμήν. — χ'  (φ.  104/3).  “Διδασκαλία  παραινετική  πρός  τα 
έπερχόμενα  και  συμπίπτοντα  τοΐς  άνθρώποις  διά  τάς  αμαρτίας.” 
’Ά ρχ.  Οί  των  π ροφητών  άχαπητοί  αδελφοί  λόχ οι  καί 
αί  τούτων  προρρήσεις,  οΰ  τής  αύτών  διανοίας  εΐσί 
■γεννήματα  ή  άναπλάσματα,  άλλα  τοΰ  δι’  αύτων  λα- 
λήσαντος  θειον  πνεύματος  λύχια.  ΤΑ.  καί  ού  τής 
ήμετέρας  ταύτης  χής  περιχενύμεθα  μόνον,  άλλα  καί 
των  πραέων  κλ-ηρονομήσομεν  φημί  δή  των  μακαρίων 
εκείνων  τρυφήν  καί  άκήρατον  χάριτι  καί  φιλανθ  ρωπίμ 
τού  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού·  φ  ή  δόξα  εις  τούς 
αιώνας  άμήν.—δ'  (φ.  112 β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  ' Ομιλία  εις  τδ 
ρητόν  τοΰ  θείου  Ααβίδ  τό  Έκύκλωσεν  ημάς  έσχατη  άβυσσος.” 
"λ ρχ.  Ε ΰκαιρον  άν  εΐη  καί  ημάς  άχαπητοί  αδελφοί 
σήμερον  είπεΐν  μετά  τού  Φαλμωδοΰ  τό  Έκύκλωσεν 
ημάς  έσχατη  άβυσσος.  Τέλ.  'ίνα  καί  τής  σωτηρίας 
ήμων  έπιτύχωμεν  τής  τε  ένεστώσης  καί  τής  μελλού- 
σης·  χάριτι  καί  φιλανθ  ρωπίμ  τοΰ  κυρίου  ήμων  Ιησού 
Χριστού,  φ  πρέπει _ — ε’  ( φ .  117α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Διδα¬ 

σκαλία  δευτέρα  λόχος  ε0!.”  ’Άρχ.Όρών  άχαπητοί  άδελφοί 
καί  κατά  νουν  φέρων  τήν  πρός  ημάς  έπερχομένην 
καθ'  ώραν  ρομφαίαν  καί  τάς  συχνάς  καί  άλλέπαλλή- 
λους  των  συμφορών  δεινά ς  περιστάσεις  έπεχειρομένας 
ώϊ  άγρια  κύματα  καθ’  ήμων,  άπορίμ  περιπίπτω  καί 
καθάπαξ  άμηχανώ.  Τέλ.  όπως  καί  τάς  ευχαριστηρίους 
αϋτφ  φδάς  άναπέμφωμεν  χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ 
τού  κυρίου  ημών _ — ζ~’  (φ.  122  β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διδα¬ 

σκαλία  τρίτη.”  Άρχ."Εδει  μέν  ημάς,  άχαπητοί  άδελφοί, 
έτοιμους  είναι  πρός  τούς  έπερχομένους  ήμΐν  πει¬ 
ρασμούς.  ΤΑ.  καί  έ μφορηθ ώ μεν  τοΰ  δευτέρου  πλούτου 
καί  τής  δόξης  Ίώβ  έν  τφ  παρύντι,  έν  δό  τφ  μέλλοντι 
κληρονύμαι  χενώμεθα  τής  τοΰ  Χριστού  βασιλείας 
χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ  τοΰ  κυρίου  ημών  Ιησού 
Χριστού  φ  πρέπει _ — ζ’  (φ.  127  β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διδα¬ 

σκαλία  τετάρτη  περί  φόβου.”  “Α ρχ.  II λεΐστα  μέν  άχ απητοί 
άδελφοί  καί  διάφορα  τα  τής  αρετής  έρχα  καί  άμα 
ποικίλα  καί  άξιάχαστα'  κεφάλαιο  ν  δέ  τούτων  καί 
οίονεί  κορωνίς  ό  τοΰ  θεού  φόβος  καθέστηκε.  ΤΑ. 
ταΰτα  χάρ  ποιοΰντες  άχαπητοί  ού  μόνον  τών  παρ¬ 
όντων  άνιάρών  έλευθ  ε  ρωθ  είη  μεν,  καί  τής  δεινής 
ταύτης  αιχμαλωσίας,  άλλα  καί  τής  βασιλείας  αύτοΰ 
κληρονόμοι  χενώμεθα'  ής  χένοιτο  πάντας  ημάς  έπι- 
τυχεΐν  χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ — — η  (φ.  133/3).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Διδασκαλία  πέμπτη  περί  εύταξίας  κλήρου.”  “Α ρχ.  Τό 
τής  εύταξίας  μέχα  χρήμα  άχαπητοί  άδελφοί  οΰ  μόνον 
τη  έκκλησίμ  θεού  προςήκει  ώςπέρ  τις  δεσμός  άήρηκτος 
άλλα  καί  τοΐς  έξωθεν  φημί  δή  τοΐς  έν  τφδε  τιρ  βίιρ 
άναστρεφομένοις  άσφαλώς  συνέχει  τά  πράχματα,  καί 
περισφίχχει  ώϊ  σχοΐνος  χρυσοειδής.  ΤΑ.  ϊν’  έν  τούτιρ 
καί  τής  μακαρίας  εκείνης  καί  άθανάτου  δόξης  έπι- 
τύχοιτε  τής  εκκλησίας  έκείνης  τών  πρωτοτόκων  τής 
άτελευτήτου  καί  άθανάτου  χάριτι  καί  φιλανθ  ρωπίμ 

τοΰ  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού·  &  ή  δόξα _ — θ'  (φ. 

138/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διδασκαλία  περί  δικαιοκρισίας.”  Άρχ. 
Τί  δ’  αν  εΐπω  ή  τί  λαλήσω  πρός  τό  ν  κολοφώνα  τής 
αδικίας·  δςτις  έ  βασίλευσε  σήμερον  καί  κατεσθίει 
σφοδρώς  καί  λιμαίνεται  τό  τών  εύσεβών  καί  ορθοδό¬ 
ξων  συνάθ ροισμα.  ΤΑ.  άλλα  μετά  τοΰ  προςανέχειν 
θεφ  καί  ύπηρετεΐσθαι  αύτφ  νυκτός  καί  ημέρας,  δεΐ 
καί  τής  άληθοΰς  άντιποιεΐσθ αι  κρίσεως·  'ίνα  καί  τών 


αιωνίων  καί  άκηράτων  έπιτύχητε  άχαθών  χάριτι.... 
—ι'  ( φ .  145  α).  “Του  αύτοΰ  Διδασκαλία  περί  τής  προςκυνήσεως 
τοΰ  Σταυρού.”  “Αρχ.  Ιδού  πάλιν  έορτή  καί  πάλιν 
πανήχυρις  έπέλαμφε  σήμερον  διά  τής  τοΰ  Σταυρού 
προς κυνήσεως.  ΤΑ.  ’ίνα  χαλήνιον  καί  ειρηνικόν  διά- 
χοντες  βίον  ημών  δοξάζω  μεν  τον  υπέρ  ήμων  σταυρω- 
θέντα  Χριστόν  σύν  τφ  άνάρχιρ  πατρί  καί  τφ  ζωοποιφ 
καί  π  αναχίιρ  αύτοΰ  πνεύματι  νΰν  καί  άεί  καί  εις 
τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. — ια'  (φ.  154α).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Διδασκαλία  εις  τήν  Κυριακήν  μετά  τής  Σταυρού  προςκυ¬ 
νήσεως.”  ’Ά  ρχ.  Επειδή  τη  παρελθούση  Κ  υριακή  περί 
τού  ζωοποιού  Σταυρού  τον  λόχον  έποιησάμεθα  πρός 
τήν  ύμετέραν  άχάπην.  ΤΑ.  νηστείας  φημί  καί  έλεη- 
μοσύνης·  'ίνα  καί  τών  αιωνίων  καί  τών  άκηράτων 
άχαθών  κληρονόμοι  χένησθε  έν  Χριστφ  Ιησού  τφ 
κυρίιρ  ήμων  μεθ’  ού  τφ  πατρί  πρέπει  δόξα  τιμή  καί 
προςκύνησις  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  αιώνων 
άμήν. — ιβ'  (φ.  162  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ομιλία  εις  τήν  πέμπτη  ν 
Κυριακήν  τών  νηστειών.”  “Αρχ.  Πάλιν  έτέραν  οδόν  είςάχει 
ήμΐν  ό  λόχος  άχαπητοί '  πέμπτην  άνάβασιν,  κατά  τήν 
πέμπτην  εβδομάδα  τών  νηστειών.  ΤΑ.  καί  κληρονό¬ 
μοι  έντεύθεν  χενύμεθ  α  τής  μακαρίας  έκείνης  καί 
άλήκτου  χαράς  τε  καί  βασιλείας·  ής  χένοιτο  πάντας 
ημάς  έπιτυχεΐν  έν  Χριστφ —  —  ιχ'  (φ.  167  β).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  'Ο μιλιά  εις  τήν  [£"']  Κυριακήν  ήτοι  τών  Βαΐων.”  “Αρχ. 
Επειδή  τή  παρελθούση  Κυριακή  περί  τών  πέντε  τοΰ 
σώματος  αισθήσεων  τον  λόχον  έποιησάμεθα  πρός  τήν 
ύμετέραν  άχάπην.  ΤΑ.  άλλα  καί  τής  μακαρίας 
έκείνης  καί  άθανάτου  δόξης '  φημί  δέ  τής  κοινής 
άναστάσεως ·  έν  ή  έ  κλάμφουσιν  οί  δίκαιοι  ώς  ό  ήλιος· 

χάριτι _ — ιδ'  ( φ .  174α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διδασκαλία  εις  τήν 

λαμπράν  Κυριακήν  τοΰ  ΙΙάσχα.”  “Αρχ.  Ή  τοΰ  Πάσχα  φωνή 
καί  προςηχορία  άχαπητοί  άδελφοί  διάβασις  ερμη¬ 
νεύεται '  είκονίζοντο 5  μέν  πρότερον  τήν  έξ  Αιχύπτου 
ψυχήν  καί  έπάνοδον  τοΰ  ιουδαϊκού  εκείνου  λαού.  ΤΑ. 
ώ?  άν  ού  μόνον  τής  μακαρίας  έκείνης  φωνής  τού  πατρός 
άκούσητε'  τό  χαίρετε '  άλλα  καί  τών  αιωνίων  καί 
άκηράτων  άχαθών  κληρονόμοι  χένησθε  διά  τής  προς¬ 
κυνήσεως  τής  μητρός  τοΰ  θεού  τής  κυρίως  καί  άληθώς 
ύπερενδύξου  ύπερευλοχημένης  δεσποίνης  ημών  Θεο¬ 
τόκου  καί  πάντων  τών  άχίων  άμήν.—ιε'  (φ.  180/3). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Διδασκαλία  εις  τό  ρητόν  τοΰ  σοφού  Σολομώντος 
Καιρός  τοΰ  παντός  πράχματος.”  “Αρχ.  Είκόί  άν  εΐη  καί 
ημάς  σήμερον  άχαπητοί  άδελφοί  ύπομνήσαι  πρός  τήν 
ύμετέραν  άχάπην  τό  τοΰ  σοφοΰ  Σολομώντος  χεχόντος 
Καιρόϊ  τφ  παντί  π ράχ μάτι.  ΤΑ.  Ταΰτα  τοίνυν  καί 
ύμΐν  έρχάζεσθαι  εύχομαι  τοΐς  άχ απητοΐς  μου  φίλοις 
καί  άδελφοί 5’  ίνα  τής  άχαθής  ταύτης  μερίδος  τύχω- 
μεν  χάριτι  καί  φιλανθ ρωπία  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χριστού,  φ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  εις  τούς  αιώνας 
αιώνων  άμήν. — ιζ~'  (φ.  188  α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Διδασκαλία 
κατά  χοήτων  καί  χοητευουσών .”  Άρχ.  ΙΙολλάκις  καί  δια- 
φόρως  είςηχησάμην  πρός  τήν  ύμετέραν  άχάπην,  'ίνα 
άπέχησθε  μακράν  που  τών  δαιμονικών  έρχων  ούδέ 
χάρ  ψυχάς  μόνον  διαφθείρουσιν,  άλλα  καί  αυτά  τά 
σώματα.  ΤΑ.  άπόστητε  παρακαλώ  ταύτης  τής  μιαράς 
πράξεως'  'ίνα  καί  τής  μακαρίας  ζωής  έπιτύχητε  χά· 

ριτι _ — ιζ'  (φ.  192  β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  περί  άναι- 

σθησίας.”  ’Άρχ.  Φόβος  6ν  έφοβούμην,  έπήλθε  μοι,  καί 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


91 


6ν  έδεδοίκε ιν,  οΰτο :  συνήντησέ  μοι  φησίν  δ  δίκαιοί 
καί  πολύ:  τήν  καρτερίαν  Ίώβ.  ΤΑ.  άλλα  καί  τη: 
μακαρία:  καί  αθανάτου  δόξη:  έκείνη:  καί  ουρανίου 
βασιλεία:  έπιτύχοιμεν  χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ  τοΰ 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  φ  ή  δόξα — — ιη’  ( φ .  198α). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Διδασκαλία  περί  τδ  πώ:  δει  σχολάξειν  έν  ταΐ: 
ΰμνοδίαι:  τοΰ  θεοΰ  καί  μη  κατ’ύλιγορεΐν  τούτων.”  ”Α ρχ. 
Π αραγωγών  ό  θεό:  έξ  ούκ  'όντων  την  κτίσιν  τήν  τε 
νοεράν  καί  άϋλον  τήν  τε  λογικήν  καί  τήν  Άλογον  καί 
αυτήν  τήν  Άφυχον  καί  άναίσθητον.  ΤΑ.  δι’  αυτή: 
γάρ  πάντω:  καί  τη:  δγδύη:  έπιτυχεΐν  έλπίζομεν 
ταύτη:  μή  έπιτυχόντε:  ήμεΐί’  8περ  απεύχομαι '  έκεί- 
νη:  οΰδόλω:  θεαταί  γενησόμεθα'  ή:  έπι τυχεΐν  ήμά: 
γένοιτο  πάντα:  έν  Χριστφ... — ιθ'  (φ.  204(3).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Διδασκαλία  παραινετική.”  'Ά ρχ.  Καί  πάντοτε  μέν  Άριστο: 
αν  ε’έη  καί  έπωφελή:  ό  τ ή:  διδασκαλία:  λόγο:"  καί  ή 
έντεΰθεν  παραίνεσι:  πολλήν  παρέχει  τήν  λυσιτέλειαν 
τοΐ 5  καλώϊ  έθέλουσι  νουθετεΐσθαι.  ΤΑ.  δεινή:  καί 
άφορήτου  καί  πάσα:  όδύνα:  ύπερβαινούση:  έλευθε- 
ρωθώμεν  τιμή:  τοΰ  θανάτου,  άλλα  και  τή:  μακαρία: 
έκείνη:  καί  άκηράτου  ζωή:  έπιτύχοιμεν  χάριτι — — 
κ'  ( φ .  209  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διδασκαλία  προ:  έπερχόμενα  ήμΐν 
δεινά.”  “Α ρχ.Ίδού  πάρεστι  νυν  όράν  άγαπητοί  άδελφοί, 
ώ:  ό  κριτή:  έπι  θύραι :  καί  ΰμεΐ:  ω:περεί  βα θυτάτιρ 
ϋπνψ  τφ  κάριρ  τή:  αμαρτία:  κάτοχοι  γεγονότε: 
άνανεΰσαι  δλω:  ού  δυνάμεθα.  ΤΑ.  ϊνα  καί  τή:  μακα¬ 
ρία:  έκείνη:  καί  άκηράτου  τροφή:  έπιτυχεΐν  ήμά: 
άξιώση  χάριτι  καί  φιλανθ  ρωπίμ.... 

3  (φ.  214  β').  “Τοΰ  εν  άγιο ις  πατρδς  ημών 
Ίωάννου  άρχιεπισκόπου  Κωνσταντινονπόλεω:  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  Μ αργαρίται.” 

Έν  τέλει'  Έγράφη  ή  παροΰσα  βίβλο:  διά  χειρδ: 

. Σεραφείμ  ίερομονάχο υ.  Κάτωθεν  δέ  τούτων  Κ υπ ρυανοΰ 
ίερωμονάχου  καί  Οιβαιροίτου  (—Ίβηρίτου). 

44^0.  34°·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Εγχειρίδιου  περί  τινων  αποριών  καί  λύσεων 
ή  περί  έξετάσεω:  καί  έπιβεβαιώσεω:  άναγκαίων  τινων  τή: 
εκκλησία:  δογμάτων.  Πονηθέν  μέν  παμά  τοΰ  σοφωτάτου  καί 
λογιωτάτου  διδασκάλου  κυρίου  Ίωάννου  Καρυοφΰλου  μεγάλου 
λογοθέτου  τή:  τοΰ  Χρίστου  μεγάλη:  εκκλησία:  κατά  αϊτησιν 
τοΰ  πανευγενεστάτον  καί  λογιωτάτου  Άρχοντο:  κυρίου  Κωνσταντί¬ 
νου  τοΰ  Κ αντακουξηνοΰ,  καί  άφιερωθέν  τφ  ΰφηλοτάτιρ  καί 
εύσεβεστάτφ  ήγεμδνι  κυρίιμ  κυρίιρ  Ιωάννη  Κωνσταντίνιρ  Μπα- 
σαράμπα  βοεβόδα  πάση:  Ούγροβλαχία:.  Άρχιερατεύοντο:  τοΰ 
πανιερωτάτου  καί  θεοπροβλήτου  μητροπολίτου  κυρίου  κυρίου 
Θεοδοσίου.  Έτνπώθη  έν  τή  σεβασμίφ  μονή  τοΰ  Συναγόβ ου. 
Έν  ’έτει  άπδ  Χριστοΰ,  μχί,ξ  .” 

Έν  τέλει  Χρονολογικό:  πίναξ  τή:  ιερά:  Ιστορία:  άπύ  κτίσεω: 
κόσμου  μέχρι  Χρίστου. 

Β στι  δέ  τό  σύγγραμμα  τοΰ  Καρυοφύλλου  πιθανω:  άντίγραφον 
εντύπου  λείποντο:  παρά  τφ  Βρετω  άλλ’  άναγραφομένιρ  παρά 
Εμιεε  ΙιΕΟΕΑΝϋ  Βίβ1ϊο§Γ3,ρϊιΐβ  Βθΐΐέηίςυβ. .  .0,11  άϊχ-8βρίϊβπΐ6 
βΐϊίοΐβ.  Ραπ 8.  1895.  Τόμ.  Γ'  σ.  45,  άρ.  673. 

4461.  341·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

ΙΙροχόρου  “Β ίο5  και  περίοδοι  τον  άγιον  ενδόξου 
άποστολου  καί  ευαγγελιστοΰ  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου.” 


4462.  342·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Έκ  των  υπερφυών  θαυμάτων  της  νπεραγιας 
δεσποίνη:  ημών  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρία:  όλίγα  τινά 
συγγ ραφέντα  έκ  διαφόρων  διδασκάλων  καί  μεταγλωττισθέντα 
παρά  Αγάπιον  μοναχοΰ  εί:  κοινήν  ωφέλειαν.” 

Έν  τή  καθω μιλημένη.  Μετά  Προοιμίου.  Έν  τέλει'  ,  ζρμ'ζ 
έγράφη  μηνί  Μαρτίιρ  κζ~'  (  =  1639). 

4463·  343·  Χαρτ.  8-  ΧΙΧ·  (<Ρ·  94)· 

1  (φ.  2  α).  Πατερικόν. 

Έν  τέλει'  1809,  Ίανν.  26. 

2  ( φ .  35  α)·  “  ’Αρχή  των  της  Κωνσταντινουπόλεως  : 
Χρησμοί  διάφοροι,  στίχοι  Ιαμβικοί  εί:  τήν  Κωνσταντινού¬ 
πολή,  περί  των  παθημάτων  αύτή:'  ποίημα  Λε'οντοδ  τοΰ  σοφού 
βασιλεω®.” 

Οί  χρησμοί  μετ'  έξηγήσεω:. 

3  ( φ .  42  α)·  “  Τοΰ  Ίπποκράτους  Ιατρικόν 
συνταγμάτων,  καί  περί  προγνωστικών  φαύλων  καί  κακών 

σημείων,  περί  προγνώσεω:  έπί  των  άρρωστούντων  καί  συνδρομή: 
παντοίων  νοσημάτων,  εάν  τι:  άσθενή:  κατακλιθή  έν  ήμέραι: 
μηνών,  γνώναι  τό  τελευταίου  τοΰ  γενησομένου  άσθενοΰ:,  μα- 
κρονοσεΐ  ή  τελευτεί·  περιέχει  δέ  ή  παροΰσα  πρόγνωσι:  καί 
σημεία  παθών  διαφόρων,  άτινα  είσίν  άναγκαΐα  τοΰ  γνώναι 
έκαστο:  τών  ιατρών  ταΰτα.” 

4  ( φ.  43  α)·  “  Έ£ήγησις  εις  ιγον  κεφάλαιον 
τή:Άποκαλύφεω:  του  άγίου’Ιωάννου  τοΰ  Θεολόγου,  έκ  τή: 

[Ίωάννου]  τοΰ  Μυρεων  έξηγήσεω:.” 

Έν  τή  άνω  ιρμ’  Α ύτό:  εΐνε  ό  Ιωάννης  ό  Μύρων,  όπου 
ήττον  έδώ  εί:  τών  Ίβήρων  έξόριστο:  καί  άπέθανε 
κατά  τήν  Βλαχίαν. 

’Άρχ.  Καί  εΐδον  έκ  τή:  θ αλάσση:  θηρίον  άναβαΐνον — 
’Κξήγησι:"  θηρίον  ένταΰθα  νοεί  ό  άγιο:  τήν  Μωα¬ 
μεθανικήν  θρησκείαν,  ή  όποια  άνεφάνη  άπό  τό  μέρο: 
τή:  μεσημβρία:. 

" Κπεται'  “’Κξήγησι:  εί:  τό  δέκατον  έβδομον  κεφάλαιον  τή: 
αύτή:  Άποκάλύφεω:.”  "Α ρχ.  Τό  πρώτον  θηρίον  καθ ιστορεί 
ό  Άγιο:  Ιωάννη:  πρώτον  μέν  εί:  τό  ιγον  κεφάλαιον, 
έπτακέφαλον  μόνον  καί  δεκάκερον. 

5  (Φ·  5δα)·  Χρησμοί. 

α'  ( φ .  58  α).  “  Χρησμό :  τοΰ  άγιου  Ταρασίου  πατριάρχου 

Κωνσταντινουπόλεως.  ” — β'  (φ.  66  β).  “Έτεροί  χρισμό: 

Στεφάνου  Αλεξάνδρειάς  τοΰ  καί  οικουμενικού  διδασκάλου.” — - 
γ'  (φ.  78α).  “ "Οπτασία  Ιερώνυμου  Άγαθαγγε'λου.” — δ'  (φ. 

78α).  “Επιστολή  Θεοκλήτου  έρμηνευτοΰ  τή:  παρούση:  όράσεω:.” 
— ε'  (φ.  78α).  “Ό  τοΰ  παρόντο:  ερμηνευτή:.”  Κεφάλαια 
Έν  τέλει'  Λείπουν  κεφάλαια  3.  Καί  κατωτέρω '  ’Έστω 
εί:  ’ίδησιν  τών  άναγινοσκόντων  ότι  εί:  τό  σκευοφι- 
λακιύν  μα:  Ίβήρων,  είναι  ή  τελειωτέρα  Άπόκάλυφι: 
εί:  κεφ.  10,  μέ  καλήν  καλληγ ραφίων,  όποΰ  υστέρα 
εύρέθει. 

Τα  ύπ’  άρ.  α'  καί  β’  μετ'  έξηγήσεω:  έπομένη:  έκάστοτε  εί: 
βραχέα  μέρη  τοΰ  κειμένου. 

44^4·  344·  Χαρτ.  8.  ΧΙΥ. 

1  ( φ .  I  α).  Κανών  εις  τον  φύλακα  άγγελον. 

2  ( φ .  4  ο.).  “  Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Θαλασσίου 
Κεφάλαια  περί  αγάπη:  καί  έγκρατεία:  καί  τή:  κατά  νοΰν 

πολιτεία:.” 


12—2 


92 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  (Φ-  5/8).  Απάνθισμα ,  γνωμικά  σνναθροισθίντα 

παρά.  τοΟ  ελάχιστου  έν  μοναχούς  'Ηλία  και  πρεσβυτέρου.” 

4  ( φ.  II  α).  “Περί  ευχής.” 

5  (φ.  13  α)·  “Γνωστικά.” 

6  (φ.  1 6α).  “Τον  αντοΰ  Πρακτικά  και  θεωρητικά 
κεφάλαια .” 

7  ( φ .  2ζ).  “Του  όσιου  πατρος  ημών  Νείλου 
Παραινέσεις  εις  μοναχούς  έν  κεφαλαίοις  τρισίν.”  Κ εφ.  νχ'. 

8  (φ.  32  α).  “  Μαξίμου  τοΰ  Όμολογητοΰ 

ΙΙρόϊ  Έλπίδιον  πρεσβύτερον  περί  άχάπης  κεφάλαια  τετρα¬ 
κόσια.” 

Πρόλογοί  καί  κεφ.  ήθ'  μόνον. 

" Επεται  “Τοΰ  αυτοί”  "Α ρχ.  Κλέπτης  έστίν  6  προς 
απάτην  των  άκουόντων  τούς  θείους  δήθεν  άσ κού μένος 
λόχους. 

9  (φ.  41  α)·  “Νικήτα  μοναχοί  και  πρεσβύτερον 
μονής  των  Στουδίου  τοΰ  Στηθάτου  Κεφαλαία  πρακτικά 

εκατόν.” 

'Έπονται  α'  (φ.  63α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Τίϊ  ό  νοητός  παρά¬ 
δεισος  και  τίνα  τά  έν  αύτιρ  φυτά  και  οί  τούτου  θείοι  καρποί _ ” 

— β'  (φ.  65  β).  “Τοΰ  αντοΰ  ’Έτερα  κεφάλαια  φυσικά  και  περί 
της  τοΰ  νοός  καθάρσεως,  εκατόν.”  Μόνον  μέχρι  κεφ.  πη  . 

ΙΟ  (φ.  89  α).  “Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου 
ήχουμένου  μονής  τοΰ  άχίου  Μ άμαντος  της  έν  Ληροκρήνη  Περί 
των  τριών  τρόπων  τής  προςευχής  καί  προςοχής.” 

'Έπονται  “Τον  αντοΰ  Πνευματικά  ζητήματα  καί  λύσεις, 
πλήρεις  διακρίσεως  καί  ώφελείας.” 

11  ( φ .  ΐοοα).  “  Από  τοΰ  βί ου  τον  άγιον  Παΰλου 
τοΰ  εν  τώ  Λάτρω.” 

12  (φ.  ΙΟΙ  α).  “Θεοδώρου  μονάζοντος 
Λόγο!  περί  φυλακής  καρδίας.” 

13  (φ·  102  β).  “  Άπο  τοΰ  βί ον  τοΰ  μεγάλου 
Θεοδοσίου  τοΰ  κινοβιάρχου.” 

14  (φ·  103  α)·  Πατέρων  '  Απόσπασμα  τα. 

α'  (φ.  103α).  “Τοΰ  μεγάλου  Αρσενίου.  ” — β'  {φ.  103  β). 
“Τοΰ  άχίου  Παύλου  τοΰ  έν  τώ  Λάτρω.” — -χ'  ( φ .  103 β).  “Τοΰ 
αγίου  Σάβα.” — δ'  (φ.  104α).  “Τοΰ  άββά  Άγάθωνος.” — 
ε'  (φ.  104 β).  “ΤοΟ  αγίου  Μάρκου  πρός  Νικόλαον.” — ζ~'  (0. 
105  α).  [Ίωάννου]  “Τοΰ  τής  Κλίμακος.” — ζ'  ( φ.  105  β). 
“  ΤοΟ  άββά  Ήσαίου.” — η  (φ.  106α).  “ΤοΟ  άγίου  Μακαρίου.” 
— θ'  (φ.  106  β).  “Τον  άγίου  Διαδο'χου.”  — 1'  (φ.  106/3). 
“Ισαάκ  τοΰ  Σύρου.” — ιά  ( φ .  107α).  “Συμεών  τοΰ  νέου 
Θεολόγου.” 

15  ( φ ■  109  β)·  “Πέτρου  τοΰ  Δαμασκηνοί 

“Οτι  επτά  είσιν  αί  έρχασίαι  τής  αρετής.” 
ιό  ( φ .  1 1 2  α).  “Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Μαξίμου 
Κεφάλαια  διάφορα.” 

17  ( φ ■  1 14  »)·  “Φιλοθέου  μοναχοί  μονή$ 
τής  ΰπεραχίας  Θεοτόκου  τής  Βάτου  έν  Σινά.” 
ΐ8  (φ.  122  α).  “Θεοδώρου  τοΰ  Έδεσσηνοΰ 
Κεφάλαια  ασκητικά ”  [ρ']. 

19  ( φ·  138  α).  “Τοΰ  μακαρίου  ΈφραΙμ 

[τοΰ  Σύρου]  Πω!  δει  παρακαλεΐν  τούς  όλιχωροΰντας.” 

20  (φ.  142  α).  “Τοΰ  αυτοί  Λόγος  αντιρρητικός  περί 
παρθενίας.” 


21  (φ.  145  α)·  “"Οτι  δεΐ  τον  άναγινωσκοντα 

εν  ώσίν  αδελφών,  φιλοπόντως  άναχινώσκειν.” 

2  2  (φ.  146  α).  Πατρικίου  και  Ευδοκίας  Όμηρόκεντρα. 

Εν  φ.  146/3.  “Τά  λεχόμενα  Όμηρόκεντρα,  &  καί  Κέντρωνες 
λέχονται.” 

Αρχ.  Κ  έκλυτε  μύρια  φΰλα  περικτίονων  άνθ  ρώπων 
Τέλ.  (κολ.)  ήμεΐς  δέ  φρα'ζώμεθ’  ϋπως  έσται  τάδε  ίρχα. 

Προτάσσεται  “Έπίχραμμα  εις  τά  Όμηρόκεντρα”  χεχραμμέ- 
νον  κατά  δύο  σελίδας,  μετ’  έξηχήσεως  διάστιχου.  "Αρχ. 

υπάρχει  τοΰ  άγίου  ηχούν  τον  ίερέωϊ 

Βίβλος  Π ατρικίοιο  θεουοέος  άρητήρος 

π  ρω  τό  ·γ  ο  νο  ν  ημωι/ 

Τέλ.  άρχέχονον  βλάστημα  θεοΟ  χενετήρος  άνάρχου. 

Επί  τούτοις  τάδε  τό  σημείωμα ·  Τά  παρόντα  Όμηρό¬ 
κεντρα  συνετέθη  μεν  ύπό  Πατρικίου  έπισκόπου,  διορ- 
θώθη  δέ  ύπό  Ευδοκίας,  ής  καί  ό  παρών  έστί  δι’  ηρώου 
πρόλοχο ς.  “ Αρχεται  ό  Πρόλογοί- 

ΰπ-'  αυτής  τέρπεται  6  Θεοί 

“Ηδε  μέν  ίστορίη  θεοτερπέος  έστίν  άοιδής 

Τέλ.  κείνος  δ’  ήρατο  μοΰνος  έν  άνθ ρώποισι  μέχα  κΰδος. 

Έν  τοΐς  πρώτοις  φύλλοις  τοΰ  ποιήματος  αραιά  διάστιχος 
έξήχησις,  μέχρι  μέν  τίνος  διά  μέλανος,  εΐτα  δέ  διά  κιρράς 
χραφής.  Έν  δέ  τή  ιρμ  προ  έκάστου  στίχου  δηλοΰται  έζ  όποτέρου 
των  ομηρικών  επών  καί  τίνος  αύτοΰ  ραψωδίας  ειληπται  ούτος  διά 
παραπομπών  τοιώνδε'  Ο  χ,  Ιλ  ν. 

2 3  (Φ·  17°  α).  “Τή  Δεύτερα  έσπερα 

Κανών  παρακλητικός  εις  την  ύπεραχίαν  Θεοτόκον.” 

44^5·  345·  Χαρτ.  8.  XV. 

Μηναΐον  Ιουλίου. 

Άκέφαλον.  Έν  τέλει'  Έχράφη  ή  παρούσα  βίβλος  δι’ 
έμοΰ  αμαρτωλού  Μανασσή,  τάχα  καί  ρακενδίτου,  διά 
όνομα  τής  ύπερευλοχημένης  δεσποίνης  ήμών  Θεοτόκου 
εις  τό  Άχιωνήση  καί  έδωσα  το  πρός  τάς  άχίας  χεΐρας 
των  τριάκοντα  καί  δύο  τής  θεοσόστου  καί  θεοφρου- 
ρήτου  καί  θ  εοφυλάκτου  πόλεωϊ  Κερκήρας.,.έΈτους 
ν'  ίνδικτιώνος  ε'  (  =  1442). 

4466·  346·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

4467·  347·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Ακολουθία  τον  ενχελαί ον. 

2.  Βιος  τοΰ  όσιου  ττατρός  ημών  Ενθυμίου  τον  I βηρος. 

3·  “Περί  της  μονής  τον  Πρωτάτου, 

τοΰ  Βατοπεδίου,  των  Ίβήρων,  τοΰ  Ζ ωχράφου  καί  τοΰ  Ξηροπο- 
τάμου.” 

"Αρχ.  Ό  δέ  μέχας  Κωνσταντίνος  έν  τιρ  ” Αθω  δρει 
άνήχειρε  τρεις  ναούς  μεχίστους. 

44^8.  34^·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών  Γρηγεντίου 

έπισκόπου  χενωμένου  πόλεωϊ  Τεφρών,  Διάλεξη!  μετά  Ιου¬ 
δαίου  Έρβάν  τοϋνομα.” 

2.  Ίωάννου  “τοΰ  Χρυσοστόμου  και  ετέρων 

διαφόρων  πατέρων  Έρμηνεΐαι  των  θείων  χραφών  πρός 
κατάννξιν  των  άναχινωσκώντων  καί  ωφέλιαν  των  άκουόντων.” 

3·  “Λόγος  εις  την  άγίαν  Κυριακήν  και  εις  ταϊς 
λιπαίς  εορταΐς.  ” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


93 


4·  Βιος  καί  πολιτεία  Νηφωνος  τον  ερημίτου. 

5·  Διηγησις  εκ  τοΰ  Πατερικοΰ. 

’  Αρχ.  (άκέφ).... Βΐπεν  ό  άγιος  'Ησαίαϊ,  δτι  καθεζο- 
μένου  μου  ποτέ  πλησίον  τοΰ  άγιου  Μακαρίου. 

6.  Βιος  και  πολιτεία  Έ φραιμ  τον  %νρον. 
η.  Βιος  καί  πολιτεία  Νικήτα  τον  πατρίκιον. 

8.  Βιος  καί  πολιτεία  άββα  Σαρα ττίωνος. 

9-  “Φυσιολογία  νεα  ην  εποίησεν 

Δαμασκηνός  [Στουδίτης]  ό  νύν  Ναπάκτου,  ρανισάμενος  εκ 
των  πάλαι  φιλοσόφων  τα  βιβλία  διήγήσατο  δέ  περί  των  τέ 
χερσέων  καί  θαλασσίων  ζώων  καί  πετεινών.” 

’Ίδ.  καί  794  (92),  1.  3777  (243).  4259  (139),  2.  4272  (152),  1. 
ΙΟ.  “ Άρχει  τον  φυσιολόγον  περιεχων  τας  φνσ ις 
καί  λέξη!  των  ζώων  καί  έρμηνίαν.” 

Κατά  τον  του  Έττιφανίου  Κότερου. 

11.  “Λόγος  ωφέλιμος  ότι  εάν  θέλη  6  όαΐμον  δυναται 
μετανοησαι.” 

12.  “Τα  πάτρια  της  αγίας  Σοφίας  της  εν  Κωνσταντί¬ 
νου  πάλιν.” 

"Αρχ.  Την  αγίαν  Σοφίαν  την  μεγάλην  έκκλησίαν 
πρώτον  μεν  ανήγειρεν  αυτόν  ό  μέγας  Κ ωσταντίνος. 
Τ3·  Χριστόφορου  Αλεξάνδρειάς  “Λογος 
φανερών  τίνι  όμοιώθη  ό  ανθρώπινοί  βιος  καί  ή  ζωή  των 
ανθρώπων.” 

Ι4·  Βίος  καί  πολιτεία  του  αποστόλου  Θωριά. 

Ι5·  “  Περί  άσπίδος.  Φισιολογία.” 
ΐ6.  Πίνακες  των  κύκλων  καί  μηνών. 

1 7·  Χρονολογικο'ς  πίναξ  των  επτά  συνόδων. 

44^9·  349·  Χαρτ.  8.  XIV.  (φ.  209). 

1  (φ.  I  α).  [Μεθοδίου  Πατάρων  Λόγος 

Περί  των  έσχάτων  ήμερων], 

"Αρχ.  (άκέφ.).,.χιλιετηρίδος  έπανέστησαν  άνδρες  κακό¬ 
τεχνοι,  πονηροί  καί  παράνομοι  καί  πάσης  ανομίας 
πλήρης  έκ  των  υιών  Καιν  Ίουβήλ  καί  θουλοΰ  Σιήλ 
τέκνα  Αάμεχ'  &ν  κατακυριεύσας  ό  διάβολος  έτροπύ- 
σατο  αύτούς.  Ύέλ.  Τότε  φανήσεται  τό  σημεΐον  τοΰ 
υίοΰ  τοΰ  ανθρώπου  μετά  δόξης  πολλής  καί  ήξει  επί 
τών  νεφελών  τοΰ  ούρανοΰ  καί  άνελεΐ  αυτόν  ό  Κύριος 
τιρ  πνεύματι  τοΰ  στόματος  αύτοΰ  κατά  την  άποστο- 
λικήν  έ κφαντορίαν.  Τότε  οι  δίκαιοι  λάμψουσιν  ώϊ  ό 
ήλιος,  οί  δέ  άσεβεΐς  άποστραφήσονται  εις  σκότος 
χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χριστοΰ,  μεθ'  ο 6  πρέπει  τιρ  πατρί  τιμή  καί  π ροςκύνησις 
συν  τιρ  παναγίιρ  αύτοΰ  πνεύματι  Ην· 

2  ( φ .  2 1  α).  Χρονικόν  ανεπίγραφου  από  κτίσεως 
κόσμου  μέχρι  Νικηφόρου  τοΰ  Β οτανειάτου. 

"Αρχ.  (άκέφ.).,.γενέσθαι  φθοράν  τών  άνθρώ πων  έποί- 
ησαν  δύο  στήλας  μίαν  μέν  λιθίνην,  έτέραν  δέ  πλινθίνην, 
λογισάμενοι  δτι  εί  μέν  δι'  ϋδατος  ό  κατακλυσμός  ή 
λίθινη  στήλη  μενεΐ  καί  τά  έν  αυτή  γεγραμμένα,  εί 
δέ  διά  πυρός  ή  πλινθίνη  σωθήσεται.  ' Από  Μαγουσαίων 
δέ  ήτοι  Περσών  ήρξατο  ή  αστρολογία  {άνωθεν  τής  λέξεως 
τούτη 5  νεωτέροις  γράμμασι’  καί  μαγεία)  λαβόντων  άρχάς 
από  Ν εβρώδ  τοΰ  την  Βαβυλώνα  κτίσαντος.  Μετά  Νΐνον 
έβασίλευσεν  Ασσυριών  θάρρας  τις  τοϋνομα  έτη  λ'  δν 


καί  μετεκάλεσαν  "Αρεα  εις  τό  όνομα  τοΰ  πλανήτου 
άστέρος’  ιρ  τινι  "Αρει  πρώτην  στήλην  άνέστησ αν  οί 
Άσύριοι  καί  ώϊ  θεόν  προς κυνοΰντες  μέχρι  τοΰ  νΰν 
καλοΰσι  περσιστί  Βάαλ  θεός  6  ’έστιν  “Αρης  πολέμων 
θεόϊ,  οΰ  καί  Δανιήλ  μέμνηται.  Ύέλ.  Αιεδέξατο  δέ  την 
βασιλείαν  ό  τοΰ  Αοΰκα  υιός  Μιχαήλ  ό  λεγόμενος 
Τίαραπινάκης'  τοΰ  δέ  π ατ ριάρχου  Ίωάννου  τοΰ  Ξιφι- 
λίνου  κοιμηθέντος,  ό  βασιλεύς  έτερον  π ροεχειρίσατο, 
Κοσμαν  μοναχόν  τής  άγιας  μέν  πύλεως  άφικόμενον, 
μεγίστη  δέ  τιμή  διά  την  άρετήν  αύτοΰ  παρά  βασιλεΐ 
τιμώμενον.  Οί  δέ  πολΐται  διά  τό  τον  Βοτανειάτην 
έξ Ανατολής  ήδη  άναγορευθήναι  τά  τε  άνάκτορα  κατα- 
λιπόντες  καί  φύλακας  αύτοΐς  καταστήσαντες  καί  τόν 
βασιλεύοντα  Μιχαήλ  καθαιρήσαντες  προς  την  τοΰ 
Στουδίου  μονήν  παραπέμπουσι  μετ'  άτελοΰς  υποζυγίου 
συν  τή  αύγούστη  Μαρίςι  τή  έξ  ' Αλανών  καί  τιρ  τούτου 
παιδί  Κ ωνσταντίνω  τψ  πορφυρογεννήτιρ  καί  προς  τόν 
μονήρη  μεταλλάττουσι  βίον  κατά  τό  Σάββατον  τοΰ 
δικαίου  Ααζάρου,  βασιλεύσαντος  χρόνους  ζ~' ,  δν  ύστερον 
καί  μητροπολίτην  ’ Εφέσου  έχειροτόνησαν.  Οΰτος  ούν 
ό  Βοτανειάτηϊ  Νικηφόρος  παρά  πάσαν  προςδοκίαν 
άναίμ ακτον  άπέλαβε  τήν  αύτοκρατορίαν,  κατ'  αυτήν 
την  μεγάλην  Τρίτην  καί  ταΐς  τοΰ  πατριάρχου  χερσί 
τιρ  βασιλικφ  διαδήματι  ταινιοΰται  καί  γυναικί  συζεύ- 
γνυται  τή  έξ  Αλανών  Μαρίμ  τοΰ  Μιχαήλ  συμβίω. 
Έβασίλευσε  δέ  έτη  τρία. 

Έν  τελεί  προςήρτηται  βραχύς  κατάλογος  τών  άπό  Αλεξίου 
Κομνηνοΰ  μέχρι  θεοδώρου  τοΰ  Λα σκάρεως  αύτοκρατόρων.  "Εχει 
δέ  ώδε· 

' Αλέξιος  ό  Κ ομνηνός  έβασίλευσεν  έτη  λβ',  μήνας  δ'. 

Ιωάννης  ό  τούτου  υΐόί  έτη  κδ’. 

Μανουήλ  ό  τούτου  υίόϊ  έτη  λη'  καί άπεκάρη  μοναχός 
μετονο μασθ εις  Μ ατθαΐος. 

Αλέξιος  ό  τούτου  υιός  μειράκιου  έτος  έν.  Τοΰτον 
φονεύσας  Ανδρόνικος  ό  πρός  πατρός  θειος  αύτοΰ. 

Ανδρόνικος  έτηράννισεν  έτη  κγ'. 

Τοΰτον  φονεύσας  ό  άνεψιός  αύτοΰ. 

’ϊσαάκιος  ό’Άγγ έλος  έκράτησεν  έτη  θ’. 

Τοΰτον  τυφλώσας  ό  ίδιος  άδελφός  έκράτησεν  έτη  θ'. 

Τοΰτον  έκδιώξας  τής  βασιλείας  καί  τής  πόλεως  ό 
ανεψιός  αύτοΰ  Αλέξιος  μειράκιου  ό  υίδί  Ίσαακίου 
έκράτησε  μήνας  ζ~'. 

Τοΰτον  φονεύσας  ό  άδελφός  Αλέξιος  ό  Αούκας  ό  καί 
Μούρτζουφλος  έκράτησε  μήνας  β'. 

Φεΰ  καί  ταΰτα  Χριστιανοί  Χριστιανούς·  καί  πώς 
έμελλεν  έφησυχάσαι  ή  δίκη  καί  μή  παραδοΰναι  ημάς 
εις  αιχμαλωσίαν  καί  έξολόθ  ρευσιν  δ  καί  γέγονε. 
Θεόδωρος  ό  Αάσκαρις  έβασίλευσεν  έτη  -ιη' .  Ιωάννης 
ό  Βατάτζης  ό  γαμβρός  αύτοΰ  έβασίλευσεν  έτη  λγ'· 
ό  υιός  αύτοΰ  Θεόδωρος  ό  Αάσκαρις  έβασίλευσεν  έτη 
γ'  καί  μήνας  ι  καί  άπεκάρη  έν  τή  μονή  τών  Σουσάνδρων 
καί  άπέθανε. 

3  (Φ·  83  α).  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς 

“  ΥΙρός  Άντίοχον  άρχοντα  περί  πλείστων  ζητημάτων  τών  έν 
ταΐς  Τραφαΐς  άπορουμένων  καί  παρά  πάσι  Χριστιανοϊς  γινώ- 
σκεσθαι  όφειλόντων,” 

4  (φ.  155  α)·  Εκλογή  αποφθεγμάτων 

καί  άποσπασμάτων  τής  Γραφής  καί  τών  πατέρων. 

"Αρχ.  Τοΰ  Σιράχ.  Τέκνον  εί  προςέρχη  δουλεύειν  τιρ 


94 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Κ υρίιμ.  ΤΑ.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.  Οίίτε  εν  ίχθύσι 
φωνήν,  ούτε  έν  άπαιδεύτοις  αρετήν  δει  ζητεΐν. 

5  ( φ.  173)·  “  Τού  Χρυσοστόμου 

Έκ  τή ς  τοΰ  άχίου  Ευαγγελίου  ερμηνείας.” 

Ά ρχ.  Τό  ρακα  ού  μεχάλης  έστίν  ύβρεως  ρήμα.  ΤΑ. 
άληθ εύσας  δέ  τούς  έν  πτωχείμ  διάχοντας  έκάλε σε  καί 
τούς  έν  πλούτιρ  όντας. 

Π ροηχεΐται  συνήθως  τό  κείμενον  (κ5·  )  καί  'έπεται  ή  Ερμηνεία 
(Έρμ). 

6  (φ.  187  α).  “  ΙΙοσάκις  6  Χριστός  μετά  την 

έκ  νεκρών  άνάστασιν  τοίς  μαθηταΐς  ώφθη  καί  ττοΰ  καί  πότε.” 
Ά ρχ.  Ίστέον  ότι  διά  τεσσαράκοντα  μέν  ήμερων  τούς 
μαθηταΐς  ό  Σωτήρ  ώπτάνετο.  ΤΑ.  έξης  εις  τό  όρος  τής 
Ταλιλαίας  οΒ  έτάξατο  αύτοΐς  ό  Ίησοΰς  καί  εις  τό  όρος 
των  Ελαίων  ΰτε  καί  ή  άνάληφις  χέχονεν. 

7  (φ.  ΐ88  β).  “  ’Έκλογή  ερμηνείας 

έκ  των  τοΰ  αποστόλου  ΙΙαυλου  επιστολών.  Τοΰ  Χρυσό¬ 
στομον." 

'Άρχ.  Διό  καί  έλοχίσθη  αύτιρ  εις  δικαιοσύνην.  Ούκ 
έχράφη  δέ  δι’  αυτόν  μόνον.  ΤΑ.  (κολ.)  παρά  την 
οίκείαν  φύσιν,  άλλα... 

'Η  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε  εις  βραχύ  μέρος  κειμένου. 

447°·  35°·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Άδηλου  Λόγος  εις  τό  κεφ.  α  τοΰ  κατά  Ματθαίον 
ευαγγελίου. 

2.  “Έν  Ν οεμβρίον  ην  των  Αρχαγγέλων, 

Αιδαχή  χεχονυΐα  εις  Τρίκκην  κατά  τό  α,ψια'  ημέρα  δ'  έν  τή 
μητροπόλει.” 

3·  “  Διδαχή  τον  άγιον  Αντώνιον 
τή  ιζ*  τοΰ  Ίανοιαρίου  τό,  Βασιλεύ  ουράνιε.” 

4·  “Εις  την  σεβασμίαν  Κοίμησιν  της  ©εοτοκου 
Λόγος  διδακτικός.” 

5-  “Βιος  και  πολιτεία  τον  οσίου  πατρος  ημών 
Αθανασίου,  όποΰ  άσκήτευσε  εις  τούς  Σταχούς  εις  τόν  λίθον 
όπου  άπ’  αυτόν  ώνομάσθηκε  Μετέωρον.” 

Έν  τέλει'  Μ ετεφράσθη  ό  παρών  βίος  τοΰ  όσιου  πατρος 
’ Αθανασίου. ..από  τό  Ελληνικόν  εις  πεζήν  χλώσσαν  παρ' 
έμοΰ  τοΰ  εντελούς  καί  όλιχομαθοΰς... Νεοφύτου  ίερο- 
μονάχου  Χρυσοττοΰλου  (  =  Χρηστοττοΰλου)... 

6.  Νεοφύτου  Χρηστοττούλου  “Τώ  έντιμοτάτω, 
σοφωτάτιρ  τε  καί  λοχιωτάτιρ . . . κυρίψ  κύριοι  Μ άρκιρ...” 

7·  Εγκωριιον  εις  την  εορτήν  τον  άγιον  Νικολάου. 

8.  Εΰχαί  και  σημειώσεις. 

9·  “  Εννεαχώς  τό  πνενμα  λέγεται.. .” 

I  ο.  Επιστολή. 

II.  Λόγοι  εις  ευαγγελία. 

Πλήν  τοΰ  ύπ'  άρ.  9  άπαντα  έν  τή  καθωμιλημένη. 

4471·  35 1·  Χαρτ.  8.  χνπ. 

I.  “'Ιωάσαφ  ίερομονάχου  καί  μεγάλον 
πρωτοσυχχέλου,  '  Από  κρίσεις  πρός  τας  ερωτήσεις,  άς  ήρώτησεν 
ό  εύλαβέστατος  έν  ίερεΰσι  κΰρ  Τεώρχιος  ό  Αραζίνος.”  Κεφ.  νβ' . 
"Ιδ.  καί  4449  (329),  10. 


2.  “  Περί  των  άμφιβαλλομένων  νηπίων  εΐ  έβαπτί- 
σθησαν.” 

3·  “Περί  των  βαπτ ιζομένων  νηπίων  των  Αγαρηνών.” 
4·  Περί  εΰχελαίου. 

5·  “νΕκ#εσις  θανμασία  περ'ι  γόμων 
ένδεχομένων  χίνεσθαι  καί  μη  χίνεσθαι.” 

6.  “  Τοΰ  παναγιωτάτου  αρχιεπισκόπου 
Θεσσαλονίκης  κΰρ  Συμεών,  Αποκρίσεις  πρός  τάς  έρωτήσεις 
τοΰ  ίερωτάτου  μητροπολίτου  ΥΙενταπόλεως  κΰρ  Γαβριήλ.” 

Κεφ.  ρλβ'  μετά  II ίνακος. 

7-  “Κεφάλαια  κανονικό  τον  έν  άγίοις  πατρος  ημών 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

Κεφ.  σί,1 3'  μετά  Πίνακο5. 

8.  “  Παραγγελία  γινομένη  παρά  τον  ίερέως 
πρός  τόν  λαόν  μετά  την  άπόλνσιν  τοΰ  όρθρου.” 

9·  “  Ενταλτηριον  όπου  γράφει  ό  αρχιερείς 
ότε  κάμνει  πνευματικόν.” 

ΙΟ.  “  Τραμμα  άπολντικον, 
ήχουν  όταν  θέλη  νά  μισεύση  ό  ίερεύς.” 

11.  “  Περί  πως  γράφει  ό  πνευματικός 
την  μαρτυρίαν  τοΰ  μέλλοντος  ίερωθήναι.” 

12.  “  Τά  των  Φράγγων  παρατηρήματα  καί  σφάλματα, 
δι’  ών  τής  έκκλησίας  έξεκόπησαν,  είσί  ταΰτα.” 

Ι3·  “  Τά  περί  των  ’ Αρμενίων  γινόμενα  καί  δοξα¬ 
ζόμενα...” 

Ι4·  “  Περί  τά  λ’  αργύρια  όπου  έπωλησεν  ό  Ιούδας 
τόν  Χριστόν.” 

Ατελές. 

15-  “Ευχή...  επί  τους  μέλλοντας  μεταλαμβάνειν . . .” 
ΐ6.  Προφητεία  ευρεθείσ α  έν  'Ρώμη  τή  α  τής  ίνδί- 
κτου  κτλ. 

Μεθ’  έρμηνείας. 

ΐγ.  Τύπος  έπιστ όλης. 

ΐ8.  Πίνακες  των  κύκλων  τον  ηλί ον, 

τοΰ  ζφδιακοΰ  κύκλον,  πλανητικού  συστήματος  κτλ. 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  άνωθεν  τοΰ  τίτλου  τοΰ  ύπ’  άρ.  Τ 
κλνλω  'ςε~^εξφ  θω,  ςε'^λξλ'  νθυλω,  πθφ  κ~^ό\οβζλχ’ 
ξενλω:  έζ^θτθ  (  =  πόνος  Ίερεριίαϊ  ιερομόναχος  καί  προ- 
ήχού μένος  ’έχραψα). 

447 ^ ·  35 2·  Χαρτ.  XVII.  8. 

Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ως  Περί  φνχής. 

Βιβλία  χ'  μετά  Προλόγου. 

4473·  353·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Μελετίου  Άλεξανδρείας  Έργα. 

α'.  Έγχειρίδιον  “"Οσα  δεΐ  τόν  Χριστιανόν  άπαρτίζειν.” 
Μετά  Πίνακοϊ  των  περιεχομένων,  Έπιχ ράμματος  εις  τό  βιβλίον 
τοΰ  αΰτοΰ,  Επιστολή*  πρό  τόν  οικουμενικόν  πατριάρχην  καί 
Προλόγου  τοΐς  έντευξομένοις.  “  Τό  δε  Έχχειρίδιον  διαιρείται 
εις  τέσσαρας  λόχους  ”  ΰπό  τόν  τύπον  διαλόγου  μεταξύ  Μαθητου 
καί  Αιδασκάλου.  Έν  τέλει'  Έν  Α ίχύπτιρ'  μχχ'  έτει  σωτήριοι 
(  =  1603)  χειρί  Μαξίμου  αρχιδιακόνου  ’ Αλεξάνδρειάς,  έκ 
των  Ιδίων  χ ραμμάτων  τοΰ  μακαριωτάτου  ’ Αλεξανδ ρείας 
κυρίου  Μελετίου  τοΰ  πατρός  ήμών.  κθ'  Ίουλλίου. — 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


95 


β’.  Επιστολή  προ;  Σίλβεστρον  πάπαν.  “Α ρχ.  Χαλεπανεΐ; 
μου  τ τ5  παήρησίμ  δέσποτα  και  πάτερ,  ή  τή  άληθείμ 
σνμφήσει;  και  συναλγήσει;  μου  τή  άθυμίμ,  των  ήμε- 
τέρων  ( τουτέστι  των  τη;  εκκλησία;  τροφίμων)  ού  πάνυ 
ολίγο  ι/5  πεπλανημένου;  όρων. — γ'.  Σύγγραμμα  άνεπί- 
γραφον.  ' Αρχ .  Αντί  μεγίστων  ευεργετημάτων  ύμά; 
έλέσθαι  νομίζω,  άνδρε;  άδελφοί  ( δσοι  τη;  του  σωτήρο; 
Χρίστου  Ιερά;  έκκλησία;  λεγόμενοι  παΐδε;  σπεύδετε 
των  γνησίων  εύρεθήναι)  εί  φανερόν  ύμΐν  γένοιτο  τη; 
άληθοΰ;  έ κ κλησία;  τό  εΐδο;  τό  είλικρι νέ;,  τί;  ποτ’ 
εϊη,  πω;  τε  καί  έφ’  δτιρ  διϊθυνομένη  η  αληθή ;  του 
Χρίστου  έκκλησία  καί  νύμφη,  η  μήτηρ  των  έν  ούρανοΐ; 
άπογεγ ραμμένων.  Τέλ.  Τ αύτην  την  οικίαν  την  επάνω 
πέτρα;  τη;  πολυτίμου  καί  άκραδ άντου,  τοΰ  Χρίστου 
δηλονότι  τεθεμελιωμένη ;,  ή ν  οϋτε  ανέμων  βίαι,  ούτε 
όμβρων  βολαί  οϋτε  προ;αρασσόμενοι  ποταμοί  κατα- 
σείουσι'  ταύτην  τέλο;  καί  έπιγνοίητε  καί  άσπάσοισθε 
ώϊ  συμβουλεύει  ό  Στρωματεύ;,  καί  παρακαλεΐ,  ϊνα 
μετά  πατέρων,  προπατόρων,  προφητών,  άποστόλων, 
μετά  πνευμάτων  δικαίων  τετελειωμένων,  έπί  νεφελών 
μετεωροποροΰντε;,  άπαντήσητέ  ποτέ  Χριστιρ  έρχομένιρ 
έν  δύξη'  αυτόν  δεξάμενοι  πρότερον  καί  μιμησάμενοι 
έν  άδοξίμ'  καί  οΰτω  πάντοτε  'έσοισθε  συν  Χριστιρ, 
έπειδήπερ  τη;  κιβωτού  έξωθεν  άρίδηλο;  όλεθρο;.  Έν 
Αϊγύπτιρ  μχγ'  έτει  σωτηρίιρ,  αη  έπί  δεκάτη  Έκατομβε- 
ωνο;,  -ήτοι  Ιουνίου.  Έκ  τοΰ  π ρωτοτύπου  των  ιδίων 
γραμμάτων  τοΰ  συγγεγραφότο;  ταυτί  Μελετίου  πατρι- 
άρχο  υ  ’  Αλεξανδρεία®. — δ' .  “ Επιστολή  προ;  βασιλέα  Θεόδωρον 
'Ρ ωσία;"  “Αρχ.  Χόμο;  κεΐται  παρά  Π έρσαι;  (κράτιστε 
βασιλεύ;  καί  αύτοκράτωρ  Θεόδωρε)  καλώ;  έχων  :  βού¬ 
λεται  γάρ  ό  νόμο;  μετά  δώρων  τοΐ;  βασιλεΰσι  προ;- 
απαντμν,  εκείνο  ( έγ’ιρμαι )  μιμούμενο;,  δ  διά  Μωσέω; 
κεκέλευκεν  ό  Θεό;,  ούκ  όφθήσει  ( φάσκων )  ένώπιον 
κυρίου  θεοΰ  σου  κενό;. — ε'.  “  Τοΐ®  έντευξομένοι;  παρά 

Χρίστου  θεοΰ  σωτηρο;  ευημερίαν."  “Αρχ.  Τον  περί  των 
άχράντων  μυστηρίων  προ;  τού;  άντιφερομένου;  τφ 
τη;  καθολική;  έκκλησία;  φρονήματι  λόγον  κοινώσαι 
τοΐ;  ήμετέροι;  'Έλλησι  παρ’  αυτών  έκβιασθεί;  (πώ; 
γάρ  &ν  τά;  ετέρων  άκοά;  ένοχλήσαιμι  έκών,  οΐ;  αύτό; 
ένηχούμενο;  δυσχεραίνω  ;)  ΰποφωνήσαι  τοΰτο  προε- 
θυμήθην,  ότι  καθάπερ  άδύνατον  εϋα ρεστησαι  τιρ  θεμ 
δίχα  πίστεω;,  οΰτω  δίχα  πίστεω;  έννοήσαι  τά  θεία 
έστίν  άμηχανον. — Γ'.  Επιστολή  πρό;  Έδουάρδον  άνεπί- 
γραφο;.  “Αρχ.  [Π]ολλά  πολλάκι;  διετέλεσα  διστάζων 
λαμπρότατε  Έδουάρδε  ταΐ;  πραγματείαι;  έκείναι;  καί 
τοΐ;  ζητήμασιν  έγχειρεΐν,  Λ  πρό;  ημών  περί  τών 
άχράντων  ζητεΐ;  μυστηρίων  έκθύμω;.  ΤΑ.  Άλλα  καί 
η  άγάπη  έάν  μη  συνή  τών  προ;καίρων  ήμά;  τουτωνί 
άποσπώσα  καί  άναφέρουσα  καί  άνατιθεμένη  καί  προ;- 
κολλώσα  θειρ  πάνυ  ’άν  εύαριθ μήτου;  εϋροι;  τού;  μη 
{ καθάπερ  Ααβίδ  ειρήνην  αμαρτωλών  θεωρών  παρ’ 
ολίγον  έξεχύθη  τά  διαβήματα  αύτοΰ)  σαλευομένου; 
καί  όλισθαίνοντα;.  Έρρωσο.  Έν  Κωνσταντινουπόλει, 
έκ  τοΰ  κελλίου  τή;  ήμετέρα;  παροικία;·  έτει  ζρα “ 
κοσμογενεία;  πρό  καλανδών  Ιουλίων,  τουτέστι  Μεγει- 
τνιώνο;  λΏ. — ζ .  “  [Τ]ω  πανιερωτάτψ  Φιλαδέλφεια;  κυρ 

Ταβριήλ  άδελφιρ  καί  συλλειτουργέ  έν  Κυρίφ  περιποθήτιρ, 
χάριν,  έλεο;  καί  ειρήνην  παρά  τοΰ  Κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτηρο; 
ημών  ’Ιησοΰ  Χρίστου."  “Αρχ.  Ο ϋτ’  άχαριστία;,  εΰ  μή 


δ ράσαντε;,  οϋτ’  άμνημοσύνη;,  ούδέν  ό φείλουσάν  σου 
την  ίεράν  τετιμήκαμεν  ψυχήν  έπιστείλαντε;.  Τράμμα 
αύτό  τοΰτο  έξεζητήσ αμεν,  την  τή;  φιλία;  φυήν  μή 
καί  καταμαραίνοιτο  τή;  ήμετέρα;  άσθενεία;  τό  φίλτρον 
ταΐ;  τών  ύπορρωννύντων  ισχνά  ινόμενον  άπουσίαι;. 
Ύέλ.'Ίσχει  μου  τήν  γλώσσαν  ή  λύπη,  καί  τά  δακρύων, 
ού  λόγων  άξια  π  ράγ  ματα'  τά;  δέ  άμφισβητήσει;  τά; 
περί  τήν  έκκλησί αν,  καί  δηλώσουσι  Στρωματέων  οί 
λόγοι  καί  έλέγξουσιν  οΰ ;  πρό  πολλοΰ  συνεγραψά- 
μεθα.  ’Έρρωσο  έν  Κυρίιρ  φίλη  ψυχή.  ΙΙυανεψιώνο; 
είκάδι'  έτει  κοσμογενεία;  ,ζργ'  σωτηρίω,  μι ψί,δ'  έν 
Αλεξάνδρου. — η' .  “  [Τ]οΰ  αύτοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου 
ιτατριάρχου  Αλεξάνδρειά®  κυρίου  Μελετίου  Στοιώσει;.  ”  Μετά 
Προλόγου.  Περί  γραμματική;,  διαλεκτική;,  ρητορική;. — θ'. 
“  Τοΰ  αύτοΰ  Αιάλογο;  ορθόδοξο;."  Μ εταξύ  Ξ,ένου  καί  Παιδό;. 
Προτάσσεται  Επιστολή  πρό;  τόν  πατριάρχην  Κωνσταντινου- 
πύλεω;  Ιερεμίαν  καί  Πρόλογο;  Το?5  έντευξομένοι;.  Έν  τέλει' 
Έν  Αϊγύπτιρ,  ,μχγ'  σωτηρίιρ  έτει,  ζρια'  (  =  1603).  Καί 
τοΰτο  έκ  τών  Ιδιοχείρων  γ ραμμάτων  τοΰ  μακαρίτου 
εκείνου  Μελετίου  πατριάρχου  Αλεξάνδρειά;  μοι  γε'- 
γραπται. 

4474·  354·  ΧαΡτ.  8.  XIV. 

1.  “  Εύνομίου  Απολογητικός.” 

2.  “Τοΰ  άγιου  Βασιλείου  Ανατρεπτικός 

τοΰ  Απολογητικού  τοΰ  δυ;σεβοΰ;  Εύνομίου.”  Αύγοι  δ'. 

3·  “  Κεφαλαία  της  προς  Άμ.φιλόχιον  επίσκοπον 

Ίκονίου  έπιστολή;  τοΰ  άγιου  Βασιλείου  Καισαρεία®.” 

Κατά  τόν  Πίνακα  λόγοι  λ'. 

4475·  355-  ΙΙεργ.  8.  X.  (φ.  247). 

1  (φ.  ϊ  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Έπιστολαί. 

Ησαν  αρχήθεν  <τοΓ  ,  νΰν  δ’  άκεφάλον  όντο;  τοΰ  κωδικό; 
σιρζονται  άπό  τή;  οζ'.  “Αρχ.  (άκέφ.)...ένεκεν  προ;ετάξ αμεν, 
επόμενοι  τή  διαταγή  τών  άγιων  πατέρων,  χωρισθήναι 
σοι  τοΰ  γυναίου.  ΤΑ.  έάν  δέ  τολμήση;  μή  διορθω- 
σ  αμεν  ο;  σεαυτόν  άντέχεσθ  αι  τή;  ίερωσύνη;  αν αθ ε μα 
έσει  παντί  τφ  λαιρ  καί  οί  δεχόμενοι  σε  έκκήρυκτοι 
κατά  πάσαν  έκκλησίαν  γεννήσονται.  —  οη'  (φ.  1  α). 

“Άταρβίιρ,  κρίναντι  μή  γράφειν  διά  διαβολήν." — οθ'  (φ.  1  β). 
“  θεοφίλιρ  έπισκόπιρ  Απολογία." — π'  ( φ .  2  α).  “Π ατροφίλιρ 
έπισκόπιρ  τή;  εν  Αίγέαι;" — πα'  {φ.  6  β).  “  Βοσπορίιρ  έπι¬ 
σκόπιρ  κατα  συκοφαντών." ... — σοδ'  (φ.  158α).  “ Άμφιλοχίιρ 
περί  κανόνων."— σοε'  (φ.  163/3).  “Τιρ  αύτιρ  περί  κανόνων." — 
σοΓ'  {φ·  168/3).  “Τ ιρ  αύτιρ  περί  κανόνων." 

Η  τάξι;  τών  έπιστολών  διάφορο;  ή  παρά  τιρ  Μιονε  χχχιι. 

2  (φ.  172/3).  “  Γρηγορίου  έιτισκόίΓου  Ναζιανξοΰ 

Έιπιστολαί.” 

Είσί  δέ  ση’,  ών  αί  πρώται  άμοιβαΐαι  Γρηγορίου  καί  Βασι¬ 
λείου  τοΰ  μεγάλου,  α'  ( φ .  172/3).  “  Βασίλειο®  Υρηγορίιρ." 
“Αρχ.  Έγώ  τοΰ  άδελφοΰ  μου  έπιστείλαντο;. — β’  ( φ . 
173/3),  “  Γρηγόριο®  Βασιλείιρ.”  “Αρχ.  Σύ  μέν  σκώπτε 
καί  διάσυρε  τά  ήμέτερα. — γ'  (φ.  174/3).  “Βασίλειο® 
Υρηγορίιρ."  “Αρχ.  “Α  μέν  πρότερον  έπεστέλλομεν. — 
δ'  (φ.  175  α).  Γρηγόριο®  Βασιλείς.”  “Αρχ.  Επειδή  φέρει; 
μετρίω;. — ε'  (φ.  175  β).  “Τ  ιρ  αύτιρ."  Ού  φέρω  τήν 
Τ  ιβερνενήν  έγκαλούμενο;  —  Γ'.  Ούχ  υπάρχει. — ζ'  (φ. 
175/3).  “Τιρ  αύτιρ."  “Αρχ.  Έψευσάμην,  όμολογιρ. — 
η’  ( φ .  176  α).  “Γρηγάριο®  Κελευσίω  άρχοντι .’’ — θ'  (φ.  176α). 


96 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


“Γρηγόριος  τφ  αύτφ.” — ι'  ( φ .  176/3).  “  Εϋστοχίιμ  Γρη¬ 
γόριος.”... — σε'  (φ.  276  /3).  “  ΙΙροκοπίιρ.”—  σζ~'  (φ.  277  α). 
“Άλυπίιρ  άρχοντι .” — σ("'  (Φ·  277  /3).  “  Τιμ  αύτφ.”  "Αρχ. 
πάλιν  -γράψω,  παρεΖναι  δέον. — ση'  ($>.  277  /3).  “Τιμ 
αύτφ.”  "Αρχ.  Ίδοά  σοι  και  άλλη  -γραμμάτων  ύπόθεσις, 
εί  χρη..  .εν  αΐς  λέξεσι  καί  τελευτή  ό  κώδιξ  κολοβός. 

4476·  356·  Χαρτ.  8·  χν·  XVI.  ( φ .  282). 

1  (φ.  I  α).  Άδηλου  Λογος  ακέφαλος. 

"Αρχ _ Ιστορίας  όσα  περί  τά  άπιστα  έθνη  ένήρ-γησεν 

ό  0605,  εύρήσει ς  καί  κατά  τόν  σωματικόν  νοΰν  πολλήν 
έχον  τήν  δύναμιν  τό  ρητόν  όταν  -γάρ  Ίωράμ  νίό ς  Άχάμ. 
ΤΑ.  πάσα  δέ  ημών  ή  έλπίς  έπιστρέψαι  εις  την  άνά- 
παυσιν,  'ίνα  μετασχηματισθ  έντος  τον  σώματος  της 
ταπεινώσεως  ημών  νοήσομεν  αύτό  τοΰτο  -γενόμενον 
σύμμορφον  τφ  σώματι  της  δόξης  του  Χρίστον. 

2  ( φ .  5  β )·  “Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Προς  Εΰάγριον 

μοναχόν  έρωτήσαντα  περί  της  μακαρίας  καί  άναρχου  καί 

άκατονομάστου  θεότητας." 

3  (φ.  8  α).  “Τοΰ  αγίου  Κυρήλλου  ”  Τνωμη  περί 
φνχης. 

4  (φ.  9  α)·  Βασιλείου  τοΰ  ρεγάλου 

α'  (φ.  9α).  “Όμιλία  είδ  τόν  λβ'  Ίγαλμόν.” — β'  ( φ .  17α). 
“  ΙΙρόδ  μονάξοντα  έκπεσόντα,  επιστολή." — -γ’  (φ.  19  α).  “Πρ05 
Χίλονα  ’ίδιον  μαθητήν.”—  δ'  (φ.  31  α).  “Έρμ ηνία  έκ  τον  εϊς  τόν 
κθ'  Παλμόν.” — ε'  (φ.  31  β).  “ Έρμηνία  έκ  τοΰ  εις  τόν  μδ 
Έαλμόν.” — ζ~'  (φ.  32  α).  “  Ό μιλιά  πρός  Συμπληκίαν  καί  κατ’ 
ευνούχων  δούλων  αυτής.” — ξ'  [φ.  43/3).  “  Πρ05  τούς  συκο- 
φαντοΰντας,  ότι  θεούς  λέ-γει.” — η'  (φ.  47  α).  “  Ό μιλιά  είς  την 
αρχήν  των  Παροιμιών.” — θ'  (φ.  52  α).  “Κατά  Σαβελλιανών 
καί  Άρίου  καί  των  Άνομοίω.” — 1'  (φ.  58  α).  “Ότι  ούκ  έστιν 
αίτιος  των  κακών  ό  Θε05.” — ια'  [φ.  66  α).  “ΙΙερί  εύχαριστίας.” 
— ιβ'  (φ.  74  α).  “  Είς  τό  Πρόδεχε  σεαυτφ.”—ιχ'  (φ.  82/3). 
“  Ομιλία  περί  τοΰ  ά-γίου  ΙΙνεύματος.” — ιδ'  (φ.  84α).  “Περί 
φθόνου.” — ιε'  (φ.  91/3).  “Περί  πίστεως.” — ι£Γ'  (φ.  94/3). 
“  Εί5  τό  Έν  αρχή  ήν  ό  λόγοδ.”  ΤΑ.  (κολ.)·  καί  την  άχρονον 
συνάφειαν  τοΰ  υίοΰ  πρός  πατέρα  διά  τούτων — 

5  (φ.  97  α)·  Ακολουθία...  “  τον  όσιον  πατρος 

ημών  θεοδώρου  τοΰ  έν  τή  νήσψ  Κυθήρης  άσκήσαντος.” 

6  ( φ .  I  ιό  α).  “  Βιος  καί  πολιτεία  τον  όσιου 

πατρό ς  ημών  θεοδώρου  τοΰ  έν  τή  νήσιρ  Κ υθηρίμ  άσκήσαντος. 
Ποίημα  Λε'οντος.” 

7  ( φ .  131  α)·  Πεΰσεις  καί  αποκρίσεις  (ανεπί γρ·). 

"Αρχ.  Έρώτησις.  Έάν  τΐ5  πορνικώς  συμφθ αρή  μετά 

-γνναικός  αΙχμαλώτου  Χριστιανή ς  καί  κατ’  αύτών  όρθο- 
δόξου,  άκινδύνω ς  ιί)5  δούλην  πωλήση  αύτήν ;  Άπόκρισις. 
"Αδειαν  έχει  ό  δεσπότης  την  ύπό  τούτου  πορνευομένην 
δούλην  αύτοΰ  πωλεΐν.  ΤΑ.  ( κολ .)  άλλα  καί  εΪ5  τούς 
εύκτηρίους  οίκους — 

8  ( φ .  163  α)·  Ευχολόγιου  (άκε'ψαλον). 

9  ( φ .  202  α).  Ακολουθία  τοΰ  Ανχυικον  των  Θεο- 
φανείων. 

ίο  (φ.  2ΐ6α).  Τα  αναγνώσματα  τοΰ  εσπερινού  τον 
Ε  ΰαγγελι  σμου. 

II  ( φ .  2 1 8  α).  “  Διηγησις  ψυχωφελής, 

έκ  τοΰ  έν  τφ  Γεροντικοί  βίου  τοΰ  ά-γίου  Σαραπίων.” 


12  ( φ .  238/3).  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων 

“Λόγο5  είς  τήν  'Ύπαπαντήν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού.” 

13  (φ·  245  α)·  Αιηγησις  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  (άκέφ.) ...  κατάσπα'ζόμεναι  καί  π  ροπέ  μπονσαι· 
έπεί  ούν  την  οδόν  έκείνην  άπασαν  κατά  τόν  ρηθέντα 
τρόπον  διήνυκότες  τή  Χαλκηδονίων  π ροςέ-γ-γισαν. 

14  (φ·  249  α)·  Ακολουθία 

“  εϊς  την  ανακομιδήν  τοΰ  τιμίου  Χρυσοστόμου.” 

15  (φ·  254  β)·  “Λόγος  είς  την  ανακομιδήν 

τών  λειψάνων  τοΰ  έν  άχίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου  αρχι¬ 
επισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  ”  (κολ.). 
ΐ6  (φ.  263  α).  “Τοΰ  άγιωτάτου  καί  σοφοτάτον 
κΰρ  Μάρκου  τοΰ  Ευγενικοί,  τη5  Εφέσου  τούς  άπανταχοΰ 
■γης  καί  τών  νήσων  όρθοδόξοις  Χριστιανούς,  Μάρκος  επίσκοπος 
τής  Έφεσίων  μητροπόλεως.” 

"Αρχ.  01  τήν  κακήν  ημάς  αιχμαλωσίαν  αίχμαλωτεύ- 
σαντες.  ΤΑ.  (κολ.)  έκεΐνου ς  τέ  έπί-γνώναι  τήν  αλήθειαν 
καί  κατα-γνώναι  τής  οικείας  7τλά[νη5]... 

17  (φ·  271  α).  “  Διήγησις  μερική  τών  θαυμάτων 
τοΰ  ά-γίου  καί  παν  ενδόξου  άποστόλου  ’  Ανδρέου...” 

ΤΑ.  (κολ.).  άλλα  τολ  λοιπόν  τής  ζωής  μου  σοφρόνος 
διατελέσω,  έν  Χριστή  πεποιθήα,  καί  ταΐς  εύχαΐς  τοΰ 
διδασ[κάλου].... 

4477·  357·  Χαρτ.  8.  XV. 

“  Γρηγορίου  τοΰ  αγιωτατου  και  άποστολικον 
πάπα  τής  πρεσβυτέρας  'Βώμης.  Διάλογοι  ιστορικοί  πρός 
Τίέτρον  άρχιδιάκονον  τής  αύτής  εκκλησία 5,  περί  πολιτείας 
διαφόρων  πατέρων,  τής  έν  τή  Ίτταλίμ  διαλαμψάντων.” 

Βιβλία  δ'.  Τοΰ  δ'  βιβλίου  τέλ.  (κολ.)’  έν  τούτιρ  ούν 
τφ  πρά-γματι  κατανοήσαι  έστιν,  Άτι  έν  δσιρ  πάντα 
τά  πταίσματα  διά  τής  προςφοράς  τοΰ  δώρου  λύονται, 
ποιον  βαρύ  άμάρτημα  τό... 

4478·  358·  Βομβ.  8.  XIV. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Οί  ι£Γ  αναγινωσκομενοι 
λογοι. 

"Αρχ.  (άκέφ.)  περί  τό  μέσον  τοΰ  α'  λόχου  (είς  τό  Πάσχα  καί 
τήν  βραδυτήτα)·  καί  έορτάζειν  ούκ  έν  ζύμη  παλαιή 
κακίας  καί  πονηριάς,  άλλ’  έν  άξύμοις  ειλικρίνειας 
καί  άληθείας. 

4479·  359·  Χαρτ.  8.  XV. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Οί  ις-  αναγινωσκομενοι 
λόγοι. 

448°·  3^°·  Χαρτ.  8.  XIX. 

I.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  “  Έξήχησις  τών  περί  τοΰ  βίου  οδών  ποίημα  τοΰ  θείου 
Γρηγορίου  τον  Θεολόγου  τοΰ  Χαξιανξηνοΰ.” — β' .  “Έξήχησις 
τού  αυτοί  Εΐ5  τόν  μέχαν  Βασίλειον  έπικήδεια  είτε  έπιτάφια.” 
— γ'.  “Έξήχησις  του  αυτοί  Εΐ5  τά  χνωμικά  δίστιχα.” — 
δ'.  “Έξήχησις  του  αυτοί  Γρηγορίου  τών  μονοστίχων  χνωμών 
τών  παραινετικών.” — ε'.  “Αρχή  τής  έξηχήσεως  τής  έτέρας  τοΰ 
αυτοί  παραινετικής  χνώμης  πρός  Φ ιλύπονον.”, — ζ~' .  “  Εξήχησις 
τών  τετραστίχων  χνωμών  του  αυτοί  θείου  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου  τοΰ  Χαίξηανίξηνοΰ.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


97 


2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'.  “Έξήγησίί  τής  τοΰ  αύτοΰ  ομιλίας  κατά  των  όρχιζομένων.” 
Έν  τίλει"  Ε?λ??φεν  τέρμα  καί  αύτη  ή  έξήχησις  της  κατά 
των  δρχιξομένων  όμιλείας  τοΰ  Μεγάλου  Βασιλείου 
1804  Μαρτίου  27.  ό  χραφεύς  έστίν  ό  Πανάγοϊ,  έν  τη 
κατά  Λαγκαδίαν  Άκαδημίμ. — β' .  “ ’Έξή-γησις  της  τοΰ 

αΰτοΰ  ' Ομιλίας  εις  το  Κ αθελώ  μου  τάς  άποθήκας .  ”  Έν  τελεί" 
1804,  Ί  ουνίου  23  έτελείωσ α  ταύτην  την  έξήχησιν.  Ό 
χραφεύς  ταύτης  έστϊν  ό  Πανάγο5  Ίωάννου  Παπαγια- 
νοπούλου. 

3·  “  Έξηγησις  των  τον  άββά  Νείλου  Νουθεσιών.” 

Έν  τέλει"  1799  Μ  αρτίου  16  έτελείωσα  τάς  νουθεσίας 

τοΰ  άββά  Νείλου. 

4·  Πλουτάρχου. 

α'.  “Έξήχησις  τοΰ  περί  παίδων  αγωγοί  λόγου  Πλουτάρχου 
τοΰ  Χαιρωνείας.” — β' .  “Έξήχησις  περί  τοΰ  άκούειν  τοΰ  αΰτοΰ 
Πλουτάρχου.” — γ'.  “Αρχή  της  έξη-γήσεως  τοΰ  Περί  πολυ- 
πραχμοσύνης  λόγου  τοΰ  αΰτοΰ  Πλουτάρχου.” 

4481.  301·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι. 

α'.  “Ε ίς"Ήρωνα  τον  φιλόσοφον  άπό  της  έξωρίας  έπα νελθόντα.” 
— β'.  Ανεπίγραφος.  ’Άρχ.  Εγκαίνια  τιμάσθαι  παλαιός 
νόμος. — γ'.  “  Εί$  την  αγίαν  Πεντηκοστήν.” — δ'.  ΕΪ5  τούς 

λόχους  καί  εις  τόν  έξισωτήν  Ίουλιανόν.” — ε'.  “  Είί  τούς  Μακα- 
βαίους.” — ζ"'.  “  ΕΪ5  την  αγίαν  Πεντηκοστήν  καί  εις  τήν  κάθοδον 
τοΰ  παναχίου  ΐίνεύματος.” — “  Πρόϊ  τούς  τευομένους  άχω- 
νιώντα  έν  Ν αίξιανίξφ  καί  τόν  άρχοντα  όρχιίξύμενον.  ” — η' .  “  Είϊ 
τόν  άχιον  μάρτυρα  Κυπριανόν  λόγοί.” — θ'.  “Είϊ  τόν  πατέρα 
σιωπώντα  διά  την  πληγήν  της  χαλάξης. ” — 1'.  “Είϊ  τά  άγια 
Φώτα-  των  Επιφανειών  λόχος.” — ια'.  “Κατά  ΊσυλιανοΟ  στη- 
λιτευτικός  βασιλέως  δεύτερος.” — ιβ' .  “  Κατά  Ίουλιανοΰ  στηλι- 
τευτικός  πρώτος.” — ιγ’.  “Συχκομηδη  καί  έξήχησις  ών  έμνήσθην 
ιστορικών  ό  έν  άχίοις  πατήρ  ημών  Τρηχόριος  ό  θεολόχος  έν  τφ 
πρώτιρ  τών  στηλιτευτικών. ” — ιδ'.  ίί'\στορίαι  έντφ  εις  Βασίλειον 
έπιταφείιρ.” — ιε'.  “  "Ερμηνεία  εις  τόν  πρώτον  στηλιτευτικόν 
λόχον  (άκέφ.). 

Τά  ύπ’  άρ.  α' — ιβ'  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως  καί  παρα- 
σελιδίων  σημειώσεων. 

4482.  302·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λόγοι. 

α'.  Πρόί  τούς  καλέσαντας  καί  μη  άπαντήσαντας  ( άνεπίχραφος ). 
— β'.  “Εις  τόν  αϋτοΰ  πατέρα,  έν  φ  καί  εις  Νόνναν  μητέρα 
παραμυθητικός.” 

Μετά  διάστιχου  έξηχήσεως  καί  παρασελιδίων  σημειώσεων, 
ών  ή  αρχή  “Είϊ  τόν  β'  λόχον  προδιοίκησις.  “ Ακων  χειρο¬ 
τονηθείς  πρεσβύτερος  ό  μέχας  οΰτος  θεολόχος  παρά 
τοΰ  ίδιου  πατρός  εις  τόν  Πόντον  έφυχε. 

Έν  τέλει  τοΰ  β’"  Έν  τέλει  αφμε “,  Μαίου  άρχομένου 
(  =  1745).  Έν  τη  κατά  Πάτριον  σχολή. 

2.  “  ΐίερικοπαί  τινές  ερ μην ενθ είσαι 

έκ  τής  Αατινίδος  φωνής  εις  την  Έλληνίδα  παρά  τοΰ  σοφωτάτου 
καθηχητοΰ  ημών  Μακαρίου  ίεροδιακόνου  Πατρίου...” 

3·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  “  Απολογητικοί 

τής  εις  τόν  Πόντον  φυχής  ’ένεκεν ...” 

4·  “  Συνεσίου  Εις  τόν  αντοκράτορα  Αρκαδιον  περί 
βασιλείας.” 


ζ.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  “Επιτάφιοί  εις  Καισάρ[ιον], ” — β’ .  “  Είϊ  τό  άγιον 

Πάσχα.” 

Καί  τά  ύπ’  άρ.  3 — 5  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως  καί  παρα¬ 
σελιδίων  σημειώσεων. 

4483·  3 63·  Χαρτ.  8.  XIX. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι. 

α  .  “ Άπολοχητικός  τής  εις  τόν  Πόντον  φυχής.” — β  .  Επι¬ 
τάφιοί  εί$  Βασίλειον  Καισαρείας. — γ'.  Είϊ  τόν  μέχ αν  Αθανάσιον. 
—  δ'.  Έξήχησις  εις  τόν  Άπολοχητικόν. — ε'.  “Έξήχησις  τοΰ 
Επιταφίου  λόγου.”  Έν  αρχή"  1816  έν  μηνί  Ίαννουαρίιρ. 
— ξ~'.  Έξήχησις  τοΰ  εις  τόν  μέχαν  ’ Αθανάσιον  λόχου. — ίξ' . 
“  Τοΰ  αγίου  Γρηγορίου  Κατά  Άπολιναρίου  πρός  Κληδόνων 
πρεσβύτερον ”  έπιστολαί  β'. — η'.  “Τού  αϋτοΰ  Πρόί  Νεκτάριον 
επίσκοπον  Κωνσταντινουπόλεωϊ.” 

4484·  304·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Λόγοι  πανηγυρικοί  η'  εν  τη  καθωμιληρ,ενη. 

Εϊί  τόν  Εύαγγελισμόν,  την  Κυριακήν  πρό  τής  Χριστού 
χεννήσεως,  τά  Είϊόδια  κτλ. 

2.  “Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Πρός  μονάχον  έκπεσόντα." 

Έν  τή  εύρυτέρμ  πρός  τά  δεξιά  φμ  μετάφρασις  τοΰ  λόχου  εις 
την  καθωμιλημένην. 

3·  Λόγος  εις  τα  Εΐςόδια  εν  τη  καθωμιλημένη. 

4·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  Τετράστιχα  νθ' ,  ών  προηχείται  Έπίχραμμα  δίστιχον. 
Τά  πρώτα  ιζ"'  εύρηνται  μεταπεφρασ μένα  εις  την  καθωμιλημένην 
έν  τή  πρός  τά  δεξιά  φμ. — β' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Τνώμαι  παραινετικοί 
μονόστιχοι  κατά  στιχεΐον  Ιαμβικόν.” 

44δ5·  365·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Αθανασίου  Άλεξανδρείας  Ερωτήσεις  και  απο¬ 
κρίσεις. 

2.  “Πόσαι  είσιν  αι  έργασ ιαι,  δ ι’  ών  θεραπεύεται  6 
Θεός.” 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Περί  δεΐ  μέν  ημάς  δεΐσθαι  τής  άπό  τών  χραμμάτων  βοή¬ 
θειας,  αλλά  βίον  καθαρόν  παρέχεσθαι.” 

4·  Εκ  τών  Ασκητικών  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 

5 .  Αδήλου  Λόγοι  νηπτικοί. 

α'.  Περί  τοΰ  μαρτυρίου  τής  ανδρείας  ύπακοής. — β' .  “Περί 
τής  ύφίστου  ταπεινοφροσύνης.” — γ'.  Περί  τών  άνεκφράστων  τής 
δεινής  βλασφημίας  λογισμών. — δ'.  Περί  διαιρέσεως  λογισμών 
καί  παθών  καί  αρετών. — ε'.  Περί  τοΰ  ’έχειν  ημάς  την  έλπίδα 
ημών  εις  θεόν. — ζ"'.  Περί  μετάνοιας  μεμεριμνημένης  καί 
αληθώς  έναρχοΰς. — ξ' .  Περί  τοΰ  χαροποιού  πένθους. — η' .  Περί 
άορχησίας  καί  πραότητας. — θ'.  Περί  καταλαλιάί. — 1'.  Περί 
πολυλοχίας  καί  σιωπής.- — ια'.  Περί  φεύδους. — ιβ'.  Περί 
ακηδίας. — ιγ'.  “Περί  τής  παμφίμου  καί  δεσποίνης,  λέχω  δή 
τής  πονηράς  χαστρός  καί  περί  νηστείας.” — ιδ'.  Περί  τής 
άφθάρτου  καί  εύώδους  άγνοιας. — ιε'.  “Περί  ακτημοσύνης  έν 
φ  καί  περί  φιλαρχυρίας.” — ιξ~’.  “Περί  ακτημοσύνης .” — ιίξ'. 
Περί  αναισθησίας  ήχουν  νεκρώσεως  φυχής  καί  θανάτου  νοός. — 
ιη' .  Περί  ύπνου  καί  προςευχής.—ιθ' .  Περί  άχρυπνίας  σώματος 
καί  πώς  δεΐ  ταύτην  μετιέναι. — κ' .  Περί  δειλίας  τής  άνάνδρου 
καί  νηπιώδους. — κα'.  Περί  τής  πολυμόρφου  κενοδοξίας. — κβ' . 

13 


Η.  II. 


98 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Π ερί  υπερηφάνειας. — κγ'.  “  ΙΙερί  τη 5  των  παθών  άπωλείας,  τής 
ΰψίστου  ταπεινοφροσύνης  αοράτων  αισθήσεων .” — κδ'.  Περί 
διακρίσεως  ευδιάκριτου. — κε' .  Ανακεφαλαίωσες  των  προειρημέ¬ 
νων  πάντων. — κζ~'.  Περί  τής  Ιεράς  σώματος  καί  ψυχής 
ησυχίας. — κζ' .  Περί  διαφοράς  καί  διακρίσεως  ησυχίας. — κη  . 
“  Περί  ησυχίας,  εξ  ίδιορυθμίας  διά  δόξαν  άνθρώπων,  δι’  άσθένειαν 

χλώσσης,  διά  πλήθους  προσπάθειας ” — κθ' .  Περί  τής  Ιεράς 

μητρδς  των  άρετών  τής  μακαρίας  προ ςευχής. — λ' .  “Διαδόχου 
επισκόπου  Φωτιστικής  (γρ.  Φωτικής)  τής  Ηπείρου  Άπόδειξις 
δρων  καί  λόχος  άσκητικός  τοϊς  άκριβώς  σπενδουσιν.” — λα’.  Περί 
ποιμένων. — λβ' .  “  Περί  άνυπ οταξίας  του  γογγυσμοί).” — λγ'. 
Περί  φόβου  θεοΰ. — λδ' .  Περί  έλεημοσύνης  καί  άχάπης  καί 
έπισκέψεως. — λε'.  Περί  τοΰ  φεύχειν  ημάς  έκ  των  -γυναικών. — 
λί~'.  Περί  πειρασμών  καί  υπομονής. 

Προτάσσεται  έν  άρχή  τοΰ  κωδικός  άκριβής  πίναξ  των  περιε¬ 
χομένων,  είσί  δέ  άπαντα  ήριθμημένα  διά  τοΰ  λόγ.  α'  ,  λόγ.  β ' 
μέχρι  τοΰ  μ' . 

4486.  366.  Χαρτ.  8.  XVII.  ( φ .  158). 

“Γρηγορίου  λόγοι  τοΰ  Θεολόγου  ερμηνευμένοι.” 

Έν  τή  καθωμιλ ημένη’  είσί  δέ  ιζ~',  οι  άναχινωσκόμενοι, 
ών  α'  Είς  τδ  Πάσχα  καί  την  βραδυτήτα,.,.ι ζ~'  Περί  φιλο- 
πτωχίας. 

Έν  τέλει’.,.κατά  τδ  μχνξ'  Αεκεμβρίιρ  κδθ  (=1657) 
Άθήνησι  ήνυσται  διά  χειρδς  δαμασκηνού  Ρ ινέσου. 

*44δ7·  36 7·  Χαρτ.  8.  XV. 

“  Ωρολογίου  συν  Θεω  των  ύμνων 

καί  Εύχαί  μετά  τροπαρίων  είς  τδ  Ψαλτήριον’  είσί  δέ  πόνημα 

Θηκαρά  μοναχού.” 

Ή  άρχή  μετά  τής  έπιχραφής  εΰρηται  μετατεθειμένη,  τοΰ 
κωδικός,  ώς  νΰν  έχει,  δντος  άκεφάλου’  'έστι  δέ  καί  έλλιπής 
■φύλλων,  ή  δέ  τάξις  των  σω'ζομένων  έστί  πολλαχώς  συχ κεχυμένη. 

Έν  τέλει'  θεοΰ  τδ  δώρον  καί  πόνος  χειρών  Ν ήφου. 

Κοσμείται  ΰπδ  τεσσάρων,  δι’  υδαρών  χρωμάτων  χεχ ραμμένων, 
εικόνων,  τών  τοΰ  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Τρηχορίου  τοΰ 
θεολόχου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί  θεοδώρου  τοΰ  ήχια- 
σμένου. 

4488.  368.  Χαρτ.  4.  XV.  (φ.  110). 

1  ( φ .  I  α).  Ευχή  απολυτήριος  τοΰ»  Πάσχα. 

2  (φ.  3  α)·  Άνδρε'ου  Κρήτης 

α'  (φ.  3  α).  Είς  τδ  χενέσιον  τής  Θεοτόκου. — β'  ( φ .  10/3). 
ΕΪ5  την  ΰψωσιν  τοΰ  Σταυροΰ. 

3  (φ.  15  α)·  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

Είς  τα  είςόδια  τής  Θεοτόκου. 

4  (φ.  23  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Εί?  τδν  Αβραάμ  καί  τδν  Ιωσήφ. 

5  (φ.  42  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

Είς  τδ  χενέθλιον  τοΰ  Χριστοΰ. 

6  (φ.  6ΐ  α).  Άνδρε'ου  Κρήτης 

α'  (φ.  61α).  Είς  την  Μεταμόρφωσιν. — β'  (φ.  78  α).  Είς 
την  Κοίμησιν. 

7  (φ.  93  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Είς  την  άποτομήν  τοΰ  Προδρόμου  καί  περί  γυναικών  πονηρών 
καί  άχαθών. 


8  (φ.  ΙΟΙ  α).  Έττιφανίου  Κΰ·π·ρου  Εις  την  ταφήν 
τοΰ  Χριστοΰ  καί  είς  τδν  Ιωσήφ  τδν  άπδ  Άριμαθίας. 

Ό  κώδιξ  χέχραπται  έν  μέρει  κατά  δύο  σελίδας.  Τά  δέ 
φύλλα  ένιαχοΰ  μέν  συγκεχυμένα  την  τάξιν,  τινά  δέ  καί  λείπουσι. 

*4489·  369·  Χαρτ.  4.  XVII. 

ι  (φ.  ι  β).  “Στίχοι  εις  τον  άγιον  Αθανάσιον  τον 
πατριάρχην.” 

Χρυσοί ς  κεφαλαίοις  χράμμασι  χεχ  ραμμένοι  έχουσιν  ώδε’ 

”Ε ρωτι  τιρ  σιρ  καρδίαν  τετρωμένος 
ίμειρόμην  μάλιστα  καί  την  εικόνα 
την  σήν  βλέπειν  μέγιστε  πατέρων  κλέος. 

Έττεί  δέ  ταύτην  ήξίωμαι  τοΰ  βλέπειν 
πάλιν  δυσωτώ  σαϊς  λιταΐς  πανιέροις 
καί  τοΰ  πυρδς  ρΰσαι  μαι  τοΰ  αιωνίου 
κλήρον  παρασχών  έν  μοναΐς  ούρανίοις 
ώς  ά'ν  κακεΐ  βλέπων  σε  χάννυμα ι  πλέον. 
ό  Βασίλειος  ταΰτά  σοι  τιρ  δεσπότη. 

2  ( φ .  2  α).  Ακολουθία  όσιου  Αθανασίου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως. 

3·  “Βιος  καί  πολιτεία  του  έν  άγιοις  πατρος 
ημών  Αθανασίου  άρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως." 

4-  “  Ειγκωμιον  είς  τον  εν  άγιοις  πατέρα  ημών 
Αθανάσιον  πατριάρχην  Κωνσταντινουπόλεως.” 

Έν  τέλει’  Τδ  παρόν  βιβλίον  έχράφη  διά  χειρδς 
’Ιωαννικίου  εύτελούς  ίερομονάχου  διά  συνδρομής  τοΰ 
δσιωτάτου  κΰρ  θεοφάνους  μονάχου,  έν  ή  καί  άφιέρωται 
παρ  αύτοΰ  είς  την  μονήν  τοΰ  έν  άχίοις  πατρδς  ημών 
Αθανασίου  άρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ 
νέου,  είς  τήν  σκήτει  τών  τών  Ίβήρων’  ό  δέ  βουλη- 
θεΐς  ποτέ  τις  άποξενώσαι  αύτιρ  άπδ  τήν  αύτήν  αγίαν 
μονήν  ούκ  άτιμωρητος  έσεται.  Έν  έτει  ,ζρκδ'  ίνδικτι- 
ώνος  ιδ'  (  =  1616). 

Κοσμείται  ΰπδ  κομψών  έπιτίτλων,  έν  δέ  φ.  2  α  ΰπδ  άξίας 
λόχου  είκύνος  τοΰ  όσιου  Αθανασίου. 

449°·  37°·  Χαρτ.  4.  XIV. 

1  (φ.  I  α).  Δένδρου  φιλοσοφικών  διαιρέσεων. 

2  (φ.  4  α)·  “Τοΰ  δσιωτάτου  καί  άγιωτάτου 

καί  φιλοσοφωτάτου  Ίωάννου  πρεσβυτέραν  τοΰ  Λαμασκυνοΰ  ” 
Κεφάλαια  φιλοσοφικά. 

Ή  τάξις  τών  κεφαλαίων  διάφορος  ή  παρά  τιρ  Μιονε  χοιν. 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ 
“Έκόωσίϊ  άκριβής  τής  όρθοδόξου  πίστεως.” 

Η  τάξις  τών  κεφαλαίων  διάφορος  ή  παρά  τώ  Μιονε  χοιν. 

4·  Αθανασίου  ’ Αλεξανδρείας  “Μαρτυρίαι 
έκ  τών  αγίων  Γραφών  καί  άποδείξεις  δτι  δ  Χριστός  υιός  θεοΰ 
έστίν,  καί  περί  τής  ένανθρωπήσεως,  τής  ταφής  καί  τής 
άναστάσεως.” 

"Α ρχ.  "Οτι  μέν  θεός  καί  Κύριος  έστίν  ό  Χριστός,  οί 
π ροφήται  μαρτυρούσιν.  Τέλ.  πρόδηλον,  δτι  ό  Αντί¬ 
χριστος  έστίν’  δ  χάρ  έρχύμενος  άνελεΐ  αυτόν,  τιρ 
πνεύματι  τοΰ  στώματος  αυτοΰ. 

β.  “Έκ  τών  του  μεγάλου  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Δογματικά.” 

"Α ρχ.  θεός  έστιν  ά'ίδιος  ουσία  καί  άπαράλλακτος, 
δημιουρχική  τών  ’όντων  σοφία.  Τέλ.  τδ  πνεΰμα  εξαχώς 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


99 


λέγεται·  ττνΐΰμα  ό  θεός,  πνεύμα  ό  άγγελος,  πνεύμα 
ή  ψυχή,  πνεύμα  6  νους,  πνεΰμα  ό  δαίμων,  πνεύμα  δ 
άνεμος. 

6.  “  Σήριειωσεις  χρονικοί  άπο  Άδά/ι. 

7·  Περί  τον  “  Ότι  ογδοος  ενρίσκεται  δ  Χρίστος 

έγερθείς  έκ  νεκρών.” 

8.  “Κεφάλαια  ψυχωφελή.” 

Μετά  προλόγου,  ου  ή  άρχή'  Αύο  οδοί  είσίν  αγαπητοί 
προ  π  ροσώπου  -ημών,  του  θανάτου  καί  της  ζωής. 
Αρχή  των  Κεφαλαίων  Πρό  πάντων  φοβοΰ  τδν  θεόν  καί 
αεί  μνημόνευε  του  θανάτου  πάντοτε. 

9·  "Ετερα  κεφάλαια. 

"Αρχ.  Μή  γίνου  άκηδιαστής  μηδέ  άνα  γινώσκων 
χασμάσαι.  Μηδέ  προς  ύπνον  καταφέρεσαι  εύχερώς. 

ΙΟ.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Κεφάλαια  ψν- 
χοφελή.” 

"Αρχ.  Άναγινώσκετε  τάς  τοΰ  Σωτήρο ς  διδασκαλίας 
καί  μανθάνετε,  &τι  απελθ όνων  ημών  έντεΰθεν.  Τέλ. 
(κολ.)  καί  τδν  μέν  έξωθεν  καλλωπισμόν  πολλύς  ό 
μόχθος,  πολλή  ή  φροντής-  των  δέ  κατα  ψυχήν  καλλω¬ 
πισμόν,  ούδε  ής  άλλ’  έσωθεν  γέμοντα.... 

11.  Κεφάλαια  ανεπίγραφα. 

’Άρχ.  "Αγγελον  ’έχειν  οδηγόν,  πιστούμεθα  αγαπητοί· 
πας  πιστός  άνθ ρωπος,  ώς  φησίν  έν  τοΐς  εύαγγελίοις 
δ  Κύριος.  ΤΑ.  καί  ήρεμα  υπέρ  τής  έαυτοΰ  σωτηρίας 
καί  τά  παρ’  έαυτοΰ  πάντα,  έπιδεικνύμεν ος  έγκατα- 
ληφθήναι  ποτέ  παρά  τοΰ  Κυρίου. 

1 2.  Άδηλου  Λόγος  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  (άκέφ.)...κατά  τοΰτο  πλέον  έχειν  εαυτών  παρ- 
εχώρησαν,  ό'τι  μή  μόνψ  τφ  λόγφ,  καί  ταΐς  περί 
αυτών  λογικαΐς  καί  νοεραΐς  φύσεσιν.  Τέλ.  αύγα- 
σθώμεν  έγγύτερον  καί  τρανώτερον  τφ  φωτί  τής  άγιας 
καί  πανυμνήτου  Τ  ριάδος,  ύπέρ  ής  πας  λόγος  ήμΐν 
καί  παν  ’έργον  καί  σπούδασμα·  6τι  αύτή  πρέπει 
πάσα  δόξα  τιμή  καί  προςκύνησις  νΰν  καί  άεί  καί  εις 
τούς  αιώνας  των  αιώνων  αμήν. 

13.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 

“Περί  των  κεκοιμημένων,  &πως  αί  ύπέρ  αυτών  γινόμεναι 
λειτουργίαι  καί  εύποιίαι  τά  μέγιστα  ώφελοΰσιν.” 

Ι4·  Γρηγορίου  Αντιόχειας  “Λόγος 

εις  την  θεύσωμον  ταφήν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου 
καί  εις  τόν  Ιωσήφ  τόν  άπό  Άριμαθαίας  καί  εις  την  τριήμερον 
άνάστασιν.” 

15.  Ανεπίγραφου. 

"Αρχ.  [0]ΐδν  τι  πάσχουσιν  προς  τους  πολυάνθ  εις 
των  λειμώνων  οί  τούτοι  φιλοθεάμμονες.  ΤΑ.  (κολ.) 
Τί ?  ούν  έστιν  δ  χρη ματίσας  τφ  Αβραάμ  άρα  ό  πατήρ· 
άλλ’  ούκ  αν  εϊπης  άγγελον  τι... 

Άπό  μέσου  τοΰ  ύπ’  άρ.  12  αίώνος  XV. 

449ΐ·  37ΐ- 

Περγ.  Χάρτ.  4.  XIII.  XVI.  (φ.  627). 

“  Συναγωγή  εξηγήσεων 

εις  τό  κατά  Λουκάν  άγιον  Ε ϋαγγέλιον  έκ  διαφόρων  ερμη¬ 
νευτών  παρά  Νικήτα  διακόνου  τής  τοΰ  θεοΰ  μεγάλης  εκκλησίας 
καί  διδασκάλου  γεγονυΐα.” 


Η  ερμηνεία  έλήφθη  έκ  των  λόγων  διαφόρων  πατέρων,  “ τοΰ 
Χρυσοστόμου,  τοΰ  Φωτίου,  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου,  Ώρι- 
γε'ννους,  Κυρίλλου,  Σεβηριανοΰ,  Άντιόχου,  Θεοδωρίτου, 
Αθανασίου  Ιεροσολύμων,  Ευσεβίου,  Συμεών,  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου,  Άντιιτάτρου  Βόστρων,  Ισιδώρου,  Σεβήρου 
Αντιόχειας,  Γρηγορίου  Νΰσσης,  [Ίωάννου]  τοΰ  Γεω- 
με'τρου,  Μαξίμου,  ’Επιφανίου,  Τίτου  Βόστρων,  Άνδρε'ου, 
Δαμασκηνού,  Ειρηναίου,  Βίκτωρος,  Ιουστίνου,  Φλαβιανοΰ, 
Μεταφραστοΰ,  Αμβροσίου,  Μακαρίου,  Αλεξάνδρου  μο¬ 
ναχού,  Θεοφάνους,  ΈφραΙμ,  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου, 
Θεοδότου,  Ίππολύτου,  Κοσμά  μοναχού,  Αναστασίου, 
Νείλου,  Ευσεβίου  τοΰ  Παμφίλου,  Ίωάννου  τής  Κλίμακος, 
Κλήμεντος,  Ιγνατίου,  Θεοδώρου  Μοψουεστίας,  Άφρικανοΰ, 
Θεοδώρου  Άσυγχυτου,  Τίτου,  Μάρκου  μοναχού,  Ιουστίνου 
μάρτυρος,  Ισαάκ  μοναχού,  Γενναδίου,  Ίωσήπου, ' Ομίλου  (;), 
έκ  τοΰ  Έκκλησιαστοΰ,  Λυσίου,  Νικήτα  τοΰ  καί  Δαβίδ, 
Άστερίου,  Νικήτα  Παφλαγώνος,  Καρπάθου,  Κλήμεντος 
Στρωματέως,  Άνεπου  (;),  Κλήμεντος  παιδαγωγού,  Εΰαγρίου” 
ών  τά  ονόματα  εϋρηνται  άναγεγραμμένα  έν  φ.  2  α. 

Τά  δ’  εξηγημένα  κεφάλαια  τοΰ  Ευαγγελίου  κατά  Αουκάν  είσί 
πγ' ,  ών  τά  μέν  πρώτα  λζ’  περιλαμβάνονται  έν  τφ  πρώτφ  μέρει 
τοΰ  κώδικος,  φ.  1 — 409  (Περγ.  XIII.),  μένοντι  κολοβφ,  τά  δέ 
λοιπά  έν  τφ  δευτέριρ  μέρει,  φ.  410 — 626  (Χαρτ.  XVI.).  Καί 
τό  μέν  πρώτον  μέρος  τελευτά  κολοβόν  έν  τη  εις  τό  πρώτον 
τεμαχιον  τοΰ  λζ'  Ευαγγελίου  έρμηνείμ  Εΰαγρίου-  ώςπερ  καί 
την  φιλομαθεστάτην  αυτής  αδελφήν  Μαρίαν,  ή  τοΐς 
τοΰ  Σωτήρος  ποσί  προςιζήσασα,  των  παρ’  αύτοΰ 
διδαγμάτων  την  έαυτής  έμπίμπλησι  φρένα·  όνίνησι 
δέ  πάλιν  καί  διά  τούτων  ό  Σωτήρ  τούς  έαυτοΰ 

μαθητάς _ Τό  δέ  δεύτερον  μέρος  τοΰ  κώδικος  άρχεται  άκέφαλον 

έν  μέσψ  τοΰ  λη'  κεφαλαίου· . ,.δτι  πρός  τάς  έναντίας  όρμάς 
κινεΐσθαι  τό  θειον  έπιθυμεΐ,  εις  αγριότητα  καί  φι¬ 
λανθρωπίαν  μερίζων  τοΰ  θεοΰ  την  ένέργει αν,  δν 
'ίλεων  έπιζητεΐ  έαυτφ  είναι,  τούτον  πικρόν  τοΐς 
έχθροΐς  έπιδειχθ εΐναι  παρακαλεΐ.  Πάτερ  ήμών  έν  τοΐς 
οΰρανοΐς.  Οϊ  έμπαθεΐς  την  ψυχήν,  οργής,  τέκνα 
π ροςαγορεύονται,  καί  6  τής  ζωής  άποστάς  υιός  απώ¬ 
λειας  όνομάζεται. 

Τήϊ  ερμηνείας  προηγούνται  (φ.  5  α — 69  α)  Προεισαγωγικά 
δίκην  προλόγου,  ών  ή  άρχή'  Έκ  τής  Εξαημερου.  Έξ  αρχής 
μέν  ό  θεός  δι’  έαυτοΰ  τοΐς  άνθ ρώποις  διελέγετο,  ώ$ 
άνθ ρώποις  δυνατόν  ήν  άκοΰσαι ·  Άτε  δέ  ε’ις  πολλήν 
κακίαν  έξώκειλε  πάσα  πάσα  ή  των  ανθρώπων  φύσις, 
ούδέ  οΰτω  τέλεον  άπεστράφη.  Τέλ.  έως  έκ  θείου 
χρησμού  ή  μάλλον  αύτοπ  ροσώπου  φωνής  περί  τό 
κήρυγμα  παραγέγονεν  οΰτω  γάρ  ’έλεγεν  ώς  ό  πέμψας 
με  βαπτίζειν,  έκεΐνος  μοι  εΐπεν'  τότε  γάρ  εαυτόν 
τφ  Ισραήλ  ένεφάνησεν.  Ή  δ’  ερμηνεία  αυτή  άρχεται 
(φ.  69  α)-  “  α'.  Περί  τής  άπογ ραφής.  ’Εγένετο  δέ  έν 
ταΐς  ήμέραις  έκείναις,  έξήλθε  δόγμα  παρά  καίσαρος  Αύ¬ 
γουστου. .  ,άπογράψασθαι  συν  Μαριάμ  τή  μεμνηστευμε'ντ) 
αύτώ  γυναικί  ουση  έγγύω.  Ένταΰθα  ό  λόγος  διασαφεΐν 
ώρμηται  περί  τής  π ροφητείας,  όπως  εϊληφε  πέρας 
τής  μή  έκλείψειν  άρχοντα  έξ  Ιούδα  θεσπιζούσης.  Έν 
δέ  τή  φφ'  “Τοΰ  Μεταφραστοΰ  καί  Αλεξάνδρου  μοναχοΰ.” 
Ουτω  δέ  διά  παντός  τοΰ  κώδικος  ή  μέν  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε 
εις  βραχύ  μέρος  τοΰ  κειμένου,  τά  δέ  ονόματα  τών  έρμηνευτών 
εϋρηνται  γεγραμμένα  έν  τή  φ<}. 

Έν  αρχή  του  κώδικος  άναγινώσκονται  (φ.  Ια)  “Τά  κεφάλαια 

13—2 


100 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


του  κατά  Λουκάν  Ευαγγελίου.”  Πίναξ  περιλαμβάνων  κεφ.  πδ  . 
ΤοΟ  Π ίνακος  τούτου  τα  φ.  2  καί  3  εΐσί  χαρτφα  προς  αναπλή¬ 
ρωσα  των  άρχήθεν  φύλλων  έκπεσόντων.  Έν  δε  φ.  4  β  “  Τά 
κεφαλαία  του  κατα  Αουκάν  ευαγγελίου,"  έν  φ  ΤΙίνακι  περι¬ 
λαμβάνονται,  εξ  αντιγραφή 5  από  του  πρώτου  Πίνακας,  μόνα 
τά  νυν  έπί  των  περγαμηνών  φύλλων  σιρζόμενα  κεφάλαια. 
Σημειιοτέον  δέ,  ότι  ό  μεν  πρώτος  ΪΙίναξ  περιλαμβάνει  κεφ.  πδ’. 
αντί  των  πγ'  του  όλου  κωδικός,  ό  δέ  δεύτερος  λη'  αντί  των  λζ'  έν 
τφ  περγαμηνφ  μέρει  περιλαμβανομέ νων.  'Η  δέ  καθ’  ένα 
αριθμόν  διαφορά  αυτή  έν  τοΐς  πίναξι  προέρχεται  έκ  του  έξης 
λάθους  συμβάντος  έν  αύτοΐς  μετά  τον  άρ.  ιε',  ένθα  έσημειώθη 
κεφ.  ι'ς'  αντί  ιζ~''  τό  δέ  ιζ~'  έσημειώθη  έσφαλμένως  έν  μέσφ 
τφ  κεφ.  ιε'  ωδε'  ιε'.  περί  του  ξηράν  ιζ~.  <  περί  >  έχοντος 
την  χεΐρα. 

Έν  φ.  626  β'  Έγράφη  παρά  τοΰ  έν  ίερομονάχοις 
ΤΙαρθ ενίου  τοΰ  καί  Φθιότου  καί  σπουδαίου.  Τέλοϊ  δέ 
λέληφε  έν  έτει  ,ζπδ'  Ινδικτιώνος  δ’  μηνί  ’ Απ ριλλίου 
θ'  ήμέρμ  β’  (  =  1576).  Άναφέρονται  δέ  ταΰτα,  ώ$  εΐκός,  εις 
μόνον  τό  χαρτφον  τοΰ  κώδικος  μέρος. 

4492·  372·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1  (φ.  I  α).  Απόσπασμα  ανεπίγραφου. 

“Αρχ.  (άκέφή'  ότι  αί  τοιαΰται  έγχειρήσεις  κατισχύ- 
σασαι  διά  των  τοσούτων  π ράξεων,  καί  καταφρονήσασαι 
των  κοσ  μοποιών  αγγέλων  καί  των  έν  τφ  κόσμιρ 
ύπερβ αίνουσι  την  των  αυτών  μυθοποιών. 

2  ( φ .  I  β).  “  Εκ  τής  σοφίας  Ιησού  τοΰ  υιοί 
Σιράχ.” 

“Αρχ.  Πλήν  τοΰ  έπιδιδόντος  την  ψυχήν  αύτοΰ  καί 
διανοουμένιρ. 

3  (φ·  2  α).  Κυρίλλου  και  Αθανασίου  Άλεξανδρείας 
Γνώριαι. 

4  (φ.  3  α)·  “  Π ίναζ  κεφαλαιώδης  τής  παρονσης 
βιβλίου.” 

5  (φ·  8  α).  “Τ ον  σοφωτάτον  καί  λογιωτάτον 

κυροΰ  Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα.  Λόγος  πρώτος  περί  τής 
έν  Χριστιρ  ζωής  έν  τφ  παρόντι  βίψ,  διά  τών  τριών  ήμϊν 
έντίθεται,  τοΰ  βαπτίσματο ς,  του  μύρου  καί  τής  ίεράς  κοινωνίας.” 

Κεφάλαια  γ’ . 

6.  “Προς  Εβραίους.  Οίκουμενίου.” 

7·  “Περί  τής  εν  Χριστώ  ζωής.  Λόγος  δεύτερος. 

Τίνα  συντέλειαν  :  (έν  τή  ωα :  νουν)  έχει  τό  θειον  παρέχεται 
βάπτισμα.  Τοΰ  αύτοΰ  κυροΰ  Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα.” 

Κεφάλαια  ιδ'. 

8.  “Οίκουμενίου.  Και  πώς  ενεστι  και  εν  τη  σαρκι 

οΰσιωδώς  κατοικεΐν  τόν  θεόν  λόγον  καί  καθ’  ΰπόστασιν  αυτή 
ήνώσθαι,  καί  πανταχοΰ  είναι  μη  περικλε ιόμενον  έν  αυτή;” 

9·  “  Αντίγραφου  επιστολής  γραφείσης  Λανσω 

πραιποσίτφ  παρά  Ήρακλίδου  επισκόπου  Καππαδοκίας.” 

ΙΟ.  “Ιωσήφ  τοΰ  Βρυένου.’ 

“Αρχ.  Ω?  οΰν  έκαστος  ημών  προαιρείται. 

11.  “Περί  τής  εν  Χριστώ  ζωής.  Λόγος  τρίτος. 

Τίνα  συντέλειαν  αύτή  τό  θειον  δίδωσι  μύρον.  Τοΰ  αύτοΰ 

κυροΰ  Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα.” 

12.  “Μητροφάνους  ίερομονάχον  τον  Κριτοπούλου.  ” 

α'.  “Περί  μυστηρίων.” — β'.  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  εκκλησίας 


κεφ.  ζ'.” — γ  .  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  καταστάσεως  της  άνα τοληκής 
έκκλησίας.” 

Ι3·  Νικολάου  τού  Καβάσιλα 

α'.  “Τοΰ  αύτου.  Περί  τής  έν  Χριστφ  ζωής  κΰρ  Νικολάου 
τοΰ  Καβάσιλα.  Αόγος  τέταρτος.  Τίνα  συντέλειαν  αύτή  τό 
ιερόν  παρέχεται  δεΐπνον.”  Κεφ.  ι  . — β’.  “Περί  τής  θρονώσεως 
τοΰ  θυσιαστηρίου.  Αόγος  ε'.”  Περί  τής  έν  Χριστφ  ζωής. — 
γ' .  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  τής  έν  Χριστφ  ζωής,  λόγος  ζ~'.  Πώ$ 
αυτήν  άπό  τών  μυστηρίων  λαβόντες  φυλάξομεν.” — δ'.  “ΤοΟ 
μακαριωτάτου  άρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  Νείλου  τοΰ  Καβά- 
σιλα·  Κατα  Λατίνων  οίομένων  έκ  συλλογισμών  Ελληνικών 
άποδεικνΰναι  την  εύσέβειαν.” 

Ι4·  “Φακρασήτου  (γρ.  Φακρασ~η  τοΰ)  πρωτοστράτορος 

’Επίτοριος  κατά  τό  δυνατόν  διήγησις, 

παρόντος  καί  αύτηκόου  γεγονότος  τής  έπί  τοΰ  παλατιού 
ενώπιον  τοΰ  βασιλέως  γενομένης  διαλέξεως,  τοΰ  Θεσσαλονίκης 
κυροΰ  Γρηγορίου,  καί  Γρήγορά  τοΰ  φιλοσόφου.” 

Ι5·  “Του  σοφωτάτον  και  λογιωτάτον  κυρ 
Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα.  Ερμηνεία  εις  την  θείαν  λει¬ 
τουργίαν.” 

Κεφ.  με' .  Παρά  Μιονε  ΟΕ,  368  κεφ.  νγ' . 

1 6.  Τοΰ  αύτοΰ  (;)  “Περί  τής  επί  κοινωνία 
τών  μυστηρίων  κοινής  ευχαριστίας,  καί  τής  τελευταίας  εύχής.” 
ΐγ.  “Τοΰ  αύτοΰ  Οτι  αδύνατον  ήν  λόγοις 
νουθετούμενου  μόνον  τόν  άνθρωπον  τελειωθήναι,  πίστεως  μη 
προςούσης .” 

ΐ8.  Παύλου  “Προς  Τιμόθεον  β'  κεφ.  ζ~'.” 

“Αρχ.  Ύοΰτο  δέ  γίνωσκε,  ότι  έν  έσχάταις  ήμέραις 
ένστήσονται  καιροί  χαλεποί.  Κείμενον  μεθ’  έρμηνείας 
έπομένης  έκάστοτε  εις  βραχέα  μέρη  τοΰ  κείμενου.  'Η  έρμηνεία 
άρχ.  Καί  ήδη  ήσαν  έπί  λίωσέως  Ίαννής  καί  Ιαμβής, 
αυτός  προϊών  λέγει. 

ιη.  “Περί  άλόσεως  τής  Κωνσταντινουπόλεως.” 

Άρχ.  Ο  μέν  Αγαρηνός  λέγει,  τφ  μή  τφ  παλαμναίφ 
Μωάμεθ  πείθεσθαι,  τοΰτον  αίτιον  έρεΐ.  Τέλ.  δ’τι  δι’ 
αύτό  τό  πωλεΐσθαι  καθ  έκάστιν  τό  τοΰ  Χρίστου 
σώμα  καί  αίμα  παρά  τών  οίίτω  λεγομένων  πνευμα¬ 
τικών  καί  άγοράζεσθαι  παρ’  ημών  τών  Χριστιανών, 
θεολογική  πραγματεία,  ουδόν  ένέχουσα  τό  ιστορικόν. 

20.  “Περί  τοΰ  ιερόν  Τρηγορίου  Θεσσαλονίκης  τον 
θαυματουργόν.  ” 

“Αρχ.  'Ο  δέ  γε  ακριβέστερου  βουλόμενος  έκμαθεΐν. 

21.  “Τοΰ  αύτοΰ  Κεφάλαιον  λβ'  Κατά  Λατίνων, 
ότι  έκ  μόνου  τοΰ  πατρός  τό  ΤΙνεΰμα.” 

2  2.  “ Κεφάλαιον  ^5"  '  Ότι  δυνάμει  πάς  βαπτισθείς 
καί  χρισθείς,  έν  έαΰτφ  έχει  τά  θεία  χαρίσματα,  κατά  καιρόν 
άποκαλυπτόμενα,  πλήν  τής  ίερωσύν ης.” 

23-  Παύλου  “  Προς  'Ρωρ,αίους.” 

Αρχ.  Δι  καιοσύνη  γ  άρ  θεοΰ'  'ίνα  γάρ  μή  σωτηρίαν 
καί  δικαιοσύνην  άκούων. 

24·  “  Νείλου  τοΰ  Καβάσιλα,  αρχιεπίσκοπου  Θεσσα¬ 
λονίκης.” 

“Αρχ.  "Ύμνον  ευχαριστήριον  ασωμεν  τφ  τοΰ  φωτός 
πατρί  καί  γεννήτορι'  τφ  τό  φώς  τό  αληθινόν  άπο- 
στείλαντι  καί  τόν  ζόφον  άφ’  ημών  άφανίσαντι  (έν  τή 
ωμ  Φίλωνος).  Ακρωτηριασμένοι  καί  έκτετμ ημένοι  τά 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


101 


κάλιστα,  φρό νησιν,  καί  καρτερίαν.  Τέλ.  (κολ.)'  τοιούτου 
κατασκευασθ  έντοί  οϊκου  παρά  τιρ  θνητιρ  γένει, 
χρηστών  έλπίδων  τάπίγεια  πάντα  άναπλησθήσεται, 
κάθοδον  δυνά... 

Το  διπλοΰν  λ  γέγραπται  πολλαχοΰ  του  κωδικοί  λ  ώί  καί  εν 
τοΐί  κώδιξι  4372  (252)  καί  4387  (267). 

Προφανώς  ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  ’  Ιωσήφ  τοΰ  έκ  Σινώπηί. 

4493·  373·  Χ<ντ·  4.  XVIII. 

1.  “Περί  Υ ραφής  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού.” 

2.  “  Ε£ηγησις  εις  το  κατά  Ίωάννην  εύαγγέλιον.” 

’Άρχ.  διά  προλόγου"  'Η  τοΰ  πνεύματοί  δύναμίί  έν 

ασθενείς  τελειοΰτ αι,  καθά  καί  γέγραπται  καί  πιστεύ- 
ομεν.  ΕΙτα  5’  άρχ.  μέροί  τοΰ  κειμένου '  Διαθήκη  τοΰ  Κυρίου. 
τΗσαν  δε'  τιν€5  των  άναβαινόντων  ϊνα  προςκυνήσωσιν  έν 
τή  εορτή  Έλληνες — εάν  δέ  άποθάνη,  πολΰν  καρπόν  φέρει. 
Έπεται  η  ερμηνεία ·  Διά  τό  τοΰ  ναοΰ  κάλλο ί  καί  τα 
λεγάμενα  παρά  Ίουδ αίοιί  θαυμαστά,  πολλοί  καί  των 
Ελλήνων  άνήεσαν  π  ροίκυνήσοντεί.... Ερμηνεύεται  δέ 
μόνον  ή  άνωτέρω  περικοπή  τοΰ  Εύα77ελίου  καί  εΐτα  ήδε'  Ο 
φιλών  την  ψυχήν  αύτοΰ  α’πολέσει  αυτήν... εάν  τΐ5  έμοί 
διακονή  τίμηση  αυτόν  ό  πατήρ.  Τής  έρμηνείαί  τοΰ  χωρίου 
τούτου  τέλ.  (κολ.)·  προτρεπόμενοί  δέ  αύτούί  πλέον  επί 
τοΰ  παρόντοί  βίου  κατά  φρόνησιν'  καί  κατά  τοΰ 
θανάτου  θα ρρύνων,  φησίν'  ό  έμοί  διακόνων _ 

3-  “Περί  τής  καθολικής  εκκλησίας.” 

’Άρχ.  Επόμενον  δέ  τούτοΐί  τδ  περί  καθ  ολικήί 
έκκλησίαί. 

4·  “Γρηγορίου  επισκόπου  Νύσσης.” 

"Αρχ.  Εϊ  τι 5  πατριάρχων  ευλογία  θε'κρ  πνεύματι  τδ 
βέβαιον  έχουσα. 

"Ε πονται  Υνώμαι  Νικήτα,  Συμεών. 

5·  Ε ρμηνεια  εις  έπιστολας  Αποστόλων. 

α' .  Εις  την  καθολικήν  Ίοΰδα.  Έν  τέλει'  ...γράψιμον 
Ιωσήφ,  έκ  πόλεοί  Σηνώπηί.—β’ .  Εις  την  β'  καθολικήν 
Πέτρου.  Έν  τέλει'.,.καί  γράψιμον  τοΰ  Ίωσηφ  έκ  πό- 
λεωί  Σινώπηί ...17 07 ,  Ίαννουαρίου  είί  16,  α,ψζ',  ζσιε' 
ίνδι κτιώνοί  ιε'.  ήλιου  κύκλοι  ιθ'  σελήνηί  κύκλοι  ιδ'. 

θεμέλιον  σελήνηί  ξ' .  (  =  1707). - γ'.  Β Ιί  την  α'  καθολικήν 

Ίωάννου. — δ'.  Είί  την  β'  καθολικήν  Ίωάννου. — ε' .  Είί  τήν 
γ’  καθολικήν  Ίωάννου. 

Ή  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε  είί  β ραχεΐαν  περικοπήν  τοΰ 
κειμένου.  Έκάστη ί  δέ  των  έπιστολών  πλήν  τήί  τελευταίαί 
προηγείται  Ύπόθεσίί. 

6.  ( 1  Θεοφυλάκτου  αρχιεπίσκοπου  Βουλγαρίας 

Ερμηνεία  είί  τό  κατά  Ίωάννην  Εύα77ελιον.” 

Άπό  τοΰ  Έν  άρχή  ήν  ό  λόγος  μέχρι  τοΰ  "Ερχεται  προς 
το  φως  ϊνα  φανερωθή  αΰτοΰ  τα  έργα. 

Ή  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε  είί  βραχεΐαν  περικοπήν  τοΰ 
κειμένου. 

7·  “Γερόντων  δυο  πνευματικών  ησυχαζόντων 

έν  κοινοβίφ  δντι  έν  τη  περιχώριρ  Τάζηί,  καί  λεγομένφ  τοΰ 
άββά  Σερίδου,  Έπιστολαί  καί  άποκρίσεΐί  διά  τοΰ  ηγουμένου 
ήγουν  τοΰ  αύτοΰ  άββά  Σερίδου  τοΰ  καί  διακονοΰντοί  αΰτοΐί'  ών 
τα  δνόματα  Βαρσανούφιος  καί  Ιωάννης.” 

3.  “  Ο  ταπεινός  μετροπολ ιτης  Πενταπόλεως 

Ναθαναήλ  τή  εύλαβεστάτη  έν  μοναχαίί  καί  έν  άγίιρ  πνεύματι 

θυγατρί  τήί  ήμών  ταπεινότητοί  Ευγενία  μοναχή,  ένΚυρίιρ  χαίρειν.” 


9·  “Συμεών  τοΰ  Θαυμαστοΰ  όρους 

Περί  τοΰ  άεί  έν  νιρ  έχειν  τήν  ημέραν  τήί  έξοδον  αύτοΰ.” 

ΙΟ.  “Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου.” 

Έρώτ.  Πώς  έστίν  ό  διάβολοί  ένόπιον  τοΰ  θεοΰ  μετά 
των  αγγέλων.  Άπόκρισίί.  Ούκ  έστιν  έν  ούρανοΐί, 
δ'τι  δέν  είναι  άξιοί .” 

11.  “Τοΰ  αγίου  Μακαρίου.” 

"Αρχ.  Ράβδοί  οΰν  παιδευτικό  ί  καί  λώρο!  όπου  δέρει 
είναι  δ  άρχων  τοΰ  αίώνοί  τοΰτου. 

12.  “Περί  διατί  λεγεται  το  σχήμα  των  καλογήρων 
αγγελικόν.” 

’Άρχ.  Πρώτον  μέν  άγγελικδν  λέγεται. 

1 3·  “  Περί  τοΰ  σφραγίσαντος  τον  όαίμονα  μέσα  εις 
τό  σταμνί.” 

"Αρχ.  Αιηγήσατο  ήμΐν  ό  άββάί  Πίωρ  λέγων  ό'τι 
όταν  ήμουν  νέωί. 

Ι4·  “Περί  ακηδίας  πάνυ  ωφέλιμον  κεφάλαιον.” 

"Αρχ.  Αδελφό  ί  τίί  ήτον  είί  τήν  έρημον,  καί  ήσύ- 
χαξεν  είί  τό  κελλίον  του. 

15.  “  Ιωσήφ  τοΰ  Βρ υένου.  ’  ’ 

"Αρχ.  Ώς  οΰν  έκαστοί  ημών  προαιρείται. 

4494·  374·  Χαρτ.  4.  XIV. 

ι  (φ.  8  α).  “  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ 

α'.  Κεφάλαια  φιλοσοφικά,  α' — ξη’.  Τό  α'  “Ανάγκη  έστί 
βίαί  αίτια.”  Τό  ξη’  “"Οτι  άκατάληπτον  τό  θειον  καί  ό'τι  ού  δει 
ξητεΐν  καί  περιεργάζεσθαι  τά  μη  παραδεδομένα  ήμΐν  ύπό  των 
άγιων  προφητών  καί  Αποστόλων.”  Προτάσσεται  τό  Προοίμιον 
“Τιρ  όσιωτάτω  θεοτιμήτιρ  Κ οσμή,  άγιωτάτιρ  έπισκόπιρ  τοΰ 
Μαϊουμά,  Ιωάννης  μοναχοί  χαίρειν.” — β'.  Κεφάλαια  δογματικά 
(Έκδοσις  άκριβήί  τήί  ορθοδόξου  πίστεωί)  ξθ' — ρξγ' ■  Τό  ρξγ' 
“  Πρός  τού 5  έρωτώνταί  εί  ύπό  τό  συνεχέί  ποσόν  άνάγονται  η 
ύπό  τό  διωρισμ.ένον  αί  δύο  φύσειί.” 

Η  τάξιί  τών  κεφαλαίων  πολλαχοΰ  διάφοροί  ή  παρά  τιρ 
Μιονε  χοιν.  521,  789. 

Έν  άρχή  (φ.  2α — 4/3)  “Πίναξ  σύν  θειρ  τών  φιλοσοφικών 
καί  δογματικών  κεφαλαίων  τοΰ  Δαμασκηνοΰ.” 

Έν  τέλει'  Έτος  /5_ ωνδ'  (  =  1346)  καί  Έτελειώθη  ή 
παροΰσα  βίβλοί  μηνί  Σεπτεμβρίου  ιγ' ...έτουί  ,ίΓωνδ'... 
7 ραφεΐσα  διά  χειρόί  έμοΰ  ίερομονάχου  Άγάθωνοί _ 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“  Λ6705  είί  τήν  λαμπράν  Κυριακήν  τήί  άγίαί  καί  ένδόξου 
Χριστού  τοΰ  θεοΰ  ήμών  άναστάσεωί.” 

3·  [Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις]. 

α'.  “Περί  νηστείαί  καί  δτι  τοΰ  άληθινοΰ  καί  υπηκόου  υπο¬ 
τακτικού  άληθήί  νηστεία  έστίν  ή  έκκοπή  τοΰ  οικείου  θελήματοί.” 
Έν  τή  ιρμ'  “Κυριακή  τήί  Τυρινήί.”  "Αρχ.  Αδελφοί  καί  πα- 
τέρεί.  'Ο  άγαθόί  ήμών  θεόί,  δ  διδούί  ήμΐν  'ζωήν. — 
β' .  “Τρ  Κυριακή  τήί  πρώτηί  έβδομάδοί  τήί  όρθοδοξίαί'  περί 
τοΰ  ύπερ  δύναμιν  έκτίνεσθαι  ήμάί  έν  τοΐί  κατά  θεόν  άγ ωνίσμασι' 
καί  τοΰ  διατρέφειν  τήν  ψυχήν  έν  τοΐί  πνευματικοΐί  θεωρήμασι.” 
’Άρχ.  Αδελφοί  καί  πατε'ρες'  έπειδή  πάσα  άρχή  δύσ- 
κολοί. — γ'.  “Τή  Κυριακή  τήί  β'  έβδομάδοί'  περί  όμονίαί 
καί  άγάπηί  καί  τοΰ  ύποίσαι  γενναίωί  τά  επίπονα  τήί  άρετήί, 
υπέρ  τοΰ  τυχεΐν  βασΐλείαί  ουρανών "Αρχ.  Αδελφοί  καί 
πατέρεί'  χαίρω  έφ'  ύμΐν  ό  ταπεινοί  δτι  έν  όμονοία. 


102 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


πορεύεσθαι. — δ'.  “Περί  τον  μιμεΐσθαι  ημάς  τά  τοΰ  Κυρίου 
παθήματα ·  άναγινώσκεται  δέ  είϊ  τούς  άγιους  τεσσαράκοντα 
μάρτυρας .”  Έν  τί)  άνω  ωμ'  “Μ ηνί  Μ αρτίιρ  εις  τάς  θ’.”  'Ά ρχ. 
Αδελφοί  καί  πατέρες  ώϊ  καλόν  ήμίν  έγένετο  ή  από 
τήδε  μοναστηριού  διάστασις .” — ε' .  “  Τί)  δ'  τής  μέσης 

έβδομάδος.  "Οτι  έν  τή  νεκρώσει  των  παθών  καί  τή  άναστάσει 
των  αρετών  τοΰτό  έστι  τό  καθ’  έκάστην  έορτάζειν  καί  πασχάζειν 
κυρίφ  τή  θεφ.”  "Α ρχ.  ’Αδελφοί  καί  πατέρες,  έγγίζει 
ημέρα  του  Πάσχα. — ζ~'.  “Κυριακή  δ'.  "Οτι  τό  Πάσχα 
τούτο  τύπος  έστί  πρός  τό — καί  αΙώνιον  Πάσχα  καί  περί  υπο¬ 
μονής  καί  άνδρίας.”  ’Ά ρχ.  Αδελφοί  καί  πατέρες  ή  Τεσσα¬ 
ρακοστή  ήδη  παριππεύει. —  ζ' .  “  Τή  Παρασκευή  τής  ε' 

έβδομάδος.  Ιστορική  κατήχησις  περί  των  άναιρεθέντων  έν 
Β ουλγαρίμ  Χριστιανών  έν  τή  άγίμ  Τεσσαρακοστή  ένεκα  τής 
κρεατοφαγίας .”  "Α  ρχ.  Αδελφοί  καί  πατέρες.  Έν  τή 
παρούση  κατηχήσει  βούλομαι  υμάς  από  διηγήματος 
τινός  π ροτ ρέψασθ αι  είϊ  παράκλησιν. — η  .  “Τή  ε'  Κυ¬ 
ριακή  των  νηστειών.  Περί  του  ύπήσαι  ήμάς  πάσαν  βάσανον 
κατά  μίμησιν  Χρίστου  καί  των  άγιων.”  "Α ρχ.  Αδελφοί  καί 
πατέρες,  ώ?  έλύπησεν  ήμάς  ή  προλαβοΰσα  κατήχησις. 
— θ' ■  “ Μηνί  Μάρτιοι  εις  κε  .  Περί  τής  ένσάρκου  οικονομίας  του 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού,  καί  ότι  δει  πνευματικός  έορτάξειν.” 
“Α ρχ.  Άδ ελφοί  καί  πατέρες  ό  Ευαγγελισμός  πάρεστι 
καί  τών  δεσποτικών  έορτών  ’έστιν  ή  πρώτη. — 1' .  “Τί? 
Παρασκευή  τοΰ  Ααζάρου.  "Οτι  δει  φυλάττειν  εαυτούς  από  τής 
το  Ο  διαβόλου  πανουργίας  καί  περί  τοΰ  μή  άφηδοιάζειν.”  ’Άρχ. 

’ Αδελφοί  καί  πατέρες  εϊρηκεν  ό  Κύριος  έν  τοΐς  εύ- 
αγγελίοις.  Σιμών  Σιμών. — ια' .  “  Τή  αύτή  ήμέρφ — Περί 

τής  κατάστάσεως  τών  άγιων  νηστειών,  καί  διδασκαλία  πρό  τής 
άνοίξεως  τοΰ  μοναστηριού.”  "Α ρχ.  Αδελφοί  καί  πατέρες, 
ήδη  πρός  αυτήν  έσμέν  την  άποπαιρέωσιν  τών  νη¬ 
στειών. — ιβ' .  “Τή  μεγάλη  Παρασκευή.  Περί  τοΰ  πάθους  τοΰ 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού."  ’Άρχ.  ’Αδελφοί  καί  πατέρες 
πάντοτε  μέν  οΰν  τά  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου 
παθήματα  υπομνηματιζόμενα. 

4·  “  Πως  χρή  μεταλαμβάνειν  τών  θείων  μυστηρίων 

καί  ότι  φοβερόν  λίαν  καί  έπικίνδυνον  έστί  τό  άναξίως  μετα- 
λαμβάνειν,  ή  πάλιν,  [κ]αλόν  άρα  τό  κοινωνεΐν  συνεχώς  ή  έκ 
διαλείμματος.” 

Άπόκρισις.  ΤοΟ  Αποστόλου  λέγοντος'  δοκιμαζέτω 
άνθρωπος  εαυτόν  καί  οϋτως  έκ  τοΰ  άρτου  έσθιέτω  καί 
έκ  τοΰ  ποτηριού  πινέτω. 

Έν  φ.  1  β  καί  5  α — 7  β  κύκλοι  Πασχαλιών. 

4495-  375·  Χαρτ.  8.  XVII.  XVIII.  (φ.  822). 

I  (φ.  5  α).  Ομιλίαι  ττθ  . 

Εί$  τά$  Κυριακάς  καί  άλλας  δέ  ημέρας  τής  έβδομάδος,  Ιδίως 
τής  μεγάλης  Τεσσαρακοστής,  καί  εις  τά  κατά  Λουκάν  ευαγγέλια 
καί  εις  περικοπάς  άλλων  εύαγγελίων.  Εΐσί  δέ  γεγ ραμμέναι  έν 
τή  καθωμιλημέν η  αί  πλεΐσται  κατά  μετάφρασιν  έκ  τής  αρχαίας. 

Έν  φ.  ά  β  έν  τέλει  τοΰ  προτασσομένου  ατελούς  Πίνακος  τών 
περιεχομένων  ( φ .  Ια — 4/3)·  Αί  περιεχόμενα ι  ομιλίαι  έν 
τήδε  τή  βίβλιρ  συνελλέγησαν  παρ’  έμοΰ  Νεοφύτου  τοΰ 
Μαυρομμάτη.,.έν  ’έτει  σωτηρίιρ  μψκη'.  Έν  τέλει  τής  ιθ' 
Όμιλίας  (φ.  182  β)·  1681,  Μ  αρτίου  12  έν  “ Αρτη ,  ήτις 
χρονολογία  άναφέρεται  μόνον  εις  την  γραφήν  ταύτης  τής  ομιλίας, 
ώς  καί  τό  έν  τέλει  τής  ογ'  (φ.  631  α)  σημείωμα ·  μψιζ~· 
Χοεμβ ρίιρ  ιη'  (  =  1716).  Ή  λβ'  Όμιλία  έστί  παράφρασις 
τής  τοΰ  Αναστασίου  Σιναΐτου  “Τρ  Παρασκευή  τής  δ' 


έβδομάδος  τής  μ'.”  Η  δέ  πγ'  (φ.  722  α  κ.  έ.)  έπιγράφεται’ 
“  Πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς  Αόγος  πανηγυρικός  εις  την 
ΰφωσιν  τοΰ  τίμιου  Σταυρού,”  έστι  δέ  καί  αΰτη  παράφρασες 
εις  τήν  καθωμιλημένην. 

2  (φ.  770  α).  Περί  ρητορικής. 

Μετά  Προοιμίου  κεφ.  ιγ'  καί  προγυμνασμάτων  ειδών  ζ' . 
Αρχή  τοΰ  Προοιμίου ·  ΕΪ5  τούς  άκροατάς  τής  βίβλον. 
Ένορών  υμών  τόν  περί  τά  καλά  ζήλον,  ώ  νέοι  φιλο¬ 
μαθέστατοι,  θετταλίας  φυτά,  Ίυρνάβου  άπαρχαί, 
Μουσών  έρασταί,  ού  μόνον  διεχύθην  δλη  ψυχή  ύφ’ 
ηδονής. 

3  (φ.  809  α).  “  Σύντομος  πραξις  τής  αριθμητικής.” 

4  (φ.  817  α)·  Λόγοι  εν  τή  καθω μιλημένη. 

α'  ( φ .  817  α).  Είϊ  τήν  ιδ'  Κυριακήν  τοΰ  Αουκά.· — β'  (φ. 
819α).  “Περί  μακαριότητος.” — γ'  ( φ .  821/3).  Εί$  τούς  μακα¬ 
ρισμούς. 

449^·  376.  χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Καθολική  διδασκαλία  Κλήμεντος  πάπα  Ρώμης.” 

Έν  φ.  2  α'  τυπώμεναι  εις  Βενετείαν  άπο  Ίορδάνην 

Φυλέτη.  1563.  Εννοείται  δέ  ήδε  ή  έκδοσις'  ΟοΙ18ίίί;ιιΗοηβ8 
88.  Αροκίοΐοπιπι  ϋοοίππα  οαΐΐιοΐΐοα  &  ΟΙοΓηθπΙβ  Βοιηαηο 
βρΪ3θορο.  νβπθίϊ&β.  Εχ  ο®οίη&  Ιοηίαηΐβ  ΖίΙβΗΐ.  1563. 

2.  [ΉΧίου  Μηνιάτη]  “Πέτρα  σκανδάλου.” 

3·  “  Επιστολή  Ίωάννου  πάπα  'Ρώμης 

πρός  τόν  άγιώτατον  Φώτιον  αρχιεπίσκοπον  Κωνσταντίνου 
πόλεως.” 

4497·  377·  Χαρτ.  8.  XIV.  (0.  116). 

X  (<φ.  I  α).  “Τοΰ  άββά  Μαξίμου  φιλοσόφου 

καί  μάρτυρος  Κεφάλαια  θεολογικά  ήτοι  έκλογαί  έκ  διαφόρων 
βιβλίων  τών  τε  καθ’  ήμάς  καί  τών  θύραθεν.” 

Κεφ.  οα' ,  ών  προηγείται  Πίναξ.  Κεφ.  α'  “Περί  βίου 
αρετής  καί  κακίας .” — β' .  “  Περί  φρονήσεως  καί  βουλής.” — 
γ'.  “Περί  άγνοιας  καί  σωφροσύνης.” — -δ'.  “Περί  άνδρείας 
καί  ισχύος." — ...ξθ'.  “Περί  τοΰ  οτι  εύκολος  ή  κακία,  καί 
δυςπόριστος  ή  αρετή.” — ο'.  “Περί  φιλαυτίας.” — οα'.  “Περί 
τοΰ  οτι  οϋκ  άεί  τό  πλεΐον  άριστον.” 

Τά  δύο  πρώτα  φύλλα  μετά  τών  προτεταγμένων  καί  μή 
ήριθμημένων  ετέρων  δύο,  έν  οΐς  ό  Πίναξ,  εΐσί  νεώτερα  (Χαρτ. 
XVII). 

2  ( φ .  ιοό  α).  “’Επιφανίου  αρχιεπισκόπου  Κύπρου 
Περί  τοΰ  Φυσιολόγου,  ός  ελάλησε 

περί  φύσεως  έκάστου  γένους  θηρίων  τε  καί  πετεινών.” 

4498·  378·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Σΰνοφις  τής  ιερας  θεολογίας 

φιλοπονηθεΐσα  εις  ωφέλειαν  τών  ορθοδόξων  φιλομαθών  παρά 
Νικολάου  Κούρσουλλα  τοΰ  Ζα κυνθίου  διδασκάλου,  φιλοσόφου 
καί  θεολόγου.” 

Αιαιρείται  είς  διαλέξεις  ια’,  ών  έκάστη  εις  κεφάλαια.  “ Αρχ. 
“  Αιάλεξις  α'  κεφάλαιον  α'.”  θεολογία  μέν  κατά  τήν  τοΰ 
όνόματος  ετυμολογίαν  δύναται  γενικώς  καλεΐσθ αι  πάσα 
διδασκαλία  ή  περί  θεόν,  καί  περί  τά  θεία  καταγινομένη. 
Τέλ.  τοΰ  γ'  κεφ.  τής  ια’  Αιαλέξεως  “Περί  τών  ίκανοποιΐσεων 
τοΰ  Χριστοΰ  καί  τών  άγιων,  άς  ήμΐν  πατριάρχαι  προςάπτουσι 
διά  τών  λεγομένων  συγ χοροχαρτίων.”  Ρ ητέον,  ΰτι  έλευ- 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


103 


θεροΰται  μέν,  βουλή  δ’  όμως  έστίν  άρίστη  πληρούν 
τόν  παρά,  τοΰ  πνευματικόν  έπιτιθεμένου  κανόνα,  κ&ν 
καί  τήν  έκ  τοΰ  χάρτου  \άβοι  συγχώρησιν  οίίτω  γάρ 
αποδιδράσκει  τό ν  κίνδυνον  τοΰ  ραδίω 5  είϊ  τάς  αύτάς 
έμπίπτειν  των  αμαρτωλών  κηλΐδας'  και  ταΰτα  μέν 
περί  μετάνοιας  &\ις  ιί>5  ε’ίρηται. 

4499·  379·  Περγ.  8.  X. 

1.  Θεοδώρητου  Κύρρου  Έρανιστης. 

2.  Άνδρέου  Καισαρείας  Καππαδοκίας 

“Ερμηνεία  εις  την  Άποκάλυψιν  τοΰ  αγίου  Ίωάννου  τοΰ 
εύαγγελιστοΰ  καί  θεολόγου.” 

'Η  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε  εις  βραχεΐαν  περικοπήν  τοΰ 
κειμένου. 

3·  “  Προκοπίου  [Γαξαίου]  Χριστιανόν 

σοφιστοΰ  των  εις  τάς  Τίαροιμίας  Σολομώντος  εξηγητικών 
εκλογών  επιτομή .” 

’Άρχ.  Τρεις  είσι  τοΰ  σοφωτάτου  Σολομώντος  αί 
πραγματείαν  άλλ’  ή  μέν  Π αροιμία  παίδευσίς  έστιν 
ηθών  και  παθών,  ό  δέ  ’Β κκλησιαστής  φυσιολογίας 
άπ τέμενος  άποκάμπτει  τοΰ  παρόντος  βίου  τό  μάταιον, 
τό  δέ  Άσμα  των  μσμάτων  τον  τρόπον  δείκνυσι  τής 
των  ψυχών  τελειότητας.  Τέλ.  Δότε  αυτή  αϊτό  καρπών 
χειλε'ων  αυτής  καί  αίνείσθω  έν  πύλαις  ό  άνηρ  αυτής.  "Α 
γάρ  άν  προςαγάγητε,  καρποί  αυτής  ε'ισιν  έγκωμιά- 
ξοντες  γάρ  αυτήν,  έκ  των  αυτής  λόγων  τήν  χορηγίαν 
λαμβάνετε·  συνεπα ινεΐται  δέ  τη  σοφίμ  καί  ό  σοφός, 
ού  μόνον  τα  περιφανή  δόγματα  αυτής  είςηγούμενος, 
άλλα  καί  τα  εΐςαγωγικά.  Τέλοϊ  των  ΙΙαροιμιών. 

4500.  38°·  Χαρτ.  8.  XIV.  XV. 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 

1.  Φιλοσοφικά  κεφάλαια  ο',  ών  α’  “  Περί  φιλοσοφίας.” — 
β'.  “Περί  Άντος  ουσίας  τε  καί  συμβεβηκότος.” — γ' .  “Περί 
φωνής.”... — ξη'.  “Περί  ένυποστάτου.” — ξθ' .  “Περί  άνυπο- 
στάτου.” — ο'.  “Ανάγκη  έστί  βίας  αίτια.”  Ή  τάξις  των 
κεφαλαίων  διάφορος  ή  παρά  ΜιβΝΕ  χοιν,  521. — 2.  “  Περί 
θείων  όνομάτων.”  " Άρχ .  Τό  θεΐον  άκατάληπτον  ’6ν. — 

3.  “Ίωάννου  μοναχού  ’Βκ  των  [τοΰ  άββά]  Μαξίμου  κεφα¬ 
λαίων  μετάφρασις,  δτι  κατά  τέσσαρας  τρόπους  γίνεται  άφεσις 
αμαρτιών  άνθρώπψ.  Διά  στίχων  ιαμβικών.” 

’Άρχ.  Τινέϊ  σοφών  λέγουσι  τέσσαρας  κάτα 

τρόπους  βροτοΐσιν  ή  λύσις  κακών  πέλει. 

ΤΑ.  Ό  τιρ  σφαλέντι  συ μπ αθ ών  ψυχής  &πο 
έκεΐ  τό  θεΐον  συμπαθοΰν  ίδοι  τότε. 

— 4.  “"Ορος  φρονήσεως,  έξις  μετά  λόγου  στοχαστική  ”  κτλ, 
μεθ’  £  οι  εξής  δύο  στίχοι · 

'Ρ ητών  μεγίστων  τών  φιλοσόφων  τέλος 
εΐληχεν  ώδί  Δαμασκηνού  πανσόφου. 

"Επονται  δένδρα  παραστατικά  φιλοσοφικών  διαιρέσεων  μετά 
παρασελιδίων  σημειώσεων,  ών  ή  έπιγραφή"  “Τοΰ  άποφαντικοΰ 
λόγον.”  ’Άρχ.  Διχή  διαιροΰμεν  τά  δόγματα.  Κάτωθι  δέ 
τέσσαρες  στίχοι  οϊδε’ 

" Οντως  ποταμός  τυγχάνεις  Ιωάννη 
ψηγ ματίας  άλλος  τις  ή  χρυσορρόας 
άρδων  νοητώς  τών  πιστών  τάς  καρδίας 
τή  πλημμύρμ  πάντιμε  σοΰ  τών  δογμάτων. 

— 5.  “Τοΰ  οσίου  άββά  Ίωάννου  πρεσβυτέραν  τοΰ  Δαμασκηνού 
Έκδοσυ  άκριβής  τής  όρθοδόξου  πίστεως.” 


Κ εφ.  ργ',  ών  α’  “"Οτι  άκατάληπτον  τό  θεΐον ” — β’. 

“  Περί  ρητών  καί  άρρητων  καί  γνωστών  καί  άγνωστων.” ... 
— ρα'.  “Π  ερί  άναστάσεως.” — ρβ'.  “Π  ερί  τών  άγιων  εικόνων.” 
— ργ' .  “Περί  γραφής.”  Ό  άριθμός  καί  ή  τάξις  τών  κεφαλαίων 
διάφορος  ή  παρά  Μιονε  χοιν,  789. — 6.  “Ίωάννου  μονάχου 
καί  πρεσβυτέραν  τοΰ  Δαμασκηνού  Βίβλος  πρώτη  περί  αιρέσεων 
έν  συντομίμ,  δθεν  ήρξαντο  καί  πόθεν  γεγόνασιν.”  "Επονται  καί 
βιβλία  Β'  καί  Γ'.  Τελευταία  τών  περιλαμβανομένων  αιρέσεων 
ή  πη'  “Τνωσιμάχοι”  ής  τέλ.  αγαθόν  οΰν  έστί  μάλλον 
άπλουστέρως  τινά  πορεύεσθαι  καί  μηδέν  δόγμα  γνω¬ 
στικής  πραγματείας  πολυπραγμονεΐν.  Άλλ’  ό  κώδιξ 
μένει  σύν  τώ  τέλει  τών  περί  ταύτης  τής  αίρέσεω ς  κολοβός. 

Μεταξύ  τών  αριθμών  5  καί  6  περιλαμβάνονται  καί  τάδε · 
α' .  “Τοΰ  σοφοΰ  ψελλοΰ  Περί  στοιχείων.”  "Άρχ.  Εϊρηται 
μέν  πρότερον,  περί  τών  πρώτων  καί  άσωμάτων  καί 
άπλουστάτων  στοιχειωδών  άρχών.  ΙΙλήν  δε  τούτου  τοΰ 
Προοιμίου  περιλαμβάνονται  τής  συγγραφής  τά  κεφάλαια  τάδε · 
“  Περί  τών  φαινομένων  φλογών,  έκκαιομένων  περί  τον  ουρανόν, 
καί  τών  καλουμένων  αιγών  καί  δαλών  καί  τών  διαθεόντων 
άστέρων.”  —  “Περί  κομητών  καί  τοΰ  γαλαξίου  κύκλου."  — 
“  Περί  όμβρου,  χαλάζης,  χιόνος,  δρόσου  καί  πάχνης.” — “  Περί 
πηγών  καί  ποταμών.” — “  Περί  θαλάσσης.” — “  Περί  σεισμών.” 
“Περί  βροντής  καί  άστραπής,  έκνεφίου  τε  καί  τυφώνας,  καί 
πρηστήρος  καί  κεραυνός,”  ου  τέλ.  (κολ.)’  ού  γάρ  τελέως 
διακεκριμένου,  ούδ’  άπολελυμένον  άπ’  αύτοΰ  τοΰ'νέφ ους, 
τό  τοΰ  τυφώνος  έκκρίνεται  πνεΰμα,  καθά  τό  τοΰ 
έκνεφίον  άλλά... — β'.  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Σωφρο¬ 
νίου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων,  Στηλίτευμα  κατά  αιρέσεων 
καί  αίρεσιαρχών.” 

Μεταξύ  δέ  τών  ύπ'  άρ.  α'  (Ψελλοΰ)  καί  β’  (Σωφρονίου)· 

’ Άντίγ ραφον  έκ  τοΰ  παλαιοΰ. 

Εϊληφε  τέρμα  τοΰ  Άαμασκόθ εν  βίβλος, 
χειρί  τάλανος  Μέλητοϊ,  Νικολάου- 
έν  Ιουνίου  μηνός  τή  δωδεκάτη· 
τρεχόντων  έτών  άρχήθεν  έξ  χιλίων 
καί  πεντηκοντέξ  πρό ς  τοΐς  όκτακοσίοις  (  =  1348). 
Κάτωθεν  δέ  τούτων  τών  στίχων  Ό  δέ  γε  άνακαινισμός  τής 
παρούσης  νυν  βίβλου  έγεγόνει  τάλανος  ετέρου  Νικο¬ 
λάου·  υιός  τυγχάνω  πατρός  έμοΰ  καί  θύτου,  ίερέος 
Μιχαήλ  Άγιομνήτη·  τή  πέντε  καί  δεκάτη,  μηνός  γάρ 
τοΰ  Μαίου,  έν  τοΐϊ  έξακιςχιλίοις  ένακοσίοις  χρόνοις 
εύδομη κοστοΰ  σύν  τούτοις  καί  δευτέρου,  έντη κτιόνος 
καί  αυτής  δωδεκάτης  (  =  1464).  "Οπισθεν  δέ’  Έπί  έτους 
/ζ’~^)ί,δ',  ίνδικτιώνος  ε'  (  =  1486;). 

4501.  3δι-  Χαρτ.  8.  XV.  (0.  392). 

1  ( φ .  I  α).  “  Ερωτήσεις  του  άγι ωτάτον  πατριάρχου 
Αλεξάνδρειάς  κνροΐι  Μάρκου 

καί  άποκρίσεις  επ'  αύταΐς  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου  Αντιό¬ 
χειας  κυροΰ  Θεοδώρου  ”  [τοΰ  Βαλσαμών]. 

Έν  0.3α — 4  β  παρεμβέβληται '  “Πίναξ άκριβής  τής  παρούσης 
πυκτίδος.”  Ατελής  δ’  ών  ή  κολοβός,  περιέχει  τίτλους  μόνον 
νθ '  κεφαλαίων. 

2  (φ.  2 6  α).  “  Στίχοι  ίαμβοι  εις  την  λαμβνρινθον.” 

Άρχ.  Εί  τιν α  λαβύρινθον  άκούεις  ξένε 

ήνπερ  Σολομών  άκριβώσας  έκ  νόου. 

3  (φ.  2  7  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσαμών 

α'  (φ.  27  α).  “Επιστολή  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 


104 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Αντιόχειας  κυροΰ  Θεοδώρου,  χάριν  τών  όφειλουσών  τελεΐσθαι 
εορτών,  ήχουν  νηστειών.”  'Ά ρχ.  Εκείνοι  διδάσκονσι  ττερί 
νηστειών  θεάρεστα  διδασκαλία. — β'  (0.36α).  “ Διάχνωσις 
τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Άντιοχείας  κυροΰ  Θεοδώρου  χάριν 
τοΰ  λαληθέντος  συνοδικών  ζητήματος  ττερί  τοΰ  εΐ  χρή  τον  αύτδν 
καί  ένα  δυσί  δισσεξαδέλφαις  σννάτττεσθαι.”  ’Άρχ.  Οί  των 
Αθηναίων  ίθαχενεΐς  καί  προςήλυτοι. — χ'  (φ.  41  β). 
“ Άπόκρισις  καί  μελέτη  τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Άντιο- 
χείας  κυροΰ  Θεόδωρου  χάριν  των  πατριαρχικών  προνομίων.” 
’Άρχ.  Είςήλθε  τδ  αξίωμά  σου  ένώπιόν  μου. — δ'  (φ.  50/3). 
“  Μελέτη  τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Άντιοχείας  κυροΰ 
Θεοδώρου  χάριν  των  δύο  εκκλησιαστικών  όφφικίων,  τοΰ  χαρτο- 
φύλακος  καί  τοΰ  πρωτεκδίκου.”  “Αρχ.  Τοΰ  μεχάλου  διδα¬ 
σκάλου  της  εκκλησίας  Παΰλου. 

4  (φ.  59  α)·  <<Τω  θειοτάτω  και  ευσεβεστάτω  βα σιλεΐ 
ημών  κυριρ  Ιωάννη  τιρ  ΙΙαλαιολόχιρ  ό  εντελής  εν  ίερομονάχοις 

Θεοφάνης  ό  έν  τω  βουνώ  της  Μονοβΰζου,  τιρ  εν  τη  νήσιρ 
" Ιμβριρ .” 

’Άρχ.  Άπολειφθείη  οϋτις  &ν  οΐμαι  τών  απάντων 
κράτιστε  καί  θειότατε  βασιλεΰ. 

5  (Φ·  69  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Βαλσαμών 

α  (φ.  69  α).  “ Επιστολή  τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου 

’  Αντιόχειας  κυροΰ  Θεοδώρου  προς  τον  επί  τών  κρίσεων  τον 
Αΰτορειανδν,  χάριν  τών  δι δομένων  θυμιαμάτων  έτησίως  παρά 
τοΰ  πατριάρχου.”  ’Ά  ρχ.  2ι>  μέν,  περιπύθητον  τέκνον, 
μεχαλοδοξότατε  κριτά. — β'  (φ.  72/3).  “Τοΰ  οϋτοΰ  Αντι¬ 
όχειας  κυροΰ  Θεοδώρου  (έν  τη  ιρςι),  Μελέτη  χάριν  της  εις  τούς 
θείους  ναούς  τών  μοναστηρίων  χενομένης  μετακλήσεως  διά 
σημάντρων  τριών.”  ’Άρχ.  Βλέπων  άπειροκάλους  τινάς 
καί  πρδς  μηδέν  εύκαιροΰντας  έπωφελές. — χ'  (φ.  74  α). 
“Τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Αντιόχειας  κυροΰ  Θεοδώρου 
Επιστολή  πρδς  τον  όσιώτατον  καθηχητήν  τών  κατά  τδ  Π απίκιον 
μοναστηρίων,  μοναχόν  κΰρ  Θεοδόσιον,  χάριν  τών  ρασοφόρων.” 
’Άρχ.  Ο  μέχας  διδάσκαλος  τών  άχίων  έκκλησιών. — 
δ'  (φ.  82  α).  “  Τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Άντιοχείας  κυροΰ 
Θεοδώρου  Τιρ  ίερωτάτιρ  μητροπολίτη  φ  ιλιππουπόλεως  καί 
ύπερτίμιρ,  περί  τοΰ  μη  άναχινώσκειν  βιβλία  μαθηματικά.” 
"Αρχ.  Ο ϋτε  χήρας  πρδς  αρετήν  έστίν  άξιόπιστον. 

6  ( φ .  87  β).  “Τοΰ  άχιωτάτου  και  οικουμενικού 
πατριάρχου  κυροΰ  Μιχαήλ  Δήλωσις  πρδς  τδν  βασιλέα,  δτι 

ή  τών  προηχιασμένων  μνσταχωχία  άρχαιοπαράδοτος,  καί  πώς  ή 
ταύτης  μυστική  τελεσιουρχία  χίνεται,  καί  διατί  κεκώλυται  έν  τη 
άχίμ  Τεσσαρακοστή  τελεία  χίνεσθαι.” 

"Αρχ.  Ή  τών  προηχιασμένων  μυσταχωχία  χηραιά  καί 
άρχαιοπαράδοτος  καί  πρδ  αύτών  τών  μυσταχωχών  ημών. 

7  (φ.  89  β).  “  Ίωάννου  μονάχου  τοΰ  Φουρυή 
Πρδ;  μοναχόν  Τρηχύριον  τδν  Άντιχωνίτην.” 

'Ά  ρχ.  Έμοί  δοκεΐ,  πάτερ  άχιε,  μηδέν  έν  ταΐς  άχίαις 
Ύεσσαρακοσταΐς  καί  ταΐς  μετά  ταΰτα  Π εντη κοσταΐς 
άνευ  τών  άφορισμών  Σαββάτων  μνημόσυνα  νεκρών 
τ)  τριςάχια  χίνεσθαι. 

8  (φ.  9 2  <*)·  “  Περί  της  υπαλλαγής  της  μεταλήφεως 
τών  άχιασμάτων  τοΰ  Χριστού.” 

"Αρχ.  Έπεί  την  έμήν  εύτέλειαν  ή  σή  όσιότης,  Ιερώ- 
τατε  πάτερ,  ήξίωσε  τά  ρηθέντα  μοι  πρδς  την  βασιλίδα 
παρόντι  τότε  καί  άκούοντι  χράφαι  σοι. 

9  ( φ·  95  α)·  “  Εκλογή  μερική  εκ  τών  πρακτικών 
τών  θείων  καί  ιερών  συνόδων.” 


Αρχ.  ΓΙαΰλου  τοΰ  Σαμοσατέως  καθ  αιρεθ  έντος  ώ; 
αίρετικοΰ. 

ΙΟ  (φ.  99  α)·  1  *  "Εκ  τ>/$  επιστολής  Άγάθωνος 
πάπα* Ρώμης  πρδ ς  τδν  μέχαν  Κωνσταντίνον  τδν  ΙΙωχωνάτον 
καί  την  άχίαν  καί  οικουμενικήν  'έκτην  σύνοδον.” 

’Άρχ.  Διόπερ  οςτις  δήποτε  τών  ιερέων.  ΤΑ.  ένόχους 
είναι  τής  αιωνίου  κατακρίσεως. 

11  ( φ .  99  α)·  α  Εκ  τοΰ  βίου  αυτοΰ.” 

“Αρχ.  Τ αράσιος  δέ  καί  οί  τών  άποστολικών  θρόνων  άπό- 
λεκτοι  θιασώται.  ΤΑ.  έν  τή  κοινωνίμ  τών  έκκλησιών. 

12  (φ.  99/®)·  “  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 
Έκ  τή;  πρδς  Ν εοκαισαρεΰσιν  επιστολής ·  ί,θ' .” 

“Αρχ.  Άλλ’  εϊ  τινας  ποτέ  ώρμημένους  έξ  έκείνου  τοΰ 
διδασκάλου  εις  κοινωνίαν  προςελαβόμεθ α.  ΤΑ.  έπι- 
σκόπων  συνημμένων  χάριτι  τοΰ  Κυρίου. 

13  (φ-  ΙΟΟ  α).  “Γερμανοΰ  τοΰ  άγιωτάτου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως.” 

’Άρχ.  Τιρ  άπό  τής  κατά  την  Κ ων σταντινούπολιν 
σεβάσμιας  μονής  τοΰ  άγιου  μεχαλομάρτυρος  Μ αμαντος 
ώρμημένιρ  ίερομονάχιρ  Αουκή.  ΤΑ.  έπί  τούτιρ  χάρ 
έχεχόνει  καί  τδ  παρόν  χράμμα  τής  ημών  μετριύτητος 
δι’  άσφάλειαν. 

14  (φ·  ΙΟΙ  α ).  “Τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 
Γερμανοΰ  τοΰ  έν  Χικαί/}.” 

"Αρχ.  Ίστέον  δτι  έπί  τών  ημερών  τοΰ  άχιωτάτου 
πατριάρχου  έκείνου  Τερμανοΰ  τοΰ  έν  Ν ικαία,  έποίησεν 
ύποταχήν  εις  τδν  πάπαν  ό  άρχιεπίσ κοπος  Κύπρου 
έκεΐνος  κΰρ  Νεόφυτο;  καί  οί  ΰπ’  αυτών  ιερωμένοι 
πάντες. 

15  (φ·  ΙΟΙ  α).  “Τοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  κυροΰ 
Γερμανοΰ.” 

"Αρχ.  Δέχεται  άρα  ή  μετριότης  ημών  καί  τδν  θεο- 
φιλέστατον  έν  πατριαρχικοΐς  άρχουσι  καί  έν  άχίιρ 
πνεύματι  άχαπητδν  υιόν  αυτής,  Βασίλειον  διάκονον 
τδν  Τεμιστδν,  διά  μετάνοιας  έπα ναστραφέντα  πρδς 
αυτήν.  ΤΑ.  άχαλλίασιν  καί  φαιδ ρότητα. 

ΐ6  (φ.  102  α).  “  Τοΰ  άγιου  πατρος  ημών  Κυρίλλου 
επισκόπου  Αλεξάνδρειάς  Μαξίμιρ  διακόνιρ  υπομνηστικά).” 
“Αρχ.  Πέτρο;  ευλαβέστατος  άνα χνώστης  καί  νοτάριος 
τοΰ  εύαχοΰς  πατριαρχικού  σεκρέτου  άνέχνω  τδ,  τοΰ 
άχίου  πατρδς  ημών  Κυρίλλου.  "Εμαθον  παρά  τοΰ 
άχ απητοΰ  μονάξοντος  Παΰλου.  ΤΑ.  οικονομίας  χάρ 
ώ;  έφην  δεΐται  τδ  πραχμα  πολλής. 

17  (φ·  102  α).  “Τοΰ  αγίου  Βασιλείου  Προς  Ύερεντιον 
κόμητα.” 

"Αρχ.  Ευστάθιος  χάρ  ό  Σεβαστείας,  ίξαρχος  ήν  τής 
αίρέσεως  τών  Μ ακεδονιανών  άλλά  μετά  λιβέλλου  ό 
άχιος  Βασίλειος  έδέξατο  αυτόν. 

ΐ8  (φ.  102  β).  “Τοΰ  άγιου  Νικηφόρου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Περί  διαφοράς  εικόνων  καί  τοΰ 
Σταυροΰ.” 

"Αρχ.  " Οτι  ή  είκών  τοΰ  Χριστού.  ΤΑ.  ουδέ  έκεΐνον 
πολλοΰ  χε  καί  δει. 

19  (φ·  103  β)·  <1  Εκ  τοΰ  Άμφιλοχίου.” 

"Αρχ.  ’Ε ρωτησις.  Π ότερον  δ  Χριστός  τδν  καθόλου 
&νθ ρωπον  άνελάβετο  ή  τδν  έπί  μέρους.  Άπύκρισις. 
Φαμέν,  ούτε  τδν  καθόλου  οΰτε  τδν  έπί  μέρους. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


105 


20  (φ.  104  β)·  “Του  μεγάλου  Βασιλείου 

Έκ  τοΰ  τρίτου  λόγου  του  πρός  Εΰνόαίον  Αντιρρητικών.” 

Άρχ.  Τίϊ  γάρ  άνάγκη  εί  τφ  άξιώματι  και  τη  τάζει. 
Τόλ.  οΰκέτ’  άν  εικότως  ώς  άλλοτρίας  ύπαρχον  φύσεως 
άκολουθ  είη,  έκεΐθεν  δήλον. 

21  (φ.  105  “)·  Από  των  τής  έβδομης  αγίας 
συνόδου  καί  των  μακαριωτάτων  πατριάρχων  Γερμανού, 

Νικηφόρου  καί  Θεοδώρου  τοΰ  Στοδίτου.  ” 

'Άρχ.  Αρχέτυπον  έστίν,  αρχή  καί  παράδειγμα  ύφε- 
στηκός,  τοΰ  ύπ’  αύτοΰ  χαρακτηρισμένου  είδους  καί 
της  παραγωγής  τοΰ  π ροςεοικότος  αίτιον.  Τόλ.  ή  ε’ικών 
άρα  τοΰ  Σταύρον  τιμιωτέρα. 

22  ( φ .  107  β).  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 
ΙΙερί  τοΰ  άγιου  πνεύματος.” 

’Άρχ.  Διό  καί  τδ  γεννώμενον  έκ  πνεύματος  έστίν 
άγιου.  ΎέΧ.  ύποΧείπεται  άρα  έξ  αύτοΰ  εΐναι  ώϊ  κτίσμα 
αύτοΰ. 

23  ( φ .  ΐο8α).  “  Έκ  των  Αντιρρητικών 
τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  των  προς ' ΑμφιΧόχιον.” 

α' .  'Άρχ.  Ή  γάρ  σιωπή  τιμάσθω  τά  άρρητα.  ΤέΧ.  έν 
δύο  καί  τρία  Χέγοντες. — β' . ’Άρχ.  Έρευνήσαντες  φιΧο- 
πονότερόν  πως  καί  παρά  τίνος  έβαπτίσθησαν  οι 
Α πόστοΧοι.  ΤέΧ.  ό'τι  την  δέσποιναν  ό  Π έτρος  σύν 
τφ  θεολόγιρ  έβάπτισαν. 

24  {Φ·  Ιθ8  α).  “β Οτι  ου  8εΐ  τον  ’Ρωμης 
έγκαυχασθαι  περί  των  πρωτείων.” 

’Άρχ.  Πρόί  τούς  Χέγοντας  'ότι  ή  'ΐώμη  πρώτος  θρόνος 
έστίν.  Εί  η  'Βώμη  έδέξατο  τδν  κορυφαίου  έπίσκοπον 
πρώτη.  Τόλ.  ώϊ  της  των  μακάριον  Ίώβ  μιμήσεως ·  καί 
γάρ  φασίν  αυτόν  ξυρίσασθ  αι  έπί  ταΐς  συ μφοραΐς. 

25  ( φ·  112  α).  “Συναγωγή  καί  έκθεσις 

των  άγιων  πασών  συνόδων,  οικουμενικών  τε  καί  τοπικών, 
όπου  τε  καί  διατί  καί  πότε,  καί  καθ’  οϊας  αίρέσεως  έκαστη 
τούτων  συνηθροίσθη,  καί  τίσιν  άγίιρ  πνεύματι  διωρίσαντο,  έπί 
ποιων  τε  βασιΧέων  καί  άγιων  συνεκροτήθη  πατέρων  συνοπτικώς 
σα  φηνίξουσα.” 

’Άρχ.  Σύνοδος  συνοπτική  της  έν  Άντιοχείμ.  Έν  τοΐϊ 
χρόνου  Α ύρηΧιανοΰ  τοΰ  ' Ρωμαίων  βασιΧέως  σύνοδος 
έπισκόπων. 

2 6  (φ.  Ι2θα).  “  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς 

Κ εφάΧαια  κατά  Νεστορίου  ιβ' .” 

’Άρχ.  Εί  τις  οϋχ  ομολογεί  τον  θεόν  εΐναι  κατά 
άΧήθειαν  τον  Εμμανουήλ. 

2  7  (φ.  12  I  β).  “Περί  τής  δ'  οικουμενικής 
άγιας  συνόδου  έν  Καλκηδόνι.  ” 

’Άρχ.  Μαξιμιανοΰ  τοΰ  έν  άγίοις  πρός  Κύριον  μετα- 
στάντος. 

28  (φ.  Ι20α).  Όρος  τής  τέταρτης  συνόδου.” 

’Άρχ.  Ό  Κύριος  ημών  καί  Σωτήρ,  ό  Χριστός  της 

πίστεως  την  γνώσιν  τοΐς  μαθηταΐς  βεβαιών,  ίφη. 

29  (φ·  135  β)·  “  Διήγησις  τής  των  Μ ονοθελητων 
αίρέσεως,  δθεν  άνεφύη,  έν  ή  καί  περί  διαφόρων  συγκροτη- 

θεισών  τοπικών  συνόδων.” 

’Άρχ.  Μετά  την  αγίαν  καί  οικουμενικήν  ε'  σύνοδον 
Ίο  υστινιανδς  μέν  άπεβίω. 

30  (φ.  137  α)·  “Περί  τής  αγίας  καί  οικουμενικής 
ς~'  συνόδου.” 


’Άρχ.Ήθ ροίσθη  οΰν  η  άγια  καί  οικουμενική  ζ~’  σύνοδος 
έν  τή  βασιΧίδι  των  πύΧεων  ρο’  θεοφόρων  πατέρων 
συνεΧΘ  όντων. 

31  (φ.  137  β)·  “  Ορος  τής  ζ~'  οικουμενικής  καί 

αγίας  συνόδου.” 

’Άρχ.  Ό  του  θεοΰ  καί  πατρός  μονογενής  υιός  καί 
λόγο  5. 

32  (φ.  140  β).  “Σύνοδος  οικουμενική  ζ'.” 

Αρχ.  Θεοδοσίου  δέ  της  βασιΧείας  έκβΧηθ έντος  καί 
Αέοντος  τοΰ  Ίσαύρου  τυραννικώς  έαυτόν  άποδείξαντος 
βασιΧέα. 

33  (Φ·  14*  β)·  “Όρος  τής  αγίας  έβδομης  συνόδου.” 
Άρχ.  'Ο  τό  φώς  της  έπιγνώσεως  αύτοΰ  ήμΐν  χαρι¬ 
σάμενος. 

34  (Φ·  145  β)’  “Περί  τής  ττρωτης  καί  β'  άγιας 
συνόδου.” 

’Άρχ.  Β ασιΧεύοντες  οί  εύσεβέστατοι  βασιΧεΐς  βασι¬ 
Χέων  Αέων  καίΆΧέξανδρος. 

35  (Φ·  Ι52  β'·  “"Ορος  τής  αγίας  α!  καί  β'  συνόδου.” 
’Άρχ.  Τοΰ  κυρίου  καί  σωτηρος  ημών  Ίησοΰ  Κριστοΰ 

την  σεπτήν  καί  θείαν  διδασκαΧίαν. 

36  (φ.  155  β)·  “  Περί  τής  γεγονυίας  συνόδου 

έν  ΚωνσταντινουπόΧει  εις  την  μεγάΧην  έκκΧησίαν  έπί  της 
βασιΧείας  τοΰ  ΙΙορφυρογεννήτου.  ” 

’Άρχ.  Αέων  ό  σοφώτατο ς  βασιΧεύς  είχε  μέν  πρώτην 
γαμετήν. 

37  ( Φ·  Ι58  /?)-  “Δημη  τρίου  μητροπολίτου 
Κυζίκου  (έν  τή  φα)’Έκθεσις  κατ  επιτομήν  τοΰ  τών’Ιακωβητών 

δόγματος  καί  τών  άλλων,  ών  ποιοΰσι  παρά  την  έκκΧησιαστικήν 
καί  ορθόδοξον  πίστιν  καί  παράδοσιν,  έν  ή  καί  περί  τών  ΧατξΊ- 
ξαρίων  πρός  τον  βασιΧέα  κΰρ  Κωνσταντίνον  τον  ΤΙορφυρο- 
γέννητον.” 

’Άρχ.  Επειδή  σου  την  ύπερφυά  καί  τφ  &ντι  βασιλι- 
κωτάτην  φύσιν. 

38  (φ.  1 6  I  β).  “Τω  σεβασμίω  ισαγγέλω  δεσπότη 
καί  πνευματικφ  ημών  άδεΧφφ,  τφ  άγιωτάτω  άρχιεπισκόπιρ 

Τρανδέσης,  ήτοι  ΆκυΧΧία ς,  Πέτρο®  έΧέφ  θεοΰ  πατριάρχη® 
θεουπόΧεως  μεγάλης  Αντιόχειας  καί  πάσης  Ανατολής.” 

’Άρχ.  Πολλή$  ήμΐν  εύφροσύνης  καί  μεγάλης  πνευ¬ 
ματικής  άγαΧΧιάσεως. 

39  (Φ·  169  «)·  “Περί  τον  τής  Αρμενίας  καθολικόν.” 
’Άρχ.  Έπεϊ  θεοΰ  εύδοκήσαντος  συνήλθε  μεθ’  ημών 

τό  μεγαλεΐον  σου,  δέσποτα  καθολικέ. 

40  (φ.  17  I  β)·  “  ’Έ,πι στολή  πεμφθεΐσ α 

άπό  τοΰ  άγιωτάτου  πάπα  '  Ρώμη®  κυροΰ  Άδριανοΰ  πρός  τον 
άγιώτατ ον  μητροπολίτην  θ  σ σαλονίκης  κΰρ  Βασίλειον  τον 
Άχριδινόν.” 

+Άδριανός  έπίσκοπος  δοΰλος  δούλων  θεοΰ  τφ  σεβα- 
σμίιρ  άδεΧφφ  καί  άρχιεπισκόπιρ  Θεσσαλονίκης  ασπα¬ 
σμόν  καί  άποστολικήν  ευλογίαν. 

’Άρχ.  ’Κξύτου  διά  τοΰ  άρχαίου  πολεμίου  τοΰ  φθόνου 
ό  Κωνσταντινουπόλεως  θρόνος  άπό  τής  ίεράς  άγιας 
’Ρωμαίας  καί  άποστολικής,  6  δίχα  δακρύων  κυ ματώσεως 
μόλις  ε’ίπωμεν,  έαυτόν  τής  έκκλησίας  έχώρησεν. 

41  (φ·  Ι72  β)·  “ Αντιγραφή  τοΰ  άγιωτάτου 
μητροπολίτου  Θεσσαλονίκη®  κυροΰ  Βασιλείου  τοΰ  Ά[χ]ρι- 

δινοϋ  πρός  τόν  μακαριώτατον  πάπαν  κΰρ  Άδριανόν.” 


Η.  II. 


14 


106 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


’Α ρχ.  Α ν έχ ν ωμ έ ν  σου  τήν  έπ ιστολήν,  άχιώτατε 
πάπα,  καί  κατενοήσαμεν  έξ  αυτής  τό  ύφος  της 
διανοίας  σου. 

42  (φ.  174/5)·  “Περ  ί  των  ιβ'  άρθρων 

καί  των  έπτά  μυστηρίων.” 

Αρχ. “Α  δει  τόν  άρχιερέα  έξ  άνάχκης  έπίστασθαι 
καί  τούς  άλλους  διδάσκειν. 

43  (Φ·  ιδι  α).  “Πέτρου  ©εουπολεως  Άντιοχείας 

καί  πάσης  Ανατολής  πατρίάρχου,  Επιστολή  άντίχραφος  προς 
τόν  Κωνσταντινουπόλεως  πατριάρχην  καθ'  δν  καιρόν  είςήλθεν  ό 
Ιταλός  Άρχυρός  έλέχξων  τά  ήμέτερα.” 

’Αρχ.'Οσα  έπονηρεύσατο  ό  έχθρός  έν  τφ  άχίιρ  σου 
καί  ήν  κατεπανουρχεύσαντο  χνώμην  οί  μι σοΰντες  σε. 

44  (Φ·  1^2  β).  “  ΊΊαρατηρηματα  των  Αατίνων.” 
Αρχ.'Οσα  δέ  σοι  άπηρίθ μηται  ρωμαϊκά  έλαττώματα. 

45  (Φ·  187  α).  “Περί  της  των  Αατίνων  αιτίας, 
όπως  άπέστησαν  του  όρθοΰ  δόχματος  καί  πότε.” 

Αρχ.  Κατά  ποΐον  καιρόν  καί  πότε  καί  παρά  τίνων 
αίρεσιωτών  οί  Ιταλοί  έδιδάχθησαν. 

46  (φ.  Ι^Ο  β).  “  Θεοδώρου  Άντιοχείας 

του  Βαλσάμ  (έν  τη  φμ)  Αόχος  αντιρρητικός  προς  τούς 
λέχοντας  μη  δεΐν  παραιτεΐσθαι.” 

Αρχ.  Επειδή  τινες  ώς  οϊονται  τής  κανονικής  ακρί¬ 
βειας  έχόμενοι. 

47  (Φ·  194  β)·  “Τό  λοιπόμενον  εκ  τον  λόγον 

του  Αντιρρητικού  πρός  τούς  λέχοντας  μη  δεΐν  παραι- 
τεΐσθαι.  ” 

’  Αρχ.  Αήλον  δέ  άρα,  Άτι  περ  καί  την  παραίτησιν  ό 
μέχας  έν  έκείνη  π ροςίεται. 

48  (Φ·  197  α).  “  Βιβλίον  α0"  των  Πρακτικών 

τής  άχίας  καί  οικουμενικής  πέμπτης  συνόδου.  Επιστολή 
Ακακίου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  πρός  ΥΙέτρον 
έπίσκοπον  Αντιόχειας,  ότι  οϋ  δει  έν  τφ  τριςαχίιρ  έντίθεσθαι, 
Ο  σταυρωθείς  δι  ημάς.” 

”  Α  ρχ.  Έξέστη  ό  ουρανός  καί  έφριξεν  ή  χή. 

49  (Φ·  198  α).  “  Επιστολή  Φήληκος  επίσκοπον 
Ρώμης  πρός  Πότρον  έπίσκοπον  Αντιόχειας,  παραινούσα, 

ότι  ού  δει  προςτιθέναι  έν  τφ  τριςαχίιρ,  Ό  σταυρωθείς  δι  ημάς.” 

Ά  ρχ.  Τί$  δώσει  τή  κεφαλή  μου  ύδωρ,  καί  τοΐς 
βλεφάροις  μου  πηχήν  δακρύων ; 

50  (φ.  201  β).  “  Έτερα  επιστολή  πρός  ΤΙετρον 
έπίσκοπον  Αντιόχειας,  δτι  ού  δει  πάθος  έν  τφ  τριςαχίιρ 

συνάπτειν  δια  τής  προςθήκης,  Ο  σταυρωθείς  δι’  ημάς,  ήν  οί 
αιρετικοί  προςέθηκαν 

"Αρχ.  Πάνυ  είμί  έστυχνακώς,  αδελφέ  τιμιώτατε,  δτι 
έπηύξηται  διά  σοϋ  μέχα  σκάνδαλον. 

51  (φ·  202  β).  “Φαυστου  επίσκοπον 
Άπολλωνιάδος  Πρδϊ  τόν  αύτόν  Πότρον.” 

'  Αρχ.  Επειδή  περ  έπιτέτραπται  νύττεσθαι  τούς 
πρώτους  ύπό  των  άποκαλυφθέντων  Αριστοΰ  μυστήριον 
έσχατων. 

52  (φ.  203  β)-  “Παμφίλου  επίσκοπον  Άβυδου  Πρός 
τόν  αυτόν  Πέτρον.” 

"Αρχ.  Τό  πολύθ απτόν  των  έμών  παίδων  άχαπητέ 
διεχείρει  με  κελαδεΐν  θρήνον. 

53  (Φ·  204  β).  “  Άσκληπιάδου  επίσκοπον 
Τρικάλλων  Πρ05  τόν  αύτόν  Πέτρον.” 


"Αρχ.  Ιδού  άχαπητέ  π επλήρωτ αι  ό  κόσμος  έκ  τής 
έκθέσεώς  σου  σκανδάλου. 

54  (Φ·  205  β).  “  Επιστολή  Ίουστικίνου 
έπισκόπου  Σικελίας  Πρό$  τόν  αύτόν  Πέτρον,  δτι  ού  δει 

προςθήκην  είναι  έν  τφ  τριςαχίιρ  Σταυρού,  ΐνα  μή  δύο  λέξης  υιούς.” 

"Αρχ.  Δεΐ  τόν  στρατιώτην  όπλίζεσθαι  κατά  τού 
π  ολεμίου. 

55  (φ·  2θ6  β).  “  Κυντιανοΰ 'Ερκουλίων 

Πρόϊ  Πέτρον  έπίσκοπον  Αντιόχειας.” 

"Αρχ.  Πολυτρόπωδ  καί  πολυμερώς  έξένευσας  άχα¬ 
πητέ  τής  άληθείας  τάναντία  πράττων  τού  δεσποτικοΰ 
μαρτυρίου. 

56  ( φ .  2θ8  β).  “  Επιστολή  Φήληκος  επισκόπου 
'Ρώμης  Πρόϊ  τόν  αύτόν  Πότρον,  καθαιροΰσα  αύτόν.” 

"Αρχ.  Επειδή  δυστυχώς  έξεβ ακχεύθης  έν  άσεβείμ 

λόχων. 

57  ( φ·  209/5).  “  Ίσα  γραμμάτων  άποσταλεντων 
Ζήνων ι  βασιλεΐ  παρά  Φήληκος  έπισκόπου  'Ρώμης,  εν  οίδ 

σημαίνει  Πέτρου  έπισκόπου  Αντιόχειας  την  καθαίρεσιν'  διότι  έν 
τφ  τριςαχίιρ  ένέθηκε  Ό  σταυρωθείς  δι’  ημάς.” 

’  Αρχ.  Τ<ρ  ένδοξοτάτιρ  καί  χαλληνοτάτιρ  υίφ  Ζήνωνι 
αύχούστιρ,  Φήληξ  έπίσκοπος  έν  Κυρίιρ  χαίρειν. 

58  ( φ .  21 1  β).  “Βιβλίου  β  των  Πρακτικών 

τής  άχίας  καί  οικουμενικής  συνόδου,  κατά  Σευήρου  Πέτρου 
Ζωώρα  καί  Άνθιμου  πεπραχμένα  παρά  Μηνά  πατρίάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως.” 

"Αρχ.  Μετά  τήν  ύπατείαν  Φλαβίου  Β ελισαρίου  τού 
λαμπ ροτ άτ ου,  τη  προ  μιας  νόννων  Ιουνίων  ΐνδικτι- 
ώνος  ιδ'. 

59  (Φ·  212  β).  “ Αίβελλος  επισκόπων 
τφ  βασιλεΐ  ’ίουστινιανφ.” 

“Αρχ.  Τφ  εΰσεβεστάτιρ  καί  χαληνοτάτιρ  δλης  τής 
οικουμένης  μετά  θεόν  Φλαβίιρ  Ίουστινιανφ  τφ  φι- 
λοχρίστιρ. 

6ο  ( φ .  2  14  β).  “Αίβελλος  των  μο νο.στηρ ίων. ” 

“Αρχ.  Βασιλεΐ  θεοφιλεστάτιρ  καί  πα νευσεβεστάτιρ 
I ουστ ιν ιαν φ  αύτοκράτορι  αύχούστιρ  δέησις  καί  ικεσία. 

6ΐ  (φ.  215  α).  “ Αίβελλος  μονάχων  πρός  Μηνάν 
πατριάρχην.” 

"Αρχ.  Τ φ  δεσπότη  ημών  τά  πάντα  άχιωτάτιρ  καί 
μακαριωτάτιρ  άρχιεπισκόπιρ  καί  πατριάρχη  τής  βασι¬ 
λιά  ος  Μην  μ. 

02  (φ.  221  α).  “  Επιστολή 'Ορμίσδου  παπα 
'Ρώμης  Πρό$  τούς  έν  δευτέρμ  Συρίμ  κληρικούς  καί  άρχιμανδρί- 
τας  καί  λοιπούς  όρθοδόξους  έν  οίιρδήποτε  κλίματι  τής  ’ Ανατολής.” 

"Αρχ.  Όρμίσδας  έπίσ κοπος  πρεσβυτέροις  διακύνοις 
καί  άρχιμανδ ρίταις  τοΐς  έν  δεύτερα  Συρίμ  οΰσι  καί 
λοιποΐς  όρθοδόξοις  έν  οϊωδήποτε  Άνατολικφ  κλίματι 
διάχουσι. 

63  (φ·  224  α).  “  Επιστολή  Όρμίσδου  προς  Επι- 
φάνιον.” 

“Α ρχ.Όρμίσδας  έπίσκοπος,  Έπιφανίω  άρχιεπισκόπιρ 
Κωνσταντινουπόλεως.  Πολλήδ  έπλήσθην  χαράς  δτι 
περί  τήν  ειρήνην  τής  εκκλησίας. 

64  (φ·  22  7  α)·  “  Αεησις  μοναχών  και  κληρικών 
Αντιόχειας  πρός  Ίωάννην  τόν  πατριάρχην  καί  τήν  έν 

Κωνσταντινουπόλει  σύνοδον  κατά  Σεβήρου .” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


107 


* Αρχ .  Ί!ιρ  όσιωτάτιρ  καί  άγιωτάτω  καί  μακαριωτάτιρ 
άρχιεπισκόπιρ  καί  οίκουμενικιρ  πατριάρχη  Ιωάννη 
καί  τή  ένδημούση  συνύδιρ  άγίμ. 

65  ( φ.  228  β).  “  Αναφορά  προς  Ιωαννην 

τόν  πατριάρχην  παρά  τη 5  εν  Κωνσταντινουπόλει  συνόδου.” 
’Άρχ.  Τιρ  δεσπότη  ημών  τιρ  άγιοτάτιρ  καί  μακαριω- 
τάτιρ  πατρί  πατέρων  άρχιεπισκόπιρ  καί  οίκουμενικιρ 
πατριάρχη  Ιωάννη. 

66  ( φ .  230  β).  “  Αίβελλος  των  μοναχών 

πρός  την  έν  Κωνσταντινουπύλει  σύνοδον,  ιρτινι  συνέξευκται 
καί  07ΐω5  έκηρύχθησ αν  αί  τέσσαρε 5  σύνοδοι.” 

"Αρχ.  Το?5  θεοφιλεστάτοις  καί  όσιωτάτοι 5  πατράσι 
καί  έπισκόποις  θεοφίλιρ  Βασιλίσκιρ  Άναστασίιρ  Μ αρκι- 
ανιρ,  θεοδότιρ,  Ύπατίιρ,  θεοδώριρ. 

67  (φ·  232  α).  “^Οπως  έκηρνχθησαν  έν  τη  εκκλησία 
αί  συνοδοί.” 

"Αρχ.  Είδόόου  γενομένης  κατά  το  σύννηθες  έν  τη 
άγιωτάτη  ήμών  καί  μεγάλη  έκκλησίμ  έν  ημέρα 
Κυριακή  ιε'  του  ένεστώτο 5  Ιουλίου  μηνάς. 

68  ( φ .  235  β)·  “  Επιστολή  Ίωάννου 

του  της  όσιας  μνήμης  αρχιεπισκόπου  γινομένου  τής  βασι- 
λευούσης  πόλεως  καί  οικουμενικού  πατριάρχου,  γ  ραφεΐσα 
Ιωάννη  άρχιεπισκόπιρ  Ιεροσολύμων  καί  πάσι  τοΐς  μή  έν  δη  μούσι 
μητροπολίταις.” 

Αρχ.  ΤοΪ5  συμψύχοις  καί  όμοδόξοις  τόν  σύνδεσμον 
τής  αγάπης  έν  ειρήνη  Χριστός  ό  Θε05  ήμων  άνωθεν 
δεδωκώς. 

69  {Φ·  2 35  β)·  “* Αλλη  επιστολή  τοΰ  αΰτοΰ 

τής  άγιας  μνήμης  οίκουμενικοΰ  πατριάρχου  Ίωάννου  ίδική, 
γραφεΐσα  Έπιφανίιρ  τιρ  τής  θεοφιλούς  μνήμης  έπισκύπιρ  Τ ύρου.” 

"Αρχ.  'Ο  πάντα  πρός  τό  συμφέρον  Θε05  άνωθεν 
οίκονομών . 

70  ( φ .  236  α).  “  Αντίγραφα  Ίωάννου 
Ιεροσολύμων  καί  των  ύπ'  αύτόν  έπισκόπων  πρός  Ίωάννην 

τόν  Κωνσταντινουπόλεως.” 

’Άρχ.  Τιρ  δεσπότη  μου  τιρ  θεοφιλεστάτιρ  καί  όσιω- 
τάτιρ  συλλειτου  ργμ  Ιωάννη  καί  τ  ή  ένδημούση  κατά 
τήν  Κωνσταντινούπολιν  άγίφ  συνόδιρ. 

71  (φ·  237  β)·  “  Επιστολή ’Επιφανίου 

επισκόπου  Τύρου  καί  των  ΰπ’  αύτόν  πρός  τήν  έν  Κ ωνσταντι- 
νουπόλει  σύνοδον .” 

’Άρχ.  ΤοΪ5  πάντα  θεοφιλεστάτοις  καί  όσιωτάτοις 
αδελφοί  ς  καί  συλλειτουργοΐς  θεοφίλιρ  Β  ασιλίσκω 
Μ  αρκιαν  ιρ. 

η  2  (φ.  2  45  β)·  4<  Επιστολή  των  έν  δεύτερα  Συρία 
έπισκόπων  ΙΙρός’ϊωάννην  τόν  πατριάρχην  καί  τήν  σύνοδον.” 
"Αρχ.  Αεσπότη  ήμων  τά  πάντα  άγιωτάτιρ  καί 
μακαριωτάτιρ  πατρί  πατέρων  άρχιεπισκόπιρ  καί  οι¬ 
κουμενική  πατριάρχη  Ιωάννη. 

73  ( φ·  247  α)·  “"Ισον  πράξεως  σύστασης 
επί  τοΰ  μεγαλοπρεπέστατου  τής  επαρχίας  άρχοντα  ς.” 

Άρχ.  Κατά  τό  διελθόν  Πάσχα  άγιον  τή  νέρ  Κυριακή 
άνελθύντος  τοΰ  κλήρου  παντός  ως  έθος  έστίν. 

74  {Φ·  247  β)·  “Τοΐς  πάντα  όσιωτάτοις  πατράσι 
καί  έπισκόποις  τής  δευτέρα ς  Σύρων  έπαρχίας  παρά  τοΰ  κοινού 

των  κληρικών  τής  έν  Άπαμία  τή  μητροπάλει  άγιας  τοΰ  θεοΰ 
εκκλησίας.” 


Άρχ.  "Ιδιον  ίερωσύνης  καί  τοΰ  σεμνοΰ  των  Χριστια¬ 
νών  έπαγγέλματος  σωφροσύνη  καί  έπιείκει α.  Τέλ.  ή 
σύγ κλητός  όρθόδοξο ς  ένι  άρον  Φ αΰστον  σώσον  πάλιν 
Εΰτυχιανοΰ  τοΰ  κόμητος  πολλά  τά  έτη,  δίκαια  ή 
ψήφος  των  έπάρχων,  δεύμεθα  γνώρισον  τήν  σωτηρίαν 
τοΰ  βασιλέως  γνώρισον,  τήν  σωτηρίαν  τής  αύγούστ ης· 
γνώρισον. 

75  {Φ·  254  α)·  “  Ισον  άλλης  πράζεως  σύστασης 
έπί  τοΰ  αΰτοΰ  μεγαλοπρεπέστατου  άρχοντας 

’Άρχ.  Του  θεοΰ  δεδοκωτο ς  τοΐς  πράγμασι  καί  ταΐς 
άγίαις  αΰτοΰ  έκκλησίαις  ορθόδοξον  καί  εύσεβέστατον 
βασιλέα. 

76  (φ.  254  β)·  “  Ισον  λιβελλων  έπι δοθεντων 

παρά  τοΰ  κοινοΰ  των  μοναχών  τής  Άπαμέων  τοΐς  όσιωτάτοις 
έπισκόποις.” 

Αρχ.  Αεσπόταις  ήμων  τοΐς  τά  πάντα  όσιωτάτοις 
καί  άγιωτάτοις  πατράσι  έπισκόποις  Συρίας  δευτέρας, 
παρ'  Αλεξάνδρου  Ίωάννου  Συμεώνου. 

77  ( φ·  257  α)·  “ Ψήφος  της  εν  Κωνσταντινουπόλει 
συνόδου  κατά  Σεβήρου  καί  Π έτρου.” 

Άρχ.  Ή  ένδημοΰσ α  άγια  σύνοδος  εΐπεν  εί  καί  τι 
νεώτερον  τό  παρά  των  εύλαβ εστάτων  ήγουμέν ων  καί 
ευαγών  μοναστηρίων  αίτηθέν. 

78  ( φ .  258  α).  “ψήφος  Μηνά  πατριάρχου 
κατά  Σεβήρου  καί  ϊίέτρου  καί  Ζωώρα.” 

Άρχ.  'Ο  άγιώτατος  καί  μακαριώτατος  οικουμενικός 
αρχιεπίσκοπος  καί  πατριάρχης  Μηνάς. 

79  {Φ·  259  β)·  “Βιβλΐον  τρίτον  των  Πρακτικών 
τής  άγιας  καί  οικουμενικής  έν  Κωνσταντινουπόλει  συνόδου. 

Αιάταξις  Ιουστινιανού  βασιλέως  κατά  Άνθιμου  Σεβήρου  Πέ¬ 
τρου  καί  Ζωώρα  πρός  Μηνάν  πατριάρχην.” 

"Αρχ.  Έν  όνόματι  τοΰ  δεσπότου  Ίησοΰ  Χρίστου  τοΰ 
θεοΰ  ήμων,  αύτοκράτωρ  καΐσαρ  Φλάβιος  Ιουστινιανός. 
8ο  (φ.  202  β).  “Πεπραγρένα  εν  Ίεροσολυροις 
παρά  ΙΙέτρρ  άρχιεπισκόπιρ  κατά  Άνθιμου,  έν  οίς  έμπεφά- 
νισται  καί  τά  έν  Κωνσταντινουπόλει  παρά  Μηνά  πατριάρχου, 
κατά  τοΰ  αΰτοΰ  πραχθεντα  έν  τέτρασι  πραξειδίοις,  ών  τινων 
έντ αγέντων,  καί  αυτός  ΙΙέτρος  Ιεροσολύμων  τήν  κατ’  αΰτοΰ 
ψήφον  έπ·  ιήσατο.  Καί  έν  τούτοις  δέ  τινα  κατά  Σεβήρου  είσί.” 

’Άρχ.  Μετά  τήν  ΰπατείαν  Φλαβίου  Β ελισαρίου  τοΰ 
ένδοξοτάτου,  προ  δεκατριών  καλανδών  Οκτωβρίων. 

8ι  (Φ·  263  α).  “  Επιστολή  Μηνά  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Προ5  Πέτρον  αρχιεπίσκοπον  Ιεροσο¬ 
λύμων.  ” 

"Αρχ.  Τιρ  τά  πάντα  όσιωτάτιρ  καί  θεοφιλεστάτιρ 
άδελφιρ  καί  συλλειτουργώ  ΙΙέτριρ  Μηνάς  έν  Κυρίιρ 
χαίρειν. 

82  (φ.  264  β)·  “Πεπραγρ,ενα  έν  Κωνσταντίνου· 
πόλε ι  κατ’  Άνθιμον  παρά  Μηνά  πατριάρχου 

καί  τής  μετ'  αΰτοΰ  συνόδου.” 

Άρχ.  Μετά  τήν  ΰπατείαν  Φλαβίου  Β  ελισαρίου  τοΰ 
λαμπροτάτου,  τή  προ  έξ  νόννων  Μαί'ων. 

83  (φ·  265  β).  “Δέησις  των  έν  Κωνσταντινουπόλει 
μοναχών  προς  Ιουστινιαιόν  βασιλέα.” 

"Αρχ.  Βασιλεύ  θ εοσεβεστάτιρ  καί  πανευσεβ εστάτιρ 
αύτοκράτορι  αύγούστιρ  Ίουστινιανιρ  δέησις  καί  Ικεσία 
παρά  Μαριανοΰ  μονάχου. 


108 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


84  (φ.  208  β).  “Γ ράμμα  διδασκαλικόν 

τών  έν  Κ ωνσταντινουπόλει  μονάχων  πρός  Μηνάν  πατριάρχην 
και  την  μετ’  αύτοΰ  σύνοδον .” 

’Άρχ.  Έπιφανίου  τον  της  όσιας  μνήμης  γινομένου 
αρχιεπισκόπου  τής  βασιλίδος  ταύτης  πόλεως,  έν 
ειρήνη  τόν  βίον  τεΧέσαντος,  ” Ανθιμος  Ύραπεζουντίων 
ποτέ  π ροχειριθ εις  έπ'ισ κοπος. 

85  ( φ.  2"]θα).  “  Αέησις  των  εν  ΚωνσταντινουπόΧει 
μοναχών  προς  Αγαπητόν  πάπαν  Ρώμης.” 

’Ά ρχ.  Τιρ  δεσπότη  ημών  τιρ  άγιωτάτψ  και  μακα- 
ριωτάτιρ  άρχιεπισ κόπιρ  τής  πρεσβυτέρας  Ρώμης  και 
ο ϊκουμεν ικ ω  πατριάρχη  Άγαπητιρ. 

86  (φ.  274  β)·  “ Αναφορά  των  εν  Κωνσταντινον- 
ποΧει  επισκοπών  προς  Αγαπητόν  παπαν  Ρώμης.” 

’Άρχ.  Δεσπότη  ημών  τα  πάντα  άγιωτάτιρ  και 
μακαριωτάτιρ  πατρί  πατέρων  άρχιεπισκόπιρ  τής  'Ρω- 
μαίων  και  πατριάρχη  Αγαπητή. 

87  (φ.  277/8).  11  ΚπιστοΧή  ’ Αγαπητόν  πάπα 

Ρώμης  πρός  Π έτρον  άρχιεπίσκο πον  Ιεροσολύμων.” 

Άρχ.  Τιρ  αγαπητά)  άδελφή  Π έτριρ  Αγαπητός.  Ήβου- 
Χόμεθα  μέν,  άδεΧφοί  άγ  απητοί,  διά  την  τής  ΰμετέρας 
άγάπης  συνάφειαν. 

88  (φ.  279  α)·  “Πρά£ις  ετέρα.” 

"Αρχ.  Μετά  την  ΰπατείαν  ΦΧαβίου  ΒεΧισαρίου  τοΰ 
Χαμπ ροτάτου,  τη  πρό  μιας  νόννων  Μαίων  Ινδικτιώνος 
δεκάτης  Τετάρτης  έν  τη  φιλοχρήστφ  και  βασιΧευο ύση 
ΚωνσταντινουπόΧει  Ρώμη. 

89  (φ·  28 1  β).  “Πράόμς  ετέρα.” 

Άρχ.  Μετά  την  ύπατείαν  ΦΧαβίου  ΒεΧισαρίου  τοΰ 
Χαμ προτάτου,  τη  πρό  έξ  ειδών  Μαίων  ινδικτιώνος  ιδ' 
έν  τή  φιΧοχρίστφ  καί  β ασιΧευούση  πόΧει  Ρώμη. 

90  (φ.  283  β)·  “Πρα£ις  ετέρα.” 

Άρχ.  Μετά  την  ύπατείαν  ΦΧαβίου  ΒεΧισαρίου  τοΰ 
Χαμπ  ροτάτου,  τή  πρό  δεκαδύο  καΧανδών  Ιουνίων 
ινδικτιώνος  ιδ'  έν  τή  Κ ων σταντινουπ όΧει  Ρώμη. 

91  (φ  285  α).  “Π ρόγραμμα  Μηνά  ιτατριάρχου  προς 
Άνθιμον.” 

"Αρχ.  Μηνάς  αρχιεπίσκοπος  Κων  σταντινουπόΧεως 
Ρώμης  καί  πατριάρχης  καί  πάσα  ή  ένδημοΰσα  τή 
αύτή  φιΧοχρίστιρ  νέμ  Ρώμη  σύνοδος. 

92  (φ.  286  α).  Πρά|ις  ανεπίγραφος. 

Άρχ.  Ό  άγιώτατος  αρχιεπίσκοπος  εΐπεν  καί  ή 
Χοιπή  συνεδ ρεύουσα  ήμΐν  άγια  σύνοδος  έπακούσασα 
πάντων  τών  έξ  αρχής  έπί  τή  κατ’  Άνθιμον  υποθέσει 
πραχθέντων,  καί  τοΐς  παρ’  ήμΐν  είρημένοις  απασα 
π ροςέχουσα’  &  βούΧεται  προεΧθεΐν  έπ’  αύτιή  φανερά 
ποιήσαι  καταξιωσάτω. 

93  (Φ·  289  α).  “Ψήφος  Πέτρον  Ιεροσολύμων 

καί  τής  σύν  αυτή  συνόδου  κατ’  Άνθιμου.” 

Άρχ.  Άγιώτατος  καί  μακαριώτατος  πατριάρχης  καί 
ή  εύαγής  σύνοδος  εΐπε. 

94  (φ·  290  β).  “Β ιβλίον  δ’  τών  Πρακτικών 

τής.  άγιας  ε”15  έν  ΚωνσταντινουπόΧει  συνόδου.  Αόγος  τοΰ 
εϋσεβ εστάτου  ημών  βασιλε'ως  Ιουστινιανού,  καταπεμφθείς 
πρός  Μηνάν  τόν  άγιώτατον  καί  μακαριώτατον  άρχιεπίσκοπον 
τής  εύδαίμονος  πόΧεως  καί  πατριάρχην,  κατ’  Ώριγένους  τοΰ 
δυςσεβοΰς  καί  τών  άνοσίων  αύτοΰ  δογμάτων .” 


’Άρχ.  Ήμΐν  μέν  άεί  σπουδή  γέγονέ  τε  καί  έστί,  τό 
την  ορθήν  καί  άμώμητον  πίστιν  τών  Χριστιανών. 

95  (Φ·  296  β).  “Τοΰ  άγιον  Πέτρου  επισκόπου 

τής  μεγαΧοπόΧεως  Αλεξάνδρειάς  καί  μάρτυρος  Έκ  τοΰ 
πρώτον  Χόγου  Περί  τοΰ  μήδέ  προϋπάρχειν  την  ψυχήν  μήδέ 
άμαρτήσασαν  διά  τοΰτο  εις  σώμα  β Χηθήναι.” 

Άρχ.  Ή,γούμεθα  δεΐν  τα  περί  τοΰ  πρώτον  έκ  γής 
χοϊκού  γεγενημένου  άνθ ρώπου  παραθέσθαι. 

96  (φ.  297  α)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Εκ  τοΰ  μυσταγωγίας, 

ής  έποιήσατο  πρός  την  έκκΧησίαν  μέΧΧων  τόν  τοΰ  μυστηρίου 
στέφανον  άναδέχεσθαι.” 

’Άρχ.  Διά  τοΰτο  παρακαΧώ  γρηγορεΐτε,  δτι  εις 
ΘΧίψιν  πάΧιν  μέΧΧετε  είςεΧθεΐν. 

97  (φ.  297  β)·  “Τοΰ  αγίου  Αθανασίου 
Έκ  τοΰ  κατ’  Άριανόν  δευτέρου  Χόγου.” 

’Άρχ.  Πάσα  ή  φαινομένη  κτίσις  έν  έξ  ήμέραις  γέ- 
γονε.  ΤΑ.  φ  καί  ή  παρά  τών  μακαρίων  κατά  την 
Δύσιν  έπισκύπων  επεται  σύνοδος  άποδεχομένη  τής 
τών  Άλεξανδ ρέων  έκκΧησί ας  κατά  τοΰ  άσεβοΰς  ψήφον. 

98  (φ.  209  β)·  “  Θεοφίλου  ’ Αλεξανδρείας 

Έκ  τής  έπιστοΧής  τής  πρός  τούς  έν  τή  σκήτη  άγιους  πατέρας, 
διά  τούς  έγκαΧοΰντας  την  τών  δογμάτων  Ώριγένους  καθαίρεσιν.” 

Άρχ.  Έτόλμησάν  τινες  είπεΐν  διδάσκαΧον  είναι 
τής  έκκΧησίας  ’Ώριγ  ένην.  ΤΑ.  ϊνα  κολάζωνται  μη 
άπαΧΧασσόμεν οι  τών  δεσμών. 

99  (φ·  3°°  β)·  “  Έκ  της  έκτεθε ίσης 

ύπό  τών  κατ’  Αίγυπτον  καί  Αλεξάνδρειαν  έπισκύπων  συνο¬ 
δικής  έπιστοΧής  κατά  τών  Ώριγένους  δογμάτων.  ” 

’Άρχ.  Ούτος  τοίνυν  ό  προκείμενος  ’Ώριγ  ένης.  ΤΑ. 
μάλλον  καί  πρό  τών  άλλων  τό  άπερρίφθαι  θεού,  καί 
ή  έν  τή  συνειδότι  αισχύνη  πέρας  ούκ  έχουσα. 

ΙΟΟ  (φ.  3°3  β)·  “Τοΰ  άγιον  Βασιλείου 
Καισαρείας  Καππαδοκίας  Έκ  τοΰ  άσκητικοΰ  αύτοΰ  βιβλίου.” 
“Αρχ.  Εΐ  όπου  μέν  Χέγει  δαρήσεται  7τολλά5,  'όπου 
δέ  όΧίγας.  ΤΑ.  άπεΧεύσονται  γάρ  φησιν  οΰτοι  εις 
κύΧασιν  αιώνιον,  οί  δε  δίκαιοι  εις  ζωήν  αιώνιον. 

ΙΟΙ  (φ.  3°4α)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Εκ  τοΰ  προτρεπτικού 
εις  τό  βαπτισμα  Χογον.” 

Τάδε  καί  μόνα ·  Διά  π ρός καιρόν  αμαρτίας  άπόΧαυσιν 
αθάνατα  βασανίζομαι ’  δι’  ήδονήν  σαρκός  τιή  αίωνίω 
πυρί  παραδίδομαι. 

102  (φ.  3°4  α)·  “  Τοΰ  Χρυσοστόμου 
Έκ  τοΰ  πρός  Θεόδωρον  μοναχόν  έκπεσόντα.” 

Άρχ.  Έννόει  διόλου  καί  τόν  ποταμόν  τοΰ  ι τυρός. 
ΤΑ.  αί  δε  ύπέρ  τούτων  κολάσεις  πέρας  ούκ  έχουσι. 

103  (φ.  3°4  α)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Εκ  τοΰ  Υπομνήματος 
τής  πρός  Κ ορινθίους  έπιστοΧής.” 

“Αρχ.  Οΰ  μικρόν  ήμΐν  τό  π ροκείμενον  ζήτημα.  ΤΑ. 
όλίγα?  έπ’  αυτής  λέξεις  πειραθήναι'  έχουσι  δέ  ούτως. 

104  (φ·  3°5  α)'  “  Ώριγένους  Εκ  τοΰ  πρώτον 
Χόγου  τοΰ  Περί  αρχών  βιβλίου.” 

Άρχ.  "Οτι  ό  μέν  θεός  καί  πατήρ  συνέχων  τά 
πάντα.  ΤΑ.  καί  πάλιν  διαφέρουσα  μάλλον  τοΰ  άγιου 
πνεύματος  ή  δύναμις  παρά  τά  άλλα  άγια. 

105  (φ·  3°5  α)·  “"Οτι  πεπερασμένη  έστιν 

ή  τοΰ  θεού  καί  πατρός  δύναμις  έκ  τοΰ  βου  λόγου  τοΰ  αϋτοΰ 
βιβλίου.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


109 


"Αρχ.  Πεπερασμένη»  γάρ  είναι  καί  την  δι 'ιναμιν 
τοΰ  θεόν  \εκτέον.  ΤΑ.  ωςπερ  καί  τοσαύτην  ύλην 
κατεσ κεύασεν  όσην  ήδύνατο  διακοσμήσαι. 

"Β πονται  ( φ .  305  α — 307  β)  Τοΰ  αΰτοΰ  "Αλλα  αποσπάσματα 
λόγων  διαφόρων. 

ΐο6  ( φ .  308  β).  “  Έκ  τοΰ  δεύτερον  βιβλίου 
των  Πρακτικών  της  άγιας  οικουμενικής  συνόδου.  Επιστολή 
Ευτυχίου  έπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  προς  Β  ιγίλιον 
Πάπαν  Ρώμης.” 

"Αρχ.  Τφ  τα  πάντα  άγιωτάτιρ  καί  μακαριωτάτιρ 
κυρίιρ  άδελφφ  καί  συλλειτουργφ  Βιγιλίφ  Ε ύτύχιος. 
107  (φ.  3°9  β)·  “  Αντίγραφου  επιστολής  Βιγιλίου 
του  όσιωτάτου  πάπα,  πρδς  Ε ύτύχιον  τον  άγιώτατον  αρχιε¬ 
πίσκοπον  Κωνσταντινουπόλεως  καί  την  ΰπ’  αυτόν  σύνοδον.” 

"Αρχ.  Τφ  άγαπητφ  άδελφφ  Εύτυχίιρ  καί  τοΐς  υπό 
σέ  έπισ κόποις,  Βιγίλιος. 

Ιθ8  (φ.  311  “)■  “Κεφαλαία  δογματικά, 
τής  άγιας  οικουμενικής  ε'  έν  Κωνσταντινουπόλει  γενομένης 
συνόδου  κατά  θεοδώρου  έπισκόπου  γενομένου  Μ οφουεστίας.” 

"Αρχ.  Εί  τις  ούχ  ομολογεί  πατρός  καί  υίοΰ  καί 
άγιου  Πνεύματος  μίαν  φύσιν  ήτοι  ουσίαν. 

109  (φ·  3 1 4  β)·  “Βιγιλίου  αρχιεπισκόπου 
'Ρα  μης  Πρόί  Ευτύχιον  αρχιεπίσκοπον  Κωνσταντινουπόλεως 
καί  πάσαν  την  άγίαν  σύνοδον.” 

"Αρχ.  Τφ  άγαπητφ  άδελφφ  Ε ύτυχίιρ  Β47Α105.  Τά 
σκάνδαλα  απερ  ό  τοΰ  άνθ ρωπίνου  γένους  έχθρύς. 

ΧΙΟ  (φ.  317/®)·  “Λόγος  ίπιστολιμαΐος 
των  άγιωτάτων  πατριάρχων  Χριστόφορου  Αλεξάνδρειάς, 
Ίώβ  Αντιόχειας,  Βασιλείου  Ιεροσολύμων  Προς  τόν  έν 
Κωνσταντινουπόλει  βασιλέα  Θεόφιλον  γραφείς  έν  τη  άγια, 
πόλει  Ιερουσαλήμ  έν  τη  Άγια ’Αναστάσει  περί  των  πανσέπτων 
καί  τίμιων  εικόνων  συναθροισθέντων  μετά  μεγάλης  συνόδου 
επισκόπων  ρπε' ,  ηγουμένων  ιζ’ ,  μοναχών  ςιρνίΓ'·  Άπεστάλη 
δε  έν  έτει  ,  ξ~ τμο  .  +  ” 

"Αρχ.  Τ φ  έκ  τής  άνωθεν  θείας  πα νσθενοΰς  παντοκρα- 
τορικής  δεξιάς  τοΰ  ΰφίστου  βασιλέως  τών  βασιλέων 
καί  Κυρίου  τών  κυρίων  δι’  οΰ  βασιλείς  βασιλεύουσι 
καί  τύραννοι  κρατοΰσι  γης.  ΤΑ.  Καί  ταΰτα  μέν  εϊ 
καί  έκ  πολλών  ολίγα  έξεθέμεθα,  άλλ’  οΰν  τφ  έπι- 
μελώς  άναγινώσκοντι  αϋταρκές  έστι. 

Χριστός  δε  καί  Κύριος  ώς  ευεργέτης 
ίδών  νΰν  ημών  νοθροκάρδιον  σέβας 
άρχοντας  ώσει  αίρετίζοντας  μόνους. 

111  (φ.  341  “)·  Ίιγιγο κράτους  Επιστολή, 
προς  Πτολεμαίον  βασιλέα  Περί  κατασκευής  άνθρώπου.” 

112  (φ.  342  α).  “Περί  των  ε'  αισθήσεων.” 

"Αρχ.  Αισθητήρια  δδ  είσί  τα  άνω  πέντε. 

1 13  (Φ-  342  β)·  Ανεπίγραφου. 

"Αρχ.  Άντίχειρος,  λειχανός,  μέσος,  παράμεσος  καί 
μικρός.  Οί  όνυχες  δέ  ψύχρας  καί  ξηρά 5  κράσεως  είσί. 

114  (φ·  342  β)·  Ανεπίγραφου. 

"Αρχ.  Τό  άκράτητον  εις  δίαιταν  σωμάτων  καθη¬ 
κόντων  τρέφειν  τε  καί  διατίθεσθαι. 

1  Γ5  (Φ·  344“).  “Περί  των  κδ'  στοιχείων  τοΰ 
αλφαβήτου.” 

Άρχ.  Χρή  γιγ νώσκειν  ότι  6  σοφώτατος  Παλαμήδης 
εΰρε  ιζ~'  γράμματα  τοΰ  αλφαβήτου. 


1ΐ6  (φ.  344“)·  “Περί  τών  ε'  διαλέκτων.” 

1 1 7  (φ·  344“)·  “Περί  τοΰ  Έφονδ.” 

Ιΐ8  (φ.  345  α)·  “Τοΰ  αγίου  ’Εττιφανίου 

περί  τών  δώδεκα  λίθων  τών  έν  τφ  λογίιρ  τοΰ  ίερέως  έκπε- 
πηγμένων.” 

119  {φ·  347  “)·  “Περί  τών  βαθμών  του  Χριστοΰ.” 

120  (φ.  347  α)·  “Έκ0εσις  περί  τής  ορθοδόξου 
πίστεως.” 

12 1  (φ.  349  α)·  “  Άπόδειξις  σύντομος 

τοΰ  μακαρίου  Ματθαίου  ίερομονάχου  εις  πόσας  καί  ποιας 
αιρέσεις  άθλίως  έμπίπτουσιν  οί  τοΰ  Καλαβροΰ  Βαρλαάμ  φοιτηταί.” 

122  (φ.  363  “)·  “Κατα  “Εβραίων  τής  λεγομένης 

είναι  [Γρηγορίου]  τοΰ  Χύσσης  βίβλον  τής  προςαγορευομένης 

θεογνωσίας  τα  ύποτεταγμένα  πάντα  συνελέγησαν  κεφάλαια 
μέχρι  τοΰ  Χρυσοστομικοΰ'  τό  μέντοι  πέμπτον  τούτων  τοΰ 
μεγάλου  Βασιλείου  έστίν.” 

123  (φ.  37°  α)·  “Τοΰ  μεγάλου  Ίωάννου 

τοΰ  Χρυσοστόμου  Κεφάλαια  καιριώτατα  έπιλεγέντα  έκ  τής 
βίβλου  τής  περιεχούι της  τούς  κατά  Ιουδαίον  λόγους  αύτοΰ.” 

124  (Φ·  377  β)·  “Περί  %αβ βατού  τοΰ  Λαμασκηνοΰ. ” 

"Αρχ.  Σάββατο ν  ή  έβδόμη  ημέρα  κέκληται. 

125  (φ.  379  α)·  “Περί  τής  Ιουδαϊκές 

περιτομής  τοΰ  μεγάλου  τοΰ  Χρυσοστόμου  άπό  τής  έξηγήσεως 
τής  εις  την  βίβλον  τής  γεννήσεως.” 

120  (φ.  382  α).  “ Συλλογιστική  άπόδειξις 

περί  τοΰ  λόγου  καί  θεοΰ.” 

4502.  3δ2·  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  996). 

1  (φ.  9  β)·  “  Ερώτησες  τοΰ  αγιωτάτον  πατριάρχου 

’ Αλεξανδρείας  κυρ  Μάρκου  καί  Άπόκρισις  έπ’  αύτοΰ  τοΰ 
άγιωτάτου  ττατριάρχου  Αντιόχειας  κυρ  Θεοδώρου  τοΰ 
Βαλσαμμά.” 

"Αρχ.  ’Ε ρώτ.  Ακίνδυνόν  έστι  τοΐς  ίερωμένοις  καί 
μέντοι  καί  τοΐς  λαϊκοί ς  έπί  τόκω  δανείζει ν. 

2  (φ.  1 3  “).  Έρρ.ηνεία  τής  ΐίαλαιάς  Διαθήκης 

ήτοι  Ιερά  ιστορία  άπό  Αδάμ  μέχρι  βασιλέως  Όζίου. 

"Αρχ.  “ Έρμηνία  παλαιοΰ ·  ήτοι  όφέλιμαι.”  Προ  πάντων 
καί  συμπάντων  καί  διά  πάντων  χρή  τόν  αληθινόν 
έπίστασθ αι  Χριστιανόν ’  τί  θεός,  καί  ποσαχός  θεόί 
καί  κατά  τί  εΐρηται  θεόϊ.  ΤΑ.  ό  δε  βασιλεύς  άπλώ- 
σας  έλαβεν  τό  θυμιατήριον  καί  έθυμίασεν,  καί  όργίσθη 
αύτό  Κύριος  καί  'έδωκεν  αυτό  λέπραν  έπί  τοΰ  μετό¬ 
που·  καί  ήν  έθος  τοΐς  Ίουδαΐοις,  τοΰ  έξαγαγεΐν  έξω 
τής  πόλεως  καί  όργίσθη  Κύριος  έπ’  αυτούς  καί  ούκ 
έδωκε  λόγον  τόν  προφήτην  'Πσαίαν  έως  θανάτου 
Ό ζίου,  μετά  δέ  τό  τελευτήσαι  τόν  Όξίαν  &φθη  αύτφ 
Κύριος.  Διά  τούτο  γράφει ’  τοΰ  έτους  οΰ  άπ  έθ  αν  εν 
Ο ζίας  ό  βασιλεύς,  εΐδον  τόν  Κύριον  έπι  θρόνου  καθή- 
μενον  ύψηλοΰ. 

3  (φ.  45  β)·  “Βι βλίον  τής  'Ροΰ0  τής  αλλοφύλου.” 

'Η  επιγραφή  έν  τη  φα. 

4  (φ.  47  β)·  Τα  τεσσαρα  βιβλία  των  Βασιλειών. 

5  (φ.  69  β).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ 

α'  (φ.  69  β).  “  Αόγος  άπό  τής  Ομιλίας  τής  πρώτης  ημέρας 
εις  τήν  κοσμοποίιαν.”  "Αρχ.  Έν  άρχή  έποίησεν  ό  θεόί 
τόν  ούρανόν  καί  τήν<γήν>γήν.  Έδδ  μοι  φίλοι  τόν 


110 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ, 


νοΰν  άνατείνατε. — β'  (φ.  70α).  “ Λόγοϊ  εις  τήν  δευτέραν 
■ημέραν  τη ς  κοσ μοποιΐας  τοΰ  αΰτοΰ.”  "Α ρχ.  Έυχης  πόθον 
έγείρει  θεοΰ  λόγος. — γ'  (φ.  71  α).  “Ε ίς  τήν  τρίτην  ημέραν, 
Ομιλία  τοΰ  αΰτοΰ.”  ’Ά ρχ.  Ό  μέν  τοΰ  κόσμου  τεχνίτης. — 
δ'  (φ.  73  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγο 5  εις  την  δ'  ημέραν."  "Α ρχ. 
ΐίοιήσω  μεν  άνθρωπον. — β'  ( φ .  74/3).  “  Εις  την  κτίσιν ,  τοΰ 
αΰτοΰ  Ομιλία  β'.”  “Αρχ.  Πολλά  μέν  καλλά  καί  μεγάλα. — 
£■'  (φ.  76/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Εί?  τα  περί  τοΰ  παραδείσου ,  καί 
εις  τδν  Άνθρωπον  έπί  άνάκλησ ις.”  "Αρχ.  "θςπερ  γάρ  ήσαν 
τρεΐς  διαφοραί  ξύλων. — ζ'  (φ.  81  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ομιλία 
εις  τδν  Νωβ  καί  βΪ5  τούς  υιούς  αύτοΰ."  ’Άρχ.  Αεί  την  ήμε- 
τέραν  αγάπην  είδέναι  τεμών  τοΰ  βίου  τούτου  εις 
πέντε  -γενεάς  τάς  τάξεις. — η'  ( φ .  81(3).  “Πίναξ  συν  θειρ 
των  φιλοσοφικών  καί  δογματικών  κεφαλαίων  τον  Δαμασκηνού.1  ’ 
— θ’  (φ.  83  α).  Φιλοσοφικά  κεφάλαια  ξη' ,  ών  α  “  Πβρί 
γνώσεως” ...,  ξζ~'  “Πβρί  φιλοσοφίας,"  ξβ  “Π ερϊ  της  καθ' 
ϋπόστασιν  ένώσεως,"  ξη'  “ Ανάγκη  έστί  βίας  αιτία." — 1’  ( φ . 
105  α).  “Ποίημα  τοΰ  αΰτοΰ  συγγραφέως  μοναχοΰ  Ίωάννου  τοΰ 
φιλοσόφου  τοΰ  Δαμασκηνού.”  Δογματικά  κεφάλαια  ργ' ,  ών 

α'  ""Οτι  ακατάληπτου  τδ  θειον..." _ ρ'  “Πβρί  τοΰ  πότε 

έκλήθη  Χριστός,"  ρα’  “  ΙΙρϊ)5  τούς  έρωτωντας,  εΐ  δύο  φύσεις 
έγέννησεν  ή  άγια  Θεοτόκος ·  βί  δύο  φύσεις  έπί  Σταυροΰ  έκρέ μαντό," 
ρβ'  “Πω5  πρωτότοκος  λέγεται  δ  μονογενής  υιός  τοΰ  θεοΰ," 
ργ'  “Πρός  τούς  έρωτωντας,  εί  ύπδ  τδ  συνεχές  ποσδν  ανάγονται 
βί  ύπδ  τδ  διωρισμένον  αί  δύο  φύσεις,"  οΰ  τέλ.'  καθ’  ϋπόστασιν 
δέ  διαφέ  ροντες  δύο  υποστάσεις  λέγονται.  "Πςτε  ή 
διαφορά  αιτία  τοΰ  άριθμοΰ.  Η  τά£ι$  των  κεφαλαίων 
διάφορες  η  παρά  τιρ  Μιονε  χοιν,  789. — να  (φ.  171  α). 
“ Κεφάλαια  ξζ'  πάνυ  όφέλημα  εις  πάσαν  αρετήν  μετερχόμενα 
καί  πάσαν  κακίαν  φεύγοντα'  ποίημα  Ίωάννου  πατμδς  ημών 
τοΰ  Δαμασκηνού.  Οΐ5  ό  Πίνα£.”  ’Έ πεται  τψ  τίτλιρ  ό  Τίίναξ, 
έίτα  δέ  τα  κεφάλαια,  ών  α'  “ΙΙβρί  ελεημοσύνης ,  λόγος  α05 
κεφάλαιον  α01'.”  "Α  ρχ.  Έλεη  μοσύναι  καί  πίσται  μη 
έκλειπέτωσάν  σε,  μη  άπόσχου  εΰ  ποιεΐν  ένδεή,  ήνίκα 
’άν  έχει  ή  χειρ  σου  βοηθεΐν.  Κεφ.  ξβ  “  ΙΙβρί  αμοιβής 
των  βΰ  καί  κατ  αρετήν  βιώσάντων."  Τβλ.  (Κυρίλλου)  οΐς 
άδελφά  τα  τολμήματα  καί  δμοείδές  τδ  θράσος,  τού- 
τοις  άν  είη  πρέπον  καί  ταΐς  ίσορρό  ποις  ένάλώναι 
δ ί καις.  "Εκαστον  των  κεφαλαίων  επιγράφεται  καί  ώϊ  ίδιος 
λόγος,  σύγκειται  δ’  έξ  Αποσπασμάτων  τής  Παλαιαϊ  καί  Νΰα? 
Διαθήκης  καί  περικοπών  πατέρων,  ών  τα  όνόματα  εϋρηνται 
έκάστοτε  έν  τη  ιρμ. 

6  (φ.  I Γ) 7  α )-  “Γν<Γριαι  κατ  εκλογή 

καί  έκ  τοΰ  Δημοκρίτου  καί  Επίκτητου  καί  βτβ'ρων  φιλο¬ 
σόφων.  λόγοι  κγ' .” 

Ό  α'  “Πβρί  θεοΰ.”  “Α ρχ.  Άνανεούσθω  σοι  ό  περί  θεοΰ 
λόγος  καθ’  ημέραν  μάλλον  ή  τα  αιτία”...,  ό  κγ'  “Πβρί 
οργής."  Τΰλ.  Κρβΐσσον  άντί  όργής  μακροθυμεΐν  προ 
τοΰ  κακόν  πράξαι  ή  είκή  μελεΐσθαι. 

7  (φ.  199  α)  “Γβωργίου  τοΰ  Χοιροβοσκοί 

Πβρί  τρόπων  είσί  γάρ  τρόποι  κξ' .  άλληγορία..." 

8  ίφ  200  β).  “  Διηγησις  διαλαμβάνυνιια 

8 τι  ού  χρή  Άνευ  προτροπής  τοΰ  κα'ά  τόπον  άρχιεμέως  άναδέ- 
χεσθαι  λογισμούς  καί  την  κατά  πνεΰμα  πατρότητα  ένεργείν." 

"Α ρχ.  Μεγίστη  τις  ή  περί  τδ  ήμέτερον  γένος  τοΰ 
θεανθρώπου  Χριστοΰ  κηδεμονική  πρόνοια. 

9  (φ·  202  α)  “Πβρί  άποκαταστασεως.” 

Α  ρχ.  Έπίλυσις  τοΰ  μακαρίου  Μαξίμου  έρωτηθέντος 


περί  άποκαταστάσεως  :  Επειδή  ό  έν  άγίοις  Υρηγόριος 
ό  Νύσης. 

ίο  (φ.  202  α).  “  Άπόδειζις  σύντομος, 
οτι  έκ  τοΰ  Δαβίδ  έστίν  ή  άγια  Μαρία  ή  Θεοτόκος." 

Αρχ.  Μαρία  ή  άγια  άειπαρθένο ς  ή  γεννήσασα  τδν 
Κύριον. 

11  (φ.  202  β).  “Ισιδώρου  τοΰ  Πηλουσιώτου  Επι¬ 
στολή.” 

"Αρχ.  Καί  οι  πιπράσκοντε ς  καί  οι  άγοράξοντες  τήν 
ίερωσύνην. 

12  (φ.  203  α).  “  Έκ  της  συγγραφής 

τοΰ  λειμωνάριου  περί  τής  προςευχής  τοΰ  αγίου  πάπα  Αέοντος, 
ής  έδεήθη  τιρ  κωρυφαίιρ  των  Αποστόλων  Πέτρου.” 

Αρχ.  θύτος  ό  μακαριώτατος  καί  ΐσάγγελος  πάπας 
λέων.  Τΰλ.  είτε  κακώς  είτε  καλώς  έχει ροτόνισας. 

13  (φ·  203  α).  “Τοΰ  μακαρίου  Ειρηναίου 

τοΰ  εγγύς  τών  Αποστόλων,  ’Ε ξήγησις  περί  των  έξακιςχιλίων 
έτών." 

“Αρχ.  "Οσαις  ήμέραις  έγένετο  ό  κόσμος,  τοσαύταις 
χιλιοντοέτεσι  συντελεΐται. 

14  ( φ·  203  β).  “  Ερμηνεία  έκ  της  επιγραφής 
τοΰ  'Εαλμοΰ  τοΰ  έκτου  καί  τοΰ  ενδεκάτου.” 

Έχβι  ώδβ’  Ή  έπιγ ραφή  τών  Φαλμών  τοΰ  έκτου  καί 
τοΰ  ενδεκάτου  περιέχει  εις  τδ  τέλος  υπέρ  τής  όγδόης 
Φαλμδς  τιρ  Δαβίδ.  Τ οΰτο  οΰν  έστίν  δ  λέγει. ..διά 
τοΰτο  είρηνται  οί  Φαλμοί  ύπέρ  τής  όγδόης  παρά 
τών  κατά  τών  τδν  Δαβίδ  άγιων. 

ΐ5  ( Φ·  203  β )·  ννταγμα  κατά  στοιχείου 

τών  έμπεριειλημένων  άπασών  υποθέσεων  τοΐς  ίεροΐς  καί  θείοις 
κανόσι,  πονηθέν τα  άμα  καί  συντεθέν,  τιρ  έν  Ιερομονάχοις  βλα- 
χίστιρ  Ματθαίω”  [τω  Ελαστάρβι]. 

Έν  τέλει  προςτέθεινται'  α'  (φ.  353α).  “Τά  τής  μεγάλης 
έκκλησίας  όφφίκια.” — β’  (φ.  353/3).  “Τοΰ  ίερωτάτου  επισκό¬ 
που  Κύτρους  [Ίωάννου]  Πβρί  τών  τής  έκκλησίας  τής  μεγάλης 
όφφικίων.” — γ'  (φ.  354  α).  “  Η  γεγωνύΐα  ύποτύπωσις  παρά 
τοΰ  βασιλέως  Λβ'οντος  του  σοφού·  όπως  έχουσι  τάξεως  οί 
θρώνοι  τών  έκκλησιών,  τών  υποκειμένων  τω  πατριάρχη  Κων¬ 
σταντινουπόλεως.”· — δ'  (φ.  354/3).  “Αί  αρχιεπίσκοποί.” — β'  (φ. 
354/3).  “λατινικοί  λέξεις.”  "Αρχ.  Άδνούμιον,  κατ’  δνομα 
διέρχεσθ αι.  Άκοίλιος,  αγωγή  ή  έχουσα  καταδίκην . 
Τβλ.  Φίσκος,  ό  δημόσιος.  Φισκάλια,  δημόσια.  Φουρτη, 
αγωγή  κατά  [κ]λβπτών,  εις  τδ  διπλοΰν.  Έν  τΰλβι' 
"11μειψε  ταυτί  πρδς  σύνοψιν  Ματθαίος. 

16  (Φ·  355  α).  “  Έκ  τοΰ  Κανονικοΰ 

τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Νηστβυτοΰ.”  "Αρχ.  “  Τά  τοΰ 
λογιστικού”  (έν  τή  ιρα).  Άλλα  γάρ  καί  κατά  τον  Νη- 
στευτήν  θειον  Ίωάννην  τήν  θεραπείαν  τών  ήμίν 
συμβαινόντων  θεωρητέον  παθών. 

17  (φ·  357  β)·  “  Νικήτα  τοΰ  μακαριωτάτον 
μητροπολίτου"  Ηρακλβίας  πρός  τινα  Κωνσταντίνον  έπίσκοπον 

περί  ών  ήρωτήθη.” 

ΐ8  (φ.  358  »)·  “Τοΰ  έν  άγίοις  Νικηφόρου 
Κωνσταντινουπόλβως  τοΰ  Όμολογητοΰ,  Κανόνβϊ  έκ  τών  εκ¬ 
κλησιαστικών  αύτοΰ  συντάξεων  καί  τών  σύν  αύτμ  άγιων  πατέρων.” 
19  (φ·  359  β)·  “  Εκ  των  αποκρίσεων  Ίωάννου 
τοΰ  άγιωτάτου  επισκόπου  Κίτρους,  ΙΙρόί  τδν  ίερώτατον 
έπίσκοπον  Δυρραχίου  τδν  Κ αβάσιλαν.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


111 


"Αρχ.  Ματθαίος  έγνω  ταυτί  συντετραχέναι.  Τά  άντι- 
μίνσια  τή 5  άγιαστικής  μετασχόντα  δυνάμεως.  Τέλ. 
τής  λίτρα 5  μή  συμποσουμέν ης  εις  νομίσματα  εκατόν, 
άλλ’  εις  έβδομήκοντα  δύο,  ού  τοΰ  παρόντος  λέγει  καιρού. 

20  (φ.  362  β).  Ερωτήσεις  και  αποκρίσεις. 

Ανεπίγραφοι.  ’Άρχ.  Εί  χρή  τδν  έπ'  έγκλήματι  καθαι - 

ρεθέντα  ιερέα  ή  έκουσίως  την  ίερωσύνην  καταλείψαντα 
κατάγνόντι  εαυτόν,  π ρολέγ ειν  τό,  Ευλογητός  ό  θεόϊ. 

21  ( φ .  363α).  “Επιστολή  Θεοδώρητου 

έπισ κόπου  Κόρου  πρός  τινας  περί  των  ιβ'  κεφαλαίων  τοΰ 
άγιου  Κυρίλλου  ά  συνέταξε  κατα  Νεστορίου.” 

’Άρχ.  Αίαν  ήλγισα  τοΐς  άναθ  εματισ  μοΐς  έντυχών,  οϋς 
άπέστειλας. 

22  (φ.  363/8)·  “Θεοδώρητου  επισκόπου  Κόρου 

Ανατροπή  ήν  έποίησεν  ώς  ένόμισε  κατά  των  ιβ'  κεφαλαίων 

τοΰ  άγιου  Κυρίλλου,  ών  έξέθετο  κατά  τοΰ  δυςσεβοΰς  Νεστορίου 
ήγουν  αναθεματισμών,  καί  των  όμοφρόνων  αύτοΰ.” 

Κεφ.  ιβ'.  "Αρχ.  Τοΰ  αγίου  Κυρίλλου  Κ εφάλαιον  πρώτον. 
Ε?  τις  ούχ  ομολογεί  θεόν  είναι  κατά  άλήθ ειαν  τδν 
Εμμανουήλ,  καί  διά  τοΰτο  Θεοτόκον  τήν  άγίαν  παρθένον, 
γεγέννηκε  γάρ  σαρκικώς  σάρκα  γεγονότα  τον  τοΰ  θεοΰ 
λόγον,  ανάθεμα  έστω.  Θεοδωρίτου  Ανατροπή.  Ήμεΐϊ 
δσαις  ταΐς  εύαγγελικαΐς  άκολουθοΰμεν  διδασκαλίαις 
ού  σάρκα  φύσει  γεγονέναι,  ούδ’  εις  σάρκα  μεταβλη- 
θήναι  τόν  θεόν  λόγον  φαμέν.  Είί  τό  πρώτον  τοΰτο 
κεφάλαιον  'έπεται  καί  “Επιστολή  τοΰ  αγίου  Κυρίλλου.  Τω 
εύλαβεστάτω  καί  ποθεινοτάτιρ  άδελφφ  καί  συλλειτουργό ϊ  Έ,ύοππίω 
έν  Κυρίιρ  χαίρειν.” 

23  (Φ·  37  &  α).  “Αναστασίου  [πρεσβυτέρου] 

Αποκρίσεις  πρός  τάς  έπενελθείσας  αύτψ  έπερωτήσεις  παρά 
τινων  ορθοδόξων  περί  διαφόρων  κεφαλαίων .” 

24  {φ·  4°6  ο·)·  “Ίωάννου  τοΰ  Νηστευτοΰ 

μαθητοΰ  τοΰ  άγιου  Βασιλείου  Αιάφοροι  διαφοραί  περί  έξαγο- 
ρεύσεως  των  έξο μολογ  θυμένων  κρύφια  άμαρτήματα  καί  των 
τούτοις  άναδεχομένων ...” 

"Αρχ.  Πώί  δεΐ  έξο  μολογ  εΐσθαι.  Χρή  τόν  άναδε- 
χόμενον  λαμβάνειν  τόν  έξομολογούμενον  καί  ίστάν 
έξωθεν  τοΰ  θυσιαστηρίου. 

2ζ  ( φ .  4° 9  α)·  “"Ετεροι  Βιαφοραί 

συμπαθέστατοι  τοΰ  αΰτοΰ  Νηστευτοΰ.” 

’Άρχ.  Τή}  θείας  καί  παναγάθου  τοΰ  σωτήρος  ημών 
Ίησοΰ  χρηστότητας. 

2 6  ( φ .  412α).  “Κεφάλαια  κανόνων 

τοΰ  άγιου  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου.” 

’Άρχ.  'Η  δ  ιγαμία  κ’άν  άνδρός  καν  γυναικός. 

27  (φ·  412  α)·  “  Κανόνες  του  όσιον  πατρός  -ημών 

Αθανασίου  αρχιεπισκόπου  Άλεξανδρείας.” 

’Άρχ.  Περί  ιερέων.  Έάν  πέση  εις  πορνίαν  ίερεύς  είτε 
διάκονος  μηκέτι  Ιερουργείτωσαν. 

28  (φ.  4Χ4  α)·  “Περί  των  επτά  “ μυστηρίων  της 
εκκλησίας.” 

’Άρχ.  Ίστέον  δτι  μυστήρια  τής  έκκλησίας  είσίν  ζ' . 

29  (φ·  4^4  β)·  “Πώς  οφείλει  Βιάγειν  δ  μοναχός  εις 
τό  κελλίον  αυτόν.” 

Έν  τή  φμ’  Λουκά  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου. 

’Άρχ.  Τό  νυχθημερόν  ποιεί  εύχάς,  μήτε  'όλας  ιπτά¬ 
μενος  μήτε  πάλιν  καθήμενος. 


30  (φ.  4τ5  α)·  “ 'Η  ελάττωσες  των  επιτιμίων  τοΰ 
Νηστευτοΰ.” 

"Αρχ.  ’Α  δέ  μοι  τψ  ταπεινφ  καί  π αρατόλμιρ  εις  πολλά 
άπειρα  πλήθει  κοσμικών  τέ  καί  μοναχών. ,.ιρκονύμηται 
καί  ώρισται  καί  έπιτέτμηνται,  εϊσί  ταΰτα.  Έάν  τις 
ήμαρτεν  μεν  κατά  φύσιν. 

31  (φ.  4*8  β).  “  Ζητήματα  απερ  ελνσεν 

ό  πατριάρχης  Λουκάς.” 

"Αρχ.  Έρώτησις.  ΤΪ5  των  άπειρων  μοναχών  καί 
ίδιωτικώς  έχόντων.,.Άπόκρισις  (έν  τή  φφ).  Τιρ  κρίματι 
τών  άδιαφόρω 5  κανονισθ έντων  ύπ'  αύτοΰ. 

32  (φ.  422  α).  “Γνώμαι  κανονικοί 

εκ  τών  Ασκητικών  τοΰ  ρεγάλου  Βασιλείου.” 

33  (Φ·  423  β)·  “  Τιμοθέου  Άλεξανδρείας.”  . 

"Αρχ.  Έρώτησις.  Έάν  τις  άσθενών  καί  έκτακείς 
πάνυ  άπό  τής  πολλής  άσθενείας.  Άπόκρισις.  Απο- 
λύεσθαι  οφείλει. 

Αί  λέξειςΈρώτησις  καί’Απόκρισις  έν  τή  ψα,  ώ}  πολλάκις 
καί  κατωτέρω. 

34  (Φ·  424  α)·  “  Ερωτήματα  απερ  ελνσεν 

ό  τιμιώτατος  χαρτοφύλαξ  κΰρ  Πέτρος  καί  διάκονος  τής 
μεγάλης  έκκλησίας  έν  έτη  ,ί'χ’.” 

’Άρχ.  Έρώτ.  (έν  τή  ωφ).  ΕΪϊ  πόσον  καιρόν  οφείλει  βαπτί- 
ξεσθαι  τό  παιδίον.  [Ά]7τσκρ.  Έάν  νοσή  δρον  ούκ  έχει. 

35  (Φ·  425  α)·  “Περί  της  τοΰ  χα ρτοφνλο.κος  τιμής.” 

’Άρχ.  Μόνω  τιρ  χαρτοφύλακι  δέδοται  τής  μεγάλης 

έκκλησίας  καί  έξ  έθους  μακροΰ  καί  έξ  έπιτάγματος 
έγγ  ράφου. 

36  (φ.  425  β)·  “Περί  τάζεως  των  θρόνων 

τών  μητροπολιτών,  καί  τίνες  αυτών  λέγονται  έξαρχοι  καί 
ύπέρτιμοι,  τίνες  δέ  ύπέρτιμοι  μόνον.” 

37  (Φ·  426  β)·  “Περί  τον  πόθεν  η  σελήνή  φωτί¬ 
ζεται.” 

’Άρχ.  Χρή  δέ  είδέναι  ώς  έκ  τοΰ  ήλιου  φωτίζεται 
ή  σελήνη. 

38  (φ.  426  β).  “  Κείμενον  τον  άγιου  αποστόλου 

Παύλου.  Πρόί  Τιμόθεον.  Παρακαλώ  οΰν  ιτρώτον  πάντων 

ποιεϊσθαι  δεήσεις,  προςευχάς,  έντεύξεις  υπέρ  πάντων  ανθρώπων 
υπέρ  βασιλέων  και  πάντων  τών  έν  υπεροχή  οντων.  Έρμηνία 
τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

"Αρχ.  Τί  έστί  πρώτον  πάντων,  τούτέστιν  έν  τή 
λατρεία  τή  καθημερινή.  Τέλ.  καί  ό  εύχ&μενος  τοίνυν 
ύπέρ  τοΰ  έχθροΰ  υπέρ  έαύτοΰ  εύχεται,  ούχ  υπέρ 
έκείνων. 

39  (φ·  427  α)·  “"Ετερον  κείμενον  τον  αγίου 

άποστόλου  Παύλου-  ’ίνα  ήρεμον  καί  ήσύχιον  βίον  διάγομεν 

έν  πάση  εύσεβεία  καί  σεμνότητι.,.καί  είς  έπίγνωσιν  άληθείας 
έλθεΐν.  Έρμηνία  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

’Άρχ. ' Ο  τούς  κοινούς  βουλόμενος  πολέμους  λείεσθαι 
καί  τάς  μάχας. 

40  (φ.  428  α).  “  Πέτρου  Αλεξάνδρειάς. ” 

“Περί  Ίετράδος  καί  Παρασκευή}”  (έν  τή  φφ). 

'Άρχ.  Ο ύκ  έγ καλέσει  τις  ήμΐν. 

41  (φ·  42&  α)·  “Έπιφανίου”  (έν  τη  ωα). 

“ Ερωταποκρίσεις  τινες  περί  τοΰ  αύτοΰ  θέματος.” 

42  (φ.  429  β)·  “Τοΰ  άγιωτάτου  επισκόπου  [Πέτρου] 

Αλεξάνδρειάς,  ενός  τών  ρν'  άγιων  πατέρων.” 


11*2 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Ά ρχ.  Εί  οφείλει  κληρικοί  εϋχεσθαι  παρόντων  αιρε¬ 
τικών,  ή  ουδόν  αυτόν  βλάπτει  όπόταν  αυτό ς  ποιή  την 
εύχήν  ή  την  αναφοράν  ;  Άπ όκρισις.  Εν  τη  θεία 
αναφορά  ό  διάκωνος  προςφωνεΐ. 

43  (φ.  43°  α)·  11  Αιήγησις  μερική  των  επιστολών 
Αλεξίου  βασιλέως  καί  Νικολάου  πατριάρχου  -/εν  ο  μόνων  κατά 

διαφόρους  καιρούς.” 

’Ά ρχ.  "Ελεγε ν  ό  μονάχος  Ιωάννης  ό  Ύραχανιώτης-  δτι 
τά  κατά  τοΰ  άγιου  ” Ορους  -γενόμενα  άνωθεν  και  έξ 
αρχής  τά  προ  της  εντολής  τοΰ  πατριάρχου  καί  μετά 
τήν  έντολήν,  ο ΰ  μόνον  ό  μοναχός  Αεόντιος  ό  όπίσκοπος, 
αλλά  καί  πολλοί  των  ά-γίων  π ατ ό ρων  συνε-γ ράφαντο. 

Αί  λέξεις  Ιωάννης  ό  Ύραχανιώτης  περιεστιγμέναι,  άντ’ 
αυτών  δ’  έγράφησαν  έν  τη  ωμ  τάδε-  Ιωάννης  ό  Χορταϊτινός. 

Εν  μέση  τη  Δι η-γήσει  φέρονται  ’ίδιαι  έπι-γραφαί,  οίον  α'  (φ. 
435α)  “Περί  παιδιών  καί  ά-γενείων.”  "Α ρχ.  Πάλιν  έν  άλλιρ 
καιριρ  ΰπέμνησάν  τινες  τών  βασιλέα  κΰρ  Αλέξιον 
λέ-γοντες.  Τέλ.  καί  ταΰτα  έξηγήσατο  ό  μοναχός  Βασί¬ 
λειος  ό  Σκληρός  και  ή-γούμενος  τοΰ  Ιί αράκαλα. — β'  (φ. 
435  α).  “  Περί  τών  Σαρακινών .”  “Α ρχ.  'Ύπέμνησε  τόν 
βασιλέα  κΰρ  Αλέξιον  ό  μοναχός  Ίλαρίων  ό  καί  πρώτος- 
δέσποτα  ά-γιε,  έξήλειφαν  τό  ά-γιον  " Ορος  οί  Σαρακινοί. 
— γ'  (φ.  437  α).  “Περί  τοΰ  Ίωαννικίου  τοΰ  Βαλμα.”  Ά  ρχ. 
Ο  ΰτος  -γέ-γονεν  ή-γόμενος  έν  τη  λαύρα;  τοΰ  ά-γίου 
Αθανασίου,  αλλά  καί  πρώτος  έν  τιρ  άγίιρ  " Ορει . — 
δ’  (φ.  437  β).  “  Αύσις  τοΰ  ά-γιωτάτον  πατριάρχου  κΰρ  Χαρί- 
τωνοϊ  έξ  ύπομνήσεως  άδελφοΰ  τίνος.”  Άρχ.  Ή  μετριότης 
ημών  της  σης  ύπομνήσεως  έπακούσασα. 

Τών  διη-γήσεων  τούτων  τινες  έδημοσιεύθησαν  τό  πρώτον  παρά 
2ΩΦΡΟΝΙΟΪ  ΚΑΛΛΙΓΑ.  Άθωνιάς-  μωξ-γ'  καί  ΜΑΝΟΤΗΛ 
ΓΕΔΕΩΝ.  'θ'Άθως.  Έν  Κωνσταντινουπόλει.  μωπε' .  Τό  δέ 
ολον  έξετυπώθη  υπό  Ρη.  Μευεκ  ϋίθ  Η»αρΙιη1ίπηι1βη  ίϋτ  άίβ 
(τ68θ1ιϊο1ιΙβ  άβΓ  ΑΗιοβΙΠόδΙβί’.  Έν  Αειφίμ.  1894  σ.  162  κ.  έ. 

44  {Φ·  43^  α).  “  Αθανασίου  ’Αλεί;ανδρεία$ 

Πρ05  Άντίοχον  άρχοντα,  περί  άνα-γκαίων  ζητημάτων  τών  έν 
ταΐς  ίεραΐς  γραφαΐς  άπορουμένων.” 

45  ( Φ·  443  β)·  “  ί1£Ρ^  τών  δυνάμεων  τής  ψυχής, 
θαυμασία  έξή-γησις.” 

Άρχ.  Τών  τής  φυχής  δυνάμεων,  αί  μέν  είσίν  γνω- 
στικαί. 

46  ( φ .  445  α)·  α  Π ερι  τών  καθολικώς 
συμβαινόντων,  οτι  κατά  τρεις  τρόπους  -γίνονται.” 

"Αρχ.  Τά  -γινώμενα  ή  κατ’  εύδοκίαν  -γίνεται  ή  κατ’ 
οικονομίαν. 

47  ( φ·  445  α)·  <1  Περί,  γενέσεως  ανθρώπου 
καί  πόθεν  τρίτα  καί  ’έννατα  καί  σαρακοστά.” 

"Αρχ.  Τό  σπέρμα  έν  τη  μήτρμ  κατάβαλλόμενον. 

48  (φ.  446  α).  “  Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 

καί  έκ  τών  αγίων  πατέρων  Διδασκαλία  προς  μοναχούς.” 
Άρχ. Ό  αποτασσόμενος  αρμόζει  πάντα  άποβάλλεσθαι. 

49  (Φ·  447  α)·  “  Κεφάλαια  ωφέλημα 
του  άββα  Αναστασίου. ” 

"Αρχ.  Έρώτησις.  Τί  έστιν  υπερηφάνεια  ;  Άπόκ ρισις. 
Τό  όλωϊ  ίχειν  τόν  άνθ ρωπον  έν  έαυτιρ. 

5°  (Φ-  448  α).  “  Από  τοΰ  αγίου  Βαρσανουφίου 

Κεφάλαια  διάφορα.” 

"Αρχ.  ΙΙόθεν  την  νύκτα  φαντάζομαι  εις  άλλα  πρόσωπα. 


51  (φ.  454  α)·  “Λόγοι  από  δφελήμων  λόγων.” 

Αρχ.  Οί  τών  εαυτών  νουν  μη  διδάξαντες  άκολουθ εΐν 

τη  θείμ  -γραφή. 

52  (φ.  454/®)·  “'Ετερα  κεφάλαια  πάνυ  όφελημα.” 
'Αρχ.  Αρχή  τής  ημών  σωτηρίας  υπάρχει  φόβος. 

53  (Φ·  454/2)·  “Εκλογή  μερική  πάνυ  όφελημος." 
Άρχ.  φησίν  ό  Σολομών  έν  τοΐς  μσμασιν. 

54  (Φ-  456  α)·  “  Πεόσεις  καί  αποκρίσεις 
έκ  τών  παρεβολών  τοΰ  ά-γίου  Ευαγγελίου.” 

Άρχ.  Έρώτ.  Όμοιώθη  ή  βασιλεία  τών  ουρανών  δέκα 
παρθένοις.  Απύκρ.  Δέκα  παρθένους  λέ-γων  τάς  πέντε 
αισθήσεις  δηλοΐ. 

55  (Φ·  457  β )·  “Ερμηνεία  εις  το  Αλληλούια." 

56  (φ.  458  α).  “  Περί  τών  τριάκοντα  αργυρίων, 
ών  έπράθη  ό  Χριστός.” 

57  (Φ·  458α)·  “  Ιστορίαι  και  παραβολαί, 
άϊ  ό  κύριος  ημών  Ίησοΰς  Χριστός  παρέδωκε." 

"Αρχ.  Τριάκοντα  έτών  έβαπτίσθη  ό  Κόριοί. 

58  (φ.  459/2)·  “  Αιάκρισις  τής  φυσεως  τών  πρα¬ 
γμάτων.” 

"Αρχ.  Τών  μέν  πραγμάτων  τά  μέν  εϊσί  κυρίως  καλά, 
τά  δέ  κακά. 

59  (Φ·  460  α)·  “  Πευσεις  καί  αποκρίσεις 
έκ  τών  παλαιών  ιστοριών.” 

Αρχ.  Ερώτ.  Πώ$  νοητέον  τό  Ίδόντες  υιοί  τοΰ  θεοΰ 
τάς  θυγατέρας  τών  άνθ ρώπων.  Άπύκρ.  Ό  θεσπέσιος 
Ένώϊ  ό  από  τοΰ  Σήθ  γεννηθείς  ήλπισε  φησίν  έπικα- 
λεΐσθαι  τιρ  όνόματι  κυρίου  τοΰ  θεοΰ. 

6ο  (φ.  464  β)·  “  Ποια  κ°ά  πόσα  εισί 
τοΰ  θείου  Ήλιου  καί  Έλισσαίου  τά  εν  πνεύματι  ενεργήματα.” 
Άπόκρ.  Ό  μέν  ’Πλίας  επτά  πεποίηκεν  ένεργήματα. 
6ΐ  (φ.  464  β)·  “  Ερωτ.  Τις  η  όφθεΐσα  είκών 
τιρ  Χαβουχοδονόσορ.  ” 

Άπόκρ.  Ή  είκών  έκείνη  τύπος  ήν  τής  βασιλείας 
παντός  τοΰ  κόσμου. 

6 2  (φ.  465  β)·  “  Ερώτ.  Πώς  ειπών  ό  Κύριος, 

εάν  μή  άπέλθω  παράκλητος  οΰκ  είςελεύσεται ,  ήδη  τό  πνεύμα 
δίδωσι  τοΐς  Αποστόλου.” 

Άπόκρ.  Διά  μέν  τοΰ  φυσήματος  έξουσίαν  καί  χάριν 
πνευματικήν  παρέχει. 

63  (φ·  466  α).  ΙΙραξαποστόλου  τέλος. 

Άκεφάλου  όντος,  περιέχεται  μόνον  ό  ΙΙίναξ  τών  εις  έκάστην 
εορτήν  άπ  οστόλων  καί  ευαγγελίων  μετά  τών  οικείων  παρα¬ 
πομπών.  Περιέχεται  δέ  καί  Π  ίναξ  τών  αντιφώνων  τών  διαφόρων 
εορτών  τοΰ  έτους. 

64  (Φ·  468  β).  “’Ανδρέου  τοΰ  άγιωτάτου 
αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας  τής  προς  τφ 

Άργαίιρ-  Ερμηνεία  εις  την  Άποκάλυφιν  τοΰ  άγιου  άποστόλου 
καί  εύαγγελιστοΰ  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου.  Κυρίιρ  μου  άδελφιρ 
καί  συλειτουργιρ  έν  Κυρίιρ  χαίρειν.  ” 

Ή  ερμηνεία  'έπεται  έκάστοτε  εις  βραχεΐαν  περικοπήν  τοΰ 
κειμένου.  Προτάσσεται  δέ  τής  συγγραφής  ( φ .  467  β — 468/3) 
“Τ^5  Άποκαλύφεω;  τοΰ  θεολόγου-  κεφαλεοδός  τοιαΰτα  περιέχει,” 
ήτοι  Π  ίναξ  τών  κεφαλαίων  τής  Άποκαλύφεως  μετά  τοΰ  περί 
εχομένου. 

65  (φ·  526  α)·  “  Ακολουθία  τοΰ  ενυπνι ασμοΰ.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


113 


66  ( φ .  527  β )·  “Όνομασίαι  τόπων  τινών.” 

Άρχ.  Επίδαυρος  ή  Μ ονεμβασία'  ή  της  ’ Αχρίδος  λίμνη 
Αυχνίς.  Α ύτη  δέ  ή  Άχρίς  Σαρίτις  καί  Πρέβελη. 

6?  ( φ.  528  α).  “  Περί  τα  πελάγη.” 

"Αρχ.  Πόντο;  μέν  κυρίως  έστίν  πάσα  θάλασσα,  έξαι- 
ρέτως  δέ  τδ  μέγα  πέλαγος,  ό'τ τερ  Μαύρη  θάλασσα 
λέγουσι.  Ώ,ροποντίς  δέ  ό  Ανάπλους  ·ήγ ουν  το  στενόν 
της  Ώ,όλεως. 


68  (φ.  528  β).  “Τα  ονόματα  των  μεγάλων  ποταμών.* 
"Αρχ.  Φεισων,  Γεών,  Τίγρης,  'Έφρ&της,  Ιορδάνης. 

69  (φ·  5  2^  β)·  “  Ό  νάματα  των  μεγάλων  ορίων.” 
Αρχ.  Αίβανος,  Καύκασος. 

70  (φ.  529°)·  “  'Ωρολόγιον  σνν  Θεω  αγίω 
περίέχων  την  άπασαν  ακολουθίαν  τοΰ  νυχθημερόν.” 

71  (φ.  542  β)·  “  Μηνολόγιον  σνν  ©εω  αγίω, 
περίέχων  τά  απολυτίκια  καί  κοντάκια  τοΰ  όλου  ενιαυτόν.” 

72  (φ.  566α).  “Ακολουθία  της  άγιας  μής  σνν 


τη  νί>.” 

73  (Φ·  5^°  α)·  “Τυπικόν.  Μάρκω  άμαρτωλω 
ίερομονάχω  Σύνταγμα  πονηθέν  εις  τά  άπορούμενα  τοΰ 

Τυπικού ■  έχων  καί  την  είδησιν  τοΰ  μικρού  εσπερινού  καί  των 
αγρυπνιών  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ.” 

74  (Φ·  609 β).  “ Ακολουθία  της  άγιας  Μ εταληψεως.” 

75  (Φ·  6x8  α).  Οπως  χρη  όίχεσθαι 

τούς  από  αίρέσεων  τη  άγίμ  καί  άποστολικτ)  τοΰ  θεοΰ  έκκλησίμ 
προςερχομένονς.” 

’Άρχ.  Άριανούς  μέν  καί  Μακεδονιανούς  ήγουν  Πνευ- 
ματομάχους  καί  Σαββατιανούς  τούς  λέγοντας  εαυτούς 
Καθαρούς  καί  Τεσσαρες καϊδε κατίτας. 

7 6  (φ.  6ΐ8  β).  “  Όπως  χρη  αναθεματίζειν 
έγράφως  την  αΐρεσιν  αύτών  τούς  από  Μανιχαίων  προςιόντας 

τη  άγίμ  τοΰ  θεοΰ  καί  καθολική  εκκλησία.” 

’Άρχ.  Άναθ  εματίξωμεν  Μ άνεντα  τον  Μανιχαΐον  καί 
Κούβρικον. 

77  (Φ·  621  α).  “  Τά£ις  γινόμενη  επί  τοΐς  από  Μανι- 
χαίων  έπιστρεφονσι 

π ρός  τήν  καθαράν  καί  άληθη  πίστιν  ημών  των  Χριστιανών . . .  ” 
"Αρχ.  ΙΙροηγουμένως  μέν  ό  πρόςίων  τη  όρθη  πίστει 
νηστεύει. 

78  (φ.  021  β).  “  Πώς  δει  όεχεσθαι  τον  έ£  Εβραίων 
τη  των  Χριστιανών  πίστει  προςερχύμε νον.” 

"Αρχ.  ’Έξαγορεύει  αυτόν  χρη  καί  θρι αμβεύην  παν 
έθος  εβραϊκόν. 

79  (Φ·  622  α).  “νΕκ#εσις  ακριβέστερα 

περί  τοΰ  πως  δεΐ  δέχεσθαι  τόν  έξ  ’Έβραίων  τη  των  Χριστιανών 
πίστει  προςερχόμενον.” 

’Άρχ.  Έξαγορεύειν  αυτόν  χρη  πρότερον  καί  θριαμ- 
βεύειν  παν  νόμιμον  εβραϊκόν  καί  έθος  καί  έπιτήδευμα. 
8ο  (φ.  624  α).  “  Περί  Μελχισεδεκιτών 
των  καί  θεοδοτιανών  καί  Άθιγάνων.” 

"Αρχ.  ’Εκ  τεσσάρων  κακών  εις  έν  συνελθ ύντων  ή 
αϊρεσις  αϋτη  συνέστηκεν. 

8ΐ  (φ.  625  α).  “  Ύάξις  γινόμενη 

έπί  τοΐς  από  Σαρακινών  έπιστρέφουσι  πρός  την  καθαράν  καί 
άληθη  πίστιν  ημών  των  Χριστιανών.” 

"Αρχ.  ΙΙροηγουμένως  μέν  ό  προςιών  τη  δρθη  πίστει. 


82  (φ.  627  α).  “Μεθοδίου  τον  α γιωτάτον 
ττατριάρχου  Αιάταξις  περί  των  διαφόριρ  τρόπιρ  καί  ηλικίμ 

άρνουμέ νων  την  άμώμητον  πίστιν  καί  πάλιν  έπιστρεφόντων .’’ 

’Άρχ.  Εί  μέν  παιδίον  σύνελήφθη  καί  ήρνίσατο,  τη 
όγδοη  λουέσθω. 

83  (φ·  628  α).  Ένχαί. 

α’  ( φ .  628  α).  “  Κόχη  ητις  λέγεται  παρά  άρχιερέως  η  ίερέως 
έπί  τόν  μέλλοντα  κοινωνησαι,  πάντα  συγχωρών  αύτφ.” — β’  (φ. 

628  β).  “  Έύχη  λεγομένη  παρά  πνευματικοΰ  πατρός  έπί  την 
κεφαλήν  τοΰ  μέλλοντος  κοινωνησαι.” — γ’  (φ.  628  β).  “  Ευχή 
συγχωρητικη  γραφομένη  υπό  τοΰ  πνευματικοΰ  πατρός.” — 
δ'  ( φ .  629  α).  “’Κτέρα  εύχτ]  επί  έξο  μολογ  θυμένων.” — ε'  (φ. 

629  α).  “ ’Έτέρα  εύχη  έπί  μετανοούντων.” — ζ~'  (φ.  629  α). 
“  Εύχή  έπί  των  προπετως  όμνυόντων.” — ξ'  (φ.  629α).  “Έύχη 
έπί  των  άλλόγως  υπό  τινων  άφοριξομένων  η  λόγιρ  εαυτούς 
δεσμευόντων.” — η’  (φ.  629  β).  “Ευχή  .έπί  αισχρών  λογισμών.” 
— θ'  (φ.  629  β).  “  Έύχη  εις  πόλεμον  πορνείας." — ι'  (φ.  629  β). 
“Ευχή  μετάνοιας  καί  έλευθερίας  των  έξο  μολογ  θυμένων.” — 
ια'  (φ.  630  α).  “Όμοια.” — ιβ’  (φ.  630  α).  “  Συγχωρητικόν 
δπερ  διδόασιν  οι  επίσκοποι.” — ιγ'  (φ.  630  α).  “’Ένταλτήριον.” 
— ιδ'  (φ.  630  β).  “  Μαρτυρία  πνευματικοΰ  εις  αναγνώστην.” — 
ιε'  (φ.  630  β).  “Εί;  άντιμίνσιον  επίγραμμα.” — ιζ~'  (φ.  630  β). 
“Ακολουθία  εις  κοιμηθέντας  μοναχούς.” 

84  (φ·  635  β)·  “  Εκ  της  Πανοπλίας 
[Νικήτα  τοΰ  Χωνιάτου  ;]  Τίτλο;  κ’  κατά  Αρμενίων .” 

’Άρχ.  Μετά  την  δην  έν  Χαλκηδόνι  σύνοδον. 

85  (φ.  636  β).  “  Περί  της  νηστείας  τον  Άρτζη- 

βονρον.” 

’Άρχ.  ’Έρωτώμενοι  παρ’  ημών  οί  Αρμένιοι. 

86  (φ.  637  α)·  “  Τοΰ  Μοοτχοποΰλου  Κατά  Λατίνων.” 
’Άρχ.  Ιόν  μέν  υιόν  τοΰ  θεοΰ  οί  Ιταλοί  νοητικώ ς  φασι 

γεννασθαι. 

87  (φ  638  β).  “Περί  των  άγγε’λων,  ών  έφιλοζενησεν 
ό  Αβραάμ.” 

’Άρχ.  Ούκ  έκάθευδεν  ώ;  έθος  τισίν  έν  μέση  μβρία. 
Αβραάμ. 

88  (φ.  639  α)·  “Νικολάου  τον  άγιωτάτου  επι¬ 
σκόπου 

Μωθώνης  ΙΙρός  Αατίνους  περί  τοΰ  άγιου  ΪΙνεύματος,  δτι  έκ 
τοΰ  πατρός,  ού  μην  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορεύεται.  Εύχή  τάξιν 
έπέχουσα  προοιμίου.” 

"Αρχ.  Βασιλεύ  ουράνιε,  παράκλητε  άγαθέ,  προςκννητέ 
θεέ"  τό  άγιον,  τό  υπερούσιον,  τό  ύπέρφωτον. 

89  (φ.  649  β)·  “  Θεοφάνους  μονάζοντος 

καί  πρεσβυτέραν  'Ρ ωμαίοις  Περί  άζύμων  Σαββάτων,  νηστείαν, 
γάμων  ιερέων,  καί  περί  τελείας  άναφοράς  των  άγιων  νηστειών.” 

Άρχ.  Εί  ’έστι  σοι  σύνεσις,  φησίν  ό  σοφός,  άποκρίθητι 
τω  πλησίον.  Μετά  τάς  λέξεις  άνδρες  “Ρωμαίοι,  όσοι  τε 
πρός  ημάς  ή κατε ...της  οικουμένης  αί  σάλπιγγες  λείπουσι 
στίχοι  μη  γραφέντες,  έπαναλαμβάνεται  δέ  τό  κείμενον  έν 
φ.  650  α  διά  τών  λέξεων  καί  αίμα  ταύρων  καί  τράγων  ού 
βούλομαι. 

90  (φ.  66ο  α).  “  Διηγησις  ακριβή· 

κατά  τών  άρχιερέων  της  πρεσβυτέρας  Ρώμης  καί  οπος  άνεφύει 
ή  τούτων  αϊρεσις.” 

"Αρχ.  Μετά  την  έβδόμην  συνόδων  Άνδ ριανός  πάπας 
’Ρώμης  καί  μετ’  έκεΐνον  Αέων,  Στέφανος,  Π ασχάλιος. 

15 


Η.  II. 


114 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


91  ( φ.  66 1  α).  “^Ωδε  εϊσίν  ως  ωράς 
αϊ  άχίαι  έπτά  καί  οίκουμενικαί  σύνοδοι .” 

"Κρχ.  Άπό  χοΰν  τής  παρουσίας  Χρίστου  έως  της 
πρώτης  συνόδου  γίνονται  έτη  τιθ  . 

92  (φ.  662  β).  “Τα  κη'  κεφάλαια  τής  πίστεως 

τών  Φράγγων  καί  των  λοιπών  Κατινών ,  τοΰ  προλεχθέντος 
λόγου  πλατύτερον.” 

"Κρχ.  Ό  πάπας  'Ρώμης  καί  όσοι  του  μέρους  της 
Αύσεως  Χριστιανοί. 

93  (Φ·  663/8)·  “Συλλογή  δογματική  κεφαλαίων 
έκ  του  αγίου  Θεοδώρου  του  Έδεσινού.” 

' Κρχ.'Ότι  δ  Χριστός  δύο  φύσεις  έστί  τέΧειαι,  ήχουν 
θεότητος  καί  άνθ ρωπ&τητος. 

94  (φ·  664  /3).  “  Επιστολή  Γερμανού 
αρχιεπισκόπου  Κωνσταντίνου  πόλεως  καί  οικουμενικού  πα- 

τριάρχου,  πεμφθεΐσα  πρός  τον  πάπαν  '  Ρώμης  κΰρ  Γ ρηγόριον. 
"ΚρχΑΩ  Κύριε  σώσον  δη,  ώ  Κύριε  εύόδωσον  δή. 

95  (Φ·  666  β).  “  Επιστολή  προς  τους  καδδιναλίους 
τής  Ρώμης  απαντας.” 

"Κρχ.  'Ι ερώτατοι  καί  ένδοξώτατοι  καί  φρονιμώτατοι 
καδδινάΧιοι  του  άγιωτάτου  πάπα  καί  της  πρεσβυτέρας 
Ρώμης,  καί  του  θρόνου  του  άπ οστολικοΰ'  μέχα  ώς 
άΧηθώς  έστίν  άχαθόν  τιρ  βίιρ  τούτιρ  καί  πάσιν  άναγ- 
καιοτάτη  ή  άχαθη  συ μβουΧή. 

9 6  (φ.  668  α).  “Επιστολή  τοΰ  πάπα  [Γρηγορίου] 
πρός  τον  πατριάρχην  κΰρ  Γερμανόν.” 

"Κρχ.  Τρηχόριος  έπίσκοπος  δοΰλο$  των  δούΧων  τοΰ 
θεού  τιρ  σεβασμίιρ  άδελφιρ  τιρ  άρχιεπισ  κόπιρ  των 
Τραικών  σωτηρίαν  καί  άποστολικήν  εύΧοχίαν.  Ως 
έχχύς  τό  μαρτύριον  της  άΧηθείας. 

97  (φ.  669  α)·  “  Εκ#εσις  τής  πιστεως  τού  αυτού 

πάπα”  [Γρηγορίου]. 

"Κρχ.  Πατήρ  έστι  πΧήρης  θεός  έν  έαυτιρ,  ό  υιός 
πΧήρης  θεός  από  τοΰ  πατρός  χεννητός. 

98  (φ.  670  β).  “Απάντησες  τοΰ  πατριάρχου 

κΰρ  Γερμανού  καί  της  συν  αύτιρ  ίεράς  συνόδου  πρός 
τούς  άπό  τοΰ  πάπα  στα  Χέντας  φραιμενουρίους  καί  τούς 
Χοιπούς .” 

"Κρχ.  Έρώτ.  Είπατε  ήμΐν,  &  τιμιώτατοι  τοΰ  άγιω¬ 
τάτου  πάπα  άποκρισάριοι,  &ρ α  ό  μη  όμοΧοχων  καί  έκ 
τοΰ  υΐοΰ  τό  πνεύμα  τό  άγιον  έκπορεύεσθαι. 

99  (Φ·  873®)·  "  τών  πρακτέων  της  πρώτης 

συνόδου.” 

"Κρχ.  Είπον  οι  άγιοι  πατέρες  δια  Κεοντίου  πρός  τον 
φιλόσοφον. 

ΙΟΟ  (φ.  674  β)·  Βασαλείου  τού  μεγάλου 
α'  (φ.  674 β).  “Έκ  των  κατ'  Κϋνομίου  αντιρρητικών.” 
"Κρχ.  "Α  κοινά  τιρ  πατρί  καί  τιρ  υίιρ,  ταΰτα  κοινά  καί 
τω  Πνεδματι.  Τέλ.  0  τε  υιός  καί  τό  Πνεύμα  την  αιτίαν 
'έχουσιν  της  ύπάρξεως. — β'  (φ.  675α).  “Έκ  τοΰ  λόγου 
τοΰ  κατά  ’Κρειανών,  Σαβ εΧΧιανών  καί  Εϋνομίων,  ού  ή  αρχή  : 
Μάχεται  Ιουδαϊσμός  Έλληνισμιρ.”  " Κρχ.  Τ οίνυν  έΧέχομεν 
περί  τοΰ  υίοΰ.  Τέλ.  εί  τις  πνεύμα  Χρίστου  ούκ  έχει, 
οΰτος  ούκ  έστιν  αύτοΰ. — γ'  (φ.  675α).  “Έκ  τής  πρός 
Υρηχόριον  τον  άδεΧφόν  αύτοΰ  έπιστοΧής,  τής  περί  διαφοράς 
ούσίας  καί  ϋποστάσεως.”  "Κρχ.  Επειδή  τοίνυν  τό  άγιον 
Πνεύμα,  άφ'  οδ  πάσα  έπί  την  κτίσιν  ή  των  άχαθών 


χορηγία  πηχάζει.  Τέλ.  άνάχκην  έξεται  καί  έν  πρόσ- 
ωπον  τοΰ  πατρός  καί  τοΰ  υίοΰ  όμοΧοχήσαι. 

ΙΟΙ  (φ.  675  β)·  <1  Δαμάσου  πάπα  'Ρώμης 
Έκ  των  κεφαΧαίων  των  χραφέντων  παρ’  αύτοΰ  πρός  Παυλΐνον 
επίσκοπον  θεσσαΧονίκης.” 

"Κρχ.  Εΐ  τις  μη  εΐπη  τό  Πνεύμα  τό  άγιον  έκ  τοΰ 
πατρός  είναι  άΧηθώς. 

102  (φ.  675  β).  “Τοΰ  αγίου  Γρηγορίου  πάπα 
'Ρώμης  τοΰ  Διαλόγου  Άπό  τής  ευχής  τής  κατά  την  Πεντη¬ 
κοστήν  άναχινοσκομένης.” 

"Κρχ.  Τά  νοήματα  ημών  δεόμεθα  Κύριε. 

103  (φ.  671  β).  Βασιλείου  τού  μεγάλου 

α'  (φ.  676 β).  “Άπό  τοΰ  α'  βιβλίου  των  πρός  Εΰνόμιον 
αντιρρητικών.”  "Κρχ.  Τιρ  γάρ  πατρί  κατά. ..κτιστόν  συνα- 
πτόμενον  τό  Πνεΰμα.  Τέλ.  καί  έν  τιρ  δι’  αύτοΰ  τοΰ 
υίοΰ  πεφηνέναι. — β'  (φ.  677  α).  “Έκ  τοΰ  αύτοΰ  λόγου.” 
“Κρχ.  Πώς  έσται  δυνατόν  οπερ  έπί  τιρ  κάτω,  τούτο 
καί  έπί  τής  άκτιστου.  Τέλ.  διά  δέ  τοΰ  άΧηθ ινοΰ  φωτός 
έκΧάμφαν. — γ’  (φ.  677  α).  “ Τοΰ  αύτοΰ  Άπό  τής  θεοχνωσίας.” 
"Κρχ.  Πνεΰμα  δέ  τό  τής  πατρικής  έκπορευύμενον  ϋπο¬ 
στάσεως.  Τέλ.  οί  δε  άλλοι  υιοί  έκ  πατρός  καί  μητρύς. 
ιο4  (Φ·  677  α).  “  Τοΰ  αγίου  Κυρίλλου 
Έν  τούς  κεφαΧαίοις  τοίς  άναθεματί'ζουσιν  τόν  Ν εστόριον  κεΐται 
έν  τιρ  έννάτιρ  κεφαΧαίιρ  ταΰτα.” 

"Κρχ.  Εΐ  τις  φησί  τόν  ένα  κύριον  Ίησοΰν  Χριστόν 
δεδοξάσθαι  παρά  τοΰ  Π  νεύματος.  Τελ.  χάριτι  τής 
άκτιστου  καί  όμοουσίου  άχίας  Τριάδος  αμήν. 

ιο5  (Φ-  678/3).  “Έκ  τοΰ  Λογου  τοΰ  αρχιεπισκόπου 
Βουλγαρίας  κΰρ  Θεοφυλάκτου'  τά  καίρια.” 

"Κρχ.  "Εστιν  οδν  τό  μέχιστον  εκείνων  σφάλμα.  Τέλ. 
άρ  οδν  <  τοΰ>  τούτον  μέν  άποπεμφόμεθα,  έκεΐνον  δέ 
έχ  κρινοΰ  μεν. 

ιο6  (φ.  68 1  α).  “  Εκ  τοΰ  Λόγου  τοΰ  εις  τους  βίους 
καί  τά  θαύματα  των  άγίων  Μεάοδίου,  Κυρίλλου  καί  Κ Χήμεντος, 
πάνυ  ώραιοτάτου  καί  χρησιμωτάτου.” 

"Κρχ.  Ήν  γάρ  ό  Βορίσης  οΰτος  καί  άλλως  γνώμης 
δεξιάς.  Τε'λ.  οϊ  των  βίον  των  προειρημένων  όρθοδόξων 
άνδρών  ακριβώς  διεξέλθωσιν  εκείνοι  μόνον  καί  μάθωσιν 
οία  καί  πόσα. 

107  (φ.  683/3).  “Επιστολή  σταλεΐσα 
παρά  των  '  Αγιορειτών  τών  πάντων  πρός  τόν  βασιλέα 
Μιχαήλ  τόν  Παλαιολόγον,  όμολοχιτική.  Σ πεύδοντος  τούτου, 
όση  δύναμις,  ένώσαι  τούς  Ιταλούς  παραλάχως  μεθ'  ημών,  μένοντας 
έκείνους  άδιορθώτους  πάντη  τών  σφών  αιρέσεων  καί  αμεταβλήτους. 
Έλεγχος  δέ  ώδέ  πως.” 

"Κρχ.  Κράτιστε  θεόστεπτε,  θεομεχάλυντε,  άγιε  ημών 
δέσποτα ·  τόν  πρός  τήν  κραταιάν  καί  άχίαν  βασιλείαν 
σου  ημών  πνευματικόν  καί  διάπυρον  έρωτα. 

Ιθ8  (φ.  688  α).  Άνδρε'ου  Κρήτης  “Περί  γραφής.” 
"Κρχ.  Εις  έστιν  ό  θεός  ύπό  τε  παλαιάς  καί  καινής 
Κιαθήκης  κηρυττόμενος. 

ΙΟ9  (Φ  689  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
α'  ( φ .  689  α).  “Έκ  τοΰ  εις  τήν  προδοσίαν  λόχου  περί  τών 
άζυμων,  ρητά  τινά  τη  άγία  καί  μεγάλη  ε V  "Κρχ.  Τότε  είπον 
οί  μαθηταί  τω  Ίησοΰ'  Κύριε  ποΰ  θέλεις  έτοιμάσο μέν 
σοι  φαχείν  τό  Πάσχα  ;  Τέλ.  διά  τούτο  καί  ό  άπόστολος 
Παύλος  τω  τοιούτιρ  κελεύει  μήδέ  συνεσθίειν. — β'  ( φ . 
690α).  “Εις  τό  χίνεσθε  φρόνιμοι  ώςεί  οφεις  καί  άκέραιοι  ώς 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


115 


αί  περιστεραί.”  Λ ρχ.  Καθάπερ  γάρ  6  'όφις  τα  πάντα 
προ'ίεται.  Ύέλ.  διό  καί  πρός  άπαντας  διαλέγεται  και 
ού  πρός  τούς  μαθητάς  μόνον. — γ'  (φ.  690  /3).  “Τ οΰ  αύτοΰ 
εκ  του,  Εί  ό  όφθαλμός  σου  ή  ή  χειρ  σου,  ή  ό  7τό?  σου  σκανδαλίζει 
σε  καί  τά  έξης.”  "Λ ρχ.  Ού  περί  μελών  ταΰτα  φησίν 
άπαγε.  Τέλ.  όφθ αλμός  ήμην  τυφλών,  ποΰς  δέ  χολών 
καί  τά  έξη ς. 

I  ΙΟ  (φ.  6<)θ  β).  “  Παραστατικόν,  οτι  αληθώς 
και  κυρίως  Θεοτόκος  η  αγία  παρθένος,  του  εν  άγίοις  πατρός 
■ήμων  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί.” 

’Άρχ.  Θεοτόκον  δέ  κυρίως  και  αληθώς  την  αγίαν 
παρθένον  κηρύττομεν.  Τόλ.  ού  γάρ  ανθ ρωπον  ψιλόν 
έγέννησεν  η  άγια  ΙΙαρθένος. 

111  ( φ .  691  α).  “  Του  σοφωτάτου  Φελλοί  'Έρμηνία 
εις  τό  Κύριε  Ίησοΰ  Χριστέ  ό  θεός  ημών  έλέησον  ημάς  αμήν .” 
’Άρχ.  Παντόϊ  δογματικού  τε  και  ένταλματικοΰ  αγαθού 

πεπληρωμένος  υπάρχει  ό  βραχύς  οΰτος  στίχος. 

1 1 2  (φ.  691α)·  “  Εΐϊ  τό  Κύριε  έλέησον  Κύριε 

έλέησον.” 

’Άρχ.  Τούτέστιν  καί  τιμωρεΐν  μέλλων,  μη  κατά  τό 
μέτρον  τής  αδικίας. 

113  ( φ·  691  β)·  “Γερμανοί  ττατριάρχου 

καί  οικουμενικού  τοΰ  άγιωτάτου  κατά  των  Άζυμιτών  Λατίνων 
λόγος  α' .” 

’Άρχ.  Άπρόςκοποι  γίνεσθε  καί  Ίουδαίοις  καί'Κλλησι 
καί  τή  έκκλησίμ  τοΰ  θεού,  τοΐς  Κορινθίοις  έπιστέλλων 
ό  Παΰλοϊ  διδασκαλικως  έγ κελεύεται. 

114  ( φ·  695  α)·  “Περί  της  εκπορευσεως 
τοΰ  άγιου  Π  νεύματος,  λόγος  ανεπίγραφος.” 

’Άρχ.  ’ϊίένη  τις  έστιν  ως  άληθως  καί  άλύκοτος,  ήν  οί 
'Ρωμαΐοι  έν  τφ  άγίιρ  συμβόλιρ  ποιούνται  προςθήκην. 

1 1 5  {φ·  697  α)·  “Ενθυμίου  μονάχου  τοΰ  Ζυγαβινοΰ 
Κεφάλαια  ιβ' 

εις  τό  έκ  μόνου  τοΰ  πατρός  έκπορεύεσθαι  τό  Πνεύμα.  ” 

’Άρχ.  α'.  Εί  άπλοΰν  μέν  τό  ΙΤνεΰμα,  έκ  τοΰ  πατρός 
δε  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορεύεται. 

1 16  (φ.  698  α).  “Περί  των  άζυμων 
διαφορά  χρησιμωτάτη  κατά  διάλεξιν.” 

Διάλογος  μεταξύ  Λατίνου  καί  Τραικοΰ.  ’Άρχ.  Λατίνος. 
Αζυμος  ήν  6  παρά  τοΰ  Κυρίου  τοΐς  Άποστόλοις  δοθείς 
άρτος. 

117  (φ.  7°3  β)·  “  Νικη'τα  διακόνου 

καί  λογοθέτου  τής  έν  Κωνσταντίνου  πόλεως  μεγάλης  τοΰ 
θεοί  εκκλησίας,  Λόγος  περί  των  άζύμων.” 

’Άρχ.  Ή  ιδέα  τοΰ  λόγου  καθαρά  καί  σαφής  καί 
τοιαύταις  ύποθέσεσι  καί  διαλέξεσιν  άρμοδιοτάτη. 

1 18  (φ.  7°5  α)·  αΤοί  χαρτοφύλακο5  κυρ  Νικήτα 
τοΰ  Νικαίου,  “Οτι  ού  δει  παραφέρειν  άζυμα.  Τά  καίρια.” 
’Άρχ.  Την  διά  των  άζύμων  θυσίαν  ού  π ροςδ εχόμεθ α. 

Τέλ.  διορθωθήτωσαν  καί  αύτά. 

119  (φ·  7°5  β)·  “  Ανεπίγραφος  περί  των  άζυμων. 
Τα  καίρια.” 

’Άρχ.  Οί  τά  άζυμα  π ρεσβεύοντές  είσιν  οϊ  τε  Φ ράγγοι 
και  οί  Λατίνοι.  Τέλ.  καί  τής  έλευθ ερίας  τής  πνευμα¬ 
τικής,  ής  δι’  αύτοΰ  έτύχομεν  άπό  των  παθών  καί  τοΰ 
παντοκράτορος,  έν  Χριστφ  Ίησοΰ  τφ  κυρίψ  ήμων, 
πάντωτε  νΰν  καί  άεί... 


120  (φ.  γο6  β).  “Περί  της  σατανικής  α ιρέσεως 
των  κακοδόξων  Αρμενίων,  καί  των  ένάγων  νηστειών  αύτων, 

καί  περί  των  αιρέσεων  ών  έλαβον  έκ  τοΰ  βασίλέως  Περσών 
Χοσρ&η,  ταΰ  λεγομένου  Κραμπάσου,  καί  των  ζ'  έβδομάδων 
των  φιλ ασωμένων  τοΰ  όλου  ένιαΰτοΰ.” 

’Άρχ.  Μετά  τό  διάχωρισθήναι  τό  γένος  των  κακο¬ 
δόξων  Αρμενίων  έκ  των  Τω μαιών. 

12 1  (φ.  7°8  β).  “Περί  των  αιρέσεων  των  Αρ¬ 
μενίων.” 

’Άρχ.  Οί  παμπόνηροι  Αρμένιοι,  αιρετικοί  ώς’Λφθ αρτο- 
δοκεΐται,  αναθεματίζονται. 

122  (φ.  709α)·  “  Περί  των  αιρέσεων  των  Αρμενίων.” 
’Άρχ.  α'.  "Οτι  τον  σαρκωθέντα  υιόν  τοΰ  θεοΰ  έν  μιφ 

φύσει  καί  θελήσει  καί  ένεργείμ  δοξάζουσιν. . 

123  (Φ·  7 12  α)·  “Περί  της  μονοφυσιτικοΐς 
αίρέσεως  των  Αρμενίων .” 

’Άρχ.  Οί  θεομάχοι  Αρμένιοι  έν  τή  μιαρμ  καί  βλα- 
σφήμιρ  αύτων  συνόδιρ. 

124  (Φ·  7  12  β)·  “’Ετι  κατά  των  Αρμενίων.” 

’Άρχ.  Φερε  δή  περί  τής  ύφάλου  των  Αρμενίων  αίρέ¬ 
σεως  εΐπομεν  ολίγα. 

125  (φ.  714  α).  “  Πίστις  καθολική 
ήν  έξεΐπεν  ό  άγιος  Αθανάσιος.” 

’Λρχ.  "Ος  δ’  άν  βούλεται  σωθήναι,  προ  πάντων  χρή, 
την  καθολικήν  πίστιν  κατέχειν.  Τελ.  αυτή  έστιν  ή 
καθολική  πίστις,  ήν  έάν  μή  τις  πιστεύσει  σωθήναι  ού 
δύναται.  Δόξα  τφ  πατρί  καί  τφ  υίφ  καί  τφ  άγίιρ 
Π νεύματι  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων 
αμήν. 

126  (φ.  714/5)·  “Τοΰ  αυτοί  Περί  τής  αγίας  Τριάδος.” 
’Άρχ.  ΙΙατήρ,  υιός,  πανάγιον  Πνεΰμα  τρία  πρόσωπα, 

μία  είκών,  τρεις  χαρακτήρες,  μία  έκτύ πωσις’  τρεις 
υποστάσεις,  μία  θεότης·  τρία  Ιδιώματα,  μία  ουσία" 
τρεις  ένεργεΐαι,  μία  χάρις,  τρεΐς  υπάρξεις,  μία  ίσότης· 
τρεις  έπιγνώσεις,  μία  δόξα,  τρία  ονόματα,  μία  ομο¬ 
λογία ·  τρεΐς  όμολογίαι,  μία  πίστις. 

127  (Φ·  7Ι5  α)·  “  Τοΰ  αγίου  Ιερώνυμου 
Περί  τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος.” 

’Λρχ.  Ο  μακάριος  απλώς  Ιερώνυμος,  έν  τή  έκθέση 
τής  πίστεως,  ήν  τιν α  προς  Άλύπιον  καί  Αυγουστίνον 
τούς  έπισκόπους  άπέστειλεν. 

128  (φ.  715  α).  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου 

“Έκ  τοΰ  λόγου  τοΰ,  Ό  δέ  εις  τό  Πνεΰμα  τό  άγιον  βλασφη- 
μήσας,  ούκ  άφεθήσεται  αύτφ,  ούτε  έν  τφ  νΰν  αίώνι  ούτε  έν  τώ 
μέλλοντι.” 

’Άρχ.  Πολλά  γάρ  φησιν  είρήκατε  κατ’  έμοΰ,  ότι 
πλάνος  είμί  καί  αντίθεος ·  ταΰτα  οΰν  άφίημι  ΰμΐν. 
Τέλ.  τό  μέν  γάρ  ηύλόγηται  διά  τήν  κατάπαυσιν  των 
έργων  τοΰ  θεοΰ,  ή  δέ  ήγίασθαι  διά  τήν  άνάστασιν 
τοΰ  Κυρίου. 

129  (Φ·  7*6  α).  “Κ ατά  οίκονομάχων.” 

’Άρχ.  Αρχέτυπόν  έστιν,  αρχή  καί  παράδειγμα  ΰφ’ 
έστικος  τοΰ  άπ’  αύτοΰ  χαρακτηριζομένου  είδους,  καί 
τής  παραγωγής  τοΰ  π ρόέοικότος  αίτιον. 

130  (φ.  717  β).  “Περί  τοΰ  τιμίου  5 ταυροΰ  κεφ.  α'.” 
’Άρχ.  ΐίροςκυνοΰμεν  καί  κατάσπαζόμεθα  τόν  τοΰ 

Κυρίου  Σταυρόν. 


116 


ΑΠΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


X 3 1  ( φ.  7 ΐδ  β).  “Περί  τών  αγίων  εικόνων, 
κεφάλαιον  ζ'  κατά  είκονομάχων.  ’ 

*Ά ρχ.  ΙΙρο! κυνοΰμεν  καί  κατασπαζώμεθα  τάς  άνθρω¬ 
πο  μόρφους  τον  Κυρίου  εικόνας  καί  πάντων  των  αγίων. 

132  ( φ .  720  α).  “Διάλε£ις  τοΰ  καδδηναλιου 

Β ενεδίκτου  μετά  των  εν  τή  πόλει  μοναχών,  συγγραφείσα 
παρά  τοΰ  Μεσαρίου.  Μ ηνι  Σεπτεμβρίιρ  κθ'  ημέρα.  £Γ'  ίνδικτι- 
ώνος  ι 

"Λ  ρχ.  Μ  ετάκληθ  έντες  την  σήμερον  οί  κατά  την 
Π ροποντίδα  καί  τδν  τοΰ  άγιου  Αυξεντίου  βουνδν  τάς 
αποκρίσεις  ποιούμενοι  μοναχοί. 

133  (Φ·  722  α)·  “Τοΰ  αγίου  Μαξίμου  Έκατοντάς  γ  .” 

134  (Φ·  7  23  α)·  “Τοΰ  μονάχου  Κυρίλλου  Επίγραμμα 

Τήν  γενέτην  εκκλησίαν  οϋτασε  μητραλοίας 
φεΰ  μέλιτι  &ορ  ήέ  φίλημα  χρίσας  κώνεια, 
λόγος  πρώτος  ή  τμήμα  πρώτον  τοΰ  διαλόγου  περί  τής  έκπο- 
ρεύσεως  τοΰ  άγιον  Π  νεύματος." 

Αιάλογος  μεταξύ  Γραικοΰ  καί  Λατίνου.  Ά ρχ.  Γραικός. 
Φέρε  ώ  Λατίνε  τό  έριστικδν  καί  φιλόνικον  ώς  τη 
εΰρέσει  τής  αλήθειας  έμπόδιον,  μακράν  άφ'  εαυτών 
άπορρίφαντες. 

135  (Φ·  72%  β)·  “Χρήσεις  εκ  των  αγίων  πατέρων 

οτι  τό  Πνενμα  τό  άγιον  έκ  τοΰ  πατρός  εκπορεύεται,  ούχί  καί 
έκ  τοΰ  υίοΰ.” 

’Άρχ.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Έκ  τοΰ  εις  τά  Φώτα 
λόγου,  θέλω  τόν  πατέρα  μείζων  είπεΐν. 

136  ( φ .  73°  β )·  “  Οιμαι  τον  σοφού  Φωτίου  ταΰτα 
προς  τούς  Λατίνους,  ώς  ή  Γωμη  ούκ  ίση  πρώτος  θρόνος  καί 

πάντων  ύπερέχων.” 

’Άρχ.  Φησίν  ό  Λατίνος ·  σύ  εΐ  Πέτρο!  καί  επί  ταύτη 
τη  πέτρμ  οικοδομήσω  μου  τήν  έκκλησί αν.  Γραικός. 
Ού  διά  τήν  έν  ’Γώμη  έκκλησίαν  ταΰτα,  άπαγε. 

137  {Φ·  731  α)·  "Τοΰ  μακαρίου  μονάχον  Κυρίλλου 
τοΰ  Πετρινοΰ.” 

“Αρχ.  Λέγουσιν  οί  Λατίνοι,  δτι  διά  τόν  Πέτρον  τό 
πρώτον  τη  Τώμη’  καί  δειξάτωσαν  ποΰ  παρά  τής 
Γραφής  καί  τών  θείων  κανόνων  τοΰτο  γεγραμμένων 
καν  άμυδρώς.  "Ημεί!  δέ  δείξωμεν  αύτοΐς. 

138  (φ.  73 1  β)·  “Χ-ρησιμοπατα  περί  εκπ ορενσεως 
τοΰ  άγιου  II νεύματος  κατά  διάλεξιν,  διάφορα.” 

’Άρχ.  Λατίνος.  Τοΰ  ποταμοΰ  τά  όρμήματα  εύφραί- 
νουσιν  τήν  πόλιν  τοΰ  θεόν. 

Διάλογο!  μεταξύ  Γραικού  καί  Λατίνου. 

139  (Φ·  734  β)·  "Τοΰ  Μουξάλωνος  κυρ  Νικολάου 
πρός  τόν  βασιλέα  κΰρ  Αλέξιον  τόν  Κ ομνηνόν,  περί  τής  τοΰ 

άγιου  Πνενματο!  έκπορεύσεως ,” 

’Άρχ.  Αέσποτά  μου  άγιε,  κράτιστε  θεόπνευστε 
βασιλεύ ·  ακριβώς  έπίσταται  ή  άγια  βασιλεία  σου, 
ότι  έχομεν  παραγγελίαν  άποστολικήν. 

140  (φ.  737  α)·  "  Ίωάννου  πατριάρχου 
Ιεροσολύμων  τοΰ  Μερκουροττοΰλου  Περί  των  άζύμων. 

άρχή’.  Τόν  πολύπουν  φασί  τό  παράπαν  μή  χαίρειν  τιρ  πόντιρ 
τοΰ  βορρά.  Τά  καίρια .” 

’Άρχ.  Λατίνος  (έν  τη  ιρμ).  Έν  τούτιρ  άξιώ,  μή  μοι 
σύ  π ροτίθ εις  ΰλως  έρώτησιν  έγώ  γάρ  ήκον  διδαχθη· 
σόμενος  καί  έγώ  τάς  ερωτήσεις  ποιήσομαι,  σύ  δέ 
μοι  άπόκριναι.  "Ο  Ιωάννης.  Πω!  δέ  ’έφην  έγώ  άξιοι ς, 


μήδ’  δλως  σοι  τινάς  ερωτήσεις  π  ροτείνεσθαι.  Τέλ. 
άλλα  καί  έπαυσε  τήν  περιτομήν. 

141  (φ·  74°  α)·  ι<Τοΰ  άγιωτατον  αρχιεπισκόπου 
"Ρωσίας  [γρ.  "Ρωσίου]  κΰρ  Δέοντος·  Λόγος  περί  τών  άζυμων 

καί  έτέρων  τινών  Ιδιωμάτων  τής  λατινικής  έκκλησίας.  Τά  καίρια.” 

’Άρχ.  "Ανδρε!  "Ρωμαίοι  άκούσατε’  λύχνος  τοΐς  ποσί 
μου  ό  νόμος  σου  καί  φως  ταΐς  τρίβοις  μου  φησίν  ή 
θεία  Γραφή ’  καί  λίαν  καλώς. 

142  (φ.  742  β)·  “Νικήτα  τοΰ  Σείδου, 

0!  ήν  έπί  τής  βασιλείας  Αλεξίου  τοΰ  Κομνηνοΰ,  ότι  ούκ 
έδεσιμότερα  καθάπαξ  τών  νέων  τά  παλαιά,  ουδέ  ή  παλαιά 
λοιπόν  'Γώμη  τής  νέας,  καί  ό  θρόνος  τοΰ  θρόνου.  Τά  καίρια.” 

’Άρχ.  Πολλά  μέν  ύμΐν,  ώ  άνδρες  Ρωμαίοι.  Τέλ.  καί 
τον  φθειρομένου  άμνοΰ. 

143  (Φ·  744  α)·  “Νικήτα  τοΰ  Σείδου  Προς  Λατίνους, 
Περί  γενέσεως  τοΰ  Άδάμ,  τής  Ενα!,  τον  Σήθ,  περί  τοΰ 

κατ'  εικόνα  καί  καθ  ομίωσιν,  ήτοι  περί  τής  άγιας  Τ ριάδος 
καί  τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Πνεύματος *  συγχράται  δέ  ώ! 
τά  πολλά  δογματικοΐς  τοΰ  μεγάλου  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 
Τά  καίρια.” 

’Άρχ.  Ο  Άδάμ  τί  ποτέ  ήν,  πλάσμα  θεόν"  τί  δέ 
Εάα;  τμήμα  τοΰ  πλάσματος.  Τέλ.  ούκοΰν  καί  ύπο- 
τάγηθι  ταύτη  ώ  'Γώμη  γηραιά  καί  άσθενής,  τήν 
όρθοτομίαν  τής  πίστεως. 

144  (Φ·  746  β).  “Τά  παρά  της  εκκλησίας 
αϊτιάματα  τών  Λατίνων  μερικά.” 

’Άρχ.  "Οτι  τά  άζυμα  π  ροςφέ  ρουσιν ,  δτι  πνηκτο- 
φαγοΰσι,  ξυρώνται.  Τέλ.  Καί  γάρ  καί  οί  Αρμένιοι  έν 
τοΐς  Σάββασι  καί  ταΐς  Κυριακαΐς  τής  άγιας  Τεσσαρα- 
κοστής,  γάλα  καί  ώά  καί  τυρόν  έσθίουσιν. 

145  (Φ·  746  β)·  "Έτι  τέ  περί  τών  λατινικών 
αίτιαματων.” 

’Άρχ.  Οί  Λατίνοι  συγχρώνται  τοΐς  Άρμενίοις. 
ι46  ( φ .  747  β)·  "Έκ  τοΰ  συντάγματος  Γενναδίου 
άρχιεπισκόπου  Βουλγαρίας  Πρόϊ  τούς  λέγοντας  οτι  τό  τοΰ 
πάπα  ψιλόν  μνημόσυνον  ούδέν  τι  παραβλάπτει  ούδέ  φέρει  τό 
σκάνδαλον  εις  τήν  τοΰ  Χριστού  έκκλησίαν.” 

'Άρχ.  Εί  λόγου  παντός  προηγείται  έννοια,  πάντως 
'άν  καί  τής  ννν  διαβεβοη μένης  τοΰ  πάπα  περιδοχής. 

147  (Φ·  748  α).  “  Συνοδική  διάγνωσις  καί  άπό- 

φασις 

τών  άγιωτάτων  καί  ορθοδόξων  τής  άνατολής  έκκλησίας  τριών 
πατριάρχών,  Φιλοθε'ου  Αλεξάνδρειάς,  Δωροθε'ου  Αντιόχειας, 
καί  Ιωακείμ  "Ιεροσολύμων  περί  τε  τής  έν  Φ λορεντίμ  γενομένης 
όγδόης  συνόδου  καί  τών  ύπό  τών  Λατινοφρόνων  χειροτονη- 
θέντων.” 

’Άρχ.  Επειδή  ήκε  καί  ό  πανιερώτατος  μητροπολίτης 
ένταΰθα  τής  άγιωτάτης  μητροπόλεως  Καισαρείας 
Καππαδοκίας. 

148  ( φ .  749  α)·  “Τοΰ  σοφωτάτου,  ορθο8ο$ωτάτου 
καί  άγιωτάτου  κΰρ  Μάρκου  τοΰ  Εΰγενικοΰ.  Τοΐς  άπαντα- 

χοΰ  γής  καί  τών  νήσων  εύρισκομένοις  Χριστιανούς  Μάρκος 
επίσκοπος  τής  Εφέσου  μητροπόλεως  έν  Κυρίιρ  χαίρειν.” 

"Λ ρχ.  Ο  τήν  κακήν  ημάς  αιχμαλωσίαν  αίχμαλω- 
τεύσαντες. 

149  (Φ·  75  1  β)·  “"Ορος  τής  αγίας  καί  οικουμενικής 
συνόδου,  ήτις  έπι  άνατροπήν  συνέστη  τής  έν  Φ λωρεντίμ.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


117 


’Άρχ.  Ή  άγια  αΰτη  καί  οικουμενική  σύνοδος,  ή 
επινεύσει  και  χάριτι  θείμ  και  συνδρομή  των  μακα¬ 
ρίων  και  άγιωτάτων  πατριάρχων  της  βασι\ίδος  των 
πόλεων  Κωνσταντίνου  φημί  συναθ  ροισθ  εΐσα.  ΤΑ. 
(κο\.)'  6θεν  και  συνόδου  έδέησεν  οικουμενικής,  ήτις 
δη  έπί  του  μακαρίου  Φωτίου  του  της  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  προ... 

150  (φ.  752  α)·  Έκ^εσις  πίστεως  ήτοι  σύμβολού 

των  άγιων  καί  πανευφήμων  ιβ'  Αποστόλων.” 

'Η  επιγραφή  κατά,  τον  προτασσόμενον  του  κωδικός  πίνακα. 
Ένταΰθα  δ’  &ρχ.  (άκέφαλον  καί  άνεπίγραφον)· ...τον  μονογενή 
τδν  Κύριον  ημών.  Τόν  συλληφθ έντα  έκ  ΪΙνεύματος 
άγιου.  ΤΑ.  της  σαρκδς  την  άν άστασιν.  Προς  την 
αίωνίαν  ζωήν  ημών,  αμήν. 

Έν  τη  <ρμ  τα  ονόματα  των  Αποστόλων,  έξ  ών  έλήφθησαν 
έκάστοτε  περικοπαί  προς  άποτέλεσιν  της  Έκθέσεως. 

15 1  ( φ·  75 2  α)·  “  Περί  των  ιβ'  άρθρων  της 

ττίστεως.” 

’Άρχ.  "Οτι  η  κυρίως  διάκρισις  των  έν  τη  πίστι 
έσ τι,  τό  τε  περί  του  της  θεότητος  μεγαλείου  καί  τό 
περί  της  ένανθ ρωπίσεως  τοΰ  Κριστοΰ  μυστήριον. 

Ιζ2  ( φ .  752  α)·  “ϊίαραίτησις  τοΰ  άγιωτάτου 

μητροπολίτου  'Ή,ρακλείας  θεοδώρου  του  Κριτοιτούλου.” 

’Άρχ.  ΙΙα  ναγιώτατέ  μοι  δέσποτα  καί  οικουμενικέ 
7 τατριάρχα,  καί  ΰμεΐς  άγιοί  μου  δεσπόται  αδελφοί 
καί  συλλειτουργοί ’  8πως  μέν  υποταγήν  τψ  καλέσαντι. 
ΤΑ.  έν  πνεύματι  καί  δυνάμει  του  είρηνάρχο υ  Κριστοΰ. 
Μηνί  Φεβρουάριου,  ινδικτιωνος  ζ’ ,  έτους  ,ζ’χί,ζ'. 

χ53  {Φ·  752  β)·  1 1 Μ  αιρέσεις  των  Ιταλών,  η  των 
Λατίνων.” 

’Άρχ.  'Ο  πάπας  συν  τοΐς  συν  αυτφ  προ  πολλών 
χρόνων  έξεκό πησαν  τής  καθολικής  έκκλησίας. 

154  (Φ·  754  α)·  “Περί  βασιλέων  των  Ιουδαίων.” 

Πίναξ  των  βασιλέων  των  Ιουδαίων,  Ασσυριών,  Ελλήνων, 

Ρωμαίων  καί  των  Κριστιανών  βασιλέων  κατά  τάξιν  μετά 
σημειώσεως  των  ετών  τής  βασιλείας  έκαστου  καί  βραχέων 
χρονικών  σημειωμάτων. 

155  {Φ·  755  β)·  Πίνα|  των  πατριάρχων 

Ρώμης,  Ιεροσολύμων,  Αλεξάνδρειάς,  Αντιόχειας  καί  Κων- 
σταντι  νουπόλεως. 

Μετά  σημειώσεως  τών  έτών  τής  πατριαρχείας  έκάστου.  Έν 
τη  άνω  ιρμ'  'Ο  Θεσσαλονίκης,  ό  Συρακουσών,  ό  Κρήτης, 
ό  Κορίνθου,  ό  'Ρργίου,  ό  Νι κοπόλεως,  ό  Αθηνών  καί 
ό  Πατρών  τής  'Ρώμης  δντες  τή  Κωνσταντινουπόλεως 
ύστερον  προςετέθησαν,  διά  τό  υπό  τών  έθνών  πάπα 
κατέχεσθαι. 

156  (φ.  757  β)·  “Τόρ,ως  συνοδικός 

κατά  τής  τών  Άατίνων  αίρέσεως,  έκτεθείς  κατά  μήνα  τής 
Ινδικτιωνος  τοΰ  ,ί^ω8  έτους,  καθαιρών  μέν  τον  Βεκκον  τοΰ 
πατριαρχικού  θρόνου  καί  άνα θέματι  τούτον  καθυποβάλλων,  ώς 
τή  τοιαύτη  αίρέσει  αύτομολήσαντα.  Τ<ρ  αύτφ  δ’  ομοίως  παραδι- 
δούς  άναθέματι  καί  πάντα  άλλον  τον  τά  αύτά  έκείνιρ  φρονοΰντα 
ή  φρονήσοντα  ποτέ.  Τίροκαθημένου  τοΰ  εΰσεβεστάτου  βασιλέως 
καί  αύτοκράτορος  Ρωμαίων  κΰρ  Ανδρονίκου  τοΰ  Παλαιολόγου, 
συνεδριάζοντας  τοΰ  άγιωτάτου  καί  οικουμενικού  πατριάρχου  κΰρ 
Γ ρηγορίου,  παρακαθημένης  τής  ίεράς  συνόδου  καί  τών  λαμπρό¬ 
τατων  συγκλητικών.” 

’Άρχ.  "Εσχε  μέν  ή  έπισυμβασα  προ  μικροΰ  ταραχή 


τε  καί  ζάλη  τή  έκκλησίμ,  πατέρα  οΐ ον  καί  αρχηγόν, 
αύτόν  έκεΐνον  τόν  άντικείμενον.  ΤΑ.  μήδέ  κατά  τών 
άγιων  νεανιεύεσθαι'  μήπως  οΰτω  θ ρασυνόμενοι  τών 
αυτών  αμοιβών  κατά  τό  υπόδειγμα  τύχωσιν. 

"Επονται  αί  ύπογραφαί  τοΰ  βασιλέως,  τοΰ  πατριάρχου,  τών 
μητροπολιτών  καί  έκκλησιαστικών. 

157  (Φ-  7^3  β)·  “Κατά  ποιον  καιρόν  και  πότε 

καί  παρα  τίνων  αίρεσιωτών  οι  Ιταλοί  έδιδάχθεισαν  καί 
ήρξαντο  λέγειν  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  τό  άγιον  ΐίνεΰμα  έκπορεύεσθαι, 
καί  άζυμα  θύειν,  καί  έως  τίνος  παρηκολούθησαν  τά  μέσον  ημών 
τε  καί  έκείνων  άμφισβητήματα,  διά  την  τοιαύτην  προςθήκην 
πότε  δέ  καί  τόν  τής  πρεσβυτέρας  'Ρώμης  πάπαν  τών  ιερών 
διπτύχων  έξώσαν  οι  ήμέτεροι  καί  τίνες  ήσαν  οί  τότε  άρχιε- 
ρατεύοντες,  έν  τε  τή'Ρώμη  καί  τή  Κωνσταντινουπόλει.” 

'Άρχ.  Έν  τή  έβδόμη  οίκου  μεν  ική  άγια  συνόδφ 
βασιλεύοντος  Κωνσταντίνου  καί  Ειρήνης  τής  αύτοΰ 
μητρός,  ήν  Άνδριανός  πάπας  'Ρώμης. 

158  (φ.  766  α).  “Τοΰ  σοφωτάτον  και  λογιωτατον 
διδασκάλου  τής  τοΰ  Κριστοΰ  άγιας  καί  ορθοδόξου  έκκλησίας, 

καί  τής  ίεράς  αυτής  θεολογίας  κΰρ  Γεωργίου  τοΰ  Σχολαρίου. 
Περί  τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Πνεύματος,  πρός  τούς  περί 
ταύτης  ήμϊν  διαφερομένους,  βιβλίον  δεύτερον  τμήμα  πρώτον 
τής  όλης  διαλέξεως'  π  ροκαταστατικόν.” 

“Άρχ.  Επειδή  τινές  τή  άνθ ρωπίνη  σοφία  πλέον  τοΰ 
είκότος  πιστεύουσιν. 

"Επεται  (φ.  771α).  “ Τμήμα  δεύτερον,  ών  παρεξηγοΰνται 
ρήσεων  οί  φρονοΰντες  τόν  υιόν  αρχήν  τής  τοΰ  Π  νεύματος  ύπο- 
στάσεως,  έξηγητικόν.” 

’Άρχ.  Επειδή  οί  φρονοΰντες  καί  όμολογοΰντες  τό 
Πνεύμα  τό  άγιον  έκ  πατρός  καί  υίοΰ  έκπορεύεσθαι. 

159  (Φ·  7&2  α)·  2ΰμ./3 ολον  της  ττίστεως  εν  έκτάσει. 
Προηγούνται  τάδε'  Ό  δίτ  ιερομόναχος  έλέιρ  θεοΰ 

υποψήφιος  τής  άγιωτάτη ς  μητροπύλεως  Όδ  οικεία 
χειρί  π ροέταξα. 

ΐ6θ  (φ.  782  β).  “  Έκ  τής  β'  επιστολής  τον  άγιου 
Μάρκου.” 

"Άρχ.  Τών  άκουόντων  τόν  λόγον  τοΰ  θεοΰ  καί 
ποιούντων  αγαθόν  καρπόν.  ΤΑ.  καί  τό  παν,  σκότος, 
δπέρ  έστιν  ύ  σατανάς. 

"Επεται  άντίγραφον  έπιστολής  βασιλικής. 
ΐ6ΐ  ( φ .  783  α).  “Λιάλεζις  πρώτη  τον  μαίο-τορος 
Θεωριανοΰ  καί  τοΰ  καθολικού  τών  Αρμενίων  Νορσεσ-ου.” 
’Άρχ.  ’Εν  έτει  από  κτίσεως  κόσμου  έξακιςχιλιοστψ 
έξακοσιοστω,  εβδομηκοστά)  όγδόιρ,  έν  έτει  δέ  είκοστφ 
όγδόω  τής  αυτοκρατορίας  τοΰ  έν  βασιλεΰσι  εύσεβε- 
στάτου  καί  φιλοχρίστου  καί  θ εοστέπτου  κΰρ  Μανουήλ 
τοΰ  π ορφυρογεννήτου  καί  Κ ομνηνοΰ. 

102  (ψ.  8θ2  β').  “'Η  φανερό,  γραφή  τον  καθολικού 
τών  Αρμενίων  κΰρ  Νορσε'οτου,  σταλεΐσα  δι’  ανθρώπων  αύτοΰ, 
τών  δύο  Β ραχμίων.” 

’Άρχ.  Ό  ορισμός  τής  αυτοκρατορίας  σου,  θεό- 
στεπτε  βασιλεύ  τής  Έώμης,  πορφυρογέννητε,  άεί 
αϋγουστε. 

163  ( φ·  803  α).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 
(φ.  803  α).  “ΙΙερί  τοΰ  σώματος  καί  αίματος  τοΰ  κυρίου  ήμών 
Ίησοΰ  Χριστοΰ.”  ’Άρχ.  Περί  τοΰ  Κυριάκου  σώματος,  δ 
μεταλαμβάνομεν. — β’  (φ.  803  α).  “"Ετερον  κεφάλαιον  του 
αύτοΰ  Περί  τοΰ  άγιου  σώματος  καί  αίματος,  οδ  μεταλαμβά- 


118 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


νωμεν.”  ’Άρχ.  Τοΰ  Κυρίου  τό  σώμα,  5  μεταλαμβάνομεν 
αδελφοί,  αυτό  έστι  τό  σώμα. 

104  ( φ.  804  α)·  “[Γρηγορίου]  τοϋ  Θεολόγου.” 

"Α  ρχ.  Αδέχου  καί  την  μετάληψιν  των  άχράντων 
μυστηρίων. 

165  ( φ.  8θ4  β)·  “Τοΰ  Χρυσοστόμου  Έκ  τον  προς 
'Έβραίονς.” 

’Άρχ.  Πάρεστη  καί  νυν  ό  Χριστοί  την  τράπεζαν 
κόσμων.  ΤΑ.  διό  τό  μέρος  οΰκ  Ιδίμ  ύφίσταται  αλλά 
τοΰ  ΰ\ου  λέγεται. 

ΐ66  (φ.  804  β).  “Τι  διαφέρει  φθορά,  διαφθορά  και 
κατάφθορά.” 

’Άρχ.  Φθορά  μέν  έστι  διάζενξις  ψυχής  άπό  τοΰ 
σώματος. 

167  (φ.  805  α ).  “Τοΰ  ΧρυιτοίΓτόμου  Έκ  της  Φι- 
λογονον.  ” 

”Αρχ.  Διά  τοΰτο  δέομαι  πάντων  ημών  κφντιβολώ. 

ΐ68  (φ.  805  β).  “Τοΰ  μακαρίου  Μάγνητος 

έκ  των  πρός’Έλληνας.” 

ΐ6ζ)  (Φ·  805  β).  “Αναστασίου  πατριάρχου 
’  Αλεξανδρείας  ”  II ερικοπαί. 

170  (φ.  8θ6  α).  “Τοΰ  αγίου  Νίλου  Περί  κοινωνίας.” 
’Άρχ.  Αδύνατον  άλλως  σωθηναι. 

1 7  I  (φ.  8θ6  α).  “  Ε πιτομί]  συντάγματος 
παρά  μοναχού  Νίκωνος,  'ότι  έπισφαλές  έστι  τοίς  πολλοΐς  καί 
μάλιστα  μοναχοΐς,  τοΰ  άναγινώσκειν  τούς  Ελλήνων  ή  αιρετικών 
λόχους.” 

’Άρχ.  Οϋ  πάσιν  έστίν  ώφέλη μον  τό  άναγινώσκειν 
τά  των  Ελλήνων. 

\~]2  (φ.  807  α).  “Τοΰ  φιλοσοφον  κυρ  Θεοδώρου 
[τοϋ  Προδρόμου]  Έξήγησις  εις  τούς  έν  ταΐς  δεσποτικαϊς 
έορταΐς  έκτεθέντας  Κανόνας  παρά  τών  αγίων  καί  σοφών  ποιητών 
Κοσμά  καί  Ίωάννου  [τοΰ  Δαμασκηνού],  Πρδ  δε  αυτής  Προ¬ 
οιμίου  εις  τον  όρφανοτροφον  άξιώσαντα  τούτους  έ ξηγήσασθαι.” 

’Άρχ.  ’Έοικας  άνθρωπε  τοΰ  θεοΰ  πρός  την  τών  έν 
ταΐς  δεσποτικαΐς  καί  δη  μοτελέ  σην  έορταΐς  μεγα- 
λουργηθέντων  α,σμά των  τοΐς  ίεροΐς  εκείνης  άνδράσι 
καί  ύποφήταις  τοΰ  πνεύματος,  ημάς  έξήγησιν  προςκα- 
λούμενος. 

17 3  (φ.  927  α)·  “  Αρχτ)  συν  ©εω  άγίω.  Αεξικον 
κατά  στοιχείου  τοΰ  άγιου  Κυρίλλου  πατριάρχου  Αλεξ¬ 
άνδρειάς.” 

174  (Φ·  9^1  β)·  “  Ονόματα  εβραϊκά, 
τών  έν  ταΐς  θείαις  Τραφαΐς  έκφερομένων.” 

Άρχ.  Άδάμ,  γή  σαρκουμένη,  ή  μαρτυρία,  ή  γηγενής, 
ή  άνθ ρωπος,  ή  χοΰς. 

175  (Φ·  9^4  α)·  Χρονικοί  σημειώσεις. 

’Άρχ.  "Ετους  :ζ~  ^\λβ'  έξέβει  ό  βασιλεύς  ’Ιωάννης  ό 
Παλαιολόγοϊ  καί  έδιεύει  εις  την  Ιταλίαν  εις  την 
σύνοδον.  Τε'λ.  τόν  Μάϊον  μήναν  άπέθανεν  ό  πατέρας 
τοΰ  Μπαζαήτ  σουλτάνος  έξω  άπε  την  Πόλιν. 

176  (φ.  966  α).  Αίσώττειοι  μύθοι. 

ϊ 7  7  ( Φ·  Φ7  β)·  Το  “Πάτερ  ημών”  και  το  “Πιστεύω 
εις  ένα  ©εον.” 

Μετά  διάστιχου  λατινικής  μεταφράσεως,  γεγραμμένης  διά 
γραμμάτων  ελληνικών. 


178  (φ.  969  α)·  “Τών  ιαμβικών  λέξεων.” 

Ερμηνεία  λέξεων  έν  ίαμβικοΐς  στίχοις  Κανόνων  άπα ντωμένων. 

179  (Φ·  97 2  α)·  “  Επιστολή  τοΰ  παναγιωτ άτου 

καί  οικουμενικού  πατριάρχου  καί  τής  άγιας  συνόδου  τών  τότε 
εύρεθέντων  αρχιερέων,  πρός  τούς  Άγιορείτας.” 

Τέγραπται  ύπό  χειρός  νεωτέρας,  ως  καί  τά  ύπ'  άρ.  180—182. 
’Ίδε  Ρη.  Μευεε  Η&ΐΐρίαΓ&ιιηάβη  ίατ  άϊβ  ΟβδοΙιίοΗίθ  άθΓ 
ΑίΙιοβΜΰδΙβΓ.  Έν  Αειψφ.  1894  σ.  195  κ.  έ. 
ΐ8ο  (φ.  974  α)·  “Το>ο5  και  τνπος 
τοΰ  Άγιου  “Ο ρους  καί  τοΰ  Πρωτάτου.” 

Εν  τη  κάτω  ψμ'  Τοΰ  λεγομένου  Τράγου  άντίτυπον, 
ήτοι  ΐσον  αύτοΰ  έστι  τό  παρόν. 

’Ίδε  Ρη.  Μευεε  ένθ'  άν.  σ.  197,  9  κ.  έ. 
ι8ι  (φ.  97&  β).  “Τοΰ  αειμνήστου  βασιλέως  κυρ 
Αλεξίου  τοΰ  Κομνηνοΰ  ©έσπισμα” 

Ε δημοσιεύθη  ύπό  Ρη.  Μευεε  ένθ’  άν.  σ.  194.  Σημειωτέου  δέ, 
ότι  έν  σ.  276  τής  αυτής  συγγραφής  ϋΓΐΐΗηοΙβ  X  έσφαλται  ή  εις 
φ.  478  α  παραπομπή. 

182  (φ.  979  β)·  “Λνσις  τον  αειμνήστου 
άγιου  ημών  βασιλέως  κυρ  Αλεξίου  τού  Κομνηνοΰ  έπί 
ύπομνήσει  τοΰ  πρώτου  κΰρ  Ταβριήλ.” 

’Ίδε  Ρη.  Μευεε  ένθ’  άν.  σ.  183. 

Τά  φύλλα  980 — 996  καταλαμβάνονται  ύπό  έντύπου  Έωσικοΰ 
βιβλιαρίου. 

Έν  αρχή  ( φ .  2 — 3)  φύλλου  ξένον  ( Χαρτ .  XV.  4)  περιέχον 
μέρος  Αόγου  έκκλησιαστικοΰ. 

Έν  φ.  5  α — 9  β  1 1  Πίναξ  ακριβής  τοΰ  παρόντος  βιβλίου.” 
Μετά  δε  τό  φ.  465  λείπουσι  πολλά  φύλλα. 

45°3·  383·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “Βιος  και  πολιτια  τον  οσίου  πατρδς  ημών 
καί  θαυματουργοί  'Τ πατίου,  αρχιεπισκόπου  Ταβρόν.” 

2.  “Περί  τοΰ  ιερέος  οι τον  έπόρνευσεν 
μετά  τοΐς  δούλοι ς  αύτοΰ.” 

3·  “Μαρτυρίου  τοΰ  αγίου  ενδόξου 
μεγαλομάρτυρος  καί  ίαματηκοΰ  Χηκεΐτα.” 

4·  “Περί  τοΰ  προφντου  Ιερερ,ιου  και  τον  προφίτον 
Δανιήλ.” 

5·  “Ετεραν  φοράν  τον  Δάντηηλ  τον  προφήτου.” 

6.  Ιωαννου  τοΰ  Χρυσόστομον  βίος. 

7·  “Περί  ελεημωσυνης  καί  μη  αγαπάν  φιλαργνρίαν.” 
Αόγος.  ’Άρχ.  Ένα$  άπό  τούς  άγιους  πατέραις  ημών. 
8.  Χριστόφορου  Αλεξάνδρειάς  “Λογος  φανερός, 
τήνη  όμιώθη  ό  άνθρώπιος  βίος  <βύος>,  καί  ή  ζωή  τών 
ανθρώπων 

9·  “Περί  τον  άναχωριτοΰ  οπον  εζήτησεν 

νά  μάθει  τά  κρίματα  τοΰ  θεού.” 

ίο.  “Περί  αγάπης  καί  δικαιοσύνης.” 

11.  “Βιος  καί  πολητία  τοΰ  έν  αγίοις  πατρος 
ημών  Χήφονος  τοΰ  έρημίτου,  Αόγος  όφέλημος.” 

12.  “  Διήγησις  οφέλημος  τοΰ  οσίου  πατρος 
ημών  Ήσα ίου  τοΰ  αναχωριτοΰ.” 

1 3·  “  Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Μακαρίου  τοΰ  Έγηιττίου. 
Όμιλεια  πνευματική  πολλεΐς  όφελήας  πεπ ληρομένοι.  Καί 
περί  τής  όφιλομένοις  Χριστιάνοΐς  τελειώτητος.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


119 


Ι4·  “Βιος  καί.  πολειτία  της  όσιας  μητρός  ημών 
Μαρία;  τής  μετονομαστεί σης  Μαρίνο;.” 

Χ5·  “ ’Ερωτ^σ^ς  Πε'τρου  μονάχου 

Πρδ;  τον  μακάρων  των  Διάλογων  πάππα  Ρώμης  τής 
πρεσβητέρας.” 

ΐ6.  “Τοΰ  εν  αγίοις  πατρός  ημών  Ε νφρεμ  τον 
Σιμού  ”  βίος. 

Ι7·  “Λόγος  όφελημος,  ώτι  εάν  θέλη  ό  δαΐμον 
δνναται  να  σωθη.” 

ΐ8.  “Τα.  νάτρια  της  αγίας  Σοφίας 

τής  Κωνσταντίνου  πόλεως,  ό  βίος  και  τα  έξοδα  αυτής.” 

Χ9·  “Βίος  και  πολιτηα  τον  άγίον  ενδόξου  απόστολον 
Θόριά.” 

20.  “Μψά  Δι κενρίον  εις  κδ'  τοΰ  οσίου 

7 τατρος  ημών  Νικολάου  μονάχου  τοΰ  στρατιώτου  ”  /3ίο;. 

21.  “Μ^νί)  Ιανουάριος  εις  τάς  £'  τοΰ  άγίον  πρω- 
φητον 

προδρόμου  και  βατ τηστοΰ  Ίωάννου.”  Λόγος  πανηγυρικός. 

22.  “  Περί  τοΰ  άρνησαμένον  έγγράφως  εις  τον 
δη άβολου 

καί  έσώθη  ύπό  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

23-  “Περί  τάποινόσεως  και  νποταγεΐς  γνησίου  νίον.” 
24·  “Τοΰ  εν  αγιεις  τατρος  7/μων  Ένφρεμ  τον  Σύρου 
πώς  ήπήγεν  εις  τον  μέγαν  Βασίλειον.” 

25.  “Περί  τοΰ  ασκητού  όνον  εκαμεν  δέησιν 
μετά  τίνος  να  κατηκοίσει  εις  τάς  αιωνίους  μονάς.” 

20.  “Τοΰ  εν  αγίοις  τατρος  ημών  έπίσθηθίου 
φίλου  παρθένου  ήγαπημένου  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου” 
βίος. 

2 7·  “Περί  τοΰ  μαγιστροιάνον  όνον  εδοκεν 
τώ  ρούχων  του  τοΰ  πτοχοΰ,  όποΰ  οΐτον  κρηομένος.” 

28.  “  Διηγεισης  νάνη  όφέλοιμος,  Μακαρίου  μονάχου 
τοΰ  Έγητττίου.” 

29·  “  Διηγησις  όφελημος  νερϊ  ελεημοσύνης  και 
φνλοπτωχεΐας.” 

3©.  “Λόγος  θαυμαστός  τού  Αλεξίου 
τοΰ  ανθρώπου  τοΰ  θεοΰ.” 

31.  “Βίος  καί  νολητία,  Παΰλου  τοΰ  ®ηβέον, 
ένγραφοίς  παρά  Ίερονίμου  μοναχοί.” 

32.  “  Περί  τοΰ  γιάλοφοΰ.” 

33·  “Περρί  τον  αββά  Παΰλου  τοΰ  απλού.” 

34·  “  Διηγησης  περί  τον  μονάχου,  όνου  εΐθελεν 
να  ένη  όσάν  τον  Ήσαάκ  καί  όσάν  τον  Ιακώβ,  καί  των 
επίρεν  ό  διάβολος." 

35·  “Περί  τον  νίον  τον  ίερεος  των  οίδόλον, 
οπού  ’έγινεν  μ. οναχώς.” 

36.  “Περί  τον  δίον  αδελφόν, 
όποΰ  υπήγαν  εις  κηνόβιον.” 

37·  “Διηγημα  καί  ναρενεσ ις  φνχοφελονς 
άγιων  γερόντων,  περί  ΠαΟλοι;  τοΰ  απλοΰ  καί  ΆμοΟ  καί 
Όρσισεΐου.” 

38.  “Περί  τοΰ  Ίωάννου  Β οστρηνού  καί  χαρτον- 
λαρίου.” 


39·  “  Περί  τοΰ  μονάχον  όνου  ενεσεν  εις  νπερί- 
φάνειαν.” 

40.  “Τοΰ  όσιου  νατρός  ημών  Μακαρίου 

τοΰ  Αιγυπτίου.  Όμιλεΐα  πνευματική,  πολής  όφιλίας  πεπλη- 
ρομένης,  εΐ  περί  τής  όφιλομένης  Χριστιανεΐς  τελιώτητος.” 

41.  “Άνόκάλη φις  της  ννεραγίας  ενδόξου 
δεσπήνης  ήμων  Θεοτόκου  καί  άυπαρθένου  Μαρίας.” 

42.  “  [Δ^ιργ^σις  φνχοφελονς  καί  νίστεος  ηλι- 
κρηνούς.” 

43 ·  “Βίος  καί  νολητια  τον  άγίον 
Ίωάννου  τοΰ  Κ αληβήτου.” 

44·  “Περί  των  τριών  τηφλόν.” 

45·  “  Περί  της  γυναικός  της  φονενσάσης  τα.  ναιδία 
αυτής. 

46.  “Περί  δυο  αδελφοί,  όποΰ  είπηγαν 
να  πουλήσουν  τα  άργώχειρά  τους  εΐ;  τώ  κάστρον.” 

47·  “Περί  τοΰ  αρνησαμενον  τον  Χριστόν 
καί  τό  άγιον  βάπτησμα'  ’έτη  δδ  καί  το  μοναχηκόν  σχήμα  καί 
πάλε  μ ετανοήσαντος  καί  προςτρεχώντων  παρά  τώ  θεώ.” 

48.  “Τω  αγίω  καί  μεγάλω  σΣαβάτο  εσπέρας 
τοΰ  εν  αγιεις  πατρός  ημών  Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κων¬ 
σταντίνου  πόλεως  τοΰ  Χρησοστόμου,  Λόγος  περί  τής  κατα- 
βάσεως  τοΰ  Κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου 
εν  τιρ  "Α δι." 

49·  “Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Σ αραπιού  ”  Διηγησις. 

50.  “Λόγος  φυχωφελεΐς  περί  της  αγίας  Κυριακής.” 

51.  “  Διηγησις  οφελημος  κατινος  μονάχον  καί 
μάρτυρας.” 

52.  “  Αιηγησις  καί  πρόλογος  τοΰ  λεγόμενόν 
Συντύπα  τοΰ  φιλοσόφου  μετάγλωτηθείς  από  ’Λράπηκης 

βύβλου  ώ;  είχε  αύταίς  ταΐς  λέγξαις  έκ  ρωμαϊκής  γλώσσης, 
Διήγησης  φιλοσοφική  συγγραφήσα  παρ  ιμών  περί  τής  Περσία; 
τοΰ  βασιλέως  Κύρου  καί  τοΰ  υίοΰ  αύτοΰ  ήγουν  τοΰ  παιδός 
αϋτοΰ,  καί  τοΰ  διδασκάλου  αύτοΰ  τοΰ  Σηντύπα.  Καί  περί 
επτά  φιλοσόφων  τοΰ  βασιλέως,  καί  περί  μιάς  γυναικός  τοΰ 
βασιλέως  πονηράς  καί  κακοβούλης  καί  πώς  έκατάβαλε  τοΰ 
βασιλέως  τον  υιόν  εις  αυτόν  τόν  πατέρα  του  τον  βασιλέα,  διά  νά 
τον  έθα νατώσει,  αυτή  ή  μητριά  του  τοΰ  παιδός.  ’Κτοΰτην  την 
ιστορίαν  την  έδιήγησε  όκάποιος  Μοίιτος  Περστ?;  πρός  όφέλειαν 
έκεινών  όποΰ  την  άναγινώσκουσιν.” 

’Άρχ.  Ένα;  βασιλεύς  τών  παλαιόν  καιρόν  ήκουεν 
τό  όνομά  του  Κύρος,  καί  εϋασίλευεν  εις  την  Περσίαν. 
Τελ.  ταύτα  ούν  κράτησθε  βασιλεύ  άπερ  παρ  εμοΰ 
άκικοάς,  απόκρισης  άρηστάς  εΐναι  νώμιξε  περί  πάντων. 
Ώ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  καί  ή  τημοί  καί  ύ  προςκύ- 
νησεις  τοΰ  πατρός  καί  τοΰ  υίοΰ  καί  τοΰ  άγιου  Πνεύ¬ 
ματος,  νύν  καί  αεί  καί  εΐ;  τούς  άπεράντους  καί 
άτελευτήτους  αιώνας  τών  αιώνων  άμήν  άμήν. 

Τα  πλεΐστα  έν  τή  καθω μιλημένη. 

Έν  άρχή  Τίίναξ  τών  περιεχομένων  άτελής,  περιέχων  μξ' 
κεφάλαια. 

45°4·  3δ4·  Χαρτ.  8.  XIV. 

1.  Διηγήσεις  καί  αποφθέγματα  έκ  τοΰ  Γεροντικού. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τόν  μάταιον  βίον. 


120 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ) 


3·  “  Έκ  τον  Γεροντικού  Κ εφάλαιον  ττάνν  ωραΐον.” 

4·  Αναστασίου  τοΰ  Σινάΐτου  ’  Ομιλία  εις  τον  έκτον 
ψαλ/χόν.” 

5·  ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Λογοι  και  παραινέσεις  ιζ  . 

6.  Διηγήσεις  πατέρων. 

45°5·  3δ5·  Χαρτ-  8·  XVII- 

1.  Άδηλου  Συλλογή  κεφαλαίων  νθ'. 

Έν  τή  καθωμιλημένη.  α'.  “"Οτι  ή  άγια  Ύριάς  έναι  εις  τρεΐ ς 
χαρακτήρας ·  π\ην  δέ  έναι  θεό?  ένας  και  ούχί  τρεις  καί  ό'τι 
ό  Άνθρωπος  έναι  κατ’  εικόνα  θεού  καί  Άτι  6  \όγος  τοΰ  θεοΰ 
ήγουν  ό  Κριστός  έχει  δύο  γεννήσεις ,  καθώς  καί  ό  λόγοϊ  τοΰ 
ανθρώπου" — των  θείων  Θεολόγων." — β' .  “"Οτι  ό  θεόϊ  έναι 
Αόρατος  και  απερίγραπτος  καί  ασχημάτιστος." — γ.  “Περί 
πόσα  τάγματα  καί  πόσαι  οΰσίαι  αγγέλων  είναι · — Διονυσίου 
τοΰ  Αρεοπαγίτου.” — δ'.  “Περί  τά  έργα  όποΰ  έκαμεν  ό  θεός 
καθ’  ήν  ημέραν  καί  ποιαν  ημέραν  έκατέπανσεν  καί  περί  τοΰ 
φωτός  όποΰ  εΰγένει  τό  πορνόν:  τοΰ  Μωϋσε'ως.”... — ν'.  “ΙΙερί 
θανατικού  όποΰ  έναι  εις  ένα  τόπον  καί  Άν  δύνεται  τινάς  να 
γλυτώση  από  τον  θάνατον,  άν  έναι  καί  φύγη.  Αναστασίου. ’’ — 
να  .  “Έάν  τινάς  ληστής  νά  κάμη  εκατόν  φόνους  καί  νά  τον 
έπιάσουν  νά  κόψουν  την  κεφαλήν  του,  άν  έναι  καί  έλευθερώθη 
άπό  τούς  φόνους  όποΰ  έκαμεν  τοΰ  αυτού  Αναστασίου.” — νβ' . 
“  Πόδεν  έβλέπομεν  τινάς  δικαίους  Ανθρώπους  καί  κρίνονται 
ψυχομαχοΰντες  πολλάς  ημέρας  καί  πολλούς  Αμαρτωλούς  είρηνι- 
κώς  έν  τιρ  άμα  άποθένουν' — Τού  αύτου  θείου  Αναστασίου.” — 
νγ' .  “Περί  τά  κορμιά  ημών  των  Ανθρώπων  όποΰ  πολλά 
έσκοτώθησαν  καί  άπό  μύρια  θηρία  καί  πετεινά  έκατεφαγώθησαν 
ή  εις  τήν  θάλασσαν  έπνίγησαν  καί  άπό  μύρια  θηρία  καί  όψάρια 
έφαγώθησαν  καί  έχαλάσθησαν  καί  έχωνεύθησαν  εις  τήν  κοιλίαν 
των  θηρίων  καί  των  ζώων  καί  έδιαλαλύθησαν  καί  έδιάβησαν 
τά  κορμιά  εκείνα  πώς  νά  μαζοχθοΰν  πάλιν  καί  νά  έλθουν  εις 
τήν  άνάστασιν,  ήγουν  εις  τήν  κρίσιν  τής  δευτέρας  παρουσίας. 
Αναστασίου  τού  θείου.” — νδ'.  “Περί  σεισμού  πώς  γίνεται, 
Ίωάννου  τού  Δαμασκηνού.” — νε'.  “  Περί  αστραπών  καί 
βροντών  καί  πώς  γίνονται  τοΰ  αΰτοΰ  Δαμασκηνού.” — νζ 
“Περί  τής  ύπεραγίας  Θεοτόκον  πόσους  χρόνους  έζησεν  έπί  της 
γης — τών  θείων  διδασκάλων.” — νζ'.  “Περί  των  είκοσιτεσσάρων 
γραμμάτων  ποιος  τά  ηύρεν.” — νη' .  “Περί  πόσα  μιλιά  γυρίζουν 
τά  μεγάλα  νησιά  τής  θαλάσσης .” — νθ'.  “Περί  τό  τέλος  τοΰ 
κόσμον,  εάν  έχη  όρον." 

2.  “Ρήσεις  και  έρμηνεΐαι  των  παραβολών 
τοΰ  άγιου  Ευαγγελίου.” 

3·  “  Έκ  του  Παλαιοί;  διάφοροι  έρμηνεΐαι." 

4·  Βίος  καί  πολιτεία  της  όσιας  Ε νπραξίας, 
μεταφρασθείς  εις  τήν  καθωμιλημένην  υπό  Ιγνατίου  ιερομό¬ 
ναχου  τοΰ  Χίου. 

Έν  Αρχή  ΙΙίναξ  τών  περιεχομένων  Ατελής. 

Έν  τέλει'  Έγράφη  διά  χειρός  Παρθενίου  ίερομονάχου 
έν  βία  πολλή. ..κατά  τό  ,ζρκβ'  έν  μηνί  Ίουνίιρ  ημέρα, 
ε V  τής  Άναλήψεως  (=1614).  "Επονται  δέ  Ήλίου  καί 
σελήνης  κύκλοι. 

4506.  386·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  274). 

I  (φ.  7  »)·  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά 
α'  (φ.  7  α).  “  Τοΰ  μακαριωτάτου  Αρχιεπισκόπου  Θεσσα¬ 
λονίκης  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  Αόγος  αποδεικτικός  πρώτος 
ότι  ούχί  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  άλλ’  έκ  μόνου  τοΰ  πατρός  έκπορεύεται 


τό  Πνεύμα  τό  άγιον.”  Άρχ.  Πάλιν  ό  δεινός  καί  άρχέ κακός 
’όφις. — β'  ( φ .  31  β).  “Τού  αυτού  Λόγοϊ  δεύτερος  περί  τής 
έκπορεύσεως  τοΰ  Αγίου  Πνεύματος  ότι  ούχί  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  καί 
προς  τά  παρά  Λατίνων  έκ  τής  θείας  Γραφής  εις  συνηγοριαν 
αυτών  δήθεν  προτεινόμενα.”  "Αρχ.  Έν  μέν  οΐ·ν  έδει  καί 
αύτίρ  τφ  τών  εύσεβούντων  καταλύγω. — γ'  (φ.  68  β). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Εί$  τάς  παρά  τοΰ  Βέκκου  υπέρ  Λατίνων  έπί  ταΐς 
συλλεγείσαις  παρ’  αΰτοΰ  γραφικούς  χρήσεσιν  έπιγραφάς  άντ- 
επιγραφαί  δεικνΰσσαι  δυςσεβώς  έχοΰσα?  τάς  τοιαύτας  έπιγραφάς 
καί  Αντιθέτους  οϋσας  ταΐς  συνειλεγμέναις  τών  άγιων  ρήσεσιν.” — 
δ'  (φ.  74  β).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  μακαριωτάτου  Αρχιεπισκόπου  Θεσσα¬ 
λονίκης  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  Κεφάλαια  φυσικά,  θεολογικά, 
ηθικά  τε  καί  πρακτικά  καί  καθαρτικά  τής  Β αρλααμίτιδος  λύμης 
έκατόν  πεντήκοντα .”  "Αρχ.  "Ηρχάαι  τον  κόσμον  καί  ή 
φύσις  διδάσκει  καί  ή  Ιστορία  πιστοΰται. 

2  (φ.  1 1  7  β).  “  'Αγιορειτικός  τόμος 

υπέρ  τών  ίερώς  ήσυχαζόντων  διά  τούς  έξ  ίδιας  Απειρίας  καί 
τής  προς  τούς  άγιους  άπαθείας  άθετοΰντας  τάς  τοΰ  πνεύματος 
μυστικάς  ένεργείας  κρέΐττον  ή  λόγος  έν  τοΐς  κατά  πνεΰμα  ζώσιν 
ένεργουμένας  καί  δι’  έργων  φανερουμένας,  άλλ’  οΰ  διά  λόγων 
άποδεικνυμένας.” 

"Αρχ.  Τά  μέν  άρτίως  καθωμιλημένα  καί  κοινή  πασιν 
έγνωσμένα  καί  παρρησίμ  κηρυττόμενα  δόγματα  τοΰ 
διά  Μωσέως  υπήρχε  νόμου  μυστήρια. 

3  (φ·  127»)·  Συνοδικός  τόμος  κατά  Βα ρλααμ 

ανεπίγραφος. 

'Αρχ.  (άκέφ.)... Αναλλοίωτος  ών  Αεί  καί  μεταβολήν 
οΰδεμίαν  έχων  περί  τήν  θεότητα.  Ο ΰτω  καί  ό  μέγας 
Διονύσιος,  όταν  Άφθαρτοι  φησι  καί  άθ άνατοι  γενώ- 
μεθα  καί  τής  χριστοειδοΰς  καί  μακαριωτάτης  έφικώ- 
μεθα  λήξεως,  πάντοτε  σύν  Κυρίιρ  κατά  τό  λύγιον 
έσύμεθα. 

Τέλ.  Χάριν  γάρ  τοΰ  μηκέτι  μηδένα  ταΐς  όμοίαις 
πλάναις  περιπεσεΐν  ποιούμενοι  πρόνοιαν  καί  τό 
παρόν  εις  Ασφάλειαν  έκθ έμενοι  γράμμα  ταΐς  οίκείαις 
ύπογ  ραφαΐς  ύπ εσημην άμεθ α  κατά  μήνα  Αύγουστον 
τής  ένάτης  ίνδικτιώνος.  +  Είχε  καί  ύπογ ραφάς  ταύτας' 

+  Ίωάννης  έλέιρ  θεοΰ  Αρχιεπίσκοπος  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  νέας  'Ρώμης  καί  οικουμενικός  πατριάρχης  : -Ι¬ 
Ό  ταπεινός  μητροπολίτης  Σάρδεων,  έξαρχος  πάσης 
Λυδίας  καί  ύπέρτιμος  Τρηγύριος.  +Ό  Αυραχίου  τα¬ 
πεινός  Τρηγόριος.+Ό  ταπεινός  μητροπολίτης  Λακε¬ 
δαιμόνιας  καί  ύπέρτιμος  Νεΐλοί.+Ό  μητροπολίτης 
Μ  αδύτων  ταπεινός  Ισαάκ.  +'0  ταπεινός  μητροπολίτης 
Βιτζίης  καί  ύπέρτιμος  Μακάριος.  +  0  ταπεινός  μητρο¬ 
πολίτης  Άλανίας  καί  Σωτηριουπόλεως  καί  ύπέρτιμος 
Λαυρέντιος. 

4  (φ.  132  α).  “  Ισον  τοΰ  παρά  τών  αρχιερέων 

γεγονότος  γράμματος  κατά  τήν  ιε'  Ινδα  περί  τοΰ  συνοδικού 

τούτου  τόμου.” 

"Εχει  δέ  ώδε-  Στέργομεν  καί  άποδεχόμεθα  τήν  περί 
τής  εύσεβείας  κρίσιν  καί  διάγνωσιν  καί  άπόφασιν 
τής  μεγάλης  έκείνης  συνόδου,  καθ’  ήν  προε κάθητο 
καί  ό  τριςμακάριστος  καί  Άγιος  ημών  αύθέντης  καί 
βασιλεύς  καί  τον  έπί  ταύτη  γεγονότα  τόμον  ως 
κατά  πάντα  συνήγορον  τής  εύσεβείας  καί  τάς  έν 
αύτιρ  διαγνώσεις  καί  Αποφάσεις  στέργομεν  έν  πασι 
καί  άποδεχόμεθα'  τόν  δέ  τηνικαΰτα  καταδικασθέντα 
Βαρλαάμ  καί  τούς  κρίσει  Αληθινή  καί  άδ  ε  κάστιρ 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


121 


έλεχθησομένους  συνοδικώς  τά  έκείνου  φρονοΰντας 
καί  άμετανοήτως  έχοντας  έκ  φυχής  άποβαλλόμεθα 
και  άποκηρύττομεν.+Ό  ταπεινός  μητροπολίτης  Φιλα¬ 
δέλφειας  Μακάριος.  +  0  ταπεινός  μητροπολίτης  Πα¬ 
λαιών  Π ατρών  καί  υπερτιμάς  Μητροφάνης.  +Ό  ταπεινός 
μητροπολίτης  'Ρ ωσίου  καί  ύπέρτιμος  θεύδουλος.+' Ο 
ταπεινός  μητροπολίτης  Β  άρνης  καί  ύπέρτιμος  Με- 
Θόδιος.+Ό  ταπεινός  μητροπολίτης  Σηλυβρίας  και 
ύπέρτιμος  'Ησα'ίαί.+'Ο  ταπεινός  μητροπολίτης  Διδυ¬ 
μοτείχου  καί  ύπέρτιμος  θεόκτιστος.  Είχε  καί  ταΰτα 
όπισθεν.  Οΰ  συνεκλήθην  την  αρχήν  εις  τό  άκοΰσαι 
την  ύπόθεσιν  πρό  της  σύνοδον  άλλα  καί  έν  τη 
συνόδιρ  κληθέντος  μου  καί  π ροεν εχ κόντος  μου  τινά 
χ ράμματα  εις  τό  άνα χνωσθήναι  ούκ  άνεχνώσθη'  μετά 
δέ  τήν  κρίσιν  πάλιν  ούκ  έκλήθην  εις  την  διάσκεφιν 
του  χ  ραφέντος  τόμον  διά  τούτο  ούκ  ήθέλησα  ύπο- 
χράφαι  εις  τον  τόμον  έν  τφ  τόπφ  μου ·  έπεί  δέ 
καί  συνέβη  ένεχκεΐν  μοι  τινάς  μέρη  τινά  άπό  των 
συχχ  ραμμάτων  τού  τιμιωτάτου  ίερομονάχου  κΰρ  Γρη- 
χορίου  τού  Παλαμά'  ήσαν  δέ  παρακεχαραχ μένα  ώς 
ύστερον  ϊδών  καί  άναχνούς  τά  έκείνου  συχχ ράμματα 
έμαθον  την  άλήθει αν  καί  έμαθαν  ότι  έν  πάσι  σύμφωνά 
είσι  τοΐς  άχίοις  ακριβώς  κατά  πάντα,  αλλά  καί  τούς 
λόχους  αυτών  άκούσας  καί  αυτούς  συμφώνους  εύρον 
τοΐς  άχίοις  κατά  πάντα ·  διά  τούτο  ίδίμ  εις  μαρτύ- 
ριον  καί  ασφάλειαν  της  αλήθειας  των  λεχομένων 
καί  χεχ ραμμένων  ύπό  τε  τού  τιμιωτάτου  ίερομονάχου 
κυροΰ  Τρηχορίου  τού  Παλαμά  καί  των  λοιπών  μοναχών 
ύπέχ ραφα.  +Ό  ταπεινός  μητροπολίτης  Κυ^ίκου  ύπέρτι- 
μος  καί  έξαρχος  πάσης  ' Βλληςπόντου  Αθανάσιος. 

5  ( φ .  132  β).  “Περί,  ποταμών.” 

6  (φ.  134  α)·  “Περί  τον  Ταύρον  ορούς.” 

7  (φ·  134  α)·  “Περί  του  Κ ανκάσον  ορούς.” 

8  (φ.  134/2)·  “Περί  των  αρετών.” 

’Άρχ.  Τών  αρετών  αί  μεν  είσί  φυσικαί,  αί  δέ 
ήθικαί,  αί  δέ  διδακτικαί. 

9  (φ.  134  β)·  “Περί  ενυπ οστάτων.” 

Ά  ρχ.  ΤΙρύςεχε  τφ  όνόματι  τούτιρ'  πολυσήμαντου 
χάρ  έστι. 

ΙΟ  (φ.  135  α)·  Γρηγορίον  τον  Παλαμά 

α'  ( φ .  135  α).  “Τον  μακαριωτάτου  αρχιεπισκόπου  Θειτετα- 
λονίκηδ  Γ ρηγορίου  "Οτι  Αατΐνοι  λέχοντες  καί  έξ  υίοΰ  τό 
Πνεύμα  ούκ  έχουσι  διαφνχεΐν  τούς  έχκαλοΰντας  αύτοΐς  ότι  του 
ενός  πνεύματος  δύο  λέχουσιν  άρχάς  καί  ότι  τούς  θεολοχικούς 
συλλοχισμούς  αποδεικτικούς  μάλλον  δει  καλεΐν  ή  διαλεκτικούς · 
έχράφη  δέ  πρός  Ακίνδυνου  έτι  τοΐς  εύσεβέσι  καί  φίλοις  έναρι- 
θμούμενον.”  ’Άρχ.  Σύ  μέν  ημάς  ίσως  χρήν  είναι  λόχον 
άποδούναι  δοκεΐς. — β'  (φ.  145/3).  “Τον  αντον  Πρδϊ  τον 
αυτόν  Ακίνδυνου  Επιστολή  περί  τής  του  Βαρλαάμ  έν  τοΐς 
δόχμασι  διαφοράς.”  ’Άρχ.  Ό  μέν  τής  εαυτού  περί  τό 
κατηχορεΐν  έτοιμότητό ς  τε  καί  δεινότητος  ημάς  ύπό- 
θεσιν  ένστησά, αενος. — χ'  (φ.  149α).  “Τού  αντον  Τφ 

φιλοσοφώ  Βαρλαάμ  Περί  ών  έφη  δύο  αρχών  ή  καθ’  ελληνικής 
έποφίας.”  ’Άρχ.  'Ώ  θρέμμα  τής  άνωτάτω  περί  λόχους 
παιδείας  καί  τής  φύσει  σοφίας  δώρον  παρά  θεού  δι’ 
αυτής  κεχαρισμένον  ήμΐν  έπίχαρι  καί  θυμήρες  κράμα 
έπιστήμης  καί  νοΰ,  διδακτού  καί  άδιδ άκτου  φωτός. 

II  (φ.  169/8)·  Μαξίμον  τοΰ  'Ομολογητον 

Η.  II. 


Περί  τής  σημασίας  τοΰ  Αλληλούια. 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

12  (φ.  174/8).  Υνώμαι. 

Ε Ισί  δέ  Άντιόχον  Κολοφώνοδ,  Ίάσ-ονοδ,  Πλάτωνοδ, 
Θονκνδίδον,  Χίλωνοδ,  ΣιβΰλΧηδ,  Μένανδρον  καί  άλλων. 

13  (φ·  176/8).  “Παροιρ,ίαι  κατά  αλφάβητου.” 

’Άρχ.  Άβυδηνόν  έπιφόρημα  τό  αηδές.  Τέλ.  "Ώδινε 

όρος  εΐτ’  άπέτεκε  μύν  ότάν  τις  έλπίσας  μεχάλα 
μικροΐς  έντιχοι. 

14  (φ.  19°  β)·  “[Τα]  λεγάμενα  επί  των  αδυνάτων.” 

’Άρχ.  ’ίίόν  τίλλων.  Κατά  πετρών  σπείρεις.  Τέλ. 

Βατράχου  οίνοχοεΐς.  Άνέμοις  χεωρχοΐς. 

15  (φ·  19°  β)·  “Ζωων  και  αλόγων  φωναι.” 

’Άρχ.  Άνθ ρύπου  τό  φωνεΐν,  τό  βοάν,  τό  κεκρα- 
χέναι  καί  Αλλα  πολλά.  Τέλ.  Πνρόϊ,  βρόμος.  Ανέμου 
π  άταχος. 

ΐ6  (φ.  191  α).  Αλφάβητος  άρχομένη  από  τό  [/3].” 

’Άρχ.  Βάλ’  έϊ  κόρακας  τούτέστιν  εις  απώλειαν 
απιθι  καί  φθοράν  τοιούτον  χάρ  τοι  τό  χωρίου  οί 
Κόρακες  βαραθ ρώδ ες.  Τέλ.  Ον  φροντίς  Ίπποκλείδη 
έπί  τών  μή  έπιστρεφομένων.  Ουτος  χάρ  έντυχών 
τφ  κηδεστή  Κ λεισθένει  μ εταμεληθ έντι  έπί  τφ  κήδει 
έφη'  ον  φροντίς  Ίππο κλείδη. 

17  (φ·  193  β)·  “Γεννάδιοδ  ό  Σχολάριοδ 

Περί  τοΰ  βιβλίου  τοΰ  Γεμιστού  καί  κατά  τής  ελληνικής 
πολυθείας  τφ  τιμιωτάτψ  καί  πάντη  άρίστω  κΰρ  Ιωάννη  τω 
έξάρχιρ  χαίρειν  έχράφη  έν  τω  ορει  τοΰ  Μ ενικέως  τφ  πρός  ταΐς 
Φερραΐς.” 

"Α ρχ.  Έτ ταινοΰμεν  σου  την  περί  τά  βελτίω  σπουδήν 
άεί. 

ΐ8  (φ.  196  β).  “Γενναδίον  μονάχον 

τον  Σχολαρίον  Περί  διαφοράς  τών  συχχνωστών  αμαρτημάτων 
καί  θανάσιμων,  σύντομον  καί  σαφές.” 

’Άρχ.  "Οτι  δέ  'ρίζαι  πάντων  τών  Αμαρτημάτων  επτά. 

19  (φ.  198  β)·  “Μαξίμον  [τον 'Ομολογητον] 

Έκ  τον  περί  πώς  ένώκησεν  ό  θεόϊ  λόχος,  καί  τί  ένοίκησις.” 

’Άρχ.  'Η  ένοίκησις  κατά  τινα  ίδιά'ζοντα  λόχον  ο¬ 
φείλει  νοεΐσθαι. 

20  (φ.  199  α)·  “  Ίονστίνον  φιλοσόφου 

καί  μάρτνροδ  Έκ  τον  περί  τής  ορθής  πίστεως  λόχου.” 

’Άρχ.  ’Ύμεΐς  δέ  οί  την  ζήτησιν  εΰσεβώς  ποιούμενοι 
&δέ  μοι  τον  νοΰν  εύτ ρεπίσατε. 

21  (φ.  199  β)·  “Τοΰ  μεγάλον  Βαετιλείον 

Τίϊ  έστίν  ύφηλόφρων  καί  τις  αλανών  καί  τις  ύπερήφανος’  τις 
δέ  ό  τετυφωμένος  καί  τις  ό  πεφυσιωμένος.” 

’Άρχ.  'Τ φηλόφρων  μέν  είη  'άν  καί  εαυτόν  ύφών. 

2  2  (φ.  200  α).  “Τοΰ  άγιον  Μαξίμαν  ”  [τον  'Ομο¬ 
λογητον]. 

’Άρχ.  'Η  άχία  καθολική  έκκλησία  έπί  τής  οικονομίας 
μίαν  ύπύστασιν  δοχματίζει. 

23  (φ·  200  α).  [Τον  αντον]  Κεφαλαία. 

α  ( φ .  200  α).  “Περί  δμοουσίου.” — β'  (φ.  200  α).  “Περί 
όμοϋ  π  οστάτων." — χ'  (φ.  200/3).  “Περί  ουσιώδους  ένώσεως 
καί  διαφοράς.” — δ'  (φ.  200 β).  “Περί  υποστατικής  ένώσεως 
καί  διαφοράς.” — ε'  (φ.  200 β).  “Περί  σχετικής  ένώσεως.” — 
5~'  ( φ .  201α).  “Περί  τής  άχίας  Τριάδος.”  ’Άρχ.  Ή  άχία 
καί  καθολική  έκκλησία  τον  μέν  πατέρα  δοχματίζει. — 

16 


122 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ζ'  (φ.  201/3).  “Περί  τοΰ  τρόπου  τη ς  Αντιδόσεως.” — η'  (φ. 
202α).  “Περί  θείας  ένώσεως.” — θ'  (φ.  202α).  “Περί  φύ- 
σεως.” — ι  (φ.  202  β) .  “Περί  νοΰ.” — ια'  ( φ .  202/3).  “  Πότερον 
ή  ψυχή  λύεται  εκ  τοΰ  σώματος  η  τό  σώμα  έκ  τη ς  ψυχής." — 
ιβ’  (φ.  202/3).  “ΙΙροάεωρία  των  ζ’  κλημάτων." — ιγ'  (φ.  204  α). 
“Επιχείρημα  των  άναιρούντων  τό  εΰχεσθαι." — ιδ'  (φ.  204α). 
“Περί  ένώσεως." — ιε'  (φ.  204/3).  “Περί  λόγου.” — ι£~  (φ. 

204 β).  “Περί  της  σκηνής  ήτις  ήν  και  εις  όσα  διήρηται .” — ιζ'  (φ. 
205  α).  “"Οτι  ούχ  ’έπεται  τό  θεΐον  ταΐς  παρά  λόγον  δρμαΐς.” — 

24  ( φ.  2θ6  α).  “Ησυχίου  [π-ρεσβυτε'ρου]. 

Έπίστρεψον  Κύριε  την  αιχμαλωσίαν  ημών  ώ$  χείμαρρος  εν 

τφ  νότοι.” 

"Αρχ.  Οΰτος  ό  χείμαρρος  περί  οΰ  φησιν  ό  προφήτης 
έν  τφ  νότιρ  έστίν  έν  τή  Υηνοκοΰρα,  ήτις  έστίν  αρχή 
τής  Αίγυπτου. 

25  ( φ.  2θδ  α).  “  Επίτομος  κατά  το  δυνατόν 

διήγησις  τής  επί  τοΰ  παλατιού  ενώπιον  του  βασΐλέως  γενο- 

μένης  διαλέξεως  τοΰ  Θεσσαλονίκης  άγιοι»  Γρηγορίου  [τοΰ 
Παλαμά]  και  [Νικηφόρου]  Γρήγορά  τοΰ  φιλοσόφου,  συγγρα- 
φεΐσα  ά>5  παρά  τίνος  τών  τής  συγκλήτου  λογάδων  παρόντος  καί 
αύτηκόου  γεγονότος.” 

"Αρχ.  Ό  καθείς  παρά  τοΰ  άγιου  ημών  αύθέντου  καί 
βασιλέως  ήρξατο  ό  Θεσσαλονίκης  λέγειν,  καί  ήν  ό 
σκοπός  αύτφ  τοΰ  προοιμίου  ότι  δεΐ  μετ’  ειρήνης 
γίι ’εσθαι  τάς  περί  τών  θείων  δογμάτων  διαλέξεις. 

20  (φ.  219  β)·  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 

Γρηγορίου  Αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  τοΰ  ΠαΧαμά 
Αόγο5  πρός  τόν  Βαρλαάμ  γράφοντα  ότι  ούκ  έστιν  άπόδειξις  έπ’ 
ούδενός  τών  θείων  έλεγχος  ότι  έστιν  έφ’  ών  καί  ότι  κυρίως 
άπόδειξις  αΰτη"  ή  δέ  κατ’  Άριστοτέλην  άπόδειξις  Ασύστατον 
καί  τό  υπέρ  αυτήν  Αχρεΐον.” 

Άρχ.  Τά  μέν  τής  δυαρχίας  έκ  μέσου  γέγονεν 
έξεκόπη  γάρ  τών  λόγων  τοΰ  φιλοσόφου. 

27  ( φ.  244  α)·  “Τοΰ  άγιου  Μαξίμου 

τοΰ  όμολογητοΰ  Αντιλογία  μετά  ’ Ανομοίου,  ήγουν  Άρεια- 
νιστοΰ.” 

"Αρχ.  ’Ανομ.  Χριστιανός  εΐ.  Όρθ όδοξος.  Καί  πάνυ. 
Άνομ.  Τί  έστιν  ό  χριστιανισμός.  Ό ρθ όδοξος.  Άλλα 
τό  μέν  ήν  Αναγκαΐον  είπεΐν,  τό  δέ  ούκ  Ασφαλές. 

28  (φ.  248  α).  “  [Γρηγορίου]  τοΰ  Θεολόγου 

Έκ  τοΰ  λόγου  εις  τό  άγιον  Πάσχα.  Ερμηνεία.” 

"Αρχ.  "Οταν  λέγη  ό  θεολόγοι  ούκ  ήρκει,  άλλ’  έδει 
ούχ’  ώς  ένδεοΰς  έτι  όντο ς  τοΰ  θείου. 

29  (φ·  248  β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  αγίου  Μαξίμου 

[τοΰ '  Ομολογητοΰ]  "Οροι  διάφοροι. ” 

’Άρχ.  Ούσία  καί  φύσις  ταύτόν  άμφω  γάρ  κοινή  καί 
καθόλου. 

30  ( φ .  250  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  αγίου  Μαξίμου 

εις  την  πρός  Ι'άίον  τόν  θεραπευτήν  επιστολήν  τοΰ  άγιου 
Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου  επισκόπου  Αθηνών.” 

"Αρχ.  1Ιώ$  φής  Ίησοΰς  ό  πάντων  επέκεινα. 

31  ( φ.  257)·  Διηγήσεις  εκ  τον  Γεροντικού. 

Έν  Αρχή  τοΰ  κώδικος  ΙΙίναξ  περίλαμβάνων  πλείονα  τών  νΰν 
έν  αύτφ  περιεχομένων. 

45°7·  3δ7·  Περγ.  8.  XIII. 

I.  Θεοδώρητου  Κόρρου  ’Ερανιστης  η  πολύμορφος. 

’Άρχ.  (Ακέφ.).,.άσβεστον  ή  τέτανον  καλοΰμεν  καί  μύρια 


δέ  τοιαΰτα  έστίν  εύρεΐν,  &  σύν  τή  τροπή  μεταβάλλει 
τήν  κλίσιν. 

2.  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  προνοίας. 

α  .  “  Θεοδωρίτου  Περί  προνοίας  πρώτη  άπόδειξις  Από 

ούρανοΰ  καί  σελήνης  καί  άστρων  ημερών  τέ  καί  νυκτών  καί 
τών  τοΰ  έτους  ωρών  δεκάλογος.” — β'.  “  Αί  Αποδείξεις  Από 
άέρος  καί  γης  καί  θαλάττης  καί  Από  ποταμών  καί  πηγών  λόγος 
β  .” — γ  .  “  Αποδείξεις  Από  τής  τοΰ  Ανθρωπείου  σώματος  κατα¬ 
σκευής ·  λόγος  γ' ·” — δ'.  “  Αί  Αποδείξεις  Από  τών  άνθρωπείων 
χειρών  καί  τών  έφευρεθεισών  λόγος  δ'.” — ε'.  “  Αί  Αποδείξεις 
έκ  τής  τών  Αλόγων  ζφων  υποταγής '  λόγος  ε'.” — ζ"' .  “"Οτι  καί 
πλοΰτος  καί  πενία  τιρ  βίιρ  χρήσιμα ·  λόγος  έκτος.” — ζ'.  “  Αόγος 
β.  "Οτι  δουλεία  καί  δεσποτεία  πρόςφοροι  τφ  βίψ.”—η'.  “"Οτι 
τούς  εΰ  φρονοΰντας  ούδέ  τό  πονηροΐς  δουλεύειν  δεσπόταις  λυμαί¬ 
νεται"  λόγος  η  .” — θ’.  “"Οτι  ούκ  άκαρπος  τής  δικαιοσύνης  ό 
πόνος  κ'Αν  έν  τφ  παρόντι  βίιρ  μή  φαίνηται  καί  περί  άναστάσεως 
Από  φυσικών  λογισμών  λόγος  θ’.” — 1' .  “"Οτι  άνωθεν  ό  θεός 
ούκ  Ιουδαίων  μόνον  Αλλά  καί  πάντων  Ανθρώπων  κηδόμενος 
διετέλεσε"  λόγος  ι'.”  Ό  τελευταίος  λόγος  μένει  κολοβός  έν 
ταΐς  λέξεσι"  σοφίαν  δέ  λαλοΰμεν  έν  τοΐς  τελείοις,  σοφίαν 
δέ  ού  τοΰ  αΐώνος  τούτου,  ούδέ  τών  άρχόν[των].. .Τοΰ 
τελευταίου  λόγου  φύλλον  έν  (κπεσόν  άνεπληρώθη  ύπό  νεωτέρου 
χαρτώου,  γραφέντος  πιθανώτατα  διά  χειρός  Ιωσήφ  τοΰ  Από 
Σινώπης,  όςτις,  άναγνούς  τόν  κώδικα,  έξέφρασε  πολλαχοΰ  τοΰ 
κώδικος  τόν  έαυτοΰ  θαυμασμόν  διά  τής  παρασελιδίου  σημειώσεως 
Ωραΐον  καί  άλλων  τοιούτων. 

45°δ·  388·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  994). 

1.  “Εις  την  εικόνα  τον  κυρίου  ημών 

I ησοΰ  Χριστού  έχουσα  παρεστώτας  καί  ετέρους  άγιους.” 
Ίαμβεΐα.  ’Άρχ. 

Έμην(;)  θεωρώ  τήν  Έδεμ  τής  είκόνος. 

2.  “Εις  την  Θεοτόκον  έστωσαν  μέσον 

τοΰ  Αρχαγγέλου  Ταβριήλ  καί  τοΰ  τίμιου...” 

Άρχ.  θεωριών  ύψωμα,  δογμάτων  βάθος. 

3·  “Εις  την  βραδύτητα.” 

Άρχ.  Εί  ζητώ  νεκρός  τής  φθοράς  έφθαρμένης. 

4  ( φ.  I  α).  “  Τώ  Εφέσου  Γεννάδιος  ”  [ό  Σχολάριος]. 

Άρχ.’Ώφθη  καί  ήμΐν  πολλών  διαφυγύντα  χεΐρας  τά 

γράμματα  τής  σής  άγιότητος. 

5  (φ.  ι  β).  Άδηλου  'Έ,πιστολη  “  Μ,αζίμω  τω  Πλα- 
νον'ύη.” 

Άρχ.  Έ πειρώμην  έπί  ’Ρώμην  Απίεναι. 

6  (φ.  2  β').  “Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου. ”  Απόσπασμα. 

II  επιγραφή  γέγραπται  περί  κόσμημα  φέρον  γράμματα 

τουρκικά.  Ομοίως  έν  φ.  2  α  Κόσμημα  παριστών  σταυρόν. 

7  (φ.  3  α)·  “  Ευχή  εις  βασιλέα.” 

Άρχ.  Ό  θεό$  ημών  ό  παντοκράτωρ  ό  καταστήσ ας 
έπί  γής  Αρχάς  καί  έξουσίας. 

8  (φ.  3  β)·  “Κανόνες  περί  τονουμενων  συλλάβων.” 

'  Επονται  άλλοι  τε  γραμματικοί  Κανόνες  καί  α'  (φ.  4  α). 

“Κανόνες  περί  πνευμάτων.” — β'  ( φ .  8  β).  “Κανόνες  τών 
ρημάτων.” 

Τό  φ.  9  λείπει  κατά  τό  άνω  ήμισυ,  Απεσχισμένον.  Έν  τΑει 
τοΰ  φ.  9  α  γέγραπται  έρυθροΐς  γράμμασιν"  Έμπροσθεν  φύλλα 
ιγ'  ζήτει  τά  υπόλοιπα  τών  κανόνων. 

”Ιδε  κατωτέρω  άρ.  18. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


123 


9  ( φ.  ΙΟ  α).  “Άλφάβητον  Λε'οντος  τοΰ  σοφοΰ.” 
’Άρχ.’Άρα  τις  γήθεν  άείρας  έν  συστροφή  με  ζεφύρου. 

ίο  (φ.  II  α).  “Τοΰ  σοφωτάτον  Φιλή 

Μετάφρασή  τών  οίκων  της  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” 

Έν  φ.  11  β  κάτω  έν  τη  ψμ  εις  μέρος  τοΰ  φύλλου  μεΐναν 
άγραφον  ένε-γράφησίν  κατόπιν  τάδε'  “Περί  άργυρογραφίας.” 
"Αργυρον  έρρινισμένον  λεπτόν  'ένωσον  μετά  υδραργύρου 
καί  τρίφον  εις  πορφυροΰν  μάρμαρον  και  μίξας  κομίδιον 
γράφε.  Χρυσάφιν  μετά  υδραργύρου  θές  έν  χωνεία. 
καί  τζαπαρικοΰ  καί  άνάλυσον  καλά  ώςτε  μη  βράσειν 
τον  χρυσόν  εΐτα  έκβαλον  καί  'ένωσον  αυτόν  μετά 
τεάφης  διπλάσιάς  τοΰ  χρυσοΰ  καί  τρίφον  καλώς  ταΰτα 
καί  θές  έν  χωνεία  πάλιν  καί  πύρωσον  ώί  π ρότερον 
εΐτα  έκβαλών  τρίφον  έπιμελώς  ώςτε  γενέσθαι  ώς 
χοΰς  λεπτός  καί  θές  καί  ολίγον  ύδωρ  έν  τφ  τρίμματι 
μετά  άλατος  βραχύτατου·  εΐτα  έπισυνάξας  θές  έν 
άγγείιρ  καθαρφ  καί  πλύνον  πολλάκις  έως  οΰ  καθαριεΐ 
τον  ρύπον  άπαντα  καί  οϋτω  γράφε  έπάνω  κ  ο  μι  δ  ίου 
7 )  βαρζίου  ή  ώχρας. 

Έν  δε  φ.  12  α  κάτωθεν  της  τοΰ  Φίλη  Μ εταφράσεως  των 
οίκων  έν  τη  φα'  “  Εί'  γε  προκύπτειν  οί  δίκαιοι  μέλλουσι 
κατά  τε  γνώσιν  καί  δόξαν  έκεΐ  είτε  καί  μη  Ζοναρά.  ” 

11  (φ.  12  β).  “Σημειώσεις  ζητήσεων  και  αποκρίσεων 
συνοπτικών.” 

’Άρχ.  "Οτι  παραίτη σις  έπισκόπου  ούδέν  τελειοΰται 
εϊ  μη  άπέλθη  ένθα  έχειροτονήθη. 

12  (φ.  13  α).  “  Σημειώσεις  νομικαί.” 

α' .  “Περί  των  άγιων  εικόνων.” — β' .  “Νικηφόρου  ττατρι- 
άρχου  Κωνσταντινουπόλεως.” — γ' .  “  Περί  άφορισμοΰ.”  κτλ. 

13  (φ.  14  α)·  “  Δε'οντος  σ-οφοΰ  τοΰ  βασιλέων.” 

"Α ρχ.  Όχυρόν  η  φιλία  βιάζεσθ  αι. 

14  (φ·  14  α)·  “  Περί  αναθέματος  τοΰ  μεγάλου 

Αθανασίου.” 

15  (φ·  14  β)·  Κανόνες. 

α'  (φ.  14  β).  “  Β ιβλίον  α'.  Κανόνες.”  "Α ρχ.  [Ε]ϋτ μητος 
ημών  ή  ζωή  έντεταμένη  των  αρετών  η  ακρώρεια. — 
β'  (φ.  15α).  “Β ιβλίον  β'.  Κανόνες.”  "Α ρχ.  Τό  απαθές 
υπό  τοΰ  άπαθοΰς  προς κε κλημένον  χαΐρον  ώ$  όνήσων 
άπιέτω. — γ'  (φ.  15  β).  “  Β  ιβλίον  γ'.  Κανόνε$.”  ’Άρχ. 
[Επιβουλή  τόν  κατά  λόγον  αγώνα  φεύξασα  ’έδωκε 

π ίστωσιν. — δ'  (φ.  16α).  “Β ιβλίον  δ’.”  ’Άρχ εί  έράν 

έπιλήφεσθ  αι  κρίματα  θεοΰ  γνώμης  άγερώχου  καί 
νοσούσης  άγνοιαν.  Τελ.  ϊν’  εϋμενώς  έπίδοι  συγγνω- 
μονών  τά  σφάλματα.  Τέλος  τών  κανόνων  τών  ρη' . 

ΐ6  (φ.  17  α)·  “  Έρρ,ηνία  περί  μοναχών.” 

“ Αρχ .  [Τ]νώθι  τόν  σκοπόν  δι’  6ν  έξηλθες·  έξηλθες 
πάντως  εις  τό  μισησαι  τήν  αμαρτίαν  τελείως. 

17  (φ·  ΐ8  α).  “Περί  της  ενονσης  χάριτος  τον 

πνεύματος.” 

"Αρχ.  [Έ]δει  μέν  ημάς  κατά  τούς  θείους  φάναι  χρη¬ 
σμούς,  θεοδιδάκτους  τυγχάνοντας,  ώί  τόν  καινόν  νόμον 
άρρήτως  έν  καρδίμ  έγγεγ ραμμένον  πυρσοΰ  τηλαυγέ- 
στερον  περιφέροντας. 

ΐδ  (φ.  2  2  α).  “  Τραμματικη.” 

Αρχ.  Υπερσυντέλικός  έτετύ μμην  τύπτω  τύπτεις, 
τέτυφα’  τέτυμμαι’  έτετύμμην. 

Συνέχεια  τών  ύπ’  άρ.  8  έν  φ.  8  β. 


19  (φ.  2  6  α).  “Διάλεκτοι  είσί  ε ’ 

έστι  δέ  διάλεκτος  Ιδίωμα  γλώττης...” 

"Ε πονται  α  (φ.  26  β).  “  Περί  της  αττικής  διαλέκτου  καί  τών 
σχημάτων  καί  ιδιωμάτων.”  "Αρχ.  [Α]ήρον  ληρεΐς’  ΰβριν 
υβρίζεις,  αττικόν  τό  είπόντα  τό  πράγμα  έπαγαγεΐν 
ρήμα  από  τοΰ  π ράγματος  παραγόμενον  φυγήν  φεύγεις. 
— β’  (φ.  27  α).  “Περί  δωρικής  διαλέκτου.”  "Αρχ.  [Τ]ό  έο  εις 
την  ου  δίφθογγον  κιρνώσι. — γ'  (φ.  27  α).  “Περί  αιολικής.” 
"Αρχ.  [Τ] ό  β  τό  ε  προςνέμει  όταν  τό  ξ  έπιφέρηται  ή 
Κ  ή  τ  ή  δ. 

20  (φ.  27  β).  “Είσί  δέ  διαφοραί  τοΰ  ηρωικόν  επτά 
ανται.” 

21  (φ.  28  α).  “  Περί  τοΰ  έμμετρου  λόγου 

καί  πρώτον  περί  τοΰ  ίαμβικοΰ.” 

"Αρχ.  Τό  ιαμβικόν  μέτρον  έχει  μέν  βάσεις  έξ,  ήγουν 
χώρας  καί  πύδας,  διαιρείται  δέ  εις  δύο. 

22  (φ.  28/3).  “Περί  τών  δι χρόνων.” 

"Αρχ.  Τά  εις  της  είτε  τφ  ι  είτε  τφ  υ  μακ ροπαραλη κτεΐ 
πολίτης  πρεσβύτης  πλην  τοΰ  κριτής  καί  τών  άπό 
τούτου. 

23  (φ·  29  α).  “  Σολοικοφανη  τινα  φαινόμενα  κατά 
τάς  διαλέκτους.” 

"Α ρχ.  Τρώεί  αιτιατική  χρώνται  αντί  γενικής,  οΐον 
τόν  ίππον  τόν  Άλέξανδ ρον.  Ύέλ.  απολείπει  ή  γυνή 
τόν  άνδρα'  έκβάλλει  δέ  ό  άνηρ  την  γυναίκα. 

Ε ΰρηται  έκδεδομένον  έξ  άλλου  κώδικας  έν  τφ  έλληνικφ  περιο- 
δικφ  Πανδώρα.  Τόμ.  Η'  (1857)  σ.  144. 

24  (φ-  29  α)·  “  Ετι  περί  τών  δίχρονων.” 

"Αρχ.  Τά  εΐϊ  ον  συγ κριτικά  οϋδ έποτε  φύσει  μακρφ 
παραλήγει  διχρύνιρ. 

25  (φ·  29/3).  “  Περί  τοΰ  ίνδικτιώνος.” 

"Αρχ.  Ίνδικτιών  έκλήθη  άπό  τίνος  άκροτηρίου  καλου- 
μένου’Α κτίου  ώ;  ό  Ησύχιος  ό  I λλούστριος  γράφει. 

20  (φ.  3°  α)·  “  Περί  τών  ρηματικών  δίχρονων.” 

’Άρχ.  Τά  δεύτερα  πρόσωπα  τών  προςτακτικών  βραχυ- 
καταληκτεΐ  πλην  τοΰ  παθητικού  ένεστώτος  καί  τοΰ 
μέσου  αορίστου  β  . 

27  (φ·  3°  β)·  “  Ονόματα  τών  παλαιών  βίβλων.” 

"Αρχ.  Βρισίθ  ή  γένεσις.  Έλισιμίθ  ή  έξοδος. 

28  (φ.  31  α)·  “ ’ Ονόματα  εκφερόμενα  εν  τη  θεία 
Τραφη.” 

’Άρχ.  [Ά]δάμ  γη  σαρκουμένη  τ)  μαρτυρία  τ)  γηγενής 
ή  άνθρωπος  ή  χοΰς  ή  γη  έρυθρά. 

29  (φ·  33  α)·  “  Εί  θέλεις  ενρεΐν  τό  Πάσχα  ποίησον 

</ 

όντως. 

30  (φ.  33  β )·  “Ιωσήφ”  Κανόνες. 

α'.  “  Κανών  ώδη  α'  ήχος  δ'.”  "Αρχ.  θανάτου  καί  της 
φθοράς  ώϊ  έσωσας  ημάς. 

Μεταξύ  τούτων  Άνεμούριον  καί  Κύκλοι  ζιρδιακοί. 

31  (φ·  35  β)·  “  ΑΡΧ*)  τ<”ν  π ρογνμν ασμάτων  της 

γραμματικής.” 

"Αρχ.  Έπειδήπερ  υλη  της  γραμματικής  τά  οκτώ  μέρη 
τοΰ  λόγου,  τών  δ’  οκτώ  μερών  τοΰ  λόγου  άρχαί  αί 
άπλαΐ  λέξεις. 

Μεταξύ  τούτων  περί  τό  τέλος  (φ.  37  α)  “Γαληνού  Συμβουλή- 
κοκκία  καθαρτικά  στομάχου  καί  κεφαλής.” 


124 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


32  ( φ .  37  β)·  “  Σκευασία  τής  νάρδου 

της  -γίνομένη!  Εν  τή  μεγάλη  έκκλησίφ.” 

33  (φ.  37  β)·  “  Σημειώσεις  ακριβέστατων  ανα¬ 

γραφών  .” 

’Άρχ.  Άδάμ  ήγεύτο  των  έξ  αύτοΰ  γεννηθέντων  αν¬ 
θρώπων  έκ  διάδοχης. 

34  (Φ·  3^  α)·  “Γενεαλογία  άπο  κτήσεως  κοσμου." 

’Άρχ.  [Ά]δάμ.  έ· γέννησε  τον  Σήθ  έτών  σλ'. 

Χρονικόν  βραχύ,  χωροΰν  μέχρι  τοΰ  έτους  βκα’  έπί  της  αρχής 
τοΰ  σουλτάνου  Σουλεϊμάν. 

35  ( φ·  41  β)·  “  Οί  τής  Κωνσταντινουπόλεως  άρχιε- 

«  11 

ρας. 

36  (φ.  42  α).  Άνεπίγραφον. 

Άρχ.  [0;]υ  ψευδός  έστί  τό  καταβασκαίνεσθαί  τινας 
καί  μαραίνεσθαι  ύπό  της  των  όρώντων  δψεως. 

37  {Φ·  42  α)·  “  Σχόλια  είς  τδ  κατ  εικόνα  και  καθ' 
όμοίωσιν  ” 

’Άρχ.  [Ν]οΰϊ  τοίνυν  ό  Άνθρωπος  ών  κατά  ψυχήν 
ενεργείς,  έχει  την  νοήσιν. 

38  (φ.  42  /?)·  “  Έκ  τοΰ  Άριανοΰ 

Πρ05  Άριστοτέλην  υπέρ  Π λάτωνος." 

Άρχ.  Ίστέον  ότι  ό  Πυθαγόρας  καί  οί  κατ'  εκείνον 
πολλάς  ’έλεγον  τάξεις  ουσιών. 

39  (Φ·  43  α)·  “Περί  των  ιβ'  λίθων." 

’Άρχ.  [Ν]άρδιον  τδ  βαβνλώνιον  καλούμενον  πυρρωδός 
μέν  έστιν  αιματώδης,  γίνεται  δδ  εν  Βαβυλώνι. 

40  (φ.  43  α)·  “  Περί  τοΰ  7ταρ’  Όμηρω 

ιθακήσιου  Άντρου  έν  Όδυσσείς.” 

’Άρχ.  Α ύτάρ  έπί  κρατός  λιμένος  τανύφυλλος  έλαίη ’ 
άγχύθι  δ’  αυτής  Άντρον... Τά  μέν  περί  τοΰ  Άντρου  τιρ 
ποιητή  ’έπη  ταΰτα,  κατα  δέ  τας  έλληνικάς  δόξας 
πα ρωμοίωται  τό  προκείμενον  Άντρον  ψυχαίς  ταΐς  εις 
γένεσιν  κατιούσαις. 

41  (φ.  43  β)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Μοιηματα. 

Κατά  τέσσαρας  σελίδας.  ’Άρχ. 

Των  πρωτοτύπων  οΰρανοΰ  κινημάτων 
καί  των  έν  αύταύς  π ροςφυών  παθημάτων. 

42  (φ.  44  α)·  “Περί  σχημάτων  λόγου." 

Αλλά  γάρ  εΰρηνται  καί  έτερα  πλεΐστα  παρ'  έτέροις 
σχήματα  διαφόρως  έκφερόμενα  κεκλασ  μένοις  τισίν 
έλλιπώς  έχοντα. 

43  (Φ·  45  α)·  Άριστοτέλους  “  Έκ  τοΰ  περί  ψυχής." 

’Άρχ.  θεωρία  έστιν  έπιβολή  νοός  Άμεσος  καί  ψιλή 

των  αίσθήσεων  προς  τα  υποκείμενα. 

’Έπονται  α’  (φ.  45α).  “Έν  τιρ  περί  ενυπνίου ’Αριστοτε'λους.” 
— β’  (φ.  45  α).  “Έκ  των  μετά  τα  φυσικά." — γ’  (φ.  45  α). 
“Έκ  των  περί  μνήμης  καί  άναμνήσεω ς.'' — δ'  (φ.  45α).  “Περί 
πολιτών." — ε'  ( φ .  45/3).  “  Συναθρίσματα."  ’Άρχ.  Σαλάχια 
είσίν  όσα  λεπίδας  οΰκ  έχει,  σμύραινα,  τρύγων,  β οΰς 
καί  τά  τούτων  κητώδη,  δελφίς,  φάλαινα,  φώκη  Ά 
ξωοτοκεύ.  ΤΑ.  γαμψώνυχα  δδ  6σα  τών  πτερωτών 
την  έπιρυχίδα  γεγαμψωμένην  ύπό  τήν  γένυν  έχει 
05  έστιν  αετός,  ιέραξ. 

Πρ/3λ.  3ρυκ.  Ρ.  Ι/ΛΜΒΚΟδ  Εχοθΐ'ρίοΐ'αιπ  Οοηδίίΐηϋπί  άβ 
ΠΒ,ίιιΐ'α  ίΐηίιηαΐίαιη  Ιίΰΐ'ί  άηο.  Έν  Βερολίνω.  1885.  σ.  1, 
στ.  21  κ.  δ. 


44  (Φ·  45  β)·  '  Απανθίσματα. 

α’  (φ.  45/3).  “Αυξανόμενα  έδει  είπεΐν  παθητικώς,  οΰκ 
ένεργητικώς,  ώςπερ  τό  Σικελός  δηλοΐ  τόν  αϋτόχθονα 
πολίτην,  τό  δέ  Σικελιώτης  τόν  βάρβαρον." — β’  (φ.  46  α). 
“Παρά  τό  γνώ  γνώσι  γνώσις  καί  άνάγνωσις." — -γ’  [φ.  46α). 
“Γδνεσΐ5  έστιν  ή  πρώτη  μέθεξις  συν  τιρ  θερμή  τής  θρεπτικής 
ψυχής."· — δ'  (φ.  46  α).  “Νεότγ5  έστιν.” — ε'  (φ.  46α).  “Ό 
γελω5  γίνεται." — ζ~’  (φ.  46  α).  Διάφοροι  ορισμοί. — ξ'  (φ.  46  α). 
“  Ότι  μείξων  πάντων  τών  άγιων  ό  Παΰλθ5.” — η'  (φ.  46  β). 
“Έκ  τοΰ  λ  τοΰ  μετά  τά  φυσικά.” — θ'  (φ.  48α).  “Τά  παλαιούς 
θρυλλούμενα  επτά  θεάματα.” — 1'  (φ.  48α).  “Ίστέον  δτι  τά 
λεπτά  καλούνται  άσάρια." — ια'  (φ.  48  α).  “  Εΐ  γνωριοΰσιν 

άλλήλου ς  οι  άναστησόμενοι." — ιβ'  (φ.  48/3).  “  Εί  σφαιροειδής 
ό  ουρανός  είτε  καί  μή  κατά  τόν  θειον  Χρυσόστομον.” 

45  (Φ·  49  α)·  [®60φάνους  Έλεαβούλκου] 

“Έλεγχοδ  κατά  τών  άπαιδεύτως  χρωμένων  τούς  λόγους  ή 

κατ’  Έρμοδώρου.” 

“Αρχ.  νιοίμιον  (;)  δοκοΰσι  πάνν  τοι  δοξοσοφοΰντες. 

"Εττεται  (φ.  51  α)  [Τοΰ  αύτοΰ]  “Έλεγχο5  δεύτερος  πρός 
τούς  αύτούς.” 

’Ά ρχ.“ί)μην  έγωγε  κόρον  όψέ  λαβεύν  σε  τοΰ  βασκαί- 
νειν. 

Έξεδόθη  ύπό  ΕλΜίνδ  ϋβΐΐοί&β  βπιάϊίοπιιη  XVI,  188  καί 
Μ0Τ2Τ0ΞΤΔ0Τ  έν  Έλληνομνήμονι,  σ.  605  κ.  έ. 

46  (φ.  54  α)·  “λόγος  ηθικός  ή  περί  παιδείας.” 

’Άρχ.  Πολλάκΐ5  ’έγωγ'  είλόμην  μέτρι  άττα  περί  τών 

λόγων  ω5  δη  τυγχάνω  γινώσκων  καί  καθώς  άν  οΐός 
τ'  εΐην  έρεΐν  σοι. 

47  (Φ·  6ι  α).  Προοίρ,ιον  γραμματικής  άνεπίγραφον. 

’Άρχ.  Ή  τοΰ  λόγου  χρήσις  δέδοται  παρά  θεοΰ  τούς 

άνθ ρώποις  τής  άναγ καίας  κοινωνίας  ένεκα  καί  πρώτον 
ήρξαντο  οί  παλαιοί  τά  κατά  φύσιν  ήγουν  τά  ς  άσήμους 
φωνάς  τούς  κατ’  έπιτήδευσιν  καί  τέχνην  τάττειν  καί 
στοιχεύα  τιθέναι  έπί  ταύς  φωναύς  κατά  τήν  τών 
π ραγ μάτων  φύσιν  τραχυνόμενά  τε  καί  λειύμενα  κατά 
συνθήκην. 

48  (φ.  85  α).  Αποφθέγματα  και  σημειώματα. 

49  (Φ·  85  β).  Περί  Β οηθίου. 

Αρχ.  Βοήτιος  ό  σοφός  ήν  μέν  έκ  τής  τών  Τ ορκουάτων 
οικίας,  γέγονε  δδ  έμπειρύτατος  τήν  παιδείαν  κατ’ 
Άμφω  τά 5  διαλέκτους. 

50  (φ.  86α).  “Θεογονία  κατά  τήν  δεισιδαίμονα 
πλάνην  τών  Ελλήνων.” 

Π αριστάνεται  διά  πινάκων. 

51  (φ.  94 α)·  Πίνακες  παριστάνοντες  τά  διάφορα 
είδη  τής  φράσεως. 

5  2  (Φ·  95  α)·  “  Εΰχή  συγχωρητική.” 

Φέρει  τήν  υπογραφήν  τοΰ  ττατριάρχου  Κωνσταντίνου- 
■πόλεως  Ίερεμίου. 

53  (Φ·  9^  α)·  “  Προοίρ,ιον  πράίήεως  Θεοφάνους  ” 

Κωνσταντινουπόλεως. 

Άρχ.  Ή  τών  διεστώτων  μερών  καί  τών  όλων  πρός  δλα 
ύπε ρεναρχι κή  καί  θεία  ένότης.  Τέλ.  ή  παρούσα  συνο¬ 
δική  πράξις  τής  ημών  μετριότητος  κατά  μήνα  Μάί'ον 
ίνδ.  β*. 

54  (Φ·  9^  β)·  “  Ακολουθία  τυπωθείσα 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


125 


κατά  τό  (5" κβ'  έτος  έν  Κωνσταντινουπόλει  ΐΓατριαρχοόντος 
Σνμεών  τοΰ  άγιωτάτου  και  συνόδου  θείας  έπισυναχθείσης  καί 
την  κακώς  έν  Φ λωρεντίμ  γεγενημένην  σύνοδον  άναθέματι  καθ- 
υποβαλουσης  ώς  μη  ταΐς  λοιπαΐς  άκολουθήσασαν  κατά  τον 
έπιστρέφοντα  έκ  της  λατινικής  αίρέσεως." 

55  (Φ·  97  β)·  “Εΐβ  το  εγχειρίδι ον  Γεώργιον  τον 
Λακαττηνοΰ.” 

Άρχ.  Έπανύρθωσίς  έστι  πασών  των  τεχνών  ή  Χρι¬ 
στιανών  άριστος  καί  θεοφιλής  σοφία.  ΤΑ.  μάλλον 
δέ  τό  θέλημα  αύτοΰ  εύχώμεθα  πάντοτε  Άτι  προγινώσκει 
ών  χρήζομεν  καί  κήδεται  πάντων. 

56  ( φ .  102  α).  Κεφάλαια  γραμματικής. 

α'  (φ.  102α).  “Περί  δε  πνεύματος  θεωρώμεν  ώδε.”  ’Άρχ. 
Τό  α  προ  έαυτοΰ  φιλοΰται.  ΤΑ.  πλην  τοΰ  οΰτος 
οΰνεκα  καί  των  μονοσυλλάβων  οΰ  ους.  Ο ϋτω  μέν  τοι 
ταΰτα. — β'  (φ.  102/3).  “Περί  ορθογραφίας ’Άρχ.  [Τ]ίνα 
δό  τίσι  γ ραπτέον  φωνήεσι  καί  δ ιφθ όγγοις,  οΐον  τίνα 
μέν  τφ  μικριρ  ο,  τίνα  δέ  τφ  μεγάλιρ,  τίνα  μέν  τφ  ε, 
τίνα  δέ  τφ  η.  ΤΑ.  [Τ]ά  εις  ον  τφ  μικρω  αγεληδόν 
ποταμηδόν  πλην  τοΰ  έμποδών  τελευτμ,  τα  δέ  εις  05 
τφ  μεγάλιρ  πλην  τοΰ  πάρος,  έναγχος,  έντός,  τήμος. 
— ύ'  (Φ·  104/3).  “Κοινοί  τόποι  ορθογραφικοί  των  τοΰ  λόγου 
μερών."  Άρχ.  Κοινοί  δ’  ονομάτων  καί  ρημάτων  καί 
δλως  των  τοΰ  λόγου  μερών  τόποι  κείσθ ωσάν  ορθο¬ 
γραφικοί  τοιοΰτοι  αρκτικών  πέρι  καί  μέσων,  έκ  δευτέρου 
απλών  απαθών  ’άν  μη  πάνυ  τι  τα  περί  μέσων  απλώς 
εύρημένα  κωλύη.  ΤΑ.  ή  μέν  \ν,  τφ  ν,  ή  δέ  δω  τφ 
μεγάλιρ,  ότι  έκ  τοΰ  πολύ  καί  τοΰ  δώρον  καί  συμφέρειν 
έκ  της  συν  καί  τοΰ  φέρω. — δ'  ( φ .  108  α).  “ Συμφώνων 
διπλασιασμός  ώς  καί  τοΰτο  ορθογραφίας  κοινόν .’’  ’Άρχ.  [Δ]ι- 
πλασιάξεται  γάρ  επ’  ένίων  τά  τε  μέσα  καί  τα  φιλά. 

57  (Φ·  109  β)·  “  Ενταύθα  εστίν  ό  πίναζ  τον  παρ¬ 
όντος  βιβλίου.” 

Περιέχονται  δέ  μόνα  τάδε' 

Επιστολή  Γεναδίον  Έφεσον 

Σταυρός  είστορισμένος 

Εύχή  εί$  βασιλέα 

Εί?  τό  Άνομα  της  Θεοτόκου  Μαρίας 

Περί  τόνων  συλαβών  καί  συλαβών 

Περί  κανόνων  γραμματικής. 

Αναφέρονται  δε  ταΰτα  έν  μέρει  εις  τούς  άρ.  4 — 8.  Ή  δε 
συνέχεια  τοΰ  πίνακας  ούκ  έγράφη,  μ ενόντων  φύλλων  άγραφων 
μέχρι  τοΰ  φ.  117. 

58  (φ.  ιι7  α).  Διαγράμματα  αστρονομικά. 

59  (Φ·  Ιΐ8α).  Ομιλιών  αποσπάσματα. 

Η  πρώτη  άρχ.  Ού  θήσομαι  την  πανήγυριν  άφωνον 
άλλ’  ούδέ  μέντοι  πολύφωνου. 

6α  (φ.  120  α).  “Τον  αύτοΰ  [Ιωσήφ  μονάχον] 

Στίχοι  Ιαμβικοί  περιέχοντες  έν  επίτομη  την  άπασαν  ύπόθεσιν 
καί  δύναμιν  των  εγκωμίων  τήδε  τη  βίβλιρ  άσυνύπτων  μαθη¬ 
μάτων .” 

Άρχ. 

[  0]ρών  θεατά  την  βίβλον  ηύτελισ μένην 
μη  παραδ ράμης  των  γεγ ραμμένων  λόγους 
άλλ’  εϊ  γε  πολλαΐς  μη  προςανέχειν  θέλεις 
βίβλοις  τά  πολλά  καί  δαπανάν  τον  χρόνον 
καλόν  τιθείς  σπούδασμα  πάντα  τον  βίον, 
ποθείς  δ’  έχειν  αριστον  έν  βραχεί  τύπον 


ηθών  έργων  λόγων  τε  καί  θεωρίας 
κόλπους  έρευνών  τούς  έμούς  πόθου  τύχην. 

ΤΑ.  Εϊδώί  άκριβούς  τούς  λόγους  τών  κτισμάτων, 
έτι  τε  τόν  κτίσαντα  ταΰτα  δεσπότην 
μέμνησο  δ’  &  τάν  Ιωσήφ  ρακενδντον 
μετά  πόνου  με  πλείστου  συντεταχότος. 

Οί  στίχοι  γεγραμμένοι  κατά  τρεις  σελίδας. 

6ΐ  (φ.  120  β).  “Περί  επιστολών.” 

Άρχ.  [’Ε]ν  ταΐς  έπιστολαΐς  χρησιμώτατα  τά  γνω- 
ματεύματα  τών  σοφών.  ΤΑ.  καί  ούχ  απλώς  άφη- 
γηματικαί  είσιν  αί  έπιστολαί  τοΰ  Άλκίφρονος  καί 
μάλλον  εις  άφελεΐς  έννοιας  καί  εις  την  αυτών  φράσιν. 

6 2  (φ.  Ι27α).  “[Π]ερί  διηγηματικου.” 

■Άρχ.  Τό  διηγηματικόν  τήρει  άεί  έν  οί 5  δεΐμ έρεσι 
τών  λόγων.  ΤΑ.  έχεις  καί  θ ειογ ραφικην  Ιστορίαν 
έν  τη  ΙΤαλαια  τη  Ό κτατεύχιρ  έν  τη  Τετραβασιλείιρ 
καί  τοΐς  όμοίοις. 

63  (φ.  τ  2  7  α).  Κεφάλαια  γραμματικά 

α'  (φ.  127α).  “Περί  λέξεων .”  ’Άρχ.  Αέξις  πολυσχεδής 
έστιν  ώς  έν  ταΐς  ίδέαις  ταΐς  ρητορικαΐς  έγνως.  ΤΑ. 
ού  γάρ  έγείρεται  ή  νόσος  άλλα  τά  έμψυχα.  Τ οιοΰτον 
καί  τό  σκιρτάν  τά  ’όρη,  κροτεΐν  τούς  ποταμούς, 
αϊρειν  φωνάς  τούς  λίθους  καί  κράζειν  καί  τά  τοιαΰτα. — 
β' (φ.  128α).  “  Περί  σχημάτων.”  Άρχ.  Άσχήμων  ποικιλία 
είσί  καί  αυτά  καί  πλατύτερου  έν  τη  ρητορική  καί 
περί  αυτών  διδαχθης.  ΤΑ.  καί  άπ’  έμ’  δλεΐς  αντί 
άπολεΐς  έμέ  καί  έμοΰ  μέτα  άντί  τοΰ  μετ’  έμοΰ  καί 
τά  όμοια. — γ'  (φ.  129α).  “Περί  μεθόδου."  "Αρχ.  [Ή] 
μέθοδος  σχήμα  έστί  της  έννοιας  ήγουν  είςαγωγη 
ταύτης  καί  οικονομία.  ΤΑ.  ταΰτα  καί  τά  τοιαΰτα 
μέθοδός  τις  έστι  καί  δεΐ  χρησθαί  σε  καί  ταύτη  κατά 
καιρόν. — δ'  (φ.  129/3).  “Περί  κώλων." — ε'  (φ.  129/3).  “Περί 
άναπαύσεως. ’’— 5"'  ( φ .  129/3).  “Περί  ρυθμοΰ.”—ξ'  (φ.  130/3). 
“  Περί  τών  οκτώ  στιγμών .”  "Αρχ.  [Σ]τΐ7Ρ·αί  δέ  είσιν 
οκτώ,  ύπερτελεία,  τελεία,  άνω  πρώτη,  άνω  δευτέρα, 
άνυπόκριτος.  ΤΑ.  ταΰτα  έπειδη  μείζονος  έδεΐτο  τοΰ 
βοηθήματος  μείζονος  καί  τυγχάνει. 

64  (φ.  ι3 1  α).  “Έκφρασις’  μάρτυρες  στεφανίται.” 

’Άρχ.  [  ]άριον  μέν  ίδεΐν  καί  άγωνι'ζομ ένους  του- 

τουςί  τούς  όπλίτας  καί  έν  αύτφ  τφ  πίπτειν  νικώντας. 
ΤΑ.  αίνίττεται  δό  άρα  τό  όρο  ς'  έπ’  αύτφ  τούτιρ 
γέγ ραφεν  ϊνα  μήποτ’  αύτφ  θεατής  έπιλίπη. 

65  (φ·  Ι3ΐα).  “  Έφραίμ  όσίω.” 

Άρχ-  Καί  νεκρόν  έστιν  ένταΰθα  ίδεΐν  τούς  έτι 
ζώντας  έφ’  εαυτόν  συγ κινοΰντα.  ΤΑ.  όθεν  αυτόν  ό 
παρεστώς  διϋπνίξει  καί  τών  παρόντων  αίσθέσθαι 
ποιεί. 

66  (φ.  1 3 1  β ).  “"Ορος  δημιουργόν  πειθους.” 

Άρχ.  Ε'  'ρητορικαί,  ή  κυρίως  πρώτη,  ή  άντίστ ροφος 

τη  φιλοσοφία.,  ή  έχρήσατο  Πυθαγόρας.  ΤΑ.  καίπερ 
εί  καί  έν  μέρος  διηγήματος  έπί  πλείονα  άνάγεται 
κεφάλαια,  χρησύμεθα  μέν  αύτφ  έν  άπασι,  τή  δέ  περί 
την  έργασίαν  διαφορά,  την  έξαλλαγήν  μηχανησύ- 
μεθα. 

6 7  (φ.  1.39  οί).  “ ''Απαν  ζήτημα  η  φανερόν  η  αφανές.” 

Έ πονται  άλλα  ρητορικά  σχήματα. 

68  (φ.  ι39  β).  “  Οί  όροι  των  στάσεων 

μετά  τής  διαιρέσεως  τών  κεφαλαίων  κατά  τάξιν.” 


126 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


69  ( φ.  149  α)·  “  Μονωδία  επί  τη  τελευτή 

τον’Εφόσου  κΰρ  Μάρκου.  [Γενναδίου  τοΰ]  Σχολαρίου.” 

"Α ρχ.  Φευ  έρώ  ώ  παρόντεν  ύμΐν  αί  των  αγαθών 
έλπίδεν  οίχονται  πάσαι. 

70  (φ.  150  α).  “Στίχοι  τοΰ  αύτοΰ.” 

Α  ρχ.  [Μ]άρκου  τό  σεπτόν  ώδ’  ένεκρύβη  δέμαν 
έπεί  τδ  πνεύμα  πρόν  θεοΰ  μονάν  ’έβη. 

ΤΑ.  δσον  7 τερ  έντόν  πατρικών  θεσμών  μένη. 

Στίχοι.  18  κατά  τέσσαραν  σελίδαν  γεγραμμένοι. 

71  (φ.  150  α).  “Προς  τον  αυτόν  ίερομνημονος.” 

’Άρχ. 

Αυτόν  αρ  ’έπτην  ώ  μακάρτατε  χάζει  θεοΐο 
γαίην  άκρα  φαείναν,  την  δ’  "Εφεσον  ποιμάναν 
ΤΑ.  τάξιον  αΰ  τεύξεσθαι  τεήν  είν  ώρμ  δίκην. 

Οί  στίχοι  γεγραμμ,ένοι  κατά  τρεΐν  καί  τέσσαραν  σελίδαν. 

72  (φ.  155/3)·  “Πώς  αν  ώφελοΐντο  έ£  ελληνικών 
λόγων.” 

“Α ρχ.  Πολλά  με  τα  έπιτ ρέποντα  συμβουλεΰσαι  ύμΐν. 
ΤΑ.  δθεν  πρόν  τί  σκοπόν  φέρεσθαι  δει. 

73  (Φ·  15®  α)·  “  Εκαστον  των  λεγομένων 

τριχών  λέγεται,  οριστικών  ετυμολογικών  καί  κατά  τα  διάφορα 
σημαινόμενα." 

’Ά ρχ.  [Π]άν  τό  όριζόμενον  πράγμα  τριχών  ορίζεται 
ή  έξ  όρισμοϋ. 

74  (Φ·  Ι57α)·  “ Περί  γνώσεως.” 

Ά ρχ.  Γνώσι;  έστίν  άληθήν  τών  δντων  διά γνωσιν 
φών  γάρ  έστι  την  λογικήν  ψυχήν  ών  τό  άνάπαλιν  η 
άγνοια  σκότον. 

75  (Φ·  ΐ82  α).  “[Π]ερι  τών  ψυχικών  Βννάμεων.” 

’Άρχ.  [Τ]ών  την  ψυχήν  δυνάμεων  α'ί  μέν  είσι  γνω¬ 
στοί,  αί  δέ  ορεκτικοί.  ΤΑ.  Ταΰτα  δη  ώ;  έν  έπιτύμιρ· 
τά  γάρ  θεόθεν  πρόν  σωτηρίαν  άνθ ρύπων  οίκονομού- 
μένα  άπειρα  καί  ανεκδιήγητα ·  τά  κρίματα  γάρ  σου 
φησί  άβυσσον  πολλή. 

76  (φ.  ΐδβα)·  “  [Τ]οΰ  μακαρίτου  Θεοδωρίτου  Περί 
ύλης  τοΰ  κόσμον.” 

’Άρχ.  [Ξ]ενοφάνην  μέν  οΰν  ό  Όρθομένουν  ό  Κολο¬ 
φώνιο;  ό  την  ελεατικήν  αιρέσεων  ήγησάμενον.  ΤΑ. 
Χρόνο;  οδν  μετ’  ουρανόν  γέγονεν  ϊνα  άμα  γεννηθ έντεν 
άμα  καί  λυθώσιν  άν  ποτέ  λύσιν  αύτοΐν  γένηται. 

77  (Φ·  τδφα)·  ΐΐροοιμιον  εις  το  ΆριστοτεΧους 

ΙΙερ!  φυσικήν  ακροάσεων  άνεπίγραφον. 

’Άρχ.  [Τ]όν  σκοπόν  βούλει  μαθεϊν  τήν  Άριστοτέλουν 
φυσικήν  ακροάσεων. 

78.  “[Φυσική  κοινωνία 

[Θ]εοδιίρου  Δούκα  τοΰ  Λάσκαρι  [τ]ον  νψηλοτάτον  βασιλέων 
Ίωάννου  τοΰ  Δονκα  υίοΰ.” 

Σύγκειται  έκ  λόγων  έξ,  ών  ή  τάξιν  συγκεχυμένη,  α’  [φ. 
280  α).  “  [Φ]υσικό;  κοινωνικόν  α05.”  ’Άρχ.  [Έ]κ  πολλών  μέν 
π ραγ μάτων  καί  άλλων  γνόντεν  οί  άνθρωποι  ότι  τό 
φύσει  κρεΐττον  υπερέχει  τοΰ  θέσει  τε  καί  τοΰ  τύχη. 
ΤΑ.  αί  γάρ  κράσειν  έστιν  δπου  καί  παρά  φύσιν 
ποιοΰσιν  ώ;  όδεύονσαι  θελητών  καί  κατ’  άλλουν 
πλείουν  τούτων  τών  λόγων  λόγουν  τό  άναγκαΐον 
έχονταν  περί  ών  είν  τό  έξην  ε’ίπωμεν.· — β’  (φ.  216  α). 
“[Φ]ι>σικό;  [κ]οινωνικδν  [δ]εύτερο;.”  ’Άρχ.  Τίε ριάγονται  μέν 
αί  κράσειν  έν  ίδιότησι  καθών  εϊπομεν,  άφίενται  δέ 


μετά  τό  π ροελθεΐν  ταύταν  έκ  τήν  φύσεων  άπ’  άλλήλων. 
ΤΑ.  καί  έκ  τοΰ  δντον  τό  δοκήσει  καί  έκ  πάντων  τών 
καλών  τά  κακά,  8  καί  ποιήσομεν  έξετάσαντεν  είν 
έπιστήμην  καί  γνώσιν  π  ραγ  μάτων  πολλών  συναρη- 
γούσην  ήμΐν  τήν  δυνάμεων  τοΰ  θεοΰ. — /  (φ.  219  α). 
“[Φ]νσικό;  [κ]οινωνικό;  τρίτο;.”  ’Άρχ.  [Ά]ναγκαΐον  έστί  καί 
περί  τών  τοΰ  άνθ ρώπου  κοινωνιών  τό  άληθέν  δεΐξαι' 
έπεί  δέ  μέχριν  αύτοΰ  ξύμπασαν  τήν  ύπό  φύσιν 
έξετάσαμεν  κοινωνίαν.  ΤΑ.  ίδιον  γάρ  φιλοτιμεΐσθαι 
τοΐν  όμοίοιν  οί  όμοιοι  δωρήματα  τά  κατάλληλα. — 
δ'  (φ.  221  β).  “[Φ]νσικό;  [κ]οινωνικό;  [τ]έταρτον.”  ’Άρχ.  [Τ]ο- 
σαυταχώ;  γοΰν  τά;  έν  άνθ  ρώποιν  χυμών  τέ  καί 
ψυχικών  μελών  κοινωνίαν  εύρόντεν  γεγ ράφαμεν  ών 
'έδει  έρευνήσαντεν  πριν.  ΤΑ.  δι’  ά  καί  ό  σκοπόν  είν 
άριστον  τέλον  έναρξάμενον  λήξει  δυνάμει  τοΰ  κρείττο- 
νον.  ’Εν  τέλει  “  [Φ]ν<πκό;  [κ]οινωνικό;  [π]εριπτο;·  [δ]ιίο  είσί 
τά  ζητούμενα  είν  έξέτασιν'  [π^ροεγράφη  μετά  τον  έκτον.” — 
ε'  (φ.  213/3).  “[Φ]υσικό;  [ κ]οινωνικό;  [πέμπτο;.”  ’Άρχ.  [Δ]νο 
είσί  τά  ζητούμενα  είν  έξέτασιν  τό  φύσει  τε  καί  τό 
θέσει ■  έν  δέ  τούτων  κοινόν,  ή  διαφορά.  Πότερον  οΰν 
ακριβών  έπακολουθήσαντεν  τη  έξετάσει  μέχρι  καί 
αύτοΰ  δή  τοΰ  λογικού  ζιρου  ταΰτα  κατηντήσαμεν  έξε¬ 
τάσαντεν.  ΤΑ.  ταΰτα  γοΰν  έξετάσαντεν  πρώτον 
εϊπομεν  ά  καί  κεφαλαιωδών  άπάρτι  έν  'έκτιρ  λόγιρ 
δηλοπ  οιήσαντεν  τήν  πραγματείαν  έντελεχών  άπο- 
δώσωμεν.  "Εκτο;  λόγον  π  ροεγ  ράφη  όπισθεν  τοΰ 
πέμπτου. — £Γ’  (φ.  210α),  “[Φ]υσικό;  [κ]οινωνικό;  ίΓ'.”  ’Άρχ. 
[Ά]ναγκαΐα  καί  πρώτα  πάντων  φύσιν  καί  έπιστήμη. 
Τη  μέν  γάρ  συνάγεται  πάσα  κράσιν,  τή  δέ  πάσα 
παιδεία  αΐν  έστί  τό  φύσει  τε  καί  θέσει ·  λόγω  δό 
φύσει  πάν  6,  τι  καλόν,  θέσει  δό  τό  δεκτικόν  καλού 
καί  μή  καλοΰ  καί  κακού.  ΤΑ.  Ταΰτα  μέν  οΰν  ών 
ήμΐν  διενοήθ η  έγράφη'  εύχώμεθα  δέ  τά  μέν  κρείττω 
τούτων  μαθεϊν,  τά  δέ  χείρω  μή  μαθεΐν  έπάν  δέ  τήν 
σαρκόν  λύσιν  σχοίημεν  καταμάθωμεν  εί  έστι  τά  τήν 
φιλοσοφίαν  κρείττονα  τών  τήν  άλογίαν.  Ννν  δέ  γε¬ 
γ  ράφαμεν  ών  έγνώκειμεν  εί  τέων  καί  τήν  τών  σοφών 
άρέσουσι  γνώμην.  Διό  καί  τήν  συγγνώμην  αίτούμεθ α. 

79  (Φ·  231  α)«  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  (φ.  231  α).  “  [Τ]οΰ  μεγάλου  Βασιλείου  πρόν  τούν  έν  τή 
Γαλλφ  καί  Ίταλίςι  έπισκύπουν.” — β'  (φ.  231  β).  “Τοΰ  αύτοΰ 
πρόν  μονάζουσαν έκπεσοΰσαν.” — γ'  ( φ .  232  α).  “[Τ]η;  Εξόδου.” 
Άρχ.  [1Ι]άσαν  χήραν  καί  όρφανόν  ού  κακώσεται. 
Έσονται  άλλα  άποφθέγματα  έκ  βιβλίων  τήν  ΙΙαλαιά;  γραφήν. 

3ο  (φ.  233  α)·  “  Ιουστίνου  φιλοσοφου 

καί  μάρτυρος  Ανατροπή  τινών  δογμάτων  αριστοτελικών.” 

“Αρχ.  Τών  κατά  τήν  άνθ ρωπίνην  σπουδήν  είν  θερα¬ 
πείαν  τοΰ  θεοΰ  ύπό  τών  άνθ ρώπων  γινομένων  καλών 
ούδέν  οϋτων  έστί  δεκτόν  τω  θειρ.  Τέλ.  εί  άδύνατον 
τον  κόσμον  είναι  χωρίν  ένιαυτοΰ  πών  αίδιον  καί 
άγέννητον  ό  κόσμον  τοΰ  ένιαυτοΰ  ούκ  δντον  άϊδίου 
άλλ’  έκ  περιόδου  πλειύνων  ήμερών  τό  είναι  έχοντον. 

8ΐ  (φ.  239/®)·  “Νικηφόρου  τοΰ  Γρήγορά 

Προάεωρία  είν  τήν  έξήγησιν  ήν  αύτόν  έποιήσατο  είν  τόν  περί 
ένυπνίων  λόγον  τοΰ  Συνεσίου.” 

Άρχ.  Ουδόν  καινόν  εί  πολλά  τών  πάλαι  καλών 
εύρημένων  καινοτομοΰσιν  έπί  τό  βέλτιον.  Τέλ.  Σύ  δέ 
υπέρ  τών  εΰ  κατά  γνώμην  έχύντων  χάριταν  άπό 
γνώμην  καί  γλώττην  άποδίδου  θεω'  υπέρ  δέ  τών 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


127 


άλλω5  έχόντων  λαμπ  ράν  τήν  μέμψιν  έμοί'  των  μέν 
γάρ  αύτό ς  χο ρηγό;,  των  δ’  ημεΐ;  αίτιοί, 

82  (φ.  241  α).  Διάλε^ις  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  προς 
Γρηγοράν  ανεπίγραφος. 

"Α οχ.  [0]ίτο;  ό  Γρήγορά;  έκ  της  συμμορίας  ήν  των 
’ Ακινδυνιτών  ένίστωρ  δέ  τη  κατ'  έκείνου  συνόδφ  καί 
τφ  θ  ειοτάτφ  Γ ρη-γορίιρ  τφ  Παλαμμ  καί  διεβεβαίου 
τα  κατ’  έκείνου  δόγματα.  "Οάεν  καί  μη  παρόντος 
τοΰ  β ασιλέως  έξήνεγκεν  ή  σύνοδος  τόμον  καί  άνε- 
θ εμάτισεν  έγγ ράφως  συν  έκείνοις  καί  αυτόν  όνομαστί 
ώ;  σύμφρονα  έκείνων.  ’Β  Χθόντος  δέ  τοΰ  βασιλέως 
π ροςεκΧήθη  οΰτος  ό  φιΧόσοφο ς  συμπαρόντων  καί  των 
πατέρων  μετά  τοΰ  Παλαμά.  Καί  ήρξατο  ό  II αλαμά; 
λέγειν  ήν  δέ  ό  σκοπός  τοΰ  προοιμίου  δτι  δει  μετ  ειρή¬ 
νης  γίνεσάαι  τάς  περί  των  θείων  δο-γμάτων  διαλέξεις. 
Ό  δέ  φιΧόσοφο  ς  εΐπεν.  Τέλ.  εί  κτιστή  έστιν,  ύστερον 
προςεχένετο  ή  άπΧότης  καί  ήν  5τε  ήν  ό  θεό;  σύνθετος. 
Έπεί  δ’  έξ  άϊδίου  έστίν  άπΧοΰς,  ή  άπΧότης  τοΰ  θεοΰ 
ουσία  τοΰ  θεοΰ  έστίν  ού  γ άρ  δη  τοΰτο  φύσις  αύτή 
άπΧότης. 

Μεταξύ  ταύτης  τής  Διάλεξε  ως  εν  φ.  242  α — 243  α  “Πότερον 
ύδωρ  ή  πΰρ  χρησιμώτερον.”  ’Άρχ.  "Αρ ιστόν  μέν  ϋδωρ  ώς 
φησί  Τίίνδαρος,  ώςτε  οΰτος  μέν  δευτέραν  άντικρυς 
τφ  πυρί  χώραν  δέδωκε.  Τέλ.  ’έτι  τό  ή  Πλάτων  φησί 
δυνάμεθα  κατασχη ματίξειν  προς  τάς  των  έν  ούρανφ 
κινήσεις  την  ψυχήν  διά  τής  'άψεως. 

83  (φ·  243  β)·  “’Εκ  των  τοΰ  Διονυσίου 

τοΰ  περιηγητοΰ  κειμένων  ιστοριών  καί  παρεκβοΧών  καί 
Χοιπών  έπιβοΧών.” 

"Αρχ.  "Ο τι  οί  παΧαιοί  έπαινοϋσι  καί  τό  προοίμιον 
τοΰ  παρόντος  βιβΧίου  ώ;  τά;  έπιβαΧΧούσας  ’έχον 
άρετάς’  φασί  Ύαρ  δτι  άρεταί  προοιμίων  περιοχή 
προςοχή  καί  συμπάθεια  ών  ή  μέν  περιοχή  τέΧος  έχει 
τό  προεκθέσθαι  τον  τοΰ  έξης  λόγου  σκοπόν,  ή  δέ 
προςοχή  έπιστρέφει  τόν  ακροατήν  καί  δΧον  είναι  τοΰ 
λόγου  ποιεί,  ή  δέ  συμπάθεια  καί  προς  συγγνώμην 
καί  προς  έπιείκειαν  τοΰ  ΧέΎοντος  προκαλεΐται  τούς 
άκροατάς.  Καί  Διονύσιος  οΰν  φασί  σκοπόν  τοΰ  βιβΧίου 
έκ  προοιμίων  είπών  τό  μέΧΧειν  γαϊάν  τε  καί  εϋρέα 
πόντον  άείδειν  προςοχήν  τε  έποίησε  κινήσας  τόν 
τοΰ  άκροατοΰ  νοΰν.  Τέλ.  (άτεΧές).  Η  στρον  δέ  τινα 
φασίν  ίστορεΐν  τέσσαρας  γενέσάαι  μεγάλου$  κατα- 
κΧυσμούς  ών  έφ’  ένί  διαρραγέντα  τόν  Έλλήςποντον 
άφορίσαι  τής  Ασίας  τήν  Ευρώπην.  "Οτι  των  έν 
τφ  Αίγαίιρ  νήσων  δσαι  υπό  νεύματι  χειρός  λαιάς 
κεΐνται.... 

84  (φ·  258  α).  Συμεών  Θεσσαλονίκης 

α'  (φ.  258  α).  “Έκ  τής  βίβΧου  Συμεών  Θεσσαλονίκης 
“Εκθεσις  έν  έπιτόμφ  τής  ορθοδόξου  καί  μόνης  ημών  των 
Χριστιανών  πίστεως.” — β'  (φ.  275  α).  [Τοΰ  αΰτοΰ]  “Περί 
των  επτά  μυστηρίων  τής  έκκΧησίας  τών  θείων  τέ  καί  άχράντων 
καί  φρικτών.”—  γ'  (φ.  317/3).  [Τοΰ  αΰτοΰ]  “[Π]ερί  τής  εκκλη¬ 
σιαστικής  ευταξίας  καί  τάξεως.” — δ'  (φ.  318α).  “Περί  τής 
ίερας  τάξεως  τής  κηδείας.” — δ'  (φ.  319α).  “[Τοΰ  αΰτοΰ] 
“Ερωτήσεις  καί  Αποκρίσεις  άναγκαίαι.”  ’Άρχ.  Τίνι  τρόπφ 
μέν  φαίνονται  άγγελοι  ώ;  άνθ ρωποι  καί  δαίμονες  είς 
αγγέλου;  φωτός. 

85  (φ.  32ΐ  α).  “Νόννου  πονητον  Πανοπολίτου 


Μεταβολή  τοΰ  κατά  Ίωάννην  αΎ’ιου  Ευαγγελίου.” 

Οί  στίχοι  κατά  δύο  σελίδας. 

86  (φ.  336  α).  Ανεπίγραφου. 

"Αρχ.  [Ά]λήάειαν  μεΧετήση  ό  λάρυγξ  μου,  έβδε- 
λυγμένα  δέ  έναντίον  έμοΰ  χείλη  ψευδή,  τα  δέ  χείλη 
μου  έλέγξει  τόν  ασεβή  φησίν  έν  τή  θ’  τών  Παροιμιών 
Σολομών,  ή  κοινή  τών  πολλών  δόξα,  ήπερ  έν  τούς 
άξιολοΎωτέροις  δεΐν  άκολουθ εΐν  ό  σοφός  άποφαίν ετ αι· 
σοφούς  άξιοι  λέγε  σθ  αι  τούς  όρθώς  τά  πράγματα 
τάττοντας  καί  ταΰτα  καλώς  διοικοΰντας.  Καί  Αρι¬ 
στοτέλης  δτι  τοΰ  σοφοΰ  έστί  τό  τάττειν.  Τέλ.  Διό 
ανάγκη  πρός  τάς  φυσικάς  άνατρέχειν  αιτίας  αΐς 
πάντες  αναγκάζονται.  ΑΒται  δέ  δμως  έν  τοΐς  θείοις 
πράγμασιν  άσθ ενοΰσιν. 

87  (φ·  336  β).  ’Αδη'λου  Κεφάλαια. 

α'  (φ.  336(3).  “Τίνι  δυνατω  τρόπφ  χρηστέον  περί  τήν  τής 
αλήθειας  φανέρωσιν.”  ’Άρχ.  ΑιπΧοΰς  τής  αλήθειας  ό 
τρόπος  έν  τοΐς  περί  θεοΰ. — β'  (φ.  336/3).  “['Ό]τι  είκο- 
τέραν  τήν  τών  θείων  αλήθειαν  ής  καί  ό  φυσικός  άπτεται  λόγο; 
ούκ  άποδείξεσιν,  άλλ’  άπίστοις  παραδεδομένην  έν  ταΐς  Γραήιαί; 
τοΐς  άνθρώποις  εύρίσκομεν.”  ’Άρχ.  Διπλής  τοίνυν  τής  έν 
τοΐς  θείοις  αλήθειας  οϋσης. — γ'  (φ.  337  α).  “[“0]τι 

είκύτερα  τά  έν  τοΐς  θείοις  μη  ύποπίπτοντα  λόγιρ _ ” — δ'  (φ. 

337  α).  “["0]τι  τό  πείθεσθαι  τοΐς  έν  τή  πίστει  παραδεδομένοις 
ούκ  έστιν  ευκολίας....” — ε'  (φ.  337/3).  “"Οτι  ή  τής  άποδείξεως 
αλήθεια  ούκ  έναντι  τή  τής  χριστιανικής  πίστεως  αλήθεια..” — 
5~'  (φ.  337/3).  “Πώ;  έχει  ή  ανθρώπινη  άπόδειξις  πρός  τήν 
πρώτην  τής  πίστεως  αλήθειαν.” — β  (φ.  337/3).  “Περί  τής 
τάξεως  καί  τοΰ  τρόπου  τής  έν  τή  παρούση  πραγματεία  μετα- 
χειρίσεως.”  ’Άρχ.  Φανερόν  έκ  τών  προειρημένων  περί 
τε  τήν  διπλήν  τών  θείων  αλήθειαν  όφείλειν  τήν  τοΰ 
σοφοΰ  πρόθεσιν  στρέφεσθαι. — η'  (0.  340/3).  “"Οτι  ό  θεός 
ούκ  έστιν  ίίλη.” — θ’  (φ.  341α).  “"Οτι  ό  θεό;  ούκ  έστι  σώμα.” 

88  (φ.  34^  β)·  “  'Ο μηρόκεντρα  α  καί  Κέντρωνες.” 
’Άρχ. 

Κ έκλυτε  μύρια  φΰλα  περικτιόνων  άνθ ρώπων. 

Τέλ.  (άτελέ;)- 

μολπής  τε  Ύ^υκερής  καί  άμύμονος  όρχη _ 

Προηγείται  έν  φ.  346α  “Επίγραμμα,”  ο6  έν  τέλει'  Τά 
παρόντα  Όμηρόκεντρα  συνετέθη  μέν  υπό  Πατρικίου 
επισκόπου,  διωρθώθη  δέ  ύπό  Εΰδοκίας  βασιλίσσης  ής  καί 
τό  παρόν  επίγραμμα. 

’Άρχ.  'Ήδε  μέν  ίστορίη  θεοτερπέος  έστίν  άοιδής. 

Τά  Όμηρόκεντρά  είσι  γεγραμμένα  κατά  δύο  σελίδας  μετ’ 
άραιας  διάστιχου  έξηγησεω;.  Έν  τη  φμ  δι’  έρυθρών  γραμμάτων 
Ο  α  I  α  καί  άλλαι  τοιαΰται  δμοιαι  παραπομπαί  είς  τήν  Ιλιάδα 
καί  τήν  Όδύσσειαν. 

’Ίδ.  καί  4464  (344),  22. 

89  (φ·  35^  α)·  “  [Έ]κ  τής  είς  τον  Ψαλτηρα  μετα- 
φράετεως  Άπολιναρίου.” 

α'  “Φαλμός  ριη'  Μακάριοι  οί  ίίμωμοι.” 

Οί  στίχοι  κατά  δύο  σελίδας. 

9°  (Φ·  361  α)·  Γρηγορί  ου  τοΰ  Θεολόγου  Ποιήματα. 

α'  (φ.  361α)  “Πρός  τούς  έν  κοινοβίφ  μοναχούς.” — β'  (φ. 
362  α). 

“  Γνώμαι  Γρηγορίου-  δίστιχος  εύεπίη 
έσθλόν  άθυρμα  νέοι;  καί  χάρις  έξοδίη.” 

— γ'  (φ.  362  β).  “  Περί  άρετής.” — δ'  (φ.  363  β).  “"Ετερον 


128 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


περί  αρετής.” — ε' .  “ΕΪ5  τόν  μέγαν  Βασίλειον.” — 5"'.  “Είϊ  την 
έν  νηστείαις  σιωπήν.” — β  ( φ .  366  α).  “Περί  τής  θεαρχικής 
τριάδος.” — η'  (φ.  366α).  “Περί  νίοΰ.” — θ'.  “Περί  τοΰ  πνεύ¬ 
ματος.” — ι  .  “  Περί  κόσμου.” — ια'.  “  Περί  προνοίας.” — ιβ'. 
“Περί  λογικής  φύσεως.” — ιγ .  “Περί  ψυχής.” — ιδ'.  “Εις 
έπισκόπους.”  "Αρχ.  Μορφάς  άτρεκέας. — ιε'.  “Εις  επισκό¬ 
πους.”  "Αρχ.  * Ω  θυσίας  πέμποντες. 

"Απαντα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  έρυθράς.  Οί  στίχοι  κατά 
δύο  σελίδας,  έν  δε  τιρ  τέλει  τοΰ  ζ~'  καί  ιδ'  καί  έν  δλιρ  τιρ 
ιε’  κατά,  τρεις. 

91  (φ.  373  α)·  “Τοΰ  θεολογικωτάτου  Γρηγορίου 

ύπόθεσις  δραμματική  κατ’  Ε ϋριπίδην  περιέχονσα  την  άπασαν 
οικονομίαν  τοΰ  σωτήρος  ημών  θεοΰ.” 

’Έστι  δ’  ό  Χριστός  πάσχων,  γεγραμμένος  κατά  τρεις  σελίδας. 

92  (Φ·  3δ5  α)·  Ιώβ  Εις  τον  θειον  Χρυσόστομον.” 
’Άρχ. 

Ήέλιο$  μέν  άνωθεν  απ’  Ούλύμποιο  καρήνων 
γίγας  κρατερδς  ήέ  τις  ήδύς  νυμφίος  ιών. 

Τελ. 

τοϋνεκεν  οϋνομα  τιρ  χρύσεον  στόμα  καί  νέος 
ΙΙαΰλος. 

Προτάσσονται  τάδε-  “Ή  άκροστιχίς  των  στίχων  τοΰ  πλινθίου 
έστίν  αϋτη' 

Αέξαι  σεβαστέ  τό  βραχύ  σπούδασμά  μοι.” 

Αρχ- 

Αειλή  Αός  &  Αεινκαρ  Αια  Αίαν  Αύσιν 

Εί$  οβ?  ένι  εις  τής  Έμής  Ευχής  "Επη. 

93  (Φ·  3δ5  β)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τίονήματα. 

α  (φ.  385 β).  “Περί  των  γνησίων  βίβλων  τής  θεοπνεύστου 
Γ ραφής.” — β'  (φ.  385/3).  “Περιττή  ένανθρωπήσεως  τοΰ  Κυρίου.” 

94  (Φ·  38^  α)·  ’Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α  (φ.  386  α).  “ ΥΙροοίμιον  έκ  τοΰ  κατά  Ματθαίον.”  "Αρχ. 
[”Ε]δει  μέν  ημάς  μηδέν  δεΐσθαι  τής  άπό  των  γραμμά¬ 
των  βοηθ είας. — β'  (φ.  386/3).  “Έκ  τής  δευτέρας  ομιλίας.” 
"Αρχ.  “ Αρα  μέμνησθε  τής  παραγγελίας  ής  πρώην  έποι- 
ησάμεθα. — γ'  (φ.  388  α).  “[ΙΙ]ερί  ταπεινοφροσύνης  έκ  τής 
τρίτης  ομιλίας  τοΰ  ήθικοΰ.”  "Αρχ.  [Ή]  έκκλησία  τοίνυν 
άπαξ  άπαλλαγεΐσα.—δ'  (φ.  389  α).  “"Οτι  δεΐ  τόν  πιστόν 
βίον  ’έχειν  όρθόν  έκ  τής  Τετάρτης  ομιλίας.”  "Αρχ.  [’Ε]·7τεί  οΰν 
είκών  καί  όμοίωσις  έσμέν  τοΰ  θεοΰ. — ε'  (φ.  390α). 
“Όμιλία  ε’"  ηθικόν,  δτι  ού  δεΐ  έτέρων  άρεταΐς  θαρρεϊν.”  “Αρχ. 
[ΙΙ]ολλών  ακούω  λεγόντων  δτι  παρόντες. — ζ~’  (φ.  391α). 
“Έν  όμιλία  ζ"' .”  "Αρχ.  Ούκ  άπό  των  Αστρων  οί  αστρο¬ 
νόμοι  είδέναι  ’έχουσι  τούς  τικτομένους. — ξ'  (φ.  392  α). 
“Έν  ομιλία  η  '  Καί  είςελθόντες  εις  την  οικίαν  εϊδον.”  “Αρχ. 
Πώϊ  οΰν  φησίν  ό  Αουκάς  δτι  έπί  τής  φάτνης  κείμενος 
ήν ; — η'  (φ.  392  α).  “ Όμιλία  ι' .”  "Αρχ.  [Έ]ν  ταΐς  ήμέραις 
έκείναις  παραγίνεται  Ιωάννης  ό  βαπτιστής. —  θ'  (φ. 
393  β).  “ Όμιλία  ια'.  Υεννήματα  έχιδνών  τις  ύπέδειξεν  ύμΐν 
φυγεΐν  άπό  τής  μέλλούσης  όργής;”  "Αρχ.  Φανερόν  δτι  παρε- 
γένοντο  μέν  καί  έβαπτίξοντο. — 1'  (φ.  394α).  “ Ηθικόν 
ιβ'  δτι  ό  Χριστιανός  άπό  τής  πολιτείας  δείκνυται  τής  όρθής.” 
"Αρχ.  Ταΰτα  οΰν  έννοήσας  άπαντα  καί  τής  άγάπης 
τοΰ  καλούντο ς. — ια'  (φ.  394(3).  “  Ομιλία  κγ'.  Μή  κρίνατε 
καί  οΰ  μή  κριθήτε  πώς  νοείτε.”  "Αρχ.  [Τ]ί  οΰν  ου  χρή  τοΐς 
άμαρτάνονσιν  έγκαλεΐν  ; 

95  (Φ·  394  β)·  “Του  άγιου  Άνασ-τασ-ίου  ”  [τοΰ 
Σιναΐτου]. 


α  .“Αρχ.  Εννοούμενος  τόν  λόγον  τοΰ  Κυρίου  λέγοντος. 
— β'  (Φ·  395  β).  “Τοΰ  αϋτοΰ.  Πώϊ  όφείλειν  άσκανδαλίστως 
μ εταλαμβάνειν  των  φρικτών  μυστηρίων.” — γ'  ( φ .  396  α).  “Τοΰ 
Ζακχαίου.”  "Αρχ.  Τηϊ  μυστικής  έκείνης  καί  θείας  κλί- 
μακος  ήν  ο  θεός  υπέδειξε. — δ'  “  Τοΰ  τελώνου  καί  Φαρισαίου.” 
Αρχ.  Πάλιν  ή  εύαγγ ελι κή  φωνή  πρός  την  πνευματικήν 
ημάς  άνάγουσα  κλίμακα.· — ε'  (φ.  399/3).  “[Τ]οΰ  αγίου 
Αναστασίου  Περί  βλασφημίας.”  "Αρχ.  [Ό]  μέν  τοιοΰτος 
πειρασμός  συμβαίνει  τοΐς  πολλοΐς. 

96  (φ.  4°3  α)·  “Νείλου.” 

Αρχ.  Ο  άνέ καθ εν  τοΰ  γένους  ημών  πολέμιος. 

97  (Φ·  4°3  β)·  “Κυριακή  της  Άποκρέω. 

ΕΤπεν  ό  Κύριος  όταν  έλθη  ό  υιός  τοΰ  Ανθρώπου  έν  τη  δόξη 
αύτοΰ....” 

"Αρχ.  Οΐύν  τι  πάσχουσιν  οί  άπό  τίνος  υψηλής 
άκρωρείας  εις  Αχανές  τι  κατακύπτοντες  πέλαγος. 

98  {Φ·  4°7  α)·  “[Σ]α/3/3άτω  [τ]τγ5  '  Απόκρεω 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Περί  τών  κεκοιμημένων.” 

Αρχ-  [Τ]ά  τών  βρωμάτων  ήδέα  καί  τίμια  προτι- 
θ  έμενα. 

99  {Φ·  41 1  α)·  “Τοΰ  θειοτάτον  Αναστασίου 

τού  Σιναΐτου  Εί$  τόν  έκτον  ψαλμόν.” 

Αρχ.  [Π]ρ07τουσαν  τής  τών  νηστειών  άρχής. 

ΙΟΟ  (φ.  416  β).  “Έκ  των  επιστολών 

τοΰ  θειοτάτου  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου.  Πρόϊ  Αημό- 
φιλον  θεραπευτήν.” 

ΙΟΙ  (φ.  417  β)·  “Κυριακή  της  Άποτνρωσεως. 

Εΐπεν  ό  Κύριος  έάν  άφήτε  τοΐς  άνθρώποις  τά  παραπτώματα 
αυτών.” 

“Αρχ.  [0]ί  έν  τοΐς  ίππικοΐς  Αθλοις  άγωνιξύμενοι. 

102  (φ.  419/^)·  “  [Μ]α|ίμου  Περί  τοΰ  £υλου  της 

γνιυσεως.” 

"Αρχ.  [Τ]άχα  ξύλου  είναι  καλού  καί  πονηρού. 

103  {Φ·  4Ι9  β)·  “®60Φ^λου  ’Αλεξανδρείαϊ. ” 

“Αρχ.  [Τ]ό  ξύλον  τής  γνώσεως  αυτό  μέν  καλόν  καί 
ό  καρπός  αύτοΰ  καλός. 

104  (φ·  420  β)·  “  [Τ]ρο7τικη  θεωρία 

τις  ό  νοητός  παράδεισος  καί  τίνα  τά  έν  αύτιρ  φυτά  καί  οί 
τούτων  θείοι  καρποί.” 

"Αρχ.  [Τ]δ  ξύλον  τής  ζωής  τό  άγιον  Π νεΰμα  έστί  τό 
ένοικοΰν  έν  τιρ  πιστιρ  άνθ ρώπιρ. 

105  (Φ·  42°  β)·  “[Π]ερί  των  τεσσάρων  της  λέπρας 
είδαπ  Κυρίλλου.” 

"Αρχ.  [Δ]ιά  τής  άκρασίας  τών  άπαραφυλάκτως  συγγι- 
νομένων. 

Ιθ6  (φ.  42°  β).  Ανεπίγραφου. 

“Αρχ.  [Ε]ίί  τόν  άρραβικόν  κόλπον  εις  τόν  κατά 
μεσημβρίαν  κείμενον  Ωκεανόν  κείμενον  κεΐται  νήσος 
πελαγία  μέν  τιρ  διαστήματι,  τό  δδ  μήκος  π’  σταδίους 
παρεκτείνουσα  καλού μένη  Όφιώδης. 

107  (Φ·  421  α)·  “  Υπόμνημα  εις  την  προςκννησιν 
τών  αγίων  εικόνων.” 

"Αρχ.  [Κ]αί  πάντα  μέν  ό  χρόνος  δσα  υπό  χρόνον 
κατά  γενεάν  καί  γενεάν  γενόμενα  ρέων  αεί  καί 
φθειρόμενος  δαπανάν  οϊδε. 

ΐο8  (φ.  423  β)·  “  Κυριακή  β'  τών  νηστειών. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


129 


Τα3  καιρφ  έκείνφ  ε’ιςήλθεν  ό  Ίησοΰς  εις  Καπερναούμ.” 

’Άρχ.  Έπειγύμενος  τη ς  συνήθους  διδασκαλία!  έφά- 
φασθαι. 

109  (φ.  429α)·  “Μαξίμου  Περί  τον  παράλυτον.” 
’Άρχ.  [Ό]  ταΐς  ήδοναΐς  έπερεισμένος  του  σώματος. 

I  ΙΟ  (φ.  429  β)·  “  [Τ]οΰ  Ίοΰδα  παρόντος  πώς  είρηκεν 
τοΐς  μαθηταΐς  ό  Κύριος  Κ αθήσεσθε  επί  δώδεκα  θρόνους.” 

'Άρχ.  [Ώ]5  μέν  ήν  θεόϊ  τα  κατά  τον  Ιούδαν  ούκ 
ήν  άγνοών. 

ιιι  ( φ .  43°  α)·  “Κυριακή  τρίτη  των  νηστειών. 

Κΐπεν  ό  Κύριος  "Οςτις  θέλει  ύπίσω  μου  έλθεϊν  άπαρνησάσθω 
εαυτόν.” 

’Άρχ.  [Ν]ΰν  ήμΐν  ό  τής  έγ κρατείας  καιρός  έφθασεν 
εις  αυτό  τό  μέσα ίτατον. 

1 1 2  ( φ .  43 1  α)·  “  [Τ]ρια  γένη  εχθραίνονσι 
τόν  Σταυρόν  ’ Αγαρηνοί,  Κογομήλοι  και  Ιουδαίοι.” 

’Άρχ.  [Τ]ου5  οΰν  Αγαρηνούς  έπιστομίσεις  ευθύς  ξύλον 
απλώς  λέγοντας  π  ροςκυνεΐν  σε. 

ΙΙβ  ( φ·  433  α)·  “Κ  υριακη  τέταρτη. 

Τφ  καιρφ  έκείνιρ  προςήλθε  τις  έκ  τοΰ  όχλου  τιρ  Ίησοΰ.” 

’Άρχ.  Φέρε  δή  καί  σήμερον  την  συνήθη  τοΐς  καλοΐς 
δαιτυμόσι  παραθώμεθα  τράπεζαν. 

114  ( φ·  434  β)·  “Τώ  καιρω  εκείνω  παραλαβών 

ό  ’ϊησοΰς  τούς  δώδεκα  μαθητάς  αύτοΰ  εΐπεν  Ιδού  άναβαίνομεν 
εις  Ιεροσόλυμα.” 

’Άρχ.  [Ε]ί5  Ιεροσόλυμα  μέλλων  άναβαίνειν  από  τής 
Γ αλιλαίας  ό  Κύριος. 

1 15  (φ.  437  α)·  “Έκλογαί  από  τοΰ  Παλαιού.  Της 
’Ε^όδου. 

Είπεν  ό  Κύριος  προς  Μωσήν  πάσαν  χήραν  καί  ορφανόν  ού 
κακώσετε.” 

"Τ,πονται  “Τοΰ  Αευϊτικοΰ.  Καί  είπε  Κύριος  προς  Μωσήν  ” 
και  άλλα  Αποσπάσματα  τής  Γ  ραφής  και  των  πάτερων. 

Ιΐ6  (φ.  446/8)·  “  Κατά,  τοκιζόντων.” 

’Άρχ.  [Ε]ίσίν  οϊ  φασί  τόν  άναιροΰντα  τόν  τόκον 
νόμον. 

1 1 7  (φ.  447  α)·  “  [Τ]ής  ρ,ετα  φιλανθρωπίας 
κατενεχθείσης  κόνεως  έπϊ  Άέοντος  τοΰ  μεγάλου  Νοεμ¬ 
βρίου  ζ~’.” 

’Άρχ.  [Τ]ιρ  όκτωκαιδεκάτω  ’έτει  τής  αύτοκρατορίας 
Άέοντος  τοΰ  μεγάλου  πέμπτη  τοΰ  Νοεμβρίου  μηνός 
περί  τάς  μεσημβρινός  ώρας  άπας  ό  ουρανός  συνεφής 
γεγονώς  καί  τήν  συνήθη  τών"  νεφών  μελανίαν  εις 
πυρώδη  θέαν  μεταβολών  έδόκει  τά  πάντα  κατα- 
φλέγειν. 

Ιΐδ  (φ.  447  α)·  “  Όκτωβρ .  κβ'  των  αγίων  ζ'  παιδων 
των  εν  Έφεσω.” 

’Άρχ.Οΰτοι  οί  άγιοι  υπήρχαν  έπϊ  Δεκίου  τοΰ  βασιλέως 
καί  συλληφθέντες  ώς  Χριστιανοί. 

1 19  (φ.  44^  β).  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Γεροντικού, 
α'  (φ.  448  β).  “  [Π]ερί  τοΰ  τελευτήσαντος  μαθητου  έν 
παρακοή."  ’Άρχ.  Συνέβη  τοίνυν  τίνος  των  γερόντων 
τελευτήσαι  μαθητήν.— β'  (φ.  449  α).  “Όπτασία  Κοσμά 
μοναχού.”  ’Άρχ.  Έν  τιρ  ιγ'  έτει  τής  βασιλείας  Ρωμανόν 
ήν  τις  άνήρ. — γ'  (φ.  449/3).  Άνεπίγραφον.  ’Άρχ.  [Γ]νωστο! 
ήν  τις  τιρ  μεγάλφ  Βασιλεία;  διά  τήν  επιστήμην  αύτοΰ. 
— δ'  (φ.  449/3).  Άνεπίγραφον.  ’Άρχ.  Μάλχοί  τις  έκ  Μ αρω- 
II.  II. 


νείας  τής  Συρίας  άπελθών  έν  Β υρίμ  έμόνασεν. — ε'  (φ. 
450  α).  Άνεπίγραφον.  [Έ]ν  τοΐς  χρύνοις  Ηρακλείου  τοΰ 
βασιλέως  καί  Νικήτα  πατρικίου  έν  Αφρική  θαύμα 
γέγονε  τοιοΰτον.  —  ζ~'  (φ.  450  α).  “Περί  Μάρκου  τοΰ 

Αθηναίου.”  ’Άρχ.  [”0]5  από  Αθηνών  ήν  καί  έν  τή  δια¬ 
τριβή  τών  φιλοσόφων  σχολάζων.  "Ε πονται  καί  άλλαι 
όμοιαι  Αιηγήσεις  καί  Αποσπάσματα  έκ  τοΰ  Γεροντικού,  τής 
Γραφής  καί  τών  πάτερων. 

120  (φ.  469  β)·  Ματθαίου  μονάχου 

Συγγραφή  κατά  Ιουδαίων  ανεπίγραφος. 

Έν  Αόγοις  ε'.  Αόγος  α'  (φ.  469/3)  ανεπίγραφος.  Κεφ.  α' 
“[  0]τι  τριςυπόστατον  καί  ή  παλαιά  τόν  θεόν  κηρύττει  Γραφή  έν 
πατρί  καί  υίφ  καί  άγίφ  πνεύματι  προςκυνούμενον.”  β' .  “["0]τι 
ού  μόνον  Κάριο!  καί  θεόϊ  αλλά  καί  άγγελος  ό  τοΰ  θεοΰ  υιός  παρά 
τή  παλαιμ  καλείται  Γραφή.”  γ' .  “  [  '0]τι  προαιωνίως  γεγεν- 
νήσθαι  τόν  υιόν  έκ  τοΰ  πατρός  καί  ή  παλαιά  δογματίζει  Γραφή 
καί  συνα ίδιον  τιρ  πατρί  καί  τιρ  άγίφ  πνεύματι  καί  τής  κτίσεως 
συνδημιουργόν.”  δ'  (φ.  472/3).  “  Περί  τής  αρρήτου  προαιώνιου 
τοΰ  υίοΰ  έκ  τοΰ  πατρός  γεννήσεως.” — Αόγος  β'  (φ.  473  β). 
“Αόγος  β'.  Αιατί  μόνος  απ’  αρχής  διαρρήδην  ό  θεός  καί 
πατήρ  έκηρύττετο  καί  διατί  τό  άγιον  Πνεύμα  γυμνώτερον 
ώνομάζετο  ή  ό  υιός...”  "Ά  ρχ.  Αιατί  μιας  οϋσης  καί 
άπαραλλάκτου  τής  φύσεως  τών  τριών  τής  θεαρχίας 
προσώπων  ώςπερ  δή  καί  τής  δόξης  καί  τής  βουλής 
καί  τής  δυνάμεως  καί  τής  ένεργείας  μόνος  τό  πρώτον 
6  θεός  καί  πατήρ  διά  τε  νόμου  καί  προφητών  έκηρύτ¬ 
τετο  έμφανώς. — Λ0705  γ’  (φ.  477  β).  “  Αόγος  γ'.  Κεφ.  α'. 
Περί  τής  ένσάρκου  τοΰ  θεοΰ  λόγου  οικονομίας.”  “Κεφ.  β' ■ 
Πρό?  τούς  μή  πιστεύοντας  δτι  τέτοκεν  ή  Παρθένος.”  “  Κεφ. 
γ' .  Περί  τοΰ  καιροΰ  τής  τοΰ  Χρίστου  παρουσίας.”  “  Κεφ.  δ'. 
"Ο τι  θεόν  αληθή  τόν  Χριστόν  ή  θεία  κηρύττει  Γραφή.”  “  Κεφ. 
ε'.  Αιατί  μή  ό  πατήρ  ή  τό  πνεύμα  τό  άγιον  έσαρκώθη.” — Αόγος 
δ'  (φ.  482  α).  “  Αόγος  δ'.  Κεφ.  α' .  "Οτι  νομοθέτην  ή  Γραφή 
τόν  Χριστόν  ’έσεσθαι  προεθέσπισε  πολιτείας  ύφηλοτέρας.” 
“  Κεφ.  β' .  Περί  θυσιών  καί  τις  ή  αληθής  καί  εϋπρόςδεκτος 
τιρ  θειρ  θυσία.”  “Κεφ.  γ'.  Περί  περιτομής  καί  τις  ή  άληθής 
περιτομή “Κεφ.  δ'.  Περί  Σαββάτου  καί  τών  λοιπών  νομικών 
παρατηρήσεων.” — Αόγος  ε'  (φ.  484/3).  “  Αόγος  ε'.  α'  Περί  τής 
τών  έθνών  κλήσεως.”  “  β’ .  "Οτι  καί  τό  κατά  σάρκα  παθεΐν  τόν 
Χριστόν  ή  θεία  Γραφή  σαφώς  προεκήρυξεν."  “  γ' ·  “"Οτι 
ούδέν  όφελος  τοΐς  Ιουδαίου  ή  τής  θείας  Γραφής  άνάγνωσις  μή 
πιστεύσασιν  εις  Χριστόν.”  “δ'.  "Οτι  ή  συναγωγή  τών 
Ιουδαίων  καί  είδωλείου  χείρων  εις  ακαθαρσίαν  καθέστηκεν.” 
“ε'.  "Ο τι  τό  έκτός  τών  Ιεροσολύμων  τολμάν  τούς  Ιουδαίους 
τινά  τών  παλαιών  νομίμων  έπιτελεΐν  ούδεμίαν  παρανομίαν 
υπερβολής  καταλείπει .”  “ζ~'·  "Οτι  διά  τήν  κατά  τοΰ  Χριστού 

μανίαν  καί  έξορίμ  διηνεκεΐ  παρεδόθησαν  καί  ή  προφητική  χάρις 
άπεσβέσθη.”  “ζ'·  "Οτι  δύο  τάς  παρουσίας  ή  θεία  Γραφή 
κηρύττει  τοΰ  Χριστού  καί  δύο  Προδρόμους  Ιωάννας  καί  Ήλία!.” 
“η  .  "Οτι  ού  τό  σαρκικόν  φρόνημα  διάβολον  ή  θεία  Γραφή 
ονομάζει  άλλα  τόν  σκοτοφόρον  νοΰν  έν  ίδίμ  καί  αύτοτελεΐ 
θεωρούμενον  ύποστάσει  καί  φύσει  διοικο ύμενον  αυτεξούσια.” 
“ θ’ .  Αιατί  καί  τω  διαβόλω  χώρος  δίδοται  μέγας.”  “Γ.  Καί 
διατί  ώςπερ  ύπέρ  ανθρώπων  άνθρωπος  οΰτω  καί  υπέρ  αγγέλων 
ό  θεό;  ού  γέγονεν  άγγελος.” 

Άβέβαιον  εί  προς  ταΰτα  συνέχεται  τό  άμέσως  επόμενον 
“  Κεφ.  α'.  Ό  πατριάρχης  Ιακώβ  τόν  έξ  Ιούδα  έλευσόμενον 
βασιλέα  Χριστόν  προςδοκίαν  εΐπεν  είναι  τών  έθνών...”  έν  ιρ 
περιέχονται  Αποσπάσματα  πατέρων. 


17 


130 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Προτάσσονται,  τοΰ  όλου  οι  εξής  στίχοι· 

Ματθαΐο$  εϊργει  των  Ιουδαίων  θράσος 
ώςπερ  χαλινοί ς  πέντε  φιμώσα 5  λόγοις. 

'όςτι 5  δό  τούτων  την  έπίρρητον  πλάνην 
πλάνην  άτεχνώς  εξελέγξει  τιρ  λόγφ 
άρδην  άπάσας  συγ καθεΐλεν  αιρέσεις. 

Μή τηρ  γάρ  αυτών  ή  θ  εοκτόνων  έρις. 

12 1  (φ.  49 2  α)·  44[Π]ερί  θείας  προνοίας  κα'ι  προ¬ 
ορισμού.  Γενναδίου  πατριάρχην  Σχολαρίου.’ 

’Άρχ.  [Τ]τ)ν  έξ  άϊδίου  περί  των  όντων  καί  γινομένων 
γνώσιν  τέ  καί  διάταξιν. 

122  (φ.  49^  α)·  “  [Τ]οΰ  θείου  Αναστασίου  τοΰ 

Σιναίτου  Έκ  της  βίβλον  της  ’Οίηγον  κατά  Μονο- 
φυσιτων.” 

’Άρχ.  [Σ]ευήρος  ό  Αντιόχειας  έκεΐθεν  διωχθείς  ήλθεν 
εις  Αλεξάνδρειαν. 

Έπονται  άλλα  Αποσπάσματα  πάτερων,  ιδίως  Γρηγορίου 
τοΰ  Θεολόγου,  Γρηγορίου  Νύσσηϊ  καί  Βασιλείου  τοΰ 
μεγάλου. 

123  ( φ .  5°5  α)·  41  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 

ΙΙερί  των  έν  τιρ  ’Κριστιρ  δύο  θελημάτων  καί  ενεργειών  καί 
λοιπών  φυσικών  ιδιωμάτων,  έξ  έπι δρομης  δέ  καί  περί  δύο  φύσεων 
καί  μιας  ΰποστάσεως.” 

124  (Φ·  5°8  β)·  44  Θεοδώρητου  [Κύρρου]  Έκ  των 
απόρων. 

’Άρχ.  "Ωςπερ  άλλο  ΰρασις  καί  άλλο  τδ  δράν. 

125  {φ·  5Ι0α)·  44 "Εκ  των  εζω.” 

120  (φ.  510  β).  “Λόγος  νον  γέννημα  καί  νπόστασις 
μετά  νον.” 

127  ( φ·  51°  β)·  “Έρμοΰ  τοΰ  τρισμεγίστου.1 

’Άρχ.  [τΗ]ν  φώς  έκ  φωτός  νοερού  καί  ην  άεί  νους. 

128  (φ.  5 1 1  α)·  44  Έκ  τον  περί  Θεόν 

[τ]οΰ  μακαρίου  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου. ’’ 

"Ππονται  (φ.  512  α)  “  [Τ]οΰ  άγιου  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπα¬ 
γίτου  Έκ  τοΰ  περί  ηνωμένης  καί  διακεκριμένης  θεολογίας”  καί 
άλλα  Αποσπάσματα  τοΰ  αυ’τοΰ. 

129  (φ·  5  12  β)·  Αποσπάσματα  πάτερων. 

Πίσί  δέ  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  Γ  ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου, 
Γρηγορίου  Νύσσης  καί  αγίου  Μαξίμου. 

ΙβΟ  (φ.  5*6  α).  44  [Τ]οΐ  μεγάλου  Αθανασίου 

[Έ]κ  τοΰ  κατά  Άρειανών  τετάρτου  λ&γου." 

"Ε πονται  άλλα  Αποσπάσματα  τοΰ  αύτοΰ. 

13  I  (φ·  521  α)·  44  Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου. 

Έκ  τοΰ  πρώτου  λόγου  τών  προς  Ε ύνόμιον  αντιρρητικών.” 

132  (φ.  523  α)-  44  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 

Έκ  τών  θεολογικών  αύτοΰ  κεφαλαίων.” 

133  (Φ·  524  α)·  “Γρηγορίου  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 

Έκ  τοΰ  Περί  νίοΰ  πρώτου  λόγου.” 

134  (Φ·  52^  β)·  “  Κυρίλλου  ’  Αλεξανδρείας 

Έκ  τοΰ  βιβλίου  τών  θησαυρών.” 

Μετά  καί  άλλων  άποσπασμάτων  τοΰ  αύτοΰ. 

135  (φ.  53°  α)·  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 

“  [Ε]ί  καί  τοΰτο  ήπόρηται,  ε'ίπερ  ούδεί$  οΐδε  τον  Κύριον  εΐ  μη 
ό  θεόϊ.” 

’Άρχ.  [Τ]ό  περί  τοιούτων  έξετάζειν  &  ιερά  κεφαλή. 

Χ36  (φ.  53°  β)·  44  Κατά  Άρειανών  τον  Δαμασκηνού.” 


137  (Φ·  533  α)·  41  [Έ]κ  της  Φιλοκαλίας 

ήτις  έκ  διαφόρων  βίβλων  τής  θείας  Γραφής  τών  πονηθέντων 
αύτιρ  άθροισθεΐσα  παρά  τών  τά  θεία  τωόντι  σοφών  Βασιλείου 

τοΰ  μεγάλου  καί  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  ούτωςί  ώνομάσθη.” 

ΐ38  (Φ·  535  α)·  “[Νφκήτα  μ ονάζοντος 
καί  πρεσβυτέραν  μονής  τοΰ  Στουδίου  τοΰ  Στηθάτου  κατά 
άγιοκατηγόρων.  ” 

’Άρχ.  [Κ]αλδν  έκ  τοΰ  Ίερεμίου  τοΰ  προφήτου  προ- 
οι μιάσασθ αι  τήμερον . 

139  (Φ·  53^α)·  “  Ο  Αριστοτέλης  τριττως  τον  νοΰν 
διακρίνει  τον  περί  τά  απλά  καταγινόμενον  τοΰ  περί  τά 

σύνθετα  καταγινομένου. . 

140  (φ.  547  β)·  44  Σχολαρίου  Προς  Θεοφάνην 
μητροπολίτην  Μήδειας  έρωτήσαντα  περί  ψυχής.  Ταπεινού 

Γενναδίου  τιρ  πανιερωτάτιρ  καί  πάντα  άρίστιρ  μητροπολίτη.” 

’Άρχ.  [Έ]δε£άμε0ά  σου  το  σύγγραμμα  καί  καλώς 
έπ ιστήσαντ ες  ώί  ήξίους  αύτό  μεν  έπηνέσαμεν,  έπαίνων 
άξιον  δν. 

141  (φ·  55°  α)·  “  Τοΰ  αύτοΰ  Έπί  τη  τον  Θεόν 
δικαφ  έγκαταλείφει.” 

’Άρχ.  [Τ]ί*  δώσβι  μοι  πτέρυγα*  ώςπερ  περιστεράς  και 
καταπανσομαι  σκε πασθείς  ; 

τ42  (Φ·  551  β)·  “[Τ]οΰ  αύτοΰ  Περί  τών  εν  παρα- 
δεισω  ξνλων  τοΰ  της  ζωής  ζνλου  καί  τής  γνωσεως.” 

’Άρχ.  [II] ε ρ ί  τών  έν  παραδείσιρ  ξύλων  πυθομένιρ  σοι 
φίλτατε  τόδε  σοι  σαφές  άμα  καί  σύντομον  άποκρι- 
νόμεθα. 

143  (Φ·  553  α)·  “  Τοΰ  αύτοΰ;  [Π]ερί  διαφοράς 

τών  συγγνωστών  καί  θανάσιμων  αμαρτημάτων.” 
λρχ.  [Ό]  μέν  ακριβέστερος  περί  τών  θανάσιμων 
καί  συγγνωστών  αμαρτιών  λόγος  πολλών  'άν  δέοιτο 
βιβλίων. 

144  (Φ·  556  α).  Τοΰ  αύτοΰ  “  Κατά  τής  σιμιννιακής 
α Ιρεσεως  ή  απιστίας.” 

“λρχ.  [Τ]  ά?  έκ  τών  άθέων  τόπων  βαρβάρων  έπελθούσας 
ήμΐν  συμφοράς  καί  περί  τοΰ  μέλλοντος  δέδιμεν. 

145  (Φ·  558α)·  “  [Β]ησαρίων  τω  Γεμιστώ 
πρώτον  'ζήτημα  περί  τοΰ  αύθυποστάτου.” 

λρχ.  [Κ]οινή$  πάσιν  άνεσπαρμένης  έννοιας  καί  ταύτης 
άληθ εστάτης  μηδέν  μηδαμή  άναίτιον  εΐναι. 

"Κπονται  “  δεύτερον  ζήτημα  ”  “  γ'  ”  καί  “  δ'.” 

146  (φ.  558  β)·  “[Γ]εμιστό$  [Β]ησσαρι'ωνι.  Προς 
το  α  .” 

’Άρχ.  [0]ύ  πάντα  οΐεσθαι  χρή  τούς  άνδρας  τούτους 
οΰς  καταλέγεις  άλλήλοις  συμφωνεΐν. 

"Ε πονται  “  Πρόϊ  τό  β0"·”  “  Πρό?  τό  γ’  ”  καί  “  ΙΤρό$  τό  δ'. ” 

147  (Φ·  56°  β)·  44  Έκ  τον  ζ’  κεφαλαίου 

τοΰ  θείου  Διονυσίου,  ον  ή  έπιγραφή  ΙΙερί  σοφίας  νοΰ  λόγου 
αλήθειας  καί  πίστεως 

"λρχ.  [Φ]όρε  δε  εί  δοκεΐ  την  αληθή  καί  αίωνίαν 
ζωήν. 

148  (φ.  560  β).  44  Οιον  δει  είναι  τον  διδάσκοντα.” 
’Άρχ.  [Ο] £  τό  διδασκαλικόν  προς  άλήθ ειαν  σπεύδοντες 

μεταδιώκειν  αξίωμα. 

149  (Φ·  5^  1  α)·  “  Ομιλία  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
οτε  πρεσβυτέρας  προεχειρίσθη 

εις  εαυτόν  καί  εις  τον  έπίσκοπον  καί  εις  τό  πλήθος  τοΰ  λαοΰ.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΧ  ΙΒΗΡΩΝ 


131 


150  (φ.  562  β).  “Γρηγορίου  τοΰ  θαυματουργόν 

επισκόπου  Νεοκαισαρείας  εΪ5  Ωριγένη ν  προςφωνητικός  δν 
είπεν  έν  Κ αισαρείμ  της  Παλαιστίνη;  μετά  την  αΰτφ  πολευετή 
άσκησιν  μέλλων  άπαλλάττεσθαι  έπί  την  πατρίδα.” 

"Αρχ.  [  Α]σφαλε;  τι  πράγμα  ή  σιωπή  των  τε  άλλων 
πολλοΐς  πολλάκις  κάμοί  δέ  μάλιστα  νυν. 

!5 1  (Φ·  569  α).  “  ["0]τι  παράλογον  το  του  θανάτου 
δέος.” 

"Αρχ.  [Τ]ό*'  της  ψυχής  από  του  σώματος  χωρισμόν  δ 
δη  θάνατον  είώθαμεν  δνομά'ζειν. 

ΐ52  (Φ·  57ΐ  α).  “  Όμιλία  έν  άσθενουντι.” 

"Αρχ.  [Ό]  βίος  των  άνθ ρώπων  βραχύς  και  όλιγο- 
χρόνιος.” 

1 53  (Φ·  572  α)·  “  [Δ]ιονυ<τίου  τον  άγιωτάτου  έπι- 
ιτκόπου  Αθηνών.” 

"Αρχ.  [Τ]ίνε5  αί  μορφωτικαί  των  άγιων  δυνάμεων 
εικόνες  ;  Καί  πρώτον  τίνος  'ίνεκεν  ή  θεολογία  τιμά 
την  έμπύριον  ίε ρογ ραφίαν. 

154  (Φ·  573  α)·  “Εις  την  κοσμοποιίαν. 

Έν  αρχή  έποίησεν  ό  θεό;  τον  ουρανόν  και  την  γην.  ” 

"Αρχ.  [θ]αυμά£ειν  μοι  ’έπεισιν  πώς  Ιωάννης  και 
Μωύ'σης  τό  αυτό  π ροοίμιον  ’έσχον. 

155  (Φ·  573  α)·  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 

Περί  των  αγγέλων.” 

"Αρχ.  [τΗ]ν  γάρ  τι  φώς  ώς  ’έοικε  προ  του  κόσμου 
τούτου. 

!56  ( Φ·  573/3)·  [Τοΰ  αΰτου] 

α'  (φ.  573  β).  “  [Ε]ϊ;  την  β'  ημέραν.”  "Αρχ.  [Ε]ύχη; 
πόθον  έγείρη  θεοΰ  λόγος. — β'  (φ.  574α).  “Όμιλία  γ'.” 
“ Αρχ.  [Ό]  μέν  τοΰ  κόσμου  τεχνίτης  ήλίιρ  καί  σελήνη  καί 
άστροις. — γ'  (φ.  574:  β).  “Όμιλία  δ'.”  Αρχ.  [Π]οιη;  με 
άνθ ρωπον  κατ'  εικόνα  ήμετέραν. — δ'  ( φ .  575  α).  “Όμιλία 
εη,υ  ’Άρχ.  [Π]ολ\ά  μέν  καλά  καί  μεγάλα  τά  παρά 
θεοΰ. — ε'  (φ.  (575  β).  “ Όμιλία  "Αρχ.  ['Ώ];περ  τρεις 

διαφοραί  ξύλων  ήσαν. — £Γ'  (φ.  576/3).  “ Όμιλία  ζβ'.” 
"Αρχ.  θεός  τεμών  τοΰ  βίου  τούτου  εις  πέντε  γενεάς  τάς 
τάξεις. 

Μεταξύ  τούτων  των  λόγων,  μάλιστα  έν  τή  ωα,  Αποσπάσματα 

πατε'ρων. 

157  (Φ-  577“)-  “  Θεοδώρητου  Κυρου  [Π]ερι  προνοί ας.” 

"Αρχ.  [Ν]όμο;  έστί  τοΐς  άνθ ρώποις  υπό  τής  φύσεως 

κείμενος. 

Έ πονται  α'  ( φ .  578α).  “Άπόδειξις  άπό  άέρος  καί  γης  καί 
θαλάττης  καί  ποταμών  καί  πηγών.” — β'  (φ.  578/3).  “Άπό- 
δειξις  άπό  τής  τοΰ  άνθρω πείου  σώματος  κατασκευής.” — γ'  (φ. 
580α).  “Άπόδειξις  άπό  των  χειρών  των  άνθρωπείων  καί  των 
εΰρεθεισών  τεχνών.” 

158  (φ.  580  β').  “  [ν0]τι  πλούτος  και  πενία  τω  βίω 
χρήσιμα.” 

"Έπονται  α  (φ.  581  α).  “  ['Ό]τι  δουλεία  καί  δεσποτεία  προς- 
φοροι  τιρ  βίιρ — β'  (φ.  582α).  “["0]τι  τούς  εΰ  φρονοΰντας  ουδέ 
τό  πονηροΐς  δουλεύειν  δεσπόταις  λυμαίνεται .” — γ'  (φ.  582  β). 
“  [Ό]τι  άνωθεν  ό  θεός  ούκ  Ιουδαίων  μόνον,  άλλα  καί  άπάντων 
ανθρώπων  κηδύμενος  διετέλεσε  καί  περί  τής  τοΰ  Σωτήρος  έν- 
άνθρωπήσεως.” 

159  (Φ·  584/3)·  “  [Σ]υμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου 

Περί  έξομ ολογήσεως.” 


"Έπονται  Αποσπάσματα  πάτερων, 
ΐόο  (φ.  589  β)·  “  [Γ]ενναδίου  πατριάρχου.” 

"Αρχ.  [Έ]μοί  δέ  λίαν  έτιμήθησαν  οί  φίλοι  σου  ώς 
θεό;·  εικότως  τούς  μακαρίους  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
μαθητάς  ταΐς  πρώταις  τιμώμεν  τιμαΐς. 

Τ 6 1  (φ.  594  α)·  “  [Τ]ΐ?  α7ί  Κυριακή  νηστειών  [Π]ερί. 
νηστείας.” 

"Αρχ.  ["0]τι  κρεΐσσον  τό  έλεος  σου  υπέρ  ζωάς  φησίν 
ό  θεοπάτωρ  Δαυίδ  ό  μέγας  έν  προφήταις  καί  βασι- 
λεΰσιν. 

102  (φ.  όοο  α).  “Περί  τοΰ  μυστηριώδους 
σώματος  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Κριστοΰ.” 

“Αρχ.  [Επειδή  τή  διά  τών  ημερών  των  ιερών  τούτων 
έγ  κρατεία. 

163  (φ.  604  α).  “Βαλσ-αμών  πατριάρχου 

θεουπόλεως  τής  μεγάλης  Αντιόχειας  Διδασκαλία  άναγινω- 
σκομένη  πρός  τούς  άναγομένους  προς  ίερωσύν ην  καί  προς  τούς 
μαρτυρήσοντας  ιερείς  υπέρ  αύτοΰ  αξιώσει  τοΰ  παναγιωτάτου 
πατριάρχου  κΰρ  Ματθαίου  Κωνσταντινουπόλεως.” 

"Αρχ.  Ό  άναγνώστης  οΰτος  ζητεί  ϊνα  άναχθή  πρός 
'ιερωσύνην  ζητεί  οΰν  οπερ  ούκ  έχει. 

'  Έπονται  Αποσπάσματα  πατε'ρων. 

164  (φ·  6θ6  α).  “  Εΰγενιω  τω  μακαριωτάτω  πάπα 
τής  πρεσβυτέρας  Κώμης  Μάρκος  έπίσ-κοπος  τής  Έφεσίων 

μητροπύλεως.” 

’Άρχ.  [Σήμερον  τής  παγκοσμίου  χαράς  τά  προοίμια· 
σήμερον  αί  νοηταί  άκτΐνες  τοΰ  τής  ειρήνης  ήλιου. 

165  (φ·  6ο6  α).  “  [Τ]οΰ  αύτοΰ  Συλλογιστικά  κεφά¬ 
λαια  προς  Λατίνους.” 

"Αρχ.  [Τ] ό  Πνεύμα  τό  άγιον  έκ  πατρός  καί  υίοΰ 
έκπορευόμενον  ή  ώ;  έκ  δύο  υποστάσεων  πρόεισιν. 

I  66  (φ.  6  14  α).  “  Τοΰ  αύτοΰ  Κεφάλαια 
συλλογιστικά  κατά  τής  αίρέσεως  τών  Άκινδυνιστών  καί  πρός 
τούς  Αατίνους  περί  ουσίας  καί  ένεργείας.” 

’Άρχ.  [Ε]ΐ  ταυτόν  έστί  θεοΰ  ουσία  καί  ένέργεια. 

167  (φ.  021  α).  “  [0]ύ  μόνον  άπό  τής  φωνής 
τών  δεσποτικών  ρημάτων  ά γιάζονται  τά  θεία  δώρα  άλλα  καί 
έκ  τών  ευχών  καί  τής  ευλογίας  τοΰ  ίερέως  δυνάμει  τοΰ  άγιου 
ΐΐνεύματος.” 

"Αρχ.  [Ή]μεΐ;  έκ  τών  Ιερών  Αποστόλων  καί  τών  δια- 
δεξαμένων  αυτούς  διδασκάλων  τής  έκκλησίας  την  τής 
μυστικής  λειτουργίας  έκθεσιν  π αρειληφότες. 
ΐ68  (φ.  021  β).  “  |_Δ]ιάλε£ις  [τ]οΰ  μεγάλου 
μαΐστρου  Θεωριανοΰ  καί  τοΰ  καθολικού  τών  Αρμενίων 
Νορσ-ενσου  εν  έτει  ,  έΓχοη  ’  έν  κη'  τής  αυτοκρατορίας  τοΰ  έν 
βασιλεΰσιν  εύσεβ εστάτου  καί  θεοστέπτου  κΰρ  Μανουήλ  τοΰ 
πορφυρογεννήτου  Κ ομνηνοΰ  ίνδικτιώνος  γ ης.  Κατά  την  ιειην 
Μαΐου  μηνός  κατελάβομεν  τό  Ρωμαίων  Κουλά...” 

ϊ09  (φ·  630  β).  “  ['Α]γίω  ΤΙνευματι  ένοειδεΐ 
αίτίμ  πάντα  έχετε  είρηνοβραβεύτως.  θεός  τοΰτο  γάρ  έστι 
πατρί  τε  καί  υίφ  όμοούσιον  κΰρος.” 

"Αρχ.  [  Ρ]ητ^ον  π ρ  ώτον  περί  τών  αναβαθμών.  Αιχώς 
φασίν  οί  περί  ταΰτα  δεινοί  τό  τών  άναβαθ μών  τέθειται 
Άνομα. 

170  (φ.  630  β).  “  Τέσσαρα  τινά  ειχεν  ό  παλαιός 
νόμος,  [,φιτικά,  [μ]υστικά,  []υ7τερικά,  [ή]θικά·  πάντα  δέ 
σκιώδη  ήσαν.” 


132 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


I  7  I  (Φ-  631  α).  “  Μαξίμου.” 

’Άρχ.  ’Άρειος  τάς  τρεις  υποστάσεις  ομολογεί,  άλλα 
τήν  μονάδα  άρνεΐτ αι. 

172  ( φ .  631  β)·  “  [Τ]οΰ  αΰτοΰ  Περί  των  8νο 

θελημάτων  του  Κυρίου .” 

’Άρχ.  [Τ]ό  Χριστός  Άνομα  οΰ  φύσεων  ίστί  δηλωτικόν, 
άλλα  συνθέτου  ύποστάσεως. 

17 3  (φ.  632  α).  Τοΰ  αΰτοΰ  (;)  “  [Π]ερί  ουσίας 

καί  φύσεων  ύποστάσεώς  τε  καί  προσώπου.” 

’Άρχ.  [Ό]τι  ουσία  μέν  αύτδ  τδ  ειδο;  καί  την  φύσιν 
6πέρ  έστι  καθ'  έαυτήν  δηλοΐ. 

1  74-  [Τ]οΰ  αντοΰ  Περί  Θεοΰ  κοινώς.” 

’Άρχ.  [Ή]γείσάω  δέ  θεό;  των  νοουμένων  τέ  καί  λεγο¬ 
μένων. 

"Εσονται  άλλα  Αποσπάσματα  τοΰ  αΰτοΰ. 

175  (Φ·  63 7  α)·  “  Γρηγορίου  ττατριάρχου.’ 

’Άρχ.  Οϋκ  έγωγε  θαυμάζω  φιλότης  εϊ  τι ς  αγροίκος 
ών  υπό  λόγων  έχόντων  μέχρι  τοΰ  φαινομένου  τδ 
πιθανδν  π αρασύ ρεται. 

176  (φ.  643  α)·  α  Εί'  τις  προυτεινεν 

δτι  τδ  Πνεΰμα  τδ  άγιον  έκ  πατρδς  δί  υίοΰ  εκπορεύεται  κατά 
τισι  των  άγιων  εΰσεβώς.” 

’Άρχ.  Ειχεν  'άν  είπεΐν  ό  τφ  εύσεβεί  λογισμφ  συν- 
θέσθαι  βουλόμενος. 

177  (Φ·  646  α).  Βαρλαάμ  μοναχοΰ 

α'  (ψ.  646  α).  “  ΙΙρ05  Λατίνου;.  Βαρλαάμ  μοναχοΰ  "Οτι 
υποκειμένου  έκ  μόνου  του  πρώτου  αιτίου  τδ  Πνεύμα  τό  άγιον 
έχειν  ττ/ν  ΰπαρξιν  οΰκ  αναιρείται  ή  κατ’  ουσίαν  ταύτότης  πατρδς 
καί  υίοΰ.”  Αρχ.  Εί  μέν  κριτήν  τιν α  εί'χομεν  άμφότε ροι 
έκ  θεοΰ  άφιγμένον. — β’  (φ.  647  α).  “"Οτι  υποκειμένου  έκ 
μόνου  πατρδς  έκπορεύεσθαι  τδ  ΙΙνεΰμα  τό  άγιον  οΰκ  αναιρούνται 
αί  προσωπικοί  διαφοραί  των  τριών  προσώπων  πρδς  άλληλα.” 
’Άρχ.  Επομένως  δέ  τούτοις  καί  περί  των  προσωπικών 
διαληπτέον  ιδιοτήτων. — γ'  (φ.  651  β).  “"Οτι  υποκειμένου 
έκ  μόνου  πατρδς  έκπορεύεσθαι  τδ  Πνεΰμα  τό  άγιον  ούκ  Αναι¬ 
ρούνται  τα  περί  θεολογίας  ρητά.”  ’Άρχ.  ’Ίσω;  ώ  άνδρε; 
Αατΐνοι  ύπολαμβάνοντες  ώ;  έγώ  καά’  υμών  ποιήσομαι 
τούς  υπέρ  τών  Τραικών  λόγου;  δυςχε  ρώς  τούτους 
άκούσεσθ ε. — δ'  (φ.  655  α).  “Ότι  υποκειμένου  καί  έκ  τοΰ 
υίοΰ  έκπορεύεσθαι  τδ  Πνεΰμα  τό  άγιον,  τολλά  τών  όμολογου- 
μένων  αναιρείται  καί  πολλοΐς  ρητοΐς  τών  άγιων  έναντίως  έχει 
ή  τοιαύτη  ύπόθεσις.”  ’Άρχ.  "Οταν  εις  λόγου;  άλληλοι; 
έ ρχώμεθ α  &  άνδρε;  Λατίνοι  περί  τών  αμφισβητού¬ 
μενων  δογμάτων  μη  άντιδίκους  άλλήλους  ήγώμεθα. — 
ε'  (φ.  659  α).  “  Πρό;  τούς  άντϊλογικούς  τών  Λατίνων  δτι 
αδύνατόν  έστιν  αυτούς  πρδς  Γραικούς  διαλεγομένου;  διά  συλλο¬ 
γισμών  άποδεΐξαι  δτι  οΰ  μόνος  ό  πατήρ  άρχή  καί  πη-γή  θεότητας.” 
’Άρχ.  Ότι  μέν  οΰν  ή  ύμετέρα  αΰτη  ύπόθεσις  πολλοΐς  τών 
άγίων  ρητοΐς  έναντίως  έχει. — 5~’  (φ.  663  α).  “Πρό;  τα; 
κυριωτέρας  τών  Λατίνων  υποθέσεις  έξ  ών  οϊονται  δεικνύναι  δτι  τδ 
Πνεΰμα  τό  άγιον  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έχει  την  ΰπαρξιν.”  ’Άρχ.  Έπί 
μέν  τών  άλλων  τών  κατά  τδν  βίον  άγώνων,  ώ  άνδρε; 
Λατίνοι,  ό'σου;  &νθ  ρωποι  περί  τών  πρδς  άλλήλους 
ξυμβολαίων  καί  συναλλαγμάτων  έν  τε  τοΐς  δικα- 
στηρίοις  καί  πανταχοΰ  είςέρχονται  εικότως  πάν  ποι- 
οΰσι  καί  λέγουσιν. 

178  (φ.  666  α).  <<νΕ κθεσις  Σχολαρίου 

έν  Φ λωρεντίφ  ήτις  παρρησίρ.  άνεγνώσθη.” 


’Άρχ.  [Έ]πειδή  ύπελαμβάνομεν  πρότερον  ήμεΐς  οί 
Γραικοί  τούς  Λατίνους  λέγειν  τό  Πνεΰμα  τδ  άγιον  έκ 
τοΰ  πατρδς  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορεύεσθαι  ώς  άπδ  δύο 
αρχών  καί  δύο  πνεύσεων. 

179  (Φ·  666  β).  “  Θΰτου  παρ’  οίκτρον  Ματθαίον 
μονοτρόττον.  ” 

α'  (φ.  666/3).  “Άρτι  μέν  ή  τοΰ  Χρίστου  έκκλησία  τής  τών 
αιρετικών  δογμάτων  άχλύος  άπήλλακτο  άπερ  δ  τοΰ  σκύτους 
προστάτης  τη  καθαρό,  ταύτης  χώρρ  ζιζανίων  δίκην  κακουργών 
ένέβαλε.” — β'  (φ.  666  β).  “  Ρήσεις  τών  άγίων  έκ  τοΰ  πατρδς 
λέγουσαι  τδ  άγιον  Πνεΰμα.” — γ'  (φ.  667  β).  “’Ρήσεις  αί  διά 
τοΰ  υίοΰ  λέγουσαι  τδ  άγιον  Πνεΰμα.” — δ'  (φ.  669  α).  “  Τίνε;  οί 
έκ  μόνου  τοΰ  πατρδς  λέγοντες  έκπορεύεσθαι  τδ  Πνεΰμα  τό  άγιον.” 
— ε  (φ.  669  β).  “  Περί  τών  ρήσεων  αΐ  λέγουσι  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ 
τδ  άγιον  Πνεΰμα.” — £Γ'  (φ.  670  β).  “"Οπως  οί  άγιοι  αναγκαζό¬ 
μενοι  π ολλάκις  καί  τής  αλήθειας  π αρεσύρησαν.” — ζ'  (φ.  672/3). 
“"Οτι  ούκ  έστιν  ή  έκπόρευσις  τοΰ  άγιου  Πνεύματος  νοήσις  ή 
θέλησις.” 

ΐ8θ  (φ.  675  β )·  “  [Ν^είλον  [Θεσσαλονίκην  τοΰ 

Καβάσιλα  Κατά  Ιταλών  πρόχειρόν.” 

’Άρχ.  [Τ]ών  έν  τή  θεολογίρ  δογμάτων  τά  μέν  εϊσί 
ρητώς  κείμενα  έν  τή  θεία  Γραφή. 

ΐδΐ  (φ.  677  &)·  “Βαρλαάμ  μοναχοΰ.” 

’Άρχ.  [Τ]η  τών  θείων  Αποστόλων  καί  τών  τούτους 
διαδεξαμένων  θείων  πατέρων  διδασκαλία,  επόμενοι. 

182  (φ.  679  β)·  Τοΰ  αΰτοΰ  (;)  Ανεπίγραφου. 

Άρχ.  [Τ]ού;  έπί  τών  αδυνάτων  βαίνειν  έπιχειροΰντας 
καί  περί  άκαταλήπτων  νοοΰντας. 

183  (φ.  68 1  α).  “Σχολαρίου  Οτι  αρχαία  έστιν 

ή  διαφορά  αΰτη  καί  άπδ  τής  τρίτης  συνόδου  καί  τί  πεφρονή- 
κασι  περί  ταύτης  οί  τής  συνόδου  πατέρες  έκεΐνοι  οΰ  μην  αλλά  καί 
άπδ  τής  πρώτης  συνόδου.” 

’Άρχ.  Σύνοδος  πρώτη.  [Ή]  περί  ούσίας  τε  καί  ύπο- 
στάσεως  τότε  γεγενημένη  καί  νΰν  οΰσα  διαφορά 
Γραικοΐς  καί  Λατίνοις. 

184  (φ·  694  β)·  “Τοΰ  αγίου  Μαξίμου 
πρδς  θαλάσσιον  πρεσβύτερον.” 

’Άρχ.  Τρία  καθώς  φησίν  ύπάρχουσι  τά  τδν  άνθρωπον 
άγοντα. 

185  (φ.  697  α)·  “  [Π]ερί  τοΰ  άζυμου.” 

’Άρχ.  [Έ]£η;  δ’  άν  ε’ίη  θεωρητέον  τά  τής  τελουμένης 
πρδς  αύτών  φημι  τών  Λατίνων  άζύμου  θυσίας. 
ΐ86  (φ.  698  α).  “Περί  τών  εΰεργετηθεντων 
έν  τοΐς  τρισί  χρόνου  μέρεσιν.” 

’Άρχ.  Τριών  μέν  οΰν  τών  μεγίστων  ένεκα  ταυτί 
π ρυτανεύων  ήν. 

187  (φ·  699  β)·  “  [Π]ερί  τοΰ  Πάσχα.” 

Άρχ.  [Τ]ίί  μέν  έκτη  τοΰ  πρώτου  μηνδς  ό  πρώτος 
εκείνος  άνθρωπος  χειρί  θεοΰ  διεπλάττετο. 
ΐ88  (φ.  7°2α).  “Συμεών  τοΰ  άγιωτάτου 
Θεσσαλονίκην  Εί;  τό  τής  ορθοδόξου  ημών  τών  Χριστιανών 
πίστεως  σύμβολον  θειον  καί  Ιερόν.” 

’Άρχ.  [Π]ερί  τοΰ  ίερωτάτου  συμβόλου  τής  αληθούς 
καί  μόνης  τών  Χριστιανών  ημών  πίστεως. 

189  (φ·  7°7  α)·  “Μάρκου  Έφε'σου.” 
α'  (φ.  707  α). ’Άρχ.  Ή  τοΰ  υίοΰ  προςηγορία  δύο  ταΰτα 
σημαίνει. — β'  (φ.  707/3).  “[Λ\ατίνων  ένστασις  μετά  ρωμαϊκών 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


133 


λύσεων.”  "Αρχ.  [Ό]  πάπας  Πέτρος  τον  αποστόλου  διά¬ 
δοχοί  καί  ’έστι  καί  όνομάζεται. — γ'  ( φ .  708  α).  “[Τ]οΰ 
ε>  αγίου  πατρός  ημών  Μάρκου  Εφέσου  Άπάντησις  περί 
τον  πουργατορίου  ήτοι  καθαρτηρίου  πυρός  έν  Φεραρίμ .”  “Αρχ. 
[Έ]πειδή  μετά  αγάπης  άποκρίνασθαι  πρός  τά  παρ’ 
ημών  είρημένα  όφείλομεν.—δ'  (φ.  711α).  “  [Τ]θΰ  αΰτοΰ.” 
“Αρχ.  [Π]ολλήί  μέν  ώς  αληθώς  έρεύνης  δεΐται  καί  συζη- 
τήσεως  δσα  των  δογ  μάτων  άμφισβητήσιμα. — ε'  (φ. 
717  α).  “  [Τ]οϋ  αΰτοΰ  Κεφαλαιώδης  άπόκρισις  πρός  τούς  παρά 
Αατίνων  είρημένου ς  λόγους  περί  του  πουργατορίου.”  ’Άρχ. 
[Έ]πειδή  σαφέστερου  ημάς  απαιτείτε  καί  καθαρώτερον 
έπί  τοΐς  ή ρωτη μένοις  παρ’  υμών  άποκρίνασθαι. 

190  ( φ .  7 20  α).  “Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου 
εκκλησιάρχου  Αόγος  αποδεικτικός  πρός  τούς  έγκαλοΰντας 

πώς  ή  Θεοτόκος  τιμιωτέρα  των  Χερουβίμ.” 

’Άρχ.  [Π]λειστάκΐί  ήπόρη σας  ώ  φίλων  άριστε  καί 
θαυμαστόν  τόν  λόγον  ήγήσω. 

191  (φ-  721  β)·  “Μιχαήλ  τοΰ  Ψελλοΰ  ”  ΤΙαντοδαπή 
διδασκαλία. 

Κεφ.  ί,α' ,  ών  α  “  Περί  πίστεως.” — β' .  “  Περί  ονομάτων 

λεγομένων  έν  τιμ  τών  Χριστιανών  δύγματι.” - γ' .  “Ουσία  καί 

φύσις  έπί  της  άγιας  Τριάδας  τό  αύτό’  άμφότερα  γάρ  κοινά  καί 
καθολικά.” — δ' .  “Περί  ένυποστάτου.” — ε'.  “Περί  όμοουσίου.” 
—  ζ~' .  “Περί  όμοϋποστάτου.” — 'ζ' ■  “Περί  ουσιώδους  ένώσεως 
καί  διαφοράς.” — η' .  “  Περί  υποστατικής  ένώσεως  καί  διαφοράς.” 
— θ’.  “Περί  σχετικής  ένώσεως  καί  διαφοράς.” — 1'.  “Περί  της 
άγιας  Τριάδος.” — ια'.  “  Περί  της  άγιας  Τ ριάδος.” 

192  (φ.  73°  α)·  “Του  άγιωτάτον  πατριάρχου 
Φιλοθέου  Άπό  τοΰ  ε'  λόγου  τοΰ  πρός  τόν  Τρηγοράν.” 

“Αρχ.  Έν  μέν  δη  καί  πρώτον  διακρίσεως  εΐδος  ό  της 

καθ’  ημάς  ίεράς  συνόδου  τόμος  φησί. 

Ϊ93  (Φ·  73°  β)·  “Τοΰ  Καντακουζηνοΰ  βασιλε'ως 
Άπό  τών  κεφαλαίων  ών  έγραφε  πρός  τόν  έκ  Αατίνων  Παύλον 
αρχιεπίσκοπον  καλούμενου  Κωνσταντινουπόλεως.” 

’Άρχ.'Ότι  κατ’  ούσίαν  ό  θεός  έπίσης  έστί  καί  άγγέ- 
λοις  καί  άνθ ρώποις  καί  άφύχοις. 

194  (Φ·  739  α)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Απο  τών  Κεφαλαίων 
τών  πρός  τόν  μοναχόν  Ισαάκ  τόν  Άργυρόν  Περί  τών  επτά 

πνευμάτων  ήτοι  τών  θείων  ενεργειών  τοΰ  παναγίου  Π  νεύματος 
άπερ  οί  άντιλέγοντες  τή  έκκλησία  κτίσματα  φασίν  είναι.” 

195  (Φ·  741  α)·  Διάφορα  ζητήματα  θεολογικά 

λυόμενα  διά  παραπομπών  εις  κλάδους  ήίφ 

καί  Άλλους  τοιούτους. 

196  (φ.  747  α)·  Ανεπίγραφος  ερμηνεία 
θεολογικών  καί  φιλοσοφικών  δρων  κατ’  αλφαβήταν . 

’Άρχ.  [Α]ίτιόν  έστι  σύνεργαν  έξ  οϋ  ένυπάρχοντος 
γίνεται  τό  γινόμενον  οΐ ον  ώς  χαλκός  τοΰ  άνδ ριάντος 
καί  οί  λίθοι  τής  οικίας  καί  8λως  ή  ϋλη  τών  σκευαστών 
καί  αί  προτάσεις  τοΰ  συμπεράσματος. 

197  ( Φ·  75  1  α)·  Ανεπίγραφοι  αί  Παροιριιαι 

αί  έν  άλλοις  κώδιξι  συνήθως  έπιγραφόμεναι  “Έπί  τών 
αδυνάτων.” 

198  (φ.  75 1  α)·  Αε£εις  σημαντικοί 
τής  φωνής  τών  διαφόρων  ζφων. 

199  (φ·  75 1  α)·  Παρβιρ,ίαι. 

’Άρχ.  [Β]άλ’  ές  κόρακας.  Β άττου  σίλφιον  έπί  τών 
σπάνιάς  καί  πολυτελείς  τιμάς  λαμβ ανύντων.  Τέλ.  ουδέ 


τά  τρία  Χτησιχώρου  γινώσκεις.  Ούδ’  όσον  άηδόνες 
ΰπνώττουσιν. 

200  (φ.  751  β)·  “  [Τ]οΰ  Σχολαρίου.” 

α'  (φ.  751/3).  “Περί  τοΰ  πώς  διακρίνονται  αί  θεΐαι  ένέργειαι 
πρός  τε  άλλήλας  καί  την  θείαν  ούσίαν  ής  είσίν  ενέργεια  καί  έν  ή 
είσίν.” 

Άρχ.  [Π]ερί  τής  τών  θείων  ένεργειών  πρός  τε  άλλήλας 
καί  την  θείαν  ούσίαν  διακρίσεως  ό  μέν  μακάριος  Θεσσα¬ 
λονίκης  τότε  Υρηγόριος  άκριβεστέρως  έζητακώς.· — β  ( φ. 
754/3).  “  [Τ]οΰ  αΰτοΰ  [Ι1]ερί  τοΰ  άσυγκρίτως  ένδοξοτέραν  είναι 
τών  Χεραφίμ  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.”  ’Άρχ.  [Έ]νιοι  λέ- 
γουσιν  έν  τφ  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον  ΰμνφ  παρ- 
έλκον  π ρος κεΐσθαι  τό’Ασυγ κρίτως. — γ’  [φ.  755/3).  “Τοΰ 
αΰτοΰ ;  [Ά]πόδει£ΐί  [0]τι  μείζων  πάντων  τών  άγιων  ό  άγιος 
Παΰλοί.”  ’Άρχ.  [’Ί]δετε  πηλίκοις  ύμΐν  φησί  γ ράμμασιν 
έγραφα  τή  έμή  χειρί. 

201  (φ.  756  α).  Άδηλου  [Ψελλοΰ  ;]  Επιλύσεις 
β ραχείαι  φυσικών  ζητημάτων . 

Ι,α'.  “Δια  τί  πολλάκις  γυνή  συνουσιάζουσ α  οϋ  συλλαμβάνει.” 
’Άρχ.  Διά  πολλάς  αίτιας  ού  συλλαμβάνει  γυνή  συνου- 
σιάζουσα  όταν  θερμοτέρα  ή  τοΰ  δέοντος  ή  φυχροτέρα. 
— Ζ,/3'.  “Πό0εν  γίνονται  τών  γονέων  αί  ομοιώσεις  καί  πρός 
τούτοις  άνομοιότητε ς.” — ...ρπη' .  “Περί  πρηστήρων.’ — ρπθ  . 
“  Περί  τοΰ  μεγάλου  χειμώνος  καί  τοΰ  μεγάλου  θέρους.” 

202  (φ.  766  α).  Περί  χριστιανικής  πίστεως  ανεπι- 
γραφον. 

’Άρχ.  Πρώτον  οφείλεις  είδέναι  άτι  ή  χριστιανική  δλη 
πίστις  περί  δύο  ταΰτα,  τήν  τε  θεότητα  καί  την  ένανθρώ- 
πησιν  τοΰ  Χριστού  κατάγεται. 

203  (φ·  768  α).  “  Είςαγωγή  στοιχειώδης 
δογμάτων  κατά  τούς  θεολόγους.” 

204  (Φ·  77°  α)·  ’ Ανεπίγραφου. 

Άρχ.  [0]ΰ  ταύτόν  οΐδεν  ό  τής  εκκλησίας  όρος  καί 
νόμος  φύσιν  καί  ύπόστασιν. 

205  (φ.  77  1  α)·  “  Αποριαι  μετά  λύσεων 
θεολογικών  ταπεινότεροι  θειοτέρας  θεωρίας.” 

"Αρχ.  Διατί  ό  υιός  καί  μή  ό  πατήρ  μήδέ  τό  ΐΐνεΰμα  τό 
άγιον  τήν  ήμετέρ αν  μορφήν  ΰπέδυ. 

2θ6  (φ.  ?76  α).  Ίωάννου  τοΰ  Ευγενικού 
α'  (φ.  776  α).  “  Εύχή  εις  θεόν  καί  πατέρα  ποίημα  νομο- 
φύλακος  φιλοσόφου  Ίωάννου  τοΰ  Εύγενικοΰ  καί  διακόνου.” 
“Αρχ.  θεό?  ό  μέγας  καί  φοβερός  καί  ϋφιστος. — β'  (φ. 
777/3).  “Τοΰ  νομοφύλακος  Ίωάννου  διακόνου  τοΰ  Ευγενικού 
Μονωδία  έπί  τή  άλώσει  τής  μεγάλης  πόλεως.”  “Αρχ.  Χριστέ 
βασιλεύ  οίμοι  &  Χριστέ  βασιλεύ  τών  όλων,  ώ  περί 
ής  δεδοξασμένα  έλαλήθη  τοΰ  μεγάλου  βασιλέως  θεοΰ 
πόλις.  Τέλ.  ώς  κάν  τή  φοβερή,  ημέρα  παρά  τοΰ  δικαίου 
κριτοΰ  τόν  άποκείμενον  αύτφ  τής  δικαιοσύνης  στέφανον 
άπολήφεται  λαμπρώς  άνακηρυχθέντος  αιώνια  ή  μνήμη· 
αιώνια  ή  μνήμη·  αιώνια  ή  μνήμη. — γ'  (φ.  780  α).  “  Μτ/νί 
Ίουνίιρ  κγ'  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  λΐάρκου  αρχιεπισκόπου 
Εφέσου  καί  νέου  θεολόγου  πλάγιος  ήχος  δ’  Ό  έξ  ΰφίστου  ποίημα 
τοΰ  άδελφοΰ  αΰτοΰ  Ίωάννου  τοΰ  νομοφΰλακος.  ”  Άρχ.  Έκ 
κοιλίας  μητρός  πεφωτισμένος  ό'τε  τό  έπίκηρον  τών 
κοσμικών  ηδονών  καί  τό  σαθρόν  τε  καί  μάταιον  νον- 
νεχώς  ’έγνως. 

207  (φ.  783)·  Αποσπάσματα  πάτερων. 


134 


ΑΓ10ΡΕΙΤΙΚ01  ΚΩΔΙΚΕΣ 


’Άρχ.  Φι λοσοφία  έστί  ζωής  άνθ  ρωπίνης  κάθαρσις  καί 
τελείωσις. 

2θ8  (φ.  7&Τ,  β).  “[Π]ερί  της  εωθινής 

καί  εσπερινής  έν  άγγέλοις  λεγομένης  γνώσεως.  Γενναδίου” 
[τοΰ  Σχολαρίου]. 

’Άρχ.  [ Π]ρώτον  μέν  των  της  θείας  προνοίας  περ'ι 
τον  άνθ ρώπινον  βίον  οικονομιών. 

209  (Φ·  7§4 α)·  [Τοΰ  αΰτοΰ;]  “Θεολογικαί  άπο- 
σημειώσεις.” 

"Α ρχ.  ['Ό]τι  άναγκαΐον  ήν  ή  θεία  διδασκαλία  προς 
την  των  ανθρώπων  σωτηρίαν. ...α  (φ.  784α).  “[Π]ρώτον 
περί  αυτού  τού  θεού  καί  έτι  πρ&τερον  περί  των  προςηκόντων  τη 
θεία  ουσία,  σκοπητέον,”  έν  κεφ.  κα' . — β'  (φ.  789/3).  “Νΰν  περί 
των  άνηκόντων  τη  Τριάδι  των  θείων  προσώπων.  Πβρί  των 
θείων  προόδων .” — γ’  (φ.  790α).  “ΙΙβρί  τοΰ  θεοΰ  καί  πατρός,” 
καί  άλλα  κεφαλαία  περί  θεοΰ. — δ'  (φ.  792  α).  “  [Π]βρί  τοΰ 
πλήθους  η  της  διακρίσεως  των  όντων.” — β'  (φ.  792 β).  “[ΙΙ]βρί 
τοΰ  κακοΰ  ["0]τι  ούκ  ’έστι  φύσις  τό  κακόν.” — ζ~'  (φ.  793  α). 
“Πβρί  των  αγγέλων  άπολελυμένως.”· — ζ'  (φ.  793  α).  “Πβρί 
τής  προς  τα  σώματα  των  αγγέλων  συγκρίσεως  ”  καί  άλλα 
κεφάλαια  περί  αγγέλων. — η  (φ.  797  α).  “Πβρί  τής  δημιουργίας 
καί  διακρίσεως  των  σωματικών .” — θ'  ( φ .  798α).  “Πβρί  τοΰ 
έργου  τής  δευτέρας  ημέρας.” — ί  (φ.  798/3).  “Πβρί  τοΰ  έργου 
τής  γ^ς  ημέρας.” — ια'  (φ.  798  β).  “  Πβρί  τοΰ  έργου  τής  δ^5 
ημέρας.” — ιβ'  {φ.  799α).  “Πβρί  τοΰ  έργου  τής  βη!  ημέρας.” — 
ιγ'  (φ.  799  α).  “  Πβρί  τοΰ  έργου  τής  ζ ημέρας.” — ιδ'  (φ.  799 α). 
“Πβρί  τής  καταπαύσεως  τής  ζ71^  ημέρας.” — ιβ'  (φ.  799  α). 
“Πβρί  πασών  κοινώς  των  ήμερων.” — ιζ~’  (φ.  799/3).  “Πβρί 
τής  ανθρώπινης  ψυχής  καθ  αυτήν.” — ιζ'  (φ.  800α).  “Πβρί  τής 
ένώσεως  τής  ψυχής  προς  τό  σώμα.” — ιη  (φ.  801  α).  “Περί  τών 
τής  ψυχής  δυνάμεων  καθόλου.” — ιθ'  (φ.  807α).  “Πβρί  τής 
παραγωγής  τοΰ  ανθρώπου  οσον  πρόςτήν  ψυχήν.” — κ'  (φ.  807 β). 
“Πβρί  τής  πλάσεως  τής  γυναικύς.” — κα'  (φ.  808α).  “[Π]βρί 
τής  έξεως  τοΰ  πρώτου  ανθρώπου  όσον  προς  τον  νοΰν.” — κβ'  (φ. 
808/3).  “[ΙΙ]βρί  τα  ένδον  νοητά.” — κγ'  (φ.  809/3).  “[Π]βρί  τοΰ 
σώματος  τών  έν  άπαθείμ  ’άν  γεννηθέντων.” — κδ'  (φ.  809/3). 
“Πβρί  τής  δικαιοσύνης  εκείνων.” — κβ'  (φ.  809/3).  “[Π]βρί  τοΰ 
τόπου  τοΰ  ανθρώπου  ή  τοΰ  παραδείσου.” — κζ~'  (φ.  810  α). 
“[Π]βρί  τής  τών  ’όντων  κυβερνήσεως  κοινώς.” — κζ'  (φ.  812  α). 
“[Π]βρί  τής  τάξεως  τών  πονηρών  αγγέλων.” — κη'  (φ.  812/3). 
“Πβρί  τής  τών  αγγέλων  αποστολής.” — κθ'  (φ.  813/3).  “Πβρί 
τής  ένεργείας  τής  σωματικής  κτίσεως.”· — λ'  (φ.  814α).  “[Π]βρί 
ειμαρμένης.” — λα'  (φ.  814  β).  “  [Π]βρί  τής  τοΰ  ανθρώπου 

παραγωγής  έκ  τοΰ  ανθρώπου  όσον  κατά  ψυχήν.” — λ/3'  (φ. 
815  α).  “  Πβρί  τής  ανθρώπινης  διαδοχής  όσον  πρός  τό 

σώμα.” 

2ΐο  (φ.  8ι6  α).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  [Μάρκου  τοΰ  Εφέσου 
’Έπι  στολή.” 

"Αρχ.  [Έ]γώ  διά  την  έπιταγήν  καί  την  χρείαν  τής 
τοΰ  Χριστοΰ  εκκλησίας  άναδεξάμενος  τό  τής  άρχιε- 
ρωσύνης  λειτούργημα  τοσοΰτον  την  έμήν  αξίαν  άρια 
καί  την  δύναμιν  ΰπερβαΐνον  έπη κολούθη σα  τιρ  οΐ- 
κουμενικ ιρ  πατριάρχη  καί  τιρ  έκ  θεοΰ  βασιλεΐ  τε  καί 
αΰτοκράτορι  πρός  την  έν  Ιταλία  σύνοδον  μήτε  την 
έμάυτοΰ  ασθένειαν  ΰπολογισάμενος  μήτε  τό  του  προ- 
κειμένου  πράγματος  έργώδές  τε  καί  ΰπέρογκον. 

21 1  (φ.  817  «)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ομολογία 

τής  όρθής  πίστεως  έκτεθεΐσα  έν  Φ λωρεντίμ  κατά  την  πρός 
Λατίνους  γενομένην  σύνοδον.” 


’Άρχ.  [Έ]7ώ  τή  τοΰ  θεοΰ  χάριτι  δόγμασιν  έντ ραφείς 
εύσεβέσι. 

212  (φ.  8ΐ8  α).  “Τοΰ  άγιωτάτον  μητροπολίτου 
Εφέσου  κΰρ  Μάρκου  τοΰ  Εΰγενικοΰ  Διάλεκτος  μετά  Λατίνων 

περί  τής  τοΰ  συμβόλου  προςθήκης.” 

β 

’Άρχ.  Λατίνος,  θαυμάζω  πώς  ήμΐν.  έγ καλείται  περί 
τής  έν  τιρ  συμβόλιρ  π ροςθή κης . 

213  (φ·  82  1  α).  “Ιουστίνου  φιλοσόφου 
και  ράρτυρο$  Λόγος  περί  πίστεως.” 

’Άρχ.  'ίκανώς  τών  κατά  Ιουδαίων  καί  Ελλήνων 
λέξαντες  έλεγχον. 

2Ιφ  (Φ·  825  α).  Άδηλου  κεφάλαια, 
α  (φ.  825/3).  “  [Π]βρί  αίώνος  καί  χρόνου.”  "Αρχ.  [Τ]ών 
’όντων  τά  μεν  καί  την  ουσίαν  καί  την  ενέργειαν  έχει 
αιώνιον. — β'  ( φ .  825  β).  “Πβρί  διακρίσεως  θείας  ουσίας  καί 
ένεργείας.”  ’Άρχ.  [Π]άσα  μέν  διάκρισις  ή  π ραγ ματική 
έστιν  ή  κατ’  έπίνοιαν. — γ'  ( φ .  826/3).  “Πβρί  τοΰ  νόμου 
τής  χάριτος.”  ’Άρχ.  ['Ά]7 ταν  πράγμα  διά  τι  τέλος  έστίν. — 
δ'  {φ.  828  α).  “Εί$  τό  Ό  τοΰ  πατρός  όρος  καί  λόγος.”  ’Άρχ. 
[Ζ~\ητεΐται  τί  ποτέ  έστιν  ό  τοΰ  πατρός  όρος  καί 
λόγος. — β'  (φ.  828/3).  “Είϊ  τό  τής  μεταμορφώσεως  τρόπαιον.” 
Άρχ.  \’Κ\ρχέτυπον  κάλλος  ή  τής  τοΰ  θεοΰ  ΰποστάσεως 
άκήρατος  τωόντι  μαρμαρυγή. — ζ~'  (φ.  829  β).  “[  Ό ~\πότερον 
€ 

ένα  θεόν  νομίζεται  ή  πολλούς.”  "Άρχ.  [Ή]  ύμετέρα  πίστις 
ένα  θεόν  οΐδεν  άπλοΰν. 

215  (Φ·  833  α).  “  Υπομνήματα  διάφορα  παρά 

διαφόρων. 

"Αρχ.  [Ά]φβντβ5  οί  άνθ ρωποι  τό  κατάτ ρυφάν  τοΰ 
Κυρίου  καί  έπί  τή  ειρήνη  τής  έκκλησίας  εύφραίνεσθαι. 
2  1 6  (φ.  836  β ).  “[Τ]οΰ  σοφωτάτου  Βλερρυδου 
’Εκ  τών  τριών  αΰτοΰ  βιβλίων  Πβρί  πίστεως  Λόγος  α' .” 

’Άρχ.  [Τ]οΐί  όσιοι ς  τοΰ  δεσπότου  τοΰ  Χρίστου  τοΰ 
’όντος  καί  έκλεκτοΐς  φοιτηταΐς  ό  κατ’  εύδοκίαν  αΰτοΰ 
καί  χρηστότητα  κτήτωρ  τοΰ  καθ’  ημάς  ίεροΰ  φροντι¬ 
στηρίου  Χικηφύρος  έν  μονάζουσιν  ίερεύς  γηραιός 
ασθενής. 

217  (Φ·  838  β).  “Γενναδίου  τοΰ  Σχολαρίου 

Πρώτον  βί?  δόξαν  θεοΰ,  εΐτα  εις  ύπακοήν  τοΰ  μεγάλου 
σουλτάνου  ώς  ή  επιγραφή  εΐχεν.  ” 

’Άρχ.  [Ή]  όδ05  τής  σωτηρίας  τών  άνθρώ πων  πρός 
τό  π ροκείμενον  αύτοΐς  αιώνιον  τέλος. 

2 1 8  (φ.  842  α).  “  Αποσημειώματα  τής  εκκλησι¬ 

αστικής  ακολουθίας.” 

"Αρχ.  [Έ]δει  μεν  κατά  την  κελεύουσαν  έντολήν 
άδιαλείπτως  π ροςεύχεσθ αι. 

219  (φ.  843  α)·  “  Έικκλησιαστικαι  άποριαι  μετά 

λύσεων.” 

"Αρχ.  Εί  αί  Χοδόμων  πόλεις  Τ ύριοί  τε  καί  Σιδώνιοι 
δυνάμεις  ίδόντες  μετενόησαν. 

220  (φ.  844  α)·  “ [Ί]·π"π-ολΰτου  Περί  τών  ιβ' 
Αποστόλων  ποΰ  έκαστος  αυτών  έκήρυξε  καί  7 τοΰ  έτελειώθη.” 

221  (φ.  844  β)·  “Περί-  των  δώδεκα  άρθρων  τής 
πίστεως  ημών.” 

222  (φ.  845  β)·  “Ίωάννου  τοΰ  Δαρασκηνοΰ 

Περί  τοΰ  σώματος  καί  αίματος  τοΰ  Κυρίου  καί  θεοΰ  καί 
σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


135 


223  ( φ.  846  α).  [Τοΰ  αΰτοΰ;] 

“[1Ι]ερί  τής  θείας  ένανθρωπήσεως.” 

"Α ρχ.  [Π]άλαι  μέν  προ  καταβολής  κόσμου  προώριστο 
ή  τοΰ  ΘεοΟ  ένανθ  ρώπησις. 

224  (φ.  848  α).  “Μιχαήλ  Ψελλοΰ  Διάλογος 

Τιμόθεος  ή  περί  δαιμόνων.  Τά  πρόσωπα  Τιμόθεος  και  θρμξ.” 

225  (Φ·  &5°  β)·  “[’Ε]κ  των  θείων  ρητών  των 

Πάτερων.” 

α'  ( φ .  850  β).  “Περί  της  ένανθρω πήσεως  τοΰ  Κυρίου.” 
"Α ρχ.  [0]ΰ  κατά  μεταβολήν  φύσεως  ή  τροπήν  ή  άλλοι- 
ωσιν. — β'  (φ.  851α).  “[Π]ερί  των  τελο υμένων  φρικτών  καί 
τίμιων  δώρων.”  "Α ρχ.  [0]ϋκ  έξ  αρχής  τιρ  θυσιαστηρίιρ 
τίθεται. — γ'  ( φ .  852α).  “Περί  μονάδος.”  Άρχ.'Ότι  τό  έν 
εί  καί  έλαττόν  έστι  τφ  αριθμώ  των  πολλών. — δ'  (φ. 
853α).  “Έν  τοΐς  θείοις  πώς  δύναται  διαλαμβάνεσθαι  ή  γέννη- 
σις.”  "Αρχ.  [Π]ρώτον  λοιπόν  κατανοητέον  έστι  γελοΐον 
εΐναι  τόν  -γέλωτα  δν  ήμΐν  κατα-γελώσιν  δ'τι  τιθέμεθα 
τον  Χριστόν  υιόν  θεοΰ. — ε'  (φ.  853/3).  “Πώί  καί  τίνι 
τρόπιρ  καί  ή  της  ψυχής  καθ'  έαυτην  νοουμένης  έπί  τοΰ  καθ 
έκαστον  ίδικώς  έκθετική  καί  τελειοποιός  διά  των  μετ’  είρημένων 
έμπροσθεν  θεωρείται  κατάστασις.” — ζ~'  ( φ .  854α).  “Πώϊ  ό 
ίερεύς  εις  τόν  αγιασμόν  τών  θείων  δώρων  ού  τόν  υιόν  έπικαλεΐται, 
αλλά  τόν  πατέρα.”  "Αρχ.  [Δηλονότι  πότε  τά  δώρα  θύεται 
πρό  τοΰ  άγιασθήναι  ή  μετά  τό  άγιασθήναι. — ξ'  (φ. 

854  β).  “Πώ?  τε  καί  ποίιρ  τρόπιρ  είκών  έστι  καί  τύπος  τοΰ 
ΘεοΟ  ή  άγια  εκκλησία.” — η'  (φ.  855α).  “Πω5  τε  καί  ποίιρ 
τρόπιρ  συμβολικώς  είκονίζει  τόν  άνθρωπον  ή  άγια  τοΰ  θεοΰ 
έκκλησία  καί  αυτή  ώς  άνθρωπος  ΰπ’  αύτοΰ  είκονίζεται.” — θ'  ( φ . 

855  α).  “Πώ?  τέ  καί  ποίιρ  τρόπιρ  πάλιν  καί  της  ψυχής  καθ’ 
έαυτην  νοουμένης  είκών  τε  καί  τύπος  έστίν  ή  άγια  έκκλησία.” — 
ι  (φ.  856  α).  “ΙΙώϊ  καί  ποίιρ  τρόπιρ  άνθρωπος  λέγεται  καί  ή 
άγια  Γραφή." — ια'  (φ.  856/3).  “Πώϊ  ό  κόσμος  άνθρωπος  λέ¬ 
γεται  καί  ύ  άνθρωπος  κόσμος.” 

220  (φ.  857  “)■  [Θεόδωρόν  τοΰ  Μετοχίτου]  “Νικαεΰς 
Κατασκευαι  λόγων." 

"Αρχ.  [Ε]Γχον  μέν  τέως  έπί  τήδε  τη  πόλει. 

Έξεδόθη  τύποις  ύπό  Κ.  ΣΑΘΑ  εν  Μεσαιωνική  Βιβλιοθήκη, 
Τόμ.  Α',  139  κ.  έ. 

227  (φ·  857  β )·  [Τοΰ  αΰτοΰ]  “Εις  τόν  άγιον 
Αη  μητριόν.” 

"Αρχ.  [Β]/  μέν  περί  τίνος  άλλου  πρός  καινήν  άρ’  ό 
λόγος  είχε  σπουδήν  τό  τε  μέγεθος  οϊμαι  περί  αυτής 
έδει  κατ’  έμαυτόν  ΰπολογίξεσθαι. 

228  (φ.  857/®)·  “Εκ  των  λόγων  Νείλου.  Τών 
Είςοδιων.” 

229  (φ·  858  α).  [Θεοδώρου  τοΰ  Μετοχίτου]  “Έίς 
Γρήγορων  τόν  θεολόγον." 

"Αρχ.  ['Ό]σα  μέν  τιρ  παρόντι  λόγιρ  τά  δυςχερή 
π ρόςεστιν  ουδέ  λέγον  οϊμαι  ρμδίως. 

230.  [Τοΰ  αΰτοΰ;]  “Έίς  τον  αυτόν.  Προοίμιον." 

’Αρχ.  Ούχ  δπως  ούδ’  &ν  εις  οϊμαι  τών  πάντων  οϋδ’ 
όπωςτιοΰν  έμοί  νεμεσήσαι. 

231  (φ·  859/5)·  “Νικηφόρου  τοΰ  Γρήγορά 

Εΐ;  την  γέννησιν  καί  εΐςοδον  τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” 

"Αρχ.  Ακούω  Μωσέα  τόν  μέγαν  τό  ξένον  έκεΐνο 
θαύμα  τής  βάτου  πάλαι  περιεργάξεσθαι  θέλοντα. 


232  (φ.  863  β)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Μηνί  Αεκεμβριω  15"  .” 

"Αρχ.  Πολλοί  μοι  πολλάκις  τών  αρετή  καί  συνέσει 

διαφερόντων. 

233  (Φ·  865  α).  “Είς  τον  Ευαγγελιστήν  διδαχή. 

"Αρχ.  Νο0$  άν  απαθής  καί  άϋλος  μίγννται  Χρίστος 

ό  θεός. 

234·  -λόγος  έτερο;. 

"Αρχ.  [Χ]αίρετε  τοΰτό  μοι  τό  βραχύ  καί  μέγα  τοΰ 
λόγου  προοίμιον. 

235  (Φ·  871  α).  “[Έ]κ  τοΰ  περί  ενσεβεία;  λόγου 

[Ε]ίϊ  τήν  γέννησιν  τοΰ  Κυρίου.” 

"Αρχ.  Κύριος  δε  ών  γεννητικός  έστίν  όμοουσίου 
υίοΰ. 

236  (φ.  873  α)·  “[Τ]οΰ  άγίοις 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού”  Ερωτήσεις  καί  Αποκρίσεις. 

“Αρχ.  ’Ε ρώτησις.  [Ή]  φύσις  τοΰ  λόγου  έσαρκώθη  ή 
οϋ;  [’ Α]πόκρισις.  [’Ε]άν  ή  φύσις  τοΰ  λόγου  έσαρκώθη 
ούκοΰν  καί  ό  πατήρ. 

237  (Φ·  874°·)·  “[Π]ερι  θεότητο;” 

"Αρχ.  [Ό]  θεδϊ  έστι  μέν  ών,  έστι  δέ  αγαθός. 

238  (φ.  875  “)·  “Είς  τά  άγια  Φώτα.” 

"Αρχ.  Β άπτισμά  έστιν  άφεσις  άνεκλόγιστος  αμαρ¬ 
τιών. 

239  (Φ·  879  “)·  <!'Εκ  τοΰ  πρώτου  λόγου.” 

"Αρχ.  [Μ]ή  τις  τοιαύτη  κάθαρσις  νομική  καί  σκιώδης 
π ρος καίροις  ραντίσ μασιν  ώφελοΰσα. 

240  (φ.  879  β).  Ομιλία  Χρυσοστόμου  ιγ 

ΤαΟτα  μέν  έν  τή  φμ'  περιέχονται  δ’  Αποσπάσματα  Συμεών, 
Νείλου  καί  άλλων. 

241  (φ·  88ι  α).  “[Ε]ίς  τόν  μέγαν  Νικόλαον. 

Βαρλαάμ  έξέδωτο  τούτον  τόν  λόγον.” 

"Αρχ.  [’ Α ] τ τειρία  καί  άμαθία  καί  τών  ένθέων  πράξεων 
έρημία  τήν  γλώτταν  μου  βιαίως  έχουσιν. 

242  (φ.  882  β).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (φ.  882/3).  “[Π]ερί  πρακτικής  καί  θεωρητικής  άναβάσεως 
Γρηγορίου.”  "Αρχ.  'Ο  άνθ ρωπος  πράξει  μέν  ταΐς  θεω- 
ρητικαΐς  π ροςαναγ όμενος. — β'  (φ.  883(3).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Γρηγορίου  θεολογίαι.”  "Αρχ.  θεδϊ  ήν  μέν  άεί  καί  έστιν. — · 
γ'  ( φ .  884(3).  “[Έ]κ  τοΰ  πρός  Ήρωνα  τόν  φιλόσοφον.”  "Αρχ. 
['0]ρί^ου  δέ  καί  τήν  ήμετέραν  ευσέβειαν  διδάσκων.· — · 
δ'  (φ.  885α).  “[Έ]κ  τοΰ  Κίρηνικοΰ  δευτέρου  λόγου.” — ε'  (φ. 
885  α).  “  [Έ]κ  τοΰ  λόγου  τοΰ  είς  τά  άγια  Φώτα.” 

243  (Φ·  886  α).  “Έκ  τοΰ  είς  την  Κοίμησιν 

λόγου  Ίωάννου  Εύχαίτων.” 

"Αρχ.  [Ί3]ν  δτε  κόσμος  πρός  κόσμον  έναντίος  εΐχε 
καί  π ολεμίως. 

244  (Φ·  886  (δ).  “  Περί  Άναστάσεως.” 

Περιέχονται  διάφορα  Αποσπάσματα  ττατε'ρων. 

245  (Φ·  89°  β)·  Λόγος  ανεπίγραφο1;. 

"Αρχ.  Προοίμιον.  [Τ] ΐ  τοΰτο  πατέρες  φιλέορτοι  καί 
φιλύχριστοι,  τις  ή  τοιαύτη  λαμπ ροφορία. 

246  (φ.  891  β).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

α'  ( φ .  891/3).  “Περί  τής  παραδόσεως  τοΰ  άμνοΰ  καί  τής 
βρώσεως  κατά  τόν  με'γαν  Γρηγόριον.”  "Αρχ.  Επειδή  μέχρι 
ειδωλολατρίας  κατωλισθήσαμεν  διά  τής  ηδονής. — 
β'  ( φ .  893  α).  “  Είί  τά  εωθινά."  Αρχ.  Πάλαι  μέν  ό 


136 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


θεόπτης  Μωσής  άνάγων  τόν  Ίσ ραηλίτην  λαόν. — γ’  (φ. 
895α).  “Είϊ  τήν  καινήν  Κυριακήν.”  "Α ρχ.  [Έ]παιυετδϊ  ό 
τή  ς  Εκκλησία;  οδτο?  νόμος. — δ’  (φ.  895  α).  “Οϋσης  όψίας 
τή  ήμέρμ  έκείνη  τή  μιρ  τώυ  Σαββάτων " Αρχ .  Επειδή  ή 
Μαρία  τοΐ ς  μαθηταΐς  άπήγγειλεν  Άτι  άνέστη  ό  Κιίριο?. 

Επουται  καί  άλλαι  έρμηνεΐαι  εις  ρητά  τοΰ  Ει ’ιαγγελίου. 

247  (</>·  898  α).  “[Ε]ϊς  τό  Μ?)  μου  απτόν  τοΰ 
Ψελλοΰ.” 

’Άρχ.  [“0]περ  τοΐϊ  ’ Αποστόλοις  ό  θωμάς  ήν  αμφιρρε¬ 
πής  την  διάνοιαν. 

248  (φ.  898/3).  “Περί  τοΰ  άπονυστάήαντος  δια¬ 
κόνου.” 

249  (Φ-  §99 α)·  “Προοίμια  τινα  και  άποριαι  και 
λύσεις.” 

"Αρχ.  "Ισως  μέν  επαχθής  δόξω  προς  τήν  ύμετέραν 
αγάπην  και  φορτικός. 

250  ( φ .  9°0  α).  “  [’Α  ]να<ττασίου  τοΰ  Σιναίτου.” 

"Αρχ.  [0]υ  μίαν  εικόνα  και  όμοίωσιν  θεοΰ  ό  άνθρω¬ 
πος  κέ  κτηται. 

251  (φ·  9°°  β)·  “ Κατά  είκονομάχων.” 

’Άρχ.  [’Ά]ρχέτυπον  έστιν  άρχή  καί  πέρας  ύφεστηκός 
τον  άπ’  αύτοΰ  χαράκτη  ριξομέν  ου  είδους. 

2 52  (φ.  9°Ι  β)·  “[Κΐατά  Ιουδαίων  και  Αγαρηνών 

Νείλου.  ” 

’Άρχ.  [Ί]ουδαΐοί  τε  καί  Αγαρηνοί  μανιωδώς  απο¬ 
κρίνονται  προς  ημάς. 

253  (Φ-  9°2  α)·  “Περί  τ°ΰ  δεσποτικου  αίματος.” 

’Άρχ.  ’Κζητημένον  ήδη  τιρ  μεγάλιρ  πατρί  Γ ρηγορίιρ 

τιρ  θεολόγιρ  τό  περί  τοΰ  δεσποτικοΰ  διαπορού μενον 
αίματος.”  < 

254  (Φ-  9 °3  α)·  4<Τοΰ  Σταύρον.” 

’Άρχ.  Όρώ  σήμερον  τοΰ  μεγάλου  τοΰδε  ναοΰ  τόν 
σεβάσμιον  όροφον. 

255  {Φ-  9°5  α)·  “ [Δ]ιδασκαλία  ηθική 

μετά  την  αγίαν  εβδομάδα  των  νηστειών.” 

’Άρχ.  [Ό]  κύριος  ήμών  Ίησοΰς  Χριστός  καί  θεός 
άληθής,  ό  των  ήμετέρων  ψυχών  κηδαιμών. 

256  (Φ·  9°5  β)·  “[Ε]ίς  τ°  Ευαγγελίου,  Νικολάου 
Καβάσιλα. 

"Αρχ.  [Ε]ί'  ποτέ  δει  χαίρειν  &νθ ρωπον  καί  σκιρτάν 
καί  συν  ηδονή  βοάν. 

257  (Φ·  9°7  α)·  “Εις  τό  σωτήριον  πάθος.” 

"Αρχ.  [Τ]ό  σφύδρα  φιλομαθ  ές  καί  φιλέορτον,  ω  παρ¬ 
όντος. 

258  (φ.  9°9  β)·  “  Έάϊ  τό  κοσμοσωτήριον  πάθος.” 

"Αρχ.  [“Α]κουε  ουρανέ  καί  ό  των  αγγέλων  άπας 

κύκλος. 

259  (Φ-  9ΤΙ  α)·  “Ευαγγελικός  νόμος  εν  επίτομη 

ή  περί  τής  τοΰ  θεοΰ  πρώτης  λατρείας  Σχολαρίου  κΰρ 
Γενναδίου.” 

’Άρχ.  [Δ]υειυ  ούσών  λατρειών  καί  θ εραπειών  τοΰ 
θεοΰ,  μιας  μέν  καί  πρώτης  τής  έν  τιρ  τηρεΐν  τάς 
έντολάς  αύτοΰ  μετά  φόβου  καί  αγάπης. 

2 6ο  (φ.  915  β)·  “Εις  τον  Αυγουστίνον  τοΰ  Κριτο- 
βοιίλου.” 


Αρχ.  ["0]?τΐ5  έρωτα  θεοΰ  έσχεν  έμφρόνως 
καί  πΰρ  άνήφεν  άγάπης  έν  καρδία.. 

Στίχοι  17  κατά  τέσσαρας  σελίδας. 

201  (φ.  915  β)·  “Μανουήλ  τοΰ  Μοσ-χοπουλου.  ” 

’Άρχ.  Ήν  οτ’  έην  βροτίρ  εΐκελος  άψεα  ήδέ  νόημα 

καί  νόος  έστύγεε  πάσαν  άγηνορίην. 

Στίχοι  8  κατά  τρεις  σελίδας. 

202  (φ.  916  α).  “Προοιμίου  εις  την  αγίαν  Μαρίαν.” 

’  Αρχ.  Έμοί  δέ  καί  ουρανός  είναι  δοκεΐ  τό  τής 

εκκλησίας  στερέωμα. 

203  (Φ-  9ι6  α).  “  Ετερον  εις  τάς  άσωμάτυυς  δυ¬ 
νάμεις.” 

“Αρχ.  Καί  φύσις  έοικε  καί  τέχνη  κατά  τάζιν  άγεται 
καί  κινείται. 

264  (φ·  9^7  α)·  “Περί,  αγγέλων.” 

“Αρχ.  Ο  θεόϊ  φώς  ών  άκρότατον  καί  άδιάδοχον 
ϋπέστησε  τούς  αγγέλους  φώτα  δεύτερα. 

265  (φ.  9*7  β)·  “  Των  ’Α σωμάτων.” 

"Αρχ.  Αρχιστρατήγων  ημάς  νοερών  λειτουργών  περι¬ 
ήχησαν  σάλπιγγες. 

206  (φ.  918  α).  “Εις  τόν  προφήτην  Ήλιου.” 

’Άρχ.  Έδει  μέν  ώ?  αληθώς  ήμΐν  ούρανοδρόμου  τοΰ 
λόγου  συνεπαρθήναι  δι’  αύτοΰ  τιρ  θεύπτη  πρόθυμόν- 
μένους. 

267  (φ·  9ι9  β)·  44 Εις  την  θείαν  Μεταμόρφωσιν.” 
“Αρχ.  [Ή]  μέν  οΰν  ϋλη  τής  πανηγύρεως  αύτός  ήμΐν 
ό  δεσπότης  έστί  μεταμορφούμενος  καί  λάμπων. 

2  08  (φ.  921  β).  “[Τ]οΰ  Ψελλοΰ  Μιχαήλ 
[Ε]ίί  τό  επ’  ούδενός  ούν  τών  άπάντων  ούκ  ’έστιν  έφ’  οτιρ  ούχί 
τών  άπάντων .” 

"Αρχ.  [0]ΰκ  εντεύθεν  τό  ζήτημα  οφείλετε  π ροςλαβεΐν. 

269  (φ.  922  α).  “Τ^ς  ’Αναλήψεως.” 

’Άρχ.  Λαμπρά  τιρόντι  καί  π  αμφανής  ή  παρούσα 
πανήγυρις. 

270  (φ.  924  β)·  “Εις  την  καινήν  Κυριακήν.” 

“Αρχ.  Νόμος  παλαιός  καί  άγραφος  Άπέρ  έστιν  έθος 

έν  άνθ ρώποις  βέβαιον  καί  καλώς  έχον  τα  έγκαίνια 
τιμάσθαι. 

271  (φ.  927  “)·  Ισιδώρου  τοΰ  Πηλουσιώτου 

Αποσπάσματα  έκ  τών  επιστολών. 

27 2  (φ.  928  α).  Ομιλία  ανεπίγραφος. 

"Αρχ."Αλλη  μέν  άλλιρ  πανήγυρις  καί  εορτή  καί  ήμερα 

χαρμόσυνος  τρυφή  μέν  τιρ  τρυφητη. 

273  (Φ·  929  α)·  “Άδιάδοχον.” 

"Αρχ.  Νρή  οΰν  έκείνην  μίαν  όνομάξειν,  ώ?  ακατάλυτου 
δέ,  ώϊ  άνέσπερον  ώς  άδυτον  έχουσαν  ήλιον. 

274  (Φ-  93°  α)·  44  Εις  την  θείαν  Μεταμόρφωσιν 
[Θεοφάνους]  Κεραμεως. 

“Αρχ.  Οΐόν  τι  πάσχειν  ε’ιώθει  ποιμήν  πληθυνθεΐσαν 
αύτώ  τήν  αγέλην  ορών. 

275  (Φ-  9 32  β)·  44[Ε]ΐ5  τ9ν  Κοίμησιν  τής  Θεοτόκου.” 
“Αρχ.  [Έ]υ  ταΐς  βασιλικαΐς  δορυφορίαις  καί  προελεύ- 

σεσι  φιλοτιμία  πολλή  τοΐς  έν  λόγω  κομψοΐς. 

276  (φ.  933  °0·  “  [Π ]φΐ  τών  συμβεβηκότων 

τή  Άειπαρθένω  τοΰ  Κυρίου  μητρί  κατά  γε  τήν  αυτής  Κοί¬ 


μησιν. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


137 


"Αρχ.  [Π ]αρατίθησι  μέν  οΰν  τήν  αγίαν  αύτής  ψυχήν 
ώς  οί  θειύτατοι  ύμνογράφοι  διαλαμβάνουσιν. 

277  (Φ·  933  β)·  ’Άνεπίγραφον. 

"Α ρχ.  Καί  Γερμανός  ό  άγιώτατος  πατριάρχης  φησί' 
ζήσον  τό  πνεύμα  δια  παντός. 

278  ( φ .  934  α)·  “Άνδρέον”  [Κρήτη®]. 

’Ά ρχ.  Μίχρι  γάρ  τίνος  τοΰ  λόγου  τοΐς  προαυλίοις 
ένδιατρίβοντος  τό  πρό  της  Εξόδου  κάλλοϊ  θαυμάζομεν. 

279  (Φ·  936  α).  “  Όπου  εγω  είμ ι  εκεί 

κα'ι  ό  διάκονος  ό  έμός  ’έσται  φησί  Χριστός  ή  ζωή  καί  ή 
άλήθεια.” 

"Α ρχ.  [Κ]αλεΐ  πάλιν  ημάς  τό  συνεχές  τοΰ  λόγου  προς 
την  πανήγυριν. 

2  δο  (φ.  938  β)·  “Γερμανόν”  Κωνσταντινουπόλεως. 
Άρχ.  Φήμη  καλή  καί  άγαθή  κατά  τό  γεγραμμένον 
πιαίνει  όστά.  "Οθεν  καί  ή  περί  τής  σωματικής  Κοιμή¬ 
σεως  τής  ζωοδόκου  καί  άειπαρθ ένου  Μαρίας  διήγησις. 
2δΐ  (φ.  939  β)·  “  2*χολαρίον 

[Έ]κ  τοΰ  λόγου  τοΰ  εις  τήν  κοίμησιν  τής  ΰπεραγίας  Θεοτόκου.” 
2&2  ( φ .  943  /^)·  “  Προςφωνησι® 
ίκετήριος  τω  μεγαλομάρτυρι  Γεωργίιρ .” 

“Α ρχ.  "Αριστε  άθλητών  έμοί  μέν  ούδ’  δθεν  άρξομαι 
τής  ίκεσίου  ταυτηςί  π ροςφωνήσεως  ρόδιον  συνιδεΐν. 

283  (φ·  944/®)·  “Περί,  των  καρπών 

τοΰ  πνεύματος  κατά  Πανλον  τον  Απόστολον.  ” 

’Άρχ.  Οί  καρποί  τοΰ  πνεύματος  εΐρηνται  μέν  οΰτω 
διά  τό  δηλωτικόν  των  πνευματικών  άνδρών  είναι. 

284  (φ·  944/®)·  “®«ωρία  εις  τον  αριθμόν 
των  έν  τή  ευαγγελική  παραβολή  ταλάντων.” 

"Αρχ.  Ό  τά  πέντε  τάλαντα  πεπιστευμένος  ού  τ ή 
ποσύτητι  μόνον  τά  πλείω. 

2δ5  (Φ·  945  β)·  “Θεωρία 

εις  τό  κατά  τήν  των  θείων  ναών  καθιέρωσιν  μυστήριον.” 

"Αρχ.  Των  μέν  Ιερών  μυστηρίων  ό  λόγος  οΰτος. 

286  (φ.  94®  β)·  “Ει®  την  δρασιν  τών  ξηρών  οστών.” 
'Άρχ.  Τήν  τοΰ  θεόν  πρός  τούς  άνθ ρύπους  έπιδη μίαν 

έξεδέχοντο  μέν  οί  π ροφήται  καί  Ιδεΐν  έπεθύμουν. 

287  (φ.  947  α)·  “Εΐ?  την  δρασιν 

τοΰ  προφήτου  Ιεζεκιήλ.” 

’Άρχ.  Πάσα  π ροφητεία  καί  θεωρία  καί  δρασις  εικόνες 
ήσαν  τής  τοΰ  Σωτήρος  έπιδημίας. 

288  (φ.  95°  α)·  Άνεπίγραφον. 

’Άρχ.  Ώς  άληθώς  άρ'  ’έοικε  ή  των  απογόνων  τής 
γεννήτορος  διαδοχή  μή  μόνον  τρόπύν  τιν’  άπαθανα- 
τίζειν  τήν  φύσιν. 

289  (φ·  95°  «)■  Νείλον  Θεσσαλονίκη® 
καί  Δημητρίον  τον  Κνδώνη  Αποσπάσματα. 

290  (φ.  95°  β)·  “Κλίμα£  χαρίτων  ησυχίας  ενθάδε .” 
’Άρχ.  Οΐκτρός  μοναχό®  τοϋνομα  Θεοφάνη® 

κλίμακα  έκτίθημι  θείων  χαρίτων 
ήν  πείρα  έγνώρισε  τοΐς  θεοφόροις. 

Στίχοι  περί  τούς  75  κατά  τρεις  σελίδας. 

291  (φ·  95 1  α)·  Άνεπίγραφον. 

’Άρχ.  Τήϊ  έκκλησίας  θεοκήρυκες  τήν  σύνεσιν  ήν  τοΐς 
άλλοις  καταγγέλλουσιν  όφείλουσιν  έν  έαυτοΐς  πρώτον 
καθοράν. 


Έν  τή  (ό'ρ  Αποσπάσματα  πατε'ρων. 

292  (φ.  956/®)·  “  Κύριε  'Ιησοΰ  Χρίστε 

υιέ  τοΰ  θεοΰ  έλέησον  ήμ&ς.” 

’Άρχ." Οση  μέν  ή  τής  ευχής  δύναμις  καί  οΐα  δωρεΐται 
τοΐς  κεχρημένοις. 

Έν  τή  κάτω  ιρ$.  άρχεται  έν  τω  αύτω  φύλλιρ  καί  προχωρεί 
παραλλήλως  τξ.  ύπ’  άρ.  291  διά  μικροτέρων  γραμμάτων  γεγ ραμ¬ 
μένη 

293  (Φ·  956/®)·  “Μέθοδο®  φυσική 

περί  τής  ένδον  καρδίας  δΓ  είςπνοής  ρινός  είςοδοεξύδου  καί  τής 
μετ’  αϋτων  προςευχής.” 

’Άρχ.  θΐδας  αδελφέ  ΰτι  ή  πνοή  ήν  άναπνεύμεν  ό  άήρ 
οΰτος  έστίν. 

294  (Φ·  959  α)·  “Κύριε  ’Ιησοΰ  Χρίστε 

ό  θεός  ήμων  έλέησον  ημάς.” 

"Αρχ.  Πλήρωμα  μέν  νόμου  καί  π ροφητών  τήν  αγάπην 
είδότες. 

2 95  (Φ·  959  α)·  'Δδήλον  Κεφάλαια. 

α'  (φ.  959  α  κάτωθεν  τοΰ  ύπ’  άρ.  293  διά  μικροτέρων  γραμ¬ 
μάτων)  “Περί  προςευχής.”  "Αρχ.  Ή  τήν  ψυχήν  ζωοΰσα 
τροφή  ή  Ιερά  καί  θεοποιός  προςευχή  έστιν. — β’  ( φ . 
960/3).  “  [Π]ερί  πλεονεξίας.”  "Αρχ.  [Φ)ησίν  ό  Κύριο*  Ούδείϊ 
δύναται  δυσί  κυρίοις  δουλεύειν. — γ’  ( φ .  961α).  “  [Π]ερί 
πίστεως.”  “Αρχ.  [Τ]οΰ  Κυρίου  συνεργοΰντος  καί  τον 
λόγον  βεβ αιοΰντος. — δ'  (φ.  962  α).  “  [Π]ερί  έλπίδος.” 

Αρχ.  [Ά]πό  τής  πίστεως  προίωμεν  έπί  τήν  δευτερεύ- 
ουσαν  έλπίδα. — ε'  (φ.  962  β).  “[Π]ερΙ  αγάπης.”  “Αρχ. 
[Π]ροβήτω  ό  λόγος  έκ  τοΰ  φόβου  Κυρίου. — ίΓ'  ( φ .  963/3). 
“[Π]ερί  άρχιερωσύνης.”  'Άρχ.  [Έ]στι  μέν  οΰν  ή  άρχι- 
ερωσύνη  περιεκτική. — ζ’  (φ.  965  α).  “[Π]ερί  διαταγής 
κλήρων.”  'Άρχ.  [Έ]πόμ.ενόν  έστι  τούς  ιερείς  μιμητάς 
γενέσθαι. — η’  (φ.  965/3).  “  [ΙΙ]ερί  τοΰ  αίδεΐσθαι  ιερείς.” 
"Αρχ.  [Ό]  θεοφόρος  Ιγνάτιος  έπι στέλλει  λίγων.— 
θ’  (φ.  967  α).  “  [Π]ερί  τιμής  γονέων.”  "Αρχ.  [Τ]ό  τιμάν 
τούς  τεκόντας  ήμάς. — 1'  (φ.  967/3).  “  [Π]ερί  ηγουμένων.” 
’Άρχ.  [Φ]τ?σίν  ή  Γραφή  οιν  ήρξατο  ό  Ίησοΰς  ποιεΐν. — 
ια'  (φ.  967  β).  “  [Π]ερί  περισπασμού.”  "Αρχ.  [Π]ερί  τοΰ 
περισπασμού  αναφανδόν  διδάσκει  ήμάς  ό  Έκ κλησια- 
στής. — ιβ’  (φ.  968  α).  “  [Π]ερί  τοΰ  αγαπάν  τόν  πλησίον.” 
’Άρχ.  ['Ο]  αγαπών  τόν  πλησίον  μακράν  έστιν  άπό 
πάσης  αμαρτίας. — ιγ’  (φ.  968  α).  “  [Π]ερί  φιλοξενίας.” 

"Αρχ.  [Κ]αλή  έστί  φιλοξενία  κμί  τιρ  θειρ  άρέσκουσα. 
— ιδ’  (φ.  969  α).  “  [Π]ερί  τοΰ  έπισκέπτεσθαι.”  ’Άρχ.  [Κ]αΐ 
ή  έπίσκεψις  όμόσκηνος  καί  όμοδίαιτός  έστιν  τής  φιλο¬ 
ξενίας. — ιε’  (φ.  970/3).  “[Π]ερί  τοΰ  προςέχειν  έαυτιρ.”  ’Άρχ. 
[Τ]οΰ  π  ροςέχειν  έαυτιρ  έν  άπασι  μέγα  πράγμα. — · 
ιζ~’  (φ.  972  α).  “[Π]ερί  τοΰ  φυλάσσειν  μυστήριον.”  "Αρχ.  [Τ] ό 
θαρρεΐσθαι  μυστήριον  των  έσω  έστίν. — ιζ1  (φ.  972/3). 
“[Π]ερί  αλήθειας.”  ’Άρχ.  ['Ο]  όντως  αληθής  θεός  έστίν. — 
ιη  (φ.  973α).  “[Π]ερί  τοΰ  έλέγχειν.”  “Αρχ.  [Τ]ό  κατά  θεόν 
έλέγχειν  τόν  πλησίον  εύάρεστύν  έστι  τιρ  θε< μ. — 
ιθ’  (φ.  973/3).  “ [Π]ερί  τοΰ  έλέγχεσθαι.”  ’Άρχ.  [”Α]νΰρωπο5 
έάν  έστι  ταπεινόφρων. — κ  (φ.  974α).  “[Π]ερί  τοΰ  αίσχύ- 
νεσθαι.”  ’Άρχ.  [Κ]αλή  έστιν  αγαπητοί  ή  κατά  θεόν 
αισχύνη. — κα’  (φ.  974α).  “[Π]ερί  ταπεινοφροσύνης.”  ’Άρχ. 
[Ή]  ταπεινοφροσύνη  ύψυπετεΐ  καί  αεροπόρον  άποτελεΐ 
τόν  άνθρωπον.— κβ’  (φ.  976α).  “[Π]ερϊ  τοΰ  μή  έπιθυμεΐν.” 
’Άρχ.  [Γ]ίγραπται  όσοι  πνεύματι  θεοΰ  άγονται. — κγ’ 


Η.  II. 


18 


138 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


(φ.  977  α).  “[Π]ερί  δικαιοκρισίας ’Άρχ.  [0]ί  βουλόμενοι 
δικαίως  κρίνε  ιν. — κδ' (φ.  977/3).  “  [Π]ερί  μετάνοιας.  ”  ’Άρχ. 
[Ώ]ϊ  -γλυκεία  έστίν  αδελφοί  μου  ή  μετάνοια. — κε'  (φ. 
978α).  “ [Π]ερί  υπομονής.”  ’Άρχ.  [Ό]λίγα  τινά  ύμΐν  περί 
μετάνοιας  διαλεχθέντες. — κζ~'  (φ.  980α).  “Περί  σνμβου- 
λίαί.”  ’Άρχ.  [Τ]ό  συ μβουλεύεσθ αι  έν  παντί  7 τ  ράγ  μάτι. 
— κξ'  (φ.  981  α).  Άνεπίγραφον.  "Α ρχ.  Εισί  μέντοι  ένύπνια 
καί  Άλλα  οϊόν  τι  ώς  λέγει  Ιώβ. — κη'  (φ.  981(3).  “[Π]ερί 
μέθης."  "Α ρχ.  [Ή]  μέθη  ττλεΐον  της  άδδηφαγίας  βα- 
ρυτέρα  έστί.· — κθ'  (φ.  982α).  “[Ι1]ερί  δωροληψίας.”  ’Άρχ. 
['Ο]  δωρολήπτης  καί  δ  πλεονέκτης  και  ό  φιλάργυρος. 
— λ'  [φ.  983  α).  “  [Π]ερ!  πλεονεξίας.”  ’Άρχ.  [Φ]ησιν  δ 
Κύριος  Ούδείς  δύναται  δυσί  κυρίοις  δουλεύειν. — λα'  (φ. 
983  β).  “[Π]ερΙ  κλήσεως  θεοΰ.”  ’Άρχ.  [Τ]οΰ  Κυρίου  καί 
θεοΰ  καλοΰντος  ημάς. — λβ'  (φ.  984  α).  Ανεπίγραφου. 
’Άρχ.  Τοΰτο  γάρ  καλόν  καί  εύαπόδεκτον  ενώπιον 
Κυρίου. 

296  ( φ .  985  β)·  “Ε’ίόησις  όπως  ονόεμίαν 

εξουσίαν  έχει  δ  Ίερισσοϋ  επίσκοπος  εις  τό  άγιον  "Ορος.  Μετε- 

γράφησαν  ταΰτα  άπό  του  παλαιού  τυπικού  τοΰ  Β  ατοπεδίου 
εύρεθέντα  προς  τό  τέλος  τοΰ  βιβλίου.” 

’Άρχ.  Έπί  τής  βασιλείας  τοΰ  Άσάνη  κΰρ  Ίωάννου 
τοΰ  βασιλεύσαντος  κατά  την  Ζαγοράν. 

Έξεδόθη  ΰπδ  Ρη.  Μευεβ  ϋίβ  Η&πρίαΛαηάΘη  ί'ίη·  άίβ 
§β8θΡίο1ιΐβ  άβι·  ΑΗιθ8ΐ?1ο5ΪβΓ.  Έν  Αειψία  1894  σ.  187  κ.  έ. 

297  (Φ·  9^5  β)·  “Θέσπισμα  τοΰ  βασιλέως 

κΰρ  Αλεξίου  τοΰ  Κομνηνοΰ.” 

’Άρχ.  θεσπίζομεν  τοίνυν  τό  άγιον  “ Ορος  είναι  έλεύ- 
θερον. 

298  ( φ .  985  β).  “  Έτερον  συνοδικόν.” 

’Άρχ.  Δίκαιοί  δέ  καί  ή  ιερά  των  αρχιερέων  σύνοδος. 

Έδημοσιεύθ η  ύπό  Ρη.  Μευεβ  ένθ’  άν.  σί  189,  12  κ.  έ.  εν 
συνεχείς  τοΰ  ΰπ'  άρ.  295,  εις  δ  έθεωρήθη  συνανήκον. 

299  (Φ·  986  α).  “  'Ο  ταπεινός  μονάχος 

Γεννάδιο$  έλέιρ  θεοΰ  ττατριάρχη$  έν  Κωνσταντινουπδλει 

των  άπανταχοΰ  των  Κριστοΰ  πενήτων  πάσι  τούς  τψ  παρύντι 
έντευξομένοις  ευλογίαν  έκ  τής  των  ευλογιών  τοΰ  θεοΰ  πηγής  καί 
είδησιν  των  ήμετέρων.” 

300  ( φ .  986/8).  “Περί  των  οκτώ  της  κακίας  παθών.” 

301  (φ.  987  α)·  “  Η  αγγελική  πολιτεία.” 

302  (φ.  988  α).  “Πάσα  ή  θεία  η  Γραφή 

ή  νέα  τε  καί  παλαιά  αϊ  καί  δύο  καλούνται  δηνάρια  τετραχώς 
αναλύονται  οϋτως.” 

303  (φ·  991  α)·  “Περί  τοΰ  επιγείου  οΰρανοΰ 

τής  θεομιμήτου  άπαθείας  καί  τελειδτητος  καί  άναστάσεως 
ψυχής  πρό  τής  κοινής  άναστάσεως.” 

’Άρχ.  Πώ$  τοίνυν  ήμεΐς  οί  έν  λάκκψ  βαθυτάτης 
αγνωσίας  καί  σκοτεινούς  πάθεσι  καί  σκιμ  θανάτου 
τούτου  τοΰ  σώματος. 

304  ( φ .  99 1  β)·  Άδηλου  Κεφάλαια  νηπτικά. 

α  (φ.  991/3).  “Περί  τής  'ιεράς  μητρός  των  αρετών  τής 
μακαρίας  προςευχής.”  ’Άρχ.  Π ροςευχή  έστιν  άν άβασις. — 
β’  (φ.  993α).  “Περί  διαφοράς  καί  καταστάσεως  ήσυχιών.” 
’Άρχ.  Εΐσίν  έν  πάσαις  ταΐς  τών  έπιστημών  καταστά- 
σεσιν. — γ'  (φ.  994/3).  “Περί  τής  'ιεράς  τοΰ  σώματος  καί  ψυχής 
ησυχίας."  ’Άρχ.  [Σ]ώματος  ησυχία  έστίν. 

Ό  κώδιξ  γέγ ραπται  διά  γραμμάτων  ώϊ  πυκνότατων.  Επιγρά¬ 
φεται  δ'  έν  τω  έπί  τής  ράχεως  νέω  δελτίψ  “Ωκεανός  ήτοι 


σύνοψις  διαφόρων  μαθημάτων  γραμματικών  φυσικών  γεωμετρικών 
καί  έξήγησις  τών  έν  τη  Τραφή  ευρισκομένων  εβραϊκών  όνομάτων 
κτλπ.” 

'Η  άρίθμησις  τών  φύλλων  άπό  1 — 861  έστί  παλαιά.  Τά  δέ 
φ.  110—117,  131/3—138/3,  142  α— 148  β,  160  α— 181/3, 
184/3—209/3,  225/3— 229  β,  249/3-257/3,  325  /3— 335  β, 

342  α— 345/3,  351/3—355/3,  684/3— 694  α,  695  /3— 696  β, 

768  β — 769  β,  940  α — 943  β  έμειναν  άγραφα.  Τά  δέ  φ.  537 — 
546  οΰχ  ύπάρχουσι,  τής  άριθμήσεως  μεταπηδησάσης  άπό  τοΰ 
φ.  536  εις  τό  φ.  547. 

Τά  φ.  776 — 783  καί  816 — 820  ε'ισί  γεγραμμένα  υπό  άλλης 
χειρός. 

Πολλά  τών  έν  τφ  κώδικι  περιεχομένων  άνεπιγράφων  καί 
άδηλων  είσίν  έργα  τών  συγγραφέων  ών  αμέσως  πρότερον  άναφέ- 
ρεται  τό  όνομα  κατ'  έθος  τοΰ  βιβλιογράφου  μή  τηρούμενου 
πάντοτε  συνεπώς. 

Ό  κώδιξ  έστι  καί  ύπό  παλαιογραφικήν  έποψιν  άξιος  Ιδίας 
μελέτης  διά  τάς  ιδιορρύθμους  έπιτμήσεις  λέξεων. 

4509.  389·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  “Λογοι  ασκητικοί  τον  οσίου  πατρος  ημών 

Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  τοΰ  άσκητοΰ  καί  άναχωρητοΰ  γενομένου 

έπισκοπής  τής  φιλοχρίστου  πόλεως  ΉινευΡ  γραφέντες  μέν  παρ' 
αϋτοΰ  ίδίμ  γλώσση,  έρμηνευθέντες  δέ  ύπό  τών  όσιων  πατέρων 
ημών  άββά  Πατρικίου  καί  άββά  'Αβραμίου  τών  φιλοσόφων  καί 
ησυχαστών  έν  τη  λαύρμ  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Σάββα.” 
Λόγοι  ξε' . 

2.  “Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Νείλου 

Έκ  τών  πρός  μοναχούς  παραινέσεων  αύτοΰ.” 

Έν  άρχή  ΙΙίναξ  τών  περιεχομένων  ατελής. 

4510.  39°·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Αποσπάσματα  πατέρων. 

2.  Συμεών  τοΰ  νε’ου  Θεολόγου  Αογοι. 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών. 

4511.  39 !■  Χαρτ.  8.  χνπΐ. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εκλογή  έκ  τών  λόγων. 

4512.  392·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  693). 

1.  ’Αμφιλοχίου  Αογοι 

α  .  “  Περί  μετάνοιας.” — β'.  “  Περί  κεκοιμημένων  πιστών.” — 
γ'.  “ Παραινετικός  περί  άρετής.” 

2.  Μ,νημη  εορτών  τινων. 

3.  ΤΙροφητεΐαι  εις  οσίους. 

4·  Οί  Ψαλμοι  τον  μεγάλου  Εσπερινόν. 

5·  Οί  Φαλ/αοί  τοΰ  Πολυέλεου. 

6.  ’ Αντίφωνα  είϊ  την  άποτομην 

τοΰ  τίμιου  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου. 

η.  “Πίνα£  τοΰ  παρόντος  βιβλίου.” 

8.  ’Α κολουθίαι. 

α'.  Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου. — β’ .  Τη5  άγιας  καί  οικουμενικής 
συνόδου. — γ’ .  Τών  άγιων  πατέρων. — δ'.  Τών  προεορτιών  τής 
Χριστού  γεννήσεως. — ε' .  Τη5  κατά  σάρκα  περιτομής  τοΰ  κυρίου 
ημών  Ίησοΰ  Χρίστου. — 5"'.  Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου. — Τών 
προεορτιών  τών  Φώτων. — η  .  Τών  τριών  ιεραρχών. — θ'.  Άλλων 
εορτών. — 1'.  Τών  ωρών  τής  μεγάλης  Παρασκευής. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


139 


9·  Προφητεία,  απόστολος  και  ευαγγελίου 

του  μεγάλου  Σαββάτου. 

ίο.  Μ εγαλννάρια  ψαλλόμενα  εις  τον  επιτάφιον 
θρήνον. 

11.  Άκολονθίαι  εορτών. 

12.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Είί  τήν  στείρωσιν  της  "Ελισάβετ. 

Ι3·  “  Θεοδώρου  τοΰ  Δαφνοπάτου  Λογος 
είς  την  εξ  Αντιόχειας  ανακομιδήν  της  σεβάσμιας  χειρός  τοΰ 
άγιου  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου .” 

Ι4·  “  'Έξηγησίζ  παραδόσεως  όπως  η  κεφαλή 
τοΰ  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου  έκ  τήςΉρώδ ου  πόλεως 
εις  την  Έμεσινών  πάλιν  εύρέθη.” 

Ι5·  “Λόγος  είς  την  αΎ>ν  και  δεντεραν 
καί  τρίτην  εϋρεσιν  της  κεφαλής  τοΰ  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ 
Ίωάννου.” 

ΐ6.  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημόΐν  Αντιπάτρου 
επισκόπου  Βοστρων  λόγος  εις  τό  γενέσιον  τοΰ  αγίου 
Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου  και  βαπτιστοΰ  καί  εις  τήν  σιγήν 
Ζαχαρίαν  καί  εις  τδν  ασπασμόν  τής  αγίας  καί  ενδόξου  δεσποίνης 
ημών  Θεοτόκου.” 

ΐη.  “Άετίου  ιτρεσβυτε'ρου  Κων σταντινουπόλεως 

Όμίλία  λεχθεΐσα  εις  τό  γενέσιον  τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ 
Προδρόμου.” 

ΐ8.  “Σωφρονίου  αρχιεπίσκοπον  Ιεροσολύμων 
Ήγκώμιον  εις  τόν  άγιον  Ίωάννην  τον  Πρόδρομον.” 

19.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Έγκωμιον 
εις  τό  γενέσιον  Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου. 

20.  Άνδρεου  Κρήτης  Εις  την  άποτομην 
τής  τίμιας  κεφαλής  Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου. 

21.  Κυρίλλου  ’ Αλεξανδρείας  Ομιλία 

εις  την  Θεοτόκον  λεχθεΐσα  έν  Έφέσω  κατά  Χεστορίου. 

2  2.  Ίωάννου  Θεσσαλονίκης  Εις  την  Κοίμησιν. 

23·  “Του  μακαριωτάτον  κυρον  Ίωάννου  τοΰ  Φουρνή 
καί  πρώτον  ορούς  τοϋ  Τάνου  Λόγο!  περί  τής  μεταστάσεως 
τοΰ  πανσέπ του  τής  Θεοτόκου  σώματος  καί  ό'τι  άνέστη  έκ  των 
νεκρών  πρό  τής  κοινής  άναστάσεως.” 

24-  “Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά  Περί  τό  πως  ή  μετάστασις 
τής  άειπαρθένον  γέγονε,  καί  εί  αληθώς  έκ  τάφου  έγήγερται 
κατά  την  έκ  νεκρών  τοΰ  Κυρίου  καί  σωτήρος  ημών  'έγερσιν.” 

Έν  τέλει'  ’Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίον  εις  δόξαν 
καί  έκ  χάριτος  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ' 
κόπου  δέ  καί  σπουδής  έμοΰ  τοΰ  εύτελούς  Διονυσίου 
ίερομονάχου... έτους  ζμγ™  ίνδος.  η’  (  =  1534).  Μετά  δέ 
την  σημείωσιν  ταύτην  'έπονται  τάδε·  Τό  παρόν  βιβλίον 
έγράφη  παρ’  έμοΰ  τοΰ  εύτελούς  ίερομονάχου  τοΰ  καί 
Διονυσίου  καί  π  ροηγουμένου  τοΰ  οίκοΰντος  έν  τφ 
εύκτηρίιρ  οίκω  ήτοι  κελλίον  τής  ύπεραγίας  μου  Θεο¬ 
τόκου  τής  Π ορτιατήσης  τφ  διακειμένιρ  τη  σεβασμίμ 
καί  βασ ιλική  μονή  των  Ίβήρων  έν  τφ  τοΰ  Άθωνας 
Άρει  τοΰ  εις  όνομα  τιμωμένου  τοΰ  τίμιου  μου  π ροφήτου 
Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου.  Ανατίθεται  οΰν 
αυτό  καί  τά  έτερα  βιβλία  όπου  έγραψα  έν  τφ  αύτιρ 
κελλίιρ,  ήγουν  τό  βιβλίον  'τό  έχει  Εκλογή  έκ  τοΰ 
πατερικοΰ  καί  λόγους  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά  καί  τό 
έτερον  όπου  έχει  τόν  Εκκλησιαστήν  έξηγημένον  καί 


Περί  τής  όρθωδόξου  πίστεως  καί  κατά  Λατίνων  καί 
Νόμιμον  καί  τό  έτερον  τόν  Ήκλησιαστικόν  Διάλογον 
Συμεών  τοΰ  έν  Θεσσαλονίκης  καί  τό  έτερον  τό  έχον 
Φα λτήριον  με  τήν  έβδομαδαρέαν  καί  άλλας  άκολου- 
θίας,  καί  τό  έτερον  όπου  έχει  Μ ετάληψιν  Ώρολύγιον 
καί  Εύχαΐι  καί  τό  έτερον  όπου  έχει  τ αΐς  τρεις  λει- 
τουργίαις  καί  τά  Άποστολοέυά γγελα  τής  έβδομαδαρέας 
καί  είς  όσιους  ίεράρχας  προφήτας  καί  μάρτυρας,  άλλα 
καί  τό  έτερον  τό  παχύ  όπου  έγραψα  έν  τή  μεγάλη 
μονή  τής  Πορτιατίσης  έν  τφ  νοσο κομίιρ  όταν  έκαθε- 
ξόμην  έκεΐ'  όποιω  έχει  είς  τήν  αρχήν  λόγους  κΰρ 
Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά-  τό  πλήστον  δέ  Εκλογή  Συμεών 
τοΰ  νέου  θεολόγου  καί  Μακαρίου  τοΰ  όντως  μακαρίου 
τοΰ  μεγάλου  άσκητοΰ  καί  ετέρων  ασκητών  καί  δι¬ 
δασκάλων  άλλα  καί  τό  έτερον  βιβλίον  τό  παχύ  τό 
μέγα  τό  είς  δεύτερον  μΐκος,  τό  πολύβιβλον  ΰπερ 
έγραψα  ήγ ουμενεύοντός  μου  έν  τή  αυτή  άγίμ  μεγάλη 
μονή  τής  Πορτιατίσης  έν  έτει  ,ξκνβ  (  =  1514).  Αλλά 
καί  τό  έτερον,  8περ  εΰχα  γεγ ραμένω  πριν  έλθω  είς 
τό  μοναστήρι,  έχει  δέ  αύτό  Πατερικό,  Κλήμακα  καί 
τόν  Άγιον  Δωρόθεον  αναθέτω  δέ  καί  τόν  θηκαρά, 
όπερ  όνισάμην  πριν  έλθει  με  είς  τό  μοναστήρι· 
άνατίθενται  οΰν  άμφότερα  καί  άφιεροΰνται  έν  αύτφ 
τό  είρημένω  κελλίω  άνασπάστως  καί  άναφεραίτως 
καί  μή  άποξενώσαι  αύτά  τις  έντεύθεν,  'ίνα  μή  πέσει 
είς  βάρος,  εί  δέ  συμβή,  έρημοθήναι  τό  κελλίον  διά 
τόν  έμόν  άμαρτιών,  ΰπερ  άπεύχομε,  δεΐ  λαμβάνειν 
αύτά  ό  ηγούμενος  τής  μονής  των  Ίβήρων  τής  Π ορτια- 
τίσσης  καί  έχειν  αύτά  έν  τή  βασιλική  μονή  είς  τό 
σκευοφυλάκιον  είς  φύλαξιν  έως  αν  πάλιν  οίκειωθή 
τό  είρημένον  κελλίον  τοΰ  τίμιου  προφήτου  καί 
βαπτιστοΰ  Ίωάννου  καί  μή  σκορπίση  αύτά  ένθεν 
κάκεΐθεν  έξω  τής  βασιλικής  μονής  ή  είς  στράτα  ή 
άλλοθεν  ποΰ.  Μόνον  έσωθεν  τής  βασιλικής  μονής 
ήτις  θελήσει  έντύχει  έξ  αυτών  να  διαβάσει  ή  ακο¬ 
λουθία  ή  άλλο  τι,  νά  λάβει  έξ’  αύτών  όποιον  καί 
βούλεται  καί  τοΰτο  είδήσει  τοΰ  ηγουμένου  καί  πάλιν 
νά  δήδη  αύτό  είς  τόν  ηγούμενον  νά  έχει  αύτά  είς 
φύλαξιν  έν  τφ  σ κευωφυλακίω  έως  'άν  πάλιν  οίκειωθή 
τό  κελλίον  καθώς  άνωθεν  γράφωμεν  διό  οι  έντυγχά- 
νοντες  αύτοΐς  καί  έν  τφ  είρημένιρ  κελλίιρ  οίκοΰντες 
εϋχεσθαί  μοι  τφ  άμαρτωλφ  ώς  ού  μετρίως  έπάσχισα 
είς  άνάκτισιν  τοΰ  κελλίου  καί  τής  έκκλησίας  καί 
τής  πηγής  καί  τοΰ  φραγμοΰ  καί  των  δένδρων  πάντα 
γάρ  αφανισμένα  ήσαν  καί  θεοΰ  βοηθείμ  καί  δυνάμει 
τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου  τής  Πορτιατίσης  καί  τοΰ 
τίμιου  π  ροφήτου  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου 
έκ  βάθρου  άνεστήσαμεν  έγώ  τε  καί  ό  μετ’  έμοΰ 
αδελφός  Σπηρίδων  τρέχει  δέ  άρτι  έτος  ,ζμοςγ'  καί 
μήν  Δεκέμβριος  ίνδος  η  (  =  1534).  "Ππεται  δέ  βιογραφικόν 
σημείωμα  περί  του  βιβλιογράφου. 

45Ι3·  393·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Θηκαράς. 

Έν  τέλει’  Τώ  παρόν  βοιβλοίών  ώνομ αξώμενον  θει- 
καράς  έπ’άρχει  καμοΰ  τοΰ  εύτελούς  Συμεόν  μοναχού 
καί  ΧατξΌί  έλάχιστοΰ.,.καί  έτελιώθη  με  χάρις  Χριστού 
κατα  τό  έτούς  7150 — ,ζρν'  ίνδ.  ι'  έν  μινοί  ιούνιο  είς 
τάς  κβ'  είμέρά  τετράδι  ώρα  γ' ...(  =  1642). 


18—2 


140 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4514·  394·  Χαρτ.  8.  XV. 

Άδηλου  Συγγραφή  βιολογική. 

“Αρχ.  (άκέφ.).,.ουσι  δέ  άνοιξειν  έπαγγειλάμενο!  ούκ 
έάσει  πύρρω  που  τη!  άληθεία!  άποπλανάσθαι'  έπεί 
τοίνυν  εΐρηται  δίδου  [σοφφ]  αφορμήν  καί  σοφώτερο! 
έσται,  οϊον  αύτδν  είναι  σε  φημΐ  καί  ουδέ  προ! 
φιλονεικίαν  ουδέ  δοξοσοφίαν  αντιποιούμενου  την  δέ 
του  π ράγ ματο!  άλήθ  ειαν  συνετω !  και  φρονίμω!  έπι- 
ζητοΰντα  καταλαμβάνω  π ροθυμότε ρον  έκθήσομαι  τδ 
ζητούμενου. 

45Σ5·  395·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  σλΓ'). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Καντακουζηνοΰ  Απολογία 

τη!  Χριστιανική!  πίστεω!  κατά  Μωαμεθανών. 

“Τό  παρδν  βιβλίον  έξετέθη  παρά  τοΰ  εϋσεβεστάτου  καί 
φίλοχρίστου  βασιλέω!  των  Ρωμαίων  κυροΰ  Ίωάννου  τού 
Καντακουζηνοΰ  τοΰ  διά  τοΰ  μοναχικού  σχήματα!  μετονομα- 
σθέντο!  Ίωάσαφ  μοναχού,  ή  δέ  ΰπύθεσΐ!  έστίν  αϋτη.” 

“Αρχ.  ’Αρχαιμενίδη!  τι!  εί:  Άνδρα!  έλαύνων  ήδη. 

2  (φ.  ρμγ'  α).  Τοΰ  αΰτοΰ  Κατά  Μωάμ.€$  λόγοι  δ  . 

3  (φ·  <τκ’  α).  [Βαρθολομαίου  τοΰ  Έδεσσηνοΰ] 

“  Αιήγησί!  περί  τοΰ  Μωάμεθ  τοΰ  ψευδοπροφήτου  των  Αγα¬ 
ρηνών  καί  περί  τη!  γενεά!  αΰτοΰ  καί  πόθεν  έφάνη  καί  που 
έγεννήθη.” 

“Αρχ.  Οΰτο!  ό  Μωάμεθ  ήτον  υιό!  τοΰ  ’Αβτουλά  καί 
ό  Άβτουλα!  υίόϊ  τοΰ  ’Αμπελ  Μ ουτάλεπ,  καί  ό  Άμπέλ 
Μουτάλεπ  υιό !  ’Ασέμ,  ό  Άσέμ  υιό!  Άδελμουνέφη'  ό 
’ Αδελμουνέφη!  υίδ!  Κουσή'  ό  Κουίτηϊ  υί05  Αουαί’  ό 
Λοναΐ!  υιό!  Μ ουστρακά'  ό  Μ ουστρακά!  υΐόϊ  Κανά·  ό 
Κανάν  υίόϊ  Έλμουδ  άβ'  ό  ’Έιλμουδάβ  υίδ !  ’ΑΑισσαί'  δ 
’Αλησσαί  υίδ!  Μουστουσάλαχ.  Τέλ.  Αύτδ!  δέ  ό’Οσμάνη! 
ώϊ  ψεύστη!  οΰτω!  έπλασε  τδν  τάφον  του  ώί  6τι  έτάφη' 
αύτδ!  δέ  κανένα  άπδ  τά  μέλη  του  δέν  άπδμεινε 
μόνον  παρα  μικρόν  άπδ  τδ  ποδάρη  του  καί  αύτδ  τδ 
έρριψαν  οί  “Αρραβε!  έκεΐ  δποΰ  έσφαξεν  δ  πατήρ  του 
τήν  φοράδαν  καί  ώ$  έγραψαν  καί  είπαν  δλα  ψευδή 
καί  Άνομα,  οϋτω !  καί  τδν  τάφον  αΰτοΰ  εΐπον.  ΤαΟτα 
συνεγ ράψατο  Βαρθολομαϊο$  ιερομόναχο!  ό  Αίδεσινόϊ  εί! 
τδ  6ρο!  τδ  Σινά  δ  όποιο!  παρατυχών  έκεΐ  πλησίον  καί 
διά  να  ήξεύρη  τήν  γραφήν  τών  Άβράβων  καί  τά 
βιβλία  του!  δλα  άνέγνωσεν  είί  Άκρω!  καί  έλέγχει 
τά!  φλυαρία!  αΰτών  καί  τά!  πλανεμένα!  μωρία!  καί 
μυθολογία!. 

Έν  τέλει'  Έγράφη  διά  χειρδ $  έμοΰ  τοΰ  έλαχίστου 
τών  ιερέων  Γγίνου  καί  οικονόμου  τη!  άγιωτάτη! 
αρχιεπισκοπή!  Υίωγωϊαννή!  έν  έτει  ,ζρμη',  μηνί 
Όκτωβρίιρ  λα^,  άπδ  έν σάρκου  οικονομία!  1640. 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικό!  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

45ι6·  396·  Χαρτ.  8.  XV. 

I.  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά  Επιστολαι. 

α'.  “Αρχ.  (άκέφ.).  ...ούχ  άπλώ!  καί  ώ?  έτυχεν  τιρ 
φαρμάκιρ  κέχρηται  πρινή  [δη]λαδή  του!  άπο  μοχθηρά! 
διαίτη!  έπισυναχθ έντα!  ούκ  αγαθού!  χυμού!  έκκα- 
θάρωσιν.  ΤΑ.  ό'τι  τήν  φωνήν  τή!  σάλπιγγο!  άκούσαι 
ούκ  έφυλάξαντο'  ταΰτα  έκ  πολλών  όλίγα'  πλείω  καί 
γάρ  δ  καιρό!  λέγειν  ού  συγχωρεΐ. — β' .  “Τφ  τιμιωτάτιρ 
μοναχίρ  κυρίρ  Μαξίμω  τιρ  ’  Ασμενιώτη  Εί  χρή  προίέχειν 
τοΐί  λέγουσιν  δτι  πρδ !  καιρόν  είχε  τδ  σώμα  κατ’  άρχά!  δ 


Άνθρωπο!  καί  δτι  φυσικοί!  ύπέκειτο  καί  πρδ  τή!  παραβάσεω! 
πάθεσι  καί  βρώσιν  αισθητήν  έν  παραδείσιρ  ΐσθιε  καί  δτι  συκή 
τδ  ξύλον  τήί  γνώσεω!  ήν,  ά>5  έκεΐνοι  φασίν  κεφάλαιον  β'.” 
“Αρχ.  " Οτι  μέν  γάρ  δ  πρώτο!  έκεΐνο!  Άνθρωπο!  θα¬ 
νάτου  καί  φθορά!  υπέρτερο!  ήν  απ’  άρχήί'  θανάτιρ 
δέ  κατεκρίθη  μετά  τδ  τήν  αμαρτίαν  ύποπεσεΐν.  ΤΑ. 
’Αρκεΐ  τοσαΰτα'  τοΐ!  γάρ  έχέφροσι  κατά  σέ  καί  εΐ ! 
λύγο!  άρκεΐ  πρό!  γε  τήν  τοΰ  κ ρείττονο!  εϋρεσιν. — 
γ’.  “Τφ  αύτιρ  Καί  περί  τοΰ  ποιο!  ήν  δ  Άδάμ  απ’  αρχή!  κατά 
γε  δόξαν  δμοΰ  καί  λαμπρότητα ·  κεφάλαιον  γ' .”  “Αρχ.  Εί  δέ 
καί  τοΰτο  μαθεΐν  έπιζητεΐ!  δσιώτατε  Άνερ  όποια! 
έξέπεσε  διά  τήν  παράβασιν  δ  πρώτο!  Άνθρωπο! 
δύξη!  τε  καί  λαμπ  ρότητο!.  Τέλ.  στολήν  γάρ  τήν 
πρώτην  είπών  έδειξε  προφανώ!  μηδέν  Άλλο  τήν  άνά- 
στασιν  είναι  ή  πρόί  τδ  άρχαΐον  τών  π  επτωκότων 
άποκατάστασιν. — δ'.  “Τ ιρ  αύτίρ  Τίνο?  'ένεκεν  δ  διάβολο!  διά 
τοΰ  οφεω!  καί  ού  δι’  ετέρου  τών  ζιρων  προ%έβαλε  τιρ  Άδάμ  καί 
τέω!  πόθεν  δηλονότι  προίέβαλε  τήί  γραφή!  οπουδήποτε  μή 
σαφώί  οΰτιρ  λεγούση!  καί  εί  άληθώί  τίνο!  'ένεκεν  ή  γραφή 
τοΰτο  έλεον  έκρυψεν.”  “Αρχ.  Επειδή  τοΰ  σωτήρο!  ημών 
Ίησοΰ  Χριστοΰ  έν  εύαγγελίοΐ!  ήκούσατε  λέγοντο!. — 
ε' .  “Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυρίρ  Ιωάννη  τιρ  Άσπιώτη  Περί 
τοΰ  όποια  τή  φύσει  τά  τών  ανθρώπων  σώματα  έκ  νεκρών 
έγερθήσονται  καί  εί  βρώσιν  αισθητήν  έσθίειν  έκεΐσε  μέλλουσιν 
ώί  τινε!  έπιφέρουσιν.”  “Αρχ.  Ό  κύριο!  ημών  Ίησοΰ! 
Χριστό!  δ  υίόϊ  τοΰ  θεοΰ  καί  Θε05  δ  σάρκα  φορέσα!. — 
ζ~'.  “"Οτι  καί  τοΰτο  άπόρηται  εί  Άρσεν  καί  θήλη  τά  τών 
ανθρώπων  έγερθήσονται  σώματα.”  Άρχ.  ’Εφ’  ΟΪ!  ήπόρηκα! 
δσιώτατε  Άνερ  πώί  έκ  νεκρών  άναστήσονται. — ζ' .  “Τφ 
αύτιρ  εί  χρή  προίέχειν  τοΐ!  λέγουσιν  δτι  ού  γνωρίσουσιν  άλλή- 
λον$  οί  άναστόμενοι  τότε  Άνθρωποι '  εί  δέ  γνωρίσουσι  δικαίου! 
μέν  αμαρτωλοί  γνωρίσουσι  ού  μήν  δέ  καί  αμαρτωλού!  οί  δίκαιοι.” 
“Αρχ.  Εί  δέ  τι!  καί  περί  τοΰ  γένη σομένου  τότε  κοινοΰ 
άναγνωρισμοΰ  μαθεΐν  βούλεται. — η.  “  Τφ  τιμιωτάτιρ 
μοναχίρ  κυρίρ  Ησαίςι  περί  τοΰ  είτε  προκόπτειν  οί  δίκαιοι 
μέλλουσι  κατά  γε  γνώσιν  καί  δόξαν  είτε  καί  μήν  μετά  τήν 
έκεΐσε  άποκατάστασιν.”  “Αρχ.  Πρώτον  μέν  οΰν  έπί  τού¬ 
τοι!  άναγ καΐον  είπεΐν  θεοείκελε  Άνερ. — θ'.  “  Τίνο 5 

ένεκεν  έν  έσχάτοί!  καιροί!  έσαρκώθη  δ  Κύριο!  καί  διά  τί  μή 
πολλιρ  πρότερον  είί  τδν  κόσμον  έλήλυθεν  καί  γάρ  εί  προλαυών 
έποίησε  τοΰτο,  ούκ  άν  έξ  αγνοία!  ό  άπειρόκακο!  πληθύί  έκεΐνο! 
λαδί  έν  άσεβείμ  κατέλυσε  τήν  ζωήν.”  Άρχ.  Καί  τοΰτο  τοΰ 
κραταιοΰ  καί  άγιου  ημών  βασιλέω!  έπαποροΰντο! 
οϋτω  καί  λέγοντο!  έάν  έπί  σωτηρία  τών  άνθ ρώπων. — 
ι'.  “Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυρίρ  II σαίμ  Εί  κατ’  εικόνα  τοΰ 
θεοΰ  ό  ήμέτερο!  έκτισται  νοΰ!  πώ!  έν  τιρ  μέν  συνετό!  δ  τοιοΰτο! 
έστίν  έν  τω  δέ  ασύνετο!  καί  τίνο!  'ένεκεν  εί'δει  καί  ήλικίμ  καί 
τοΐ 5  λοιποί!  πρδ!  άλλήλου!  διενηνοχασιν  απαντε!.”  "Αρχ.  "Οτι 
μέν  οΰν  κατ’  εικόνα  θεοΰ  δ  ήμέτερο!  έκτισται  νοΰ!. — 
ια  .  “Τω  αύτίρ  Περί  τοΰ  7τώ?  δει  προ!  Ιουδαίον!  απαντάν  ήνίκα 
καί  μάλλον  έκεΐ  τδ  κατά  Χριστόν  έπιχειροΰσι  διαστρέφειν 
μυστήριον .”  “Αρχ.  Τ οιοΰτόν  τι  πάσχειν  έοικαί,  δσιώτατε 

Άνερ,  όποιον  ή  μέλισσα — λα' .  “Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ 

κυρίρ  Αεοντίιρ  τιρ  έγκλειστό)  Εί  χρή  προίέχειν  τοΐ !  λέγουσιν  δτι 
μετανοίμ  περί  τδ  τέλ  ο!  ό  Σολομών  έχρήσατο.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Ή θικά.” 

Αποσπάσματα  έκ  τών  λόγων  αύτοΰ. 

3·  Αναστασίου  τοΰ  Σιναΐτου  Λογοϊ 

εί!  τήν  παρείίβασιν  τών  νηστειών  καί  εί !  τδν  ζ'  Ίίαλμόν. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


141 


4·  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Λόγος  παραινετικός. 

5·  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Λόγος  ετερος. 

6.  Αθανασίου  ’  Αλεξανδρείας  Περί  κατανΰζεως 
Προ;  τόν  μακάριον  Άντίοχον. 

7·  Ισαάκ  τοΰ  άναχωρητοΰ  Κεφάλαια. 

8.  Άντιόχου  τοΰ  παντεκτου 
“Περί  άποφθεγμάτων  πατέρων 

9·  “Κεφάλαια  παραινετικά  δια  γνωμολογίας.” 

'Άρχ.  θείος  φόβος  καί  θεραπεία  τεκόντων  καί  τιμή 
πρεσβυτέρων.  ΤΑ.  (κολ.)  τόν  πολλά  δμνύοντα  ώς  τόν 
έπιορκοΰντα  φεύγε  καί  γάρ  πολλοΐς  δρκοις  πλεΐσται 
αί  έπιορκίαι.,.τάς  των  αρχόντων  εύπ ραγίας  μάλλον... 
ΙΟ.  “Ίοσίππου  Εις  τους  Μακκαβαίους.” 

’Άρχ.  Φ ιλοσοφώτατον  λόγον  έπιδείκνυσθαι  μέλλων. 

45Ϊ7·  397-  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  ’Αλβε'ρτου  Μαρίνου  τον  Χίον. 

Λόγος  εις  την  σταύρωσιν  τοΰ  Χρίστου. 

2.  Βίοι  καί  μαρτύρια  άγιων. 

α' .  Βίο;  καί  πολιτεία  όσιας  Έύπραξίας. — β' .  Βίο;  καί  πολιτεία 
Μακαρίου  τοΰ'ΐωμαίου. — γ  .  Μαρτύρων  άγιου  ΤΙαντελεήμονος. — 
δ'.  Βίο;  καί  πολιτεία  όσιου  Λενοφωντος. — ε'.  Μαρτύρων  άγιας 
Αικατερίνης. — 5"'.  Μαρτύρων  άγιου  Χαραλάμπους  μεταγλωττι- 
σθέν  παρά  Δανιήλ  ίερομονάχου. — ξ' ■  Βίο;  καί  πολιτεία  άγιου 
Φιλαρέτου  τοΰ  γενομένου  πάππου  Μαρίας  της  βασιλίσσης. — η  . 
“  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  ί ιατρός  ημών  ΤΙαϊσίου  τοΰ  μεγάλου 
συγγραφείς  παρά  τοΰ  οσίου  Ίωάννου  μοναχού  τοΰ  Κολοβού. 

Μεταξύ  των  ύπ’  άρ.  δ'  καί  ε'  ευρηται  Α'  Περί  Αττίδο;  κεφά- 
λαιον  έκ  τοΰ  Γεροντικού. — Μεταξύ  των  ύπ'  άρ.  ε'  καί  ίΓ  Β 
“  Γίαραίνεσις  πρός  τούς  θέλοντας  σωθηναι  μοναχούς  ώ;  ένσυνόπτφ 
τοΰ  έν  επισκόποις  λογ ιωτάτου  κυροΰ  Δαμασκηνού  Λιτής  καί 
'Ρενδίνης  καί  προέδρου  Πολιανης.” — Μεταξύ  των  ύπ'  άρ. 
ζ'  καί  η  Γ'  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Λόγο;  περί  της  άγιας 
Συνάξεω;  καί  περί  τοΰ  μη  κρίνειν  καί  περί  τοΰ  ριή  μνησικακείν. 

"Απαντα  πλην  των  ύπ’  άρ.  2  α'  καί  Α'  Β'  Γ'  έν  τη  καθω- 
μιλημένη. 

Έν  άρχη  τοΰ  κωδικός  Πίναξ  τοΰ  βιβλίου  άτελής. 

45ΐδ·  39^·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Βίος  καί  πολιτεία  ’  Αντωνίου  του  μεγάλου. 

2.  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Είς  τους  κεκοιμη  μένους 
αδελφούς. 

3·  “Δαμασκηνού  άρχιερεως  [τοΰ  Στουδίτου] 

Ί&ξήγησις  είς  τόν  Δεκάλογον  τοΰ  Μωϋσέως.” 

4·  “Μετάφρασες  είς  την  πεζήν  φράσιν 
των  προςευχων  της  χριστιανικής  άκολουθίας .  ” 

5·  “Περί  του  πώς  δει  τόν  ίερεα  είναι.” 

6.  “  Διηγησις  καί  οπτασία  ωφέλιμος 
Δημητρίου  τινός  ορθοδόξου  συντεθήσ α  είς  φράσιν  άπλην 
παρα  του  πνευματικοΰ  κύρου  Λαυρέντιου  τοΰ  Κηπρίου.” 

7·  “  Απανθίσματα  εκ  των  βίων  των  άγιων  πάτερων 
καί  έκ  της  άγιας  Γραφής  καί  των  άγιων  διδασκάλων.” 

8.  Περί  αρχιερεών. 

9·  Βίος  του  άγιον  Σπυρίδωνας. 

ΙΟ.  “Περί  του  άγιον  Κωνσταντίνου  πρεσβντερου 
όπου  ητον  άπό  Ιουδαίου;  πως  έπολιτεύθη.” 


11.  “Διηγησις  περί  τίνος  γέροντας  σημει οφόρου 
μοναχού  πως  άάπεκαλύφθη  αΰτιρ  τα  περί  τοΰ  βασιλέως 

Θεοδοσίου.” 

12.  “Περί  της  αγίας  Μελάνης  της  ’ Ρωμαίας .” 

Ι3·  “Περί  της  νεωτέρας  Μελάνης.” 

Ι4·  “Περί  της  άγιας  ’  Ολύμπι άδος.” 

Ι5·  “Περί  της  άγιας  Έυπραξίας.” 

ΐ6.  “Περί  της  άγιας  μάρτυρος  Χριστίνης.” 

Ι7·  “Περί  τον  άγιου  Εΰα γρίου.” 

ϊ8.  “Περί  μετάνοιας  καί  εζομ ολογησεως.” 

Ι9·  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  ΐΐατερικοΰ. 

20.  Ιερωνύμου  μοναχού  Περί  της  χριστιανικής 
πίστεως. 

2ΐ.  “  Εκ  του  Λειμωνάριου  τον  Πατερικοΰ.” 

22.  “  Εκ  των  Διαλόγων  τοΰ  αγίου  Γρηγορίου.” 

23.  Α ποσπασματα  πάτερων. 

24·  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Γεροντικού  ( κολοβ .). 

"Απαντα  πλην  τοΰ  ϋπ'  άρ.  7  έν  τη  καθωμιλημένη. 

45Ι9·  399·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  άγιασμοΰ.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

3·  “  ΐΐροοιμιον  και  η  έρμηνία  περί  τοΰ  πώς  δει 
ύπάρχειν  τόν  πνευματικόν  καί  ερμήνευε ιν  άκωλύτως  τούς  είς 
αυτόν  είςερχομένους.” 

4·  Νορ,οκανων. 

Προτάσσεται  “Πίναξ  ένθάδε  τοΰ  παρόντος  νομίμου.” 

Κ  εφ.  ριζ-',  ών  α'  “Ό  χειροτονων  παρ  ενορίαν ...” ,  β'  “Ό 
έπι  χρήμασι  χειροτονων  κληρικός  ίγγύας  διδούς...”,  ...ριε'  “Περί 
τοΰ  πότε  καί  ποΰ  καταλύεται  η  νηστεία  της  Τετάρτης”, 
ριζ"'  “Πότε  όφείλουσιν  οί  όρθώς  βιοΰντες  μεταλαμβάνειν.” 

5·  “Περί  πώς  γράφωσιν  οί  αρχιερείς 
τιρ  κοινίρ  δεσπότη  τιρ  οικουμενικά.  ” 

" Επονται  άλλοι  Τύποι  επιστολών  πρός  ίεράρχας. 

6.  “Τάζις  γενομενη  είς  το  φορέσ αι  τινα 
ράσον  μόνον  καί  καμιλαύχων.” 

7·  “  Ακολουθία  τοΰ  έζωδιαστικοΰ  των  μονάχων.” 

8.  “Ευαγγελία  εωθινά  άναστασιμ α  τα  ενδεκα.” 

9·  “Κανών  παρακλητικός  είς  την  νπεραγίαν 
Θεοτόκον,  ποίημα  Θεοστηρίκτου  μοναχοΰ.” 

ΙΟ.  ’Λκολονθία  της  μεταμορφωσεως  τοΰ  Σωτηρος. 

1 1 .  Κανών  αναστάσιμος. 

1 2.  “Τά£ις  γινόμενη  εί  συμβη  τι  μιαρόν 
οϊονδήποτε  έμπεσεΐν  είς  φρέαρ  ϋδατος.” 

13.  Ίωάννου  Χρυσοστόμου 

Λόγο;  παραινετικός  τη  άγια,  καί  μεγάλη  Πέμπτη. 

’Άρχ.  Αγαπητοί  μου  άδελφοί  καί  παμπόθητοι  οί 
συναθ ροισθ έντες  έν  τη  άγίμ  τοΰ  θεοΰ  έκκλησία.. 

Ι4·  “  Άποστολοευάγγελ α  της  όλης  ευδομάδος.” 

15.  “  Έιΰχη  τοΰ  αγίου  Τρύφωνος.” 

ΐ6.  Λποστολος  καί  ευαγγελίου  είς  κοιμηθεντας. 

Ι7·  “  Λρχη  των  άναστασίμων  εζα ποστειλαρίων 
καί  των  εωθινών  ιδιομέλων  των  ια' .  Ει’σί  δε  τά  μέν 


142 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕ2 


εωθινά  Λέοντας  τοϋ  σ οφωτάτου  βασιλεως,  τα  δε  έξαπο- 
στειλάρια  τοΰ  υίοΰ  αΰτοΰ  Κωνσταντίνου  βασιλε'ως.” 

ΐ8.  “Ευχή  συγχωρητική  ήν  λέγει  ο  πνευματικός 

εις  τον  μέλλοντα  μεταλαβεϊν.” 

4520.  4°°·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  “  Κατηχησις  περί  της  ασκητικής  ακολουθίας.” 

”Α ρχ.  Αεί  τούς  μη  ειδότα 5  έκ  τήθους  τδ  'Γ  αλτήριον 
ό'ταν  λέγωσι  την  ασκητικήν  ακολουθίαν  λέγειν  αντί 
Ψαλμών  την  ευχήν  τοΰ  τελώνου. 

2.  “Θεοδούλου  μοναχού  ίΑιηγησις 

περί  των  ύμνων  πώς  θεόθεν  δεδώρηνται.” 

3·  “Τοΰ  άγιου  Γρηγορίου  τού  Θεολόγου. ” 

” Αρχ .  Αρχή  σοφίας  φόβος  Κυρίου  οίόν  τι  πρώτον 
σπάργανου. 

4-  “Τού  αυτού  Περί  ευχαριστίας. 

Απόσπασμα,  φ  έπονται  άλλα  αποσπάσματα,  μάλιστα  περί 
ευχαριστίας,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Ισαάκ  τού  Σύρου, 
Άντιόχου  τού  Παντεκτου,  τοΰ  αγίου  Θαλασσίου,  τοΰ  αγίου 
Μαξίμου. 

5·  Περί  τοΰ  Θηκαρά  στίχοι  και  γνώμαι 

Θεοδούλου  μοναχού,  Νεοχωρίτου  γραμματικού,  Μητροφά- 
νους  μοναχού,  τοΰ  Χιόνη,  τοΰ  Σταφιδάκη,  τοΰ  Χαρσιανίτου. 

6.  “  Στίχοι  εις  τούς  νμνους. 

Διονυσίου  μοναχού  Π εντηκοστάς  Ιάμβων.” 

7·  Αποσπασματα  ιτατε'ρων. 

Αιαστέλλονται  άλλήλων  δι  άστερίσκου  προτασσομένου 
έκάστου  όνόματος  συγγραφέως. 

8.  “  Συνταζις  ύμνων  πνρπνόων  θεοςδό των 
έρωτοφνών  φωςφόρων  τοίς  ενθεσι 
τή  τρισσοφαεΐ  και  μια  θεαρχια 
οικτρον  τάλανος  Θηκαρά  μονοτρόιτου.  ’ 

Έν  τέλεν  Τή  τρίτη  τοΰ  παρόντος  Αεκευρίου  τής 
τρίτης  ινδικτιώνος  τοΰ  έτους  ,ίΓ^μη'  (  =  1439)  έπλη- 
ρώθη  τδ  βιβλίον  τοΰ  θηκαρά  λεγόμενον  καί  μετέγ ραφα 
τά  πάντα  δσα  είχε  τδ  π  ρωτ  ότυπον  ήχουν  ύμνους 
αίνους  δοξολογίας  ευχαριστίας  καί  πάσαν  άκολουθίαν 
άσκητικήν  ήν  είχε... 

9·  “Ευχή  τοΰ  αγίου  Νίφωνοϊ  ε’ις  φηχωραγονσαν.” 

I  Ο.  Εΰχαί  καί  Κανόνες. 

11.  “Περί  αρχής  βίου  λίαν  επωφελούς.” 

12.  Πασχάλιον. 

*4521·  401·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Φιλοθε'ου  ττατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Αιάταζις 
της  θείας  λειτουργίας. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

4·  Η  λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

5·  Ευχή  των  κολλυβών. 

6.  Ακολουθία  του  μικρόν  αγιασμόν. 

Έν  τίλει’  μχξγ' — 1663. 

Κοσμείται  ύπδ  άναξίων  λόγου  εικόνων  Ίωάννου  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί  Γρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου 
καί  άτέχνων  άρχικών  γραμμάτων. 


4522.  402.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Στίχει  τοΰ  άειδίμον  μακαριωτάτον 
ττατριάρχου  Ιεροσολύμων  κυρίου  Νεκταρίου"  μόνοι  ή  τρις: 

Πάπα!  τις  έγ  κυμονήσας,  τίκτειν  ’έμελλεν  ώ?  θήλυ, 
τ’  οϋνομα  δ’  ών  Ιωάννης  Ιωάννα  μετεκλήθη’ 
καί  γυνή  σαφώς  γνωσθεΐσα,  τδ  παπίδιον  θ ειλάζει. 

2.  “  Ερώτησες  τοΰ  λογιωτατου 

καί  άπόκρισις  του  σοφωτάτου  με'γα  λογοθε'του  τής  μεγάλης 
εκκλησίας  κυρ  Ίωάννου.  Υπέρ  τά  πρωτιά  τοΰ  πάπα  δποΰ 
λέγει  ό  Ρωμανότ.” 

Μετά  τήν  λέξιν  λογιωτάτου  χώρος  δι’  όνομα  μή  γραφέν. 
"Αρχ.  Αέν  είναι  άλλον  διά  τδ  όποιον  λέγουσι  οί 
Ρωμάνοι  πώς  ό  πάπας  νά  είναι  κεφαλή  τής  έκκλη- 
σίας  καί  άρχή  καί  έξουσιαστής  όλονών  τών  άρχιερέων, 
καί  διά  τοΰτο  νά  έχη  τήν  έξουσίαν  Ισόθεον,  παρά 
μόνον  διατί  είναι  διάδοχος  τοΰ  Πέτρου. 

3·  Λόγος  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  Έφύτευσεν  ό  Θε05  παραδειον  έν  Εδέμ  κατά 
άνατολάς,  καί  έθετο  έκεΐ  τον  άνθ ρωπον  δν  έπλασεν. 
Ν οήσωμεν  άξίαν  θεοΰ  φυτείαν  καί  παράδεισον  πρέ¬ 
ποντα  τή  φιλοκαλίμ. 

4·  “Είσίν  μεν  γλώσσαι  των  ανθρώπων  οβ' 
καί  γένει  ομοίως,  άτινα  μετέρχονται  γράμματα,  τό  καθέν  τής 
ίδιας  αυτών  διαλέκτου"  Ελληνικά,  Λατινικά,  Άράβηκα,  Σέρβικα, 
I βέήρικα,  ’ Αρμένικα  καί  Έβρέοικα.” 

5·  Λόγος  εις  τό  “Πάτερ  δό£ασόν  σου  τον  υιόν, 
ϊνα  καί  ό  υιός  σου  δοξάσι  σε.” 

Μέρη  β' ,  ών  προτάσσεται  Προοι'μιον,  άρχύμενον'  Τί  θαυ¬ 
μαστόν  πράγμα  είναι,  &  ενδοξότατοι  καί  τιμιώτατοι 
άκροατέ. 

6.  “Περί  υπομονής  καί  υπακοής  λόγος  α' .” 

7.  Λόγος  εις  τό  “Νΰν  κρίσις  τοΰ  κόσμου  τούτο  έστίν.  ’ 
Μέρη  β'  μετά  Προοιμίου. 

8.  Γρηγορίου  τοΰ  Θαυματουργού  Εις  τα  αγία  © εοφανεια . 
9·  “Λόγος  εις  τήν  Άνάληψιν.” 

ΙΟ.  Αθανασίου  Άλεξανδρείας  Λύσεις  τινες  αποριών. 

"Αρχ.  Τί  έστί  τό  Π  οιήσομεν  άνθ  ρωπον  κατ’  εικόνα 
ήμετέραν. 

11.  Τοΰ  αυτού  “ ’Ετε'ραι  τινες  ερωτήσεις .  ’  πα'. 

12.  Σημειώσεις  περί  δι αιρε'σεως  τοΰ  χρόνου. 

13.  “Περί  των  βασιλέων  τής  Κωνσταντινουπόλεως, 
πόσους  χρόνους  έβασίλευσεν  ό  κάθε  είς'  καί  περί  τών  άγιων 

καί  οικουμενικών  έπτά  συνόδων,  εις  τί  βασιλέων  έγειναν  καί  εις 
ποιαν  πόλιν  καί  κατά  τίνων  έρετικών  έσυνάγουνταν.” 

Ι4·  [Ίωαννικίου  Κουαρτάνου ;]  “  Μέρος  εκ  τής  βίβλου, 
όπερ  ονομάζεται" Ανθος  τών  χαρίτων.” 

Κεφ.  κδ’,  ών  α'.  “Περί  τής  άγάπης,”  β' .  “Ελάττωμα  τής 
ζήλιας.” 

Ι5·  “"Οσα  περί  Χριστού  οι  προφηται  έλαλησαν 
καί  άληθώς  πάντα  έτελειώθησαν.” 

"Αρχ.  Ιερεμίας,  οΰτος  ό  θεός  ημών  ού  λογισθήσεται 
έτερος  πρός  αύτόν. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  αίίτη  ή  βίβλος  δια  χειρός 
έμοΰ  τοΰ  ταπεινοΰ  Αγαπίου  Ιερομονάχου,  τοΰ  έκ  τής 
μονής  τών  Ίβήρων  .  .  1684,  Σεπτεμβρίιρ  κβ'. 

Τά  ΰπ’  άρ.  2,  5 — 7,  13  καί  14  εν  τή  καθωμίλημένη. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


143 


4523.  4°3·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Περί  τεις  σατανικής  αίρέσεως 

των  κακωδόξων  Αρμενίων  αί  των  ΐναγέν  νηστειών  αύτών'  καί 
περί  των  αίρέσαιων,  ών  Σλάβον  έκ  του  βασιλέων  Περσών 
Κόσρόη,  του  λεγομένου  Βαμπάον  και  των  εϋδομάδων  των 
φύλασωμένων  του  όλου  ένιαύτοΰ.” 

’Άρχ.  Μετά  το  διάχώρισθήναι,  τό  γένος  των  κακο¬ 
δόξων  Αρμενίων  έκ  των  Ρωμαίων. 

2.  “Περί  των  Φραγγων  και  Κατινών 

και  πως  άπεσχίσθη  ή  ’Ρώμη  των  τεσσάρων  πατριάρχων 
Κωνσταντινουπόλεως  καί  των  λοιπών.” 

’Άρχ.  Οί  έν  τη  έβδύμη  συνόδω,  Άδριανδς  πάπας 
’ Ρώμης ,  καί  μετ’  έκεΐνον,  Αέον,  Στέφανος,  ΤΙασχάλιος. 
3·  “  Σΰνοή'ΐς  μαρτυριών  της  άγιας  Γραφής 
καί  των  θείων  καί  ιερών  κανόνων  κατά  των  λατινικών 
αιρέσεων  έκ  της  άποσταλείσης  έκθέσεως  της  λατινικής  πίστεως 
παρά  τοΰ  πάπα  Γρηγορίου  πρός  τδν  άγιώτατον  πατριάρχην 
Κωνσταντινουπόλεως  Τερμανόν.” 

4·  “Φωτίου  τοΰ  αγιωτατον  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  ουτοϊ  έστίν  ό  μετονομασθεί ς  Τ αράσιος 
σοφός  άνήρ  καί  ηγιασμένος  Περί  της  των  Φραγγων  αίρέσεως 
έκ  της  Εγκυκλίου.” 

5·  “  Έρωτησις  και  άπόκρισις  θείων  πατέρων 
περί  πίστεως  καί  κατά  Αατίνων.” 

6.  “Ίωάννου  τον  παναγι ωτάτον  μητροπολίτου 
Κλαυδιουπόλεωδ  Αύγος  περί  των  άζυμων  στυλιτευτικός  κατά 
Αρμενίων  καί  Φραγγων  καί  Αατίνων.” 

”Α ρχ.  Επειδή  έχεις  πόθον. 

“Θεοκλήτου  εκκλησιάρχου  καί  δομεστίχου 
της  ίεράς  καί  βασιλικής  μεγάλης  μονής  των  Ίβήρων.,.Αόγος 
αποδεικτικός  περί  της  άγιας  προςκομηδης  του  άγιου  άρτου... 
Προς  τον  α ίδισιμώτατον  παπά  κυρ  Ίωάσαφ.” 

’Άρχ.  θαυμάζω  καί  έπαινώ  σε. 

8.  “Ιωάννης  ιτρΗβΰτεροϊ,  ό  Ναθαναήλ 
Τοΐ5  εντευξομενοις  χαΐρειν.” 

’Άρχ.  Διασκεφάμενος  άκριβως. 

9·  “Συμεών  Θεσσαλονίκης  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου - 
τοΰ  μεν  βιβλίου  αυτοΰ  κεφάλαια  μδ .  τοΰ  δέ  ίερέου  όπου  το 
επεζευσεν  κεφάλαια  λ'.” 

’Άρχ.  Ακόλουθον  ηθελεν  ήστε  καί  άρμόδιον. 

ΙΟ.  “Του  αυτοΰ  Σιμεών  Θεσσαλονήκης 
τοΰ  νέου  Θεολόγου-  έκ  μεν  τοΰ  βιβλίου  αύτοΰ  κεφάλαια  ξα’ . 
άπό  δέ  τοΰ  ιερέου  οποΰ  το  επέζευσεν  κεφάλαια  οδ’ .” 

11.  “Τοΰ  αυτοΰ  Συμεών  Θεσσαλονίκης 

Ε κ  μέν  τοΰ  βιβλίου  αύτοΰ  κεφάλ.  ξβ’ .  τοΰ  δέ  ιερέου  κεφάλ.  οε'.” 

12.  “Γερμανοΰ  Κωνσταντίνου  ιτολεωδ  Άρμην  ία" 

καί  θεωρία  μυστηκη  περί  την  αγίαν  πρόθεσιν  άπό  μέν 
τοΰ  βιβλίου  αϋτου  κεφάλ.  ν’,  άπό  δέ  τοΰ  ιερέου  οποΰ  τώ 
επέζευσεν  κεφάλ.  νβ’.” 

13.  “  ' Ομοίως  και  τον  Χρυσοστόμου  πατρός.” 

’Άρχ.  Μ εμνημένοι  τοίνυν  της  σωτηρίου  ταΰτης  εν¬ 
τολής. 

Τά  ΰπ’  άρ.  10 — 13  Περί  προςκομιδής. 

Ι4·  Διονυσίου  ιτατριάρχου  Επιστολή  (ατελής). 

“  Διονΰσιοδ]  έλέφ  θεοΰ  επίσκοπος  Κωνσταντίνου  πόλεωδ, 

νέας  Ρώμης  καί  οίκοΰμενικος  πατριάρχης.” 


’Άρχ.  θεοφιλέστατε  επίσκοπε  Ερισοΰ  καί  άγιου 
"Ορους. 

1 5·  Μάμαντοδ  Άνχαί. 

ΐ6.  Προγνωστικόν  των  αισίων  και  αποφραδών 
ημερών. 

Τά  ΰπ'  άρ.  7 — 12  έν  τη  καθωμιλημένη. 

4524·  4°4·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Θωμά  [Άκυινάτου]  τοΰ  φιλοσοφου 
Εκ  τοΰ  πρώτου  βιβλίου  των  εις  τέσσαρα  κατά  έθνικών.” 

Κεφ.  ξδ’  μετά  Πίνακος  έν  άρχη.  ”13.  καί  4525  (405),  4526 
(406). 

4525·  4°5·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Θωμά  [Άκυινάτου]  τοΰ  φιλοσόφου 

Βιβλίου  β°\  γον.” 

Κεφ.  ρλθ’  άμφοτέρων  των  βιβλίων  μετά  Ώ,ίνακος  έν  άρχη. 
”13.  καί  4524  (404),  4526  (406). 

4526.  4°6·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Τοΰ  Θωμά  [Άκυινάτου]  τοΰ  φιλοσόφου 

Κατά  έθνικών  εις  τέσσαρα  τό  τέταρτον.” 

Κεφ.  ξε’  μετά  Πίνακας  έν  άρχη. 

Έν  τέλει’  Αείπει  κατά  τό  τέλος  τοΰ  βιβλίου  δσα 
εις  τελείωσιν  τοΰ  ζήματος  του  παρόντος  κεφαλαίου. 
Καί  κατωτέρω·  Έγράφη  χειρί  τοΰ  ταπεινοΰ  "Νικηφόρου 
τοΰ  Π ριγγιλέου... 

”13.  καί  4524  (404),  4525  (405).  Έγράφησαν  δέ  καί  οί 
τρεις  κώδικες  ΰπό  της  αυτής  χειρός. 

4527·  4° 7 ·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Φαλτήριον  μ ετενεχθεν  εις  κοινήν  διάλεκτον 
παρά  τοΰ  κυρίου  κυρίου  Αθανασίου  άρχίέπισκόπου  Κων¬ 
σταντίνου  ιτόλεοδ  Πατελάρου  τοΰ  Κρητώδ  έξεθέντα  παρά  τοΰ 
πανεντιμοτάτου  αρχοντος  κυρίου  Κ οσταντίνου  τοΰ  Βαίβε  καί 
μεγάλου  κλοτζαρίου  της  Ο ύγκαρίας. 

Έν  τέλει'  αχν'  Ίουνίω  κ'...(  =  1650). 

4528.  408.  Περγ.  8.  XIV. 

1.  Διηγήσεις  περί  άγιων  πάτερων. 

α'  (άκέφ).  ’Ά ρχ.,,.έλεγον  περί  τίνος  μοναχοΰ  ϋτ ι 
έκάθητο  έν  τη  έρήμιρ  καί  ήν  χλευαζόμενος  ΰπό 
δαιμόνων. — β'.  “Πε'τρου  (γρ.  ΙΙαυλου)  έπισκόπου  Μονο- 
βασίας  Διήγησις  περί  έναρέτων  θεοσεβών  άνδρών  τε  καί  γυναικών 
καί  περί  τών  τριών  γυναικών  τών  φονευθέντων  έπί  Κωνσταντίνου 
τοΰ  βασιλέως.” — γ' .  ’Άλλαι  διηγήσεις. — 5'.  Βίος  καί  πολιτεία 
Ευγενίου  καί  τής  θυγατρός  αύτοΰ  Μαρίας. — ε'.  “Περί  τοΰ  όσιου 
πατρός  ημών  Δανιήλ  τοΰ  Σκητιώτου.” — ζ~'.  “Τοΰ  αύτοΰ  όσιου 
Δανιήλ  τοΰ  Σκητιώτου  Περί  τής  πατρικίας  Αναστασίας  τής 
μετονομασθείσης  ’ Αναστασίου.” — ζ' .  “Περί  τοΰ  ταξεώτου.” — 
η'.  Διηγήσεις  έκ  τοΰ  Τεροντικοΰ. 

2.  Βιος  όσιον  Μάρκου  τοΰ  ’ Αθηναίου 
τοΰ  άσκήσαντος  έν  τψ  δρει  τής  θρφκης. 

3·  “  Άπόόειζις  ότι  μέγα  καί  αγγελικόν 
τό  αρχιερατικόν  άξίωμα  καί  ότι  άδύνατον  άνακρίνασθαι  ιερέα 
ΰπό  λαϊκού '  άλλ’  ΰπό  μείζονος  άρχιερέως.” 

4·  Αποφθέγματα  άγιων  άνδρών. 


144 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5·  Περί  ακτημοσύνης,  εν  ώ  καί  περί  φίλαργνρίας. 

6.  Διάφοροι  διηγήσεις  περί  άγιων  πάτερων, 
η.  “ 'Έρμηνεία  ρητών  τινων  τον  αγίου  Γρηγορίου 
ψαλλόμενων  εί;  άγιου;  μάρτυρας.” 

8.  Λόγος  “περί  Βιακρίσεως.” 

9-  Έφραίμ  τοΰ  Σΰρου  Εις  τον  τίμιον  και  ζωοποιόν 
Σταύρον. 

ΙΟ.  Αθανασίου  ’  Αλεξανδρείας  Προς  τους  άποταζα- 
μένονς. 

11.  “Στεφάνου  Θηβαίου  Έντολαι  τοΐς  άποτασσο- 
ρ.ένοις.” 

12.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Αιάτα£ις  πάσι  μοναχοίς.” 

13.  Βιος  και  πολιτεία  τοΰ  οσίου  Μακαρίου. 

Ι4·  Βί"ος  καί  πολιτεία  τον  μακαρίου  Ζ ωσίμου. 

15.  “Λόγοι  ωφέλημοι  απο  των  έζω  σοφών 

των  λεγομένων  Βραχμάνων  των  καί  Γ υμνοσοφιστών.” 
ΐ6.  Περί  τοΰ  θαύματος  τον  γεγονότος 
διά  τη;  είκονος  τοΰ  μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου. 

Ι7·  “  Περί  της  γυναικός  τη5  νεκρωθε ίσης 

καί  πάλιν  πρός  £ωήν  έπανελθούσης.” 

ΐ8.  Περί  της  είκονος  τοΰ  Χρ ιστόν 

“ήν  ό  πατριάρχης  '  Ρωμανός  τη  θαλάσση  έβαλεν.” 

19.  “  Περί  τοΰ  εν  τω  άγιω  φρεατι  γενομενου 
μεγίστου  θαύματος  παρά  της  άγιας  καί  σεβάσμιας  είκόνος  τοΰ 

Κυρίου  καί  Σωτήρος  ήμων.” 

20.  “  Περί  της  άγιας  καί  σεβάσμιας  είκονος 

τοΰ  κυρίου  καί  σωτήρος  ήμων  Ίησοΰ  Σ,ριστοΰ  καί  περί  τοΰ 
πατρικίου  καί  τοΰ  φιλοχρίστου  νοταρίου.” 

21.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

“Διδασκαλία  καί  κατήχησις  προς  τούς  άποτ  άσσο  μένους.” 

2  2.  Έφραίμ  τού  Συρου  Προτρεπτική  μελετη. 

4529·  4°9·  Χαρτ.  4.  XVII. 

Έφραίμ  τοΰ  Σΰρου  Λόγοι  ασκητικοί  καί  νονθεσίαι. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

453®·  410·  Περγ.  4.  XIII.  σελ.  2. 

1.  Έφραίμ  τοΰ  Σΰρου  Λογοι  καί  νονθεσίαι. 

Ακέφαλοι  καί  κολοβοί. 

2.  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων  Βιος  και  πολιτεία  όσιας 
Μαρίας  της  Αιγύπτιας. 

4531·  4”·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (0.  252). 

1  (φ.  I  α).  Έφραίμ  τοΰ  Σΰρου  Παραινέσεις  εις 
μονάχους. 

Προτάσσεται  Τοΰ  αΰτοΰ  Επιστολή  εί;  Ίωάννην  μονά'ζοντα. 
Έν  φ.  137 α·  Τόλο;  τοΰ  οσίου  καί  θεοφόρου  πατρύς 
ήμων  καί  γ ράψιμον  Ιωσήφ  μονάχου  έκ  πόλεως  Σινό- 
πης  μήν  Α ύγούστου  κε'  ημέρα  Τρίτη  εί;  1702 — ,ζσι' . 

2  (φ.  138  β).  “  Κανών  εις  την  ύπεραγίαν 
Θεοτόκον  τήν  Πορταίτησσαν  καί  θαυματουργόν  την  έν  τη 

ιερή  καί  βασιλική  μονή  των  Ίβήρων  τή  κειμένη  έν  τιρ  άγιωνύμιρ 


δρει  τοΰ  ’Άθω  πονηθείς  παρ'  έμοΰ  Νεοφύτου  ίερομονάχου 
Ίβηρίτου,  ’έστι  δέ  ώ;  έν  τάξει  διηγήσεως.” 

3  (φ·  144  α)·  “  Ιστορία  ψνχοφελής 

έκ  τής  ένδοτέρας  των  Αίθιόπων  χώρας  τής  Ινδών  λεγομένης 
άπελθόντων  τίμιων  άνδρών  πρός  τήν  αγίαν  πάλιν  έν  τή  μονή  τοΰ 
άγιου  Σάββα  καί  άπαγγειλώντων  συγραφήσα  παρά  Ίωάννου 
τοΰ  Δαμασκηνού.” 

4  (φ.  251  β).  “Ιωσήφ  τοΰ  Βρυένου.” 

’Άρχ.  Ώ;  οΰν  έκαστος  ήμων  π  ροαιρεΐται,  ούτως 
εαυτόν  διαθροΐ.  Τέλ.  ού  χωρισθήσομ  αί  σου,  φίλη 
πατρίς,  ιδού  γάρ  γνωρίζω  καί  άληθείφ  αισθάνομαι 
δ'τι  ξώ  ζωήν  παρερχομένην  καί  ρέουσαν. 

3·  “Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου.” 

"Αρχ.  λέγει  ό  Ααβίδ  τις  ’έστιν  &νθ ρωπος  δ;  ζήσεται 
καί  ούκ  δψεται  θάνατον.  Τέλ.  άναγ καΐον  πόνιρ  τοΰτο 
αΰθις  κτήσασθαι  λαβάντας  αύθις  τήν  χάριν. 

4532·  412·  Περγ.  4.  XII.  σελ.  2. 

Έφραίμ  τοΰ  Σΰρου  Λόγοι  καί  παραινέσεις. 

Προτάσσεται  ΙΙίναξ  των  περιεχομένων. 

4533·  4Τ3·  Χαρτ.  4.  XIV. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμα^  (άκεφ.). 

Μετά  καί  τοΰ  πρός  τον  Ποιμένα  λόγου. 

2.  “  Ομολογία  της  ορέ1  οδό  ίου  ημών  πίστεως.” 

3·  “  Τα  τής  θείας  φνσεως  ιδιώματα.” 

4·  “  Τοΰ  αγίου  Κυρίλλου  Περί  πίστεως.” 

5·  “νΕκ#εσις  περί  πίστεως  εν  σνντόμω.” 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

6.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  “  Έκ  τοΰ  κζ'  κεφαλαίου  των  περί  τοΰ  άγιου  Πνεύματος  πρός 
τόν  μακάριον  Άμφιλύχιον  γεγ ραμμένων.  ” — β' .  “Έκ  τοΰ  κθ' 
κεφαλαίου  τής  αύτής  πραγματείας.” — γ' .  “Κατά  Σαβελλιανών 
καί  Άρειανών  καί  των  ’ Ανομοίων.” — δ".  “  Πρδ;  τούς  σύκο- 
φαντοΰντας  ήμας  δτι  τρεις  θεούς  λέγομεν.”  ( κολοβ .) 

4534·  4Χ4·  Περγ.  4.  XII. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλιμα£ 

μετά  καί  τοΰ  πρός  τόν  Ποιμένα  λόγου. 

4535·  415-  Περγ.  4.  X.  (0.204). 

Ίωάννου  του  Σχολαστικού  Κλιμα£. 

Ακέφαλος.  Πρό  τοΰ  έν  τέλει  Πρός  τόν  ποιμένα  λόγον 
Έτελειώθη  ή  ιερά  καί  θεία  δέλτος  αϋτη  μηνί  Ίαννου- 
αρίιρ  λα  δήα  χειρών  Πέτρου  μοναχοΰ  ταπεινού  καί 
άναξίου  πρεσβυτέρου  εί;  έτος  άπο  κτίσεως  κόσμου 
,ζ'υΐ,γ'  ίνδ.  ιγ',  ήμέρα  ζ' ,  ώρα  ζ~'  (  =  985). 

4536·  4ΐ6.  Χαρτ.  4.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμαί 

μετά  καί  τοΰ  πρός  τόν  Ποιμένα  λόγου.  Έκάστιρ  λύγιρ 
έπονται  Σχόλια  πατε'ρων.  Προτάσσονται  δε  τής  Κλίμακο;  α'. 
“Βίο;  τοΰ  συγγραψαμένου.” — β'.  Επιστολή  άββά  Ίωάννου 
καθηγουμε'νου  τής  'Ραϊθοΰ. — γ'.  Αμοιβαία  επιστολή  Ίωάννου 
Σιναίτου  (τοΰ  Σχολαστικού)  Πρό;  Ίωάννην  καθηγούμενον  τής 
'Ραϊΰοΰ. — δ'.  Σχόλια  εις  τόν  βίον  τοΰ  συγγραψαμένου  τήν 
Κλίμακα. — ε'.  “Προΰεωρία  τή;  άγιας  ούρανοδρόμου  Κλίμακο;.” 

Τινά  έν  τιρ  μέσω  φύλλα  Περγ.  XIV. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


145 


4537·  4ΐ 7·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Ίωάννον  τοΰ  Σχολαστικοί  Κλίρ.α£ 

μετά  καί  τοΰ  πρό ς  τον  Π οιμένα  λόγο υ.  Π ροτάσσεται  α'. 
Πίναξ  τη 5  Κλίμακας. — β' .  “Βίοί  εν  επίτομη  τοΰ  μακαρίου 
Ίωάννον  καθηγουμένου  τοΰ  αγίου  ορούς  Σινμ,  τοΰ  άγιου  λεγομένου 
Σχολαστικοί)  τοΰ  καί  συγγρα φαμένου  τά ς  πνευματικά ς  ταΰτας 
πλάκας  ήγουν  την  αγίαν  Κλίμακα.”  "Α ρχ.  Τό  μέν  τις  ή 
ένεγ καμένη  τον  γεννάδα  καί  έκθ  ρέφασα.  Ύέλ.  ό  νέος 
οΰτος  θεδπτης  τοΰ  Σιναίου  τφ  λογισμφ  συγ καταβάς 
ύπέδειξεν  ήμΐν  καί  αυτός  τάς  θεογράφούς  αΰτοΰ 
πλάκας,  έξωθεν  μέν  πρακτικά,  έσωθεν  δέ  θεωρητικά, 
περιεχούσας  χαράγματα  λέγοντα  τάδε. 

4538·  4ΐ8.  Χαρτ.  4.  XIV.  σελ.  2.  (φ.  142). 

I.  Ίωάννον  τον  Σχολαστικοί  Κλίρ.α£. 

Καί  προηγούνται  μέν  α'  (φ.  Ια).  “Στίχοι  εις  τό  παρόν 
βιβλίον  της  Κλίμακας,  κήπον  νοητόν  δεικνύοντας  αύτό.” 

"Αρχ. 

'Έχουσιν  οί  λειμώνες  άνθη  ποικίλα 
καί  παντοδαπά  πολλά  καί  διάφορα, 
τούτων  τά  μέν  τέρπουσι  την  θεωρίαν 
εύωδιάζειν  τά  δέ  την  ρίνα  μόνην, 
άλλα  δέ  τόν  φάρυγγα  καί  την  κοιλίαν 
τρέφουσι  γλυ καίνουσιν  ούκ  άθ εσφάτως. 

Ύέλ. 

Ύαύτην  ό  μέλλων  λήφεται  σάμπας  χρόνος 
άεί  βοώσαν  την  φιλάνθ ρωπον  χάριν 
των  σών  πρός  ημάς  ευμενών  ένδειγ μάτων . 

Οί  πλεΐστοι  των  στίχων  είσί  γεγραμμένοι  καταλογάδην. — 
β'  (φ.  2α).  “Στίχοι  εις  την  αρχήν  της  Κλίμακος  εν  σχηματι 
εγκωμίου  παραίνεσιν  παρειςάγοντες  καί  κλίμακα  παριστώντες 
έτέραν  ης  μία  έκάστη  άνάβασις  δι’  έξ  στίχων  συνίσταται.” 

"Αρχ· 

Ίρήγματα  χρυσά  τοΐς  Αυδοΐς  αίρει  λόγος 
Πακτωλόν  έκρεΐν  6ντα  τοΰ  Ύμώλου  κάτω 
ύφ’  ών  Κροΐσος  ώγκωτο  πεπλανημένος. 

Ύέλ. 

Καί  πυρσολαμπ ροφορη μάτων  τρόπου 
καί  χρυσολιθ ομαργαροστεφοπλόκου 
νοϊ,  λόγψ,  πνεύματι  κατεστεμμένου 
αμήν,  αμήν  γένοιτο  καί  πάλιν. 

Στίχοι  τοΰ  Κλίμακος  σκβ'. — γ'  (φ.  4α).  “ΙΙροθεωρία 
της  άγιας  Κλίμακος.” — δ'  ( φ .  5α).  Βίθ5  τοΰ  συγγραφαμένου 
την  Κλίμακα.  'Έπονται  δέ  α'  (φ.  114  β)  ΙΙίναξ  της  Κλίμακος. — 
β’  (φ.  115  α)  Ό  πρός  Π  οιμένα  λόγος. 

2  ( φ .  Ι20α).  Ίωάννον  τον  Χρνσοστόμον 

“Λόγοί  ιδ'  από  την  πρδς’Έφεσίους  έπιστολήν.” 

3  (φ.  131  α)·  Σχόλια  της  Κλίρ, ακός. 


4539· 

4Χ9· 

Χαρτ.  4.  XV. 

σελ.  2. 

ϊίαρακλητικη  καί  Τριώδιον  ( άκεφ .  κολ.). 

454°. 

420. 

Χαρτ.  4.  XV. 

σελ.  2. 

ϊίαρακλητικη  πλήρης. 

454ΐ· 

421. 

Περγ.  4. 

XIII. 

Ισαάκ  τον 

Σνρον 

Λογοι  ασκητικοί  μα'. 

"Αρχ.  από  τοΰ  β'  (άκεφ)’... τοΰτο  άλλα  καί  εάν  έχη 


τινά  ελαττώματα,  τιμώμενος  ίιπό  σοΰ  εύχερώς  δέχεται 
παρά  σοΰ  την  θεραπείαν. 

2.  Άββά  Μαξίμον 

α'.  Έκατοντάδεϊ  δ'. — β'.  Αόγος  άσκητικός  κατά  πεΰσιν  καί 
άπόκρισιν. — γ' .  Κεφάλαια  σιε  . — δ'.  “Πνρρον  καί  Μαξίμον 
Αιάλεξις,  άλλήλοις  προςοφισθέντων.”  Ύέλ.  (κολ.  )·  διά  της 
άναλυτικης  συνιστώντες  έδείχθησαν  έφε πομένως  μέν , 
εί  μέν  θεΐον  αυτό  λέξωσιν,  θεόν  καί  μόνον... 

4542·  422·  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  Παρακλητική. 

Έν  τέλει’  Έγράφη  εις  τούς  ,ζσδ'  μηνί  ’ Απριλλίιρ 
η  (  =  1696),  κτήμα  της  βασιλικής  μονής  τών  Ίβήρων , 
διά  χειρός  Αγαπίου  ίερομονάχου  Β εριαίου,  συνδρομής 
καί  δαπάνης  Π  αισίου  προηγουμένου  καί  σκευοφυλάκου 
της  αυτής  μονής... 

2.  “  Έ£α7τοστ€ΐλάρια  της  όλης  έβ8ομά8ος.” 

4543·  423·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Βίοι  καί  μαρτυρία  αγίων  καί  Λόγοι  πανηγυρικοί. 

Φεβρουάριου  — Απριλίου  λ'  κατ’  εκλογήν. 

Έν  τέλει’  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Αανιήλου  πόνος.  Έγρά- 
φει  επί  έτους  (^δ“  (  =  1586). 

4544·  424·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Βίοι  καί  μαρτυρία  αγίων  κατ’  εκλογήν. 

Μάίου  ε' — Α ύγούστου  κβ'. 

Προτάσσεται  Π ίναξ  τών  περιεχομένων  άκριβής. 

4545·  425·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ  2. 

Βίοι  και  μαρτυρία  αγίων  Οκτωβρίου. 

Κατ’  εκλογήν.  Προτάσσεται  “Πίναξ  άκριβής  τής  γραφής 
τοΰ  βιβλίου.” 

4546·  426.  Χαρτ.  4.  XVII. 

Βίοι  και  μαρτυρία  αγίων  καί  Λόγοι  πανηγυρικοί. 

Όκτωβρίου — καί  Ιανουάριου  κατ’  εκλογήν.  Προτάσσεται 
Πίναξ  τών  περιεχομένων  άκριβής. 

4547·  427·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

Βίοι  καί  μαρτύρια  αγίων  καί  Λόγοι  πανηγυρικοί. 

Σεπτεμβρίου.  Έν  τέλει’  θεοΰ  τό  δώρον  καί  θεοκλήτου 
πόνος  έτους  ,ξξη'  μηνί  Ίουλλίψ  κζ'  (  =  1560). 

*4548.  42  3.  Περγ.  4.  XI.  (φ.  191). 

I.  Βίοι  και  μαρτύρια  αγίων  και  Λόγοι  πανηγυρικοί. 

α'  ( φ .  Ια).  "Αρχ.  (άκέφ)’,.  .τής  γαστρός  αϋτφ  διαρρυεί- 
σης  καί  τοΰ  στόματος  μήδέ  μικρόν  έπισχεΐν  δυνα- 
μένου  τόν  έμετον  άναιροΰνται  αυτόν  καί  οίκαδε 
πάλιν  άνα κομίζουσιν  ό  δό  την  νύκτα  μόλις  διαζήσας 
έκείνην  εις  την  εξής  έτελεύτησεν.  — β'  (φ.  2  α). 

“ "Υπόμνημα  εις  τόν  άγιον  άπόστολον  Ύιμόθεον  Εφέσου  γενά- 
μενον  πρόεδρον.”— γ'  ( φ .  7  α).  “Βίος,  άσκησις,  πολιτεία  καί 
μαρτύρων  τοΰ  όσιομάρτυρος  Αναστασίου  τοΰ  Π έρσου.” — δ'  (φ. 
29  α).  “Βι'οί  καί  πολιτεία  καί  άσκησις  καί  αγώνες  τής  μακαρίας 
Μαρίας  τής  Αιγύπτιας.”— ε'  (φ.  44  α).  “Μαρτύριαν  τοΰ  άγιου 
μεγαλομάρτυρο ς  τοΰ  Χριστού  καί  θαυματουργόν  Προκοπίου.” — 
ζ~'  (φ.  70/3).  “Άστερίον  τοΰ  έν  άγίοις  επισκόπου  Άμασήαϊ 
’Έκφρασις  τών  άγώνων  τοΰ  μαρτυρίου  τής  πα νευφήμου  καί 

19 


Η.  II. 


146 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


μεγαλομάρτυρος  Εύφημίας.” — ξ'  (φ.  72/3).  “Μαρτυρίου  τοΰ 
άγιοι»  μεγαλομάρτυρος  τοΰ  Χρίστου  καί  θαυματουργού  Παντε- 
λεήμονος.”- — η  (φ.  89  β).  “Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  αγίου  καί 
δικαίου  Εύδοκίμου.” — θ'  (φ.  99  α).  “  Μαρτύρων  τοΰ  άγιου 

ίερομάρτυρος  Κ λήμεντος  ’  Αγκύρας.” — ι'  (φ.  132  α).  “Βίο$  καί 
πολιτεία  τη 5  όσιας  Εΰσεβίας  της  μετονομασθείσης  Ξένης.” — 
ια'  (φ.  141α).  “Βίοϊ  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  Ξενοφώντος  καί 
των  αύτοΰ  τέκνων  Ίωάννου  καί  Άρκαδίου.” — ιβ'  (φ.  155/3). 

Υπόμνημα  τύπον  ιστορίας  κεφαλαιώδους  έπέχον  επί  τη  ανα¬ 
κομιδή  τοΰ  τίμιου  λειψάνου  τοΰ  θείου  καί  ίεροΰ  Χρυσοστόμου.” — 
ιγ'  (φ.  163  β).  “Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών 
Εφραίμ  τοΰ  Σύρου.” — ιδ'  (φ.  175α).  “Λόγος  διηγηματικός 
περί  της  έν  άρχη  παραγωγής  καί  οικοδομής  τοΰ  πανσέπτου  ναοΰ 
της  πανυμνήτου  Θεοτόκου  των  Κόρου.” 

2  (φ.  183  α).  Μηναίου  Νοεμβρίου  δ' — ζ'  (’ Ακεφ. 
κολ.). 

Τά  φ.  183 — 191  χαρτιρα. 

Τά  έκ  περγαμηνής  φύλλα  κοσμούνται  ύπό  κομψών  έπι τίτλων 
έν  τη  άρχη  των  πρώτων  βίων,  τά  δέ  των  λοιπών  είσιν  απλώς 
ερυθρά. 

4549·  429·  Περγ.  4.  XIV. 

Συναξάριον  Σεπτεμβρίου — Φεβρουάριου. 

455°·  43°·  Περγ.  4·  XIII.  σελ.  2. 

Συναξάριον  Σεπτεμβρίου — Φεβρουάριου. 

4551·  43 1·  Περγ.  4.  XIV.  σελ.  2. 

1.  Συναξάριον  Μ  αρτίου — Αύγουστου. 

Έν  τελεί  “Πίναξ  τοΰ  Συναξαριού  τοΰ  [Νικηφόρου  Καλλί- 
στου]  2αν®01Γ0^λ0υ·” 

2.  “  Νικηφόρου  Καλλίιττου  τοΰ  Ξανθοιτούλου 

Συναξάρια  εις  τάς  επισήμους  έορτάς  τοΰ  Ύριιρδίον  άρχόμενα 
από  τοΰ  Τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου,  καί  καταλήγοντα  μέχρι  τών 
άγιων  Π άντων...” 

Φύλλα  τινά  τοΰ  ύπ’  άρ.  1  Συναξαριού  τοΰ  Αύγουστου,  άπο- 
σπασθέντα  έκ  τής  οικείας  θέσεως,  εΰρηνται  νΰν  μεταξύ  τής 
κη'  καί  κθ’  τοΰ  μηνάς. 

4552,  432.  Χαρτ.  8.  XIV. 

Σνναξάριον  Σεπτεμβρίου — Φεβρουάριον. 

4553·  433·  Χαρτ.  4.  XV.  σελ.  2. 

Μηναίου  Μαρτίου — Αύγουστου  (ακεφ.  κολ.). 

4554·  434·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Βίοι  και  μαρτύρια  αγίων  κατ  εκλογήν. 

Φεβρουάριου  ξ’ — Απριλίου  λ'.  Έν  τέλει'  Έγράφη  έν  'έτει 
σωτηρίιρ  α'?χν1,'!’η'?  (  =  1698 )... έγράφη  δέ  διά  χειρός 
θεοκλήτου  ευτελούς  τών  ίερομονάχων,  διά  δέ  συνδρο¬ 
μής  καί  εξόδου  τοΰ  πανοσιωτάτου  καί  άγιου  προηγου¬ 
μένου  καί  σκευοφύλακος  τής  αυτής  μονής  κυρίου  κυρίου 
παπά  κυρ  Δαμασκηνού.” 

Έν  αρχή  “Πίναξ  τοΰ  παρόντος  βιβλίου.” 

4555·  435·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Βίοι  και  μαρτύρια  αγίων  και  Αογοι  πανηγυρικοί  λό'. 

"Ολου  τοΰ  ένιαυτοΰ  κατ'  έκλογήν. 


4556·  436-  Χαρτ.  4.  XVI. 

Βίοι  καί  μαρτύρια  αγίων  καί  Αόγοι  πανηγυρικοί  λβ  . 

"Ολου  τοΰ  ένιαυτοΰ  κατ'  έκλογήν. 

Έν  τέλει'. ,.’Εγράφει  δέ  έν  έτει  ,  'ζκα'  ίνδ.  αγ,ς  (  =  1513) 
τφ  πρώτιρ  έτει  τής  αύταρχίας  ή  κυραννίδος  τοΰ 
Σουλτάν  Σάλεμ  τοΰ  Ότ μάν.  +  ’ΐοΰ  ευτελούς  Θεοδοσίου 
θύτου  τάλανος  τάχα  καί  ρακενδύτου. 

4557·  437·  Χαρτ.  4.  XVI. 

’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Αόγοι  ξα' . 

Έν  τόλευ  Έτουί  ^νπψ  μηνί  Ίανουαρίφ  κδ'  (  =  1572) 
Νεοφύτου  μοναχού. 

4558·  438·  Βο/ι/3.  4.  XIV.  (φ.  266). 

ι  (φ.  I  α).  Εκλογή  αποσπασματων  πάτερων. 

’Άρχ.  (άκέφ.).,.έν  τοΐ ς  βιωτι  κοΐς  οί  τελώναι  έν  τοϊς 
σαρκικούς  οί  πόρνοι  έν  τούς  φωνιτικοΐς  οί  Φ αρισσαίοι 
καί  οί  πονηρευόμενοι  καί  διά  τοΰτο  χαλεπώτεραι  αί 
φρονητικαί  άμαρτίαι. 

Έν  φ.  72  α'  “Αρχή  τών  Δογματικών  τοΰ  αύτοΰ  βιβλίου 
περί  δογμάτων  άναγκαιοτάτων  τοΰ  άγιου  Νικηφόρου  ττατρι- 
άρχου  Κωνσταντινουιτόλεωϊ.”  Έκ  τής  επιγραφής  δέ  ταύτης, 
γεγραμμένης  έντός  αύτοΰ  τοΰ  κειμένου  διά  κιρράς  γραφής  ώς 
καί  αί  λοιπαί  έπιγραφαί  τών  κεφαλαίων,  φαίνεται  λαβουσα 
αφορμήν  ή  κατά  την  έν  τούς  νεωτ άτοις  χρόνοις  στάχωσιν  του 
κώδικος  γραφεΐσα  έπι  δελταρίου  έξωθεν  τοΰ  κώδικος  επιγραφή 
ήδε'  “  Νικηφόρου  Κωνσταντινουιτόλεωϊ  Δογματικά.” 

2  (φ.  209  α)·  “  ΐίαραβολαί  τοΰ  Ευαγγελίου 

παρεκβληθείσαι  άπό  διαφόρων  εξηγητών.” 

3  (φ.  229  α).  “Περί  ουρανού.” 

4  (φ.  249  β)·  14  'Υπδθεσις  Ευσεβίου  τοΰ  Παμφίλου 

εΐϊ  τήν  ΰπόθεσιν  τών  Φαλμών.” 

4559·  439·  Χαρτ.  8.  XIV. 

Βίοι  καί  μαρτύρια  αγίων  Νοεμβρίου 

καί  Δεκεμβρίου  κατ’  έκλογήν. 

456ο.  440·  Χαρτ.  8.  XV. 

Ίωάννου  του  Σχολαστικού  Ελίμαξ 

μετά  καί  τοΰ  προς  τόν  ΐίοιμένα  λόγου. 

Έν  τέλει' 

Δώρον  μέν  θεοΰ  Ιωακείμ  δ’  ό  πόνος 
ε’ίληφε  τέλος  χερσί  τοΰ  Ησυχίου. 

4561.  441·  Χαρτ.  8.  XV. 

’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Αογοι  ασκητικοί  λη  . 

4562.  442·  Περγ.  8.  XIV. 

Ίωάννου  του  Σχολαστικού  Ελίμαξ 

μετά  καί  τοΰ  πρός  τόν  Ποιμένα  λόγου.  Προτάσσονται  α. 
Ίωάννου  ήγουμε'νου  τήϊ  'Ραϊθοΰ  Επιστολή. — β'.  Αμοιβαία 
πρός  αυτόν  επιστολή  τοΰ  συγγραφεω$. — γ'.  Βίο?  τοΰ  συγγρα- 
φέως  έν  επιτομή. 

4563·  443·  Περγ.  8.  XIV. 

I.  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Ελίμαξ. 

μετά  καί  τοΰ  πρός  τόν  Ποιμένα  λόγου.  Προτάσσονται  α' . 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


147 


“II ροθεωρία  τής  αγίας  Κλίμακας." — β'.  “Πίναξ  έναργής  της 
γραφής  τοΰ  βιβλίου.” — γ'  .  Βίο;  τον  συγγραφέως  έν  επίτομη. 

Ό  δέ  πρδς  τόν  Ποιμένα  λόγος  άρχ.  ( άκέφ .) _ πολλά  λυ- 

κόβρωτα  γίνεσθαι  πλήν  εί  καί  αύτά  κατά,  τό  έν  τοΐς 
προβάτοις  όρώμενον  έθος. 

2.  “Τον  οσίου  πατρός  ημών  Νείλου  Λογος  ασκητικός.” 
"Αρχ.  Φ ιλοσοφεΐν  μέν  έπετηδεύσαντο  καί  Ελλήνων 
πολλοί. 

45®4·  444·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Θηκαρά  "Υμνος  τριαδικός· 

Έν  τέλει·  Τό  παρόν  βιβλίον  έγράφη  χειρί  II αρθενίου 
μονάχου  έν  έτει  ι  'ζρνηω'  μηνί  Μ αρτίιρ  (  =  1600). 

2.  Τοΰ  αΰτοΰ  Εΰχαί. 

3·  Θεοδοΰλου  μονάχου  Διηγησις  ττερί  των  ύμνων. 

4·  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  ευχαριστίας  καί  περί  ττάσης 
αρετής .” 

5·  “Διονυσίου  μονάχου  Γνωστικά  κεφαλαία  ν 
Περί  διαφοράς  των  ύμνων.” 

6.  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Ερμηνεία  ςτως  δει  καί  δθεν 
μεταγράφειν  τούς  ύμνους.” 

7·  “  Ορολογιον  συν  ©εω  των  θείων  ύμνων 
μετά  τροπαρίων.  Είσί  δέ  πόνημα  Θηκαρά  μοναχού.” 

45^5  ·  445·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίρ,αξ- 

μετά  καί  τοΰ  προς  τον  Ποιμένα  λόγου.  Προτάσσονται  α'. 
Πίναξ. — β'.  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  συγγραφέως  έν  έπιτομη. — 
γ' .  Άββά  Ίωάννου  ηγουμένου  τής  'Ραϊθοΰ  Επιστολή. — δ'. 
Αμοιβαία  επιστολή  πρδς  αυτόν  τοΰ  συγγραφέως. — ε'.  “Επί¬ 
γραμμα  εις  τήν  Κλίμακα.” 

2.  Βίοι  άγιων. 

α'.  “Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  Ίωάννου  τοΰ 
Κάλυβίτου.” — β'.  “Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  άγιου  Αλεξίου  αν¬ 
θρώπου  τοΰ  θεού.” — γ'.  “Βίο;  καί  πολιτεία  Εενοφώντος 
συγκλητικού  καί  της  γυναικός  αΰτοΰ  Μαρίας  καί  των  τέκνων 
αΰτοΰ  Άρκαδίου  καί  Ίωάννου.” 

4566.  44^·  Περγ.  8.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμα£ 
μετά  καί  τοΰ  πρός  τόν  Ποιμένα  λόγου.  Έν  αρχή  καί  τέλει 
άνά  δύο  φύλλα  (Περγ.)  περιέχοντα  Κανόνας  καί  άλλην  εκκλη¬ 
σιαστικήν  ύλην.  Τό  έτερον  μέρος  ένός  των  φύλλων  γέγραπται 
σλαβιστί. 

4567·  447·  Βομβ.  8.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμα£. 

Τά  πρώτα  φύλλα  χαρτιρα.  Έν  άρχη  καί  τέλει  έν  φύλλον 
(Περγ.)  περιέχον  Ευαγγελίου  μέρος. 

4568.  448·  Χαρτ.  8.  XIV.— XVII. 

X.  Βίοι  και  μαρτυρία  άγιων  καί  Λογοι  πανηγυρικοί. 

2.  Αγίου  Νικήτα  τοΰ  μακαρίου  φιλοσόφου 
Στοιχείωσις  τοΰ  πνευματικού  νόμου  κατά  στοιχεΐον. 

3·  “Διάλεξης  τού  παναγιωτάτου  Κωνσταντίνου 
γεγωνία  έν  Κ ωνσταντινουπόλη  μετά  τού  γαρδυναρίου  Ευ¬ 
φροσύνου,  ό'τε  ό  Βέκων  Ιωάννης  άπό  του  πάπα  ελήλυθεν  μετά 


ετέρων  γαρδυναρίων  έπιφέροντες  την  μοΰλαν  τοΰ  πάπα  σελιχα- 
λινομένην  επάνω  δέ  αύτοΐς  (χων  την  στήλην  τοΰ  πάπα  καί  την 
θάλην.” 

"Αρχ.  'Ο  δό  Βόκων  φορών  την  μιστερέαν  εις  τόν 
μέγαν  δάκτιλον  λίθον  καί  έξήλθεν  ό  Παλαιολόγος  έκ 
τής  πόρτας  τοΰ  παλατιού  βήματα  ιβ'  καί  προςεκύνησε 
την  στήλην  τοΰ  πάπα.  Τόλ.  ό  άξυμήτης  καί  έσοΐς 
ούτως  ποιείται  εί  μη  μόνον  ή  βασίλησα  έκείνη  ή 
πορνεύσασα  μετά  των  φάρων  καί  ποιήσασα  τόν  ίπό- 
ανθ  ρωπον. 

'Ο  κώδιξ,  άποτελούμενος  έκ  διαφόρων  σπαραγμάτων  άλλων 
κωδίκων,  ών  τινα  ακέφαλα  ή  κολοβά,  γέγραπται  υπό  διαφόρων· 
χειρών. 

4569·  449·  Χαρτ·  8-  XIV. 

Βίοι  άγιων  και  υπομνήματα. 

α'.  “Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  έν  άγίοις  πατρδς  ημών  Κύθυμίου 
τοΰ  μεγάλου.” — β' .  “  Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών 
Εενοφώντος  ” — γ'.  Εί;  την  ανακομιδήν  τοΰ  λειψάνου  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου. — δ'.  “Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών 
Έφραίμ  τοΰ  Σύρου.” — ε'.  “  Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρός 
ημών  Μ αρτινιανοΰ.” — ξ~’ .  “  Αιήγησις  ωφέλιμος  έκ  παλαιας 

ιστορίας  συλλεγεΐσα  καί  άνάμνησιν  δηλοΰσα  τοΰ  παραδόξως 
γενομένου  θαύματος,  ήνίκα  Περσαι  καί  βάρβαροι  την  βασιλίδα 
ταύτην  πολέμφ  περιεκύκλωσαν ...” — β .  “Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ 
όσιου  πατρός  ημών  Αρσενίου.”  ’’ Αρχ.  Αλλά  των  σπουδαίων 
άρα  καί  φιλαρέτων  άνδρών. — η' .  “Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ 
όσιου  πατρός  ημών  Συμεών  τού  Εενοδόχου.”  Τε'λ.  (κολ.)·  μετά 
τοΰ  θαυμασιώτερόν  τε  καί  χαριέστερον  είναι  μάλλον 
έστι  καί  σεβασμιώτερον  τό  γάρ  διηνεκές  ίσως _ 

457°·  45°·  Χαρτ.  8.  XV.  {φ.  τμξ'). 

Βίοι  καί  μαρτυρία  άγιων  κατ’  εκλογήν. 

Ο  κώδιξ  έστι  τιλφόβρωτος. 

457  Χ·  45  ϊ·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Μαξίμου  τοΰ  Πελοττοννησίου  Κυριακοδρομίου. 

4572·  45  2·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Διδαχαί  εις  το  Ευαγγελίου  λ'. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

4573·  453·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Βιος  και  πολιτεία  των  οσίων  καί  θεοφόρων 

πατέρων  ημών  Ίωάννου,  ΕΰΡυμίου  καί  Γεωργίου  των  κτητόρων 
τής  καθ'  ημάς  ίεράς  μεγίστης  λαύρας  τών  Ίβήρων.” 

Έν  αρχή·  ...έκαλληγ  ραφήθη  παρά  άνέρος  Σαμίου 
Κοσμά  μοναχού. ,.μψνη'  Φ ευρουαρίου  ιθ 71  (  =  1758). 

4574·  454·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Ομιλιαι  εις  το  συμβολον  της  πίστεως  ια. 

2.  “Διδαχή  η  συνάξις  των  άσωμάτων  δυνάμεων.” 

3·  “Διδαχή  της  άγιας  Περιτομής.” 

4·  “Διδαχή  της  άγιας  μεγαλομάρτυρος  Βαρβάρας.” 
(κολ.). 

"Απαντα  έν  τή  καθωμιλημένη. 

4575·  455·  Χαρτ.  8.  χιχ. 

“Νε'ον  βιβλίον  7 τατερικόν.” 


19—2 


148 


ΑΓΙΟΡΕΪΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


457^·  45^·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “’Απόδει^ις  περί  τον  που  αί  των  τελευτ ωντων 
ψυχαι  απέρχονται  καί  πως  είσί  μετά  την  διάζευξιν  Γρηγορίου 

του  Διαλόγου.” 

2.  Διγργησειι;  εκ  τον  Τεροντικον. 

4577·  457·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (0.240). 

X  (φ.  I  α).  “  Εξργτ/σις  της  θείας  λει τουργίας 
άνελλειπής  και  λεπτομερής,  συλλεχθεΐσα  καί  στιχονρ-γηθεΐσα 
παρα  Κωνσταντίνου  Δαττόντε,  του  μετονομασθέντος  Και- 
σαρίου,  άφιερωθεισα  δέ  τιρ  πανιερωτάτιρ  και  θεοπροβλήτιρ 
μητροπολίτη  Οϋ-γ-γροβλαχίας  κυρίιρ  κνρίιρ  Φ ιλαρέτιρ,  ήργεμο- 
νεύοντος  τοΰ  εΰσεβ εστάτου  καί  ύψηλοτάτου  αϋθέντου  και  ή-γεμόνος 
κυρίου  κυρίου  Ίωάννου  Κωνσταντίνου  Νικολάου  βοεβδδα  του 
Μαυροκορδάτου  Τόμος  πρώτος.” 

’Έξεδόθη  τύποις  εν  Βιέννη  τιρ  1795.  Ίδ.  Βρετοΰ  Νεοελληνική 
φιλολογία.  Μ έρ.  α'  σ.  122  άρ.  348. 

2  (φ.  224»)·  Τού  »ύτοΰ  “Έτεροι  νμνοι.’ 

Άρχ. 

Άλλ’  έπειδή  Κυρία  μου  (πρδς  σέ  -γυρίζω  πάλιν 
τδν  λό-γον  μου  ό  δοΰλο$  σου  μέ  συστολήν  μεγάλην). 
Τελ. 

Χαϊρε  παρθένε  Μαριάμ  τό  μετά  τδν  Χριστόν  μου 
-γλυκύτατου  μου  όνομα  καί  πολυδόξαστόν  μου. 

Στίχοι  120. 

3  (φ.  229»)·  Τοΰ  αϋτοϋ  “  Μεγαλννάριον  ” 
εις  την  Θεοτόκον. 

4  (φ·  2βΟ  β).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  κνρ  Καισαρίου 

Εΐ5  τδν  ά-γιον  μέ-γαν  Νικόλαον.” 

'Α  ρχ. 

"Ολα  τα  άνθη  τά  της  -γης  εύμορφα  και  ωραία 
όλα  καλά,  όλα  τερπνά,  ευώδη  καί  ήδέα 
Ή  δύνουσι  τδν  άνθρωπον,  χαρά  τδν  έ-γεμίζουν 

την  -γην  καθ ωραίζουσι  τούς  κάμπους  της  στολίζουν. 
Ύέλ. 

Αινείτε  πάντες  τδν  θεόν,  τδ  όνομα  Κυρίου 

πατρδς  υίον  καί  ΤΙνεύματος,  θεού  τοΰ  τ  ριςα-γίου 
'Ω  πάντες  καί  λατρεύομεν  8ν  καί  δοξολο-γοΰμεν 
νυν  καί  αεί  καί  πάντοτε  άμήν  καί  π ρος κυνοϋμεν. 
Στίχοι  250. 

5  (φ.  240  β).  Τοΰ  αΰτοΰ  “  Μεγαλυνάριον 
εις  τδν  άγιον  Νικόλαον. 

457®·  45®·  Χ»ρτ·  3.  XVI. 

1.  Βίοι  καί  μαρτυρία  άγιων  κατ  έκΑο-γην. 

2.  ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Λογοι. 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'.  Εί$  την  με-γάλην  Αευτέραν. — β' .  Είϊ  τήν  παραβολήν  των 
ι'  παρθένων. — γ'.  Τι)  άγίμ  καί  με-γάλη  Τετάρτη  εις  την  Πόρνην. 

4·  Μακαρίου  τού  Αίγυιττίου  Διηγησις. 

5·  Λόγος  εις  τον  Λαβί8. 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ευχτ/ 
στιχουργική  εις  την  Θεοτόκον, 
η.  [Συμεών]  τοΰ  μεταφραστοΰ  Στίχοι 
κατ'  αλφάβητου. 

8.  Κανόνες. 


α  .  Παρακλητικοί  εί?  τδν  Χριστόν. — β’.  ΕΪ5  την  Θεοτόκον. — 
γ'.  Εί$  τδν  Χριστόν  (κολ.) 

9-  “  Τοΰ  όσιον  καί  θεοφόρον  πατρός  ημών 

Αλεξίου  τοΰ  ανθρώπου  τοΰ  θεοΰ.” 

Τό  ύπ'  άρ.  9  εί$  σχήμα  1601'. 

"Απαντα  έν  τη  καθωμιλημένη. 

4579·  459·  Χαρτ.  8.  XV.  (φ.  118). 

Άββά  Ήσαίου  Λογοι. 

α'  (φ.  Ια).  Άνεπί-γραφος.  "Αρχ.  (άκέφ.)' ...δ ράν  οςτις  δέ 
-γρη-γορεΐ  περί  τό  μη  αίχμαλωτ  ισθην  αι  ά-γαπη  τδ 
παραρίπτειν  έαυτδν  ενώπιον  τοΰ  θεοΰ  άεί.—β'  ( φ .  2/3). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  εντολών  πιστών  καί  οικοδομής  των  θελόντων 
μετ'  ειρήνης  οίκήσαι  μετ'  άλλήλων.”  ’Άρχ.'Κάν  περιπατεΐτε 
μετ'  άλλήλων  έν  δδιρ  π ροςέχετε  έν  άπασι  τιρ  λο- 
γισμιρ  τοΰ  έν  ύμΐν  άσθενοΰς. — γ'  (φ.  10 β).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Περί  τής  χαράς  τής  -γενομένης  τή  ψυχή  τή  θελούση  δουλεύειν 
τιρ  θει μ.”  "Αρχ.  ’Εν  πρώτοις  μέν  άσπάζομαί  σε  έν 
φόβιρ  θεοΰ  καί  παρακαλώ,  'ίνα  τέλειος  ’έση  κατά  τδ 
ευάρεστου  αύτιρ. — δ  (φ.  26α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  μετά¬ 
νοιας.”  "Αρχ.  ’Κπηρωτήθη  ό  άββάς  Πσαΐας  τί  έστι 
μετάνοια,  καί  άπε κρίθη  λόγων  Οδοί  δύο  είσι  μία  τής 
ζωής  καί  μία  τοΰ  θανάτου. — ε'  (0.  40/3).  “Τοΰ  αυ’τοΰ 
Περί  αρετών.”  "Αρχ.  Τρεις  άρεταί  είσι  προνοοΰσαι  τοΰ 
νοδς  διά  παντός,  καί  χρείαν  αύτών  έχει  ή  κατά 
φύσιν  ορμή. — 5 "'  (φ.  47α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Αποφθέγματα.” 
"Αρχ.  ΕΙπεν  ό  άββάς  Ήσαΐας  ότι  τέως  εγώ  βλέπω  έμ' 
αυτόν  ώς  'ίππον  πλανώμενον  μη  έχοντα  δεσπότην. — 
ζ'  (0.  55/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έντολαί  τοΪ5  άποταξαμένοις .”  ’ Αρχ. 
Εΐ  άπετάξω  τιρ  κύσμιρ  καί  δέδωκας  σεαυτδν  τιρ  θειρ 
μετανοήσαι. — η  (φ.  57/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγοί  έτερος .” 
"Αρχ.  Τιρ  άγίιρ  Πότριμ  τιρ  άποστόλιρ  έδειξεν  ό  θεός 
μήδένα  άνθ ρωπον  'έχειν  κοινόν  ή  άκάθ άρτον. — θ'  (φ. 
59/3).  “Περί  τοΰ  κόκκου  σινάπεως.”  "Αρχ.  Μυστήριον  περί 
τοΰ  κόκκου  τοΰ  σινίπεως  καθώς  είπον  οι  πατέρες.— 
ι'  (0.60/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  τοΰ  οίνου."  "Αρχ.  Μυστήριον 
περί  τοΰ  οίνου  καί  τής  τοΰ  άνθ ρώπου  φύσεως. — ια'  (φ. 
63  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  των  ά-γωνισαμένων  καί  τελειωσάντων.” 
"Αρχ.  Ταΰτά  έστι  τά  σημεία  &  έποίησεν  ό  κύριος 
Ίησοΰς  πρδ  τοΰ  άναβήναι  έπί  τδν  Σταυρόν. — ιβ'  (φ. 
67  β).  “Τού  αΰτοΰ  II ράξις  τοΰ  πένθους.”  "Αρχ.  Ούαί  μοι, 
οΰαί  μοι  ότι  οϋπω  ήλευθ  ερώθην  άπό  τίνος  τής 
-γεέννης. — ιγ'  (φ.  70/3).  “Του  αΰτοΰ  Περί  των  λογισμών  τής 
άποτα-γής  καί  τής  ξενιτείας.”  "Αρχ.  Προ  πάντων  ό  πρώτος 
άγων  έστιν  ή  ξενιτεία’  μάλιστα  εΐ  καί  κατα  μάνας 
φυ-γών  τά  ϊδια  καταλείψεις. — ιδ'  (φ.  78α).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Περί  άμνησικακίας.”  "Αρχ.  Ό  ά-γιος  ’ Απόστολος  ένετείλατο 
τοΐς  τέκνοις  αΰτοΰ  λόγων  Ο  κύριος  έ-γ-γύς  μηδέν 
μεριμνάτε. — ιε'  (φ.  81  β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  παθών.”  "Αρχ. 
’Ήρεσε  κα μοι  μετά  τοΰ  π ροφήτου  λόγειν  Ήσαίου· 
έκαρτέρησα  ώςπερ  ή  τίκτουσα. — ιΓ'  (0.  84/3).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Περί  ταπεινοφροσύνης.”  "Αρχ.  Ήρωτήθη  ό  άββάς 
Ήσαίαϊ  τί  έστι  ταπείνωσις  καί  άπεκρίθη  λόγων.  Τα- 
πείνωσίς  έστι  τδ  λο-γίσασθ  αι  εαυτόν  αμαρτωλόν 
είναι. — ιβ  (φ·  85  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  πράξεως  τοΰ  καινοΰ 
ανθρώπου .”  "Αρχ.  ’Α-γαπητοί  μοι  αδελφοί  -γνωρίζεται  ό 
Εβραίος  διά  τριών  έρ-γων. — ιη'  (0.  94/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Περί  τελειότητος.”  Αρχ.  Ε?7τό  τις  των  πατέρων,  ότι  έάν 
μή  κτήσηται  άνθρωπος  τδ  εις  τδν  θεόν  πιστεύειν. — - 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


149 


ιθ'  (φ.  103  β).  “Τού  αυτοί  Πρόί  άββάν  Πέτρον  τον  αύτοΰ 
μαθητήν."  "Αρχ.  Καθώς  χεχράφηκάς  μοι  8τι  μετάνοιαν 
θέλω  δοΰναι  τφ  θεφ.  Τέλ.  (κολ.)'  διατί  άπέστρεψεν  ο 
λαός  οΰτος  άποστ  ροφήν  αναιδή·  και  έκραταιώθησαν 
έν... 

4580.  460.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Έν  τέλει·  "Ετος  σωτήριον  αωχ“ 7γ“0'“  (  =  1689)  έχράφη 
διά  χειρός  θεοκλήτου  'ιερομονάχου. 

4581.  46 1.  Ιΐεργ.  8.  XIII. 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασ  κηνού  Βίος  Βα ρλαάμ.  και  Ίωάσαφ. 

"Αρχ.  (άκέφ.)'  ...θήσεις  τω  καλοΰντι  σε  θεφ  και  δε¬ 
σπότη  δς  προςκαλεΐταί  σε  άπδ  θανάτου  προς  ζωήν 
και  άπό  σκότους  προς  φως.  Τέλ.  (κολ.)·  πάντα  αύτφ 
δήλα  τά  περί  τοΰ  μακαρίτου  τίθησιν  Ίωάσαφ ·  ό  δε 
μή  μελήσας  απέρχεται  αυτός  μετά  δυνάμεως  δχλου 
καί  τφ  σπη... 

4582.  462.  Περχ.  4.  XII. 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Βιος  Βαρλααμ  και  Ιωάσαφ. 

"Αρχ.  (ακέφ.)"  ...τημένη  των  πράξεων  οτε  δέ  ό  μονο- 

χενής  τοΰ  θεοΰ  υιός  ό  ών  εις  τόν  κόλπον  τοΰ  πατρός 
το  έαυτοΰ  πλάσμα  μή  φέρων  όρ αν.  Τέλ.  (κολ.)'  προς- 
τάχματι  δέ  τίνος  φοβερωτάτου  κατ’  'όναρ  κραταιώς 
έπισκήπτοντος,  πεισθείς  ό  τούτον... 

*4583·  463·  Περγ.  8.  XIV.  (φ.  135). 

“  Ιστορία  ψυχωφελής  εκ  της  ενδότερας 

των  Αίθιόπων  χώρας  τής  Ινδών  λεχομένης  προς  την  άχίαν 
πόλιν  μετενεχθεΐσα  διά  Ίωάννου  μοναχοί  άνδρός  τίμιου  καί 
έναρέτου  μονής  τοΰ  άχίου  Σάββα,  διηχουμένη  τόν  βίον  των 
όσιων  πατέρων  ημών  Β αρλαάμ  καί  Ίωάσαφ.” 

Τέλ.  (κολ.)-  καί  τφ  βασιλεύ  Βα  ραχίμ  προςελθών 
πάντα  αύτφ  δήλα  περί  τοΰ  μακαρίου  τίθησιν  Ίωάσαφ· 
ό  δέ  μή  μελλήσας  αυτός  απέρχεται... 

Αί  τελευταΐαι  λέξεις  συχκεχυμέναι  καί  χεχραμμέναι  διά 
ξωηροτέρου  μέλανος  ύπό  νέας  χειρός  επί  των  άμυδροτέρων  παλαιών. 

Περί  τό  ελληνικόν  κείμενον  εν  τή  ωμ  παλαιά  χαλλική  μετά¬ 
φρασες ,  ής  ή  έπιχραφή  άνω  τοΰ  φ.  2  α  δι’  έρυθρας  χραφής'  Ιοί 
οοιηιηβιιοβ  ππβ  βδίοϊΐ’β  ρΓοβία,ΙΊβ. .  Ίο.  περί  αυτής  Ρ.  Μαυεε 
Ρι·α§ιηβηΐ8  ά’αηβ  ίΐ'ειάιιοΐίοη  ίϊ'&ηζ’&ίκε  άβ  Βαιία&ιη  βί  (1β 
■ίο&83,ρ1ι  έν  τή  Βί’οΐίοίΐιέςυβ  άβ  ΓΕοοΙβ  άθ8  ΟΙι&Γίβδ  (6  δβπβ, 
Ύόμ,  Β'  1866). 

'Ο  κώδιξ  κοσμείται  ύπό  όχδοήκοντα  εικόνων  έπιμήκων  καί 
στενών,  ων  τό  μέν  μήκος  συνήθως  0,126,  τό  δέ  πλάτος  0,035 — 
0,045  πλήν  τής  έν  φ.  107  β,  ής  τό  μέν  μήκος  0,13,  τό  δέ 
ϋψος  0,082.  Αί  εικόνες  αύταί  είσιν  άτεχνοι  καί  παριστώσιν 
έπειςόδια  τοΰ  βίου.  'Η  πρώτη  δέ  αύτων  ( φ .  1  β),  παριστώσα 
άχιον  χενειώντα  καί  χράφοντα  έν  μέσιρ  οίκημά,των,  είκονίζει 
πάντως  τόν  άχιον  Ίωάννην  τόν  Δαμασκηνόν. 

4584.  464·  Χαρτ·  8.  XVII.  (φ.  332). 

“  Βίβλος  Έαρλααμ  συν  λαμπρω  Ιωάσαφ. 

[Ί]στορία  ψυχωφελής  εκ  τής  ένδοτέρας  τών  Αίθιόπων  χώρας 
τής  λεχομένης  Ινδίας  την  οποίαν  τήν  έξηχήθηκαν  τινές  άνδρες 
τίμιοι  οϊτινες  ήλθοσαν  άπό  τής  Ινδίας  εις  τήν  Ιερουσαλήμ  εις  τό 
μοναστήριον  τοΰ  άχίου  Σάββα  καί  ’έχραψέ  την  ό  έν  άχίοις  πατήρ 
ημών  Ίωάννη5  ό  Δαμασκηνός.” 


’Άρχ.Ό  θειος  απόστολος  ΙΙανλοί  λέχει  ούτως·  "Οσοι 
πνεύματι  θείιρ  άχοντι  ούτοί  είσιν  υιοί  θεοΰ  τουτέστιν 
όσοι  περιπατοΰσιν  έν  πνεύματι  άχίιρ  κάμνοντες  τάς 
έντολάς  τοΰ  θεοΰ  εκείνοι  είναι  υιοί  τοΰ  θεοΰ.  Τέλ. 
νά  άξιωθοΰμεν  εις  τήν  μερίδα  έκεινών  όποΰ  έφά- 
νηκαν  ευάρεστοι  εις  τόν  Κύριον  με  ταΐς  εύχαΐς  καί 
πρεσβείαις  τοΰ  Β  αρλαάμ  καί  Ίωάσαφ  τών  μακαρίων 
άνδρών  περί  τών  όποιων  είναι  αυτή  ή  διήχησις  έν 
Χριστφ  Ίησοΰ  τφ  κυρίιρ  ημών  φ  πρέπει  δόξα  τιμή 
κράτος  καί  μεχαλοπρέπεια  σύν  πατρί  καί  υίφ  καί 
άχίιρ  Πνεύματι  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  τών 
αιώνων  άμήν. 

Έν  τέλει"  Έτελειώάτ;  ή  παρούσα  διήχησις  Βαρλαάμ 
καί  Ίωάσαφ  διά  χειρός  Μιχαήλ  Άριόλου  τοΰ  έξ 
Αθηνών  καί  έπαιδώθη  διά  συνδρομής  καί  εξόδου  τοΰ 
έντημωτάτου  έν  άρχουσι  κυροΰ  Ίωάννου  Παπαδούκα... 
έν  'έτει  ,αχι'ζ’  Ίονλίιρ  ιθ'  (=1617). 

*45δ5·  405-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  358). 

“  Ιστορία  ψυχωφελής  εκ  τής  ενδότερας 

τών  Αίθιόπων  χώρας  τής  Ινδών  λεχομένης  μενενεχθεύσα  προς 
τήν  άχίαν  πόλιν  Ιερουσαλήμ  διά  Ίωάννου  μοναχοί  μονής  τοΰ 
άχίου  Σάββα.” 

Έν  τέλει'  Τέλοϊ  καί  τφ  θεφ  δόξα.  Έχράφη  διά 
χειρός  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς  Λάμπρον  τοΰ  Τυρναβίτου 
εις  έτει  ,α,ψμη'  (  =  1748).  Έν  δέ  τή  κάτω  ωα  τής  πρώτης 
σελίδος'  Τάδε  σύν  τοΐς  άλλοις  Ζ αχαρίου  προηχονμένου 
τών  Ί[βήρων ]  καί  αμέσως  κατωτέρω·  Έκ  τών  τής  βιβλιο¬ 
θήκης  Ίβήρων.  Κατ’  άλλο  δέ  σημείωμα  έν  τέλει  τοΰ  κωδικός 
’Ήτον  τοΰ  μακαρίου  Άαχαρίου  καί  μετά  τόν  θάνατον 
έκείνου,  ώνησάμην  τοΰτο  έν  τή  καθ’  ήμας  Ιερή  συν¬ 
άξει '  δθεν  τανήν  χέχονε  κτήμα  κάμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς 
π  ροηχου  μένου  τής  αυτής  μονής  Μελετίου,  τοΰ  έκ 
Σμύρνης,  έν  έτει  χιλιοστφ  έπτακοσιοστφ  όχδοηκοστφ 
τρίτω  κατά  τόν  Μάρτιον.  Καί  οί  κατά  καιρόν  άνα- 
χινόσκοντες  εϋχεσθε  υπέρ  έμοΰ  καί  υπέρ  τής  έκείνου 
ψυχής. 

Τέχραπται  ό  κώδιξ  διά  χραμμάτων  άπομιμουμένων  τά  τών 
έντυπων  βιβλίων  μετά  πολλής  έπιμελείας  καί  τέχνης.  Κοσμείται 
δέ  ύπό  έξαιρέτου  έπιτίτλου  έν  αρχή,  τελικού  κοσμήματος  έν 
τέλει  καί  ένίων  αρχικών  χραμμάτων  εντέχνων,  έ σχεδιασμένων 
διά  χραφίδος  μέλανι  καί  έρυθρή.  βαφή. 

’Ίδ.  περί  τούτου  τοΰ  κώδικος  ΣΠΤΡ.  II.  ΛΑΜΠΡΟΤ  “Ίβη- 
ριτικόν  χειρόχραφον  τής  μυθιστορίας  Βαρλαάμ  καί  Ίωάσαφ" 
μετά  καί  πανομοιοτύπου  τής  πρώτης  σελίδος  έν  τή  Βίκονοχραφη- 
μένηΈστίμ  Ιούλιοί — Δεκέμβριος  1893  σ.  327  κ.  έ. 

Βπιθι  τόν  ύπό  τοΰ  αύτοΰ  βιβλιοχράφου  δι’  όμοιας  χραφής 
χεχραμμένον  κώδικα  5904  (397). 

4586.  466.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικοΰ  Κλίμαζ. 

4587·  467·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμαξ. 

4588·  468.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  281). 

Συμεών  Θεσσαλονίκης 

α'  Διάλοχος  κατά  πασών  τών  αιρέσεων. — β' .  ΙΙερι  τών  ιερών 
τελετών. — χ' .  Ερμηνεία  συνοπτική  εις  τό  θειον  σύμβολον. 


150 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


45^9-  469·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Αόγος  κατ’  επιτομήν  περί  τής  πρώτης 

καί  δευτέρας  καί  τρίτης  εΰρέσεως  της  τίμιας  κεφαλής  τοΰ 
Προδρόμου. 

2.  Βιος  καί  πολιτεία  τον  άγιον  Φιλάρετον. 

3·  Μαρτνριον  τον  άγιον  Π αντελεημονος 

“ μεταφρασθέν  εις  κοινήν  γλώσσαν  παρά  Ιγνατίου  ιερο¬ 
μόναχου.  ” 

4·  Βιος  και  πολιτεία  Ιωάννου  τον  Κ,αλνβί τον. 

5·  Βιος  καί  πολιτεία  άγιον  Λλεέίον 
τοΰ  άνθρωπον  τοΰ  θεόν. 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  μάταιου  βίον. 

7 .  Βιος  και  πολιτεία  Έενοφωντος  τον  σνγκλιγτικον. 

8.  Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ  Στουδίτου 

α'.  “  Κατήχησις  περί  της  μελλούσης  κρίσεως  σνναθ ροισθείσα 
παρά  Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ  ρήτορος.” — β' ■  Άββα 
Ισαάκ  λόγος  πρός  αρχαρίους  μοναχούς  μεταφρασθείς  παρά 
Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ  Στουδίτου. — γ '.  Βασιλείου  τοΰ 
μεγάλου  λόγος  ασκητικός  πώς  δει  κοιμάσθαι  τον  μοναχόν  μετα¬ 
φρασθείς  παρά  τοΰ  αύτοΰ.  —  δ' .  Ιστορίαι  Διονυσίου  ίερομονάχου 
τοΰ  ρήτορος  τοΰ  άσκήσαντος  έν  τη  σκήτη  τής  αγίας  " λννης. — 
ε' .  “  Του  αυτού  Διδαχή  άπλονστάτη  καί  σύντομος  πρός  τούς 
ευσεβείς  Χριστιανούς.” 

9·  "  Αιήγησις  περί  τον  άνθρωπον  καί  τον  όφεως.” 

ΙΟ.  “  Αιηγησις  περί  τίνος  σημειοφορον 

περί  τοΰ  πώς  άπεκαλύφθη  αύτιρ  περί  τοΰ  βασιλέως  Θεοδοσίου.” 

11.  Μαρτνριον  άγιας  Αναστασίας  της  Ρωμαίας. 

12.  Μαρτνριον  αγίας  Αικατερίνης. 

Ι3·  “  Αιήγησις  περί  τον  αμαρτωλοί1  όπου  εδραρεν 
όλοφύχως  εις  την  έξομολόγησιν  πώς  έσυγχωρήθη  παρά  θεοΰ.” 
Ι4·  “  Θεοφάνους  μοναχού  τον  ρήτορος  Διδασκαλία 
πρός  τούς  ευσεβείς  Χριστιανούς  εις  τά  δώδεκα  άρθρα  τής 
πίστεως.” 

15-  Τα  επτά  μυστήρια  της  εκκλησίας. 

Έν  τέλει'  Έγράφη  χειρί  οίκτροΰ  Ματθαίου  ίερο¬ 
μονάχου  έν  ρ,χλθ'  έν  μηνί  λύγούστιρ  (  =  1639). 
ΐ6.  “Περί  μονάχων  οσίων.” 

ΐη.  Βιος  καί  πολιτεία  Μαρίας  της  μετονομασθείσης 
Μαρίνος. 

ΐ8.  “  Μάθημα  εις  άρχάρηον.’ 

19.  “  Άνάμνησις  μερική  περί  τον  “ Αθωνος  όρους 
τά  λεγάμενα  Πάτρια.” 

Έν  άρχή  τοΰ  κωδικός  ΙΙίναξ  τών  περιεχομένων.  Τά  ύπ'  άρ. 
1 — 4,  7,  8  καί  12 — 18  έν  τή  καθωμιλημένη. 


4590. 

περιέχον  τήν 

μοναχού.” 

Μετά  φωνών. 


47°·  Περγ.  4.  XII. 

“  Είρρολόγιον  σνν  Θεω 

πάσαν  ακολουθίαν  τών  η’  ήχων  Ιωαννου 

Κολοβόν. 


459 1·  47 1·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

“  ©εοτοκάριον  ωραιότατου  καί  χαρμόσυνου 
συλλεχθέν  καί  διορθωθέν  παρά  τίνος  Λουκά  ίεροδιακόνου 
τού  Νικαε'ου.  .” 


Προτάσσονται  α’ .  Τροπάριου  V ρηγορίου  Θεσσαλονίκης  τοΰ 
Παλαμά. — β’ .  Κ οντάκιον. — γ' .  θεοτοκεΐον. — δ'.  Μ εγαλυνάριον 
τής  άγιας  "λννης. — ε'.  Κ  οντάκιον. 

'Έπονται  τω  θεοτοκαρίω  α' .  “ Στίχοι  ιαμβικοί  περί  τοΰ 

βιβλίου,  Διονυσίου  ίερομονάχου.”  Υεγραμμένοι  καταλογάδην 
διακρίνονται  άλλήλων  άπό  τής  ερυθρά ς  γραφής  τών  άρχικών 
γραμμάτων  έκάστου  στίχου. — β' .  “Έτεροι  στίχοι  Ιαμβικοί 
' Ησαίου  μοναχού  διά  τήν  βίβλον”  γεγραμμένοι  ώς  οί  τοΰ  α  . 

4592·  472.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου  “  Διατί  εκληθη 

ό  Μ ελχισεδέκ  άπάτωρ,  άμήτωρ  καί  άγενεαλόγητος.” 

2.  Ιστορία  εις  τον  Μ  ελχισεδέκ. 

3·  ΙΙατερικόν  καί  Γεροντικόν. 

Προτάσσεται  έν  άρχή  τοΰ  κώδικος  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

4593·  473·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Κανόνες  καί  Εύχαί  μάλιστα  εις  την  Θεοτόκον. 

Προτάσσεται  Πίνα£.  Κατά  τινα  έν  τέλει  τοΰ  κώδικος  μακράν 
σημείωσιν  μέρος  μέν  έγράφη  ύπό  Συμεόν  μοναχοΰ  καί  Χατζή 
έλα χείστου,  μέρος  δ’  ’έγραφεν  ώ  παπά  Σοφρονοιος  καί  έστά- 
χωσεν  αυτόν  ώ  παπά  Ν εώφιτος  άπό  τές  Καραίς.,.κοί 
έτελιοθι  με  χάρις  θεού  κατα  τό  έτοΰς  7150  ,ζρν'  ϊνδ. 
ι  έν  μινί  είούνιω  εις  κβ'  ε! μέρας  Τ ετράδι  ώρα  Γ' 
(  =  1642)... 

4594·  474·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Θεοτοκαριον. 

Έν  τέλει' ...έτών  άπό  Χριστού  φιβ'  (  =  1712). 

4595·  475·  Περγ.  8.  XIII. 

Αογοι  και  αποσ πασματα  πατέρων. 

Είσΐ  δδ  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου,  Νεμεσίου,  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου,  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου,  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου, 
Σολομιΰντος,  Νείλου  μοναχοΰ,  Αναστασίου  τοΰ  άττό  Κρήτης, 
Δαβίδ,  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων,  ’Εκ  τοΰ  Ευαγγελίου,  Νικη¬ 
φόρου  Κωνσταντινουπόλεως,  Ζαχαρίου  καί  άλλων. 

Κώδι£  άκέφαλος  καί  κολοβός. 

4596·  476·  Χαρτ.  8.  XIV.  (φ.  190). 

1.  Αιήγησις  ευαγγελική  η  Ομιλία  ( ανεπίγραφος ). 

"λρχ.  (άκέφ.)...  αίματος  τό  τών  άνθ ρώπων  γένος  έκ 

θανάτου  τής  άμαρτίας  καί  έκ  τών  χειρών  τοΰ  διαβόλου, 
λέγουσιν  αύτώ  οί  μαθηταί  αύτοΰ  ποΰ  θέλεις  έτοιμά- 
σομέν  σοι  φαγεΐν  τό  Πάσχα.  Ο  δδ  Ίησοΰς  άπέστειλε 
Πέτρον  καί  Ίωάννην  λόγων"  άπελθα τε  εις  τήνδε  τήν 
πύλιν  πρός  τον  δείνα  καί  ύπαντήσει  ύμιν  άνθρωπος 
κερά  μι  ον  ϋδατος  βαστάζων,  άκολουθήσατε  αΰτιρ  καί 
όπου  δάν  είςέλθη  είπατε  τω  οικοδεσπότη·  ό  διδάσκαλος 
λέγει  πρός  σέ  σέ  ποιώ  τό  Πάσχα  μετά  τών  μαθητών 
μου  καί  δείξει  ϋμΐν  άνώγεων  έστρωμένον  κάκεΐ  ετοι¬ 
μάσατε  ήμΐν  φαγεΐν. 

Πρβλ.  Ματθαίου  26.  Μάρκου  14  καί  Λουκά  22. 

2.  Πράξεις  τον  άποστολον  θωμά  άποκρνφοι. 

λρχ.  (άκέφ.) — Τδλ.  Ό  δδ  άπόστολος  λέγει  κάγώ  ύμιν 
συγχαίρω  κοινωνοΰς  γενέσθαι  αύτοΰ  τής  βασιλείας  καί 
λαβών  έφώτισεν  αυτούς  δόσας  αύτοΐς  τό  λουτρόν  τής 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


151 


χάριτος  έν  όνόματι  τοΰ  πατρός  καί  τοΰ  υίοΟ  καί  του 
άγιου  ΤΙνεύματος  καί  άναβάντων  αύτων  έκ  τοΰ  υδα τος 
έφάνη  αύτοΐς  ό  Σωτήρ  ώ?  τον  απόστολον  θαυμάσαι  καί 
φώς  μέχα  ’έλαμψεν  καί  στηρίξας  αύτούς  έν  τη  πίστα 
έξήλθεν  πορευθεΐς  την  οδόν  αϋτοΰ  έν  Κυρίιρ,  ιρ  πρέπει 
πάσα  δόξα  καί  βασιλεία  ή  ατελεύτητος  εις  τούς  αιώνας 
των  αιώνων  αμήν. 

Οΰ  συμπίπτει  προς  τα  παρά  Τιβοηενβοερ  ΑοΙει  αροδΙοΙοΐΌϊϊΐ 
αρΟΟΓ^ρΙίβ,.  Ιιϊρβΐ&β.  ΜΒΟΟΟΕΙ.  σ.  190  κ.  έ. 

3  ( φ.  86  β).  “  Πράξεις  τών  αγίων  αποστόλων 
Ματθαίου  καί  Άνδρέου  έν  τη  χώρμ  των  άνθρωποφάχων .” 

"Α ρχ.  Κατ’  έκεΐνον  τόν  καιρόν  ήσαν  οι  Απόστολοι 
πάντες  έπί  τψ  αύτιρ  καί  διεμέριξον  εις  εαυτούς  τάς 
χώρας  πάσας  καί  έβαλον  κλήρους  όπως  άπέλθη  έκαστος 
εις  τό  λαχών  αύτιρ  μέρος  καί  κατακληροΰται  ό  από¬ 
στολος  Μ ατθίας  πορευθήναι  έν  τ ή  χώρε/.  των  άνθ ρωπο- 
φάχων.  Τέλ.  καί  ταΰτα  λέχ  οντες  συμπροέπεμπον 
αυτόν  εις  τό  πλοΐον  κράξοντες'  ΒΓ?  θεός  ό  τοΰ  άγιου 
αποστόλου  Άνδρέου'  εύλοχητός  ’ϊησοΰς  ό  υιός  τοΰ  θεοΰ 
τοΰ  ύψίστου,  ό  άποστείλας  τόν  απόστολον  αϋτοΰ  έπί 
τή  των  πλανωμένων  σωτηρίμ'  αύτιρ  ή  δόξα  καί  τό 
κράτος  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  αμήν. 

4  (φ·  105  β)·  4*  Πρά^ις  καί  μαρτύρων 
τοΰ  άγιου  ένδόξου  αποστόλου  Φιλίππου .” 

"Αρχ.  Κατά  τόν  καιρόν  έκεΐνον  Τραϊανού  τοΰ  βασιλέως, 
π αρειληφότος  την  των  Ρωμαίων  άρχήν  μετά  τό  μαρτυ- 
ρήσαι  έν  όχδόιρ  ’έτει  τής  αύτοΰ  βασιλείας  Σίμωνα  τόν 
Κλωπά  έπίσκοπον  όντα  Ιεροσολύμων,  δεύτερον  χενό- 
μενον  έπίσκοπον  μετά  Ιάκωβον  τόν  χρη ματήσαντα 
άδελφόν  τοΰ  Κυρίου  τής  έκεΐσε  έκκλησίας  Φίλιππος  ό 
απόστολος  διερχόμενος  τάς  τής  Αυδίας  καί  Ασίας 
πόλεις  καί  χώρας  κατήχχελε  πάσιν  τό  Ε ύαχχέλιον  τοΰ 
Χριστοΰ.  Τέλ.  Καί  έπευξό,μενοι  έκάστιρ  αύτων  έξήλθον 
άπό  τής  πόλεως  Όφιορύμης  τής  Ίεραπόλεως  Ασίας, 
καί  ό  Βαρθολομαίος  άπήλθεν  εις  τήν  Αυκ ανίαν  ή  δέ 
Μ αριάμνη  έπορεύθη  εις  τόν  Ιορδάνη ν  ποταμόν,  ό  δέ 
Στάχυος  καί  οι  συν  αύτιρ  έμειναν  κατέχοντες  τήν 
έκκλησίαν  έν  Χριστιρ  Ιησού  τιρ  κυρίιρ  ημών,  ιρ  ή 
δόξα  καί  τό  κράτος  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας 
τών  αιώνων  άμήν. 

5  ( φ .  125  β)·  “  Δηυγησην  του  μεγάλου  Βασιλληου 
και  αλον  τρηον  πανιέρον  καί  θεσπεσίον  λεχο  δει  Τρηχορήου 

του  θεολόχου  καί  Τρηχορίου  τυς  Νησέων  καί  Εφρεμ  του  παν- 
ολβύου.” 

Ή  έπιχραφή  αυτή  χέχραπται  ύπό  νεωτέρας  χειρός  άμαθοΰς, 
ώς  καί  αί  κατωτέρω  έπιχραφαί. 

"Αρχ.  [Ά]χαπητοϊ  ούκ  ήν  άπεικός  εύχνώμονας  υιούς 
τη  τοΰ  πατρός  έπιστυχνάξειν  άποβιώσει  καί  δάκρυον 
αυτή  χαρίζεσθαι.  Τέλ.  Μετά  χάρ  έκτην  ημέραν  κατ¬ 
ήλθε  τύπος  έλευθερών  αύτόν  τών  άχωχών  ό  δέ  τήν 
χενομένην  έπ’  αύτιρ  φιλανθ  ρωπίαν  ούκ  άχνοήσας 
παραγίνεται  πρός  Βασίλειον  άπευχαριστών  αύτιρ ’ 
π ρος καλεσάμενος  δέ  τό  χύναιον  άπεκατέστησεν  αύτιρ 
εϊ  τι  ώφειλε  δισόν  έκ  τών  οικείων. 

6  ( φ .  138/3).  “  Δνήγισιν  τοΰ  μεγα  Βασιλληου 
μετά  του  Ιουληανοΰ  βασιλέας.” 

"Αρχ.  Κατ’  έκεΐνον  τόν  καιρόν  Ίουλιανός  ό  έχθιστος 
βασιλεύς  όρμήσας  κατά  Π ερσών  ήλθεν  έν  τοΐς  μέρεσι 
τής  Κα ισαρέων  πόλεως.  Τέλ.  έπελθούσης  δέ  τής  άγιας 


Τεσσαρακοστής  τήν  θείαν  έκείνην  τής  Έξαη  μέ  ρου 
έρμηνείαν  τιρ  λαιρ  είςηχήσα  το  πάμπολλα  πλήθη 
Εβραίων  τέ  καί  Ελλήνων  π ροςενεχ κών  τιρ  Χριστιρ. 

7  (φ.  143  α)·  “Μετά  τον  Οναλλεντος  βασσιλεος 
και  του  μεγάλου  Β ασΐλιου.” 

"Αρχ.  Τινέ5  οΰν  τών  καταλειφθ έντων  Ελλήνων  ού 
μήν  αλλά  καί  Άρειανών  διέβαλον  αύτόν  πρός  Ο ύάλεντα 
τόν  βασιλέα.  Τέλ.  ταΰτα  άκούσας  ό  βασιλεύς  προςό- 
δους  πολλάς  έδωρήσατο  εις  διατροφήν  αύτών,  σέβας 
πατρικόν  άπονέμων  τιρ  ιεράρχη  τοΰ  Χριστοΰ. 

8  (φ.  145  α)·  44  Δινγισιν  περη  τον  νέου 

και  του  κορασιού.” 

"Αρχ.  ΈλλάδίΟί  δέ  ό  έν  όσια  τή  μνήμη  αύτόπτης 
καί  υπηρέτης  χενόμενος  τών  παρ’  αύτοΰ  έπιτελε- 
σθέντων  θαυμάτων,  καί  διάδοχος  τοΰ  θρόνου  χενό¬ 
μενος  μετά  τήν  άποβίωσιν  τοΰ  έν  τιμή  τών  Αποστόλων 
Βασιλείου.  Τέλ.  καί  δούς  αύτιρ  κανόνα  τόν  πρέποντα 
άπέδωκεν  αύτόν  τή  χυναικί  αύτοΰ  Α σιχήτιρ  δοξάξΌντα 
στόματι  καί  εύλογ οΰντα  τόν  θεόν. 

9  (φ.  ί  5  3  α)-  44  ίλιτ,γησνν  τον  ανΰίμον  άνεμος 

Ελλαδίου  καί  τοΰ  πατρός  υμόν  Β ασιλλύου  πρός  Αναστάσιον 

το  π ρεσβήτερον.” 

"Αρχ.  Αιηχήσατο  δέ  μοι  καί  τοΰτο  ό  π  ρορηθείς 
αοίδιμος  άνήρ  Έλλάδιο  ς,  Άτι  έν  μια.  τών  ημερών 
έλλαμφθ εις  ό  Άσιος  πατήρ  ημών  καί  μέχας  Βασίλειος 
έξωρμησεν  έκ  τής  καθ’  ημάς  πόλεως.  Τέλ.  καί  τούτου 
τοΰ  μεγάλου  θαύματος  χενομένου  ύπεστρέψαμεν  εις 
τήν  έαύτών  πόλιν  μετά  χαράς  αίνοΰντες  καί  εύλο- 
χοΰντες  τόν  θεόν  άμήν. 

ίο  ( φ .  156  β).  “  Αιυγησιν  το  άγιον  Βασίλειον 
καί  άχήου  Ε φρέμ.” 

"Αρχ.  Αδελφοί  διήχησιν  βούλομαι  ποιήσασθαι  φημϊ 
δή  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί  άοιδίμου  καί  Έφραίμ 
τοΰ  Σύρου.  Τέλ.  καί  οΰτω  παρεδύθη  τιρ  αίωνίιρ  πυρί 
εις  αιώνα  αίώνος  κολασθησόμενος. 

11  (φ.  103/3).  “  Βϊ;ο5  καί  ττολητηα 

χηνομενον  σιμίον  επη  ΤΙέτρω  το  αδελφό  του  πατρός  ημον 
Βασΐληου  μετά  μακρην  αυτήν  παντον  δηδασκαλον  την  χένισην 
έχοντας.” 

"Αρχ.  Καλώϊ  προέστηλιτευσεν  ό  θείος  Ααβίδ  είπών' 
γενεά  ευθέων  εύλοχηθήσετ  αι.  Τέλ.  καί  π  ροςειπών 
αύτοϊς  ό  Άσιος  ημών  πατήρ  Βασίλειος  τήν  έν  Κυρίιρ 
ειρήνην  ύπεστρέψαμεν  έν  τή  καθ’  ημάς  πόλει  δοξά- 
ξΌντες  τόν  θεόν  τόν  δ εδ ω κότα  έξουσιαν  τοΐς  άνθρώ- 
ποις. 

12  (φ.  167  β).  “  Βηος  και  ποτηα  τον  μεγάλου 
Βασΐλήου  μετά  τηνός  χινεκος  αρχοντησας.” 

"Αρχ.  Έν  τοΐς  χρόνοις  τοΰ  άχιωτάτου  καί  μακαριω- 
τάτου  αρχιεπισκόπου  Βασιλείου.  Τέλ.  ό  δέ  μέχας 
Βασίλειος  οκτώ  χρόνους  έπισκοπήσας  πρός  Κύριον 
άπεδήμησε  πάσαν  αιρετικών  κακοδοξίαν  ώϊ  άγριους 
Θήρας  άπ ριάσας  έκ  τής  ένεχ καμένης  αύτόν. 

13  (φ·  176  α).  “  Βηος  καί  πολητήα 

τής  άγιας  Φωτινής  σην  Ή,οσήφ  το  ϋώ  αυτής  καί  Βηκτορ  τω 
ιώ  αυτής  σύν  τούς  πέντε  αδελφούς  αύτής.” 

"Αρχ.  Έν  ταΐς  ήμέραις  Χερωνος  τοΰ  βασιλέως  Ρω- 
μαίων  διωγμός  μέχας  έκινήθη  κατά  τών  Χριστιανών. 
Τέλ.  αϋτη  δέ  ή  άγια  ώς  μόνη  άπολειφθεΐσα  καί  μή 


152 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


στεφανωθεΐσα  σύν  τοΐς  λοιπούς  έδέετο  του  θεοί,  0$ 
καί  έμφανισθεΐ  ς  αυτή  καί  τρίτον  σφραγίσας  υγιή 
άπειργ  άσατο  καί  με  θ'  ημέρας  πολλά  5  ύμνοΰσα  καί 
εύλογοΰσα  τον  θεόν  εις  χείρας  αύτοΰ  άφίησι  την 
τιμίαν  αυτής  ψυχήν. 

14  ( φ·  185  <*)·  “  Βήώς  καί  πολητηα 
της  α-γιας  καί  παρθενομαρτηρος  Βαρβάρας.” 

’Άρχ.  Κατ’  εκείνους  τούς  Καιρούς  βασιλεύοντος 
Μαξιμιανού  καί  ή-γεμονεύοντο ς  Μαρκιανοΰ  ήν  διωγμός 
μέγας  των  Χριστιανών.  Τέλ.  (κολ.)'  Ίουλιανή  δέ  τις 
Χριστιανή  αδελφικώς  συναναστ ραφεΐσα  τη  άγίμ  Βαρ¬ 
βάρα  ήκολούθει  συμιτάσχουσα  καί  επιθυμούσα  σύν 
αυτή  τελειωθήναι’  ήγαγον  δέ... 

4597·  47  7·  Χβ/»τ.  8.  XVII. 

1.  “Ιστορία  τον  πα γκάλον  Ιωσήφ  δια  στίχων.” 
Άρχ. 

Έφάνη  γοΰν  ό  Αβραάμ,  έν  Μεσοποταμίμ 
Έπίστευσεν  εις  τόν  θεόν,  τόν  ποιητήν  τού  κόσμου 
’Έκαυσε  καί  τα  είδωλα,  εις  ΪΙαλαιστίνην  μέσα. 

“Ητον  καί  μετ'  αυτόν  ό  Αώτ.  ό  υιός  τού  αδελφού  του. 
Τέλ. 

"Αν  έσφαλα  καί  τίποτες,  μηδέν  με  όργισθήτε 
καί  σεις  καί  γώ  καί  όλοι  μας.  ό  κόσμος  δλος  φίλοι. 
Αώμεν  την  δόξαν  τ ιρ  θεφ.  τιρ  δόντι  την  αρχή  μοι. 
καί  τέλος  άποσείσασθε.  εις  αιώνας  αιώνων. 

"Εκαστος  τών  στίχων,  όντων  περί  τούς  1000,  διαιρείται  εις 
δύο  ημιστίχια,  χωριξόμενα  άπ'  άλλήλων  διά  τελείας  στιγμής 
έρυθράς. 

Ίδε  καί  4848  (728),  11. 

2.  “  Αιηγησις  τον  όσιον  πατρός  ημών  Ζωσιμά 
περί  τής  πολιτείας  τών  μακαρίων 

3·  “  Αιηγησις  ωφέλιμος  γεωργοί)  τίνος 
Μέτριου  λεγομένου.” 

4.  “  Αιηγησις  Συνεσίου 

ΙΓερί  Εόαγρίον  τινός  φιλοσόφου  καί  χρυσίου  λιτρών  τρια- 
κοσίων.” 

3 .  Βίοι  άγιων. 

α’ .  Βίοϊ  καί  πολιτεία  όσιου  Μάρκον  τού  Αθηναίου. — β’. 
Μ αρτύριον  άγιου  Χαραλάμπτους,  μεταγλωττισθέν  παρά  Δανιήλ 
ίερομονάχου. — γ '.  Βίοί  καί  πολιτεία  Μακαρίου  τού  ερημίτου. — 
δ'.  Βίθ5  καί  πολιτεία  όσιου  Εενοφώντος  τού  Συγκλητικού. — 
ε'.  Βίθ5  καί  πολιτεία  Ίωάννου  τού  Καλυβίτου. — ζ~'.  Μαρτύρων 
άγιου  Πα ντελεήμονος. — ξ’ .  Βίος  καί  πολιτεία  Φιλαρέτου  τού 
έλεήμονος. — η  .  Βίο?  καί  πολιτεία  όσιας  Ευφροσύνης  τής  μετονο- 
μασθείσης  Σμαράγδος. — θ' .  Βίο?  καί  πολιτεία  όσιας  Εύπραξίας. 

Μετάξι)  τών  νπ’  άρ.  β'  καί  γ'  εύρηνται  Α'  θαύμα  γενύμενον 
έν  Κ ωνσταντινουπόλει. — Β'.  “  Αιήγησις  τού  όσιου  πατρός  Μακα¬ 
ρίου  του  Αιγυπτίου. 

Έν  τέλει  τού  κώδικος'  Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίον 
διά  χειρός  έμοΰ  Σωφρονίου  ίερομονάχου  ε’κ  τής  μονής 
τών  Ίβήρων  έκ  πόλεως  Βερρύας. 

Τά  ύπ’  άρ.  1,  3  καί  4  έν  τή  καθωμιλ ημένη. 

4598·  478·  Περγ·  8.  XIII.  σελ.  2.  ( φ .  224). 

I.  “  Βίθ5  και  πολιτεία  καί  μερική  θαυμάτων 
διήγησις  τοί  όσιου  πατρός  ημών  Βασιλείου  τού  νέου  συγγρα¬ 
φείς  παρά  Γρηγορίου  φιλοχρίστου  μαθητοΰ  αυτού.” 


’Άρχ.  Τή5  άκαταλήπτου  θεού  περί  τό  βρότειόν  γένος 
ύπ εραγάθου  φιλανθ ρωπίας. 

2  (Φ·  95  β)·  [Φιλίππου  μοναχοί  Χαρσιανίτου]  Διόπτρα. 
Φέρει  την  επιγραφήν·  “  Μερική  ύπόμνησις  διά  στίχων  πο¬ 
λιτικών  πώς  ή  ψυχή  άπό  τοΰ  σώματος  διαζεύγνυται  καί  πού 
τυγχάνει  άχρι  τής  κοινής  άναστάσεως.” 

ΤΙροτάσσεται' 

“  Επιστολή  μονάσαντος  αμαρτωλού  καί  ξένον 

προς  μοναχόν  τε  Φίλιππον  τό  γένος  Χαρσενίτην.” 

Οί  στίχοι  τής  Αιόπτρας  είσί  μεν  γεγραμμένοι  κατά  δύο 
σελίδας,  άλλα  κατ’  έξαίρεσιν  προς  τά  είωθότα  άναγινώσκεται 
έκατέρα  τών  σελίδων  όλη  έκ  τών  άνω  προς  τά  κάτω,  οΰχί  δέ 
πρώτον  άμφοτέρων  τών  σελίδων  οί  παράλληλοι  στίχοι  καί  εΤτα 
οί  εφεξής.  Είσί  δέ  γεγραμμένοι  οί  στίχοι  κατά  ημιστίχια,  ών 
έκαστον  γέγραπται  καθ'  εαυτό. 

Τώ  τελευταίου  φύλλον,  έν  φ  πιθανώτατα  ήν  γεγραμμένη 
σημείωσις  περί  τοΰ  βιβλιογράφου,  οι)  σώζεται,  άποκοπέν. 

4599·  479-  Χαρτ.  8.  XIV. 

Φιλίππου  μοναχοί  Χαροηανίτου  Διόπτρα. 

Επιγράφεται  “  Μερική  ύπόμνησις  διά  στίχων  πολιτικών  πώς 
ή  ψυχή...” 

Γε'γραπται  κατά  στίχους. 

Τά  πρώτα  φύλλα  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  υπό  νεωτέρων 
(Χαρτ.  XVII). 

4600.  4δ°.  Χαρτ.  8.  XIV. 

Φιλίππου  μοναχοί  Χαρσιανίτου  Διόπτρα. 

Προτάσσονται  α' .  “  Πρόγραμμα  εις  τήν  παρούσαν  βίβλον 
τήν  λεγομένην  Αιόπτραν.”· — β'.  “ Στίχοι  κυροΰ  Κωνσταντίνου 
τοΰ  Βε'[σ]του  τοΰ  καί  Γ  ρανάτου  εις  τήν  δε  τήν  βίβλον”  Καταλο¬ 
γάδην. — γ'.  “Επιστολή  παρακλητική  Καλλινίκου  προς  Φί¬ 
λιππον.” — δ'.  “  Ετέρα  επιστολή  άντεπισταλτική  Φιλίππου 

Πρόϊ  τόν  μοναχόν  Καλλίνικον.” 

46οι.  481.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Τοΰ  εν  αγίοις  πατρος  ημών  Γρηγεντίου 
αρχιεπίσκοπου  γενομένου  πόλεως  Κεφρόν  Αιάλεξις  μετά 
Ίουδέου  τινός  Έρβάν  τουνομα.” 

Έν  τή  καθωμίλημένη. 

4602.  482·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεωϊ 
“  Αιάταξις  εις  τήν  θείαν  ιερουργίαν." 

2.  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

3·  Βασιλείου  του  μεγάλου  Λειτουργία. 

4·  Η  λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

5·  Εϋχαί. 

6.  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν, 
η.  Ευχαι  τοΰ  Λυχνικοΰ. 

8.  Ευχαι  εωθιναι. 

Έν  τέλει'  θεού  τό  δώρον  καί  θεοκλήτου  πόνος  έτους 

,ξφ  (=1582). 

9·  “  Εΰχαί  διάφοροι.” 

ΙΟ.  Αποστολοευάγγελα. 

11.  “  Ακολουθία  εις  το  κατασφραγησαι  παιδίον 
λαμβάνων  όνομα  τή  η'  ήμ έρμ  τής  γεννήσεως  αυτού.” 

12.  “  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμού”  (κολ.). 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


153 


4603.  483·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  ρπθ'). 

1.  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Λογοι. 

α'.  “Τοΰ  αυτού  ΙΙερί  ψυχής,  όταν  πειράζηται  ύπό  τοΰ 
έκθροΰ  πως  ύφείλει  μετά  δακρύων  τφ  θεφ  προςεύχεσθαι." — β  . 
“Τοΰ  αυτού  Περί  κρίσεως  καί  κατανύξεως." — γ' ■  “Τοΰ  αυτού 
Λόγοι  περί  υπομονής."  —  δ' .  “Τοΰ  αυτού  Περί  μακαρισμών 
και  ταλανισμών." — ε' .  “Τού  αυτού  Εξομολόγησή  ήγουν 
προςευχή  προς  τον  θεόν.” — ζ~' .  “Τού  αυτού  Εί$  την  δευτέραν 
παρουσίαν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού .” — ζ  .  “Του  αυτου 
Περί  πίστεως." — η'.  “Τοΰ  αυτού  Παράκλησή  καί  προτροπή 
προς  μετάνοιαν  καί  άνάμνησιν  περί  των  δακρύων  Ααβίδ  καί  της 
μελλούσης  κρίσεως .” — θ'.  Λόγο5  καί  έγκώμιον  εις  τόν  δσιον 
Ανδρόνικον  καί  την  συμβίαν  αϋτοΰ  Αθανασίαν. — ι  .  Βιοϊ  και 
πολιτεία  όσιου  Άβ ραμιού. 

2.  “Τού  όσιου  πατρός  ημών  Συμεών  τής  Ξυλοκέρκου 
Περί  μετάνοιας  καί  άρχής  επαινετού  βίου,  όπως  δεΐ  τόν 

μετανοοΰντα  καθ  εκ&στην  ποιεΐν  εν  φ  καί  περί  δακρύων  άμα  και 
κατανύξεως  κατύχησις." 

3·  Πέτρου  Άντιοχείας  Επιστολή 

πρός  τόν  επίσκοπον  Βενετίας  περί  των  άζυμων. 

4·  Βιος  καί  πολιτεία  οσίου  Η ενοφωντος. 

5.  Βιος  καί  πολιτεία  οσίου  Ύπατίου 
Αρχιεπισκόπου  Τάγρας. 

6.  “  Του  μακαρίου  Ζωσίμου  Έξηγισης 
πρός  τούς  μακάρους  πως  είδεν  αύτοΰς .’’ 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων.  Έν  τέλει'  1717  έν 
μηνί  Μα ρτήου  19... 

4604·  484·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Του  οσίου  πατρός  ημών  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου 
τοΰ  άσκητοΰ  καί  άναχωρητοΰ  τοΰ  καί  επισκόπου  γενομένου 
της  φϊλοχρίστου  πόλεως  Νηνευί,  Λόγοι  ασκητικοί,  γραφέντες 
μεν  παρ’  αϋτοΰ  ίδ'κρ  γλώττη,  έρμηνευθέντες  δέ  ύπό  των  όσιων 
πατέρων  ημών  άββά  Άβραμίου  καί  άββά  Πατρικίου  των 
φιλοσόφων  καί  ησυχαστών  έν  τη  λαύρμ  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός 
ημών  Σάββα." 

Έν  δλιρ  ί,β' ,  συμπερίλαμβανόμενης  καί  της  ΤΙρός  τόν  άββάν 
Συμεών  τόν  άπό  Καισαρείας  έπιστολής. 

Προτάσσεται  “Πίναξ  της  παροΰσης  βίβλου." 

4605.  485·  Χαρτ.  8·  χνπ· 

Εΰχαί  καί  Κανόνες. 

4606.  486.  Χαρτ.  8.  XVII.  {φ.  185). 

“  Βιος  καί  πολιτεία  του  οσίου  πατρός  ημών 

Βασιλείου  τοΰ  νέου  συγγραφείς  παρά  Γρηγορίου  ταπεινού 
καί  φϊλοχρίστου  μαθητοΰ.” 

Έν  τη  καθ ω μιλημένη. 

Έν  φ.  183  α·  ’Κτελειώθη  τό  παρόν  κατά  τό  ,ξρπ γ'  έν 
μηνί  Όκτωβρίιρ  λα71  (  =  1674) _ Ιερεμίας  Ιεροδιάκος. 

4607.  487·  χαρτ.  8.  XVII. 

Γ.  Θηκαρά  Ύμνος  τριαδικός. 

Έν  τέλει'...  έγράφη  ό  παρόν  θηκαράς  παρ’  έμοΰ  Μη- 
τροφάνους  ίερομονάχου  καί  θήτου  σύν  α'ίτεραι  εύχαί 
μερικαί.,.έν  μηνί  λύγούστφ  ιβ'  έτους  ,ζ^ρκ^'  (  =  1612). 
2.  ί&εληνοδρόμιον. 


3_  Κανών  ε?5  την  Θεοτόκον. 

4-  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “Περί  προσευχής 
καί  νηστείας  καί  κατά  των  όμνυόντων  καί  περί  έλεημοσύνης 
καί  έπιστροφής." 

5·  “  Περί  τής  θείας  κοινωνίας 
διή-γησις  αγίων  πατέρων.” 

Μεταξύ  των  ύπ’  άρ.  2  καί  3  έντυπον  “  Συντα-γμάτιον  περιέχον 
κανόνας  τε  καί  εύχάς  ίκετηρίους — Ένετίησιν  έτη  άπό  Χρίστου 
,αχλε',  παρά  Ιωάννη  Άντωνίφ  τφ  Ίουλιανω, ”  ε’λλιπέι  τού 
τέλους.  ’Ίδ.  Ιιεοβανβ  ΒΐΜίοβί-αρΙάβ  1ΐθ11έηίςιαθ...3,ια  άΐχ- 
Ββρίϊέηΐθ  ΒΪέοΙθ.  Τόμ.  Α'  σ.  329,  άρ.  239. 

4608.  488·  Χαρτ.  8.  XVI.  XVII. 

1.  Βίος  καί  πολιτεία  Μακαρίου  τοΰ  Ρωμαίου. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τόν  μάταιον  βίον. 

3·  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  “  Λογος  άναγινωσκόμενος 

εις  ωφέλειαν  των  ήμετερών  ψυχών  καί  εις  σωφροσύνην  καί 
ποιεΐν  έργα  άγαθά  έν  τω  παρόντι  βίψ." 

4·  “  Περί  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Νικολάου 
μονάχου  τοΰ  άπό  στρατιωτών  διή-γησις  ώφέλημος  λίαν." 

5·  “  Διηγησις  τοΰ  άγιου  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  ” 

6.  Βίος  καί  πολιτεία  όσιου  αενοφωντος. 

7·  “  Ιστορία  Διονυσίου  ίερομονάχου 
τοΰ  ρήτορος  άσκοΰντος  έν  τη  σκήτη  τής  λαύρας." 

8.  “  Διηγησις  καί  οπτασία  ωφέλιμος  ορθοδόξου 
τίνος  λημητρίου  συ-γ-γραφεΐσα  παρά  Μητροφάνους  ιερο¬ 
μόναχου  πνευματικοΰ  καί  ρήτορος  τεθεΐσα  δέ  εις  κοινήν  φράσιν 
παρά  τοΰ  πνευματικού  κυροΰ  Λαυρέντιου.” 

9·  “  Α ρχη  συν  Θεω  άγίω  του  νέου  παραδείσου. 
Διή-γησις  ψυχοφιλής  πάνυ  ωραία  καί  ωφέλιμος  περί  πίστεως 
Συνεσίου  επισκόπου  καί  Εύαγρίου  φιλοσόφου.” 

"Βπονται  λοιπαί  διη-γήσεις  έκ  τοΰ  Τεροντικοΰ. 

ΙΟ.  Ευχή  εις  Χριστόν. 

Έν  στίχοις  πολιτικοΐς  κατ’  άλφάβητον,  τελευτώσιν  εις  χω- 
λιάμβους.  Υεγραμμένοι  καταλογάδην,  χωρίζονται  άπ’  άλλήλων 
δι’  έρυθράς  στιγμής. 

'λρχ. 

Άνείκαστε,  μακρόθυμε,  Χριστέ  μου,  σύγγνωθί  μοι. 
Βάρος  πολύ  περίκειμαι,  κούφισαν  τούτο  σώτερ. 

Τλυ κύτατέ  μου  δέσποτα,  γλύκανον  την  ψυχήν  μου. 
Τέλ. 

ΐάβδφ  σιδηρά  θραΰσον  Ισραηλίτην 
έν  έξ  ένός  πνεΐν  Άκρα  γης  νεύσαις  σέβειν 
ίδεΐν  παθεΐν  με  σήν  θέαν  καί  σοΰ  τόκον. 

Έν  τέλει'  Ιεροθέου  θύτου  έκ  νήσσους  Κύπρου  ,ζριθ’θ 
Νοεμβρίου  κ/3“  ημέρα  εη  (  =  1610). 

11.  “Περί  άργείας  καί  καταλυσεως  των  μονάχων.” 

12.  “  Πασχάλιον  τοΰ  ογδόου  αίωνος.” 

4609·  489·  Χαρτ.  8  μέγ.  16. 

1.  Άββά  Δωροθέου  Λόγοι  κβ' . 

Τίροτάσσονται  α'.  “Πρόλογος  εις  τόν  μακάριον  Δωρόθεον." — 
β' .  “Επιστολή  πρός  αδελφόν  αίτήσαντα  πεμφθήναι  αύτω  τούς 
εύρεθέντας  λόγους  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  άββά  Δωροθέου." 

2.  Τοΰ  αϋτοΰ  “  νήματα  διάφορα 
έν  συντόμφ  πάνυ  ωφέλιμα  ”  ιη'. 


Η.  II. 


20 


154 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3·  Τοΰ  αύτοΰ  Εττίστολαι. 

α'.  “Τοΰ  αύτοΰ  Έπκχτολαί  δι άφοραι  πρός  αδελφόν  έπερωτή- 
σαντα  αύτόν  περί  άνεσθησίας  ψυχής  καϊ  περί  ψύξεως  αγάπης.” — 
β'.  “Προς  αδελφόν  στενοχωρούμενον  ΰπό  πειρασμού.” — γ' . 
“Πρ05  τον  αυτόν." — δ'.  “ΙΙρος  αδελφόν  έμπεσόντα  εις  μικράν 
ασθένειαν  καϊ  συμπτώματα  διάφορα.” — ε' .  “Πρόδ  αδελφόν  έν 
πειρασμιρ  όντα.” — ζ~' .  “Πρ05  τον  αυτόν.” — ζ' .  “Πρ05  τόν 
αύτόν.” — η' .  “  Πρός  τόν  αύτόν." — θ'.  “Π ρός  ασθενέσθερον  τινά 
αδελφόν  λαμβανοντα  διαφόρους  λογησμοΰς  περί  των  οικονομούντων 
τα  προς  την  χρείαν  αύτοΟ.” 

4·  “  Διδασκαλία  τοΰ  άγιον  άββά  Μακαρίου.” 

5·  “  Συμεώνος  μητροπολίτου  Ευχαϊτων 

Επιστολή  πρός  ’ΐωάννην  μοναχόν  καί  έγκλειστον  αύτη  δό 
αρμόζει  και  παντϊ  κελλιώτι ”  (κολ.). 

46ΐΟ.  49°·  Β ομβ.  8  μικρ.  XIV. 

1.  “Τοΰ  εν  άγιοις  πατρος  ημών  Ίσαακ  τοΰ  Σύρου 

καί  άναχωρητοΰ  επισκόπου  γινομένου  της  φιλοχρίστον  πόλεως 
Νινευί'  λόγοι  ασκητικοί  έρμηνευθέντες  ΰπό  των  οσίων  πατέρων 
Πατρικίου  καί  Άβραμίου  των  φιλοσόφων  καί  ησυχαστών  έν 
τη  μονή  τοΰ  όσιον  πατρός  ημών  Σάββα.” 

Έν  δλιρ  ξβ' ,  ών  έν  τέλει  “  Τό  έπίγραμμα  της  βίβλου.” 

2.  Τοΰ  αγίου  Μαξίμου 

α'.  “Περί  αγάπης  πρόλογος.” — β' .  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί 
αγάπης  έκατοντάς  πρώτη.” — γ' .  “Τοΰ  αύτοΰ  Εκατοστά*  β’ .” — 
δ'.  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  αγάπης  έκατοντάς  τρίτη.” 

Προηγείται  έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  Πίναξ  τών  περιεχομένων 
κολοβός  καί  έφθαρμένος. 

4611.  49 1·  Χαρτ.  1(ί·  χνι(;)· 

1.  “  Διατα^ις  ακριβή ς  των  αναγνώσεων 

τοΰ  8λου  ενιαυτού  τών  επ’  εκκλησίας  καί  Τ’ής  τραπέζης  έν  τοΐς 
μοναστηρίοις  άναγινωσκομένων  σνντεθεΐσα  παρά  τοΰ  σοφωτάτου 
και  έλλογιμωτάτου  κνροΰ  Γαβριήλ  ίερομονάχου  και  καθηγου¬ 
μένου  τής  μεγάλης  και  βασιλικής  μονή$  τών’ΐβήρων  συναιρομένων 
αύτιρ  καϊ  τών  λογιών  άνδρών  Μητροφάνους  ίερομονάχου  καί 
Θεοκλήτου  μοναχού  τών  έν  τιρ  Μαγούλα.” 

2.  “  Έτερα  διάταξις  περί  τών  αναγνώσεων 

τής  άγιας  καϊ  μεγάλης  Τεσσαρακοστής  τε  καί  Πεντηκοστής.” 

4612.  492·  Χαρτ.  4.  XIV. 

Εκλογή  θεολογική  νπυθεσεων  μθ'. 

’Άρχεται  άπό  τής  γ’  ( άκεφ .),  έν  ή  “  τοΰ  αγίου  Βαρσανουφίου.” 
'Α ρχ.  Α — 05  Ή — γέρον,  λέγων  έάν  ποιώ  τι  πράγμα. — 
Τπύθεσις  δ'.  “"Οτι  δεΐ  τόν  αγωνιστήν  αίχμαλωτίζειν  παν  νόημα 
εις  'Κριστόν  οί  γάρ  πνευματικοί  καϊ  έξ  αύτών  τών  κοσμικών  η 
καί  φαύλων  πραγμάτων  εις  άγαθάς  έννοιας  χειραγωγούνται ·  έν 
τιρ  βίιρ  τής  άγιας  Πελάγιας.”  “Α ρχ.  ΙΙοτε  τού  έν  ’  λντιοχείη 
άρχιερέως  μετά  τών  ύπ'  αύτόν  επισκόπων,  έξωθεν 
τοΰ  ναού  τοΰ  μάρτνρος  Ίουλιανοΰ  σνγ καθη μένων. — ... 
ΤπόΡειτσ  μθ' .  “"Οτι  οΰ  δει  τόν  μοναχόν  αδιακρίτως  άπό  παντός 
ανθρώπου  λαμβάνειν  ούδέ  υπέρ  τήν  χρείαν  και  οτι  όφείλει  ύ 
λαμβάνων  υπέρ  τών  διδόντων  κοπιάν  έν  τω  Τεροντικω.”  “Α ρχ. 
Ήλδε  ποτέ  τις  εις  Ραί'Ρώ  &νθ ρωπ ος  άπό  ξένης  πλού¬ 
σιος. 

'Ο  κώδιξ  κολοβός.  “Εν  τινι  τών  παραφύλλων  γέγραπται 
ελληνιστί  ήδε  ή  σημείωσις  τοΰ  Πορφυρών  Οΰσπένσκη'  Εύεργε- 
τινός.  ’Άρχεται  άπό  τό  β'  βιβλίον  καί  τελευτή  εις 
τό  γον  βιβλίον  υποθέσει  μθ'. 


4613.  493·  Χαρτ.  4.  XVIII.  ( φ .  218). 

1  (φ.  I  α).  Πέτρου  τοΰ  Δαμασκηνού  Λόγοι  κατ 
αλφαβήτου. 

Το  πρώτον  στοιχεΐον  κατβΐχβν  6  Πρόλθ7θ$,  λείπων  νυν  έν  τφ 
άκεφάλφ  κώδικι. 

2  (φ.  6ο  α).  “  Εύαγρίου  Υπυτνπωσις  μοναχική 
διδάσκουσα  πώς  δεΐ  άσκεΐν  καϊ  ήσυχάζειν.” 

3  (φ·  66  α).  “  Περί  τής  νπεραγίας  Θεοτόκου.” 

4  (φ·  68  α).  Βασιλείου  του  μεγάλου 
ΙΙροοίμ,ιον  περί  κρίματος  θεού. 

5  (φ.  78  α).  “  Ίωάννου  μονάχον  τοΰ  Ζωναρά.” 

6.  “Αναστασίου  του  Σιναίτου  ’Ερώτησις 

Πω5  έστιν  ό  διάβολος  ένόπιον  τοΰ  θεού  μετά  τών  αγγέλων.” 
7·  Άββά  Μάρκου  Λόγοι  5*'. 

8.  Αγιον  Ήλιου  του  έκδίκου  Λόγοι  δ  λ 
9  (φ·  159  α)·  “Του  αγίου  Μαξίμου.” 

ΙΟ.  Ίωάννου  του  Σχολαστικού  τοΰ  τής  Κ λίμακος 
α' .  λόγος  ε'  Περί  μετάνοιας. — β' .  λόγος  ό  περί  ησυχίας. 

11.  Διονυσίου  του  Αρεοπαγίτου 

“Έκ  τών  επί  τοΪ5  κεκοιμημένοις  τελουμένων.” 

Τ έσσαρα  φύλλα,  ών  τά  μέν  δύο  εντελώς,  τα  δέ  λοιπά  δύο  έν 
μέρει  άποκεκομμένα. 

12.  “  Ιωσήφ  του  Βρυεννίου.” 

Ι3·  “Τών  εν  μονοτρόποις  ελάχιστων 
Καλίστου  καί  Ιγνατίου  τών  £?ανθοπούλων  ΜύΡοδθ5  καϊ 
κανών  συν  θε< ρ  ακριβής  καϊ  παρά  τών  άγιων  έχων  τάς  μαρτυρίας 
περί  τών  αϊρουμένων  ήσύχως  βιώναι  και  μοναστικώς  περί  τε 
άγωγής  καί  πολιτείας  καί  διαίτης  αυτών  καί  περί  τοΰ  όσων 
ήλίκων  αγαθών  πρόξενος  ή  ησυχία  καθίσταται  τοΐς  λόγιρ  μετ- 
ιοΰσιν  αύτήν'  διακέκριται  δό  ή  παρούσα  τον  λόγου  πραγματεία 
έν  κεφαλαίο ις  εκατόν.” 

14-  “Τοΰ  άββα  Ζωσιμα. 

Ι^.  “Του  αύτου  άββα  Ζωσιμα  Επιστολαι 
πρός  διαφόρους  δικαίους  μοναχούς  τε  καί  λαϊκούς.” 
ΐ6.  “  Φίλωνος  Ιουδαίου.” 

Ι7·  “Τοΰ  αγίου  Ισαάκ  [τοΰ  Σύρου], 
ΐ8.  Αλληγορία  εις  τήν  αττοκεφάλ ισιν  τοΰ  Προ¬ 
δρόμου 

καί  εί5  τόν  προφήτην  Ήλίαν. 

19.  “Περί  τον  νίοΰ  τής  απώλειας.” 

20.  “  Περί  τοΰ  άββά  Ιωάννου.” 

2  1.  “Ιωσήφ  του  Βρυε'ννου.” 

22.  Βασιλείου  του  μεγάλου  Λογος  ασκητικός 
και  Παραίνεσις  περί  άποταγής  βίου  καί  τελειώσεω ς  πνευ¬ 
ματικής. 

23-  “  Οτι  αναγκαίου  το  ίδιάζειν.” 

24·  Βασιλείου  του  μεγάλου  Λογος. 

25.  Εκλογή  εις  τους  Ασωμάτονς. 

Έν  άρχή  τοΰ  κωδικός  Πίναξ  τών  περιεχομένων.  Κατά 
τούτον  μεταξύ  τών  φ.  198 /ϊ  καί  199  α  έν  φύλλοις  λείπονσι  νΰν 
περιείχοντο  τάδε'  α'.  “  θάνατο5  Σουλτάν  Ίμπραϊμ,  βασιλεία 
Σουλτάν  Μ εχμέτ.” — β'.  “Πόλεμος  τοΰ  Μωρέως.”  Καί  τά  μέν 
ταΰτα  περιέχοντα  φύλλα  τοΰ  κώδικος  άπεκόπησαν,  ό  δ’  άπο- 
κόψας  οΰκ  ώκνησε  γράψαι  έν  τή  ιρμ  τοΰ  φ.  199  α  τάδε'  Εί5  τό 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


155 


παρόν  βιβλίον  εύρέθησαν  καί  ειδήσεις  τών  βασιλέων 
καί  πολέμων  καί  δια  τοΰτο  θείφ  ζήλφ  κινούμενος 
έκοψα  αυτούς  τούς  Χδ-γους  καί  τούς  έκαψα  άπορώ  είς 
την  αγνωσίαν  τοΰ  καλι-γ  ράψου  πώς  ένωσεν  μέ  τά 
θεία  λόγια  τά  έξωτερικά.  Άλλα  χειρ  νεωτάτη  έγραψε 
πρδς  ταΰτα,  κακίξουσα  τοΰ  άποκόψαντος  τά  ψύΧΧα  τον  φανα¬ 
τισμόν  Τόν  ψυχρόν  σου  τόν  καιρόν  άσεβ έστατε  των 
άνθ ρώπων  !  προς  δ’  έν  τη  σωζομένη  <ρμ  ενός  των  άποκοπέντων 
φύΧΧων  τάδε '  Κατη  ραμένη  ή  χειρ  ή  κόψασα  ταΰτα  τά 
ψύΧΧα.  ’Ώ  τής  άνοιας  καί  άμαθείας  τοΰ  τριςαθλίουΙΙΙΙ 
Αείψανον  δέ  των  άποκοπέντων  εκείνων  φύΧΧων  σιρζόμενον  έστι 
μόνον  τό  τέΧος  τοΰ  Π οΧέμου  τοΰ  Μωρέως  τόδε'  [ άρχιστρα ]- 
τηγου,  τόν  έξοχώτατον  Δομένικον  Μοτ^ενίγον,  άνδρα 
έμπειρύτατον  τοΰ  πολέμου,  έλπίζοντας  άπό  την  με- 
χάλην  του  θαυμαστήν  ψρόνησιν  οτι  θέΧει  κάμει  ποΧΧά 
καί  μεγάλα  άνδραχαθήματα  είς  τιμήν  τής  πατρίδος  του 
καί  παντελή  άψανισμόν  των  άπιστων  Άγα ρινών,  καί 
δια  τι  εύρίσκεται  είς  αυτόν  μία  θαυμασιωτάτη  έμπειρία 
είς  τά  τοΰ  πολέμου  καί  διατί  ΘέΧει  ποΧεμήση  κρα¬ 
τώντας  τά  σκήπτρα  τής  βασιλείας  ένας  τοσοΰτον 
εύτυχέστατος  πρίχχεψ  ό  Μουρεζίνης. 

"Ιό.  περί  τούτων  ΣΠΤΡ.  Π.  ΛΑΜΠΡΟΤ  “Περί  ολίγων 
κατεστραμμένων  σελίδων  τής  πατρίου  Ιστορίας ”  έν  τη  Έστίμ 
Τόμ.  ΙΑ'  (1881  Ιανουάριος— Ιούνιος),  σ.  406  κ.  έ. 

Ό  κώδιξ  φαίνεται  χεχραμμένος  χειρί  Ιωσήφ  τοΰ  άπό  Σινώπης. 

*46ι4·  494·  Χαρτ  8.  XVI.  ( φ .  461). 

1  (φ.  3  α)·  “  Περί  τοΰ  τι  δηλοί  ο  Πάτερ  ημών 
ό  έν  τοΐς  ουρανούς  καί  ερμηνεία  καί  έξήχησις  είς  αυτό.” 

"Αρχ.  Πάτερ  ημών  ό  έν  τοΐς  οΰρανοΐς.  Πώ$  νά  όμολοχή 

τινάς  τόν  Χριστόν  νά  τόν  κράζη  Π ατέρα  καλόν  έναι. 
Τέλ.  αμή  νά  μηδέν  άφήσει  ημάς  παντελώς  είς  τάς 
χεΐρας  τοΰ  διαβόλου  διότι  αύτός  έναι  δυνατός  να  μας 
λυτρώση  άπό  τάς  χεΐρας  αύτοΰ. 

2  ( φ .  5  β )■  “  Περί,  της  νηστείας  της  άγιας  καί 

μεγάλης  Τεσσαρακοστής .” 

"Αρχ.  Νηστείαν  νηστεύομεν  τήν  όποιαν  ένήστευσεν 
ό  Κύριος. 

3  ( φ.  9  β)·  “  Περί  της  νηστείας  των  άγιων  Απο¬ 
στόλων  πάσας  ημέρας  είναι.” 

4  (φ.  ΐοα).  “  Άρχη  σίιν  Θεω  άγίω  Πίναξ  τον 
παρόντος  βιβλίου.” 

5  (Φ·  11  α).  “  Οτι  ο  Σταύρος  τοΰ  Χρίστου  εναι 
δόξα  καί  τιμή  καί  στέφανος  καί  περί  τών  δικαίων  πώς  έβα- 

πτίσθησαν  καί  περί  τών  αμαρτωλών  πώς  δέν  έβαπτίσθησαν.” 

6  (φ.  1 1  β).  “  Ότι  ο  άνθρωπος  πεντε  αισθήσεις 

εχει.” 

7  (φ.  1 2  β).  “  Οτι  ο  κόσμος  υπό  τεσσάρων  στοιχείων 
ίσταται  ομοίως  καί  ό  άνθρωπος.” 

8  (φ.  13  α).  “Περί  της  ψυχής  ότι  εν  ποίω  μερει 
ή  τοΰ  σώματος  εύρίσκεται  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού.” 

9  (φ.  ι3(8).  “Περί  τοΰ  τριμερούς  της  ψυχής.” 

ΙΟ  (φ.  13  β)·  “Περί  τοΰ  λογικού.” 

II  (φ.  14  α).  “Περί  των  βαπτισμάτων  προ  Χρίστου 
καί  μετά  Χρίστου  καί  ποια  ταΰτα  καί  πόσα  είναι  καί  πότε 
έβαπτίσθη  ό  Πρόδρομος.” 


12  (φ.  1 7  α).  “  Χριστόφορου  αρχιεπισκόπου 
Αλεξάνδρειάς  Λόγο5  μετάφρασθεΐς  είς  τόν  δφιν.” 

13  (φ·  23α).  “Διηγήσεις  λίαν  ωφελιμαι.” 

Έν  ταύταις  καί  ή  τοΰ  Μακαρίου  τοΰ  μεγάλου  καί  ή  τοΰ 
άββά  θεωνά. 

14  (φ·  34  α)·  “Επιστολή  Συμεών  μητροπολίτου 
Ευχαίτων  προς  Ίωάννην  μοναχόν  έγκλειστον.” 

15  (φ·  42  α)·  Μαρτΰριον  αγίας  Αικατερίνης. 
ΐό  (φ.  59  β)·  Μαρτΰριον  άγιου  Βλασίου. 

17  (φ·  69  β).  “  Διη'γησις  περί  τοΰ 
έξομολοχουμένου  έμπροσθεν  τής  είκόνος  τοΰ  Χριστού.” 
ΐ8  (φ.  69  β)·  “Λόγος  περί  τοΰ  άπεχεσθαι 
κενοδοξίαν  καί  ΰπερηφάνιαν.” 

19  (Φ·  7 2  α)·  “Βιος  καί  μετάνοια  της  μακαρίας 
Τ αίσιας  τής  πόρνης.” 

20  (φ.  75  β)·  Βιος  πολιτεία  καί  μαρτυρίου  Χωσάννης. 

21  (φ.  88  β).  “Περί  πενήτων  καί  κατά  πλουσίων 
καί  περί  έλεημοσύνης.” 

22  (φ.  96  β).  Λόγος  περί  μετάνοιας. 

23  (Φ·  ΐ3ΐ  α).  Περί  τοΰ  Χταυροΰ. 

24  (φ.  136  α).  Διαφόρων  Όμιλίαι 

άπό  τής  Κυριακής  τοΰ  Τελώνου  καί  Φαρισαίου  μέχρι  τής 
τοΰ  Πάσχα. 

25  (φ·  203  β).  “Τά  ονόματα  τών  προφητών 
καί  τά  07γ’  αυτών  π ροφητευθέντα.” 

20  (φ.  212  α).  “Περί  τών  έβδομη  κοντά  Αποστόλων 
τά  ονόματα.” 

27  (φ·  214(3).  “Τών  κδ'  προφοιτών  τά  ονόματα.” 

28  (φ.  2ΐ6α).  Περί  τών  σημαδίων 
“άττερ  έχει  ό  άνθρωπος  τό  τί  ύπάρχουσι.” 

“ Αρχ.  Έάν  εΪ5  τά  ώτα  έλαια  έχει  άνήρ  πλούσιος 
εστέ  καί  εύλοχημένος’  τό  αυτό  καί  έπί  χηναικός ... 
Τέλ.  έάν  είς  πόλωνα  έχει  άνήρ  έλαια  πλούσιος  έστε 
χρυσίιρ  καί  άργυρίιρ·  τό  αυτό  καί  έπί  χυναικός. 

29  (φ·  223  α).  Ίωάννου  τοΰ  Καντακουζηνοΰ 
Άπολοχία  περί  τής  ορθοδόξου  πίστεως. 

3°  (Φ·  372  α).  “  Τοΰ  άγιου  Άχεμενί δου 
τοΰ  όμολοχητοΰ  τοΰ  Πέρσου”  Βίος. 

31  (φ.  373  α)·  “  Περί  τά  λ'  αργύρια 

όποΰ  έπώλησεν  ό  Ίουδαί  τόν  Χριστόν.” 

32  (φ.  373  β)·  “"Οτι  επτά  ηλικίας  εχει  ό  άνθρωπος 
καί  ποΐαι  είναι  αΰται  καί  πώς  καλούνται.” 

33  (Φ·  3 74 α)·  “  Αυτή  ή  βίβλος  γενεσεως  άνθρώ- 

)> 

πων. . . 

Τέλ.  (κολ.)’  καί  έχένοντο  πάσαι  αί  ημέραι  θάρρα  έν 
Χαρράν  'σε'  έτη  καί  άπέθανε  θάρρα  έν  Χαρράν  (Γενέσ. 
ΙΑ'3-). 

34  (Φ·  379  β)·  “  Περί  ευγενείας,  κείμενον.” 
Άρχ.Έπί  π  ροκάνων  εύχενεία  μηδείς  έναμβρννέσθω. 
"Κπεται  άμέσως  ερμηνεία-  "Αρχ.  Ούδένας  άνθ ρωπος  είς 

τήν  τών  γονέων  του  εύχένειαν  νά  δοξάζεται  καί  νά 
καυχάται. 

Όμοίως  καί  άλλων  άποφθεχμάτων  περί  εύγενείαν  κείμενον 
καί  ερμηνεία. 


20—2 


156 


ΑΠΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


35  (Φ·  38ο  α).  “Έρωτ»/σις  δια  τι  ο  ©εος  πλάσας 

τόν  άνδρα  έκ  τή 5  χής  ούκ  έπλασε  καί  την  χυναΐκα  άΧΧ’ 

έκ  τη ς  πΧευρας  αύτοΰ  έκαμεν  αυτήν." 

Έπεται  “Άπύκρισις  του  αύτοΰ."  ’Άρχ.  “Ινα  μή  έχωσι 
Χέχειν  οΐ  Άνθρωποί  καί  δείξωσιν  ότι  Άλλο  χώμα  έναι 
του  άνδρός. 

36  (φ.  381  α).  [Ψευδοδωροθε'ου]  “  "Ζνναφις  ιστοριών 

άρχομένη  άπδ  κτίσεως  κόσμου  μέχρι  τή ς  βασιΧείας  Κων¬ 
σταντίνου  του  ΙΙαΧαιοΧόχου  του  έσχατου  βασιΧέως  των  Ρωμαίων. 
Έτι  περιέχουσα  καί  τα  τή ς  βασιΧείας  των  'ΐουρκών  μέχρι 
τοΰ  νυν  σουΧτάν'  πρός  τούτοις  διάΧαμβάνουσα  και  περί  τή ς 
Β αινετίας  πότε  έκτίσθι  καί  πόσοι  των  δουκών  όρισαν  αυτήν  καί 
πόσα  κάστρη  έΧαβον.  Συναχθέντα  ταΰτα  πάντα  έκ  διαφόρων 
βιβΧίων  τά  αναγκαιότερα  εις  πεζήν  φράσιν  μετάχΧωττισθέντα." 

’Άρχ.  Αρχή  τής  Παλαιά?  διαθήκης.  Προ  πάντων  καί 
δια  πάντων  συν  πάση  χρή  τον  άΧήθή  Χριστιανόν 
έπίστασθαι  τις  θεός  καί  ποσαχώς  θεόϊ.  Τέλ.  καί 
διαισκορ  πίσθη  οί  αΐχμαΧωσία  αΰτοι  ΆνατοΧήν  καί 
Λύση,  ή  δέ  δση  έσφάχησαν,  ήσαν  έως  :μ  καί  ωρισαν 
οί  Β  ενέτικοι  την  Κύπρον  Ι,ζ' .  Την  οποίαν  έΧαβαν 
άπόθ αθ ανόντος  τοΰ  Ρ εχάτζου  εις  τά  αυοδ'  από  Χρίστου 
χεννήσεως. 

37  (Φ·  457  α)·  “  Αί  7 ταρονσαι  χωρά ι·  έκτίσθησαν 

πριν  τον  Χριστοί.” 

“Εχει  δέ  ώδε- 

Τό  Αειράχιον  χρόνους  μφξ'.  'Η  ΜιτυΧήνη  χρόνους 
μι'.  'Η  Εδριπποί  χρόνους  μφζ' .  Τό  ΆνάπΧι  χρόνους 
μφξβ'.  Ή  Πάδονβα,  χρόνους  μφιη'.  'Η  'Ρώμη  έκτίσθη 
παρά  'ΡωμύΧου  χρόνους  μ'.  Περί  τής  Κωνσταντινου- 
πόΧεως  καί  τής  άχίας  Σοφίας  πότε  έκτίσθησαν  έτη 
σο'  άπό  χεννήσεως  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ' 
έκτισεν  ό  μέχας  Κωνσταντίνος  τήν  Κωνσταντινού- 
ποΧιν,  τήν  βασίΧεισαν  πασών  τών  πόΧεων  άπό 
κτίσεως  κόσμου  έτη  (5* τμθ'  έκτίσθη  ή  αχ  ία  Σοφία 
παρά  τοΰ  μεχάΧου  Ιουστινιανού  τοΰ  βασιΧέως.  Περί 
πότε  έκτίσθη  ή  Βενετία ·  καί  έν  ποίιρ  χρώνον  έΧαβαν 
οί  Β  ενέτικοι  τά  κάτωθεν  κάστροι·  έτη  άπό  Χρίστου 
καταβάσεως  υκα'  έπιάσθη  αρχή  ή  Βενετία,  ήχουν  τό 
Ρ ιάΧτο'  καί  εις  τούς  ωΧ'  έκτισαν  τήν  έ κ κΧη σίαν  τοΰ 
άχίου,  καί  εις  τούς  ωΧβ'  ήφεραν  τό  Χείφανον  τοΰ 
άχίου  Μάρκου,  εις  τήν  Βενετίαν,  εις  τάς  Χ'  τοΰ 
Ίαννουαρίου  μηνάς,  καί  εις  τούς  μρμθ’  έκτισαν  τό 
κ  αμπανέΧη’  έτη  άπό  Χρίστου  μτ’  έπήραν  οί  Β  ενέτικοι 
τό  νησί  τών  Κορυφών,  έτη  άπό  Χριστοΰ  μτπη'  έπήραν 
τον  αϋπακτο  ν  (χ  ρ.  Ναύπακτον)  άπό  τόν  ΙΙαΰΧον 
Σπανταν.  έτη  άπό  Χριστοΰ  μυκχ'  Μαΐω  κδ’  έπήραν 
τό  ΧτουΧτ  ζίνηο  μετά  συμφώνων·  άπόθ  αν  ύντος  τοΰ 
αύθεντός  τοΰ  Π Χάτζη.  Έέτη  άπο  Χριστοΰ  μυοδ'  έπή¬ 
ραν  τό  νησί  τής  Κύπρου,  άποθανύντος  τοΰ  Ρετζήου. 
Έτους  άπό  Άδάμ  {5~φιβ’  έπαρεδόθη  η  Κωνσταντινού- 
ποΧις  εις  χεΐρας  τών  Βενετικών,  έπί  τής  βασιΧείας 
τοΰ  Κομνηνών  Αλεξίου  καί  Σαακίου.  ’Έτους  ,ίΓφξ' 
άντεστράφη  πάΧιν  εις  τούς  Ρωμαίους  ή  Κ ωνσταντι- 
νούποΧις  άπό  τάς  χεΐρας  τών  Βενετικών  έπί  τής 
βασιΧείας  κυροΰ  Μιχαήλ  τού  ΪΙαΧαιοΧόχου.  Έτου; 
ζ~ωί,ζ'  έπαράΧαβαν  οι  αυτοί  Β  ενέτικοι  τό  ΆναύπΧοι 
τής  ΙΙεΧοπονήσου.  Περί  πότε  έφάνι  ό  Μωάμεθ  καί 
πόσοι  βασιΧής  Τούρκοι  εΐναι  άπό  άρχής  έως  τήν 
σήμερον. 


’Έτους  'ίΓρκζ'  έφάνη  ό  Μωάμεθ. 

38  (φ.  457  β)·  “  Περί  των  αίτιον  ανθεντά&ων 

ποτέ  έΧαβαν  τά  κάτοθεν  κάστρι  συν  τη  βασιΧευοΰση  των 

πόλεων.” 

Χρονικόν  βραχύ '  Άρχ.  Έτουϊ  ,5~μδ’  έπέρασαν  οί 
Τούρκοι  εις  τήν  Αύσιν.  ΤέΧ.  "Ετη  άπο  Χριστοΰ  μφμ' 
Νοεμβρίιρ  κα  έΧαβεν  τό  ΆνάπΧι  καί  τήν  Μονεμβασία' 
μαζή  το  αύτώ  έτη  καί  τιρ  αύτιρ  μηνί. 

Μετά  δέ  βραχέα  τινα  ΈτυμοΧοχικά  περί  τής  Χέξεως  έορτή 
παρεντιθέμενα  προςτέθεινται  χειρί  νεωτέρα  τάδε ’ 

Αποθ ανόντος  τοΰ  σουΧτάν  ΣουΧεϊμάν η  έκάθησεν  ό 
υιός  αύτοΰ  ό  σουΧτάν  ΣεΧήμης  καί  εις  τα  μφο  έτει 
άπο  Χριστοΰ  έκαμε  μάχη  με  τών  Βενετικών  καί  κατά 
τής  Κύπρου  έπίχε  μέ  Άρμενα  ν'  καί  έΧαβεν  αύτήν 
εις  τα  μφοα' . 

39  (Φ·  459  β)·  “  Περί  τον  πως  η  αγία  Τριάς 

φαίνεται  εις  τρεις,  πΧήν  δέ  ένας  θεός  έναι  καί  ούχί  τρεις  ουδέ 

διαμεμερισμένη  άπ  αΧΧήΧων.” 

40  (φ.  400  β).  “Παράδειγμα 

περί  τής  τριςυποστάτου  θεύτητος  εις  τόν  ήΧιον." 

41  (φ·  4^1  α).  “  Οτι  ό  Θεός  έναι  απερίγραπτος.” 

Συνιρδά  τιρ  έν  φ.  10  α — β  Πίνακι  περιείχοντο  έν  τω  κώδικι 

καί  τάδε  έν  τέΧει'  α' .  “  ΕύαχχεΧιστάριον  άρχαίον  καί  άφευδές.” — 
β'.  “Κ ατάστιχον  τοΰ  κύπου  καί  πότε  βάνουν  τά  κόπια  ολλα.” — 
χ  .  “  Αρχή  σύν  θειρ  άχίιρ  τόν  ιθ'  κύκΧον  τής  σεΧήνης.”—  δ' . 
“  Αιήχήσις  περί  τών  άνερεθέντων  πατέρων  έν  τιρ  Άχίιρ  ορει 
τοΰ" Αθω  υπό  τών  Χατίνοφρονούντων."  Αλλά  τά  κεφάΧαια  ταΰτα 
ούχ  εΰρηνται  νϋν  έν  τιρ  κώδικι,  πιθανώς  ούδέποτ'  έχχραφέντα. 

Τά  ύπ'  άρ.  1—3,  5,  12,  18,  28,  29  έν  μέρει,  30,  35—39 
καί  41  έν  τή  καθωμιΧημένη. 

Τά  φ.  7 — 9  α  καί  16  έμειναν  Άχραφα.  Ό  κώδιξ  κοσμείται 
έν  άρχή  ύπό  τεσσάρων  εικόνων  διά  μέΧανος  χεχραμμένων.  'Η 
πρώτη  τών  εικόνων  τούτων  ( φ .  1  β)  παριστμ  τόν  φέροντα  τήν 
δοκόν  έν  τω  όφθαΧμιρ,  δςτις,  προςφωνών  τόν  έν  τή  δευτέρμ 
είκόνι  (φ.  2  α)  έναντι  αύτοΰ  παριστάμενον,  τόν  φέροντα  τό 
κάρφος,  Χέχει’  έκβαΧΧε  τό  κάρφος  έκ  τοΰ  όφθ αΧμού 
σου.  Ο  δέ  φέρων  τό  κάρφος  άντιφωνεΐ’  έκβαΧΧε  πρώτον 
τήν  δοκών  ,  έκ  τοΰ  όφθ  αΧμού  σου.  Έν  δέ  τή  τρίτη  είκόνι 
(φ.  2  β)  είκονίζονται  δύο  Άνδρες,  κατ'  Αντίθετον  βαίνοντες  διεύ- 
θυνσιν,  φέροντες  δ’  έπί  τών  ώμων  δοκόν.  Έν  μέσιρ  δ’  αύτών 
χέχραπται  ή  έπιχραφή’  Ο ϋτι  ή  δύο  έν  έχθρμ  ύπάρχουσιν 
καί  ού  θέΧουσιν  δ ιαΧαχθήναι  καί  δια  τοΰτο  οϋτοι 
πεδεύονται.  Έν  δέ  τιρ  αύτιρ  φύΧΧιρ  (φ.  2(3)  τέταρτη  είκών 
έξηχουμένη  ύπό  τής  έπιχραφής’  θυτος  ό  ΆΘΧειος  άμαρτοίας 
ήν  πεφωρτησμένος  καί  ού  παύη  τοΰ  άμαρτάνοι,  άλλά 
σωρεύει  καί  ΆΧΧας  άμαρτοίας  καί  βάνοι  έν  τιρ  δμμιρ 
αύτοΰ  καί  ού  κορένοιτε  έξ  αύτής. 

4615.  495·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Βίος  καί  πολιτεία  Αντώνιον  τον  μεγάλον 

συχχραφείς  ύπό  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς. 

Έν  τή  καθωμιΧημένη. 

4616.  496·  Χαρτ.  8.  XVII.  XVI. 

I.  “  Τοί  ταπεινόν  Συμεών  αρχιεπίσκοπον 

Θεσσαλονίκης  Αποκρίσεις  πρός  τινας  έρωτήσεις  άρχιερέως 

ήρωτηκότος  αύτόν." 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


157 


2.  Τοΰ  αϋτοΰ  Κεφάλαια  περί  ίξομολογηάέως 
καί  τάξεως  τής  λειτουργίας. 

3·  “  Διήγησις  μερική  εκ  των  τον  Δαβίδ 
καί  Σολομώντος  και  όπως  τούς  δαίμονας  υπέταξε.” 

4·  “  Περί  τοΰ  Ίσκαριωτον  Ίουδα  καί  προδότου.” 

5·  “  Βίος,  πολιτεία  καί  μαρτυρίου  τής  αγίας  Φευ- 
ρωνίας.” 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  “  Λογος 
περί  των  κεκοιμημένων.” 

Ί·  “  Δωροθέου  Περί  νηστείας.” 

8.  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  Φιλόθεου 
τοΰ  άσκήσαντος  εν  τω  'Άθιρ  δρει. 

9·  “  Περί  Θεοδοσίου  τον  βασιλεως.” 

ΙΟ.  Γρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου  και  Πέτρου 
Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

11.  “  Περί  τής  εις  Θεόν  αγάπης  Μαξίμου.  ” 

12.  “Ισιδώρου.” 

Ι3·  Διδασκαλία  επίτομος  αγίων  πατέρων. 

Ι4·  Βίος  καί  πολιτεία  οσίου  Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου. 
15.  “Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 
Περί  των  ψυχών  πύτε  απέρχονται  έν  τφ  ούρανφ.” 
ιό.  “  Βίος  και  πολιτεία  τής  όσιας  μητρός  ημών 
Έύπραξίας,  μεταφρασθείς  εις  την  κοινήν  γλώτταν  παρά 
Ιγνατίου  τοΰ  Χίου.” 

Έντόλει’  "Κτους  ,ξρκθ'  Άπ ρ ιλίου  10  (  =  1621)  ’ θ  ~δ)ωένΙ,ος 
ί,  ε  λ  (  —  Αρσένιος  ίερο). 

I"].  Μαξίμου  Όμολογητοΰ  Λόγος  ασκητικός 
κατά  πεΰσιν  καί  άπδκρισιν. 

Έν  τέλει’  ,ζρκίΓ'  μην  ’ΐανουάριος  25  (  =  1518)  νεζράφ. 
γζφρεγωγανηγξ-γρχξρετ'νζου  (  =  ;). 

ΐ8.  “Τοΰ  άγιου  Αναστασίου  πατριαρχου 
Αντιόχειας  Περί  πορνείας  καί  υγρότητας  ανθρώπου.” 

4617.  497·  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  44). 

1.  Βιος  Παϊσιου  τοΰ  Αιγυπτίου  ανεπίγραφος. 

2.  Διηγήσεις  εκ  τον  Γεροντικού  ανεπίγραφοι. 

3·  Βίος  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  ανεπίγραφος. 

Έν  φ.  25  α  “Τοΰ  άγιου  Σεβήρου  Έκ  της  έκκλησιαστικής 
ιστορίας  Θεοδώρου  αναγνώστου.”  Έχει  δό  ώδε'  Σεβήρος  ό 
κατά  Ναφλαγονίαν  άσκήσας  πολλούς  θαύμασιν  έβλυσεν 
ευχή  καί  νηστεία  χρώμενος·  Αγροίκος  δέ  ήν  οΰ  γράμμα 
έπιστάμενος'  τδσαύτης  δδ  χάριτος  ό  άνήρ  έπέπλητο, 
ώς  καί  προλέγειν  τινά  των  έσομένων’  τούτον  ό  βασι¬ 
λεύς  Ζήνον  ακοή  παρειληφώς  ήθέλησεν  ώ?  εαυτόν 
έλκύσαι'  καί  δή  άποστείλας  κουβικουλάριόν  τινα, 
έξελιπάρει  τον  Άνθρωπον  εύλογηθήναι  φησί  κατά 
π ρόσωπον  βέλων  οΰδαμώς  δέ  ήνέσχετο  ό  θ εσπέσιος 
τής  Ιδίας  καλύβης  ΰπεξελθ εΐν  λόγων  τοιαύτας  συνθή- 
κας  πεποιήσθαι,  ήνίκα  τής  ασκητικής  άπελαμβ άνετο 
αγωγής ’  τοΰ  δέ  δικαστοΰ  άντιβολοΰντος  καί  λέγοντος 
ά>5  Κριστιανοΰ  βασιλέως  εί  νπακούσειε  καί  θεόν 
θ εραπεύσοι  καί  τά  "Ρωμαϊκά  πράγματα  εΰ  έξουσι  τή 
έπιβάσει  σου  τή  έν  τη  βασιλίδι,  άπιθι  'έφη  πρός 
αύτόν'  καί  τφ  βασιλεΐ,  Λ  άκούεις,  άπάγγειλον  εί  συ 
βασιλεΰ  θελήσειας,  ού  μόνον  σεαΰτοΰ  πρός  θεόν 


ΰπερμαχήσειας,  άλλά  καί  έτέροις  την  σωτηρίαν  παρ- 
έξεις  καί  μοναχών  χρείαν  ούχ  έξεις ·  δικαιοσύνη  γάρ 
παρά  σοΰ  εύνομουμένων  των  π ραγ μάτων,  τά  σκαλιά 
είς  εύθέα  σοι  γενήσεται'  ταΰτα  άκούσα  ς,  ό  Ζήνων 
έπειράθη  χρήματα  τφ  άνδρί  άποστεΐλαι,  &  θεασάμενος, 

ο 

έφησεν  έκείνοις  έγχείριξε  ταΰτα  τούς  θέλουσι  λόγων 
άπαιτεύσθ αι  τούτων  παρά  θεοΰ'  πτωχία  γάρ  &  μή 
εΐληφεν,  άπαιτηθήσεται  οΰδαμώς. 

4618.  498·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  89). 

I.  Κανόνες  είς  την  Θεοτόκον  την  Πορταϊτισσαν 

μετά  τής  Ακολουθίας. 

2  ( φ .  2  7  α).  “  Περί  τής  ίεράς  μονής  των  Ίβηρων 

καί  τής  σεβάσμιας  είκόνος  τής  ΤΙορταίτισσας. — θαύμα  κβ' .” 

Έν  τέλει'  ...φψί, 5"'  Ιουλίου  ε'  (  =  1796)  έγράφθη  παρ 
εμοΰ  τοΰ  έλαχίστου  Ιεροθέου  μοναχοΰ. 

4619.  499·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  153). 

1  (φ.  I  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

“  'Ομιλία  περί  τά  των  οριζόμενων.” 

2  (φ.  23  α).  Πλουτάρχου 

α'  (φ.  23α).  “Περί  παίδων  αγωγής.” — β'  (φ.  71α).  “Περί 
τοΰ  άκούειν.” — γ'  (φ.  116α).  “Περί  πολυπραγμοσύνης .” 

Έν  τδλει’  1795  Ιουνίου  3  έτελειώθη  ό  παρών  λόγος 
είς  τό  τής  Αη μιτζάνης  φροντιστή ριον ..  .Όνούφριος 
Κουντουρόπουλος. 

3  (φ.  150α).  “Τοΰ  όσιον  πατρός  ημών  Άββά 
Νείλου  Νου#εσίαι.” 

"Απαντα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4620.  5°°·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  102). 

Αδήλου  “  Υπόμνημα  συνοπτικόν  καί  ζητημα 

είς  την  Περί  ούρανοΰ  πραγματεύαν"  [τοΰ  Άριστοτελους]. 

"Α  ρχ.  τό  Π  ροοίμιον  Ο  Ιον  τις  νέηλυς  είς  πόλιν  μεγίστην 
τε  καί  μεγαλοπρεπεστάτην  εις  τό  τοΰ  παντός  τοΰτο 
θέατρον  γεννηθεύς  είςάγεται  άνθ  ρωπος. 

*462Ι.  5°Ι·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Βί/3λος  ασκητική. 

Περιδχονται  Βύχαί,  ’Α κολουθίαι  καί  Κανόνες,  πρός  δ’  ε’ν  τφ 
τέλει  “  Θεοδούλου  μοναχοΰ  Αιήγησις  περί  τών  θείων  ύμνων 
πώς  θεόθεν  δεδώρηνται.  ” 

Έν  τόλει'  Έγράφη  ή  παροΰσα  ασκητική  βίβλος  καί 
έτελειώθη. ..διά  χειρός  μέν  έμοΰ  τοΰ  άμαρτωλοΰ  καί 
άμαθοΰς  θεο κλήτου . . ,έν  έτει  σωτηρίφ  φχξε'  έν  μηνί 
Ίουνίιρ  (1665)... 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων. 

4622.  5°2·  Χ^τ.  8.  XVII. 

1.  Τά  κατά  Στεφανίτην  καί  Ιχνηλάτην. 

’Άρχ.  Οί  σοφώτατοι  άνθρωποι  τής  Ινδίας  άπό  μυθικά 
καί  παραβολικά  πράγματα  σχηματίξοντες  δτι  λαλοΰσι 
τά  Άλογα  ζώα  καί  πετεινά. 

2.  Πέτρου  τοΰ  Ζυφομουστη 

(Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου)  φυσιολογική  διήγησις  περί 
τοΰ  οίνου. 

Ανεπίγραφος.  ’Ίδ.  καί  άνωτέρω  άρ.  4272  (152),  4. 


158 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


*4δ23·  5°3·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Έβδομαδαρέα. 

2.  Ψάλτη ριον. 

3·  Ακολουθία  της  παγκοσμίου  νψωσεως 
τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιοί)  Σταυρού. 

4·  ’ Ακολουθία  της  Ακαθίστου. 

5·  “  Ακολουθία  της  αγίας  καί  μεγάλης  έβδομα δος 
άπασα  Αρχομένη  άπό  τη  άγια  καί  μεγάλη  β'  τοΰ  δρθρου 
μέχρι  τη ς  άγιας  καί  μεγάλης  Κυριακής .” 

6.  “  Ακολουθία  τη  Κυριακή  τοΰ  Θωριά.” 

7-  Άλλαι  ακολουθίαι. 

8.  Τ  ετρα  ευ  άγγελον. 

Προτάσσονται  α' .  “ Αήλωσις  διαλαμβάνουσα  την  τοΰ  χρόνου 
των  εύαγγελίων  άνάγνωσιν  καί  την  των  Ευαγγελιστών  διαδοχήν 
πόθεν  τε  Αρχονται  καί  ποΰ  καταλήγουσιν.” — β' .  “Σι ιναξάριον 
συν  θεφ  των  ιβ'  μηνών  δηλοΰν  τα  κεφάλαια  των  καθ  εκάστην 
ευαγγελίων. — γ' .  Οϊδε  οί  στίχοι · 

Ή  τετράς  ώδε  των  μαθητών  τοΰ  Λόγοι; 
έκχεΐ  το  ρεύμα  των  ζωηρύττων  λόγων. 

Έκαστου  δέ  των  ευαγγελίων  προηγείται  Π ίναξ  των  κεφαλαίων. 
9·  “  Πράξεις  των  αγίων  '  Αποστόλων  συγγραφεΐσαι 
παρά  τοΰ  άγιον  Λουκά  τοΰ  αποστόλου  καί  εύαγγελιστοΰ.” 
ΙΟ.  Ετηστολαι  των  Αποστόλων. 

Έκάστης  αυτών  προηγεΐται'Ύπόθεσις. 

11.  “  Αηλωσις  των  καθ  εκάσττρν  ημέρα  όφειλόντων 
λέγεσθαι  Αποστόλων,  άρχ ομένον  άπό  της  μεγάλης  Κυριακής 

τοΰ  Πάσχα.” 

12.  “  Συνα£άριον  συν  ©εω  των  ιβ'  μηνών, 
δηλοΰν  τα  κεφάλαια  των  καθ  εκάστην  αποστόλων.” 

Κοσμείται  υπό  Ακύμψων  εικόνων  των  τεσσάρων  Ευαγγελιστών, 

ών  έκαστη  προτάσσεται  τοΰ  οικείου  ευαγγελίου. 

4624.  5°4·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Βίος  του  οσίου  Αθανασίου  Κωνσταντινουπόλεως. 

’Εν  τη  καθωμίλημένη. 

Εν  τέλει'  Έγράφη  τό  παρόν  βιβλίον  διά  χειρός 
Τερασίμου  ϊερομονάχου... 

4625.  5°5·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Γαβριήλ  τοΰ  Σεβήρου  τοΰ  εκ  Μ ονομβασίας 

ταπεινού  μητροπολίτου  Φιλαδελφίας  "Εκθεσις  κατά  των 
άμαθώς  λεγόντων  καί  παρανόμως  διδασκόντων  δτι  ημείς  οί  της 
Ανατολικής  εκκλησίας  γνήσιοι  καί  όρθόδοξοι  παΐδές  έσμεν 
σχημάτικοι  παρά  τής  άγιας  καί  καθόλου  έκκλησίας.” 

4626.  5°6·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Αδήλου  Κεφάλαια  ηθικά. 

'  Ακέφ.  Τό  α’  των  σιρζομένων  κεφ.  “Περί  Ασθένειας  σωμα¬ 
τικής.” — β’ .  “Περί  ησυχίας.” — γ'.  “Περί  πειρασμοΰ.” — δ'. 
“Περί  φόβου  θεοΰ.” — ε'.  “Περί  βουλής.” — 5~'.  “Περί  μελέ¬ 
της.” — ζ'.  “Περί  έκκοπής  θελήματος.” ..  .Τελευταίου  κεφ.  “Περί 
γαστριμαργίας.”  Κατά  πεΰσιν  καί  Απόκρισιν.  Είσί  δό  τα 
πρώτα  φύλλα  λίαν  έφθαρμένα. 

2.  Αδήλου  Επιστολαι. 

α'.  “ Άμμονίιρ .” — β' .  “Ώρίωνι  μονάζοντι.”· — γ'.  “Άφρο- 
δισίψ  έπισκύπιρ.” ... 

Κατά  δύο  σελίδας. 


3·  Ανεπίγραφου. 

“Αρχ.  Έ  . .  λευσον  τον  μεγαλόφωνα  κήρυκα  τής  Αλή¬ 
θειας  Παύλον,  05  απασαν  περιδ ραμών  την  οικουμένην. 
4·  Ανεπίγραφου. 

“ Αρχ.’Έργασαι  τό  καλόν  δτι  καλόν  τφ  πατρί  πείθεσθαι. 
5·  Περί  προςενχης  και  ευχαριστίας. 

“Αρχ.  Την  π  ρος  ευχήν  μετά  τοΰ  έργου  τελοΰντες 
εΰχαριστοΰμεν  τφ  δεδωκότι  καί  δύναμιν  χειρών  προς 
έργα. 

6.  “  Αποφθέγματα  αγίων  γερωντων  άρχαί ων 

κατά  στηχοίον  άπό  του  ά  έως  τοΰ  ώ.”  α'.  Περί  τοΰ  Αββά 
Αντωνίου. — β' .  Περί  τοΰ  Αββά  Αρσενίου. — γ'.  Περί  τοΰ  Αββά 
Αγάθωνος. 

7 .  “  Αυγος  του  αγίου  Αθανασίου 

Περί  κατανύξεω ς  πρός  τόν  μακάριον  ’ Αντίοχον .” 

8.  “Αναστασίου  τοΰ  αγίου  όρους  Σινά 
Κεφάλαια  διάφορα.” 

9·  “  Τοΰ  άγιου  Διαδόχου  επισκόπου  Φωτικής 
τής  Η  πείρου  Κεφάλαια  ρ'.” 

ΙΟ.  “Ίωάννου  Καρπαθίου  περιβόητου  α σκήτου 

Παρακλήσεως  κεφάλαια  ρ'  πρός  τους  προτρέφαντας  αυτόν 
Ίνδούι  μοναχούς.” 

11.  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  Περί  αγαπης  Εκα¬ 
τοντάδες  δ  . 

12.  “  Έτερα  θεολογικά  τοΰ  αΰτοΰ. 

Ι3·  Θεοδώρου  τού  ’Εδεσσ~ηνοΰ  Κεφαλαία  ί,ζ’ . 

Ι4·  Θαλασσίου  Εκατοντάδες  γ'. 

Ι5·  “Τοΰ  αγίου  Μακαρίου.” 

“Αρχ.  Ή  τής  χάριτος  τοΰ  Χριστού  Ανεκδιήγητος 
Αγάπη. 

ΐ6.  “  Λόγος  πενθικός  τω  πεν#εΐν  βονλομένω.” 
ΐη.  “Τοΰ  αγίου  Μάρκου  Περί  μ ετανυίας 
δτι  διά  των  τοΰ  Χριστοΰ  έντολων  ή  μετάνοια  επιτηδεύεται  καί 
τινες  τούτων  περιεκτικαί  καί  τινες  μερικαί.” 

ΐ8.  “  Έ(<  τοΰ  περί  ψυχής  διαλεκτικού  λόγον 
τοΰ  πρός  την  αγίαν  Μαρίναν  τοΰ  άγιου  Γρηγορίου  τοΰ 
Νήσσης.” 

19.  “Τοΰ  αγίου  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου 

"Αρχ.  “Α  μέν  ούν  έν  τ  ή  προτέρα  έπιστολή  περί  τοΰ 
τής  Χαλκηδόνος  άγιωτάτου  μητροπολίτου. 

20.  “Εκ  των  πρακτικών  κεφαλαίων  τον  οσίου 
πατρός  ημών  Θεοδώρου  αρχιεπισκόπου  πόλεωι  Έδε'σης.” 

21.  “Επιστολή  καί  είδησις  μικρά  περί  ησυχίας 
Γρηγορίου  μονάχον  τοΰ  Σιναΐτου  εκείνου  πρός  τόν  γρη- 

γοροΰντα  όσιώτατον  κΰρ  Ν ίφωνα  κατ'  έπόνυμον  προτραπέντος 
παρ'  αΰτοΰ  έν  κεφαλέοις  ιφ '  Αναγκαία  πάνυ.” 

2  2.  Συμεών  “τοΰ  νέου  Θεολόγου.” 

“Αρχ.  Ό  θεώ  συγκραθείς  διά  πίστεως  καί  έπιγνούς 
αύτόν. 

23·  “Περί  προςενχης  μοί'αχοΰ  Γρηγορίου  τοΰ  κνροΰ 
Σιναΐτου.” 

24·  ΈφραΙμ  Χρήσεις  κατ'  εκλογήν. 

25 ·  “Τά  κατά  μέρος  τον  παρόντος  λογον  Κεφά¬ 
λαια.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


159 


Κ (φ.  ρ' ,  ών  α'.  “Τό  τον  λόγου  προοίμιον  περί  τη ς  δι’  άγιου 
πνεύματος  τοΐς  πιστούς  ένύπαρχουσης  θείας  καί  ύπερφυοΰς 
δωρεάς  τε  καί  χάριτας.” 

2  6.  Καλλίστου  καί  Ιγνατίου  των  Ηανθοιτοΰλων 

“  Μέθοδος  καί  κανών  ακριβής...”  Κ εφ.  ρ' . 

2η.  Νικηφόρου  Καλλίστου  τοΰ  Ηανθοττοΰλου 
Συναξάριον  εις  τάς  έπισήμους  έορτάς  τοΰ  Ύριιρδίου. 

28.  Καλλίστου  τοΰ  Άντιληκοΰδη  Κ  εφ.  ριε' 

“"Οτι  και  ό  είρημένος  παράδεισος  εΐκών  τοΰ  έσω  ανθρώπου." 

4627.  5°7·  Χαρτ.  8.  XIV.  {φ.  288). 

1.  Α κεφαλον  και  ανεπίγραφου. 

’Ά ρχ _ νητ.  χρίσημα  ρήματα  τής  ψυχής. 

2.  Εγκωμίου  εις  άγιον  Ιωαννην  τον  Χρυσόστομον. 

3·  “  Εις  τον  οίγιον  πρωτομάρτυρα  Στέφανον." 

4·  Είς  τον  άγιον  μνροβλήτην  Νικόλαόν. 

5  (φ.  8/3).  “  Περί  κτίσεως  κόσμον  και  νόησις 
ουρανίων  καί  επιγείων  καί  καταχθονείων  καί  πως  συνίσταται 

ό  κόσμος." 

Μέρος  λείπει,  έκπεσδντων  καί  μετατεθέντων  φύλλων.  ’Ίδ. 

κατωτέρω  άρ.  20,  25  καί  40.  ’Άρχ.  ( άκέφ .) _ ποταμός  ό 

δεχόμενος  τόν  ήλιον  καλείται  Ωκεανός.  Ούτος  γάρ 
κυκλεΐ  πάσαν  την  γην. 

6  ( φ .  II  α).  “ 'Η  άζήμη.” 

"Α  ρχ.  Τό  άξημον  την  νέκραν  θυσίαν  άνεσχύντιρ 
προσώπιρ  παραστήσονσιν . 

η  (φ.  12  β).  “Περί  τον  ορθός  δο£ άζειν.” 

’Άρχ.  * Ηραν  τό  θέριστρύν  μου  οί  φυλάσσωντε ς  την 
πόλιν  φησίν  ό  άσμα τογ ράφος. 

8  (φ.  15  β).  “  Είς  τον  Ευαγγελισμόν.” 

"Α ρχ.  Ίθάβδον  δυνάμεως  έξαποστελεΐ  σαι  Κύριος  έκ 
Σιών. 

Τά  φ.  18,  19,  20  καί  23 — 25  άνήκοντα  εις  άλλην  θέσιν 
παρενεβλήθησαν  άντιστρόφως  των  λοιπών  φύλλων  τοΰ  κώδικος. 

9  (φ.  3°  α)·  11  Σοφών  Έλλίνων  Ένόγρ,ατα 
πάνυ  δφέλημα  περί  χρησμού." 

Εχει  δό  ώδε·  θούρης  βασιλεύς  Αιγυπτίων,  ίόςτις 
παρέλαβε  δυνάμεως  τινός  πασαν  τήν  γήν,  έως  τοΰ 
[Ώ]κεανοΰ.  Οδτοϊ  έλθών  εις  τήν  Αφρικήν  χώραν  εις 
τό  μαντεΐον  καί  θυσιάσας  έπυνθάνετο  λόγων  φράσων 
πυρί  σθένει  αψευδή  μακράν  ό  τόν  αίθέρι  μετακλίνων 
δρόμον  τις  προ  τής  έμεΐς  βασιλείας  ήδυνήθη  ΰπότάξαι 
πάντα  ή  τις  μετ  εμέ. 

’Έδώθη  αΰτιρ  χρυσμός  οΰτο  ς.  II  ρώτα  μέν  θεόϊ, 
έπειτα  λόγος  καί  πνεΰμα  συν’  αύτοΐς  σύμφητα  δέ 
πάντα  καί  εις  ένιώντα  ούκ  άρτος  αιώνιος  όκύσι  ποσσί 
βάδιζε  θνητέ. 

"Έπονται  δέ  τούτοις  “Τ αΰτα  μετελθών  (γρ.  Μανέθων;)  ό 
παλεός  συνεγράψατο  έίτα  έβασίλευσε  Σ ωστρής." 

’Άρχ.  Έν  τοΐς  χρόνοις  τοΰτου  ήν  Ερμής  ό  τριςμέ- 
γιστος  Αιγύπτιος,  δςτις  έφρασε.  Ύέλ.  Αιόπερ  εγώ 
πειράσωμαι  σύντόμως  ύπόθέσθαι  δι’  ών  &ν  μοι 
δοκίοις  έπιτιδ  ευμάτων  πλήστων  πρός  άρετήν  έπι- 
οΐς 

δοΰναι,  καί  παρά  τής  άλλο  ις  άπασιν  άνθρώποις 
εύδοκημήσαι. 

ίο  (φ.  34  β)·  “  Σοφοΰ  τινός.” 

’Άρχ.  Κ  ρεΐσσον  ύπέθριος  πιστοΐς  πολυτελούς  ά- 


σεβείας  καί  πλείους  θεούς  τρεις  συνηγ μένοι  έν  όνόματι 
Κυρίου  ή  πολλών  μυριάδων  άρνουμένων  θεότητα. 

11  (φ.  39  α)·  “  Τοΰ  Σοφοκλόους.” 

’Άρχ.  Ένα  τής  άληθείας  εϊ  έστιν  Θε05. 

12  (φ.  39  β)·  “'Ετ ερα  κεφάλαια  Γερόντων  άγιων.” 

13  (φ·  46/3)·  “Εις  παρθένον  μάρτυραν  την  αγίαν 
Αγάθην.” 

14  (φ·  4&  β )·  “Εις  τόν  άγιον  Ιερομάρτυρα  Βλάσιον.” 

15  (φ·  5 2  α)·  “Εις  την  νπαπαντήν 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.” 

ιό  (φ.  53  β)·  “  Λνό  της  Βαίου.” 

17  (φ.  56  β).  “Εις  τήν  λαμπρόν  του  Πάσχα  ημέραν.” 
ΐ8  (φ.  59/®)·  “  [ Ί]σωκράτου  ρητορος  Παραινεσις 
πρός  Αημόνικον  ρήτορα." 

19  (φ·  6ο  α).  ’Α κεφαλον  και  ανεπίγραφου. 

"Αρχ _ μον  διεγείροντα’  εϊ  γάρ  είςέλθη  άντιταχθή- 

σεταί  σου  τή  ψυχή. 

20  (φ.  02  α).  Ανεπίγραφου. 

"Αρχ.  Έν  άρχή  έποίησεν  ό  θεός  τόν  ούρανόν. 

Πιθανώς  ή  άρχή  τοΰ  ύπ’  άρ.  5.  ’Ίδ.  καί  άρ.  26  καί  40. 

2ΐ  (φ.  63  α).  “  Ούδεν  ήμιν  όφελος  των  Χριστιανών 
κεκλεΐσθαι  προςηγορίαν  μή  καί  των  έργων  έπα κολουθούντων 
γέγραπται’  ή  τέκνα  τοΰ  Αβραάμ  έσταί,  τά  έργα  τοΰ  Αβραάμ 
ποιήται  &ν.  Έκ  τοΰ  κατά  Ματθαίον  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

22  (φ.  63/8).  “Τοΰ  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  περί  νηστείας.” 

23  (φ·  65  α).  “  Σιβήλας  Περί  της  Άναστάσεως.” 
"Αρχ.  Άλλ’  όπόταν  συμπάντα  τέφρα  σποδύεσσα 

γένηται. 

24  (φ·  66  α).  Ακέφαλου  και  ανεπίγραφου. 
”Αρχ·...[ε]7Γαοιδοί  των  Αιγυπτίων  ό  δέ  Φαραώ  παρα- 

καλέσας  τούς  θεούς  αύτοΰ. 

25  (φ·  67).  Συνεχεία  του  φ.  6 2. 

20  (φ.  68  α).  ’ Ακέφαλου  και  ανεπίγραφου. 

“Αρχ _ βαθή  γήρας  έλάσας  ώς  είδη  τό  ένενικοστόν 

αυτόν  έτος  ούκ  ήθελε  γεύσασθαι  άρτου. 

2  7  (φ·  68  β).  “  Περί  της  αγίας  Τριάδος.” 

28  (φ.  69  α·)·  Ακέφαλου  καί  ανεπίγραφου. 

Άρχ _ σεν  καί  έν  ταΐς  άμαρτίαις  αύτών,  αΐς  ήμαρτον. 

29  (φ·  69  β).  “Σολομών.” 

"Αρχ.  'Κπτάκις  πεσεΐται  ό  δίκαιος  καί  άναστήσεται. 

30  (φ.  69  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικοΰ 
Α&γος  έκ  των  τής  Κλίμακας. 

31  (φ·  71  α)·  “Νικηφόρου  Κωνσταντίνου  ττόλεως 

Έκ  τοΰ  Κατά  εϊκον αμάχων." 

’Άρχ.  ’Κπιφανήσεται  Κύριος  έπ’  αυτούς  φησί  Σο- 
φρόνιος  καί  έξολοθ ρεύσει  πάντας. 

Κατά  τ τεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

32  (φ.  73  “)·  “Χρυσοστόμου  Έκ  τοΰ  κατά  Ίωάννην.” 

33  (Φ·  73  α)·  “  Προφητικόν.” 

34  (Φ·  73  β)·  “Τοΰ  Χρυσοστόμου  Εκ  τον  κατά 
Ματθαίον.” 

35  (Φ·  74“)·  “Μαξίμου.” 

α'.  “Έκ  των  άσκητικών  κεφαλαίων." — β' .  “Έκ  των  άπο- 
στολικών  διατάξεων.” 


160 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

36  (φ.  75  α)·  14  Τοΰ  αγίου  Μαξίμου.” 

37  (Φ·  75  β)·  11  Τοΰ  Χρυσοστόμου  Εκ  τοΰ  κατα 
ίωάννην.” 

38  ( φ .  76  α).  “Βασιλείου  Έκ  των  Ασκητικών.” 

39  (Φ·  7^  β)·  “Ίωάννου  [Σχολαστικού]  τον  τής 
Κ  λημακος.” 

40  (φ.  77  α)·  Πιθανώς  μ,ερος  τον  νπ'  άρ. 

41  (φ·  93  α)·  <ι  Έκλον^  μερική  ττάνν  όφέλημος.” 

42  (φ.  96  α).  “  Λογος  μερικός  δφέλνμος 

έκ  του  αγίου  πατρός  ήμων  Νείλου.” 

43  (</>·  99  α)·  1<  Εκλογί/  μερική  ττάνν  όφέλημος 

έκ  των  μή  άναγινωσκομένων  λόγων  του  εν  άγίοις  πατρός 
ήμων  Γρηγορίου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντίνου  πόλεως  τοΰ 
Θεολόγου.” 

44  ( φ·  105  β).  'Έρμηνεία  σύντομος  εις  το  Π άτερ 


ημών. 

45  (Φ·  107  α)·  11  Λόγος  άπο  ωφελ ημών  λόγων.” 

46  (φ.  107  α)·  “  ’Από  των  Κανόνων.” 

47  (Φ·  Ιθ8  α).  “Έτερα  κεφάλαια  πανί  όφέλημα.” 

48  (φ.  109  α).  Ακέφαλου  και  ανεπίγραφου. 

’Άρχ _ νων  ένδον  γαρ  έν  έαυτιρ  έχει  τόν  πατέρα. 

49  (Φ-  ΙΙΟ  α).  “Βασιλείου  Έκ  τον  εις  τόν  'Ησαίαν.” 
5°  ( Φ·  ιΐ3  β )■  Τού  αύτοΰ  Έκ  των  Ασκητικών. 

51  (φ.  Ιΐφα).  “Χρυσοστόμου  Εκ  τοΰ  εις  τον  εκτον 
Φ  αλμον.” 

"Έ,πονται  καί  άλλα  αποσπάσματα  Πάτερων. 

52  ( φ .  140  α).  “ ’Α ρχή  τον  Παλαιοί  εκλογή.” 

Π εριέχονται  Αιηγήσεις  έκ  τή 5  Παλαιά;  διαθήκη ς. 

'Ο  κώδιξ  κολοβός.  Ή  τάξις  των  φύλλων  πολλαχώς  συγκε- 
χυμένη. 


4628.  5°8·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Εκκλησιαστικός  διάλογος  εν  Χριστώ 
τοΰ  ταπεινού  Συμεών  αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκην.  Διά¬ 
λογο;  έν  Χριστώ  κατά  πασών  των  αιρέσεων  καί  περί  τής  μόνης 
πίστεως  τοΰ  κυρίου  καί  θεού  και  σωτήρος  ήμων  Ίησοΰ  Χρίστου, 
των  ιερών  τελετών  τε  και  μυστηρίων  πάντων  τής  έκκλησίας 
οϋδέν  αύτοΰ  ίδιον  κεκτημένος,  άλλ’  έκ  των  αγίων  Γραψών  καί 
των  πατέρων  έρανισθείς  αϋτψ  καί  συντεθείς  κατά  δύναμιν 
απολογίαν  διδοό;  έκάστιρ  των  κατά  καιρούς  ήρωτηκότων .” 

“Ανωθεν  ταύτης  τής  επιγραφής  έν  αρχή ·  " Αναξ  προηγοΰ 
γ ραφίδος  Ν εοδ ώ ρου . 


4629.  5°9·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “Λόγον  εις  την  τον  ’Αδάμ  εξορίαν.” 

’Άρχ.  Αέν  έγνώριξεν  ό  ταλαίπωρος  άνθρωπος  εις  τί 
έμελλεν  νά  τόν  έλκύση  ή  παρακοή  ή  έν  τιρ  παράδεισοι. 

2.  “Εις  την  έξωρίαν  τον  ’Αδάμ  και  περί  εγκράτειας.” 
’Άρχ.  Αέν  είναι  πλέον  αρμόδιος  καιρός  νά  λογιάση 

τινάς  καί  συκγ ρούση  τήν  κατάστασιν  όπου  εύρισκότανε 
ό  Λνθ ρωπος. 

3·  Όμιλίαι  εις  την  Τεσσαρακοστήν 
καί  Εγκώμια  εις  δεσποτικάς  έορτάς  καί  άγιους. 

Έν  τή  καθω μιλημένη. 


4·  “  Τοΰ  σοφωτάτον  Φελλού  Ίαμβοι  εις  άρετάς  καί 
κακίας.  ” 

”Α ρχ.  Αγάπη· 

Έγωγε  πηγή  καί  περιρρέω  κύκλιρ 
τάς  γάρ  άπάσας  άρετάς  σφίγγω  κύκλιρ. 

Τέλ.  Ή  λύπη· 

Τα  νεΰρα  συνθλώ  καί  παραλύω  τόνον 
έργάζομαι  δδ  καί  λογισμών  έκστάσεις. 

5·  Τού  αύτοΰ ’ Ιαμβοι  εις  έπιστημας. 

6.  Ίωάννου  Τζε'τζη  Επιγράμματα. 

7·  Όρισμοί. 

8.  Γνώρ,αι  Γεωργίου  Κεδρηνού,  Θεοδώρητου  Κύρρου, 

Κασιανοϋ  μοναχού  “Έκ  τής  Μ υριοβίβλου.” 

9·  Χημασιαι  λέξεων. 

ΙΟ.  Ρήσεις  έκ  των  Διατάξεων  των  Αποστολών 

Θεοφύλακτου. 

11.  “  Αξιώματα  ήτοι  πρωται  άρχαι  επιστήμων.” 

12.  Αποφθέγματα  καί  αποσπάσματα  πατέρων. 

Ι3·  “Λύσεις  παρά  τον  λογιωτατον  καί  σοφωτάτον 

Κωνσταντίνου  Γ ουλλιανοΰ  τού  τής  μεγάλης  έκκλησίας 

μεγάλου  λογοθέτου  συλλεγεΐσαι  εις  τά  Απορα  τής  πρώτης  τε  καί 
δειτέρας  βίβλου  τοΰ  Μωϋσέως,  ήτοι  Γενέσεως  καί  Εξόδου  κατ’ 
έρώτησιν  καί  άπόκρισιν.” 

4630.  510·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Συμεών  Θεσσαλονίκης  Διάλογος 

κατά  πασών  των  αιρέσεων. 

4631.  511·  Χαρτ.  8.  XIV. 

Πατερικον. 

Συλλογή  άποσπασμάτων  πατέρων,  ής  λείπουσι  τά  πρώτα 
φύλλα,  τά  δε  λοιπά  συγκέχυνται  τήν  τάξιν.  Έν  τούτοις  καί 
α'  “Περί  γραφής  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού,”  β'  “Ίωσ-ήφ 
τοΰ  Βρυεννου,”  γ'  “Ιακώβου.”  Τά  όνόματα  των  πατέρων 
ευρηνται  γεγραμμένα  έν  τή  φρ  έρυθρά.  Ιωσήφ  ό  άπό  Σινώπης 
βιβλιογράφο ς,  ώ;  άναγνωρίξεται  έκ  τής  γραφής  αύτοΰ,  έπεξελθών 
τόν  κώδικα,  προςέθηκε  πολλαχοΰ  έπιγραφάς,  καί  έξέφρασε 
πολλάκις  τόν  επί  τούς  άναγινωσκομένοις  θαυμασμόν  αύτοΰ  διά 
των  σημειωμάτων  Ώραΐον,'Όρα  καί  Αλλων  τοιούτων. 

4632.  512·  Χαρτ.  8.  XVII. 

I.  Μανουήλ  τού  μεγάλου  ρήτορος  της  μεγάλης  έκκλη¬ 
σίας 

α' .  “Κανόνε;  κατ  ήχον  εις  τήν  κυρίαν  ήμων  δέσποιναν 
Θεοτόκον  ποιηθέντες  υπό  Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος  τής 
μεγάλης  έκκλησίας.” — β' ■  Κανών  “εις  τόν  άγιον  μεγαλομάρτυρα 
Θεόδωρον  τόν  στρατηλάτην.” — γ  .  Κανών  “ εις  τόν  άγιον  όσιο- 
μάρτνρα  Χήφωνα  επίσκοπον  γενόμενον  'Ροιγών.” — δ'.  Κανών 
εις  τόν  μάρτυρα  Πέτρον  τόν  έν  Τ ραπεξοΰντι  μαρτυρήσαντα. — 
ε  .  Ακολουθία  εις  τήν  Ζ ωοδόχον  πηγήν. — £Γ'.  Έτδρα  εις  τήν 
άνάστασιν  τοΰ  Χριστού. — β .  Ακολουθίαι  εις  τόν  άγιον  όσιο- 
μάρτυρα  Θεοδόσιον,  τόν  άγιον  Σπυρίδωνα,  τόν  μάρτυρα 
Τοβδελαάν,  τόν  μάρτυρα  Κ οσμάν,  τόν  άγιον  Άχίλλειον  Λαρίσης, 
τόν  άγιον  Εύθυμων  τόν  νέον. — η  .  Κανών  εις  τόν  μάρτυρα 
Ίωάννην  τόν  έκ  II ρούσης. — θ'.  Ακολουθίαι  εις  τόν  Εφέσου 
Μάρκον  τόν  Ευγενικόν,  τόν  άγιώτατον  πατριάρχην  κϋρ  Διονύσιον, 
τόν  μάρτυρα  Μιχαήλ  τόν  έπι  κεκλημένον  Μ  αυροειδή. — 1'.  “Λόγο; 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


161 


αποδεικτικός  πότε  τεθέαται  ή  τοΟ  Κυρίου  σαρξ  καί  πως  νοητέον 
δεδοξάσθαι.”· — ια'.  “"Έτερος  λόχος  τον  αΰτοΰ  Εί*  τον  Ιερο¬ 
ψάλτην  κυρ  Γεράσιμον  ιερομόναχον.” — ιβ' .  Κανών  εις  την 
Θεοτόκον. — ιχ' .  Ακολουθία  εις  τόν  μάρτυρα  Ίωάννην. — ιδ'. 

Αθλησις  τοΟ  άχίου  μάρτυρος  Ίωάννου  τοΰ  εν  Σέρραις  μαρτυρή- 
σαντος.” — ιε'.  “  Μονωδία  επί  τφ  άοιδίμφ  πατριάρχη  κυρ 
Μαξίμιρ  τιρ  λοχίψ.”  ’Άρχ.Φεΰ  6ς  πάρος  έσπούδαζον  επών 
περί  σύνθεσιν  ήδέων  άσμα  π  ροήχ  μαι  νυν  χέροντι  πλέ- 
κειν.  Τ ελ.  Δίκαιοι  γάρ  εις  τόν  αιώνα  ζώσι  καί  έν  Κυρίιρ 
ό  μισθός  αυτών  καί  τά  έξης  τό  Σολο  μώντειον  φησίν 
έπος"  διό  σώζοις  καί  ψυλάττοις  ήμας  άνωθεν  ταΐς 
εΰχαΐς  σου  των  έπ  ερχομένων  ανιαρών  ανώτερους 
άμήν. — ιί~'.  “Λόχος  περί  Μάρκου  τοΰ  άχιωτάτου  μητροπο¬ 
λίτου  ’Έφέσου  καί  της  έν  Φλωρεντία  συνόδου  καί  κατά  Γεμιστού 
καί  Β ισσαριωνος  καί  άνατροπή  δισεβών  συχχραμμάτων  αυτών.” 
" Λρχ.  Επειδή  μετά  χε  των  άλλων  τών  τη  προς  ήμας 
έμπεριεχομένων  έπ ιστ ολή. 

2.  “  Μιχαήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος 
τοΰ  έκ  Πελοπόννησου.” 

α'.  “Κατά  τοΰ  Πληθωνικοΰ  συχχράμματος,  ου  ή  αρχή  Τό 
υπέρ  Λατίνων  βιβλίον  τό  ές  ήμας  ήκον.” — β' .  “Λόχος  επί  τή 
άχίμ  κοιμήσει  τής  όσιας  Εένης  μοναχής  εκφωνηθείς.” — γ' .  Λόχος 
έχκωμιαστικός  εις  τόν  μεχαλομάρτυρα  Μιχαήλ  τόν  Μ αυροειδή. — 
δ'.  "Έτερος  λόχος  έπιλύων  άπορίας  τινάς. 

3·  Μανουήλ  τοΰ  ρεγάλου  ρήτορος 

α'.  “  Εί*  την  σεβασμίαν  έορτήν  τοΰ  εύαχχελισμοΰ  τής 

δεσποίνης  ήμών  Θεοτόκου.  “ Ασματα  έμμετρα  ιαμβικά  πεντά¬ 
στιχα  κατανεμημένα  ταΐς  συνήθεσιν  ώδαΐς,  ών  ή  άκροστιχίς 
προτέτακται  τοιάδε' 

Η  ρωϊκ.  Σήμερον  υιός  Όλυμπίου  ’Απφεος  Έύρυμέ- 
δοντος 

Έλεγ.  μορφήν  άνδρομέην  έσσατο  ές  μερόπων, 

'Πρωικ.  Έξ  άδαμαίης  πτώσιος  ήχαθέην  άνάπλασιν 
Έλεγ.  Οδ  έλέους  βάθος  τάδε  μέλη  άπίη.” 

"Α  ρχ· 

Σταυρόν  π ροϊνδ άλουσ α  νητρεκώς  πάλαι 
'Η  θαυματουρχός  ράβδος  ή  τοΰ  Μωνσέως. 

Τέλ. 

'Ύμνεΐν  μεχαλύνειν  τε  έν  μελωδίαις 
'Πμΐν  τό  ϋψος  καί  βάθος  σών  θαυμάτων. 

— β'.  “II αράφρασις  έμμετρος  τοΰ  αΰτοΰ  Εί*  τό  Τοΐϊ  τών 
αιμάτων  σου  ρείθροις  Αημήτριε.”  Στίχοι  6. — χ' .  Κανών  κατα- 
νυκτικός  εις  τόν  άχιον  Ίωάννην  τόν  βαπτιστήν  καί  Πρόδρομον. — 
δ'.  “  Ειϊ  δύο  συλλοχισμούς  λατινικούς  άποδεικνύοντας  καί  έκ 
τοΰ  υίοΰ  τό  πνεύμα,  άνασκευαστικός  μέν  αυτών,  κατασκευαστικός 
δέ  δτι  έκ  μόνου  τοΰ  πατρός’  έρρήθη  δέ  πρός  τόν  κυρ  Γεράσιμον 
τόν  ένεχκόντα  αύτούς.” 

4-  “  Περί  της  πρότριτα  γεγενημένης  έςετάσεως 
τοΰ  συνοικεσίου  δπερ  λαθόν  παρανόμως  συνήφθη...” 

5·  Δογματική  επιστολή  ττατριάρχου. 

"  Λρχ.Ίερώτατε  μητροπολΐτα’ Λνδ ριανουπόλεως  ύπέρ- 
τιμε  καί  έξαρχε  παντός  Λίμιμόντου  έν  άχίιρ  πνεύματι 
άχαπητέ  αδελφέ  τής  ήμών  μετριότητος  καί  συλλει- 
τουρχέ  χάρις  είη  σοι  καί  ειρήνη  άπό  θεοΰ  παντο¬ 
κράτορας  οϊαν  διακονίαν  έλαχες  παρά  τής  τοΰ  Χρίστου 
τοΰ  θεοΰ  ήμών  έκκλησί ας.  Τέλ.  ϊνα  δι’  αυτών  καί 
τών  μελλόντων  έπ ιτύχωμεν  άχαθών  έλέει  καί  χάριτι 
τοΰ  πανοικτίρμονος  θεοΰ  τοΰ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ 
Χρίστου  ψ  ή  δόξα... 


4633·  5Τ3·  ΧαΡτ·  8·  XVII. 

1.  Κανόνες  και  Ακολουθία  της  Μ εταμορφωσεως. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ  Εις  την  Μ εταμορφωσιν. 

3·  “  Μνημη  τών  οσίων  πάτερων  ημών  Ιωασαφ  και 

Β αρλααμ.” 

4·  Λογοι  εις  την  Μεταμ ορφωσιν. 

Έίσί  δέ  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου. 
Τιροθε'ου  ττρεσβυτέρου  Άντιοχείας,  Άνδρεου  Κρήτης. 

4634·  5*4·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Πε'τρου  τοΰ  Λαμασκηνοΰ  Λόγοι  μβ' ■ 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  λόχων  τούτων. 

2.  “  Ερωταποκρίσεις  αναγκαΐαι  εκάστω 

εύσεβεΐ  έρμηνευθεΐσαι  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  καί  έξοχωτάτον 
έν  διδασκάλοις  μεχάλου  λοχοθέτου  τής  μεχάλης  έκκλησίας  κυρίου 
κυρίου  Ίωάννου  Καρυοφΰλλη  διατρίβοντος  έν  Β ουκουρεστίιρ." 

3·  “  Ιωσήφ  Βρυαινίου  Εκ  τον  λογον 

τοΰ  συμβουλευτικού  περί  ένώσεως  τών  έκκλησιών  τής  μελε- 
τωμένης  χενέσθαι  κατ’  έκεΐνο  καιρού ·  είρηται  δέ  έν  τιρ  συνοδικά 
τής  τοΰ  θεοΰ  μεχάλης  έκκλησίας.” 

4635*  515-  Χαρτ.  8.  XIX. 

1.  Εΰχαί  διάφοροι. 

2.  Οί  κ8'  οΐκοι  τών  αρχαγγέλων. 

3·  “  Οίκοι  κατ  άλφάβητον  εις  τον  άγιον  Ίωάννην 

τόν  θεολόχον  καί  εύαχχελιστήν,  ποίημα  Ίωάννου  τοΰ 
Ευγενικού  χαρτοφύλακος  τής  μεχάλης  έκκλησίας  καί  άδελφοΰ 
τοΰ  άγιου  Μάρκου  τοΰ  Εφέσου.  ” 

4·  Κανόνες. 

α'.  Εί*  τόν  Χριστόν. — β’ .  Βίς  τήν  Θεοτόκον. — γ'.  “Κανών 
παρακλητικός  εις  τόν  φύλακα  τής  τοΰ  ανθρώπου  ζωής  άγγελον 
ποίημα  Ίωάννου  μοναχοΰ  τοΰ  Μαυρόιτοδος.’’ — δ'.  “Έτερο* 
κανών  παρακλητικός  εις  πάντας  τούς  άχίους  καί  εις  τάς  έπου- 
ρανίους  δυνάμεις.” 

5·  “  Περί  προςευχης.” 

Έν  τέλει’ ...έτος  άπό  Χριστού  1820. 

6.  “  Κανών  της  παρακλησεως 

τής  ύπεραχί ας  Θεοτόκου  τής  Π ορταϊτίσσης  τών  ’ϊβήρων.” 

7-  Τά£ις  εις  χωράφιον. 

8.  Πατερικόν. 

4636.  5ι6·  Χαρτ.  8·  XVII. 

Γεροντικόν  ( άκεφαλον ). 

4637·  5 1 7·  Χαρτ.  8·  XVI. 

“  ’Αρχη  συν  ©εώ  βιβλίον  τό  καλονμενον  Θησαυρός. 
Βίβλος  ιερά  έκ  Γραφών  διαφόρων 
τοΐς  άναχινώσκουσιν  εΰ  συχκειμέν η 
εις  σωστικήν  σύνεσιν  θεοχνωσίας.” 

4638.  5ιδ·  Χαρτ.  16.  XIV. 

1.  Θεολογικαί  ερωτήσεις  και  αποκρίσεις. 

2.  “  Μαρτυρίαι  έκ  της  θείας  Γραφής 

περί  πάσης  τής  οικονομίας  Χριστού  τοΰ  θεοΰ  ήμών,  τοΰ  υίοΰ 
τοΰ  θεοΰ  τοΰ  ζώντος  τοΰ  ένός  τής  άχίας  καί  ζωοποιού  Τ ριάδος, 

21 


Η.  II. 


162 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ότι  προα ιώνιος  ό  υιός  καί  λόγος  τοΰ  ΘεοΟ  ό  έπ’  έσχατων 
σαρκωθείς  4κ  τη 5  άγιας  Παρθένου.” 

3·  Ακολουθία  τοΰ  αγιασμόν.” 

4639·  5 1 9·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Κανόνες  τής  Οκτωήχου. 

Έν  τέλει'  ΘεοΟ  το  δώρον  καί  Θεοφίλου  πόνος. ..έν 
έτει  ^νν  (  =  1542)... 

4640.  52°·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1  ( φ .  I  α).  Κυρίλλου  Παλαιών  Πατρών  Ενταλτηριον 
ώς  τύπος  εξομολογητηρίου. 

'Άρχ.  Η  ταπεινότης  ημών  άπό  της  δοθείσης  α ύτή 
δωρεάς  τε  καί  χαριτος  τον  παναγίου  πνεύματος  άνα- 
τίθησι  σοι  τφ  τιμιωτάτιρ  έν  ίε ρομον άχοις  κυρφ 
(δϊο)  έν  άγίιρ  πνεύματί.  Άγαπητφ  υίφ  της  ημών 
ταπεινότητος  της  πνευματικής  πατρότητος  το  λει¬ 
τούργημα"  οφείλεις  οΰν  διενερ γεΐν  τούτω  κατά,  τάς 
υποτυπώσεις  των  θείων  πατέρων.  ΤΑ.  Επί  τούτιρ 
γ άρ  καί  τό  παρόν  ένταλτήριον  της  ημών  ταπεινότητος 
■γράμμα  έπεδόθη  σοι  τφ  διαληφθέντι  τιμιωτάτιρ  έν 
ίε  ρομον  άχοις  κυρφ  καί  πνενματικιρ  πατρί  δι'  ασφά¬ 
λειαν  κατά  τό  ζ’^ί,α^,  μηνίΆπρΐλλίω  ό  Παλαιών  Πατρών 
Κύριλλος. 

2  (φ.  2  α).  Άδηλου  Ερμηνεία  εις  το  Τίάτερ  ημών. 

’Άρχ.  Λέγει  τιρ  Σίμωνι  II έτριρ  ό  Ίησοΰϊ  Σιμών  Ίωανά 

αγαπάς  πλεΐον  τοΰτ ο;  Τέλ.  "Εστι  δέ  καί  άλλα  πολλά 
6σα  έποίησεν  ό  Ιησούς,  άτινα  εάν  γράφητε  καθ'  έν 
ουδέ  αυτόν  οΐμαι  τον  κόσμον  χωρήσαι  τά  γ ραφόμενα 
βιβλία,  άμήν. 

3  ( φ .  4  β)·  Ανεπίγραφου. 

Άρχ.’Ίνα  διά  των  τριών  έ ρωτήσεων  καί  καταθέσεων 
εξαλείφει  τάς  τρεις  φωνάς  της  άρνήσεως.  Τέλ.  έάν 
γράφη  καθ'  έν  ούδέ  τό  φαινόμενου  τοΰτο  διάχωρον 
καί  περίμετρον  τοΰ  τε  ούρανοΰ  καί  της  -γης·  τοΰτο  γάρ 
έστίν  ό  κόσμος,  ήδυνήθη  χωρήσαι  τά  περί  τούτων 
•γραφόμενα  βιβλία. 

4  (φ.  7  α)·  Τά£ις  εκκλησιαστική. 

’Άρχ.  Τιρ  Σαββάτιρ  εσπέρας  μετά  τό  συναχθήναι 
τόν  κλήρον  άπέρχονται  εις  τό  κελλίον  τοΰ  μητρο¬ 
πολίτου  καί  λαμβάνει  τό  μονο βάμβουλον  ό  όστίαρος. 

5  (φ.  21  β).  Αναστασίου  Αντιόχειας 

“Έκ  των  πρός  Γεώργιον  σχολαστικόν  εκατόν  πεντήκοντα 
κεφαλαίων .” 

6  (φ.  24  α)·  “Ίωάννου  χαρτοφυλακος 

τής  πρώτης  Ίουστινιανής  καί  πάσης  Βουλγαρίας  τοΰ  Πε- 
διασίμου  Περί  γόμων.” 

7·  Έρρ ιηνεΐαι  διάφοροι. 

α'.  “ Ερμηνεία  τής  θείας  καί  ίεράς  λειτουργίας.” — β’ . 

“ Ερμηνεία  εις  τόν  άπόστολον  τών  άγιων  Πάντων  Οί  διά 
πίστεως.” — γ  .  “  Ερμηνεία  τοΰ  άγιου  ευαγγελίου  τής  Υπα¬ 
παντής,  έκ  τοΰ  κατά  Αουκάν.” — δ'.  “  Ερμηνεία  εις  τό  Πάτερ 
ημών  ό  έν  τοΐς  ούρανοΐς.” — ε'.  “ Ερμηνεία  τής  ίεράς — ής.” — ζ~’. 
“ Ερμηνεία  περί  τής  άγιας  εκκλησίας.” — β.  “  Ερμηνεία  έτέρα 
τής  εκκλησίας  κατά  τί  καί  πώς,  διατί  λέγεται  έκκλησία.  η  . 
“ Ερμηνεία  περί  διακόνου.” — θ’.  Εκκλησιαστικά  καί  κανονικά 
περί  συνοικεσίων. 


επισκοπής 

8  (φ.  53  β)·  “Το  συνορον  τής  Όλενης.” 

'Άρχ.  Άπό  τό  στόμιον  καί  εις  τόν  άντήλαλον  τόν 
ποταμόν. 

9·  “  Περί  τών  θανάσιμων  και  συγγνωστών  αμαρτη¬ 
μάτων.” 

ΙΟ.  “  Περί  όρου  ζωής  τοΰ  ανθρώπου.” 

11.  Ετυριολογιαι  εβραϊκών  ονομάτων. 

12.  “Τοΰ  κζ’  του  μεγάλου  Βασιλείου  κζ"' 

τής  έν  Χικαφ  κανών  θ’  ι'  τής  έν  Ν εοκαισαρείμ  κανών  θ'  καί 
Θεοφίλου  έκ  τοΰ  ’ Υπομνηστικού  τό  δ'  καί  ζ~'  κεφάλαιον.” 

Ι3·  “  Σίμωνος  του  Καναναίου  Ύπό  πόσων 
επισκόπων  οφείλει  χειροτονεΐσθαι  ό  έπίσκοπος.” 

14.  ΙΙασχάλιον. 

Ι5·  “  Τάζις  αναγινωσκομενη 
έπί  χειροτονίμ  άναγνώστου  καί  ψάλτου.” 
ΐ6.  “  Ακολουθία  τής  καθιερωσεως 
τών  μελλόντων  καθιερώσθαι  ναών.” 

Ι7·  “  Τά^ις  γινόμενη  επί  σαλευθείσης  αγίας  Τρα- 
πεζης.” 

ΐ8.  “Ευχή  σαλευθείσης  αγίας  Ύραπεζης.” 

19.  “  Περί  τής  Παναγίας  ποτέ  εσχε  την  αρχήν.” 

20.  “  Διδασκαλία  άναγινωσ κομένη 

πρός  τούς  άναγομένους  πρός  Ιερωσύνην  καί  τούς  μαρτυρίσαντας 
υπέρ  αυτών  ίερεΐς,  συγγραφείσα  παρά  τοΰ  τιμιωτάτου  καί 
μεγάλου  χαρτοφύλακος  [Θεοδώρου]  τοΰ  Βαλσαμών,  έκδόσει 
τοΰ  άγιωτάτου  καί  αοιδίμου  πατριάρχου  κΰρ  Ματθαίου.” 

21.  “Έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  οσίου  πατρος  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  ’  Αλεξάνδρειάς  τοΰ  έλεήμονος.” 

2  2.  “  Χρονογράφος  εν  σύντομη.” 

’Άρχ.  Άπό  Άδάμ  ’έως  τοΰ  κατάκλησμοΰ  είσίν  έτη 
φ.  .  α.  Τέλ.  καί  άπό  τής  βασιλείας  Ν ικηφόρου  καί 
Στανρακίου  έως  στής  βασιλείας  Μιχαήλ  καί  Θεοφίλου 
είσίν  έτη  ιθ'. 

23·  “  Πό0εν  τά  σώματα.” 

24·  “  Μάρκου  μοναχού  Σερών  Ζητησις 
περί  βουλκολάκων  πώς  καί  διά  τί  ού  δέχεται  ή  άγια  τοΰ 
ΘεοΟ  έκκλησία  ότι  ύπ'  αύτών  γίνονται  τά  θανατικά  καί  ύπο- 
λαμβάνομεν  ημείς  ότι  ύπ'  αυτών  έσθιόμεθα.” 

25.  “  Τών  άγιων  Αποστόλων  Κανών  λα, 
τής  έν  Γάγρμ  κανών  ζ~’ ,  τής  έν  Ααοδικείφ  κανών  νη  .' 

20.  “Της  έν  Άγκυρα  κανών  ιγ’ ,  καί  την  προς 
τούς  χωροεπισκόπους  έπιστολήν  τοΰ  άγίου  Βασιλείου.” 

27.  Σεληνοδρόριιον. 

28.  “  Γενναδίου  πατριαρχον  Κωνσταντινουπόλεως 
τοΰ  Σχολαρίου  Απολογία  πρός  τινα  ιερομόναχον  έν  τφ 

Σιναίιρ  όρει  περί  τινων  ζητημάτων  αναγκαίων  τφ  τιμιοτάτω  έν 
μοναχούς  κυρφ  Μαξίμιρ  τφ  κατά  κόσμον  Σωφιανω  καί  πάσι 
τοΐς  ένάσκουμένοις  τή  άγίει  μονή  τοΰ  Σινά  όσιοτάτοις  ίερο- 
μονάχοις  καί  μοναχοΐς.” 

’Άρχ.  Τιμιότατε  έν  μοναχοΐς  καί  έμοί  έν  κυρίω 
Ίησοΰ  ποθεινότατε,  χάριν  καί  έλεος  καί  ειρήνην 
έπ' έυχόμεθ ά  σοι. 

2  9·  Άδηλου  Επιστολή  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  Τιμιότατε  έν  ίερομονάχοις  κΰρ  Ιωακείμ  επειδή 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


16.5 


’έλαθεν  ημάς  τοΰτο  καί  οϋκ  έχράψαμεν  έν  τφ  πιτακίιρ 
το  προς  την  άχίαν  μονήν. 

30.  Κανονικά  τινα. 

31.  Κύκλος  πασχαλίου. 

’Άνωθεν'  Έτο;  ,ζ~ξζ'  ΐνδ09  ζ'. 

32.  “  Αί  εμπακταί  των  μηνών.” 

33·  Κύκλος  ήλιου. 

34·  “  Γ ράμμα  σνγχωρητικόν Τύπος. 

35·  Ευχή  σνγχωρητικη. 

36.  Κυριακοδρομίου. 

4641.  521· 

Χαρτ.  8.  XVII.  XVIII.  (φ.  367). 

I .  Κανόνες. 

α'  (φ.  1  α).  “Κανών  προεόρτιο;  εΐ;  την  Κοίμησιν  τής  ύπεραγία; 
Θεοτόκου  τοΰ  άχιωτάτου  μητροπολίτου  *  Ρόδου  δια  στίχων 
ιαμβικών  φέρων  ακροστιχίδα  τήνδε  δι’  ίερωλεχείων.” — β'  (φ. 
8  α).  “  Κανών  ιαμβικός,  φέρων  ακροστιχίδα  τήνδε,  δια  στίχων 
ηρωικών — χ'  (φ.  12  α).  “Έτερο;  κανών  ιαμβικός  τοΰ  άγιου 
Ίωάννου  τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ.” — δ'  (φ.  16/3).  “  Στίχοι  ήρολεχΐοι 
εις  την  Κοίμησιν  τής  ύπερευλοχημένης  Θεοτόκου  Μαρίας·  είσϊ  δέ 
ώ;  έν  ε'ίδει  διηχήσεως  ποίημα  Δαμασκηνού  μονάχου  τοΰ  Στου- 
δίτου.” — ε'  (φ.  21  α).  “Κανών  εΐ;  την  Χρίστου  χ έννησιν 
ποίημα  τοΰ  κΰρ  Κοσμά.” — 5"  (φ·  25  α).  “Ίωάννουάρίιρ  τά 
άγια  θεο φάνεια  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος  ημών  ’ϊησοΰ 
Χριστοΰ  ό  κανών  τοΰ  κΰρ  Κοσμά.” — β  (φ.  34α).  “Κανών  εις 
την  'Τ παπαντήν  τοΰ  κυρίου  ημών  ’ Ιησού  Χριστοΰ  ποίημα  τοΰ  κΰρ 
Κοσμά.” — η'  ( φ .  37  β).  “Κανών  εΐ;  τόν  ευαγγελισμόν  τής 
άχράντου  Θεοτόκου  ποίημα  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ.” — 
θ'  (φ.  42  β).  “Κανών  ιαμβικός  ποίημα  κΰρ  Ίωάννου 

τοΰ  Άρκλά.” 

Τά  ύπ’  άρ.  β' ,  χ' ,  ε'  καί  ζ~'  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως. 

2  (φ.  47  α)·  [Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου] 

“Γνώμαι  θεολοχικαί  δίστιχοι.” 

’Άρχ.  Αρχής  καλής  κάΧιστον  είναι  καί  τέλος. 

3  (φ.  ζοα).  “  Έτεροι  στίχοι  προς  νουθεσίαν.” 

Έν  τέλει'  Χειρ  αμαρτωλού  Νεοφύτου  1691  ’Οκτω- 
βρίου  ιε'. 

4  (φ.  51  α)·  “  Γνώμαι  μονόστιχοι 
έκ  διαφόρων  ποιητών  κατά  στοιχειον.” 

α! .  “Εΐ;  άχαθούς  άνδρας.”  ’Άρχ.  Άνήρ  δέ  χρηστός. 

5  (φ.  63  α).  “Ίσοκράτους  Προς  Δημόνι κον  παραί- 
νεσις.” 

6  ( φ .  79  α)·  “  Κάτωνος  Ρωμαίου  Γνώμαι 
παραινετικοί  δύστιχοι  ά;  μετήνεχκεν  έκ  τής  των  Λατίνων 

φωνής  εις  την  Έλληνίδα  διάλεκτον  Μάξιμος  μοναχός  ό  Πλα- 
νοΰδιος.” 

7  (φ.  94  α)·  “Χρυσά  έπη  τον  Πυθαγόρου.” 

8  (φ.  99  α)·  “  Κάτωνος  Ρωμαίου  Γνώμαι 
παραινετικοί  δίστιχοι  άς  μετήνεχκεν  έκ  τής  των  Λατίνων 

φωνής  εις  την  Έλληνίδα  διάλεκτον  Μάξιμος  μοναχός  ”  [Πλα- 
νούδης]. 

9  (φ.  107  α).  “Έκ  των  ποιημάτων  τον  εν  άγίοις 
πατρός  ημών  Γρηγορίου  τοΰ  ΝαξΊαν  ξινού  τοΰ  Θεολόγου 

Ένύπνιον  περί  τής  Αναστασίας  εκκλησία;,  ήν  έπήξατο  έν 
Έωνσταντινουπόλει.” 


ΙΟ  (φ.  ΙΙΟα).  “Τοΰ  αυτοί)  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Περί  των  τοΰ  βίου  διαφορών  καί  κατά  ψευδίέρέων  ποίημ,α 
ίερελεγεΐον.” 

1 1  (φ.  1 1 2  α).  Ίσοκράτους 

α'  (φ.  112  α).  “Π ρός  Αημόνικον  παραίνεσις.” — β'  {Φ·  124  α). 
“Πρό;  Ν  ικοκλέα,  περί  τοΰ  βασιλεύειν .” 

12  (φ.  136  α).  Όμηρου  Ίλιάδος  Α  και  Β. 

13  (φ·  19°  α)·  Αουκιανοΰ 

α'  ( φ .  190α).  “Λόγο;  περί  τοΰ  ένυπνίου.” — β'  (φ.  195  α).. 
“Τίμων  ή  μισάνθρωπος.” — χ'  ( φ .  216/3).  Νεκρικοί  διάλογοι. 

14  (Φ·  253  α)·  ®€>ατα 

έκ  τής  καθωμιλημένης  εΐ;  την  άρχαίαν. 

15  (φ.  257  α)·  Αναστασίου  Μπαλάνου 
Παπαβασιλοπούλου  Έπιστολαί  πρός  διαφόρους  καί  Έπι- 

στολαί  διαφόρων  σταλείσαι  πρός  αυτόν  εις  Λάρισαν. 

ΐ6  (φ.  283  α).  Ασκήσεις  θεματογραφικαί  και  επι¬ 
στολικοί 

έκ  τής  καθωμιλημένης  εΐ;  τήν  άρχαίαν. 

17  (φ·  324α)·  “  Έπιστολάριον  ”  (κολ.). 

Τά  ύπ’  άρ.  ο — 13  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως,  άραιοτέρας  καί 
ένιαχοΰ  ολως  λειπούσης  έν  τιρ  13. 

'Ο  κώδιξ  χέχραπται  υπό  διαφόρων  χειρών. 

4642.  522·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Μάρκου  Έφε'σου  Κανόνες  παρακλητικοί. 

2.  “Έτεροι  κανόνες  ψαλλόμενοι 

έν  τή  τοΰ  Α ύχούστου  νηστείμ  τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου,  ποιη- 
θέντες  ύπό  Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος  τή;  μεγάλη; 
εκκλησία;.” 

3·  Εΰχαι  εις  την  Θεοτόκον  καί  τόν  Χριστόν. 

4·  ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Εις  την  Μ,εταμορφωσιν. 

4643·  523·  Χαρτ.  8.  XV. 

Θεοτοκάρ  ιον. 

4644·  5 2  4·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Κανόνες  εις  τον  μεγαλομάρτυρα  Γεώργιον. 

2.  Εγκώμιο ν  εις  τους  δώδεκα  ’Αποστόλους. 

3·  “’Εκ  της  ηνωμένης  καί  διακεκριμένης  θεολογίας 
τον  αγίου  Διονυσίου.” 

’Άρχ.  Χρή  δέ,  ώς  οΐμαι,  μάλλον  άναλαβόντας  ημάς. 
4·  “Μυστήριον  συνά^εως  είτονν  κοινωνίαν.  Θεωρία.” 
’Άρχ.  Αευρο  δη  οΰν,  &  παΐ  καλέ,  μετά  τάς  εικόνας 
έν  τάξει  καί  ίερώς  έπί  τήν  θεοειδή  τών  αρχετύπων 
άλήθ ειαν  (κολ.). 

Πλήν  τοΰ  ύπ’  άρ.  1  τά  λοιπά  φαίνονται  πιθανώτατα  χε- 
χραμμένα  χειρί  Ιωσήφ  τοΰ  άπό  Σινώπης. 

4^45-  525·  Χαρτ .  8.  XVI. 

1.  Κανόνες. 

2.  “Ακολουθία  ανώνυμος  εις  τους  κατά  τάξιν 
άγιου;  ημέραν  παρ’  ημέραν.” 

3·  Μηναΐον  βραχότοπον  τον  όλου  ενιαυτόν. 

Π εριέχονται  β ραχεέαι  Άκολουθίαι  τών  κυριωτάτων  έορτών. 
Αείπουσιν  οι  μήνες  Σεπτέμβριος  καί  Μ  άρτιος. 


21—2 


164 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4·  “  Επιστολή  Λεοντίου  ίεροδιακόνου 

«5  Άχιανανήταις,  άνεπίχραφη.” 

"Αρχ.  Όσιώτατοι  άγιοι  πατέρες  μικροί  τε  και  με¬ 
γάλοι  οί  ευρισκόμενοι  έν  τη  άγίμ  Άννη.  Τέλ.  {κο\.)' 
Αέχει  δέ  καί  6  θεΐος  Απόστολος  'Ο  μη  έ  ρχαζύμενος 
περιεργάζεται  ήχουν... 

4646.  520·  Χαρτ.  8.  XV. 

“  Κανόνες  παρακλητικοί  των  η  ήχων 
εις  την  υπεραξίαν  Θεοτόκον  ποιηθέντες  ύπό  του  έν  άχίοις 
πατρός  ημών  Ίωάννου  τού  Δαμασκηνού.” 

Έν  τέλει'  Μην  Μάί'οϊ  κθ'  έχήνην  σεισμός  μέχας  έν 
τη  νισιρ  Κριτή  ώςτε  καί  ή  χώρα  του  Χανδάκου  έχάλασε 
μερικώς  καί  έπλάκωσεν  πολλή  λαόν  ειΊ  τάϊ  β'  ώρας 
της  νυκτός  β “  έσπέρας.  Έτουϊ  ,ζιζ'  ίνδ.  ια',  ήλιου 
κύκλοι  ιζ'  καί  τής  σελήνης  ζ~' ,  θεμέλιον  κη' .  εις  α-φη' 

■ γραφή  ριςνάχχαμμα  λοςτωμαρά  ςοχιώρχε  (  —  Τεώρχιος 
αμαρτωλός  Μαγγανάρυ). 

4647·  527·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ακολουθία  εις  τον  ακάθιστον  ύμνον  της  Θεοτόκου. 

2.  Ακολουθία  της  κοινής  παρακλήσεως. 

4648.  52δ·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου  Αειτουργια. 

2.  Βασιλείου  του  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Ευχή  εις  ευλογίαν  σταφυλων. 

4·  Άποστολοευάγγελα  τής  όλης  έβδομάδος. 

5·  ’Αποστολοευάγγελα  εις  διαφόρους  αγίους. 

6.  Τά  ια  εωθινά  ευαγγέλια. 

7·  Αποστολοευάγγελα  των  εορτών  του  ολου  χρόνου. 
8.  Άποστολοευάγγελα  των  Σαββάτων 
καί  Κυριακών  καί  τών  δεσποτικών  έορτών  άπό  τοΰ  Τελώνου 
καί  Φαρισαίου  μέχρι  καί  τών  άγιων  Πάντων. 

0).  Ακολουθία  τής  γονυκλισίας  τής  Πεντηκοστής. 

ΙΟ.  Ευχή  συγχωρητ ικη  έπι  των  μελλόντων  μετα- 
λαβεΐν. 

11.  “  Προκείμιενα  κατ  ήχον  λεγάμενα 
έν  τοις  όρθροις  τών  Κυριακών.” 

12.  “  Ετερα  προκειμεν α  εις  τήν  λειτουργίαν  κατ' 

Τ  ϊϊ 

ήχον. 

Έν  αρχή  Πιναξ  τών  περιεχομένων.  Έν  τέλει'  Έτελειώθη 
κατά  μήνα  Σεπτέμβριον  καί  έτος  ,ζμζον  (  =  1539)... 

4649·  529·  Χαρτ.  8.  XVII. 

θεοτοκάριον. 

Έν  τέλει'  Ετελειώθη  τό  παρόν  θεοτοκάριον  έν  τιρ 
μινή  Φ ενρουαρίψ  εις  τάς  κζ~'  ζίχιγ'  (  =  1613)  διά  χειρός 
μονάχου  Γενναδίου  αμαρτωλού  τοΰ  Παπαστεφανοπού- 
λου  καί  Μα ρκίου. 

465°.  53°·  Χαρτ.  8.  XVII. 

I.  ’Εκλογάδιον  περιέχον  τά  αντίφωνα 
καί  τόν  πολυέλεον,  τροπάρια,  μεγαλυνάρια,  τήν  ακολουθίαν 
όσιου  Ευθυμίου  τοΰ  “Ιβηρος,  τούς  Οίκους  τής  Θεοτόκου,  Κανόνας 
καί  Εΰχάϊ. 


Έν  αρχή  Πίναξ  τής  βίβλου.  Περί  δέ  τό  μέσον  τοΰ  κώδικος 
“ΪΙίναξ  ακριβής  τών  βιβλίων  ήτοι  τών  πανηγυρικών”  (ίσως  τών 
έν  τη  βιβλιοθήκη  τής  μονής  καθόλου). 

2.  “  Σύνταγμα  ακριβές  δηλουν  ασφαλώς 

μιας  έκάστης  ήμέρας  λόχους  έν  ποίιρ  βιβλίιρ  ήτοι  πα νηχυρικιρ 
κεΐται'  άρχεται  τοίνυν  καθ'  ειρμόν  καί  τάξιν  μηνολοχούμενον .” 

Έν  τέλει'  /ξρμη'  (  =  1640)  έχράφη  παρά  Αντωνίου 
ίερομονάχου.  Έ πονται  ονόματα  κτητόρων  τοΰ  κώδικος. 

4651·  531·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  ΓΙονηρ,α  Στεβαστου  (γρ.  Σεβαστού) 

Τραπεζουντίου.  Τιρ  εΰλαβεστάτφ  ίερολοχιωτάτιρ  άχχινου- 

στάτιρ  καί  κατά  πάντα  μοι  έν  Χριστή  έρασμιωτάτιρ  κυρίιρ 
Χρυσάνθιρ  άρχιδιακόνω  τοΰ  μακαριωτάτου  ήμών  αΰθεντός  καί 
δεσπότου  κυρίου  κυρίου  Αοσιθέου  παν  έν  Χριστά)  καταθύμιον. 
Περί  τοΰ  μυστηρίου  τής  ευχαριστίας.” 

’  Αρχ.  Υπέρ  μέν  οΰν  ών  προ  σκοπού  χράφεις  ήμιν 
άξίως  τω  οντι  τής  σής  άχχινοίας.  ΤΑ.  ό  ελάχιστο 5 
έν  σπουδαίου  καί  σός  ποτέ  χρηματίσας  εΐ  καί  εύ- 
τελής,  όμως  εϊπω  καθηχητής  Σεβαστός  Τραπεξουντιος  ό 
Κυμινήτης  μχπζ^  Ν οεμβρίψ  κε'  (  =  1687)  άπό  Τραπε- 
ζοΰντος  εις  Κωνσταντινούπολιν. 

2.  “  Ενστασις  του  μακαριωτάτου  μου  αΰ#εντδς 

καί  δεσπότου  κυρίου  κυρίου  Δοσιθέου  προς  δύο  τινα  τών 
έμφερομένων  έν  τιρ  ήμετέριρ  σχεδίιρ  καί  [Σεβαστού  Τραπε- 
ζουντίου  τοΰ  Κυμινήτου]  Απάντησις  προς  αυτήν.” 

“Αρχ.  Εί$  τό  σχέδιόν  σας  δέν  είναι  καλά  δύο 
πράγματα  τό  ένα  όπου  λέχεις  απλώς  ότι  δέν  εΐναι 
κατά  τι  άπειρον  τό  Κυριάκόν  σώμα  καί  εις  τό  άλλο 
όποΰ  λέχεις  τί  χίνονται  τά  μεταβαλλόμενα. 

Ή  δέ  ’ Απάντησις  άρχ.  Άπλώ;  μέν  οΰν  είπεΐν  τό  αυτό 
καί  έν  άτομον  σώμα  ή  τοιοΰτον  όποΐόν  έστι  καί  τό 
Κυριάκόν. 

3·  “  Ο  Κωνσταντινουπόλεως  Ιερεμίας  κεφ.  ι : 

τής  προς  Αούτερον  έπιστολής.” 

"Αρχ.  Ούτε  μήν  τότε  δοθείσης  τής  σαρκός  τοΰ  Κυρίου. 
Τέλ.  αί  δέ  θειοπειθεΐς  υμών  εύχαί  εϊησαν  μεθ’  ήμών 
έν  βίιρ  παντί,  αμήν. 

4·  “  Ευστρατίου  μητροπολίτου  Νίκαιας 

Αιάλοχος  έκτεθείς  ότε  ή  άμφισβήτησις  περί  τών  άγιων  εικόνων 
έχένετο  πώς  δει  προςκυνεΐσθαι  καί  τιμάσθαι  αΰτάς  σχετικώς  ή 
λατρευτικώς  τοΰ  τής  έν  Β ιθηνίμ  Χαλκηδόνος  μητροπολίτου 
Αέοντος  και  τών  συνισταμένων  αϋτω  πρός  τό  λοιπόν  άπαν 
πλήρομα  τής  έκκλησίας  άντιπιπτόντων  καί  λατρευτικήν  άπο- 
νέμειν  φιλονεικούντων  τήν  προςκύνησιν  ταΐς  χεχραμμΑναις  είκόσι 
τοΰ  σωτήρος  Χρίστου,  ήν  μόνη  τη  θεότητι  ή  εκκλησία  έλεχεν 
έποφείλεσθαι,  τή  δέ  αγία  ε’ικόνι  τό  σχετικόν  τε  καί  αναφορικόν 
τής  προςκυνήσεως  έφαρμόττειν  καί  τής  τιμής.” 

Τά  τοΰ  Διαλόγου  πρόσωπα  Φ ιλοσυνήθης  καί  Φιλαλήθης. 

"Αρχ.  Ποΐ  δη  καί  πόθεν  ώ  φ ιλοσύνηθες  ; — Φιλοσυνήθης. 
Οικαδε  καί  έξ  ανακτόρων,  Φιλάληθες,  αλλά  πώς  αύτός 
εαυτόν  ύπεξάχων  άνέχη  μή  παρεΐναι  ταΐς  κοιναΐς  συζη- 
τήσεσι. 

5·  “  Περί  αμυγδάλιυν.  ’ 

6.  “  Περί  ηδιόσμου. 

η.  “Τοΰ  άγιου  ι ερομαρτυρος  Βλασίου  αρχιεπίσκοπου 

Σεβαστείας  τοΰ  θαυματουρχοΰ”  Ακολουθία. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


165 


8.  “  Βίος  καί  πολιτεία  καί  μερική  θαυμάτων  διήγησις 
τοΰ  άγιου  ιερομάρτυρας  καί  θαυματουργού  Βλασίου  μετα- 
φρασθεί 5  εις  τήν  κοινήν  γλώτταν  προς  ώφέλιαν  των  πολλών.” 

Έν  τέλει'  Μετήνεγ κεν  τύνδε  τόν  τοΰ  αγίου  ίερο- 
μάρτυρος  Βλασίου  βίον  ένεκα  της  των  πόλων  ώφελείας 
έκ  της  των  Ελλήνων  φωνής  είς  την  ήμετέραν  απλήν 
διάλεκτον  ό  έν  ι  ερομονάχοις  καί  πνευματικοΐς  αί- 
δεσιμώτατός  τε  καί  λογιώτατος  κΰρ  Διονύσιος  ό  έξ 
Ιωαννίνων...Έ7ρά0η  δέ  ϋπ’  έμής  χειρός  εΰτελεστάτου 
καί  τάλανος  καί  άμ&ρου  πάσης  ίεροδιακονικής  τάξεως 
Ν εοφύτου  καί  ούτιδανεστέρου  πάντων  των  έν  αυτή 
μετιόντων ...αχί,  β’  Ίαννουα ρίψ  κε'  (  =  1692). 

Ό  κώδιξ  σύγκειται  έκ  δύο  μερών  ( 1 — 6  καί  7 — 8)  γεγ ραμμένων 
ΰπδ  δύο  χειρών  διαφόρων.  Έν  τφ  ύπ’  άρ.  1  έν  τη  έπι γραφή 
μεταξύ  των  λέξεων  καταθύμιον  καί  Περί  τοΰ  μυστηρίου 
άναγινώσκονται  τάδε  χειρί  νεωτέρμ  γεγ  ραμμένα·  λαβάρου 
γραμματικού  Τραπεζουντίου  τοΰ  Σκρίβα  1717.  Όμοίως 
δ’  έν  τιρ  ύπ’  άρ.  4  άνωθεν  της  επιγραφής·  Ααζάρου  Γ:  τοΰ 
Σκρίβα  1717.  Αηλοΰσι  δέ  ταΰτα  προφανώς  το  Άνομα  κτήτορος 
τοΰ  κωδικός. 

Έν  άρχή  καί  τελεί  τοΰ  κωδικός  πολλά  φύλλα  άγραφα. 

4652.  532·  Χαρτ.  8.  XVI.  (0.405). 

1  ( φ .  1  α).  Κανόνες  είς  την  © εοτόκον  καί  τον  Χριστόν. 

2  (φ.  17  α ).  ’Εφραιμ  τοΰ  Σύρου  Αογος 
είς  την  δευτέραν  παρουσίαν  τοΰ  Χριστοΰ. 

3  ( φ ■  41  β)·  “Αναστασίου  μοναχοΰ  τοΰ  Σινά  ορούς 
Αόγος  είς  τούς  έν  Χριστφ  κοιμηθέντας." 

4  (φ.  6 2  α).  “Άρχη  συν  Θεω  άγίω.  Στίχοι 
ώφελήσιμοι  περί  ψυχής  τε  καί  σώματος  τοΰ  άγιου  Ίωάννου 

τοΰ  Χρυσοστόμου.  Τα  ετερα.” 

5  (φ.  9°  α)·  “  ’Εκλογή  από  διαφόρων  βιβλίων 

καί  από  διαφόρων  ποιητών  πάν  ψυχοφελής.  "Ετερο  κεφά¬ 
λαια  ρ'.” 

6  (φ.  100)8).  “Δεύτερα  εκλογή  από  διαφόρων 
βιβλίων  έκ  τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  κεφά¬ 
λαια  ρ'.” 

7  (φ.  122  α).  “Περί  τον  αρχιστρατήγου  Μιχαήλ.” 

8  (φ.  124  α).  “  Λογοι  ψυχωφελής  εν  επιτώμω 

έκ  των  αγίων  πάτερων  και  άλλων  τινων  διαφόρων  ποιητών 

κεφάλαια  ρ' .” 

9  (φ.  134/2)·  “Έτε'ρα  εκλογή  κεφάλαια  διακόσια.” 
ίο  (φ.  154  β)·  “  Ετερα  κεφαλαία  περί  προςενχης 
πάνη  ψυχοφελή  καί  ώράία  κεφάλαια  κ' .” 

11  ( φ .  159/2)·  “ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου,  κεφάλαια  κβ'.” 

12  ( φ .  169  α)·  “Βιβλίον  βον  τον  άββά  Ήσαίου.” 

13  {φ·  169α)·  “Βίβλος  καλλίστη 
Ελένης  Κατελούξενας  κυράς  μεγάλης  Αίνον, 
πεμφθέν  έκ  πατρός  πρός  γλνκύτατον  τέκνον. 
φωνων  παραινών,  νονθετών  τε  καί  λέγων. 

Εί  θέλεις  τέκνον  τούς  έμούς  νοεΐν  λόγους, 
ήσύχως  κάθισον,  έν  σιωπή  καρτέρει. 
τά  των  άρρένων  πρόσωπα  καί  συντυχίας  φεΰγε. 
καί  ούτως  κατατρύφησον  τούς  [0ειοτάτ]ου?  λόγους. 

ΊΙηγήν  νάουσαν  ηθικών  δρόσον  λόγον. 

Ήνταΰθα  φέρεις  εί  μετέλθης  γνησίως.. . ” 


Μετά  τήν  έπιγραφην  ταύτην,  ής  οί  στίχοι  είσί  γεγραμμένοι 
καταλογάδην,  'έπεται  ό  Πρόλογος  της  συγγραφής.  "Α ρχ.  Των 
έα ρινών  λειμώνων  την  θέαν,  ω  καλή  μου  αδελφή, 
πολλής  γέμονσαν  ευρίσκω  τής  τέρψεως.  Τό  δ ’  επόμενον 
σύγγραμμα  διήρηται  κατά  κεφάλαια,  καί  περιέχει  μάλιστα 
διηγήσεις  περί  όσιων  γυναικών. 

14  (φ·  253  β)·  “ Άββά  Ήσαίου” 

α'  (φ.  253/3).  “  Επιστολή  τοΰ  άββά  Ήσαίου  τοΰ  άνα- 
χωρητοΰ  πρός  την  εύγενεστάτην  θεοδώραν  μοναχήν  την 
Φ ωκα'ίτησσαν.”  ’Ά ρχ.  Διά  τούτο  είσίν  έν  ήμΐν  πολλοί 
Άρρωστοι  καί  άσθενεΐς  καί  κοιμώνται  ικανοί  φησίν 
ό  Απόστολος. — β'  (φ.  260/3).  “Επιστολή  έτέρα  τοΰ  ά· 
μαρτωλοΰ  μοναχού  '  Ησαίου  πρός  τήν  εύγενεστάτην  μοναχήν 
θεοδώραν  τήν  Άγγελίναν.”  "Αρχ.  Μέμνη μαι  ποτέ  έρωτή- 
σασα  τήν  έμήν  αθλιότητα  ή  σή  εύγενεστάτη  ψυχή 
κυρία  μου  καί  άδελφή  περί  τοΰ  πώς  δει  ψάλλειν. — - 
γ'  (φ.  262/3).  “  Επιστολή  έτέρα ·  θέϊ  κυρία  μου  τον  νοΰν 
σου  καί  στερέωσαι  τον  ασεβή  λογισμόν  σου  καί 
ακουσον  τά  μέλλοντα  γραφήναι.”  ” Αρχ.  Άδειαν  ευρών 
ό  διάβολος  μετά  των  αύτοΰ  δαιμόνων. — δ'  (φ.  264(8). 
“Επιστολή  έτέρα  τοΰ  αυτοΰ.”  ’Χρχ.  Έβουλόμην  έως  ώδε 
έλθών  καταπαΰσαι  τον  λόγον. — ε'  (0.270/3).  “Επιστολή 
έτέρα.”  "Αρχ.  Μή  φοβηθής  καλήν  έπιβαλεΐν  αρχήν  είς 
τήν  οδόν  τοΰ  θεοΰ. — ζ~'  (φ.  272α).  “ Βιβλίον  τρίτον  τοΰ 
άγιου  Ισαάκ.  Επιστολή  τοΰ  μοναχοΰ  Ήσαίου  πρός  τήν  εϋ- 
γενεστάτην  μοναχήν  θεοδώραν.”  ’Ά ρχ. 

Έξ  άγενών  τεχθήσα  καί  γάρ  πατέρων, 
οϋςπερ  μεγίστους  πάσα  γη  λαμπ ρούς  φέρει 
τιμαΐς  αγγέλων  εύγενών  θειρ  φίλους. 

— β  (0.  293  α).  “Περί  ένυπνιών.”  "Αρχ.  'Ο  όνείροις 
πιστεύων  δμοιός  έστι  τιρ  τήν  σκιάν  αύτοΰ  κατατ ρέ- 

χοντι. — η'  (φ.  293/3).  “Περί  γέλωτα.”  ’Χρχ.  'Ο  δέ  τον 
γέλωτα  προςασχ ολούμενος  καν  νεκρούς  άναστήσει 
τοΐς  δαίμοσι  λειτουργεί. — θ'  (φ.  295  α).  “Βλόπε.”  "Αρχ. 
Πρόϊεχε  ώδε  τάς  έπιβουλάς  τοΰ  διαβόλου,  άδελφή 
καλή.  Πρώτον  μέν  ό  διάβολος  αγωνίζεται. — 1'.  Τοΰ 
αύτοΰ  "Αλλα  νηπτικά  κεφάλαια. 

15  (φ·  33&  α)·  “Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Νείλου 

Κε0άλαια  γνωμικά.” 

ΐ6  ( φ .  346  α)·  “Τοΰ  αύτοΰ  ”  "Ετερα. 

17  ( φ·  34^/2).  “Εκλογή  από  διαφόρων  βιβλίων 

τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

Έν  τελεί·  βξ  ε®  Μαΐιρ  ιβ'  (  =  1587). 

ι8  (φ.  357  α)·  Διηγήσεις  πάτερων. 

'Ο  κωδιξ  γέγραπται  υπό  τριών  χειρων.  ΐά  πρώτα  φύλλα 
έξέπεσον. 

4653·  533·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1 .  Κανόνες  είς  την  Θεοτόκον. 

2.  “  Τοΰ  Θηκαρά  Εΰχαί  πένθη  καί  συλλεχθεΐσαι 

άπό  τής  θείας  Γραφής,  τά  πλεΐστα  δε  άπό  τοΰ  αγίου 
’Έφραίμ — ” 

3·  “Ευχή  είς  τήν  Θεοτόκον.” 

4654·  534·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Τροπάρια  κατανυκτικά  μετ  ευχών. 

2.  Εΰχαί  είς  τήν  Θεοτόκον  καί  τον  Χριστόν. 

Ό  κωδιξ  γέγραπται  υπό  δύο  χειρων. 


166 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4655·  535·  Χ“ρτ·  16·  χνι· 

1.  [  Παρθενίου  Πωγωνιανίτου ;] 

“Προςκυνητάριον  τής  άγιας  πόλεως' Ιερουσαλήμ  δια  στίχων. 

"Αρχ. 

Βΐ5  δόξαν  Ίησον  Χρίστου  όττ’  όλοι  προς  κυνοΰμεν 
διά  νά  μα ς  δώση  δύναμιν  λόγον  καλόν  νά  ποΰμεν. 
Διήγ ρσιν  ττανθ αύ μαστόν  βούλομαι  νά  λαλήσω 
■σερί  τής  Ιερουσαλήμ  νά  -γράψω  καί  νά  φήσω. 

Τελ. 

Καί  έβουλόμην  ττ άμττολα,  έτερα  δέ  νά  -γράψω , 
άλλ’  όμως  ώρα  έφθασεν  εδώ  νά  καταπαύσω. 

"Οσοι  τ’άνα-γινώσκεται  μάλλον  καί  τό  διγασθ αι 
δέομαι  δέ  τόν  Κύριον  τής  βασιλείας  νάσθαι. 

Καί  διά  τούτο  τό  λοιπόν  ένα  προ  τοΰ  αίώνος 
δοξάζω  τ ριςυπόστατον  αιώνα  τοΰ  αίώνος. 

’Ίδε  καί  κατωτέρω  άρ.  18,  19  καί  24  καί  4965  (845),  3, 
4994  (874),  6580  (159). 

2.  “  Έκ  των  δογμάτων  τοΰ  άγιου  Διονυσίου 

τοΰ  Αρεοπαγίτου  Εκλογή  καί  σύνταξις  Θηκαρα  μο¬ 
ναχού. 

3·  “ΆκοΧονθίαι  φαΧΧόμεναι  καθ’  όΧην  την  εβδο¬ 
μάδά.” 

4·  Κανόνες  παρακΧητικοί  εις  την  Θεοτόκον. 

5-  Ευχή  εις  την  Θεοτο κον. 

6.  Δόο  ευαγγελία  εις  την  παρακΧησιν  τής  Θεοτοκου. 
7·  Εΰχτ/  εις  την  Παναγίαν. 

8.  ’ΑκοΧονθίαι  εις  ανώνυμους  αγίους, 
ΐ).  Π  αισίου  και  Θεοκτίεττον  Ευχαι. 

ΤΟ.  Κόχη  εις  την  Θεοτόκον. 

Διά  στίχων  πολιτικών  γεγραμμένων  καταλογάδην. 

"Αρχ. 

Άλλ’  ώ  Πα ρθένε  δέσποινα  άχραντε  θεοτόκε 
κυρία  μου  όλόδοξε  νπερπανάγαθέ  μου. 

11.  “Τοΰ  Φιλή  κυρ  Μανουήλ  Επίγραμμα 
εις  εικόνα  τής  Θεοτόκου.” 

Άρχ.  "Οτι  με  παντός  δυσχε ρούς  υπεξάγεις. 

Υέγραπται  καταλογάδην. 

12.  Ευχαριστία  εις  τόν  Χρίστον. 

"Επεται  Έτέρα  ευχαριστία  εις  την  Παναγίαν. 

13.  “’Εκ  τής  δευτερας  επιστοΧής  τον  αγίου  Μάρκου.” 
1 4·  Χρονικόν  βραχύ. 

"Αρχ-  Άπό  ’λδάμ  έως  τοΰ  κατακλυσμού  έπαρήλθον 
χρόνοι  ,βσμβ'.  ΤΑ.  άπό  δέ  τής  ένσάρκου  οικονομίας 
έως  τής  κτίσεως  πόλεως  τοΰ  μεγάλου  Κωνσταντίνου 
χρόνοι  ' τ λζ~' . 

15.  “  Χημεία  ασθενών  καί  άι τοθνησ κοντών.” 
ΐ6.  “Ακολουθία  τής  αγίας  Μ.εταΧήφεως.” 
ιη.  Εΰχαί. 

Έν  αΐς  καί  Βασιλείου  τού  μεγάλου,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου,  Μάρκου  ίερομονάχου. 

ΐ8.  ΐΐροςκννητάριον  τής  ΙερονσαΧημ. 

19.  Προςκυνητάριον  τον  ορούς  Χινά. 

Τά  ύπ’  άρ.  18  καί  19  έν  πείξιρ  λύγω'  έν  άμ φοτέροις  δέ,  οΰσι 
τάλλα  έλλιπέσιν,  ή  τάξις  των  φύλλων  συγκεχυμένη.  ’Ίδ.  καί 
άρ.  1,  24  καί  26. 


20.  “  Ιατροσόφη  έκΧεΧεγμενον  υπο  ττοΧών  βιβΧίων 
ιατρικών,  Γαλληνοΰ,  Ύττοκράτους  καί  Μελετίου  μοναχού 

καί  άλλων  δοκίμων  ιατρών.” 

Προτάσσεται  Πίνα£.  Κεφ.  α'.  “"Οτι  ό  κόσμος  ύπό  τεσσάρων 
στοιχείων  στέκεται  καί  ό  άνθρωπος  ύπό  τέσσαρα  στοιχεία  έγίνη 
καί  διατί  λέγεται  ό  άνθρωπος  άνθρωπος  καί  ό  Άδάμ  διατί 
όνομάσθ η  'Αδάμ.” 

21.  “  Ορισμός  τον  βασιΧεοις  Ιουστινιανού, 

0ν  έποίησεν  διά  τό  θεοβάδιστον  όρος  τό  Σίναιον.” 

Άρχ.  Εί  δέ  καί  άνδρασιν  των  περιδεξίοις  εις  υπηρε¬ 
τών  βασιλέων  άρχόντων  κατ αστ ρατήσαι  ή  πόλεων 
διοικήσεις  ένχειρισθήναι  ή  λαούς  όδηγήσαι  ή  άλλα 
τά  τοιαΰτα  π ράττειν  δεδομένοις  τιρ  κράτει  τής  τών 
Ρωμαίων  άρχής  φαινόμενα  χρήσιμα.  Τέλ.  Έπί  τούτο 
γάρ  έγεγόνει  καί  τό  παρόν  ορισμός  τής  βασιλείας 
μου  κατά  μήναν  Ίούλλιον  ίνδ05  ιδ'  είχε  δέ  καί  δι 
ερυθρών  γ  ραμμάτων  καί  τής  θείας  καί  βασιλικής 
χειρός. 

22.  “  Άγιον  σνμβοΧο ν.” 

"ΑΡΧ· 

Πιστεύω  εις  ένί  θεοίιρ  γενεστήρα  πανεχία 
γ ενητάλα  Όλύμπου,  γαΐα  όπτων 

καί  νεονίκυραν  ιω’Ιγσοΰν  Χριστόν,  υίέα  θεοΰ  μονοφυά. 

Τέλ. 

ΙΙεριφανώ  έν  βάπτισμα  ίλασμόν  τε  άπλακείων 
δοκεύω  έξαρσι  νηκύων  παλιγγενεσίην 
έσωμένων  λυκάβων  δήπουθεν,  άμήν. 

’Ίδε  καί  άρ.  6227  (720),  11. 

23.  “  Έτερον,  μετάφρασις  τοΰ  αγίου  ΧνμβοΧου 
έπί  τής  τό  έμμετρον  μετάποιήσεως  Μάρκου  Μαμονά.” 

"Αρχ. 

Π  ιστεύ  ω  εις  ένα  καί  (γρ.  Κύριον)  πατέρ’  αύτογένεθλον 
παγ κρατή  ούρανίων  χθονίων  υποχθονίων  τε. 

Οι  στίχοι  καταλογάδην.  ’Ε κδέδοται  τύποις  ύπό  ΙΩ.  ΣΑΚ- 
ΚΕΛ1ΩΝ0Σ  έν  τή  Πανδώρα  Τόμ.  ΙΗ'  σ.  168. 

24-  “  [Παρθενίου  Πωγωνιανίτου] 

ΙΙροςκυνήτάριον  τοΰ  άγιου  καί  θεοβάδιστου  όρους  Σινά  καί 
Ραϊθοΰ  δια  στίχων.” 

"Αρχ. 

Εί$  δόξαν  τοΰ  θεοΰ  ημών  όλοι  όποΰ  π ρος κυνοΰμεν 
διά  νά  δώσει  δύναμιν  λόγον  καλόν  νά  ποΰμεν. 
Δεΰτε  πάλιν  άκούσατε  φίλοι  ήγαπημένοι 
αύτά  07τοΰ  θέλω  δηγηθή  νά  ήσται  ευλογημένοι. 

Τέλ. 

Δόξα  πατρί  τε  καί  υίφ  πνεύματι  τψ  άγίιρ 
όποΰ  μας  έφεραν  έδώ  έν  τ ΰ>  μοναστηρίιρ. 

Νυν  καί  αεί  πανύμνητε  ύπέρεύλογημένη 
γεννήτρια  τοΰ  Ίησοΰ  ύπ ε ρδ εδ οξασμένη. 

Πιθανώς  έποιήθη  ύπό  τοΰ  αύτοΰ  συγγραφέως  τοΰ  γράψαντος 
καί  τό  ΰπ’  άρ.  1. 

’Ίδε  καί  κατωτέρω  άρ.  26  καί  4814  (694)  4,  4965  (845),  4. 

2  5·  “ Θρήνος  της  νπεραγιας  Θεοτόκον  καί  αειπάρθε¬ 
νου  Μαρίας.  ” 

"Αρχ. 

Π αρισταμένη  έν  τιρ  Σταυρφ  ή  πάναγνος  Παρθ ένος 
καί  τόν  Σωτήρα  βλέπουσα  κρεμμάμενον  έν  ξύλιρ 
Κατανοούσα  τάς  πληγάς  βλέπουσα  καί  τούς  ήλους 
τούς  όδυρμους  τούς  ραπ ισ μοΰς  καί  την  φραγγέλωσίν  τον. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


167 


ΤΑ. 

Και  τον  ττνρός  του  μέλλοντος  λντ ρωσαι  κ αι  του  σκότους 
της  δόζης  δέ  του  σου  υίου  άξίωσον ,  Π αρθένβ. 

Σύ  *γαρ  ελπίς  Χριστιανών  ύπ άρχεις,  ΐϊανα για. 

20.  “Περί  τής  αγίας  κορυφής  του  αγίου  όρους  Σινά.” 

’Άρχ.  Π ρό  τοΰ  μοΧυνθήναι  καί  καταρυποθήναι  την 
αγίαν  κορυφήν  τοΰ  άγιου  όρους  Σινά  ύπό  των  έθνων 
άδεΧφύς  τις  διακονητής  τις  τοΰ  7 τ  ροσ  μοναρίου  υπάρχων 
νομίσας  μηδέν  άδι  κεΐσθαι  τον  κοιμώ  μενον  έν  τώ  αγίψ 
ναιρ  έκοιμήθην  είς  μίαν  -γωνίαν.  ΤΑ.  Καί  Χαβών 
έθηκεν  έπάνω  αύτοΰ  καί  Χέγει  αύτω'  βάσταξαν  τόν 
αδελφόν  άββά  ’ϊωάννην  κ’άν  άμαρτωΧός  έστι,  καθώς 
βαστάξει  ό  θεό$  τάς  αμαρτίας  τοΰ  κόσμου  καί  ούκέτι 
’έρριφεν  τό  σκήνωμα  αύτοΰ  ό  -γέρων. 

2^·  “’Αρχ ή  συν  Θεω  άγίω  των  δοξαστικών 

καί  δεσιτοτικών  εορτών  ότι  δέ  καί  των  δοξαξομένων  αγίων 
τοΰ  δΧου  ένιαυτοΰ.” 

Προη-γεΐται  έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  Π ίναξ  των  περιεχομένων,  έν 
ω  καί  ή  σημείωσις  ήδε'  Τό  παρόν  έ-γράφη  έν  τφ  Σιναίιρ 
δρει  δια  χειρός  εύτεΧοΰς  Μακαρίου  ίερομονάχου  τοΰ 
Κρητος. 

4656.  536·  Χαρτ.  16·  Χνιπ. 

1.  Κανόνες  εις  την  ©εοτοκον  την  Πορταΐτισσαν. 

2.  Ευχή  εις  την  Θεοτόκον  μετά  τους  Χαιρετισμούς. 

3·  Ευχή  ,αετα  τό  απόδειπνου. 

4·  Ευχή  εις  την  Θεοτόκον. 

Επιγράφεται·  “Ετούτη  ή  ευχή  εύρέθη  εις  τον  άγιον  τάφον 
τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρίας...”  ”Α ρχ. 
'Ύπεραγία  θεοτόκε  σκέπε  καί  διαφύΧαττε  τόν  δοΰΧον 
σου  άπό  κάθε  κακόν. 

5·  "Ύμνοι  τριαδικοί. 

6.  “  Κανών  περιεκτικός  7τολλών  εξαίρετων 

πραγμάτων  των  εις  ποΧΧάς  πόΧεις  καί  χώρας  καί  έθνη  καί 
ζώα  εγνωσμένων  παρά  Καισαρίου  Δαπόντε.” 

’Άρχ.  Κρασί  σκοπεΧήτικο,  πιαξεντί  τό  Β  ενέτικο, 
ξιφιός  ό  ποΧίτικος,  ξηρίχι  τοΰ  Άξακίου  καί  οι  νήτικοι 
έκεΐνοι  Χικουρίνοι  καί  χέΧια  γιαννιώτικα  έκΧεκτά 
π  ράγ  ματα. 

Έν  τέΧει  Ό  γράφας  Δανιήλ  ιερομόναχος.... 

Ε ϋρηται  έκδεδομένος  τύποις  μετά  ποΧΧών  διαφορών  ύπό 
ΓΑΒΡΙΗΛ  ΣΟΦΟΚΛΕΟΤΣ  Κήπος  χαρίτων.,.καί  άλλα  διάφορα 
συντεθέντα  παρά  Κωνσταντίνου  Ααπόντε  τοΰ  μ ετονομασθέντος 
Κ αισαρίου.  Άθήνησιν.  1880.  σ.  286  κ.  έ. 

η.  “  Καισαρίου  Δαττόντε  Μακαρισμοί.” 

’Άρχ· 

Μακάριοι  οί  'ΆγγεΧοι  όπου  ύμνοΧογ οΰσι 
τόν  ύπερύμνητον  θεόν  καί  τόν  περικυκΧοΰσι. 

Στίχοι  200. 

8.  “  Τοΰ  αύτοΰ  Ταλανισ/χοί.”  ’Ά ρχ. 

’ΑΧοίμονον  ό  βασιΧεύς  τής  άνω  βασιΧείας 
'άν  ίσως  δέν  άξιωθή  τής  άνω  μακαρίας. 

Στίχοι  200. 

9·  [Τοΰ  αύτοΰ]  “  Είδησις.” 

’Άρχ.  Επειδή  ό  τοΰ  τύπου  διορθωτής  θωμάς  ό  Μαν- 
δακάσης. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  δύο  χειρών. 


4657·  537·  Χ“/”-·  16·  χνιπ· 

1 .  Κανόνες. 

α' .  Κανόνες  εις  την  Θεοτόκον  Θεοδώρου  Δ,ασκαρεως, 
Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού,  Ίωάννου  μοναχού  καί  Γερασίμου 
μοναχοΰ. — β' .  “Κανών  παρακΧητικός  εις  τόν  τίμιον  Ίωάννην 
τόν  Πρόδρομον.” — γ'.  “Έτεροϊ  κανών  εις  τόν  κύριον  ημών 
’ϊησοΰν  Χριστόν.” — δ'.  “Κανών  τοΰ  άγιου  ενδόξου  μεγαλο- 
μάρτυρος  Αρτεμίου.” — ε\  “Κανών  τοΰ  όσιου  πατρος  ημών 
Ίωαννικίου  τοΰ  μεγάλου.” — 5~' .  “Κανών  κατανυκτικός  εις  τήν 
αγίαν  Τριάδα.” — ξ' ■  “  Κανών  κατανυκτικός  εις  τούς  άγιους 

"Απαντας.” — η.  “Κ  οντάκιον  τών  κτιτόρων  τής  Ιεράς  μονής  τών 
Ίβήρων.” — θ'.  “Κανών  παρακΧητικός  εις  τήν  ύπεραγίαν  Θεο¬ 
τόκον,  ποίημα  Θεοστηρίκτου  μοναχοΰ.” 

2.  Ακολουθία  εις  Απόστολον  ανώνυμον. 

Έν  συνεχείφ  φύΧΧα  έντυπα  περιέχοντα  καί  άΧΧας’ ΑκοΧουθίας 
εις  ανωνύμους  άγιους. 

3-  “  Οίκοι  εις  τον  πάντιμον  κα'ι  ζοποιόν  Σταυρόν.” 
"Επονται  δύο  φύΧΧα  έντυπα  περιέχοντα  τόν  Εσπερινόν  της 
άγιας  Τριάδας. 

4·  Μηνολόγιον  τοΰ  ο  λ  ου  ένιαυτοΰ. 

Έν  μόνον  φύΧΧον  χειρόγραφον ,  περιέχον  τόν  μήνα  Σε¬ 
πτέμβριον  μέχρι  καί  τής  ιη  ,  τα  δέ  λοιπά  έντυπα. 

4658.  538·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  “  Οίκοι  και  ύμνοι  εις  τήν  όμοουσιον 

καί  παντοδύναμον  καί  αδιαίρετον  Τριάδα  άπό  τής  κοσμο- 
ποιίας  άρχόμενοι  καί  μέχρι  τής  καθ’  ημάς  θείας  συγκαταβάσεως 
περαιούμενοι .” 

2.  “Τοΰ  νομοφυλακος  Ίωάννου  διακόνου 

τοΰ  Εύγενικοΰ  Ευχή  εις  τόν  ένα  τριςυπόστατον  θεόν.” 

3·  “  Κανόνες  τριαδικοί  κατ  ήχον  ψαλλόμενοι. . .” 
Έντυπα  φύΧΧα. 

4·  Κανόνες  εις  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν. 
Είσί  δό  Ίωάννου  μοναχοΰ  [τοΰ  Δαμασκηνού],  Ιγνατίου, 
Ίωάννου  ττατριάρχου  Ιεροσολύμων,  Παύλου  μοναχοΰ, 
Θεοφάνους,  Μιχαήλ  τοΰ  Ψελλοΰ. 

Ό  τοΰ  Ψελλαΰ  άρχ.  Οΐμοι  τι  κΧαύσω  τι  θρηνήσω 
π ρότερον,  τί  άποδύρωμαι  τήν  τοΰ  πυρός  φλόγα. 

5·  “  Στιχηρα  κατανυκτικα  κατά.  άλφαβητον 
είς  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν  ποίημα  Συμεών  τοΰ 
μεταφραστοΰ  καί  λογοθέτου.” 

6.  “  'Έτερα  στιχηρα.  κατανυκτικα 

κατά  άΧφάβητον  είς  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν, 
ποίημα  Νικολάου  μοναχοΰ.” 

Ίωάννου  Δαμασκηνού  Κανών  εις  τόν  Χριστόν 
καί  έτεροι  Κανόνες  κατανυκτικοί  καί  παρακΧητικοί  είς  τόν 
Χριστόν  ύπό  Θεόληπτου  Φιλαδέλφειας,  Ίωάννου  Εύχαίτων, 
Μακαρίου  μοναχοΰ  καί  άλλων. 

8.  Εύχαί  κατανυκτικα ί  καί  ικετηριοι 
είς  τόν  Χριστόν  καί  τήν  Θεοτόκον. 

9·  Κανόνες  είς  τόν  Θεοτόκον. 

ΙΟ.  “  Εύχαί  είς  τήν  ύπεραγίαν  δέσποιναν 
Θεοτόκον  ισάριθμοι  τών  τής  έβδομάδος  ημερών...” 

'Η  πρώτη  “ Ποίημα  Ίωάννου  μοναχοΰ  [τοΰ  Δαμασκηνού] 
διά  στίχων  κατά  άΧφάβητον.” 


168 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


11.  “  Κανονεξ  οκτώ  κατ  ήχον  εις  τήν  νπεραγίαν 
ΘίΟΤΟΚΟΙ'.  . 

12.  “  Παράκλησις  εις  τον  τίμιον  καί  ζωοποιόν 
Ζτανρον. 

Ι3·  “  ΟΙ  κοσρ,οχαρμόσννοι  κδ'  Οίκοι 
πρό ς  την  νοητήν  κλίμακα,  τον  τίμιον  καί  ζωοποιόν  σταυρόν 
τον  σωτήρος  X ριστοΰ 

Ιφ  “Κανών  παρακλητικοί  εις  πάσα·;  τάς  άγιωτάτους 
νοεράς  έπονρανίους  δυνάμεις  και  εις  τόν  φύλακα  της  ψυχής 
άγγελον.” 

Ι5·  “  Ετερος  εις  τας  άσωματους  των  ουρανίων 
δυνάμεων.” 

1 6.  “  Ευχί)  εις  πάσας  τάς  άγι ωτάτονς,  άσιυμάτους, 
άνλονϊ,  νοεράς  καί  φωτεινότατους  έπονρανίους  δυνάμεις.” 

1 7·  “Κανών  χαρμόσυνος”  εις  τον  βαπτιστήν 
Ίωάννην. 

ΐ8.  “  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  παμμέγιστον 
του  Σωτήρος  Πρόδρομον  καί  βαπτιστήν  Ίωάννην... μεταποιη¬ 
θείς  εκ  τον  1Ιολλθ(5  συνεχόμενος  πειρασμοΐς,  παρακλητικού  κανόνας 
τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου  παρά  κύρ  Μαξίμου  τού  Τριβόλη.” 

Ι9·  “  Κανών  των  άγιων  τον  όλου  χρόνον .” 

20.  Στιχηρά  εκ  της  Παρακλητικής. 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  έντυπος  “Τριαδική  όκτόηχος..  .Ένετίησιν 
μχνζ~'.  Παρά  Άνδρέρ  τώ  Ίουλλιανιρ.”  ΙιΕΟΚΑΝυ  ΒΐΜΪ0§ΓΕρ1ιίβ 
1ιβ11ΐ3ηί(|πβ...&π  άίχ-δβρίίύιηβ  δϊβοίθ.  Τόμ.  Β'  σ.  88  άρ.  417. 

4^59-  539·  Χαρτ.  10.  XV. 

1.  “  Αυγουστίνου  επισκόπου  Ίιτιτώνος  Τι  αν  είποι 

ψυχή  μόνη  προ ς  μόνον  τόν  θεόν  περί  τής  άρρητου  γλυκύτητος 
τοΰ  θεοΰ.”  Κεφ.  λδ'. 

2.  “  Μεταφρασις  των  Ωδών  άπο  φωνής  Ίωάννου 
γεωμέτρου. 

1  Αρχ.  Αιγυπτίων  πόντωσις  ζδή  Μωσέως 
Αιγυπτίων  όλεθρος  Ισραήλ  κράτος. 

’Άσωμεν  ιρδήν  τιρ  κραταιψ  Κ υρίιρ· 
δόξης  γάρ  έπλήρωσε  τήν  οικουμένην. 

ΤΑ.  (κολ.)· 

Άνθέξεται  δέ  χειρ  έμή  των  κριμάτων 
καταξενώ  μάστιξι  τούς  άποστάτας ... 

466ο.  540·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Θηκαρα  Ωδαί  πενθικαι  (  Α κεφ.  κολ.). 

4661.  541-  Χαρτ.  8.  XIX. 

1.  “  Ευχή  κοινή  εις  τον  Κύριον 

καί  εις  πάντας  τούς  '  Αγίους  έξομολογητική.” 

2.  “^Οτι  την  ε’ιρηνην  δεν  πρέπει  να  βάνωμεν 
εις  τούς  ανθρώπους.  Κεφ.  μβ'.  ” 

Διαιρείται  εις  “  Στόχασες  ”  καί  “Κατάνυξις.”  “Αρχ.  "Αν 
βάλλης  τήν  ειρήνην  σου  εις  κανένα  &νθ ρωπον,  διότι 
είναι  τής  γνώμης  σου.  Μένει  άτελές. 

4662.  542·  Χαρτ.  8.  XIX.  (σ.  26.  378). 

I  (σ.  ΐ).  “  ΐίπιτομή 

έκ  των  προφητανακτοδαβητικών  Τ'  αλμών  παρεκτός  των  τής 
ημερονυκτίου  ακολουθίας  Εσπερινού  φημι...” 


Ττ)  21  Μαίου  1841. 

Η  επιγραφή  ον  συμφωνεί  προς  τό  περιεχόμενον. 

2  (σ.  3 — 20).  Ευχαι  κατανυκτικαι. 

3  (σ·  Ο·  Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου  Παραινέσεις 
περί  ήθους  ανθρώπων  καί  χρηστής  πολιτείας.  Κεφ.  ρο' . 

4  (σ.  49)·  Αγίου  Ήσαίου  τοΰ  ανα χωρητου 
Περί  τηρήσεως  τοΰ  νοός.  Κεφ.  κζ' . 

5  (σ.  02).  “  Εΰαγρίου  μοναχού  Υποτυποσις 
μοναχική  διδάσκουσα  πώς  δεΐ  άσκεΐν  καί  ήσυχά'ςειν.” 

6  (σ.  75)·  Μάρκου  τοΰ  άσκητοΰ 

α'  (σ.  75).  “Περί  νόμου  πνευματικού  κεφ.  σ'.” — β'  (σ.  98). 
“Περί  των  οίομένων  έξ  έργων  δικαιούσθαι  κεφ.  σκ<Γ'.” 

7  (σ·  135)·  “Ησυχίου  ττρεσβυτέρου  Προς  ©εόδουλον 
Λόγοϊ  ψυχωφελής  καί  σωτήριος  περί  νήψεως  καί  αρετής 

κεφαλαιώδης.”  Κεφ.  σγ' . 

8  (σ.  200).  Νείλου  άσκητοΰ  Προλογος 
των  Περί  προςευχής  ρνγ'  κεφαλαίων. 

9  (σ.  2  28).  “Τοΰ  μακαρίου  Διαδόχου 

επισκόπου  Φωτικής  Λόγο5  ασκητικός  διηρημένος  εις  ρ'  κεφά¬ 
λαια  πρακτικά  γνώσεως  καί  διακρίσεως  πνευματικής.” 

ΙΟ  (σ.  335)·  Ίωάννου  τοΰ  Καρπαθίου  Παραμυθητικά 
κεφάλαια  οθ’. 

4663.  543·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Προφητεΐαι  όπου  ευρεθησ αν 

εις  τήν  Μαρσίλιαν  εις  τόν  τάφον  τοΰ  άγιου  Διονυσίου  τοΰ 
Άρειοπαγίτου.” 

2.  “  Προς  τον  υψηλότατου  καί  ευσεβέστατου 
αύθέντην  καί  ήγεμύνα  πάσης  Ούγγροβλαχίας  κύριον  κύριον 

Ίωάννην  Κωνσταντίνον  Νικολάου  βοεβόδαν  Αιήγησις  πάνν 
συνοπτική  τοΰ  σοφωτάτου  καί  αοιδίμου  διδασκάλου  κυρίου 
Μακαρίου  τοΰ  έκ  II άτμου  νήσου  συντεθεΐσα  παρά  τοΰ  σοφολο- 

β  α 

γιωτάτου  διδασκάλου  τής  έν  Β ουκουρεστίιρ  σχολής  φιλοσοφικής 
κυρίου  κυρίου  Αλεξάνδρου  τοΰ  έκ  Τυρνάβου  τής  θεταλίας.” 

"Αρχ.  Έπεί  με  ή  φιλόμουσος  αύτής  καί  φιλάρετος 
διάθεσις  υψηλότατε,  εύσεβ άστατε  καί  εύεργετικώτατέ 
μοι,  αΰθέντα  καί  ηγεμόνων  αγλάισμα,  τόν  τοΰ  σο¬ 
φωτάτου  μου  καί  άοιδίμου  διδασκάλου  κυρίου  Μακαρίου 
βίον  ύποτυπώσασθαι  έν  συνάψει  έκέλευσε. 

3·  “  Εγκώμια  τοΰ  σοφωτάτου  και  λογιωτατου 
διδασκάλου  Αλεξάνδρου  [τοΰ  έκ  Τυρνάβου]  προς  τόν  ύψη- 
λύτατον  αύθέντην  Τρηγόριον  Τκίκα  βοεβύδα.” 

Έν  τε'λει  πολλά  φύλλα  άγραφα. 

4664.  544·  Χαρτ.  8.  XV. 

Κανόνες. 

Ίωάννου  μοναχού  [τοΰ  Δαμασκηνού],  Θεοφάνους  καί 
Ιωσήφ. 

4665.  545·  Χαρτ-  8.  XVII. 

1.  Μαξίμου  τοΰ  Πελοττοννησίου  Κυριακοδρομίου 
(ακεφ.). 

Έν  τέλει’  Έτελιόθη  τό  παρόν  Σεπτεβρίου  κδ’  ημέρα 
Τετάρτη  έτους  ,ξρλξ'  ίνδ.  ιβης  (=  1628)  χειρ  Μακαρίου 
ίερομονάχου. 

2.  Κανόνες  εις  την  Θεοτόκον  ( κολ .). 


169 


ΤΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


4666.  546·  Χαρτ.  8.  XIV. 

Ερμηνεία  εις  την  'Αποκάλνφιν  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου. 

’Άρχ.  (άκέφ.)" .  ..ό  τέταρτοί  σμάραγδος.  Διά  τοΰ  σμα- 

ράγδο υ  τψ  τ τρασίω  χρώματι  έμφανιζομένου  και  τψ 
έΧαίψ  τ ρεφομένου.  Τόλ.  (κολ.)·  05  είί  ώφέΧειαν  ποΧΧών 
ούκ  άπηξίωσεν  τδ  βορβορώδες  των  X  ικοΧαϊτών  κατά 
τε  την  πορνικήν  άκοΧασίαν,  κατά  τε  την  επ’  αύτη 
βδεΧνκτοτάτην  άκαθαρτοφαγίαν  πρόδηΧον  άνυποστό- 
Χως  καταστήσαι.  Μετανόηο*ον  οΰν,  εί  δέ  μή  έρχομαί  <τοι 
ταχύ  καί  πολεμήσω  μετ’  αυτών  των  έν  τή  ρομφαία  τοΰ 
στόματόδ  μου-  ό  έχων  οΰδ  άκουσάτω  τί  το  πνεύμα  λέγει  ταΐδ 
έκκλησίαΐδ. 

4667.  547·  Χαρτ.  8.  XVII.  (σ.  244.  167). 

1  (σ.  ΐ).  “Τοΰ  σοφωτατου  και  λογιωτατον  Θεοφάνουδ 

αρχιεπισκόπου  Τ  αυρομενίας  τψ  ΣικεΧίας  τοΰ  έπίκΧην 

Κεραμεωδ  ΌμιΧίαι  εις  τάς  Κι φιακάς  οΧου  τοΰ  χρόνου.”  Χζ~' . 

2  (σ.  233)·  “Περί  τοΰ  τε'λους  τοΰ  κόσμον 

καί  περί  της  άναΧώσεως  ΚωνσταντινουπόΧεως  και  περί  τοΰ 
μέΧΧοντο ς  άγιωτάτου  βασιΧέως.” 

Άρχ.  Ό  βασιΧεύς  κΰρ  Μανουήλ  ό  II  αΧαιοΧόγος 
ήθέΧησε  ποτέ  έξετάσαι  περί  τοΰ  εβδόμου  αίωνος  εΐ 
μέΧΧει  καιρόν  προςτεθήναι  ή  τέΧος  γενέσθαι.  Τέλ. 
ήν  δέ  τό  σημεΐον  ξίφος  ώί  ό  άγιώτατος  έκεΐνος  "γέρων 
προεΐπε'  από  τούτου  δέ  κατέΧαβον  ότι  άπό  θεοΰ  ήν 
όσα  εΐπεν  ό  άγιος  "γέρων  έκεΐνος. 

3  (σ·  ι)·  Θεοφάνουδ  τοΰ  Κεραμεωδ  Όμιλίαι 

εις  τά  ένδεκα  εωθινά  ευαγγελία. 

4  (σ.  1 2 1 ).  Μαχίμου  τοΰ  ΙΙελοποννησίου 

α'  ( σ .  121).  Αόγος  εις  τήν  Κοίμησιν  της  Θεοτόκου. — β'  (σ. 
137).  Πρόλογοί  των  ' Ομιλιών.— γ'  (σ.  139).  ΌμιΧίαι  'έξ. 

Τά  ΰπ’  άρ.  3  και  4  έν  τη  καθωμιΧημέν η. 

Αί  σ.  220 — 232  τοΰ  πρώτου  μέρους  άγραφοι. 

*4668.  548.  Χαρτ.  8.  XV. 

Τ  ετραεν  άγγελον. 

ΐΐροτάσσονται  τά  Συναξάρια  των  εύα"γ~γεΧίων  άνεπί-γραφα. 

Προ  έκάστου  των  εύα γ~γεΧίων  άτεχνος  είκών  τοΰ  οικείου 
ΕύαγγεΧιστοΰ,  έν  άρχή  δ’  έκάστου  αυτών  έπίτιτΧον  κόσμημα 
καί  κομφότατον  αρχικόν  "γράμμα. 


4669. 

549· 

Χαρτ.  8 

.  XV. 

Τετραευάγγελον. 

4670. 

55°· 

Β  ομβ.  8. 

XIV. 

Τ ετραενάγγελον  (άκέφ.  κολ.). 

4671. 

55 1- 

Χαρτ.  8. 

XVII. 

Γεωργίου  Κορεσσίου  (;)  Θεολογικόν. 
α' .  “Περί  των  έφ’  ήμΐν  καί  περί  αμαρτίας.” — β'.  “Περί 

πίστεως.” - γ' .  “Περί  συγκαταθέσεως  τοΰ  πιστεύειν.”  —  δ' . 

“ Περί  έΧπίδος.” — ε'.  “  Περί  αγάπης.” — ζ"’.  “  Περί  τοΰ  νόμου.” 
— “  Περί  αθανασίας  φυχής  καί  άλλων  ποΧΧών." — η'.  “  Περί 
εμμέσου  έξομοΧογήσεως.” — θ'.  “Περί  των  έντοΧών  τοΰ  νόμου.” 
—ι'.  “Περί  ομοιοτήτων  Ιατρικών  πρός  τάς  πνευματικός  θερα¬ 
πείας.” — ια' .  “Περί  έΧεημοσύνης.” — ιβ' .  “Περί  άνακτήσεως 
τής  πνευματικής  υγείας.” — ιγ'.  “Άφορισμοί  άπό  του  β'  τμή¬ 
ματος  τοΰ  Ίπποκράτουδ·”— ιδ'.  “  Περί  τής  προπατορικής 


αμαρτίας.” — ιε'.  “Περί  ένσάρκου  οικονομίας.” — ιΓ'.  “Καί 
πάΧιν  περί  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ  αΰτοΰ.” — ιζ' .  “Περί  τής 
ενδημίας  τοΰ  Με  σ  ίου.” — ιη' .  “  Περί  τής  μεσιτείας  τοΰ  κυρίου 
ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ.”  —ιθ' .  “Περί  τών  ιδιοτήτων  τών  δύο 
φύσεων.” — κ’ .  “Περί  άντιδώσεως.” — κα' .  “  Εί  ήμαρτεν  ό 

Χριστός  είπών  Πάτερ  εί  δυνατόν  παρεΧθέτω  άπ’  έμοΰ  τό  ποτήριον 
τοΰτο.” — κβ' .  “Περί  αποδοκιμασίας.” — κγ' .  “Περί  θείων 
όνομάτων.” — κδ'.  “  ΙΙοίαί  ενεργείας  έχει  θείας  ό  Χριστός  ώς 
άνθρωπος.” — κε’ .  “"Οτι  ό  θεόϊ  άσύνθετος  ήγουν  άπΧοΰς.” — 
κζ~'.  “"Οτι  άπειρος  έστίν  ό  θεός.” — κξ' .  “"Ο τι  ό  θεός  άγνωστος. 
—  κη'.  “"Οτι  ακίνητος.” — κθ' .  “"Οτι  άναΧΧοίωτος.  ” — λ'.  “"Οτι 
οι  "ΈΧΧηνες  δΧως  κατά  την  θείαν  ~γνώσιν  τοΰ  δημιουργού  άπέ- 
στησαν.”· — Χα' .  “"Οτι  ό  θεός  δημιουργός  τοΰ  παντός  κατά  τον 
Άριστ[οτέΧη].” 

Τ  ανωτέρω  κεφάΧαιά  είσι  γεγραμμένα  κατ’  ’  Απορίας  καί 
Αύσεις. 

4672.  552·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Γεωργίου  Κορεσσίου. 

α'.  “Γεωργίου  Κορεσ'σ'ίου  ίατροΰ  καί  θεοΧόγου  τοΰ  Χίου 
Έξήγησις  εις  τό  κατά  Αουκάν  εύαγγέΧιον.” — β' .  Τοΰ  αΰτοΰ (;) 
Είί  τούς  ΨαΧμούς. — γ' .  “ΈκΧογαί  συΧΧεγεΐσαι  υπό  τοΰ  μακα¬ 
ρίου  ΠαύΧον  εις  τόν  μακάριον  βίον  διά  ποΧΧών  διδασκάΧων,  οΰς 
Κορέσσιοδ  άνέγνω.” — δ'.  “Γεωργίου  Κορεσ'σ'ίου  ίατροΰ  καί 
ΘεοΧόγου  τοΰ  Χίου  Εξηγήσεις  εις  τό  κατά’Ιωάννην  άγιον  εύαγ¬ 
γέΧιον.” — ε'.  “Γεωργίου  Κορεσ'σ'ίου  ίατροΰ  καί  ΘεοΧόγου  τοΰ 
Χίου  Έξήγησις  εις  την  τοΰ  Ίωάννου  άποκάΧυφιν.” 

Έν  τέΧει'  1675,  Μαρτίου  20  δια  χειρός  Ιγνατίου 
'ιερομονάχου  Π ετρίτξη. 

4673·  553·  Χαρτ.  8.  Χνπ. 

1 .  Ίωάννου  Μορεζίνου  Τό  σύγγραμμα 

τό  Χεγόμενον  Εξήκοντα  δυνατοί  ( κοΧ .). 

Επιγράφεται ·  “Ίδοΰ  ή  κΧίνη  Σολομών,  έξήκοντα  δυνατοί 
κύκΧψ  αύτής  άπό  δυνατών  Ισραήλ...” 

2.  Κανών  παρακλητικός  της  ΐίορταϊτίσσης. 

3·  “  Ερμηνεία  πνευματικόν  πατρός.” 

4·  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Αποκρίσεις 

πρός  τάς  έπερωτηθείσας  αύτψ  υποθέσεις. 

5·  Εκλογή  γνωμών  εκ  διαφόρων  πατε'ρων. 

4674·  554·  Β ομβ.  8.  XIV.. 

1.  Ψ αλτήρων  (άκεφαλον). 

Μετά  παρασεΧιδίου  έρμηνείας,  σύμφωνο ύσης  ένιαχοΰ  πρός  την 

τοΰ  Θεοδώρητου  Κΰρρου. 

2.  Κανών  εΐδ  την  Θεοτόκον. 

3·  Οί  Οΐκοι  της  Θεοτόκον. 

4675·  555·  Χαρτ.  4.  XIV. 

1.  ϊωβ  ( ακέφαλος ). 

2.  Παροιμία;,. 

3-  Εκκλησιαστής. 

4·  *  Ασμα  ασμάτων. 

5 .  Σοφία  Σολομώντοδ. 

6.  Σοφία  νίον  2ειράχ. 

7·  “  Ψαλμός  τώ  Σολομών.” 


Η.  II. 


22 


170 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


8.  “  Σχόλια  Ε κκλησιαστου.” 

"Αρχ.Έκκλησία  έστίν  ψυχών  καθαρών  χνώσις  αληθής. 
ΤΑ.  έπειδή  του  ύψηλοΰ  Κυρίου  μετέχουσιν·  υψηλός 
χάρ  έπί  πάντα  τα  έθνη,  φησίν  ό  Κύριος. 

9·  “  Σχόλια  εις  τότ Ασμα  των  ασμάτων.” 

"Α ρχ.  θαλπιώθ ,  επάλξεις  ή  υψηλά.  Αύο  μαστοί  σου 
ώς  δύο  νεβροί  δίδυμοι  δορκάδος  οί  νεμόμενοι  έν 
κρίνοις. 

ΙΟ.  Σχόλια  €15  τάς  Παροιμίας. 

'Αρχ.  II αροιμία  έστί  λόχος  δι  αισθητών  π ραχ μάτων 
σημαίνων  πράχματα  νοητά. 

11.  Γρηγορίου  Νύσσης  Εις  τους  Μακαρισμούς. 

Λόχοι  όκτώ. 

12.  “  Π€ρί  των  άγιων  καί  της  των  λείψανων  αυτών 
τιμής.” 

'Αρχ.  Τ ιμητέον  τούς  άχίους  ώς  φίλους  Χρίστου,  ώς 
τέκνα  καί  κληρονόμους  θεοΰ. 

Ι3·  “  Π €ρί  εικόνων  Λόγος  δεύτερος.” 

Άρχ.  'Κπειδή  τινές  ήμΐν  κατάμέμφονται  π ρος κυνοΰσι 
τέ  καί  τιμώσι  τήν  του  Σωτήρος  καί  τής  δεσποίνης 
ημών  εικόνας.  ΤΑ.  (κολ.)  ώς  ό  Κύριος  τφ  Αΰχάρφ  τής 
Έδεσσινών  πόλεως  βασιλεύοντι  ξωχ  ράφον  άποστεί· 
λαντι  τη... 

4676.  55^·  Χαρτ.  8.  μέχ.  XIII. 

Ευθυμίου  τοΰ  Ζυγαδηνοΰ  Υπομνήματα  εις  τους 
Ψαλμοΰς  ανεπίγραφα. 

Έν  τέλει'  Έτο?  ,ζ'ψο'  (  =  1262 )Έρμηνία  Ευθυμίου  τοΰ 
Ειχαβινοΰ  έστιν  ό'λον  τό  παρόν  Ψαλτήριον.  Χειρί  δέ 
νεωτέρμ'  Το  παρόν  έξηχητόν  Ψαλτήριον  πέμπω  πρός 
τόν  εΰσεβέστατον  καί  ένδοξώτατον  καί  έκλαμπρώ- 
τατον  άμα  δέ  καί  χριστιανι κώτατον  αΰθέντην  πάσης 
Μολδοβλαχίας  κύριον  κύριον  Ίωάννην  "Βασίλειον 
βοεβόδα'  ,μχμχ'  μηνί  Φ  ευρουαρίιρ  ίνδ.  ιαγ,ί.  Τη; 
έ κλαμπ ρότητος  αύτοΰ  έλλάχιστος  ευχέτης  Αανιήλ  ό 
Σερρών.  Έν  δέ  τω  φύλλω  έν  φ  άρχεται  μετά  τόν  Πρόλογον 
αυτή  ή  ερμηνεία  των  Φαλμων'  Έκ  τών  τοΰ  Αανιήλ  τοΰ 
Μαυροματοπούλου,  οίς  προςτέθεινται  κατόπιν  νυν  δέ 
Σερρών. 

4677·  557·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Π €ρι  των  μακαρίων  ημών  πάτερων 

Καλλίστου  πατριάρχου  καί  Ίχνατίου  έκ  τής  βίβλου  Συμεών 

Θεσσαλονίκης  έν  τφ  περί  θείας  άκολουθίας." 

2.  Καλλίστου  τοΰ  πατριάρχου  Θεολογίκη  βίβλος 
Παράδίΐσος. 

Π ροτάσσεται  Π ίναξ  κεφαλαίων  ρ' . 

3·  Τοΰ  αυτού  [Συμεών]  Βίος  καί  πολιτεία  Γρηγορίου 
τον  Σιναϊτου. 

4·  Γρηγορίου  τοΰ  Σιναίτου  Λογοι. 

5-  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 

α'.  Κεφάλαια  πρακτικά  ρνε' . — β' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  ’ Αλφάβητος 
κατά  στοιχεΐον  διπλοΰς,  προτρέπων  καί  όδηχών  εις  τελειότητα 
βίου  άναδραμείν  τόν  άρτι  άπό  τοΰ  κόσμου  άναχωρήσαντα.”  — 
χ'.  Τοΰ  αύτοΰ  Αόγο$  περί  μετάνοιας. 


6.  Νικήτα  τοΰ  Στηθάτου 

α'.  Εκατοντάδες  κεφαλαίων  τρεις. — β'.  Κεφάλαια  έτερα. — 
γ'.  “Περί  τοΰ  τις  ό  νοητός  παράδεισος .” 

7·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Π€ρί  νηφεως  και 
π  ροςενχής. 

8.  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θίολόγου 

Πίρϊ  τών  τριών  τρόπων  τής  προςευχής. 

9·  “Νικηφόρου  μοναχού  Λόγος  περί  φυλακής  καρ¬ 
διάς.” 

ΙΟ.  “  Ε κλογη  απο  των  άγιων  πάτερων 
Περί  προςευχής  καί  προςοχής.” 

1 1.  “  Έκ  τών  τοΰ  αγίου  Διαδόχου  [Φωτικής] 

κεφ.  λαον  περί  διακρίσεως  των  σημείων  τής  χάριτος  καί  τής 
πλάνης.  ” 

1 2.  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  και  Βαρσανουφίου  Ερω¬ 
τήσεις. 

Ι3·  Ησυχίου  πρεσβυτε'ρου  Κεφάλαια  κΒ' 

κατά  άλφάβητον  πρός  θεόδουλον  περί  νήψεως  καί  καρδιακής 
ησυχίας. 

14.  “  Εΰαγρίου  Υποτύπωσες  μοναχική 
διδάσκουσα  πώς  δει  άσκεΐν  καί  ήσυχάξειν.” 

Ι5·  Εκ  τών  τοΰ  άββά  Μάρκου. 
ΐ6.  Κασσιανοΰ  τοΰ  'Ρωμαίου 
Περί  τών  όκτώ  λοχισμών  τής  κακίας. 

I  7·  “Τοΰ  αύτοΰ  Προς  Λεοντιον  ηγούμενον 

περί  τών  κατά  τήν  σκύτην  άχίων  πατέρων .” 

ι8.  “  ΐίαραίνεσις  προτρεπτική  τοΐς  άρχαρίοις.” 

19.  Άντιόχου  τοΰ  πανδέκτου  Περί  νηστείας. 

4678.  558·  Χαρτ.  4.  XIV. 

“  Τοΰ  φιλοσόφου  κυρ  Θεοδώρου  [τοΰ  Προδρόμου] 
Έξήχησις  καί  ερμηνεία  εις  τούς  έν  ταΐς  \θεομητορικ\αίς  καί 
δεσποτικαίς  έορταΐς  έκτεθέντας  κανόνας  τών  άχίων  καί  σοφών 
ποιητών  Κοσμά  καί  Ίωάννου  [τοΰ  Δαμασκηνοΰ],  προ  δε  αυτής 
ΪΙροοίμιον  εις  τόν  όρφανοτρόφον  άξιώσαντα  αύτούς  έξηχήσασθαι.” 
Κώδι£  κολοβός. 

Ίδε  καί  5692  (185). 

*4679·  559·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Ψαλτήριον. 

Κοσμείται  ύπό  άξιολόχων  καί  ιδιορρύθμων  αρχικών  χραμμάτων. 

4680.  56°·  Χαρτ.  4.  XV. 

1.  Θεοδώρητου  Κύρρου  Ερμηνεία  εις  τους  Ψαλμονς. 
Επεται  έκάστοτε  εις  προτασσομένην  βραχείαν  περικοπήν 

τοΰ  κειμένου.  Μένει  δέ  κολοβή. 

2.  “  Αιηγησις  όιαλαμβάνουσα  περί  των  σεπτών 

καί  άχίων  εικόνων  καί  δι’  ήν  αιτίαν  παρέλαβεν  έπιτελεΐν  τή 
α'  Κυριακή  τών  άχίων  νηστειών  ή  άχία  καί  καθολική  έκκλησία 
τήν  μνήμην  τής  ’  Ορθοδοξίας." 

4681.  501·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

“Έκλογαί  έκ  τής  αγίας  Τραφής  Τόμος  α'. 

Πάσα  Τραφή  θεόπνευστος  καί  ώφέλιμος  πρός  διδασκαλίαν, 
πρός  ’έλεχχον,  πρός  έπανόρθωσιν,  πρός  παιδείαν  τήν  έν  δι- 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


171 


καιοσύνη,  "ένα  άρτιο*  ή  ό  τοΰ  θεοΰ  Ανθρωπος  πρός  παν  ’έργον 
αγαθόν  έξηρτημένο 5.  ΠαΟλ.  πρός  Τ ιμ.  β'  έπι.  Ό  άν  αγνούς  καί 
Αποταμίευα  άμενος  Ίωάννηξ  Νικόλαοξ  Αλεξάνδρου  βοεβόδας 
ήγεμών  πάσης  Ούγγροβλαχίας  έν  έτει  1730  κατά  μήνα  Ιούνιον, 
έτει  ιβ'  της  έν  Ούγγροβλαχία  βας  αύτοΰ  ηγεμονίας.” 

4682.  5^2·  Χαρτ.  4.  XIV. 

Ύετραευάγγελον. 

Έν  τέλει'  α'.  “  Αήλωσις  διαλαμβάνουσα  τήν  τοΰ  χρόνου  των 
ευαγγελίων  άνάγνωσιν  καί  την  των  Ευαγγελιστών  διαδοχήν.” — 
β'.  “"Εορτολόγιου  των  ιβ’ μηνών.” 

4683·  5^3-  Χαρτ.  4.  XIV. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Οί  ι5"'  άναγινωσκόμενοι  λόγοι. 

Μετά  τής  ερμηνείας  Νικήτα  Ήρακλεία3,  επομένης  έκάστοτε 
εις  βραχεΐαν  περικοπήν  τοΰ  κειμένου. 

Τά  πρώτα  φύλλα  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπό  νεωτέρων 
(Χαρτ.  XVI.). 

4684.  564·  Χαρτ.  4.  XVII. 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  (ίλίμαέ. 

’Βν  τη  καθωμιλημένη.  Προτάσσεται  ό  βίος  τοΰ  συγγραφέως. 

Έν  τέλει'  Είϊ  τούς  χιλίους  έξα κοσίους  εύδομή κοντά 
έννέα  (=1679)  έβάλθη  ό  παρών  Κ λίμαξ  εις  την  κοινήν 
γλώτταν  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  διδασκάλου  κυρίου 
κυροΰ  Σιλβεστρου  τοΰ  ίξ  Ίωαννίνων,  κακογ ραφέντος  ύπ’ 
εμοΰ  Κοσμά  Μακεδονίτου  τάχα  καί  μουσικοΰ  διά 
συνδρομής  καί  δαπάνης  τοΰ  πανοσιωτάτου  άγιου 
π ροηγουμένου  κυρίου  κυροΰ  Ααμασ κηνοΰ  καί  σκευο¬ 
φύλακας ·  ήγ  ουμενεύοντος  κυρίου  κυροΰ  Σολομώντος 
καί  άρχιμανδ ρίτου.  Άπριλλίφ  ζ'  τη  δ'  τής  εβδο¬ 

μάδας. 

4685.  565·  Χαρτ.  4.  XVII. 

Μαξίμου  τοΰ  Πελοττοννησίου  Κ.νριακοόρόμιον. 

Έν  φ.  3α'  ’Ίξευρε  ό'τι  τό  τυπη καριό  τοΰ  μοναστηριού 
’ϊβήρων  έχει  καί  άλλο  τέτοιο  παρόμοιον  άρχεώτε ρον, 
γραμμένο  άπό  άλλον  εις  Ιωάννινα '  τά  όποια  καί  τά 
δύο  εΐνε  εις  χρήσιν  τοΰ  Ώρωλογί  ου  καί  διά  τάς 
αναγνώσεις  εις  την  τράπεζαν.  Σημειωτέου  δ’  δτι  έν  τιρ 
'Ώρολογίφ  εΰρίσκετο  ή  έτέρα  των  δύο  βιβλιοθηκών  τής  μονής 
Ίβήρων,  ών  ήνωσα  τά  χειρόγραφα  έπί  τό  αύτό  έν  έτει  1880. 

Έν  τέλει'  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Ζαχαρίου  πόνος.  Έτε- 
λειώθη  ήγουν  άντεγ  ραύφθη  (Αί  λέξεις  ήγουν  άντε- 
γραύφθη  άνωθεν  τοΰ  στίχου)  τό  παρόν  θειον  καί  ιερόν 
εύαγγέλιον  ποίημα  τε  καί  μετάφρασαις  τοΰ  σοφοτάτου 
κυρίου  Μαξίμου  τοΰ  ΠΑοιτοννησίου,  έν  τή  Ούγ κροβλαχία 
πλησίον  Ύρωγωβίστιρ  έν  μοναστηριού  Τόλγοθα,  8περ 
έστίν  μετόχιον  τοΰ  Μετεώρου.  Έπι  έτους  ζρνδ'  έν 
μηνί  Μ αρτίιρ  εις  τάς  είκοσι  "έξ'  ημέρα  ή  μεγάλη 
Πέμπτη  (  =  1648)·  αύθ  εντεύοντος  τοΰ  έκλαπ  ροτάτου 
καί  εύσεβάστου  κυρίου  Ίωάννου  Μα  ταΐη  βοεβόδα 
πάσης  Ούγγ  ροβλαχίας'  καί  άρχιερατέβοντος,  τοΰ 
πα νιερωτάτου  μητροπολίτου  κυροΰ  Θεοφίλου  καί  ήγου- 
μενεύοντος  έμοΰ  τοΰ  γ ράφ αντος  Ζαχαρίου  τάχα  καί 
ίερομονάχου  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων  έκ  κόμης  Αοζέτζη ... 
Καί  κατωτέρω ■  1736  Μαίου  28.  Τό  παρών  βιβλήων 
ύπάρχη  τής  σεβάσμιας  καί  πατριαρχικής  μονής  τόν 
Ίβήρων  το  ωπίων  το  εζήτησεν  ό  παπά  Νεόφυτος  εις 
τήν  άντρινέ  διά  να  διαβάζη  μερικόν  κερόν  καί  πάλιν 


να  το  στίλη  εις  τήν  ημετέραν  μονήν  ..".Όπισθεν  δέ 
τούτων  Τό  καθολικότερο  ,καί  άρχαιώτερο  είναι  εις 
το  τυπηκαρίιρ  τοΰ  καθολικού  μας  μοναστηριού  Ίβήρων, 
θεωρεί  καί  έκεΐνο  όπου  είναι  παλαιότερο  υπέρ  τούς 
τ ριάκοντα  δύο  χρόνους  γραμμένο. 

4686.  566·  Β ομβ.  4.  XIV. 

1  (φ.  3  α)·  Ερμηνεία  εις  τό  ’  Ασμα  των  ασμάτων 
(ακέφ.). 

Τά  δύο  πρώτα  φύλλα  τοΰ  κωδικός  λείπουσι. 

2  (φ.  6  α).  “Τοΰ  σοφωτάτου  νπερτίμον  κυροΰ 

Μιχαήλ  τοΰ  Φελλού”  "Επιλύσεις  φυσικών  ζητημάτων. 

α' .  " Αρχ.  Ή  γή  τήν  μέσην  τοΰ  παντός  χώραν  λα- 
χοΰσα. — β'  (φ.  6/2).  “ΙΙερί  μεγέθους  καί  σχήματος  ήλιου.” — 
γ'  (φ.  6/3).  “Περί  έκλείψεως  ήλιου.” — δ'  (φ.  7α).  “Περί 
έκλείψεως  σελήνης.” 

3  (φ.  7  α)·  “  Ερμηνεία  εις  το  Πάτερ  ημών 

ό  έν  τοΐς  ούρανοΐς.” 

” Αρχ.  Όρα  θεοΰ  φιλανθ ρωπίαν,  τόν  αποστάτην,  τόν 
άχάριστον  οϊας  ήξίωσε  δωρεάς.  ΤΑ.  αμήν  λέγεις 
μετά  τήν  εύχήν,  τούτέστιν  έπισφραγίζων  τά  είρημένα 
τά  διά  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος  άγιασθ  έντα  τοΐς  άγίοις 
ώ?  πνεύματος  άγιου  καταξιωθ εΐσι  δίδονται. 

4  (φ·  7  β)·  “Περί  της  μεθηλικιωσεως.” 

"Αρχ.  Αεί  γινώσκειν  δτι  επτά  είσι  κατά  αστρονόμους 
καί  τοΰ  άνδρός  ήλικίαι.  ΤΑ.  γέρων  έπ’  αύτοΐς 
μέχρι  ζωής  έσχάτης'  αναλογεί  δέ  τιρ  φυχρφ  τψ  τε 
Κρόνω. 

5  (φ.  7  β)·  “  Τοΰ  οσίου  πατριός  ημών  Νείλου  ” 

α'  (φ.  7  β).  “Επιστολή  πρός  Αομνίνον  νεώτερον.” — β'  ( φ . 
9  β).  “Τοΰ  αύτοΰ  πρός  Χαρικλεΐ  πρεσβυτέρα).” — γ'  (φ.  10/3). 
“  Αιδύμψ  αναγνώστη.” — δ'  (φ.  10/3).  “’ΐφ  αύτφ.” — ε'  (φ. 
10/3).  “Βερύμφ.” 

6  (φ.  ί  I  α).  Αδήλου  Αόγος  ανεπίγραφος. 

ο 

"Αρχ.  (άκέφ.)' ...τιμιώτατον  ούκ  όντως  βασιλέως  ούδέ 
όντος  Αρχοντας,  ούδέ  'ιερατείας,  ούδέ  θυσίας.  ΤΑ. 
καί  παραστήσειεν  αύτό  έαυτφ  λαμπράν  τήν  ποίμνην 
καί  Ασπιλον  καί  τής  Ανω  μάνδρας  αξίαν  έν  τή  κατ¬ 
οικία.  τών  εύφραινομένων,  έν  τή  των  άγιων  λαμπρό- 
τητι'  ώς  άν  έν  τω  ναψ  αύτοΰ  πάντες  λέγομεν  δόξαν 
ποίμνη  τε  ύμοΰ  καί  ποιμένες  έν  Χριστψ  Ίησοΰ  τιρ 
κυρίιρ  ημών,  φ  πάσα  δόξα  εις  τούς  αιώνας,  αμήν. 

7  (φ.  34  β)·  “Μετάφρασή  εις  τόν  Εκκλησιαστήν.” 

"Άρχ.  Τάδε  λέγει  Σολομών  ό  τοΰ  Ααβίδ  βασιλέως 

καί  προφήτου  παις  άπάση  τή  τοΰ  θεοΰ  έκκλησίμ. 
Παρά  πάντας  άνθ ρώπους  βασιλεύς  έντιμώτατος  καί 
π ροφήτης  σοφώτατος.  ΤΑ.  πείθεσθαι  δέ  πάντα  τινα 
μετ  έπειτα  καί  κριθήσεσθ  αι  καί  κατ  αξίαν  άπολή- 
ψεσθαι  έκαστον  τών  αύτοΰ  έργων  τήν  αμοιβήν  αγαθών 
τε  όμοΰ  καί  φαύλων,  αμήν. 

8  (φ.  44  α)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (φ.  44α).  “Κατά  Ελλήνων  καί  κατά  Ίουλιανοΰ  στηλι~ 
τευτικός  πρώτος .” — β'  (φ.  70  α).  “Κατά  ΊουλιανοΟ  στιλι- 
τευτικός  β’.” 

9  (φ·  8ΐ  α).  “Τάδε  έστιν  έν  τή  βίβλο) 

τω  προ  τής  τρίτης  συνόδου,  τά  κατά  τοΰ  Νεστορίου  παρα- 
κολουθήσαντα  κεφάλαια.” 


22—2 


172 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Τήν  επιγραφήν  ταύτην  φέρει  6  τής  συγγραφής  προτασσόμενος 
Πίναξ.  Περιλαμβάνει  5έ  ό  Π ίναξ  κεφάλαια  ρκθ' ,  ών  τα 
πλεΐστα  άναφέρονται  εις  Κύριλλον,  Ν εστόριον  καί  Μ αξιμιανόν. 
Άλλ’  ό  κώδιξ  μένει  κολοβός  έν  κεφ.  ρκζ~’  έν  ταΐς  λέξεσι ·  ταύτη 
τοι  θεός  αληθινός  έκ  θεού  αληθινού  γεγ  εννήσθαι 
πιστεύεται,  καί  τό  μέν  τής  γεννήσεως  όνομα  τεθέν 
εΰρήσομεν  καί  έπί  των  κτισ μάτων. 

ΙΟ.  Γρηγορίου  τού  Θεολόγου  Προς  μάρτυρας. 

’Άρχ.  (άκέφ.)'...δέ  μέχρι  ρήματος  την  ευσέβειαν  ών 
αί  μεγάλαι  τιμαί  καί  πανηγύρεις.  ΤΑ.  (κολ.)'  ϊνα  καί 
συνέλη  την  ευχήν,  δυομένιρ  συγ καταλύσας’  καί  την 
έν  Ποτιδαία  στάσιν  την  έν  χειμερίιρ  τή... 

"Εν  μόνον  φύλλον. 

4687.  5^7-  Χαρτ.  φΰλλ.  XVII.  (φ.  τνδ'). 

Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου  Όμιλίαι  μζ  . 

’  Ανήκεν  εις  Διονύσιον  πατριάρχην  Κωνσταντινουπόλεως,  ου 
προςταγή  έγράφη  τιρ  1683. 

4688.  568·  Χαρτ·  4.  XVII. 

Ίωάννου  τοΰ  Καντακουζηνοΰ  Απολογία 

τής  ορθοδόξου  πίστεως  κατά  την  εις  την  καθωμιλημένην 
μετάφρασιν  Μελετίου  τοΰ  Συρίγου. 

Έτελειώθη  τό  παρόν  Άπ  ριλλίιρ  β'  μχμζ~'  (  =  1646). 

4689.  569·  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  Εκλογή  γνωμών  πατε'ρων 

έν  μεταφράσει  εις  την  καθωμιλημένην. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Ερμηνεία 

εις  τον  προφήτην  Η σ αίαν. 

’Εν  τΑει '  Έγράφη  παρά  τοΰ  Ιωσήφ  έκ  πόλεως 
Χηνόπης  εις  1692. 

3·  Αποσπάσματα  πατέρων. 

4·  Αγίου  Νείλου 

α' .  Αόγος. — β' .  Πρόϊ  Μάγναν  περί  άκτημοσννης. 

5·  Έκ  των  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου. 

4690.  57°·  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  475). 

“  'Εβήγησις  τοΰ  πανιερωτάτον 

μητροπολίτου  Σερρών  κυρ  Νικήτα  είϊ  τούς  άναγινωσκο- 
μένους  δεκαέξ  λόγους  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου.  ” 

’Εν  τέλει'  Έγράφη  έν  Ιν ωνσταντινουπόλει  προτροπή 
ήμετέρα  καί  δαπάνη  τε  όμοΰ  παρά  ίερομονάχου 
Διονυσίου  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων  κατά  τιρ  σωτηρίιρ  έτη 
μχξε'  ’ Απ ριλλίου  ίνδικτ.  γ'  (  =  1665).  Ααρίσσης  Διο¬ 
νύσιος. 

4691  ·  5 7  1  ·  Χαρτ.  ΙΙεργ.  4.  XI.  XVI.  XVIII. 

1.  Πρα£απόστολοι  των  Κυριακών  καί  Σαββάτων 

όλου  τοΰ  ένιαυτοΰ  (Χαρτ.  XVI.). 

2.  Τα  εωθινά  ευαγγέλια  (Χαρτ.  XVI.). 

Είϊ  τα  ΰπ’  άρ.  1  καί  2  άναφέρεται  ή  σημείωσις  ήδε'  Έτε¬ 
λειώθη  διά  χειρός  έμοΰ  Νικολάου  τοΰ  ευτελούς  άπό 
"  Αρτης  καί  αναγνώστου,  έπί  έτους  ,^λΓ'  έν  μηνί 
Μαΐω  ιθ'  εσπέρας  ληγούσης  γ'  ημέρας  ίνδικτιώνος  α' 
(  =  1528). 

3·  Νεοφύτου  Μαυρομμάτη  Επιστολή 

προς  τον  πρωτοπαπάν  Ζακύνθου  καί  τήν  έπιτροπήν  τοΰ 


αρχιεπισκόπου  Κεφαλληνίας  καί  τον  πρεσβύτερον  Βωμόν  Με- 
λέτη  (Χαρτ.  XVIII.). 

Φέρει  υπογραφήν  αφγ'  Ιουνίου  κ'  ό  ταπεινός  μητρο¬ 
πολίτης  Ναύπακτού  καί  Αρτης  Νεόφυτος  ό  Μαυρομάτης 
πρός  θεόν  εύχέτης  υμών. 

4·  Αντωνίου  μοναχοΰ  Με’λισσα  (Περγ.  XI.). 

5·  Αντωνίου  Λαρίσης  Λόγοι  ι<Γ'  (Περγ.  XI.). 
Προτάσσεται  Πίναξ  ακριβής  των  λόγων. 

6.  “  Αί  διαιρέσεις  τοΰ  πρώτου  βιβλίου 

τοΰ  σοφωτάτου  Βλεμμίδου  καθ’  έκαστον  κεφάλαιον.” 

Τό  ύπ’  άρ.  6  έξ  ολίγων  φύλλων  χαρτιρων  άλλου  κώδικος. 

4692.  572·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  594). 

1.  “  Καθίσματα  μαρτυρικά  των  οκτώ  ήχων.” 

2.  Βίοι  και  μαρτυρία  άγιιον  Φεβρουάριου. 

Έν  τέλει' 

Δώρον  θεΐον  μέν  πόνος  δέ  ή  παροΰσα 
βίβλος  7 τελεί  τοϋνομα  Διονυσίου 
μελά νείμονος  καί  άλιτροΰ  άνέρος. 

Γεγ ραπται  καί  γάρ  σωτηρίιρ  έν  έτει, 

τιρ  χιλιοστιρ  επτακοσιοστά)  γε 

εβδομηκοστά)  τετάρτιρ  μηνί  τε  Ιουνίου  (  =  1774), 

οι  δέ  έντυγχάνοντες  ταύτη  έμπόνως, 

μνείαν  πρός  θεόν  τοΰ  γ ράφαντος  ποιεΐσθ ε. 

4693·  573·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  “  Μαρτυρικά  των  η  ήχων.” 

2.  Βίοι  καί  μαρτυρία  αγίων  Μαρτίου.  Εν  τέλει' 
Δώρον  θεΐον  μέν  πόνος  δέ  ή  παροΰσα 

βίβλος  πέφυκε  ναι  μήν  Διονυσίου 
μελανείμονος  καί  άλιτροΰ  άνέρος. 

Υέγ ραπτ αι  καί  γάρ  σωτηρίιρ  έν  έτει 
τιρ  χιλιοστιρ  έπτακοσιοστιρ  γε 

εβδομηκοστά)  πέμπτω  καί  μηνί  Ίουνίιρ  (  =  1775)... 
Έν  τιρ  τελευταίω  φύλλιρ'  Εί$  τούς  χιλίους  όκτακοσίους 
δεκαπέντε  ίστορήθη  ό  θεΐος  ναός  τοΰ  τίμιου  ένδόξου 
προφήτου  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου,  όπου 
ήτον  π  ρότε  ρον  καθολικόν  τής  καθ’  ή  μας  ιερός  μονής 
των  Ίβήρων. 

Έν  αύτιρ  δέ  τιρ  χρόνιο,  ήγουν  εις  τούς  χιλίους 
όκτακοσίους  δεκαπέντε  εις  τάς  δέκαοκτώ  τοΰ  Ιουνίου 
μηνός  ημέρα  Παρασκευή  ήλθεν  έκ  τής  ΐωσίας  εις  τήν 
καθ’  ήμός  ιερόν  καί  βασιλικήν  Μονήν  των  Ίβήρων  ή 
πανσεβάσμιος  καί  άγια  είκόν  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός 
ήμών  Νικολάου  τοΰ  θαυματουργού  καί  έβάλθη  έν  τω 
καθολικίρ  ναό)  τής  μονής,  έως  εις  ταΐς  24  ήμέραις  τοΰ 
αύτοΰ  Ιουνίου  μηνός. 

"Έπειτα  έβάλθη  εις  τόν  θεΐον  καί  πανσέβαστον 
ναόν  τής  κυρίας  ήμών  Θεοτόκου  καί  θαυματουργού 
Π ορταϊτίσσης  εις  τα  δεξιά  μέρη,  καθώς  φαίνεται  έως 
τήν  σήμερον. 

4694·  574·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  588). 

Λόγοι  εις  τα  των  Κυριακών  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ 
ευαγγέλια. 

"Ο  τελευταίος,  Εί?  τό  ευαγγέλ ιον  τό  εις  τό  γενέσιον  τής 
Θεοτόκου  (σ.  580  κ.  έ.),  κολοβός. 

Έν  σ.  585  Πίνα£  των  περιεχομένων. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


173 


4δ95·  575·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  479). 

1  (σ.  ΐ).  Γεωργίου  Κορεσσίου  ’Έιρμηνεΐαΐ 

εις  τά ς  ρήσεις  τοΰ  Έ,ύαγγελίου  καί  Έξήγησις  του  Ίώβ  μετά 
σημειώσεων  ηθικών  τινων  αρετών  καί  κακιών. 

2  (σ.  333)·  °·ύτοΰ  “’Έξηγησίί 

εις  τα" Ασματα  τών  ασμάτων.”  (κολ.). 

1* 

Έν  σ.  327  Π ίναξ  τών  περιεχομένων. 


4696.  576·  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  206.172). 

1  (φ.  I  α).  Λόγοι  εις  περικοπας  τών  ευαγγελίων. 

2  (φ.  140  α).  Λόγοι  εις  τό  Πάτερ  -ημών. 

3  (φ-  203  α).  “Ευχή  εΐ5  αδελφότητα.” 

4  (φ.  203  α)·  1ί  Θεοφίλου  Κορυδαλλε'ω$ 

Εκ  τον  κανονισμόν  τοΰ  άγιου  Τερασίμου  τοΰ  έν  Ζακύνθφ 
λάμψαντος.” 

5  (φ.  203  β).  “  Μελετίου  ΕΪ5  τον  κανονισμόν 

τοΰ  άγιον  ’ϊωάννου  τοΰ  έρημίου,  γεγονότα  κατά  τό  αχλβ0,' 
έτος  τής  σωτηρίας,  τη  ημέρα  τής  Χρίστου  γεννήσεως.” 

6  (φ.  205  α)·  Πινα^  τών  εφεξής  επομένων. 

1  (φ.  I  α).  Λόγοι  εις  ττερικοπάς  τών  ευαγγελίων. 

Έν  συνεχείς  τών  ΰπ’  άρ.  1. 

’Εν  αρχή  τοΰ  πρώτου  μέρους  τοΰ  κώδικος  Πίναξ  τών  μέχρι 
φ.  140  περιεχομένων. 

Έν  φ.  1  α  ( τοΰ  πρώτου  μέρους)  άνωθεν  αχκα’  (  =  1621), 
έν  δέ  φ.  140  α  (τοΰ  πρώτου  μέρους)  άνωθεν ·  μχκβ'  (  =  1622), 
εν  δέ  φ.  1  α  (τοΰ  δευτέρου  μέρους )  άνωθεν  αχιθ'  (  =  1619). 

4^97*  577·  Χαρτ.  4.  XVIII.  σελ.  2.  (φ.  υνβ'). 

“Τοΰ  πανοσιωτάτου  και  φιλσωφοτάτον 

κυρίου  Αλβέρτου  Μαρίνου  τοΰ  Χίου  ίερομανάχου  ΐίρεδικο,ις 
πάνι  όφέλιμα ις  εις  κάθαν  Χριστιανόν.” 

Λόγοι  κθ'  εις  εύαγγέλια  τών  Κυριακών  καί  εις  διαφόρους 
έορτάς  δεσποτικάς  καί  θεομητορικός  και  εις  άγιους. 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 


4698.  578·  Χαρτ.  4.  XVII.  (σ.  358). 

“  Ά ρχη  τών  ομιλιών  τοΰ  Χαλκηδόνθ9  ”  [Ίωάννου 
Κωνσταντινουπόλεωε]. 

Ούτως  επιγράφονται  εν  τ<ρ  προτασσομένψ  άτελεϊ  πίνακι  αί 
έν  τω  κώδικι  περιλαμβανόμεναι  Όμιλίαι  ξα' . 


*4699·  579·  Χαρτ.  φόλλ.  XIX.  (0.  10.  σ.  485). 

Νικοδήμου  τοΰ  'Λγιορείτου  Προλεγό/χενα 

καί  Ερμηνεία  εις  τούς  Αναβαθμούς  τής  Όκτωήχου  Θεοδώρου 
τοΰ  Στουδίτου. 

Επιγράφεται·  “  Είϊ  δόξαν  Πατρός,  Τ ίου 
καί  άγιου  Πνεύματος  τοΰ  ενός  θεοΰ.  Β ιβλίον  καλούμενου 
Κ λίμαξ  νέα,  ήτοι  ερμηνεία  εις  τούς  έβδομηκονταπέντε  Ανα¬ 
βαθμούς  τής  Όκτωήχου  συνερανισθεϊσα  έκ  διαφόρων  ύπό  τοΰ  έν 
μοναχούς  έλαχίστου  Νικοδήμου  Αγιορείτου-  ήτις  άντιγραφεΐσα 
διά  δαπάνης  τινών  αδελφών  καί  μάλιστα  τών  Ίβηριτών,  νΰν 
πρώτοις  τύποις  έξεδόθη  διά  φιλότιμων  άναλωμάτων  τής  ίεράς 
μονής  τής  κατά  τό  "Αθω  όρος  τών  Ίβήρων  διά  προτροπής  τοΰ 
ι ταναγιωτάτου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  κΰρ  Γ ρηγορίου 
τοΰ  Πελοποννησίου  εις  κοινήν  άπάντων  τών  ορθοδόξων  ώ- 
φέλειαν.” 


Αί  λέξεις  τής  ίεράς  μονής — Πελοποννησίου  προςτέ- 
θεινται  κατόπιν. 

Προτάσσονται  τοΰ  βιβλίου  α' .  Νικοδήμου  Επιστολή  άφιε- 
ρωτική  τής  εις  την  άπλήν  φράσιν  έξηγήσεως  τών  δεσποτικών 
εορτών  καί  τής  Κοιμήσεως,  πρό 5  δέ  καί  τών  τής  Όκτωήχου 
’ Αντιφώνων.  Επικαλείται  δέ  την  αρωγήν  τοΰ  πατριαρχικού 
θρόνου  προς  άντιγραφήν  καθαρωτέραν  τών  συγγραφών  τούτων 
καί  έκδοσιν  διά  τοΰ  τύπου.  Κατά  Μάρτιον  αωζ~'. — β' .  Γρη- 
γορίου  Ε'  τοΰ  πατριάρχου  Επιστολή  προς  τον  Νικόδημον,  δι’ 
ής,  ευχαριστών  αΰτιρ  διά  τήν  συγγραφήν  τών  δύο  τούτων  έργων, 
στέλλει  διά  τοΰ  χαρτοφύλακας  Νικηφόρου  τα  έξοδα  τής  άντι- 
γραφής  καί  ύπισχνεΐται  δραστηρίαν  ένέργειαν  πρό ς  έκδοσιν 
αύτών  έπαινεΐ  δ’  έν  τέλει  αυτόν  διά  τήν  φιλοπονίαν  περί  τε 
ταΰτα  τά  έργα  καί  άλλας  πολλάς  συγγραφάς.  —γ'·  “  Τοΰ 
όσιωτάτου  καί  σοφωτάτου  έν  διδασκάλοις  κυρίου  Χριστόφορου 
τοΰ  έν  τή  ιερά  σκύτη  τοΰ  τιμίου  Προδρόμου  ενασκούμενου 
Κριτική  έπικύρωσις  εις  τήν  παρούσαν  τών  Αναβαθμών  ερμη¬ 
νείαν.” — δ'.  “  Τψ  έντιμοτάτφ,  έλλογιμωτάτφ  τε  καί  τή  μελέτη 
τών  θείων  γραφών  όσημέραι  έγκύπτοντος  κυρίου  Όνουφρίου 
Πελοποννησίου  [Κουντοΰρογλου]  τοΰ  έκ  Δημιτξάνηϊ  τοΰ  νΰν 
έν  τή  ιερά,  καί  βασιλική  μονή  τών  Ίβήρων  τάς  διατριβάς 
ποιονμένου  Κριτική  έπικύρωσις  εις  τήν  παρούσαν  τών  έβδο¬ 
μηκονταπέντε  Αναβαθμών  ερμηνείαν.” 

Τά  10  πρώτα  φύλλα  ανευ  σελιδώσεως.  Τό  δέ  τελευταΐ ον 
τών  φύλλων  τούτων  καταλαμβάνεται  όλον  ύπό  αξιόλογου  ει¬ 
κόνας  σηπιόχρου,  ήτις  επιγράφεται  “Κλίμαξ  νέα  έβδομηκοντα¬ 
πέντε  αναβαθμών,  Αναβαθμούς  τής  Όκτωήχου  περιέχουσα .” 
Έν  τούς  κάτω  τής  κλίμακος,  έξω  δέ  αυτής  “ό  άγιος  Θεόδωρος 
ό  Στουδίτης,  ό  ποιητής  τών  όκτωήχου  ’ Αναβαθμών.”  Κατά 
διαφόρους  δ’  άναβαθμούς  τής  κλίμακος  παρίστανται  οκτώ 
άγγελοι,  άνερχόμενοι  προς  τον  έν  τή  κορυφή  τής  κλίμακος 
θεόν,  εύλογοΰντα  τούς  άνιόντας  δι’  άμφοτέρων  τών  χειρών. 
Εκατέρωθεν  δέ  τοΰ  θεοΰ  περί  τά  άνω  μέρη  τής  κλίμακος 
άγγελοι  άσώματοι. 

Ίδ.  καί  4700  (580). 

4700.  58°·  Χαρτ.  φύλλ.  XIX.  (σ.  523). 

Νικοδήμου  τοΰ  Αγιορείτου  Η  νε'α  κλίμαξ. 

’ Αντίγραφον  τοΰ  προηγουμένου  κώδικος  πλήν  τών  έν  αρχή 
έπιστολών  καί  τής  είκόνος'  πιθανώτατά  έστι  αύτό  τό  άντίγραφον 
περί  ου  γίνεται  λόγος  έν  ταύς  έπιστολαύς  τοΰ  κώδ.  4699  (579). 

4701.  581·  Χαρτ.  φύλλ.  XVI.  σελ.  2. 

Βίοι  και  μαρτύρια  αγίων  και  Λόγοι  εγκωμιαστικοί  λβ'. 

Έν  φ.  2 β·  Κατά  τον  παλαιόν  πίνακα  καί  κατάλογον 

τοΰ  τυπη καρίου  τό  παρόν  βιβλίον  όνομά’ζεται  ιίέον, 
έπειδή  καί  δέν  διαφέρει  εις  κανένα.  Καί  άλλαχοΰ  δέ 
πολλαχοΰ  τοΰ  κώδικάς  εϋρηται  ό  αριθμός  οΰτος  ιξ’ . 

Έν  τέλει" 

Ή  βίβλος  έσχεν  ήδε  σύν  θειρ  πέρας 
πύνιρ  Θεοφίλου  τάλανος  ρακενδύτου 
μηνί  Ία νουαρίψ  έν  έτει  λα“  (  =  1523)... 

’Έπεται  δέ  “ Επίλογος  τοΰ  γραφέως,”  οΰ  έν  τέλει ·  Έγράφη 
τό  παρόν  βιβλίον  καί  τό  τοΰ  χειμώνος  συναξάριον 
καί  αί  δέκα  λειτουργίαι  καί  τό  τοΰ  νοσοκομείου  έν 
τιρ  ήσυχαστηρίιρ  πλησίον  τοΰ  τιμίου  Π ροδ ρόμου.  Νΰν 
δέ  τό  πέρας  έλαβεν  έν  τή  τών  Κα ρεών  λαύρμ  μετά 
τήν  έκεύθεν  μοι  ώς  ούκ  δφειλεν  έκβολήν.  Τά  βιβλία 
άπερ  μοι  πεπόνηνται  καί  άφιέρωνται  τή  εύαγεστάτη 


174 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


καί  σεβασμίμ  μονή  των  Ίβήρων  τή  έν  τφ  ά-γίιρ  τοΰ 
’Άθωνος  δρει  διακειμένη  καί  οϋτω  πώς  ονομαζόμενη 
Πορταϊτίσση. 

Πανη-γυρικά  Β'.  συναξάρια  Β'.  μηναία  Β'.  πατερικά 
Β'.  ή-γ ουν  Ααυσαϊκόν  καί  Δωρόθεος"  είρμολό-για  Β'. 
Έκλθ7άδιον,  τό  τής  Πορτιάτισας,  Κύχολό-γιον  μικρόν, 
λειτουρ-γίαι  ιη' .  εύχέλαια,  Κ εραμεύς  και  'έτερα  πλεΐστα 
τμήματα,  σποράδην  κείμενα  έν  τοΐς  παλαιοί  5  και 
νέοις  βιβλίοις. 

4702.  582·  Χαρτ.  4.  XVI.  (φ.  510). 

1  (φ.  I  α).  “Πινα£  τών  εν  τφ  παρόντι  βιβλίω  λόγων.” 

2  (φ.  2  α).  Ίωάννου  Η<·φι·λ£νου  ιτατριάρχου  Κων- 

σταντινουιτόλεως  Λογοι. 

α'  ( φ .  2  α).  “  Τοΰ  έν  ά-γίοις  πατρός  ήμών  Ίωάννου  αρχιε¬ 
πισκόπου  Κωνσταντινουιτόλεωϊ  τοΰ  ^ίφιΧίνου  Ειλ  τήν 

Κυριακήν  τήν  προ  τής  Χρίστου  -γεννήσεως.  Κατά  Ματθαίον.” 
“Α ρχ.  ’ Απ  ροοιμιάστως  αγαπητοί  πρός  ημάς  διαλέξομαι 
σήμερον.  Τελ.  6ν  και  ήμΐν  π ροςθ έσει  ό  θεός,  άναβάσεις 
έν  τή  καρδίμ  δ ιατι  θ ε μένοις  και  επί  τό  κρεΐττον 
προκόπτουσι  και  τήν  καλήν  άλλοιουμένοις  άλλοίωσιν 
έν  Χριστφ  Ίησοΰ  τφ  κνρίιρ.  Αμήν.· — β'  (φ.  15  α).  “  Κυ¬ 
ριακή  μετά  τήν  Χρίστου  -γέννησι ν.”  ’Άρχ.  ’Ένα-γ χος  μέν  ω 
φιλότης  τή  τοΰ  Σωτήρος  -γεννήσει  τα  εΐκότα  συνε- 
ορτάσαμεν.  ΤΑ.  άλλα  κατά  τάς  αϋτοΰ  πολιτευόμενοι 
έντολάς  τής  άκηράτου  δόξης  καταπολαύσαιμεν  έν 
Χριστώ  Ίησοΰ  τιρ  κυρίρ  ημών. — γ'  (φ.  25  β).  “Κυριακή 
προ  των  φώτων.”  ’Άρχ.  Φέρε  δή  καί  σήμερον  τά  των 
Φώτων  π ροβόλαια  μυστικώς  τιρ  λό-γιρ  διακοσμήσωμεν. 
Τελ.  καί  τής  τοΰ  ά-γίου  Πνεύματος  δωρεάς  καταξιώσει 
ήμάς'  χάριτι  καί  φιλανθ  ρωπίμ  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χριστοΰ. — δ'  (φ.  35 β).  “Εύα-γ-γέλιον  κατά  Ματθαίον.  Κυριακή 
μετά  τά  Φώτα.”  ’Άρχ.  Τί  δό  τήν  τών  θεοφανιών  πανή- 
- γυριν  άπ  ροςαύδητον  καταλίπωμεν.  ΤΑ.  ής  -γένοιτο 
πάντας  ημάς  έπιτνχεΐν  χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ  τοΰ 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού"  φ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος 
εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. —  ε'  (φ.  45  α).  “ Κυριακή 
ιβ'  τοΰ  Λουκά.”  ’Άρχ.  Ουδόν  εύχαριστείας  κρεΐττον 
ά-γαπητοί.  ΤΑ.  καί  ούτως  τών  μελλόντων  ά-γαθών 
κληρονόμους  ποιεΐ. — 5~'  ( φ.  55α).  “Κυριακή  τριςκαιδεκάτη 
τοΰ  Αουκά.”  ’Άρχ.  Ουδόν  ούτως  ά-γαπητοί  θολονν  οΐδεν 
άνθρω πίνην  διάνοιαν,  ώς  τό  τών  παρόντων  όλοψύχως 
έξέχε  σθ  αι.  Ύέλ.  καί  άδιάρρευστον  τόν  έπί  άφάτρ 
τούτρ  θησαυρφ  τρυφήν  καί  άπύλαυσιν  ϊξομεν  έν 
Χριστιρ  Ίησοΰ  τφ  κνρίιρ  ημών,  φ  ή  δόξα  καί  τό 
κράτος  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. — ζ'  (φ.  65α). 
“Κυριακή  τεσσαρεςκαιδεκάτη  τοΰ  Αουκά.”  ’Άρχ.  Πολλή  τοΰ 
χειμώνος  ή  σφοδρότης,  άλλα  τήν  προθυμίαν  τών 
είωθ ότων  άπαντών  πρός  ήμετέραν  άκρόασιν  ού  διέ¬ 
λυσε.  Τόλ.  ί'να  δυνηθώμεν  άκολουθεΐν  αύτφ,  φ  ή  δόξα 
εις  τούς  αιώνας  αιώνων  άμήν. — η'  ( φ .  73/3).  “ Κυριακή 
ιε'  του  Αουκά.”  ’Άρχ.  'Ύμεΐς  μέν  καί  αΰθις  προθύμως 
συνεληλύθατε.  Τόλ.  διά  τούς  έμούς  άδελφούς  καί  τής 
τών  πάντων  βασιλείας  έπιτεύξεται  έν  Χριστιρ  Ίησοΰ 
τιρ  κνρίιρ  ημών  άμήν.—  θ'  (φ.  82  α).  “Κυριακή  τοΰ  τελώνου 
καί  τοΰ  Φαρισαίου.”  ’Άρχ.  Ουδόν  άπονοίας  δεινότερου, 
ουδόν  νπερηφανίας  αίνότερον.  Τόλ.  ούτω  ποιοΰντες, 
'ίλεων  εύρήσομεν  τόν  κριτήν  καί  τής  τών  ουρανών 
βασιλείας  κατατρυφήσομεν  έν  Χριστιρ  Ίησοΰ  τιρ  κνρίιρ 


ήμών  φ  ή  δόξα  είς  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. — - 
ι'  (φ.  90/3).  “ Κυριακή  τοΰ  "Ασώτου.”  ’Άρχ.  Ά-γαθός  μέν  ό 
θεόϊ  πρός  πάντας  καί  φιλάνθ ρωπος  καί  μακρόθυμος. 
Τόλ.  καί  οϋτω  λοιπόν  τοΰ  σώματος  καί  αϊματος  τοΰ 
άληθινοΰ  μόσχου  κατατρυφήσομεν,  δτι  αύτιρ  ή  δόξα 
εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. — ια’  (φ.  101  α). 
“Κυριακή  τής  Άπόκρεω.”  Άρχ.  Φρικτόν  ήμΐν  ά-γαπητοί 
τό  δικαστήριον  σήμερον.  Τόλ.  άλλ’  ή  τή  τοΰ  υίοΰ 
πάντες  οΐδαμεν  έφαρμόττουσαν  αύτιρ  ή  δόξα  είς  τούς 
αιώνας  άμήν. — ιβ'  (φ.  111  α).  “Κυριακή  τής  Τ υρινής.” 

’Άρχ.  Ό  τής  τών  ανθρώπων  αεί  σωτηρίας  όρε-γόρ,ενος 
Κύριος  ό  μηδέποτε  τοΰ  αμαρτωλού  θελήσας  τόν  θά¬ 
νατον.  Τόλ.  'ίνα  καί  τών  έκεΐ  άκηράτων  ά-γαθών 
απολαύσω  μεν  έν  Χριστιρ  Ίησοΰ  τιρ  κυρίιρ  ήμών  ιρ  ή 
δόξα... — ι-γ'  (φ.  120α).  “Κυριακή  τής  ορθοδοξίας.”  ’Άρχ. 
Καί  οι  διά  τίνος  κλίμακος  έπί  τινα  ύψηλοτ  άτην 
περιωπήν  άνα τρέχειν  βουλόμενοι.  Τόλ.  καί  τοΰ  βιω- 
τικοΰ  κλύδωνος  ανώτεροι  -γενόμενοι  τήν  περί  ήμάς 
τοΰ  θεού  φιλανθρωπίαν  θαυμάζωμεν  αύτιρ  ή  δόξα... — 
ιδ'  (φ.  132  α).  “Κυριακή  β'  τής  ά-γίας  Ύεσαρακοστής.”  ’Άρχ. 
Καί  τό  χρυσίον  έπειδάν  κίβδηλου  -γένηται .  Τόλ.  όπως 
τη  αύτοΰ  χάριτι  άνορθ ωθ έντες  τήν  είς  ούρανούς  πο¬ 
ρείαν  εύθυδ  ρομήσω  μεν  καί  τών  αιωνίων  ά-γαθών 
έπιτύχωμεν. — ιε’  (φ.  143α).  “Κυριακή  τρίτη  τής  ά-γίας 
Ίεσαρακοστής.”  ’Άρχ.  Πάλαι  μέν  ή  τοΰ  Μωσέως  ράβδος 
τοΰ  ίσραηλιτικοΰ  προπορευομένη  λαοΰ  διχή  τήν  θά¬ 
λασσαν  έτεμε.  Τόλ.  ί'να  καί  τής  άτ ελευτήτου  εύκλειας 
έπιτευξώμεθα  έν  Χριστιρ  Ίησοΰ  τιρ  κνρίιρ  ήμών. — 
ι5~  (φ.  153/3).  “Κυριακή  τετάρτη  τών  ά-γίων  νηστειών.”  ’Άρχ. 
Φέρε  δή  καί  τήμερον  τήν  συνήθη  τοΐς  καλοΐς  ήμΐν 
δαιτυμόσι  παραθώμεθα  τράπεζαν.  Τόλ.  ΐν’  έντεΰθεν 
σώφρονες  καί  συνετοί  καί  έπιεικεΐς  καί  μέτριοι  έσύμεθα 
καί  πάσαν  άρετήν  κατορθώσαι  δυνηθέντε ς  τών  μελ¬ 
λόντων  ά-γαθών  έπιτύχωμεν  έν  Χριστιρ... — ιζ'  (φ. 
162/3).  “Κυριακή  ε'  τής  ά-γίας  Τ εσαρακοστής.”  ’Άρχ.  Πώϊ 
οΐεσθέ  με  διατεθήναι  τή  π  ροτεραίμ  ά-γαπητοί.  Τόλ. 
ί'να  καί  -  τής  παρούσης  τιμής  άπολαύσωμεν,  καί  τής 
μελλούσης  δόξης  έπιτευξώμεθα  χάριτι  καί  φιλανθ ρω- 
πίμ  τοΰ  Κυρίου... — ιη'  (φ.  173/3).  “Κυριακή  τών  Β αΐων.” 
"Αρχ.  Ο  μέν  νοΰϊ  τών  προκειμένων  ήμΐν  είς  έξή-γησιν 
εύα-γ-γελικών  ρημάτων.  Τόλ.  ί'να  οϋτω  πρός  ύπ άντησιν 
αύτοΰ  παρασκευαζόμενοι,  είς  τόν  ούράνιον  νυμφώνα 
τφ  καθαρφ  τών  ψυχών  νυμφίιρ  Χριστφ  συνειςέλθωμεν 
καί  τών  άκηράτων  έκείνων  ά-γαθών  έπιτύχωμεν  έν 
Χριστφ  Ίησοΰ... — ιθ'  (φ.  186α).  “Κυριακή  τοΰ  θωμά.” 
Αρχ.  Ίκανώς  τή  προτέρμ  έπί  τοΐς  τοΰ  δεσπότου  κατά 
θάνατον  τροπαίοις  πανη-γυρίσαντες.  Τόλ.  Χάρις  ούν 
τφ  ταΰτα  συμφερόντως  οίκονομήσαντι ·  αύτφ  ή  δόξα... 
— κ'  (φ.  197  α).  “  Κυριακή  τών  μυροφόρων.”  ’Άρχ.  Τί  $ 

λαλήιτει  τά?  δυναστείας  τοΰ  Κυρίου,  άκουστάς  ποιήσει 
πάσας  τάς  αίνέσεις  αύτοΰ·,  Τόλ.  δτε  πρύσωπον  πρός 
π  ρύσωπον  άξιωθ  είημεν  τόν  θεόν  κατιδεΐν  καί  φω- 
τισθεί  ημεν  τών  δντων  άπάντων  τήν  -γνώσιν  έν 
Χριστφ... — κα' (φ.  207  α).  “Κυριακή  τοΰ  παραλύτου.”  ’Άρχ. 
Ουδόν  τών  τής  θείας  -γραφής  άνόνητον  άδελφοί,  άλλά 
πάντα  μέ-γα  τό  κέρδος  παρέχουσι.  Τόλ.  καί  πρός  τήν 
άνόλισθον  τρίβον  τής  σής  άκαταλήκτου  βασιλείας 
τρέχειν  ένίσχυσον  καί  τών  αιωνίων  ά-γαθών  καταξί- 
ωσον. — κβ'  (φ.  217α).  “Κυριακή  τής  Σαμαρείτιδος.”  ’Άρχ. 
Καί  πάλιν  ό  πενιχρός  έστιάτωρ  τήν  πένησσαν  ύμΐν 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  χλΙΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


175 


παρατίθησι  τράπεζαν.  ΤΑ.  και  την  καταφλέγουσαν 
δίψαν  ήμά ς  καταπαΰσαι  εν  Χριστφ...— κγ'  (φ.  229/3). 
“Κυριακή  τοΰ  τυφλού."  ’Άρχ.  "Απλετόν  μοι  την  τήμερον 
το  τής  ευαγγελικής  άβυσσον  καθίστηκε  πέλαγος. 
ΤΑ.  δθεν  και  κυρίως  Θεοτόκος  ή  άγια  Μαρία,  ώϊ  τόν 
υιόν  τοΰ  θεοΰ  σάρκα  γεγονότα  γεννήσασα  αδιαίρετον 
&ντα  και  ένα  τόν  διπλοΰν,  ος  ίστι  Χριστός  κύριος · 
αύτφ  ή  δόξα...—κδ’  (φ.  240  α).  “Κυριακή  των  άγιων 
πατέρων .”  ’Άρχ.  Στ ρατιώται  μέν  καί  οί  περί  τά  τακτικά 
ασχολούμενοι,  αγώνας  και  άθλα  καί  στρατηγήματα 
στρατηγιών  ή  βασιλέων  ένωτιζόμενοι.  ΤΑ.  τφ  θείω 
φόβψ  τοΰ  Κυρίου  στοιχειούμενοι'  φ  πρέπει  πάσα  δόξα, 
τιμή  και  κράτος  σύν  τφ  άνάρχιρ  αύτοΰ  πατρί... — 
κε'  (φ.  249/3).  “Κυριακή  των  άγιων  Πάντων .”  ’Άρχ.  Ο ύκ 
ακαιρον  οΐμαι  περί  τής  Μ ασαλιών  μυσαράς  αίρέσεως 
βραχέα  τά  προς  υμάς  δι  αλέξασθαι.  ΤΑ.  ϊνα  υιοί 
φωτός  και  ημέρας  γενόμενοι,  πρός  τό  αίδιον  φως 
μετά  τήν  τοΰ  δεσμόν  λύσιν  έκδ ημήσωμεν  έν  Χριστφ 
Ίησοΰ... — κζ~'  (φ.  257  α).  “ Κυριακή  βα  τοΰ  δρόμου  μετά  τήν 
εορτήν  των  άγιων  Πάντων .”  ’Άρχ.  Φέρε  δή  τό  τής  δι¬ 
δασκαλίας  τουτί  διακύνημα,  και  αΰθις  άφοσιώσομαι. 
ΤΑ.  ή 5  γένοιτο  πάντας  ημάς  έπιτυχεΐν  χάριτι  καί 
φιλανθ  ρωπία  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου... — 
κζ'  (φ.  262α).  “ Κυριακή  γ7*  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Ο ύ δεν 

φιλαργυρίας  α  ίνύτερον,  ούδέν  φιλοχρηματίας  δεινό- 
τερον.  ΤΑ.  ώςτε  καί  δογμάτων  ορθότητα  καί  βίου 
καθαρότητα  εύα ρεστεΐν  τφ  θεω'  φ  ή  δόξα... — κη’  (φ. 
269  α).  “ Κυριακή  δ 71  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Ούδέν  τής 

αδίστακτου  πίστεως  ισχυρότερου '  ούδέν  τής  πρός  θεόν 
πεποιθήσεως  κραταιύτερον.  ΤΑ.  καί  8τι  παρακαλεΐ 
καί  επιστρέφει  ημάς  άπό  τοΰ  σκότους  καί  τής  άγνοιας 
επί  τό  τής  θεογνωσίας  φως  καί  άπό  κακίας  εις 
αρετήν  έν  Χριστφ... — κθ'  (φ.  276  α).  “Κυριακή  ε 71  τοΰ 
Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Πηγή  πάλιν  ημάς  αδελφοί  περικλύζει 
σωτήριος.  ΤΑ.  άλλ’  ήμεΐς  αδελφοί  σπουδάσωμεν  άπο- 
στήναι  παντοίων  παθών  καί  τής  έκ  τούτων  βλάβης 
γενέσθαι  άνώτεροι  έν  Χριστφ  Ίησοΰ...- — λ'  (φ.  284/3). 
“Κυριακή  ζ ~7>  ζ’  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Οί  τό  φιλεργόν 
καί  φιλόπονου  τής  μελίσσης  θεοφιλώς  έκμιμούμενοι. 
ΤΑ.  τότε  τοίνυν  καί  οί  έν  ήμΐν  λογισμοί  ίδόντες 
τουτέστιν  εις  θεωρίαν  φθ άσαντες  δοξάζουσι  τόν  θεόν 
αύτφ  ή  δόξα... — λα  (φ.  293α).  “Κυριακή  τής  ένώσεως.” 
’Άρχ.  Ούδέν  αγάπης  ήδύτερον  ούδέν  τής  κατά  θεόν 
ένώσεως  υψηλότερου.  ΤΑ.  Σπουδάσωμεν  τοίνυν  καί 
ήμεΐς  άδελφοί  τήν  Άμαχον  τοΰ  πνεύματος  έπισπά- 
σασθαι  δύναμιν  καί  βοήθειαν,  τάς  έντολάς  Κυρίου 
φυλάττοντες  καί  κατά  ταύτας  πολιτευόμενοι  έν 
Χριστφ  Ίησοΰ... — λβ’  (φ.  302/3).  “Κυριακή  τοΰ  όρου. 
Ματθαίος.”  ’Άρχ.  'Τπόθεσις  π ροοιμίου  γενέσθω  μοι  ή 
κατά  τήν  προκειμένην  εορτήν  τής  τοΰ  θεοΰ  έκκλησίας 
ύπύθεσις.  ΤΑ.  μέγας  κληθήσεται  έν  τη  βασιλείμ 
των  ούρανών,  ής  γένοιτο  πάντας  ημάς  έπιτυχεΐν. 
Έν  Χριστφ  τφ  κυρίιρ  ημών  φ  ή  δόξα... — λγ'  (φ.  311/3). 
“ Κυριακή  των  Άλλακτών.”  ’Άρχ.  "Άλλοι  μέν  Άλλα  τε- 
θήπασί  τε  καί  έκθειάζουσι’  καί  οι ς  γ εγήθασι.  ΤΑ. 
τής  εύλογη μένης  άποκαλούσης  καί  κληρονόμους  άπο- 
δεικνυούσης  τής  βασιλείας  των  ούρανών  ής  εύχόμεθ α 
πάντας  έπιτυχεΐν  χάριτι  καί  φιλανθ  ρωπία.... — λδ'  (φ. 
322α).  “ Κυριακή  η 71  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Ό  μέν  τής 
ήμετέρας  σωτηρίας  κηδόμενο ς  Κύριος.  ΤΑ.  απαντας 


δέ  εις  τήν  τής  πίστεως  ενότητα  καταντήσαι  εις 
Άνδρα  τέλειον  εις  μέτρου  ηλικίας  τοΰ  πληρώματος 
τοΰ  Χριστοΰ'  αύτφ  ή  δόξα...· — λε'  (φ.  331α).  “Κυριακή 
θ'  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Καί  αίσθηταί  πανδαισίαι  ού 
μονοειδή  έχουσι  τά  έδέσματα.  ΤΑ.  ό  ουρανός  ή  γή 
τών  πραέων  καί  άπάσης  κακίας  είρηνευσάντων,  με  θ’ 
ών  καί  ήμεΐς  αυτή  έπιβα ίνομεν  έν  Χριστιρ  Ιησοΰ... — 
λί"'  ( φ .  341α).  “Κυριακή  ια'  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Φοβερά 
ήμΐν  ή  παρούσα  ήμέρα  καθίστησι  τό  λογοθ  έσιον. 
ΤΑ.  οΰτω  γάρ  καί  τόν  δεσπότην  έαυτοΐς  καν  μύρια 
ώμεν  άμαρτη κότες  καταλλάξωμεν  καί  τών  μελλόντων 
άγαθών  έπιτύχωμεν  χάριτι... — λ^'  (φ.  348α).  “Κυριακή 
ιβα  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Ούδέν  οϋτως  αγαπητοί  θολοΰν 
οΐδεν  άνθρω πίνην  διάνοιαν.  ΤΑ.  καί  άδιάρρευστον  τήν 
έπί  τφ  άφάτιρ  τούτιρ  θησαυρφ  τροφήν  καί  άπόλαυσιν 
’έξομεν  έν  Χριστφ... — λη’  {φ.  356/3).  “Εναγτελιον  κατά 
Μάρκον.  Τί)  Κυριακή  έν  ή  έπιτελεΐται  ή  άποτομή  τοΰ  Προδρό¬ 
μου.”  ’Άρχ.  Δεινόν  άγαπητοί  τό  τής  πορνείας  Αμάρτημα. 
ΤΑ.  οΰ  τάς  μηχανάς  καί  τάς  άπάτας  φεύγειν  σπου- 
δάζωμεν  Άπαντες  έν  Χριστφ... — λθ’  (φ.  366  α).  “Κυριακή 
ιδ 71  τοΰ  Ματθαίου.”  ’Άρχ.  Έττϊ  πολυετή  πανδαισίαν  ό 
λόγος  ήμάς  αγαπητοί  συγ καλείται  τήν  σήμερον.  ΤΑ. 
καί  τής  βασιλικής  ευωχίας  κατατ  ρυφήσω  μεν  έν 
Χριστφ... — μ’  (φ.  374  α).  “Κυριακή  προ  τής  ύψώσεως.” 
Α  ρχ.  Φέρε  δή  καί  σήμερον  τήν  συνήθη  τοΐς  καλοί  ς 
ύμΐν  δαιτυμώσι  παραθώμεθα  τράπεζαν.  ΤΑ.  οΰτω  τών 
άτελευτήτων  άγαθών  άπολαύσωμεν  έν  Χριστφ... — 
μα  (φ.  380/3).  “ Κυριακή  μετά  τήν  ΰψωσιν.”  ’Άρχ.  "Ωςπερ 
πολλά  μέν  είσι  τά  τόν  γενναίου  στρατιώτην  χαρα- 
κτηρίζοντα.  ΤΑ.  άλλ’  ϊνα  ήμεΐς  τής  άτελευτήτο υ  εύ¬ 
κλειας  έπιτευξώμεθα'  ής  γένοιτο  πάντας  ήμάς  έπιτυχεΐν 
έν  Χριστφ.... — μβ'  (φ.  389/3).  “Κυριακή  α 71  τοΰ  Λουκά.” 
’Άρχ.  Επειδή  τής  θείας  άπορραγέντες  ζωής  διά  τήν 
παράβασιν  κατήχθη  μεν  εις  άτιμοτάτην  διαγωγήν. 
ΤΑ.  γάρ  αν  φησι  ποιήση  καί  διδάξη,  μέγας 
κληθήσεται  έν  τή  βασιλείς  τών  ούρανών  ής  γένοιτο... 
— μγ'  (φ.  397α).  “Κυριακή  βα  τοΰ  Λουκά.”  ’Άρχ.  Ούδέν 
αγάπης  ανώτερου·  ούδέν  τής  κατά  θεόν  ένώσεως 
υψηλότερου.  ΤΑ.  φύγωμεν  ούν  τήν  άσπλαγχνίαν  καί 
τήν  πρός  τούς  πλησίον  απέχθειαν  οΰτω  γάρ  τών 
άτελευτήτων  άγαθών... — μδ’  (φ.  406/3).  “ Κυριακή  γ71  τοΰ 
Λουκά.”  ’Άρχ.  Πάλιν  ήμΐν  ή  τών  ευαγγελικών  φρεάτων 
άναβλύζει  πηγή.  ΤΑ.  καί  πάντα  εις  δόξαν  θεοΰ 
διαπ ραττώμεθ α  ϊνα  τής  άρρήτου  δόξης  τούτον  κατα- 
τρυφήσωμεν  έν  Χριστφ. — με’  (φ.  414  α).  “Κυριακή  δ71  τοΰ 
Λουκά.”  "Α ρχ.  Ή  τών  θείων  λογιών  άνάγνωσις.  ΤΑ. 
Οϋτως  γάρ  ώς  γή  άγαθή  καρποφορήσωμεν  κατά 
δύναμιν  εί τε  τελείως  εϊτε  μέσως  ε’ίτε  ΰφειμένως  έν 

Χριστφ _ — μζ~’  ( φ .  424α).  “Κυριακή  ε71  τοΰ  Λουκά.”  ’Άρχ. 

Πά  ντα  μέν  τά  θεΐα  λόγια  χρηστά  καί  έπωφελή  τοΐς 
π ροςέχουσιν.  ΤΑ.  καί  έν  τοΐς  τοΰ  Αβραάμ  κόλποις 
άναπαυσώμεθα  έν  Χριστφ  Ίησοΰ... — μζ'  (φ.  435/3). 
“  Κυριακή  ζ"71  τοΰ  Λουκά.”  ’Άρχ.  Ο  ύ  μόνον  αί  διδασκ  αλίαι 
καί  δημηγορίαι  τοΰ  σωτήρος  Χριστού  καί  θεοΰ  ήμών 
ποικίλαι  καί  διάφοροι.  ΤΑ.  καί  έπαναπαυσάμενος  έν 
ήμΐν  εις  τούς  κόλπους  τοΰ  Αβραάμ  άναπαύση  ήμάς 
έν  τφ  αίώνι  τφ  μέλλοντι  χάριτι... — μη'  ( φ .  446  α). 
“  Κυριακή  έν  ή  μνήμη  τελείται  τοΰ  άγιου  Παύλον  όμολογητοΰ.” 
’Άρχ.  ’Ύπόθεσις  π  ροοιμίου  γενέσθω  μοι  σήμερον  ή  κατά 
τόν  μέγαν  ΠαΟλον  ύπόθεσις.  ΤΑ.  καί  τής  Απορρήτου 


176 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


δόξης  κοινωνούς  άτ τεργάσηται’  ής  γένοιτο  πάντας  ημάς 
έπιτνχεΐν... — μθ'  (φ.  456  α).  “  Κυριακή  ζη  τοΰ  Λουκά.” 
’  Λρχ.  Αυςάγωγον  τό  των  άνθ ρύπων  -γένος  είς  αρετήν. 
Τέλ.  καί  θεραπείας  άξιωθεΐσα,  των  αιωνίων  κατα- 
τρυφξ.  αγαθών  χάρίτι... — ν'  ( φ .  467/3).  “Κυριακή  η'  του 
Λουκά.”  ’Άρχ.  Μέγα  δεινόν  ή  οΐησις  καί  το  μεγάλα 
περί  αύτοΰ  φαντάζεσθαι.  Τέλ.  ώς  άν  καί  έν  αυτή  τη 
κατά  τόν  βίον  απορία,  βοηθός  αύτφ  γενήση  καί  της 
εις  αρετήν  όδοΰ  οδηγός "  έν  Χριστή... — να'  (φ.  447  β). 
“  Κυριακή  θη  τον  Λουκά.”  "Αρχ.  Οΰδέν  φιλαργυρίας  δει- 
νότερον.  Τέλ.  εί  δέ  θεοΰ  είσίν  αγαθά,  μη  άποστερώμεν 
τόν  θεόν  των  αύτοΰ  αγαθών  φ  ή  δόξα... — νβ'  (φ. 
489  α).  “ Κνριακη  ι'  του  Λουκά.”  Άρχ.  Πολυμερώς  καί 
πολυτρόπως  αγαπητοί.  ΤΑ.  καί  της  ψυχικής  σωτηρίας 
όλο φύχως  φροντίζωμεν  ής... — νγ'  (φ.  497/3).  “Κυριακή 
ένδεκάτη  του  Λουκά.”  Άρχ.  Άβροτέραν  ήμΐν  την  τράπεζαν 
ό  θειος  Λουκάς.  ΤΑ.  σπουδάσωμεν  αδελφοί,  'ίνα  μη 
της  κλήσεως  εύρεθώμεν  ανάξιοι,  καί  του  σωτηριώδους 
έκείνον  δείπνου  αμέτοχοι  γενώμεθα  καί  απόβλητοι · 
άλλ’  έν  καθαρφ  σννειδότι  τούτου  ένταΰθα  τρυφήσωμεν, 
έν  Χριστφ  Ίησοΰ  τφ  κυρίιρ  ημών,  φ  ή  δόξα  καί  τό 
κράτος,  άμα  τφ  άνάρχψ  πατρί  καί  τφ  παναγίιρ  καί 
άγ  αθ  φ  καί  όμοονσίιρ  ΤΙνεύματι,  νυν  καί  άεί  καί  εις 
τούς  αιώνας  τών  αιώνων,  άμήν. 

ΙΙλήν  πάνυ  όλίγων  οί  λόγοι  ούτοι  οϋχ  εΰρηνται  έκδεδομένοι 
παρά  τφ  Μιονε. 

3  (φ.  5°7  β)·  Ίωσ-ήφ  τον  “Βρυένου,”  “Συμεών 

τοΰ  νέου  Θεολόγου  ”  καί  “Ιακώβου  ”  Βραχέα  περί  μακα¬ 
ρισμών  κτλ. 

47°3·  583·  Χαρτ.  4.  XVIII.  σελ.  2. 

1  ( φ .  I  α).  “Μελετίου  ττατριάρχου  Άλεξανδρείας  ’ 
Ομολογία  της  πι στειος. 

Κατά  μίαν  σελίδα. 

2  (φ.  4  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Ξιφιλίνου  Λόγοι. 

Άπό  τοΰ  α'  μέχρι  τοΰ  κατά  την  Κυριακήν  τοΰ  τνφλοΰ  (κγ'  έν 
τφ  προηγουμένιρ  κώδικι). 

Έν  τέλει'  Τ  ράψ ιμον  τοΰ  Ιωσήφ  μοναχού  έκ  πύλεως 
Σηνόπης,  ρ.ψξ'  (  =  1707). 

47°4·  584·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  Αποφθέγματα  πατέρων. 

2.  Αογος  ανεπίγραφο ς. 

"Λρχ.  Επειδή  έγγΰς  τοΰ  πάθους  ό  Κύριος,  ήδει  δέ 
καί  τούς  μαθητάς  κατήφειας  πλήρεις  έσομένους. 

3  (φ.  19  &).  Ίωάννου  τοΰ  Ξιφιλίνου  Λόγοι. 

α' .  “Κυριακή  τών  άγιων  πατέρων.”  "Αρχ.  Στρατιώται 
μέν  καί  οί  περί  τά  τακτικά  ασχολούμενοι.  Τελευταίόϊ 
ό  έν  τφ  κώδικι  4702  (582)  ύπ’  άρ.  νβ’. 

Έν  τέλει’  1707,  μψζ'  Σεπτεβρίου  εις  η.  Ιωσήφ 
μονάχον  μ νήσθητι  Κύριε. 

4·  Αποσπάσματα  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου, 

Συμεών  τοΰ  νέου  θεολόγου,  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου, 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί  άλλων. 

’ Από  φ.  18  α  μέχρι  τινός  κατά  δύο  σελίδας. 

47°5·  585·  Χαρτ.  4.  XV.  (φ.  281). 

Θεοφάνους  τοΰ  Κεραμέως  Λογοι. 


α'.  Είϊ  τάς  Κ υριακάς  καί  τάς  έορτάς  τοΰ  δλου  ένιαντοΰ.-- 
β' .  Είϊ  τά  ένδεκα  εωθινά. 

Έν  τισιν  έπιγραφάΐς  λόγων  ό  Θεοφάνης  καλείται  Γρηγόριος. 

Συμφωνεί  πρός  την  ’έκδοσιν  τών  λόγων  παρά  Μιονε  οχχχιι 
πλήν  τινων  μικρών  διαφορών  περί  τήν  τάξιν  τών  λόγων. 

4706.  586·  Χαρτ.  4.  XVII.  σελ.  2  (φ.  355). 

1  (φ.  I  α).  Αδήλου  Λόγος  ανεπίγραφος. 

“Π άρεσο  δέ  ήμΐν  1 1 αράκλητε  αγαθέ,  τό  πνεύμα  τής  άληθείας, 
καθοδηγούν  ημάς  είς  πάσαν  τήν  αλήθειαν·  σοΰ  γάρ  άνευ  τις  άν 
ασφαλώς  έρευνήσειε  τά  σά;”  (Ταΰτα  δίκην  επιγραφής ·  'έπονται 
δ’  εΐτα  ερυθρά  τάδε)’  “Τό  έπίλοιπον  τοΰ  λόγου  τής  έκκλησίας.” 
Αρχ.  Εικότως  ούν  καί  ό  μακάριος  Παΰλο$  πρός  το- 
σαύτην  καί  τοιαντην  αγάπην  θεοΰ  πρός  ημάς  έξί- 
σταται.  Τέλ.  έν  φωτί  τε  ώ?  φωτός  υιοί  τήν  ίσάγγελον 
ώ$  άγγελοι  κληρουχίαν  λαχόντες,  παναρμόνιόν  σοι 
τφ  Σωτήρι  αίνον  άεννάως  άίδωμεν,  σύν  τφ  φιλανθ ρώπιρ 
πατρί  καί  τφ  παναγάθιρ  καί  'ζωοποιφ  πνεύματι  τη 
μακαρίφ  καί  άγίη.  Τ ριάδι,  τφ  ένί  καί  μόνοι  άληθινφ 
θεφ,  φ  δόξα,  κράτος,  τιμή,  βασιλεία,  δύναμις  καί 
π ρος κύνησις  είς  τούς  αιώνας  τών  αιώνων,  άμήν. 

2  (φ.  8  α).  Θεοφάνους  τοΰ  Κεραμέως  Ομιλίαι  εφ 

'Κπιγράφονται’  “Τοΰ  σοφωτάτου  καί  ρητορικωτάτου,  αρχιε¬ 
πισκόπου  Ίαυρομενείας  τής  Σικελίας  τοΰ  έπίκλην  Κεραμέως.” 
Εί$  ταΰτα  δ’  άτόπως  προ ςετέθη  εΐτα  έν  άρχή  ή  λέξις  Γρηγορίου. 

α  (φ.  8α).  "Αρχ.  Τφ  καιρω  έκείνιρ  π  ρος  καλεσάμενος 
ό  Ίησοΰς  τούς  ιβ’  μαθητάς  αύτοΰ. — β'  (φ.  10/3).  “Τοΰ 
αύτοΰ  Κίς  τήν  αποστολήν  τών  ο'  μαθητών.” — γ'  (φ.  13  α).  “Τοΰ 
αύτοΰ  Ομιλία  είς  τό  ΊΙΘέλησεν  ό  ’ Ιησούς  έξελθεΐν  είς  τήν 
Γ αλιλαίαν  καί  ευρίσκει  Φίλιππον.” — δ'  {φ.  16α).  “Τού  αύτοΰ 
'θμιλία  είς  τό  Κίστήκει  ό  Ιωάννη  καί  έκ  τών  μαθητών  αύτοΰ 
δύο.” — ε'  ( φ .  18/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Όμιλία  είς  τούς  Μακα¬ 
ρισμούς.” 

3  (φ·  21  β).  Γρηγορίου  Ννσσης  Ομιλίαι  η  είς  τους 
Μακαρισμούς. 

4  (φ-  42  α)·  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως 

Λόγοι  είς  τινας  τών  Μακαρισμών. 

5  (φ.  43  α)·  Μακαρίου  τοΰ  μεγάλου 

Λόγοι  είς  τούς  Μακαρισμούς. 

6  (φ.  45  β )·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Λόγοι  δ'  είς  τούς  Μακαρισμούς. 

7  (φ.  48  α)·  Θεοφάνους  τοΰ  Κεραμέως  Ομιλιαι. 

α'  (φ.  48α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Κεραμέως  Όμιλία  είς  τό  Βίβλος 
γενέσεως  καί  περί  τής  θάμαρ.” — β'  (φ.  50/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Εΐ5 
τά  άγια  νήπια.” — γ'  (φ.  53  α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Ομιλία  είς  τόν 
ευαγγελισμόν  τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” — δ'  (φ.  56/3).  “Μηνί 
Ιουνίου  ι/3 '  Εί*  τήν  μνήμην  τοΰ  άγιον  Όνονφρίου.  Τοΰ  αύτοΰ 
Όμιλία  είς  τό  Πάντα  μοι  παρεδώθη  ύπό  τοΰ  πατρός  μου,  καί 
ούδείς  έπιγινώσκει  τόν  υιόν,  εί  μη  ό  πατήρ.” — ε'  (φ.  58α). 

ω 

“  Τοΰ  αύτοΰ  Όμιλία  είς  τό  Έλάόν  ό  Ίησοΰς  είς  τά  μέρη 
Καισαρείας.” — 5~’  (φ.  62α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Όμιλία  είς  τό  Ταΰτα 
εντέλλομαι  ΰμΐν  ϊνα  αγαπάτε.” — ζ'  (φ.  65/3).  “Τοΰ  αύτοΰ 
Όμιλία  είς  τό  Είπεν  ό  ΚύριοΓ  έγώ  είμι  ή  θύρα.” — η  (φ.  69  α). 
“Τοΰ  αύτοΰ  Όμιλία  είς  τό  Είπεν  ό  Κύριοί  τοΐί  έαντοΰ  μαθηταΐς’ 
ίδοΰ  έγώ  αποστέλλω  υμάς  ώ?  πρόβατα  έν  μέ  +  ” — θ  (φ.  72  α). 
“Τοΰ  αύτοΰ  Όμιλία  είς  τήν  σωτήριον  μεταμόρφωσιν  τοΰ  κυρίου 
ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ.” — 1'  (φ.  79α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Όμιλία  είς 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 

τό  Κίςήλθεν  ό  Ίησοΰς  εις  κώμην."  Ή  τελευταία  ομιλία  άτελής. 
’Ίδε  και  κατωτέρω  άρ.  9. 

8  (φ.  8ο  α).  “  Φιλόθεου  πατριάρχου 

Κωνσταντινουττόλεωδ  καί  νέας  '  Ρώμης  Περί  τήϊ  εν  θαβωρίω 

θείας  του  Χρίστου  μεταμορφώσεων 

9  (φ.  9^  α)·  Θεοφάνουδ  τοΰ  Κεραμε'ωδ  Ό  μιλιά. 

Επιγράφεται  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ό μιλιά  εις  τό  Κίςήλθεν  ό  Ίησοΰϊ 

εΐϊ  κώμην."  ΙΙεριέχεται  δ’  ενταύθα  πλήρης  ή  ομιλία,  ής  ή  άρχή 
μόνη  εϋρηται  έν  φ.  79  β.  ’Ίδε  καί  ανωτέρω  άρ.  7  ι'. 

ΙΟ  ( φ .  99  α)·  <1  Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 

Περί  Μάρ0αί  και  Μαρίας." 

11  ( φ .  ΙΟΟα).  “  Τοί  μακαριωτάτον  Ίωάννου 

τοΰ  Φουρνή  και  πρώτου  όρους  του  Γάνου  Λόγος  περί  τής 
μεταστάσεων  τοΰ  πανσέπτου  τής  Θεοτόκου  σώματος,  καί  ότι 
άνέστη  έκ  νεκρών  προ  τής  κοινής  αναστάσεων." 

12  (φ.  104  β).  Θεοφάνουδ  τοΰ  Κεραμε'ωδ  Όμιλίαι. 

α  (φ.  104  β).  Είδ  την  άποτομήν  τοΰ  Προδρόμου. — β'  ( φ . 
108  α).  Είϊ  τό  Λύχνος  τοΰ  σώματος  'έστιν  ό  όφθαλμύ ς. — γ'. 
Περί  τής  θυγατρός  τοΰ  άρχισυναγώγου  καί  περί  τής  αίμορροού- 
σης. —  δ'.  Είϊ  την  συγκύπτονσαν. — ε'.  “Περί  τής  παραβολής 
τοΰ  δείπνου." — ζ~' .  Είϊ  τόν  γενόμενον  αύχμόν. — ζ'.  Είϊ  τόν  υιόν 
τής  χήρας. — η  .  Πε/.ί  τής  παραβολής  τοΰ  σπόρου. — θ’.  Περί  τοΰ 
έχοντας  τόν  λεγεώνα. — 1'.  Περί  τοΰ  άρχιτελώνου  Ζακχαίου. — 
ια'.  Περί  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου. — ιβ'.  Περί  τοΰ 
άσώτου. — ιγ' .  Είϊ  τό'Όταν  έλθη  ό  υιός  τοΰ  άνθρώπου. — ιδ'.  Είϊ 
τό  Έάν  άφήτε  τοΐς  άνθρώποις  τα  παραπτώματα  αυτών,  άφήσει 
καί  ΰμΐν  ό  πατήρ  υμών  ό  ουράνιος. — ιε'  {φ.  154α).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Ό  μιλιά  Κεραμε’ωδ  Τή  Κυριακή  τής  ορθοδοξίαν  περί  των  άγιων 
εικόνων." — ιζ~'.  “Περί  τοΰ  έν  Καπερναούμ  παραλυτικού .” — ιζ'. 
“Εί>  τό'Όντις  θέλει  όπίσω  μου  έλθεΐν,  άπα ρνησάσθω  εαυτόν." — 
ιη'.  “Είϊ  τό”Λνθρωπός  τις  προςήλθε  τιρ  Ίησοΰ  γονυπετών  αύτψ 
καί  λέγων  Κύριε  έλέησόν  μου  τόν  υιόν,  ότι  σεληνιάζεται.” — 
ιθ' .  “Είϊ  τόν  πλούσιον  καί  εις  τόν  Λάζαρον." — κ'.  “Είϊ  την 
Λαζάρου  άνάστασιν.” — κα'.  “Ε ίς  την  Β α'ιοφόρον." — κβ' .  “  Είϊ 
τό  Ίδοΰ  άναβαίνομεν  εις  Ιεροσόλυμα." — κγ' .  “  Είϊ  τά  ευαγγέλια 
τοΰ  σωτηρίου  πάθους." 

Ιβ  ( φ·  196  β).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Ε  ις  τό  άγιον 
Πάσχα. 

14  ( φ·  2θ8α).  Θεοφάνουδ  τοΰ  Κεραμε'ωδ  Όμιλίαι. 

α'  (φ.  208α).  “Τοΰ  Κεραμε'ωδ  Ομιλία  περί  τής  παραβολής 
των  μυρίων  ταλάντων." — β'  (0.211α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Κεραμεωδ 
Όμιλία  εις  την  Σαμαρείτιν.” — γ'  (φ.  216/3).  “Είϊ  την  έπι- 
φήτησιν  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος." — γ'  (φ.  220  α).  “ Όμιλία  τή 
Κυριακή  των  άγιων  Πάντων.” — δ'  (φ.  224  α).  “Περί  τοΰ  έκα- 
τοντάρχου." — ε'  (φ.  227  α).  “Τοΰ  έπερωτήσαντος  πλουσίου  τόν 
Ίησοΰν .” — 5"'  ( φ .  231α).  Όμιλίαι  εις  τά  ια'  εωθινά. 

Έν  τέλει  (φ.  261  α)·  Τδρμα  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών, 
σοφωτάτου  καί  ρητορικωτάτου  Γρηγορίου  (τό  όνομα 
προςτέθειται  έν  τή  ιρφ)  άρχιεπισκύπου  Ίαυρομενείας  τής 
Σικελίας  τοΰ  έπίκλην  Κεραμεωδ*  καί  γ ράφιμον  τοΰ 
Ιωσήφ,  έκ  πόλεως  Σινώπις  1696,  Μαρτίου  εις  31, 
ημέρα  Τρίτη,  εις  τό  άσ  κητήριον  τοΰ  τίμιου  Προ¬ 
δρόμου. 

15  (φ·  201  β).  “  Λόγος  ζ  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Είϊ  την  παραβολήν  τοΰ  έμπεσόντος  εις  τούς  ληστάς." 

ιό  (φ.  263/8).  “ ’Εγκω/αιον  είς  τους  αγίους 

καί  πα νευφήμους  ’ Λποστόλους  τούς  δώδεκα." 


ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ  177 

17  (φ·  208  α).  “  'Έγκωμιον  εις  τους  άγιους 
Αναργύρους  Κοσμάν  καί  Δαμιανόν.” 
ΐ8  (φ.  271  β).  “Μακαρίου  Χρυσίττττου 
πρεσβυτέραν  καί  μαθητοΰ  τοΰ  θειωτάτου  Ευθυμίου  Έγκώμιον 
εις  τόν  άγιον  Ίωάννην  τόν  βαπτιστήν." 

19  (φ·  279/8).  “Ισαάκ  τοΰ  Σΰρρου 

Περί  τών  τριών  τάξεων  τής  γνώσεως.  ” 

20  (φ.  283  α).  Ίωάννου  τοΰ  Ηιφιλίνου  Λόγοι  ε'. 

α  (φ.  283α).  “Είϊ  τήν  Κυριακήν  έννάτη  τοΰ  Λουκά." — 
β’  (φ.  292/3).  “ Κυριακή  ε'  τοΰ  Λουκά.” — γ'  (φ.  302α).  “Είϊ 
τήν  Κυριακήν  τοΰ  Άσώτου." — δ'  (φ.  318/3).  “  Κυριακή  ενδέ¬ 
κατη  τοΰ  Λουκά." — ε'  (φ.  326/3).  “ Κυριακή  τής  ’λπόκρεω... 
Ματθαίου.” 

21  (φ.  335  β)·  τ^ν  λόγων  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου. 

22  (φ.  337  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  (φ.  337  α).  “Πώϊ  βαπτίζεταί  τις  τό  έν  τω  Ε ύαγγελίιρ  τοΰ 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού  βάπτισμα." — β’  (φ.  350/3). 
“Επιστολή  πρός  Χίλωνα  τόν  αΰτοΰ  μαθητήν .” — γ'  (φ.  354α). 
“  Τοΰ  αΰτοΰ.”  "Λρχ.  Τήν  γάρ  διάνοιαν  τοΰ  τής  άνω 
βασιλείας  πλωτή ρος.  Τ^λ.  τών  θείων  άμοιβών  άπο- 
πίπτομεν. 

23  (φ·  354  α)·  “  Ίωσήττου  Ιστορία  περί  τοΰ  Καιν.” 

24  (φ·  354/8)·  “  ’Ερωτησίδ.  ΐΐοΰ  προςτάττει 

ό  Χριστός  πείθεσθαι  τή  εκκλησία,  ώς  έαυτιρ,  ποΰ  τό  ορίζει  ό 
Χριστός  να  υπάκουης  τήν  εκκλησίαν  ώϊ  &ν  τοΰ  λόγου  σου.” 

Τά  φ.  25 — 50,  80  α — 95/3  καί  354/3 — 355/3  κατά  μίαν  σελίδα. 

*47°7·  587·  Χαρτ.  4.  ΧΥΙ. 

Βίοι  καί  μαρτυρία  άγιων  και  Λογοι  εγκωμιαστικοί. 
α'.  Τό  τέλος  άκεφάλου  βίου  άγιου. — β'.  Βίοϊ  καί  πολιτεία 
Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου. — γ'.  Βίοϊ  καί  πολιτεία  Εΰάυμίου  τοΰ 
μεγάλου. — δ'.  Υπόμνημα  εις  τόν  άγιον  άπόστόλον  Τιμόάεον. — 
ε'.  Μ αρτύριον  τοΰ  μεγαλομάρτυρος  Αναστασίου. — ίΓ'.  Βίοϊ  καί 
πολιτεία  τής  όσιας  Μαρίας  (Ξένης). — ζ' .  Βίοϊ  καί  πολιτεία  όσιου 
Ξενοφώντος  καί  τών  τέκνων  Ίωάννου  καί  ’ Λρκαδίου. — η  .  Υπό¬ 
μνημα  εις  τήν  άνακομιδήν  τών  λειψάνων  Ίωάννου  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου. — θ'.  Βίος  καί  πολιτεία  Έφραίμ  τοΰ  Σύρου. — 1'. 
Ίωάννου  Εΰχαΐτων  Έγκώμιον  εις  τούς  τρεις  ίεράρχας. — ια'. 
Μ  αρτύριον  Κύρου  καί  Ίωάννου. — ιβ’.  Γρηγορίου  Νύσσηδ  Είϊ 
τήν  'Τπαπαντήν  καί  εις  τόν  Συμεώνα. — ιγ'.  Αθανασίου 
’ Αλεξανδρείαδ  Είϊ  τήν  'Τπαπα ντήν  καί  εις  τόν  Συμεώνα. — 
ιδ'.  “Μεθοδίου  έττισκόιτου  καί  μάρτυρας  Είϊ  τόν  Συμεώνα  καί 
εις  τήν  "Αννα  τή  ημέρα  τής  ’Λπαντήσεως,  καί  εις  τήν  ύπεραγίαν 
Θεοτόκον.” — ιε'.  Άμφιλοχίου  Ίκονίου  Είϊ  τήν  Θεοτόκον,  τόν 
Συμεώνα  καί  τήν  "Ανναν. — ιίΓ'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Είϊ  τήν  'Τπαπαντήν  καί  εις  τόν  Συμεώνα. —  ιζ'.  Κυρίλλου 
Ιεροσολύμων  Εί$  τήν  ’Ττ ταπαντήν. — ιη'.  Γρηγορίου  τοΰ 
θαυματουργού  Είϊ  τήν  'Τπαπαντήν. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  άρχικών  γραμμάτων. 

*47°8·  588·  Χαρτ.  4·  XVI. 

Βίοι  και  μαρτυρία  αγίων  καί  Λογοι  πανηγυρικοί. 
α'.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Μαρτύριαν  Γορδίου. — β'.  Τοΰ 
αΰτοΰ  Όμιλία  προτρεπτική  εις  τό  βάπτισμα. — γ'.  Μ  αρτύριον 
Π ολυεύκτου. — δ'.  Βίοϊ  καί  πολιτεία  Μαρκιανοΰ. — ε'.  Βίοϊ  καί 
πολιτεία  Θεοδοσίου  τοΰ  κοινοβιάρχου. — 5" .  Μ  αρτύριον  "Ερμύλου 
καί  Στρατονίκ ου. — ζ'.  “Νείλου  μοναχού  Είϊ  τήν  άναίρεσιν  τών 


Η.  II. 


23 


178 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


άγιων  άββάδων  τών  έν  τρ  Σ ινά  δρει  καί  έν  τη  'Ρ αϊθοΰ.” — η' . 
Άμμωνίου  μονάχου  τοΰ  Άλεξανδρε'ως  Περί  των  άναιρεθέντων 
ύπό  των  βαρβάρων  άγιων  πατέρων  έν  τρ  α'γίιρ  ό'ρει  Σινά  καί  έν 
τή  'Ρ  αϊθοΰ. — θ'.  Βίο;  καί  πολιτεία  Ίωάννου  τοΰ  Κ  αλυβίτου. — 
Γ.  Βίο;  καί  πολιτεία  Παύλου  τοΰ  Θηβαίου. — ια'.  Λόγο;  εί;  την 
προςκύνησιν  της  τίμιας  άλύσεως  τοΰ  αποστόλου  ΙΙέτρου. — ιβ' . 
Γεωργίου  Νικομήδειας  Εί;  την  Θεοτόκον  καί  εις  τό  σωτήριον 
πάθος  καί  εις  την  ταφήν  τοΰ  Χριστοΰ. — ιγ'.  ’Επιφανίου  Κό¬ 
πρου  Εί;  την  ταφήν  τοΰ  Ίησοΰ  καί  εις  τον  Ιωσήφ  τον  από 
Άριμαθαίας  καί  εις  τήν  έν  τρ" Αδη  κατάβασιν  τοΰ  Χρίστου. 

Κοσμείται  υπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  αρχικών  γραμμάτων. 

4709.  5δ9·  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  ι,ς-'.  σ.  344), 
I.  “Φανέρωσες  εκ  παραδόσεων  με  ποιον  τρόπον 

ή  κεφαλή  τοΰ  τίμιου  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου 
έφέρθη  άπό  τήν  χώρανΉρώδου  εις  τό  κάστρον  τήςΈμέσσης.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  Αποκάλυψες. 

3·  Βίοι  καί  μαρτυρία  άγιων  και  Λογοι  πανηγυρικοί. 

α’ .  Έγκώμιον  εις  τον  απόστολον  καί  ευαγγελιστήν  Ίωάννην 
τόν  θεολόγον. — β' .  Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  μεγάλου  Κωνσταν¬ 
τίνου. — γ’ .  Έγκώμιον  εις  τόν  μέγαν  Κωνσταντίνον. — δ'.  Θεο¬ 
δώρου  τοΰ  Στουδίτου  Έγκώμιον  είς  τήν  εΰρεσιν  τής  κεφαλής 
τοΰ  Προδρόμου. — ε'.  Ίωάννου  τοΰ  Σταυρακίου  χαρτοφύλακος 
Θεσσαλονίκης  Έγκώμιον  εις  τήν  αγίαν  όσιομάρτυρα  θεοδοσίαν. — 
“Ευθυμίου  πρωτασεκρίτου  Έγκώμιον  είς  τόν  άγιον  μεγα¬ 
λομάρτυρα  Θεόδωρον  τόν  στρατηλάτην.” — ψ.  Φιλόθεου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως  Βίο;  καί  πολιτεία  Τρηγορίου  του  Παλαμά. — 
η  .  Αντιπάτρου  Βόστρων  Εί;  τό  γενέσιον  του  Προδρόμου  καί 
είς  τήν  σιγήν  Ζαχαρίου  καί  εις  τόν  άσπασμόν  τής  άειπαρθένου 
Μαρίας. — θ'.  Άετίου  πρεσβυτε'ρου  Κωνσταντινουπόλεως 
Εί;  τό  γενέσιον  τον  Προδρόμου. — ι'.  Θεοδώρου  του  Στουδίτου 
Εί;  τό  γενέσιον  τον  Προδρόμου. — ια'.  Ίωάννου  του  Χρυσο¬ 
στόμου  Εί;  τούς  κορυφαίους  των  Αποστόλων  Πέτρον  καί  ΙΙαΰλον. 
— ιβ'.  Νικήτα  ρήτορος  καί  φιλοσόφου  Εί;  τούς  κορυφαίους 
Πέτρον  καί  Παύλον.— ιγ'.  Τοΰ  αότοΰ  Εί;  τούς  δώδεκα  Απο¬ 
στόλους. — ιδ' .  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εί;  τοΰ;  δώδεκα 
Αποστόλους. — ιε'.  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  Εί;  τήν  Θεοτόκον 
καί  είς  τούς  άγιους  πατέρας  τούς  έν  τή  έν  Έφέσιρ  συνόδρ  κατά 
Ν εστορίου  τοΰ  δυςσεβοϋς  καί  άθεωτάτου. — ι<Γ'.  Ίωάννου  του 
Δαμασκηνού  Εί;  τήν  Κοίμησιν. — ιζ’ .  Τοΰ  αύτοΰ  Εί;  τήν 
Κοίμησιν  έτερος  λόγος. — ιη'.  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως 
λόγος  ευχαριστήριος  είς  τήν  Κοίμησιν. — ιθ' .  Θεοδώρου  τοΰ 
Στουδίτου  Εί;  τήν  άποτομήν  τής  κεφαλής  τον  Προδρόμου. — 
κ'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εί;  τήν  άποτομήν  τής  κεφαλής 
τοΰ  Προδρόμου. — κα'.  Βίο;  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιομάρτυρος 
Ιακώβου  τοΰ  είς  τα  όρια  τής  ίεράς  μονής  των  Ίβήρων  άσκή- 
σαντος. 

Τά  πρώτα  ί,ζ~'  φύλλα  κατά  δύο  σελίδας. 

4710.  59°·  Χαρτ.  4.  XV.  (φ.  320). 

Φιλοθε'ου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως. 

α'  (φ.  Ια).  Λόγος  άνεπίγραφος.  'Άρχ.  (άκέφ.)'...  πνευμα¬ 
τικής  ηλικίας  π ροαγαγών,  τήν  σωματι κώς  αύτιρ  ταυτί 
δεδωκυΐαν.  ΤΑ.  αί  μέγισται  καί  υπερφυείς  άρχαί 
καί  τά  ξένα  προοίμια·  ής  γένοιτο  πάντας  ημάς  έπιτυ- 
χεΐν  χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ...- — β'  ( φ .  19  α).  “Τοΰ 
αΰτοΰ.  Τή  εΰσεβεστάτη  αύγούστη  καί  θαυμαστή  βασιλίδι  των 
Ρωμαίων  κυρή.  Ελένη  Περί  των  έν  τρ  άγίιρ  Ε ύαγγελίρ  Μακα¬ 
ρισμών”  λόγοι  γ'. — γ'  (φ.  48/3).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Εί;  τήν  περικοπήν 


τών  παροιμιών  τό  Ή  σοφία  ρκοδόμησεν  έαυτή  οίκον  καί  ύπήρεισε 
στύλους  επτά.  Τιρ  συνεπισκόπιρ  Ιγνάτιέ  Φιλόθεος  ό  επί¬ 
σκοπος.”  ΈξεδόΡη  τύποις  έν  τή  Συλλογή  ελληνικών  άνεκδύτων 
έπιστασίμ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  ΤΡΙΑΝΤΑΦΪΛΛΗ  καί  ΑΛΒΕΡ¬ 
ΤΟΥ  ΓΡΑΠΠΟΥΤΟΥ.  ’Εν  Βενετίμ.  1874.  Τόμ.  Α'  τεΰχ.  Α'  σ. 
123  κ.  έ. — δ'  ( φ .  61α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγος  β' ■  Η  σοφία  ρκο- 
δόμησεν  έαυτή  οίκον.”  Έξεδόθη  ένθ’  άν.  σ.  125  κ.  έ.— ε'  (φ. 
84 β).  “Εί;  τό  αυτό  λόγος  γ'.  Ή  σοφία  ιρκοδόμησεν  έαυτή 
οΐκον.” — ίΓ'.  (φ.  100α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ομιλία  πρώτη  τή 
Κυριακή  τής  συγ κυπτούσης.”  Έξεδόθη  ένθ’  άν.  σ.  63  κ.  έ. — 
ξ  (φ.  110  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Εί;  τά  τής  συγ  κυπτούσης  υπό¬ 
λοιπα.”  Έξεδόθη  ένθ’  άν.  σ.  79  κ.  έ. — η'  [φ.  123  α).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Εί;  τόν  τριακοστόν  έβδομον  Φαλμόν  Κύριε,  μή  τιρ  θυμρ 
σου  έλέγξης  με,  καί  περί  μετάνοιας.” — θ'  (φ.  135  α).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  πατριάρχου  Εί;  τά  υπόλοιπα  τοΰ  λ£'  Φαλμοΰ  καί  περί 
μετάνοιας.” — 1'  (φ.  153/3).  “Λόγο;  ιστορικός  είς  τήν  παρά  τών 
Λατίνων  γεγονυίαν  πολιορκίαν  καί  άλωσιν  τής  Ήρακλεία;  επί 
τών  εύσεβών  βασιλέων  Καντακουζηνοΰ  καί  Παλαιολόγου.” 
’Άρχ.  Έτο;  μέν  ήν  εξηκοστόν  άπό  κτίσεως  πρός  τοΐς 
όκτακοσίοις  καί  τοΐς  έξακιςχιλίοις.  Έξεδόθη  ένθ’  άν. 
σ.  1  κ.  έ. — ια'  (φ.  196  α).  Βίο;  καί  πολιτεία  καί  έγκώμιον 
Ισιδώρου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως. — ιβ'  (φ.  263  β). 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Τοΐ;  ένδοξοτάτοις  καί  περιφανεστάτοις  μεγάλοι; 
δομεστίκοις,  περί  τής  παλαιάς  περιτομής  έρωτήσασι.” — ιγ'  (φ. 
274/3).  “Τω  εύγενεστάτρ  μεγάλρ  δομεστίκρ  τιρ  Παλαιολόγιμ 
Περί  τοΰ  έν  τοΐς  πρός  Εύνόμιον  άντιρρητικοΐς  τοΰ  μεγάλου 
Βασιλείου  ρητοΰ,  τοΰ  λέγοντος'  Ό  γάρ  τετοκώς  βώλους  δρόσου 
κατά  τόν  Ίώβ  λόγον,  ούχ  ομοίως  τάς  τε  βώλους  καί  τόν  υιόν 
ύπεστήσατο.  Καί  περί  θεότητας.”— ιδ'  ( φ .  289/3).  “Πρό;  τόν 
αυτόν  Περί  τής  έν  θαβωρίρ  θείας  τοΰ  Χριστοΰ  μεταμορφώσεως.” 
— ιε'  (φ.  300  α).  “Πρό;  τόν  αύτόν  περί  τών  αυτών,  λόγος  γ'.” 

Τά  φ.  160 — 169  είσίν  έν  μέρει,  ιδίως  κατά  τά  Άκρα  κεκαυ- 
μένα  ύπό  πυρκαίάς,  ένσκηψάσης  πρό  έτών  είς  τό  βιβλιοδετε ίον 
τής  μονής,  έν  ρ  ευρίσκετο  ό  κώδιξ,  ήκέσθησαν  δέ  κατά  τό  ένόν. 

4711·  591·  Χαρτ-·  4.  XVI. 

Λογοι  πανηγυρικοί  να  . 

Είσί  δό  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Ίωάννου  τοΰ  Δα¬ 
μασκηνού,  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου, 
Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου,  Γρηγορίου  Νΰσσης,  Νεκταρίου 
Κωνσταντινουπόλεως,  Αιήγησις  περί  τής  τών  εικόνων  άναστυ- 
λώσεως,  Λιήγησις  περί  τής  είκόνος  τών  Χαλκοπρατείων,  Υπό¬ 
μνημα  εί;  τήν  επωνυμίαν  τής  είκόνος  Μαρίας  τη;  "Ρωμαία;,  Βίο; 
καί  πολιτεία  Μαρίας  τής  Αιγύπτιας,  “ Αιήγησις  άνάμνησιν 
δηλοΰσα  τοΰ  παραδόξως  γενομένου  θαύματος  ήνίκα  Π έρσαι  καί 
βάρβαροι  τήν  βασιλίδα  πολέμρ  περιεκύκλωσαν,”  Άνδρε'ου 

Κρήτης,  Αθανασίου  Άλεξανδρείας,  Κυρίλλου  ’Αλεξαν- 

δρείας,  Γρηγορίου  Άντιοχείας  καί  Λεοντίου  πρεσβυτε'ρου. 

Περί  τό  τέλος  φύλλα  τινά  γεγραμμένα  κατά  δύο  σελίδας. 

4712.  592·  Χαρτ.  4.  XIV. 

I.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι. 

α'.  Άνεπίγραφος.  Άρχ.  (άκέφ.)'.,.σοι  τρ  Πσα'ία.,  ώςπερ 
άνέγνωμεν  &ς  τινας  δη  τά;  νήσους  ταύτας  υπο- 
ληπτέον.  ΤΑ.  καί  καινοί  πρός  τόν  καινόν  βίον 
παραπεμφθοίημεν  έν  Χριστρ  Ίησοΰ  τρ  κυρίρ  ημών 
ρ  πάσα  δόξα,  τιμή  καί  κράτος  σύν  άγίιρ  πνεύμα  τι, 
είς  δόξαν  θεοΰ  πατρός  άμήν. — β'.  Εί;  τήν  αγίαν  Πεντη¬ 
κοστήν. — γ'.  Εί;  τούς  λόγους  καί  είς  τόν  έξισωτήν  Ίουλιανόν, 
καί  περί  τή;  άπογραφής. — δ'.  Εί;  τήν  γέννησιν  τοΰ  Χριστοΰ. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


179 


2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λόγοι. 

α'.  Είί  την  γ έννησιν  τοΰ  Χρίστου. — β'.  Είϊ  τα.  άγια  Φώτα. — 
γ'.  Εί$  τό  άγιον  βάπτισμα. — δ'.  Έγκώμιον  είϊ  τού ς  άγιους 
μάρτυρας  Μακκαβαίους. 

3·  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  Ομιλία. 

εί 5  τήν  Θεοτόκον  λεχθεΐσα  έν  Έφέσιρ  κατά  Ν εστορίου. 

4·  Γερμανοί  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  την  Κοίμησιν. 

5·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  την  νψωσιν  τον  Σταυροί. 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Σταυρακίου  Εις  την  αγίαν  όσιο  μάρ¬ 
τυρα  Θεοδοσίαν. 

7·  Βιος  καί.  πολιτεία  Νικολάου  Μύρων  της  Λυκίας. 

8.  Ίωάννου  Δαμασκηνοί  Εις  την  Κοίμησιν. 

9·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Εις  την  Ύπαπαντην  και 
εις  τον  Συμεώνα. 

ΙΟ.  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Λογοι. 
α'.  Περί  μετάνοιας  καί  εις  τόν  Φαρισαίον  και  Τελώνην. — β' . 
Περί  μετάνοιας  καί  εις  τόν  Δαβίδ  και  εις  τόν  Φαρισαίον  και 
Τελώνην. — γ'.  Περί  μετάνοιας  και  εις  τόν  άσωτον  υιόν. 

11.  Μακαρίου  ’ Αλεξανδρείας  Διηγησις 

τφ  Σαββάτιρ  της  ’Απόκρεω  και  εις  τούς  κοιμηθέντας. 

12.  ΈφραΙμ  τοΰ  Σιίρου  Περί  συντέλειας  τοΰ  αΐώνος 
και  περί  Αντίχριστου. 

Ιβ.  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Εις  την  εξορίαν 
τοΰ  Άδάμ,  καί  περί  πονηρών  -γυναικών. 

Ι4·  Γρηγορίου  Νύσσης  Έγκωμιον 
εις  τόν  μεγαλομάρτυρα  Θεόδωρον. 

Ι5·  Διηγησις  περί  των  αγίων  εικόνων. 

1 6.  Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως  “Διηγησις 
δι’  ήν  αιτίαν  τιρ  α'  Σαββάτιρ  τών  νηστειών  έορτάζομεν  την 
μνήμην  τοΰ  μεγαλομάρτυρας  θεοδώρου,  καί  περί  νηστείας  καί 
έλεημοσύνης." 

1 7·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι. 
α'.  Είϊ  την  ερμηνείαν  τοΰ  Ευαγγελίου  τοΰ  έμπεσόντος  εις 
τούς  ληστάς. — β'.  Περί  ψυχής. 

ΐ8.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Περί  νηστείας. 

19.  Θεοδώρου  του  Στουδίτου  Εις  την  προςκννησιν  τον 
Σταυροί). 

20.  Βίος  καί  πολιτεία  όσιας  Μαρίας  της  Αιγύπτιας. 

21.  “Διηγησις  άνάμνησιν  δηλονσα  τον  παραόόζως 
γινομένου  θαύματος  ήνίκα  Πέρσαι  καί  βάρβαροι...” 

2  2.  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  τα.  Βα ίο.. 

23.  Έπιφανίου  Κΰπρου  Εις  τα  Βαία. 

2φ·  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Λογοι. 
α'.  Εί?  τόν  Ίώ/3. — β'.  Εί?  τάς  δέκα  παρθένους. — γ'.  Εί$  τό 
εύαγγέλιον  Τοΰ  Ίησοΰ  γενομένου  έν  Εηθανίμ. — δ'.  Εις  τόν 
μυστικόν  δεΐπνον,  καί  περί  τής  προδοσίας  Ιούδα,  καί  κατά 
Ιουδαίων  καί  μνησίκακων. — -ε'.  Εί?  τόν  Σταυρόν  καί  εις  την 
λιτήν  καί  περί  τής  δευτέρας  παρουσίας  καί  τοΰ  συνεχώς  εϋχεσθαι 
υπέρ  τών  έχθρών. 

47ι3·  593·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

1.  Βίος  καί  πολιτεία  όσιας  Πελαγίας  της  εν  ’  Αντιόχεια. 

2.  Ίωάννου  Αντιόχειας  Βίος  καί  πολιτεία 
τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού. 


3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  Αβραάμ 
καί  τό  μή  πλησιάζειν  θεάτροις. 

4·  Γρηγορίου  Νυ'σσης  Περί  θεότητος 
υίοΰ  καί  Π  νεύματος,  καί  εις  τόν  '  Αβραάμ. 

5·  Μαρτυρίαν  τοΰ  μεγαλομάρτνρος  Τ ρνφωνος. 

6.  Βίος  καί  πολιτεία  τον  όσιου  Βενδιδια νοί. 

7·  Μαρτυριον  της  μεγαλομάρτνρος  Αγάθης. 

8.  Μαρτυριον  Φ αυστης,  Ε ΰϊλασίου  καί  Μακ¬ 
ρινού. 

9·  Βίος  και  πολιτεία  καί  θαυμάτων  διηγησις 
τοΰ  όσιου  καί  θαυματουργού  Λουκά  τοΰ  νέου. 

ΙΟ.  Μαρτυριον  Θεόδωρου  τοΰ  στρατηλάτου. 

11.  Μαρτυ'ριον  τοΰ  ίερομάρτνρος  Χαραλάμπους. 

12.  Βιος  και  πολιτεία  τον  οσίου  ®εοφυλάκτον 
αρχιεπισκόπου  Χικομηδείας. 

Ι3·  ’Εγκωμιον  εις  Ιωάννην  τόν  της  Κ λίμακος. 

Ι4·  Μαρτυριον  τοΰ  μάρτυρος  Ισίδωρου. 

Ι5·  Βίος  καί  πολιτεία  Κωνσταντίνου  τοΰ  μεγάλου. 
ΐ6.  Ίωάννου  τοΰ  Σταυρακίου  Ποίημα 
είϊ  την  όσιομάρτυρα  θεοδοσίαν. 

ιη.  Υπόμνημα  εις  τους  κορυφαίους  αποστόλους 
Πε'τρον  καί  Παΰλον. 

ΐ8.  Άθλησις  της  άγιας  Μαρίνης. 

Ι9·  “Υπόμνημα  περί  της  τίμιας  καί  προςκννητής 
εικόνας  τής  ύπεράγνου  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  τής  έπι- 
κεκλημένης  Πορταϊτίσσης,  δπως  τε  κατήντησεν  έν  τη  κατά  τόν 
"Αθω  σεβασμίμ  μονή  τών  Ίβήρων  καί  ΰπό  τίνων  αϋτη  ή  μονή 
ιρκοδομήθη.” 

’Άρχ.  Καλή  μέν  καί  ή  παροΰσα  πανήγυρις,  &  φιλέ- 
ορτοι  καί  φιλόχριστοι,  άπαντας  συνάγουσα  καί 
συνάπτουσα  εις  φιλίαν. 

20.  Ίωάννου  Δαμασκηνοί  Εις  τον  Ευαγγελισμόν. 

21.  Γρηγορίου  Νΰσσης  α'.  Εις  τό  άγιον  Πάσχα 

καί  περί  τής  τριημέρου  ταφής. — β'.  “’Εκ  τών  περί  προνοίας 
αύτοΰ  λόγων  λόγος  η  .  "Οτι  τούς  ευ  φρονοΰντας,  ουδέ  τό  τοΐς 
πονηρούς  δουλεύειν  δεσπόταις  λυμαίνεται." 

2  2.  “  Παχωμίου  μοναχοί  Αογος 

ύπεραπολογητικός  τε  καί  ηθικός  πρό ς  τούς  δυςανασχετοΰντας 
προς  τάς  έκ  τών  εθνών  έπαγομένας  θλίψεις  καί  την  θείαν 
πρόνοιαν  λοιδωροΰντας." 

23.  [Τοΰ  αυτοί]  “Συναγωγή  διαφόρων  κεφαλαίων, 
ότι  δει 

τούς  έν  τή  αυτή  μονή  μ,οναχούς  κοινώς  βιοΰν  κατά  πάντα  καί 
άρκεΐσθαι  τοΐς  άναγκαίοις.” 

’Ε δημοσιεύθη  ύπό  Ρη.  Μευεκ  ϋίβ  Η&υρίκιίπιηάβη  ίϋτ  άϊβ 
ΟβδοΜοΗίβ  άθΓ  ΑΠιοβλΙοδΙβΓ.  Έν  Αειψίμ,  1894  σ.  212  κ.  έ. 
Ίδ.  καί  σ.  102  κ.  έ. 

Έν  τέλει’  Έτουί  ,ζμη'  (  =  1540)  καί  τάδε'  Τά  γ ραφέντα 
παρ’  ημών  βιβλία  έν  τή  τών  Ίβήρων  εΰαγεστάτη 
μονή.  Τένεσις.  Ευαγγέλια  εωθινά.  Βίοι  Γρηγορίου 
τοΰ  Σιναίτου.  Είρμολόγιον  τονισμένου  περιέχον  καί 
τινα  τής  παπαδικής.  Ερμηνεία  Ίωάννου  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου  εις  τάς  Πράξεις.  Τοΰ  αύτοΰ  ερμηνεία  εις 
τό  κατά  Ίωάννην  δεύτερον  τμήμα.  Γρηγορίου  τοΰ 
θεολόγου  έπη.  ’Εκ  τών  αυτών  τοΰ  τε  Πλανούδη  καί 

23—2 


180 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ετέρων,  καί  τόδε.  Έτι  διαθήκη  και  τυπικόν  του  όσιου 
Αθανασίου. 

Έν  δέ  τέρ  τελευταίιρ  των  παραφύλλων  όπισθεν  Ζ ήτει  τόν 
πίνακα  εις  τό  τέλος  του  βιβλίου.  Άλλα  νεωτέρα  χεϊρ 
αίώνος  XVIII.  προςέθηκε  κατωτέρω ·  Τώρα  όμως  ιδού  όπου 
εΐναι  μετάτηθεμένος  εδώ  εις  την  αρχήν,  εις  τό  τΛο! 
δέν  εϊ ναι. 

4714·  594·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  Αποκάλυψες. 

2.  Εγκωριιον  εις  Ιωάννην  τον  Θεολόγοι. 

3·  Βιος  και  πολιτεία  Κωνσταντίνου  τοΰ  μεγάλου. 

4-  Εγκωριιον  εις  Κωνσταντίνον  τον  μέγαν. 

5·  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εγκωριιον 
εις  την  ευρεσιν  τής  κεφαλής  τοΰ  ΙΙροδρόμου. 

6.  Ίωάννου  του  Σταυρακίου  Έγκώμιον 
εις  την  όσιομάρτυρα  θεοδοσίαν. 

7·  Ευθυμίου  πρωτασηκρήτου  Εγκωριιον 
εις  Θεόδωρον  τόν  στρατηλάτην. 

Περί  τό  μέσον  τοΰ  λόγου  τούτου  φύλλα  έκπέσοντα  άνεπλη- 
ρώθησαν  υπό  Αλλων  άγραφων. 

8.  Ίωάννου  Ζωναρά  Υπόμνημα 
εις  Κύριλλον  Αλεξάνδρειά ς. 

9·  Αντιπάτρου  Βόστρων  Εις  το  γενέσιον 

τοΰ  Προδρόμου  καί  εις  την  σιγήν  Ζ αχαρίου  καί  εις  τόν 
ασπασμόν  τής  Θεοτόκου. 

ΙΟ.  Άετίου  πρεσβυτέρου  Κωνσταντινουπόλεως 

Εις  τό  γενέσιον  τοΰ  Προδρόμου. 

11.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εις  το  γενέσιον  τον 

Προδρόμου. 

12.  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων  Εγκώμιον 
εις  Ιωάννην  τόν  Πρόδρομον. 

Ι3·  Νικήτα  τού  Παφλαγόνος 

α'.  Εις  τόν  κορυφαίου  απόστολον  Πέτρον. — β' .  Εις  τόν 
κορυφαίου  απόστολον  Παύλον. 

Ι4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τους  κορυ¬ 
φαίους 

των  Αποστόλων  Πέτρον  καί  Παύλον. 

15.  Νικήτα  ρήτορος  καί  φιλοσόφου 

α’.  Έγκώμιον  εις  Πέτρον  καί  Παύλον. — β' .  Έγκώμιον  εις 
τούς  δώδεκα  Αποστόλους. 

ΐ6.  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου 
Είί  τούς  δώδεκα  ’  Αποστόλους. 

1  7·  “  Θεοδώρου  πρεσβυτε'ρου  τής  μεγάλης  εκκλησίας 
Αόγος  δηλών  τόν  τόπον  καί  τόν  χρόνον  καί  τόν  τρόπον  καθ’ 

0ν  έφανερώθη  ή  θεία  έσθής  τής  άγιας  Θεοτόκου,  ή  άποκειμένη 
εν  τη  σεβάσμιε/,  σωριρ  τη  εν  Βλαχέρναυ  προςκυνουμένη.” 
ΐ8.  Νικήτα  ρήτορος  τοΰ  Παφλαγόνος 
Έγκώμιον  εις  τόν  μεγαλομάρτυρα  Υάκινθον. 

19.  Νικήτα  πατρικίου  και  κοιαίστορος 
Βίο;  Άνδρέου  Κρήτης. 

2  0.  Κωνσταντίνου  επισκόπου  Τίου  Λογος 
εις  την  ευρεσιν  τοΰ  λειψάνου  τής  άγιας  Κΰφημίας. 

2  1.  Θεοφάνους  μοναχοΰ  Βιος  και  πολιτεία 
Μιχαήλ  τον  Μαλείνον. 


22.  Νικήτα  φιλοσόφου  Εγκωριιον 
εις  τούς  μάρτυρας  Κήρυκον  καί  Ίουλίτταν. 

23·  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  Εις  την  Θεοτόκον 
καί  εις  τούς  άγιους  πατέρας  τής  έν  Έφέσιρ  συνόδου. 

2  4·  Γρηγορίου  τοΰ  Κυπρίου 
Εί;  την  μεγαλομάρτυρα  Μαρίναν. 

25.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Εί$  τόν  προφήτην  Ηλίαν. 

20.  Ίωάννου  Ζωναρά  Βιος  καί  πολιτεία 
τής  όσιας  Κϋπραξίας. 

2  7·  Νικήτα  Παφλαγόνος  Εγκώμιον 
εις  τόν  άγιον  II αντελεήμονα. 

28.  Γρηγορίου  Νύσσης  Εγκωριιον 
είς  τόν  άγιον  Στέφανον. 

29.  Αλεξάνδρου  μοναχού  Εγκωριιον 
εί$  τόν  απόστολον  Βαρνάβαν. 

Κολοβόν,  λειπύντων  όλίγων  μόνον  στίχων,  άτε  τοΰ  τελευταίου 
φύλλου  άποκοπέντος  κατά  μήκος  έν  τιρ  μέσιρ.  Συναπεκύπη  δέ 
καί  ή  περί  τοΰ  βιβλιογράφου  σημείωσες,  ής  σιρζονται  τα  τόν 
αιώνα  δηλοΰντα  γράμματα  ,^..(  =  15..),  έκλιπόντων  τών 
λοιπών. 

Έν  άρχή  Πίναξ  άκριβής  τών  περιεχομένων. 

Περί  τό  μέσον  φύλλα  διαβεβρωμένα  υπό  τοΰ  οξέος  τοΰ 
μέλανος. 

47ι5·  595·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

1.  Λόγοι  εις  την  μεταμόρφωσιν  τοΰ  5 ωτήρος . 

α'.  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  δύο. — β'.  Ίωάννου  του 
Δαμασκηνού. — γ' .  Άνδρε'ου  Κρήτης. — δ'.  Ίωάννου  τοΰ 
Χρυσοστόμου. — ε'.  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως. — ξ~'. 
Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου.  —  'ς' .  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου. — η  . 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. — θ'.  Τιμοθε'ου  πρεσβυτε'ρου 
Αντιόχειας. 

2.  Λόγοι  εις  την  κοιμησιν  της  Θεοτοκου. 

α'.  Άνδρε'ου  Κρήτης. — β'.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 
λόγοι  τρεις. — γ'.  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως. 

3·  “  Κωνσταντίνου  εν  Χριστώ  βασιλεΐ  αίωνιω 
βασιλε'ως  "Ρωμαίων  Αιήγησις  άπό  διαφόρων  άθροισθείσα 
ιστοριών  περί  τής  πρός  Αΰγαρον  άποσταλείσης  άχειροποιήτου 
θείας  είκόνοςΊησοΰ  Χριστοΰ  τοΰ  θεού  ημών,  καί  ώ$  έξ  Έδέσης 
μετεκομίσθη  πρός  τήν  πανευδαίμονα  ταύτην  καί  βασιλίδα  τών 
πόλεων  Κωνσταντινούπολή.” 

4·  “Περί  της  άγιας  και  αχειροποίητου  θείας 
είκόνος  Ιησού  Χριστοΰ  τοΰ  άληθινοΰ  θεού  ημών,  όπως  έτιμάτο 
έν  Εδέσση  τη  πόλει  παρά  τών  έν  αυτή  κατοικούντων.” 

3·  Νικήτα  ρήτορος  Εγκωριιον 
είς  τόν  απόστολον  Βαρθολομαίον. 

6.  “Έγκώμιον  εκ  μέρους  εις  τόν  εν  ασκήσει 
διαλάμψαντα  όσιον  ημών  πατέρα  Μωσήν  τόν  Αιθίοπα.” 

7·  Εγκώμια  είς  τήν  άποτομήν  τοΰ  Προδρομου. 
α'.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου. — β’.  Άνδρέου  Κρήτης. — 
γ'.  Χρύσιππού  πρεσβυτε'ρου,  μαθητου  Κύθυμίου. — δ'.  Ίωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου. 

8.  “  Βιος  καί  πολιτεία  τής  όσιας  μητρός  ημών 
θεοδώρας  τής  έν  Θεσσαλονίκη.” 

'Ο  τελευταίος  λόγος  κολοβός. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


181 


47ΐδ.  596·  Χαρτ.  4.  XIV. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λόγοι  ιζ  . 

α'.  Είί  τό  Πάσχα  καί  την  βραδύτητα. — ιζ' .  Εΐ!  τον  μέγαν 
Αθανάσιον. 

Περί  τό  μέσον  τοΰ  κώδικος  λείπουσι  φύλλα,  τά  τελευταία  τοΰ 
ι'  (Είϊ  τό  βάπτισμα)  και  τά  πρώτα  τοΰ  ια'  λόγου  (Είί  Τρηγόριον 
Χύσσης). 

Έν  αρχή  καί  τελεί  φύλλα  (Περγ.  VII.  σελ.  2)  συνεσταχωμένα 
τ<ρ  ξύλω  τοΰ  περικαλύμματος  καί  περιέχοντα  μέρη  λόγων 

Γρηγορίου  Νύσσης. 

47Ι7·  597·  Περγ.  4.  XI. 

Σειρά  εις  τους  Ψαλμους. 

Προτάσσεται  “Τών  είί  τοι>!  Ίεαλμούς  εξηγητικών  έκλογών 
Πρόλογοί.”  Είσί  δ’  αί  έρμηνεΐαι  Ευσεβίου  Καισαρείας,  Βασι¬ 
λείου  τοΰ  μεγάλου,  Άστερίου  Άρειανοΰ,  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  Ώριγενους  και  άλλων. 

Ή  ερμηνεία  άρχεται  άπδ  τοΰ  α'  Ψαλμοΰ  έν  φ.  7  β,  'έπεται  δ’ 
έκάστοτε  εις  προηγουμένην  περικοπήν  τοΰ  κειμένου.  Τελευτή  δ’ 
δ  κώδιξ  κολοβός  έν  τη  έρμηνείμ  τοΰ  μη  ΈαλμοΟ  έν  τιρ  έξη! 
χωρίψ  Ευσεβίου-  Επειδή  κατά  τδν  Απόστολον  καρδίμ 
πιστεύεται  εις  δικαιοσύνην,  στόματι  δέ  όμολογεΐται 
είϊ  σωτηρίαν  καί  ή  άμφοτέρων  έν  τούτοις  ένέργεια 
υποβάλλει.... 

Έν  φ.  3  α  κάτω ·  Έκ  των  Μ  αξίμου  [Μαργουνίου] 
έπισ κόπου  Κυθήρων. 

Έν  άρχή  και  τέλει  άνά  δύο  φύλλα  κωδικός  λατινικού  (Περγ. 
XI.  σελ.  2)  θεολογικής  ϋλης,  έν  ή  σφζονται  αί  έπιγραφαί  αϊδε' 
“ϋβ  πΐΐΐπιο  οοΐοηαϊο  βί  ιαοτίβ  ΰβαϋ  Αηίοπίΐ.”  ’Άρχ.  ΙπχΙα 
οοηΒΠβΙυάϊηειη  ίιι..8Ϊί8.ηΐ08  ίταίτεκ  ηαΐ  ϊη  βχ- 
Ιβϊΐοΐ'θ  ηιοηίβ  βτ&ηί  νβηϊί.  —  “Οβ  Ιθνίεπηοιηαία 
οαι-αία.” 

47ιδ·  59δ·  Περγ.  4.  XI. 

I  (φ.  2  β).  “  Τοΰ  μακαρίου  Θεοδώρητου  επισκόπου 
Κΰρρου  Ερμηνεία  εις  Ψαλμους.” 

Ή  ερμηνεία  ακολουθεί  άνά  ένα  στίχον  τοΰ  κείμενου  χωρίς. 
Έν  τοϊϊ  πλείστοις  των  φύλλων  καί  παρασελίδιοι  σημειώσεις 
αίώνος  XIII.  Περί  δέ  τό  τέλος  τοΰ  κώδικας  σημειοΰνται  έν  τή 
ωα  τά  ονόματα  των  συγγραφέων,  έξ  ών  έλήφθησαν  αί  εις  τούς 
Ψαλμούς  παρασελίδιοι  έρμηνεΐαι ·  Κυρίλλου,  Θεοδωρη'του, 
Σεβήρου,  Ευσεβίου  καί  άλλων.  Ο  κώδιξ  τελευτή  κολοβός  διά 
τώνδε'  ώςπερ  γάρ  ό  ΰετόί  ζωοποιεί  τά  καταχωσθέντα 
καί  οίονεί  ταφέντα  σπέρματα,  ό  σύς  λόγο!  οϊόν  τις 
δρόσος  άνίστησι  των  άνθ ρώπων  την  φύσιν  ή  δέ  γη 
των  ασεβών  πεσεΐται'  τό  γήϊνον  αυτών  καταλυθήσεται 
φρόνημα.  Τ αΰτα  μέν  οΰν  ό  π ροφήτης  εϊρηκεν,  ύμνον... 

Προτάσσονται  α'  (φ.  Ια).  “[Δ]ιαίρεσΐ!  Ευσεβίου  εις  τούς 
Ψαλμούς.”· — β'  {φ.  Ια).  “Ευσεβίου  'Ύπύθεσις  εις  τούς 
Ψαλμούς.” — γ'  (φ.  2  α).  “Ποίαι  παραδόσεις  είσί  τής  θείας 
Τραφής  ήγουν  από  τοΰ  έβραϊκοΰ  εις  τό  ελληνικόν  έρμηνεΐαι,  καί 
τίνες  οί  ταύτην  έρμηνεύσαντες  καί  πότε.” 

Τά  φ.  1 — 26  καί  29  νεώτερα  (Χαρτ.  XVI.)  πρός  άναπλήρωσιν 
έκπεσόντων. 

4719·  599·  Περγ.  4.  XIII. 

Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας  'Έξηγησις  εις  τά  τέσσαρα. 
ευαγγέλια. 

Έν  τέλει-. ,.(5" ψο'  (  =  1262). 


4720.  6θΟ.  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  Αναθεματισμός  των  2,αρακηνών. 

’Άρχ.  Ό  δείνα  ό  από  "Σαρακινών  σήμερον  π  ροςερχό- 
μενος  τή  πίστει  τών  Χριστιανών  ούκ  έκ  τίνος  βίας  ή 
άνάγ  κης. 

2.  “Έπιφανίου  [Κόπρου]  τοΰ  \Α[γ]κυρωτοΰ  καλού¬ 
μενου.” 

’Άρχ.  Καί  σφόδρα  μέν  εκπλήττομαι  θαύμα  στώς. 
Τέλ.  τό  έπάγγελμα  τελειώσαντες  κατά  πάντα  αύτφ 
ευχαριστήσω  μεν. 

3·  “Ιωσήφ  τοΰ  Βρυέννου.” 

’Άρχ.  Αεί  δέ  πάνυ  καλώς  κάκεΐνο  εΐδέναι  καί  γινώ- 
σκειν.  Τέλ.  ζώ  ζωήν  πα ρερχομένην  καί  ρέουσαν. 

4·  [’Επιφανίου  Κύπρου]  “Έκ  τοΰ  ’Αγκυρωτον  λόγος.” 

’Άρχ.  Καί  ό  Ιωάννη!  ό  ών  εις  τόν  κόλπον  τοΰ 
πατρός.  Τέλ.  πάλιν  έπιθυμοΰσι  βλασφημοΰντες  άνω 
καί  κάτω  τόν  υιόν  τοΰ  θεοΰ. 

“Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου.” 

’Άρχ.  Ώϊ  οΰν  έκαστος  ημών  π ροαιρεΐται.  Τέλ.  καί 
διδάσκει  θεό!  άνθ ρωπον  γνώσιν  κατά  τόν  προφήτην 
έν  πνεύματι. 

6.  “Έκ  τοΰ  Έπιφανίου.” 

’Άρχ.  Έργα  &  έποίησεν  ό  θεόϊ  έν  ταΐς  έξ  ήμέραις 
τής  έβδομάδος. 

7 .  “  Γεωργίου  τοΰ  Σχολαρίου  Το  σύνταγμα 

Κ εφάλαιον  ιθ' .  Τί  κρατεί  ή  καθολική  εκκλησιαστική  πίστις 
περί  τής  προόδου  τοΰ  Πνεύματος  καί  οτι  τής  χρονικής  περιόδου 
τοΰ  ΙΙνεύματος  αίτιος  έστίν  ό  υιό!.” 

'Έπονται  [τοΰ  αυτού]  α'.  “  Κεφάλαιον  κ'.  "Οπως  ελέγχονται 
οί  τόν  σκοπόν  τών  διδασκάλων  ού  συνορώντες  καί  διά  τοΰτο  την 
χρονικήν  αποστολήν  καί  την  άΐδιον  πρόοδον  την  αυτήν  είναι 
λέγοντες.” — β'.  “’Έκθεσις  τής  ήμετέρας  πίστεως.”  ’Άρχ. 
Ήριεί!  τοΐς  ίεροΐς  ημών  διδασκάλοις  επόμενοι  πιστεύο- 
μεν  εις  ένα  θεόν. 

8.  “  Μαξίμου  τοΰ  Μαργουνίου  επισκόπου 

ταπεινού  Κυθήρων  Κ  εφάλαιον  ι'  "Οτι  τό  χορηγούμενον  ήμΐν 
ΙΙνεΰμα  άγιον  ή  θεία  χάρις  έστί  καί  ούχ  ή  ΰπαρξις  τοΰ  παναγίου 
ΙΙνεύματος.” 

Άρχ.  Ό  ορθόδοξος.  Ούκ  έστιν  ώ  ούτος  ληπτή  ημών 
ή  θεία  ουσία. 

9·  “Έπιφανίου  [Κύπρου]  Περί  της  καθολικής  εκκλη¬ 
σίας.” 

’Άρχ.  Αίίτη  δέ  ή  μία  περιστερά  καί  άγια  παρθένος 
θεόν  ομολογεί  πατέρα  καί  υιόν  καί  άγιον  Πνεύμα. 

ΙΟ.  “Αθανασίου  Εκ  της  αγίας  και  οικουμενικής 

συνόδου  Περί  πίστεως  κατά  συντομίαν  καί  πώς  δεΐ  πιστεύειν 
τόν  άληθή  Χριστιανόν.” 

'Άρχ.  Εί'  τις  βούλοιτο  σωθήναι,  προ  πάντων  αύτω 
χρεία  κρατήσαι  τήν  ορθόδοξον  πίστιν. 

1 1.  Αποσπάσματα  πατέρων. 

Είσί  δέ  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου,  Ιουστίνου  φιλο¬ 
σόφου,  αγίου  Αναστασίου  καί  Γρηγορίου  Νύσσης. 

12.  “Μιχαήλ  συγγέλου  Ιεροσολύμων  Αίβελος 

ή  ως  ομολογία  τής  ορθοδόξου  πίστεως.” 

’Άρχ.  Πιστεύω  εις  ένα  θεόν  πατέρα  άγέννητον  καί 
εις  ένα  υιόν  γεννητόν. 


182 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Ι3·  Αποσπάσματα  πατέρων. 

Είσί  δό  Γρηγορίου  Νύσσης,  Θεοδώρητου  Κΰρρου,  Ιωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου,  Γρηγορίου  του  Θεολόγου,  Βασιλείου  τοΰ 
μεγάλου  και  Θεοδώρου  τοΰ  ηγιασμένου  μαθητου  τον  αγίου 
Παχωμίου. 

Ιφ  “  Έρώτησις  Άντιόχου  Προς  τον  άγιον 
Αθανάσιον  τδν  Αλεξάνδρειάς.” 

"Αρχ.  Πιστεύσαντες  κα'ι  βαπτισθέντες  εις  Τριάδα 
όμοούσιον. 

15.  [Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς]  “  Άπόκρισις.” 

’  Αρχ.  Άπερίεργ  ος  δ  λόγος  και  δ  τρόπος  της  εΰσεβείας. 

ΐό.  Αποσπάσματα  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοϋ 
καί  Αναστασίου  τοΰ  Σιναΐτου. 

Χ7·  [Συμεών  τον]  “Νέου  Θεολόγου.” 

’Άρχ.  Καλόν  τδ  ψάλειν  θειρ,  καλδν  τδ  π ροςεύχεσθ αι, 
τδ  νηστεύειν. 

ΐ8.  “  Μεθοδίου  Κατά  Ωρίγενους.” 

ο 

” Αρχ.  Έάν  δέ  πάλιν  άνθυποφέρωσι  λέγωντες. 

Ι9·  “  Γεωργίου  τοΰ  Σχολαρίου  τοΰ  ύστερον 
γενομένου  Γεναδίου  μονάχου  ττατριάρχου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Κε0άλαιον  μβ' .  Είϊ  τδ  ρητόν  τοΰ  αύτοΰ  Αθανασίου  τδ 
λόγον  τδν  υίδν  μείζονα  είναι  τοΰ  Πνεύματος .” 

’Άρχ.  Εντεύθεν  και  μείζονα  τοΰ  Πνεύματος  καί  ίσον 
δ  ιερός  Άθ αν άσιος  φησί  τδν  υιόν. 

20.  [Τοΰ  αϋτοΰ]  “  Κεφάλαιον  μγ'  Εις  το  ρητόν 

τοΰ  αϋτοΰ  Αθανασίου  εν  ιρ  πηγή  τοΰ  Πνεύματος  λέγεται  δ  υιό ς.” 
Άρχ.  Άλλα  πάλιν  ήμΐν  τδν  αυτόν  Αθανάσιον  έπα- 
νιστώσοι  Αατΐνοι  έν  τιρ  περί  της  ένσάρκου  οίκονομίας 
λόγιρ  λέγοντες. 

21.  “Έιτιφανίου  αρχιεπίσκοπον  Κυττροι/ 

ΙΙερί  τοΰ  φυσιολόγου.” 

’Άρχ.  'Ο  φυολόγο ς  έλεξε  περί  τοΰ  λέοντος  τοΰ  βασι- 
λέως  των  θηρίων. 

2  2.  [Έιτιφανίου  Κόπρου]  “Περί  τοΰ  εφουδ. 

Τί  ήν  τδ  έφοϋδ  δι’  ού  έπηρώτον  δ  ίερεύ ς  τδν  θεόν.” 

’Άρχ.  Τό  μεν  οΰν  Άνομα  αύτοΰ  έρμηνευόμενον  δή- 
λωσιν  και  λύτρωσιν  σιμαίνη. 

23·  “Εις  το  ενονμα  τον  ιερεω ς  τοΰ  Χρυσοστόμου. ’’ 
“Αρχ.  Ένεδιδύσκετο  δ  άρχιε ρεύς  είςιών  εις  τα  άγια 
των  αγίων. 

24·  Έιτιφανίου  Κΰττρου  “  Περί  των  ιβ  λιθοιν 
των  έν  τιρ  λόγιρ  τοΰ  ίερέως .” 

25.  “Τοΰ  άγιου  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

’Άρχ.  Αρχή  σοφίας  φόβος  Κυρίου  οΐ ον  τι  πρώτον 
σπ  άργ  αν  ον.  Τόλ.  οΰκ  ην  είκδς  ουδέ  δίκαιον  στ  ε  ρη  θ  ην  αι 
της  άπδ  των  Χριστοΰ  ρημάτων  ώφελείας. 

20.  “Γεωργίου  πρεσβυτε'ρου  ρήτορος  Αΐνου.’ 
Ερωταποκρίσεις  θεολογικαί. 

“Αρχ.’Κρώτησις  τί  έστι  θεός.  Απόκρισις  θεός  έστίν 
ουσία  νοαιρα. 

2"] .  “  Βασιλε'ως. 

’Άρχ.  Καί  Δανιήλ  δό  ό  των  έπιθυμιών  άνήρ  έθ εώρουν 
φησίν  έως  ΰτου  θρόνοι  έτέθησαν.  Τόλ.  έν  γάρ  τιρ 
"Αδη  τις  έξομολογήσεταί  σοι  φησί  Δαβίδ·  δηλονότι 
οΰδείϊ  καί  αΒθις  μή  ιατροί  άναστήσουσι  και  έξομολο- 
γήσονται  σοι ; 


28-  “Τοΰ  εν  άγιο ις  πατρος  ημών  Γρηγορίου  τοΰ 
Σιναΐτου.” 

’Άρχ.  Άρα  ω  θ εσπε σιώτατε  πάτερ  πρδς  αύτής  της 
αλήθειας  δίδαξον  δ  διδάσκαλος.  Τόλ.  βλέπει  φυσικώς 
καθάπερ  έκεΐνος  δ  πρώτος  Άδάμ  πρδ  της  παραβάσεως. 

2 9*  “Γρηγορίου  επισκόπου  Νύσσις,” 

Απόσπασμα  βραχύ.  ’Άρχ.  Τής  άνθρω  πίνης  φύσεως 
ποιητής. 

30.  Ανεπίγραφου. 

“Αρχ.  Τα ΰτα  δό  αύτών  λαλούντων  καί  αύτδς  ό  Ίησοΰς 
’έστη  έν  μέσιρ  των  μαθητών.  Τόλ.  πλήν  βασιλεΰσι 
καί  ίδιώταις  εράσμιος  εις  ύγίειαν  ψυχικήν  π ροςφερο- 
μένοις  τούς  πόνους  αυτής. 

31.  Ιωάννου  Καντακουζηνοΰ  Απολογία 

τής  ορθοδόξου  πίστεως. 

Έν  άρχή  άνωθεν  τής  επιγραφής  “Του  βιβλίου  ύπόθεσις 
τοιάδε  τις  έστιν.”  Ίησοΰ  μοΰ  σώσον  με  τής  μητρός  σου 
π ρεσ βείαις  : — ’Ι ωσήφ. 

32.  “Τοΰ  μακαριωτάτον  αρχιεπισκόπου 

Θεσσαλονίκης  Συμεών  Κατά  εθνών.” 

’Άρχ.  Τοΐϊ  εθνικούς  καλουμένοις’  οΰτοι  γάρ  πρότερον 
άστριρ  τιρ  έωθινιρ  λατ ρεύοντες  ύστερον  υπό  τίνος 
άπατηθ έντες  δυςσεβεστάτου. 

33·  Ιωάννου  Καντακουζηνοΰ  Λογοι  κατά  Μι οάμεθ  δ  . 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  κεφαλαίων  τών  λόγων. 

Έν  τέλει'  μψζ~'  ,ζσιδ'  Μ  αρτίου  εις  κβ'  (  =  1706)  γρά- 
ψιμον  Ιωσήφ  Χινοπήτου. 

34·  <1  Κατά  υπερήφανων  τον  αγίου  Χρυσοστόμου. 

“Αρχ.  Ο  ΰτω  καί  δ  πρωτόπλαστος  έξέπεσεν  τής 
μακαρίας  έκείνης  διαγωγής. 

35·  Ανεπίγραφου. 

“Αρχ.  ’ Αν αστή σω μεν  τήν  σκηνήν  Δαυίδ  την  πεπτω- 
κυΐαν. 

4721.  6θΙ.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

4722.  6θ2.  Χαρτ.  8.  XV. 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Ακέφαλος.  Προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

4723·  603.  Χαρτ.  8.  XVI. 

[Νικηφόρου  ίερε'ως  τής  μεγάλης  εκκλησίας] 

“Βιοτ  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρδς  ημών 
Άνδρέου  διά  Χριστόν  σάλον.” 

’Άρχ.  Β/ον  θεάρεστου  καί  πολιτείαν  άμεμπτον  άνδρός 
ένθέου,  ώ  φίλτατοι,  μέλλοντος  μου  δ  ιηγήσασθ  αι 
συντείνατε  τδ  οϋς  υμών  παρακαλώ  εις  τήν  τούτον 
άκρόασιν.  Τόλ.  έπειδή  τεθέαμαι  σήμερον  παράδοξα 
τέρατα  καί  πάντα  νοΰν  ύπε ρβαίνοντα'  ηύδόκησε  γάρ 
ή  ευχή  τοΰ  όσιου  όπως  καί  τής  μεταστάσεως  αϋτοΰ 
τήν  δόξαν  ό  πολλά  αύτδν  άγαπήσας  θέασηται.  Τέλος. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  ό  κρυπτός  ήλιος  καί  ό  ουρανο¬ 
μήκης  στΰλος  πυρδς  ό  μακάριος  Άνδρέας  ό  διά  Κόριον 
πένης  καί  ξένος  κατάπεφρονη μένος  καί  υπό  πάντων 
έξουθ ενη μένος  μηνί  Μαΐω  κη'  έξήκοντα  πρδς  έξ  ότι 
τδν  αγώνα  κρνπτώς  άγωνισάμενος,  τιρ  θειρ  δέ  έγνω- 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


183 


σμένο;.  Έγώ  δέ  Νικηφόροδ  έλαίει  τοΰ  παντοκράτορα; 
θεοΰ  υπάρχων  έν  τοΐ$  ίερεΰσι  καταριθμημένο!  ταύτη; 
τήδ  μεγάλη$  έκκλησίαδ  τη 5  βασιλείδο ;  των  πόλεων  τής 
έπονύμου  τη;  τοΰ  θεοΰ  Σοφία;  συνεγραψάμην  τόν 
θ αυ μαστόν  τοΰτον  και  πολυθ ρύλητον  βίον  τοΰ  σε¬ 
βασμίου  και  αγίου  πατρύ;·  Α  μέν  καί  οικείοι; 
οφθαλμοί ;  έωρακα,  Α  δέ  καί  παρά  τοΰ  άειδήμου 
Έπιφανίου  τοΰ  γεγωνότο;  ένθάδε  άρχιερέω;  μεμά- 
θηκα'  καί  ταΰτα  συνεγραψάμην  έν  Χριστφ  Ίησοΰ  τφ 
κυρίφ  ημών,  φ  πρέπει  πάσα  δόξα  τιμή  καί  προ;κύνησι ; 
σύν  τφ  άνάρχφ  αύτοΰ  πατρί  καί  τφ  ζωοποιφ  αύτοΰ 
Πνεύματι  νΰν  καί  άεί  καί  εί;  τού;  αίώνα;  των  αιώνων 
άμήν. — Έτουί  ,ζργ'  μηνί  Αικευρίφ  εί;  γ'  (  =  1594) 
πόνο;  Ίωάσαφ  ίερομονάχου. 

4724-  604.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Νικηφόρου  μοναστοΰ  και  πρεσβυτέραν 

τοΰ  Βλεμμΰδου  Β ί;αγοιγή;  επίτομη;  βιβλίον  δεύτερον  Περί 
των  φυσικών  αρχών  καί  αίτιων.”  Κεφ.  λβ' . 

’Εν  τΑει-  μψογν  Ίαννουαρίου  κθ'  (  =  1773). 

2.  “  Μέθοδος  σύντομο 5  πρακτική 

περί  ρητορική;  συνθέσεω;  τών  ιερών  λόγων  παρά  Βικεντίου 
ρήτορα ;  τοΰ  Δαμοδοΰ.” 

Έν  τη  καθωμιλημέν  η. 

3·  “Περί  εκκλησιαστικής  ομιλίας  ήτοι  διδαχής 
εί;  τρία  τμήματα  διηρημένον  έγχειρίδιον.” 

4·  “  Ερμηνεία  εν  συνάψει  καθ’  όσους  δήποτε 
τρόπου;  έρμηνευτέον  τά;  μετοχά;  κατά  τε  Θεόδωρον  [τόν 
Γαξήν]  καί  Νεόφυτον.” 

5·  “  ΤάΛς  της  ιεροπραξίας  η  όποια  εχει 
νά  γένη  εί;  την  ΰψηλωτάτην  στέψιν  τη;  ίμπερατορική; 
μεγαλειότητο;  κατά  την  εκκλησιαστικήν  διάταξιν  Σεπεμβ ρίου 

Φ\  φψζβ'” 

6.  “  Στηλί τενσις  της  Αατεινικής  αιρέσεως 
έν  ε’ίδει  διαλέξεω;  Γραικού  μετά  Αατείνου  ποιηθεΐσα  παρά 
[Αναστασίου]  Γορδίου  ίερομονάχου,  εί;  ήν  ό  μέν  Αατεΐνο; 
έρωτμ,  ο  δέ  Γραικό;  άποκρίνεται .” 

Έν  τή  καθωμιλ ημένη. 

η.  Προγνωστικά  περί  του  Αντίχριστου 
καί  τή;  βασιλεία;  τών  Μωαμεθανών,  έρμηνευτικά  τή;  Άπο- 
καλύψεω ;  καί  τών  τεσσάρων  βασιλειών  τοΰ  Αανιήλ  καί  κατά  τή; 
αίρέσεω;  τών  Λατίνων. 

Έγχειρίδιον  κεφαλαίων  πβ'  κατά  τόν  προτασσόμενον  πίνακα. 
8.  Συνοδικά!  πράξεις. 

α.  Γαβριήλ  ττατριάρχου.  ’Άρχ.  Ίερώτατε  μητροπο- 
λΐτα  Θεσσαλονίκη;.  Τοΰ  έτου;  μψπα’ . — β' .  Τοΰ  αύτοΰ. 
’Άρχ.  Έχρήν  μέν  πάλαι  τεθεΐσθαι  καί  έκκεκρΐσθαι 
ορού;.  “Έν  έτει  σωτηρίφ  χιλιαστώ  έπτ ακοσιοστφ  όγδοηκοστφ 
τρίτφ .” — γ'.  Συγχωρητικόν  Αθανασίου  τοΰ  Ωαρίου  άπό  τή; 
1 1  κατ’  αύτοΰ  προεπενεχθείση;  έκκλησιαστική;  ποινή;  καί 
παιδεία;.”  Τοΰ  έτου;  μψπα'. — δ'.  Σωφρονίου  ττατριάρχου. 
’Άρχ.  Οί  τφ  καθ’  ήμά;  άποστολικφ,  πατριαρχική)  τε 
καί  ο ίκουμενικφ  υποκείμενοι  θρόνφ.  “Έν  έτει  σωτηρίφ 
χιλιοστφ  επτακοσιοστή  εβδομηκοστά  έκτφ.” — ε'.  Θεοδοσίου 
ττατριάρχου.  ’Άρχ.  θεοφιλέστατο  έπίσκοπε  Ί ερισσοΰ. 
Τοΰ  έτου;  αψοβ’ . — ζΤ’.  Τοΰ  αύτοΰ.  ’Άρχ.  Όσιώτατοι  καθη¬ 
γούμενοι,  προηγούμενοι  τε  καί  γέροντε ;.  Τοΰ  έτου ; 
αψογ'. 


Τά  ΰπ’  άρ.  α' ,  β'  καί  δ' — ξ~'  έδημ οσιεύθησαν  ύπδ  Ρη.  Μευειι 
ϋίβ  ΗΕπρίϋΛππάβη  ίίίΓ  άίβ  Οθδοηϊοΐιίβ  άβτ  Αίΐιοείιΐδβίθΐ·. 
Έν  Αειψίμ.  1894  σ.  229—234  καί  236—244. 

9·  “*Ε κθεσις  εϊτουν  ομολογία  της  αληθούς 
καί  όρθοδόξου  πίστεω;  γενομένη  ύπό  τών  άδίκω;  διαβλη- 
θέντων  ώ;  κενοτόμων  πρό;  θεοφιλή  πληροφορίαν  τών  σκανδα¬ 
λισμένων  αδελφών.” 

’Άρχ.  Επειδή  εί;  τά;  περί  τή;  άγια;  πίστεω; 
διαφορά;  καί  δσα  εί;  αυτήν  άνήκουσι  δέν  φθάνει  νά 
φρονή  μόνον  τινά;  όρθώ;  αλλά  χρεία;  καλούση;  καί 
χείλεσι  καί  γ ράμμασι  πρέπει  νά  όμολογή  παρρησία 
πώ;  φρονεί.  ΤΑ.  Καί  άποδεχόμεθ α  μέν  καί  στέργομεν 
έκείνου;  όπου  καί  αυτή  αποδέχεται  καί  στέργει.  Άνα- 
θεματίξομεν  δέ  καί  άποστρεφόμεθα  δσου;  καί  αυτή 
αναθεματίζει  καί  άποστρέφεται.  Έγώ  ό  έν  μοναχοί; 
Αθανάσιο;  έγραψα  καί  στέργω  1774  Απριλίου  ζ' . 

Καί  ή  έκθεσι;  αΰτη  άναφέρεται  εί;  τά  περί  τή;  ημέρα;  τή; 
τελέσεω;  τών  μνημοσύνων. 

ΙΟ.  “Δια θήκη  τοΰ  σοφωτάτου,  έπιστημονικωτάτον 
καί  άρίστου  τή;  τε  πνευματική;  πολιτεία ;  καί  έξοχοτάτου 
πάντων  τών  ιατρών  ψυχών  τε  καί  σωμάτων  τοΰ  καί  προ¬ 
ορατικού  πολλοί ;  έπιφαινομένου  [Αναστασίου]  Γορδίου  τοΰ 
έξ  Άγραφων.” 

11.  “Διαθήκη  ταπεινού  μητροπολίτου  Δρύστα$ 
Ιεροθέου  ”  [Ίωα'ννου  τοΰ  Κομνηνοΰ  ίατροΰ]. 

12.  “  Έτερα  διαθήκη  διάφορος.” 

13.  “Έτερα  διαθήκη  ποίημα  Νεοφύτου.” 

Ι4·  [Θεοδοσίου  ττατριάρχου  Κωνσταντινουττόλεω$.] 

ΙΙερί  τή;  τελέσεω;  τή;  ημέρα;  τών  μνημοσύνων. 

Άνεπίγραφον  καί  άνυπόγραφον. 

Έδημοσιεύθη  υπό  Ρη.  Μευεκ  ένθ’  Αν.  σ.  234  κ.  ε'. 

15.  "Αλλο  Περί  τής  τελέσεως  τών  κολλυβών. 
Άνεπίγραφον  καί  άνυπόγραφον. 
ΐ6.  “Ευχαριστία  προς  την  μεγάλην  κυρίαν 
καί  τρι;σέβαστον  τών  'Ρ ωσσιών  αϋτοκράτειρα  Α ίκατερίναν 
β’,  έκφωνηθέισα  επ’  εκκλησία;  ενώπιον  τοΰ  αύτοκρατορικοΰ 
θρόνου  αυτή;  ύπό  Εύγενίου  [Βουλγάρεως]  αρχιεπισκόπου 
Σλαβινίου  καί  Χερσώνο;  μετά  τήν  χειροτονίαν  αύτοΰ  έν  έτει 
α,ψοε'  ’θκτωβρίου  α71.  Έν  τφ  τυπογραφείω  τή;  έν  Μόσχςι 
Ακαδημία;.” 

Ούχ  εΰρηται  παρά  τφ  ΒΡΕΤΩι. 

17-  “  Ποςλαλιά  προς  τόν  πανκρωτατον 
καί  σοφολογιώτατον  αρχιεπίσκοπον  Μοσχοβία;  κύριον 
Πλάτωνα  έκφωνηθέισα  ύπό  Εύγενίου  [Βουλγάρεωϊ]  τοΰ  νΰν 
αρχιεπισκόπου  Σλαβινίου  καί  Χερσώνο ;,  δτε  τοΰτον  εί;  ιερέα 
■έχειροθέτησεν  έτει  μψοε'  Αύγουστου  λά 

ΐ8.  Αικατερίνης  β’)5  αυτοκρατορίσσης 
πασών  τών  'Ρ  ωσσιών  Π  ροκήρυξι;  περί  έλευθέρου  έμπο  ρίου. 
’Άρχ.  ’Γλέφ  θεοΰ  ήμεΐ;  Αίκατερίνα  δευτέρα  ίμπε- 
ρατόρισσα  καί  αύτοκρατόρισσα  πασών  τών  'Ρ  ωσσιών 
Μοσχοβία;  Κιεβία;  Βλαδιμυρία ;  Χοβογ ραδία; ..  'Η 
φροντίδα  μα;  διά  τήν  έξάπλωσιν  τή;  πραγματεία; 
τών  ύπο κειμένων  μα;  καί  ετέρων  μετ’  αυτών  λαών 
διά  τή;  Μαύρη;  καί  Μεσογέα;  θαλάσση ;  έπέτυχε  τον 
π οθουμένου.  ΤΑ.  Καί  ό  καθεί ;  έξ  αυτών  μήν  έξαι- 
ρώντα;  καί  τού ;  μεταγενεστέρου;  αύτοΰ  θέλει  εΐσται 
έλεύθ ε ρο;  νά  μείνη  εί;  τήν  υποταγήν  μα;,  έν  οσφ 


184 


ΑΓ10ΡΕΙΤΙΚ0Ι  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ευρίσκει  τήν  ιδίαν  ωφέλειαν  του  κ'άν  δέν  θελήση  να 
εύ'γ? ;  άπ’  αύτήν  πληρώνωντας  τριών  χρόνων  δόσίμον 
όπου  ήτον  υπόχρεων  χωρίς  έμπόδιον  λαμβάνει  την 
ελευθερίαν  του4  αί  κατά  μέρος  ώφελείαι  των  πολιτών 
θέλουσι  σαφηνισθεΐ  εις  τά  πολιτικά  συνθήματα  καί 
εις  τά  χρυσύβουλα  τά  όποια  ήμεΐς  θέλομεν  δώσει 
εις  τα5  πολιτείας  μας  καί  μετ'  ολίγον  καιρόν  θέλουν 
δημοσιευθεΐ.  Έδύθη  εις  την  άχίαν  ΙΙετρούπολιν  Φευ- 
ρουαρίου  22  έτει  από  Χρίστου  1784  τής  δέ  βασιλείας 
ημών  είκοστφ  δευτέριρ.  Έτυπώθη  έν  Μητροπόλει  παρά 
τφ  Συνάτω.  Φευρ.  26.  1784  έτει.  Τό  καθολικόν  ύπε- 
χράφθη  τη  ϊδίμ  τής  αΰτο κ ρατο ρί σ ση ς  μεχαλειότητος 
χειρ'ι  ούτως... 

Η  υπογραφή  άποκεκομμένη.  Φαίνεται  δέ  άντίχ ραφον  ίσως 
εξ  εντύπου,  λείποντος  παρά  τφ  ΒΡΕΤΩ4. 

19  “  Επιστολή  αποσταλεΐσα  παρά  των  Αγιοριτων 

πάντων  προς  τον  βασιλέα  Μιχαήλ  τον  ΪΙαλαιολύχον  όμολο- 
χιτική4  σπεύδοντος  τούτου  όση  δύναμις  ένώσαι  τούς  Ιταλούς 
παραλόχως  μεθ'  ημών  μένοντας  εκείνους  άδιορθώτους  πάντας  των 
σφών  αιρέσεων  καί  αμεταβλήτους.” 

20.  “  Αιήγησις  περί  των  άναι ρεθεντων  οσίων 
πατέρων  ημών  έν  τφ  άχίφ  6ρει  τοΰ  'Άθω  ύπό  Μιχαήλ 

βασιλέως  τοΰ  Αατινόφρονος  καί  τών  σύν  αύτφ  Λατίνων  και 
Λατινοφρόνων.” 

21.  “Εκ  τον  αγιωτατου  Καλλίστου  ιτατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Συντάχματος. ” 

2  2.  “  Έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  αγίου  Μα^ιριου  Καφοκα- 
λυβητου. 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπύκρισιν. 

23·  ’ Αποσπασματα  πατέρων. 

Είσ!  δέ  Ισιδώρου,  Μαξίμου,  Ίωάννου  τοΰ  τής  Κλίμακος, 
Αθανασίου  ’  Αλεξανδρείας,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί 
άλλων. 

24·  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου  Υπόμνημα  περί  νοος. 

25.  “Τά!ν  στοιχείων  τής  Γ εωμετρίας  βιβλίον  αον.” 
’Εν  τέλει  Χειρόχραφον  Ρωσικόν. 

4725·  605.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  ' Αποκάλυψες  Ιωάννου  τοΰ  Θεολογου 
εις  απλήν  χλώσσαν  έρμ ηνευθεΐσα  καθώς  οί  θεολόχοι  οί  πα¬ 
λαιοί  τής  έκκλησίας  τών  όρθοδόξων  ήρμήνευσαν  αυτήν  εις  κοινήν 
ωφέλειαν  απλώς  μεταχλωττισθέν  ύπό  τοΰ  κυρίου  Μαξίμου 
τοΰ  Πελοποννησίου.” 

Έν  τέλει4  ρχα'  Ίουλλίου  κ ζ~θ  (=1601)  εν  Άχίμ 
χραφθέν  ύπό  Καλλινίκου. 

4726.  6ο6.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Διδαχαί  έν  τή  καθωμιλημένη. 

α' .  Εις  τό  χενέσιον  τής  Θεοτόκου. — β’ .  Ει’5  την  εορτήν 
Αθανασίου  τοΰ  μεχάλου. — χ' .  Τών  θεοφανείων  εις  το  κατά 
Ματθαίον  εύαχχέλιον . 

Έν  τέλει-  <ρφιν  Ίαννουαρίφ  χ ^  ήμέρμ  χ ^  (=1710)  εις 
Κοζάνην  ·.  λίροηχούμενος. 

2.  Στίχοι  ανεπίγραφοι. 

“Α ρχ.  Εί  δέ  ποθείς  θαυμάσιε  ψυχή  τ ριςερασ μία 

φιλάχαθε,  φιλόθεε,  φιλύχριστε  τοΐς  τρόποις, 
φιλόμουσε,  φιλάρετε  καί  πόθητε  τοΐς  πάσι. 
3·  “  Εγκώ/χι ον  εις  τον  πρωτομάρτυρα  Στέφανον.” 


4-  “  Είς  θανήν  άνθρωπον.” 

5·  “Εις  την  ανάστασιν  τον  Ίησοΰ 

καί  εις  τον  μεγαλομάρτυρα  καί  τροπαιοφόρον  Τεώρχιον.” 

6.  “  Πώς  δεΐ  πιστενειν  εις  Θεόν  καί  έλπίζειν.” 

7·  Εις  την  ανάστασιν  τοΰ  Ααζάρον. 

8.  “  Λογιδριον  εις  την  νέαν  Τ ρίτην  της  Διακαι- 
νησιμου.” 

9·  “Εις  την  κοιμησιν  τής  νπεραγιας  Θεοτόκου.” 

ΙΟ.  Πατριαρχικοί  έπιστολαί  δυο  του  αφε' 
άναφερόμεναι  εις  τά  τής  επισκοπής  Ρ αδοβισδίου,  προς  ής 
τούς  κληρικοϊις  καί  απευθύνονται. 

11.  “  Οτι  η  πανάχραντος  Μαρία  λέγεται 
Πηγή  έκ  τής  χενέσεως.” 

12.  “Διδαχή  εις  την  εορτήν  τον  αγίου  Νικολάου 

τή  ζ^1  Αεκεμβρίου  έν  τή  χώρ\ ι  Κοζάνη  κατά  τό  αφιον  τφ 
σωτηρίφ.  ” 

Ι3·  “  Τή  αγία  καί  μεγάλη  Παρασκευή  Διδαχή 
εις  τήν  σταύρωσιν  τοΰ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ  Χριστοΰ  ύφανθεϊσα 
εις  Τ ρίκκην.” 

Ι4·  Άγια  σκευή  παραδοθέντα 

ύπό  τοΰ  αρχιμανδρίτου  τής  έν  Μ οσκοβίμ  μονής  τοΰ  άγιου 
Νικολάου  Κυπριανού  εις  τόν  πρός  άντικατάστασιν  εις  Μοσκοβίαν 
μεταβάντα  αρχιμανδρίτην  ΐίαρθένιον  “ εν  τφ  α,ψιε'  ’έτει  τφ 
σωτνρίφ  έν  μηνί  Χοεμβρίφ  έν  τή  βασιλευούση  Μ οσκοβίμ.” 

15-  “  Περί  τοΰ  πότε  καί  παρά  τίνος  άφιερωθη 
τό  έν  τή  βασιλευούση  πόλει  Στολίτζμ  ήτοι  Μ οσκοβίμ  ιερόν 
μονα.στήριον  τοΰ  άχίου  Νικολάου  έν  τή  βασιλική  μονή  τών 
Ίβήρων." 

Τά  ύπ'  άρ.  1,  3,  5,  7 — 9,  12  καί  13  έν  τή  καθωμιλημέν η. 
4727·  607.  Βομβ.  16.  XIII. 

1.  Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας  Ερρ,ηνεία 
εις  τά  τέσσαρα  ευαγγέλια. 

2.  Κανών  τής  Χρίστου  γεννησεως. 

Έν  τέλει-  Έτελειώθ η  μηνί  Μ αρτίφ  εις  τά 5  θ'  έτους 
'ζ’ψοα'  Ινδ.  ζ~’  (  =  1263)  διά  χειρός  άναξίου  ίερομονάχον 
έν  τή... Τά  λοιπά  έφθαρμένα. 

4728.  6ο8.  Χαρτ.  16.  XIV. 

Τετραευάγγελον. 

ΤΙροηχοΰνται  α'.  “ Λήλωσις  διαλαμβάνουσα  τήν  τοΰ  χρόνου 
τών  ευαγγελίων  άνάχνωσιν  καί  τήν  τών  Ευαγγελιστών  διαδοχήν 
πόθεν  τε  Αρχονται  καί  πού  καταλήχονσιν.” — β  .  “Έορτολόχιον 
τών  ιβ'  τοΰ  όλου  χρόνου  μηνών.” 

Έν  τέλει-  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Νικολάου  πόνος.  Έτε- 
λειώθη  έν  έτει  ,?*ωμ£Γ'  ίνδ.  ζ~'  (  =  1338). 

4729.  609.  Χαρτ.  16.  XVIII.  σελ.  2. 

I.  Κανόνες. 

α'.  Τ?)5  ιδ'  Σεπτεμβρίου  “Σταυρόν  χαράξας.” — β'.  Τών 

Χριστουγέννων  “  Χριστός  χεννάται  ”  καί  έτερος  Ιαμβικός  Ίωάν¬ 
νου  τοΰ  Δαμασκηνού. — χ' .  Τών  Φώτων-  “Ίωάννου  τοΰ 
Δαμασκηνού  Βυάοΰ  άνεκάλυφε  καί  Στείβει  θαλάσσης .  ” 

Κείμενον,  κατέχον  τήν  πρώτην  σελίδα  συνήθως  διά  μιας 
μόνης  λέξεως,  μεθ'  έρμηνείας  καταλαμβανούσης  τήν  δευτέραν 
σελίδα.  Αί  λέξεις  τοΰ  κειμένου  μετατεθειμένοι  πολλάκις  ούτως, 
ώς τε  καθίσταται  εύχερεστέρα  ή  έρμηνεία,  χεχραμμένη  έξής. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


185 


2.  "Αλλοι  κανόνες. 

Τινών  γέγραπται  μόνον  τό  κείμενον,  τινών  δέ  καί  ή  έρμηνεία 
κατά  τρόπον  δμοιον  πρδ ς  τον  έν  άρ.  1. 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Π  ερί  προςευχης. 

’Ά ρχ.  Άμφοτέρων  ένεκα. 

4·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εις  την  Χρίστον  γεννησιν. 

’Ά  ρχ.  Χριστοί  γέννησις  -η  μέν.  Τό  τέλος  κολοβόν. 

Άμφοτέρων  των  ΰττ’  άρ.  3  καί  4  λόγων  γ έγραπται  τό  κείμενον 
μετά  της  έξηγήσεως  καθ'  δν  και  τό  ύπ’  άρ.  1  τρόπον. 

5·  Τύποι  επιστολών. 

6.  Πίνακες  συντάξεως. 

7·  Ημερολόγιου  των  ωρών  των  ημερών 

καί  των  ημερών  των  μηνών. 

8.  Πολυχρονισμοί. 

9·  Δυο  ύμνοι  εις  την  Θεοτόκον  κατ  άλφάβητον. 

Έν  διστίχοις  εις  πολιτικούς  στίχους. 

ΙΟ.  Θεοδώρου  τοΰ  Πτωχοιτροδρόμου  Γραμματικόν 
ποίημα. 

'Άρχ. 

Τη  χθες  ούκ  έζυμώσαμεν,  άλευρον  γάρ  ούκ  ήτον. 

Σιρζονται  έξ  μόνον  στίχοι. 

473°·  6ιο.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Τ  ετραενάγγελον. 

Προτάσσεται  Αήλωσις  τών  ευαγγελίων  τών  λεγομένων  κατά 
τάς  Κ  υριακάς  καί  έορτάς. 

4731·  6 II.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Θεοφάνουδ  τοΰ  Κεραμέως  Όμιλίαι 

εις  τα  ένδεκα  εωθινά  ευαγγελία. 

Έν  τελεί-  Έγράφη  έν  τφ  ,ζριθ "  Ινδικτιώνος  θ ης 
μηνί  Μαρτίω  (  =  1611). 

Έσφαλμένω ς  ό  βιβλιογράφος  ονομάζει  τον  Κεραμέα  Γ ρηγόριον 
άντί  Θεοφάνουδ. 

4732·  012.  Χαρτ.  16.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ  καί  Κοσμά  μονάχου  Κανόνες 
εις  διαφόρους  εορτάς. 

Με0’  έρμηνείας  επομένης  έκάστοτε  εις  τάς  διαφόρους  φδάς 
καί  τά  τροπάρια. 

Χυνεσταχωμένον  έν  άρχή  καί  τελεί  εϋρητα ι  άνά  έν  φύλλον 
(ΙΙεογ.  16  μικρ.  XIV.  σελ.  2),  περιέχον  μέρος  ψαλτηρίου,  καί 
άνά  έν  φύλλον  (Περγ.  16.  XIII.)  περιέχον  μέρος  Ν ομοκάνονος. 

4733·  6ΐ3·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Αεύκωμα  Θεοκλήτου  Πολυειδοΰς. 

Τό  έπώνυμον  τοΰ  κτήτορος  -γράφεται  διαφόρως  ύπό  τών  εις 
τό  λεύκωμα  έγγραψάντων  διάφορα  ρητά  η  άναθέσεις  διαφόρων 
άνδρών,  ιδίως  ιερωμένων,  έν  Γ ερμανίφ  καί  Έλβετίς ι,  εις  άς  χώρας 
μετέβη  ό  θεόκλητος  τφ  1732,  έξαιτούμενος  συνδρομάς  υπέρ  τών 
Χριστιανών  έν  Τουρκία  αιχμαλώτων.  Είσί  δέ  τά  έ-γ-γε-γραμμένα 
ελληνικά,  λατινικά,  -γερμανικά  καί  ιταλικά  άναμίξ.  Δείγματα 
τούτων  “έστωσαν  τάδε ’  νβηβΐ'8,6ϊ1ί  άοιπϊηο  8, Ι> I) η. <:· ϊ  άβ 
Μοηίβ  83,ογο  βΙββπιοΒγιιει,πιιιι  ριο  ο&ρίϊνϊβ  ϊη 
ΤιίΓοία  ΟΐΓΪβίίαηίδ  Γβάίιηβηεΐίδ  οοΙΙθ^βηάΕΠίιη 
§Γ3,ίία  αά  ηο8  αάνβηϊβηΐϊ  ίη  ΙιοηοΓβπι  βΟΓΪΙπί  βΐ 


Ββηβνοίβηίίβ.  ΐρβίαβ  ΐ’Θοοί’άαίϊοηϊ  8β  οοιηπίθηάβ,Ι 
Ιο.  Οαιηβΐ'  βοοΙββί&Βίβδ  θί  βγιηηβ,δϋ  Κβοίοτ. — 
Ταΰτα  εις  μνημόσυνου  τφ  άνδρί  κράτιστιρ  καί  εύσε- 
βεστάτιρ  κυρίιρ  θεωκλήτω  Πολυ7τυίδι  της  έκλεσίας 
έλληνικής  έν  Αδ  ριανοπύλει  έτίσκοπψ  έ-γραφε  Λου- 
δόφικος  Μαιίεροι  Τιγουρινόϊ  έν  τη  Έλφετίφ. — ΘΕΟ- 
ΚΛΗΤΩ  ΠΟΛΤΕΙΔΕΙ  άρχιμανδ ρίτη  άπό  τοΰ  “Ορους 
αγίου  έν  Μ ακεδονίμ.  'Ύπό  δέ  τών  πλείστων  ούκ  όνομάζεται, 
άλλα  καλείται  απλώς  Α663.8  ή  Αΰΰιι,δ  Μοηί,ίδ  δαηοίί. 

4734·  6ι4·  Βομβ.  8.  ΧΠΙ. 

“Όλυμιτιοδώρου  Υπόμνημα  εις  τον  Εκκλησιαστήν.” 

Η  έρμηνεία  'έπεται  έκάστοτε  εις  βραχείαν  περικοπήν  τοΰ 
κειμένου. 

4735·  6ΐ5-  Χαρτ.  8.  XIV. 

1.  Αδήλου  “Υπόμνημα  εις  τον  μακάριον  Ίώβ.” 

'Άρχ.  'Ύπόθεσις  μέν  ημιν  καί  σκοπός  τοΰ  λόγου  ή 

της  βίβλου  τοΰ  πολυάθλου  Ίώβ  άνάπτυξις. 

Πρόλογος  καί  τό  κείμενον  τοΰ  Ίώβ  μετά  βραχέων  ένιαχου 
υπομνημάτων. 

2.  “Ο  εκκλησιαστής.”  Το  κείμενον. 

3·  “  Σοφοΰ  πόνημα  Κλήμεντος  Στρωματε'ως  ” 

Μόνον  ήθι καί  γνώμαι  Κλητάρχου,  Διογενουδ,  Ύιτερίδου, 
Άριστοτελους,  Ιγνατίου  καί  Πλουτάρχου,  άνά  μίαν,  καί 
τέσσαρες  Κλήμεντοδ. 

4·  ' Ανεπίγραφον  άκέφαλον. 

’Άρχ.,.έμοΰ  λαμβάνειν  τά  έπαθλα,  τις  λύσις  αυτών 
της  δίκης,  κοινός  ό  μισθός.  Τόλ.  καί  εις  κοινάς 
άπάγεσθαι  τιμωρίας  ών  έπλημμέλησεν. 

5·  “  Τοΰ  αυτόν  μοναχοΰ  Νείλου.” 

’Άρχ.  Άνάστασις  της  τοΰ  Κυρίου  προνοίας  τό  κεφά- 
λαιον.  Τόλ.  τών  τιμών  ών  αύτή  μετασχεΐν  έδει 
συνδιένεγ κοΰσαι  καί  τούς  άθλους. 

6.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Εις  την  ’Ανάληφιν.  Τό  προοίμιον.” 

’Άρχ.  Εί5  ουρανόν  μέν  καί  γην  ή  της  κτίσεως  διά- 
μεμέλισται  φύσις. 

η.  “Μάρκου  μοναχοΰ.” 

’Άρχ.  Χριστός  δεσπότης  κατ  ουσίαν  καί  δεσπότης 
κατ  οικονομίαν. 

8.  “Νείλου  μοναχοΰ.” 

’Άρχ.  Ο  μεταβαίνων  άπό  τόπων  εις  τόπους  μοναχός. 

9·  “  Κανώνες  τών  επτά  συνόδων.” 

ΙΟ.  “Στίχοι  ιαμβικοί  Χριστόφορου  τοΰ  Μιτυληναίου 

πρός  τόν  Διονύσιον.” 

’Άρχ.  Έγώ  Διονύσιε  τολμώ  καί  λέγειν 

ώϊ  ούκ  επλάσθης  έν  γυναίκας  κοιλίμ, 

11.  “Τοΰ  αποστόλου  [Παύλου].” 

’Άρχ.  Εί'  τίνος  τό  έργον  μένει  δ  έπιρκοδόμησεν. 

12.  “Μαξίμου.” 

"Αρχ.  Τρεΐ$  είναι  τάς  άπόκαταστάσεις,  άς  οϊδεν  ή 
έκκλησία. 

13-  “  Τοΰ  αγίου  Μαξίμου.” 

’Άρχ.  "Ωςπερ  τό  φώς  τοΰ  ήλιου  τόν  υγιή  οφθαλμόν 
πρός  εαυτόν  έφέλκεται. 

Έν  άρχή  τρία  φύλλα  περιέχοντα  έρμηνείαν  εις  περικοπάς  τής 
άγιας  Τραφής. 


Η.  II. 


24 


186 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4736·  6ι6.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Ψ αλτήρων  εβηγητον  κατά  το  κε ίμενον,  εις  απλήν 
φράσιν.” 

’Άρχ.  Καλότυχος  είναι,  εκείνος  ό  ανθ  ρωπος  όπου  δεν 
έπήγεν  εις  την  βουλήν  των  ασεβών  και  πονηρών 
ανθρώπων  και  εις  τον  δρόμον  των  αμαρτωλών  δέν 
έσταμάτη σε,  και  εις  την  καθ εδ ραν  τών  φθοροποιών 
εκείνων,  όπου  παρακινοΰσι  τούς  Άλλους  εις  τάς  αμαρ¬ 
τίας  δεν  έκάθισε. 

II ρβλ.  καί  4737  (617),  4. 

Έν  τέλει'  αχί,ε'  Όκτωβρίφ  16  (=1695). 

4737·  6ι 7-  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Β ροντολυγιον  και  σεισμολογίαν. 

Επιγράφεται '  “  Α ρχη  του  βροτολογίου  τον  12  μινώ  της 
ημέραν  και  της  νύκτας .”  ’Άρχ.  Μήνη  Ί ανουαρήως.  ήμαίραν. 
Εάν  ϋδ ροχόος,  'ΖΖΖΖΖ,  βροντήση  πολέμων  δίλη,  καί 
άροστήαν.  Τύλ.  ταίλος  τοΰ  βροντολογήου  καί  τοΰ 
σησ μολογ  ίου  της  ημέρας  καί  της  νύκτας  τον  δοδέκα 
μίνον  του  χρονου. 

2.  Αιαιτητικαί  συμβονλαί  κατα  μήνας. 

3·  Αί  καλαί  και  αποφράδες  ήμερα ι  έκαστον  μηνάς. 

4·  “  Ί'αλτήριον  Δαβίδ  προφήτου  και  βασιλιον 

μτάγλωττισθέν  εις  κοινήν  φράσιν  παρά  τοΰ  λογιωτάτου  εν 
διδασκάλοις  κυρ  Αθανασίου  Πατελλάρου  τοΰ  Κρυτόί  εν 
Βλαχία  διατρίβοντος  κατά  τό  μχκζ'ον  έτος  ύστερον  δε  μητροπο· 
λήτου  θεσαλονίκης  γεγονότως  καί  εις  τόν  οικουμενικόν  χαριτι 
θεοί;  άναβεβηκότος  θρόνον.” 

’Άρχ.  Μακάριοί  άνήρ  05  οΰκ  ειτορεΰθη.  Καλότυχο; 
είναι  6  ανθ ρωπος  έκεΐνος  όπου  δέν  έπήγεν  εις  την 
βουλήν  τών  ασεβών  καί  άπιστων  άνθ ρώπων  καί  εις 
τών  αμαρτωλών  δέν  έσταμάτησεν,  καί  εις  την  καθέ- 
δ ραν  τών  κολάκων  όπου  κινοΰσι  τούς  άλλους  εις  τάς 
αμαρτίας  δέν  έκάθησε. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  ή  παρούσα  βίβλος  έν  μηνί 
Υεναρίου  εις  ταις  24  έν  έτοι  1676. ..εγώ  Ίωάνης 
Τζημας  το  άντήγ  ραφα  τούτο  τό  Ψαλητη  ρι  μαι  το 
ηδίω  μου  χερι.,.Ίωάνις  Τ ζίμας  άπό  Ίωάνινα  έγραφα. 

5-  Ή0ίκά  κεφάλαια  λε’  εν  τή  καθωμιλημένη. 

α'.  “Περί  της  αγάπης.” — β'.  “Έλάτώ, αα  τγ;  ζήλιας.” — 
γ’.  “ΙΙερι  χαράς.” 

Μετά  Πίνακο;  έν  αρχή  καί  βραχέος  Προλόγου. 

4738·  6ι8.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Περί  μυστηρίων.” 

2.  “  Καί  πάλιν  περί  μυστηρίων .” 

3·  “  Περί  τής  των  αγίων  προςκννήσεωςβ 

4·  “  Περί  τής  θείας  θεωρίας.” 

5·  “  Περί  εικόνων.” 

6.  “  Περί  τής  τον  πάπα  αρχής.” 

’Έν  τινι  τών  έν  αρχή  παραφύλλων  γέγραπται'  Διονυσίου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως.  ’Έστι  δε  7 τιθανώτατα 
τό  Άνομα  τοΰ  κτήτορος  τού  κώδικος. 

4739·  6ΐ9·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Νεοφύτου  ιερομόναχου  Ίβηρίτου  Αιδαχαί. 

2.  “ Υπόμνημα  περί  τής  τιμίας  καί  προςκννητής 


είκόνος  τής  υπεράγνου  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  τής  έπι- 
κεκλημένης  II ορτιατίσσης,  όπως  τε  κατήντησεν  έν  τή  κατά  τόν 
"Αθω  σεβάσμιε/.  μονή  τών  Ίβήρων  καί  υπό  τίνων  αύτη  ή  μονή 
ήκοδομήθη.” 

3·  “  Τών  έτττά  σοφών  και  τών  συν  αυτοί ς 
καταριθμουμένων  Αποφθέγματα.” 

4·  “  Σοσιάδου  Τών  επτά  σοφών  νποθήκαι.” 

5·  “  Αννοφις  τών  πέντε  φωνών 

καί  τών  δέκα  κατηγοριών  τής  φυλοσοφίας.” 

6.  “  Τοΰ  ταπεινόν  μητροπολίτου  Φιλαδέλφειας 
Γαβριήλ  καί  επιτρόπου  πατριαρχικού  τού  έκ  Μονεμβασίας 
τοΰ  Σεβήρου  Κατά  τών  λεγόντων  τούς  ορθοδόξους  τής  ανα¬ 
τολικής  έκκλησίας  υιούς,  κακώς  τε  καί  παρανόμως  ποιείν,  τή 
τιμάν  καί  προςκυνεΐν  τά  άγια  δώρα,  ήνίκα  ό  χερουβικός  άδεται 
ύμνος  καί  ό  ίερεύς  φέρων  ταύτα  είςοδεύει  εις  τό  άγιον  βήμα. — 
Ετι  περί  τών  μερίδων  έν  τή  άγίφ  δίσκφ  επιτιθεμένων. — ’Έτι 
περί  τών  κολύβων  καί  σπερμάτων  τών  προςφερομένων  έν  ταΐς 
έορταΐς  τών  άγιων  καί  υπέρ  τών  κεκοιμημένων  ορθοδόξων. 
Ε νετίησιν,  παρά  ’Αντωνίιρ  τή  Πινελω-  ςιχδ'.” 

’ Αντίγραφον  έντύπου.  "Ιδε  ΒΡΕΤΟΤ  Νεοελ.  Φιλολογία  Μέρ. 
Α’  σ.  13,  άρ.  32. 

7·  “  Επιστολαι  Ευγενίου  ”  [τοΰ  Αίτωλοΰ], 
α'.  Χεοφύτφ  μητροπολίτη  Άδριανονπόλεως. — β' .  Τεωργίφ 
τφ  Ίερόπαιδι. — γ  .  Μάνφ  τφ  οΐκονόμφ. — δ'.  Τφ  ίερεΐ  όδεΐνα. — 
ε'.  Αιοννσίφ  Α αρίσης. — ζ~'.  θεοδοσίφ. — β .  Ιωάννη  Δούκα. — 
η  .  Οδεΐνα. — θ'.  Εμμανουήλ  τφ  κτήτορι  τής  έν  Κ ωνσταντινου- 
πόλει  νέας  σχολής. — ί.  Τερασίμφ. — ια' .  Τω  οΐκονόμφ  όδεΐνα.— 
ιβ’ .  θεοδώρφ. — ιγ  .  “Τοΐ;  Χριστιανοί;  καί  ήμετέροις  έν  Χριστή 
άδελφοΐς  τοΐς  ούσιν  έν  τω  Ανατολική  τής  Αιτωλίας.” — ιδ'. 
Παλλαδίιμ  τή  ’ιατρή. — ιε' .  Ιωάννη  Κ αρυοφύλλφ  τή  Β υξαντίφ. — 
ιίΓ'.  Διονυσίφ  Ααρίσης.—ιζ’ .  Τφ  τιμιωτάτφ  έν  Χριστιανοΐς  καί 
έν  άρχουσιν  εύγ ενεστάτφ  όδεΐνα. — ιη' .  Σεβαστή  τή  έξ  Αιτω¬ 
λίας. — ιθ’ .  ’ Αλεξάνδρφ  τή  Β υξαντίφ. — κ  .  Κωνσταντίνοι 

Ίουλιανφ  τή  Βυ^αντίφ. — κα' .  Τω  πανιερωτάτφ  δεσπότη. — 
κβ' .  Τεωργίφ  Κατακουξηνή  τή  Β υξαντίφ. — κγ' .  Γερασίμιμ. — 
κδ' .  Φωτίφ. — κε' .  Φωτίφ. — κζ~'·  Διονυσίφ  Θεσσαλονίκης. — 
κξ' .  Ίερομονάχ φ  Ίωνμ. — κη' .  ’λνωνύμφ. — κθ'.  Δανιήλ  Σο¬ 
φία;. — λ'.  Τω  σοφωτάτφ  διδασκάλφ  κυρίφ  Μ  άρκφ. — λα'. 
Ιερομονάχφ  Κυρίλλφ. — λβ’ ■  “Τοΐ;  τιμιωτάτοις  Χριστιανοΐς  καί 
μαστόροις  δοκιμωτάτοις  τής  θεοφιλεστάτης  πόλεως  Σοφίας.” — 
λγ'.  Ιωακείμ  Β ερροίας. — λδ'.  Ιερομονάχφ  Σεραφείμ. — λε'. 
Ιωάννη  Καρυοφΰλλω. — λζ~'.  Τω  πανιερωτάτφ  δεσπότη. — λ^'. 
Ανεπίγραφος  καί  ακέφαλος. — λγ'.  Κάρ  Δήμφ  καί  Κ ύρ  Πολυ^ιύγ 
καί  κυρ  θεοδωρή. — λθ' .  “Τφ  κρατίσΤφ  καί  λαμπροτάτφ  ήγεμόνι 
τή  χριστιανικωτάτφ  τε  καί  γνησίφ  αύθέντη  τής  θεοφύλακτου 
πολιτείας  τών  Πογδάνων  κυρίφ  κυρίφ  Ένστρατίφ.” — μ' .  Χεοφύτφ 
’Αδριαν  ουπόλεως. — μ  α' .  “Τ  οΐς  εύλογημένοις  Χριστιανοΐς  τοΐς  έν 
τοΐς  ολόγυρα  χωρίοις  εύρισκομένοις.” — μβ' ·  Δύο  συστατικοί. — 
μγ'.  Τφ  φιλτάτφ  Τερμανή. — μό' .  Τφ  Σερρών. — με' .  “Μητρο¬ 
πολίτη.” — μζ~'.  “Τφ  αυτή.” — μξ' .  Διονυσίφ  Ααρίσης. 

Τών  έπιστολών  τούτων  αί  υπ'  άρ.  κξ’,  κη',  λα' — λδ',  λζ~'  καί 
λη’  έν  τή  καθωμΐλημένη. 

Προ;  ταΐς  έπιστολαΐς  ταύταις  εύρηνται  καί  δύο  πρός  Ευγένιον 
τόν  Αΐτωλόν,  ών  ή  έτέρα  Παναγιωτου. 

8.  Ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν  τον  άγιον 
ιερομάρτυρας  Χαραλάμπους. 

Γ).  “  ’ Ακολουθία  τών  εν  άγίοις  πάτερων  ημών 

καί  Ιεραρχών  ’Αχιλίου  Ααρίσσης  καί  Ο Ικονμενίου  Τ ρίκης, 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


187 


πονηθεύσα  Αναστασία»  [Γορδίω]  ίερομονάχφ  τφ  έξ  Άγραφων, 
άξιώσει  τοΰ  άρχιπρεσβυτέρου  Τρίκκης  Κωνσταντίνου,  κατα  τό 
ςιχπ-γ'  έτος  τής  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ  θεοΰ  λόγου·” 

Έν  τέλει'  Χειρ  Γεωργάκη  τοΰ  Αλεξάνδρου  τούπίκλην 
Μ παραρά,  τοΰ  Τρικκαεωί,  κατά  τδ  ρ-φιβ'  (  =  1712). 

474°·  620.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ίωατήφ  τοΰ  Βρυεννίου  Λογοι. 

Έν  τή  κάτω  φα.  τοΰ  πρώτον  φύλλου ·  Ν εοφύτου  Ιερομό¬ 
ναχον  τοΰ  Ίβη  ρίτου.  ’Έστι  δε  όνομα  τοΰ  κτήτορος  τοΰ 
βιβλίου. 

4741·  621.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Τοΰ  εν  άγίοιξ  ττατρο 9  ημών  Ίωάννου 
αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου, 
Εγκώμιον  εις  τούς  αγίους  II όντας,  τούς  έν  δλιρ  τφ  κόσμψ 
μαρτυρήσαντας,  μεταφρασθέν  εις  την  κοινήν  γλώσσαν.” 

4742·  02  2.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  ξ' ,  σ.  339). 

Αδήλου  Ό/χιλι αι  έν  τη  καθω μιλημένη, 
α'  (σ.  1).  “Όμιλία  τφ  λιμφ  καί  αύχμφ.  ΪΙροοίμιον  απει¬ 
λητικόν.”  Άρχ.  Την  κοιλίαν  άλγώ,  καί  τα  αισθητήρια 
τής  καρδίας  μου,  μαιμάσσει  ή  καρδία  μου. — β'  (σ.  10). 
“Είί  την  σύναξιν  των  Άσωμάτων.” — γ'  (σ.  32).  “  Είί  τό 
Μακάριοι  οί  πτωχοί  τφ  πνεύματι — δ'  (σ.  42).  “  Εις  την 
μεγαλομάρτυρα  Παρασκευήν.” — ε'  (σ.  53).  Είί  τό'Όςτις  θέλει 
όπίσω  μου  άκολουθεΐν. — ζ~'  (σ.  59).  Είί  τό  Τό  πνεύμα  τό 
άλαλον  καί  κωφόν  έγώ  σοι. — ζ'  {σ.  71).  Είί  τό  Τό  ποτήριον  6 
έγώ  πίνω,  πίεσθε. — η'  ( σ .  83).  Είί  τον  Ευαγγελισμόν. — θ'  (σ. 
102).  Είί  την  Άνάστασιν. — 1'  (σ.  114).  Είί  τό  Αγαπάτε  τούς 
έχθρούς  υμών. — ια'  (σ.  124).  Είί  τό  Ούαί  τφ  κόσμιρ  άπό  τών 
σκανδάλων. — ιβ'  (σ.  145).  Είί  τό  Ανάγκη  γάρ  έλθειν  τά 
σκάνδαλα. — ιγ'  (σ.  164).  Είί  τό  Τρηγορεύτε,  ότι  ούκ  οϊδατε 
ποίμ  ώ'ρςι. — ιδ'  {σ.  181).  Είί  τά  ’Πθέλησεν  ό  Ίησοΰς  έξελθεΐν 
εις  την  Γαλιλαίαν. — ιε'  (σ.  193).  Εί?  τό  ΤαΟτα  εντέλλομαι  ΰμύν, 
ϊνα  αγαπάτε  άλλήλους. — ι5"'  (σ.  201).  Είί  τον  άγιον  απόστολον 
θωριάν. — ιζ'  (σ.  224).  Είί  τό  "Οταν  νηστεύητε,  μη  γίνεσθε 
ώςπερ  οί  ΰποκριταί. — ιη'  {σ.  247).  Κυριακή  β“  τής  Τεσσαρα¬ 
κοστής,  ήτοι  τοΰ  παραλύτου. — ιθ'  (σ.  250).  Είί  τόν  άγιον 
Άνδρέαν. — κ'  (σ.  263).  Είί  τό  ’Αττ’  άρτι  δφεσθε  τόν  ουρανόν 
άνεωγότα. — κα'  (σ.  281).  Είί  τό  Ευχή  έχεις  πολλά  αγαθά. — 
κβ'  (σ.  290).  Είί  τά  τοΰ  Ίαείρου  εύαγγέλιον. — κγ'  (σ.  309). 
Είί  τό  Ιδού  γάρ  άπό  τοΰ  νΰν  μακαριοΰσί  με  πάσαι  αί  γενεαί. — 
κδ'  (σ.  319).  Είί  την  αγίαν  Αικατερίνην. — κε'  (σ.  331).  Είί  τό 
Ιδού  συλλήφη  έν  γαστρί. 

Έν  άρχ  ή  α'  (φ.  α'  α).  Ομιλία  έπιγραφομένη  “  Ούκ  έγήγερται 
έν  γεννητοΐς  γυναικών  μείξων  Ίωάννου  τοΰ  βαπτιστοΰ .”  "Αρχ. 
"Οχι  μόνον  τούς  αμαθείς  καί  άγ ραμμάτους  ε’δ ιάλλεξεν . — 
β'  (φ.  ζ~'  β).  Πίναξ  τών  κε'  Όμιλιών. 

4743·  623.  Χαρτ.  8.  XVII. 

I.  “Κωνσταντίνου  'Ρεσινοΰ  τον  Κόρινθόν 
Διδασκαλία  καί  έξήγησις  πεζή  φράσει  εις  την  έξαήμερον 
κτίσιν  τοΰ  θεού.” 

Έν  τή  καθωμιλη μένη.  Κεφ.  α'.  “Είί  τό  Έν  άρχή  έποίησεν 
ό  θεόί  τόν  ουρανόν  καί  την  γήν,  ήτοι  τί  έποίησεν  ό  θεός  τή 
πρώτη  ημέρα.” 

Κατά  τόν  προτασσόμενου  Πίνακα  κεφάλαια  έν  όλψ  ρκη',  ών 
τά  ί,η'- — ρβ'  λείπουσιν,  αντικαθιστάμενα  ύπό  χάρτου  άγράφου. 


Έν  τέλει'  Έγράφη  6  παρόν  Έξαήμερος  δια  χειρός 
καμοΰ  Παρθενίου  ίε ρομονάχου  καί  ΰτις  βουληθή  καί 
τόν  έξιλεόση  χωρίς  θέλημά  μου  να  είναι  αφω ρισ μεν ος 
καί  άσυγχώρητος  παρά  θεοΰ  παντοκράτορας.  Καί 
κατωτέρω·  Έτουί  ,'ςρμέΓ'  άπό  Χριστοΰ  γεννήσεως  16/λ', 
έν  μηνί  Ίάννουάρίου  17  ημέρα  τοΰ  άγιου  Αντωνίου 
(  =  1638;). 

2.  “Περί  των  κλάδων  τής”  (βίο). 

Είσί  δε  Προγνωστικά  μελλόντων  συμβήναι.  "Αρχ.  Εάν 
ημέρα  Κυριακή  γ ένουνται  τά  Χριστιργενα  έστίν  κε- 
ρασμένον  έαρ,  υγρόν,  θέρος,  ξυρόν,  χημόν  άνεμόδης, 
καρπός  χρύσιμος,  προβάτων  άπόλια. 

3·  “  Άρχη  τον  σι σμολογίον.” 

4·  “  ’Αρχή  τον  βροντολογίον.” 

Έν  τέλει'  Π αρθένιος  ιερομόναχος  από  Π αλαιαΐς  ΙΙά- 
τραις,  έγραφα. 

4744·  024-  Χαρτ.  8.  XVI. 

I.  Άδηλου  Ομιλιαι. 

α'.  Είί  τήν  Κυριακήν  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου.  "Αρχ. 
(άκέφ.)  ...θεοΰ  ήσύν  έμοί'  καί  ό  θεόί  έστίν  ό  ενεργών 
έν  ήμύν,  καί  τό  θέλλειν  καί  τό  ένεργεΐν.  Τόλ.  άπέλθω- 
μεν  έκεΐσε  καί  δ ιδαχθ ώ μεν  παρά  τοΰ  δικαίου  κριτοΰ' 
εις  τήν  βασιλείαν  αύτοΰ  τήν  άτ ελεύτητον  καί  ά'ίδιον , 
καί  κληρονομήσωμεν  τάϊ  μελλοΰσας  έκεΐνας  καί  άκη- 
ράτους  μονάς  καί  τήν  άδαπάνητον  τρυφήν  καί 
άπόλαυσιν,  ών  καί  τοίχειμεν  πάντες'  έν  αύτφ  Χριστφ 
τφ  θεφ  ημών  φ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  είί  τούς 
αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. — β' .  “ Κυριακή  τοΰ  Ασώτου 

Αόγος  εις  τήν  παραβολήν  τοΰ  άσώτου,  ήγουν  τοΰ  άγιου 
Ευαγγελίου.” — γ'.  “Κυριακή  τής  Άποκρέου'  λόγος  εις  τήν 
δευτέραν  παρουσίαν .” — δ'.  “  Κυριακή  τής  Τυροφάγου"  λόγος  εις 
τό  ρητόν  τοΰ  Ευαγγελίου  καί  εις  τήν  είςοδον  τής  άγιας  Τεσσαρα¬ 
κοστής.” — ε'.  “  Τή  βα  τής  α’15  έβδομάδος  τής  άγιας  Τεσσαρα¬ 
κοστής·  λόγος  διδασκαλικός.” — 5~'.  “  ΤΙ)  Δ'  τής  αΎ)ς  έβδομάδος· 
λόγος  διδασκαλικός·  έκ  πολλών  συγγραμμάτων.” — ζ'  ■  “  Τή 
Παρασκευή  τής  α'  έβδομάδος·  λόγος  διδασκαλικός  εις  τόν  μέγαν 
Θεόδωρον  τόν  Τύρωνα.” — η' .  “Κυριακή  τής  Ό  ρθοδοξίας' 
συνηγμ ένα  διηγήματα  έκ  πολλών  βιβλίων.” — θ'.  “Τή  β'  τής 
βας  έβδομάδος·  λόγος  διδασκαλικός  έκ  πολλών  βιβλίων.” — 1' . 
“Τή  δ^  τής  βας  έβδομάδος·  λόγος  διδασκαλικός  έκ  πολλών 
βιβλίων .” — ια'.  “Τή  Παρασκευή  τής  βας  έβδομάδος·  διδασκαλία 
έκλελεγμένη  έκ  περισών  έν  τούς  εύαγγελίοις·  τό,  "Οταν  ποιείς 
έλεημοσύνην  μή  σαλπίσης  έμπροσθέν  σου.” — ιβ'.  “Κυριακή 
β'  τών  νηστειών  λόγος  διδασκαλικός  είί  τό  εύαγγέλιον  τής 
ημέρας.” — ιγ'.  “Τή  β’  τής  γ'  έβδομάδος·  λόγος  διδασκαλικός 
εις  τό,  Μνημόνευε  τοΰ  θεοΰ  καί  αύτός  σου  μνημονεύσει.” — ιδ'. 
“Τή  δ'  τής  γ'  έβδομάδος ·  λόγος  διδασκαλικός  εις  τόν  προφήτην 
Ιερεμίαν  εις  τό  ρητόν  Νεώσατε  εαυτούς  νεώματα.” — ιε'.  “ΤΙ) 
Παρασκευή  τής  γ'  έβδομάδος ·  διδασκαλία ·  συνάγματα  έκ  τοΰ 
άγιου  εύαγγελίου  περί  τοΰ  κριτοΰ  τής  αδικίας.” — ιζ~' .  “Κυριακή 
γ'  τών  νηστειών  εις  τήν  π ροςκύνησιν  τοΰ  τίμιου  καί  "ζωοποιού 
Σταυροΰ  καί  εις  τό  άγιον  Εύαγγέλιον.” — ιζ' .  “  ΤΙ)  βα  τής  δ’15  εύ- 
δομάδος'  λόγος  διδασκαλικός  είί  τό,  "Αμπελον  6  έφύτευσα  έν 
2 ωρίθ.” — ιη' .  ίίΤή  δ'  τής  δ’15  έβδομάδος.” — ιθ'.  “Τή  Πα¬ 
ρασκευή  τής  δ'  έβδομάδος·  διδασκαλία  έκ  τών  άγιων  Τραφών, 
καί  εις  τόν  Φαλμόν.” — κ'.  “Κυριακή  δ'  τών  άγιων  νηστειών 
διδασκαλία  εις  τό  εύαγγέλιον  τής  ημέρας.” — κα'.  “ΤΙ)  β'  τής 

24—2 


188 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ε'  εΰδομάδος'  διδασκαλία  έκ  τών  Τ ραφών  περί  μετάνοια*  των 
Ν ινενϊτών.” — κβ' .  “Τή  δ'  τη 5  ε'  έβδομάδος"  λόγος  διδασκαλικό* 
εις  τόν  μέγαν  κανόνα.” — κγ'.  “Τη  Παρασκευή  της  ε  ευδομαδος" 
λόγος  διδασκαλικός  εις  τό  άγιον  Εύαγγόλιον "  εις  τόν  νομικόν  τόν 
έμπεσόντα  εις  τούς  ληστάς.” — κδ' .  “Κ οριακή  ε'  των  νηστειών· 
λόγος  διδασκαλικός  εις  τό  ρητόν  του  Ευαγγελίου  περί  ταπεινώ- 
σεως  καί  μή  έπάρσεως.” — κε'.  “Τη  β'  της  ζ~'  εύδομάδος"  λόγος 
διδασκαλικός  περί  μετάνοιας  καί  εις  τόν  προφήτην  Ααβίδ.” — 
κζ~'.  “Τή  δ'  τής  ζ'  έβδομάδος "  λόγος  διδασκαλικός  περί 
μετάνοιας .” — κξ’.  “  Τή  Παρασκευή  τής  ζ’ '  έβδομάδο 5"  λόγος 
διδασκαλικός  εις  την  εγερσιν  του  λαβάρου.” — κη'.  “Κυριακή 
ζ~'  ·  λόγος  διδασκαλικός  εκ  περισσών  βιβλίων,  εις  τά  Βαΐα  καί 
περί  τής  γεννήσεως  καί  άνατροφής  Ιούδα.” — κθ' .  “Τη  άγίμ  καί 
μεγάλη  β'  λόγος  διδασκαλικός  έκ  πολλών  εις  την  ξηρανθεΐσαν 
σνκήν.” — λ'.  “  Τή  άγίμ  καί  μεγάλη  γ'  λόγος  διδασκαλικός  περί 
υπομονής  καί  εις  τόν  Ίώβ .” — λα'.  “Τή  άγίμ  καί  μεγάλη 
δ'  λόγος  διδασκαλικός  εις  τό  ρητόν  του  Ευαγγελίου"  Τ οΰ’Ιησοΰ 
γενομένου  εν  Βηθανίμ  έν  οίκίμ  Σίμωνος  του  λεπρού,  προςήλθεν 
αύτφ  γυνή,  έχουσα  αλάβαστρον .” — λβ’ .  “Τή  άγίμ  καί  μεγάλη 
ε'  περί  προδοσίας  τοΰ  προδότου  Ιούδα  καί  εϋραϊκοΰ  Πάσχα-  εις 
την  κατάστασιν  τοΰ  Ευαγγελίου.” — λγ'.  “Τή  άγίμ  καί  μεγάλη 
Παρασκευή  λόγος  διδασκαλικός·  εκ  πολλών  βιβλίων  εις  τά  άγια 
πάθη  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού.” 

2.  “  Τω  άγιω  καί  μεγάλω  %αββάτω’  Λόγος 

τοΰ  ε’ν  άγίοις  πατρός  ημών  Έττιφανίου  άρχιεπισκόπου  Κύπρου 
Εις  την  θεόσομον  ταφήν  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος  ημών 
Ίησοΰ  Χριστού,  καί  εις  τόν  Ιωσήφ  τόν  άπο  Άριμαθαίας  καί  εις 
τήν  έν  τιρ  "Αδη  τοΰ  Κυρίου  κατάβασιν.” 

"Αρχ.  Τί  τοΰτο  σήμερον  σιγή  πολλή  έν  τή  γή.  Τόλ. 
(κολ.)'  έγείρεσθαι  άγωμεν  έντεΰθεν  άπό  τής  δουλείας 
εις  έλευθερίαν,  άπό  φυλακής  εις  τήν  άνω  Ιερουσαλήμ, 
άπό  τών  δεσμών  επί  τόν  θεόν  άπό  τής  γης  εις  τόν 
ούρανόν  έπί... 

4745·  625·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι  λθ  . 

α' .  “Περί  υπομονής  καί  μακροθυμίας.” ... — λθ'.  “  Ομιλία 
προς  τούς  ξητοΰντας  τίνος  ένεκεν  ούκ  εκ  μέσου  γέγονεν  ό  διάβολος, 
καί  ότι  ούδέν  ημάς  βλάπτει  ή  τούτου  πονηριά,  εάν  προςέχωμεν 
καί  περί  μετάνοιας.” 

’Εν  άρχή  II ίναξ’  έπί  δέ  τοΰ  έπιτίτλου  αύτοΰ'  “Τά  άπαν- 
θήσματα  τοΰ  θείου  Χρυσοστόμου.” 

Έν  τέλει’  Τό  παρόν  βιβλίον  έγράφει  διά  χειρός 
’ Αντωνίου  ίε ρομονάχου...  άντεγ ράφη  δέ  άπό  παλαιόν 
ντεβράϊνον  βιβλίον  τοΰ  μοναστηριού  [ Ίβήρων ]  έπί 
έτους  ,ξρξβ’  (  =  1654).  Έτελειώθει  έν  μηνή  Αύγούστφ 
εις  τά 5  Καρέα*  τοΰ  άγιου  "Ορους... 

"Επεται  φύλλον  έν,  έν  ώ  περιέχεται  μέρος  “’ Εκ  τοΰ  λόγου  τοΰ 
περί  μετάνοιας,  οΰ  ή  άρχή  Εί  καί  χθες  ύμών  άπελείφθην .”  "Αρχ. 
ΙΙα ρήνεσα  πολλάκις  εις  θέατρον.  Ύέλ.  (κολ.)  εις  θέατρον 
πολλάκις  άπέρχη  καί  έως  τής  άπολύσεως  ού  κα... 

*4746·  020.  Χαρτ.  4.  XVI. 

Ψαλτηρίου. 

Κοσμείται  ύπό  κομψού  έπιτίτλου. 

*4747·  6ζ7·  Χαρτ.  8.  XV. 

I.  Ψαλτηρίου. 

μετά  τινων  τροπαρίων,  λεγομένων  έν  τέλει  Ψαλμών  τινων. 


2.  “  Ακολουθία  της  ’ Ακαθίστου.” 

3·  “  Αρχή  συν  ©εω  Θηκαρα,  μοναχού.” 

Έν  άρχή  τοΰ  κωδικός  δύο  φύλλα  περιέχοντα  Δύο  διηγήσεις 
έκ  τοΰ  Τεροντικοΰ. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  αρχικών  γραμμάτων. 

*474δ·  628.  χαρτ.  8.  XVII. 

1 .  Ψαλτηρίου. 

2.  “Ακολουθία  της  Ακάθιστον.” 

3·  Κανόνες. 

α'.  “Κανών  παρακλητικός  εις  τήν  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.” — 
β'.  “  Κανών  κατανυκτικός  εις  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν.” 
— γ’.  “Κανόν  εις  τήν  άγίαν  καί  ξωαρχικήν  Τ ριάδα,  ποίημα 
Μητροφάνους.”  "Αρχ.  Μίαν  τ ριςυπόστατον. — δ'.  “Κανών 
τριαδικός  εις  τήν  άγίαν  Τριάδα.”  "Αρχ.  Τήν  τριττήν  καί 
μίαν. — ε'.  “Κανών  τριαδικός  εις  τήν  ξωαρχικήν  Τ  ριάδα.” 
"Αρχ.  Ακατάληπτε  μόνη. — ζ~' .  “Κανών  τριαδικός  εις  τήν 
άγίαν  καί  ξωαρχικήν  Τριάδα.”  "Αρχ.  Τριάδα  θεαρχικήν, 
ξ' .  “Κανών  εις  τήν  άγίαν  καί  ξωαρχικήν  Τριάδα  ποίημα  Μη¬ 
τροφάνους.”  "Αρχ.  Κράτος  τής  ενιαίας. — η' .  “Κανών  εις 
τήν  άγίαν  καί  ξωαρχικήν  Τριάδα  ποίημα  Μητροφάνους.”  "Αρχ. 
Τρεΐ?  υποστάσεις. — θ  .  “Κανών  εις  τήν  άγίαν  καί  ξωαρχικήν 
Τριάδα  ποίημα  Μητροφάνους.”  "Αρχ.  "Ανοιξών  μου  τό 
στόμα. — 1'.  “  Κανών  εις  τήν  άγίαν  καί  ξωαρχικήν  Τριάδα 

ποίημα  Μητροφάνους.”  "Αρχ.  Τιρ  τριςηλίιρ. — ια'.  “Κανών 
ίκετήριος  εις  τήν  ύπεραγίαν  Θεοτόκον  ψαλλόμενος  έν  τοΐς 
άπο δείπνοις,  έν  παντί  Σαββάτφ.”  "Αρχ.  Χαΐρε  τών  πατέρων 
τό  εύφημον  κράτος. — ιβ' .  “Κανών  ίκετήριος  εις  τήν  ύπερα¬ 
γίαν  Θεοτόκον.”  "Αρχ.  Τών  λυπηρών  έπαγωγαί. — ιγ'. 
“Κανών  παρακλητικός  εις  τήν  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.”  "Αρχ. 
Πολλοΐς  συνεχόμενος. — ιδ'.  “Κανών  κατανυκτικός  εις  τόν 
κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν.”  ’Άρχ.  Ίησοΰ  γλυκύτατε. — 
ιε'.  “Κανών  παρακλητικός  εις  τόν  φύλακα  τής  τοΰ  άνθρώπου 
ξωής  άγγελον.”  "Αρχ.  Τόν  άγ ρυπνον. 

Εν  τέλει  τοΰ  ύπ’  άρ.  ι  '  θεοΰ  τό  δώρον  καί  πόνος 
θεολήπτου. 

4·  “  Συμεών  τοΰ  μεταφραστοΰ  και  λογοθέτου 

τής  μεγάλης  έκκλησίας ”  Εύχαί  τέσσαρες. 

Κοσμείται  ύπό  τινων  έπιτίτλων  καί  άρχικών  γραμμάτων. 

4749·  629·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ψαλτηρίου. 

Έν  τέλει" 

Μ άξιμος  ώδε  σοφοΰ  δέλτου  θέτο  τέρμα  π ροφήτου. 

475°·  630.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ψαλτηρίου  ( ακέφαλου ). 

Έν  τέλει  έν  φύλλον  περιέχον  τά  Ν εκρώσιμα  τροπάρια  (κολ.). 

4751·  631·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Ψαλτηρίου  (ακέφαλου). 

Έν  τέλει"  θεοΰ  τό  δώρον,  καί  Κωνσταντίνου  πολής’ 
έγραφη  τό  παρών  Ψαλτήριων  διά  χειρός  εμοΰ  τον 
άμαρτολοΰ  Αντωνίου  Ιερέος  τάχα  καί  πνευματικοΰ. 
Μαΐιρ  κθ'  έτους  ,ξνη'  (  =  1550). 

2.  Απόστολος  (κολοβός). 

Έν  άρχή  τοΰ  κωδικός  έν  φύλλον  άνήκον  εις  τό  υπ’  άρ.  2. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


189 


4752·  632·  Χαρτ.  8·  XVI. 

Ψαλτηρίου. 

Μεΰ’  ερμηνείας  παρεντιθεμένης  μεθ’  "έκαστον  στίχον  των 
Παλμών. 

Έν  τέλει'  ’Έχράφη  έν  τή  νύσσφ" Ανδρφ  χειρί  Αντωνίου 
εξ  Αθηνών,  615  1583  μηνϊ  Ίαννουαρίφ  εΪ5  τα 5  κε'. 

4753·  633.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  “  Αόγος  τοΰ  άββά  Ισαάκ  προς  μονάχους 
άρχαρίου5,  μεταχλωτισθείς  παρα  Διονυσίου  ιερό  μονάχου  τοΰ 

Στουδίτου  εί 5  όφέλειαν  των  ευρισκομένων .” 

2.  “  Το!  εν  άγίοις  πατρος  τημων  Βασιλείου  Λόγος 
ασκητικό 5,  πώς  δει  κοσμεΐσθαι  τον  μοναχόν  μεταφρασθείς 

παρά  Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ  Στουδίτου  εί$  τό  κοινώτερον, 
€Ϊ5  ωφέλειαν  των  ευρισκομένων." 

3·  “Εις  αρχαρίους  μονάχους  και  αγραμμάτους” 
'Υποθήκαι. 

4.  Ψα λτηριον. 

5·  Οί  Ψαλρ,οί.  οι  άναγινωσκομενοι 
εν  το  μεχάλω  έσπερινφ  καί  έν  τφ  πολυελέιρ. 

6.  “  Τοΰ  μακαριωτάτου  εν  ιερομονάχοις 
κυροΰ  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμμΰδουϊ  Εκλογή  στίχων  έκ  τής 
δα βιτικής  βίβλου  συλλεγεΐσα  καί  τεθεΐσα  άρμοξόντω 5  έκάστης 
εορτής.” 

η .  “ Ακολουθία  εις  μνημόσυνα  νεκρών  ηγουν  κόλυβα.” 
8.  “  ’ Ακολουθία  εις  κόλυβα  κοσμικών.” 

9·  Κανών  ανεπίγραφος  εις  μάρτυρα. 

*4754·  634·  Χα ρτ.  4.  XVII.  σελ.  2. 

Ψαλτηρίου. 

Έν  τέλει'  Τό  παρόν  θειον  καί  ιερόν  Ψαλτήριον  έχράφη 
υπό  χειρ05  έμοΰ  Λεοντίου  ίερομονάχου  αναξίου  καί 
αμαρτωλού  έτθ5  τό  σωτήριον  χιλιωστώ  έξακοσιωστφ 
ενενηκοστά  τέταρτη. ..(  =  1694). 

Έττί  τούτοΐ5  έν  φύλλον  κατά  δύο  σελίδας  περιέχον  Όδηγίαν 
“.. .όπως  οφείλει  στιχολοχεΐσθαι  τό  Ψαλτήριον  καθ'  δλον  τον 
ένι  αυτόν.” 

Έν  αρχή  τοΰ  κώδικθ5  φύλλα  τινά  κατά  μίαν  σελίδα. 
Κοσμείται  υπό  έπ ιτίτλου  καί  κομψών  άρχικών  "γραμμάτων , 
ρεγάλων  καί  ιδιορρύθμων. 

4755·  635·  Β°Μ(3·  8  ρέγ.  XIV. 

Ευαγγελία  των  Σαββάτων,  Κυριακών  καί  εορτών. 
Άκέφαλο5  καί  κολοβύ5. 

4756·  636.  Περγ.  4.  XIII. 

1 .  Ύετραευάγγελον. 

Προηγούνται  α'.  “  Αήλωσις  διάλαμβάνουσα  την  τοΰ  χρόνου 
τών  ευαγγελίων  άνάγνωσιν  καί  την  των  Ευαγγελιστών  δια¬ 
δοχήν.” — β’.  “  Συναξάριον  σύν  θεω  τών  δώδεκα  μηνών,  δηλοΰν 
τά  κεφάλαια  τών  καθ  εκάστην  ευαγγελίων.” 

2.  ’ Απόστολοι  εις  άσωμάτους  καί  μάρτυρας. 

4757·  637·  Περγ.  4.  XIV. 

Εΰαγγελιον  (κολοβόν). 

4758·  638.  Χαρτ.  8.  XV. 

Εΰαγγελιον. 


4759·  639-  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Εΰαγγελιον. 

2.  Πράξεις  τών  ' Αποστόλων  (κολ.). 

4760.  640.  Χαρτ.  8.  XIV. 

Εΰαγγελιον  μετά  τών  εωθινών  (κολ.). 

*476ΐ·  641·  Περγ.  8  ρικρ.  XIV. 

Τ  ετραευάγγελον. 

Κοσμείται  ΰπό  τών  εικόνων  τών  ευαγγελιστών  Μάρκου  καί 
Ίωάννου. 

4762.  642.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Πράξεις  τών  Αποστόλων. 

2.  “  Κανών  πανηγυρικός  καί  λίαν  χαρμόσυνος 

εΪ5  την  ύπέρλαμπρον  έορτήν  τής  πωθυνωτάτη5  ένώσεωϊ 
πονιθε'ΐ5  παρά  κυροΰ  Μανουήλ  Σαβίου  τοΰ  Χάνδακας  πρωτο¬ 
ψάλτου." 

4763·  643·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Πράξεις  τών  ' Αποστόλων. 

Προηγούνται  α'.  “  Πίναξ  άριστο5  τοΰ  Τίραξαποστόλου ’  αί 
έβδομάδε 5  τοΰ  δλου  χρόνον  Αήλωσις  άκριβής  τών  καθ’  έκάστην 
ημέραν  άναχινωσκομένων  αποστόλων  άρχομένη  άπό  τή?  ρε- 
χάλης  Κυριακή 5  τοΰ  Πάσχα.” — β’.  “Αρχή  τοΰ  ρηνολογίου  τοΰ 
ένιαυτοΰ.” — γ'.  “ Ακολουθία  εις  διαφόρους  μνήμα5.” — δ'.  “Τά 
προκείμενα  τών  οκτώ  ήχων.” — ε'.  “'Τπ&θεσις  τοΰ  βιβλίου  τών 
πράξεων  τών  Αποστόλων.” 

Έν  τέλει'  ’Έτου*  ,ζκη'  ίνδ.  η'  μηνί  Όκτωβρίψ  ιε' 
=  (1519). 

4764·  644·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  ’ Αποκάλυψες. 

Προτάσσεται  “  Πίναξ  τής'  Αποκαλύψεως  ’ Ιωάννου  αποστόλου 

τοΰ  θεολόγου  λόχοι  κδ'  εΪ5  κεφάλαιόδός  τοιαϋτα  περιέχει.” 
Π εριέχονται  κεφάλαια  οβ'. 

2.  “Άνδρε'ου  [Καισαρείαξ],  Γρηγορίου 

τοΰ  Θεολόγου  καί  Κυρίλου  [Άλεξανδρείαϊ]·  προ5έτι  δέ  καί 
τών  άρχαιοτέρων  Παττττίου,  Ειρηναίου,  Μεθοδίου  καί  Ιππο¬ 
λύτου  τών  αγιωτάτων  άρχιεπισκύπων  τή 5  προ5  τφ  Άρχαίω 
Ερμηνεία  εΪ5  την  Άπ οκαλυψιν  τοΰ  άγίου  αποστόλου  καί  εϋαγγε- 
λιστοΰ  '  Ιωάννου  τοΰ  Θεολόγου  κυρίω  μου  άδελφώ  καί  συλει- 
τουρχώ  έν  Κυρίψ  χαίρειν.” 

Περί  τό  τέλθ5'  Χριστού  1685  μην  Αικενβρίου  εΪ5  17 
ημέρα  Πέμπτη,  6ρα  δεκάτη  τής  ήμέρα5  έτελειώθη 
παρα  Ίωσηφ  άμονάχου  του  έκ  Σι νόπΐ5  τάχα  καί  μου¬ 
σικού  καί  ψευδασκητοΰ  τάχα  καί  άναχορητοΰ — εις 
τόν  Π ρόδ ρομον. 

4765·  645·  Χαρτ.  8.  XV. 

[Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά] 

α'.  Λόγοί  άκέφαλο5.  'Άρχ _ έκ  γάρ  στερητικής  τε 

[καί]  καταφατικής  ού  καταφατικόν  άλλα  στερητικόν 
συνάγεται  τό  συμπέρασμα. — β' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Πρόδ  τά 
δεύτερα  τών  είρημένων  Μανουήλ  τφ  Καλέκα  κατά  τοΰ  συνοδικού 
τόμου  Αόχος  αντιρρητικός  δεύτερο 5  ή  περί  τοΰ  κατά  την  διάκρισιν 
άσυνθέτου  τής  θείας  ουσίας  καί  ένεργείας.”  ’Άρχ.  Πολλάκιτ 
έχω  κατ’  έμαυτόν  χεχονώς  έπεξήτησα,  τί  ποτέ  ήν 
άρα  τό  αίτιον  τοΰ  τοσαύτας  έν  τή  έκλλησίφ  θεοΰ  τάς 


190 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


αιρέσεις  έξ  άρχής  εις  δεύρο  καί  φΰνα ι  καί  αύξηθήναι. — 
γ'.  “Τού  αυτού  Κεφάλαια  συλλογιστικά  κατά  τη ς  αυτή 5 
αίρέσεως  τωι>  ’  Ακινδυνιστών  καί  προς  τούς  Λατίνους  περί  ουσίας 
καί  ένεργείας.”  "Αρχ.  Εί  ταντόν  έστί  θεοΰ  ουσία  καί 
ένέργεια  τά  έκ  της  ούσίας  καί  εκ  της  ένεργείας  έσται. 

Ή  στάχωσις  άποτελεΐται  έκ  φύλλων  (Χαρτ.  XIV.  καί  XV.) 
περιεχόντων  Α'.  Γραμματικά. — Β'.  Περί  συνόδων. 

4766.  646.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Λόγοι  και  οι ηγησεις  εις  διάφορα  ρητά 

της  II αλαιάς  καί  Νέας  διαθήκης. 

2.  Εκκλησιαστικοί  ερωτήσεις  και  αποκρίσεις. 

3·  Μήνες  κατά  Ιουδαίους. 

4·  Θεοφάνους  τοΰ  Κεραμέως  Λογοι  εις  την  Μεταρ,όρ- 
φωσ  ιν. 

Έσφαλμένως  ό  βιβλιογράφος  επέγραφε  Γρηγόριον  τον 
Κεραμέα. 

5·  Περί  των  επτά  ηλικιών  του  ανθρώπου. 

6.  “Τού  αυτού  ΙΙερί  άρετ οιν — όρος  αρετής. 

" Λρχ.  “ Αρετή  έστιν  έξις,  καθ’  ήν  αγαθοί  έσμεν.” 

7·  “  Διδαχή  περί  της  εις  τον  πλησίον  αγάπης.” 

8.  “  Περί  ελεημοσύνης.” 

9·  Ζηττ)ματα  περί  Ιτ/σοΰ  Χρίστον. 

α’ .  “"Οτι  τρεις  ημέρας  καί  τρεις  νύκτας  έποίησεν  έν  τιρ 
τάφιρ.” — β' .  “ Τίνος  ’ένεκεν  οΰκ  ευθέως  ήγέρθη  έκ  των  νεκρών, 
άλλα  τρεις  ημέρας  καί  τρεις  νύκτας  έποίησε  μετά  τό  θανεΐν.” — 
γ' .  “ΙΙώ;  άνέστη.” — δ'.  “ Αιατί  άνέστη.” — ε'.  “Εί  αληθώς 
άνέστη.” — ίΓ'.  “  Καί  άναστάντος  αύτοΰ  πάσας  φοράς  έφάνη.” — 
ζ' .  “Εν  τίνι  τρδπιρ  έξείλε  τούς  άγιους  πατέρας  έκ  τών  τοΰ 
Α δον  δεσμών  καί  τί  έποίησεν  εκεί.” — η'.  " Αλλα  ζητήματα. 

47δ7·  647·  Χαρτ.  8.  XV.  ( φ .  449). 

Ευαγγελίου 

μεθ’  ερμηνείας  [Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας], 

Τό  ΙΙροοίμιον  άρχ.  Άπροοιμιάστως,  αγαπητοί,  προς 
υμάς  διαλέξομαι  ότι  καί  μακρά  μοι  καθ έστη κεν  ή 
άφήγησις.  Ή  ερμηνεία  άρχ.  Βίβλος  γενέσεως  Ίησοΰ 
Χ,ριστοΰ  υιού  Δαβίδ  υιόν  Αβραάμ.  Ματθαίος  μέν  έστιν 
ό  τό  προκείμενον  νυν  ήμΐν  είς.,.τησιν  συγγεγ ραφός 
εΰαγγέλιον.  Τέλ.  Άλλ’  έν  καθαρή  καρδίμ  καί  συνει- 
δήσει  τούτου  κατατρυφήσωμεν  έν  Χριστιρ  Ίησοΰ  τώ 
κνρίιρ  ημών  φ  ή  δόξα... 

Ευ  φ.  449  α’  Κάλαμοϊ  γράφει  καί  χειρ  καυχάται' 
θεοΰ  τό  δώρον  [καί]  Βαλιαντή  άμαρτωλοΰ  καί  άμαθούς 
ξύσμα.  Έτελειώθη  ή  παρούσα  ποθεινή  βίβλος  διά 
πολλοΰ  πόθου  πολλών  μαστίγων  καί  ιδίας  χειρός  τοΰ 
π ολλοκατα.,.μένου  διά  ταύτης  τής  βίβλου. ..έτους  τοΰ 
Άδάμ  ,ζ*  (=1492). 

4768.  648.  Χαρτ.  4.  XIV. 

Άδηλου  Ερμηνεία  εις  τάς  Επιστολάς  των’ Αποστόλων. 

α'.  "Αρχ.  (άκέφ.).,.ήγουν  τοΐς  έξ  εθνών  παρά  Χρίστου 
καί  έν  τω  "Αδη  διδαχθέντων  καί  πιστευσάντων  καί 
κατακριθ  έντων  προ  τής  Χριστοΰ  παρουσίας  σαρκί 
ζωοποιηθ  έντων  δέ  έν  τφ  "Αδη  διά  τής  ψυχής  τοΰ 
Χριστού  π νεύματι.  Τέλ.  ΕΙρήνη  ΰμϊν  ττάσι  τοΐς  έν  Χριστώ 
Ίη<τού.  Βλέττε  πώς  όταν  τά  πρακτέα  υπαγόρευση 


έπ ισημαίνεται  ταΰτα  ευχή.  II εριέχεται  έν  μόνιρ  τφ  πρώτω 
φύλλφ. — β'.  “ Επιτομή  εις  την  β'  τοΰ  αγίου  Πέτρου  έπι- 

στολήν.”  "Αρχ.  Καί  ταυ'την  την  φωνήν  ήν  ήκούσαμεν  έξ 
ουρανού  ημείς  ένεχθεΐσαν.  Τέλ.  καί  την  τοΰ  Κυρίου  μακρο- 
θυμίαν  σωτήριον  ήγεΐσθε.  "Ομοιόν  έστι  τφ  τοΰ  Παύλου 
ρητφ  λέγοντι  "Η  άγνοεΐς  δτι  τό  χρηστόν  τοΰ  Θεοΰ  εις 
μετάνοιαν  άγει. — ...Τελευταία  έπιστολή  “Ιούδα  Επιστολή 
καθολική.  "Αρχ.  Ιούδας  Χριστού  Ίησοΰ  δούλος.  Τέλ. 
καί  εξουσία  καί  νΰν  καί  εις  πάντας  τούς  αιώνας 
αμήν.  Τοΰ  άγιου  αποστόλου  Ιούδα,  άδελφοΰ  Ιακώβου 
άποστόλου  έπιστολή  έχουσα  στιλλ  ξη' . 

Κάτωθεν  τοΰ  πρώτου  φύλλου  έν  τη  φρ·  ’Εκ  τών  τοΰ 
Μ  αργοννίου. 

47δ9·  δ49·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Του  σοφωτάτου  και  λογιωτάτου 

κυρίου  κυρίου  Γεωργίου  Κορεσσίου  θεολόγου  τής  μεγάλης 
έκκλησία 5  ΙΙερί  τής  έξοχής  τής  θεολογίας.” 

Έν  τέλει’  ρ0,χοζ~°"  Δεκεμβρίου  κη^  (  =  1676). 

477°·  δ5°·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1 .  Κανόνες. 

α'.  “Κανών  εις  την  ημέραν  τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιοΰ 
Σταυρού.” — β' .  “Κανών  εις  την  ημέραν  τών  Β αιών  ποίημα  τοΰ 
κΰρ  Κοσμά.  ’ — γ'.  “Κανών  τής  μεγάλης  πέμπτης  τοΰ  κυρίου 

Κοσμά." 

2.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  Τετράστιχα. — β'.  1'νώμαι  δίστιχοι. 

β.  Συνεσίου  Υμνος  πρώτος. 

4·  “Χρυσά  επη  Πυθαγόρου/’ 

5·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Τίροοίμιον  περί  κριμάτων 

Θεού. 

6.  Λουκιανού 

α'.  Ένύπνιον.- — β' .  “ΙΙρός  τον  είπόντα  Π ρομηθεύς  εί  έν 
λύγοις.” 

η.  “Γρηγορίου  τοΰ  Ναζιανξηνοΰ  τοΰ  Θεολόγου 

Τραγωδία  Χριστός  πάσχων.” 

8.  Ίσοκράτους 

α'.  Πρόϊ  Δημ&νικον. — β' .  ΙΙρός  Χικοκλέα  περί  βασιλείας. — 
γ'.  Νικοκλήί  ή  συμμαχικός. 

().  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Κανόνες. 

α'.  “Ιαμβικός  εις  την  τοΰ  Χριστοΰ  γέννησιν.” — β' . 
“Ιαμβικός,  οΰ  ή  αρχή 

Σήμερον  άχράντο ιο  βαλών  θ εοφεγγέϊ  πυρσφ.” 

ΙΟ.  Θέματα  εκ  της  καθωμ ιλημένης  εις  την  άρχαίαν. 

11.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Ποιήματα. 

12.  Ερμηνεία  εις  ρητά  της  Γ ραφής. 

Ιβ.  Όμηρου  Ιλιαοος  Γ  (α κεφ.  κολ.). 

Ι4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  αποσπάσματος  Είςή- 
γησις. 

1$·  “  Κανών  εις  την  νπεραγιαν  Θεοτοκον 

τήν  ΤΙορταϊτησαν  καί  θαυματουργόν  την  έμήν  μετά  θεόν 
καταφυγήν  πονηθείς  παρ’  έμοΰ  τοΰ  πολυαμαρτήτου  καί  αμαθούς 
Νεοφύτου  ίερομονάχου  καί  Ίβηρίτου  όντος  μου  έν  τή  μεγαλο- 
πόλει  καί  βασιλευούση  τών  πόλεων  Κωνσταντίνον  έστι  δε  ώς  έν 
τάξει  διηγήσεως.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


191 


ιό.  Ό μιλιών  αποσπάσματα. 

Ι7·  ®ρηνωδία  εις  τον  θάνατον 
τοΰ  αρχιδιακόνου  Ιακώβου. 

ΐ8.  “  Ύή  Κυριακή  τοΰ  Τυφλοΰ  Λόγος  ν£0?.” 

’Άρχ.  Ώϊάν  νά  έχ ροεχαρακτήρισεν  ό  μέγας  έν  χρο- 
φήταις  Ααβήδ  εις  τό  χ  ροφητικόν  του  'άμμα  αύτά  τα 
τυφλά  δμματα  τοΰ  σημερινού  τυφλοΰ. 

19.  “  Ετερα  συνθεσις,  ποίημα  τον  ημετερου 
διδασκάλου  κύρ  Νεοφύτου  έκ  τη ς  μονής  των  Ήβήρων .” 
Κανών  τών  Χριστουγέννων  μετά  σημαδοφώνων. 

20.  Μουσική  συνθεσις  εις  τον  Κανόνα  τών  Θεο- 
φανε  ίων. 

Ανεπίγραφος. 

Τά  ύχ’  άρ.  1,  2,  4 — 9,  11,  13  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 
Τά  δά  ύχ’  άρ.  12  καί  16 — 18  έν  τη  καθω μιλημένη. 

4771·  651.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “Αδήλων  “  Διδασκαλιαι”  εις  εορτάς  λζ". 

Τινεϊ  μέν  έν  τη  καθωμιλημένη,  τινές  δ'  έν  τη  αρχαία.  Λύο 
μόνον  φέρουσιν  ονόματα  συγγραφέων,  ή  δ'  και  ή  ιθ' . — δ'. 
“Ά[λ]βερτου  Μαρίνου  .λόγος  έν  τη  ημέρα  της  σαρκώσεως  τοΰ 
Χίου.”  ’Άρχ.  Σήμερον  τής  σωτηρίας _ Τ  έσσαρα  θαύ¬ 

ματα  τοΰ  θεοΰ  αδελφοί  ενθυμίζει  χρός  ημάς  ή 
εκκλησία. — ...ιθ'.  “Διδασκαλία  ρηθεΐσα  χαρά  τοΰ  Ζυγομαλά 
έν  τη  τής  II ανάγνου  κοιμήσει.”  "Αρχ.  Οϊ  Στοϊκοί  λεγόμενοι 
σοφοί  ήγουν  οί  έκ  τής  Στοάς  την  επωνυμίαν  κτή- 
σαντες  κακώς  καί  ασαφώς  έδογ  μάτισαν  καί  εΐχον 
περί  θεοΰ. 

2.  *  Ομιλία  ανεπίγραφος  εν  τη  καθωμιλημένη. 

’Άρχ.  Καί  ίχχοδ ρόμος  χολλάκις  κ’άν  άσθενή  τυχόν 

έχη  τον  'ίχχον,  Ιδών  έχιτήδιον  ομαλόν  καί  εΰθή  καί 
μακράν  τόπον  άναγ  κάζετ αι  μετά  πολλής  προθυμίας 
δραμεΐν  καί  τον  'ίχχον  συχνάκις  χτερνίζει.  ΤΑ.  έχει 
βεβαίως  τον  αρραβώνα  τής  βασιλείας  τών  ουρανών 
καί  είναι  σίγουρος  νά  κερδήση  τον  ουρανόν  όχοΰ  είναι 
ή  καθολική  μας  πατρίδα,  την  όποιαν  αμχοτες  νά  την 
έχιτύχωμεν  χάντες  οί  Χριστιανοί  πρεσβείας  τής  ύχερ- 
ευλογη μένης  ένδόξου  δεσχοίνης  ημών  Ελεούσα  καί 
τής  χάριτος  του  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ,  φ  ή 
δόξα  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων,  άμήν. 

Έν  τφ  χροοιμίιρ'  "Ομως  γ’  οΰν  ή  ομιλία  όχοΰ  θέλομεν 
είχεΐν  χρός  τήν  αυθεντίαν  σας  την  έμοιράζαμεν  εις 
δύο  καί  εις  αυτά  έχει  τήν  στάσιν  τής  καί  πρώτον 
θέλομεν  είχεΐν  περί  τοΰ  Σαββάτου  τί  θέλει  νά  είχή 
κατά  λέξιν  Σάββατον  καί  τις  ό  σκοπός  τοΰ  Σαββάτου 
καί  τί  ύψηλότε ρον  δηλοΐ  τό  Σάβ βατόν  καί  άλλα  τινά 
χάρε μχίχτοντα  τούτοις  καί  οΰτω  θέλομεν  τελειώσειν 
θεοΰ  συνεργοΰντος  καί  τής  αϋτοΰ  μητρός  τό  αον· 
δεύτερον  θέλομεν  είχεΐν  τον  σκοπόν  τοΰ  Ευαγγελίου 
διχλοΰν  κατά  τό  σωματικώτερον  καί  χνευματικώτερον, 
ϊνα  έκαστος  έχη  τό  δυν άμενον  καρχοΰσθαι  καί  ’έτζη 
καί  τό  δεύτερον  νά  τελειώσω  μεν  καί  μετά  μικρόν 
ηθικόν  νά  λάβη  τέλος  τό  παν  τής  ομιλίας  μας. 

4772·  652·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Επιστολή  κυροΰ  Ακακίου  μοναχοί)  Σαβαίτου 
χρός  τον  αίτήσαντα  καί  πρόλογος  τοΰ  βιβλίου  τοΰδε  φέροντος 


τήν  ερμηνείαν  τοΰ  μεγάλου  καί  ίεροΰ  κανόνος  τοΰ  έν  αγίοις 
θεοφόρου  χατρός  ημών  Άνδρεου  Κρήτης  τοΰ  Ίεροσολυμήτου.” 

"Αρχ.  ’Άγαμαί  σε,  άγαχητέ  άδελφέ  ΐηγΐνε,  τής 
αγαθής  χροαιρέσεώς  σου  καί  εύμαθείας.  ΤΑ.  Μηδείϊ 
οΰν  άλειφέσθω  δυσωδίαν  άχιστίας  τοΰ  άρχοντος  τοΰ 
αίώνος  τούτου  μή  χαρατραχώμεν  τής  ευθείας  όδοΰ 
αγαπητοί,  ΐνα  δυνηθώμεν  έχιλαβ έσθαι  τής  έλχίδος 
τής  αιωνίου  ζωής  έν  Χριστφ  Ίησοΰ  τω  κυρίιρ  ημών. 
Μετά  τον  Πρόλογον  τούτον  άρχεται  ή  ερμηνεία  τοΰ  Κανόνος. 

4773-  ό53·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Τοΰ  φιλοσοφον  κνρον  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου 

’Β ξήγησις  εις  τούς  έν  ταΐς  ίεραΐς  δεσχοτικαΐς  έορταΐς  έκτε- 
θέντας  κανόνας  χαρά  τών  αγίων  καί  σοφών  ποιητών  Κοσμά  καί 
Ίωάννου  ”  [τοΰ  Δαμασκηνοΰ]. 

ΐίροηγεΐται  “  ΙΙροοίμιον  εις  τον  προϊστάμενον  τοΰ  ορφανοτρο¬ 
φείου  τίμιον  άνδρα  άξιώσαντα  έξηγήσασθαι  τούτους.”  ’Άρχ. 
’Έοικας  άνθρωπε  χρός  τήν  τών  έν  ταΐς  δεσχοτικαΐς 
δημοτελέσιν  έορταΐς  μελουργηθ  έντων  ασμάτων  τοΐς 
ίεροΐς  έκείνοις  άνδράσι  καί  ύχοφήταις  τοΰ  πνεύματος 
ημάς  έξήγησιν  χροςκαλούμενος  άντικρυς  εκείνο  τό 
τής  εύαγγελικής  καί  θείας  παραβολής  έξεργ άσασθ αι. 

2.  “  'Ερρ,ηνεια  των  Αναβαθμών  της  Όκτωήχου 
έκδοθεΐσα  χαρά  Νικηφόρου  Καλλίστου  τοΰ  Οανθοπούλου 

άξιώσεως  ένεκεν  τίνος  τών  εαυτού  φίλων  ούχερ  τήν  κλήσιν 
( διεφθαρμένου  τοΰ  πρωτοτύπου  τυγχάνοντος)  σύν  τφ  χροειμίφ 
άμειρήσαμεν.” 

3-  “  Χρηστοήθεια  σνντεθεΐσα 

χαρά  τοΰ  τιμιωτάτου  καί  λογιωτάτου  άρίστου  τε  έν  τε 
γραμματική  καί  φϊλοσοφίμ  καί  χάση  άλλη  σπουδή  καί  χαιδία, 
διδασκάλου  τής  πατριαρχικής  σχολής  Αντωνίου  Βυζαντίου.” 

4·  “  Κάτωνος  'Ρωμαίου  Τνώρ.αι  παραινετικοί 
δίστιχοι  άς  μετήνεγκεν  έκ  τής  Λατίνων  φωνής  εις  τήν 
Έλληνίδα  διάλεκτον  Μάξιμος  μοναχός  ό  Πλανούδιος.  ” 

5·  “  Γΐ'ώρ,αι  μονόστιχοι  κατά  στοιχείου 
έκ  διαφόρων  ποιητών  εις  αγαθούς  άνδρας.” 

6.  “  Κανών  τής  κυρίας  και  λαμπροφόρου 
ημέρας  τής  Άναστάσεως.” 

η.  Ώδαί  κατ’  αλφάβητου  και  τά  τροπάρια  Ίωάννου 
τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ. 

Τά  ύχ’  άρ.  3 — 7  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

4774·  654·  Χαρτ.  8.  XIV. 

1.  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  “  Εγκωρ,ιον 

εις  τήν  έν  τφ  ναφ  ύχό  τών  γονέων  άφιέρωσιν  καί  άχόδοσιν 
τής  ύχεραγί ας  δεσχοίνης  ημών  Θεοτόκου  καί  άειχαρθένου  Μαρίας.” 

2.  Μαρτυρίου  τοΰ  μεγάλο μάρτυρος  Γεωργίου. 

3·  “'Υπόμνημα  εις  του  άγιον  Ανδρεαν  τον  από¬ 
στολου.” 

4·  “  Βιος  και  ανδραγαθήματα  των  άγιων  τριών 
χαίδωνΆνανίου,  Άζαρίου,  Μ ισαήλ  καί  Δανιήλ  τοΰ  προφήτου.” 
3·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  τα  Φώτα. 

6.  Μαρτυρίου  τοΰ  ίερομάρτυρος  Βλασίου. 

7·  “’Ε  ξήγησις  παράδοτική  όπως  ή  τίμια  κεφαλή 
τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Π ροδρόμου  καί  βαχτιστοΰ  εύρέθη  έν 
τή  ’Β μεσινών  χόλει.” 


192 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


δ.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εγκωμιον 

εις  τούς  τεσσαράκοντα  μάρτυρας. 

9·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  το  γενέσιον 

τοΰ  προφήτου  Π ροδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου. 

ΙΟ.  “Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογος 

εγκωμιαστικός  εις  τούς  άγιους  άποστόλους  Π έτρον  καί  Παΰλον.” 

I  I.  Άνδρε'ου  Κρήτης 

α'.  Είί  την  Μεταμύρφωσιν. — β’ .  Είϊ  τον  Ευαγγελισμόν. 

12.  Υπόμνημα  εις  άγιον  Ιωάννην  τον  Θεολόγον. 

Ι3·  “Γεωργίου  μητροπολίτου  Νικομήδειας 

Λόγοϊ  εις  τό  Ε ίστήκεισαν  παρά  τιρ  Σταυριρ  τοΰ  Ίησοΰ  ή 
μήτηρ  αύτοΰ  καί  ή  άδελφή  τής  μητρός  αύτοΰ  Μαρία  ή  τοΰ 
Κλθ7τά  καί  Μαρί  ή  Μαγδαληνή·  ρηθείς  τη  άγίμ  καί  μεγάλη 
Παρασκευή.” 

4775·  655·  Χαρτ.  8.  ΧΥ. 

1.  Άδηλου  Ομιλιαι  εις  τας  Κνριακάς  μα'. 

α'.  Ά  ρχ.  (άκέφ.)'  ...μένουσι  την  τοσαύτην  αυτών 
παρρησίαν  άλλά  τότε  μέν  όντως  εΐχον  άτελώς  οί 
μαθηταί  ύστερον  δέ  βλέπομεν  αυτούς  καί  των  πρω¬ 
τείων  άλλήλοις  παραχωροΰντας. — β'.  “ Κυριακή  των 

Βαίων.”  Αρχ.  Οί  μέν  Ιουδαίοι  κατά  Χρίστον  φωνοΰντες 
άεί  πονηρά  έβουλεύοντο  τε  καί  'έπ ραττον. 

Έν  τέλει  τών  ομιλιών  “Ετους  ιζ~~:>\ξε'  (  =  1457)  έλαβεν 
τέλος  διά  χειρός  Αντωνίου  διακόνου  τοΰ  Πουλήτξη ... 
μηνί  Ίαννουαρίιρ  ιθ'. 

2.  “Τοΰ  αύτοΰ  εις  την  Θεοτόκον.” 

’Αρχ.'ίΙςπερ  παράδεισος  άλλος,  άγαπητοί,  πολύανθης 
καί  ευώδης  ή  τών  θείων  καί  ευαγγελικών  ρημάτων 
άκρύασις  έστίν. 

Έν  τέλει"  Τό  παρόν  υπάρχει  τής  άγιωήάτης  μητρο- 
πόλεως  Εύρίπου  καί  ό  υστέρησα 5  εύθύνες  εΰθυνθήσεται 
ταΐς  τών  ίε ροσύλλων. 

4776·  656·  Χαρτ.  8·  χνπ·  (</>■  369). 

Λόγοι  πανηγυρικοί  εις  έορτάς. 

α'.  Λόγοι  εις  τον  Ευαγγελισμόν  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού, 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας  τοΰ 
θαυματουργού,  Άνδρε'ου  Κρήτης,  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς, 
Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  καί  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  (δεύτερος). — β' .  Λόγοι  εις  τά  Β αία  Έττιφανίου  Κύπρου, 
Αθανασίου  Άλεξανδρείας,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί 
Άνδρε'ου  Κρήτης. — γ'.  Έττιφανίου  Κύττρου  “Είί  την  θεό- 
σωμον  ταφήν  τοΰ  Χριστοΰ  καί  εις  τον  Ιωσήφ  τόν  άπό  Αριμαθείας 
καί  εις  τήν  έν  τιρ  "Αδη  τοΰ  Κυρίου  κατάβασιν.” — θ'.  Γρηγορίου 
τοΰ  Θεολόγου  Είϊ  τό  άγιον  Πάσχα  καί  τήν  βραδύτητα. — ε'. 
Γρηγορίου  Νύσσης  Είϊ  τήν  τριήμερον  τον  Κυρίου  άνάστασιν. — 
ς~' .  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Κ ατά  μέθης. — ζ'.  Έττιφανίου 
Κύττρου  Εί$  τήν  Ανάληψιν. — η  .  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης 
Εΐ$  τήν  Ανάληψιν. — θ'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είί  τήν 
Ανάληψιν  Λόγοι  τρεις. — 1'.  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Είτ  τήν 
Α νάληφιν  Λόγοι  δυο. — ια'.  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης  Είϊ 
τήν  Άνάληψιν. — -ιβ' .  “  Λεοντίου  ττρεσβυτερου  Κωνσταν¬ 

τινουπόλεως  Αύγος  εις  τήν  άγίαν  Π εντηκοστήν.” — ιγ'.  Γρη¬ 
γορίου  τοΰ  Θεολόγου  Είτ  τήν  Πεντηκοστήν. — ιδ'.  Ίωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου  Είϊ  τήν  Πεντηκοστήν  Λόγοι  τρεις. — ιε'. 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  τοΰ  άγαθοΰ  καί  παναγίου  καί 


ζωοποιού  II νεύματος.— ιζ"' .  Τοΰ  αύτοΰ  Είϊ  τούς  άγιους  μάρτυρας 
τούς  άπανταχοΰ  κατά  τήν  οικουμένην  άθλήσαν τας. 

4777·  657·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.υοα'). 

1  (φ.  α'  α).  Βίοι  καί  μαρτυρία  αγίων 
άπό  ι5" ' — λ'  Νοεμβρίου. 

α'.  “Μην  Νοέμβριος  ιζ~’  Υπόμνημα  εις  τόν  άγιον  απόστολον 
καί  ευαγγελιστήν  Ματθαίον.” 

2  ( φ .  σξη  α).  “  Τοΰ  άγιον  ιερομάρτυρας  Έφραιμ 
άρχιεπισκύπου  Χερσιόνος  Περί  τοΰ  θαύματος  τοΰ  γενομένου 

ύπό  τοΰ  άγιου  Κλήμεντος  εις  τό  παιδίον  τοΰ  έν  τιρ  βυθιρ  τής 
θαλάσσης  ΰπολειφθέν τα.” 

3  (φ.  νμε  α).  “  Υπόμνημα  εις  τόν  πρωτόκλητόν 
τοΰ  Χριστού  απόστολον  Ανδρέαν  αδελφόν  Πέτρου  τοΰ  κορυ¬ 
φαίου  τών  Αποστόλων.” 

Έν  φ.  υξγ'  β'  μφιη'  Αεκεμβρίου  ιζ'  (  =  1518)  έν  ’Ρόδιρ. 

4778·  ό5δ·  Χαρτ.  8·  χν· 

Βίοι  και  μαρτυρία  άγιων  και  Λογοι  πανηγυρικοί  εις 
έορτάς. 

α'.  Άδηλου  Αύγος  άκέφαλος.  ’Άρχ' ...έβυθ ίζετο  γάρ  ή 
δόξα  τών  Ιουδαίων  διά  τούτο  τω  άλιεΐ  τούτιρ  ένεπί- 
στευσεν  αυτούς  ό  δεσπότης  φήσας  αύτιρ. — β' .  Άνδρέου 
Κρήτης  Είϊ  τήν  Μεταμύρφωσιν. —  γ'.  Άνδρε'ου  Κρήτης  Είϊ 
τήν  Κοίμησιν. — δ'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είτ  τήν 
άποτομήν  τοΰ  Προδρόμου. — ε'.  Τοΰ  αύτοΰ  Είί  τόν  τελώνην 
καί  Φαρισαίον. — ζ~' .  Τοΰ  αύτοΰ  Είϊ  τόν  άσωτον  υιόν. — ζ'.  “Του 
μακαρίου  ΈφραΙμ  Αύγος  περί  τής  συντέλειας  καί  περί  τοΰ 
Αντίχριστου ·  ρηθείς  τή  Κυριακή  τών  Αποκρέω .” — η' .  Μαρτύ¬ 
ριαν  θεοδώρου  του  Τ ήρωνος. — θ'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Εί$  τήν  προςκύνησιν  τοΰ  Σταυρού. — 1'.  Άμφιλοχίου  Ίκονίου 
Είϊ  τόν  τετραήμερον  Αάξαρον. — ια'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστό¬ 
μου  Τη  Κυριακή  τών  Βαίων. — ιβ' .  Τοΰ  αύτοΰ  Εΐ$  τήν  πόρνην. — 
ιγ'.  Τοΰ  αύτοΰ  “Είϊ  τό  Συνήγαγον  οί  Ιουδαίοι  συνέδριον  καί 
έλεγον  Τί  ποιήσωμεν.  Τη  άγίμ  καί  μεγάλη  γ'.” — ιδ'.  “  Ταΰ 
αύτοΰ  Αύγος  εις  τήν  προδοσίαν  τοΰ  Ιούδα  τη  άγίμ  καί  μεγάλη 
δ'.” — ιε'.  “Τη  άγίμ  καί  μεγάλη  ε'  Αύγος  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός 
ήμών  Ίωάννου  άρχιεπισκύπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου.” — ιΓ'.  “Τοΰ  αύτοΰ  Είϊ  τόν  νιπτήρα  τή  άγίφ  καί 
μεγάλη  ε'.” — ιζ'.  “Τοΰ  μακαρίου  Έφραιμ  Εΐ$  τό  πάθος  τοΰ 
Κυρίου  δπερ  ύπέμεινεν  έκουσίως  τή  άγια,  καί  μεγάλη  Πα¬ 
ρασκευή.  ” — ιη' ■  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είϊ  τό  πάθος  τοΰ 
Χριστού. — ιθ'.  Τοΰ  αύτοΰ  Τή  άγια  καί  μεγάλη  Κυριακή  τοΰ 
Πάσχα. — κ'.  Τοΰ  αύτοΰ  Είϊ  τόν  απόστολον  θωμάν  καί  κατά 
Άρειανών. — κα'.  Τοΰ  αύτοΰ  Είί  τήν  Μ εσοπεντηκοστήν. — κβ' . 
Κυρίλλου  Άλεξανδρείας  Είί  τήν  Άνάληψιν.· — κγ'.  Ίωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου  Είί  τήν  Πεντηκοστήν. — κδ'.  Τοΰ  αύτοΰ 
Είί  τούς  άγιους  άπαντας. — κε'.  Τοΰ  αύτοΰ  Είί  τόν  Ευαγγε¬ 
λισμόν.—  κζ~'.  Βίο!  καί  πολιτεία  όσιας  Μαρίας  τής  Αιγύπτιας. 

Έν  τέλει  τοΰ  ύπ’  άρ.  κδ'....·  έτους  λη'  ίνδ.  η' 

(  =  1430). 

4779·  659·  Ναρτ.  8.  XV.  (ψ.  144). 

1  ( φ .  3  ο·)·  “  ' Ομιλία  επί  λιτή  γινόμενη 
διά  φόβον  θανάτου.” 

2  ( φ .  8  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Είί  τόν  γινόμενον  αύχμύν. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


193 


3  (φ·  24  α).  Βαρλαάμ.  (;)  Κατά  Λατίνων. 

Α ρχ.  (άκέφ.)' ...τη  τάξει  δέ  δεύτερον  ούχ  οΰτω  δέ 
δεύτερον,  ώςτε  ΰττ’  έκείνου  χειροτονεΐσθαι  ή  άνακρί- 
νεσθαι'  ούτε  γάρ  οΰτως  οϋθ'  έτερό ;  τι ς  των  άλλων 
■πατριάρχων  ύπό  το 0  Πάττα  έχειροτονεΐτο.  Τδλ.  &ν 
και  ρνσθ είημεν  χάριτι  κα'ι  φιλάν  θ  ρωπίμ  τοΰ  άναρχου 
καί  μόνου  αιτίου  ι τατρός  τοΰ  μόνου  μονογενούς  υίοΰ, 
τοΰ  μόνου  ίκ  μόνου  τοΰ  πατρός  έκπορευομένου  πανα¬ 
γίου  Πνεύματος ·  νΰν  καί  εις  τούς  ατελεύτητους  αιώνας 
αμήν. 

4  ( φ.  4°  α)·  11  Ίου  °·ντοΰ  ’Απάντησις  προς  Ιταλούς, 

έν  οΐς  την  εαυτών  περί  τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Πνεύματο; 

συνιστάν  δόξαν  πειρώνται.” 

"λ ρχ.  Τ αΰτα  τα  έξ  κεφάλαια  προφέρουσιν  οί  λατΐνοι, 
καθά  δή  καί  "Α ρειος  καί  Ε ΰνόμιος... 

5  (φ·  42  β)·  11 Τοΰ  αυτοί)  Διονυσίου  ”  [τοΰ  Αρεο¬ 
παγίτου], 

“Εστι  δε  τόδε  (κολ.)·  Τά  -γάρ  έκτδς  αυτής  όπόσης 
άναπ έπλασται  τής  άτιθάνου  καί  πλασματώδους  τε- 
ρατείας,  οΐον  έπί  μέν  τής  υπερουσίου  θεογονίας 
• γαστέρα  θεού  σωματικώς  θεόν  γεννώσης,  άναπλατ- 
τούσης  καί  λόγον  εις  αέρα  χεόμενον  άπό  καρδίας. 

6  (φ.  43  α)·  Άδηλου  Όμιλία  ακέφαλος. 

’Άρχ _ αγαπών  τόν  αδελφόν  αύτοΰ  δν  εόρακε,  τον 

θεόν  δν  ούχ  εόρακε,  πώς  δύναται  αγαπάν. 

7  (φ.  66  α).  Πασχάλιον. 

8  (φ.  68  α).  Περί  των  δφφικίων  της  εκκλησίας. 

9  (φ·  71  α)·  Άδηλου  Ομιλία  ακέφαλος. 

’Άρχ _ καί  τη  φλογί  ή  άνήφατε’  τοΐς  μέν  οΰν 

θίσραηλίταις  διά  τοΰ  προφήτου  έπήγγελτο  ό  θεόϊ. 

ΙΟ  (φ.  76  α).  “Κυριακή  της  Ύνροφάγον .” 

’Άρχ.  ΕΙπεν  ό  Κύριος  έάν  άφήτε  τοΐς  άνθ ρώποις  τά 
παραπτώματα  αυτών. 

11  ( φ ,  79  α)·  “Κυριακή  των  Βαΐων.” 

’Άρχ.  Οί  μέν  Ιουδαίοι  κατά  Χρίστου  φθονοΰντες 
αεί  πονηρά  έβ ουλεύοντό  τε  καί  ’έπ ραττον . 

12  ( φ .  82  β).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Εί;  την  έξωσιν  τοΰ  Άδάμ  ( κολοβ .). 

13  (φ·  104  α).  Άδηλον  Όμιλία  ακέφαλος. 

’Άρχ. ..τόν  στεναγμόν  την  τοΰ  συνειδότος  ταραχήν 
την  ασθένειαν. 

14  (φ.  119  α)·  Διήγησις  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  Έγένετό  τις  άρχιληστής  περί  τά  μέρη  τής 
Θράκης. 

1 5  ( φ·  1 2 1  β).  “ Όμιλία  ρηθείσα  είς  τον  5"  Ψαλμόν.” 

’Άρχ.  Έμνήσθην  τοΰ  θεοΰ  καί  ηϋφράνθην  ό  μεγα- 

λόδωρος  έμαρτύρατ ο  Ααβίδ. 

ΐ6  ( φ .  137  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (φ.  137  α).  Εί;  τό  Πλήν  μάτην  ταράσσεται  πας  άνθρωπος. — 
β  ’  (φ.  142/3).  Περί  ελεημοσύνης.  ’Άρχ.’Άρα  οϊδατε  πόθεν 
ύμΐν  ό  λόγος  πρώην  ήρξατο.  Τόλ.  (κολ.)·  ώςτε  οϋ 
μεταπταίοι  (;)  υμείς,  άλλ’  έπαινετέοι  έν  τε  σπουδή... 

Τά  φ.  143  καί  144  (Περγ.  8.  μέγ.  XIII.  σελ.  2)  περιέχουσι 
μέρος  Ακολουθίας  τοΰ  μάρτυρας  Αναστασίου. 

Ή  τάξις  των  φύλλων  έν  τψ  πολλαχώς  έλλιπεΐ  τούτιρ  κώδικι 
μεγάλως  συγκεχυμένη. 


4780.  66ο.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Αογοι  πανηγυρικοί  είς  έορτάς. 

α’ .  Άνδρεου  Κρήτης  Εί;  τό  γενέσιον  τής  Θεοτόκου  λόγοι 
τρεις. — β’.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εί;  τό  γενέσιον  τής 
Θεοτόκου. — γ’ .  Άνδρεου  Κρη'της  Εί;  τούς  όσιους  καί  δικαίους 
Ιωακείμ  καί  Άνναν.— δ  ’.  Ιωσήφ  Θεσσαλονίκης  Είς  τόν  τίμιον 
καί  ζωοποιόν  σταυρόν. — ε'.  “  Παντολε'οντος  διακόνου  τής  τοΰ 
θεοΰ  μεγάλης  έκκλησίας  λόγος  είς  την  υφωσιν  τοΰ  τίμιου  καί 
ζωοποιού  Σταυροΰ.” — ζ~'.  “ Παντολε'οντος  πρεσβυτε'ρου  μονής 
τών  Βυζαντίων  λόγος  είς  την  υφωσιν  τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιού 
Σταυροΰ .” — ζ’ .  Άνδρεου  Κρήτης  Εί;  την  υφωσιν  τοΰ  τίμιου 
καί  ζωοποιού  Σταυροΰ  λόγοι  δύο.—η’.  “Γεωργίου  έπισκόπου 
Νικομηδείας  Εί;  την  ύπεραγίαν  δέσποιναν  Θεοτόκον,  δτε 
προςηνέχθη  έν  τφ  ναω  τριετίζουσα  υπό  τών  γονέων  αυτής.” — 
θ'.  Τοΰ  αύτοΰ  Εί;  τά  Εί;όδια  έτεροι  λόγοι  δύο. — ι  .  Ταρασίου 
Κωνσταντινουπόλεως  Εί;  τά  Ε ίςόδια. — ια'.  Θεοφύλακτου 
Βουλγαρίας  Εί;  τά  Ε  ίςόδια. — ιβ’ .  Γερμανού  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Εί;  τά  Ε  ίςόδια. — ιγ'.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εί;  την 
γέννησιν  τοΰ  Χριστοΰ. — ιδ'.  Τοΰ  αύτοΰ  Εί;  τό  Β άπτισμα. — 
ιε'.  Γρηγορίου  Νύσσης  Εί;  την  'Τπα παντήν  καί  εί;  τόν 
Συμεώνα. — ιζ~' .  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Εί;  την  'Τπα- 
παντήν.—ιζ' .  Μεθοδίου  Εί;  τόν  Συμεώνα  καί  είς  την  "Ανναν 
τή  ήμέρμ  τής  Άπαντήσεως  και  εί;  τήν  Θεοτόκον.—  ιη' .  Άμφι- 
λοχίου  Ίκονίου  Εί;  τήν  Ύπαπαντήν. — ιθ' .  Ίωάννου  τοΰ 
Χρυσοστόμου  Εί;  τήν  'Τπα  παντήν. — κ'.  Κυρίλλου  Ιεροσο¬ 
λύμων  Εί;  τήν'Τπαπαντήν. — καί .  Γρηγορίου  τοΰ  θαυματουργοί 
Εί;  τήν  ’Τπαπαντήν.—κβ' .  Ίωάννου  τού  Δαμασκηνοί  Εί; 
τόν  Ευαγγελισμόν. 

Κάτωθεν  τοΰ  πρώτου  φύλλου  έν  τή  ψμ'  Νεοφύτου  προη¬ 
γουμένου  Ίβηρίτου.  "Εστι  δε  τό  όνομα  τοΰ  κτήτορας  τοΰ 
κώδικας. 

4781.  66 1.  Χαρτ.  8.  XVI. 

“  Άνδρεου  αρχιεπίσκοπον  Καισσαρίας 

Ερμηνεία  τής  Άποκαλύφεως  τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Θεο¬ 
λόγου.” 

’Εν  τέλει'  Η  παρούσα  άγια  καί  θ εόπνευστος  βίβλος 
έγράφη  έν  έτη  ,ζο'  ίνδ.  δ'  (  =  1562). 

4782.  662.  χαρτ.  8.  XVII. 

Άδηλου  Λόγοι  διδασκαλικοί,  ήτοι  Δι δαχαί 

είς  τάς  Κυριακάς  τοΰ  Τριιρδίου. 

α  .  “ Κυριακή  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου  λόγος  διδασκα¬ 
λικός  τοΰ  άγιου  Ευαγγελίου.” 

’Άρχ.  Εί;  τόν  τελώνην  καί  τόν  Φαρισαίον  παραβολή 
καί  ΰπόθεσις  ωςπερ  γυμνασίμ  τις  καί  πα ρακίνησις 
έπενοήθη  τοΐς  άγίοις  πατράσι. 

Κώδιξ  κολοβός. 

4783·  663.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Μαξίμου  τοΰ  Πελοποννησίου  Κυριακοδρομίου. 

’Εν  τή  καθωμιλημένη. 

Προηγείται  “Πίναξ  άκριβής  τοΰ  παρόντος  βιβλίου  περιέχων 
τάς  Κ υριακάς  τοΰ  ίεροΰ  Ευαγγελίου,  αϊτινες  άνα γινώσκονται  έν 
έκάστη  Κυριακή  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ,  μεταφρασθεΐσα  παρά  τοΰ 
σοφωτάτον  ίερομονάχου  Μαξίμου  του  Πελοποννησίου.” 

2.  Βιος  καί  πολιτεία  Αθανασίου  Κωνσταντινου¬ 

πόλεως. 

Άρχ.  Μεγίστγν  ωφέλειαν  καί  σωτηρίαν  δύναται  νά 


Η.  II. 


25 


194 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


δώση  καί  να  προξενήσω  εις  τά?  ήμετέρ  ας  ψυχάς, 
αγαπητοί  άδελφοί,  ή  εύλάβεια  καί  η  τιμή  ή  διδομέν η 
παρ'  ημών  εις  τού ς  άγιους. 

Έν  τιρ  κατά  την  αρχήν  παραφύλλιρ"  Χεοφύτου  π  ροηγου- 
μένου  Ίβη ρίτον.  Έστι  δέ  τδ  όνομα  τοΰ  κτήτορος  τοΰ  κωδικός. 
Έν  δε  τΑει  τοΰ  ΰπ'  άρ.  2"  αχκδ'  Αύγούστιρ  κε'  μετε- 
φράσθη  παρά  Ιγνατίου  ιερομόναχου  έν  τη  σεβασμίφ 
μονή  τοΰ  κΰρ  Διονυσίου. 

Τά  δύο  μέρη  τοΰ  κωδικός  έγράφησαν  ύπό  δύο  χειρών. 

4784*  604-  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Αιηγησις  ωφέλημος  περί  των  δυο  αδελφών 
των  έν  έχθρρ.  ιόντων." 

2.  [Μαξίμου  τοΰ  Πελοποννηο-ίου  ;]  Λόγοι 
εις  τά ς  Κ  νριακάς  της  Τεσσαρακοστής. 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

3·  “  Διτ/γησί' >  7τ ερι  τον  άγιον  Χριστομαίου 
όπου  έσυνόδενσεν  τοΐς  άγίοις  Άποστόλοις  εις  την  πάλιν  των 
Πάρθων.” 

Ανωθεν  μέν  τοΰ  τίτλου  τούτον  1636  Απριλίου  κ^  εις 
Π ροΰσας  κάστρον.  Έν  δέ  τέλει"  Ή  μέν  χειρ  ή  γ ράφασα 
τοΰ  ταπεινού  Αρσενίου  σήπεται  φεΰ  καί  γενήσεται 
κύνις. 

4·  Μαξίμου  τού  Πελοποννηετίου  Λόγοι  δ" 
εις  Κ υριακάς  της  Τεσσαρακοστής.  Προηγείται  ό  Πρόλογος 
τοΰ  Κυριακοδρομίου. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  τριών  χειρών. 

4785.  665.  ΙΙεργ.  4.  XI. 

Τετραευάγγελον. 

Σιρζεται  μόνον  τδ  κατά  Ματθαίον  εύαγγέλιον,  καί  τοΰτο 
άκέφαλον  άπδ  τών  λέξεων". ..[δαιμο]νιζομένους  καί  παρα¬ 
λυτικούς  καί  έθεράπευσεν  αύτούς.  Καί  η κολούθη σαν 
αύτώ  όχλοι  πολλοί  άπδ  της  Γαλιλαίας  καί  Αε καπόλεως. 
"Επεται  δέ  ή  άρχή  τοΰ  κατά  Μ  όρκον  ευαγγελίου,  ής  σιρζονται 
μόνον  α’ .  Είςαγωγή.  'Άρχ.  Κατά  Μάρκον  τδ  Εύαγγέλιον 
έπιγέγ ραπται.  ΤΑ.  ϊνα  καί  αϋταί  άπαγγείλωσι  τοΐς 
μαθηταΐς. — β’ .  Πίναξ  τών  επιγραφών  τών  ευαγγελίων  τοΰ 
Μάρκου. 

Τό  κείμενον  τοΰ  κατά  Ματθαίον  Ευαγγελίου  γέγραπται  έν 
τω  μέσιρ,  περιβάλλεται  δ’  έκ  τριών  μερών,  εκατέρωθεν  καί 
κάτωθεν,  ύπό  παρασελιδίου  ερμηνείας,  διά  λεπτών  γραμμάτων 
γεγραμμένης.  “Αρχεται  δέ  αυτή  έν  τω  άκεφάλιρ  κώδικι  μετά 
τινας  έπιτετριμμένας  καί  άφανεΐς  λέξεις,  οΐαι  καί  άλλαι  έν  τοΐς 
πρώτοις  στίχοις.. . .  Ιε ρουσαλή μ  της  άποκτεννούσης  τούς 
π  ροφήτας  καί  άπδ  Ίουδαίας —  τεκυίας  καί  οί  άπδ 
τών  πύρρω  τοΰ  ποταμού,  έν  ιρ  βαπτισθείς  Ίησοΰς... 
δικαιοσύνην  πλήν  τούς  όπόθεν  οΰν  π ροςιόντας  προςίε- 

ται  φευγων  δέ _ ομπ.,.είς  τδ  όρος  άνεισιν  Ϊνα  έκτδς 

όχλου  καθ'  ησυχίαν  διδάξη"  δει  δέ  καί  τούς ..  ,προς- 
κολλωμένους  μη  έπι  γης  τδ  φρόνημα  έχειν,  άλλ' 
άναβαίνειν  έπι  τήν  υψηλήν  τής  διανοίας  κατάστασιν. 

Στόμα  θεοΰ  άνοιγύμενον  οί  θησαυροί  τής  σοφίας 
καί  γνώσεως  εΐσίν  οϊ)ς  προςφέρει  διά  τής  διδασκαλίας 
άρχόμενος  πρέποντος  άπδ  μακαρισμών  καί  πρώτον 
μέν  οΰ  τούς  έν  χρήμασι  πτωχούς,  άλλα  τούς  έν  διανοίμ 
μακαρίζει  λέγων  Μακάριοι  οί  πτωχοί  τιρ  πνεύματι  ότι 
αύτών  έστίν  ή  βασιλεία  τών  ουρανών.  Πτωχόϊ  γάρ 


έστι  πνεύματι  δ  μη  υπέροπτος,  άλλα  ταπεινός  αΰ- 
θαιρέτως  διά  θεοσέβειαν  γινόμενος. 

Τέλ.  ΕΓτα  έπάγει  Καί  ιδού  εγώ  μεθ’  υμών  εΐμΐ  ττάσαϊ 
τά$  ήμε'ραϊ  'έω9  τήδ  συντελεία9  τοΰ  αίώνο$·  τδ  δέ  £ω$  οΰκ 

έστι  νυν  χρονικόν.  Σύνεστι  γάρ  τοΐς  άγίοις  καί  μετά 
την  συντέλειαν  διηνε  κώς,  τδ  δε  μεθ’  υμών  άρμόζει 
πάσι  τοΐς  άγίοις ·  οΰ  γάρ  εως  συντέλειας  έμειναν  οί 
μαθηταί"  παντί  γάρ  παραδιδόντι  την  τοιαύτην  δι¬ 
δασκαλίαν  άοράτως  σύνεστιν  ό  Χριστός ·  ώς  θεός  γάρ 
άοράτως  σύνεστι  τοΐς  πιστοΐς  εί  καί  άπεΐναί  πως 
δοκεΐ  κατά  σάρκα.  Επειδή  γάρ  άποστέλλων  αυτούς 
μαθητεύειν  πάντα  τά  ’έθνη ...αύτοΐς  έδόκει  τδ  έπίταγ μα 
έπαίρων  αύτών  τδ  φρόνημα  ϊνα  μή  διαπορηθώσιν  ώς 
οΰ  δυνάμενοι  τοΰτο  ποιήσαι  εΐπον  τοΰτο. 

4786.  666.  Περγ.  4.  XII. 

Βαοπλείου  τοΰ  μεγάλου  Ομιλίαι  Ιζ~' . 

α'.  Κατά  όργιζομένων.  'Άρχ.  ( άκέφ.)"  αί  δέ  έκ  τέχνης 
έπιτηδεύσεις. — β' .  1  1  Τοΰ  αύτοϋ  Περί  φθόνου." — γ' .  “"Ο¬ 
μιλία  εϊ?  τό  ρητόν  τοΰ  κατά  Αουκάν  Ευαγγελίου  Καδελώ  μου 
τάς  άποθήκας." — δ'.  “Όμιλία  πρδς  τούς  πλουτοΰντας." — ε'. 
“Όμιλία  ρηθεΐσα  έν  λιμιρ  καί  αύχμιρ."· — ζ~'.  “Όμιλία  εις  τήν 
άρχήν  τών  Παροιμιών." — ζ'.  “Ό μιλιά  προτρεπτική  εις  τδ 
άγιον  Β άπτισμα." — η  .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ομιλία  κατά  μεθυόντων." — 
θ’.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  πίστεως." — 1'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  τοΰ 
άγιου  Πνεύματος." — ια’.  “Εις  Βαρλαάμ  μάρτυρα.” — ιβ' .  “Είϊ 
Γόρδιον  μάρτυρα." — ιγ'.  “Είϊ  τούς  τεσσαράκοντα  μάρτυρας." — 
ιδ'.  “Όμιλία  ρηθεΐσα  έν  Αακίζοις.”  ’Άρχ.  Ανταγωνίζεται 
ό  έχθρδς  φιλονεικών  τω  έξωθεν  θορύβω  τον  ήμέτερον 
λόγον  ύπερηχήσαι.  ΤΑ.  καί  δ  τυπτηθ εις  έπληγη"  νΰν 
μέντοι  πληγαί  τής  έκδύσεως  προηγούνται  ΐνα  μάθης 
ότι  άμαρτία  προηγείται  τής  άποθέσεως  τοΰ  χαρίσματος 
τοΰ  δεδομένου  σοι  διά  τής  τοΰ  Κυρίου  φιλανθ ρωπίας" 
αύτιρ  ή  δόξα  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. — ιε’. 
“  Περί  ταπεινοφροσύνης." — ιζ~'.  “  Περί  τοΰ  μή  προςηλώσθαι 
τοΐς  βιωτικοΐς  καί  περί  τοΰ  έμπρησμοΰ."  ΤΑ.  (κολ.)·  δ  δέ  καί 
τοιούτοες  βαλλόμενος  πάθεσιν  άκίνητος  έμεινε  καί 
σπαραττομένου... 

4787·  667.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1 .  “  Πέτρα  σκανδάλου,  ήτοι  άρχη  και  αίτια 

τοΰ  σχίσματος  τών  δύο  εκκλησιών,  ανατολικής,  καί  δυτικής 
κατά  Ιγνάτιον  καί  Φώτιον  Κωνσταντινουπόλεω$  πατριάρχας. 
Συλλεχθέν  μετά  πλείστης  έπιμελείας  καί  πόνου  ύπο  πολλών 
ιστοριογράφων  παλαιών  τε  καί  νέων  παρά  τοΰ  έν  μακαρίμ  τή 
λήξει  λογιωτατου  καί  σοφωτάτου  καί  θεοπροβλήτου  άρχιερέως 
Κ υρνίκης,  καί  Καλαβ ρίτων  τής  έν  Πελο πονήσιρ  έπαρχίας  κυρίου 
Ήλία  Μρνιάτου  τοΰ  έκ  Κεφαλληνίας  τής  νύσσου  ώρμωμένου. 
Νάουσα  1733.  Κατά  τόν  Μάϊον,  17.” 

Έκδέδοται  τύποις  έν  Αειψία  τιρ  1718.  ΒΡΕΤΟΤ  Νεοελ. 
Φιλολογία  Μ έρ.  Α'  σ.  64,  άρ.  168. 

2.  “  Τοΰ  σοφωτάτου  επισκόπου  Κυθήρων  Σωφρονίου 

Αόγο$  είϊ  τό  ζωοποιόν  καί  σωτηριώδε ς  πάθος  τοΰ  κυρίου  ημών 

’ϊησοΰ  Χριστού,  τη  άγίμ  καί  μεγάλη  Παρασκευή.” 

Εί5  μέρη  δ'  μετά  προοιμίου. 

“  Λογος  εγκωμιαστικός 

εις  τήν  τριήμερον  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  άνάστασιν." 

4·  “"Ομιλία  εις  τόν  πλούσιον  και  εις  τον  Λάζαρον. 

Κυριακή  τοΰ  Αουκα.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


195 


5·  “  Λόγος  είς  την  πανσεβάσμιον  μετάστασιν 
της  ύπεραγίας  Θεοτόκον .” 

6.  “Είς  επιτάφιον  και  επικήδιον  λογον.” 
η.  “νΕ κθεσις  κεφαλαίων  παραινετικών 
σχεδιασθεΐσα  παρά.  Άγαττητοΰ  διακόνου  τη 5  άγιωτάτης  του 
Χρίστου  μεγάλης  εκκλησίας.” 

Τά  ύπ'  άρ.  1—6  εν  τη  καθωμιλημένη.  Τό  ύπ'  άρ.  7  μετά 
διάστιχου  έξηγήσεως. 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  τέσσαρα  φύλλα  (XVII.),  έν  οΐς  Νικήτα 
τοΰ  Παφλαγόνος  λόγος  ακέφαλος.  ’Άρχ — Πότροτ  πρό  τοΰ 
πάθους  καί  της  Άνα στάσεως.  Ύέλ.  (κολ.)'  ώς  αντίτυπου 
της  πλευράς  Ίησοΰ  καί  τά ς.,.’Ίδ.  Οομβεγιβ  Αιιοί.  ραίπιπι 
ηονϊδδίππιπι  Τόμ.  Α'  σ.  368  Α. 

4788.  668.  Χαρτ.  8.  XVIII.  XV. 

1.  “  Περί  τον  δεΐν  πάντοτε  των  οικείων 
αμαρτημάτων  την  έξομολόγησιν  ποιείσθαι.” 

2.  “  Περί  γλώσσης,  λόγος  Γ05.” 

’Άρχ.  Β πείπερ  έν  τιρ  πρώτιρ  λόγιρ  παρά  των  θείων 
γραφών  έδείχθη  ημιν. 

3·  “  Περί  αγάπης  και  τον  μη  όργίζεσθαι.” 

’Άρχ.  Μ,έλλων  -ήδη  περί  της  θεΐας  καί  μεγίστης. 

4·  “  Λόγος  θρηνητικός.” 

’Άρχ.  Βοόλοριαι  της  κατ’  έμέ  όδυνη ρας, 

5·  “Κυριακή  δ'  της  μ’ ”  Λόγος  “Εις  τό  ΤΩ  γενεά 

*  )! 

άπιστος. 

6.  “  Του  οσίου  πατρος  ημών  Μακαρίου 
τοΰ  Αίγυτττίου  Όμιλίαι  πνευματικοί,  πάνυ  πολλής  ώφελείας 
πεπληρωμέναι,  περί  της  όφειλομένης  καί  σπουδαζομένης  τοΐς 
Χριστιανοίς  τελειότητας." 

Όμιλίαι  ιζ'  κατ'  εκλογήν. 

7·  Κεφάλαια  περί  μετανοίας  ζ'. 

Κ εφ.  μθ’ — νε' .  “Κεφάλαιον  μθ' .  "Ο τι  καί  τάς  τής  μετανοίας 
ό  Σωτήρ  δι’  έαυτοΰ  έδειξεν  άρχιερεύς.”  ’Άρχ.  Καλώς  έφης,  καί 
ού  δι’  εαυτόν. 

8.  “  Τινι  τροπω  φαίνεται  πολλάκις  ώς  άνθρωπος 
ό  Άγγελος  καί  πώς  ό  δαίμων  μετασχηματίζεται  εις  άγγελον 
φωτός  καί  πώς  όμιλεΐ  άϋλος  ών  καί  εί  δύνανται  οί  άγγελοι  καί 
εις  έτέρας  φαίνεσθαι  μορφάς.” 

9-  “  Η  αναπνοή  πώς  εν  ημιν  γίνεται. .  .καί  πώς 
τό  βρέφος  άναπνεΐ  έν  τή  μήτρμ,  καί  πώς  κρατηθείσης  τής 
πνοής  εξέρχεται  ή  ψυχή." 

’Άρχ.  Πώτ  δέ  έν  τιρ  άνθρώπιρ  ή  πνοή,  καί  πότε  έν 
αύτιρ. 

ΙΟ.  “  Τινι  τροπω  παρίσταντα ι  οι  άγγελοι  τω  ©εω 
καί  πώς  ώς  έν  τιρΊώβ,  μέσον  αύτών  καί  ό  διάβολος  ’έστη'  καί 
πώς  μηνυμυοΰσι  τό  θέλημα  τού  θεοΰ  οί  άγγελοι  τοΰ  θεού"  καί 
πώς  ό  ζοφερός  δαίμων  ενώπιον  τοΰ  θεοΰ.” 

11.  “Τάς  έξερχομεν ας  ψνχάς  άγγελος  εις 
λαμβάνει,  ή  πολλοί·  καί  εί  χωρίς  αγγέλους  έξέρχονταν  καί 

πώς  λαμβάνεται  ή  ψυχή  ι ϊυλος  οΰσα  καί  ποΰ  πορεύεται ·  καί  εί 
δύναται  ψυχή  κατέχεσθαι  ώς  ή  τοΰ  πλουσίου  ΰπό  πυρός.” 

12.  “  Τίνι  τρόπω  τά  μεν  εισίν  ώς  εννπόστατα 
πνεύματα,  άγγελοι  καί  ψυχαί,  καί  ώς  έν  σχήματι,  εί  καί 

άϋλα’  τά  δέ  ασχημάτιστα  ώϊ  ό  άήρ  καί  οί  άνεμοι.” 


’ι 3-  “Κατά  Λατίνων,  κεφ.  ιθ'.” 

’Άρχ.'Έτερα  μέν  ούν  μετά  την  έβδόμην  οικουμενική 
ού  γέγονε  σύνοδος. 

'Έπεται  “Κ εφάλαιον  κον.  Τίνα  εις  ά  καινοτομοΰσι  Λατίνοι.” 
Ι4·  “Περί  ιερεως  ότι  ν’  άπεχη  άπο  την  γυναίκαν  του 
όταν  θέλη  νά  λειτουργήση.  Κ εφαλ.  η'.” 

Ι5·  “Περί  ιερουργίας  θείας.”  Κεφ.  θ'. 
ΐ6.  “  Περί  μοναχικοί)  σχήματος.” 

17.  Παΰλου  Μονεμβασίας  Διηγήσεις. 

ΐδ,  “Των  ιβ'  φυλών  του  Ισραήλ  τά  ονόματα.” 

Ι9·  “Τοΰ  άγιου  Έττιφανίου  επισκόπου  Κΰττρου 
Περί  των  ιβ'  έκλεκτών  λίθων...” 

20.  “Περί  ψυχής  του  ανθρώπου,  ότι  εις  ποιον  τοπον 
καί  μέρος  τοΰ  κορμιού  κατοική  τού  ανθρώπου.” 

'Έπεται  “  Περί  ψυχής  τοΰ  ανθρώπου,  δτι  είνε  είναι  είκώνα  τοΰ 
θεοΰ ..  .Αναστασίου  Άντιοχείας  Κ  εφάλαιον  ι' .” 

2  1.  “Περί  καταχθωνίου ■  ήγουν  βουρκολάκου, 
τί  κάμνει  χρεία  νά  γένη  εις  αυτόν  κεφάλ.  ρί,αον.” 

22.  “Τοΰ  αγίου  Γριγορίου  Νύσ-σ-ης 

Περί  των  τριών  δυνάμαιων  τής  ψυχής,  τοΰ  λογικού,  τοΰ 
επιθυμητικόν,  τοΰ  θυμικοΰ'  έκ  τής  έπιστολής  αυτού  προς  λιτήαν 
επίσκοπον ,  καί  έκ  τών  Κανόνων  αύτοΰ .” 

23·  “  Περί  βαπτιζομένου  τταιδίου.” 

Έκ  τών  Ίωάννου  τοΰ  ^ιφιλίνου. 

2 4·  “  Εί  χρη  προςεχε ιν  τοΐς  λεγουσιν,  ότι  φθαρτός 
έστίν  ό  παράδεισος  καί  δτι  μετά  τόν  Σταυρόν  αύτίκα  ούκ 
είςήλθεν  εις  αυτόν  ό  ληστής.” 

Έκ  τών  Επιστολών  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά. 

25.  “Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  επίσκοπον 
Ν αζιανζοΰ  ρητόν.” 

’Άρχ.  Μ εταληψ όμεθ α  δέ  τοΰ  Πάσχα. 

20.  “Τοΰ  σοφωτάτον  Ψελλοΰ  Εις  τό  Θεωρία  ήν 
τό  φυτόν  ώς  ή  έμή  θεωρία.” 

’Άρχ.  Έώρων  υμάς  καί  πάλαι  περί  τοΰτο  λιχνενο- 
μένους  τό  ζήτημα. 

27.  “  Περί  ιεροσύνης.” 

2  8.  Εκ  τοΰ  Φυσιολόγου  Έττιφανίου  Κΰττρου. 

29.  “  Ορος  διδαχής,  τί  εστι  διδαχή.” 

’Άρχ.  Αιδαχή  έστί  λόγος  παραινετικός. 

30.  Αιδαχαί  εις  ρητά  τον  Ευαγγελίου. 

31.  “  Περί  μετανοίας  ”  Ομιλία. 

32.  “  Έλεγχος  ώδε  τής  πλάνης  τών  Λατίνων 

θντον  παρ’  οίκτρον  Ματθαίου  μονοτρόπου.” 
Τοΰ  Βλαστάρεως. 

33·  “  Βαρλαάμ  μοναχοΰ  καί  φιλοσόφου 
λόγος  κατά  τών  εξ  ών  καί  αυτός  εΐλκε  τό  γένος  Ιταλών,  περί 
τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος.” 

34·  “  Βαρλαάμ  τοΰ  εκ  Καλαβρίας,  τον  αιρετικόν.” 
’Άρχ.  01  περί  τάς  έπιστήμας  δεινοί,  ώ  χρηστέ 
Φ  ραντζίσκε. 

Τά  ύπ’  άρ.  5,  14 — 16,  19 — 23,  27,  30  καί  31  εν  τή  καθω- 
μιλημένη. 

Έν  αρχή  τοΰ  κώδικος  έντυπον  βιβλίον  “Τοΰ  παναγιωτάτου 
πάπα  Κ λήμεντος  τοΰ  εβδόμου  Έπικύρωσις.,.Ένετίησιν.  μψζ~' .” 
ΒΡΕΤΟΪ  Νεοελλ.  φιλολογία  Μ έρ.  Α'  σ.  54,  άρ.  147. 

25—2 


196 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Έν  τέλει  τοΰ  ύπ'  άρ.  30'  Έκ  τών  τοΰ  Ν εοφύτου  πρώην 
"Αρτης. 

Ο  κώδιξ  σύγκειται  έκ  δύο  μορών,  ών  τδ  μεν  πρώτον  (άρ.  1 — 31) 
XVIII.,  τδ  δέ  δεύτερον  (άρ.  32 — 34)  XV.  αΐώνος. 

4789·  669.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Αντωνίου  τοΰ  Βυζαντίου  Χρηστοήθεια. 

ΙΙροηγεΐται  “Προοίμιον  τη ς  Χριστοηθεία ς.  Ποίημα Άντονίου 

τοΰ  έκ  Κωνσταντινουπόλεως.” 

2.  “Ή  έξηγησις  της  Χριστοη^είας.  Ποίημα 
Άντονίου  τοΰ  εκ  Κωνσταντινουπόλεως.  ” 

3·  Κανόνες. 

α'.  Κανών  τών  θεοφανείων.  ’Άρχ.  Βυΰοΰ  άνε  κάλυψε. — 
β' .  "Ετεροί  κανών  Ιαμβικός.  ’Άρχ.  "Εσωσε  λαόν. — 7"·  "Ετεροί 
κανών  διά  στίχων  ήρωελε γείων.  ’Άρχ.  Σήμερον  άχράντοιο. — 
δ'.  Ανεπίγραφος  ή  έξήγησις  τοΰ  Κανόνοί  τών  Χριστουγέννων 
Χριστός  γεννάται  δοξάσατε. — ε’.  “  Ο  κανών  τών  -γενεθλίων 
τοΰ  Χριστοΰ." 

4·  Λουκιανού 

α' .  “Περί  τοΰ  ένυπνίου  ήτοι  βίος  Λουκιανού.” — β  '.  'Κξήγησις 
αΰτοΰ  εις  την  καθωμιλημένην. — γ'.  “Ν εκρικοί  διάλογοι.” 

5·  “  Εκβεσις  κεφαλαίων  παραινετικών 
σχεδιασθείσα  παρά  Αγαπητού  διακόνου..." 

Έπεται  ή  ’Κξήγησις  αυτών  εις  την  καθωμιλημένην. 

6.  “  Γνώμαι  κατα  στοιχείου  εκ  διαφόρων  ποιητών.  ’ 

7·  Λογοι  εις  περικοπας  ευαγγελίων  και  επιτάφιοι. 

8.  Θέματα  έκ  της  καθωμιλημενης  εις  την  άρχ αίαν. 

9·  Αναστασίου  [Γορδίου]  Επιστολαί  καί  τινες  άλλων 
7τρος  αυτόν. 

Έν  ολιρ  θ’ . 

ΙΟ.  “  Τεχνολογία  κατ  ερωταποκρισιν  * 
της  -γραμματικής  τέχνης,  έκδοθεΐσα  παρά  τοΰ  πανιερωτάτου 
σοφωτάτου  καί  ά-γιωτάτου  άρχιεπισκόπου  τοΰ  θεοβάδιστου 
Σιναίου  όρους,  κυρίου  κυρίου  Κοσμά  τοΰ  Βύζαντος  καί 
ήμετέρου  πατρδς  σεβασμιωτάτου .” 

II.  “Κανόνες  περί  ορθογραφίας.” 

I  2.  “  Μετεωρολογικόν,  ηγουν  διήγησις 
χαριεστάτη  εις  τά  Μετεώρα  τοΰ  Άριστοτε'λους. . ,συντεθέντα. 
εις  κοινήν  φράσιν  παρά  τοΰ  λογιωτάτου  έν  Ιερομονάχο ιί  κυρίου 
Ίωανικίου  τοΰ  Μαρκουρά  τοΰ  έκ  Κ ερκύρας.” 

13.  “  Σημείωσες  τών  άποτελονμενων 
έκ  της  α’15  βροντής  καθ'  έκαστον  έτος,  μετά  την  τοΰ  κυνδς 
έπιτολήν.  Ζόροάστήριου.” 

Ι4·  “  ΓΙερί  ζωδίων.” 

Ι5·  “  Γαληνού  ίατροΰ.  Έρμηνία.” 

Περί  τών  ωρών  τοΰ  έτους. 

ΐ6.  “  Περίληφις  τον  νφηλοτάτον  Χάτ  σιεριφίον.” 

I  7·  “Περίληφις,  ήτοι  εννοι  τον  βασιλικού 
ορισμού,  τοΰ  δοθέντος  ιδίως  καί  ξεχωριστά  εις  ημάς.” 
ΐ8.  “  Έτερος  ορισμός  εις  τον  πασάν,  ήτοι 
ηγεμόνα  της  Ιερουσαλήμ,  ό  όποιος  έδόθη  ύστερον  άπό  τδ  χάτ 
σιεριφι  διά  νά  άσπρισθεί  δ  θείος  ναοί  άφ'  ου  άνεκαινίσθη  με  τό 
να  μη  έγράφη  εις  τδ  χάτ  σιεριφι  τοΰτο  ρητώς,  -ήτοι  νά 
άσπρισθη.” 

19.  “Ιωάννης,  Νικόλαος  Αλεξάνδρου 
βοεβόνδας  έλέιρ  θεοΰ  αΰθέντης  πάσης  Ο ύγγκροβλαχίας.” 


’ Αντίγραφου  χρυσοβούλλου  αΰτοΰ,  δι'  οΰ  παραχωροΰνται 
τριακόσια  γρόσια  έτησίως  εις  την  μητρόπολιν  Σερρών  πρδς 
διατήρησιν  ελληνικού  σχολείου. 

20.  “  Αινίγματα  πάνν  ωραία  ποιηθέντα 

ΰπδ  τοΰ  μακαριωτάτου  πάπα  καί  πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς 
κυρίου  κυρ  κυρίου  Γερασίμου,  έγινε  δέ  τδ  πρώτον  τοΰτο.  "Αρτος.” 

21.  Γρηγορίου  Νΰσσης  Περί  άγιου  βαπτίσματος. 

Περί  τοΰ  αΰτοΰ  δέ  καί  Αποσπάσματα  Αθανασίου  Άλεξαν- 

δρείας  καί  Ισιδώρου  τοΰ  Πηλουσιώτου. 

2  2.  “Αναστασίου  πατριάρχου  Θεονπολεως 

[Αντιόχειας ]  καί  Κυρίλλου  Άλεξανδρείας’Έκάεσίί  σύντο¬ 
μος  της  όρθοδόξου  πίστεως.” 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπάκρισιν. 

23·  “Σημειώματα  τινα  δυςπόριστα  τοΰ  μεγάλου  Αθα¬ 
νασίου.” 

Είσί  δ’  Αποσπάσματα  αΰτοΰ  τε  καί  Γρηγορίου  Νΰσσης, 
Θεοφυλάκτου  Βουλγαρίας,  Έκ  τών  τοΰ  Άρμενοπούλου,  “  Τοΰ 
μεγάλου  πατρδς  [Ιωσήφ]  τοΰ  Βρυεννίου  Έκ  τοΰ  ιη  λόγου 
περί  της  άγιας  Τ ριάδος  έν  τιρ  τελεί  τοΰ  Ή θικοΰ,”  “Βασιλείου 
Σελευκείας  Είϊ  τδν  περί  Ιωσήφ  λόγον.” 

24·  “  βιβλίου  άπανθισματάριον,  περιεχον 

έν  έαυτιρ  διαφόρους  ερμηνείας,  επιστολών  καί  ετέρων  τινών 
αναγκαίων.” 

’Έστι  δ’  ’Κπιστολάριον,  ιρ  έπονται  καί  έτερα  δύο. 

2ζ.  “  Προςευχή  προ  τής  ιεράς  μεταληφεως .” 

"Κπεται  “Έτέρα  προςευχή  μετά  την  Άχραντον  κοινονίαν.” 

2  6.  Κανόνες. 

α'.  “Τιρ  Σαββάτιρ  εσπέρας  Κανών  ίκετήριος  εις  την  ύπερα- 
γίαν  Θεοτόκον.” — β' .  “Τη  Κυριακή  εσπέρας  Κανών  ίκετήριος 
εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.” — γ' .  “Τη  β “  εσπέρας  Κανών  εΐί 
την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.” — δ'.  “Τη  Γ’*  εσπέρας  Κανών  ίκετή¬ 
ριος  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.” — ε'.  “Τη  Δ'  εσπέρας  Κανών 
ίκετήριος  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.”· — ζ~'.  “Τη  Ε'  εσπέρας 
Κανών  παρακλητικός  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον  καί  εις 
έξομολόγησιν.” — β.  “Τη  ζ~^  εσπέρας.” — η' .  Έτερος  κανών 
παρακλητικός  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.” 

2"].  Περί  τών  ηλικιών  τον  άνθρωπον. 

28.  Εύχαί  εις  τον  Ιησουν  και  την  ©εοτοκον. 

29·  Κανόνες. 

α'.  “Κανών  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.”· — β' .  “Κανών 
κατανυκτικός  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον.” 

Τά  ύπ'  άρ.  3  α' — γ',  4,  5  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως.  Τά  δε 
ΰπ’  άρ.  2,  4  β',  7,  10 — 12  καί  16 — 18  έν  τη  καθωμιλημένη. 

479°·  67°·  Χαρτ·  8.  χνιπ. 

1.  Κανόνες. 

α'.  Κοσμά  Κανών  τής  ΰψώσεως  τοΰ  Σταυροΰ.  Άρχ. 
Σταυρόν  χαράξας. — β'.  Κανόνες  τών  Χριστουγέννων.  ’Άρχ. 
Χριστός  γεννάται  καί  Έσωσε  λαόν. — γ'.  Κανόνεί  τών 
θεοφανείων,  ών  ό  τελευταίος  άτελής. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'.  Περί  νηστείας  Λόγοι  δυο. — β' .  “  Ομιλία  εις  τδ  II ρ&ςεχε 
σεαυτω.” — γ'.  “Περί  εύχαριστίας.” — δ'.  “  Είί  την  μάρτυρα 
Ίουλίτταν . . .” — ε'.  “Όμιλία  δτι  ούκ  έστιν  ό  θεόί  αίτιος  τών 
κακών.” — ζ~' .  Είί  τούς  Μ ακκαβαίους. 

3·  Άδηλου  Λόγος  ανεπίγραφος. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


197 


' Αρχ .  [Έ]μελεν  Αρα  πολλάς  ήμΐν  ΰποθέσις  τών 
λόγων  αεί  π ροτιθ είς  ό  μέγας  Βασίλειος. 

4-  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  '  Απολογητικό ;.· — β'.  ΙΙερί  φιλοπτωχίας. 

5·  “  Συνεσίου  Έπιστολαί  ”  ρνΓ'. 

Έν  τέλει’  Πέραί  αί  τοΰ  Συνεσίου  έπιστολαί  δεδώ- 
κασιν  έξηγηθ  είσαι  παρά  τοΰ  λογιωτάτου  Αντωνίου. 
Έν  ’έτει  σωτηρίω  μφηω  Μαίου  ιδ'  (  =  1708). 

6.  Ίσο  κράτους 

α'.  Πρδς  Αημόνικον  παραίνεσις.  —  β'.  “Νικοκλη?  ή  συμμα¬ 
χικός.” — γ'.  Πανηγυρικός. 

η.  “  Γαβρίου  "Ελληνος  Τετράστιχα.” 

8.  “νΕκ#εσις  κεφαλαίων  παραινετικών 
σχεδιασθεΐσα  παρά  Αγαπητοί  διακόνου...” 

9·  “Στίχοι  είς  τον  ποιητην  τον  Φωκυλίδην.” 

ΙΟ.  “  Φωκυλίδου  Ποίημα  νονθετικόν.” 

11.  “  Στίχοι  ηροελεγΐοι  εις  την  Κοίμησιν 

της  ύπερευλογημένης  Θεοτόκου  Μαρίας.  Είσϊ  δέ  ώί  έν 
είδει  δίηγήσεως,  ποίημα  Δαμασκηνοί  μονάχου  τοΰ  Στου- 
δίτου.” 

"Αρχ.  Ευτε  θεοί  μάτερ. 

12.  “Χρυσά  έπη  τοΰ  Πηθαγόρα.” 

"Απαντα  πλήν  τοΰ  &  β'  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως.  ένιαχοΰ 
άραιάς. 

4791·  671.  Χαρτ.  8  μέ-γ.  XIV. 

“  "Ερμηνεία  τών  τεσσάρων  ευαγγελίων 
άπδ  φωνής  Θεοφύλακτου  αρχιεπισκόπου  Βουλγαρίας.” 

Ή  ερμηνεία  έπεται  έκάστοτε  εις  βραχεΐαν  περικοπήν  τοΰ 
κειμένου.  Μετά  προοιμίου,  υπομνημάτων  προ  έκαστου  Εΰαγγε- 
λιστοΰ,  ΰποθέσεως  τών  ευαγγελίων  προ  έκαστου  αύτών  καί 
Πίνακας  τών  περιεχομένων  κεφαλαίων  προ  έκαστου  ευαγγελίου- 
προςέτι  δε  προτάσσονται  έκαστου  ευαγγελίου  οί  εις  τδν  οίκεΐον 
Ευαγγελιστήν  εΐωθότες  στίχοι.  Έν  δ’  αρχή  τοΰ  κωδικός  Κανόνες 
της  συμφωνίας  τών  ευαγγελίων. 

*4792·  672·  Χ<ψτ.  8.  XVI. 

1.  Ύάξις  της  θείας  μυσταγωγίας. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

3·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

4·  Λειτουργία  τών  προηγιασμένων. 

5·  “  Τά|ις  γινόμενη  επί  χει ροτονία  διακόνου.” 

Έν  τέλει'  Έτουί  βω  ξω  εω  (  =  1557).  θεοί  τδ  δώρον 
καί  Ααβ ρεντίου  πόνος '  μηνί  Μαρτίιρ  ιε' . 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  φύλλον  έξ  άλλου  κωδικός,  έν  ψ  α' . 
Κόχή  “εις  χειροτονίαν  υποδιακόνου.” — β'.  Κύχή  “  έπί  χει- 
ροτονίμ  αναγνώστου.” 

Έν  αρχή  τοΰ  ΰπ’  άρ.  1  έπίτιτλον  κόσμημα  άνευ  τίτλου.  Αί 
δέ  τρεις  Αειτουργίαι  κοσμοΰνται  ύπό  έπιτίτλων  καί  αρχικών 
γραμμάτων  περικόμφων,  σχηματισμένων  διά  συμπλεγμάτων 
ανθρώπων  ή  ξφων,  τάλλα  δέ  οϋ  πάνυ  άξιων  λόγου.  Πρδ  δέ  τών 
λειτουργιών  έκάστων  φέρονται  άτεχνοι  εικόνες  Βασιλείου  τοΰ 
Χρυσοστόμου,  Γρηγορών  τοΰ  θεολόγου  καί  Γρηγορών  τοΰ 
Διαλόγου. 


4793·  673·  Χαρτ.  8.  XIV. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'.  “  λόγος  περί  πανοπλίας  μοναχών  έν  φ  καί  περί  προς- 
ευχής.” — β' .  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Έκ  τοΰ  είς  τδ  Πάτερ  ημών.” 

2.  “Επιστολή  Φίλονος  μοναχοί  Προς  Ευκαρπίαν 
μοναχόν.” 

"Αρχ.  Σωτηρίου  συναλλάγματος  γενήσομαί  σοι  πρό¬ 
ξενος. 

3-  “  Έρωτοάποκρίσεις  γερόντων  πάνυ  οφέλη  μαι.” 

4·  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Προς  τον  αυτόν  αδελφόν  έρωτη- 
σαντα.  ” 

5·  “Ίωάννου  τον  οσιωτατον  ήσυχαστοΰ 

τοΰ  φιλοσόφου  καλώς  έν  τοίς  Όλυμβέοις  δρεσιν  διαλάμφαντι.” 

"Αρχ.  Τί  λέγει  τοΰτο  Ιωάννη;  ό  τής  Κλίμακας. 

6.  Διηγήσεις  εκ  του  Γεροντικού  καί  ’ Αποσπάσματα 
πατε'ρων  (κολ. ). 

4794·  674·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

I.  Λόγοι  εις  τά  τών  Κυριακών  ευαγγέλια 

τοΰ  Ματθαίου  καί  Αουκά. 

2  “  Λογίδρια  τινά  επιτάφια  διαφόρων.” 

“  Είϊ  πατριάρχας.” — “  ΕΪ5  αρχιερέα.”  κτλ. 

3·  “  Ώς  εν  είδει  επιδεικτικώ 

Προς  την  εύσεβεστάτην  καί  φιλόχριστον  ημών  μεγάλην 
βασίλισσαν  ίμπερατρίτξαν  πάσης  ΐωσίας  "Ανναν  Ίωαννώβναν.” 
λόγος. 

4·  “Κυριακή  ην  εκ  τοΰ  κατά  τοΰ  Λουκάν  εΰαγγέλιον.” 

Εί$  τδ  “  Καί  λησταΐς  περιέπεσεν.” 

"Απαντα  έν  τή  καθωμ ιλημέντρ. 

4795·  675·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Θωμά  τοΰ  Άκυνάτου  θεία  εκφαντορία. 

Προτάσσεται  “Θωμά  τοΰ  Άκανίτου.  Πίναξ  ήτοι  κατά¬ 
λογος  τών  κεφαλαίων  τής  θείας  έκφαντορίας,  δηλαδή  τής  ίεράς 
θεολογίας  τοΰ  πρώτου  καί  δευτέρου  βιβλίου.” 

Έν  τή  κάτω  ιρς ι  τοΰ  πρώτου  φύλλου ·  Διονυσίου  καί  τάδε 
Λα ρίσσης.  Έν  δέ  τή  κάτω  φα.  τοΰ  δευτέρου  φύλλου ·  Έκ  τών 
τοΰ  Ναυπάκτου  Νεοφύτου  Μαυρομμάτη.  Καί  έν  μέν  τφ 
τέλει  τοΰ  Πίνακος ·  1664,  Ία ννουαρίου  18.  Έν  δέ  τω  τελεί 
τοΰ  κώδικα 5’  1683,  Μαρτίου  1Ώ  καί  ύπδ  ταύτην  την  σημείωσιν 
Διονυσίου  καί  τόδε. 

4796·  676.  Περγ.  8.  XIV. 

Σειρά  εις  τάς  Παραβολάς  τοΰ  Ευαγγελίου, 

τάς  Σολομώντος  Παροιμίας  καί  τον  Εκκλησιαστήν. 

Ή  μέν  έρμηνεία  διαφόρων  ιτατε'ρων,  ό  δέ  κώδιξ  ακέφαλος, 
κολοβός  καί  έν  τισιν  έλλιπής. 

4797·  677·  Χαρτ.  8.  XIV. 

Βίοι  καί  μαρτυρία  άγιων  και  Λόγοι  πανηγυρικοί  κατ 
εκλογήν. 

α' .  Βίθ5  καί  πολιτεία  Συμεών  τοΰ  Στυλίτου. — β' .  Αιήγησις 
περί  τοΰ  θαύματος  άγιου  Μιχαήλ  τοΰ  έν  Χώναις. — γ'.  'Τπόμνημα 
είς  τδν  ευαγγελιστήν Ίωάννην. — δ'.  Βίο;  καί  πολιτεία  Νεστορίου 
τ??5  μεγάλης  Αρμενίας. — ε'.  Βίοϊ  καί  πολιτεία  Πελαγίας  τής 
όσιας. — 5"'.  Βίο;  τοΰ  μεγαλομάρτυρος  Αρτεμίου. — ξ' .  “Τοΰ 


198 


ΑΓΙΟΡΕΓΓ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


σο φωτάτου  καί  λογιωτάτου  χαρτοφύλακος  Θεσσαλονίκης  κύρ 
Ίωάννου  τοΰ  Σταυρακίου  Λόγοϊ  είϊ  τα  θαύματα  τον  μυρορρύα 
μεγάλου  Αημητρί ου.” — η' .  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είϊ 
τα  Σεραφείμ. — θ'.  [Συμεών  τοΰ  μεταφραστοΰ]  Βίος  καί 
πολιτεία  θεοκτίστης  της  Αεσβίας.· — 1' .  Μαρτύριον  Μήνα  τοΰ 
Αιγυπτίου. — ια'.  Γεωργίου  Νικομήδειας  Εΐϊ  τά  Είϊόδια. — 
ιβ' .  Κλήμεντος  'Γώμης  Ία κώβιρ  Ιεροσολύμων  Περί  των 
πράξεων  καί  περιόδων  τοΰ  αποστόλου  ΙΙέτρου. — ιγ' .  Βίοϊ  καί 
πολιτεία  Στεφάνου  τοΰ  νέου. — ιδ' .  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου 
Νικολάου .· — ιε'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εί$  τόν  Αβραάμ. 
— ιζ~'.  Γρηγορίου  Νύσσης  Είϊ  την  αγίαν  Τριάδα  καί  τόν 
Αβραάμ. — ιζ'.  Υπόμνημα  εις  τόν  προφήτην  Δανιήλ  καί  τούς 
τρεις  παϊδας. — ιη'.  "Αθλησις  Β ονιφατίου  τοΰ  'Βωμαίου. — ιθ'. 
Βασιλείου  τού  μεγάλου  Είϊ  την  Χριστού  γέννησιν. — κ' .  Τοΰ 
αΰτοΰ  Είϊ  τό  άγιον  Β άπτισμα. — κα' .  Βίοϊ  καί  πολιτεία  Ίωάννου 
τοΰ  Καλυβίτον. — κβ' .  Βίοϊ  καί  πολιτεία  "Εφραίμ  τοΰ  Σύρου. — 
κγ' .  Ίωάννου  Εύχαίτων  τοΰ  Μαυρό-ιτοδος  Έγκώμιον  εις  τούς 
τρεΐς  ίεράρχας. — κδ' .  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Πρόϊ  " θπτιμον 
Περί  τοΰ  πως  ό  άποκτείνας  Κάίν  έπτά  αδικούμενα  παραλύσει. — - 
κε' .  Βίοϊ  καί  πολιτεία  καί  θαυμάτων  έξήγησις  Παρθενίου 
Ααμφάκου. — κζ~'.  Εύοδίου  Μ αρτύριον  των  μβ'  μαρτύρων. — 
κξ' .  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Είϊ  τούς  μ'  μάρτυρας. — κη' . 
Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Είϊ  τόν  Ευαγγελισμόν. — κθ' .  Σω¬ 
φρονίου  Ιεροσολύμων  Βίοϊ  όσιας  Μαρίας  τής  Αιγύπτιας. — 
λ'.  Αθλησις  καί  άγώνες  καί  θαύματα  τοΰ  αγίου  μεγαλομάρτυρος 
Γεωργίου  συγγραφέντα  παρά  τοΰ  μακαριωτάτου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Γεωργίου  του  Κυπρίου.” — λα'.  Βίοϊ  καί 
πολιτεία  Κωνσταντίνου  τοΰ  μεγάλου. — λβ’.  “ Υπόμνημα  δια- 
λαμβάνον  μερικώς  τούς  άγώνας  καί  άθλα  καί  αποδημίας  καί 
τελείωσιν  των  άγιων  καί  κορυφαίων  αποστόλων  ΙΙετρον  καί 
Παύλον.” —  λγ'.  "Αθλησις  τής  άγιας  Μαρίνης. — λδ'.  “Τοΰ 
σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  χαρτοφύλακος  Θεσσαλονίκης  κύρ 
Ίωάννου  τοΰ  Σταυρακίου  Αόγος  εις  τόν  βίον  καί  τά  θαύματα 
τής  όσ ιομυροβλύτιδος  θεοδώρας . ” — λε'.  “Ίωάννου  τοΰ  Δαμα¬ 
σκηνού  Είϊ  την  Κοίμησιν.” — λ£Γ'.  “ Αόγος  διάλαμβάνων  τά 
άπό  τής  σεβάσμιας  γεννήσεως  καί  ανατροφής  τής  ύπεραγίας 
δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου,  τής  θεοπρεποΰς  τέ  γεννήσεως  Χρίστου 
τοΰ  θεόν  ημών  καί  όσα  μέχρι  τής  ξωηφόρου  αυτής  συνέδραμε 
τελευτής ·  προςέτι  καί  τής  φανερώσεως  τής  τίμιας  αυτής  έσθήτος 
καί  όπως  ό  μέγας  πλούτος  Χριστιανούς  τεθησαύρισται .”  Ίδ. 
3584  (50),  ιδ'. — λζ'.  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου  Είϊ  τόν 
τελώνην  καί  Φαρισαίον. — λη' .  Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τόν  Άσωτον  υιόν. 
— λθ’.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Περί  τών  έν  πίστει  κεκοιμη- 
μένων. — μ  .  Ιππολύτου  Αόγος  περί  συντέλειας  τοΰ  κόσμου  καί 
περί  τοΰ  Αντίχριστου.· — μα' .  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Είϊ  πατέρας 
τελειωθέντας. — μβ'.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είϊ  την 
εξορίαν  του  ’Αδάμ. — μγ' .  Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως 
Αιήγησις  δι’  ήν  αιτίαν  τω  πρώτιρ  Σαββάτιρ  τών  άγιων  νηστειών 
έορτάζομεν  την  μνήμην  θεοδώρου  τοΰ  Τύρωνος. — μδ'.  Αιήγησις 
διαλαμβάνουσ α  περί  τών  άγιων  καί  πανσέπτων  εικόνων. — 
με' .  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Περί  νηστείας. — μίΓ'.  Ιωσήφ 
Θεσσαλονίκη5  Είϊ  τόν  τίμιον  καί  ζωοποιόν  Σταυρόν. — μξ' . 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  μετάνοιας  καί  κατανύξεως. 
— μη' .  “  Αιήγησις  ώφέλιμος  εκ  παλαιάς  ιστορίας  συλλεγεΐσα 
καί  άνάμνησιν  δηλοΰσα  τοΰ  παραδόξου  γενομένου  θαύματος, 
ήνίκα  Πέρσαι...”— μθ' .  Αναστασίου  του  Σινάίτου  Λόγο5 
περί  τής  άγιας  συνάξεως. — ν'.  Άνδρεου  Κρήτης  Εις  τόν 
τετραήμερον  Αάζαρον. — να' .  Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τά  Βα'ί'α. — νβ' . 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είϊ  την  μεγάλην  εβδομάδα. — νγ' . 


Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τόν  δίκαιον  Ίώβ. — νδ' .  Τοΰ  αΰτοΰ  Ε Ις  τάς 
δέκα  παρθένους. — νε'.  Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τόν  δίκαιον  Ίώβ. — 
νΓ'.  Τοΰ  αΰτοΰ  Ερμηνεία  έκ  τοΰ  κατά  Ματθαίον  εύαγγελίου : 
“  Τον  δό  Ίησοΰ  γενομένου  έν  Βηθανίμ” — ν'ξ' .  Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ 
τόν  ’ϊώβ. — νη' .  Τού  αΰτοΰ  Εις  την  προδοσίαν  του  Ίονδα.  — 
νθ  .  Τοΰ  αΰτοΰ  “ Έσθιόντων  δέ  αυτών  λαβών  ό  Ιησούς  τόν 
άρτον  καί  εϋχαριστήσ ας  έκλασε.” — ξ' .  Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τόν 
Σταυρόν  καί  εις  τόν  ληστήν. — ξα' .  Γρηγορίου  Αντιόχειας 
Είϊ  την  θεύσωμον  ταφήν. — ξβ' .  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Είϊ  την  θεόσωμον  ταφήν. — ξγ' .  Γρηγορίου  Νύσσης  Είϊ  τό 
άγιον  Πάσχα. 

4798·  678.  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “Βίος  τοΰ  οσίου  και  μεγάλου  Παχω/χίου.” 

2.  “  Βιος  και  πολιτεία  τοΰ  οσίου  κα'ι  θεοφόρον 
πατρός  ημών  Συμεών  τοΰ  διά  Χριστόν  Σάλου.” 

3·  “Μ,αρτνριον  τοΰ  αγίου  μεγαλομάρτυρος  Αρτεμίου .” 
4·  “  Μαρτύρων  τοΰ  αγίου  μεγαλομάρτυρος  ’Αρεθα 
καί  τών  σύν  αϋτιρ  άθλησάντων  άγιων  μαρτύρων  καί  ιστορία 
τών  κατά  χώρας  τότε  προαχθέντων.” 

5·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Ομιλία  προτρεπτική  εις  το 
Τάάπτισμα. 

6.  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου  “  Αόγος  διά  κεφαλαίων 

πρός  τάς  έντολάς  τοΰ  θεοΰ  πάσι  τούς  άποταξαμένοις  καί 
θέλουσι  σωθήναι.” 

7·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  “  Αογος  ψυχοφελης 
καί  θαυμάσιος  τούς  τή  άσκητική  μετερχομένους  πολιτείμ.” 

8.  Αναστασίου  τοΰ  Σινάίτου  Εις  τον  ζ~  Ψαλμον 
καί  εις  τήν  παρείςδυσιν  τών  νηστειών. 

9·  “  Αιήγησις  διαλαμβάνουσα  ότι  ον  χρή  άνευ 
προτροπής  τοΰ  κατά  τόπον  άρχιερέως  άναδέχεσθαι  λογισμούς 
καί  την  κατά  πνεύμα  πατρότητα  ένεργεύν.” 

ΙΟ.  Ίωάννου  Θεσσαλονίκης  Εις  τήν  Κοίμησιν. 

11.  “Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Μακαρίου  τοΰ  μεγάλου 
Διδασκαλία  ώφέλιμος.” 

12.  “Ευχή  εζομολογητικη . . 

Ι3·  “"Ελεγχος  ώδε  της  πλάνης  των  Λατίνων, 

θντου  παρ’  οίκτροΰ  Ματθαίου  μονοτρόττου.  ’ 

Τοΰ  Βλαστάρεως. 

Ι4·  “  Ομολογία  πιστεως  τοΰ  εν  αγιοις  πατρος  ημών 
Μάρκου  Αρχιεπισκόπου  Εφέσου  τοΰ  Εΰγενικοΰ  καί  νέου 
θεολόγον,  τοΰ  άνατρέφαντος  τήν  Άθεσμον  έν  Φλωρεντίμ  σύνοδον.” 

15.  “  Μαρτυριαι  θείαι  κα'ι  όροι  κατά  των  αιρετικών, 
εκτεθείσαι  παρά  των  άγιων  Αποστόλων, 
συνόδων  τε  ιερών  καί  θεοφόρων  πατε'ρων.” 
ΐ6.  “  Ετι  γραφικαί  μαρτυριαι  περί  τοΰ  μη  συγκοι- 
νωνεΐν  τοΐς  αιρετικούς· 

έκ  τών  Άποστολικών  διατάξεων.” 

11 .  “Τοΰ  σοφωτά τον,  δρθοδοζωτάτου 
καί  άγιωτάτον  κΰρ  Μάρκου  τοΰ  Εΰγενικοΰ'  τοΐς  άπανταχοΰ 
γης  καί  τών  νήσων  εύρισκομένοις  Χριστιανούς  Μάρκος  έπίσκοπος 
τής  Εφέσου  μητροπόλεως  έν  Κυρίιρ  χαίρειν.” 

ίδ.  “Τοΰ  αΰτοΰ. .  .Ομολογία  τής  ορθής  πίστεως, 
έγγράφως  έκδοθεύσα  έν  Φ λωρεντίμ  ήνίκα  έτράπη  είϊ  τό 
λατινικόν  ή  αθεσμος  σύνοδος.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


199 


19.  “Συνοδική  διάγνωσις  και  απόφασή 

τών  άγιωτάτων  καί  ορθοδόξων  τής  ανατολικής  εκκλησίας  τριών 
πατριάρχων ,  Φ ιλοθεου  Άλε£ανδρείας,  Δωροθέου  Αντιοχείας 
καί  Ιωακείμ  Ιεροσολύμων,  περί  τής  έν  Φ λωρεντίμ  γενομένης 
συνόδου  και  των  υπό  των  λατινοφρόνων  χειροτονηθέντων .” 

20.  “"Ορος  τής  αγίας  και  οικουμενικής  συνόδου 
ήτις  έπί  ανατροπή  συνέστη  τής  έν  Φ λωρεντίμ.” 

21.  “Ακολουθία  τυπιοθεΐσα  νπ  αυτής  τής  αγίας 
και  μεγάλης  συνόδου,  εις  τούς  έκ  των  λατινικών  αιρέσεων 

έπιστρέφοντας  τη  όρθοδόξιρ  τε  και  καθολική  έκκλησία.  τής  Κων- 
σταντινου  πόλεως.” 

22.  “  Κατά  7Γ οΐον  καιρόν  και  ττοτε  και  παρα  τινων 
αιρετικών  οι  Ιταλοί.  έδιδάχθησαν .  ■ .  ” 

2  3·  “Τόμος  συνοδικός  κατα  τής  των  Λατίνων 
α'ιρέσεως  έκτεθε'ις  κατά  μήνα  του  έτους...” 

2φ.  “Έπι στολή  άποσταλεΐσα  παρα  τών  Αγιοριτων 
πάντων  προς  τον  βασιλέα  Μιχαήλ  τον  ΤΙαλαιολόγον . . 

25.  “  Διήγησις  περί  των  άναι ρεθεντων  όσιων 
πατέρων  έν  τιρ  άγίω  δρει  του  "Αθω  ύπδ  Μιχαήλ  βασιλέως  του 
λατινόφρονος  καί  των  σύν  αϋτω  Αατίνων  και  λατινοφρόνων.” 

20.  “  Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Νείλου.  ” 

"Αρχ.  Καί  ταΰτα  μέν  καταλήφομαι  ώδε. 

2  7-  “Τοΰ  σοφωτατυυ  κυρ  Φωτίου  πατριάρχου, 
ώ$  ή  'ΐώμη  ούκ  ’έστι  πρώτος  θρόνος  και  πάντων  ΰπερέχων.” 

28.  “Διαθήκη  τον  μακαριωτάτον  αρχιεπισκόπου 
Εφέσου  κυροΰ  Μάρκου  τοΰ  Ευγενικόν. ” 

29.  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Αναλογίαι 

των  άπειλουμένων  κολάσεων  προς  τά  αμαρτήματα.” 

30.  “  Περί  των  νπογραψαντων  κοσμικών 

έν  τή  αίρέσει  καί  κοινωνούντων,  εί  χρή  τοΐς  τοιούτοις  κοσμικούς 
συνεσθίειν  ή  έπισκόποις  ή  μοναχούς  ή  'ιερεΰσι.” 

31.  “  Περί  τής  βασιλείας  τών  Χριστιανών.” 

32.  “Τοΰ  άγιωτατου  αρχιεπίσκοπον  Θεσσαλονίκην 
κυροΰ  Νείλου  Άπάντησις  σαφής  τε  και  σύντομος  προς 

Αατίνους...” 

33·  “Έκβεσις  πίστεως  τοΰ  εΰτελοΰς  Θεοδοσίου 
τοΰ  και  Θεοφίλου.” 

4799·  679·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  [Ν]ικηφόρου  Καλίστου  τοΰ  Ξανθοττούλου 

’Κξήγησις  είς  τήν  τιμιωτέραν'  προς  τόν  άπό  τής  οδηγίας 
Ιερομόναχον  καί  εκκλησιάρχην  κύριον  Νεόφυτον.” 

2.  Άδηλου  'Έ,ζήγησις  τών  Αναβαθμών. 

Αείπουσιν  αί  έπιγραφαί  καί  τάρκτικά  γράμματα. 

3·  “  Εκ  τών  ερωτ  αποκρίσεων  τοΰ  αγίου 
Ιουστίνου  τοΰ  φιλοσόφου  καί  μάρτυρος.  ” 

“  Φυσιολογία  μερικών  ζώων  ερμηνευθείσ α 
παρά  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Έτπφανείου  αρχιεπισκόπου 
Κύπρου.” 

Ατελής. 

5·  “  Κανών  εις  τήν  υπεραγίαν  Θεοτόκον 
κατά  πασών  σχεδόν  τών  αιρέσεων.” 

6.  “"Ετερος  κανών,  ποίημα 

Νικολάου  Τριαντάφυλλου  τοΰ  Κερκυραίου.” 


7-  “  Ταπεινόν  μητροπολίτου  Φιλαδελφίας 

Γαβριήλ  τοΰ  έκ  Μ ονεμβασίας,  τοΰ  Σεβήρου,  ΙΙερί  του  πότε 
αγιάζονται  καί  μεταποιούνται  τά  τίμια  δώρα,  καί  κατα  τών  κατ 
αύτοΰ  τάς  μιαράς  αυτών  κινησάντων  γλώσσας.” 

φ8θΟ.  68ο.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Εκ  τών  τον  Διονυσίου  τοΰ  Άρεοιταγίτου 

ΙΙερΐ  λειτουργίας.  ’ Ανεπίγραφον. 

"Αρχ.  [’ Α]κόλου0 ον  Αν  είη  περί  τής  φρικτής  καί  θείας 
ίε ρουργίας  διαλαβε ΐν  οΰτω  γάρ  ό  μέγας  έκτίθησι 
Αιονύσιος.  Τελ.  καί  τόν  πατέρα  έκμιμεΐται  τών  φώτων. 

2.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

3·  Θεοφάνους  Κεραμε'ως  Λογοι  ι5"  . 

Ό  βιβλιογράφος  καλεΐ  Γρηγόριον  τόν  Κεραμέα. 

4·  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  Αόγοι  δυο. 

Εΐ$  τό  η'  καί  ια'  εωθινόν. 

5·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λογοι  ια . 

6.  Άμφιλοχίου  Ίκονίου  “  Διήγησις 

είς  τόν  βίον  καί  τά  θαύματα  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Βασιλείου  Αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας  τοΰ  με¬ 
γάλου.” 

η.  “  Βίος  τον  οσίου  πατρός  ημών  Ιωαννου 

τοΰ  Ααμασκηνοΰ  συγγραφείς  παρά  Ίωάννου  πατριάρχου 
Ιεροσολύμων.” 

8.  “  Τά  ήθηκα  τον  Χρισοστόμου  Έκ  τής  βίβλον  τής 
Έζαημέρου.” 

Άπό  τοΰ  α'  μέχρι  τοΰ  θ',  ών  ό  τελευταίος  λόγος  Ατελής. 

48οι.  68 1.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Θεοφανους  τοΰ  Κεραμε'ως  Λογοι. 

4802.  682.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  6,  16,  515). 

1  (φ.  I  α).  “  ΤΙροφητείαι  αγίων  προφητών 

περί  τής  τοΰ  Χριστού  τσΰ  θεού  ημών  έπιδημίας.” 

2  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Ε ίς  τήν  άποτομήν  τοΰ  Ποοδρόμου. 

3  (φ·  13  ο·)·  “  ΐίίναέ  τοΰ  παρόντος  βιβλίου.” 

“Ητοι  τών  επομένων  έν  φ.  1 — 479. 

4  (φ·  I  α).  Θεοφανους  τοΰ  Κεραμε'ως  Λόγοι  ν’. 

Ό  ν'  Εί5  τά  ένδεκα  έωθινά. 

5  (φ.  480  ο·)·  “  Περί  τών  εν  τώ  Εΰαγγελίω  Μακα¬ 
ρισμών.” 

"Αρχ.  Μακάριοι  οί  πτωχοί... Τού*  βασιλικούς  τών  λόγων 
ώ  συνετωτάτη  καί  θαυμαστή  βασιλίς. 

48ο3·  683.  Χαρτ.  8.  XIV.  (φ.  309). 

I.  Άδηλου  Όμιλίαι. 

α'  (φ.  Ια).  Ανεπίγραφος.  " Αρχ.(άκέφ .)  ..  τος·  δεηθώμεν 
οΰν  καί  ήμεΐς  τών  του  Χριστού  μαθητών  καί  τών  θαυ¬ 
ματουργών  Αναργύρων  ων  ή  παρούσα  πανήγυρις 
άπελάσεται  έν  ήμΐν  πάθη.  Ίέλ.  (αμέσως  κατωτέρω)· 
άκολουθ ούντες  ώς  έφικτόν  τοΐς  ϊχνεσι  τοΰ  δεσπότου 
θεού  καί  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού,  ιρ  πρέπει  πασα 
τιμή  καί  α’ίνεσις  σύν  τιρ  άνάρχιρ  αύτοΰ  πατρί  καί  τιρ 
ζωοποιω  αύτοΰ  Π νεύματι  είς  τούς  αιώνας  τών  αιώνων 
αμήν. — β'  ( φ .  Ια).  “Τοΰ  αύτοΰ  'Ο μιλιά  είς  τήν  Αποστολήν 


200 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


τών  ο'  μαθητών .”  "Α ρχ.  ΟΙ  μέν  αισθητοί  λειμώνες  των 
■ποικίλων  άνθέων  την  ευπρέπειαν  φέροντες,  τάς  των 
όρώντων  αισθήσεις  ήδύνουσι.  ΤΑ.  σέ  δέ  μετά  χρηστών 
έλπίδων  προπέμψει  ό  μέχας  ’Α π&στολος,  δοξάξοντα 
τδν  άναίτιον  και  δημιουρχόν  των  ΰλων  θεδν,  ιρ  πρέπει 
πάσα  τιμή  καί  δόξα  εις  τούς  αιώνας  αμήν. — γ’  (φ.  3(3). 

“  Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  Είϊ  τό  Ε Ιστήκει  ό  Ιωάννης  καί  έκ  τών 
μαθητών  αύτοϋ  δύο.”  ”Α ρχ.  Έμοί  τής  παρούσης  εορτής 
ή  διάλεξις,  παλαιού  χρέους  έστίν  ’έκτισις,  οϋ  σοφίας 
έπίδειξις.  ΤΑ.  τάς  έλλάμψ  εις  τής  ύπερθέου  Τ ριάδος 
καί  ενιαίας  φύσεως  είςδεξαίμεθα  πε ριλαμπούσης  ημών 
τό  ήχεμονικόν  εις  την  αληθή  ταύτης  έπίχνωσιν,  ό'τι 
αυτή  πρέπει  πασα  τιμή  καί  δόξα  εις  τούς  αιώνας  τών 
αιώνων  αμήν. — δ'  (φ.  6  β).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τούς 
Μακαρισμούς.”  ’Άρχ.  "Οτε  πρδς  τήν  εαυτού  θείαν  αυλήν 
ό  δεσπότης  έκάλει  τά  θεία  π ρόβατα.  ΤΑ.  διά  τήν 
όντως  δικαιοσύνην  εύχαρίστως  δεχόμενοι  ούτοι  πάντες 
έν  απολαύσει  -γίνονται  τής  βασιλείας  τών  ούρανών, 
ής  χένοιτο  κατατρυφήσαι  πάντας  ημάς  π  ρεσβείαις 
τοΰ  μεγάλου  πατρός  καί  θαυματουρχοΰ  Ν ικολάου  καί 
πάντων  τών  αγίων  τών  εΰαρεστησάντων  τιρ  θειρ,  ιρ 
πρέπει  τιμή  πάσα  καί  δόξα  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων 
αμήν. — ε'  (φ.  10(3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Ομιλία  εις  τό,  Βίβλος 
-γενέσεως  καί  περί  τής  θάμαρ.  Άναχινώσκεται  δέ  τ  ή  Κυριακή 
προ  τής  Χριστού  -γεννήσεως.”  “ Αρχ .  Τοΰ  μέν  αισθητού 
ήλιου  τοΰ  όρίζοντος  ύπερτέλλοντος,  αί  άστραϊκαί 
άχλαΐαι  καλύπτονται.  ΤΑ.  ώς  χρυσόν  τήν  πίστιν 
π ροςά-γοντες,  ώς  δέ  λίβανον  τάς  πράξεις,  ώϊ  δό  σμύρναν 
τήν  τοΰ  σώματος  νέκρωσιν  καί  τής  μυστικής  τραπέξης 
κατατρυφήσωμεν  έν  Χριστή  ’ϊησοΰ  τ  ή  κνρίιρ  ημών 
τιρ  σύν  πατρί  καί  άχίιρ  ΙΙνεύματι  π ρος κυνουμένιρ  νΰν 
καί  αεί  καί  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. — ίΓ’.  (φ. 
14α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τά  άγια  νήπια.”  "Α ρχ.  Έπί  τήν 
ίεράν  Βηθλεέμ  άγει  σήμερον  ημάς  ή  θεσπεσία  τών 
ευαγγελίων  φωνή.  ΤΑ.  π  ρος  κυνών  τόν  κυοφορούμενου 
Κύριον,  ή  πρέπει  τιμή  πάσα  καί  δόξα  καί  ΰμνησις  σύν 
τιρ  πατρί  καί  τίρ  άχίιρ  ΤΙνεύματι  εις  τούς  αιώνας  τών 
αιώνων  αμήν. — ’ζ’  (φ.  21  β).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό, 
Πάντα  μοι  παρεδώθη  ΰπό  τοΰ  πατρός  μου  καί  ούδείς  έπιχινώσκει 
τόν  υιόν  εί  μή  ό  πατήρ.”  ’Άρχ.’Έπεστί  μοι  θαυμάσαι  τήν 
τής  αρετής  ιδιότητα.  ΤΑ.  (ατελές)·  ή  τών  αρετών 
συλλο-γή  ήν  ό  έχων  ούκ  αχθοφορεΐ  άλλ’  ευφραίνεται. 
Τάχα  που  δεΰτε  πρός  με  οι  κοπιώντες  καί  πεφορτι- 
σμένοι  πρός  τούς  δικαίους  —  — η'  (φ.  24  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Όμιλία  εις  τό,  Έλάών  ό  Ίησοΰς  εις  τά  μέρη  Κ αισαρείας.”  “Α ρχ. 
Χυνήδομαι  σοι  πόλις  καί  σύ  θεΐε  τών  ανακτόρων  ναέ, 
πάσης  έπί  σέ  σήμερον  ηλικίας  χυθείσης  καί  τών  όσοι 
τήν  τύχην  έπίδοξοι.  ΤΑ.  τούτιρ  τά  σκήπτρα  διατη¬ 
ρήσει  εν  ειρήνη  καί  χαλινύτητι  ό  δούς  αύτιρ  τό  κράτος 
Χριστός,  ό  σύν  πατρί  καί  Π νεύματι  δοξαζόμενος  καί 
υμνούμενος  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  τών 
αιώνων  αμήν.  Έν  τιρ  λόχιρ  τούτιρ  περιέχονται  καί  τάδε·  Σύ 
εί  ό  Χριστός  ό  υιός  τοΰ  θεοΰ  τοΰ  ζώντος·  δσον  τό  ρήμα 
τούτο  καταισχύνει  τόν  άνθ ρωπολάτρην  Ν εστόριον  τήν 
μιαράν  γλώτταν  καί  βλάσφημον  καί  φαυλίστριαν, 
τήν  όξείαν  κατά  τής  εύσεβείας  μάχαιραν  τήν  τόν  ένα 
Χριστόν  εις  δύο  υιούς  τεμμαχήσασαν  όπως  δέ  καί 
τούς  όδόντας  συνθλάττει  τής  τών  Αρμενίων  αίρέσεως 
ώς  πολύ  κέφαλον  ΰδραν  συχ  κόπτουσα  τήν  ακέφαλου 


αιρεσιν.  Τώ  γάρ  τών  Ακέφαλων  καί  τού  Ν εστορίου 
δόχματε  έναντίω  μέν  ήστην  &μφω  θειρ,  ένα ντιοΰσθ ον 
δέ  καί  άλλήλοιν  καί  ύπάρχετον  θ εολοχι κώς  ειπεϊν  έκ 
διαμέτρου  κακά  καί  ομότιμα  τήν  ασέβειαν  Χεστόριος 
μέν  χάρ  εις  δύο  διαιρεί  τόν  ένα  Χριστόν,  εις  τε  τόν 
υιόν  τοΰ  θεοΰ  καί  τόν  τής  Μαρίας  υιόν,  Αρμένιοι  δό 
τάς  δύο  τοΰ  Χριστού  φύσεις  εις  μίαν  συχχέουσιν. — 
θ'  (φ.  29α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  Τ αΰτα  εντέλλομαι 
ύμΐν  ϊνα.”  “Α ρχ.  Καί  κιθαριρδός  πολλάκις  άνήρ  τάς 
άχυιάς  διερχόμενος  καί  όμήχυριν  νεολέας  έντυχών 
κατά  πάροδον  τάς  χορδάς  εύθύς  έπιτείνει.  ΤΑ.  καί 
τήν  ένοχλοΰσαν  ημάς  αίσθησιν  εις  τήν  ΰποταχήν  τοΰ 
Χριστού  μεταφέροιμεν  ώς  τήν  ίδιαν  μητέρα  ό  αθλητής 
καί  τών  αιωνίων  άχαθών  άπολαύσαιμεν  έν  Χριστιρ 
Ίησοΰ  ιρ  ή  δόξα  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. — 
ι'  (φ.  34α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό,  Επτεν  ό  Κύριος  εγώ 
είμι  ή  θύρα .”  ’Άρχ.  Ού  κατ'ύπειν  ώϊ  ό  λόγο?  ήκομεν 
εορτής,  άλλα  μικρού  μέν  ημάς  διέφυχεν  ή  πανήχυρι ς 
καίτοι  τήν  πορείαν  έπιταχύνοντας.  ΤΑ.  κρύψου  σύ 
τήν  σεαυτοΰ  ψυχήν  έν  ταπεινότητι,  ϊνα  σε  σκηναί 
άχίων  είςδέξωνται  καί  βασιλεία  ουρανών  καί  τρυφή 
ατελεύτητος,  ής  χένοιτο  πάντας  ημάς  άπολαύσαι  χάριτι 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού  μεθ'  ού  τιρ  πατρί  καί 
τιρ  άχίιρ  ΤΙνεύματι  δόξα,  κράτος  καί  αϊνεσις  εις  τούς 
αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. — ια'  (φ.  38α).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Όμιλία  εις  τό  Εΐπεν  ό  Κύριοί  τοΓϊ  εαυτού  μαθηταΐς:  Ιδού  έχω 
αποστέλλω  υμάς  ώί  πρόβατα  έν  με  +  .”  "Α ρχ.  Οί  πρός  τήν 
πάνδημον  ταύτην  άθ ροισθ έντες  πανήχυριν  ταΐς  σωμα- 
τικαΐς  άνάχκαις  οΐά  τισι  πλεκτάναις  πεδούμενοι  περί 
τήν  έμπορίαν  σχολάζουσι  μάλλον  ή  περί  τήν  έκκλησι α¬ 
στικήν  ταύτην  σύναξιν.  ΤΑ.’Άν  οίίτω  βιιρης  ού  μακράν 
’έση  τοΰ  μάρτυρο ς  καί  αύτός  άθλήσας  κατά  προαίρεσιν 
καί  τών  αιωνίων  άχαθών  απολαύσεις  έν  Χριστώ  Ίησοΰ 
τιρ  κυρίιρ  ημών,  ιρ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  σύν  τίρ  άνάρχιρ 
αΰτοΰ  πατρί  καί  τιρ  παναχίιρ  καί  άχαθιρ  καί  ζωοποιιρ 
ΤΙνεύματι  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  άμήν. — 
ιβ'  (φ.  42α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τήν  σωτήριον  μετά- 
μ όρφωσιν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.”  ’Άρχ.  Οΐόν  τι 
πάσχειν  είώθει  ποιμήν  πληθυνθ εΐσαν  αΰτιρ  τήν  άχέλην 
ορών.  ΤΑ.  καί  μυηθήναι  τρανώτερόν  τι  καί  καθα- 
ρώτερον  τό  τής  Τ  ριάδος  μυστήριον,  ή  πρέπει  πάσα 
τιμή  καί  δόξα  καί  αϊνεσις  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς 
αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. — ιγ'  (φ.  51/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Όμιλία  εις  τό  Έίςήλθεν  ό  Ίησοΰς  εις  κώμην.”  ’Άρχ.  'Ώς  λίαν 
μοι  λαμπροτέρα  τήν  σήμερον  ή  τής  διδασκαλίας 
άκρόασις-  ΤΑ.  ϊνα  τής  μελλούσης  μακαριότητος  τύ- 
χωμεν  π  ρεσβείαις  τής  ύπεράχνου  δ  εσποίνης  ημών 
Θεοτόκου  τής  τοΰ  θεοΰ  λόχου  μητρός,  ή  πρέπει  πάσα 
τιμή  καί  μακαρισμός  καί  δόξα  καί  έπαινος  νΰν  καί 
άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  άμήν. 

2  ( φ .  54/^)·  “Τοΰ  μ,ακαριωτατον  κνρον  Ίωάννου 

τοΰ  Φουρνή  καί  πρώτου  όρους  του  Γάνου  Αύχος  περί  τής 
μεταστάσεως  τοΰ  πανσέπτου  τής  Θεοτόκου  σώματος  καί  ότι 
άνέστη  έκ  τών  νεκρών  προ  τής  κοινής  άναστάσεως.” 

“Αρχ.Περΐ  τής  μεταστάσεως  τοΰ  πανσέπτου  σώματος 
τής  τετοκυίας  τόν  λόχον  υπέρ  λόχον.  ΤΑ.  Αύνασαι 
χάρ  απαν  δ  βούλει  ποιεΐν  ώϊ  βασιλίς  καί  μητρόθ εος 
έν  Χριστιρ  Ίησοΰ  τιρ  κυρίιρ  ημών,  δι’  οδ  καί  μεθ'  ού 
τιρ  πατρί  άμα  τιρ  άχίιρ  Πνεύματι  δόξα  κράτος  τιμή 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


201 


καί  προςκύνησις  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  των 
αιώνων  αμήν. 

3  ( φ·  6θ  β).  Θεοφάνους  τοΰ  Κεραμε'ως  Όμιλίαι  κθ  . 
α' .  Είί  την  άποτομήν  τοΰ  Προδρόμου. — β’.  Είί  τό  Ό  λύχνος 

του  σώματος. — γ'.  Είί  τό  Ο  λύχνος  τοΰ  σώματος  β'. — δ'.  Περί 
τής  θυγατρός  τοΰ  άρχισυναγώγου. — ε'.  Είί  τήν  συγκύπτουσαν. 
— ίΓ'.  Περί  τής  παραβολής  τοΰ  δείπνου. — ζ' .  Είί  τον  γενόμενον 
αΰχμόν. — η' .  Είί  τδν  υιόν  τής  χήρας. —  θ'.  Περί  τής  παραβολής 
τοΰ  σπόρον. — ι  .  Περί  τοΰ  έχοντας  τον  λεγεώνα. — ια'.  Περί 
τοΰ  άρχιτελώνου  Ζακχαίου. — ιβ' .  Περί  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ 
Φαρισαίου. — ιγ'.  ΙΙερί  τοΰ  ασώτου. — ιδ'.  Εις  το  "Οταν  έλθη 
ό  υιός  τοΰ  ανθρώπου. — ιε'.  Είί  τό  Έάν  άφήτε  τοίς  άνθρώποις 
τα  παραπτώματα  αυτών. — ι!Γ'.  Τή  Κυριακή  τής  ορθοδοξίας 
Περί  των  άγιων  εικόνων. — ιξ' .  Περί  τοΰ  έν  Καπερναούμ  παρα¬ 
λυτικόν. — ιη’.  Είί  τό  Όςτις  θέλει  δπίσω  μου  έλθεΐν. — ι θ'.  Είί 
τό  ” Ανθρωπός  τις  προςήλθε  τφ  Ίησοΰ. — κ' .  Είί  τδν  πλούσιον 
καί  εις  τδν  Αάξαρον. — κα’ .  Είί  τήν  τοΰ  Ααξάρου  άνάστασιν. — 
κβ'.  Είί  τήν  βαϊοφόρον. — κγ' .  Είί  τό  Ιδού  άναβαίνομεν  εις 
Ιεροσόλυμα. — κδ' .  Είί  τα  εύαγγέλια  τοΰ  σωτηρίου  πάθους. — 
κε'.  Είί  τήν  Σαμαρεϊτιν. — κζ~' .  Εϊί  τήν  έπιφοίτησιν  τοΰ  άγιου 
Π  νεύματος. — κζ' .  Τή  Κυριακή  των  άγιων  Πάντων  Είί  τό  "Οςτις 
με  ομολογήσει. — κη' .  Περί  τοΰ  έκατοντάρχου. — κθ' .  Περί  τοΰ 
επερωτήσαντος  πλουσίου  τδν  Ίησοΰν. 

4  (φ.  21 1  α).  Τοΰ  αύτοΰ  Ομιλίαι  εις  τα  ένδεκα 
εωθινά  ευαγγέλια. 

5  ( φ .  2ζΟ  β).  Έφραίμ  τοΰ  Σύρου  Περί  πίστεως. 

6  (φ.  253  β )·  “  Τοΰ  αύτοΰ  ' Ομιλία 
περί  τής  παραβολής  των  μυρίων  ταλάντων .” 

7  (φ.  257  α)·  “Νικήτα  ταττεινοΰ  Ε γκωμιον 
είί  δσιον  πατέρα  ημών  Ίωάννην  τδν  τής  Κ λίμακος.” 

’Άρχ.  Ούδέν  τιμιώτερον  αρετής  καί  οϋδέν  μακα- 
ριώτερον  φόβου  θεοΟ.  Τόλ.  Μ έμνησο  Νικήτα  τοΰ  σοΰ 
καί  τής  σής  ΰπομιμνήσκων  αεί  διδαχής  τής  σής  άπα- 
θείας  καί  τής  σής  τελειότητος  καί  καθαρότητος  μέτοχον 
άπέργασαι  έν  Χριστώ  Ίη σοΰ,  φ  πρέπει  πάσα  δόξα  τιμή 
καί  κράτος  αιώνιον. 

8  (φ.  269  α).  “  Ε  -γκωμιον  εις  τους  αγίους 
καί  πανευφήμους  Αποστόλους  τούς  δώδεκα.” 

’Άρχ.  Τι  καλή  τής  έκ κλη σίας  ή  τάξις'  τί  τερπνή  των 
έπ’  αυτής  ύμνουμένων  ή  ακολουθία.  Τέλ.  καί  φοβη- 
θέντα  τα  έθνη  τό  όνομα  Κυρίου  καί  πάντας  τούς 
βασιλείς  τής  γής  τήν  δόξαν  αύτοΰ  κατά  τά  θεάρχια 
λόγια,  δουλεύειν  αύτφ  έπί  ζυγόν  'ένα  καί  π ρος κυνεΐν 
τφ  πατρί  καί  τφ  υίω  καί  τφ  άγίιρ  Π νεύματι,  τή  μια 
θεότητι  καί  βασιλεία  καί  δυνάμει,  νΰν  καί  άεί  καί 
εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  άμήν. 

9  (φ.  2  77  α)·  “  Εγκωμίου  εις  τούς  άγιους 
Αναργύρους  Κοσμάν  καί  Δαμιανόν.” 

’Άρχ.  Ώϊ  αγαπητά  τά  σκηνώματα  σου  Κύριε  τών 
δυνάμεων,  φησίν  ό  μακάριος  έν  τφ  πνεύματι  Ααβίδ. 
ΐέλ.  καί  οϋτω  τής  έν  ύμΐν  άποπλη ροΰντες  δωρεάς  τοΰ 
Χριστού,  κατευθύνατε  προς  αύτδν,  εις  δόξαν  πατρδς 
καί  υίοϋ  καί  άγιου  Π  νεύματος  εις  τούς  αιώνας  άμήν. 
ΙΟ  ( φ .  284  α).  Γρηγορίου  Νύσσης  “  Έγκωρ,ιον 
είί  τδν  άγιον  πρωτομάρτυρα  Στέφανον.” 

II  (φ.  294  β)·  Θεοφάνους  τοΰ  Κεραμε'ως  ' Ομιλία 
είί  τδν  υιόν  τής  χήρας  (κολ,). 


12  (φ.  297  α).  “  Τοΰ  μακαρίου  Χρυσίττιτου 

πρεσβυτέρου  καί  μαθητοΰ  τοΰ  θειοτάτου  Ευθυμίου  Έγκώμιον 
εις  τδν  άγιον  Ίωάννην  τον  Βαπτιστήν.” 

’Άρχ.^Πχος  σάλπιγγος,  λύρα  πνευματική ’  ώϊ  ή  τών 
π ροφητών  τρανίη  γλώσσα.  Τδλ.  (κολ.)'  καί  προϊέναι 
τής  άγιας  όδοΰ'  ούκ  αγνοείς  δε  οϊμαι  τήν  δδδν  δι’ 
ήϊ  οί  μαθηταί  κελεύονται... 

Έν  τέλει'  Τό  παρόν  βιβλίον  υπάρχει  έμοΰ  τοΰ  άμαρ- 
τωλοΰ  Θεοφίλου  μοναχού,  τοΰ  καί  τά  λοιπά  γράψαντος 
βιβλία'  καί  έν  αυτή  τή  έκβολή  μου  έκ  τής  μονής 
άνατίθημι  αύτδ  ώςπέρ  τι  έξητή ριον  σοί  τή  παντανάσση 
δ εσποίνη  μου  θεομήτορι  τή  ΙΙορταϊτίσσ#  ίν  τή  τών 
Ίβήρων  σε  βασμία  μονή ·  καί  σύγγνωθί  μοι  Κυρία  μου' 
’άκων  γάρ  έξέρχομαι,  κορεσθ εις  καί  βαρυνθ εις  τούς 
γογγυσμούς  καί  τά  σκάνδαλα ·  δωδεκαετή  γάρ  χρόνον 
όλη  δυνάμει  πυκτεύσας  π αντοίοις  κόποις  διακονία ις 
καί  ’έργοις  χειρών,  θεραπεύσας  τούς  έν  τή  μονή 
δούλους  σου,  ούκ  ίσχυσα'  διό  καί  έξέρχομαι  μή  εί'δώί 
που  απέρχομαι,  άπ  ελπισ  μένος  ών  έξ  αυτών,  γέρων 
ών  ήδη  καί  αδύνατος  καί  τό  πλεΐστον  τοΰ  σώματος 
σεσηπώς'  κεκρικώς  τοΰτο  έν  έμαυτφ'  κρεΐττον  έμέ 
περιφέρεσθ αι  έκ  τόπου  εις  τόπον  καί  κακώς  πάσχειν 
καί  όν  ειδίξεσ  θ  αι  ύπδ  τών  άλλοτ ρίων,  ή  αυτούς  καθ’ 
εαυτούς  δι’  έμέ  γογγύζειν  καί  στασιάζειν  καί  ταράτ- 
τεσθαι.  Διό  δέομαι  σου  Κυρία  μου,  πρώτον  μεν  αυτούς 
είρήνευσον  καί  όμονόησον  καί  τά  σκάνδαλα  παΰσον, 
έπειτα  έμέ  διά  τάς  άγιας  αυτών  εΰχάς  π ρονοήθητι 
καί  κυβέρνησον  καί  συντήρησον  άβλαβή  έκ  παντός 
ψυχικού  καί  σωματικού  παραπτώματος  καί  τής  σής 
ποίμνης  καί  μάνδρας  καν  έν  τφ  τελεί  μή  άπ οξενώσης 
μοι'  καί  έν  τή  τοΰ  θανάτου  με  ώρα  π ρόστηθ ι  καί 
τών  δεινών  τελωνίων  καί  κολάσεων  λύτρωσαι'  ότι 
εύλο γημένη  υπάρχεις  εις  τούς  αιώνας  άμήν. 

+  Εί'  τις  άπ οξενώσει  τδ  παρόν  βιβλίον  άπδ  τής 
τών  Ίβήρων  μονής  νά  έχει  τήν  Θεοτόκον  άντίδικον. 

Θεόφιλος. 

Τόν  κώδικα  μελετήσας  Ιωσήφ  ό  άπδ  Σινώπης  βιβλιογράφος 
ένέγραψεν  ενιαχού  σημειώσεις,  διορθώσεις  καί  παρατηρήσεις  έν 
τή  φα,  διακρινομένας  έκ  τοΰ  γραφικού  αύτοΰ  χαρακτήρος,  καθ’ 
ά  καί  έν  άλλοις  κώδιξι  τής  μονής  Ίβήρων. 

4804·  684.  Χαρτ.  φύλλ.  XIV.  ( σ .  1154). 

1  (σ.  ΐ).  Φωτίου  Έίτιστολαί  τρεις. 

α' — β' .  Πρόϊ  Ν ικόλαον  πάπαν  ΐώμης,  ών  ή  έτέρα,  ή  άπο- 
λογητική,  μένει  κολοβή  έν  ταΐς  λέξεσι  καί  τοΰ  μή  βραδύνειν 
ή  π ροτ ροπή'  ήν... 

Ε ϋρηνται  καί  αί  τρεις  έκδεδομέναι  έν  τή  έκδόσει  τών  Φωτίου 
Επιστολών  ύπδ  ΙΩΑΝΝΟϊ  Ν.  ΒΑΛΕΤΤΑ.  Έν  Αονδίνιρ.  1864 
σ.  132—165. 

Αί  σελίδες  20 — 23  έμειναν  άγραφοι. 

2  (σ.  24)·  Κανόνες  ιζ  τής  τ τρωτοδευτερας  έπί  Φώτιον 
συνόδου. 

'Ίδ.  ΡΑΛΛΗ — ΠΟΤΑΗ  Σύνταγμα  ιερών  κανόνων  Τόμ.  Β'  σ. 
647  κ.  έ. 

3  (σ·  37)·  Φωτίου  Ομιλίαι  δεκαέξ. 

α'.  “ ' Ομιλία  πρώτη  λεχθεΐσα  τή  άγίφ  Παρασκευή  έν  τφ 
άμβωνι  τής  Αγίας  Ειρήνης  κατά  τήν  συμπλήρωσιν  τών  κατη¬ 
χήσεων. ,”  ’Άρχ.  Αλλά  ταΰτα  μέν  προηγουμένιρ  λόγιρ 


Η.  II. 


26 


202 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


τοΐ 5  ήδη  π αρε σ κευασ μέ ν οις  πρός  τδ  βάπτισμα.  Εδη- 
μοσιεύθη  ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  Αληθείς 
Κωνσταντινουπόλεως  Ύόμ.  Β'  τεΰχ.  κζ~'  σ.  407  κ.  έ. — β. 
[Ό μιλιά  δεύτερα  λεχθεΐσα  τή  άχίμ  Παρασκευή  έν  τφ  άμβωνι 
τής  Άχίας  Ειρήνης  μετά,  την  άνάχνωσιν  τής  κατηχήσεως ]. 
’Άρχ.  Μετά  τήν  των  κατηχητικών  λοχίων  άνάχνωσιν. 
Έδημοσ ιεύθη  ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  Αληθείς 
Ύόμ.  Γ'  τεΰχ.  β'  σ.  17  κ.  έ. — γ'.  “Ό μιλιά  τρίτη  λεχθεΐσα  έν 
τφ  άμβωνι  τής  άχίας  Ειρήνης  τή  άγίμ  Παρασκευή  μετά  την 
άνάχνωσιν  τής  κατά  συνήθειαν  κατηχήσεως .”  ’Άρχ.  "Ο τε  του 
διαβόλου  τό  κράτος  σκυλεύεται.  Έδημοσιεΰθη  υπό  Σ. 
ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  Άληθείμ  Ύόμ.  Γ’  τεΰχ.  ζ'  σ.  97 
κ.  έ. — δ'.  “ Όμιλία  πρώτη  εις  την  έφοδον  των  Ρώί.”  Άρχ. 
Τί  τοϋτο ;  Τίϊ  ή  χαλεπή  αυτή  καί  βαρεία  πληχή  και 
όρχή;  Έδημοσιεύθη  ύπό  Νλνοκ  Εβχίοοη  νίηέΐοΐιοηβηδβ. 
Αοοβάίΐ  β,ρρβηάίχ  άυαβ  ΡΒοίϋ  ΙιοπιϊΙϊεβ  βΐ  αΐίο,  ορηκοπία 
οοπιρίβοίβηδ.  Έν  Πετρουπόλει  1867,  Ο.  ΜΟεβεβ  Ριει§- 
πίθηΐίΐ  ΗίδΙΟΓΪοοιηιη  Οτ&βοοιαιη  Τόμ.  Ε'  σ.  162  κ.  έ., 
ΙΑΚΩΒΟΤ  ΒΑΤΟΙΙΕΔΙΝΟΤ  έν  Εκκλησιαστική  Άληθείμ  Ύόμ. 
Β'  τεΰχ.  α'  σ.  4  κ.  έ.  καί  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική 
Άληθείμ  Ύόμ.  Β'  τεΰχ.  θ'  σ.  133  κ.  έ. — ε'.  “  Ομιλία  δευτέρα 
εις  την  έφοδον  των  'Ρώϊ.”  "Α ρχ.  Οΐδα  μέν,  άπαντες 
συνεπίστασθε,  ΰσοι  τε  δεινοί  συνιδεΐν  αποστροφήν. 
Έδημοσιεύθη  ύπό  Νλνοκ  εν  θ'  άν.,  Ο.  ΜϋΙΛΕΒ  ένθ'  άν. 
σ.  167  κ.  έ.  καί  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  Αληθείς 
Ύόμ  Β'  άρ.  ιχ'  σ.  197  κ.  έ. — 5"'.  “'Ομιλία  λεχθεΐσα  εις  τον 
εύαχχελισμόν  τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου.”  Άρχ.  Φαιδρά  τής 
παρούσης  ημέρας  καθίστηκε  ν  ή  πανήχυρις.  Έδημο- 
σιεϋθη  ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  Άληθείμ  Ύόμ. 
Γ'  τεΰχ.  ια'  σ.  161  κ.  έ. — ζ' .  “ 'Ομιλία  δευτέρα  εις  τδν 

εύαχχελισμόν  τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου.”  "Αρχ.  'Ω;  άχαπητά 
τά  σ κηνώματά  σου,  Κύριε  των  δυνάμεων /  Έδημοσιεύθη 
ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  ’  Αληθείμ  Ύόμ.  Γ'  τεΰχ. 
κα  σ.  305  κ.  έ. — η' .  “Ό  μιλιά  εις  τά  Β  αία  καί  εις  τον 
Λάζαρον.”  ’Άρχ.  "Ο  τε  των  παίδων  ώσανά  έν  τοΐ  5 
ύψίστοις  άναβοώντων  ή  έκκλησία  σαλπίσει. — θ'.  ( σ . 
165 — 185)  “ 'Ομιλία  ρηθεΐσα  εις  την  θεόσωμον  ταφήν  τοΰ  κυρίου 
ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  τφ  άχίω  Σαββάτφ.”  "Αρχ.  Ά φ'  έκαστου 
μέν  των  τοΰ  Χριστού  καί  Σωτήρος  ημών  έρχων  καί 
πράξεων.  Μικρόν  απόσπασμα  έξεδόθη  ύπό  Α.  ΜΑΙ  8οηρ- 
ίοηπη  νβίθππη  η  ο  να  οοΐΐοοϋο  Ύόμ.  Α'  σ.  ΧΕΙ.  κ.  έ.  "Αρχ. 
Δόϊ  μοι,  φησίν,  ό  Ιωσήφ.  ΤΑ.  συνήθους  άξιοι  φρον- 
τ £  δ  05. — Γ.  “  'Ομιλία  λεχθεΐσα  έν  τω  άμβωνι  τής  Άχίας  Σοφίας 
τή  Παρασκευή  τής  πρώτης  έβδομάδος  των  νηστειών.”  "Αρχ. 
’Ήκομεν  ύμΐν  τήν  προθεσμίαν  π ροφθ άσαντες.  Έξεδόθη 
ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική  Άληθείμ  Ύόμ.  Γ'  τεΰχ. 
μχ'  σ.  665  κ.  έ. — ια'.  “ 'Ομιλία  λεχθεΐσα  έν  τω  άμβωνι  τής 
μεχάλης  έκκλησίας.”  "Αρχ.  Τ??5  προλ αβούσης  ομιλίας  τό 
τέλος,  εΐ  τι  μέμνησθε,  τόν  “ Αρειον  παρεδίδου  καθαι- 
ρούμενον.  Έξεδόθη  ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν  Εκκλησιαστική 
Άληθείμ  Ύόμ.  Γ'  σ.  786  κ.  έ.,  έίτα  δ’  έκ  κώδικος  ίεροσολυμιτι- 
κοΰ  ύπό  Α.  ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΤ  ΚΕΡΑΜΕΩΣ  “Φωτίου.. .τό 
περί  τοΰ  τάφου  τοΰ  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  υπομνημάτων  καί 
άλλα  τινά  πονημάτια  τοΰ  αϋτοΰ.”  Έν  Πετρουπόλει.  1892 
σ.  25  κ.  έ. — ιβ'.  “ Όμιλία  λεχθεΐσα  έν  τφ  άμβωνι  τής 
μεχάλης  έκκλησίας.”  Άρχ.  Ύών  π ρομάχων  τής  έκκλη¬ 
σίας,  ιί>5  καί  πρόσθεν  έφημεν,  ύπό  των  έχθρών  τής 
έκκλησίας  συσκευασθέντων.  Έ£εδό0?;  ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ 
έν  Εκκλησιαστική  Άληθείμ  ΙΙεριόδ.  Β'  Τόμ.  Α'  (1885)  τεΰχ. 


ια'  σ.  481  κ.  έ. — ιχ' .  “'Ομιλία  λεχθεΐσα  έν  τφ  άμβωνι  τής 
μεχάλης  έκκλησίας  τφ  μεχάλφ  Σαββάτφ,  έπί  π αρουσίμ  τοΰ 
φιλοχρίστου  β ασιλέως,  ό’τε  ή  τής  Θεοτόκου  έξεικονίσθη  καί 
άνεκαλύφθη  μορφή.”  "Αρχ.  Σιγάν  εΐ  τις  διά  παντός 
μελετήσειε  τοΰ  βίου.  Έξεδόθη  ύπό  Σ.  ΑΡΙΣΤΑΡΧΗ  έν 
Εκκλησιαστική  Άληθείμ  Περ.  Β'  Τόμ.  Γ'  τεΰχ.  ε'.  σ.  177 
κ.  έ. — ιδ'.  “Όμιλία  λεχθεΐσα  έν  τφ  άμβωνι  τής  Άχίας  Σοφίας, 
ήνίκα  τοΐς  όρθοδόξοις  καί  μεχάλοις  ημών  [/ϊασιλευσι]  Μιχαήλ 

καί . ό  κατά  πάσης  αίρέσεως  έστηλοχραφήθη  θρίαμβος.  ” 

’Άρχ.  Ή»  άρα  έκ  πολλοΰ  χεχηρακώς  ό  χρόνος  καί 
νέαν  ούκ  ’έχων  ώδινα. — ιε'  (σ.  147 — 159).  “Όμιλία  εις  τό 
χενέσιον  τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου.”  "Αρχ.  Πόσα  μέν  έορτή 
καί  πάσα  πανήχυρις,  καθ'  ήν  ό  των  εύσε  βούντων 
φαιδ  ρύνεται  σύλλοχος.  Έδημοσιεύθη  πρώτον  ύπό  τοΰ 
00ΜΒΕΙΊ3  καί  άλλων,  τελευταίου  δ’  ύπό  ΕΤ1ΈΝΙ0Τ  ΤΟΤ 
ΒΟΤΑΓΑΡΕΩΣ  Ύοΰ  μακαρίτου  θεοδωρήτου  έπισκόπου  Κόρου 
τά  σωξόμενα.  Έν  Χάλη.  1775.  Τόμ.  Ε'  σ.  27  κ.  έ. — ιζ~'  (σ. 
159 — 165).  “"Εκφρασις  τής  έν  τοΐς  βασιλείοις  νέας  έκκλησίας 
τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου,  ύπό  Βασιλείου  τοΰ  Μακεδόνο;  οίκοδο- 
μηθείσης.”  Άρχ.  Φαιδρόν  όρώ  τής  παρούσης  ημέρας 
τόν  σύλλοχον.  Έδημοσιεύθη  τό  πρώτον  ύπό  ΙιΑΜΒΕΟΐυβ  έν 
τή  έκδόσει  τοΰ  Κωδινοΰ  σ.  296  κ.  έ.  Έν  Παρισίοις  1655,  ειτα 
δέ  ύπό  ΕΤΓΕΝΙΟΤ  ΤΟΤ  ΒΟΤΑΓΑΡΕΩΣ  ένθ'  άν  σ.  35  κ.  έ., 
άνετυπώθη  δε  καί  ύπό  Ιμμ.  Βεκκεβ  έν  τοΐς  (τβθΓ§ϋ  Οοάίπϊ 
βχοθτρία  άβ  3,ηϋ<μπΪ8,Η1>υ8  ΟοηδΙίΐηίϊηοροΙίΙαηΪΒ.  Έν  Βόννη, 
1843  σ.  194  κ.  έ. 

4  (σ·  235)·  Τοΰ  αϋτοΰ  Επιστολα!  διακόσιαι  έβοομη- 
κοντα  και  οκτώ. 

Φ έρουσιν  άριθμόν  κδ ' — τα  (;).  Προτάσσεται  δέ  ή  πρός 
Μιχαήλ  Β ονλχαρίας,  ένέχουσα  Έκθεσιν  περί  τής  άμωμήτου 
πίστεως,  ής  ή  άρχή  Αί  μέν  άλλαι  χάριτες.  Έπτακαίδεκα  δέ 
τών  έπιστολών  τούτων  είσίν  άνέκδοτοι,  ών  καί  ή  τελευταία 
άρκούντως  έκτενής  “  Ιΐρόϊ  Παύλον  άρχίεπίσκοπον  Θεσσαλονίκης.” 
’Εν  ταύταις  δ’  εΰρηνται  καί  τρεις  Ταρασίου  τοΰ  άδελφοΰ  τοΰ 
πατριάρχου  άπαντήσεις  εις  έπιστολάς  τοΰ  Φωτίου,  άνεκδότους 
καί  ταύτας. 

5  (σ.  752)·  Τοΰ  αϋτοΰ  “  ’ Αμφιλοχία  η  λόχων  ιερών 
συλλογή.” 

Μιονε  οι.,  1  κ.  έ. 

6  (σ.  II 13).  Τοΰ  αϋτοΰ  Λόγος  “Περί  σώματος.” 

"Αρχ-  Επειδή  περί  σώματος  ήμΐν  ό  λόχος.  ΤΑ.  πα- 

ραπλησίως  διανοητέον  κάν  τοΐς  άλλοις  σχηματισμοΐς. 

Έν  τή  κορυφή  τοΰ  παρασελιδίου  τοΰ  λόχου  τούτου  (σ.  1113) 
εϋρηται  σταυρός,  περαιούμενος  καί  κατά  τά  τέσσαρα  αύτοΰ  άκρα 
διά  τών  χραμμάτων  Μ,  Β,  Δ,  Λ  έχόντων  παρ’  έαυτοΐς  έν 
μικροτέρφ  σχήματι  τά  έξής  Ρ,  Κ,  8,  Φ.  Μήπως  έχκλείουσι 
ταΰτα  τό  τοΰ  χραφέως  όνομα ;  ΤαΟτα  κατά  Ιάκωβον  Βατο- 
πεδινόν,  περί  οδ  ί'δε  εν  τέλει  τής  άναχραφής  τοΰδε  τοΰ  κώδικος. 

7  (σ.  1139)·  Τοΰ  αϋτοΰ  Λόγος  “Περί  ψυχής.” 

"Αρχ.  Ή  μέν  οΰν  άρμη  τοΰ  λόχου  διαλαβεΐν  περί 

ψυχής  ώ;  οίόν  τε  συντόμως  όμοΰ  καί  σαφώς.  ΤΑ. 
οϋτω  καί  ή  κόλασις  οΐς  αν  κληρωθείη  μονιμωτάτη 
καί  άτελεύτητος. 

Έν  τή  έπικεφαλίδι  τού  κώδικος ’  Διονυσίου  [Δ'  τοΰ  Μου- 
σελίμι;]  καί  τόδε  σύν  τοΐς  άλλοις  καί  τοΐς  χρήξουσ ιν . 
Έν  δέ  τέλει’  Διονυσίου  τανύν  πέλει  πατριάρχου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως  χρήσιμον  πρός  άνάχνωσιν,  αΰριον 
δέ  έτέρου  καί  πάλιν  έτέρου  καί  ούδέποτέ  τίνος.  Έν 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


203 


διακένφ  μέρει  τής  σ.  16"  Διονυσίου  πατ  ριάρχου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως  τοΐ  ς  χρήξουσι  πρό  5  άνάχνωσιν. 
Αλλαχού  δέ  που  τοΰ  κωδικό 5  εΰρηται  σημείωμα,  καθ’  δ  ή 
χραφή  τοΰ  κωδικοί  έτελειώθ η  τη  26  Απριλίου  1627,  άλλα  τό 
σημείο ύμενον  δικαίως  αμφισβητείται  ΰπό  τοΰ  ΝΑυοκ  ένθ'  άν. 
σ.  XXVIII.  ’Ίδ.  και  Μϋυ,ΈΒ  ’ένθ'  άν.  σ.  162  έν  τη  σημειώσει. 

Έν  άρχή  τοΰ  κωδικοί  κόσμημα  έπίτιτλον.  Τό  δέ  κάλυμμα 
μετά  και  των  επ’  αύτοΰ  χρυσών  ποικιλμάτων  έστίν  έφθαρμένον 
υπό  τοΰ  χρόνου. 

Τόν  επιφανή  τούτον  κώδικα  ούκ  ήδυνήθην  περιχράφαι  αυτοί, 
επί  β ραχύτατον  μόνον  ίδών,  άτε  καθ’  άπαντα  τον  χρόνον  της 
έμης  έκ  τη  μονή  διατριβής  λείποντα  έκ  της  βιβλιοθήκης  καί 
παρακρατούμεν  ον  πρό  ς  ίδιαν  άλλου  επισκέπτου  τής  μονής 
άνάχνωσιν.  Ιίεριέχραφα  δ’  αυτόν  άνωτέρω  κατά  τά  περί  αύτοΰ 
■ γεχραμμένα  υπό  ΙΑΚΩΒΟΤ  ΒΑΤΟΙΙ ΒΔΙΝΟΤ  έν  Εκκλησια¬ 
στική  Αληθείς.  Τόμ.  Α'  τεΰχ.  β'  τής  3  Ιουνίου  1881  σ.  26 — 27, 
Τόμ.  Α'  τεΰχ.  ια'  τής  δ  Α ύχούστου  1881  σ.  204  καί  Τόμ. 
Γ'  τεΰχ.  β'  τής  14  ’ Οκτωβρίου  1882  σ.  17  κ.  έ.  Σημειωτέου  δ’ 
ενταύθα,  δτι  έν  τή  άναχραφή  των  ΰπ’  άρ.  4  ' Ομιλιών  τοΰ 
Φωτίου  έτήρησα  την  τάξιν  καθ’  ήν  άνέχραφεν  αϋτάς  ό  Γαβειοιυβ 
ΒΐΜίοΠιβοα  Οϊβ,θοα  έκδ.  ΗμΙθββ  Τόμ.  ΙΑ'  σ.  30  κ.  έ.  καί  κατ’ 
αυτόν  ό  ΒΑΛΕΤΤΑΣ  ένθ’  άν.  σ.  93  κ.  έ.  Τ αΰτα  δέ  διότι  δ  τε 
ΙΑΚΩΒΟΣ  ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟΣ  καί  ό  έκ  των  τούτου  άποχράφων 
έκδούς  τινας  τών  Ό  μιλιών  κατά  τάνωτέρω  σημειωθέντα  Σ. 
ΑΡΙΣΤΑΡΧΗΣ  οϋδαμοΰ  έδήλωσαν  την  τάξιν  καθ’  ήν  'έπονται  έν 
τφ  κώδικι  αί  Όμιλίαι  καθ’  έκάστας  πλήν  τριών,  έν  αΐς  έσημείωσε 
τά  ς  σελίδας  τοΰ  κωδικός  ό  Ιάκωβος,  παρ’  οδ  παραλαβών  κάχώ 
έσημείωαα. 

4805.  685.  Χαρτ.  8.  XVII.  (σ·.  480). 

Διονυσίου  τοΰ  έκ  Φουρνά  τών  Άγραφων 

Ερμηνεία  τής  ξωχραφικής. 

II ροτάσσεται  ΙΙίναξ  άκριβής. 

"Ιδ.  καί  4827  (707),  6339  (832). 

Τό  μέν  πρώτον  έξεδόθη  χαλλική  τοΰ  συνταχματίου  τούτου 
μετάφρασις  Μαηυβί  ά’ΐΰοηο^πιρίιίβ  οηΐ'βΐίθηηθ  Οτεοςυβ  βί 
Ε&ίίηβ  ίΐνβο  πηβ  ίηίκχΐηοϋοη  βί  άβδ  ηοίεβ  ρ&τ  Όιοκον,  ίτα- 
ά,υϊΐ  άυ  τηαηυδΟΓίΙ  Βγζαηίίη :  1β  βΐιίιΐβ  άβ  1&  ρβίηίιΐΓβ,  ρ&Γ 
Ραιιι.  ϋυκΑΝΒ.  Ρ&ΓΪ8.  1845.  ΕΤτα  δ’  έξεδόθη  τό  ελληνικόν 
κείμενον  “  Ερμηνεία  τών  ξωχράφων  ώς  προς  την  έκκλησιαστικήν 
ξωχραφίαν,  ύπό  Διονυσίου  τοΰ  ιερομόναχου  καί  ζωγράφου, 
τοΰ  έκ  Φουρνά  τών  Άχράφων  (Συχχ ραφεΐσα  έν’Άθωνι  τφ  1458). 
ΧΟν  τό  πρώτον  τύποις  έκδοθεΐσα  δαπάνη  τής  ήμετέρας  τυποχρα- 
φίας  καί  Αθανασίου  Τ.  Ζωσιμά.  Άθήνησι.  Τ ύποις  Φ.  Κ αραμπίνη 
καί  Κ.  Βάφα.  1853.”  Καί  χερμανική  δέ  μετάφρασις  έξεδόθη 
τοΰ  έχχειριδίου  Ερμηνεία  τής  ξωχραφικής,  (3 8.8  Η&ηάΒιαοΙι  (Ιβί' 
ΜαΙβΓβϊ  νοιη  Ββι·£θ  Αίηοδ,  ΰββϊδβίζί  νοη  Οοη.  Εοηαϊέε. 
ΤήβΓ.  1855.” 

4806.  686.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Εΰχαί  τοΰ  αποδείπνου. 

2.  Μεθοδίου  Πατάρων. 

“Πρόγνωσυ  περί  τοΰ  έβδόμου  αιώνας.” 

"Ορασις  τοΰ  προφήτου  Δανιήλ. 

4·  Δε'οντος  τοΰ  σοφοΰ  Χρησμός. 

5·  "Ετερος  χρησμός  περί  'ΐώμης. 

6.  “Περί  σεντεντζίας,  όπου  εβρεθη  είς  Πόλια 

Κίλλα  μέσα  είς  ένα  λίθον  την  όποιαν  έχραφεν  ό  ΙΙιλάτοί  διά 
τον  Χριστόν.” 


7·  “ Χρησμός  περί  των  μελλόντων” 

8.  “  Χρησμός  τής  Κρήτης.” 

9·  “Περί  τοΰ  βασιλεως  τών  ορθοδόξων,  ετερος  χρη- 
σμος. 

ΙΟ.  “Αθανασίου  αρχιεπίσκοπου  Αλεξάνδρειάς 

Περί  πιστών  καί  άναχκαίων  ξητημάτων  τών  έν  ταίς  θείαις 
χραφαίς  άπ ορρουμένων.” 

11.  “  Κνχη  εγκωμιαστική  Θεοκτίστου  μονάχου 
είς  την  ύπεραχίαν  Θεοτόκον.” 

12.  “  Λογος  τοΰ  άββά  Ισαάκ  Προς  μονάχους 
άρχαρίους  μεταφρασθείς  παρα  Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ 

Στοδίτου.” 

Ι3·  “Δι ηγησις  ωφέλιμος  Μακαρίου  μονάχου  τον 
Αιγυπτίου.” 

Ι4·  “Μαρτυρίου  τοΰ  άγιον  καί  ενδόξου  - 
ιερομάρτυρας  Μοδέστου.” 

Ι5·  “  Αλληγορία  είς  την  άπόκεφαλησιν 
τής  τίμιας  κεφαλής  τοΰ  τίμιου  ενδόξου  προφήτου  Προδρόμου 
καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου’  καί  είς  τον  ένδοξον  προφήτην  ϊίλίαν 
τον  θεσβήτην  ·  καί  πώς  θελει  μαρτυρήσι  καί  αυτός  είς  τον  καιρόν 
τοΰ  Αντίχριστου  μέ  τον  Ένώχ,  καθώς  χέχραπται,  καί  πώς  κατά 
πάντα  τρόπον  όμοιάξη  ό  Πρόδρομοί  Ιωάννης  τόν  προφήτην 
Ηλ/αν  είς  τά  πάντα.” 

Εν  τή  καθωμιλημέν η. 
ιό.  Ευχαί  διάφοροι. 

I  7·  “Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιον  καί  θεοφορον 
πατρός  ήμών’Ονουφρίου  τοΰ  ερημίτου,  καί  ετέρων  άγιων  πατέ¬ 
ρων  καί  άσκητών  ψυχοφελή  διηχήματα,  μεταφρασθέντων  ιδιω¬ 
τική  φράσει  παρά  Σωφρονίου  ίερομονάχου  όρμωμένου  έκ  τής 
διστυχοΰς  Έλάδος.” 

Μεταξύ  τών  ύπ’  άρ.  16  καί  17  έντυπον  “Συνταχμάτιον 
περιέχον  κανόνας  τε  καί  εύκάς  ίκετηρίους . .  .Ένετίησιν.  Έτη  άπό 
Χρίστου  αχλε'.”  ’Ίδε  Βεοηανο  ΒίΰΙιοβΓαρΙιίθ  Ιιείΐεηίοριβ... 
&ΐΐ  άίχ-δβρίίβιηβ  δίβοΐβ.  Τόμ.  Β'  σ.  329,  άρ.  239. 


Γ^· 

00 

νΟ 

Ο 

00 

Χαρτ.  8.  XVIII. 

Ιατροσοφίου. 

4808.  688. 

Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Μαρτυρίου  τής  αγίας  Αικατερίνης. 

2.  Βιος  και  πολιτεία  αγίου  Φιλάρετου  τον  ελεή- 
μονος. 

3·  Βίος  καί  πολιτεία  αγίου  ’Ιωάννον  τον  Κ αλνβίτου. 
4·  Βιος  και  πολιτεία  Ξευοφώυτος  τον  συγκλητικόν. 
5·  “Λογος  κατ’  επιτομήν  διαλαμβάνων 
περί  τής  πρώτης  καί  δευτέρας  καί  τρίτης  εΰρέσεως  τής  τίμιας 
κεφαλής  τοΰ  τίμιου  Προδρόμου.” 

6.  “Βίος  καί  πολιτεία  τον  αγίου  ’ Αλεξίου 
τοΰ  άνθρώπου  τοΰ  θεοΰ.” 

7·  “Περί  τών  διδόμενων  λειτουργιών  τών  ίερεων 
διά  τά  σαραντάρια  τών  ξωντανών  καί  άποθαμένων  άνθρώπων.” 
Έν  τέλεν  Έχράφη  έπί  έτους  ,ξρμχ'  (  =  1635). 

8.  “Δαμασκηνού  μονάχον  υποδιάκονον 
καί  Στουδίτου  Λόγο$  πεξή  φράσει  είς  Δεκάλογον  τοΰ  Μωϋ- 
σέως.” 


26—2 


204 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


9·  “  Αιηγησις  και  οπτασία  ωφέλιμος 
δρθοδόξου  τινδς  Δημητρίου'  συγγραφεΐσα  παρά.  Μητροφά- 
νους  ίερομονάχου'  προτροπή  καί  κελεύσει  τοΰ  πνευματικού  και 
διδασκάλου  αΰτοΰ  κυροΰ  Διονυσίου  καί  ρήτορας"  μετάτεθεΐσα  δέ 
άρτίως  εις  κοινήν  φράσιν  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  εν  ίερομονάχοις 
κυροΰ  Λαυρεντίου  τοΰ  εν  τψ  άγίιρ'Όρει  τον" Αθω  άσκήσαντος.” 
ΙΟ.  “  Θεοφάνους  μοναχοΰ  του  σοφωτατον 
καί  λογιοτάτου  Αόγος  πεζή  φράσει  εις  τά  δώδεκα  άρθρα  τής 
πίστεως 

11.  “Βιος  και  πολιτεία  της  όσιας  μητρος  ημών 
Ε ύφροσύνης  τής  μετο νομασθείσης  Σμαράγδου  μονάχου.” 

12.  “Βίος  καί  πολιτεία  τής  οσίας  μητρος  ημών 
Μαρίας  τής  μετονομασθείσης  Μαρίνος.” 

Ι3·  “  Ναθαναήλου  [Χύχα]  ίερομονάχον  εξ  Αθηνών 
τ αχϋκο  ς  καί  πρωτοσ υγγέλου  πατριαρχικού  Μονοδία  εις  τον 
θάνατον  τοΰ  πανιερωτάτου  μητροπολίτου  Φιλαδέλφειας  κυρίου 
Ταβριήλ  του  Σ εβήρου.” 

14.  “Λόγος  εις  την  αγίαν  καί  θεόσωμον  στανρωσιν 
τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος  ήμών  Ίησοΰ  Χρίστου  ήγουν 
τή  άγίμ  καί  μεγάλη  Παρασκευή  εσπέρας.” 

15-  “Εις  τό  Όμοια  εστίν  η  βασιλεία  των  ουρανών 
άνθρώπψ  οικοδεσπότη.” 

ΐ6.  “Εκ  των  ερωτήσεων  τοΰ  Μακαρίου  ’ Αλεξάνδρου 
πρδς  τδν  μέγαν  Ευσέβιον.” 
ΐη.  “  Έκ  τοΰ  Λαυσαϊκοΰ.” 

ΐ8.  “  Περί  τον  αγίου  Υρηγορίον  πάπα  ’Ρωμης.” 

19.  “  Έκ  τον  Πατερικοΰ.” 

20.  “  Δια  7τοιαν  αιτίαν  μετά  τό  αποθανεΐν 

τδν  άνθρωπον  κάμνουν  αΰτοΰ  λειτουργίας  εις  τάς  τρεις  ημέρας 
εις  τάς  εννέα,  καί  εις  τάς  σαράντα:  Νικηφόρου  ^ϊανθοττούλου.” 

21.  “Περί  τής  Τ ετράδος  καί  τής  Παρασκευής" 
έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  αγίου  ΙΙαχωμίου.” 

"Απαντα  έν  τή  καθωμιλημένη.  Εν  αρχή  τοΰ  κωδικός  Ώ,ίναξ 
έλλιπής.  Έν  τέλει'  Χειρί  μέν  Σεραφείμ  ίερομονάχου'  τή 
δε  προτροπή  καί  δαπάνη'Ιωάσαφ  ίερομονάχου  γέγραμ- 
μαι  ή  δέλτος  αΰτη  κατ'  έτος  ,'ζρμγ'  (  =  1635). 

4809*  689.  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  293). 

1  (φ.  I  α).  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  άγιον  Μακαρίου. 
Ακέφαλος. 

2  (φ.  8  α).  “Βίος  καί  πολιτεία  τον  δικαίου  Αβρααμ .” 

3  (φ·  20  α).  “Έκ  τον  Υερωντικον.” 

4  (φ.  29  β)·  “Συναγμ,α  από  τον  άββά  Ίσαίου”  (γρ. 
Ήσάίου). 

5  (Φ·  35  α)·  αΤής  σελήνής  η  ήμερα,  εν  ο  πεσων 
άνθρωπος  έν  αστενίαν  ή  ξήσετε  ή  άποθένη.” 

6  (φ.  36  α).  “  Ο,εληνοδρόμιον, 

περί  τοΰ  γινόσκειν  τάς  ημέρας  τάς  πονηράς.” 

7  (φ.  41  α)·  Συνταγαί  ίατρικαι. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

8  (φ.  42  β)·  44  Περί  κλέπτην  πός  να  τον  έβρις.” 

"Α ρχ.  Αάβε  λίκου  ποδάρι  καί  κρέμασον  αύτδν  εις  τδν 
καπνόν. 

9  (φ.  42  β)·  Πατριάρχου  καί  Φράγκου  Ερωτήσεις 
καί  αποκρίσεις  αινιγματώδεις. 


ίο  (φ.  44  α)·  Βροντολογιον. 

1 1  (φ.  45  α)·  44  Περί  φλεβοτομίας  τής  σελήνης.” 

12  (φ.  46  α)·  “ 'Η  άλφάβητος  φηλτά.” 

"Βπονται  “Τό  αο' .” — “Ή  άλφάβητος  φιλοσοφικεί.” — “  Τό 
αό.” 

13  (φ·  α).  ΐίιναξ  των  εωθινών  ευαγγελίων 

κατά  Κυριακήν. 

14  (φ·  48  α)·  Αναστασίου  Σιναίτου  Λόγος 

περί  τής  άγιας  συνάξεως  καί  περί  τοΰ  μή  μνησικακεΐν. 
τ5  ( Φ·  65  α).  “  Χριστιανόν  τε  καί  Ιουδαίον  διά¬ 
λεξης.” 

ΐ6  (φ.  77  α)·  Κεφάλαιά  τινα  έκ  του  νομοκανονος 
Ματθαίου  Βλαστάρεως. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

17  (φ.  91  α)·  “Περί  συντέλειας  τοΰ  κυσμον 
καί  περί  τής  δευτέρας  παρουσίας.” 

ΐ8  (φ.  124/3).  Αινίγματα  κατ  ερωτησιν  καί  άπό- 
κρισιν. 

’Άρχ.  Κηπουρός  γεννητδς  παπάς  άχιροτόνητος. 

19  (φ·  130/3).  “Περί  τής  άγιας  Σοφίας,  7τώς  εκινήθη 
δ  βασιλεύς  καί  την  ’έκτισεν  καί  πόσον  έξοδον  έξοδίασεν  καί 

πότε  έκτίσθη  καί  πώς  έκλήθη  άγια  Σοφία.” 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

20  (φ.  144  α)·  Γνωρ,ικά  ανεπίγραφα. 

2ΐ  (φ.  144/3)·  “  Περί  εξοχάδες  καί  έζοχάδες.” 

2  2  (φ.  145  α)·  44  Εφυρ,ισιν  εις  αρχιερέαν.” 

23  (φ·  145  β)·  Αίνιγμα  τα.  Είσί  δε  τάδε- 
Απάνω  σέ  χλορά  κλαδί  α  ξερές  κορφές  εύγένου" 

καί  πάσα  οκτώ  ταΐς  κόφτουσι  καί  κοινές  πάντα  αύ- 
ξένου. 

"Ιδον  μαγύρους  πρόβατα  κατά  πυρδς  ρηπτώντας" 
καί  σώα  μέν  τά  πρόβατα,  τούς  δέ  πύρπόλησέν  τους. 

Δίκαιος  είμεί  καί  δικαίων  άκρώτης" 
εξ  τά  σκέλη  μου  καν  περή  πόδες  δύο. 

Ν ερδν  ε’ίμε  καί  σπερνουμεν'  καί  έγώ  πολλά  καρπίζω" 
με  φρονήμον  έχο  φηλοία,  χοντρούς  άναγυρήξω. 

Άνήρ  με  γέννα  καί  πατήρ  ύπέρ  φύσιν, 
ζωήν  καλή  με  καί  θάνατον  π ρδςφέρν ω. 

Μεταξύ  των  δύο  τελευταίων  αινιγμάτων  έν  φ.  145  β  Γνω- 
μικά. 

24  (φ·  146  λ).  “Τοΰ  αγίου  Έφραίμ.” 

"Α ρχ.  Μή  θρέψης  τδ  σώμα  σου,  ϊνα  μή  σε  πολεμήσην. 

25  (φ·  148  α)·  “  Τοΰ  αΰτοΰ.” 

’Άρχ.  ΙΙερί  τής  κρίσεως  υμών  ή  ομιλία  έστω. 

2 6  (φ.  149  α)·  44  Εκ  τοΰ  αγίου  Βαρσανουφρίου.” 

27  (φ·  149  α)-  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

"Α ρχ.  ΙΙρδς βολή,  συνδυασμός,  συγ κατάθ εσις,  πάλη 
καί  πάθος'  ύπδ  τούτων  τών  πέντε  θανατοΰτε  ή  ψυχή. 

2δ  (φ.  149/5)·  “Έν  τώ  Γεροντικω.” 

2  9  (Φ·  15 1  β)·  “  Τώ  οσιω  πατρί  Ισαάκ  τώ  Σύρω. 

ΙΙερί  σιωπής  καί  ήσυχείας  καί  έποχής  γλώττης  καί  πραεϊας 
καρδίας.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


205 


30  ( φ .  164  β)·  “Όποιος  δή  πεφανέρωται  καί  έγνώ- 
ρισται  καί  Ισαάκ.” 

31  ( φ·  108  β).  Έκ  της  2 ολωμονικής . 

32  ( φ .  169  α).  “  Περί  της  σελίνης  τον  φλεβο¬ 

τομήν.” 

33  (Φ·  169/8)·  “Έρρανή α  τον  φ  Παρασκευών  νά 
φιλάτωντε.” 

34  ( Φ·  17 1  α)·  “Έλευτερήου  φιλοσώφου  ”  Μαγικαί 
συνταγαί. 

35  (Φ·  1 7 ^  α).  “Περί  τον  άγιον  Ευαγγελίου 
τοΰ  κατά  Ίωάννου  τοΰ  ξραφέντος  έν  Π άτμφ  τη  νήσοι.” 

36  ( φ .  178  α).  “  Δ ιήγησις  και  άποκάλυψις 

τοΰ  οσίου  πατρός  ήμων  Άρχίπου  τοΰ  Ίέροσολνμήτου  καί  προς- 
μαναριού  τοΰ  πανσέπτου  καί  σεβασμίου  οίκου  Μ ιχαήλ  τοΰ 
αρχιστρατήγου,  έν  ταΐς  Χόναις.  ” 

37  ( φ·  189  β)·  “  Νουθεσία  Άθανιήλ  ίερομονάχου 
Περί  βλασφημίας.” 

38  (φ.  198  β).  “Λόγος  τοΰ  άγιον  Ίωάννου 
τοΰ  Θεολόγου  Πρόϊ  τον  Ιάκωβον  τον  άδελφόθεον.” 

39  (Φ·  205  α).  “Βιος  καί  πολιτία  και  θανμα 
τοΰ  οσίου  πατρός  ήμων  Μακαρίου  τοΰ  Έγυπτίου.” 

40  ( φ .  2θ8  β).  “  Τοΰ  άγιον  Γερασίμου  θανμα  εις 
τον  λεωντα.” 

41  (φ.  212  α).  “Βίος  καί  μετανοία  της  όσιας  Ταισιας 
της  πόρνης.” 

42  (φ.  220  β).  “  Θαύμα  γινόμενον  τον  άγιον 
καί  ενδόξου  μεξαλομάρτυρο ς  Αιμητρίου.” 

43  (Φ·  231  α).  “  Βίος  τοΰ  όσιον  πατρός  ημών 
Συμεών  τοΰ  Στηλήτου.” 

44  (Φ·  248  β).  Ίωάννου  τοΰ  Χρησοστόμου 

“Λόγο$  περί  ελεημοσύνης  καί  κατά  πλέον εκτοΰτων.” 

45  ( φ·  258  β).  Τοΰ  αϋτοΰ  “Λόγος  περί  δι στηχείας 
άνθρωπον.” 

46  (φ.  265  α).  “Λόγος  όφέλημος  περί  ελεημοσύνης.” 

47  (φ.  270  β).  “Λόγος  τοΰ  άγιον  πατρός  ημών 
κυρίου  Άθαναήλ  τοΰ  Μ -Γερτού  ”  Περί  έξομολοξήσεως. 

48  (φ.  273  α)·  £<  Διηγησις  τον  όσιον  πατρός  ημών 
Μακαρίου  τοΰ  Άλεξανδρέου  ήν  ’ίδεν  περί  των  κεκοιμημένων 

ψυχών.” 

49  (φ.  28ο  α).  “  ’Αποκάλνψις  της  νπεραγίας 
δεσποίνης  ήμων  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρίας.” 
’Άρχ.’Κν  εκείναις  ταΐς  ήμέραις  ό'τε  έμελλεν  ή  υπερ¬ 
αξία  Θεοτόκος  παραξενέσθαι  καί  ιδεΐν  τάς  κολάσσεις, 
ήλθεν  εις  τό  δρος  των  Ελεών  π  ρόςεϋζασθ  αι  προς  τόν 
Κύριον  καί  ε’ίπεν. 

Έν  τέλει'  Μέμνησον  τοΰ  γ ράψαντος  Μητ ροφάνου 
ιέρομονάχου  καί  π  ροτοσύξγ  έλος  Σαμαθ ράκης.  Έτιυϊ 
Λρια'-  ίνδικτιωνος  α'  μηνί  Ίανοϋ&ρίω  κβ'  ημέρα. 
Σαββάτιρ  (  =  1603). 

φδίΟ.  690.  Χαρτ.  16.  XVII. 

ι.  Έκ  τοΰ  Πατερικοΰ  καί  Γεροντικοΰ. 

2.  Τροπάρια  μετά  τον  Τριςαγίου  προηγουμένου 
εις  κεφάλαια  ιθ' . 


4δΐϊ.  691.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων  Περί  της  ορθοδόξου 
7Γ  ίστεως. 

2.  “  2 υνοφις  άκριβεστέρα  της  πίστεως  ημών.” 

3-  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά  Απόσπασμα. 

4·  “  Εκ  των  αποκρίσεων  καί  διδαχών 
τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρός  ήμων  Νικήτα.” 

5·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έπίλυσις  γραφικών  ζητημάτων.” 

6.  “  Τοΰ  εν  άγιοις  πατρός  ημών  Γρηγορίου  παπα 
Ίέώμης  τοΰ  Διαλόγου  Έκ  τοΰ  τρίτου  αΰτοΰ  βιβλίου.” 

7-  “  Τοΰ  αγίου  Βαρσανουφίου 
Περί  τοΰ  ποταπως  είναι  όφίλι  διδάσκων.” 

8.  Εκλογή  κεφαλαίων  εκ  τοΰ  Πατερικοΰ. 

9-  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Έκ  τοΰ  λόγου  Περί  υποταγής. 
ΙΟ.  “  Τοΰ  μακαρίου  Μαρκιανοΰ  τοΰ  έν  τη  άγια 
πόλει  Βηθλεέμ  Έκ  τοΰ  λό-γου  τοΰ  :  Πολυμερής  ήθικοΰ  αύτοΰ.” 

11.  “Λογος  ασκητικός  πανν  ωφέλιμος  τον  μεγάλου 
Αντωνίου.” 

12.  “Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου.” 

Άρχ.  Τούϊ  ύποκρινομένου ς  την  αρετήν. 

13.  “  Μ οναδικη  διάταξις  τον  οσίου  Παχωμίου.” 

Ι4·  “  Αιηγησις  περί  σημειοφόρον  πατρός.” 

Ι5·  Ερμηνεία  και  ορθογραφία  λέξεων. 

’Άρχ.  Αοιμός  ή  φθορά,  τό  λοΐ  δίφθοξξον,  λύμη  ή 
βλάβη  τό  λύ  ψιλόν.  Τέλ.  πότμος  ή  τύχη,  θέρμια  τα 
λυπηνάρια. 

ΐ6.  “  Περί  ησυχίας.” 

’Άρχ.  Οί  λοξίκοί  κτισθ έντες  καί  τόν  νοΰν  έχοντες. 

Ι7·  “Σύνταγμα  Γλυκά  <κΰρ>  Μιχαήλ  τοΰτί  φέρον 
λύσεις  γραφικών  αποριών  πανσόφώς.” 

Πρόί  τη  αρχή  λείπουσί  τινα  φύλλα  άποκοπέντα.  Τα  δέ 
τελευταία  φύλλα  έσχισμένα  καί  έφθαρμένα.  Τό  ύπ’  άρ.  17 
κολοβόν. 

4δΐ2.  692.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  “Ωραία  διηγησις”  έκ  τον  Τεροντικον. 

2.  “  Θανμα  τον  άγιον  και  ένδοξον  μεγαλομάρτυρας 
Γεωργίου-  περί  τοΰ  δράκοντος  καί  τής  κόρης  τοΰ  βασιλέως.” 

3·  “Χρυσοστόμου  Λογος  εις  την  υιοθεσίαν 

τοΰ  Αβραάμ.” 

4·  “  Βίος  καί  μετάνοια  Τάησίας  της  πόρνης.” 

5·  “Περί  Έφραίμ  τοΰ  2 όρον.” 

6.  “  Βιος  καί  πολιτία  τον  άγιον  Αλεξίου 
τοΰ  άνθρωπον  τοΰ  θεοΰ.” 

7·  “  Περί  τοΰ  παιδός  τον  άρνησαμένον  τόν  Κύριον 
ήμων  Ίησοΰν  Χριστόν  έγξράφως.” 

8.  “  Βιος  και  πολιτεία  Ευγενίου  καί  Μαρίας 
τής  αΰτοΰ  θυγατρός.” 

9·  “  Βιος  και  πολιτεία  τον  οσίου  πατρός  ημών 
Ίωάννου  τοΰ  Κ αλυβίτη.” 

ΙΟ.  “Περί  τοΰ  κυλοΰ  καί  τής  βοβής.  Θανμα.” 

II.  Ιατρική  συνταγή  καί  Γνώμαι. 


206 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


12.  “  Διηγησις  φυχ[ωφελί)ς]  τοΰ  άγιον  πάθους 

του  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  καί  περί  τή;  άγιας  άναστά- 
σεως"  συχχραφεΐσα  παρά  Ιουδαίου  Ένε’α  όνόματι  ήν  μετήνεχκεν 
έκ  τη;  Εβραϊκή;  χλώττη;  εί;  Ρ ωμαΐδα  διάλεκτον  Νικόδημον 
τοπάρχης  'Ρωμαΐος.” 

13.  Κε'βητος  1 1  ίναξ  εν  τη  καθω  μιλημένη. 

"Α ρχ.  "Οταν  ευρισκομάστεν  περιπατοΰντε;  εί;  τό 
ιερό ν  του  Κρόνου. 

Ι4·  “  Ισαάκ  τού  Άναχωρητού  ”  Κεφαλαία. 

Ι^.  “  Διογε'νους  τοΰ  φιλοσόφου.” 

ΐ6.  “  Ερωτήσεις”  και  αποκρίσεις  θεολογικαί. 

I  7-  41  Αναμνησις  μερική,  περί  τον  α γιον  ορονς 
τοΰ  έν  τιρ  " Αθω,  τά  λεγάμενα  Πάτρια.” 
ι8.  Εκ  τοΰ  Γεροντικοί). 

1 9·  Τνωμαι  κατ  αλφάβητου. 

20.  “  Προφητία  υπον  ευρεθη  εις  το  Παρί£ει...” 

2 1 .  Ανεπίγραφου. 

“Α ρχ.  Ό  άπόστολο;  Παύλος  λέγει,  ότι  αί  έξουσίαι 
τοΰ  κόσμου  είναι  ύποτεταχ  μέναι  υπό  τοΰ  θεοΰ. 

22.  “  Ερωτησις  τοΰ  άγιου  Μακαρίου  τοΰ  Άλε- 
ξανδρεως,  ’ 

23·  “  Μερική  διηγησις  τον  άγιον  αποστόλου  Θωμά 
Περί  τοΰ  έν  ουρανοί;  παλατιού.” 

24·  “  Διηγησις  φυχοφελης  περί  τινων  πάτερων 
καί  περί  τριών  -γυναικών,  των  φανερωθησών  επί  Κωνσταντίνου 
τοΰ  ΤΙορφνροχενήτου  βασιλέω;” 

25.  Βιος  καί  πολιτεία  Ξενοφώντος  τον  συγκλητικόν. 
20.  “. . ,Χρισοστόμου  Αογος  περί  όφεος  παραδιπλών 
τίνι  όμοίωται  ό  παρόν  άνθρόπινο;  \6~γο;.” 

27·  “Περί  τοΰ  μ  βαθμόν  τον  αγαμον. 

Οί  βαθμοί  τοΰ  -γάμου.” 

28.  “Τοΰ  άγιον  Αναστασίου  τοΰ  Σινά  όρους 

Άπόδειξι;  ότι  μέχα  καί  υψηλόν  τό  Αρχιερατικόν  άξίωμα,  καί 
ότι  αδύνατον  τινά  κρίνεσθαι  ιερέα  υπο  λαϊκοΰ  άλ  υπό  μείξονο; 
άρχιέρεον.” 

29.  “  Διηγησις  Ιουδαίου  τίνος  σοφοΰ 
όμολοχήσαντο;  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν  είναι  υιόν 

τοΰ  θεοΰ  τοΰ  ξώντο;,  καί  την  Αχραντον  Θεοτόκον  καί  άειπάρθενον 
Μαρίαν  παρθένον  είναι  καί  πώς  πάλιν  μετά  την  -γέννησιν  παρθένο; 
έμεινεν  καί  αδιάφθορο;.” 

30.  Έκ  τοΰ  Πατερικοΰ  καί  Γεροντικοΰ. 

4813·  693·  Χαρτ.  16.  XIV. 

1.  *Ιωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Κεφαλαία 
φιλοσοφικά  καί  δογματικά. 

Ή  τάξι;  διάφορο;  η  παρά  τιρ  Μιονε  ΧΟίν. 

2.  “  Περί  αγαθών.” 

"Α ρχ.  Των  άχαθών  τά  μέν  έστιν  έν  ψυχή,  τά  δ’  έν 
σώματι. 

3·  “  Τά  επτά  κλίματα.” 

"Α ρχ.  α'.  Κλίμαξ  διά  λίερόη;  φιχ  μι;  κξ  εκχ  να. 

4·  “  "Οριζόντων  καταγραφή.” 
ς.  “  Περί  βισέξστον.” 

6.  “  Ύροποσονάριον  μήνες.” 


Πίνακες  δηλοΰντε;  την  σχέσιν  των  μηνών '  Ρωμαίων,  Ελλήνων, 
Α λεξανδρέων,  Τνρίων  καί  ’ Ασκαλωνιτών. 

7·  “  Περί  θεσεως  κόσμον,  ονρανον  τε  και  γης 

καί  αστέρων  κατά  Άράτου  Φαινόμενα.” 

8.  “  Πόλεις  επίσημοι  ”  διαφόρων  χωρών. 

Μετά  τοΰ  χεωχραφικοΰ  μήκου;  καί  πλάτου;  αυτών. 

4814.  694·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  241). 

1  (φ.  2  α).  “  Το  παρόν  βιβλίου  έχει  πολλά 

άναχκαΐα  τών  θείων  λοχίων  ήχουν  θεολόγων  τε  και  διδα¬ 
σκάλων  καί  από  τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  τη;  μεχάλη; 
’  Αντιόχειας  κυροΰ  Αναστασίου.” 

Κεφ.  νξ' ,  ών  προτάσσεται  Πίναξ  ακριβή;.  Κ εφ.  α' .  “Περί 
την  άχίαν  Τριάδα.” — β' .  “  ΙΙώ$  ό  θεός  είναι  άπερίχραπτο;  καί 
αόρατο;  καί  ασχημάτιστο;” — ...νξ' .  “Περίτό  τέλο;  τοΰ  κόσμου 
'άν  έχει  όρον  ήχουν  άπόφάσιν  εί;  ποιον  καιρόν  να  χένο  Αναστα¬ 
σίου  θεουπόλεως  μεχάλη;  Άντιοχείας.”  Ώς  κεφ.  ξ’  προ;· 
τέθειται,  μη  συμπεριλαμβανόμενον  εί;  τόν  Πίνακα"  “Περί 
παιδιών  όπω;  νά  τιμοΰν  τού;  γονείς  αυτών  τοΰ  σοφωτάτου  Ίν 
υίοΰ  Σηράχ.” 

Έν  τή  καθωμίλημένη. 

2  (φ.  131  ο.).  “  Σολομόντος.” 

Άρχ.  Αέχει  καί  ό  Σολομόν  έκ  Πνεύματος  άχίου  υιέ 
τίμα  τό'ν  πατέρα  σου  καί  τήν  μητέρα  σου. 

3  (φ·  1 3 1  β)·  “  Χρονογραφικον  έν  συντομία. 

τό  όποιον  άρχίξει  άπό  τοΰ  πρώτου  βασιλέω;  τοΰ  μεχάλου 
Κωνσταντίνου  όποΰ  έκτησεν  τήν  Κωνσταντινούπολή  καί  λέχει 
κατ  όνομα  όλους  τούς  βασιλεΐ;  όποΰ  ώρισαν  τήν  Κωνσταντινού¬ 
πολή  καί  πόσου;  χρόνου;  έβασίλευσεν  ό  καθένα;  καί  ίίρχεται 
έω;  τήν  σήμερον.  Τό  όποιον  όταν  έκτησεν  ό  αυτός  Κωνσταντίνος 
τήν  Κωνσταντινούπολή  ήσαν  χρόνοι  άπό  τή;  έκτησεν  ό  θεός 
πέντε  χιλιάδες  οκτακόσιοι  τριάντα  οκτώ,  καί  έω;  τήν  σήμερον 
όποΰ  χράφη  ό  χρονοχράφο;  τού;  βασιλεΐ;  είναι  έπτά  χιλιάδες 
όχδοήντα  εννέα.” 

"Αρχ.  Βασιλεία  Κωνσταντίνου  τοΰ  μεχάλου  καί  τή; 
μητρό;  αύτοΰ  Ελένη;.  Ό  θεΐο;  αυτό;  ό  μέχα;  Κων¬ 
σταντίνος  ώςάν  ένίκησεν  βασιλέα  τόν  Μ αξέντιον  μετά 
τή;  δυνάμεω;  τοΰ  θεοΰ  καί  νά  άκοΰσεται  πώ;  τόν 
ένίκησεν  μία  νύκτα  τοΰ  έδειξεν  ό  θεό;  εί;  τόν  ουρανόν 
Αστρη.  Τέλ.  (έπί  σουλτάνου  Σελίμη)-  Καί  εί;  τά;  δέκα 
έ7ττά  τοΰ  αύτοΰ  μηνό;  έσυκόθη  ό  Μ ουσταφαμπασιά; 
με  τό  φουσάτον  του  καί  έδιεϋη  εί;  τόν  Άμόχοστον  καί 
Αρχισεν  νά  τήν  έπολεμεΐ’  καί  ΰπήχεν  καί  ή  αρμάδα 
διά  θαλάσση;  καί  εις  τά;  είκοσιτέσσαρ ας  τοΰ  αύτοΰ 
μηνό;  άρχησαν  νά  τήν  έπολεμοΰν  διά  ξηρά;  καί  διά 
θαλάσση;.  “Ομως  άρχησεν  ό  χυμόνας"  έσυκόθη  ή 
άρμάδα  όλη  εί;  τά;  έπτά  τοΰ  Όκτώβρίου  μηνό;  ήλθεν 
ή  άρμάδα  εί;  τήν  Πόλιν  καί  ό  λΐοΰσταφαμπασιά; 
έμηνεν  έκεΐ  καί  έπολέμα  τόν  Άμόχοστον  καί  ούτως 
τήν  έπήρεν  εί;  τά  χίλια  πεντακόσια  εύδομήντα  ένα 
βασιλεύσα;  τούτο;  ό  βασιλεύ;  χρόνου;  άσθ  ενήσα; 
άπέθανεν.  "Ε πονται  δ’  έν  τέλει  τάδε"  “Βασιλεία  τοΰ  υίοΰ 
σουλτάν  Μ ουράτη.”  Μετά  τούτον  βασιλεύει  ό  υιό;  αύτοΰ 
ό  σουλτάν  Μουράτη;  όπου  ένε  τήν  σήμερον. 

Πρός  τήν  χρονοχραφίαν  ταύτην  παραβλητέο;  ό  Χρονοχράφο; 
τοΰ  Έευδοδωροθε'ου. 

4  (φ.  2  20  α).  “  ’Αρχη  της  έξηγησεως  καί  διηγήσεως 

σύν  θεψ  άχίου  τοΰ  "Ορου;  Σινά  τοΰ  άχίου  καί  τών  λοιπών 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


207 


αγίων  τόπων  πάνυ  ώραιώτατον.  Τούτο  τό  θείων  μοναστήριον 
τού  Σινά  θρονί  τό  έκτησεν  Ίούστια νός  ό  βασιλεύς  ό  όπου  έκτησεν 
καί  τόν  ύπέρθαύμαστον  ναόν  της  άγιας  Σοφίας .” 

’Άρχ.  Τό  Σινά  θρος  άγιον  έστίν,  κεΐται  εις  μέση β ρίαν, 
απέχει  άπό  την  άγίαν  πόλιν  Ιερουσαλήμ  ημέρας 
δώδεκα.  Τέλ.  δτι  δι  υμάς  ταΰτα  κατεδέξατο  ϊνα  δώμεν 
μεγαλοσύνην  τφ  πατρϊ  εϊςάξ η  δέ  υμάς  καί  έν  τη  άνω 
Ιερουσαλήμ  μετά  πάντων  των  άγιων  αύτοΰ  π ρεσβείαις 
της  παναχράντου  αύτοΰ  μητρός  έν  Χριστψ  τιρ  κυρίιρ 
ημών  ώ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  καί  ή  τιμή  καί  ή  πρός- 
κύνησις  τιρ  πατρί  καί  τιρ  υίιρ  καί  τιρ  άγίιρ  Π νεύματι 
νυν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. 
Τέλος  τής  έξηγήσεως  καί  διήγήσεως  τοΰ  άγιου  καί 
θεοβάδιστου  όρους  Σινά  καί  τών  λοιπών  άγιων  τόπων. 

5  ( φ .  231  «)·  “  Οί  πατριάρχαι  της  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  όσοι  επατριάρχευσαν  από  αρχής 

έως  την  σήμερον  όπου  είναι  άπό  κτήσεως  κόσμου  χρόνοι  επτά 
χιλιάδες  όγδοήντα  εννέα  καί  πόσους  χρόνους  έξησεν  καθένας  εις 
τό  πατριαρχικόν  θρόνον  [κ]αί  ποιοι  έξεβλήσαν  ήγουν  όποΰ  τους 
εΰγαλαν  άπό  τόν  θρόνον  καί  άλλους  έβαλαν.” 

Ό  κατάλογος  οΰτος  χωρεΐ  μέχρι  καί  τοΰ  πατριάρχου'ίερεμίου 

,&'· 

6  ( φ .  237  α)·  4<  Είδε  τα  ιερά  σκευή  όπου  ’έκαμεν 
ό  Ίουστινιάνός  ό  βασιλεύς  εις  την  άγίαν  Σοφίαν.” 

’Άρχ.  Αρχή  έκαμε  ίέρά  τών  δώδεκα  έωρτών  χωρίς 
τών  καθ’ήμερινών  καί  άλλα  πολύτιμα  ποτήρια  λαβίδας 
καί  σφογγίσ ματα. 

7  (φ.  239  α)·  11  Περί,  τα  σαρανταρια 

όποΰ  γίνονται  διά  τούς  αποθαμένους.” 

Έν  τέλει'  Πόνο;  Νικολάου  παΐς  τοΰ  Σπουδ αίου  ό  καί 
τοΰ  Μάννου  καί  λογοθέτου  υιός  κατά  τοΰ  έτους  ,  'ζριθ' 
έν  μηνί  Μ αρτίιρ  δεκάτω  έκτιρ  ίνδικτιώνος  θ^ς  (  —  1611). 

4815.  695·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  “  Ακολουθία  τοΰ  έξοδιαστικου  τών  κοσμικών.” 

2.  ’Εττιφανίου  Κΰ-ιτρου  Φυσιολόγος. 

3·  “  [Β]λε7τε  τα  έν  τοΐς  θεόγράφης  πλαξί 
γεγραμένα  λόγια  δέκα.  Ο  παραδοθείς  τοΰ  θεοΰ  νόμος  τοΐς 
Έβραίοις  διά  Μωϋσέως.” 

4·  “  Περί  τών  παθών.” 

5·  “Περί  αγάπης  Θεοΰ.” 

6.  “  Περί  φιλαυτίας.” 
η.  “Περί  του  μόρου” 

8.  “  Περί  της  συγγενίας  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησον 
Χριστοΰ.” 

9·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Εκ  της  έρμηνίας 
τοΰ  κατά  Ίωάννου  ευαγγελίου·  Β ίστήκεσαν  δε  παρά  τιρ 
σταυριρ  τοΰ  ’ϊησοΰ...” 

ΙΟ.  “  Δέκα  έπίφάνειαι  τοΰ  Κυρίου  τοΐς  ίδίοις 

αύτοΰ  μαθηταΐς  γενόμεναι  μετά  εκ  νεκρόν  άντεγερθήναι.” 

11.  “  Ό  νάματα  τών  ιβ’  Αποστολών  εκ  τοΰ  κότα 
Ματθαίου.” 

12.  “  Επιστολή  Ποντίου  Πιλάτου  πεμφθεΐσα 

προς  τόν  βασιλέα  Ύιβέριον,  περί  τοΰ  κυρίου  ημών  ’ Ιησού 
Χριστοΰ  ής  ή  γραφή  έχει  ούτος.” 


Ι3·  “Τα  άντιγραφέντα  παρά,  καίσαρο  ανγονστου 
[Τιβερίου]  καί  πεμφθέντος  πρός  Πιλάτον  Πόντιον.” 

14  (φ·  8ο  β).  Αινίγματα  παροιμιακά  κατ’  έρώτησιν 
και  απόκρισιν. 

€1 

’Άρχ.  Έρώτησις.  "Άμεΐς  φωμίν  ούκ  εχαμεν  καί  οί 
σκύλοι  πήταις  έσυρναν.  Άπύκρισις.  Ημείς  ποθούμεν 
ίδείν  τόν  ουράνιον  άρτον  καί  Ιουδαίοι  τόν  έσταύρωναν. 
15.  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  “  Προς  ’Αντίοχον 
άρχοντα  περί  εύχρίστων  καί  αναγκαίων  ζητιμάτων  τών  έν 
ταΐς  θείαις  γραφαίς  άπόρουμένον  καί  παρά  πάσι  Χριστιανοίς 
γινώσκε σθε  όφειλομένων.  ΙΙερΐ  τής  άγιας  καί  όμοοΰσίου  καί 
ζοοποιοΰ  Τριάδας.” 

ΐ6.  “  Διηγησις  και  αποκάλυψες  τοΰ  κυρίου  ημών 
Ιησού  Χριστοΰ  πρός  τόν  Ιερεμίαν  τόν  προφήτην  περί  τής 
αιχμαλωσίας  τής  Ιερουσαλήμ  τής  πόλεως.” 

I  η.  Περί  διωγμού  επί  Αέοντος  τοΰ  σοφοΰ. 

’Άρχ.  Έν  τοΐς  κερΐς  Άέωντος  τοΰ  θεοστιγοΰς  καί 
τιράνου  έγένετο  διόγμός  μέγας  τών  όρθωδόξον  Χρι¬ 
στιανόν. 

ΐ8.  Βιος  και  πολιτεία  Ιωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού. 

19-  “  Θεοφάνους  μονάχου  τοΰ  νε'ου  και  φιλοσοφου 
πεζή  φρασει,  καί  διδακτικοί  λόγοι  εις  τόν  Δεκάλογον  τοΰ 
προφήτου  Μωϋσεως  εις  πάσαν  Χριστιανόν.”  (κολ.). 

4816.  6 96.  Χαρτ.  16.  XV. 

1.  “Τοΰ  μεγάλου  Αθανασίου.” 

’Άρχ.  Είϊ  Θε05,  ό  πατήρ  ή  πάντων  άρχή. 

2.  “  Περί  άζυμων.” 

3·  “  Εκλογή  κεφαλαίων  κατά  Λατίνων 
έκ  τοΰ  βιβλίου  τοΰ  μακαρίτου  Θεσσαλονίκης  κΰρ  Νείλου  τοΰ 
Καβάσιλα.” 

4·  Όροι  τών  οικουμενικών  συνόδων. 

5-  “  Από  της  επιστολής  του  πάπα  Ίωάννου 
πρός  τόν  άγιώτατον  Φώτιον  πατριάρχην  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως.” 

6.  “  Περί  της  τοΰ  παπα  αρχής.” 

η.  “  ’Εκ  τών  του  αγίου  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά 

Κατά  Λατίνων.” 

8.  “  Ποσαι  δυνάμεις  ενεργοΰσαι  εν  ημιν.” 

9·  “  Λογοι  Λατίνων  εξ  ών  οΐονται  δεικνυναι 
τό  ΙΙνεΰμα  τό  άγιον  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορευόμενον.” 

ΙΟ.  “  Περί  αρετών.” 

11.  “  Κεφαλαία  κατά  Λατίνων 
περί  τής  προςθήκης  του  άγιου  συμβόλου.” 

12.  “Εις  πόσα  άτοπα  περιπίπτουσιν  οί  λεγοντες 
τό  Πνεύμα  τό  άγιον  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  έκπορεύεσθαι.” 

Ι3·  Περί  τών  άτοπων  της  τών  Λατίνων  αίρέσεως. 

Ι4·  “Τα  κεφαλαία  της  αίρέσεως  Ακίνδυνου  καί 
Βαρλαάμ.” 

Ι5·  Πασχαλια. 

ΐ6.  “  Συναγρ,α  φηφοφορικόν  και  σύνοδος 
πανσέληνου,  έκλείφεως  ήλιου  καί  σελήνης  εϋρεσις  ακριβής- 
πονηθεΐσα  παρά  τοΰ  πανιερωτάτου  μητροπολίτου  Θεσσαλονίκης 
καί  έξάρχου  πάσης  θετταλίας  καί  Μακεδονίας  κυρ  Ισιδώρου.” 


208 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


I  η.  “  Εύχτ)  τοΰ  άγιου  ιερομάρτνρος  Κυπριανού 
επισκόπου  Κάταργένης.” 

ΐ8.  Είρ/χολόγιον  μετά  φωνών  (ακε'φ.  κολ.). 

4817·  697·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  “  Όλυμπιοδώρου  Υπόμνημα  εις  τον  Εκκλη¬ 
σία  στην.  ” 

2.  “Έκ  των  κεφαλαίων  τοϋ  αγίου  Μαξίμου.  ’ 

3-  “"Εκ^εσις  της  ορθοδόξου  πίστεως.” 

4·  “  Περί  του  Ώρ ιγένυνς.” 

5·  “  Αηλωσις  εν  έπιτομω  των  αιρέσεων  πασών 
καί  των  αίρεσιαρχών .” 

6.  “Ελεγχος  ώδε  της  πλάνης  των  Κατινών 
θντον  παρ'  οίκτρον  Ματθαίου  μονοτρόπου. 

Τού  Βλαστάρεως. 

7·  “  Περί  του  σωτήριου  Πασχα,  του  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χριστοί,  άπύδειξις  έν  φ  άνέστη’  ότι  έχένετο  άπο 
κτίσεως  κόσμου  έτη  μφλθ' '  πρό  οκτώ  καλανδών  Άπριλλίων 
■ήχουν  Μ  αρτίου  κε'  Ίωάννου  τοϋ  Χρυσοστόμου  έκ  του  εις  τό 
Πάσχα  λόγου,  οΰ  ή  αρχή  Χθές  αδελφοί... και  μετά  τινα  του 
αυτοί  λόχος  φησί  ό  Χρυσόστομος .  ”  (κολ.) 

8.  Άθανασ-ίου  τού  μεγάλου  Εκρεσις  πιστεως. 

9·  “  Τοϋ  αΰτοΰ  Περί  της  α Ιδιου  νπαρξεως  του  υίοΰ 
και  του  Πνεύματος  σύν  θειρ  καί  πρός  τούς  ΣαβελλίξΌντας.” 
Έν  τι 7  ιρφ.  Λόγ.  κθ' . 

ΙΟ.  “Τοϋ  αΰτοΰ  Εις  το  Πάντα  μοι  παρεδόθη 
ύπδ  του  πατρός  μου..." 

Έν  τή  ψμ'  “  Κατά  Άρειανών  λόχος  λα'.” 

11.  “Του  αγίου  Διονυσίου  Περί  α  λογιστώ 
γνώμη  και  άκρατείτω  θυμώ  άφορισμοί 

12.  “  Μαρτυρίαι  ίεραί  και  θεΐαι  θεόπνευστοι...” 

Περί  θεοί,  περί  πίστεως,  Περί  τοί  μη  κοινωνεΐν  τούς 

αιρετικούς. 

13·  “  Μαρτυρία  πνευματικόν  εις  αναγνο όστην.” 

Ι4·  “  Κεφάλαια  τινά  αναγκαία  εκ  των  Κανόνων 
των  θείων  καί  άγιων  Άπδστόλων  καί  έκ  των  άχίων  καί 
οικουμενικών  ξ'  συνόδων  καί  έκ  των  τοπικών  άχίων  συνόδων 
καί  έκ  τών  άχίων  καί  θεοφόρων  πατέρων  ημών  καί  ιεραρχών 
είσίν  δέ  έξηχημένα'  ή  δέ  έξήχησις  έστίν  έρμηνευωμένη  Ίωάννου 
μοναχοί  του  Ζωναρά. 

15.  “  Εκ  τοΰ  νομοκανονον  Κεφαλαία  τινα 
αναγκαία  μετά  καί  έπιστολών  τινών  καί  έξηχήσεων  τοΰ 
Βαλσαμά,  πατριάρχου  Αντιόχεια;.  ” 

ιό.  Ίωάννου  τοϋ  νηστευτοΰ  Δηλωσις  περί  ευνούχων. 

1  7·  “  Κανόνες  καί  επιτίμια  τών  άγιων  ημών 
πατέρων  περί  τών  μεγάλων  καί  μικρών  υποθέσεων.' 
ΐ8.  “Τοΰ  άββά  Ισαάκ  τοϋ  Σύρου 

Έκ  τοΰ  α'  βιβλλίου  τοΰ  ιε'  λόγου.” 

19.  “  Κανόνες  τών  άγιων  Αποστόλων.1 

20.  “"Ετεροι  κανόνες  περί  μονάχους  μόνον. 

2  1.  “Περί  της  Παναγίας.” 

2  2.  “Φιλήμονος'  διηγησις,  άκροασις  και  αγγελία 
τοΰ  όσιου  Φωτίου ·  περί  της  Παναγίας  Θεοτόκου.” 

23·  “Τοΰ  αγίου  Βαρσανουφίου.’ 


24.  “Τοΰ  αγίου  Ίεροθε'ου  Περί  τών  άγιων  δώρων.” 

25.  “Τών  δυο  συνόδων.” 

20.  “Εί  βρωθεί  ό  αμνός.” 

27·  “  Εάν  ό  ίερεΰς  λει τονργηση  καί  εμεση.” 

28.  “  Περί  τοΰ  μη  καταλνειν  την  υστερίαν 
Πέμπτην  καί  ολην  την  Τεσσαρακοστήν  άτιμάζειν.” 

29.  “  Εΰλουγίου  παπα  Αλεξάνδρειάς  ...  Περί  τοΰ 
αυτόν.” 

30.  “  Εκ  της  ενωσεως  της  πασών  τών  άγιων 
συνόδων  ΰστερέας  συνόδου.” 

31.  “Θεοφίλου  αρχιεπίσκοπον  ’Αλεξανδρείας 

έν  Κυριακή  προφώνησις  έρμηνεύουσα  την  αιτίαν  δί  ην 
έσθίομεν  οί  Χριστιανοί  τυρόν  καί  ώόν  τη  δη  καί  τη  Παρασκευή 
της  Τυρινης.” 

32.  “  ’  Απόδειξις  Κλήμεντος  περί  τον  Πάσχα.” 

33·  “Κεφάλαια  β'  της  έν  ’ Αντιόχεια  συνόδου.” 

34·  41  Εκ  τοΰ  νομοκανονον.” 

35·  “  Περί  παιγνιων'  ποιον  έξεστι  παιγίων  παίζειν.” 
36.  “Περί  της  ΰφωσειυς  της  Παναγίας...” 

37·  Αρχή  Νοριοκανονος. 

"Αρχ.  Ο  δεχόμενος  τούς  λογισμούς  τών  άνθ ρώπων 
οφείλει  είναι  τύπος  άχαθύς. 

38.  Περί  έξομολογησ εως  και  περί  πνευματικόν. 

39·  “Συνοδικοί  και  άποστολικοΐ  Κανόνες 
καί  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

Κεφ.  σκθ'  καί  τινα  έν  τέλει  περί  μεταλήψεως  καί  νηστείας. 
Έν  αρχή  τοΰ  κώδικος  “Πίναξ  τοΰ  παρόντος  βιβλίου.”  Έν 
δέ  τέλει  τοΰ  ύπ'  άρ.  36·  Έτελειώθη  ή  σύνθεσις  τοΰ  πα- 
ρόντως  βιβλίου  έν  έτει  ,ζμα™  (  =  1533)  έν  μηνί 
Φ  ευρουαρίφ... 

φδίδ.  698.  Χαρτ.  16.  XV. 

1.  Μηνολογιον  τών  άγιων  καί  εορτολόγιον. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν. 

2.  “  Αιαιρέσις  παθών.” 

3·  “  Στίχοι  παραινετικοί  αγίου  πατρός.” 

Έκ  τοΰ  Γ εροντικοΰ. 

4·  “ ’Α ποκάλνψις  τον  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου.” 

Κολοβή. 

Ό  κώδιξ  έν  αρχή  καί  τέλει  άμυδρός  ύφ’  υγρασίας. 

4819·  699·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Κανόνες  παρακλητικοί  καί  Εΰχαι. 

4820.  7°°·  Χαρτ··  16.  XIV. 

1.  [Πε'τρου  τοϋ  Δαμασκηνού]  Λόγοι  κδ'. 

Ό  α'  (άκέφ.)’...&ρχ.  πατέρες  έβουλήθην  χράψαι  τι. 

2.  “  Τοΰ  αυτού  όσιον  πατρός  ημών  Πέτρου 

τοΰ  Δαμασκηνού  Τπόμνησις  πρός  την  έαυτοΰ  ψυχήν" 
συλλέξας  ταύτην  έκ  τών  θείων  γραφών.” 

3·  [Θηκαρά]  “  Λόγος  πένθη κός  τώ  πενθείν  βου- 
λομενω.” 

Καί  άλλα  [τοΰ  αΰτοΰ]. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


209 


Η  τάξις  τών  φύλλων  πολλαχοΰ  συχκεχ υμένη.  Ιωσήφ  δέ  ό 
άτό  Σινώπης  βιβλιοχράφος,  άναχνούς  τόν  κώδικα,  ένέχραφε 
πολλαχοΰ  διαφόρου ς  σημειώσεις  έν  τη  φα  χάριν  εϋχερεστέρας 
άναχ νωρίσεως  της  διάδοχης  των  φύλλων. 

4821.  7°Ι·  Χαρτ  16.  XVI. 

X.  “  Περί  τατειυωσεως  και  υπομονήν.” 

2.  “Ίωάννου  γεομε'τρου  Έκ  των  τον  Τεροντικον 

εις  ποιητικήν  τάξιν,  ής  ή  επιγραφή  Παράδεισοί.” 

Τετράστιχα  ήρωελεχεΐα  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως  εν  μέρει. 

3·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα. 

4·  Περί  τον  λαβυρίνθου  Στίχοι. 

Μετά  καί  σχήματος  του  λαβυρίνθου. 

5·  ΈφραΙμ  τοϋ  Σΰρου 

α' .  λόχος  περί  άχάπης  καί  εις  τον  Σταυρόν. — β' .  Περί 
κατανύξεως. — χ' .  ΙΙρόί  προκοπήν  των  κατά  θεόν  άχωνιξομένων. — - 
δ'.  “Κεφάλαια  κβ'  κατά  παθών.” — ε'.  “"Οτι  ού  δει  γελάν  καί 
μετεωρίζεσθαι  άλλα  κλαίειν  καί  πενθείν  εαυτούς  διηνεκώς.” 

6.  Βιος  άγιον  Μακαρίου  τοΰ  ΑΙγνπτιου. 

7·  Μάρκου  μονάχου 

α'.  Περί  νόμου  πνευματικόν  κεφάλαια. — β’ .  “  Συμβουλεία 
νοός  προς  την  έαυτοΰ  φυχήν.” — χ' .  “Π ρός  Νικόλαον.” 

8.  “  Μακαρίου  τοΰ  μεγάλου  ” 

α'.  “Αόγοί  κ'  εις  πειρασμόν.” — β' .  “λόχος  κα'.” — χ'. 
“  λόχος  νζ~'.” 

9-  “Άντιόχου  μονάχου.” 

α'.  “Αόγοί  περί  νηστείας.” — β! .  “Τοΰ  αΰτοΰ.” — χ'.  “Περί 
τοΰ  παραιτείσθαι  τάς  άκαίρους  των  κοσμικών  ομιλίας.” 

ΙΟ.  “  Δωροθε'ου  Πώς  σταυροντα ι  6  άνθρωπον 

τφ  κόσμιρ  καί  ό  κόσμος  τφ  άνθρώπω.” 

11.  “  Περί  δυνάμεων  ψυχήν.  Αναστασίου  μοναχοΰ.” 

12.  Βίος  Ίωαυυου  τοΰ  Κα λνβίτου. 

13.  Βίος  Αλεξίου  τον  άνθρωπον  τον  ©εοΰ. 

Ι4·  Άθαναιτίου  Αλεξάνδρειάς  “Λογον 

διά  κατανύξεως  ποιεΐν  τάς  έντολάς  τοΰ  θεοδ  τάσι  τοΐς 
άποταξάσοις  τφ  κόσμφ  καί  θέλουσι  σωθήναι.” 

Ι5·  “Περί  του  πειρασμόν  Έπιφανίον'  ’Ανδρε'ας 
νονθετων.” 

4822.  ηο2.  Χαρτ.  16.  XVII.  XVIII. 

1.  Αιηγησεις  εκ  τον  Τεροντικον. 

2.  Αποσπάσματα  καί  απανθίσματα  πατέρων. 

Έν  τοΐς  άλλοις  μέρος  τής  Κλίμακος  Ίωάννου  τοΰ  Σχο¬ 
λαστικού. 

"Εν  τινι  των  φύλλων  Τιρ  χ ράψαντι  άθλίφ  Αημητρίω 
διά  την  άγίαν  Τριάδα  εϋχεσθέ  μοι. 

3·  Φωτίου  Αποσπάσματα  εκ  την  Μυριοβίβλου 
βραχέα. 

4·  “Έκ  των  σνμμίκτων  Άλλατίου.” 

5·  Εκ  την  Ελληνικήν  Βιβλιοθήκην  Φαβρικίου. 

Τά  μέν  ύπ’  άρ.  1  καί  2  χειρί  XVII.,  τά  δέ  ύπ’  άρ.  3 — 5 
XVIII.  αίώνος. 

4823.  7°3·  Χαρτ·  8.  XVIII. 

Αποσπάσματα  ττατε'ρων. 

Έκ  τής  Κλίμακος  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  καί  άλλων. 

Η.  II. 


Έν  αρχή  Ιίοίημα  περί  μέθης  άνεπίχραφον  εις  στίχους 
πολιτικούς,  οϋ  ή  συνέχεια  καί  το  τέλος  εϋρηνται  έν  τέλει  τοΰ 
κώδικος'  χέχραπται  δε  χειρί  XIX.  αίώνος. 

“λρχ. 

Πατά  μου  ευλαβέστατο,  κούσε  μου  τή  πηείσης, 
άπό  την  μέθην  πρόςεχε  διά  να  μην  μεθήσις. 

Τε'λ. 

αν  έσφαλα  κέ  τίποτες  σιχόρισιν  ζιτάω 

τούς  στίχους  όμως  πού  χραψα,  θαρό  το  πος  δέν 
σφάλλω. 

Η  στάχωσις  τοΰ  κώδικος  άποτελεΐται  έκ  φύλλων  (Περγ.  XI. 
σελ.  2)  περιέχοντος  μέρος  Βίου  αγίου. 

4824.  7°4·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  και  άλλων. 

Εΰχαί  εις  τάς  κδ'  ώρας  τής  ημέρας. 

4825.  7°5·  Χ“ΡΤ·  8.  XVIII. 

1 .  “  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εις  το  κατά  Αονκάν 
εύαχχέλιον  τό  Καάελώ  μου  τάς  άποθήκας,  μ εταχλωττισθείς 

εις  απλήν  καί  ιδιωτικήν  φράσιν.” 

2.  “  Μαρτυρίου  τοΰ  αγίου  μεγαλομάρτυραν 
Ιακώβου  τοΰ  Βέρσου  μεταφρασθείς  εις  Ιδιωτικήν  φράσιν.” 

3-  “Βίος  καί  πολιτεία  τον  οσίου  πατρον  ημών 

καί  όμόλοχητοΰ  Στεφάνου  τοΰ  νέου,  μεταχλωττισθείς  κατά 
λέξιν  εις  ιδιωτικήν  φράσιν.” 

Άπαντα  έν  τή  καθωμιλ ημένη. 

'Ο  κώδιξ  περιβάλλεται  ύπό  φύλλου  περγαμηνής  ίβηρικής 
κατά  δύο  σελίδας. 

4826.  7°6·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Εγχειρίδιου  σνντεθέν  εις  φράσιν  πεζήν 

παρά  τοϋ  σοφοτάτου  ίερομονάχου  Μαξίμου  του  Πελοττο- 
νησου"  μαθητου  δέ  του  άοιδήμου  πάπ α’λλεξανδρήας  Μ ελετήου 
του  Πηγά’  περί  τής  νεοτερισθήσης  αρχής  του  πάπα,  περί  τής 
εκπορευσεως  του  αγίου  Πνευματοί,  περί  αζήμων,  περί  μετάβολής 
ήτοι  μετουσιωσεως  τόν  μυστηρίων,  περί  τοΰ  καθαρτηρίου  πυρός, 
περί  απολαυσεος  των  δικεον  τουτέστιν  'άν  ελαβον  την  επαγγελίαν.” 

Προτάσσονται  έν  αρχή  α' .  ΙΙίναξ.—β' .  Πρόλογος  “Τοΐί 
εντευξομένοις  όρθοδοξοις  χαίρειν.” 

Φαίνεται  όν  τό  αυτό  καί  τό  έντυπον  Τοΰ  αύτοΰ  “ Εγχειρίδιου 
κατά  τοΰ  σχίσματος  τών  Παπιστών — Έν  τή  Αυθεντική  Τυπο¬ 
γραφία  τή  έν  Μτ ονκουρεστίφ.  Έν  έτει  σωτηρίφ  μχί,' ...” 
ΒΡΕΤΟΤ  Νεοελ.  Φιλολογία  Μ έρ.  Α'  σ.  41,  άρ.  116. 

Έν  τέλει  τοΰ  Προλόγου-  αφί,δ'  μηνί  Ιουλίου  11. 

4827.  7°7·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Διονυσίου  τοΰ  έκ  Φουρνά  τών  Άγράφων 

"Ερμηνεία  τών  ζωγράφων  (μέρος  μόνον). 

"Ιδ.  καί  4805  (685),  6339  (832). 

4828.  7°δ·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Απανθίσματα  καί  αποσπάσματα  πατέρων. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Κώδιξ  κάκιστα  χεχραμμένος. 

4829.  709·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Άδηλου  Έητορικη  εν  τη  καθωμ ιλημένη. 

Αιήρηται  κατά  θεωρίας,  ια'  έν  δλω.  Άρχεται  δέ  ακέφαλος 

27 


210 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


άπό  τη!  β'·  “  Περί  τοΰ  θέματο!  τη!  διδαχή!,  ότι  άλλο  είναι 
άπλοΰν  καί  άλλο  σύνθετον  καί  υπέρ  τοΰ  πω!  θεωρούνται  παρά 
τον  ρήτορο!."  ...ια' .  “  Περί  τού  πω!  -γίνεται  ό  επιτάφιο!  \ό-γο ϊ.” 

4830.  710·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

χ  (φ.  ι  α). 

““Ελεγχος  ώδε  τής  πλάνης  των  Κατινών 
θντον  παρ  οιτροΰ  Ματθαίου  μονοτρόπου.  ” 

Τοΰ  Βλαστάρεως. 

2  ( φ .  53  α)·  “[Ιωάννης]  Ζωναράς  εγνω  ταΰτα 
συντεταχέναι.  ΤοΟ  εν  ά-γίοΐ!  πατρο!  ημών  Φώτιον  αρχιε¬ 
πισκόπου  Κωνσταντινονπόλεω!,  ’Α-γω-γαί  καί  αποδείξει!  άκριβείί 
συλλε-γεΐσαι  Εκ  τε  συνοδικών  καί  ιστορικών  -γραφών  περί  Επι¬ 
σκόπων  καί  μητροπολιτών  καί  λοιπών  έτερων  άνα-γκαίων 
Εκκλησιαστικών  ζητημάτων 

3  ( φ.  85  α).  “  Απόδει^ις  εκ  των  άγιων  πάτερων 
κανονική  πώ!  ή  τη!  παλαιάί  Ρώμη!  Εξ  ημών  τών  Τραικών 

άπερρά-γησαν  καί  τη!  άποστολικη!  ΕξΕπεσον  παραδόσεω!.” 

4  ( φ .  93  β)·  “Συλλογιστικά  κεφάλαια  κατά  Κατινών , 
Εκ  τον  ’Εφεσου  κυρίου  Μάρκου  τοΰ  Ευγενικού.” 

5  (φ.  95  α)·  “  Στίχοι  ούς  έγραφαν,  Θεώδορός  τε 

καί  Θεοφάνης  οί  γραπτοί  λΐεθοδίψ  τω  ά-γιωτ άτιρ  πατριάρχη 
δντι  Εν  τάφιρ  καθειρ-γμένιρ  Εν  τη  νήσιρ  Αντιγόνο;  υπό  Θεοφίλου 
τοΰ  βασιλέω!." 

6  (φ.  95  α)·  “Μεθοδίου  Κντίγραμμα  προς  αΰτοΰς 
όντα!  Εν  Εξορίμ 

7  (φ.  95  α)·  “Αλεξίου  Αΰθοροΰ  Εις  τον  Θεολογον 
Τρηγόριον.” 

8  (φ.  95  β)·  “Στίχοι  ηρωικοί,  ονς  ό  θειος  Τρηγόριος 
προ!  ταΐ!  Εσχάταί!  ήδη  άναπνοαΪ!  ών  είπε."  ' 

9  (φ·  96  α)·  “  Τά  ονόματα  τών  επτά  κύκλων  τοΰ 

ονρανον.  ’ 

ΙΟ  (φ.  96  α).  “  Κατά  Φίλωνα  Αί  αληγορία ι 
τών  δων  μεγάλων  ποταμών .” 

11  (φ.  ΙΟΟα).  Κιήγησις  περί  της  εν  Ρωσία 
Επαναστάσεω!  τοΰ  Φευδοδημητρίου  ( άνεπί-γραφο! )  καί  άλλαι 

βραχεΐαι  είδήσεί!  περί  τη!  ρωσική!  ιστορία!  κατά  τον  ιΐή 
αιώνα. 

“ Αρχ .  Παραγενόμενόϊ  τι  5  Εκήρυξεν  Εαυτόν  είναι 
Αημήτριον  τόν  Ελασσόνα  ήόν  Ίβάνου  τοΰ  τυράννου 
άναιρεθΕντα  υπό  θεοδώρου  τοΰ  άδελφοΰ  αύτοΰ.  Τάλ. 
Έν  τψ  αύτψ  Έτει  α'ΐρεσ’ΐ!  τι 5  άνεφύη  Εν  τη  Μ οσχοβίμ 
νέα,  Φιλιππική  όνομαζομένη,  τή  μεν  πυθα-γορική  οΰσα, 
τή  δΕ  φαντασ ματ ική. 

12  (φ.  102  β).  “Συγγραφείς  παππ ομάστιγες  η 
παππομαστιγοΰντες.” 

13  (φ·  ιε>7  β)·  Χρονικά!  σημειώσεις. 

Άπό  Άδάμ  μέχρι  τοΰ  κατακλυσμόν. 

14  (Φ·  Ι°7  β)·  “Στίχοι  αφοριστική  εις  * Κρειον, 

είί  Μ ακεδόνιον,  εΪ!  Νεστόριον  καί  είί  τόν  Ε ΰτνχή,  του! 
αιρετικού!." 

15  (φ·  ΐοδ  β).  “Ίωάννου  Καματηροΰ  τον  πατριάρχου 
Κωνσταντινονπόλεω!  Α ύσεί!  πρόί  τα!  Ερωτήσεί!.” 

ΐ6  (φ.  109  β)·  1<  Ε κλογη  τών  θεοττνενστων  γραφών 
πάνυ  σύντομο!  καί  ωφέλιμο!." 


17  (φ·  I  I  2  α).  “Αρχή  τών  άπο  τη  τοΰ  Μελετίου 
Αθηνών  Εκκλησιαστική!  ιστορία!  σημειωμάτων." 

Εκ  τοΰ  Εν  τή  καθαρευούση  συντάγματοί. 
ΐ8  (φ.  143  α)·  “Περί  τοΰ  της  παιδίσκης  απογόνου 
Μ,ωάμεθ." 

19  (φ·  143  α)·  “’Αρχή  των  βασιλέων  Τούρκων  άφ’ 
ου  ηρξαν.” 

Κατάλογοί  τών  σουλτάνων  μέχρι  τοΰ  κδου  Άχμέτη. 

20  (φ.  144  α)·  Χρονικά  σημειώματα. 

“Αρχ.  αφι'  Ιουνίου  γ 11  έχαλάσθη  ό  Άλιπασιάί  βε- 
ζήρη!  ό  Εκ  τη!  Τι ιρουλώνη!. 

21  (φ.  144  β)·  Χρονικόν  βραχύ  ανεπίγραφου. 

’  Αρχ.  Έτοί  άπό  Χριστού  μτνδ'  ΕπΕρασαν  οί  Τούρκοι 
εΐ !  την  Αύσιν.  Τάλ.  Καί  αΰθΐ!  ξιφιέ"  μηνί  Αύγ ούστ ω 
Επήραν  τό  Πελοπόννησον  καί  τό  'Ανάπλι  άπό  αύτοΰ! 
οί  Ότμάνοι. 

4831·  711·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Πατερικοΰ  καί  τοΰ  Γεροντικοΰ. 

4832.  712.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Κανόνες  καί  Ευχαι. 

2.  “  Τοΰ  οσίου  Μάρκου  τοΰ  ποιητοΰ  Εις  ησυχίαν  διά 
στίχον.  ” 

"Χρχ· 

Έρ-γ αστή ριον  τελέθει  αρετών  πασών  θεέ  μου. 

Έν  τέλει-  ,ξροε'  (  =  1667). 

“Οπισθεν  τοΰ  τελευταίου  φύλλου  Ευχή  “Διά  στίχου."  “Αρχ. 
Σύ-γ-γνωθί  μοι  παντεπύπτα,  καί  συμπάθεισον  θεέ  μου. 

4833·  7Χ3·  Χαρτ·  16.  XV. 

1.  Άδηλου  Λδγος  ακέφαλος. 

“Αρχ — ακατάσχετου  κακόν  δει  οΰν  αυτή  άρέσαι  ή 
καί  βίαν  έπιθήναι  καί  &-γξαι  αύτήν.  Τέλ.  την  ανάπαυ¬ 
σαν  τη!  μητρό!  τών  αρετών  υπομονή!  διδαχθέντε!, 
θώμεν  μελέτην  πάσαν  'ίνα  μή  Εκτρεπώμεθα  τή!  κατά 
νοΰν  φιλοσοφία!  τέ  καί  συνέσεω!"  τω  δε  θεφ  ημών 
αίνο!,  χάρι!,  δόξα  είί  τον!  σύμπαντα!  αίώναί,  αμήν. 

2.  “Τοΰ  αύτοΰ  “Οτι  τη  τής  καρδίας  φυλακή 
συμφυλάσσονται  καί  αί  θεΐαι  τοΰ  Χριστού  Εντόλαί." 

3·  “Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Αόγος'  αποδεικτικός , 
δθεν  αί  άρεταί  καί  αί  κακίαι  φύονται ,  καί  ποΐαι  ποιων  -γεννή- 
τριαι  πεφύκασιν  είτα  καί  άναιρετικαί." 

4·  “Νικηφόρου  μοναχοΰ  Λογος  ωφελεί  ας  μεστός, 
περί  φυλακή!  νοΰ  καί  καρδία !." 

“Ησυχίου  πρεσβυτε'ρου  Προς  Θεόδουλον 
λόγοί  φυχοφελεΐ!  περί  νήφεω!  καί  αρετή!  κεφαλαιώδεις 
αρχή  φωτισμού  φυχηί  άληθεΪ!  ύποθήκαι,  τά  λεγάμενα  αντιρρη¬ 
τικά  καί  εύκτικά." 

Έκατοντάδε!  δύο. 

6.  “Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Άπό  τή!  είί  τό  Κύριε  Εκέκραξα  ερμηνεία!." 

Έτι  καί  άλλα  Άσοσπάσματμα .  “ Άπό  τοΰ  βίου  αύτοΰ." — 
β' .  “Άπό  τού!  λίαρ-γαρίτα!." 

'Έπονται  Αποσπάσματα  άλλων  πάτερων.  Εν  οΓϊ  Θεοδώρου 
τοΰ  Στουδίτου  καί  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


211 


η.  “  Φιλοθε'ου  μοναχοί 

μονής  της  ύπεραγίας  Θεοτόκου  της  Βάτου.” 

“Αρχ.  Έστι  νοητός  πόλεμος  έν  ήμΐν  αύτοΐς. 

8.  Εκ  τον  Τεροντικον  καί  Πατερικον. 

9·  “  Στίχοι  της  ιεράς  προςευχής  [Συμεών]  τοΰ  νε'ου 
Θεολόγου.” 

“ Αρχ.'Όςτις  βούλεται  τό  φως  εκείνο  βλέψαι. 

ΙΟ.  “Με'$οδος  της  ιεράς  προςενχης  [Συμεών]  τοΰ  νί'ου 
Θεολόγου.” 

11.  “ Έκ  τοΰ  μεγάλου  Βαρσανουφίου.”  (κολ.) 

12.  “  Κεφαλεα  άσκητηκά.”  ( Άκέφ .  κολ.) 

13.  “Βίος  τοΰ  άββά  Φιλημωνος  ττάνυ  ωφέλιμος.” 
(κολ.) 

Ι4·  Ασκητικά  κεφάλαια  ( άκέφ .  κολ.). 

4834·  7Χ4·  Χαρτ.  16.  ΧΥΙΙ. 

1.  Ίσοκράτους  Προς  Δημόνισιον. 

ΤΑ.  (κολ.)  έκ  ταύτης  της  έπιμελείας  τα ς  της  φύσεως 
αμαρτίας  έπικρατήσειεν. 

2.  “Β ιβλίον  λεγόμενόν  τον  Ιχνηλάτου.” 

'Η  ταξί 5  των  φύλλων  συγκεχυμένη  έν  τφ  ύπ’  άρ.  2.  Τινά 
των  φύλλων  προ  τοΰ  ύπ’  άρ.  1,  ή  δέ  άρχή  μετ’  αυτό. 

4835*  715-  Χαρτ.  16.  ΧνΠΙ. 

Ευχαί  (ακεφ.  κολ.). 

4836.  7ΐ6.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Ακολουθία  τον  μικροί)  αγιασμόν.” 

4837.  7Χ7·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “Άλφαβητος  τοΰ  άγιον  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου, 
ττρό  ς  νουθεσίαν  νέων  τε  και  πλουσίων.  ” 

Έν  στίχου  ίαμβικοΐς. 

2.  “"Ετερος  άλφάβητος  τοΰ  μεγάλου  Αθανασίου 
ωφέλιμος  και  κατανυκτικός  πάνυ.” 

3·  “Αεόντος  τοΰ  σοφωτάτου  Στίχοι 
ανακρεόντειοι  κατά  στοιχεΐον  της  αλφαβήτου.” 

4·  “Ερμηνεία  εις  το  ιερόν  τον  Απόλλωνος.” 

Περί  τοΰ  έν  Αελφοΐς  μαντείου  μετά  τινων  χρησμών  και  τής 
ερμηνείας  αυτών. 

5·  “  Ερμηνεία  εις  τό  ’Ε φοΰδ,  ο  εΐχον  οί  ’Έιβραΐοι 
διά  μεγάλης  τιμής.” 

6.  Κεφάλαια  διάφορα. 

α.  “Περί  τοΰ  πως  δει  πιστεύειν.” — β' .  “Περί  τοΰ  τί  τό  κοινόν 
τήςΤριάδος  και  τι  ίδιον  των  υποστάσεων  τής  Ίριάδος.” — γ  .  “Περί 
τοΰ  πως  δει  προ ςκυνεΐν  τον  θεόν.”-— δ’.  “  ΤΙερί  τοΰ  τί  έστι  πίστις.” 
— ε  .  “Περί  τοΰ  τί  έστι  Χριστιανός.” — <Γ'.  “Τί  έστιν  ούσία  και 
τί  σημαίνει  τό  ταύτης  δνομα.  ” — (*'.  “  Διατί  λέγεται  ό  θεός,  θεοί.” 
— η  .  “Διατί  λέγεται  ό  Κύριος,  Κύριος.” — θ'.  “Διά  τί  λέγεται 
δεσπότης  ό  θεός.” — 1'.  “Διατί  λεγεται  φως,  καί  οδός,  καί  ζωή, 
καίθύρα,  ό  θεός.” — ια'.  “Όποιον  δει έχειν  ημάς  τό  φρόνημα  περί 
θεοΰ,  καί  ποιας  τα 5  περί  αυτόν  υπολήψεις.” — ιβ'.  “Διά  τί  λέγεται 
λόγος  καί  δύναμις  καί  σοφία  ό  υιός  τοΰ  θεοΰ.” — ιγ'.  “Διατί 
λέγεται  χαρακτήρ  τής  ΰποστάσεω ς  τοΰ  πατρός  ό  υι05  αύτοΰ  τοΰ 
πατρός.” — ιδ' .  “Διατί  λέγεται  άπαύγασμα  τής  δόξης  τοΰ  πατρός 
ό  υίόϊ  αύτοΰ  τοΰ  πατρός.” — ιε'.  “Τινά  κεφάλαια  παραινετικά, 
δια  γνωμολογίας.” 


7·  “  Χίχοι  (γρ.  Στίχοι)  πολιτικοί  καταννκτικοί.” 
"Αρχ.  Ρ εΐτε  δακρύων  όφθ αλμοί,  κρουνούς  ήματωμένους, 
Άδάμ  ό  πρώτος  άνθρωπος  ριφείς  τοΰ  παραδείσου. 
8.  “  ’Ένταλτηριον  8ι8όμενον  παρά  αρχιερέων." 

9-  “  ίάνμμαρτνρίαν  εις  ρ.έλλοντα  ίερωθηναι.”  (κολ.) 
ΙΟ.  “  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα.” 

11.  “  Τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  το  ρητόν 

τοΰ  Ευαγγελίου,  ήτοι  εις  τήν  παραβολήν  τής  συκής.” 

12.  Τόποι  Άπολυτικοΰ  δόο. 

Ι3·  “ Διηγησις  ωφέλιμος,  θανμα  ωραιον 
τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” 

Ι4·  “Πράξεις  επισκόπου  πάνυ  ωραία.” 

Τύποϊ  πράξεως,  φέρων  υπογραφήν  “Ταπεινός  μητροπολίτης 
Ααρίσσης  Αανιήλ.” 

15.  “Γεωργίου  τοΰ  Αίτωλοΰ,  ταΰτα  μεν.” 

Ερμηνεία  εις  τό  Φώί  ιλαρόν,  ού  προτάσσεται  τό  κείμενον. 
ιό.  Αίνιγμα  έπιγραφόμενον  “Νονς.”  (Νοΰς,  ους,  ΰς). 
Ι7·  “Όσα  αμαρτάνει  άνθρωπος 

διά  τοΰ  λογιστικού,  διά  τοΰ  θυμικοΰ,  καί  διά  τοΰ  έπιθυμι- 
τικοΰ.”  (κολ.) 

ΐ8.  “  Άλφάβητος  εις  νουθεσίαν  πάντων.” 

19.  “Τοΰ  μακαρίου  Νείλου  Άλφάβητος 
εις  άρχαρίους  μοναχούς.” 

20.  Γνώριαι  μονόστιχοι. 

21.  Τροπάρια  νουθετικά  εις  μοναχούς. 

22.  “  Φυλονικία  περί  οσπρίων  καί  οπώρας.” 

“Αρχ.  Βασιλεύοντοε  τοΰ  πανενδοξοτάτου  Κυδωνίου 
καί  ηγεμονεύοντας  τοΰ  περιβλέπτου  Κύτρου. 

Έστι  δ’  ή  άλλως  έπιγραφομένη  Αιήγησις  τοΰ  ΤΙωρικολόγου. 
"Ιδ.  νίΑβΝΕΚ  Οαππΐηα  ΟταβοΒ,  ιηβάϋ  αβνι  σ.  199  κ.  έ.  Κκυιι- 
βαοηεκ  ΟβδοΗοΙιίθ  άβι·  Βγζ.  ΙιϊΠβΓαΙυΐ'  σ.  463  κ.  έ. 

23·  “  Ευχή  σνγχωρητική.” 

Μεταξύ  των  ύπ’  άρ.  22  καί  23  τάδε"  Κατά  τό  ,ξογ  έπή- 
ραν  τήν  Κύπρον  τό  δεύτερον  χρόνον  τήν  άρμάδαν  τοΰ 
Τούρκου  έπήραν  οι  Φ ράγγοι.  Κατά  τό  ,ζί,γ'  εγηνεν  ό 
σεισμός  ό  μεγάλως,  όποΰ  έπεσαν  οί  πύργοι  καί  εραϊ- 
σθησαν  οί  έκκλησίαις  τοΰ  άγιου  “Ορους·  ημέρα  Παρα¬ 
σκευή,  Ίουνίιρ  ιη'  τοΰ  άγιου  μάρτυρος  Αεοντίου'  ώρα 
δ'  τής  ημέρας '  έσιέτον  δε  ημέρα  παρ  ημέρα  ημέρας  κ' 
καί  έπεκράτησεν  ό  σεισμός  έως  π'  ημέρας  καί  τότε 
έπαυσε  τελείως. 

Ό  κωδιξ  περιβάλλεται  ΰπό  δύο  φύλλων  (Π εργ.  XI)  ύλης 
έκκλησιαστικής. 

4838.  7χ  8.  Χαρτ.  16.  χνπ. 

1.  “  Τοΰ  αύτοΰ  Αογος  περί  της  ζητείσεως 

καί  εύρέσεως,  εις  την  πρωτην  Κυριακήν  των  νηστειών.” 

Έν  τή  καθωμιλημέν η.  “Αρχ.  Μωσής  ό  θ εσπέσιος. 

2.  “Περί  του  βρωνλογίου  καί  σνσμ ολογίον.” 

3·  “  Άρχη  περί  βρωντωσνσμον  τον  ολον  ενιαυτού.” 
4·  “  Ετερον  περί  οτταν  θέλεις  να  γινωσκεις 
την  χρονιάν  όπου  περιτρέχεις  ποιος  πλανήτης  κυριεύβει  κατά- 
λαβι  οτι  ημέρα  είναι  η  πρώτη  του  I αννουαρίου  καί  εάν  ο  Ιανου- 
άρης  η  πρώτη  του  ημέρα  Κυριακή,  γινωσκε  οτι  αυτήν  την  χρονιάν 
κυριεύει  ο  ήλιος.” 


27—2 


212 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4δ39·  7*9·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  “  Δοξαστάριον  περιεχον  τα  δοξαστικά 

πασών  των  εορτών  καί  τών  άγιων  του  δλου  ένιαυτοΰ.”  ( άκέφ .) 

2.  “  Περί  συντεκ νιας  μέχρι,  καί  πόσου  βαθμού 
κωλύεται,  συνόδου  έκτης.  λύσις.” 

3·  “  Έκθεσ  ις  ετι  7τερί  γάμιον  καί  συνάφειας 
νομίμου  καί  θαυμαστή  τι 5  συνάφεια .” 

4·  “  Ερμηνεία  ακριβής  περί  της  λεγάμενης 
-γέννας  τε  καί  άπολύσεως  τής  σελήνης.”  (κολ.) 

Τό  ν7τ’  άρ.  4  έν  πίναξιν. 

4840.  72°·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Γνώριαι  θεολογικαι  μετά  και  ερμηνειών. 

Κ ώδιξ  κάκιστα  γεγραμμένος. 

484Ι.  Τ  21.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Ωρολογίου  (ακέφαλου  καί  κολοβόν). 

4842.  722.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ακολουθία  νεκρώσιμος  τών  κολυβων.” 

2.  Ακολουθία  “του  άγιου  ενδόξου 
μεγαλομάρτυρος  Ιακώβου  τοΰ  Π  έρσου.” 

'Ο  κώδιξ  περιβάλλεται  ύπό  φύλλου  (Περγ.  XIV)  περιέχοντος 
μέρος  Εύχής. 

4843·  723·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  ' Αρχή  συν  Θεώ  άγιω  τοΰ  Νο/χοκα'νονος, 
ττώϊ  νά  διόρθωση  ό  πνευματικός  πατήρ  τα  σφάλματα  τών 
προςερχομένων  Χριστιανών  χάριν  έξομολογήσεως.” 

Έυ  αρχή  Πίναξ  τών  περιεχομένων,  οΒ  έν  τέλέι’  Αιά  χειρός 
έμοΰ  Αθανασίου  Ιερέως  Β ωλιώτου,  ένέτίησι  μψνεω, 
’Οκτομβρίου  β’  (  =  1755). 

Ό  κώδιξ  διαβεβρωμένος  υπό  μυών  έν  τοΐς  κάτω. 

4844·  724·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1  (φ.  Ια).  “  Ευχή  σνγχωριτική." 

2  (φ.  8  α).  Το  Κοινωνικού  της  μεγάλης  Τίεμπτης. 
Μετά  φωνών. 

3  (φ.  9  β)·  Τ3κ  Τ775  Σολομωνικής. 

4  (φ.  12  α).  “  Άνακρε'οντος  ”  Ώδαί. 

α'.  ΕΪ5  οίνον. — β’.  "Οτι  δει  πιεΐν. — γ'.  Εις  έαυτόν. — δ’.  Εις 
Βά0υλλον. — ε'.  Ε/ϊ  γυναίκα. — ζ~’.  Είϊ  κόρην. — β.  Εί;  χρυσόν. 
— η’.  Εί?  έαυτόν. — θ’.  Εις  έαυτόν. — ί .  Εί?  Διόνυσον. — ια  .  Εί$ 
τό  άνειμένως  ζην. — ιβ  .  Ειν  τό  έαρ. — ιγ'.  Εις  έαυτόν. — ιδ’ .  Ει$ 
έαυτόν. — ιε’ .  Εί?  “Ερωτα. — ιζ~’ .  Εΐ$  συμπ όσιον. — ιζ’.  Εις  τέτ- 
τιγα. — ιη’.  Ει?  τόν  εαυτου  δνειρον. — ιθ’.  Ε ί ς  τα  τοΰ  έρωτος 
βέλη. — κ  .  ΕΪ5  "Ερωτα. — κα'.  "Άλλο  μδάριον. — κβ’.  "Αλλο. — 
κγ’ .  “Αλλο. — κδ’ .  Είϊ  Διόνυσον. — κε’ .  Είί  περιστεράν. — κζ"’ . 
Ε Ις  ρόδον.— κζ’ .  Εΐ$  τό  αυτό. — κη’.  Είϊ  "Ερωτα. — κθ’ .  Εις  τόν 
έαυτοΰ  δνειρον. — λ'.  Εΐί  έρωτα  κήρινον. — λα'.  Εί$  έαυτόν. — 
λβ’ .  ΕΪ5  χελιδόνα. — λγ’.  ΕϊίΈρωτα. — λδ'  ΕΪ5  ποτήριον  άργυ- 
ροΰν. — λε'.  Είί  κόρην. — λ£"'.  Εΐϊ  τό  έαρ. — λ^'.  Εις  "Ερωτα. — 
λη’.  Εί?  έαυτόν. 

5  (φ.  3 2  α)·  Αίνιγμα  και  μύθοι  έμμετροι. 

’Άρχ.  Αίνιγμα. 

Τών  βαρβάρων  έλθόντων  έκπορθήσα ι  την  πόλιν. 


6  (Φ·  34  <*)·  “Των  ζ  ωδιων  αί  κράσεις.” 

7  (Φ·  36  α).  Κεφαλαία  διάφορα. 

α  (φ.  36  α).  “  Περί  τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Πνεύματος.” 
— β’  (φ.  42  β).  “Περί  ένζύμου  καί  άζύμου.” — γ’  (φ.  45  α). 
“Περί  τής  άπολαύσεως  τών  δικαίων.” — δ'  ( φ .  49  α).  “Περί  τοΰ 
πυρός  τοΰ  καθαρτηρίου.” — ε'  (φ.  53/3).  “Περί  τοΰ  ποΰ  είσίν  αί 
ψυχαί  τών  δικαίων.” — 5“  (φ.  58/3).  “Περί  τοΰ  πρωτείου  τοΰ 
πάπα.” — ξ’  ( φ .  60α).  “Περί  πίστεως.” — η’  (φ.  62  α).  “Περί 
αγάπης.” — θ’  (φ.  65α).  “Περί  έλεημοσύνης .”  — 1'  (φ.  67α). 
“Περί  φειδολείας.” — ια'  (φ.  67/3).  “Περί  τών  μη  φοβουμένων 
τόν  θεόν.” — ιβ’  (φ.  68  α).  “Περί  έλπίδος.” — ιγ’  (φ.  58/3). 
“Περί  τών  πεπ οιθότων  έπί  πλούτιρ  καί  άνθρώποις  καί  μη  εις 
θεόν.” — ιδ'  (φ.  69α).  “Περί  σοφίας.” — ιε'  (φ.  70α).  “Περί 
άφροσύνη ς.” — ιζ~’  (φ.  70/3).  “Περί  βουλής.” — ιζ’  (φ.  70  β). 
“Περί  αβουλίας.” — ιη’  (φ.  71α).  “Περί  άνδρείας .” — ιθ’  (φ. 
71/3).  “  Περί  δικαιοσύνης.” — κ  (φ.  72  α).  “  Περί  παρθενίας.” — 
κα'  {φ.  73  α).  “Περί  πορνίας.” — κβ’  (φ.  75  α).  “Περί  μετά¬ 
νοιας  καί  έξομολογήσεως.” — κγ’  (φ.  77  α).  “Περί  τών  ταχέως 
μεταβαλλομένων.” — κδ'  (φ.  77  β).  “Περί  εί?  μετάνοιαν  μή  έπι- 
στρεφόντων.” — κε'  (φ.  78/3).  “Περί  μελλούσης  κρίσεως.” — 
κΓ'  (φ.  79/3).  “Περί  αλήθειας  καί  μαρτυρίας  πιστής.” — κζ’  (φ. 
80/3).  “  Περί  ψεύδους  καί  συκοφαντίας  καί  ψευδομαρτυρίας.”— 
κη  (φ.  80  β).  “  Περί  αδελφών  καί  φιλαδελφίας.” — κθ’  (φ.  81  α). 
“Περί  φίλων  καί  φιλαδελφίας.” — λ'  (φ.  81/3).  “Περί  φίλων 
καί  μοχθηρών .” — λα'  (φ.  82  α).  “Περί  έλεημοσύνης.” — λβ’  ( φ . 
85  β).  “Περί  φειδωλών.” — λγ’  (φ.  86α).  “Π  ερί  ευεργεσίας  καί 
χάριτος.” — λδ'  (φ.  87  α).  “Περί  πλουσίων  εΰ  βιούντων — 
λε'  (φ.  87/3).  “  Περί  πλουσίων  ούκ  εδ  βιούντων.” — λίΓ'  {φ.  88/3). 
“Περί  πτωχών.” — λξ’  (φ.  89α).  “Περί  πλεονεξίας  καί  αδι¬ 
κίας.” — λη’  (φ.  88  β).  “Περί  διδαχής.” — λθ’  (φ.  90  α).  “Περί 
παιδίας.” — μ  [φ.  90/3).  “Περί  έπαινον.” — μα’  (φ.  90/3). 
“Περί  ζήλου  άγαθοΰ  καί  μιμήσεως.” — μβ’  (φ.  90 β).  “Περί 
ζήλου  κακοΰ  καί  μιμήσεως." — μγ’  (φ·  91  β).  “Περί  άγάπης.” — - 
μδ’  ( φ .  92  β).  “ΙΙερι  θυσίας.” — με’  (φ.  93  α).  “Περί  ζωής.” — 
μζ~’  (φ.  94α).  “Περί  μαντείας.” — μζ’  (φ.  94/3).  “ΙΙερι  μέ¬ 
θης.” — μη  (φ.  95α).  “Περί  έξομολογήσεως.” — μθ’  (φ.  95α). 
“Περί  έπιβουλίας.”  —  ν'  (φ.  96  α).  “Περί  άναστάσεως.”  — 
να'  (φ.  102  α).  “Περί  λογισμών  τής  τριμερούς  ψυχής.” 

Τά  μέν  ύπ’  άρ.  α' — ζ~’  είσί  συλλθ7ή  αποσπασμάτων  πάτερων, 
τα  δέ  ύπ’  άρ.  ζ’ — να'  ρητών  έκ  τής  Γραφής. 

8  (φ.  II 2  α).  “Τα  επτά  εκδικούμενα  τον  Καϊν.” 

9  (φ.  1 13  ο·).  “Του  Χρυσοστόμου  ”  Άποσπασματα 

βραχέα  μετά  καί  γνωμών  τινων  άλλων. 

ΙΟ  (φ.  115  α).  Εΰριιτίδου  καί  Σοφοκλε'ους  Στίχοι. 

11  (φ.  1 1 5  β)·  Πώς  ζωγραφονσ ιν  οι  Αιγύπτιοι 

γέροντα,  γυναίκα  κτλ. 

12  (φ.  Ιΐ6α).  Έρμ,τ/νεία  στίχων  τινών  τών  Ψαλ/χων. 

13  (φ·  !2θα).  “Περί  ονομασίας  τον  Χρίστον.” 

14  (φ·  120  β).  “  Περί  ουσίας.” 

15  (φ·  121  α),  “  Σόλωνος  ”  Στίχοι. 

"Ε πονται  Σημειώσεις  ούδενός  λόγου. 

4845·  725·  Χαρτ.  16·  XVII. 

1.  “  Περί  τών  καθ  εκάστην  γενοριε'νων  θανμασίων 

εις  την  μονήν  των  Ιβήρων” 

2.  Κανοι/€5  “  €ΐς  την  κυρίαν  καί  ΙΙαναγίαν  Πορταί- 
τησσαν” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


213 


3·  Χερουβικά,  Κοινωνικά,  πασαπνοάρια 
καί  δοξολογίαι.  Μετά  φωνών. 

4846.  726.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ακολουθία  τον  μικροΰ  άγιασ μου. 

2.  Έιΰχαί. 

3·  Κανόνες  εις  την  Θεοτόκον  την  Π ορταίτισσαν. 

4847.  727·  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Αναστασίου  πατριαρχου  Θεουπόλεως 

Περί  των  έν  Περσίδι  πραχθέντων.” 

4848.  728.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Αναστασίου  τον  Σιναΐτου  “Λόγος 

περί  τοΰ  μή  μνησικακεΐν  άλλήλοις,  καί  περί  των  άχράντων 
μισυρίων,  μεταφρασθεΐς  εί;  κοινήν  γλωτταν.” 

2.  “Λογος  απλώς  καί  ωφέλιμος  κατά  πολλά 

περί  του  άπέχεσθαι  έργου  τη ς  αγία;  Κυριακής,  και  των 
μεγάλων  έόρτών4  καί  ότι  οι  εργαζόμενοι  έν  τη  άγια  Κυριακή, 
διπλήν  ΰπόστήσονται  την  ζημίαν,  καί  μετά,  μεθυόντων  καί 
χορευόντων.” 

3·  “Βιος  καί  πολιτεία  του  άγιον  αποστόλου  Θωριά.” 
4·  Βιος  καί  πολιτεία  Ίωάννου  τοΰ  Καλυ,βίτου. 

5·  Βίος  καί  πολιτεία  Αλεξίου  τον  άνθρωπον  τοΰ 
Θεοΰ. 

6.  “  Αιηγησις  πάνν  όφέλημος  εις  τους  άκουωντας 
καί  εί;  τους  άκροάζωντας.” 

7·  “Περί  τοΰ  άββά  Σαραπίων.” 

8.  “  Λόγος  όφέλημο' >  οτι  εάν  0ε'λει  ό  δαίμων 
δύναται  νά  σωθή.” 

9·  “  Δαμασκηνού  μοναχοΰ  τοΰ  υποδιακόνου 
καί  Στουδίτου  Λόγο;  πεζή  φράσει  εις  την  Δεκάλογον  τοΰ 
Μωϋσέω;.” 

ΙΟ.  “  Θεοφάνους  μοναχοΰ  τοΰ  σοφοτάτον 
καί  λογιοτάτου  λόγος  πεζή  φράσει  εις  τά  δώδεκα  άρθρα  τής 
πίστεως.” 

II.  “Ιστορία  καί  διηγησις  περί  ’ Ιωσήφ 
του  παγκάλου,  πάνυ  ωφέλιμος,  διά  στίχων.” 

’Άρχ. 

Έφάνη  γοΰν  ό  Αβραάμ  έν  Μεσοποταμία, 
έπίστευσεν  εις  τόν  θεόν  τον  ποιητήν  τοΰ  κόσμου. 
Τέλ. 

Μόνον  έγώ  καί  ό'λοι  μου;  μικροί  τε  και  μεγάλοι 
δόσωμεν  δόξαν  τί>  θεψ  τιρ  την  αρχήν  διδόντι, 
καί  τέλος  τό  πα ρέχοντι  εις  αιώνας  αιώνων  αμήν. 

Τδ  δλον  στίχοι  περί  τούς  550,  γεγραμμένοι  έν  μέρει  κατα¬ 
λογάδην. 

’Ίδ.  καί  4597  (477),  1. 

Έν  αρχή  τοΰ  κώδικας  Πίναξ  των  περιεχομένων  άτελής. 

4849.  729·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ή  άλφάβητος. 

2.  “Τοΰ  άββά  Νείλου  Στίχοι  κατά  άλφάβητον 
πρδς  άρχαριον  μοναχόν.” 


3·  “  Γνώμαι  μονόστιχοι  κατά  στοιχείου 

έκ  διαφόρων  ποιητών  καί  σοφών.” 

α’.  Εΐ;  άγαθούς  άνδρας. — β' .  Εί;  άλήθειαν. 

Μόνον  τρεις  σελίδες  έν  ολω. 

4·  Τύποι  επιστολών. 

5·  “  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  έν  άγιο ις  πατ ροζ  ημών 
Ν ήμφωνος  τοΰ  έρημήτου  καί  μερικοί  θαυμάτων  διήγησις. 
λόγοι  ωφέλιμοι.” 

Έν  τέλει’  Έν  έτει  αχί,γ'  ίνδικτιώνος  α'  (  =  1693)  χειρ 
καμοΰ  ταπεινού  Ζαχαρίου  έκ  Γαλατίας,  έγράφη  εις 
Πελοπόνησον. 

6.  “  %τίχοι  τίνος  γεροντος  προς  τον  νέον 
υποτακτικόν  αύτοΰ'  πώς  δεΐ  αυτόν  πολιτεύεσθαι  τής  μοναδικής 
πολιτείας.  Δια  στίχου.” 

’λρχ. 

θεέ  μου  πα ντοκράτωρα  ΰφιστε  καί  σωτήρα, 
τής  οίκομένης  βασιλεΰ  ουράνιε  φωστήρα. 

Τέλ. 

ωσάν  άπό  την  Θάλασσαν  ποτέ  κΰμα  δεν  λυπεί 

μήδέ  άνθρωπος  εύρίσκεται,  στον  κόσμον  χορής  λύπη. 
7·  Εγκώμιου  καί  ευχή  εις  την  Θ εοτοκον. 

8.  “Ακολουθία  εις  μνημόσυνου  νεκρών.” 

9·  “^Ετερος  κανών  εις  κοιμηθέντας .” 

Μεταξύ  των  ύπ’  άρ.  7  καί  8  φύλλα  άγραφα. 

4850.  73°·  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  καί  θεοφόρου 

πατρός  ήμών  Άνδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σάλου.” 

4851.  731·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1  (φ.  I  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Προς  Αητόϊον 
“Περί  τής  έν  παρθενία,  άληθοΰς  άφθορίας.” 

Αιήρηται  εί;  τμήματα  κατά  μαθήματα,  έν  οι;  περιέχεται  καί 
ή  έξήγησις  τοΰ  λόγου.  Άπό  δέ  τοΰ  φ.  54  α  τό  κείμενον  έν 
συνεχεία,  μετά  διάστιχου  ερμηνείας  έν  αρχή. 

2  (φ.  6  2  α).  Επιστολαί  καί  τύποι  επιστολών. 

Είσί  γεγραμμέναι  τόν  XVII.  αιώνα.  Τινέ;  των  έπιστολών 
προς  Νεόφυτον  Άδριανουπόλεως.  Ή  δέ  πρώτη  προς  αύτο- 
κράτορα  τής  'Ρωσι'α;  μή  όνομαζύμενον,  δι’  ή;  παρακαλεΐται, 
οπω;  καταπέμψν  τόν  έλεον  αύτοΰ  έπί  τήν  “  έν  τή  τοΰ  Φαναριού 
τής  Ελλάδος  έπαρχία.”  μονήν  τής  Θεοτόκου. 

”Ιδε  καί  κατωτέρω  άρ.  5,  10,  11,  32. 

3  (φ·  82  β').  Ίωάννου  τοΰ  Παλαιολόγου 
Χρυσόβουλλον,  δι  ου  παραχωρείται  εις  τήν  έν  τιρ  Άγίω  δρει 

μονήν  τοΰ  Άγιου  Παύλου  τό  περί  τήν  Κασσάνδραν  παλαιο- 
χώριον" Άγιος  ΙΙαΰλο;  όνομαζύμενον. 

4  (φ·  83  β).  “Ίσον  ομολογίας  της  πίστεως 
τίνος  έν  ύποφία  δντος  λατινοφρονεΐν.” 

5  (Φ-  87  α).  ’Επιστολαί  καί  τύποι  επιστολών. 

Τινέ;  τώνΈπιστολών  πρό;  Π αίσιον  πατριάρχην  Αλεξάνδρειά;. 

Συνέχεια  των  ύπ’  άρ.  2. 

”Ιδ.  καί  άρ.  2,  10,  11,  32. 

6  (φ.  9γ  α)·  “  Συν0εσις  καί  ΰλη  τοΰ  άγιου  μύρον.” 

7  (φ.  92  ®)·  “Ίσον  άπαράλλακτον 
τοΰ  έν  τιρ  ίερω  κώδικι  πρωτοτύπου .” 

Αρχ.  Νόμιμον  όντως  καί  κρατήσαν  άνωθεν  έθος 


214 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


τού ς  εις  ποιμαντικόν  τε  καί  διδασκαλικόν  άναλαμβα- 
νομένο  1/5  αξίωμα. 

8  (φ.  95  /3)·  “^Ισον  άπαράλλακτον  τον  καθολικού 
πρωτότυπόν.” 

"Ομολογία  πίστεως  Ίλαρίωνος  τοΰ  Κιγάλα. 

Έν  τελεί-  αχξζ~'. 

9  (φ.  ΙΟΟα).  Κεφάλαια  άντιγεγραμμένα  αυτολεξεί 
εκ  τγί  έν  Λευκωσία  Κόπρου  γενομένης  συνόδου  τί;  ι/  Απριλίου 

τοΰ  μχξη'  ΰπό  Ίλαρίωνος  Κιγάλα. 

ΙΟ  (φ.  ιοόα).  Επιστολαι  και  τόποι  Επιστολών. 

1 1  (φ.  I  24  α).  ’Επιστολαί 

κατά  τό  εγχειρίδιου  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ως. 

“Ιδ.  καί  άρ.  2,  5,  11,  32. 

12  (φ.  1  3 1  α)·  Σημειώματα  περί  τί/ς  ερμηνείας 
τοΰ  Ευαγγελίου  καί  τινα  Ετυμολογικά. 

13  (φ·  142  α).  Ερμηνείαι  λέξεων. 

14  (φ·  1 42  /5)·  “Παρα  Νικορουλου  προς  τον  πατέρα 
Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

Κείμενον  καί  έξήγησις. 

15  (φ·  163  α).  Λεξικόν  κατ’  αλφάβητου. 

“Αρχ.  Άγυρίζειν,  συνάγει ν  άγυρτάζειν,  συλλέγει,  κτίζει 
πόλιν. 

ΐ6  (φ.  187  /3)·  “  Επιτορτ;  των  #είων  κανόνων 
γενομένη  παρά,  τοΰ  πανσεβάστου  σεβαστού  καί  νομοφύλακος 
καί  κριτοΰ  Θεσσαλονίκης  κυρίου  Κωνσταντίνου  τοΰ  Άρμενο- 
ποΰλου.” 

17  (φ.  19°  α)·  44  Ευχή  άνα γινωσκομένη  ενώπιον 
τοΰ  βασιλέως  παρά  μητροπολίτου  άρτι  χειροτονηθέντος." 
ΐ8  (φ.  1 9 1  α)·  “  Ισαακίου  τοΰ  Κομνηνοΰ 
ΙΙερί  των  υπέρ  χειροτονί ας  διδομένων  συνήθειων  καί  περί  τοΰ 
κανονικού." 

“Αρχ.  Τυποΐ  ή  βασιλεία  μου  καί  έπί  τη  χειροτονίμ 
των  ιερέων  καί  έπί  τιρ  κανονικιρ  τδν  παλαιδν  ένεργεΐν 
τύπον.  Τέλ.  καί  ή  σύμφωνος  κατάθεσις  των  δλων 
θεματικών  παρέστησε  τη  βασιλείμ  μου. 

19  (φ.  192/3).  Ερμηνεία  λέξεων. 

20  (φ.  194  α)·  44  Λεξικόν  τον  Ψαλτηρίου.” 

Κατ’  άλφάβητον.  "Αρχ.  Άπορρυήσεται,  άποπεσεΐται, 
άποβαλεΐται. 

2  1  (φ.  247  α)·  Ετερον  λεξικόν  κατ’  άλφάβητον. 
"Αρχ.  Άγαθωσύνη  ή  άπηρτισμέν η  αρετή. 

2  2  (φ.  275  α)·  Ετερον  σύντομον  λεξικόν 

κατ’  άλφάβητον  των  γενικών  τών  εις  ων,  ωρ  καί  ως  λέξεων. 

"Αρχ.  Άγανόφρων  άγα νύφρονος. 

2 3  (φ·  276  /3).  Κανόνες  -γραμματικοί . 

24  (φ·  28ο  α).  “Λόγος  τοΰ  αΰτοΰ  14 

ΓΙερί  έπιγνώσεως  τών  έν  τιρ  κόσμιρ  καί  τής  τών  υπέρ  κόσμον 
έφέσεως.” 

“Αρχ.  “Ανδρες  θ εοφιλεΐς,  άνδρες  αγαπητοί,  Λνδρες 
όρθόδοξοι. 

25  (φ.  294  β)·  Ονόματα  πέλαγων,  όρέων,  άνεμων, 
πόλεων,  λίθων  καί  μηνών,  εορτών,  επαρχιών  Ε ύρώπης,  Αιβύης 

καί  Ασίας. 

26  (φ.  301  α).  “Εκ  τοΰ  περί  της  θείας  σαρκωσεως 
πέμπτου  λόγου  τοΰ  αΰτοΰ.” 


2  7  (Φ·  3°3  α)·  *4  Επιτορ,η  τών  θείιον  και  ιερών 
κανόνων. .  .Άρμενοποΰλου.” 

28  (φ.  304  β)·  44  Οί  βασιλείς  τών  Έωμαίων.” 

29  (φ.  3°6  /3).  “  Όσοι  εβασίλευσαν 

έν  Κ ωνσταντινουπόλει  άπδ  τοΰ  μεγάλου  Κωνσταντίνου.” 
Μέχρυ  Αλεξίου  Δ'  τοΰ  υίοΰ  Ισαακίου. 

3°  (Φ-  317  α).  Μήνες  Έωμαίων,  ’ Αθηναίων,  Εβραίων. 

31  (Φ·  317  β)·  “Περί  τών  μητροπολιτών 
λεγομένων  ΰπερτίμων  καί  έξάρχων.” 

32  (φ.  321  α).  Τύποι  επιστολών  καί  άποσπά- 
σματα. 

Έν  τούτοις  καί  πάλιν  τό  υπ’  άρ.  18. 

33  (Φ·  325  α)·  λεξικόν  κατ’  άλφάβητον. 

“Αρχ.  Άασάμην  έβλάβην  από  τοΰ  άω  τό  βλάπτω. 

34  (Φ·  4γ6  α).  “Πόσα  ρήματα  εστιν  δηλωτικό. 

τής  ύπάρξεως  καί  πόσα  τοΰ  πορεύεσθαί  τε  καί  τοΰ  καθέζεσθαι 
σημαντικά  καί  σχηματισμοί  αυτών." 

35  (Φ-  417  “)·  Εΰχαί. 

Έν  φ.  53 β·  Αΰτη  ή  βίβλος  πέλει  τοΰ  παπά  κΰρ 
Σ,εραφήμ ,  τοΰ  καλοΰ  πνευματικού  καί  έξομολογητού. 
Τά  φ.  136 — 141  καί  312 — 316  άγραφα. 

4852.  732·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Αιηγησις  ωφελημος  Μακαρίου  τοΰ  Αίγυπτίου 

λόγος.” 

2.  “  Περί  τον  μυστήριον  τής  Αάβρας  όπου  εγινεν 
τώρα  εις  τόν  καιρόν  μας  πρό ς  τινα  διάκονον." 

3-  “Ευχ^  τοΰ  αγίου  Κυπριανού  Εις  άποτροπην 
παντός  εναντίου  έν  τη  δυνάμει  καί  ίσχύϊ  τοΰ  ζώντος  θεοΰ  τοΰ 
έν  Τριάδι  ύμνουμένου.” 

4·  “  Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  άββά  Ζιωσιμά 
καί  διά  τούς  μακάρους." 

5·  44  Επιστολή  τον  κυρίου  ημών  Ίησον  ~Χ.ριστον 
όποΰέπεύθη  άπό  τόν  ουρανόν  ημέρα  Τετάρτη." 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

6.  44  Ευχή  εις  άσθενή  πολλά.” 

7·  “  Κατάνυ^ις  όφέλημος  δια  κάθε  Χριστιανόν 
εις  τήν  όποιαν  περι’έχονται  Αιάλογος  ψυχής  καί  νεκροΰ  καί 
διηγήσεις  τινές  περί  τής  συντέλειας  τοΰ  αίώνος,  περί  κρίσεως  καί 
παραδείσου  καί  περί  κολάσεω 5  καί  έτεροι  στίχοι  περί  θανάτου 
ποίημα  Μαρίνου  Τζάνε,  τοΰ  έπίλεγομένου  Μπουνιαλή  τοΰ 
'Ρηθυμναίου  εκ  Κρήτης.  Μαρίνος  Τζάνες  Μπουνιαλής  τό 
χαίρειν." 

“Αρχ. 

Κινούνται  τά  γλυκοκέλαδα  άήδόνια  να  συρίζουν, 
τά  ρόδα  καί  τραντάφυλλα  τούς  κήπους  νά  μυρίζουν. 
’Έξεδύθη  τύποις  έν  Βενετία  τιρ  1816  παρά  Ν.  Γλυκεΐ.  “Ιδ. 
ΒΡΕΤΟΤ  Κεοελ.  Φιλολογία  Μέρ.  Α'  σ.  157,  άρ.  427.  Ή  αυτή 
δ’  έξετυπώθη  καί  τιρ  1853  εν  Βενετία,  έκ  τοΰ  ελληνικού  τυπο¬ 
γραφείου  τοΰ  Άγιου  Γεωργίου. 

8.  44  Στίχοι  παλαιόθεν  παρά  τίνος  ευσεβούς 
συντεθέντες  καί  τά  νΰν  έπιμελός  διορθωθέντες.” 

“Αρχ. 

Αύξα  νάχη  πάσα  μέρα.  'Ο  υιός  με  τόν  πατέρα, 
καί  τό  Πνεΰμα  τό  άγιον,  τό  ζωαρχικόν  καί  θειον. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


215 


ΤΑ. 

εί$  παράδε ίσον  νά  μποΰμεν.  και  απ’  έκεΐ  νά  μην 
εύγ  οΰμεν. 

Β  ϋρηται  έκδεδομένον  τύποις  εν  έπιμέτρφ  της  ύπ’  άρ.  7 
Κ ατανύξεως  τοΰ  Μπουνιαλή. 

9·  “  Ποίημα  τον  Μαρίνου  Τξάνε  ”  [Μττουνιαλή]. 

’Άρχ.  Ώ  κόσμε  πλάνε  και  Αδικε  και  καί  ψεύτη. 

Έν  τέλει’  Έκ  χειρός  Ματθ  αΐου  εύτελοΰς’  οί  άνάγι- 
νώσκοντες  τό  παρόν  εϋχεσθαι  καί  μη  καταράσθ  αι 
νπερ  εμοΰ. 

Έΰρηται  έκδεδομένον  τύποις  έν  έπιμέτρφ  της  αυτής  Κατανύξεως. 
I  ο.  “  Κατά  άλφάβητον  εις  την  υπεραξίαν 
Θεοτόκον  διά  στίχον.” 

’Άρχ. 

” Ανοιξαν  δέομαι  αγνή  τό  ταπεινώ  άχίλει 
τοΰ  άνυμνεΐν  καί  έπενεΐν  τό  σώ  καί  άναγγ  έλειν 
τοΰ  βασιλέως  καί  θεοΰ  παλάτιον  καί  κλήνη. 

11.  “"Ετερον  κατά  άλφάβητον 

τοΰ  κυρίου  ημών  'ϊησοΰ  Χριστοΰ  διά  στίχων .” 

’Άρχ.  “ Αναρχος  θεός  κατάβέβικεν 

και  έν  τη  Παρθένου  κατώκεισεν. 

12.  “Περί  των  θείων  μυστηρίων  της  λειτουργίας 
έξίγησις.  ” 

13.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  και  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου  Εΰχαί  καί  έξορκισμοί. 

Ιφ  “  ’ϊατροσοφιον  εκλεκτόν 

μάλον  δε  καί  βροντολόγιον  καί  συσμολόγιον.” 

Τά  ΰπ’  άρ.  7 — 11  π οιήματά  είσι  γεγ ραμμένα  καταλογάδην 
έν  τφ  κώδικι. 

4853·  733·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Νορ.οκάνων  κεφ.  σκε'. 

α  .  “Νουθεσία  εΪ5  τόν  πνευματικόν  καί  ασφάλεια.” ..  .σκε’. 
“  Έάν  πέση  έρπετόν  εις  τό  άγιον  ποτήριον  λειτουργών  ό 
ίερεύς...” 

Προηγείται  Πίναξ.  Έν  τέλει  δέ  α'.  “Έύχή  εις  τους  μέλλοντας 
μεταλαβεΐν.” — β’ .  Έύχή  τοΰ  αγίου  μάρτυρος  Τρΰφωνος. 

4854·  734·  Χαρτ.  16.  XVII. 

ι.  Νορ,οκάνων  κεφ.  ρζγ' . 

α'.  “Νουθεσία  εις  πνευματικόν  καί  ασφάλεια.” — ...ρξγ’. 
“Περί  μέτρα  μικρά  καί  μεγάλα  καί  περί  τόκων.” 

2.  “  Περί  πείσης  γοητείας  καί  μαντίας 
καί  άποδεμάτων  καί  έξορχήσεων  καί  γητίας  καί  ετέρων 
Ελληνικών  έθων  8σα  ποιοΰσιν  αί  αγνωσται  γυναίκες  τάχα  ώί 
διά  ΰγίαν  καί  άνάρωσιν  ώ?  λνροΰσιν  της  άσθενείας  άναγκα- 
ξόμεναι  υπό  των  πονηρών  δαιμόνων ,  άπερ  είσίν  έναντία  της 
πρώτης  έντολης  όποΰ  λέγει  Κύριον  τόν  θεόν  σου.” 

Τ αΰτα  προςτέθεινται  μετά  τό  τέλος  τοΰ  Νομοκάνονος  ώί 
κεφ.  ρ£δ'. 

3·  Μέθοδος  περί  ευρέσεως  του  Πάσχα. 

Έν  τέλει’  Μέμνησθαι  τοΰ  γ ράψαντος  Παναγιώτου 
Αη  μητριού. 

4·  Ακολουθία  του  μικρού  αγιασμού. 

5·  ’  Ονόματα  μοναχών  καί  μοναστρ ιών 
κατ’  άλφάβητον  προς  μνημύνευσιν  έπ’  έκκλησίας. 


4855·  735·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “Κανών  της  υπεραγίας  Θεοτόκου.” 

2.  “  Βιος  καί  πολιτεία  της  όσιας  μητρός  ημών 

Β ύπραξίας  παιζευθείς  εις  κοινήν  γλώτταν  διά  την  των  πολλών 
ωφέλειαν.” 

3·  “  Αογοι  ωφέλημα ι  πολλά  εις  πάντα  Χριστιανόν.” 
4·  Βιος  και  πολιτεία  τοΰ  οσίου  Ανδρονίκου 
καί  Αθανασίας  της  συμβίου  αύτοΰ. 

4856·  736·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Βίοι  και  μαρτυρία  αγίων. 

α’ .  Βίοϊ  καί  πολιτεία  της  άγιας  θεοδώρας. — β’.  Μ αρτύριον 
'Ίιπατίου  τοΰ  θαυματουργού. — γ' .  Μαρτύρων  τοΰ  μεγαλομάρ¬ 
τυρας  Νικήτα. — δ'.  Βίο5  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  Ανδρονίκου  καί 
τής  συμβίου  αύτοΰ. — ε'.  Βά>5  τής  όσιας  Ευφροσύνης. — Γ'. 
“  Μαρτήριον  καί  θαύμα  οπού  έγινεν  ε’ίς  την  "Έδεσαν  την  πόλην.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγος. 

’Άρχ.  Έν  ταις  ήμέραις  όπου  εβασίλεβεβεν  ό  Άρκάδιος 
ό  βασιλεύς  ό  υιός  του  θεοδωσίου  τοΰ  μεγάλου. 

3·  “  Λογος  οφέλη μος  οτη  αν  θελη  ο  δέμον 
δηνετε  νά  σοθή.” 

4·  “  Περί;  του  αρχωντος  όπου  επουλησεν  τόν  υίον 
του.” 

5·  “Περ·^  του  μονάχου  οπού  έπεσεν  εις  περηφανηαν.” 
6.  “  Περί  του  μονάχου  οπού  έπεσεν 
εις  περιφάνηαν  καί  των  καί  τον  επίρε  ο  διάβολος 
γ.  “Παύλου  τοΰ  απλού  Λόγος.” 

8.  Βιος  και  πολιτεία  Παυλου  του  Θηβαίου. 

9-  “  Ερωτησις  περί  των  θείων  λειτουργιών.” 

ΙΟ.  Μαρτυρίαν  των  έν  Ε φεσω  επτά  άγιων  παίδων. 
(κολ.) 

"Απαντα  έν  τή  καθωμιλημένη. 

4857·  737·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Τήν  στάχωσιν  τοΰ  κώδικος  άποτελοΰσι  φύλλα  (Περγ.  XII. 
σελ.  2)  περιέχοντα  μέρος  Βίων  αγίων. 

4858.  738·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Τό  μικρόν  άπόδει πνον  (κολ.). 

2.  Βιος  καί  πολιτεία  αγίου  Άνδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν 
σαλοΰ. 

Έν  τέλει’ ’Έτελειώθη  ό  παρών  βίος  τοΰ  μακαρίου  Άν¬ 
δρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ  διά  χειρός  Συμεών  μονα¬ 
χού  καί  όμπολίτι  έκ  χωρίου  Έζεροΰ  έν  έτι  α,χκγ'  ίνδ. 
Γ'  (  =  1623). 

3·  “  Ιστορία  Διονυσίου  ίερομονάχου 
του  ρήτορος  άσκοΰντος  έν  τη  σκήτη  τής  Λαύρας.” 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Τό  ύπ’  άρ.  1  γέγραπται  ύπ'  άλλης  χειρός. 

4859·  739·  Περγ.  16.  XII. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίρια£. 

2.  “  ’Εκ  των  Ηβικών  του  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Χρυσοστόμου  έκ  τοΰ  κατά  Ματθαίον  άγιου  Εύαγγελίου.” 


216 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4860.  74°·  Χαρτ.  16.  XVI.  XVII. 

1 .  Εΰχαί. 

2.  Χρονικά ι  σεμειωσεις. 

Άπό  Άδάμ  μέχρι  Χρίστου  γεννήσεως. 

3·  Περί,  βαθμών  συγγένειας. 

4·  “  Τοΰ  Στουδίτου  ”  Στίχοι. 

5.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Έκ  της  α*>5  βίβλου 
κατά  Ματθαίον.” 

6.  Εΰχαί  εις  αρχάριον  μονάχον. 

7·  “  Τριωδίου  συνθεσις  ευπρεπέστατη.” 

8.  Περί  ταπεινοφροσύνης. 

9·  Άντίγραφον  αρχαίας  επιγραφής. 

ΙΟ.  Τα  πάτριά  τής  Αγιας  Σοφίας. 

Σιρζεται  μόνον  τό  τέλθ5.  “Ιδ.  καί  κατωτέρω  άρ.  14. 

11.  Κανόνες. 

α' ■  ’Εξόδιο;  είί  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον. — β' .  Κ ατανυκτικός 
εί$  την  ύπεραγί αν  Θεοτόκον. 

12.  Ερμηνεία  των  ονομάτων  των  Αποστόλων 
καί  άλλων  ονομάτων  της  Άγιας  Γ ραφής. 

13.  “  Έρωτοαποκρήσεις  διάφοροι  και  ωφέλιμοι.” 

“ Αρχ .  Τί  τό  ονομα  τοΰ  π  οιήσαντος  τον  Σταυρόν. 

Ι4·  Τα  πάτρια  της  αγίας  Σοφίας. 

”Ιδ.  καί  ανωτέρω  άρ.  10. 

15.  Χαταβασία  τής  Χρίστον  γεννήσεως. 
ΐ6.  “Τής  Υπαπαντής  οι  ειρμοί.” 

Ι7·  Καταβασίαι. 

α'.  “Κ αταβασία  τη  άγίμ  καί  μεγάλη  Κυριακή  τοΰ  Πάσχα 
ήγουν  τή  λαμπρή." — β'.  “ Καταβασίαι  τοΰ  αγίου  Πνεύματος.” 
— γ' .  “Κ αταβασία  εις  την  Κοίμησιν  της  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” — 
δ'.  “ Καταβασίαι  τοΰ  τίμιου  Σταυροΰ.” 

ΐ8.  “  ΈφραΙμ  τού  Σΰρου  Λογος  εις  τον  τιμιον 
καί  ζωοποιόν  Σταυρόν  καί  περί  μετάνοιας.” 

1 9·  Αποφθέγματα  πάτερων. 

2  0.  ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Λογοι  βραχείς. 

2  1.  Διήγησις  περί  Αλεξάνδρου  τον  μεγάλου. 

Κατά  την  τοΰ  Ψευδοκαλλισθε'νους.  ’Άρχ.  (άκέφ.)'.,.' 0  δέ 
Άλέξανδ  ρος  την  νήσον  καταλαβών  εΰρεν  άνθ ρύπους 
όμοιους  αύτιρ  γυμνούς  καί  τούς  πάντας'  ώ$  οΰν  εΐδον 
αυτόν  οι  έν  τή  νήσιρ  ήλθωσαν  πρός  αυτόν  ταΰτα  λέ- 
γοντες.  Τόλ.  (κολ.)·  καί  κατανυγείς  επί  τοΐς  σοφοΐς  και 
άληθινοΐς  λόγοις  τοΰ  Αανδάμεως  άπήλθεν  άποφέ ρων 
πάντα  όσα  ένηνόχη  δώρα  πλήν  τοΰ  έλαίου'  οΰ  άνήλοσε 
τό  πΰρ  καί  την  ναΰ  έπιβάς  καταλαμβάνει  τό  αύτοΰ 
στρατόπεδο... 

2  2.  “Εΰχαί  σνλλεχθεΐσαι  άπό  τής  θείας  Γραφής 
τά  πλεΐστα  δέ  άπό  τοΰ  αγίου  Εΰφραίμ 
23.  Εΰχαί  ετεραι. 

24·  “ * Ομολογία  τής  πίστεως  των  ορθοδόξων  Χρι¬ 
στιανών.” 

25·  Τροπάρια. 

2  6.  Διηγήσεις  πατε'ρων. 

27.  Ακολουθία  τής  αγίας  όσιομαρτυρος 
θεοδοσίας  τής  Κωνσταντινουπολιτίσσης. 


Εν  τέλει'  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Μανουήλ  πόνος. 

28.  Διήγησις  ακέφαλος. 

Ή  αρχή  έφθαρμένη.  ’Άρχ. ...  των .  .τος  ήμϊν .  ..αύτοΰ 
μετέδωκε  καί  ούδέν  τούτων ...  άποτ ..  πιτών  κακών  ώ 
τής  άν[αλ]γ[·>;]σ/α?  ώ  τής  αναισθησίας  καί  αύθις  πρεσ¬ 
βύτης  τις  [όνο]μ.αστό$  άμ[οί  διγ]γήσατο  τοιοΰτύν  τι. 

2ζ).  “  Έρμηνία  τής  Παναγίας.” 

30.  “  Περί  τοΰ  πως  δειακείσθαι  πάντα  ορθόδοξον 
περί  τοΰ  άντιδώρου.” 

31.  “  Έρώτησις  περί  τής  θείας  λειτουργίας 
τών  προηγιασμένων .” 

32.  “Τοΰ  σοφωτατον  και  λογιωτατον 

καί  άγιωτάτου... Κωνσταντινουπόλεως  κΰρ  Γεναδίου  [Σχο- 
λαρίου]  Εύχαί  μετανοιών.. . ώφέλημοι.” 

33·  “  Περί  τής  άγιας  εκκλησίας  ερωτησις  καί  λύ¬ 
σης.” 

34·  Εΰχαί  εις  την  Θεοτόκον. 

35·  Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις 
περί  τής  άγίας'Ύριάδος. 

3 6.  “  Έρωττ/σις.  Περί  πώς  ήν  δυνατόν  γυναίκα 
παρθένον  γεννήσαι  καί  πάλιν  μένει  παρθένως’  καί  τοΰτο  θαυ¬ 
μαστόν  ήμϊν  φένεται  δίδαξαν  ημάς  περί  τούτου.” 

37·  “  Αμφιβολία  αιρετικού  πρός  Χριστιανών.” 

38.  Περί  τών  νηστειών  τών  Τετραδοπαρασκευων. 

39·  “Τοΰ  εν  άγιοις  πατρός  ημών  Βασιλείου.” 

’Άρχ.  Έβουλόμην  σε  μικρόν  άναπνεΰσαι  τών  τής  ατι¬ 
μίας  παθών  άνθ ρωπε. 

40.  “  Περί  τοΰ  τοπου  τής  πόλεως  Ιερουσαλήμ. 
καί  την  περιοχήν  αυτής  την  γην  τής  επαγγελίας.” 

’Άρχ.  Επειδή  κατά  την  αγαθήν  σου  προαίρεσιν  τήν 
ζήτησιν  καί  άξίωσιν  ώ  έπόθησας  ίδεΐν  περί  τής  αγίας 
π όλεως  Ιερουσαλήμ  καί  τής  γης  τής  επαγγελίας  Άπου 
έπεριπάτησεν  ό  κύριος  ήμών’Ι ησοΰς  Χριστός. 

41.  “Περί  τό  πώς  γράφε ιν  βασιλεύς  πρός  βα¬ 
σιλέα.” 

Καί  άλλοι  τύποι  επιστολών.  “Ιδ.  καί  κατωτέρω  άρ.  44. 

42.  “Ακολουθία  τής  άγιας  μ.” 

43·  “  Στίχοι  Ελλιν^κοί  τινών  φιλοσόφων 
κατά  αλφάβητου.” 

’Άρχ.  Άναφέρετον  κτήμα  <έστϊν>  παιδία  βροτοΐς. 

Αθάνατον  ίχθραν  μή  φύλαττε  θνητός  &ν. 

44·  Τύποι  επιστολών. 

Ακέφαλοι.  “Ιδ.  καί  ανωτέρω  άρ.  41. 

45·  “Περί  τήν  στολήν  του  μονάχου .” 

46.  “  Περί  τής  έκθέσεως  τών  Ψαλμών.  ” 

47·  “Τι  έστί  Ψαλτήριον  καί  τί  εστι 
δεκάχορδ ον  Ψαλτήριον.” 

48.  “  Τίνες  ήρμήνευσαν  τό  Ψαλτήριον 
καί  πώς  καί  πότε.” 

49·  “  Περί  τοΰ  Θεοδοσίου  τοΰ  βασιλέως.” 

“Αρχ.  “Αλλός  τις  γέρων  έκαθέζετο  έν  τή  έρήμιρ  δια- 
τρίφας  έν  αυτή  έτη  τεσσαράκοντα  έν  ασκήσει  πολλή. 
50.  “  Κοσμά  Ίνδικοπλεΰστου  Ερμηνεία 
εις  τούς  Ψαλμούς.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


217 


51.  “Τοΰ  μακαρίτου  κυρ  Ιωσήφ  του  φιλοσόφου 
Αόγος  περί  αρετής.” 

52.  “  Ε κ  τη ς  πρώτης  συνόδου.” 

Ά ρχ.  Και  π ροςθ έντες  οί  άγιοι  πατέρες  εΐπον  προς 
τον  φιλόσοφον  περί  πηγής,  ποταμού  καί  ϋδα,το ς. 
Έπονται  έτερα  δύο  Αποσπάσματα  έκ  της  πρώτης  συνόδου. 
53·  “Τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογος 
εις  τδ  Ααβοΰσα  γηνή  δραχμάς  ι'.” 

"Αρχ.  Ή  τοΰ  θεοΰ  σοφία  έχουσα  δραχμάς  ποιας 
ψήφησον  αγγέλους,  αρχαγγέλους,  άρχάς,  έξουσίας, 
δυνάμεις,  θρόνους,  κυριότητας,  Χερουβίμ,  Σεραφίμ. 
54-  “Έτερα  κεφάλαια  της  αίρέσεως  Ακίνδυνου 
καί  Βαρλαάμ,  άτινα  άνετράπησαν  συντετμημέ νως  παρά  τοΰ 
άγιωτάτου  καί  σοφωτάτου  πατρδς  ημών  πατριάρχου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  κΰρ  Φιλόθεου,  άριθμοΰνται  δέ  εις  ιδ'.” 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  υπό  διαφόρων  χειρών. 

4861.  741·  Χαρτ.  16.  ΧΥΠ. 

1.  “Έκ<9εσις  πίστεως,  ην  δ  άγιος  Ιωάννης 

ό  εΰαγγελιστής  καί  Θεολόγος  κατ’  έπιτροπήν  της  ΙΙαναγίας 
Θεοτόκου  τφάγίφ  Γρηγορίω  τω  θαυματουργώ  ύπηγόρευσεν." 
Κατ’  έρώτησιν  καί  άπ όκρισιν. 

2.  “  Σχόλια  από  φωνής  Θεοδώρου  τοΰ  θεοφιλέστα¬ 
του  ’Αβουκαρά  καί.  σοφωτάτου  καί  φιλοσόφου 

την  τε  θείαν  καί  εξωτερικήν  ώς  χρή  φιλοσοφήσαντος  γ ρά- 
φειν.” 

3·  “Ερωτήσεις  τίνος  σχολαστικού  προς  Συμεώνην 
τον  έν  άγίοις  θεολόγον .” 

4-  “  Νικηφόρου  Καλλίο  του  τοΰ  Ηα-νθοπούλου 

Συνοπτική  σύνοψις  διά  στίχων  ιάμβων  περί  των  βασίλευ¬ 
α  άντων...” 

5·  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  των  πατριάρχων  της  νέας  Ρώμης. 
Έν  ίάμβοις. 

6.  “  Οί  από  Χριστοΰ  γενόμ,ενοι  βασιλείς.” 

Μ έχρι  Κωνσταντίνου  τοΰ  μεγάλου. 

“Άπό  Άδάμ  έως  τοΰ  κατακλυσμού  βσμβ'.” 

Τέλ.  Άπό  ’ Αλεξάνδ ρου  έως  Χριστοΰ  τκη'. 

8.  “  Αί  άρεταί  των  αγαθών  πράξεων  είσιν  σμδ'.” 

9·  “  Τα  δέ  πάθη  είσί  σγη',  ών  τα.  ονόματα 
εΐσί  ταΰτα  ιί>5  οϊμαι." 

Αιάφορα  Αποσπάσματα  πατέρων  βραχέα,  έν  οΐς  καί  ταΰτα · 
α'.  “Τοΰ  σοφωτάτου  Ψελοΰ  Εϊν  τό  θεωρία  ην  τό  φυτόν  ώς  ή 
έμή  θεωρία.” — β'.  “Τοΰ  οσίου  πατρδς  ημών  Μακαρίου  Τινά 
έκ  των  αύτοΟ  έπιστολών  απανθίσματα." 

4862.  742.  Χαρτ.  16.  XV. 

1.  Περί  βαθμών  τοΰ  γάμου. 

2.  Περί  βαπτίσματος. 

3-  ’Εφραιμ  τοΰ  Σΰρου  Ερμηνεία  εις  τό  ρητόν 
της  Τενέσεως  Ώς  αν  έπο ρεύοντα. 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Περί  εκλείψεων. 

5·  “  Αόγος  εις  την  δεύτερον  ημέραν  της  κοσμο- 
ποιιας . 

"Αρχ.  Ψυχής  πόθον  έγείρη  θεοΰ  λόγος. 

6.  “Είς  την  τρίτην  ημέραν  Ομιλία  τοΰ  αΰτοΰ.” 


7·  “Είς  την  κτίσιν  τοΰ  αΰτοΰ  'Ορ,ιλία.” 

8.  Πασχάλια,  περί  ίνδικτιώνος,  περί  κύκλον 
σελήνης,  σεληνοδρόμιον. 

9·  “  Αρχή  συν  ©εω'  Αεξικόν  κα τα  στοιχίων 
τοΰ  άγιου  Κυρίλλου  πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς.” 

” Αρχ.  Στοιχίον  τοΰ  άλφα·  Απτούς  προςητούς’  άβε- 
βηλον  καθαρόν  άβληχρή  ασθενή. 

Έν  τέλει’ ..’.'Κτη  μυπθ'  ίνδ.  δ719  (  =  1489).  θεοΰ  τό  δώ- 
ρον  καί  Αημητρίου  π  όνος  ...Έγ  ράφη  έν  χώρα  Ναύπακτου. 
ΙΟ.  Άλλα  λεξικά  βραχέα. 

11.  “  Αέξις  των  εβραϊκών  ονομάτων  κατά  στοι¬ 
χίων.” 

12.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Έπιτίρ,ια 
εΪ5  μονάζοντας  καί  μονα'ζούσας. 

"Κπονται  άλλα  τινά  σχετικά  πρδς  ταΰτα. 

13.  ’Επιφανίου  Κύπρου  Περί  Χριστιανών  πολιτείας. 

14.  Αεόντος  τοΰ  σοφοΰ  Χρησμοί  μεθ’  ερμηνείας. 

Ι5·  Εκ  τοΰ  Πατερικοΰ  Κεφαλαία  βραχέα. 

ΐ6.  Ερμηνεία  τοΰ  προοιμιακοΰ  Ψαλμοΰ. 

4863.  743·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Τοΰ  αγίου  Ίωάννου.” 

"Αρχ.  Ό  θεός  τον  &νθ ρωπον  έπλασεν  αυτεξούσιον 
λόγιρ  καί  σοφία  τιμήσας  αϋτδν. 

2.  “Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Λόγος  όν  οφείλει 
άναγινώσκειν  καθ’  έκάστην.” 

’Άρχ.  Τΐϊ  των  αδελφών  ’έγραφαι  ταΰτα  καί  έτίθη  αυτά 
έμπροσθεν  αΰτοΰ  διηνεκώς. 

3·  “  Θαΰμα  υπεραγίας  Θεοτόκου.” 

4·  “  Κεφάλεα  πάνυ  ωφέλιμα  έκλεχθεντα 
άπό  διαφόρων  βιβλίων  έξερέτως  δέ  τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ 
Χρυσοστόμου  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  πατρδς  ημών  κυροΰ  Ισαάκ 
τοΰ  άναχωρητοΰ.” 

5·  Πατερικον. 

4864.  744·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Κανόνες  γραμματικοί. 

2.  Θέματα. 

3·  Τεχνολογία  καί  κανόνες  ρημάτων. 

4·  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ως  Περί  επιστολικών  τύπων. 

4865.  745·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Βίος  καί  πολιτεία  της  όσιας  Εϋπραξίας. 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  Κώδιξ  κολοβός. 

Π εριβάλλεται  ΰπδ  φύλλου  (ΐίεργ.  8.  XIII.)  έκκλησιαστικής 
ύλης. 

4866.  746.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Εκκλησιαστικοί  διατάξεις  των  αναγνώσεων.  (’Ακέφ.) 

4867.  747·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Μαρτυρίου  τοΰ  μεγαλομάρτυρος  Νικήτα. 

2.  “  Διά.  ποιας  αίτιας  μετά  τό  άποθανεΐν 

τον  άνθρωπον  κάμνουν  αΰτοΰ  λειτουργίας  είς  τάς  τρεις  ημέρας 
είς  τάς  έννέα  καί  είς  τάς  σαράντα  Νικηφόρου  3 ανθοπούλου .” 

28 


Η.  II. 


218 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογος. 

4·  Διηγήσεις  πάτερων. 

5·  “Ε ύχή  άφορκιστική  λεγάμενη  εις  άσθενοΰντα 
ύπό  πνευμάτων  άκαθάρτον.” 

6.  “  Περί  της  μονής  τον  Ζωγράφον.” 

’Άρχ.  Έπί  τής  βασιλείας  Αέοντο ς  τοΰ  σοφοΰ  τρεις 
αδελφοί  -γνήσιοί,  οΰς  ήνεγκεν  ή  μεγ αλόπολις  Άχρειδών. 
η.  “  Διηγησις  καί  οπτασία  ωφέλιμος  ορθοδόξου 
τίνος  Αημητρίου  σνγγραφείσα  παρά  Μητροφάνου$  ίερομο- 
νάχου  προτροπή  και  κελεύσει  τοΰ  πνευματικού  πατρδς  και 
διδασκάλου  αύτοΰ  κυροΰ  Αιονυσίου  καί  ρήτορος  μετατεθεΐσα  δέ 
άρτίως  εις  κοινήν  φράσιν  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  εν  ίερομονάχοις 
κυροΰ  Λαυρέντιου  τοΰ  εν  τφ  άγ ιωνύμιρ  ’Όρει  τοΰ  Άθω  άσκή- 
σαντος.” 

8.  Βιος  και  πολιτεία  τής  όσιας  Μαρίας. 

9·  “  Θεοδοσίου  (γρ.  Μεθοδίου)  Πατάρων  Προφητεία 

περί  των  μελλόντων  γενέσθαι  έν  τέλει  τοΰ  αίώνος  δι’ 
αιτήσεως  τοΰ  εύσεβοΰς  βασιλέως  κΰρ  Αέοντος." 

Τά  ύπ’  άρ.  2,  7  καί  8  έν  τη  καθωμιλημένη. 

4868.  748.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Μαρτυρίου  τον  άγιον  μεγαλομάρτυρας 
Μερκούριού  καί  διήγησις  περί  ίερέως  καί  περί  ακοής. 

2.  “  Διά  ποιας  αιτίας  μετά  τω  άποθανεΐν 

τον  άνθρωπον  κάμνουν  αύτοΰ  λειτουργίας..  .Νικηφόρου  £?ανθο- 
ττούλου.” 

3·  Περί  τής  άγιας  είκονος  τής  ΤΙορταϊτίσσης. 

4-  Διηγήσεις  γερόντων. 

5·  Βίος  καί  πολιτεία  Αλεξίου  του  άνθρωπον  τοΰ 
Θεόν. 

Τά  ύπ’  άρ.  1,  2  καί  5  έν  τή  καθωμιλημέν η. 

4869.  749·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “Λόγος  περ'ι  τοΰ  πως  μακαρίζεται  άνθρωπος 
έκ  τοΰ  κόσμον  τούτου.” 

2.  “  Βιος  και  μαρτνριον  Ταησιας  τής  πόρνης.” 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  προςευχής  καί 
νηστείας. 

4·  “  Διηγησις  Άμμωνίου  μοναχού 

Περί  τον  άναιρεθέντων  ύπό  των  βαρβάρων  άγιων  πατέρων  έν 
τφ  2 ινή  δρει  καί  έν  τή  Ρ αϊθοΰ.” 

5·  Γεροντικόν  καί  πατερικόν. 

6.  Βιος  και  πολιτεία  Ιωάννου  τοΰ  Κα λνβίτου. 

7·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  μάταιον  βίον 
καί  εις  κοιμηθέντ ας. 

8.  “Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ  Λογος 
ψυχοφελής  καί  θαυμάσιος  τούς  τή  ασκητική  μετερχομένονς 
πολιτείαν.” 

9·  “  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  πατρος  ήμων 
Όνοφρίου  ,έρημίτου  καί  έτέρων  πατέρων  συγγραφείς  παρά  τοΰ 

άγιου  Παφνουτίου.” 

ΙΟ.  Τεροντικον. 

II.  “Βίος  τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Παύλου 
τοΰ  Θηβαίου  καί  άναχωρητοΰ.” 


12.  “Βίος  καί  πολιτεία  καί  μαρτύρων 

τής  όσιας  παρθενομάρτυρος  τοΰ  Χριστοΰ  Παρασκεβής.” 

13.  “Νουθεσία  Ναθαναήλ  ’ίερομονάχου 
Αόγος  περί  βλασφιμίας.” 

Ι4·  Μαρτύριον  τής  όσιας  μεγάλο μάρτνρος  Μαρίνος. 
Ι5·  Βίος  πολιτεία  καί  μαρτύρων  Ιάκωβου  τοΰ 
ΪΙέρσου. 

1 6.  “  Θαΰμα  γενόμενον  νπυ  των  άγιων  μαρτύρων 
καί  όμολογειτών  Γ ουρία,  Σαμονα  καί  Άβίβου.” 

I 7·  “  Λόγος  ψυχοφελής  περί  της  αγίας  Κυριακής.” 
( κολοβ .). 

ΐ8.  “Δέκα  παραγγελίαι  μέγαλαις  είναι 

δπου  δρισεν  ό  θεόϊ  τον  Μωυσήν  νά  τάΐς  είπή  εις  τον  κόσμον.” 

4870.  75°·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  “ Τροπάρια  διάφορα  των  αγίων  διά  τον  αγιασμόν.” 

2.  “  Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  άγιασμοΰ.” 

3·  “  Μεγαλυνάρια  ψαλλόμενα  εις  την  μνήμην 
τοΰ  άγιου  Σπυρίδωνος.” 

4·  “  Κανών  εις  την  νπεραγιαν  Θεοτοκον 
την  1 1 ορταίτησσα,  ποίημα  Γερασίμου  μοναχού.” 

5-  “Ετερος  εις  την  αυτήν. 

6.  “  Μυστήρια,  θεία,  καί  θεωρίαι.” 

Προηγείται  Πρόλογος,  οό  ή  αρχή-  θεία  τινά  μυστήρια 
καί  αποκαλύψεις,  άπερ  έμφανίσθησαν  πρός  τινας  κατα 
διαφόρους  καιρούς  έν  τφ  άγιωνύμιρ  ’Όρει  τοΰτο. 

Έν  τέλει'  ...Ή  δί  χειρ  λουκά  τοΰ  Χικάου  174ε 
(  =  1745). 

4871.  751·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  142). 

1  (φ.  I  α).  “Τοΰ  άγιον  Ιουστίνου  φιλοσόφου 

καί  μάρτνρος  Περί  μοναρχίας.” 

2  (φ.  ΙΟ/3).  “  Ερωτήσεις  ’Ελληνικαί 

πρός  τούς  Χριστιανούς  περί  τοΰ  άσωμάτου  καί  περί  τοΰ  θεοΰ 
καί  περί  τής  άναστάσεως  των  νεκρών.” 

3  (φ·  2  1  α).  “  Αποκρίσεις  περί  άναστάσεως 
προς  τάς  προρρηθείσας  ερωτήσεις  περί  αυτής.” 

Αί  μέν  ύπ’  άρ.  2  ’ Ερωτήσεις  είσί  ιδ' ,  αί  δέ  ύπ’  άρ.  3  Απο¬ 
κρίσεις  μη'. 

4  (φ.  31  α)·  “Τοΰ  άγιου  Ιουστίνου  φιλοσόφου 

καί  μάρτνρος  πρός  Τ ρύφωνα  Ιουδαίον  διάλογος.” 

5·  “Τοΰ  αύτοΰ  (;)  Ομιλία  εις  τον  Νώε 
καί  εις  τούς  υιούς  αύτοΰ.” 

6.  “  Τοΰ  αύτοΰ  όσιου  καί  θείου  πατρος  ήμων 
Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ  Περί  κτίσεως.” 

7·  “  Ερμηνεία  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

“Ε πονται  α' .  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  άέρος  καί  άνεμου.” — β'. 
“Τοΰ  αύτοΰ  Περί  ύδάτων  λόγος.” — γ' .  Τοΰ  αύτοΰ  Περί  τής 
γής  καί  των  έξ  αυτής. 

8.  “  Διηγησις  άκριβή  κατά  των  αρχιερεών 

τής  πρεσβυτέρας  Ρώμης  καί  όπως  άνεφύη  ή  τούτων  αϊρεσις.” 

9·  Άποσπασματα  λόγων. 

Είσί  δέ  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Βασιλείου  τοΰ 
μεγάλου,  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  καί  Κυρίλλου  Αλεξ¬ 
άνδρειάς. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


219 


ΙΟ.  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή 

πρόί  καρδινάλιον ς. 

11.  “Επιστολή  του  πάπα  [Γρηγορίου]  προς  τον 
πατριάρχην  κυρ  Γερμανόν.” 

12.  “Έκ$εσις  τής  πίστεως  τοΰ  αΰτοΰ  πάπα.” 

Ι3·  “  '  Απάντησες  του  πατριάρχου  κυρ  Γερμανοΰ 

καί  τίμ  ίεράϊ  αύτω  άγιας  συνόδου  πρό 5  τούϊ  άπό  του  τάπα 
άποστ αλέντας  φραιυ,ενουρίους  καί  το ύς  λοιπούς  άπόκρισιάρίου ς.” 
Ι4·  “  Εκ  των  πρακταίων  τής  πρώτης  συνόδου.” 

Ι5·  “Τοΰ  αΰτοΰ  [Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου] 

Περί  τήϊ  άϊδίου  ύπάρξεως  τοΰ  έκ  .τοΰ  πατρός  καί  πρό ς 
τού$  ΣαβελίξΌντας.” 

ΐ6.  Αποσπάσματα  λόγων  πατέρων, 
ΐη.  ’Ανδρε'ου  Κρήτης  Περί  γραφής. 
ΐ8.  Ερμηνεία  εις  το  Κύριε  Ίησοΰ  Χρίστε 
ό  θεοί  ημών  αμήν  καί  εις  τό  Κύριε  ελέησαν. 

Ι9·  Περί  τής  γενεαλογίας  του  Χριστοί)  και  της 
Θεοτόκου. 

20.  “  Στίχοι  εγκωμιαστικοί  εις  τον  κύριον 
ημών  ’ΐησοΰν  Χριστόν  καί  εις  την  αΰτοΰ  μητέραν.” 

21.  “Περί  τοΰ  τριμερές  της  ψυχής  Θεοδώρου 
Εδέσσης.” 

2  2.  “  "Ομολογία,  τοΰ  αληθινόν  Χριστιανόν.” 

2$.  “Έρμηνία  παλαιόν  ήτοι  οφέλιμαι.” 

24-  Στίχοι  πολιτικοί  ανεπίγραφοι. 

”λρχ. 

Ιδού  τό  τέλος  ήγγ ικεν  Άνθρωπε  γνώρισόν  σε 

καί  σκέψιν  λάβε  κατά  νοΰν  καί  μάθε  σου  την  φύσιν 
καί  ένθνμήσου  Άνθρωπε  καί  τάλλα  έκ  καρδίας 

με  ύλην  σου  την  ψυχήν  πριν  να  σε  λάβη  ή  ώρα. 
Ίέλ. 

Καί  ημείς  οι  οίκέται  έσκοτίσθημεν  καί  ού  βλέπω  μεν 
τόν  πρώτον 

καί  ήμεθεν  αμέτοχοι  ζωής  της  αιωνίου. 

25·  Ποίημα  περί  ςενιτείας  άνεπίγραφον. 

Έν  πολιτικοΐς  στίχοις. 

’Α  ΡΧ· 

Άς  Άρξομαι  καί  άϊ  άπάρξομαι  διά  την  ξενειτίαν 
η  δπερ  με  έμάρανεν  έμέν  πικρώς  ή  ξενητία 
εί  όκνήσεται  χειρες  μου  πάλιν  παρακαλώ  σας 

της  ξενιτιάς  χαράξατε  τούς  πόνους  οϋς  έχουν  οί 
ξένοι. 

Ίέλ. 

όντως  ύμεΐς  ποιήσατε  ομοίως  μέ  τόν  λόγον 
τόν  τε  -γλυκόν  καί  εΰ-γ νωστον  οί  φίλοι  ήτοι  τόν  ξένον 
ταγήσατε  ποτίσατε  λούσατε  πλένεται  τόν  ξένον. 

2 6.  ©εολογικαί  ερωτήσεις  και  αποκρίσεις. 

’Ά  ρχ.  Έρώτ.  Πόσα  τάγματα  καί  πόσαι  ουσία 
Άγγελοι  εΐσίν. 

27·  “  Από  των  Κανόνων.” 

28.  “Έτερα  κεφάλαια  πάνη  οφέλη  μα.” 

’Άρχ.  Αρχή  τής  ημών  σωτηρίας  νπάρχη  φόβος. 

29.  “Εκλογή  μερική  πάνη  όφέλημος.” 

“Α ρχ.  Φησίν  ό  Σολομών  έν  τούς  Άσμασιν  Έξίκοντ α 
ήσί  βασίλισσε. 


30.  “Έρμηνία  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τό  Πάτερ 

«  *·  V 

ημών. 

31.  “Έτερα  έρμηνία  οΐς  τό  Φως  Ιλαρών.” 

3 2.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγος  προς  πορνείαν.” 

33·  “Έρω τησις  περί  της  θείας  λειτουργίας.” 

34·  ί1  Τοΰ  τίμιου  Χρησοστόμου  Λόγοι  παρενετοικη.” 
35·  “  Περί  Σολομώντος.” 

36.  “  Τί  εστίν  Θεός.” 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

37·  Ερμηνεία  τοΰ  Συμβόλου  της  πίστεως  (άκέφ.). 
38.  “Έρμηνία  τοΰ  Αλληλούια.” 

39·  Περί  ψυχής  λόγος. 

40.  “  Πρατήριον  εις  άμπελον  η  εις  χόραν  η  οίκον.” 

41.  Τυ'ποι  προικοσυμφώνου ,  διαθήκης, 
έπιστολών,  άργυροβούλλου  καί  χρυσοβούλλου. 

42.  “  Αιτ/γησις  ΈπΙφανίου  μοναχού  Άγιοπολίτου.” 
43·  Ποίημα  περί  Σολομώντος. 

Έν  στίχοις  πολιτικούς. 

"Α  ρχ. 

'Ο  βασιλεύς  ό  Σολωμών  εΐρηκε  παλαι  λόγον 
έγώ  τ.όν  κόσμον  έγνωκα  καί  τά  τερπνά  τοΰ  κόσμου. 
Ίέλ. 

Οΰτω  ψυχή  κρατύνεται  καί  δύναμιν  λαμβάνει 
καί  δόκιμος  καθίσταται  καί  τω  καλιρ  προ ςμένει 
όταν  ποικίλοις  πειρασμούς  έμ πέσει  παρ’  έλπίδα. 

Έν  αρχή  τών  στίχων  τάδε'  Φύσήν  έν  τούς  Άσμασιν  ό 
Σολομών  Έξίκοντα  μέν  ήσην  βασίλεισε  καί  όγδοή- 
κοντα  παλεκαί  ει  και  νεΆνιδες  δν  ούκ  έστιν  αριθμός. 
Έν  δέ  τέλει  ολίγοι  ίαμβοι.  ’Άρχ. 

Αόξαν  π ροςλαβών  τίμα  τούς  ύπό  χείρα 
φόβον  έμποιών  μέχρι  καί  λόγου  μόνον. 

44·  “Προς  στίβε ι  θαλάσσης.”  Στίχοι  ιαμβικοί. 
'Άρχ.  Φιλεΐται  παύδες  τοΰ  γράφειν  καθ’  ημέραν. 

45·  “ ’Ερωτισις  Μεθοδίου  επισκόπου  Πατάρον.” 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπόκρισιν. 

46.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  “  'Ιστορία  μυσταγωγική.” 
47·  Περί  σελήνης  Πραγματεία  ακέφαλος. 

48.  Χρονικαί  σημειώσεις. 

’Άρχ.  Άπό  Άδάμ  έως  τοΰ  κατάκλυσμοΰ  έτη  ,βυβ’. 
Ίέλ.  Άπό  δέ  τής  μετοικεσίας  Β αβυλώνος  έως  τής 
ένσάρκου  παρουσίας  τοΰ  δεσπότου  ήμών  Χριστού  έτη 
υνζ~'. 

49-  “'Ιπολΰτου  Θηβαίου  Έκ  τοΰ  χρονικοΰ 

αΰτοΰ  συγγράμματος.” 

’Άρχ.  Άπό  τής  ένανθ ρωπήσεως  καί  γεννήσεως  τοΰ 
κυρίου  ήμών  Ίησοΰ  Χριστού  μέχρι  τής  τών  μάγων 
έπιδημίας  έτη  ,β'. 

50.  “Τοΰ  αγίου  Βασιλείου  Περί  γλωσσης  εγκράτειας.” 
Απόσπασμα. 

51.  “Τα  γενόμενα  εν  Περσίδι  αναμεταξύ 
Χριστιανών  Ελλήνων  τε  καί  Ιουδαίων  έπί  Άρκάδίου  βασιλέως 

καί  ’Ι ωάννου  Αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς.” 

’Άρχ.  Βασιλεύοντος  Άριανοΰ  τής  Ιίερσικής  χώρας 
καί  δευτέρου  αΰτοΰ  ούτως  Πασαργάρου  τοΰ  τόν  ύπό 
πάντων  τάς  ύπαντίας  ύπεξουσιΆ’ζο ντας. 


28—2 


220 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


52.  “  Έτοιρ.ολογίαι.” 

’Άρχ.  Ετοιμολογία  έστίν  ή  τής  δυνάμεων  τον  ονό¬ 
ματος  όρθότης. 

53·  “Περί  κονδράτον  ”  καί  περί  άλλων  μέτρων 
καί  σταθμών  κατά  τα  του  ’Επιφανίου  Κύπρου. 

54·  “  ’Επιφανίου  αρχιεπίσκοπον  Κύπρου 
Εκλογή  κεφαλαίων.” 

55·  Αποσπάσματα  πάτερων. 

56.  “  Περί  των  ζ'  οικουμενικών  συνόδων.” 

57·  Έκ  τον  Τεροντικον  και  ΐΐατερικοΰ. 

58.  “  Ιστοριαι  των  Ελλήνων.” 

’Άρχ.  Λέγεται  οτι  έκ  των  ουρανών  ’έσχε  τήν  γέννησιν 
ή  Αφροδίτη. 

59·  “Περί  των  οράσεων  τον  Αανιήλ.” 

6ο.  “  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  [Μεθοδίου] 
αρχιεπισκόπου  Πατάρων  καί  μαρτυρεί  της  τον  Σαρακινών 
κατα  των  'Ϋωμαίων  έπανάστασιν  καί  της  τοΰ  θεού  βοήθειας  καί 
άντίλήψεως  καί  της  παντελούς  έκδιώξεως  καί  άφανισμοϋ  των 
Σαρακινών  καί  περί  της  τοΰ  κόσμου  συντέλειας .” 

’Άρχ.  ’Ε£ελ0όντ€5  δ  τε  Άδάμ  καί  ή  γυνή  αύτοΰ 
Εύα  έκ  του  παραδείσου  παρθένοι  έτύγχανον.  ΤΑ. 
Τότε  λάμφουσιν  οί  δίκαιοι  ώς  ό  ήλιος,  εί  δέ  ασεβείς 
άποστ ραφήσονται  εις  τον  ’Άδην,  έξ  οΰ  ρισθ είη μεν 
χάριτι  καί  φιλανθ ρωπίμ  τοΰ  κυρίου  θεού  καί  σωτήρος 
ημών  Ίησοΰ  Χρίστου,  φ  ή  δόξα  καί  τύ  κράτος  εις 
τούς  αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. 

6ΐ  ( φ .  49  α)·  “Κυρίλλου  αρχιεπίσκοπον 
Άλεξανδρείαϊ  ΙΙερί  τής  όμοουσίου  καί  άγιας  Ύριάδος  βιβλίον 
δογματικόν  τό  καλούμενον  θυσαυρός.” 

’Άρχ.  Ο  ύκ  έπί  μικρούς  αγώνας  ημάς  έπείγεσθαι 
δείν  ό  σός  άναπείθει  λόγος  ώ  φιλοπονώτατε  αδελφέ 
Χεμεσΐνε. 

6 2  (φ.  78  α ).  “  Περί  τοΰ  Πασχαλίου  μέθοδος 

άπλονστ  έρα.” 

63  ( φ .  82  β).  ^  Περί  βισέκτον.” 

64  (φ·  84  ο.)·  “  Περί  τής  ενρέσεως  τον  κύκλον  τοΰ 
ήλιου.” 

65  ( φ·  85  α).  “  Περί  τής  ενρέσεως  τον  κύκλον  τής 
σελήνης.  ” 

66  ( φ .  8ζ  β).  “Περί  τής  ενρέσεως  τον  νομικού 
Φο ίσκα.” 

έ>7  ( φ·  86  α).  “  Προλεγόρ,ενα  εν  τή  καθόλου  λογική 
τοΰ  Άριστοτε'λουϊ  καί  πρδ  τοΰ  κειμένου  τοΰ  Πορφυρίου.” 
Άρχ.  ’Έπιχειρούντων  ημών  τής  διαλεκτικής  τοΰ 
Άριστοτέλους  καί  τών  τοΰ  Ιϊορφυρίου  ε'  φωνών  άρ- 
χόμεθα  άπό  τών  Προλεγομένων  &  σχεδόν  άπαντες  οί 
φιλόσοφοι  π ροτίθ ενται  ώς  π ρογυμν άσματα.  ΤΑ.  Καί 
'ότι  ούκ  άεί  τό  είδος  έστίν  αρχή  ένεργητική  κινήσεως 
ώς  φανερόν  έστίν  έν  τοΐς  άψύχοις  άπασι. 

68  ( φ .  1 17  α).  “  Αιάλογος  τών  άγιων 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί  Γρηγορίου  του  Θεολόγου.” 

69  {Φ·  1 19  α)·  “  Θεοδωρίτου  Εκ  τοΰ  περί  τής  άγιας 
Ύριάδος.” 

70  (φ.  122  α).  “Ειρηναίου  Λούγδων  Εκ  τοΰ  εις  τήν 

Γ' 

ενεσιν. 


7  I  (φ.  122  β).  “  Αυγουστίνου  Έκ  τών  Δ ογματικών.” 

7 2  ( Φ·  ι23  α)·  “  Π[ερί]  τ[ης]  επιφάνειας]  τοΰ 

Κυ[ρίου].” 

Ή  επιγραφή  άμυδρώς  διακρίνεται,  άτε  άποκεκομμένη. 

’Άρχ.  'Έ,τέχθη  μέν  γάρ  ό  κύριος  ημών  Ίησοΰς  Χριστός 
έκ  τής  άγιας  παρθένου  Μαρίας. 

73  ( Φ·  125  α).  Περί  τοΰ  Χρίστον  άνεπίγραφον. 

Άρχ.  Έν  γάρ  τφ  μβ'  'έτει  τής  βασιλείας  Α ύγούστου 

μηνί  Λεκεμβρίφ  κεθ,  ήμέρμ  ζ~θ  ώρα.  τής  ημέρας 
έγεννήθη  ό  κύριος  ημών  Ίησοΰς  Χριστός. 

74  (Φ·  Ι25  β)·  “Τοΰ  Χρυσοστόμου 
Έκ  τοΰ  εις  τόν  ν'  'Ύαλμόν.” 

75  ( φ·  127  α).  “’Ε ρώτησις  περ'ι  ευχής.” 

76  ( φ .  127  β)·  “Τοΰ  αγίου  ’Επιφανίου  Περί  τών  ιβ’ 
λίθων  τών  έν  τφ  λογίφ  τοΰ  ίερέως  έμπεπηγμένων.” 

77  (Φ·  133  “)·  “Περί  α*5  τόμον  τής  Θεολογίας 
τοΰ  άγιου  θωμά  'ξήτησις  πρώτη ·  περιέχει  δέ  άρθρα  ι' .” 

Τ ά  ύπ’  άρ.  24,  25,  43  καί  44  ποιήματα  είσι  γεγ ραμμένα 
καταλογάδην. 

Τά  φ.  41 — 47,  73 — 77,  116,  130 — 132  καί  τινα  έν  τέλει 
άγραφα. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  υπό  διαφόρων  χειρών. 

4872.  75  2·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Άνδρε'ου  Κρητης  Είξ  την  γέννησιν  τής  Θεοτόκου. 

2.  “  Τοΰ  άγιον  αποστόλου  επιστήθιου  φίλον 
ηγαπιμένου  καί  παρθένου  Ίώ&ννου  τοΰ  θεόλύγου  Λόγος  β' .” 
3·  “  Λογος  γ05  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Νικολάου 
μοναχού  τοΰ  στρατού.” 

4·  Βιος  καί  πολιτεία  τον  όσιου  Υπατίου. 

5·  Βίο 9  καί  πολιτεία  τής  οσίας  Μαρίνης 
τής  μετονομασθείσης  ΜαρΓνοί. 

6.  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Λογος. 

7·  “  Αιηγησις  τής  άγιας  και  τίμιας  είκονος 
τής  έπονομαξομένης  Π ορτιατήσσης  πώς  έξήλθεν  εις  τό  Άγιον 
όρος  εις  τήν  σεβασ μίαν  καί  βασιλικήν  μονήν  τών  Ίβήρων.” 

8.  “  Αιηγησις  τον  όσιου  πατρός  ημών  Μακαρίου  τοΰ 
'Ρωμαίον. 

Τά  ύπ’  άρ.  2 — 6  έν  τή  καθωμιλ ημένη. 

4873·  753·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Ή  ακολουθία  τον  ημερονυκτίου 
τών  αγραμμάτων  μοναχών.” 

2.  “  άΰνχή  ικέσιος  εις  τον  κύριον  ημών 

Ίησοΰν  Χριστόν  λεγοριένη  καθ’  εσπέραν  μετά  τήν  άπύλυσιν 
τοΰ  αποδείπνου.” 

4874·  754·  Χαρτ.  16.  XVI.  (σ.  208). 

I  (σ.  ΐ).  “  Τυπικόν  ήτοι  Κανόνες  τοΰ  οσίου 
καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Αθανασίου  τοΰ  έν  τω’Άθω.” 
’Άρχ.  Οί  τόν  μονότροπον  τοΰ  μονήρους  βίου  δρόμον. 
Έδημοσιεύθη  ύπό  ΜΑΧΟΤΗΛ  ΓΕΑΕΩΧ  Ό  Άθως.  Έν 
Κ ωνσταντινουπύλει'  αωπε'  σ.  245  κ.  έ.  καί  Ρη.  Μευεβ  Έίβ 
ΙΙααρΙιΐΓΐίυικΙβη  ίϋι·  Λίβ  (χβδοΐιίοΐιΐβ  (ΙβΓ  ΑίΚοδΙίΙοδΙβΓ.  Έν 
Λειψίμ  1894  σ.  102  κ.  έ. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


221 


2  (σ.  66).  “  Ή  όιατνπιοσις  τοΰ  οσίου  και  μακαρίου 
πατρδ ν  ημών  Αθανασίου.” 

’Άρχ.  Πατέρεν  καί  άδελφοί  ήγ απημένοι  και  τίμιοι. 
Έδημοσιεύθη  ύπδ  Ρη.  Μευεε  Ένδ’  άν.  σ.  122  κ.  έ. 

3  (σ.  88).  “"Οπως  όιοικονμεθα  εν  ταΐς  συνάζεσι 
τη 5  άγιοί  και  ενδόξου  τριημέρου  Αναστάσεων.” 

’Άρχ.  ’ϊστέο ν  6τι  τδ  παρελθ εΐν  τρίτην  φυλακήν  την 
νυκτδν. 

Έδημοσιεύθη  ύπδ  Ρη..  Μευεε  δνθ’  άν.  σ.  130  κ.  έ. 

4  (σ.  125)·  “Τυπικόν  του  ευσεβούς  βασιλεως 

Ίωάννου  τοΰ  Τξυμκτκή.” 

’Ά/,χ.  Οί  τοΰ  περιωνύμου  δρουν  τοΰ'Άθω  εύλαβέστα- 
τοι  μοναχοί. 

Έδημοσιεύθη  ύπδ  ΣΩΦΡΟΝΙΟΤ  ΚΑΛΛΙΓΑ  Άθωνιάν.  μωξγ' 
σ.  62  κ.  έ.  και  Ρη.  Μευεε  ένθ'  άν.  σ.  141  κ.  έ. 

5  (σ.  157)·  “  Τυπικόν  τοΰ  Αγίου  "Ορους  γεγονός 
επί  την  βασιλείαν  τοΰ  αειμνήστου  βασιλέων  κυρ  Κωνσταντίνου 

τοΰ  Μονομάχου.” 

Έδημοσιεύθη  ύπδ  ΣΩΦΡΟΝΙΟΤ  ΚΑΛΛΙΓΑ  ένθ’  άν.  σ.  72 
καί  Ρη.  Μευεε  ένθ’  άν.  σ.  151  κ.  έ. 

6  (σ.  194)·  “  Ανα φορά  των  ευτελών  μοναχών 

τοΰ  αγίου ’Όρους  πρδν  τδν  άοίδημον  βασιλέα  κΰρ  Αλέξιον.” 
’Άρχ.  Τολμώντεν  οί  άνάξιοι  καί  πανευτελεΐν  δούλοι 
την  κραταΐαν  καί  αγίαν  βασιλείαν  σου  δεόμεθα  δέ¬ 
σποτα  ημών  άγιε. 

7  (σ.  196).  “  Πιτάκιον  βασιλικόν 
πρδν  τδν  άγιώτατον  πατριάρχην  Νικόλαον.” 

’Άρχ.  Άγιώτατε  δέσποτα  καί  οικουμενικέ  πατριάρχα. 

8  (σ.  198).  “  Πιττάκιον  πατριαρχικόν 
πρδν  τδν  βασιλέα  τδν  κΰρΆλέξιον.” 

Άρχ.  Καθών  είπαν  δέσποτά  μου  άγιε  δτι  σύ  δ 
’έχων  τήν  έξουσίαν  ούχ  ύπ έγ ραφαν,  οί  μητροπολΐται 
ούκ  ήθέλησαν  την  βουλήν  μου. 

9  (σ.  2θθ).  “  Πιττάκιον  βασιλικόν 
τοΰ  άειμνήστου  βασιλεως  κΰρ  Αλεξίου.” 

’Άρχ.  θεσπίζομεν  τοίνυν  τδ  "Αγιον  δρον  είναι  έλεύ- 
θερον. 

ίο  (σ.  202).  “Πιττάκιον  βασιλικόν 
πρδν  τούν  Άγιορήταν  τοΰ  αύτοΰ  βασιλεως.” 

11  (σ.  203).  “  Πιττάκιον  βασιλικόν 

πρδν  τούν  Άγιορήταν  περί  την  επιθέσεων  των  Σαρακινών .” 

12  (σ.  204)·  “  Αυσις  τοΰ  αείμνηστου  αγίου  ημών 
βασιλεως  κΰρ  Αλεξίου  επί  ύπομνήσει  τοΰ  πρώτου  κΰρ 

Γαβριήλ  γενομένη .” 

’Άρχ.  Άνα γκαΐον  έστίν  ΐνα  ή  ελευθερία  τοΰ  " Ορουν 
φυλαχθή. 

4δ75·  755·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  199). 

1  (φ.  I  α).  “  'ί'αλτηριον  συν  Θεω  εις  απλήν 

φράσιν.” 

Εν  τέλει’.,.εΐν  τούν  1677  Φ ευρουαρίου  ζ'. 

2  (φ.  129  α·)·  “  Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  άγιασμοΰ.” 

3  (φ.  134  α)·  “  Παρε'νεσις  προς  τους  μέλλοντας 
σωθήναι  μον αχούν  τοΰ  εν  έπισκόποιν  λογιωτάτου  κυροΰ 

Δαμασκηνοΰ  Αϊτήν  καί  Έενδίνην  καί  προέδρου  Π ολιανήν”  [τοΰ 
Στουδίτου]. 


4  (φ.  Ι41  α)·  Ίσαακ  τοΰ  Συρου  Προς  αρχαρίους 

μονάχους. 

5  (φ·  144  α)·  Ματθαίου  Μυρε’ων  Επιστολή. 

“Τιρ  πανοσιωτάτιρ  έν  ίερομονάχοιν  καί  πρωτοσυγκέλιρ  Αν- 
δριανουπόλεων  κυρίιρ  Άβερκίω  Ματθαίος  ό  Μυρεων  έν  Κνρίω 
χαίρειν.” 

Άρχ.  “Οτε  πρδν  τδν  εκλαμπρότατου  Αλέξανδρον 
βοεβόδα  (ώ  τέκνον  φίλτατε  των  έμών)  παραγέγοναν 
πεμφθεΐν  παρά  τοΰ  πανιερωτάτου  τοΰ  έν  άγίιρ  Τίνεύ- 
ματι  άγαπιτοΰ  άδελφοΰ  καί  συλλειτουργού  την  ημών 
τάπεινύτητον  μητροπολίτου  Άνδ  ριαν  ουπ  όλεων  κΰρ 
Άνθιμου  έκκλησιαστικών  ένεκα  π ραγ μάτων  ήξίωσαν 
ήμάν  κανόνα  ποιήσαι  είν  τιμήν  καί  δόξαν  την  άχει- 
ροποιήτου  εικόναν  την  ύπεραγίαν  δεσποίνην  ημών 
Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρίαν. 

6  (φ.  146α).  “Κανών  εις  την  αχειροποίητον 
εικόνα  την  άειπαρθένου  Μαρίαν  πονηθείν  Ματθαίω  μητροπο¬ 
λίτη  Μυρεων.” 

7  (φ.  150  β)·  “  Κανών  κατά  Λατίνων 

καί  κατά  πασών  των  αιρέσεων,  πονηθείν  Ματθαίω  τιρ 
ταπεινψ  μητροπολίτη  Μυρεων.” 

8  (φ.  157  α)·  “  Λόγος  του  οσίου  πατρός  ημών 
Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου  όφελιμον  πολλά.” 

’Άρχ.  Ακούσατε  μίαν  διήγησιν  περί  τοΰ  άγιου 
Αντωνίου  τοΰ  μεγ άλου. 

9  (φ·  167  β)·  “ Αποκάλυψες  της  ΰπεραγίας  ©εο- 
τοκου.” 

ίο  (φ.  176  α).  “  Περί  των  της  συγγένειας  βαθμών 
Συνοπτική  συλλογή  έκ  διαφόρων  συντεθεΐσα  παρά  Ζαχαρίου 
ίερε'ως.” 

11  (φ.  187  β).  [Μανουήλ  τοΰ  Φιλή]  “  Μετάφρασες 
είν  τούν  οίκου  ν  την  ύπεράγνου  θεομητορον.  ” 

12  (φ.  192  β).  “  Ύό  της  Θεοτόκου  όνομα 

ήγουν  τδ  Μ αριάμ’  μ  μόνη·  α  αϋτη'  ρ,  ρύσεται  ι  ίοΰ  [α] 
απανταν  μ  μισοκαλοΰ.” 

13  (φ·  Ι92  β)·  “Τοΰτοις  τοΐς  ονόμασε 
καλείται  ή  άγια  Θεοτόκον.” 

14  (φ·  193  α)·  Συλλογή  παρο ιμιωόών  αινιγμάτων 
ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  ’Άβροχον  καιρόν  ποταμόν  κατεβάζει — ό  καιρόν 
ή  Παναγία-  ό  ποταμόν  δ  Χριστόν.  Τέλ.  'Ο  τον  ένα 
εύλαβούμενον  ού  δειλιάσει  τούν  πολλούν  μάλλον  δέ 
αυτόν  διά  τδν  ένα  οί  πολλοί  φοβηθήσονται — ό  τοΐϊ 
πολλοΐν  άρκούμενον  άνετον  ζή  βίον,  δ  δέ  πλεονεκτι¬ 
κήν  ’έχων  τήν  γνώμην  έν  κύποιν. 

15  (φ·  196  α).  “Στίχοι  εις  τον  αρχάγγελον 

Μιχαήλ.” 

ΐ6  (φ.  196  α).  Αινίγματα  μετά,  και  παροιμιών. 

Άρχ.  Ποιον  είναι  έκεΐνο  τδ  χύρτον  όπου  τδ  γνωρίζουν 
οί  τυφλοί — ή  τζικνίδα.  Τέλ.  Τό  φίδι  τρώγει  τήν 
θάλασσαν  καί  ή  θάλασσα  τδ  φίδι — τό  φιτίλι  καί  τδ 
λάδι  είν  τδν  λύχνον. 

17  (φ·  197  α)·  “  ’Ανάμνησις  μερική  περί  τοΰ 

νΑ  θου 

όρουν  τά  λεγάμενα  Πάτρια.” 

Τά  ύπ’  άρ.  1,  3,  4  καί  16  έν  τη  καθωμιλημένη. 


222 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4876·  756·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“Μ εταφρ...  εκ  τής  Αατινίδος  είς  την  Ελλαδα 
φωνήν  παρά  Δημητρίου  τοΰ  Κυδώνη  α'ύτο,ι  αί  εύχαί  Αυ¬ 
γουστίνου  επισκόπου  Ίππώνος  τι  αν  ε’ίποι  ψυχή  μόνη  προ ς 
μόνον  τόν  θεόν.” 

4877·  757·  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Εντεύθεν  (έρχονται  τα  τετράστιχα 
καί  έξηχούμενα  κατά  σύνταξιν  ”  [Γρηγορίου  τον  Θεολόγου]. 
“Αρχ.  Τίράξιν  π  ροτιμήσειας  ή  θεωρίαν 

δψ  ις  τελείων  έρχον  ήδε  πλειόνων. 

Ή  ερμηνεία  'έπεται  μεθ'  έκαστον  τετράστιχον. 

4878.  75δ·  Χαρτ·  16.  XVII. 

1.  Απανθίσματα  πάτερων. 

Ιδίως  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  καί  Νείλου  τοΰ  όσιου. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ερμηνεία  εις  τους 
Φαλμονς. 

4879.  759-  Χαρτ.  16.  XVII. 

Νομ,οκανων  (ακέφαλος). 

Κ εφ.  σξ'  εν  τή  καθωμιλημένη. 

488ο.  76ο.  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  141). 

1  (φ.  I  α).  “Τοΰ  άγιον  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Έπιστολαί  ”  μχ' . 

2  (φ.  28  α).  Τοΰ  αύτοΰ  Εττιστολαί  ετεραι. 

3  (Φ·  3 9α)-  Καλλίμαχου  “Εις  λουτρά  τής  Παλλαδος.” 

4  (φ·  41  β)·  “  Νόννου  Πανοπολίτου 
Διονυσιακών  βιβλίον  πρώτον.” 

5  (φ.  52  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 
Έττιστολαί  τινες  έν  ιταλική  μεταφράσει. 

6  (φ.  6 2  α).  Αεξικον  έλληνολατινικον 
άνευ  τάξεω ς  αλφαβητικής. 

"Αρχ.  Άχροιόω  είίθΐ'Ο. 

7  (φ.  73  α)·  “  ΕΐίβΓαηιιη  Οταβοαπιτη  ηβχυδ.” 

Αλφαβητική  άνάλνσις  τών  παρ’  Έ λλησι  βραχυχραφικών 
σημείων. 

8  (φ.  8θ  α).  “  Επιστολή  τον  μεγάλου  Βασιλείου 
Πρό?  τόν  άχιον  Υρηχόριον  τόν  θεολόχον  περί  τής  κατ’ 

ερημιάν  διαχωχή ς.” 

9  (φ·  86  α).  Έρ/χηνεία  λεξεινν  καί  φράσεων 
έκ  τής  Ελληνικής  εις  την  Ιταλικήν. 

ίο  (φ.  94  α)·  Ερμηνεία  λεςεων  καί  φράσεων 
έκ  τής  Ιταλικής  εις  την  Ελληνικήν. 

II  (φ.  95  α)·  Αεζικον  κατ’  αλφαβήτου 
έκ  τής  Ιταλικής  εις  την  Ελληνικήν. 

'Ο  κώδιξ  χέχραπται  προφανώς  παρ’  άλλοχενοΰς  άσχολουμένου 
περί  την  Ελληνικήν. 

4881.  761.  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  91). 

I  (φ.  I  α).  [Νικολάου  σοφιστου]  Προγυρ.νάσρ.ατα 
ανεπίγραφα. 

“Αρχ.  [Έ]στι  μέν  οΰν  καθόλου  προχύμνασμα  άσκησις 
μέτριων  προς  μειξόνων  π ραχμάτων  έπίρρωσιν. 


Ίδ.  Βρενοεε  Βΐιβίοποϊ  Οΐίΐβοί.  ’Εν  Αειψίμ  1856.  Τόμ. 
Γ'  σ.  449  κ.  έ. 

2  (φ.  6ΐ  α).  Συνεσίου  Εττιστολαί. 

Ό  κώδιξ  περιβάλλεται  ύπό  φί'λλου  (Περγ.  XIII.  σελ.  2)  ύλης 
έκκλησιαστικής. 

4882.  762.  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  98). 

1  (φ.  1  α).  Κάτωνο$  Γ νώμαι  μονόστιχοι  (ακεφ. ) 
κατά  την  μετάφρασιν  Μαξίμου  τοΰ  Πλανοΰδη. 

2  (φ.  19  α).  “  Κάτωνος  Ύιομαίον  Τνώμαι 
παραινετικαί  δίστιχοι  άς  μετήνεχκεν  έκ  τής  Αατίνων  φωνής 

εις  την  'Ελληνίδα  διάλεκτον  Μάξιμος  μοναχός  ό  Πλανούδης.” 

3  (φ.  7δ  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα 
ανεπίγραφα. 

Τό  υπ’  άρ.  1  καί  3  μετά  διάστιχου  έξηχήσεως,  έρυθράς  έν  τψ 
ύπ’  άρ.  3.  Τοΰ  δε  ύπ’  άρ.  2  χέχραπται  τό  κείμενον  κατά 
περικοπάς  μετά  τής  εις  αύτάς  συντάξεως. 

4883.  7 ό3·  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Επίτομη  των  οκτώ  μερών  τον  λογον.” 

“Αρχ.  ΙΙερί  τής  διαιρέσεως  τών  χ ραμμάτων .  Τί  έστι 
γράμμα"  μέρος  έλάχιστον  φωνής  αδιαίρετον. 

4884.  764·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Διάλογος  Δαμασκηνού  [του  Στουδίτου] 

έπισκόπου  Ρ εντινης·  τά  δέ  πρόσωπα  ό  αύτός  επίσκοπος  καί  ό 
τής  άχίας  Αναστασίας  ηχούμενος.” 

2.  “  Εςηγησις  Θεοδώρου  έκκλησιαστου 
Άδριανουττόλεως  εις  τό  μνημόσυνον 

3·  “  Λδγος  της  ζ'  Συνοδού  Οκτωβρίω  ια.  ” 

Κατά  τόν  Πίνακα  τών  περιεχομένων  έστι  λόχος  Γερμανοΰ 
Κωνσταντινουπόλεως. 

“Αρχ.  Ή  έ  κ  κλησία  μας  ή  αγία  εύλοχημένοι  Χρισ¬ 
τιανοί  ψάλλει  σήμερον  την  άκολουθίαν  τής  άχίας  καί 
οικουμενικής  έβδόμης  συνόδου. 

4·  Άλβε'ρτου  Μαρίνου  τοΰ  Χίου  Εκ  τον  εις  τον 
τελώνην  καί  Φαρισαίον  λογον. 

5·  Μαξίμου  τοΰ  Πελοττοννησίου  Αποκρισις 
7τ ρός  τους  φιλομαθείς  άρχοντας  τής’Αρτης. 

6.  Του  αύτοΰ  Προτροπή  εις  την  σπονδήν  τής  σοφίας, 
η.  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου 

α.  Περί  ελεημοσύνης. — β' .  Εις  την  προς  Κορινθίους  δευτέραν 
έπιστολήν  Παύλου. 

8.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Υποτΰπωσις  α σκησεως. 

9·  Αδγος  Εις  το  Εριοι  κοσμος  εστανρωται. 

ΙΟ.  “  Περί  διατί  λεγεται  το  σχήμα  τών  καλογηρων 
αχχελικόν  καί  έξήχησις  άπλή  είς  έκεΐνα  όπου  λεχει  ό  καλό- 
χήρος  ή  ή  καλοχραία  δταν  χινοννται  καί  πώς  τάσονν  νά 
φυλάχουν  όλα  καί  τί  έχουν  νά  πάθουν  αν  δέν  τά  φυλάξουν  αυτά 
όπου  τάξουν  έμπροσθεν  είς  τόν  Χριστόν.” 

11.  “Έκ  τών  περί  ίερωσννης  λόγων 
τοΰ  Χρυσοστόμου  καί  έτερων  διδασκάλλων.” 

12.  “  Συνόδων  διάταξις.” 

13.  “Χρυσοστόμου  Περί  παρθενίας 

Ι4·  “  Περί  τοΰ  άντιμινσίον,  οπερ  έποιησεν 
Χείλος  ό  πατριάρχης  Κωνσταντινουπόλεως.”  (κολοβή. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


223 


15.  “*Ασμα  ασμάτων  ο  έστι  Σολομών.”  Κ εφ.  η  . 
ΐ6.  “Γ ράμμα  Πιλάτου  ευρεθεν  εις  "Α  κυλάν.” 

17-  “Εκομίσθη  το  παρόν  και  ένεφανίσθ η 
Ιν  Κωνσταντινουπόλει  τό  πρώτον  επί  των  ήμερων  του 
παναγιωτάτου  ήμών  αΰθέντου  και  δεσπότου  του  οικουμενικού 
π ατριάρχου  κυροΰ'ϊερεμίου  κατα  τό  ,'ζπβ'  μηνί’ Απριλλίω  κ ®.” 
ΐ8.  Επιστολές  μέρος  άκέφαλον  και  ανεπίγραφου. 

"Α ρχ.  Η  άγιωσύνη  σου  λέγει  πώς  είναι  νόμος  τον 
Κριστοΰ  νά  γένης  καλογη  ρος  μοναχός  πνευματικός 
οδηγός  διδάσ καλός  τής  σπαστρικής  ζωής  όπου  φέρνει 
τόν  άνθ ρωπον  εις  την  στράτα  τής  αΙωνίου  ζωής. 

Ι9·  “  Μαρτυρίου  της  άγιας  μεγαλομάρτυρας  Αι¬ 

κατερίνης, .” 

Έν  αρχή  του  κωδικός  Ιϊίναξ  των  περιεχομένων. 

Τά  ΰπ’  αρ.  1,  3,  5,  6,  7  β',  9,  10,  18  και  19  έν  τή  καθω- 

μιλημένη. 

4885.  765·  Χαρτ.  16.  XVI.  (φ.  116). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Αποσπάσματα  Λόγων. 

2  (φ.  5  α)·  ” Οροι  φυσικοί. 

3  (φ.  7  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
και  Θεοδώρητου  Κ,υρρου  Αποσπάσματα. 

4  (φ.  9  α)·  Περί  Όλνμπιάδων. 

5  (φ.  9  β)·  “  Περί,  τον  Ιωνικοί  κολπου.” 

6  (φ.  1 1  α).  Αποσπάσματα  πάτερων. 

Είσί  δε  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί  ' Ησαίου  τοΰ 
άναχωρητοΰ  Έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  όσιου  Σάββα. 

7  (φ.  1 2  β).  “  Τά  επτά  θανάσιμα  αμαρτήματα  καί 
τά  γενηματα  αυτών.” 

8  (φ.  13  α).  Κεφάλαια  διάφορά. 

α'  (φ.  13  α).  “  Αιάγνωσις  των  λογισμών  δι’  ών  πάσα 

αμαρτία  τελείται.”· — β'  (φ.  14  α).  “ Αιαίρεσις  των  παθών.” — ■ 
γ'  (φ.  14  α).  “Τρόποι  τής  τοΰ  θεοΰ  προνοίας.” — δ'  (φ.  14/3). 
“Περί  τής  αΰτεξουσιότητος  ήμών.” — ε'  (φ.  15  α).  “Περί 

χρήσεως.” — £Γ'  (φ.  15  β).  “Πόντε  είσίν  έργασίαι,  δι’  ών 
θεραπεύεται  ό  θεός.” — ζ'  (φ.  16  α).  “  Τά  τής  πίστεως  άρθρα.” 
η'  ( φ .  16  β).  “Τίνε;  οί  τοίχοι  τοΰ  θεϊκοΰ  οϊκου.” 

9  (φ.  ΐ6  β).  “Εις  τους  αποτασσόμενους  μονάχους. 
[Θεοδώρου]  Τοΰ  Στουδίτου.  ”  Στίχοι  ιαμβικοί. 

Άρχ.  “Ανδρε;  φύγωμεν  έκ  πλάνου  κόσμου. 

Τέλ.  δς  τά  πάντ’  άφεϊς  έλοιτο  Σταυρόν  φέρειν. 

ΙΟ  (φ.  19  α).  Ρ ητά  πατέρων  καί  Αογοι  βραχείς. 

1 1  (φ.  20  α).  “  Κάτωνος  'Ρωμ,αίου 

βιβλίον  πρώτον  όπερ  μετήνεγκεν  έν  τής  Λατίνων  φωνής  εις 
τήν  Ελλάδα  διάλεκτον  Μάξιμος  μοναχός  ό  ΙΙλανοΰδης.” 

12  (φ.  28  α).  Κάτωνος  Γνώρ,αι  μονόστιχοι 
κατά  τήν  μετάφρασιν  Μαχίμου  τοΰ  Πλανοΰδη. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  έρνθροίς  γράμμασι  γεγραμμένης. 

13  (Φ·  37  α)·  41  Κανών  ο  ιαμβικός  εις  την  αγίαν 

τοΰ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ  Χριστού... ποίημα  τοΰ  κΰρ  Ίωάννου  ” 
[τοΰ  Δαμασκηνοΰ]. 

14  (φ·  41  “)·  Τοΰ  οώτοΰ  Κανών  ιαμβικός 
τών  άγιων  θεοφανείων. 


15  (φ·  45  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Άρκλά  Κανών  τής  Πεντη¬ 
κοστής. 

ΐ6  (φ.  49“)·  Αποφθέγματα  καί  αποσπάσματα. 

Ε Ισί  δε  Γεωργίου  Κεδρηνοΰ,  Σοφοκλεους,  Σοφίας  Σειράχ, 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  και  άλλων. 

17  (φ.  53  “)·  Περί,  συντάξεως  καί  στίχων. 

ι8  (φ.  57  “)·  “  Γνώρ,αι  μονόστιχοι  κατά  στοιχείου 

έκ  διαφόρων  ιτοιητών.” 

"Αρχ.  “  Εΐϊ  άγαθούς  άνδρας'”  ’Ανήρ  δέ  χρηστός. 

19  (φ·  74“)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα. 

20  (φ.  8θ  β).  Τοΰ  αΰτοΰ  "Ιαμβοι  παραινετικοί  μονό¬ 
στιχοι. 

2  1  (φ.  8ΐ  α).  Τοΰ  αΰτοΰ  Επιγράμματα  επικήδεια. 

22  (φ.  83  α)·  “Ίωάννου  Γεωμε'τρου 

Έκ  των  τοΰ  Τεροντικοΰ  εις  ποιητικήν  τάξςν,  ής  ή  έπιγραφή 
Παράδεισο;.” 

23  (φ·  <)€>  β)·  “  Χρησμός  Λεοντος  τοΰ  σοφοΰ.” 

"Αρχ.  Βύ^αντο;  άρχή  εστία  Κωνσταντίνου. 

24  (φ·  97  “)·  Επιγράμματα  έκ  τής  Ανθολογίας. 

α'.  Άρχίου  Εις  τούς  τέσσαρας  άγώνας.  ..Τελευταΐον  Άδηλου. 
"Αρχ.  Τις  πότ’  άκηδέστως  οίνοτρόφον  δμφακα  Βάκχον. 

25  (φ·  99  “)·  “Τοΰ  σοφωτάτου  Ψελλοΰ 
Περί  τών  οκτώ  μερών  τοΰ  λόγου.” 

"Αρχ.  Πάσα  γραφή  ρητορική  έκ  μερών  οκτώ  συνί- 
σταται. 

2  6  (φ.  99  β)·  “  Σχόλιον  εις  την  Έρμογε'νους 
τέχνην  ρητορικήν .” 

"Αρχ.  Έρμογένης  ό  σοφιστής  τω  μέν  γένει  Ταρ- 
σεύ;  ήν. 

27  (φ·  102  α).  “  Του  σοφωτάτου  κυρ  Μιχαήλ 
τοΰ  Ψελλοΰ "Ιαμβοι  στίχοι  εις  άρετάς  καί  κακίας.” 

“Αρχ.  Η  άγάπη.  "Εγωγε  πηγή  καί  περιρρέω  κύκλιρ 

τάςγάρ  άπάσας  άρετάς  σφίγγω  κύκλιρ. 

2  8  (φ.  104  α).  ’Αντισθε'νους  καί  Δημητρίου 
τοΰ  Φαληρεως  ’ Αποσπάσματα. 

29  (φ·  105  α).  Επιγράμματα  έκ  τής  Ανθολογίας. 

30  (φ.  107  β)·  “Ίωάννου  Γεωμε'τρου  'ΗρωεΑεγεΐοι 
κατά  αλφάβητου,  εγκώμιοι  είς  τήν  Δέσποιναν.” 

"Αρχ.  " Ασπορου ,  άγνοτάτην,  άχραντον,  άνακτοτό- 
κειαν. 

31  (φ.  Ιθ8  α).  “’Έκ$εσις  πίστεως, 

ήν  ό  ευαγγελιστής  Ιωάννης  κατ'  έπιτροπήν  τής  Θεοτόκου 
τιρ  άγίω  Γρηγορίω  τω  θαυματουργώ  ΰπηγόρευσεν.” 

3 2  (φ.  109α).  “Στίχοι  τον  άγιου  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου.” 

Άρχ.  Διπλού;  μή  έσο  μηδέ  τέκτυνε  Βόλους. 

33  (Φ·  ι  ίο  β).  “  Κατά  άλφάβητος.” 

" Αρχ.  Αρχήν  νόμιζε  τών  'όλων  είναι  θεάν. 

Είσί  δέ  τό  πλεΐστον  Στίχοι  Γ ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

34  (Φ·  111  β)·  44  [Τοΰ  αΰτοΰ]  Έτε'ρα  άλφάβητος 
παραινετική  προς  φιλόπονου  παΐδα.” 

"Αρχ." Ανω  πτέρωσον  προς  θεόν  σου  τάς  φρένας. 

35  (Φ·  112  β ).  “Επιστολή  τον  μεγάλου  Βασιλείου 
προς  τόν  άγιον  Υρηγόριον  τόν  θεολόγον  περί  τής  κατ’  έρημίαν 

διαγωγής.” 


224 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4886.  ]66.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “Ο  £ω8ιακός  κύκλος  ηγυνν  βροντοσκορπίων, 
έκάστης  ημέρας.” 

2.  “  Βρωντοσκόρπιον  τών  δώδεκα  ζωδίων 
καθ’  έκαστην  νύκτα  το  της  σελήνης  δρόμων.” 

3·  “  Καινών  παρακλητικός  εις  την  αχειροποίητον 
εικόνα  της  Θεοτόκον.” 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτονργ ια. 

Έν  τέλει'  Έ τελειώθη  ή  παρούσα  θεία  καί  ιερά  λει¬ 
τουργία  τοΰ  άγιοι ι  Ίωάννου  τοΰΧρυσοστόμου  δια  χειρδς 
έμοΰ  τοΰ  αμαρτωλού  Αντωνίου  ίερομονάχου  τοΰ  Δόξα- 
τίνοΰ  έκ  κάστρου  Δράμας,  έν  'έτει  ,ζρξθ'  Ίουλίιρ, 
ημέρα  ε'  (  =  1611). 

5·  “  Ενύπνια  θεορονμε να  εν  Σαβάτω 
καί  Κυριακή  καί  αληθές  έστί'  πλήν  καί  ταΐς  λοιπαΐς 
ήμέραις...” 

'Έστι  δέ  Ονειροκρίτης. 

6.  “  Σεληνοδρόμιον . ..” 

7 .  “  Α ρχή  συν  Θεω  άγίω  ΊΊασχάλεων. ..”  (κολ.). 

8.  Ίωάννου  Άρκλά  Κανών  ιαμβικός. 

"Αρχ.  θειογ ενές  λόγε. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

9-  “  Σελήνή  περί  αίματος.  ” 

Φ λεβοτυμικά. 

ΙΟ.  Πίνακες  των  κύκλων  της  σελήνής  καί  τον  ήλιον. 

4887.  ]6?.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  ΧρυσΌστόμου  Εις  την  αρχήν  τής 
Τεσσαρακοστής. 

2.  ΈφραΙμ  τού  Συρου  Εις  το  μαρτυρίου 

τοΰ  άγιον  Β ονιφατίου. 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσ-οσ-τόμου  Εις  τον  Αβραάμ  καί 
Ισαακ. 

4·  ΈφραΙμ  τού  Συρου  Εις  τον  7 ταγκαλον  Ίωστ;φ. 

5·  Γρηγεντίου  Προςευχτ;  περί  τον  Χριστοί. 

6.  Τοΰ  αυτού  Διάλείις  αρχιεπίσκοπον 

καί  τοΰ  Ιουδαίου  ’Κρβάν. 

η.  “  ’Ερώτισις  Χριστιανών  καί  Ιουδαίων 

Χριστόν  όμολογούντων.” 

" Αρχ .  "Οτι  μέν  θεός  καί  κύριος  ό  Χριστός  έστίν,  οί 
7Γ ροφήται  μαρτυροΰσιν. 

Έν  τέλει'  Τώ  παρών  βήβληάριον  ύπάρχη  κάμοΰ 
Ιγνατίου  μωναχού .  1717  εν  μηνί  Αύγούστου  20. 

8.  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Εις  τον  έκτον  Ψαλριόν. 
9·  ’  Αποκάλυψες  τής  Θεοτοκον. 

"Αρχ.  Κατ  εκείνους  τούς  κερούς  δτε  ή  ύπεραγία 
Θεοτόκος  άνέβενεν  εις  τό  όρος  των  Ελεών.  ΤΑ.  οί  δέ 
έτεροι  είσίν  οι  π  ροφήται  καί  απόστολοι,  αρχιερείς, 
μάρτυρες,  οί  έκτελέσαντες  τάς  έντολάς  τοΰ  Κυρίου 
καί  τοΰ  άγιου  Ευαγγελίου-  καί  άκου σασα  ή  Θεοτόκος 
έδωκεν  δόξαν  καί  έπαινον  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χριστού  καί  θεοΰ,  ότι  αϋτιρ  πρέπει  δόξα  εις  τούς 
αιώνας  τών  αιώνων  αμήν. 

ΙΟ.  Μαρτνριον  τοΰ  άγιου  ΙΙαντελετ;ρονος. 


11.  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Αιηγησις 

περί  τής  είκύνος  τοΰ  Χριστού  έν  Β ηρυτφ. 

12.  “Περί  τής  άγιας  κοριφής  τοΰ  αγίου  όρους 
2ινά.” 

“Αρχ.  Προ  τοΰ  μολυνθήναι  καί  κάταρυποθήναι  την 
αγίαν  κοριφήν  τοΰ  όρους  Σινα.  ύπό  τών  έθνών. 

13.  Αιηγησις  Μακαρίου  τοΰ  Ύωμαίον. 

Αρχ.  Τ ρεΐς  τινές  ηγιασμένοι  γέροντες,  Σέργιος  καί 
'ϊγΐνος  καί  Θεόφιλος  τής  μονής  τοΰ  άγιου  Ασκληπιού 
τοΰ  έν  Μ εσοποταμίφ. 

Ι4·  “Τοΰ  μακαρίου  Ζωσίμου  Έιζηγησις  προς  τους 
Μακάρους.” 

Ι5·  Αιηγησις  περί  τον  άββά  Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου. 

ΐ6.  Βίοι  καί  μαρτυρία  άγιων. 

α' .  Βίος  καί  πολιτεία  Αλεξίου  τοΰ  ανθρώπου  τοΰ  θεοΰ. — 
β' .  Βίος  καί  πολιτεία  Ιωάννου  τοΰ  1ί αλυβίτου. — γ' .  Βίος  καί 
πολιτεία'Ύπατίου  Γάγρας. — δ'.  Μ  αρτύριον’Ιακώβου  τοΰ  Π  έρσου. 
— ε'.  Μ αρτύριον  Υαλακτίωνος  καί  Επιστήμης. 

I  7·  ’Εττιφανίου  Κΰττρου  Εις  την  θεόσωμον  ταφήν 

τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ. 

1 8.  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  Αιηγησις. 

4888.  768.  χαρτ.  8.  XVII. 

Μέρος  Ανθολογίας  επιγραμμάτων. 

“Αρχ.  (άκέφ.) 

...ών  ό  μέν  άντέλε γεν  τό  ένίκιον  αυτόν  όφείλειν 
μηνών  πένθ'  8  δ’  έφη  νυκτός  άληλεκέναι. 

Ε  ΐτα  έπονται  “Εις  μέθυσους  Παλαδά." — “Εις  δκνηρούς 
Αουκιλλίου.”  Τελευταία  επιγράμματα  “'Ερμοΰ  τοΰ  τρις- 
μεγίστου  Περί  σεισμών,  έν  άλλιρ  ’Ορφε'ως.  ” — “"Ηλιος  έν  κρίιρ.” 
“"Ηλιος  έν  ταύρψ.” — ...“Ό  ήλιος  μετά  τών  λοιπών  ζιρδίων.” 
— “Ό  ήλιος  έν  ίχθύσ ιν.” 

4889.  769·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Μηναΐον  Ιανουαρι'ου. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίων  διά  συνδρομής 
καί  έξόδου  τοΰ  παναγ ΐωτάτου  αρχιεπισκόπου  Θεσσα¬ 
λονίκης  ύπερτίμου  καί  έξάρχου  πάσης  θετταλίας  καί 
τον  τύπον  έπέχων  τοΰ  Εφέσου  κυροΰ  Ίωάσαφ  έν  έτει 
/ςμγ*  έν  ίνδ.  η'  (  =  1535).  Ή  μέν  χειρ  ή  γ  ράψασα  την 
βίβλον  ταύτην  φεύξεται  νΰν  καί  γενήσεται  κόνις  τά 
δέ  παρών  γράμματα  μένων  εις  άπεράντους  αιώνας. 
θεοΰ  τό  δώρον  καί  Ίωάννου  πόνος. 

4890.  77°·  Χαρτ.  4.  ΧνΠ. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αογοι  κζ~  . 

καί  έγκώμια  εις  τούς  δώδεκα  Αποστόλους. 

Έν  τέλει-  Καί  τοΰτο  συν  άλλοις  Ρ ωμανοΰ  καί  τών 
φίλων — μχπε'  Φευρουαρίου  (  =  1685)...^δγ  δέ  κτήμα 
Κωνσταντίου  ίερομονάχου  έκ  Μ  ιτυλήνης,  έδόθη  δέ 
χάριν  παρ’  αϋτοΰ  τιρ  άγίιρ  Αήμνου  κυρίιρ  Ίωαννικίψ 
α,ψκγ'  Αύγούστου  ιγ’ . 

Υέγραπται  ύπό  δύο  χειρών. 

4891·  771·  Χαρτ.  4.  XVI. 

ΐΐροφητων  αναγνώσματα. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


225 


4892.  772-  Χαρτ.  4.  XVI. 

Μηναΐον  Απριλίου  (άκέφαλον  και  κολοβόν). 

4δ93·  773·  Χαρτ.  8.  XVI. 

X.  Ψαλτηριον. 

2.  Στιχι ιρα  αναστασιμα. 

3·  Άκολουθίαι. 

α' .  Ττ?5  Ακαθίστου. — β'.  Τη5  Παρακλήσεις. — γ'.  Τήε 
γεννήσεις  τη ς  Θεοτόκου. — δ'.  Των  Εςοδίων. — ε'.  Των  Χρι¬ 
στουγέννων. — ζ~'.  Τη;  Μεταμορφώσεως. 

4·  Τριωδιον. 

5·  ’Έτεραι  άκολουθίαι. 

6.  ’ Απολυτίκια  καί  κοντάκια. 

4894·  774·  Χαρτ.  8.  XV. 

1 .  Ψα λτηριον. 

2.  ’  Οκτώηχος. 

3·  Αναστάσιμα. 

4.  Άκολουθίαι. 

Ωρολογίου. 

6.  Μηνολογιον  των  εορτών  (κολ.). 

4895·  775·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “"Υμνος  τριαδικός  συν  ευχή 

εις  τό  μεσονυκτικύν  λέγεται  δέ  εις  τήν  αρχήν  μετά  τό  είπεΐν 
τον  Ύριςάγιον  ή  μετά  τό  Πιστεύω  εΐϊ  Ίνα  θεόν  καί  ΐτι  μετά  τον 
Τρις  άγιον  εκ  των  δογμάτων  του  άγιου  Διονυσίου  του  Αρεο¬ 
παγίτου,  εκλογή  καί  σύνταξις  Θηκαρά  μονάχου  καί  τό  Ιδού 
ό  νυμφίος  καί  έτερα 

2.  “  Ερμηνεία  πως  δει  λεγειν  τους  ΰμνους 

τοΰ  δρθρου  καί  την  ασκητικήν  ακολουθίαν.” 

*4δ9δ·  776.  χαρτ.  8.  XVI. 

Μηναΐον  Σεπτεμβρίου. 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλου. 

4δ97·  777·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Ματθαίου  τοΰ  Βλαστάρεως  Σύνταγμα 

των  θείων  καί  ιερών  κανόνων. 

θυσιαστήριον  θειον  καί  ίερδν  άγ ιασθέν  ύπό  τής 
θείας  χάριτος  τοΰ  παναγίου  Π  νεύματος  διά  χειρδς 
τοΰ  θεοφιλεστάτου  έπισκύπου  τής  άγιοτάτης  έπισκοπής 
Κηθήρων  καί  π ροαίδ ρου  Κρήτης  κυρίου  Διονυσίου  τοΰ 
τελεΐν  έπ’  αύτφ  τάς  θείας  ιερουργίας  έν  παντί  τόπιρ 
τής  δεσποτείας  Κυρίου  έπ’  όνύματι  τής  άγιας  Τριάδος 
τής  ΐΐαναγίας  Θεοτόκου  καί  πάντων  των  άγιων  αμήν 
— έν  ’έτει  ,ζοη'  έν  μηνί  όδεΐνι  ίνδ.  ιβ'  (  =  1570).  Καί 
κατωτέρω ·  Χαρτί  κόλαις  104  ήγουν  ρδ' . 

4898.  778·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Πανδέκτης  περιεχων  Στιχηρά  αναστάσιμα, 

μακαρισμούς,  φδάς  καί  κανόνας. 

Έν  τέλει·  Έγ ράφη  ,ξρνε' ...αχμξ'  μηνί  Ίουνίιρ,  ιβ' 

(  =  1647). 


4899·  779·  Χαρτ.  8.  XV. 

Πανίίε'κτης  περιεχων  Στιχηρά  άναστασιμα, 
μακαρισμούς,  ψδάς  καί  κανόνας. 

4900.  78°·  Χαρτ.  8.  XIV. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

3·  Ακολουθίαι  εις  μονάχους. 

4·  Απόστολοι  καί  ευαγγελία  της  εβδομαδος. 

5·  Αποστολοι  και  ευαγγελία  εις  έορτ ας  άγιων. 

6.  Ευχαί. 

7·  Κανών  παρακλητικός  εις  την  Θεοτόκον. 

8.  Τα  ενδεκ α  εωθινά  ευαγγελία. 

9·  Ακολουθία  τον  εζοδιαστικον  των  μοναχών. 

Έν  τέλει·  Έτελειώθ η  ή  παρούσα  βίβλος  έν  ’έτει 
,5 ίνδ.  γ’*5  μηνί  Φ ευρουαρίιρ  (  =  1400). 

4901.  7δι-  Χαρτ.  8.  XV. 

Μηναΐον  Μαρτίου  καί  Απριλίου  (κολ.). 

4902.  7δ2·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Ώρολόγιον  περιεχον  την  άπασαν  ακολουθίαν. 

4903·  7δ3·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτονργία. 

Έν  τόλεΓ  θεοΰ  τό  δωρον  καί  Θεοφίλου  πόνος,  έγράφη 
έν  ’έτει  ,ξν'*  (  =  1542). 

Έν  αρχή  καί  τέλει  ξένα  φύλλα  λειτουργικής  ϋλης. 

4904.  7δ4·  Χαρτ.  8.  XV. 

Π  ε  ντη  κ  οσταρ  ιο  ν . 

Εν  φ.  6 α’  Ύοΰ’Αρτης  Ν εοφύτου. 

*49°5·  7δ5·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Θηκαρά  Τριαδικός  ύμνος. 

Έν  τέλει"  Α ϋτη  ή  βίβλος  τοΰ  θηκαρά  υπάρχει  τοΰ 
παπά  Δαμασκηνού  τοΰ  Κουτ^οΰ  τοΰ  έκ  Θεσσαλονίκης ■ 
έκτήσατο  δέ  αυτήν  δωρεάν  από  τίνος  μονάχου  ’Αθηνέου. 
Κοσμείται  ύπό  άτέχνων  αρχικών  γραμμάτων. 


49ο6. 

νθ 

οο 

!>· 

Χαρτ. 

4. 

XVI. 

σελ.  2. 

Μηναΐον 

Δεκεμβρίου. 

49°7· 

00 

Χαρτ. 

4. 

XVI. 

σελ.  2. 

Μηναΐον 

Σεπτεμβρίου. 

4908. 

00 

00 

Χαρτ. 

4. 

XVI. 

σελ.  2. 

Μηναΐον  Ιουλίου  καί  Αύγουστον. 

Έν  τέλει '  Έτελειώθ ει  τό  παρών  μηνί  Αύγούστιρ  διά 
χειρός  έμοΰ  τοΰ  αμαρτωλού  Μεθοδίου  μοναχού  καί 
δομεστίκου  τής  μονής  τής  Όδηγητ ρίας  κατά  τό 
έτος  ίνδ.  ι'  (  =  1432). 

4909·  7δ9·  Χαρτ.  4.  XV.  σελ.  2. 

Μηναΐον  Μα  ίου. 


Η.  II. 


29 


226 


ΑΓ10ΡΕ1ΤΙΚ01  ΚΩΔΙΚΕΣ 


4910.  79°·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

Μηναιον  Ιανουάριον. 

Έν  τινι  τών  φύλλων  Είϊ  τοΰς  ο.™  ψ™  μ'ν  γ^  έγινε  μεγάλη 
σϋγχησην ... 

49 1 1·  79 Χαρτ.  4·  XVIII. 

“  Τοΰ  σοφοτάτου  Μαξίμου  ιερομυνάχου 
τον  Πελοττοννυσίου  Διδα χαί  εις  τάς  Κυριακάς  του  ολου 
ένιαύτοΰ.” 

Έν  τέλει  του  προτασσομένου  Προοιμίου-  ςιφμδ“  Νοεμ¬ 
βρίου  £ης  (  =  1744)  εί$  "Αγιον  όρος  είϊ  των  Ίβήρων. 
ΛΙ  ετά  τί>  Προοιμίου  α'  Πίναξ  των  περιεχομένων. — β'.  Ίωάννον 
τον  Χρυσοστόμου  Αόγος  είϊ  τδ  άγιον  Πάσχα,  μεταφρασθείς 
εις  την  κοινήν  -γλώσσαν  υπό  Μαξίμου  τον  Πελοιτονυησίου. 

49^2.  792·  Χαρτ.  4.  XVIII.  σελ.  2. 

Μηναίου  Σεπτεμβρίου  και  Οκτωβρίου  (ακεφ. ). 

49ι3·  793·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

Μ ηναΐον  Σεπτεμβρίου  (ακέφαλου  και  κολοβον). 

49Μ·  794·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

Μηναίου  Μαϊου  ( κολοβόν ). 

49*5-  795·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

Μάταιου  Οκτωβρίου. 

Έν  τέλει'  ,'ζμε'  ίνδικτιώνος  ι'  Αύγουστου  ιη'  (  =  1587). 

49ι6·  796·  Χαρτ.  4.  XV. 

Μηναίου  Νοεμβρίου  ( κολοβον ). 

4917·  797·  'Χαρτ.  4.  XV. 

Μηυαΐον  Ιούλιον  και  Α υγουστου. 

Ευ  τελεί"  Έυ  δτει  (5"“  ^“μ'ί’γ"  (=1435). 

49ΐδ·  79^·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

1.  Πεντηκοσταριον. 

2.  Τριωδίου  μέρος. 

49^9·  799·  Χαρτ.  4.  XVI.  σελ.  2. 

Τριωδίου  (ακέφαλου  καί  κολοβον ). 

4920.  δοο.  Χαρτ.  4.  XV.  σελ.  2. 

Μηναίου  Ιουνίου  (κολοβόν). 

4921*  8θΙ.  Χαρτ.  4.  XV.  σελ.  2. 

Τριωδίου  καί  Πεντηκοσταριον  (α κέφαλον). 

4922.  8θ2.  Χαρτ.  4.  XVI. 

Παρακλητική  (ακέφαλος). 

Έν  τέλει'  "Ετελειώθη  ή  παρούσα  Παρακλητική  οκτώ¬ 
ηχοί  δία  χειροϋ  έμοΰ  Γεωργίου  τού  Μοραήτου  τάχα  και 
διδασκάλου. ..έν  μηνη  Α ΰγούστω  ει$  λα'  ή  ημέρα  Παρα¬ 
σκευή  Αλε>  ίνδ·  ιε<  (  =  1527). — Αυτή  ή  βίβλος  διέρεΐται 
εις  πέντε  εις  διήγησιν ,  εί$  παραίνεσιν ,  είϊ  προφητείαν , 
εί$  εύχην,  εις  έζομολόγησ ιν'  τά  πάντα  δέ  έχει  έν  αυτή 
τα  τής  Τενέσεως,  τά  των  Προφητών,  τά  της  ένάνθρω- 
πισεως  του  Κυρίου  καί  τά  πάθη  καί  την  Άνάστασιν  καί 
τά  πάντα  έν  αύτή  μελωδή  τδ  Πνεύμα  τό  άγιον  καί 


άρκεέται  τη  βίβλιρ  τών  Έαλμών  έυ’  αυτή  πάντα  έχων. 
Έγράφη  έν  τή  μονή  του  σωτήρος  Χρίστου  εις  την  Χώ¬ 
ραν.  Κατωτέρω  κρυπτογραφική  υπογραφή. 

4923·  8°3·  Χαρτ.  4.  XV.  σελ.  2. 

Μηυολογιου  των  εορτών  κατ  εκλογήν. 

Έν  τέλει'  Έτεληόθει  τό  παρών  βιβλίον  ΰπ  έμοΰ  αμαρ¬ 
τωλού  καί  ταπεινού  χορικογ  ράφ  ου  τού  πταίσαντος 
πολλά  έν  βείιρ  καί  θεόν  λυπήσαντος  έξ  αφροσύνης 
Ιακώβου  ίέρωθύτου  παντλήμονος  τδ  έπίκλην  όνομα 
Καλομάλης  έπί  έτους  ($~Ά|μγ'  (  =  1435). 

4924·  8θ4·  Χαρτ.  4.  XVII. 

Μηναίου  Δεκεμβρίου  (ακέφαλου). 

4925-  805.  Χαρτ.  4.  XVII.  (φ.  101). 

1.  Κανόνες  τών  αγίων  Αποστόλων. 

2.  Κανόνες  της  εν  Νεοκαισαρεία  συνδδου. 

3·  Κανόνες  τής  εν  Τάγρα  συνόδου. 

4·  Κανόνες  άλλων  συνοδών. 

5  (φ.  5°  α)·  * 1  Περί  μοναχών  και  ιερέων 
καί  τά  λείποντα  κεφάλαια  περί  ταπινοφροσύνης.” 

6  (φ.  54  β)·  “Τοΰ  έν  αγίοις  πατρός  ημών 
Βασιλείου  Διδασκαλία  εΐί  μοναχούς." 

πώς 

7  (φ.  6ο  α).  ι<Περί  επισκόπων  ότι  δει  συλλεγειν 
καί  ύποψηφίξειν  αυτούς  εις  χειροτονίαν .” 

8  (φ.  6ο  /3).  “Περί  βαθμών  τών  έν  σνγγενία.” 

9  (φ.  02  α).  “Νοριος  γεωργικός  κατ  εκλογήν 
βιβλίου  τοΰ  τής  θείας  λέξεως  Ίουστιανοΰ  τοΰ  βασιλέως.” 

"Α ρχ.  Χρή  τον  γεωργόν  έργαζόμενον  τόν  ίδιον  αγρόν 
δίκαιον  εΐναι  καί  παρορίξειν  αύλακα  τοΰ  πλησίον.  Τόλ. 
Οί  έν  χωρίιρ  ευρισκόμενοι  κλέπται  τυπτέσθωσαν  μά¬ 
στιγας  ρ'  καί  τω  άξήμιον  ποιήτωσαν  τψ  κλαπέντι'  εί 
δό  έν  δευτέρω  'άν  ωσι  τυπτόμενοι  ξημιούσθωσαν  τδ 
κλέμμα  έν  διπλή  ποσότητι.  Εί  δό  έκ  τρίτου  τούτο 
πράξωσι  τυφλούσθωσαν. 

ίο  (φ.  66  α).  Ανεμουρίου  καί  σχήμα  παριστών  τάς 
ζώνας  τοΰ  ουρανοί. 

1 1  (φ.  66  β).  Κεφάλαια  έκ  του  Νοριοκάνονος. 

Άρχ.  Άναγγαΐον  τοΐς  πεπιστευμένοις  άνδράσιν  έξο- 

μολογεΐσθαι  τά  αμαρτήματα,  όσιώτατε  πάτερ.  Τόλ. 
ότι  οΰτος  ώί  άρσενοκοίτης  ή  καί  πλέον  τόν  τοιοΰτον 
έπιτιμάσθω'  πλήν  όφείλει  καί  μύρον  εις  τό  στόμα 
δέξασθα ι,  μετανοών  διά  ούδέν  άλλ’  ή  διά  την  τοΰ  πτύ- 
σματος  άκαθ αρσίαν. 

12  (φ.  69  α)·  “  Αόγοι  μυθολογικοί 
περί  όι ήελείας  ψυχής  καί  σώματος .” 

’Άρχ.  Έρώτησις.  Ο  σήερις  καί  6  σύβερις  οίκον 
έ κλεισαν,  καγώ  δέ  καί  ή  πενθερά  μου  τδ  ήμέτερον. 
Ερμηνεία.  Ή  θεότης  καί  ή  άνθ ρωπότης  ένώθη  μετά 
τών  δύο  ουσιών  άδιαιρέτως  καί  άσυγχύτως. 

τ3  (Φ·  77  α)·  Ερωταποκρίσεις  περί  Παλαιός 
καί  Νόαϊ  Τ ραφής. 

14  (φ.  8ο  α).  Έτ-ιφανίου  Κυττρου  Φυσιολόγος. 

15  (φ.  &4  β)·  Εκ  της  Σοφίας  Σειράχ. 

ΐ6  (φ.  87  β).  “  Παραβολή  του  αγίου  Βασιλείου.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΪΒΗΡΩΝ 


227 


17  ( φ.  88  α).  “  Περί  τον  Σαοίιλ  ποτέ  ώς  άπόλεετε 

τοΰ  πατρδς  τάς  Άνους.” 

’Άρχ.  Οΰτος  ό  2 αούλ  παενης  ήν  πατέρα  έσχε  λεγό¬ 
μενον  Κ05.  Τέλ.  6τ αν  δέ  τδ  πνεύμα  αΰτδν  έτάραττε, 
τδτε  προςεκαλεΐτο  αύτδν  καί  έδίωκε  τδ  πνεύμα  κρούων 
την  κυνήραν. 

ΐ8  (φ.  9°  α)·  “  Τοΰ  αΰτοΰ.” 

Αρχ.  Έγένετο  δέ  τφ  τότε  καερφ  ήλθεν  έθνος  κατα- 
σκυλεύων  την  Παλεστήνην  καί  εΐσαν  πάντες  έν  άθυμίμ 
πολλή.  Τέλ.  ό  δέ  άγγελος  οΰτος  αύτδν  έχρησμοδότησεν 
είπεν  οΰτως'  ούκ  έ  κλείφεε  έκ  τοΰ  οϊκου  σου  ρομφαία. 

19  (φ.  93  α)·  “Διάλε£ις  τον  παναγιωτάτον  κνρον 

Κωνσταντίνου  μετά  των  γ αρδιναρίων  Ευφροσύνου  Ηγε- 
μονίου  έν  Κ ωνσταντίνουπόλει  δποτέ  δ  Βίων  Ιωάννη  άπδ  τοΰ 
πάππα  έληλύθασιν  μετά  καί  ετέρων  εβ'  γαρδανίαρεων  έπεφέ- 
ροντες  την  μοΰλαν  σελοχαλενομένην,  επάνω  δέ  την  θήβην  καί 
έσωθεν  την  στήλην  τοΰ  πάππα'  δ  δέ  γε  Βέκων  φωρών  την 
μήτραν  εις  τδ  μέγα  δακτύλεον  λίθενον  έξήλθεν  δ  Παλαεολόγος 
άπδ  την  πόρταν  τοΰ  παλατύου  έξωθεν  βήματα  εβ'  καί  έπίασε 
μετά  τής  δεξιάς  χεερδς  αΰτοΰ  τδ  χαλενδν  τής  μούλας  άπδ  τδν 
λ'εκον.  ..” 

ΤΑ.  ( κολ .)  Τοΰτον  ίδών  δ  Β έκος  ό  φατεάρχης  των 
Ευφροσύνων  τδν  ’ Αξημ'ετην  πεσόντα  καί  καταεσχυν- 
θέντα  ήθέλησεν  αύτδν  τε  βοηθ είσαι  καί  ούκ  εσχεεεν 
λέγει  δέ  πρδ ς... 

4926.  8θ6.  Χαρτ.  4.  XV.  σελ.  2. 

Τριώδιον  ( ακέφαλου  καί  κολοβον). 

4927·  807.  Χαρτ.  4.  XVII.  σελ.  2. 

’  Ακολουθία  δεσποτικών  και  θεομητορικών  εορτών. 

4928.  8θ8.  Χαρτ.  4.  XIX.  (σ.  51). 

Αγαθάγγελου  Ότττασιαι. 

Προτάσσονται  αύτων  άλλα  τε  τενά  ούδενδς  λόγου  καί  Τυρ¬ 
ταίου  Ελεγεία  άνεπίγραφος  κατά  τήν  γνωστήν  μετάφρασεν 
Άδαμαντίου  Κοραή.  'Άρχ. 

'Όςτες  όρέγεταε  καλήν  νά  κατορθώση  πράξεν. 

Β ΰρηταε  δ’  αΰτη  έκδεδομένη  έν  τέλεε  τής  ύπδ  ΚΟΡΑΗ  εκ¬ 
δόσεις  τοΰ  Όνησάνδρου.  Έν  Παρεσεοες.  1822.  σ.  198  κ.  έ. 

*4929·  809.  Χαρτ.  8  μέγ.  XVI. 

1.  Ύετραεναγγελον. 

2.  Ψαλτηρίου. 

3·  Θηκαρά  Τριαδικός  ύμνος. 

4·  Έ/3δοριαδαρέα. 

5·  Κανόνες,  ’Ακολονθ ιαι  καί  Ευχαι. 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  περεεχομένων  άκρεβής. 

Έν  τέλει'  ...’Βτελεεώθ η  κατά  τδ  ,ζκζ~’  έτος  ίνδ05  )ζ" 
μηνε’ Απρελλίερ  (  =  1518)  έν  τφ  ήσυχαστηρίφ  τοΰ  τεμίου 
Προδ  ρύμου  τφ  δεακεεμένφ  τη  σε βασ μία  των  ’ϊβήρων 
μονή  έν  τφ  τοΰ  "Αθωνος  δρει... Καί"  'Η  βίβλος  έσχεν 
ήδε  συν  θεφ  πέρας,  πόνιρ  Θεοφίλου  τάλανος  ρακενδύ- 
του.  Άλλαχοΰ  δέ'  Παρακαλώ  δέ  καί  λέγω  πασε  τοΐς 
έντυγχάνουσι  τδ  παρδν  βεβλίον,  'ένα  μή  τε  ς  άναεδώς 
τολμήσει  κατάτεμεΐν  αύτδ,  λέγω  δή,  ϊνα  χαλάσει  αύτδ 
καί  χωρήσεε,  ή  τδ  Τ ετράευάγγελον  ή  τδν  Ψαλτήρεον  ή 
τδν  θηκαραν  ή  άλλην  άλως  τενά  άκολονθίαν  ή  ύπόθεσεν 


μέχρι  καί  ένδς  φύλλου  άλλ’  ούτως  ώς  έγράφη  καί 
έσταχώθη  ύπ’  έμοΰ,  ούτως  μενέτω,  8που  Αν  τύχη 
άδεάσπαστον  εί  δέ  τδ  στάχωμα  φθαρεί,  πάλιν  στα- 
χωθήτω  σώον  καί  άνελεπές  ώϊ  υπάρχει '  εί  δέ  τις  ποι¬ 
ήσει  παρ’  δ  λέγω,  έχέτω  τήν  κατάραν  έμοΰ  τοΰ  άμαρ- 
τωλοΰ  καί  άναξίου'  σπουδαζέτω  δέ  ό  κατέχων  τοΰτο 
μή  τηρεΐσθαε  αργόν  έν  τη  θυρίδε,  άλλα  πάντοτε  έν- 
εργεΐν  κατά  δύναμεν  εις  τοΰτο  γάρ  καί  γέγραπταε, 
ϊνα  μή  κομίσηταε  τήν  καταδίκην  του  τδ  τάλαντον 
κρύφαντος'  εί  δ’  αύτδς  άμελεΐ  τής  έαυτοΰ  σωτηρίας 
μεταδότω  τδ  βεβλίον  άλλον  σπουδ αΐον  φροντίζοντα 
σωθήναε  'ένα  έργάζηταε  δε’  αΰτοΰ  τδν  ούράνεον  πλοΰτον 
καί  εύχεται  καί  έμοί  τφ  ταλαεπώρερ  τφ  μυρίων  κακών 
ύπευθύνερ  τφ  άναξίιρ  τοΰ  ούρανοΰ  καί  τής  γής,  ϊνα 
ποιήσει  δ  Κόριοϊ  εις  έμέ  έλεος  καί  λυτρώση  με  των 
αιωνίων  κολάσεων '  διό  εϋχεσθε  πάντες  πατέρες  μου 
άγιοι  υπέρ  έμοΰ  έν  ταΐς  τεμεαες  υμών  εύχαΐς. 

Ο  κώδιξ  κοσμείται  ύπδ  τεσσάρων  εικόνων  δε’  υδαρών  χρω¬ 
μάτων  γεγραμμένων,  Βασιλείου  τοΰ  ούρανοφάντορος,  Ίωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου,  Υρηγορίου  τοΰ  θεολόγου  καί  θεοδώρου  “τοΰ 
χρηματίσαντος  μέν  ποτέ  μαθητου  τοΰ  άγιου  Παχωμίου,  ύστερον 
δέ  αρχιμανδρίτου.” 

4930·  8ΐΟ.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Μτ?ναΐον  Ν οεμβρίον. 

Έν  τέλει'  Έτοι>5  ((·“ριδ“  ίνδ.  θ'  Ίαννουα ρίου  κγ'  (  = 
1536)  θεοδώρου  Άριολογά. 

4931·  8ιι.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  137). 

1.  Νοριοκάνων  (ακέφαλος). 

Έν  φ.  26  α  Χριστόφορου  πατρικίου  καί  άνθυπάτου  Μυτι- 
ληναίου  Στεχηρά  εις  τούς  άγιους  των  εβ'  μηνών. 

2.  Μ εγαλννάρια  και  εζαποστειλάρια. 

3  ( φ·  104α).  “Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος 

τής  έν  Κ  ωνσταντίνουπόλει  άγεωτάτης  τοΰ  θεού  μεγάλης 
εκκλησίας  Αεήγησες  περί  τής  σεβάσμιας  εικόνας  τής  πανυπερ- 
άγνου  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  καί  άεεπαρθένου  Μαρίαϊ  τής 
έν  Ασγορίω  καί  των  ΰπ’  αυτής  γεγονότων  θαυμάτων  κατά 
διαφόρους  καιρούς.” 

’Άρχ.  Τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ 
Χρίστου  τήν  υπέρ  ημών  σωτηρεώδη  ύπερκάλλως  πε- 
πληρωκότος  οικονομίαν. 

4  (φ·  132  β).  “Τοΰ  Ζηγαβηνοΰ  κυροΰ  Γεωργίου 

Περί  των  ζ'  φωνηέντων  ποΰ  τε  καί  ποΰ  δασύνονται,  ποΰ  τε 
καί  ποΰ  φελοΰνταε'  πρδ  ς  έτε  καί  περί  άντεστοίχψν  διπλών  έν 
λέξεσεν  ευρισκομένων.” 

Άρχ. 

Βούλομαι,  φίλε,  πρδς  μικρόν  ώδε  σοι  σαφηνήσαε 

τών  φωνηέντων  τών  έπτά  τήν  θέσιν  καί  τήν  τάξεν. 
Τέλ. 

Τοΰτο  θαυμαστικόν  έστί,  καί  β  αμύνεται,  φίλε, 

τδ  δέ  γε  πάλιν  κλετεκδν,  τοΰτο  άεί  περισπά. 

’Ίδ.  καί  3225  (152),  2. 

5  ( φ .  137  α)·  [Θεοδώρου  τοΰ  Πτωχοπροδρόμου ;] 

Ποίημα  άνεπίγραφον  περί  πνευμάτων. 

Άρχ. 

Φίλε  άρκεε  σοι  ένταυθε,  τδ  ύφος  τών  πνευμάτων. 

Τέλ. 

Έω5  ταυθί  σοι  έληξα  τδν  στίχον  μετριάζω, 

29—2 


228 


ΑΓΙΟΡΕΓΠΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


άτ’  άρτι  δέ  συγ ράψω  σοι  λέξεις  τών  αντίστοιχων 
ώκαίως  καί  συνοπτικώς,  ϊνα  ταχέως  μάθης, 
απερ  οί  πλεΐστοι  σόλλικα  καί  βράβαρα  π  ροςφέ  ρων 
ώϊ  μη  είδότες  τί  δηλοΐ  λόγος  του  αντίστοιχον. 
Γέγραπται  καταλογάδην  ώς  καί  τδ  ύπ’  άρ.  4. 

4932·  8ΐ2  (πρότερον  162). 

Β ομβ.  4.  XIV.  (φ.  301). 

1  ( φ .  I  α).  “  Παιανίου  Μετάφρασις  τής  Εϋτροττίου 

Τωμαϊκής  ιστορίας.  Ερμηνεία  της  ρωμαϊκής  ιστορίας  ήν 
■έγραφεν  Εύτρόπιος,  ή  δέ  φράσις  Παιανίου.” 

” Αρχ .  Ττ?5  ρωμαϊκής  βασιλείας  έν  π ροοιμίοις  ούδέν 
έγένετο  μεΐόν  τι  καί  ταπεινότερον. 

Ού  περιέχεται  έν  πάσι  τοΐς  φύλλοις  έξης  ή  μετάφρασις 
Εύτροπίου  ύπδ  ΐΐαίανίον.  Ε ΰρηνται  δέ  συναναμεμιγμένα  φύλλα, 
έν  οϊς  ττερίέχεταί  ύλη  ξένη,  καί  δη  τδ  ττλεΐστον  αποσπάσματα, 
ών  όλίγα  μόνον  έκδεδομένα,  Ίωάννου  τοΰ  Άντιοχέως,  καθ’  ά 
άνεγνώρισα.  Τά  δέ  ξένα  ταΰτα  της  τοΰ  Εύτροπίου  μεταφράσεως 
φύλλα  είσί  τά  3 — 6,  11 — 14,  92· — 98. 

Ή  άντιβολή  των  την  μετάφρασιν  Π αιανίου  ττερίεχόντων  φύλλων 
ττρδς  την  έπι  τοΰ  έν  Μ ονάχιρ  κώδικος  στηριξομέ νην  έκδοσιν  τοΰ 
ΝΕΟΦΤΤΟΤ  ΔΟΤΚΑ  (Έν  Βιέννη  1807)  κατέδειξε  διαφοράς 
ίκανάς,  ών  τινες  ουσιώδεις,  καθ’  ά  δειχθήσεται  έκ  της  έμης 
δημοσιεύι τέως  των  πορισμάτων  ταύτης  της  άντιβολής.  Ουσιω¬ 
δέστατη  δέ  των  διαφορών  ή  δλη  σύνταξις  τοΰ  φ.  44  β — 45  α. 
Αρχ.  ττόλιν  Άρμοξιανήν  εϊτα  καί  αϋτδν  τδν  Τιγράνην 
έττιόντα.  ΤΑ.  ταύτην  κατέλυσε  τήν  κίνησιν  λαμττ ραΐς 
κρατήσας  (πρβλ.  ΔΟΤΚΑ  σ.  182,  11 — σ.  186,  3).  Άξιολο- 
γώτατον  δ’  έρμαΐύν  έστιν  η  έν  τιρ  κώδικι  (φ.  90  α — 92  α)  εΰρεσις 
της  έν  τέρ  κώδικι  Μονάχου  λειπούσης  συνεχείας  της  μετα¬ 
φράσεως  ΤΙαιανίου  μέχρι  σχεδόν  τοΰ  τέλους  των  κατά  Ίουλιανόν 
( ΕιιΙτορ .  χ.  12 — 16).  Τό  μέρος  τοΰτο  άρχ.  [πολλήν  γ άρ  'άν 
έτεκον  τή  7 τόλει  θ ρίαμβον]  εϊ  ττρδς  άλλοφύλλους  τδν 
αγώνα  εΐχον.  Μ  αγνεντίου  τοίνυν  δυνάμεις  έτέρας 
συνα γείραντος.  ΤΑ.  ΰθεν  ήδη  καί  μώμον  έκ  τής  τινών 
'έσχε  συνουσίας ·  μάλιστα  δέ  δικαιοσύνης.... 

Τά  τοΰ  Ίωάννου  τοΰ  Άντιοχέως  Αποσπάσματα  περιέχοντα 
φύλλα  είσί  γεγ ραμμένα  χειρί  μικροτέρφ  τής  γραφάσης  τδν 
Εύτρόπιον.  Καί  τούτου  δέ  τά  φύλλα  άπδ  φ.  34  α  είσί  γε- 
γ ραμμένα  διά  γραφής  άραιοτέρας  καί  πως  μείξονος.  Άλλα 
δυςδιάκριτον,  ε’ι  ή  γραφή  αΰτη  έστίν  άλλης  χειρός.  Μάλλον  δέ 
φαίνεται,  δτι  έστίν  ή  αύτή  χειρ  ή  γράφασα  τον  Εύτρόπιον, 
έπαναλαβοΰσα  την  συνέχειαν  μετά  χρόνον  τινά. 

2  ( φ .  99  α)·  “  ’Έπιτομη  τής  Αίωνος  Ρωμαϊκής 

Ιστορίας.” 

Άρχ.  Κλη ρουμένων  δη  των  υπάτων,  ’Ο ρτήσιος  τδν 
πρδς  Κ ρήτας  έλαχε  πόλεμον.  Τέλ.  Άτρηνοί  έξικνοΰντο 
μέν  καί  ταΐς  τοξείαις'  μακρότερον  γάρ  έκ  μηχανών 
βέλη  τινά  έξέκρουον  (Έκδ.  Ε.  ϋΐΝΟΟΕΓ.  Ιάρβίαβ. 
ΜϋοοοΕχιπ-ιν.  Τό/ι.  ν.  σ.  258,  2). 

'Η  τάξις  των  τελευταίων  φύλλων  τοΰ  κωδικός  συγκεχυμένη. 
Ή  δ’  Επιτομή  αΰτη  ώ?  τδ  πλεΐστον  μέν  συμφωνεί  τή  του 
Ίωάννου  ^ιφιλίνου,  έν  τισι  δέ  των  βιβλίων  έστίν  έπιτομωτέρα 
αύτή ς.  Αιαίρεσις  δ’  εις  βιβλία  οΰχ  υπάρχει.  Καθ’δλου  δέ  καί 
τοΰτο  τδ  μέρος  τοΰ  κώδικός  έστιν  άξιον  ίδιας  μελέτης. 

4933·  813.  Χαρτ.  8.  XV. 

Ακολουθία/,  διαφόρων  αγίων. 


4934·  8ΐ4· 

Χαρτ.  8.  XVI. 

Θηκαράς. 

4935·  8ΐ5· 

Χαρτ.  8.  XV. 

I. 

Εκ  τοΰ  Γεροντικού. 

2. 

Ακολουθία  τοΰ  αγιασμού. 

3· 

Ψαλτηρίου. 

4· 

Στιχηρά  άναστασιμα. 

5· 

Τα  ια'  εωθινό,  ευαγγελία. 

6. 

’ Ακολουθία  των  επισημότερων  εορτών  τοΰ  όλου 

ενιαυτόν. 

7· 

Κανόνες. 

4936·  8ι6. 

Χαρτ.  8.  XV. 

Μηναίου  Φεβρουάριου. 

Έν  τΑει- "Ετου*  (ΓΒ^8λ'  ίνδ.  η'  (  =  1422;). 

4937·  8ΐ7· 

Χαρτ.  8.  XVI. 

I. 

Οκτώηχος. 

2. 

’Κξαποστειλιίρια  τής  όλης  έβδομάδος. 

4938·  8ι8. 

Χαρτ.  8.  XVI. 

Μηναίου  Νοεμβρίου. 

4939·  8ι9. 

Χαρτ.  8.  XVI. 

Ακολουθίαι  και  Ευ  ναι. 

Έν  τέλει'  Έν  έτη  /ζπ'  ίνδ.  ιε'  (  =  1572). 

494°·  820.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Τα  εγκαίνια  τον  ναόν  τον  αγίου 
μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου  τοΰ  έν  Αυδδη,  ήτοι  ή  κατάθεσις 
τοΰ  τίμιου  σώματος  αύτοΰ.” 

Προηγείται  δ  Φαλμδς  τοΰ  Δαβίδ  “  Μακάριος  άνήρ  δς  ούκ 
έπορεύθη  έν  βουλή  ασεβών.. 

494  ϊ·  82  1.  Χαρτ.  8.  XV. 

Πεντηκοστάριον  [κολοβόν). 

4942·  822.  Χαρτ.  8.  XV. 

Ευχολογίου. 

Προτάσσεται  Πίναξ. 

*4943·  δ23·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “"Υμνος  Τριαδικός  συν  ευχή 

εις  το  μεσονυκτικύν ...έκλογή  καί  σύνταξις  Θηκαρά.” 

2.  “  Εύχαί  Θηκαρά  συλλεχθ είσαι  από  τής  θείας 
Γ  ραφής,  τά  πλεΐστα  δέ  άπδ  τοΰ  άγιου  ’Εφραίμ.” 

Έν  τέλει’  Έτελειώθη  έπι  έτους  ,ξ^ρ'^ι'9  έν  μηνί 
’Ώκτοβρίω  κζ'  (  =  1601). 

Κοσμείται  ϋπδ  έπιτίτλου  καί  ωραίων  αρχικών  γραμμάτων. 


4944· 

824. 

Θηκαράς. 

Χαρτ.  8.  XVI. 

4945· 

825· 

Αποστολοεναγγελα. 

Χαρτ.  8.  XV. 

229 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 

4946.  826.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Ευχολόγιου. 

2.  ’Ακολονθίαι. 

3.  Άποστολοευάγγελα  των  δεσποτικών 
καί  θεομητορικών  εορτών  τον  ολου  ενιαυτόν. 

4·  Άποστολοευάγγελα  εις  μάρτυρας, 
όσια 5  και  όσιομάρτυρας  -γυναίκας. 

5·  Τα  ένδεκα  εωθινά  ευαγγελία. 

Έν  τέλει"  ’Β τελειώθη  τό  παρόν  εύχολύγιον  αχμβ' 
μηνί  Μαΐιρ  Γ'  (  =  1642)  εις  χωρίον  λεγόμενον  Μονόλιθος 
έν  τη  νήσσιρ  'Ρόδο. 

4947·  827.  Χα ρτ.  8.  XVII. 

Θηκαράς. 

Έν  τέλει-  Έγράφη  τό  παρόν  δια.  χειρός  Παρθενίου 
μονάχου  έν  ίτει  ,ζρνζ'  (  =  1649). 

4948·  828.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Κανόνες  πανννχίδος  (άκέφ.). 

4949·  829·  Χαρτ.  8.  XV. 

Μηναΐον  Μαρτίου  και  Απριλίου  (κολ.). 

Έν  αρχή  πέντε,  έν  δέ  τέλει  τρία  φύλλα  (Περγ.  XI.)  περιέ- 
χοντα  μέρος  Λόγον  Γ ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

495°·  830.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Ψάλτη ριον. 

2.  Θηκαρά  "Υ/χνος  τριαδικός. 

3·  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Εύχαί  σνλλεχθ είσαι  άπό  της  θείας 
Γραφής  τα  πλείστα  άπό  τοΰ  αγίου  ’ΕφραΙμ  τοίς  βουλομένοις 
πολεμήσαι  την  εαυτών  πρός  τα  πάθη  καί  τα ς  ήδονάς  έγκειμένην 
προαίρεσιν.” 

4·  “  Θεοδούλου  μοναχοί  Περί,  των  ύμνων 
πως  θεόθεν  δεδώρηνται  καί  δτι  χρη  τούς  αίρουμένους  λέγειν 
αύτούς  καί  τηρεΐν  εαυτούς  άπό  των  παθών '  εΐτα  καί  μαρτυρίαι 
άπό  των  αγίων  διδασκάλων  καί  περί  της  πρός  θεόν  αίνέσεως 
καί  περί  της  αύτων  εύχαριστίας  καί  περί  της  αρετής  καί  κακίας .” 
5·  “  Ευχή  συγχωρητικη  ην  λεγει  ό  αρχιερείς 
η  ό  'ιερεύς  επί  τόν  μέλοντα  μεταλαβεΐν.” 

6.  “  Μητροφάνους  "Υμνοι  προς  το  θειον  ερωτικοί 
πλήρεις  των  θαυμάσιων  αυτόν.” 

7.  “"Ερμηνεία  πως  δεΐ  καί  ό0εν  δει 
μεταγράφειν  τούς  ύμνους.” 


495  χ· 

83χ. 

Χαρτ.  8.  XV. 

Απόστολος  (ακέφαλος). 

4952. 

832. 

Χαρτ.  8.  XVI. 

Μηναία  των  δεσποτικών  και  θεομητορικών  εορτών. 

4953·  833.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Οκτώηχος. 

Έν  τίλε  ι'.,.θεοΰ  τό  δωρον  καί  Θεοφίλου  πόνος... 
Έγράφη  έν  τιρ  σεμνοτάτιρ  ήσυχαστηρίιρ  τον  μεγάλου 
πατρός  ημών  Βασιλείου  έν  ’έτει  ,ξμη'  (  =  1540). 


ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 

4954·  834·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Μυναΐον  Αύγουστον. 

Έν  τέλει-  Έγράφη  έν  έτει  ,ζμβ'  (  =  1534)  μηνί  Μαΐιρ 
τοΰ  ευτελούς  Θεοδοσίου  ίερομονάχον. 

*4955·  835·  Χαρτ·  8.  XV. 

1  (φ.  I  α).  “  Ώρολόγιον  συν  ©εω  των  θείων  νμ,νων 
καί  εύχαί  μετά  τροπαρίων  εις  τό  Ψ αλτήρων...”  (άκέφ.). 

2  (φ.  14  α).  Θηκαρά  Τριαδικός  ύμνος. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  ή  παρούσα  ασκητική  βίβλος 
αυτή  έν  μηνί  Αεκεμβρίιρ  ιζ~'  τοΰ  ,δ^^λε'  έτους  Ινδ. 
ε'  (=1426). 

Κοσμείται  υπό  τεσσάρων  άξιολόγων  εικόνων,  Βασιλείου  του 
μεγάλου  (φ.  2(3),  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  (φ.  3  β),  Τ ρηγορίου 
τοΰ  θεολόγου  [φ.  4/3)  καί  θεοδώρου  τοΰ  ήγιασαένου  {φ.  5  β). 

495(5·  836.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Μηναία  τεσσαρα  των  δεσποτικών 
καί  θεομητορικών  εορτών  (έλλιπή). 

4957·  837·  Χαρτ.  8.  XV. 

1 .  Ευχή  (ακέφαλος). 

2.  “  Ερμηνεία  περί  διαφοράς  τής  νιπτικης  ευχής.” 

3·  “Μητροφάνους  "Υμνοι  προς  τό  θειον  ερωτικοί 

πλήρεις  των  θαυμάσιων  αυτού.” 

4·  “  'Ωρολόγιον  συν  ©εω  α,γίω  των  ύμνων 
καί  εύχαί  μετά  τροπαρίων  εις  τό  Ψαλτήρων.” 

5  (φ.  24  α)·  Θηκαρά  Τριαδικός  νμνος. 

ΤΙροτάσσονται  “Στίχοι  τοΰ  Θηκαρά... τοΰ  αΰτοΰ  Πρόλογο;.” 
6.  “  Κανών  χαιρετισμός  εις  την  υπέρ  αγίαν 
Θεοτόκον,  ποίημα  τοΰ  εύσεβεστάτου  βασιλέως  κυροΰ  Θεοδώρου 
τοΰ  Λάσκαρε.” 

7·  Οκτώηχος. 

8.  Φωταγωγικά. 

9·  “  Μηνολόγιον  συν  Θεω  αγίω  περιέχον 
τά  τε  απολυτίκια  καί  κοντάκια  τοΰ  ΰλου  ένιαυτοΰ  καί  τής 
άγιας  Τεσσαρακοστής  μέχρι  καί  των  άγιων  Πάντων  καί  τής 
Όκτωήχου.” 

4958.  838.  Χαρτ.  8.  XVI. 

'Ακολονθίαι,  Οίκοι,  Εύχαί,  Τροπάρια, 

Κανόνες,  Πολυόλεο$  καί  Αναγνώσματα. 

4959·  839.  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Θηκαρά  Τριαδικός  νμνος. 

2.  “  Τοΰ  μακαρίτου  Ίωάννου  τοΰ  Μαυρόποδος 
Κανών  615  τόν  άγιον  Ίωάννην  τόν  Πρόδρομον.” 

3·  “  Είδησις  εν  ποίαις  ημέραις  ποιοΰσιν 
άργείας  οί  μοναχοί  καί  έν  ποίαις  λύουσι  την  νηστίαν  τοΰ 
δλου  ένιαυτοΰ.” 

*496°·  840.  Χαρτ.  8.  XV. 

I.  “  Ανέίολόγιον  συν  ©εω  άγίω  περιέχον 
την  άπασαν  ακολουθίαν  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ,  ήτοι  των  δεσπο¬ 
τικών  καί  θεομητορικών  εορτών  καί  τών  έορταξομένων  άγιων  έτι 
δέ  καί  τάς  απλώς  εις  προφήτας,  αποστόλους,  μάρτυρας,  ιερο¬ 
μάρτυρας,  ίεράρχας,  όσιους  καί  τούς  άγιους,  άνενδεώς .” 
Τέγραπται  κατά  δύο  σελίδας. 


230 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2.  Κανόνες  τριαδικοί  καί  αναστάσιμοι. 

3·  Τριωδιον. 

4·  Ψαλτηρίου  ερμηνεία. 

5·  Έπι γραμμα  εις  τον  θειον  Δαβίδ. 

6.  Ακολουθία  ε’ις  τον  Ακάθιστον. 

7·  Κανόνες  παρακλητικοί. 

Έν  φ.  7 β'  Ή  παρούσα  χρήσιμοί,  π  ροςφορος,  λυσι¬ 
τελής  καί  επωφελής  έβδομαρέα'  ναι  μήν  καί  άναγ- 
καιοτάτη  καί  ψυχοσωτήριος  πάσι  τοΐς  ίεροθύτοις 
ίερομονάχοις  καί  Ιερεΰσιν  υπάρχει  κτήμα  οίκειότατον 
έμοΰ  Νεοφύτου  ίε ρομονάχου  Ίβη ρίτου  καί  ό  άφαρπάσας 
ταύτην  ληστρικώς  απ’  έμοΰ  έχέτω  τάς  άράς  των 
άγιων  πατέρων  των  έν  Ν  ικαίμ  καί  των  λοιπών 
άγιων  συνόδων  καί  ύπ’  έμοΰ  άσυγχώρητος.  μψα^ 
Οκτωβρίου  κε’  (  =  1701).  Νεόφυτο;  ιερομόναχος  'ϊβη- 
ρίτης. 

Κοσμείται  ΰπό  ωραίων  έπιτίτλων  καί  άξιολόγων  αρχικών 
■γραμμάτων. 

49δΐ.  841.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  'Εβδομαδάρια  της  (ίλης  έβδομάδος. 

2.  ' Ακολουθία  εις  διαφόρους  αγίους. 

3·  Μακαρισμοί  κατ’  ήχον  τής  όλης  έβδομάδος. 

4·  ’Αποστολοευάγγελα  τής  όλης  έβδομάδος. 

5·  Ακολουθία ι  των  μονάχων. 

6.  Εύχαί  εις  την  Θεοτόκον  ( κολοβ .). 

49^2.  842.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  Πρόδρομον. 

2.  Μακαρισμοί  καί  ειρμοί.  Μετά  φωνών. 

3·  Ίωάννου  Εϋχαίτων  Ακολουθία 

εις  τούς  τρεις  Ιεράρχας. 

4·  Τού  αυτού  Έγκώμιον  εις  τους  αΰτους. 

3 .  Γρηγορίου  Βουλγαρίας  Ακολουθία 

εις  τήν  έν  Ν ικαίφ  έβδόμην  σύνοδον. 

6.  Κανόνες. 

4963·  843·  Χαρτ-  8·  χνι· 

1.  'Έιβδομαδάρια. 

2.  ’ Αναστάσιμα,  εξαποστειλάρια  καί  εωθινά. 

3·  Τα  ένδεκα  εωθινά  ευαγγελία. 

4·  Άποστολοευάγγελα  εις  διαφόρους  μνημας  αγίων. 

5·  ’Ακολουθίαι  καί  ευχαί. 

49^4-  844·  Χαρτ.  4.  XVI. 

Τριωδιον  (κολοβον). 

4965.  845·  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  337). 

I  ( φ .  1  α).  [Ίωάννου  μοναχού]  Βιος  Βαρλαάμ 

καί  Ίωάσαφ. 

“Αρχ.  (άκέφ.)·  ...ψευδή  τά.,.μνα  καί  ότι  [άβα]σανίστως 
ταΰτα  π ροςδ έχεσαι  ...δο κιμάσαι  τδ  πράγμα  καί  τήν 
δ  ιαβολήν. 

Έν  φ.  258  /3·  Έτελειώ0γ  τό  παρόν  βιβλίον  έν  έτι 


$φ πε'  μηνί  Ίανουαρίιρ  κ'  ημέρα  ε'  (  =  1583)  έσωθεν  τοΰ 
Ζωοδ  όχου  τάφου  έν  τή  Ιερουσαλήμ  έξ  έμοΰ  Παρθενίου 
θυτός  τοΰ  έκ  Πογωϊανής  έκ  Αηπαλήτζης  χώρας.  Έκ 
βίας  μέν  έγραψα  καί  συγνωθήται  οί  άναγινώσκοντες 
δέ  καί  υπέρ  έμοΰ  εϋχεσθαι. 

2  (φ.  200  α).  Αναστασίου  τοΰ  Σιναΐτου  “  Αόγος 
περί  τής  άγιας  Συνάξεως  καί  περί  τοΰ  μή  κρίνειν  καί  περί 

τοΰ  μή  μνησίκακε Γν.  ” 

’Άρχ.  Άεί  μέν  ή  τοΰ  άγιον  Πνεύμ.ατος  χάρις. 

Εν  τέλει'  Έτελειώθη  τό  παρόν  διά  χειρός  έμοΰ 
Παρθενίου  Ιερομονάχου  έσωθεν  τοΰ  ζωοδόχου  τάφου 
ρ.φπζ''  μηνί  Μ αρτίιρ  ςβ1. 

3  (φ·  284°).  [Παρθενίου  Πωγωνιανίτου ;] 

“Π ροςκυνητάριον  περιέχων  πάντα  τά  υπό  τοΰ  Σωτήρος  ημών 
τερατουργηθέντα,  θεοσημεία  έν  τή  άγια,  πόλει  Ιερουσαλήμ  καί 
τάς  τοποθέσις.” 

’Άρχ. 

Αιήγησιν  πανθ αύ μαστόν  βούλομαι  να  λαλήσω 
περί  τής  Ιερουσαλήμ  να  γράψω  καί  να  φήσω. 

Τέλ. 

Αιτείτε  καί  περί  έμοΰ  λύσιν  των  έγ κλη μάτων 

όπως  δέ  λάμβω  άφεσιν  έκ  τών  έμών  πταισμάτων. 
Καί  διά  τοΰτο  τό  λοιπόν  ένα  προ  τοΰ  αιώνας 
δοξάζω  τ ριςυπ ύστατον  αιώνα  τοΰ  αίώνος. 

Ίδ.  καί  4655  (535),  1.  4994  (874). 

4  ( Φ·  323  α)·  [Παρθενίου  Πωγωνιανίτου]  “  Διήγησιν 
περί  τοΰ  αγίου  ορούς  Σινά  και  τάς  το ποθέσεις  εκεί.” 

’Άρχ· 

Δεΰτε  πάλιν  ακούσατε  φίλοι  ήγαπημένοι 

αυτά  ποΰ  θέλω  διηγηθεΐ  νά  είσθαι  ενλογιμένοι. 
Τόπον  γάρ  θεοβάδιστου  φέρω  εις  ιστορίαν 

τοΰ  Ίησοΰ  μας  δέομαι  να  μου  δίδει  ευλογίαν. 

Τέλ. 

Μόνον  με  συχωρέσεται  ποΰ  έβαλα  τόν  κόπον 

καί  έγραψα  καί  Ιστώρησα  ώ;  είδα  έκεΐ  τόν  τόπον 
καί  έλέησε  Χριστέ  θεέ  Π αρθένιον  τόν  θύτην 
άμαρτωλόν  τόν  τλήμωνα  τόν  λίπογνιανήτην. 

Πατρί  καί  λόγου  πνεύματι  ύμνον  ευχαριστίαν 
άς  δόσωμεν  εις  Αναρχου  Τριάδα  τήν  άγίαν. 

ΝΟν  καί  άεί  καί  πάντοτε  εις  αιώνας  αιώνων 

ά;  δοξάσομεν  τόν  Κύριον  καί  τόν  θεόν  δε  μόνον, 
αμήν. 

Τό  πλεΐστον  μέρος  τοΰ  ϋπ’  άρ.  4  ποιήματος  γέγραπται 
καταλογάδην,  τοΰ  πρώτου  γράμματος  έκάστου  στίχου  διακρινο- 
μένου  διά  γραφής  έρυθράς. 

49^6.  846.  Χαρτ.  8.  XVI.  (φ.  141). 

1.  Στι χηρά  αναστάσιμα. 

2.  Έξαποστειλάρια. 

3·  Τά  ια'  εωθινά  (ιδιόμελα). 

4·  “  Ποίημα  Χρηστοφόρου  πατρικίου 
καί  ανθυπάτου  τοΰ  Μιτυληναίου  κατ’  έπιτομήν  περιέχοντα 
όλον  τό  μηνολόγιον ." 

5·  Ψαλτηριον. 

Έν  τέλει  (φ.  136α)·  Έτου;  ,ζνΓ'  ϊνδ.  ζ~'  ετελιώθη 
μηνί  Ίουνίιρ  κδ'  (=1548)  παρ  εμοΰ  Γρηγορίου  Ήρα - 
κλειότου,  οΰ  τό  έπίκλην  Αγαπητός. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


231 


6  ( φ .  137  α)·  “  Αιηγησις  ττάνν  όφέλημος 
[7 ]ραφήσα  τ ταρα  Γρηγορίου  [ΈΠρακληότου..” 

’Άρχ.  Έν  ταΐ  ς  έσχάταις  ήμέραις  τοΰ  νυν  βασι¬ 
λεύοντος  Σουλταν  Σουλαιμάνου  άνέστη  τις  έκ  τοΰ 
■γένους  αυτών.  Ύέλ.  καί  θεωρίσας  πάσα  ή  πόλις  τό 
παράδοξον  έκείνον  θαΰμα  καί  δοξάσας  τον  θεόν 
όλοψύχος  αύτφ  ή  δόξα  εις  τούς  αιώνας  αμήν. 

7  ( φ .  138  α).  “  ΤΙοίημα. .  .Λόγος  όφέλιμος 

περί  σωτηρίας  ψυχής  καί  περί  σωφροσύνης  πυλών  ανθρώπων." 
"Α ρχ.  Έν  ταΐς  ήμέραις  έκείναις  πορευύμενος  τις  τών 
μοναχών  έν  τη  έρήμω. 

8  ( φ .  139  α)·  Ε νχή  είς  τα  ®εοφά νεια. 

49^7·  847·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  ’ Ακολουθία  τον  Ε  νχελαίον. 

2.  “” Ακολουθία  συνταχθε ίσα  έν  τή  σεβασμία 

μονή  τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου  τής  Πορτιάτησσας  καί  έπι- 
κεκλ ημένης  τών  Ίβήρων.” 

3·  Ακολουθία  του  μικρόν  εσπερινόν. 

4968.  848.  Χαρτ.  8.  XV. 

X.  Μηναΐα  εορτών  άγιων,  δεσποτικών 
καί  θεομητορικών  κατ’  έκλοχήν  { άκέφ .). 

2.  Κανών  τής  νπερα-γίας  Θεοτόκου 
ψαλλόμενος  έν  ταΐς  έορταΐς  τών  μεχάλων  άχίων  ( κολ .). 

’  4969·  δ49·  8.  XV. 

1.  “  Διονυσί<μ>ου  μοναχοί  Αναγνωστικά 
κεφάλαια  λε'  περί  διαφοράς  τών  θείων  ύμνων." 

2.  Θηκαρά  Τριαδικοί  ύμνος. 

3·  Θεοδούλου  μοναχοί  “  Αιήγησις  περί  των  ύμνων 
πώς  θεόθεν  δεδώρηνται...”  ( κολοβ .). 

497°.  850.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  255). 

Έν  μέν  αρχή  καί  τέλει  φύλλα  χαρτφα  κωδικός  σλαβικού. 
Τά  δδ  φ.  18 — 242  κατέχονται  ύπό  έντύπου  άνευ  τίτλου  περιέ- 
χοντος  Ενχά$  καί  ακολουθίας. 

4971·  85Σ·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  “  Διονυσίου  μοναχοί 

α' .  Πεντηκοστός  ιάμβων.  Στίχοι  εις  τούς  ύμνους.” 

’Άρχ.  Αειμών  θεαυχής  τερπνοσυνθ έτων  ύμνων. 

Ύέλ.  'Ο  καί  χάριν  σοι  παρέχων  έν  τοΐς  ϋμνοις. 

— β' .  “  Τοί  αυτοί  Γνωστικά  κεφάλαια  λε'  περί  διαφοράς  τών 
θείων  ύμνων." — χ' .  “Τον  αυτού  Ερμηνεία  περί  διαφοράς  τής 
νηπτικής  εύχής.” — δ'.  “Τοί  αυτοί  ΙΙερι  τής  προςηκούσης 
τυπώσεως  καί  συντάξεως  τών  ύμνων  καί  ερμηνεία  μερική  έπί 
τούτοις.” 

2.  [Μητροφάνουί]  “  Ύμνοι  προς  το  θειον  ερωτικοί 
πλήρεις  τών  θαυμάσιων  αυτών.” 

3·  “Τοί  αυτοί  Ερμηνεία  πώς  δει  καί  οθεν  δει 
μεταχράφειν  τούς  ύμνους...” 

4·  Θηκαράί. 

“Ερμηνεία  πώς  δει  λέγει  τους  νμνονς 
τοΰ  άρθρου  καί  την  ασκητικήν  ακολουθίαν  καί  αποδείξεις  τών 
άχίων  περί  τών  θείων  ύμνων.” 


Ευχολογίου 


6.  Αποδείξεις  τών  αγίων  πατέρων  περί  τών  ύμνων.” 

7.  “  Μνήμη  τών  αγίων  καί  οικουμενικών  εξ  συνόδων.” 

4972.  852.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  56). 

“Περί  τοΰ  7τώς  χρεώστε ΐ  κάθε  Χριστιανός 

άναχκαίως  προς  σωτηρίαν  να  πιστεύη  καί  ποια  ’έρχα  να  μισμ 
καί  νά  άποστρέφεται  καί  ποια  να  έρχάζεται  διά  νά  χίνεται 
άξιος  νά  μεταλαμβάνη  συχνότερα  τά  άχραντα  μυστήρια,  καθ’ 
$ν  τρόπον  μεταλαμβάνοντάς  τα  κατά  πολλά  χαριτόνεται  άπο 
τόν  θεόν.” 

Έν  τή  καθω μιλημένη. 

*4973·  δ53·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ακολουθία  τής  αγίας  Παρασκευής. 

Περιβάλλεται  ΰπό  δύο  φύλλων  (Περ7·  XII.  σελ.  2)  έν  οΐς 
περιέχεται  “  Μαρτύρων  τοΰ  άχίου  ίερομάρτνρος  καί  αρχι¬ 
επισκόπου  Αλεξάνδρειάς  Πέτρου.” 

Κοσμείται  ύπό  τινων  άξιολόχων  αρχικών  χραμμάτων. 

4974·  854·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

X.  ’ Ακολουθία  τον  ενδόξου  μεγαλομάρτυρος  Ν εο- 
φυτον. 

2.  Ακολουθία  τον  αγίου  Μαξίμου. 

Έν  τέλει'  Έχράφει  εις  τούς  αψκβ'  χρόνους  από 
Χριστού  (  =  1722).  Χειρ  Σιλβέστρου  ευτελούς  τών 
ίερομονάχων. 

Περιβάλλεται  ΰπό  φύλλου  (Περγ.  4.  σελ.  2)  ίβηρικοίς 
χράμμασι  χεχραμμένου. 

4975·  δ55·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Φυλλάδα  περιέχονσα  την  ακολουθίαν  πάσαν 

τής  πανευφήμου  παρθενομάρτυρος  τοΰ  Χριστού  Κυριακής 
πονηθεΐσαν  τε  καί  πλουτισθείσαν  παρά  Αθανασίου  'ΡαιδεστινοΟ 
τοί  Φωτεινίδου  καί  προςτεθεΐσαν  ενταύθα  τή  τοΰ  μηναίου  συν- 
τόμιρ  άκολουθίμ.  ” 

Έν  τέλει  τής  Έίςαχωχής'  αψπ'ζ'  Μαίον  κη'  (  =  1787). 

*4976·  856.  Χαρτ.  8.  XVII 

1.  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοί  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  τών  προηγιασμένων. 

Έν  τέλει'  Ή  παρούσα  δέλτας  έφράφη  ύπό  εύτελούς 
Άνθ εμίου  ίερομονάχου  τοΰ  έξ  Ίωαννήνων ...έπί  έτους 
,Γρ/ιΓ'  (  =  1648). 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλων,  αρχικών  χραμμάτων  ιδιορρύθμων 
καί  πλουσίων  καί  τών  εικόνων  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου, 
Βασιλείου  τον  μεχάλου  καί  Τρηχορίου  τοΰ  Αιαλόχου. 

4977·  857·  Χαρτ.  8.  XV. 

Μηναΐον  Ιουνίου  (ακέφαλου,  κολοβόν). 

4978·  δ58·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Κανών  παρακλητικός  εις  την  Θεοτόκον. 

2.  Θεοδώρου  Δούκα  τοί  Λασκάρεωί  Κανών. 

Έν  τέλει'  Άφηερώθ ι  τό  παρόν  έχχηρίδιον  εις  τόν 
θειον  καί  ιερόν  ναόν  τής  κυρίας  Θεοτόκου  Πορταϊτήσσης 
εις  την  βασιλικήν  καί  πατριαρχικήν  μονήν  τών  Ίβήρων 


232 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  άμαρτωλοΰ  Άγ αττίον  ίε ρομον αχού 
καί  σκευοφύλακος  τής  αυτής  άγιωτάτης  μονής  εις  τούς 
μψκβ'  Μα'ί'ου  κη'. 

4979·  859·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Βασιλείου  τού  μεγάλου  Λειτουργία. 

Έν  τέλει'  'ξρνς’1  (  =  1648)  Σωφρονίου  πόνος. 

49^0.  86θ.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Τριωδίου. 

49δι.  86 1.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Είρρ.ολόγιου  (ακέφαλου). 

4982.  862.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Ευχολογίου· 

Έν  τέλει'  ,ζρμε'  έν  μηνί  Σεπτε μβρίφ  ζ~'  (  =  1636). 

4983·  863.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Κατανυκτικά  Τριωδίου  ( άκέφ .  κολοβ.). 

4984·  864.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1 .  “  Ειρρ,ολογιου  συυ  Θεω  αγιω  περιέχων 

πάντας  τούς  ειρμούς  τής  Οκτωήχου  των  τε  δεσποτικών  καί 
των  θεομητορικών  εορτών  καί  όλου  τοΰ  ενιαυτού. ” 

2.  Ακολουθία  της  κοινής  παρακλήσεων.” 

3·  Καυώυ  παρακλητικός  εις  την  Θεοτόκον. 

4·  “  Περί  τγς  νψωσεων  της  Παναγίας 
δταυ  μέλλει  άποδημεΐσαι  τις  έν  ταξειδίφ.” 

5·  “  Απολυτίκια  καί  κοντάκια  της  έβδομάδον.” 

6.  “Άρχη  του  όρθρον.” 

7·  “  '  Ακολουθία  των  εκκλησιαστικών  διατάξεων 
τής  θείας  καί  ίεράς  λειτουργίας.” 

8.  Συλλει τονργικά. 

9·  Μεγαλυυάρια. 

ΙΟ.  Αί  απολύσεις  των  δεσποτικών  εορτών  κατά 
τάξ  ιν. 

1 1.  “  Καταβασίαι  ψαλλόμενοι  ε’υ  ολω  τώ  χρονω, 
ήτοι  αί  έρμηνεΐαι.” 

12.  “Νικολάου  ιερέων  τοΰ  Μαλαξοΰ  πρωτοπαππά 
Ναυ7 τλοίου  Περί  τής  σημασίας  των  ένουμΑνων  δακτύλων  τής 

χειρός  τοΰ  ιερέως  εν  τφ  εϋλογεΐν  αύτόν  τον  χριστώνυμον  λαόν.” 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  ή  παρούσα  δέλτος  κατά,  μήνα 
Αύγουστον  τοΰ  ,’ζρθ'  έτους  (  =  1601)  διά  χειρός  έμοΰ 
τοΰ  αμαρτωλού  Γγίνου  Ιερέως  καί  πρωτοπαππά  τής 
αρχιεπισκοπής  ΙΙωγωϊανής  καί  έπεδόθη  εις  τάς  χειρ  ας 
Ντέντου  τοΰ  Ματθαίου  καί  δομεστίκου. 

4985*  865·  Χαρτ.  16.  XV. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Άκολονθίαι  καί  ευχαι. 

4986.  866.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Λόγοι  κατηχητικοί  καί  πανηγυρικοί  εις  έορτάς  ιΓ . 
Τεγραμμένοι  εις  τουρκικήν  γλώσσαν  δι’  ελληνικών  γραμ¬ 
μάτων. 


4987.  867.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Μαρτυρίου  τοΰ  άγιον  ενδόξου 
καί  μεγάλο μάρτυρος  Νικήτα.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Λογος 
εις  την  αγίαν  Κυριακήν.” 

3·  Αθανασίου  ’  Αλεξανδρείας  “  Λογος 
όφέλιμος  τοΐς  έρωμένοις  καί  θέλουσι  σωθήναι.” 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  “  Λογος 
ψυχωφελής  καί  θαυμάσιος.” 

5·  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  “  Κατηχήσεις 
περί  τοΰ  φυλάττειν  τάς  θείας  έντολάς  καί  τής  δικαίας  απειλής 
τών  άμελώς  διακειμένων.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

6.  “  Κατήχησι.ς  λεγάμενη  παρά  τον  προεστού 
όταν  κοιμηθή  αδελφός.” 

’Άρχ.  Αδελφοί  καί  πατέρες  τίποτες  δέν  είναι  6 
&νθ ρωπος  ώς  τό  βλέπομεν. 

4988.  868.  Χαρτ.  8.  XVIII.  σελ.  2.  (φ.  17). 

“  Ακολουθία  τον  αγίου  ενδόξου  ίερομάρτυρος 

Αθανασίου  τοΰ  άπό  Σπάρτης  τής  Αττάλειας  μαρτυρήσαντος 
έν  Μουντανείαις  κατά  τό  μχνδ'.” 

Έν  τέλει'  Συνετέθη  ή  παρούσα  εορτή  τοΰ  άγιου 
ένδόξου  ίε ρομάρτυ ρος  Αθανασίου  έν  τή  Κωνσταντίνου 
πόλει  έν  τφ  Κ οντοσκαλίφ  εις  τόν  ναόν  τής  ύπεραγίας 
Θεοτόκου  έπονομαξομένης’Κλπίδος  υπό  Μελετίου  Συρίγου 
τοΰ  Κ  ρητός  κατά  τό  μχνζ'0''  έτος  τής  σωτηρίας  έν  μηνί 
Ίουνίφ  Ινδικτιώνος  θ’  ...Καί  κατωτέρω ·  ’Κγράφη  τό  παρόν 
βιβλίον  διά  χειρός  έμοΰ  Παρθενίου  ιερομονάχου  τοΰ 
Π ελαδαρινοΰ  ίερατεύοντος  έν  Μ ουντανίοις  εις  τόν  ναόν 
τοΰ  άγιου  μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου  έν  μητρο πόλει 
μψνε'  Αεκεμβρίιρ  ιδ'  (=1755). 

Ό  κώδιξ  περιβάλλεται  ύπό  φύλλου  (Περγ.  4.  XI)  περέχοντος 
μέρος  τοΰ  Μαρτυρίου  τοΰ  μάρτυρος  Καλλινίκου. 

4989·  869.  Περγ.  8.  XIII. 

[Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  Λόγοι.] 

“Αρχεται  άκέφαλος  άπό  τοΰ  δ'  [Περί  άνδρείας  καί  Ισχύος]  καί 
τελευτξ.  κολοβός  έν  τφ  λε'  “Περί  άληθείας  καί  ψεύδους.” 
Μετά  τό  ε'  “Περί  δικαιοσύνης”  ό  κώδιξ  έστιν  έλλιπής  μέχρι 
τοΰ  ιγ'  “  Περί  αύταρκείας.”  Έν  τοΐς  λοιποΐς  ό  κώδιξ  συμφωνεί 
περί  τε  τήν  τάξιν  τών  Λόγων  καί  τάς  έπιγραφάς  αύτών  πρός  την 
έκδοσιν  παρά  τφ  ΜΐβΝΕ  οχι,  721  κ.  έ.  Μόνον  δέ  ό  ιε'  Λόγο 5 
επιγράφεται  έν  τω  κώδικι  πληρέστερον  ”  Περί  διδαχής  καί 
λόγων  καί  ομιλίας.” 

Ίδ.  καί  5461  (1341). 

499°·  870.  Περγ.  8.  XIV. 

1.  ’ Ακολουθία  τοΰ  Αυχνικοΰ  (ακέφ.). 

2.  “  Τά£ις  τοΰ  εσπερινόν  έν  αγρυπνία.” 

3-  “  Αιάταξις  τον  ορθρον.” 

4·  “  Ακολουθία  γενομένη  εις  λιτήν.” 

“  Ακολουθία  εις  μνημόσυνα  τών  κεκο ιμημένων.” 

6.  “  Τά£ις  γενομένη  έπι  σαλευθήσιν  άγιας  τρα- 
πέζην.” 

7·  “  Τάίις  γινομένη  επί  καθιερώσεων  ναόν 

καί  τής  ίδρύσεως  τής  έν  αΰτφ  άγιας  τραπέξης.”  (κολ.) 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


233 


4991·  87 1.  Περγ.  8.  XIII. 

Τ  ετραενάγγελον. 

Ακέφαλο ν  καί  κολοβόν.  Σψξεται  μόνον  τό  κατά  Αουκάν 
ε ύαγγέλιον  ακέφαλο  ν  καί  τό  κατά.  Ίωάννην  πλήρες. 

Έν  τέλει  α' .  “  ’  Αρχοτέλειαι  του  άγιοι;  Ευαγγελίου.” — 

β' .  “  Ευαγγέλια  εις  διαφόρους  μνήμας  καί  λειτουργίας.” — 

γ'.  “  Μ ηνολόγιον  των  ευαγγελίων.” 

*4992·  872.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσ-οσ-τόμ,ου  Αειτονργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  ρεγάλου  Αειτονργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

4·  Έ  κκλησιαστικαί  τάξεις. 

α'.  “Έπί  χειροτονίμ  άναγνόστου  καί  ψάλτου.” — β' .  “Έπί 
χειροτονίμ  υποδιακόνου.” — γ'.  “Έπί  χειροτονίμ  διακόνου.” — 
δ'.  “Έπί  χειροτονίμ  πρεσβυτέραν.” 

Κοσμείται  ΰπό  αναξίων  λόγου  ερυθρών  αρχικών  γραμμάτων. 

*4993·  873·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτονργία. 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλου  καί  αρχικών  γραμμάτων. 

*4994·  874·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  87). 

“  Αιηγησις  πανν  ώφελιμωτάτη  περί  των  σεβασμίων 

προςκυνημάτων  τής  άγιας  πύλεως  Ιερουσαλήμ  καί  περί  ων 
έρχομαι  λέγειν  καί  λοιπόν.” 

“ Αρχ .  Ακούσατε  παντες  οί  εύσεβοΐς  οί  όρθόδοξοι 
Χριστιανοί  άνδρες  τε  καί  γυναίκες  μικροί  τε  καί 
μεγάλοι  ταύτην  καί  μεγάλοι  ταύτην  τήν  διήγησιν,  ή 
όποια  διηγάται  διά  τούς  άγιους  τόπους  όπου  έπερι- 
πατησεν  ό  κύριος  ημών  Ιησούς  Χριστού.  Τόλ.  Καί 
παρακάτω  είναι  ή  Καισαρεία  τής  Φιλίπου  καί  εΐ ναι 
πρώτον  κάστρον  μεγαλώτατον  καί  τήν  σήμερον  είναι 
έρημον  καί  αύτοΰ  είναι  όπου  έκάλεσε ν  ό  δεσπότης 
Χριστός  παρ  αυτού  έκατόντάρχου  Κορνηλίου  να  ία- 
τρεύση  τήν  θυγατέρα  καί  παρ'  ολίγον  ή  Πτολεμαί'5 
ήγου  Χτόνάρικόν,  τό  όποιον  έχομεν  μετόχι  μέ  έκκλη- 
σίαν  κόλην  καί  μεγάλην  καί  ό  οποίος  άν  τύχη  νά 
ΰπάγη  από  τούς  π ρος κυνητάς  καί  λοιπούς  Χριστιανούς 
κηνόνει  εις  τό  αυτό  καί  άνωθεν  ή  ΤΙτολεμαΐδος  είναι  τό 
Κ  ημείλιον  δρος  ό  πού  εύρίσκεται  ό  προφήτης  'Ηλίαϊ  καί 
αριστερός  αυτού  είναι  ή  Τι /ρου  ή  Σιδών,  ήγουν  τό  Σαΐτι 
καί  το  Έεροΰτι  έως  αύτοΰ  έπεριπάτησεν  ό  κύριος  ημών 
Ιησούς  Χριστός  καθώς  λεγει  το  άγιον  εύάνγγέλιον  : 
Τιμ  καιρψ  έκείνψ  ήλθεν  ό  Ιησούς  εις  τά  μέρη  τοΰ  Τίρου 
καί  Σιδψνος  καί  τα  λοιπά. 

Έν  τέλει  όλίγοι  Στίχοι. 

Κοσμείται  ύπό  άτεχνοτάτω ν,  διά  μέλανος  καί  κινναβάρεως 
γεγραμμένων  έβδομήκοντα  καί  τεσσάρων  εικόνων  τών  έν  Ιερου¬ 
σαλήμ  προςκυνημάτων. 

"13.  καί  4655  (535),  1,  4965  (845),  3. 

4995*  δ75·  Χαρτ.  8.  XIX.  (ο-.  56). 

Κανόνες  εις  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον. 

Έν  σ.  53·  1812  Μάιο*  31. 

Αί  σ.  46-56  εί5  16οι\ 


4996·  876.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  ' Ακολουθία  τον  άγιον  ελαίου. 

2.  “  Μεγαλυνάρια  ψαλλόμενα  εις  τον  επιτάφιον 
θρήνον  του  κυρίου  ημών  Ίησου  Χρίστου.” 

3·  Ονόματα  μνημονευόμενων  επ  εκκλησίας. 

Έν  τέλει’  Τό  παρόν  βιβλι&ριον  έγράφη  διά  συνδρομής 
καί  έξόδου  τοΰ  όσιωτάτου  έν  ιε ροδιάκόνοις  ’ Αναστασίου 
τοΰ  έκ  νισου  Τίνου,  έν  ή  καί  άφιέρωτω  παρ’  αύτοΰ  εις 
τήν  αυτήν  μονήν  τών  'ϊβήρω  ν.,.μψιβ'  (1712). 


4997· 


877·  Χαρτ. 

Ψαλτηρίου  ( κολοβόν ). 


XVI. 


4998·  878.  Χαρτ.  8.  XVII.  (φ.  55). 

Τροπάριά  μετ  ευχών. 

ΤΙεριβάλλεται  ύπό  φύλλου  (Τίεργ.  XII.  σελ.  2),  περιέχοντος 
Βίον  άγιου,  έν  ψ  άναφέρονται  ονόματα  Άσκηδά,  Ν εαλαυριτών, 
’Ώρειγενίας,  Κύστοχίου,  Εύλογίου  “  τοΰ  τής  μονής  τοΰ  μακαρίου 
Θεοδοσίου  ηγουμένου”  καί  άλλων  δύο  ηγουμένων  “ Κυριάκού 
τε  τοΰ  τής  Ααύρας  τής  λεγομένης  Τίηγής”  καί  Π αγκρατίου 
Στηλίτου. 


4999·  879·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  'Έρμηνεία  εις  καταρτισμόν  τών  λειψάνων 
τοΰ  θείου  έγκαινιασμοΰ.” 

2.  “  Ακολουθία  του  έγκαινιασμοΰ  και  ερμηνεία 
προ  μίας  τών  έγκαινίων.” 

3·  Ακολουθία  του  εσπερινού  ” 

5000.  88ο.  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “Ευαγγελία  αναστάσιμα,  εωθινά  τά  ια 

2.  ’Ετερα  ευαγγέλια  εις  διαφόρους  άγιους. 

3·  ’ Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  αγιασμού. 

4·  Ε υχη  εις  εξομολογούμενους. 

Έν  τέλει"  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Π αχωμίου  πόνος. 

5001.  88 1.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Έκλογαί  πολυέλεων  εορταζόμενων  αγίων 

καί  δεσποτικοθεομητορικών  εορτών. 

5002.  882.  Χαρτ.  8.  XV. 

Ιϊροφητειαι  τοΰ  όλου  ενιαυτοί). 

Έν  τέλει ·  Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίον  διά  χειρός 
εμού  Ίωάννου  Κρήτης,  έτους  ,ξκη'  μηνί  Ίουλλίιρ  θ' 
(  =  1520). 

Κώδι£  τίλφόβρωτος. 

5003-  883.  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Μ^ναΐα  εορτών  κατ  εκλογήν. 

2.  Κανόνες. 

Εν  αρχή  φύλλα  τινά  περιέχοντα  Πολυελέου!.  Έν  δέ  φ.  7  α 
“  Εκλογή  πρεσβυτέραν  μοναχού  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμΰδου  ” 
(ι άκέφ .). 

5004-  884.  Χαρτ.  8.  XV. 

’Αποστολοευάγγελα  (άκέφ.  κολοβ .). 

Τά  πρώτα  φύλλα  έφθαρμένα. 


Η.  II. 


30 


2:34 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5005.  885.  Χα ρτ.  8.  XVI. 

Τύποι  επιστολών  (ακέφ.). 

Εναλλάξ  έν  τή  καθωμιλημένη  καί  τή  άρχαίμ. 

5006.  886.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Άκολονθ ία  Μ ατρώνης  τής  Χιοπολίτιδος. 

Έν  τέλει"  1781  Σεπτεμβρίου  24  τελειωθ  εΐσα  διά 
χειρός  καμοΰ  τον  αμαθούς  Π αναγιώτου  Μαυράκι,  Χίου, 
και  II αισίου  ό  ευρισκόμενος  έν  τούς  Φωμαθίοις,  και 
συγχωρήσατέ  μου  καί  ό  θεόϊ  συγχωρήσις  σας. 

Προηγείται  έντυπος  “ Ακολουθία  του  άγιου  ίερομάρτυρος 
Χαραλάμπους  του  θαυματουργού  φαλλομένη  τη  δεκάτη  του 
Φευρουαρίου  μηνός,  συντεθεΐσα  παρά  Γεωργίου  τοΰ  Τραπε- 
ζουντίου,  νυν  τρίτον  τύποις  έκδοθεΐσα  καί  μετ’  έπιμελείας  δτι 
πλείστης  διορθωθεΐσα.  'Ε νετίησιν  1770  μφο'  παρά  Άντωνίιρ 
τψ  Β όρτολι.  Οοη  1Ϊ06ΠΖ8,  <!©’  βιιρβήοπ.  λείπει  παρά  τψ  Βρετώ. 

5007.  887.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Ακολουθία  τον  αγίου  μεγάλο  μάρτυρος 
Υοβδελαά  τοΰ  Π έρσου  τον  πολιάθλου  ψαλλομένη  τή  κθ'  τοΰ 

Σεπτεμβρίου  μηνάς  συντεθεΐσα  παρά  τε  τοΰ  όσιωτάτου  έν  Ιερο- 
μονάχοις  καί  λογιωτάτου  κυρίου  Καλλιοπίου  Καλλιεφγου  τοΰ 
Κ  ρητός." 

2.  “  Μνημη  των  αγίων  μεγαλομαρτυρών  Τοβδελαά.  ” 

5008.  888.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Μαξίμου  τοΰ  Πελοποννησίου  Κ υριακοδρόμιον. 

5009.  889.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Κοντακιον  τον  αγίου  Άαραλάμπουι > 
καί  τοΰ  ά-γίου  Άντίπα. 

2.  “  Αιηγησις  τον  άγιου  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου 

πάνυ  ψυχοφελής.” 

3·  “  Περί  τοΰ  σφραγίσαντος  τον  δαίμονα 
εις  τό  σταμνίον,  \όγος  ωραίος.” 

4·  “  Περί  τον  αββά  Ηράκλειου.” 

5·  “  Περτ)  τι 75  νεωτερ ας  οπού  έτελευτησ αν 
οί  γονοΐς  αυτοί ς.” 

6.  “  Βιος  καί  πολιτεία  τον  αγίου  και  δικαίου 
Φιλαρέτου  τοΰ  έλεήμονος  τοΰ  γενομένου  παππού  Μαρίας  της 
βασιλίσσης  καί  Κωνσταντίνου  τοΰ  βασιλέως.” 
η.  “  Πρόχειρον  εγχειρίδιου  παντοτεινου 
σεληνοδρομίου  πόνημα  τοΰ  Ιε  ρολογ  ιωτάτου  κυρίου  Βελκταρίου 
τοΰ  ττρωτοσυγγελου  της  μεγάλης  εκκλησίας  καινω  τύπιρ  έκδε- 
δομένον"  δαπάνη  μέν  τοΰ  μακαριωτάτου  αρχιεπισκόπου Άχρειδών 
κυρίου  κυρίου  Ίωάσαφ,  επιμελείς  δέ  τοΰ  κυρίου  Μιχαήλ  Γκόρα?. 
Έν  Μοσχοπόλει.  μφμα',  παρά  Υρηγορίιρ  ίερομονάχψ  τψ  Κων- 
σταντινίδη.” 

Πάντωϊ  αντίγραφου  έντύπου  λείποντος  παρά  τψ  Βρετω. 

Π εριέχονται  δ’  έν  αύτψ  α’  "Επίγραμμα  Μιχαήλ  εις  τόν 
Β ελισάριον.” — β'.  “Χρήσις  τοΰ  παρόντος  έγχειριδίου.” — γ' . 
“  Μέ0οδο$  τής  εύρέσεως  τοΰ  κύκλου  τής  σελήνης.” — δ'.  “Επί¬ 
γραμμα  Γρηγορίου.” — ε'.  “  Σελήνης  κύκλοι.” 

Τά  ύπ’  άρ.  2,  3,  5  καί  6  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει  φύλλα  Αγραφα.  Μεταξύ  δέ  των  ύπ’  άρ.  1  καί  2 

έντυπον  “ Συνταγμάτων  περιέχον  κανόνας  καί  εύχάς . τά 

πάντα  πρόχειρα  τοΐς  πάσι.  Συντεθέντα  παρά  τοΰ  εύλαβεστάτου 


έν  ίερεΰσι  κυρίου  Ματθαίου  Τξιγάλα  τοΰ  Κυπρίου.  Οιιηι 
ΙύοβηΗ»  άθ’  βηρεποΓΪ  βί  Ρπνίΐββϊο.  Ένετίησιν.  "Ετη  άπδ 
Χριστοΰ  ςιχλα'.  Παρά  Ιωάννη  Άντωνίψ  τψ  Ίουλιανψ.”  Καί 
λείπει  μέν  ή  έκδοσις  αΰτη  παρά  τψ  Βρετώ,  άλλ’  ΐδ.  Μ έρ.  Α'  σ. 
38  άρ.  111  τον  τίτλον  τής  έκδόσεως  τοΰ  αχπα'  παρά  Χικολάψ 
Γλυκεΐ,  έξ  ού  συμπληρωθήτωσαν  καί  τάνωτέρω  μεταξύ  των 
λέξεων  εύχάς  καί  τά  πάντα,  έχοντ’  άπαρραλάκτως  έν  άμφο- 
τέραις  ταΐ ς  έκδόσεσιν. 

5010.  890.  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “  Μακάριος  άνήρ,  ός  ουκ  έπορευθη...” 

2.  Πολυε’λεοι  (κολοβή). 

*5011·  891.  Χαρτ.  8.  XIX. 

1.  Ακολουθία  τοΰ  μικρού  αγιασμού. 

2.  Εΰχαι. 

Κοσμείται  ύπό  άκόμψων  άρχικων  γραμμάτων. 

5012.  892.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Εΰχαι. 

Έν  τέλει · 

+  π  ·  χ  ·  κ  · 

ν  ·  λ  ·  ω  ·  I,  ·  ε  -  ?> )  ·  λ  · 

ξ  ·  λ  ·  ν  ·  0  ·  υ·λ·ω 

(  =  Κυπριανός  Ιερομόναχος)  έτους  ,ξρμ' ...  Μην  Μάϊιοί  κδ' ... 
( =  1632). 

5ΟΙ3·  893·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Ακολουθία  των  Θεοφανείων  ( κολοβ.) . 

*5ΟΙ4·  894·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Ακολουθία  τοΰ  Αυχνικοΰ. 

2.  Ακολουθία  τοΰ  ορθρου. 

3·  Εΰχαι. 

Κοσμείται  οπό  ολίγων  αναξίων  λόγου  άρχικων  γραμμάτων, 

5ΟΙ5·  895·  Χαρτ.  16.  χνίπ.  (φ.  62). 

1.  Προςευχαι. 

2.  Εΰχαι. 

3  “Διάτα£ις  εις  ποίμνια  και  βουκόλια  και  εις  πάντα 
ζώα.” 

4·  Εΰχαι. 

5  ( φ .  6ο  β).  “  Ευχή  εις  την  κυρίαν  ημών  Θεοτόκον 
τοΰ  σοφοΰ  κύρ  Εύγενίοο  Βοολγάρεωϊ.” 

’Άρχ.  λέσποινα  πάντων,  δέσποινα  μήτηρ  Αμαρτω¬ 
λών  ή  προστάτις.  Τέλ.  ούδείς  πλήν  σοΰ  Παναγία 
δέσποινα"  δέσποινα  σωσον. 

Έν  τέλει  φύλλα  Αγραφα. 

Τά  ϋπ’  άρ.  1  καί  4  έν  τή  καθωμιλημένη. 

5°ΐ6.  896.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Εΰχαι. 

2.  Ακολουθία  τής  δλης  έβδομα δος. 

5ΟΙ7.  897·  Χαρτ.  8.  XIX.  (σ.  100). 

Εκλογή  εκ  τοΰ  Ψαλτηρίου. 

Προηγείται  “  Νεοφύτου  ίεροδιακόνου  Πελοποννηοτίου  τοΰ 

έξ’Εβραίων  Προοίμιον.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


235 


Έν  τέλει  έντυπον  “ Βιβλίον  καλού  μεν  ον  Θηκαράς  περιέχον 
"Ύμνους  τε  και  εύχάς  εις  δόξαν  της  ύπερυμνήτου  καί  αδιαιρέτου 
Τριάδο5,  Πατρό$  υΐοΰ  καί  άγιου  Πνεύματος.  Μόσκα,  έν  τη 
τυπογ ραφίφ  της  άγιωτάτης  Συνόδου.  1833.” 

^Οίδ.  898.  Χαρτ.  16.  XIX. 

Άγαθαγγε'λου  Όπτασίαι. 

Έν  τέλει"  Έγράφθη  η  παρούσα  δρασις  παρ’  έμοΰ  τοΰ 
Αημητρίου  Αουκίδου.,.μωθ'  Ίαννουαρίου  κζ~'  (  =  1809). 

5019.  899·  Χαρτ·  8.  XVI. 

Φαλτηριον  ( ακέφαλου ,  κολοβόν). 

Φύ\\α  τινά  έκ  Μηναίου  Σεπτεμβρίου. 

5020.  9°°·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Στιχολογια  ψαλλόμενη  καθ'  ημέραν 

καί  εις  τάς  Κ υριακάς  (ακέφαλος). 

2.  Φωταγωγικά. 

5021.  9οτ·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Κανών  παρακλητικός  εις  τον  μεγαλομάρτυρα 

άγιον  Θεόδωρον  καί  τό  κατά  Αουκάν  Ε ύαγγέλιον. 

Έν  αρχή  φύλλα  άγραφα. 

5022.  9°2·  Χαρτ.  16.  XIX. 

Κανών  καταννκτικός  εις  τον  'ίησονν  Χριστόν. 

5023.  9°3·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Θηκαράς  (ακέφαλος). 

2.  Κανόνες  και  Εΰχαι. 

3·  Μ,ηνολόγιον  τον  όλου  ενιαυτόν  (κολ). 

5024.  9°4·  Χαρτ.  8.  XVI. 

X.  Θεοτοκία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  ρεγάλου  'Έξορκισμοί. 

Έν  τέλει’  θεοΰ  τό  δώρον  καί  θεω κλητού  πώνος. 

Έν  άρχή  τοΰ  κώδικος  “Ή  θεία  λειτουργία  έρμηνεμένη  παρά 
τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Γερμανού  πατριάρχου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  μετά  καί  άλλων  τινών  αναγκαίων  τάξεων  άνηκουσών 
τφ  ίερεΐ,  τυπωθεΐσα  παρά  ’ϊωάννη  Άντωνίιρ  τφ’ϊουλιανώ.  Οοη 
ΙΐοβηΜ»  άθ’  ΒΙΐρβΠΟη  β  Ρΐ'ίνϊΐβκίο.  Ένετίησιν,  ’Έτει  από  της 
ένσάρκου  οικονομίας  μχλθ' .”  Σελίδες  σνβ'.  Αείπει  παρά  Βρετω. 

5025·  9°5·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Λόγος  πανηγυρικός  εις  την  αγίαν  Ε ίρηνην. 

’Άρχ.  ( άκέφ.)...τφ  μετρίψ  τοΰ  φρονήματος  θαρρήσασα 
τής  Ειρήνης  καί  μήδ’  άθεεί  την  προθυμίαν  ταύτης  είναι 
λογισαμένη.  Ύέλ.  άνθ ρύπων  δέ  συνέσει  τετιμημένων 
τό  άμαρτάνοντας  μεταμέλεσθαι’  καί  εΐη  μέν  γε  τον  τής 
αγάπης  τη ροΰντες  νόμον  ταΐς  αύτής  μεσι τείαις,  ώστε 
γινώσ κεσθ αι  πάσιν  ημάς  άπ’  αύτής,  μαθητάς  τοΰ  Χρι- 
τοΰ,  ψ  πρέπει  πάσα  δόξα  τιμή  καί  π ρος κύνησις  σύν  τφ 
πατρί  καί  τφ  άγίψ  Πνεύματι  τη  μιφ  θεότητι  καί  βασι¬ 
λεία  νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  αμήν. 

2.  “  ' Ακολουθία  της  όσιας  μητρός  ημών  Ε ιρηνης 

ήγουμένης  μονής  τοΰ  Χρυσοβαλάντου.” 

3·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  την  ιίψωσιν  του  Σταυροί). 


4·  “  Αλεξάνδρου  μονάχου  Λόγος  ιστορικός 
περί  τής  εύρέσεως  τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιού  Σταυρού,  πρός 
τινας  όσιους  πατέρας  προτραπέντας  ύπ'  αύτων,  έν  φ  έστί  θεο¬ 
λογία  αληθής  καί  περί  τής  θείας  οικονομίας  απλανής  ομολογία, 
καί  έγκώμιον  εις  τόν  τίμιον  καί  ζωοποιόν  Σταυρόν.” 

5·  “  Τροπάρια  ψαλλόμενα  εις  την  πανεορτον 
εορτήν  τής  Κοιμήσεως  τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” 

6.  “Τοΰ  σοφωτάτου  μεγάλου  λογοθέτου 
Θεοδώρου  τοΰ  Μετοχίτου  Έγκώμιον  εις  τόν  έν  άγίοις  πατέρα 
ημών  Τρηγόριον  άρχιεπίσκοπον  Κωνσταντινουπόλεως  τόν  θεο¬ 
λόγον.” 

5026.  9°6·  Χαρτ-  8.  XVIII.  (φ.  108). 

1  (φ.  2  α).  “  Έγκώριοιον  εις  το  ενλογημενον  όρος 

τό  Σίναιον  συντεθέντα  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  πατριάρχου 
’Αλλεξανδρείας  κύρ  Γερασίμου  τοΰ  Κρητύς.”  . 

"Αρχ.  Άναμεσα  εις  τα  άναρ ρήθ μητα  χρέη  ’άποΰ  ’έχω 
εις  τον  αύθέντην  μου  καί  πλάστην  καί  εις  τήν  ύπερευ- 
λογη μένην  του  μήτηρ  δεν  ήθελα  σφάλη  λέγωντας  πώς 
το  μ εγαλειδτερον  μου  χρέος  είναι  τούτο  να  άνίγω  πάν¬ 
τοτε  τό  αμαρτωλόν  μου  στόμα  εΐς  πολλά  έπαινέματα 
τοΰ  θειοσεβασμίον  δρους  Σινά  διά  τό  να  είναι  ρίζα  μου, 
θεμέλιόν  μου  καί  καύχημα  ΰχι  μόνον  εμάς,  άλα  καί 
δλουνοΰ  τοΰ  κόσμου.  Τόλ.  καί  νά  εύχαρισθήσετε  ώς 
λογικά  άήδώνια  τοΰ  παναγάθου  όπου  σάς  ήξιωσεν  εις 
τέτοιαν  άγαλλίασιν  ή  όποια  θέλη  γένη  αραβών  τής 
μελοΰσης  ζωής  καί  βασιλείας  ής  γενοιτο  πάντας  έπί- 
τυχεΐν  έν  Χριστφ’Ιησοΰ  τφ  κυρίω  ημών  σΰν  τω  άνάρχω 
αύτοΰ  πατρί  καί  τφ  παγίιρ  καί  άγαθφ  καί  ζωοποιφ 
αύτοΰ  Πνεύματι  εις  τους  απέραντους  των  αιώνων  άμήν. 

2  (φ.  13  α).  ’Επιφανίβυ  Κΰπρου  “Εις  την  θε- 

όσομον 

ταφίν  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρως  ήμών  Ίησοΰ  Χριστού 
καί  εις  τόν  Ιωσήφ  τόν  απο  Α ριμαθεΐας  καί  εις  τήν  έν  τω'Άδη  τοΰ 
Κυρίου  κατάβασιν  μετά  τό  σωτήριον  πάθος  παραδόξος  γεγενη- 
μένην.” 

3  (φ.  2 6  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Περί  τής  άγιας  συνάξεως  τοϋτέστι  τής  ακολουθίας  καί  περί 
του  μι  κατακρινυν  καί  μ νισικακείν.” 

4  (Φ·  37  α)·  “  Χριστοφόρου  αρχιεπίσκοπου 
Αλεξάνδρειάς  Αύγος  φανερός  τίνι  όμηώθι  ο  ανθρώπινος  βιος 

καί  καί  ή  ζωή  τών  άνθρωπων.” 

5  (φ.  4^  β)·  “’Εκ  τοΰ  Γεροντικού  Λόγος  ωραίως.” 

6  (φ.  47  α)·  “  *Εκ  τοΰ  Πατερικοΰ.” 

7  ( Φ·  47  β)·  “  Περί  τοΰ  άββα.  Μακαρίου  τοΰ  πολι- 
Τίκον. 

8  (φ.  50  °·).  “  Βιος  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 
Μακαρίου  τοΰ  Ρ ωμέου  τοΰ  εύρεθέντος  άπό  οΐκοσι  μηλιών  τοΰ 

παραδίσου.” 

9  (Φ·  59  α).  “  Ή  παρούσα  όιηγυσης  εστη  τό  θαύμα 
ό  εγέναι  εις  τήν  Αίγυπτον  διά  τό  δρος  όπου  ήλθεν  δια  πρός- 

ευχής  τοΰ  πατριάρχου  του  τόται  Άλεξα νδριας  καί  ύπό  τίνος 
μοναχού  τον  ποται  Τ ζαγκάρι  καί  ’έστοντας  νά  μην  είναι  εις  τήν 
Ε ληνικίν  γλώσαν  μεταγλωτισμένα,  κάπιος  Χριστηάνός  θίο  ζήλο 
κινηθής  τα  εύρικεν  εις  αραβικήν  βύβλων,  τών  Συριάνών  καί  τάς 
μεταγλώτισαν  εις  τήν  'Ρ ωμάικίν  γλώταν  καί  ώ  άκούων  θέλι 
φρήξη  τό  πνεύμα  τοΰ  κάθενός  εις  τα  γεγονότα  θαύματα.” 

30—2 


236 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ϊθ  (φ.  6/  α).  Άποκάλυφις  τής  Θεοτόκον  ανεπί¬ 
γραφος. 

11  (φ.  74  α)·  Βασιλείου  τού  μεγάλου  “  Ιστορία 

μυσταγωγική  καί  έκκλησιαστηκή  περί  τής  θείας  λειτουργίας." 

1 2  (φ.  9°  α)·  “  Φνμι  λεγογωμενη  εις  άρχιεροίς 
και  εις  κάθε  τραπέζη  άλλάσοντας  τά  ονόματα." 

13  (φ.  94  α)·  “Περί  πια  άμαρτίματα  ιτνγχωρονντ αι 
μετά  τί>ν  θανατον  δια  τόν  λειτουργιών  καί  των  ευχών  καί 

ελεημοσυνών  όπου  γίνονται  διά  τους  αποθαμένους." 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

ι4  (Φ·  96/8).  “Περί  των  διδόμενου  λειτουργιών 
του  ιερέων  διά  τά  σαρανταρια  διά  ζωντανούς  καί  άπόθαμένους 
ών  διδασκάλων  εξαίσια  διήγισις.” 

15  ( φ·  97/8)·  “  Διηγησις  εκ  τον  ΐΐατερικον  περί  των 
διδόμενων 

διά  τούς  άποθαμένους  σαρανταριών. 
ΐ6  ( φ .  99  β)·  “  Περί  τό  τι  είναι  αί  μερίδες 
καί  έάν  είναι  εύλογον  να  προςφέρουνται  διά  γινέκας,  όπου 
έχουν  άνδρας  αιρετικούς  ή  ασεβής.” 

17  ( φ·  ΙΟΟ  β).  “Δια  πίαν  αίματί  τον  θάνατον 
τον  ανάνθρώπου  κάμνουν  αυτόν  μνιμόσινα  εις  τρις  ήμερας  εις 
τάς  ένέα  καί  εις  τάς  σαράντα  καί  ποτέ  έμποδί'ζουνται  να  μή  δεν 
γίνοντε .” 

ΐ8  (φ.  ΙΟΙ  α).  “Περί  Ιερωμένον  όπου  συνέρχεται 
εις  άμαρτίματα  καί  ό  λαός  Αποφεύγει  έξ  αυτοΰ  καί  ό  κοσμικός 
περί  του  μη  κατακρίνε ιν  ίέρέα  Μαθί'ου.”  (  =  Ματθαίου  Βλα- 
στάρεως). 

19  ( φ.  102  β).  “Περί  τίνος  αδελφόν  πολεμιθ εντός 
εις  πορνείαν  και  ίερεως  Ελλήνων." 

20  (φ.  Ιθ6  α).  “  Περί  της  αγίας  κοριφής 
του  άγιου  όρους  Σινά."  (Κολ.) 

5027.  9°7·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Ψαλτηρίου. 

2.  Ώρολογιον. 

3·  “Ακολουθία  όταν  ένεννπνιασθη  τις.” 

Έσί  τούτοις' 

[Μ]ατ$αίον  τόδε  ’έργον  άριστοπύνοιο  τελώνου 
[6] 5  τόκον  ’έφρασεν  θειον  άπειρογάμοιο  γυναικός 
[5)]τδκε  άσπορον  υιόν,  δν  ού  χάδεν  ουρανός  εύρύς. 

4·  Απολυτίκια. 

5028.  9οδ·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Ψαλτηρίου. 

2.  Στίχοι  Ιαμβικοί  διαφόρων  εις  τονς  Υμνους  τον 
Θηκαρα. 

Είσί  γεγραμμένοι  καταλογάδην,  διακρίνονται  δέ  άπ’  άλλήλων 
διά  τής  έρυθράς  γραφής  των  αρχικών  γραμμάτων  έκάστου  στίχου. 
3·  Διονυσίου  μονάχου  “  Πεντηκοστός  ιάμβων.” 

Οί  στίχοι  ομοίως  τοΐς  ύπ’  άρ.  2  γεγραμμένοι. 

“Τοΰ  αύτοΰ  Γνωστικά  κεφάλαια  ν  περί  διαφοράς." 
5·  Οκτώηχος. 

6.  Ακολουθία  εις  διαφόρους  αγίους." 

7·  Μηνολόγιον  τον  όλον  ενιαυτόν. 

8.  Ακολουθία  της  θείας  μεταλείφεως." 


9·  “  Τα.  απολυτίκια  καί  κοντάκια  τον  Τριωδίον 

καί  έξοπασχίου  άρχόμενα  άπό  τής  Κυριακής  τοΰ  τελώνου  καί 
τοΰ  Φαρισαίου  μέχρι  των  άγιων  Πάντων.” 

ΙΟ.  “ Ακολουθία  τοΰ  μικρού  αγιασμού.” 

11.  “  Ακολουθία  εις  αφινομενην  ψυχήν.” 

12.  Τροπάριά  εορτών. 

Έν  τίλει’  Τέλος  σύν  θειρ  των  έξ  εορτών  βο*  μηνί 
’  Ιονλλίιρ  κ'  (  =  1562)  ύπό  Ν  εκταρίου  Ιερομονάχου. 

13.  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  Αποσπάσματα. 

Είσίν  άπανθίσματα  καί  γνώμαι  έκ  τών  πατέρων  καί  τής 
Γραφής,  ίνιαι  δ’  έξ  έκκρίτων  συγγραφέων. 

Ι4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  τής  μελλονσης 
κρίσεως. 

Ι5·  Διηγήσεις  εκ  τον  Γεροντικόν. 


5°29· 

9°9· 

Ψαλτηρίου. 

Χαρτ. 

16.  XVI. 

5°3°· 

910. 

Χαρτ. 

16.  XVI. 

Πανδέκτης  καί  τνπικόν  τής  εκκλησιαστικής  ακολου¬ 
θίας  (άκέφ.). 

5031.  911·  Χαρτ-  16.  XVII. 

Ενχαί  καί  Κανόνες. 

Έν  τέλει'  Έτον;  βρλγ'  (=1625)  έγράφη  διά  χειρός 
έμοΰ’Α ντωνίου  εύτελοΰς  ιερομονάχου. 

5032.  912·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Σννοφις  ( ακέφαλος ). 

5033·  9Χ3·  Χ“ρτ·  16.  XVII. 

1.  Ακολουθία  τοΰ  μικρόν  αγιασμόν. 

2.  Ε^οδιαστικόν  τών  κοσμικών  καί  μοναχών. 

3·  Στιχηρα  τών  μοναχών. 

4·  Ενχη  εις  λεχω. 

5·  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Ιωαννον  τον  Χρυσοστόμου. 

6.  Διακονική  ακολουθία  τοΰ  έσπερ ινον  καί  τής  θείας 
λειτουργίας. 

5034·  9Χ4·  Χαρτ.  16.  ΧνΠ 

1.  Ενχολόγιον  (ακέφαλου). 

2.  Άκολουθ ίαι  εις  μονάχους. 

3·  Ακολουθία  εις  μνημόσυνα  μοναχών. 

4·  Ιακώβου  Ίεροσολυμίτου  Εις  την  γεννησιν  τής 
Θεοτόκον. 

5·  Ανεπίγραφα  εκ  τής  ιεράς  ιστορίας. 

“ Αρχ .  θεός  καταλαμβανόμενος  ούκ  έστι  θεύς'  εις  ό 
θεδ$  ότι  μία  θεύτης,  άναρχος,  άόρατος.  Ί¥λ.  ΒΓτα 
βασιλεύει  Ίωσίας,  δν  Ίωάκείμ  διαδεξάμενος  έπήχθη 
αιχμάλωτος  εις  Βαβυλώνα  σύν  τφ  λαιρ  καί  μετά  παρα¬ 
δρομήν  πλειόνων  έτών  τίκτεται  Χριστός  ό  θεός  ημών 
έκ  πνεύματος  άγιου  καί  όίαρίας  τής  άειπαρθένου 
Θεοτόκου  τό  κατά  σάρκα  έν  έτει  μβ'  τής  βασιλείας 
Αύγούστου  καίσαρος  μοναρχήσαντος'  άπό  δέ  κτίσεως 
κόσμου,  βτη,  εφ"·  άπό  γάρ  Ααβίδ  έως  τοΰ  Χρίστου 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


237 


έτη  μ' ρ' δ'  ώ;  ποσοΰσθ  αι  κατά  ακρίβειαν  τόνδε  τδν 
αριθμόν. 

6.  “Ίπποκράτουϊ  Επιστολή  προς  Τίτωλομαίον 
βασιλέα  περί  κατασκευή  ανθρώπου." 

’Άρχ.  Συνέστηκεν  δ  κόσμος  έκ  στοιχείων  τεσσάρων. 
ΤΛ.  της  δέ  δι έρέσεως  ταύτης  τούτον  έχούσης  τδν 
πόνον,  τότε  συνάγεται  εις  ημέρας  τξε'  καί  τέταρτον, 
η.  “ Διαθήκη  Γαλινοΰ  περί  του  ανθρωπίνου  σώματος , 
κατασκευή." 

’Άρχ.  Έγώ  Γαλινόϊ  πεπειραμένος  πάνυ  του  των 
άνθρώπω ν  ήθους.  Τέλ.  Άρκεΐ  γάρ  πάντων  προς  ύγίαν 
του  σώματος  τοΐς  καλώς  χρωμένοις. 

8.  Ιατροσόφιου  εν  τή  καθω μιλημένη. 

Κ εφ.  Ζ,δ'  κατά  τδν  πίνακα,  προτασσόμενου  τοΰ  ΰπ'  άρ.  6. 

9·  Ευχή  συγχωρητική  εις  τον  θέλοντα  μεταλ αβεΐν. 

5°35·  9Ι5·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1 .  Ευχαί. 

2.  Ακολουθία  τοΰ  μικρού  αγιασμού. 

3·  “  Τά|ις  γινόμενη  εις  χωράφιον  η  εις  αμπελώνα, 
ή  εις  κήπον  εί  συμβή  βλάπτεσθαι  ΰπδ  ερπετών  ή  άλλων 
ειδών." 

4·  Ακολουθίαι  ε’ις  μονάχους. 

5·  ’Ε^οδιαστικδν  κοσμικών  και  μοναχών. 

6.  Ευχαί  και  Άκολουθίαι. 

Εν  τέλει'  Χειρι  μέν  Ίωάσαφ,  τή  δέ  προτροπή  καί 
δαπάνη  τοΰ  Μητ  ροφάνους  πνευματικόν  γέγ  ραπται  ή 
δέλτας  αϋτη  βρμδ' ...(  —  1636). 

7·  Επιστολών  τόποι  δυο. 

5036.  9ι6·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Κανών  παρακλητικός. 

2.  Ακολουθία  της  Ακαθίστου. 

3·  Κανδν€5. 

Έν  τέλει'  Ιέρμα  εΐληφεν  ώδε  Άνθεστηριώνος  ι,Ί,ί  χειρι 
τίνος  τλήμονος,  Ιακώβου  έκ  Ύρίκκης  αχπβ'  (  =  1682). 

4·  Ακολουθία  τής  παρακλήσεως  τής  Θεοτόκου. 

’Εν  τέλει'  Χειρι  τινδς  Ιακώβου  έκ  Τ ρίκκης  αχπγ' 
(  =  1683). 

5·  “Κανών  παρακλητικός  εις  την  υπεραγίαν  Θεο¬ 
τόκον.” 

Έν  τέλει'  Διά  χειρδς  κάμοΰ  Μακαρίου  ταΰτα  έγράφη 
έν  έτει  μχξγ'  Άπριλλίιρ  Δ'  (  =  1663). 

Μεταξύ  τών  ΰπ'  άρ.  4  καί  5  φύλλα  άγραφα. 

5037-  9ι7·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  τών  προηγιασμένων. 

4·  Άποστολοενάγγελα  τής  έβδομάδος. 

5·  Ευχαί. 

6.  Ευχή  εις  κήπον  και  χωράφιον  εν  καιρώ  βλάβης 
υφ  ερπετών. 

Τά£ις  καί  ακολουθία  εις  άδελφοποίησιν. 

8.  ’ Ακολουθία  τοΰ  μεγάλου  άγιασμοΰ. 


9·  νΑλλαι  ακολουθίαν 

ίο.  Ευχή  εις  τδ  κατασφραγισαι  παιδίον  λαμβάνον 
όνομα  τή  η’  ήμέρμ  τής  γεννήσεως. 

11.  'Οδηγία  εις  άσθενοΰν  καί  κι νδυνεΰον  παιδίον. 

12.  Ύάξις  και  ευχή  “  εις  τδ  σαραντίσαι  γυναίκα." 
Ι3·  Τινα  εκ  τοΰ  Ψαλτηρίου  καί  τής  Οκτωήχου 
ψαλλόμενα  κατά  τδν  Εσπερινόν. 

Ι4·  Εΰαγγε'λια  τής  μεγάλης  έβδομα δος. 

15.  Αντίφωνα  (κολ.). 

5038.  9Ι8·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Ψαλτήριον  (ακέφαλου). 

Έν  τέλει'. ..έν  έτει  ,^ρίΓ"  ΐνδ.  ια'  μηνί  Άπ ριλλίιρ  η' 
(  =  1598)  θεοδώρου  ίερομονάχου. 

2.  Ακολουθίαι  εις  ανώνυμους  άγιους. 

3·  Στιχυρα  αναστάσιμα. 

4·  %τιχτ]ρά  δεσποτικά  καί  κατανυκτικά. 

5·  Θεοτοκία  καί  %τ  αυροθεοτοκία. 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εΰχιρ 
7·  ’ Ακολουθία  τής  Ακαθίστου. 

8.  Μτ/νολόγιον  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ. 

9·  ' Απολυτικοκόντακα  τοΰ  Τριωδίου. 

5039·  9χ9·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  άγιασμοΰ. 

2.  Ευχαί. 

3·  Ακολουθία  νεκρώσιμος. 

4·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  'Έξορκισμοί 
προς  τούς  πάσχοντας  ΰπδ  δαιμόνων. 

5·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  " Ομοιοι . 

6.  Τα  ένδεκα  εωθινά  ευαγγέλια. 

Περιβάλλεται  ΰπδ  φύλλου  (Περγ.  XII)  ΰλης  εκκλησιαστικής. 

5040.  920.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  ' Ακολουθία  τοΰ  μεγάλου  άγιασμοΰ. 

2.  Ακολουθίαι  εις  μονάχους. 

3·  Ακολουθία  εις  τδ  αποκουκουλίσαι. 

4.  Ακολουθία  τοΰ  έζοδιαστικοΰ. 

5·  Άνδρε'ου  Κρήτη$  Κανών  κατανυκτικός. 

6.  Ευχαί. 

7·  “Μεθοδίου  τοΰ  άγιωτατου  πατριάρχου 
Διάταξυ  περί  τών  διαφοροτρόπων  καί  ήλικίμ  έπιστρεφδντων.” 
8.  “  Περί  τών  δώδεκα  άρθρων  τής  άκραιφνοΰς 
πίστεως  ημών..  ." 

9·  “  Περί  τοΰ  δεκαλόγου...” 

ΙΟ.  “  Αΰται  δε  αί  δέκα  πληγαί  τής  Αίγυπτου.” 

11.  “Περί  τών  επτά  μυστηρίων  τής  εκκλησίας...” 

12.  “  Εξαίρετα  θανάσιμα  αμαρτήματα  οκτώ, 
επειδή  καί  πάθη  δκτώ  είσιν.” 

5041.  921·  Χαρτ-  16.  XVIII. 

ι.  Ευχαί. 

2.  Ακολουθία  τής  Μεταλήφεως. 


238 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3.  Στιχολογία. 

4·  Ακολουθία  τής  ’ Ακαθίστου. 

5·  Ακολουθία  εις  ιερέα  ένυπνιασθέντα. 

6.  Εΰχαί  τοΰ  όρθρου. 

5042.  922·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1 .  Ευχή  εϊξ  την  © εοτοκον  ανεπίγραφος. 

2.  Ακολουθία  ανωνύμων  αγίων. 

3·  ’ Ακολουθία  της  δλης  έβδομάδος. 

4·  Ακολουθία  της  παρακλησεως. 

5°43·  923·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ευχή  επί  βασκανίας. 

2.  Ακολουθία  του  μικρού  αγιασμού. 

3·  Εϋχαι. 

4·  Έιξορκισμοι. 

5·  Περί  των  επτά  ηλικιών  τον  άνθρωπον. 

6.  ΤΙίναξ  των  κύκλων  ήλιον  καί  σελήνής. 

5044·  924·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Ψαλτήριον. 

Εν  τέλει  καταλογάδην  γεγραμμένα  τάδε'  Έγράφη  εν  Σινά 
τψ  6ρη  τψ  άγίψ.  Γραφή  7 τέφυκεν  ή  βίβλος  Ματθαίον 
άμονάχου  τάχα  καί  θύτου. 

Χριστόν  σέ  βοντος  πλήν  ασέμνου  τόν  βίον. 

Ταύτην  φυλάττοις  Χριστέ  τψ  κτησαμένψ, 
σώζΌις  δέ  κάμέ  τοΐ ς  σοφοί ς  κρίμασί  σου... 

Εΰχ^τι?5  μοι  έσοι  πρός  θεόν  έν  σαίς  ενχαΐς  άγίαις 
'ίνα  ρυσθω  κολάσεως  Ματθαίος  έγώ  ό  τλήμων 
ό  Ααχανάς  έπίκλιον  έχων  έγώ  ό  τάλαϊ. 

Έτελειώθη  κατά  μήνα  Ιούνιον  εις  χιλίους  υη'  (  = 
1480). 

5°45·  925·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Βιος  καί  πολιτεία  Ίωαννου  τον  Χρυσοστόμου. 

”Α ρχ.  Καί  όλωνών  μέν  των  άγιων  όπου  έπολιτεν- 
θησαν  κατά  θεόν  ευλογημένοι  Χριστιανοί  οί  βίοι  καί 
αί  πράξεις  είναι  όφελιμοι.  Τέλ.  Γ ένοιτο  δέ  καί  ήμάς 
μιμητάς  γενέσθαι  της  θεαρέστου  πολιτείας  καί  άξιω- 
θηναι  της  έπονρανίου  βασιλείας  έν  Χριστώ  τψ  άληθινψ 
ημών,  ψ  πρέπει  δόξα,  τιμή  καί  μεγαλοπρέπεια  εις  τούς 
αιώνας  των  αιώνων  αμήν.  Δόξα  σοι  ό  Θε05  τψ  δόντι 
τέλος  τψ  γ ράφοντι. 

2.  “  Γερμανού  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεωξ 
Ιστορία.  'Έρωτησις  Βασιλείου  προς  Τρηγόριον 

τόν  θεολόγον  περί  τών  Ιέρέών  καί  τής  έκκλησίας." 

3·  “  Διήγ ησις  περί  τίνος  επισκόπου.” 

5046.  92^·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Δοξαστικά,  των  δεσποτικών  εορτών 
καί  τών  έορταξομένων  άγιων  του  όλου  ενιαυτόν. 

2.  Δοξαστικά  της  Τεσσαρακοστής. 


3·  Πεντρκοστάρια  ψαλλόμενα  ταΐς  Κυριακαΐς 
τής  άγιας  Τεσσαρακοστής. 

Εν  τέλει  τών  Αοξαστικών  "Ετους  ,ζμδ’  ίνδ.  θ'  ήλιου 
κύκλος  ιζ"'  σελήνης  κύκλος  ιδ'  θεμέλιον  σελήνης  ζ' 

(  =  1536). 

5047·  927·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Συρ,μαρτυρ ια  ”  περί  μη  κωλυσεως  ιερωσυνης. 

2.  Ακολουθία  του  μικρού  αγιασμού. 

3·  “  Τά£ις  γινόμενη  εις  χωράφια  η  εις  αμπελώνας.” 

4·  Εΰχαί. 

5·  Ακολουθία  της  κοινής  παρακλησεως. 

6.  Κανόνες  παρακλητικοί. 

7·  “  Μεγαλυνάρια  ψαλλόμενα  κατά  τάξιν 
εις  τάς  δεσποτικάς  έορτάς.” 

8.  “  Μαρτυριον  του  άγιου  καί  ενδόξου 
ίερομάρτυρος  Μ οδέστου.” 

9·  “  Βίος  καί  πολιτεία  του  οσίου  καί  θεοφόρου 
πατρός  ημών  ’  Ονουφρίου  τοΰ  έρη μίτου  καί  ετέρων  άγιων 
πατέρων  καί  ασκητών  ψυχοφελή  διηγήματα  μ εταφρασθέντων 
ίδιοτική  φράσει  παρά  Σωφρονίου  ίερομονάχου.” 

ΙΟ.  “  Αί  απολύσεις  τών  δεσποτικών  εορτών  λεγόμεναι 
εις  τόν  εσπερινόν,  εις  τόν  ορθρον  καί  εις  την  λειτουργίαν.” 

11.  “  Περί  πότε  να  φλεβοτομή  6  άνθρωπος 

έν  ποίαις  ήμέραις  τής  σελήνης  ίστιν  τό  καλόν  καί  έν  ποίαις 
κακόν.” 

12.  “  Περί  φλεβοτομίας  πότε  εστί  καλόν.” 

13.  “Εν  ποίαις  ήμέραις  τών  ιβ  μηνών  νά  φλεβοτο- 
μήταί  τις.” 

Ι4·  “  Αί  κακαί  ημέρα ι  τών  ιβ'  μηνών  εις  το  φλε- 
βοτομήσαι .” 

’Εν  τέλει ·  αχπβ'  έν  μηνί  Άπριλλίψ  δ'  (  =  1682) 
έγράφη  διά  χειρός  θεοκλήτου  ευτελούς  θύτου. 

5048.  928·  Χ“ΡΤ·  16·  XVII. 

1.  Τά  δώδεκα  αρθρα  τής  πίστεως  ερμηνευόμενα. 

2.  Περί  τών  επτά  μυστήριων  τής  έκκλησίας. 

3·  Περί  τών  επτά  αμαρτιών  τών  μεγάλων  καί  θα¬ 
νάσιμων. 

4·  Περί  τών  επτά  αρετών  τών  μητέρων  καί  μεγάλων. 
5·  Μαρτυριον  του  άγιου  Ζαχαρίου  πατρός  τοΰ  Προ¬ 
δρόμου. 

6.  Μεθοδίου  Λογος  περί  τών  εσχάτων  ημερών 
τί  μέλλει  γενέσθαι. 

7·  Χτίχοι  ψαλλόμενοι  έν  τώ  μεγάλω  έσπερινώ. 

8.  Ί'αλμοί  τινες. 

9·  Πολυε'λεος. 

ΙΟ.  ’Εκλογαί  δεσποτικών  καί  θεομητορικών  εορτών 
καί  άγιων  δοξολογουμένων  καί  έχόντων  αγρυπνίαν. 

11.  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Εις  την  Μ εταμορφωσιν. 

12.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  την  Μ εταμορ- 
φωσιν. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


239 


1 3-  Τοΰ  αύτοΰ  Εις  το  Πάντες  7 ταραστησόμεθα 
τψ  βήματι  τοΰ  Χρίστου. 

Ι4·  Χρυσίτπτου  Έγκώμιονείς  Ίωάννην τόνΈαπτιστην. 
15.  Έφραΐμ  τοΰ  Σύρου  Εις  πατέρας  τελειωθέντας. 
ΐ6.  Τοΰ  αύτοΰ  Εις  τους  αυτοΰς. 

1 7·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  Ευαγγελισμόν. 
ΐ8.  Τοΰ  αύτοΰ  Εις  τον  αυτόν. 

Ι9·  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  τον  αυτόν. 

20.  Καλλίστου  [Τηλικούδη]  Λόγος. 

Έν  τέλει·  ,ζ'ωξε'.  "Εχει  δύ  τη ν  τοΰ  οικουμενικού 
άπ  αραλάκτως  έν  πεζή  φράσει. 

Τά  ΰτ'  άρ.  1 — 4  και  20  έν  τη  καθωμιλημένη. 

^049·  929·  Χαρτ.  16.  XIX. 

“  ’Έζομολόγησις  κατανυκτικη  προς  τον  Θεόν 
καί  έρευνιτική  τη ν  συνειδήσεων.” 

5050.  93°·  Χαρτ··  16.  XVIII. 

1.  “  Μακάριος  άνηρ. 

2.  Πολυε'λεος. 

3·  “Εκλογή  συλλεγεΐσα  παρα.  Νικηφόρου 
τοΰ  Βλεμύδους  ψαλλομένη  είν  τάν  έορτάς  δλου  τοΰ  χρόνου.” 
Έν  τέλει·  Ν εκταρίου  πέ\η  έν  ίερομονάχοιν  τοΰ  και 
πνευματικοΰ  Κοιμητη ριώτι,  έν  έτη  α. ψνβ’  κατά,  μήνα 
Μάϊον  (  =  1752). 

Περιβάλλεται  υπό  φύλλου  (Περγ.  XI.),  περιέχοντας  μέρος 
Ερμηνείας  εις  την  πρός  Κορινθίους  δει πέραν  επιστολήν  τοΰ 
αποστόλου  Παύλου. 

5051.  93  τ·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Άκολουθίαι  μοναχών. 

2.  Ακολουθία  εϊς  το  άποκουκουλ ίσαι. 

3·  Ευχή  συγχωρητικη  έπι  τον  μέλλοντος  μεταλαβεΐν. 

5052.  93 2 ·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ευχαί  καί  Κανόνες  (α κέφ.). 

2.  “  Άνάμνησις  μερική  περί  του  “Άθω  ορούς, 

ήγουν  τά  λεγάμενα  Πάτρια  καί  περί  τοΰ  πώς  ήλθεν  ή 
Παναγία  ώδε  έν  τψ  Άγίψ  δρει  σωματικών  πριν  την  τελευτής 
αυτήν.” 

5°53·  933·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1 .  Στιχολογία. 

2.  Μεγαλυνάρια  ψαλλόμενα  εις  τας  δεσποτικάς 
έορτάς. 

3·  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμού. 

4·  Κανόνες  παρακλητικοί. 

5·  "Υμνοι,  εις  την  γέννησιν  τον  Χ,ριστοΰ. 

6.  Πασχάλιον. 

7·  Αί  οβ'  γλώσσαι. 

Περιβάλλεται  υπό  φύλλου  (Ιίεργ.  XIII.  σελ.  2)  ύλης  εκ¬ 
κλησιαστικής. 

5°54·  934·  Χαρτ.  16.  χνπ. 

I.  “  Βιος  καί  πολιτεία  τον  όσιον  πατρός  ημών 
Άνδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ.”  (κολ.). 


Έν  τή  καθωμιλημένη.  Έν  τέλει" ...καί  τό  έγραψα  είν  το 
άγιον  ώρων  τό  ’Άθωνη  είν  το  κέλει  τοΰ  δάσκαλου  τοΰ 
Νηκοδίμοΰ  έπι  έτους  άπο  Χριστού  1693  έν  μηνη 
’Α πριλοιου  14  έν  ίερομονάχοις  έλάχίστον  Ίωάννου 
Χτέργιου. 

5°55·  935·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ακολουθία  τοΰ  μικρόν  αγιασμόν. 

2.  “  Τά£ις  γινόμενη  εις  χωραφιού  η  εις  αμπελώνα 

ή  είν  κήπον  έάν  συμβή  βλάβη  ύπό  ερπετών  ή  άκρίδων  ή' 
άλλων  ειδών.” 

3·  Ευχαι. 

4·  'Έιζορκισμοί. 

5·  Παράκλησις  εις  τον  Πρόδρομον. 

6.  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον  Νικόλαον. 

7·  Ακολουθία  της  κοινής  παρακλησεως. 

Έν  τέλει·  ’Έτουν  αχί,ε’  (  =  1695)  χάριν  Αθαναήλ 
ίερομονάχου. 

8.  Ευχή  συγχωρητικη. 

9·  Ακολουθία  νεκρώσιμος  ως  ψάλλεται 
έν  Κ ωνσταντινουπόλει. 

5056.  936·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ψαλμος  εις  τον  μέγαν  εσπερινόν  της  αγρυπνίας. 

2.  Πολυε’λεος. 

3·  Έτερος  Ψαλμός  ψαλλόμενος  τη  Κυριακή  της 
Α  ποκρεω. 

4·  “Εκλογή  συλλεγεΐσα  παρα.  Νικηφόρου 

τοΰ  Βλεμμύδους  ψαλλομένη  εις  τάν  έορτάς  τοΰ  δλου  χρόνου.” 
(κολ.). 

5°57·  937·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  αγιασμού. 

2.  Ακολουθία  της  κοινής  παρακλησεως. 

3·  Εΰχαΐ. 

4.  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  ελαίου. 

5·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Έ^ορκισμοΐ. 

6.  Άκολουθίαι. 
η.  Ευχαΐ. 

5058.  938·  Χαρτ.  16.  XIX. 

“Ευχή  εις  την  αειπάρθενου  Θεοτόκον  Μαρίαν.” 
Προτάσσεται  Προοίραον.  Έν  τέλει·  ςιωλδ'  Μαίου  κγ' 
(  =  1834)  I.  Γ.  θ. 

5°59·  939·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Άκολουθίαι  θεομητορικών  εορτών. 

2.  Ακολουθία  τών  Βαιων. 

3·  Ακολουθία  της  μεγάλης  εβδομάδας  (κολ.). 

5060.  94°·  Χαρτ.  16.  XVI.  (φ.  310). 

1.  “...μοναδική  πο . . . άνάκτισις  ανθρώπινης 
φύσεων  καί  θεϊκού  σκοποΰ  άναπλήρωσιν.” 

2.  Συμεών  τοΰ  λογοθε'του  καί  μεταφραστοΰ 

Ευχή  είν  έξο μολόγησιν. 


240 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3·  Δοξολογία,  ύμνος  καί  έξομολο γησις 
μετά  παρακλήσεως  καί  εύχαριστίας  εις  τον  θεόν. 

4·  Ψαλτηρίου. 

5-  Στείρα  αναστασιμα. 

6.  ’ Ακολουθία  ανωνύμων  άγιων. 

7  ( φ .  219  β)·  Κύκλοι  ήλιον  και  σελήνής. 

8  (φ.  220  α).  'Έιβδομ αδάρια. 

9·  Μηνολόγιον  τοΰ  όλου  ενιαυτόν. 

5061.  941·  Τϊομβ.  16.  XIV.  XV. 

1.  Ύυπικόν  (κολοβού). 

2.  Τάζεις  εκκλησιαστικαί. 

3·  Εΰχαί. 

4·  Ακολουθία  εις  την  άπαμφίασιν  τής  άγιας 
τραπέζης,  την  γενομένην  τή  άγίμ  Πέμπτη. 

5·  Εΰχαί. 

6.  Άκολονθίαι. 

7 .  “Έκλογαί  διάφορων  τής  Παλαιός  ρητών 

ι τερί  της  αγίας  Ύριάδος  καί  της  ένανθρω πήσεως  τον  υίοΰ." 

8.  Ακολουθία  τον  βαπτίσματος. 

9·  Ακολουθία  τον  άγιασμοΰ. 

ΙΟ.  Τά£ις  καί  ακολουθία  τον  άγιον  ελαίου. 

11.  Τά£ις  επί  καθιερώσει  ναόν. 

12.  Εΰχη  επί  προχειρίσει  βασιλεως. 

13.  “Λόγος  διαλαμβανων  ότι  ον  χρη  ταχέως 
έπιτιθέναι  χεΐρα  βαπτίζουσαν  ’Β βραίοις  εϊ  μή  τι  ακριβώς 

τούτο  πρότερον  δοκιμάζειν.” 

Ι4·  “Τα  παρά  των  Αρμενίων  γινόμενα  παραλογως 
καί  δοξαζόμενα.” 

5062.  942-  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  “"Ορος  πατριαρχον,  το  τί  εστί  πατριάρχης.” 

2.  “  Απάνθισμα  εν  είδει  λόγον  εκ  τον  Χρυσοστόμου 
σνλλεγέν  παρά  Θεοδώρου·  τί  πράττων  ό  Χριστιανός  κληρο¬ 
νομήσει  ζωήν  αιώνιον.” 

3·  “Εκ  των  τον  μεγάλου  Αθανασίου  Πώς  δεΐ 

ψάλλεσθαι  τό  Ψ αλτήρων  τοΰ  Ααυΐδ  γραφέν  πρδ ς  μάρτυρα 
Κελλΐνον,  φίλον  αϋτοΰ.” 

4·  “Τί  τό  Ψαλτηρίου  εκ  των  τον  μεγάλου  Αθανασίου.” 
ς.  “  Εκ  των  τον  μεγάλου  Βασιλείου  τον  α  τομου 
τής  Ερμηνείας  των  Ψαλμών.” 

"Επονται  καί  άλλα  '  Αποσπάσματα  πατε'ρων  περί  τοΰ 
Ψαλτηρίου. 

6.  Διονυσίου  μονάχου 

α  .  Στίχοι  εις  τούς  ύμνους  τοΰ  Θηκαρά. — β’ .  "Ύμνοι  ερω¬ 
τικοί. — γ’.  Ερμηνεία  πώς  δεΐ  καί  δθεν  δεΐ  μεταγράφειν  τούς 
ύμνους. — δ*.  Γνωστικά  κεφάλαια  Περί  διαφοράς  των  θείων  ύμνων. 
7·  “  Περί  τής  εκκλησιαστικής  ακολουθίας 
κατήχησις  πρό ς  τούς  μή  είδότας  έκ  στήθου  τό  Ψαλτήριον.” 

8.  ’Εκ  των  Ηβικών  Βασιλείου  του  μεγάλου, 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου, 
Θεοδώρου  τοΰ  ήγιασμε'νου,  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου  καί 
Ιουστίνου  τοΰ  φιλοσόφου  καί  μάρτυρος. 


9·  Γρηγορίου  Νύσσης  Περί  τον  τί  εστι 

τό  κατ'  εικόνα  καί  όμοίωσιν. 

ΙΟ.  Ύμνοι. 

11.  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Ερμηνεία 

εις  τό  Πάτερ  ημών. 

12.  Τοΰ  αΰτοΰ  Είς  τήν  εΐςοδον  των  νηστειών. 

13.  Κανόνες  παρακλητικοί. 

Μεταξύ  των  ύπ'  άρ.  2  καί  3  φύλλα  άγραφα.  Μετά  τό  νπ’ 
άρ.  5  "έντυπον  “ Ψαλτηρίου — ’Ε νετίησιν.  αχμδ' .  Παρά.,.Ίου- 
λιανιρ.”  ιλείπει  παρά  Βρετώ.  Μετά  τό  ύπ’  άρ.  9  Θηκαράς 
έντυπος. 

5063.  943·  Χαρτ·  16.  XVIII. 

1.  Ίωάννου  Δαμασκηνού  Εις  τον  Εΰαγγελισγεον. 

2.  Μαρτυρίου  τοΰ  άγιου  μεγαλομαρτνρος 
Αημητρίου  τοΰ  μυροβλύτου. 

3·  “  Περί  αποθαμένων  αν  μετά  θάνατον 
συγχωροΰνται  αί  άμαρτίαι  τοΰ  άνθρωπον.” 

4·  Περί  Ιωάννου  τοΰ  Δαμασκηνόν  θεραπενθεντος 
τήν  κεκομμένην  χεΐρα  υπό  τής  Θεοτόκου. 

5-  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είς  την  Κυριακήν  τοΰ 
Πάσχα. 

6.  Εγκωμίου  εις  τήν  Θεοτοκον. 

"Απαντα  τά  ύπό  τάς  ανωτέρω  έπιγραφάς  περιεχόμενά  είσι 
γεγραμμένα  τουρκιστί  δι  ελληνικών  γραμμάτων. 

5064.  944·  Χαρτ.  16  μικρ.  XVI. 

Ωρολογίου  (ακέφαλου  καί  κολοβόν). 

5ο65·  945·  Χαρτ.  16  μικρ.  XVI. 

1.  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Αποστολοευαγγελα  εορτών  κατ  εκλογήν. 

3·  Ακολουθία  τον  μικρόν  άγιασμον. 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είς  το  Πασχα. 

Εν  τέλει"  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Διονυσίου  πόνος... 
,^οα'  Ινδ.  ζ"'  μηνί  Ίουνίιρ  ιε'  (  =  1563). 

5°66.  946.  Χαρτ.  16.  XVI.  XV. 

Τριώδιου  καί  Κανόνες  τής  Όκτωήχον. 

5ο67·  947·  Χαρτ.  4.  XV. 

1.  “  Αρχή  συν  Θεώ  τής  στιχηραρικής  βίβλου.” 

2.  “  Στι χηρά  εκ  των  ακολουθιών  τών  επισημότερων 
άγιων  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ.”  Μετά  φωνών. 

3-  “  Αρχή  δε  πάλιν  τής  άμωμον  νηστείας.” 

Ύριιρδιον  μετά  φωνών. 

4-  “  Αρχή  συν  Θεώ  τών  ανατολικών  στιχερών.” 

5·  “  Αρχή  συν  Θεώ  τών  δογματικών  στιχερών.” 

6.  “"Ετερα  στιχερά  Σταυροβεοτόκια.” 

Μετά  φωνών. 

5068.  948.  χαρτ.  4.  XV. 

“’Αρχή  συν  Θεώ  τοΰ  Στιχεραρίου.”  (κολ.). 
Στιχηρά  έκ  τών  Ακολουθιών  τών  έπισημοτέρων  άγιων  τοΰ 
όλου  ένιαυτοΰ. 

’Εν  αρχή  τέσσαρα  φύλλα  ύπό  χειρός  νεωτέρας. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  1ΒΗΡΩΝ 


241 


5069.  949·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  Ψαλρ,οί  καί  το  Μακάριος  άνήρ.  Μετά  φωνών. 

2.  Κεκραγάρια,  π  ροκείμενα,  Ακολουθία  τον  δρθρον, 
πολυέλεοι,  αντίφωνα,  πασαπνοάρια,  τιμιωτέραι,  τά  ένδεκα 

εωθινά,  δοξολογίαι,  λειτουργία,  χερονβικά,  κοινωνικά,  κρατή¬ 
ματα,  θεοτοκία  κτλ.  Μετά  φωνων. 

Έν  τοίς  πολυελέου  και  “  Άναγραματισμδς  ποιήθής  παρ  εμού 
Μπαλάσι  ιερεος.” 

Ό  κώδιξ,  ακέφαλος  ων  καί  ατελής,  στερείται  καί  των  αρχικών 
γραμμάτων. 

5070.  95°·  Χαρτ.  4.  XVI. 

1.  “  Στιχηράριον  συν  ©εω  άγίω  τοΰ  δλον  ενιαυτόν.” 

2.  Τριωδιον  (έλλιπές).  Μετά  φωνων. 

5071.  95 1·  Χαρτ.  4.  XVII. 

Ρημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης, 

άνοιξαντάρια  τριαδικά,  κεκραγάρια,  δοχαί,  πολυέλεοι,  πα¬ 
σαπνοάρια,  δοξολογία,  τά  ένδεκα  εωθινά,  λειτουργία  Μωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου,  τριςάγια,  χερονβικά,  κοινωνικά,  λειτουργία 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  κοινωνικά,  ήχήματα,  θεοτοκία,  εγκώ¬ 
μια,  ειρμοί,  π  ροκείμενα  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

5072.  952·  Χαρτ.  4.  XVI. 

1.  “  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  τοΰ  Π εντηκοσταρίον, 
περιέχοντος  την  πρέπουσαν  αύτφ  ακολουθίαν,  άρχομένου  άπδ 

τής  άγιας  καί  μεγάλης  Κυριακής  του  Π ασχα  πρωϊ  καί  καταλή- 
γοντος  μέχρι  καί  τής  Κυριακής  των  Άγιων  Τίάντων  περιέχοντος 
άνελλειπώς  καθ  εκάστην  πάσαν  ακολουθίαν.” 

2.  “  Α ρχή  συν  ©εω  άγίω  καί  τά  μαθήματα 
των  έορταξομένον  άγιων  τοΰ  ένιαυτοΰ.” 

3·  Το  Μακάριος  άνήρ ,  καλοφων ικά  μαθήματα, 
κεκραγάρια,  πολυέλεοι,  κοινωνικά,  καταννκτικά,  χερονβικά, 
κοινωνικά  κτλ.  Μετά  φωνών. 

Κωδιξ  ατελής. 

5°73·  953·  Χαρτ.  4.  XV. 

1.  Στιχηρά  εκ  των  ακολουθιών  των  επισημότερων 
αγίων  τοΰ  ένιαυτοΰ. 

2.  “  Αρχή  συν  ©εω  τής  άγιας  Τεσσαρακοστής, 
άρχομένης  άπδ  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου  μέχρι  τής 

Κυριακής  τών  Άγιων  Τίάντων.” 

3·  “  Αρχή  συν  ©εω  των  οκτώ  ήχων  τά  τροπάρια.” 
Αναβαθμοί,  στιχηρά,  αναστάσιμα,  θεοτοκία,  δογματικά  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

5074·  954-  Χαρτ.  4.  XVI. 

1.  “  Αρχή  συν  ©εω  άγίω,  Στιχηράριον,  εχων  τήν 
άπασαν  ακολουθίαν  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ.” 

2.  “’Α ρχή  συν  ©εω  άγίω  τής  άγιας  Τεσσαρακοστής, 
άρχομένης  άπδ  τής  Κυριακής  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου 

μέχρι  τών  Αγίων  Τίάντων.” 

Μετά  φωνών. 

3·  ΙΙίναέ  χρονολογικός. 

4·  Στίχοι  Ιαμβικοί. 


5·  “Περί  νεφέλης,  χι όνος,  χαλάζης,  βροχής,  ομίχλης, 
πάχνης,  κρυστάλου  καί  δροσιάς.” 

Έν  τέλει  τοΰ  ύπ’  άρ.  2·  Έγράφη  παρ’  έμοΰ  Υρηγορίου 
καί  έλα χίστου  έν  ίερομονάχοις,  έν  έτει  βμβ  (  =  1539). 

5075·  955·  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  “ ’Α  ρχή  συν  ©εω  αγίω  Στιχηράριον  έχων  τήν 
άπασαν  ακολουθείαν  τοΰ  όλου  τοΰ  ένιαυτοΰ.” 

2.  “  ’Α  ρχή  τής  άγιας  και  μεγάλης  Τεσσαρακοστής, 
άρχομένη  άπδ  τής  Κυριακής  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίον 

μέχρι  καί  τών  Άγιων  Πάντων.” 

3·  “Αρχή  των  έν  Σαββάτω  καί  Κυριακή  ψαλλόμενων 
στιχηρών  τής  ’Οκτωήχου  τών  λεγομένων  ογδοήκοντα  σύν  τοΐς 
είκοσιτέσσαρα .” 

4·  “Έτερα  στιχηρά  κατά  αλφάβητου.” 

5·  “  Στιχηρά  εωθινά.” 

6.  “  Στιχηρά  δογματικά.” 

7·  Θεοτοκία  έγκωμιαστικά  κτλ. 

"Απαντα  μετά  φωνών. 

5076.  956·  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  Σημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  “  ’Α  ρχή  συν  ©εω  άγίω  καί  των  εκκλησιαστικών 
ψσμάτων  τοΰ  ένιαυτοΰ  ΐίνευ  μέντοι  τών  καν&νων  καί  ιδιομέλων 

τ αΰτα  γάρ  έξήρηται,  α  δή  πάντων  κοινή  φωνή  Παπαδική 
έπικέκληται.” 

3·  Άνοιξαντάρια,  Μακάριος  άνήρ,  κεκραγάρια, 
δοχαί,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια. 

4·  “ ’Ο κτάηχος  αντί  τιμιωτέρα.” 

5·  “  Ταΰτα  τά  καλούμενα  έωθηνά  είλήχασι 
τήν  άρχήν  παρά  τοΰ  εΰσεβοΰς  βασιλεως  και  σοφοΰ  Λεοντος.  ” 
6.  Δοξολογίαι,  λειτουργία,  άλληλουϊάρια, 
χερουβικά,  κοινωνικά,  καλοφωνικά  μαθήματα,  ήχήματα, 
αμωμος  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

5°77·  957·  Χαρτ.  4.  XVI. 

“  Ακάθιστος  ”  μετά  φωνων. 

Έν  τέλει'  Έγράφη  τδ  παρόν  παρά  Νεκταρίου  ίερο- 
μονάχου. 

5078.  95^·  Χαρτ.  4.  XIX. 

“  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  τών  άπάντων  ποιημάτων 
τοΰ  μουσικωτάτου  κυρίου  κύρ  Πέτρου  τοΰ  Κωνσταντίνου 
πολίτου,  δςτις  τουρκιστί  ονομάζεται  Μπερεκετης.” 

Πολυόλεοϊ,  πασαπνοάρια,  δοξολογίαι,  μσματικά,  χερουβικά, 
κοινωνικά,  θεοτοκία,  ακάθιστος,  καταβασίαι  κτλ.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  αωη'  Ίαννουα ρίου  κη'  (=1808)  έγράφη  διά 
χειρδς  Ααμασ κηνοΰ  μοναχοΰ. 

5079·  959·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

“  Άρχη  συν  ©εω  πάντων  τών  ποιημάτων 
τοΰ  μακαρίτου  Πέτρου  Μττερεκετου.” 

Έν  τέλει'  θεοκλήτου  ίερομονάχου  1786,  20  Αϋγού- 
στου.  ’Έστι  δέ  πιθανώς  τδ  6νομα  τοΰ  κτήτορος  τοΰ  κώδικος. 

31 


Η.  II. 


242 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5080.  0)6θ.  Χαρτ.  4.  XVIII. 

ι.  ©εοτοκία. 

2.  “Αρχή ..  .τών  μαθημάτων  τον  όλου  ένιαυτοΰ.” 

3·  Ακάθιστος,  πεντηκοστάριον  κτλ. 

Μετά  φωνών.  ’Β ν  τέλει'  1768,  Μαίου  30. 

5081.  96ι'  Χαρτ·  4.  XVIII. 

Σημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης, 

άνοιξαντάρια,  τό  Μακάριος  άνήρ,  κεκραγάρια  μετά  των 
άνασ τασίμων,  τροπάρια  του  ορθρου,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια,  τά 
ια'  έωθινά,  δοξολογίαι,  λειτουργίαι,  χερουβικά,  κοινωνικά,  θεο¬ 
τοκία,  μαθήματα  “τοΰ  ολον  ενιαυτόν ,”  κρατήματα,  ειρμοί. 

Μετά  φωνών. 

5082.  962.  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  “  Στιχηράριον  καλόφωνον.” 

2.  “  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  καί  το  Τριωδίου.” 

3·  Πει 'τηκοσταρίυν  στιχηρά  ιδιόμελα. 

Μετά  φωνων. 

5083.  963·  Χαρτ.  4.  XIX. 

“  Δοξαστικά  των  δεσποτικών  και  θεομητορικών 

εορτών  καί  των  λοιπών  εορτασμένων  άγιων  καί  τινα  ιδιόμελα 
τοΰ  Τ ριιρδίου  καί  Π εντηκοσταρίον,  συντεθέντα  κατά  συντο- 
μώτερον  τρόπον  εκθέσεων  στιχηρών  τε  καί  είρμολογικών ...” 

Μετά  φωνων. 

5084.  964·  Χαρτ.  4.  XVI. 

1.  “  Αρχή  σνν  ©εω  άγιω  των  καλοφιονικών 

καί  αναγραμματισμών  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ,  ψαλλόμενα  έν  ταΐς 
έπισήμοις  έορταΐς...”  ( 

2.  “  Στιχηρά  καταννκτικά.” 

3·  “  Στιχηρά  καλοφωνικα .” 

4·  “  Κ ρατήματα  εκλεκτά .” 

Εν  τέλει’  Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίον  βαλτικόν... 
κατά  μήνα  Μ  άρτιον  θ'  ,ξο'  ίνδικτιώνος  ε'  (  =  1562)... 
έγράφη  δέ  καί  διά  χειρός.,.λεοντίου  τάχα  καί  ιερο¬ 
μόναχου  τοΰ  Αραγουσίαρη,  ΰπάρχοντος  έξ  ’ Αθηνών _ 

5085.  9^5-  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  855). 

1.  “  Στιχηράριον  σνν  ©εω  άγίω  περιεχων 

τά  στιχηρά  τοΰ  ολλου  ένιαυτοΰ.” 

2.  Τροπάριά. 

3-  “  Αρχή  σνν  ©εω  αγιω  και  των  στιχηρων  του 
Τριωδίου.’  ’ 

4·  “  Κανόνες  αρχόνοι  τη  Κυριακή  τω  Βαϊων 

και  τελειόνουν  τιρ  αγίιρ  και  μεγάλω  Σαββάτω.” 

5·  Τροπάρια  λείποντα  εκ  τον  Τριωδίου. 

Μετά  φωνών. 

’Βν  σ.  795·  ’Ε τελιώθει  καί  έγράφη  τό  παρόν  στιχη- 
ράριον  διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  ταπεινού  Ίωάννου  Άλβα- 
νιτοχωρίτου  πλησίον  τοΰ  μέγα  Ύουρνάβου,  1761, 
Φ ευρουαρίου  21. 

5086.  ΐ)66.  Χαρτ.  4.  XVIII. 

I.  “  Στιχηράριον  παλαιόν-  αρχή  σνν  ©εω  άγίω 

τιρν  άπαντα  στιχηρων  ιδιομέλων .” 


2.  Τριωδιον. 

3·  Π  εντηκοσταρίον. 

4·  “  ’Αρχη  των  ορών  της  κατά  σάρκα  Τεννησεως 
τον  Χρίστον.” 

5·  “  Αρχή  των  ωρών  των  άγιων  Θεοφάνιων.” 

6.  “  Αρχι  των  ωρών  της  αγίας  και  μεγάλης  Πα¬ 
ρασκευές.” 

Μετά  φωνών. 

*5θδ7·  967·  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  “  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  των  κατ’  ήχων  καλοφωνικών 

καί  πανηγυρικών  θεοτοκίων  μαθημάτων .” 

2.  “  Άρχη  συν  ©εω  άγίω  των  δεσποτικών 

καί  θεομητορικών  καί  εορταζόμενων  άγιων  τών  μαθημάτων 
τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ.” 

3-  “  Αρχή  συν  ©εω  αγίω  καί  μερικών  καλοφωνικών 

μαθημάτων  τοΰ  Τρκρδίου.”  (“Τιρ  Σαββάτιρ  τής  Ακαθίστου 
ύμνος.”) 

4·  “ Αρχή  συν  ©εω  άγίω  καί  τον  Π  εντηκοσταρίον.” 

5·  Τα  κατ  ήχον  ηχηματα  και  κρατήματα. 

6.  Πανηγυρικοί  και  καλοφωνικοί  ειρμοί. 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει' 

’Κπιτροπεύων  κλίμα  Ίωαννίνων 
έγραψα,  φησι,  Δαμασ κηνός  την  βίβλον 
ό  καί  θεσσαλόί  καί  δλως  Μουσών  πέλων 
συν  πασι  τούτοις  καί  ’Ίβηρ  ών  τυγχάνω, 
την  ενανθή  δέ  καί  μ ελιτευχή  βίβλον 
μετά  πόνου  έγραψα  καί  πολλών  χρόνων, 
οϋς  εί'  τις  μαθεΐν  βούλεται  φιλευλόγως 
συχνώς  όράτω  τής  μελίσσης  τούς  πόδας. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων. 

5088.  968·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  742). 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Κεκραγαρια  μετ  αναστάσιμων  και  πασαπνο- 
αριων  κτλ. 

3·  Πολυε'λεος,  τιμιωτερα,  έωθινά,  δοξολογίαι, 

τριςάγιον,  πολυχρόνια,  ώραι  τών  Χριστουγέννων  καί  θεο- 
φανείων,  λειτουργίαι,  χερουβικά,  κοινωνικά,  ειρμοί,  φδαί  τής 
’Οκτωήχου,  καθίσματα,  αναβαθμοί,  έξαποστειλάρια,  κανόνες, 
ευλογητάρια  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

Έν  σ.  716· 

Τιρ  μουσικήν  ένθεον  π ροθυ μουμένιρ 
ΰρθώς  έκμαθεΐν  καί  μουσόληπτος  φΰναι 
συντόμως  τήνδε  μετιέτω  τήν  βίβλον, 
ήν  γέγραφε  χειρ  πρεσβύτου  Ιερέως 
Αντώνιος  ιρ  κλήσις  ήδέ  Μεγίστης 
μέγας  οικονόμος  τε  τής  έκκλησίας. 

Τ ετέλεσται  δέ  κατά  τό  α,ψκδ'  έτος  σωτήριον,  έν 
μηνί  Μα'ί'ο!  ιβ'  (  =  1724).  Έν  δέ  σ.  740-  Έν  έτει  άπο 
θεογωνίας  αψκη'  μηνί  Ιουνίου  ιε'  (  =  1728). 

5089.  9^9-  Χαρτ.  4.  XIX. 

“  Αοξαστικαριον _ ”  Μετά  φωνών. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


243 


*5°90.  97°·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Σημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης, 
άνοιξαντάρια,  πασαπ νοάρια,  δοξολογίας  λειτουργίας  χερου- 
β ικά,  κοινωνικά,  Άμωμος,  θεοτοκία  κτλ.  Μετά  φωνών. 

Έν  άρχη"  Αρχή ς  τη ς  Παπαδηκηε,  1686,  Νοενβρίου  26. 
Κοσμείται  ϋπδ  κομψών  έπιτίτλων  καί  περιτέχνου  είκύνος 
Ιωάνναν  τοΰ  Ααμασκηνοΰ. 

5091.  97  Ί·  Χαρτ.  8·  XVIII. 

1 .  Σ τιχηράριον . 

2.  ΤριωΒιον. 

3·  Πεντηκοστάριον. 

Μετά  φωνων.  Έν  τέλει"  Έγράφη  το  παρόν  Στιχη - 
ράριον  διά  χειρδς  καμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς  Ιγνατίου  τοΰ 
έκ  Σκοπέλου  εις  τούς  1737. 

5092.  972·  Χαρτ.  8.  XV. 

Τ ροπάρια,  κρατήματα  κτλ.  Μετά  φωνών. 

5°93·  973·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Προπαίδεια  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

Σημάδια  τής  παπαδικής  τέχνη ς. 

2.  Άνοιξαντάρια,  προκείμενα,  το  Μακάριος  άνηρ, 
κοινωνικά,  κεκραγάρια,  πολυέλεοι,  αντίφωνα,  άαωμος,  λει¬ 
τουργίας  αναγραμματισμοί,  στιχηρά  κτλ.  Μετά  φωνων. 

5094·  974·  Χαρτ.  8.  XV. 

Ρημάδια  της  παπα&ικης  τέχνης, 
δοξαστικά,  κοινωνικά,  αντίφωνα,  λειτουργίας  άμωμος,  στιχηρά 
καλοφωνικά,  κρατήματα,  θεοτοκία,  τροπάρια  κτλ.  Μετά  φωνων. 

5°95·  975·  Χαρτ.  4.  χνΐ. 

1.  Σ τιχηράριον  τοΰ  ενιαυτόν. 

2.  Τριωδίου. 

3·  Πεντηκοστάριον. 

4·  Κρατήματα. 

Μετά  φωνων.  Έν  μέσψ  φύλλα  άγραφα. 

5096.  976·  Χαρτ.  4.  XV. 

X.  “Άρχη  συν  Θεω  άγίω  των  στιχηρών 

καί  αναγραμματισμών  των  εορτών  τοΰ  δλου  χρόνου.” 

2.  Θεοτοκία,  κρατήματα  κτλ.  Μετά,  φωνών. 

5097.  977·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Άρχη  συν  ®εώ  άγίω  των  καλοφωνικον 

καί  αναγραμματισμόν  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ.” 
θεοτοκία,  στιχηρά,  “κρατήματα  έκλεκτά”  (ών  δύο  λέγονται 
“Πέρσικα,”  τρίτον  δέ  τι  “άί'δώνι,”  άλλο  “Ψαλτήρα,”  άλλο 
“ξυλικδς,”  άλλο  “ό  πάνν  ωραίος,”  άλλο  “Β ουλγάρικον”  Κου- 
κσυζελη),  καλοφωνικοί  Παλμοί,  ειρμοί  κτλ.  Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει"  Π ολνχρόνιον  ποιήσοι  δ  θεόί  τδν  εύσε- 
βέστατον  καί  ένδοξώτατον  καί  έ κλαμπ ρώτατον  ημών 
αύθέντι  πάσης  Μογδοβλαχίας  κύριον  Ίωάννην  Πέτρον 
Εοεβόδα,  Κύριε  φύλατε  εις  πολά  ’έτι.  Έν  τψ  αύτψ  δέ 
φύλλψ  “Στίχοι  εις  τδν  έντιμώτατον  καί  ενγενέστατον  κύριον 
Ίωάννην  μέγαν  βηστιάριν  πάσης  Μογδοβλαχίας.” 


"Αρχ. 

Εί;  τούς  καιρούς  έτουτουνοΰς  δποΰ  έπίκαν  τάρ'ζια 
κις  τον  αυθέντι  δδθικαν  σουλτάνον  τδν  Μ ουράτι. 
Ύέλ. 

Νά  'ίμαι  καί  στερέωμα  μέσα  εις  Μπογδανία 
δδξα'  τιμή "  καί  σύνεσιν  νά  ϊναι  εις  αιώνας. 

Τό  ποίημα,  συγκείμενον  έκ  στίχων  έν  δλιρ  εξήκοντα  καί  δύο, 
γέγραπται  κατά  δύο  ημιστίχια. 

5098.  978·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  2 τιχηράριον  ”  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ. 

Στιχηρά  των  ακολουθιών  διαφόρων  άγιων  άπδ  Σεπτεμβρίου 
μέχρι  Αεκεμβρίου.  Μετά  φωνων. 

’Ίδε  καί  άρ.  5099  (979),  καί  σημείωσιν  άρ.  5100  (980). 

5°99·  979·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στιχηραριον  μετά  φωνών.- 

’Απδ  Ιανουάριου  μέχρις  Α ϋγούστου.  Συνέχεια  τοΰ  ΰπ’  άρ. 
5098  (978).  ’Ίδε  καί  σημείωσιν  άρ.  5100  (980). 

5ΙΟΟ.  9δ°·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1 .  Στιχηραριον. 

Τ ριψδιον  καί  Πεντηκοστάριον  μετά  φωνων. 

2.  “  Άρχη  συν  ©εώ  άγίω  τών  μαθημάτων 

τής  άγιας  καί  μεγάλης  μ'  άρχομένων  άπδ  τοΰ  τελώνου  καί 
τοΰ  Φαρισαίου  καί  καταλοιπύντων  μέχρι  τών  Άγιων  Πάντων.” 

3·  “Εις  τους  Αγίους  ΤΙάντας  συντεθεν 
παρ’  έμοΰ  τοΰ  ευτελούς  καί  πένητος  Κοσμά  τοΰ  Μακεδώνος.” 
Έν  τέλει  τοΰ  Τριψδίου'  Τδ  παρών  Τριοδιον  μετά  τον 
Πεντη κοσταρίου  καί  έτερι  δίο  τύμι  τοΰ  Στιχιραριον 
καί  μαθη ματαρίου  καί  κρατηματαρίω  παπαδικί  καί 
ειρμολόγιον  άπαντα  τόμοι  ζ'  υπύρχών  ποτέ  δια  ηδιον 
κόπου  καί  πόνου  τοΰ  έν  μακαρια  μουσικού  διδασκάλου 
παπά  κύρ  Κοσμά"  τα  οποία  δι’  ένδιαθίκου  αυτοΰ 
παραγγελή ας  εδώθ ισαν  του  ανεψιού  αυτό υ  μουσικού 
Κοσμά  μοναχού  δια  να  τελιώσει  την  ψάλτη κήν  έπι- 
στίμιν  καί  χρήσιται  ταύτα  εφ  όρους  ζωής  αύτού" 
μετά  δέ  τήν  αυτοΰ  αποβίωσιν  να  εϊναι  αφιερομένα 
τελείως  εις  το  καθολικών  καί  μί  άλέως  γένη,  ούτε 
δορεάν  οΰτε  ετέρω  τηνή  τρόπο  αποξενοθώσι  έκ  ταύτης 
της  ήμετέρας  βασιλικής  τών  ’ϊβήρών  και  ο  παραβενων 
έχέτω  τω  έπιτήμιον  τών  ίεροσίλων.  Έν  μηνί  Μαίψ 
αΡ  αχί,γ'  (  =  1693).  Τά  έν  αρχή  τοΰ  σημειώματος  τούτον 
μνημονευόμενα  δύο  Στιχηράριά  είσι  πάντως  τά  ΰπ’  άρ.  5098 
(978)  καί  5099  (979). 

Έν  δέ  τψ  τέλει  τοΰ  Πεντηκοστάριον  1685.  χειρ  αμαρ¬ 
τωλού  Κοσμά  τοΰ  Μακεδώνος. 

*5ΙΟΙ.  9δι-  Χαρτ.  8.  XVIII.  (σ.  1000). 

“  Ανθολογία  της  ττατταδικης.” 

Έν  δύο  τόμοις  συνεσταχωμένοις,  άλλά  φέρουσιν  ιδίαν  σελί¬ 
δωσα·.  Εν  σ.  319  τοΰ  δευτέρου  τόμου  έξεκόπησαν  επτά  στίχοι, 
έν  οΐς  πιθανώτατα  υπήρχε  τδ  Άνομα  τοΰ  βιβλιογράφου  καί  ή 
χρονολογία. 

’ Άνωθεν  τοΰ  ανωτέρω  τίτλου  ώραίον  πτηνδν  ώς  κόσμημα. 

5102.  9δ2·  Χαρτ.  8.  XVIII.  (φ.  380). 

Ανοιξαντάρια,  κεκραγάρια  καί  δοξαστικά 
μετά  τών  άναστασίμων  καί  πασαπνοαρίων,  τά  ένδεκα  εωθινά, 

31—2 


244 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


πολυέλεοι,  πασαπνοάρια,  δοξολογίαι,  λειτουργικά,  χερουβικά, 
κοινωνικά,  μαθήματα  δεσποτικώ ν  καί  θεομητορικών  εορτών  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

5103.  9 83·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Σημάδια  της  ψαλτικής  (ακεφ. ) 
άνοιξαντάρια,  τ'ο  Μακάριοί  άνήρ,  κεκραγάρια,  προκείμενα, 
δοχαΐ,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια,  τά  ια'  εωθινά,  δοξολογίαι, 
άλληλουί'άρια,  χερουβικά  και  κοινωνικά,  λειτουργίαι,  αναγραμ¬ 
ματισμοί,  κρατήματα,  Φαλμοί  κτ\.  Μετά  φωνων. 

5104*  984·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Φαλμοι  τον  εσπερινοί)  και  κρατήματα , 
ακάθιστοί,  πολυέλεοι,  θεοτοκία,  χερουβικά  και  κοινωνικά, 
αναγραμματισμοί,  αμωμοί  κτλ.  Μετά  φωνων. 

5ΙΟ5.  985·  Χαρτ.  8.  XV. 

Σημάδια  της  παπαδικής  τέχνης, 
τ 6  Μακάριοί  άνήρ,  κεκραγάρια,  τά  τοΰ  άρθρου,  πολυέλεοι, 
άμωμοι,  προκείμενα,  χερουβικά  και  κοινωνικά,  στιχηρά, 
θεοτοκία  κτλ. 

Περί  τό  τέλοί'  Έτελειώθησαν  αί  παροΰσαι  άκολουθίαι 
διά  χειρδί  έμοΰ  δομεστίκου  Άγιοσοφίτου  κΰρ  Μανουήλ 
τοΰ  Βλαστεροΰ,  έν  έτει  (5"  λ  τρίτιρ  ίνδικτιώνοί  γ' 
μηνί  Ίαννουαρίω  ζ'  (  =  1425). 

5106.  986·  Χαρτ.  8.  XVI. 

Ζπχηραρίον. 

Στιχηρά  τών  ακολουθιών  των  έπισημοτέρων  έορτών  μβτά  των 
τοΰ  Τριωδίου  και  ΙΙεντηκοσταρίου .  Μετά  φωνων. 

5107.  987·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Σημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης,  * 

άνοιξαντάρια,  κεκραγάρια,  προκείμενα,  άκολουθία  τοΰ  δρθρου, 
πολυέλεοι,  άντίφωνα,  πασαπνοάρια,  δοξολογίαι,  πολυχρόνια, 
άλληλουίαρια,  χερουβικά,  κοινωνικά,  λειτουργίαι  κτλ.  Μετά 
φωνων. 

’Ίδε  καί  5108  (988). 

5108.  988·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Αρχή  συν  Θεω  άγίω  και  των  κατ’  ήχων  Θεο¬ 
τοκίων.” 

2.  “  Άρχη  συν  Θεώ  άγίω  μερικόν  ανθολογίων  μαθη¬ 
μάτων.” 

3·  Αναγραμματισμοί. 

4·  “  Α ρχη  σνν  Θεώ  αγιω  και  των  κατ  ήχων 
τερεμτιξόντων  ήχηματών.” 

5 .  Ε  'ιρμοί. 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει'  Τό  παρόν  Π απαδική  έλαβε 
τέλοί  διά  χειρόί  Αημητρίου  αναγνώστου  και  προίκυ- 
νητοΰ  τοΰ  άγιου  καί  ζ ωοδόχου  Τάφον  έτει  άπό 
θεογονίαί  ρψλδ'  Σκιβροφοριόνοί  (  =  1734). 

Ο  κώδίξ  έστι  συνέχεια  τοΰ  ύπ’  άρ.  5107  (987),  μεθ'  ου 
συναποτελεΐ  έν  σύνταγμα,  περιέχον  την  ολην  άκολ ουθίαν  τοΰ 
ένιαυτοΰ. 

5109.  989·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

I.  Στιχηράριον  Φεβρουάριου — Αύγουστον 
μετά  των  στιχηρών  τοΰ  Τριιρδίου  καί  ΤΙεντηκοσταρίον. 


2.  “  Μερικαΐς  τριφωνίαις,  εζηγήματα 

καί  δειναΐί  λέξαιί  όποΰ  μεταχειρίζεται  ό  Νε'ων  Πατρών 
[Γερμανοί]  είί  τό  Στιχηραριόν  του.” 

Έν  τέλει  τοΰ  ΤΙεντηκοσταρίον  1743,  ’  Απ  ριλίου  η' . 
Μέμνησθε  δέ  τοΰ  γ ράψ αντοί  Τερμανοΰ  ίερωμονάχου 
τοΰ  έκ  τήί  μονήί  τήί  άγίαί  Τριάδο$  τοΰ  έν  ’Ολύμπψ. 
ΕΪ5  Αιτόχωρον. 

5ΧΙΟ.  99°·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Αρχή  σνν  Θεω  του  ολου  ενιαυτού 

περιέχων  τήν  περιέπουσαν  αΰτψ  άκολουθείαν  κατά  τάξιν  των 
δεσποτικών  καί  θεομητορικών  έορτών  καί  έορταζομένων  άγιων.” 

2.  Τριωδιον. 

3-  Πεντ^κοσταριον. 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει'  “ Έλαβε  τέλοί  συν  θεψ  και 
τω  ΤΙεντηκοσταρίον  1715,  Αύγουστου  ιζ'  ευ  το  Ζιη· 
τοΰνι. 

*5:Ι1·  99 1·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “Μαθήματα  συν  Θεω  άγίω  περιεχοντα 

πασών  τών  έορταξομένων  άγιων  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ  στιχηρά 
καλοφωνικά  παλεά  τε  καί  νέα.” 

2.  “  Στιχηρά  τη  αγία  και  μεγάλη  μ*> 

άρχόμενα  άπό  τήί  Κυριακήί  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου.” 

3·  Θεοτοκία  κτλ. 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει'  Πλ^ρώσαϊ  είπων  σοι  Χριστέ 
πρέπει  δόξα.  Χειρ  άμαρτωλοΰ  Κοσμά  Άλεκτρυοπο- 
λίτον.  ΕΪ5  τούί  αχο'  Αύγούστω  γ'  (  =  1670). 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  αρχικών  γραμμάτων. 

5112.  992·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στιχηράριον  των  δεσποτικών 

καί  θεομητορικών  έορτών  καί  τών  έορταζομένων  άγιων. 

Έν  τέλει'  Ε ϊληφεν  ήδη  πέραί  τό  παρόν ...τεύχοί  παρ' 
έμοΰ..  Μπαλάση  ή  καί  άναξίωί  ίερέοί  καί  πρωτασι- 
κρίτου  τήί  τοΰ  Χριστού  μεγάληί  έκλησίαί  έν  έτει 
άπό  θεογονίαί  α,χοβ'  Ίουνίω  κα' ... (  =  1672). 

*5ΙΙ3·  993·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Προπαίδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Ή  'ολη  ιερατική  άκολουθία.  Μετά  φωνών. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  τινων  άρχικών  γραμ¬ 
μάτων. 

5114.  994·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στιχηρά  τών  εορτών  του  ολου  ένιαυτοΰ  ( άκεφ . 
κολοβ.). 

5ΣΙ5·  995·  Χαρτ·  8.  XIX. 

Στιχηράριον  Φεβρουάριου — Αύγουστου 

μετά  τών  στιχηρών  τοΰ  Τριιρδίου  καί  Πεντηκοσταρίου.  Μετά 
φωνών. 

Επιγράφεται '  “ Αρχή  συν  θεω  άγίιρ  καί  ο  δεύτεροί  ό  τόμοί 
μήν  Φεβρουάριοί...” 

51 16.  996·  Χαρτ.  8.  XIX. 

Δο^αστικάριον  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


245 


*5ΐΐ7·  997·  Χαρτ.  8·  XVIII. 

1.  “  Ένβάδε  σημηώ  οσα  νεα  διάφορά  ποιήματα 
εΰρέθησαν  ύστερον." 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία 
μετά  των  χερουβικών  καί  κοινωνικών. 

3·  “  Κοινωνικά,  τοΰ  ολου  ενιαυτόν 
παρά  διαφόρων  ποιητών." 

4·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

5·  Ειρμοί  καλοφων ικοί,  κρατήματα  κτλ. 

Μετά  φωνών.  Κώδι£  ελλιπής. 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλων. 

*5ΐιδ·  998·  Χαρτ.  δ.  XVIII. 

Σημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης, 
τριαδικοί  ύμνοι  τοΰ  μεγάλου  εσπερινού,  ψαλμοί,  ευλογητάρια, 
πασαπνοάρια,  δοξολογίαι,  λειτουργίαι,  χερουβικά,  κοινωνικά, 
ειρμοί  κτλ.  Μετά  φωνων. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπι τίτλων. 

5ΐΐ9·  999·  Χαρτ.  8·  XVIII. 

“  Δοξαστικά  των  δεσττοτικών  και  θεομητορικών 
εορτών  καί  των  λοιπών  έορταξομένων  άγιων  καί  τινα  Ιδιόμελα 
τοΰ  Τ 'ριωδίου  καί  ΐΐεντηκοσταρίου."  Μετά  φωνων. 

Περιβάλλεται  ύπό  φύλλου  (Περγ.)  ύλης  εκκλησιαστικής. 

5120.  ΙΟΟΟ.  Χαρτ.  8.  XVII. 

ΐ.  Προπαίδεια  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Στιχηρά  τον  Τριωδίου  και  Τίεντηκοσταρίου, 
θεοτοκία  κτλ.  Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει' 

Ή  βίβλος  ήδε  τής  μονής  τοΰ  Προδρόμου 
τής  κειμένης  έγγιστα  τοΰ  μικρού  ’Άθω' 
δς  γοΰν  συλύση,  μή  γραφή  βίβλφ  ζωής, 
αχε'  Χοεμβρίιρ  κθ'  (  =  1605). 

5121.  ΙΟΟΙ.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Στιχηράριον  καλόφωνον  ποιηθεν 

παρά  κυρ  Γερμανού  Νόων  Πατρών...” 

Μετά  των  στιχηρών  τοΰ  Τριωδίου  καί  Πεντηκοσταρίου. 

Μετά  φωνων. 

5122.  1002.  Χαρτ.  8.  XVIII.  (σ.  804). 

Τροπάρια  τής  ακολουθίας  ανεπίγραφα.  Μετά  φωνών. 
Έν  αρχή  διά  χειρδς  μεταγενεστέρας'  Εί$  τούς  1826 

Ίάννο υαρίου  27  έγινε  σησμδς  ημέρα  δ'  τής  νυκτδς 
’όρα  γ' . 

5123.  1003-  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Προπαίδεια  της  μουσικής  τέχνης  (άκε'φ.). 

2.  Πάσα  ή  εκκλησιαστική  ακολουθία  (κολ.). 

Μετά  φωνων. 

5124.  1004.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Τροπάριά  καί.  άκολονθ ίαι.  Μετά  φωνών. 

Ακέφαλος  καί  κολοβός.  Τ ινά  φύλλα  έν  αρχή  αίώνος  XV. 


5125.  1005.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Στιχηράριον  του  δλου  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει' 

Αώξαν  τιρ  δόντι  εις  πάν  άρχήν  τό  τέλος 
Χριστέ  δδς  ρώσιν  δύναμην  εύρειν  τελείον 
τέλος  εΐς  Χεΐο  Αημήτρίου  τοΰ  άμαθοΰ. 

5126.  1006.  Χαρτ.  8.  XV. 

Στιχηρά  καί  αναγραμματισμοί.  Μετά  φωνών. 

5127.  1007-  Χαρτ.  8.  XVI. 

Στιχηρά  τοΰ  ολου  ενιαυτόν 

μετά  των  ωρών  των  Χριστουγέννων.  Μετά  φωνων. 

*5Ι28·  ΐοοδ.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  εκκλησιαστική  ακολουθία.  Μετά  φωνών. 
Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  τρεις  ολοσέλιδοι  εικόνες,  παριστωσαι 

α’  την  Θεοτόκον  φέρουσαν  τον  Χριστόν  β'  μοναχόν  τινα' 
γ'  Ίωάννην  τδν  Ααμασκηνδν  καί’Ιωάννην  τδν  Κ ουκουξέλην. 

5129-  1009-  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  του  εσπερινόν,  δρθρον, 
δοξολογίας  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνων. 

5130·  ι  οι  ο.  Χαρτ.  8.  XIX.  (φ.  177). 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής, 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν,  άρθρου 
καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  "Ο  γράψας  θεόκλητος  μοναχός,  έκ  κώμης 
Γάννου,  α,ωιβ'  (  =  1812). 

5x31·  ΙΟΙ  I.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Στιχηράριον  Σεπτεμβρίου  — Δεκεμβρίου. 

5132.  1012.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στιχηράριον  μετά  τών  στιχηρών 
τοΰ  Τ ριιρδίου  καί  Πεντηκοσταρίου.  Μετά  φωνών. 

5133·  Χ°1 3·  Χαρτ·  8.  XVIII. 

Ανθολογία  περιεχουσα  μαθήματα  νεα  τής  μουσικής, 
όμοΰ  καί  παλαιά...” 

Π εριέχεται  πάσα  ή  άκολουθία.  Μετά  φωνών. 

5134·  ι°ΐ4·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού,  άρθρου 
καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Κώδιξ  ατελής. 

5X35-  Ι°Ι5·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Δοξαστικά  τών  δεσποτικών 
καί  θεομητορικών  έορτών  καί  τών  λοιπών  έορταξομένων 
άγιων,  καί  τινα  Ιδιόμελα  τοΰ  τε  Τριωδίου  καί  Πεντηκοσταρίου.  ” 
Μετά  φωνών. 


246 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5136·  ιοι 6.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Τροπάρια  ιδιομελλα  εις  τάς  ώρας  της  παραμονής 
των  Χριστονγε νων.” 

Κολοβοί.  Έν  αρχή  τοΰ  κωδικοί  δύο  φύλλα  (Χαρτ.  XVI.) 
περιέχοντα  μέροί  τοΰ  κατά  ψευδοκαλλισθένην  Βίου  τοΰ 
Αλέξανδρον  έν  τη  καθωμ ιλημένη.  “  Πέρί  την  μάθησιν  τοΰ 
Χεκτεναβοΰ  όττοΰ  'έμαθεν  τον  Αλέξανδρον.”  ’Ά  ρχ.  [Ο]  Νεκτε- 
ναβόί  ’έμαθεν  τδν  Αλέξανδρον  τήν  φρόνησιν  των 
Αίχυπτων  καί  την  τέχνην  τήί  Όμβ ρίαί  και  τη ί  Συρίαί. 
Τέλ.  και  τοΰ  κακορίξηκου  ούδε  οί  Αγαπημένοι  του  συν- 
τρδφοι  οΰ  δένονται  νά  τον  βοηθήσουν Κα!  μέροί  τοΰ 
κεφαλαίου  τοΰδε’  “Περί  όταν  έσύντυχεν  ό  Άλέξανδροί  μέ  τδν 
διδασκαλύν  του  τδν  Α ρηστοτέλην  καί  τδν  έφίμησεν  δ  διδάσκα¬ 
λοί."  “Αρχ.  ['Ο]  Άριστοτέληί  έφίμησεν  τδν  Αλέξανδρον 
και  εϊπεν.  Τελ.  Έγώ  θέλω  πάρη  θάνατον  απο  τδν 
υιόν  μου  θέλω  σκοτοθή. 

5137*  Ι°1 7·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (σ.  437). 

Άνοιξα ντάρια,  το  Μακάριος  άνήρ,  πασαπνοάρια, 
πολυέλεοι,  δοξολοχίαι,  χερονβικά,  κοινωνικά,  λειτουρχίαι, 
ειρμοί  κτλ.  Μετά  φωνών. 

5138·  ΙΟΙ 8.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Δοξαστικά  τον  εσπερινόν  άποστίχον  τε 
καί  αΐνων  τοΰ  δλου  ένιαύτοΰ  των  τε  δεσποτικών  καί  θεο¬ 
μητορικών  εορτών  καί  έορταξομένων  αγίων.”  Μετά  φωνων. 

5^39·  1019·  Χαρτ.  16.  XIX. 

1.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  “Ανθολογία,  ητις  περιέχει 

τά  τήί  έκκλησιαστικήί  άκολουθείαί  μαθήματα."  Μετά  φωνων. 

5140.  1020.  Χαρτ.  16.  ΧνΠΙ. 

“  Αρχή  σνν  Θεω  καί  το  παρά  τον  Δαμπαδαρίου 
Πέτρου  κατ’  ήχον  συντεθέν  άναστιματάριον."  Μετά  φωνων. 

5141·  1021.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Είρμολόγιον  σνν  Θεω  αγία)  νεοστι  καλωπισθεν 
παρ’  εμοΰ  τοΰ  εΰτελοΰί  νομοφύλακοί  Μπαλάση  ίερε'ως.” 
Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει’  Τελο;  καί  τφ  θεφ  χάρΐί’  μφα'  Αεκεμβρίιρ  θ' 
(  =  1701). 

5142.  1022.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“Άναστασιματάριον.”  Μετά  φωνων. 

5143·  1023·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  η  εκκλησιαστική  άκολονθία.  Μετά  φωνων. 

5144·  1024·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  “  Αναστάσιμα  τής  Ο  κτωηχον  μετά  των  κεκρα- 
γαρίων.” 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει'  Ή  μέν  χήρ  ή  χραφασα  μελει 
φθαρήναι  ή  δέ  βίβλοί  αϋτη  μένει  είί  αίωναί  άπε- 
ράντον  5. 


5145·  Ι025·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Αρχή  σνν  Θεω  άγιω  του  παρόντος  βιβλίου· 
τά  περιεχόμενα  έν  αύτφ  είσί  στηχειρά  άνθη  τοΰ  ένιαύτοΰ 
κυρ  Γερμανού  άρχιερέως  Νέων  Πατρών,  των  δεσποτικών  καί 
θεομητορικών  καί  μερικών  εορτασμένων  άχίων." 

Συμπεριλαμβάνονται  τά  στιχηρά  τοΰ  Τρκρδίου  καί  Πεντη- 
κοσταρίον.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει’  Έχράφη  ή  παροΰσ α  άνθολοχία  δια  χειρδί 
έμοΰ  "Σεραφείμ  έκκλησιάρχου  καί  μουσικού  τήί  με- 
χίστηί  Ααύραί  είί  τούί  μφοχ'  κατά  μήνα  Μάρτιον 
(  =  1773)  είί  την  Σύμην  όπου  ήμουν  άπεστ  αλμένοί 
άπδ  τδ  μοναστήριύν  μου  είί  την  Ρόδον  διά  νά  κάμω 
ταξίδι  καί  οί  άναχιν  δσ  κωντεί  εϋχεσθαι  υπέρ  εμοΰ 
τοΰ  άμαθοΰί  σννχ ραφέωί  ταύτηί  τήί  μουσικήί,  ΐνα 
μέ  αξίωση  δ  Κύριοί  τφ  τ ρΐίαθλίιρ  καί  τάλαινι  τήί 
βασιλείαί  αΰτοΰ. 

5146·  1026.  Χαρτ.  16.  XIX. 

“  Κεκραγάρια  κατ'  ήχον  παλαιά.” 

5147·  ιο27·  Χαρτ.  16.  XIX. 

ΠολυεΔεοι,  δοξολογίαι,  κοινωνικά,  χερονβικά  κτλ. 
Μετά  φωνων. 

5148.  1028.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  “  Κοινωνικά  τον  ενιαυτόν.” 

2.  Χερονβικά. 

3·  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

4·  Τά  κατ'  ήχον  κεκραγάρια,  δογματικά, 
τά  ια  ’  εωθινά,  καταβασία  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

5Ι49·  1029-  Χαρτ.  16.  XVII. 

Κεκραγάρια,  φαλμο'ι,  χερονβικά,  κοινωνικά,  κρατή¬ 
ματα  κτλ.  Μετά  φωνων. 

5150.  1030.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  εκκλησιαστική  άκολονθία.  Μετά  φωνων. 

5151·  1031.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  “  Είρρ.ολόγιον...περιέχον  πάντας  τους  ειρμούς 
τών  τε  δεσποτικών  καί  θεομητορικών  εορτών  καί  ολου  τοΰ 

ένιαύτοΰ." 

2.  Κατα/3ασίαι. 

Μετά  φωνών. 

5152.  1032.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Έαλμοί,  χερονβικά,  κοινωνικά,  πασαπνοάρια  κτλ. 
( άκέφ .).  Μετά  φωνων. 

5Ι53·  1033·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Άκολονθία  τον  όρθρον,  κοινωνικά, 
πασαπνοάρια,  δοξολοχίαι,  άσματικά,  λειτουρχία  Χρυσοστό¬ 
μου,  μεχαλυνάρια,  χερονβικά  κτλ.  Μετά  φωνών. 

Κ ώδιξ  άτελήί. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


247 


5154·  ιο34·  Χαρτ-  16.  XV. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής  ( άκεφ .). 

2.  Πάσα  ή  εκκλησιαστική  ακολουθία.  Μετά  φωνών. 

5155·  ιο35·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Τά  ανοιέαντάρια  τα  σινηθησμενα 
που  ψάλλονται  εις  ταις  άγριπνίαι ς.” 

2.  Δοξολογία ι,  χερουβ ικά,  κοινωνικά, 

μερικά  μαθήματα  ψαλλόμενα  “  εις  πανυχίδα ς,”  δοξολογίαι, 
πολυέλεοι  κτλ.  Μετά  φωνών. 

*5ι5^-  ιο36·  Χα/>τ·  16.  XIX.  (<τ.  557). 

“  Ταρ,εΐον  ανθολογίας  περιεχον  άπασαν 
την  εκκλησιαστικήν  εννιαύσιον  ακολουθίαν  εσπερινού,  δρθρου 
τε  καί  λειτουργίας  τής  τε  μεγάλης  Τεσσαρακοστής  καί  τοΰ  άγιου 
Πάσχα,  των  έμμελεστέρων  μουσικών  μαθημάτων  των  ένδοξο- 
τέρων  διδασκάλων.”  Μετά  φωνων. 

Κοσμείται  ύπό  τεσσάρων  άτέχνων  εικόνων,  δύο  τοΰ  Χρίστου, 
τής  Θεοτόκου  καί  τής  αγίας  Τριάδος. 

5157·  ιο37·  Χαρτ.  16.  ΧΥΙ. 

“  Έιρμολόγιον.”  Μ ετα  φωνών. 

5158.  103  8.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Κοινωνικά,  το  Μακάριος  ανήρ,  κράτημα  πολυέλεον, 
δοξολογία,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια,  δοξολογίαι,  μεγαλυνάρια, 
χερουβικά,  κοινωνικά,  θεοτοκία,  κεκραγάρια  κτλ.  Μετά  φωνων. 
Κώδι£  ακέφαλος  καί  ατελής. 

5159·  Ι°39-  Χαρτ.  16.  ΧΥΙ. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  του  εσπερινού, 
δρθρου  καί  τής  λειτουργίας. 

3·  Καταβασίαι. 

Μετά  φωνων. 

5ΐ6θ.  1040.  Χαρτ.  16.  χνπ. 

Πάσα  ή  εκκλησιαστική  ακολουθία.  Μετά  φωνών. 
Κώδιξ  έλλιπής. 

5161.  1041·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Κ,αταβασίαι  των  δεσποτικών  και  θεομητορικών 

εορτών .” 

Μετά  φωνων. 

5162.  1042.  Χαρτ.  16.  XIX. 

“  Δοξαστικά  των  δεσποτικών 

καί  θεομητορικών  εορτών  καί  των  λοιπών  εορτασμένων  άγιων, 
καί  τινα  Ιδιόμελα  τοΰ  Τριωδίου  καί  ΙΙεντηκοσταρίου,  συντεθέντα 
κατα  συντομώτερον  τρόπον  έκθέσεων  στιχηρών  τε  καί  είρμολο- 
γικών...”  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  Τδ  παρόν  απάνθισμα,  ,.έγ  ράφη ...  τη  χειρί 
Τεωργίου  Κρητός  ...έπί  τής  πατριαρχίας. ..Τερασίμου... 
”Κγράφη  δέ  έν  Κωνσταντίνου  πόλει  κατά  τό  αωε'  έτος 
κατά  μήνα  Μάϊον  (1805). 


5ι63·  1043·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Στιχηρά  αναστάσιμα,  κεκραγάρια,  εωθινά , 
δοξολογία,  χερουβικά,  κοινωνικά,  λειτουργίαι,  Αναγραμμα¬ 
τισμοί,  πασαπνοάρια,  Τριιρδιον  κτλ.  Μετά  φωνών. 

Κωδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

5164.  1044·  Χαρτ.  8.  XV. 

“Αρχή  συν  ©εω  άγίω  του  Έίρμολογιον 

περιέχων  την  άπασαν  άκολουθείαν  τοΰ  όλου  χρόνου.” 

Μετά  φωνών. 

Έν  αρχή  καί  τέλει  φύλλα  τινά  περιέχουσι  μέρος  Τ υπικοΰ 
εκκλησιαστικού. 

5165.  1045·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Α ρχη  συν  ©εω  αγίω  τά  ποιήματα 
τοΰ  κυρ  Πέτρου  τοΰ  Μττερεκε'τη  τοΰ  μελωδοΰ.” 

2.  Διάφορα  εκ  τής  εκκλησιαστικής  ακολουθίας. 

Μετά  φωνών. 

5166.  1046.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στι χηρά  τοΰ  Τριωδίου  και  Πεντηκοσταρίου. 

Μετά  φωνών. 

5167.  1047·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Ακολουθίαι  τοΰ  άρθρου,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια , 
δοξολογίαι,  χερουβικά,  κοινωνικά,  θεοτοκία,  μαθήματα, 

“'έτερα  μαθήματα  τοΰ  ένιαυτοΰ,”  “  έτερα  μαθήματα  τοΰ  Τριω¬ 
δίου  ”  καί  Πεντηκοσταρίου,  καί  κρατήματα.  Μετά  φωνών. 

5168.  1048.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Έιρμολόγιον.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  Εί5  τούς  1686. 

*5ι69·  1049·  Χαρτ.  8.  χνπ. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  “  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  τών  συλλειτουργημάτων 
τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ  τοΰ  τε  Χρυσοστόμου  καί  Βασιλείου,  προςέτι 

δέ  καί  Γ ρηγορίου  τοΰ  θεολόγου.” 

3·  Κεκραγάρια,  τά  ια  εωθινά,  τιμιωτεραι, 
άνοιξαντάρια,  πολυέλεοι,  “  άρχή  σύν  θεω  τών  ωρών  τών 
Χριστουγέννων,”  δοξολογίαι,  αί  ώραι  τών  Φώτων  κτλ. 

4·  Κρατήματα. 

5·  Τριςάγιον. 

“ ’Κγράφη  καθώς  ψάλλεται  έν  Άθήναις  καί  έν  Κωνσταντί¬ 
νου  πόλει.” 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει  τών  Συλλειτουργημάτων  θεοΰ  τό 
δώρον  καί  Νικολάου  πόνος. 

Έν  μέν  άρχή  τοΰ  κώδικος  είκών  Ίωάννου  τοΰ  Κ ονκουζέλη, 
έν  δέ  τέλει  τρεις  εικόνες,  ή  τοΰ  Ίωάσαφ,  ή  τοΰ  άνεψιοΰ  αύτοΰ 
Νικολάου  τοΰ  Καλικέως  καί  ή  τοΰ  υπηρέτου  καί  μαθητοΰ  αύτοΰ. 
Πασαι  αΰται  αί  εικόνες  είσίν  έξωγραφημέναι  άτέχνως  δι’  υδαρών 
χρωμάτων. 

5170.  1050.  Χαρτ.  8.  XVI. 

“  Ανθολογίαν  συν  ©εω  άγίω  περιεχον 
την  πρέπουσαν  αύτιρ  ακολουθίαν  τών  τε  δεσποτικών  καί 
θεομητορικών  έορτών  καί  τών  λοιπών  έορταξομένων  άγιων  τοΰ 
6λου  ένιαυτοΰ.” 

Μετά  φωνών. 


248 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5171·  1051.  Χαρτ.  8.  ΧΥΙΙΙ. 

1.  “  Αρχή  σΰν  ©εω  αγιω  των  αναγραμματισμόν 
άπο  του  Τελώνου  καί  Φαρισαίου  μέχρι  των  άγιων  Πάντων.” 

2.  Κρατήματα. 

Μετά  φωνών. 

5172.  1052.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Προ7ταίδια  ττανν  ωφέλημος  κΰρ  Ίωάννου 
τοΰ  Κουκουζε'Χη  καί  μάλιστα  έντεχνοί.” 

ΙΙεριέχονται  Αιάφορα  της  ακολουθίας,  δοξολογίαι,  χερουβικά, 
κοινωνικά  κτλ.  Μετά  φωνων. 

5173·  ι°53·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  τον  παρόντος  ανθολογίου 
των  δεσποτικών  της  Θεοτόκον  καί  των  μεγάλων  μαρτύρων  καί 
των  όσιων  και  θεοφόρων  πατέρων  ημών  των  έχόντων  δοξολογίας.” 
Μετά  φωνων. 

5174·  1054·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Σ τιχηρα  άναστασιμα,  τριαδικό.,  τον  μεγάλου 
εσπερινού,  εις  τάς  ώρας  μεγάλων  εορτών  τροπάρια  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

Περί  τό  τέλος  “  Πρωψιτεία  γεγραμένη  αίβραϋκύ  διάλαίκτω, 
λατινισθη  μετάφρασ θείσα.” 

5*75-  Ι055·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Στιχηράριον  σνν  ©εω  άγίω  περίέχων 
τά  στηχηρά  τοΰ  ολου  ένιαΰτοΰ.”  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει"  Έγράφη  καί  έτελειώθη  τό  παρόν  στιχη- 
ράριον  διά  χειρός  καμοΰ  τοΰ  εΰτελοΰς  τε  καί  άμαθοΰς, 
Ε ϋαγγ ελινοΰ,  τοΰ  Π αναγιότη  Βαηνόγλον  έκ  της  περί¬ 
φημου  νήσου  Σκοπέλου. ..Έν  έτει  άπό  Άδάμή  ίύσλ!Γ'  άπό 
δέ  Χριστοΰ  αιψκη'  έν  μηνή  Μαρτίου  λα'  (  =  1728). 

5176·  1056.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

—τιχηραριον.  Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει·  Πόνοϊ  Βησσαρίωνος  κτήμα  Ταλακτίωνος. 

5177·  Ι°57·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Στιχηράριον  τον  ολον  ενιαυτόν  μετά  φωνων. 

5178·  1058.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Αρχή  σνν  ©εω  άγίω  Μαθηματάριον 
άρχόμενον  άπό  τοΰ  Σεμτεβρίον  μηνός  έως  τοΰ  Φευβρουαρίου, 
στιχηρά  μαθήματα  καί  αναγραμματισμοί,  ποιήματα  διαφόρων 
ποιητών.”  Μετά  φωνών. 

5179·  ιο59·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“[’Α]ρχτ)  σνν  ©εω  άγίω  τον  παρόντος  ανθολογίου 
των  δεσποτικών  τής  Θεοτόκου  καί  των  μεγάλων  μαρτύρων  καί 
των  όσιων  θεοφόρων  πατέρων  των  έχόντων  δοξολογίας.” 

Στιχηρά  μετά  φωνών. 

Έν  αρχή  εϋρηται  συνεσταχωμέν ον  φύλλον  (Περγ.  φύλλ. 
XII.),  προςερραμμένον  πλαγίως  καί  διεπτυγμένον  κατά  δύο 
φύλλα,  περιέχον  συγγραφής  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

5ΐ8ο.  ιο6ο.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Τριωδιον  και  Πεντηκοσταριον.  Μετά  φωνών. 


5181.  ΐοόΐ.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Θεοτοκία  μαθήματα  κατ’  ήχον, 
άλλα  μαθήματα  τοΰ  ’ΐριιρδίου  καί  τοΰ  ΐΐεντηκοσταρίου,  κρατή¬ 
ματα,  οίκοι  τής  Θεοτόκου  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

*5ΐ82.  1002.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Σημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 
Έν  τέλει  άνωθεν  κοσμήματος ·  1783  ’ Απ ριλλίου  9. 
Κοσμείται  υπό  κομψών  έπιτίτλων. 

5183.  1063.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Αρχή  σνν  ©εω  άγίω  ή  ανθολογία 

τοΰ  στιχιραρίου  καλοφόνου.” 

Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει"  Έτελυόθη  ή  παρούσα  ανθολογία  εις  αψοθ' 
Μα ΐου  ιδ'  (=1779)  διά  χειρός  έμοΰ  1'αβριήλ  ιερομό¬ 
ναχου  έκ  κώμης  άγιου  Λα/3 ρεντίου. 

5184.  1004·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Στιχηράριον  σνν  ©εω  άγίω 

περιέχον  τά  στιχηρά  τοΰ  όλλου  ένιαΰτοΰ.”  Μετά  φωνών. 

5185.  1065.  Χαρτ.  8.  XIX. 

“  Δοξαστικά  τον  εσπερινόν,  άποστίχον  τε 

καί  αϊνων,  τοΰ  ολου  ένιαΰτοΰ,  τών  τε  δεσποτικών  καί  θεο¬ 
μητορικών  εορτών  καί  εορτασμένων  άγιων.”  Μετά  φωνών. 

5186.  ιο66.  Χαρτ.  8.  XIX. 

Δοξαστικά  τον  ολον  ένιαΰτοΰ  ( άκέφ .) 

μετά  τών  τοΰ  Τ ριιρδίου  (ατελών). 

5187.  1067.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “’Άρχή  συν  ©εω  άγίω  τής  ακολουθίας 
τοΰ  δρθρου  κατα  την  ταξιν.” 

2.  “  Αρχή  των  κατ'  ήχων  πασαπ νοαρίων.” 

3·  “  Ύιμιωτερα  κατ  ήχων.” 

4·  ίί'Αρχή  τών  κατ  ήχων  δοξολογιών.” 

5·  “  Κατ  ήχων  ασματικα  σύντομα.” 

6.  Αναγραμματισμός, 
η.  Εγκωριιον. 

8.  “  Αρχή  τών  κατ  ήχων  χερουβικών  ύμνον.” 

9·  “  Αρχή  καί  τών  κατ  ήχων  κοινωνικών  ύμνον.” 
ίο.  Θεοτοκία. 

11.  “ 'Έτερα  μαθήματα  τοΰ  όλου  ένιαΰτοΰ.” 

12.  “Τριωδιον.” 

13.  “  Πεντηκοσταριον.” 

Ι4·  “  Ναγρ,ές  όμοΰ  μέ  τό  πιστρόφη.” 

15.  “Ε ιρμοί  καλοφωνικοί.” 

Μετά  φωνών. 

5188.  ιο68.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Στιχηρά  τοΰ  Τριωδίου  καί  του  ΐΐεντηκοσταρίον. 

Μετά  φωνών.  Έν  τέλει·  Είληφε  τέλος  ή  παροΰσα 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


249 


άσματομελυρριτόφθογγος  βίβλος  έν  έτει  μέν  άπό 
Άδαμ  ,ζτα'  άπό  δέ  της  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ  κυρίου 
ημών  Ίησοΰ  Έριστοΰ  αφ  I,  γ'  (  =  1793).  Έγράφη  δέ  διά 
χειρός  έμοΰτοΰ  εϋτελοΰς  και  αμαθούς  π ρωτοσυγκέλλου 
τοΰ  αγίου  Μιτυλ.  Κ  ωνσταντίου  έκ  της  περίφημου 
νήσου  Μιτνλήνης... Έγράφη  δέ  έν  τή  μητ ροπόλει  επί 
τής  άρχιε ρατείας  τοΰ  πανιερωτάτου  αγίου  δεσπδτου 
καί  αϋθ έντου  ημών  κυρίου  κυρίου  Ιερεμίαν  καί  έτε- 
λειώθη  εις  τάς  ιη  Μαρτίου  ημέρα  Παρασκευή. 

5189.  1069·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 

5190.  1070.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“"Αρχί  συν  Θεώ  αγίω  τής  ανθωλωγίας 

του  στηχηραρίον  περιέχων  τούς  δόξολογουμενους  άγιους  καί 
τάς  δεσποτηκάς  έορτάς  τάς  όλου  τοΰ  ένυαύτοΰ...” 

Στιχηρά  τοΰ  όλου  ενιαυτόν  μετά  των  τοΰ  Τριιρδίου  καί 
ΙΙεντηκοσταρίου.  Μετά  φωνων. 

ΈντελεΓ  Έγ ράφθη  αυτ η  ή  ασματώμελωδωμελυρητος 
βύβλος  δια  χειρός  I ωαννου  τοΰ  ΐίελωπωννησσύον,  εις 
ετη  1751. 

5191·  ιο? Ι·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Πολυέλεος,  στίχοι  καλοφωνικο ί,  πασαπνοαρια, 
δοξολογία  κατ’  ήχον,  χερουβικά,  κοινωνικά,  θεοτοκία,  “  μαθή¬ 
ματα  των  εορτών,”  Τ  ριιρδιον,  Πεντηκοστάριον  καί  ειρμοί. 
Μετά  φωνων. 

5192.  1072.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Αρχή  συν  ©εώ  αγίω  πάντων  των  μαθημάτων 
τοΰ  μουσικωτατου  κυρ  Πέτρου  μελωδοΰ  καί  Μττερεκίτι  τοΰ 

Βυξαντιαίου.” 

2.  Στίχοι  καλοφωνικοί,  πασαπνοαρια,  δο£ολογίαι, 
“έγκώμιον  εις  τόν  βασιλέα  τής  Μοσχοβίας,”  χερουβικά, 

κοινωνικά,  θεοτοκία,  “  μαθήματα  των  έορτων  ”  μετά  των  τοΰ 
Τ ριιρδίου  καί  Πεντηκοστάριον,  “ ναγμέδες”  κτλ.  Μετά  φωνων. 

5193·  ιο73·  Χαρτ-  8.  XVIII. 

“  Κράτη ματαριον  σνν  Θεώ  αγίω 
περιέχων  πάντα  τά  κατ'  ήχων  ήχήματα,  ποιηθέντα  παρά 
διαφόρων  ποιητών.” 

5194·  Ι°74·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Στανρωθεοτοκία  πάνυ  εντεχνα,” 

αναστάσιμα  τροπάρια,  “  τά  όκτω  κεκραγάρια ,”  “  εωθινά  τά 
ένδεκα.” 

2.  “  Στιχηρά  τής  μονής  των  Ίβήρων  ψαλλόμενα 
κατ’  ήχον  έν  ταίς  λιταΐς  τιρ  Σαββάτιρ  έσπερας,  δτε  ουκ  έχει 

τό  μηναίον  ή  τό  Τρκρδιον.” 

3·  “  ΈΛρμολόγιον  σνν  ©εω  αγίω  καλοπισθ'εν 
νπ’  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς.”  Έν  τή  μα.·  “Κοσμά  τοΰ  Μακε- 
δώνο3·” 

Μετά  φωνων. 

Περί  τό  τέλος ■  Είϊ  τούς  1682,  χειρ  αμαρτωλού 
Κοσμά  τοΰ  Μ ακεδώνος. 


5195·  ιο75·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Στιχηρά  τον  Τριωδίου  και  Πεντηκοστάριον. 

Μετά  φωνων.  Έν  τέλει’  Έ/5 ρωσθε  ο’ι  άναγινώσκοντες 
καί  μέμνησθε  τοΰ  γράψαντος  Τερμανοΰ  ίερομονάχου 
τοΰ.έκ  τής  μονής  τοΰ  ’Ολύμι του.,.’έτι  1720,  έν  μηνί 
’Ο κτομβρίου  γ'.  Κατωτέρω ·  εις  τούς  1689. 

5196·  1076.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν,  άρθρου  καί 
λειτουργίας. 

Μετά  φωνων. 

5197·  ι°77·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Σ,τιχηράριον  καλόφωνον  ποιηθέν  παρ  κυρ  Γερμανού 
άρχιέρέως  Νε'ων  Πατρών.” 

Στιχηρά  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ  μετά  των  τοΰ  Τ ριιρδίου  καί 
Πεντηκοστάριον.  Μετά  φωνων. 

5198·  1078.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Ανθολογία  συν  Θεώ  αγίω  τον  Σηχηραρίον 
πλουσιώτατον  περιέχων  την  άπασαν  άκολουθίαν  τοΰ  δλου 
ένιαυτοΰ,  ήτοι  των  δεσποτικών  καί  θεομητορικών  εορτών  καί 
των  δοξολογημένων  καί  έορταξομένων  άγιων.” 

Μετά  φωνών. 

5199·  1079·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  λίαθη ματαριον  σνν  ©εώ  αγίω 
περιέχων  τά  μαθήματα  τοΰ  δ'λου  ένιαυτοΰ  λίαν  πλουσιώτατα.” 
Μετά  φωνών. 

*5200.  ΐοδο.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Κρατηματαριον  συν  ©εώ  εκλελεγμενον  πλονσιω- 
τατ  ον.” 

Κοσμείται  υπό  έπι  τίτλων  καί  τινων  μεγάλων  αρχικών 
γραμμάτων. 

5201.  ΐθ8ΐ.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Στιχηραριον  συν  ©εω  περιεχον  τήν  άπασαν 

άκολουθοίαν  γεγραμένην.” 

Στιχηρά  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ  μετά  φωνών. 

5202.  Ιθδ2.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Τα  κατ  ήχων  καλοφωνικών  καί  παννγιρικών 
Θεοτοκίων  μαθημάτων.” 

2.  “Αρχή  συν  ©εω  άγίω  καί  των  μερικών 
καλοφωνικών  μαθημάτων  των  δεσποτικων  καί  θεομητορικών 

έορτων  καί  έπισήμων  άγιων  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ.” 

3·  Κρατήματα,  ειρμοί  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

5203-  1083.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Στιχηράριον  σνν  ©εώ  περιεχων 
άπαντα  τα  δοξαστικά  των  δεσποτικών  καί  θεομητορικών 
εορτών  όμοΰ  καί  Τριοδίου  καί  Πεντηκοστάριον.”  Μετά  φωνών. 
Έν  τέλει  Διδασκαλίαι  περί  έκκλησιαστικής  μουσικής. 

32 


Η.  II. 


250 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5204.  1084.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Τριώδιον  συν  ©εω  αγιω  περιέχων 

την  πρέπουσαν  αύτω  άκο\ο υθίαν.”  Μετά  φωνών. 

2.  “  Τη  άγια  καί  μεγάλη  Δ'  Αόγος  δι δακτηκος 

εις  την  πόρνην  τη ς  άληψάσης  τό  μύρον  τό ν  Κύριον  καί 
εις  τόν  Φαρισαίον.” 

5205.  1085.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Τριώδιον  καί  ΐΐίντηκοστάριον.  Μετά  φωνών. 

5206.  Ιθ86.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Ανθολογία. ..  περιέχων  των  δεσποτικών 

καί  θεομητορικών  καϊ  ετέρων  άγιων  Δο ξαστάρια,  ’έτι  δδ 
περιέχει  μέρος  τη  απο  το  Τριόδων  καί  Π εντηκοστάριον.” 

Μετά  φωνών. 

5207.  1087.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Ανθολογία  στιχηραρίον  περιέχονσα. 

■πάντα  τα  δοξαστικά  τοΰ  ενιαυτού ,  των  δεσποτικών  καί 
θεομητορικών  εορτών  και  άλλων  εορτασμένων  άγιων.” 

Μετά  φωνών. 

5208.  1088.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“ Ανθολόγιου  στηχηρον  7 τεριέχων 

την  άπασαν  ακολουθίαν  του  ενιαυτού  τω  δεσποτικδν  καί 
θεομητορικόν  έορτόν  καί  των  άγιων  δοξαστικά.”  Μετά  φωνών. 

5209.  1089.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Αρχι  σνν  ©εω  αγιω  και  τοΰ  κρατηματαριου 

κατ’  ήχων  έκ  των  πολλών  τά  εκλεκτότερα.” 

Πρόϊ  τιρ  τέλει·  Τό  παρόν  κρατηματάριον  έγραύθη  παρ’ 
έμοΰ  Ν  εκταρίου  ίε  ρομονάχου  Σιναΐτου  έκ  νήσου  Κά- 
πρου  κατά  τό  αχξε'  έτος  έν  μινή  Σεπτε  μβρίιρ  α' 
(  =  1695). 

5210.  1090.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
δρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5211.  1091.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Αρχή  σνν  ©εώ  αγιω  καί  τά  κεκραγάρια 
τών  οκτώ  ήχων.” 

2.  Δογματικά,  τά  ια'  εωθινά. 

3·  “  Ακολουθία  συν  ©εω  αγιω  περιέχων 
τά  δοξαστικά  τοΰ  δλου  ένιαύτοΰ,  τών  δεσποτικών  καί  θεο¬ 
μητορικών  έόρτών  καί  έορταζομένων  άγιων.” 

4·  “  Ακολουθία  των  άγιων  καί  σωτηριδών  παθών 
τοΰ  κυρίου  ήμών’Ιησοΰ  Χριστού.” 

5·  Προερτια  των  Χριστουγέννων  και  τών  ©εο φανείων. 
6.  “  Αρχή  σνν  ©εω  αγιω  τών  μεγάλων  ωρών 
τής  παραμονής  τών  Χριστουγέννων .” 

7·  “  Αρχή  σνν  ©εώ  αγιω  καί  της  ακολονθείας 
των  άγιων  μεγάλων  ώρων  της  άγιας  μεγάλης  ΤΙαρασκευής.” 
8.  Τριςαγιον,  χερονβικα,  κοινωνικά,  λειτονργίαι, 
δοξολογίαι,  πασαπνοάρια,  πολυχρονισμοί,  ειρμοί  κτλ. 

Μετά  φωνών. 


5212.  1092.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Τροπάριά  ψαλλόμενα  τη  παραμονή 
τής  Χριστού  γεννήσεως,  εις  ταίς  ώραις.” 

2.  “Άρκταΐον  δε  καί  τών  ωρών  της  παραμονής 
τών  άγιων  θεοφανιών.” 

3·  Ιδιόμελα  της  Κυριακής  τών  Βαί'ων  εσπέρας. 

4·  “  Ακολουθίαι  τών  ημερών  της  μεγάλης  έβδομάδος.” 
Μετά  φωνών. 

5213.  1093·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

δρθρου  καί  λειτουργίας  (ακέφαλος).  Μετά  φωνών. 

5214.  1094·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Αρχή  σνν  ©εώ  αγιω  τοΰ  μη νολογίου 

περιέχων  καί  Τ  ριιρδιον  καί  Π  εντηκοστάριον.”  (άτελές.) 

Επί  τούτοις  Τροπάριά  τινα.  Μετά  φωνών. 

Εν  τέλει  τοΰ  Π  εντηκοστάριον  Έτελειώθ  η  ή  παρούσα 
ψαλτική  άνθολόγιον,  ’έχων  II εντηκοστάριον  καί  Τριιρ- 
διον,  δια  χειρός  έμοΰ  Μανουήλ  καί  π  ρωτοψ  άλτου 
Θεσσαλονίκης.  ..Έν  έτει  σωτηρίιρ  α,ψ'  Ίουλλίιρ  κδ' 
(  =  1700). 

5215.  1095·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Αρχή  σνν  ©εώ  τοΰ  έτερον  τομου  των  στιχηρών 

άρχόμενον  έκ  τον  ’ϊαννουαρίου  μηνος.” 

"Μέχρι  καί  Αύγουστου.  Μετά  φωνών.  Έν  τέλει  τοΰ  Ίαννον- 
αρίου'  1721  Χειρ  Τερμανοΰ  ίερομονάχου  έκ  τής  μονής 
τής  άγιας  Τριάδοϊ  τοΰ  έν  Όλύμπιρ.  Έν  τέλει  τοΰ 
κωδικός  διά  τής  αυτής  χειρός'  Ένθύμησις'  έγεννήθηκα  εις 
τούς  1689  καί  εις  τούς  1719  άρχησα  την  γραμμα¬ 
τικήν.  Καί  κατωτέρω ·  Χειρ  άμαρτωλοΰ  Γερμανοί)  ίερο¬ 
μονάχου. 

5216.  1096.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Ίδοΰ  καί  ετερα  κεκραγαρια  μικρά 
έκκλησιαστικά,  ψαλλόμενα  ημέραν  παρ’  ημέραν.” 

2.  Θεοτοκία,  το  σνμβολον  της  πιστεως, 
ακάθιστος,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια,  τά  ια'  εωθινά,  συλλει- 

τουργικά,  χερουβικά,  κοινωνικά,  ήχήματα,  κρατήματα,  νάϊα  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

5217.  1097·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Τριωδιον  καί  1 1 εντηκοστάριον.  Μετά  φωνών. 

52ΐδ.  1098.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Ανθολόγιου  συν  ©εω  αγιω  περιέχων 
τά  στιχηρά  τών  δεσποτικών  έορτών  καί  τών  έορτα’ζομένων 
άγιων  ταΐς  μνήμαις.” 

5219.  1099·  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Αρχή  συν  ©εώ  αγιω  Στιχηραρίον  καλόφωνον 
περιέχον  πάσάν  την  άκολουθείαν  τών  τροπαρίων  τοΰ  "Ολου 
ένιαύτοΰ  κατά  τάξιν.”  Μετά  φωνών. 

Σεπτεμβρίου — Αεκεμβρίου.  Έν  τέλει '  Έτεληόθ η  ό  παρόν 
πρώτος  τόμος  τοΰ  Στιχιραρίου  παρ’  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς 
καί  έλαχίστου  καί  αμαθούς  άμαρτολοΰ  τε  υπέρ  πάντας 
Άκακήου  ιεροδιακόνου  τοΰ  I  βερίτου  έν  έτει  άπο 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


251 


κτίσεως  κόσμου  ,ζρπη'  άπό  δέ  της  ένσάρκου  οικονομίας 
ρ,χπ'  μηνί  Ιουνίου  4  'ίνδικτ ηόνως  γ'  (  =  1680)... 

’Ίδ.  καί  5223  (1103),  5247  (1127). 

5220.  ΙΙΟΟ.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Έίρμολόγιον.  Μετά  φωνών. 

5221.  ΙΙΟΙ.  Χαρτ.  8.  XVI. 

“  Αρχή  σνν  Θεώ  του  Ε ΐρριολογίου.”  Μετά,  φωνών. 

*$222.  1102.  Χαρτ.  8.  XVI. 

Τριωδίου  και  Πευτί/κοστάριου.  Μετά  φωνών. 
Κοσμείται  υπό  κομψού  έπιτίτλου. 

5223-  1103-  Χαρτ.  8.  XVII. 

2τι χήηράριον  Ιανουάριου — Α άγουστου.  Μετά  φωνών. 
Έν  τέλει’  Β ’ίληφε  τέλος  δ  παρόν  δεύτερος  τόμος 
δηλαδή  του  Στιχιραρίου  παρ’  έμοΰ  Ακάκιου  Ιροδια- 
κόνου  του  Ίβερίτου  έν  έτη  άπο  κτίσεως  κόσμου 
'ξρπθ'  άπό  δέ  της  ένσάρκου  οικονομίας  του  κυρίου 
ημών  ’ϊησοΰ  Χρίστου  αχπ'  μηνί  Χοεμβρίιρ  ιθ'  ϊν- 
δικτηδνως  (  =  1680). 

’Ίδ.  καί  5219  (1099),  5247  (1127). 

5224.  1104.  Χαρτ.  8.  ΧνΠ. 

I.  ’ Ακολουθία  τον  Τριωδίου  καί  ΤΙεντηκοσταρίου. 

Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  Ε ’ίληφε  τέλος  τό  παρόν  άσματομεληρρη- 
τόφθογγον  βιβλίον  έν  ’έτει  μχοε'  μηνί  Ιουνίου  ιβ' 
ίνδικτιώνος  ιγ'  (  =  1675). ,.δγ ράφη  δέ  καί  παρ’  έμοΰ... 
Αντωνίου.. . 

5225.  1105-  Χαρτ.  8.  XIX. 

Διάφορα  εκ  τής  ακολουθίας  του  εσπερινόν, 

όρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Κώδιξ  ατελής. 

5226.  ΙΙθ6.  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  Ρημάδια  της  μουσικής  τέχνης. 

2.  Τά  κατ’  ήχον  αναστάσιμα  τροπάρια 
τοΰ  εσπερινού.  Μετά  φωνών. 

Κώδιξ  έλλιπής  φύλλων  τινών  έν  τψ  μεταξύ. 

5227.  1107-  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “  Αρχή  των  τριαδικών  τον  Ααμ,παδαρίου 
καί  τοΰ  Χρυσάφι  όμοΰ.” 

2.  “  ϋτηχηράρον  σνν  Θεώ  άγίω  πλονσιώτατον 
περιέχον  πάσας  τάς  δεσποτικάς  καί  θεομητορικάς  έορτάς  καί 

τινων  άγιων  δοξολογουμένων .” 

Μετά  καί  των  στιχηρών  τοΰ  Τ ριιρδίου  καί  Πεντηκοσταρίου. 

3·  Τροττάρια  αναστάσιμα. 

Μετά  φωνών. 

5228.  1 1θ8.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  ’Αν^ωλόγιον  συν  ©εω  άγιώ  περιεχων 

την  άπασαν  αΰτιρ  άκολουθείαν  των  δεσποτικών  εορτών  καί 
δοξαξωμένων  άγιων.”  Μετά  φωνών. 

5229.  1109-  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ίΐ,τιχηρά  τοΰ  όλου  ενιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 


5230.  ιι  ίο.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Μηνολόγιον,  Τριωδίου  καί  Πεντηκοστάριον. 

Μετά  φωνών.  ’Εν  τέλει’  ’Κξορκισμός  κατά  πυρετού  υπό 
χειρός  μεταγενεστέρας,  ’έχων  ώδε'  Αστέρα  μελανέ,  μελανο- 
μένη  έμα  τρόγις  και  έμα  πίνης  και  μεσ  τώ  έμα  κειλεσι 
και  όλι  σή  λέγουν  αστέρα  καί  γω  σι  λέγουν  σαρα¬ 
κοφαί,  σΐρε  στις  πέτρις  και  στα  άκαρπα  ξίλα  και  σι 
αποτιμάει  ό  αρχάγγελος  Μιχαήλ  και  ο  Γαβριήλ  και 
ώ  τιμηος  ΙΙρόδ ρόμος  ό  χρισώπτερος,  ό  χρισόμενος, 
σίρε  από  πέρα  απο  τον  λακο  εΐνε  τρις  καρδάρες  μέλι 
και  τού  άλου  γάλα  φεύγε  ρίγως  απο  τόν  δούλαν  του 
θέου  τόν  δυνα,  στύμεν  καλός  στόμεν  μέτά  φόβου. 
θεού  πίστεος. 

5231.  II II.  Χαρτ.  8.  XIX. 

Καταβασίαι  των  δεσποτικών  και  θεομητορικών 

εορτών.  Μετά  φωνών. 

5232.  II 12.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Αρχή  συν  Θεώ  αγίω  των  στιχηρών  ιδιομέλων 

τών  έξ  μηνών  καί  τινών  καλοφωνικών  των  έπισίμων  δεσπο¬ 
τικών  εορτών  καί  θεομητορικών  καί  τών  δοξολογουμένων  άγιων.” 
Μετά  φωνών. 

Σεπτεμβρίου — Ιανουάριου. 

Έν  τέλει'  Τό  παρόν  βηβλήον  υπάρχη  ιδη&χηρον  τοΰ 
πανιεροτάτου  σοφοτάτου  καί  μουσικοτάτου  μιτροπο- 
λήτου  κυρίου  Χαθαναήλ  τον  Κρητός.  ’Άλλη  χειρί'  ΝΟν 
δό  πέλει  Κοσμά  θύτου  έκ  μονής  Κοι  φήτξου.  Καί 
κατωτέρω·  Κατ  έτους  1671  Αεκεμβρίου  τη  8  ήγοράσθη 
παρ  έμοΰ  Μαρτυρίου  ίερομονάχου  δια  γρωσια  ε’  ύπό 
τοΰ  άνωθεν  Κωσμά  καί  ήμετέρου  διδασκάλου. 

5233·  1 1 13·  Χαρτ.  8.  XV. 

2 ,τιχηρά  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 

5234·  1 1 14·  Χαρτ.  8.  XIX- 

Οΐ  κδ'  οίκοι  τής  Θεοτόκου.  Μετά  φωνών. 

5235·  1 1 1 5·  Χαρτ.  8.  XV. 

“  Αρχή  συν  Θεώ  τής  αγίας  μ'  άρχομενης 
άπό  τοΰ  τελώνου  καί  τοΰ  Φαρισαίου.”  ( κολοβ .).  Μετά  φωνών. 

5236.  II  ιό.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

,τιχηρά  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών  ( άκεφ .). 

Ίέήν  ά,σ  ματοδύψαλμον  σύνθετον  βίβλον, 
την  θ εοσεβαστο κοσ μοψυχόσοστον  θείαν  πηξήδα 
προφητοτερπνύφθογγον  έφθασε  στόμα, 
καί  πνευματοφόριτος  ήσαι  καρδία’ 
την  χειροχορδοβροντόκρουστον  όντως  κινύραν 
καί  τήν  μελουργόναυλον  κύμβαλου  λΰραν 
θέλγουσαν  καί  πλήττουσαν  καί  ψάλλουσάν  τε 
την  άκτιν οχρυσοφαιδ ρολαμπ ροφεγγο- 
φοτοστόλιστον  όντως  καί  θείαν 
χερουβικοχάρακτον  τύρει  ψαλτή ραν. 

5237·  1 1 1 7·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Διάφορά  τής  ακολουθίας  τον  εσπερινόν, 
όρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Κώδιξ  άτελής. 


32—2 


252 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5238.  1 1 18.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Ί,ημά8ια  τής  μουσικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 
δρθρου  και  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5239·  XXX 9*  Χαρτ.  8  μικρ.  XV. 

2 ,τιχηρά  τον  ολον  ενιαυτοί  (άκεφ.  κολ.). 

Μετά  φωνων. 

524Ο.  1120.  Χαρτ.  8  μικρ.  XV. 

1.  “Αρχή  συν  Θεω  άγίω  των  σημα8ίων  τής  ψαλτικής 
τέχνης...” 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 
δρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  τδ  παρόν  βιβλίον  αί  άκολουθ ίαι 
πάσαι  της  ψαλτικής  δια  χειρός  Μανουήλ  Δοόκα  Ααμπα- 
δαρίου  τοΰ  Χρυσάφη.  Έν  ’έτει  :ζ~  ^)ξίΓ'  ίνδικτ.  ζ~' 
Ίουλλίου...(  =  1458). 

5241.  II 21.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν.  Μετά  φωνων. 

5242.  1122.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Αρχή  συν  Θεω  άγιω  των  στιχηρων 

καί  αναγραμματισμών  των  εορτών  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ.” 

Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίον  τό  καλού μενον 
Μαθη ματάρι  δια  χειρός  Κοσμά  ίερομονάχου  έκ  της 
μονής  τών  Ίβήρων.  Έν  ’έτει  ,ζρλα' ,  έν  μηνί  '  Απ  ρηλίου 
εις  τας  κα\..(  =  1623). 

/ 

5243·  1123-  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Προπαίδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 
Κώδι£  ελλιπής. 

-*5244·  ιΐ24·  Χαρτ.  8.  XIX. 

1.  Τό  Μακάριος  άνήρ,  κεκραγάρια,  “  ί8ιόμελα 
ψαλλόμενα  έν  ταΐς  Κυριακαΐς  τής  αγίας  καί  μεγάλης  Τεσσα¬ 
ρακοστής ,”  πολυέλεοι ,  τά  ια'  εωθινά,  δοξολογίαι,  χερουβικά, 
κοινωνικά  κτλ. 

2.  Ακολουθία  των  ωρών  τών  Χριστουγέννων. 

Μετά  φωνών.  Κώδιξ  ατελής. 

Πρό$  τ<ρ  τέλει'  Χειρ  Χριστοδούλου  Σμ  υρναίου  Σκούφου, 
α,ωιε'  Άπ ριλλίου  α'  (  =  1815). 

Κοσμείται  ύπά  τινων  έπιτίτλων,  εις  ά  άναφέρεται  τό  έν  άρχη 
σημείωμα '  Αημητρίου  Κύριπίου  ζωγράφου.  1815. 

5245·  ΙΙ25·  Χαρτ.  8  μικρ.  XIX. 

Ακολουθία  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 

5246.  1126.  Χαρτ.  8  μικρ.  ΧνΠΙ. 

“  Αρχή  συν  Θεω  άγίω  ανθολογία  τής  παπα8ικής 
περιέχουσα  πάσαν  την  ακολουθίαν  τοΰ  εσπερινού  καί  τοΰ 
Άρθρου  καί  τής  λειτουργίας,  τριαδικά  ψαλλόμενα  εις  τάς  άγρυ- 
πνίας.”  Μετά  φωνών. 


5247-  1127-  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII. 

'Χτιχηρά  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 
Ιανουάριου — Α ύγούστου.  Έν  τέλει'  Έίληφε  τέλος  ό 
παρών  δεύτερος  τόμος,  δηλαδή  τοΰ  Στιχιραρίου  δία 
χυρός  καμού  Ακακίου  ίέρομονάχου  τοΰ  Ίβερίτου  καί 
π ρωϋγου μένου  έκ  κόμης  Ταλάτηστας  έτους  από 
Χριστοΰ  α,ψα'  Ιουλίου  26  (  =  1701)  έν  τη  Μοσχοβία. 
’Ίδ.  καί  5219  (1099),  5223  (1103). 

5248.  1128.  Χαρτ.  8  μικρ.  ΧνΠΙ. 

“  Ανθολογία  τοΰ  Στιχηραρίου  συν  Θεω  άγίω 
περιέχον  τά  στιχηρά  τών  μεγάλων  έόρτών  θεομ ητορηκών  καί 
άγιων  έόρταζόντων.” 

5249·  1129·  Χαρτ.  8  μικρ.  XIX. 

Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
δρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5250.  1130.  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII. 

“  Δοξαστικά  των  8εσποτικών 
καί  θεομητορικών  εορτών  καί  τών  λοιπών  έορταζομένων  άγιων 
καί  τινα  ιδιόμελα  τοΰ  Τρκρδίου  καί  Π εντηκοσταρίου.” 

Μετά  φωνών. 

525 ί.  1 1 3  1  ·  Χαρτ.  8  μικρ.  XIX. 

“  Δοξαστικά  τοΰ  εσπερινόν,  άποστίχον  τε 
καί  αΐνων  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ  τών  τε  δεσποτικών  καί  θεομη¬ 
τορικών  εορτών  καί  έορταζομένων  άγιων.”  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  Έν  έτι  σωτηρίιρ  1804  κατά  μήνα  Σεπτέμ¬ 
βριον  έν  τή  βασιλευούση  τών  πόλεων. 

5252.  1132.  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII. 

Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
δρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5253·  1 133-  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII. 

Έιίρμολογιον.  Μετά  φωνων. 

5254·  ΙΙ34-  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII. 

“  Ανθολογία  εχουσα  τά  χρειωόη 
δλου  τοΰ  ένιαυτοΰ  διαφόρων  ποιητών .”  Μετά  φωνών. 

X 

"Ανωθεν  τοΰ  τίτλον  [ά]π  1776. 

5255·  1 1 35-  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαίδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Τά  κατ  ?7χον  κεκραγάρια  μετά  των  άναστασίμων 
καί  τά  ια'  εωθινά.  Μετά  φωνών. 

Π εριβάλλεται  ΰπό  φύλλου  (Περγ.  XII)  ϋλης  έκκλησιαστικής. 

5256.  1136.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Έίρμολογιον.  Μετά  φωνων. 

5257·  ΧΙ37·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

,τιχηρά  τοΰ  ολον  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'. ,.έτελιώθι  τό  βιβλήον  δηα  χιρος  Μελετίου 
μοναχοΰ. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


253 


5258.  1138.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Μ,αθηματάριον  ”  περιεχον  στιχηρά 
τοΰ  ενιαυτού  μετά,  των  τού  Τ ριιρδίου  καί  Τίεντηκοσταρίου  καί 
άλλα  τινά.  Μετά  φωνών. 

5259·  ιΐ39·  Χαρτ.  16.  XV. 

Χτιχηρά  τοΰ  Τίεντηκοσταρίου  και  τοΰ  όλου  ενιαυτοΰ 
(άκέφ.).  Μετά  φωνών. 

5260.  1140.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Τριαδικοί  ύμνοι  τοΰ  μεγάλου  εσπερινοΰ 
καί  τινα  άλλα  έν  όλίγοις  φύλλοις.  Μετά  φωνών. 

2.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

3-  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5261.  ΙΙ4Ι.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Κ-ρατηματάριον  συν  Θεω  έκλελεγμένον  πλουσιω- 

τατον.” 

Έν  τελεί-  Είϊ  τούς  1680,  χειρ  αμαρτωλού  Κοσμά  τοΰ 
Ιβη  ρίτου,  Όκτωμβρίου  Ιό  έλαβε  τέρμα. 

5262.  1142.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσττερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει’  μψκδ'  Όκτωβρίιρ  ι'  (  =  1724)  χειρ  αμαρτωλού 
Ματθαίου  ιερομόναχου  έκ  της  βασιλικής  καί  πατρι¬ 
αρχικής  μονής  τών  Ίβήρων. 

5263.  ιΐ43·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ρημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσττερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5264.  1144·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσττερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5265.  1145·  Χαρτ.  16.  XV. 

2 ',τιχηρά  και  αναγραμματισμοί 

τον  όλου  ένιαντοΰ.  Μβτά  φωνών. 

*5266.  1146.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Καταβασίαι  τοΰ  όλου  ενιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 

Κοσμείται  ύττό  κομψών  έπιτίτλων. 

5267.  1147·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Αοξολογίαι,  χερουβικά,  κοινωνικά 

καί  λοιπά  της  ακολουθίας.  Μετά  φωνών. 

5268.  1148.  Χαρτ .  16.  XVIII. 

1.  ΤΙροπαιδείατής  εκκλησιαστικής  μουσικής.  ( άκέφ .) 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ,  άρθρου 
καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 


5269.  1149·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5270.  II 50.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Κρατηματάριον  συν  Θεω  έκλελεγμένον 

πλουσιώτατον  πάνυ.” 

Έν  τέλει’  Έγράφη  το  παρόν  εις  το  ,ζρπβ’  άπό’Αδάμ 
τρεχΆμενον  έτος  (  =  1674)  διά  χειρδς  έμοΰ  εντελούς 
τάχα  καί  ίερομονάχ ου  Κοσμά  τοΰ  Μ ακαιδώνος  καί 
μουσικού  διά  έξόδου  τού  πανοσιωτάτου  έν  ιερομονά- 
χοις  κύρ  Κύθυμίου  καί  π ρός μαναριού  της  ΰπέράγίας 
Θεοτόκου  της  Έορταϊτήσης  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων  ένδον 
της  μονής  τών  Ίβήρων. 

5271.  ΙΙ51·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  ΤΙροπαιδείατής  εκκλησιαστικής  μουσικής  (άκεφ.). 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5272.  1152.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  ’  Ακάθιστος  ύμνος  ποιηθείσα  παρα  κΰρ  Ίωάννου 

τοΰ  ΚΛαδά  μιμούμενος  κατα  το  δυνατόν  την  παλαιόν  ώ$ 
αυτός  γράφει .  ”  Μετά  φωνών  (άκέφ.). 

5273·  ιΐ53·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

3·  “  Διαλέγεις  τοΰ  αυτοΰ  Αναστασίου 

έν  μακαρίμ  τη  μνή  οτε  αμφιβολίαν  εποίησαν  τε  προς  αυτόν, 
Ιουδαίοι  περί  του  νόυμου  αυτών  καί  περί  πίστεως  τών  Χρι¬ 
στιανών." 

4·  “  Πόσα  άρθα  τής  πίστεως  της  ορθοδόξου.” 

5·  “  Περί  τοΰ  Ίουδα.” 

6.  Τροπάρια. 

7-  Αιτήσεις  και  ευχαί. 

8.  “  Απο  τον  Βαρίνον  λεξικόν.” 

Έρμηνείαι  λέξεων  ολίγων. 

9·  “  Περί  τής  αιρέσεως  τών  Παυλικιανών, 

πώς  καί  πότε  συνέστη." 

"Α ρχ.  Κ ώνσταντος  βασιλεύοντος,  έγγ όνου  Ηρακλείου 
μετά  την  ένανθ ρώπησιν.  Τελ.  ΤαΟτα  τά  ιδιώματα  τής 
τών  Π αυλικιανών  αιρέσεως. 

Τά  ύπ’  άρ.  3 — 9  έγράφησαν  υπό  διαφόρων  χειρών  κατά 
διαφόρους  αιώνας. 


5274·  1 154- 

Είρρ,ολόγιον. 


Χαρτ. 

Μετά  φωνών. 


16.  XVI. 


5275·  ιΐ55· 

Έιίρμολογιον. 


Χαρτ.  16.  XVI. 
Μετά  φωνών. 


5276.  1156.  Χαρτ.  16.  XVI. 

“  Του  Κουκουζε'λουξ.  Άρχ ή  συν  Θεω  αγίω 
τών  μαθημάτων  τών  ωρών  του  ολου  ενιαυτοΰ .” 

Μετά  φωνών. 


254 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5277·  ΙΙ57-  Χαρτ.  16.  ΧΥΙΙΙ. 

Ειρμοί,  πολυέλεοι,  πασαπνοάρια  κτλ.  Μετά,  φωνών. 

Έν  τέλει"  Τό  παρόν  έγράφη  παρ’  έμοΰ  π  ρωτοψάλτου 
Ίωάννου  της  μεγάλης  έκκλησίας.  εν  ’έτει  μψξθ'  έν 
μηνί  Ίουνίιρ  (  =  1769). 

5278.  1158.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

ϊίαταβασίαι.  Μετά  φωνων. 

5279·  ΙΙ59·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Τριωδίου  καί  ΐίεντηκοστάριον.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει  διά  χειρός  νεωτέρας"  X  εοπ  άλαιον  βιβλίον, 
μάλλον  δέ  παλαιόν  καί  ού  πάνυ  καλόν,  διά  μαχμουριδες 
μέντοι  χρήσιμον  διά  τό  τής  φωνής  παρτσακλόν  και 
κολυκυθώδες.  ’Ε7ώ  ό  Ιωακείμ  νηστικός  τά  έγραψα" 
άν  είχα  κέφη  έγραφα  άκόμι.  Έγώ  δέν  έγνοιάξομαι 
’άν  γελάτε. 

52δθ.  I  1 6ο.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Πολυε'λεοι,  πασαπυοάρια,  δοξολογίαι, 
χερονβικά ,  κοινωνικά,  ειρμοί. 

2.  Ακολουθία  τον  εσπερινού  καί  τα  ια  εωθινά. 

7.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  άρθρου  και  τής  λει¬ 
τουργίας. 

Μετά  φωνων. 

5281.  I  1 6 1 .  Χαρτ.  16.  XVI. 

Δοξαστικά  των  δεσποτικών 

καί  θεομητορικών  εορτών  και  των  εορτασμένων  άγιων  τοΰ 
ολου  ένιαντοΰ.  Μετά  φωνών. 

5282.  1102.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Δοξαστικά  των  δεσποτικών 

καί  θεομητορικών  εορτών  καί  τών  έορταζομένων  άγιων. 

Μετά  φωνών. 

5283.  1163·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στιχηρά  τον  ολον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 

5284.  I  1 04·  Χαρτ.  16.  XVI. 

τ.  Προπαίδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  ΙΙάσα  ή  ακολουθία  του  εσπερινόν, 
όρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών  ( κολ .). 

5285.  1105·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Κρατήματα. 

2.  “  Κουτάκιου  μετά  τών  οικων  φαλλομενον 
τιρ  Σαββάτιρ  τής  Ακαθίστου.” 

Μετά  φωνών. 

5286.  II 66.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Μ,αθηματάριον,  ανθολόγιαν  συν  ©εω  αγίω 

στιχηρών  τε  καί  αναγραμματισμών  τοΰ  Άλου  ένιαύτοΰ.” 
Μετά  φωνών. 

5287.  1167.  Χαρτ.  16.  XVI. 

“  Έιρμολόγιον  συν  ©εω  αγιω  περιεχον 

πάντας  τούς  είρμοΰς  τής  ’ Οκτωήχου  καί  τών  δεσποτικών 
εορτών  καί  τής  Θεοτόκου.”  Μετά  φωνών. 


5288.  II 68.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Ί&τιχηρά  τοΰ  ενιαυτοί).  Μετά  φωνών. 

5289.  1169.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Διάφορα  εκ  τής  ακολουθίας  τής  λειτουργίας  τον 

ενιαυτόν. 

Μετά  φωνών. 

5290.  1170.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Σϊ,τιχηρά  τοΰ  Τριωδίου  καί  Πευτ^κοσταρίδυ. 

Μετά  φωνών. 

5291.  1 1 7  1  -  Χαρτ.  16.  XVII. 

Τριωδίου  καί  Ϊίεντηκοστάριον. 

Μετά  φωνών. 

5292.  1172.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Προ-παιδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής  (άκεφ.). 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας,  (κολ.)  Μετά  φωνών. 

5293·  1173-  Χαρτ.  16.  XVI. 

Δοξαστικά  τοΰ  όλου  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 

5294·  1 1 74·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ολου  ένιαντοΰ. 

Μετά  φωνών. 

5295·  1 1 75-  Χαρτ.  16.  XVI. 

Στιχηρά  καί  αναγραμματισμοί  τον  ολου  ενιαυτόν. 

Μετά  φωνών. 

ΤΙρός  τιρ  τέλει "  Έτελιώθη  τό  παρόν  βιβλίο  διά  χειρός 
...Αεοντίου. 

5296.  1176.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Προπαίδεια  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ένιαντοΰ.  Μετά  φωνών. 

5297·  1 1 7 7·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  %τιχηρά  αναστάσιμα  ( ακέφ .). 

2.  ’ Ανατολικά  τον  Τριωδίου  καί  ϊίεντηκοστάριον. 
Μετά  φωνών. 

5298.  1178.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Τά  κατ’  ήχον  κεκραγαρια  μετά  τών  αναστάσιμων 
( ακέφ .). 

2.  Τά  ια'  εωθινά,  χερονβικά,  κοινωνικά  κτλ. 

Μβτά  φωνών. 

5299·  Ιχ79·  Χαρτ·  !6·  XVIII 

Σίτιχηρά  τον  ενιαυτόν. 

Μετά  φωνών.  Κώδι£  ακέφαλος  καί  ατελής. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


255 


5300.  Ιΐδο.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαίδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής  (ά κέφ.). 

2.  Κρατήματα. 

3·  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 
ορθρου  καί  λειτουργία ς  τοΰ  ένιαυτοΰ. 

Μετά  φωνών. 

5301.  I  ιδι.  Χαρτ.  16.  XIX. 

Χ,ερουβικά,  μεγαλυναρια  και  κοινωνικά  τον  ενιαυτόν. 

Μετά  φωνων. 

5302.  II 82.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Προπαίδεια  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Κρατήματα. 

3·  Ακολουθία  τής  λειτουργίας. 

Μετά  φωνων. 

53°3·  1183.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  ’Αρχή  τοΰ  β'  τόμου  τής  ΐΐαπαδικής.” 

Π εριέχεται  α' .  Προπαιδεία  τη 5  εκκλησιαστικής  μουσικής. — 
β'.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού,  ορθρου  καί  λειτουργίας. 
Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει·  Βίϊ  τούς  1692,  χειρ  αμαρτωλού  Κοσμά  εις 
Ίβήρων,  Φ ευρουαρίου  κδ'. 

5304·  1184.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Αρχή  συν  Θεω  άγίω  των  καλλοφων  ικών 
μαθημάτων  των  επισήμων  έορτών  καί  των  δοξαξομένων 
άγιων.  ” 

Στιχηρά  καί  αναγραμματισμοί.  Μετά  φωνων. 

53°5 ·  ιι  85·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Καταβασίαι  τον  ενιαυτόν  (άκέφ.).  Μετά  φωνων. 

53°δ.  II 86.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πασα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  ( κολ .).  Μετά  φωνων. 

5307-  1187.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ρημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πασα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνων. 

5308.  II 88.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πασα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 
ορθρου  και  λειτουργίας.  Μετά  φωνων. 

53°9·  ιι 89·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Κρατήματα,  στιχηρά  δογματικά  κτλ. 

2.  Κερονβικά,  δοζολογίαι  και  άσματα  περσικά. 

Μετά  φωνων.  Τά  ύπ’  άρ.  2  ύπδ  χειρος  νεωτέρας. 

Έν  τέλει  των  ύπ’  άρ.  1  δογματικών·  Έγράφη  καί  τουτί 
τδ  σελίδιον  δια  χειρος  παρ’  έμοΰ  Αεοντίου  ίερέος  τοΰ 
λεγομένου  Κ ουκουζέλη,  καί  οί  μέλοντες  Άδειν  έν  αϋτψ 
εϋχεσθε  μοι  παρακαλώ,  οϋνεκα  τούτου  καί  γάρ  έγράφη 


τιρ  ζο'  έν  μηνί  Φευρουαρίου  α'  ινδικτιώνος  ε'  (  =  1562). 
Έν  τέλει  τοΰ  κωδικός  οί  έξης  τέσσαρες  στίχοι  βυί,αντιακοΰ 
ήσματος' 

Τά  πουλίτζ α  κοιλαδοΰνε  γείρου  δέ  τδν  άγαπάς, 
κ'άν  παράσκυψε  καί  πε’  με,  νιότερε  καί  τί  γυρεύης' 
τδ  φιλήν  τδ  με  ζητάς  ακόμη  ούκ  ήρτεν  δ  καιρός, 
κι  αν  το  δένομαι  ποσώς  ν  απομένω  λιγερή. 

5310.  1190.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Στιχηρά  ιδιόμελα  τοΰ  Τριωδίου  καί  ΐΐεντηκοσταριου. 
Μετά  φωνων. 

5311·  ΙΙ9Ι-  Χαρτ.  16.  XVI. 

Κεκραγάρια  μετά  των  δογματικών 
καί  θεοτοκίων,  τριςάγια,  χερουβικά,  κοινωνικά,  συλλειτουργή- 
μα τα  κτλ.  Μετά  φωνών. 

5312·  1 192·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  ΕίρριολόγιοΐΛ  Μετά  φωνών. 

2.  Διδασκαλίαι  περί  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

5313·  1193·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 

5314·  ιΐ94·  Χαρτ.  16.  ΧνΠΙ. 

Δοξαστικά  τών  κυριωτέρων  εορτών  τοΰ  ολου  ένιαυτοΰ 
(άκέφ.). 

5315·  “95·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής, 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

53ΐδ·  “96·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Τά  κατ’  ήχον  κεκραγάρια  μετά  τών  άνα στάσιμων 
(άκέφ.). 

2.  Τά  ια'  εωθινά  (κολ.). 

Μετά  φωνών. 

5317·  “97·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Στιχηρά  προςόμοια  τοΰ  ένιαυτοΰ,  τά  ια  εωθινά  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

Κώδι£  ατελής. 

5318.  1198.  Χαρτ.  16.  XVI.  (φ.  490). 

1.  Σημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 

ορθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  δλου  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 

53Ι9·  “99·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5320.  1200.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Τριωδιον  και  ΐΐεντηκοστάριον. 

Έν  αρχή  καί  τέλει  Κεκραγάρια. 

Μετά  φωνών. 


256 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Έν  τέλει  τοΰ  ΤΙεντηκοσταρίου  οί  καί  έν  τιρ  ϋπ’  άρ.  5236 
(1116)  κώδικι  στίχοι.  Κάτωθεν  δ’  αυτών  τάδε-  Χειρ  αμαρτω¬ 
λού  Κοσμά  εί;  των  Ίβήρων.  1674,  έν  τη  ηγουμενία 
Παϊσίου. 

5321.  1201.  Χαρτ.  16.  XVII. 

'Ο  ακάθιστος  ύμνος  (ακέφαλος). 

Μετά  φωνών. 

5322.  1202.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1 .  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

Άρθρου  καί  λειτουργία;  τοΰ  ολον  ένιαυτοΰ  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5323·  1 2°3·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  γ',  345). 

Κρατήματα  διαφόρων  μελοποιών  της  εκκλησιαστικής 
μουσικής. 

Έν  δέ  τη  αρχή  (φ.  5α— 20(3)  “Περί  των  σημαδίων  τη; 
ψαλτική;  καί  άλλων  χρησίμων  καί  περί  τη;  έτοιμολοχία;  αυτών. 

Γαβριήλ  ιερομόναχου.” 

Έν  φ.  341/3-  Τό  παρόν  κρατηματάριον  έχράφη  διά 
χειρό;  έμοΰ  Αθανασίου  εύτελού;  τοΰ  καί  ίερομονάχου 
λίαν  δέ  άμαθοΰ;  έκ  πόλεω;  Θεσσαλονίκη;  τό  χένο; 
' λθηναϊο;  τό  έπίκλην  Κ απετάνο;  έκ  τη;  μονή;  των 
ίβήρων  καί  οί  άναχινώσκοντε;  αυτό  εϋχεσθε  ΰπερ 
εμού  καί  μή  καταρασθε  διά  τό  έχειν  έν  αυτω  ού 
μικρά  σφάλματα. 

Ή  στάχωσι;  τοΰ  κώδικο;  άπετελεΐτο  έκ  ναστόχαρτου  συγκει¬ 
μένου  έκ  φύλλων  (Καρτ.  XVI.),  ού  σεΧΐϊ  φαινομένη  περιεΐχεν 
ρσμα  δημοτικόν  μετά  μουσικών  σημείων.  Τπ οτοπάσα;  δέ  μή 
τοι  καί  τό  ολον  περικάλυμμα  άπετελεΐτο  εξ  άλλων  όμοιων 
φύλλων,  άπεκόλλησα  δι’  υδατο;  διαλύσα;  τό  περικάλυμμα. 
Κνρέθησαν  δ’  οϋτω  φύλλα  πεντεκαίδεκα  εν  δλιρμών  όκτώ  μέν 
περιέχονσι  Π ερικοπά;  λόχων  Συνεσίου  ("Ιδ.  άρ.  5503  (1383)), 
τά  δέ  λοιπά  ( φ .  α’ — γ'  καί  1 — 4)  περιλαμβάνουσιν  “Ασματα 
δημώδη  τριακαίδεκα  μετά  σημείων  τή;  άρχαιοτέρα;  εκκλησια¬ 
στική;  μουσική;.  Άλλ’  ένό;  μέν  φύλλου  (φ.  β')  τά  -γράμματα 
καί  σημεία  έξεκόπησαν,  τών  δ’  έν  τοΐ;  λοιποί;  μσμάτων  τινά 
έχονσιν  ατελή  την  παρασημαντικήν,  μή  σημειωθέντων  τών 
χρωμάτων  ή  τών  ήχων ,  πολλαχοΰ  δέ  συνεχνθησαν  τά  μουσικά 
σημεία  άποτυπωθέντα  έκ  τών  απέναντι  σελίδων  κατά  την 
προ;  άποτέλεσιν  τοΰ  περικαλύμματο;  συχκόλλησιν. 

Περιλαμβάνονται  δέ  τά  έξη;  άσματα,  ών  σημειώ  την  αρχήν 
άνευ  τών  ύπό  τή;  μουσική;  έπαχομένων  επαναλήψεων  συλλαβών, 
α'  [φ.  α' α).  " Αρχ. 

[θ]λι/3ει  με  τούτο;  ο  καιρό;  λυπεί  με  ο  χρονο;  τούτο ; 
οι  μηνε;  ολλαι;  πτεχονν  με  κι  όλλαι;  οι  ευδομαδε;. 
— β'  (Φ·  β'β)·  ”ΑΡΧ· 

[Ταϊ]δωνια  τη;  Ανατολή;  και  τα  πουλιά  τη;  Αυση; 
ζ~ου  φιλαδελφου  το  βουΐνιζ'ου  Φι]λαδελφου  τορο;. 
—χ'  (φ.  χ'  α).  “Αρχ. 

Ολοι  τα  σίδερα  βαστούν  κι  ολοι  στήν  φυλακή  είναι 
κι  ο  ταπεινό;  ό  Κωνσ — δροσιά  μου — ο  Κωναταντ^ϊ 
δεν  ημπορη  πομενει. 

— δ'  (Φ·  χ'  β)·  "Αρχ. 

Κάλεσμά  καμνη  ο  βασιλια;  κάλεσμά  καμνι  αφέντη; 
ητον  και  πρωτοκαλεστη;  ο  Αιχενη;  Ακριτη;. 

—ε'  {φ.  1  α).  "Αρχ. 

Ει$  τα  ψηλά  παλατια  στα  μορφα  βουνά 
χήρα;  υιο;  σταβλίζει  τα  αλοχα  χορχά. 


— Γ'  (φ.  1/3).  “Αρχ. 

Οταν  λαληση  ο  πετεινό;  κ  η  εκκλησιαι;  σημαίνουν 
μανα  υιόν  εστολιζεν  να  πα  να  μεταλαβη. 
—ζ'(φ.ΐβ).  “Αρχ. 

Ολα  τα  δώδεκα  νησα  στέκουν  αναπαμενα 
κ  ι  Παρο$  η  βα ριομυρη  στέκεται  αποκλεισμένη. 
—η'(φ.2α).  “Αρχ. 

θώρι;  τον  τον  αμαραντον  πω;  κρέμεται  στο  βράχο 
και  τρον  τον  ταχρια  πρόβατα  και  λισ μονουν  ταρνια 
του;. 

— θ'  (φ.  3  α).  “Β τούτο  εποιήθη  εί;  την  αλωσιν  τή;  Μ πόσνα; : 
ήχο;  τέταρτο;”  “Αρχ. 

Αλλοτε;  όταν  εκουρσεβαν  οι  Τούρκοι  την  ταπεινήν 
τήν  Πόσναν 

— μηλον  και  χλυκυ  μου  παιδακι — 

— Γ  ( φ .  3/3).  “Αρχ. 

[”Α]7ριον  πουλί  μεροθου  μου  και  χενου  μερωμενον 
—  ω  χρυσόν  χρυσόν  πουλί — · 

πουλί  μη  δεν  φουμιζεσε  και  δεν  ψιλοκρατιεσε. 
—ια’(φ.Άβ).  “Αρχ. 

Αιοχνει;  με  μανα  διοχνει;  με  και  χω  πηχενη  θέλω 
νά  καμη;  χρονο  να  με  ϊδη; 

— οχο  μανιτζα  μου — 
και  δυο  να  με  σνντηχη;. 

— ιβ'  (φ.  4  α).  "Αρχ. 

[Ε]ΐ5  π ρασιναδα  λιβαδιού  και  τω  έκριο  πιχαδι 
κόρη  εσκυψε  να  πη  νερον. 

—ιχ'(φ.4β).  “Αρχ. 

[Α]ϊτέ  που  καθεσε  ψηλά  ει;  ορο;  χιονισμένο 
εχει;  αέρι  δροσερόν. 

“Ανωθεν  τή;  πρώτη;  σελίδο;  τοΰ  σταχώματα;  εϋρηνται  χε- 
χραμμένα  τάδε-  Έτούτιρ  τιρ  κράτιματάριον  εϊνε  απο  τον 
Ίβήρων  τη;  μωνί;.  Έ£  όλου  δέ  τοΰ  κώδικο;  μόνον  ή  σημείωσι; 
αϋτη  καί  τινε;  έν  τέλει  (φ.  342  α — 345  β)  οϋκ  εΐσι  χεχραμμέναι 
χειρί  τοΰ  έν  τιρ  σημειώματι  τοΰ  φ.  341  β  άναχραφομένου  βιβλιο- 
χράφου  Αθανασίου  Κ απετάνου. 

5324·  1204-  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Μ αθηματάριον  ανθολόγιου  συν  Θεώ  άγίω 
στιχηρών  τε  καί  άναχραμματισμών  του  όλου  ένιαυτοΰ.” 
Μετά  φωνών. 

5325·  Ι205·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Ατιχηρά  τον  ολον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 

5326.  ι  2ο6.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Διάφορα  τής  ακολουθίας  τον  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 
Κ ώδιξ  ακέφαλο;  καί  ατελή;. 

5327·  1207.  Χαρτ.  16.  XIX. 

Διάφορα  τής  ακολουθίας  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 
Κώδι|  ακέφαλο;  καί  ατελή;. 

5328.  I  2 ο8.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Καταβασιαι  τών  δεσποτικών  και  θεομητορικών 
εορτών.  Μετά  φωνών. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


257 


5329·  1209.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Διάφορα  έκ  τής  ακολουθίας  του  ενιαυτοί).  Μετά 

φωνών. 

1688,  Αικεμβρίω  κβ'. 

Τό  περικάλυμμα  άποτελεΐται  έκ  μεγάλου  φύλλου  (Περγ. 
XIII.  σελ.  2)  περιέχοντος  μέρος  Μαρτυρίου  άγιας. 

533°·  1210.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Έιϊρμοί.  Μετά  φωνών. 

5331·  12 XI.  Χαρτ.  16.  XVII. 

'Χτιχηρά  Θεοτοκία  καί  αναγραμματισμοί  του  ολου 
ενιαυτοί.  Μετά  φωνών. 

5332·  1212.  Χαρτ.  16.  XVII. 

%τιχηρα  ιδιόμελα  του  όλου  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 

5333·  Χ2ΐ3·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 
ορθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  ’Έτεληώθη  ή  παρούσα  βήβλος  εν  'έτη 
σωτηρίω  1727  έν  μηνή  Ιανουάριου  16  δια  χειρό  ς 
εμού  τοΰ  αμαρτωλού  ΤΙαρασκευά  του  από  Κασαπάν 
Τατάρ  Πα^ατ^-ρκι  έπαρχία  Φ ιλιππουπολέος. 

Μετά  δέ  τό  σημείωμα  τούτο  'έπονται  πολλά  φύλλα  άγραφα. 

5334·  1 2 1 φ  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Σ τιχηρα  του  ενιαυτόν. 

2.  Ακολουθίαι  τον  εσπερινόν. 

Μετά  φωνων.  Κώδιξ  έλλιπής. 

5335·  ΐ2Ι5·  Χαρτ.  16.  XVII. 

%νλλειτουργηματα.  Μετά  φωνων. 

’Βν  αρχή  φύλλα  πλήρη  Σημειώσεων  νεωτέρας  χειρός,  έν  οΐς 
καί  Χρησμοί  Λε'οντος  τοΰ  σοφοΰ.  Έν  τέλει  δέ  φύλλα  περιέ- 
χοντα  Τροπάρια  καί  Σημειώσεις,  έν  αΐς  καί  τάδε·  ,ξρμα'  μηνί 
Ιουνίου  είς  τάς  θ’  ημέρα  Κυριακή  τής  άγιας  Τριάδος 
ήλθαν  άπδ  τήν  Πόλι  κάτεργα  λ’  καί  έπολέμησαν  είς 
τήν  Κ ασάνδραν  μέ  δύο  μπερδούνια. 

5336·  Ι2ΐ6.  Χαρτ.  16.  XVII. 

“  Μαθηματάριον  συν  Θεώ  άγίω  περιεχων 
ιδιόμελα  καλοφωνικά  των  έπισήμων  δεσποτικών  καί  θεομη¬ 
τορικών  εορτών  καί  δοξολογουμένων  άγιων.”  Μετά  φωνών. 

5337·  Ι2Ι7·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “  Τροπάρια  ψαλλόμενα  εις  τήν  παραμονήν 
τών  Χριστουγέννων .” 

2.  Τροπάρια  είς  τήν  παραμονήν  των  Φώτων. 

3·  Κ εκραγάρια,  συλλει τονργήματα, 
κρατήματα,  μακαρισμοί  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

5338·  1 2 1 3.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Δοξαστικά  του  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 

Κώδιξ  ατελής  καί  κολοβός. 


5339·  Ι2Ι9-  Χαρτ.  16.  XVII. 

Σ τιχηρα  τών  δεσποτικών  καί  θεομητορικών  εορτών. 
Μετά  φωνών. 

534°·  12  20.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοί  εσπερινόν, 
ορθρου  καί  λειτουργίας. 

Μετά  φωνών.  Κώδιξ  έλλιπής. 

5341·  1221.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Έ,τιχηρά  ιδιόμελα  τον  όλου  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 

5342·  1222.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Πολυέλεοι  καί  κεκραγάρια.  Μετά  φωνών. 

2.  Ρημάδια  τής  μουσικής  τέχνης. 

3·  ί&τιχηρό.  τον  ενιαυτόν  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5343·  1223·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5344·  1224-  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ένιαυτοΰ. 

Μετά  φωνών.  Κώδιξ  ατελής. 

5345·  Χ225-  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ρημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινοί), 
ορθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 

5346·  12  20.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Στι χηρά  ιδιόμελα  τον  όλου  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 
Έν  τέλει'  ΒΪ5  τούς  α.χοθ'  (  =  1679)  έλαβε  τέλος  τό 
παρόν  διά  χειρός  έμοΰ  Κοπριά  εύτελούς  τάχα  καί 
μουσικοΰ  Χοεμβρίιρ  κθ' . 

5347·  1227·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  ( άκέφ .).  Μετά  φωνών. 

5348·  1228.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινού, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  (άκέφ.).  Μετά  φωνών. 

5349·  1229·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  Ρημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Τά  αναστάσιμα  τοί  Σαββάτου. 

3·  Κεκραγάρια,  δογματικά,  δοξολογίαι, 
πολυχρονισμοί  καί  αί  ώραι  τής  Χριστοΰ  γεννήσεως,  τών 
θεοφανείων  καί  τών  άγιων  παθών. 

Μετά  φωνών. 


Η.  II. 


33 


258 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


535°·  Ι23°·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Τινά  τής  ακολουθίας  τον  εσπερινοί), 
άρθρου  καί  λειτουργίας  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5351·  Ι23!·  Χ“ρτ·  1ΰ·  χνπ· 

“  Είρρολόγιον.”  Μετά  φωνών. 

5352·  1 232·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1 .  Σιάδια  της  μουσικής  τέχνης. 

2.  Τριαδικά  τοΰ  εσπερινοί),  τα  ια'  εωθινά ,  στιχηρά  κτΛ. 
Μετά  φωνων. 

5353·  Ι233-  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Εΐρροί  καί  κρατήματα.  Μετά  φωνων. 

5354·  1234-  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Διάφορα  εκ  τής  ακολουθίας  τον  ενιαυτόν. 

Μετά  φωνών. 

5355·  Ι235·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  “Του  όσιον  πατρος  ημών  Ίωάννου 

τοΰ  Δαμασκηνού  '  Έρωτοαποκρίσεις  της  παπαδικής  τέχνης , 
περί  σημαδίων  και  τόνων  καί  φωνών  καί  πνευμάτων  καί  κρατη¬ 
μάτων  καί  παραλλαγών  καί  ΰσα  εν  τή  παπαδική  τέχνη  δια- 
λαμβάνουσιν.” 

2.  Πρυκείρενα  τής  όλης  έβόομάόος.  Μετά  φωνων. 

535^·  1236-  Χαρτ.  16.  χνιπ. 

1.  Σηράδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Ύινά  εκ  τής  άκολουθ ίας  τον  εσπερινόν, 
άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5357·  Ι237·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Διάφορα  εκ  τής  ακολουθίας  τον  εσπερινόν, 
άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Εν  τέλει'Τμνο 5  εΐϊ  τήν  Θεοτόκον  έμμετρος  κατά  δίστιχα. 

535®·  Ι23®·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Σηράδια  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Τινά  εκ  τής  ακολουθίας  τον  εσπερινοί), 
άρθρου  καί  λειτουργίας  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5359·  1 239·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Διάφορα  εκ  τής  ακολουθίας  τον  εσπερινόν, 
άρθρου  καί  λειτουργίας  (άκέφ.  κολ.).  Μετά  φωνών. 

53δθ.  124Ο.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Στιχηρά  τοΰ  εσπερινόν  και  καταβασίαι  (ακεφ.  κολ.). 
Μετά  φωνων. 

5361·  1241.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Τριώδιου  και  Πεντηκοστάριον.  Μετά  φωνών. 

5362.  1242.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“  Κρατηματάριον. 


5363·  1243·  Χαρτ.  16.  XVIII.  (φ.  110). 

“  Πεντηκοστάριον.”  Μετά  φωνών. 

5364·  1244·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινόν, 
άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5365·  Ι245·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Διάφορα  τής  ακολουθίας  τον  ενιαυτόν.  Μετά  φωι  ών. 

5366.  1246.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Διάφορα  εκ  τής  ακολουθίας  τον  εσπερινόν, 

άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5367·  1247·  Χαρτ.  16.  XVI. 

Ακολουθία  τον  μεγάλου  εσπερινόν 
καί  ή  τοΰ  άρθρου,  πολυέλεοι,  θεοτοκία,  αναγραμματισμοί  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

5368.  1248.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Ειρροι.  Μετά  φιυνών. 

5369·  1249·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Τά  κατ  ήχον  Θεοτοκία. 

2.  “  Ανθολογίου  συν  Θεώ  άγίω  πλουσι ώτατον  τον 
μαθ  η  ματ  αρίον.’” 

Μετά  φωνών. 

537°·  Ι25°·  Χαρτ.  4.  XVII. 

1.  Σηράδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

άρθρου  καί  λειτουργιών  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ.  Μετά  φωνών. 

537 !·  Ι251·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Παραλλαγαί  των  οκτώ  ήχων. 

2.  “Σηράδια  ψαλτικά  κατ  ήχον  μετά  πάσης  χειρο- 
ι  ομίας  καί  σννθεσεωςί 

3·  Κρατηρατα  κτλ. 

Μετά  φωνών. 

Έν  τώ  μέσιρ  τοΰ  κωδικός  φύλλα  Ιίεργ.  δύο,  ών  τό  μέν  έχει 
Σχήμα  τής  παραλλαγής,  τό  δ’  'έτερον  περιλαμβάνει  την  αρχήν 
τοΰ  ύπ’  άρ.  2.  “Έξωθεν  δέ  περιβάλλεται  ό  κώδιξ  ΰπδ  διπλών 
φύλλων  Ιίεργ.  περιλαμβανάντων  μέρος  βιβλίου  Μουσικής  εκ¬ 
κλησιαστικής  λατινιστί  γεγραμμένου  μετά  μουσικών  σημείων. 

5372·  1 252·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινού, 
άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5373·  ΐ253·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Ακολουθία  τής  ρεγα λομάρτνρος  Ευφημίας. 

Μετά  φωνών. 

5374·  1 254·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Κοινωνικά  κατ’  ήχον.  Μετά  φωνών. 

"5375·  Ι255·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Στιχηρά  τον  ολον  ενιαυτόν 
μετά  τών  τοΰ  Τρκρδίοι/  καί  ΙΙεντηκοσταρίου.  Μετά  φωνών. 
Κοσμείται  υπό  έπιτίτλων  ούκ  άτέχνων. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


259 


5376·  Ι256·  Χαρτ.  8.  XIX. 

1.  Κανόνες.  Μετά  φωνών. 

2.  Είρριολογιον.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει-  Έγραψα  πάρ  έμοΰ  Συμεόν  ίεροδιακύνου... 
1830  τί 7  20  Απριλίου  Σπέτξαις. 

Έν  μέσω  φύλλα  τινά  λείπουσιν  ρ  μετετέθησαν. 

5377·  1257·  Χαρτ.  8.  ΧΥΙΙ. 

Στιχηραριον  τον  όλου  ενιαυτόν.  Μετά  φωνων. 

Έν  τέλει’  Έ'ίληφε  τέλο  5  ή  παρούσα  άσματομελι- 
ρυτύφθο γγος  βίβλος  έν  έτει  μχπγ'  μηνί  Νοεμβρίου 
ιβ'  ήμερα  β'  ίνδικτιώνος  ζ'  (  =  1683). ..Έ7 ράφη  δέ  καί 
παρ  εμοΰ  του  εύτελοΰς  καί  έλαχίστου  καί  αμαρτωλού 
Αντωνίου,  ό'περ  άντέγραψα  έκ  τοΰ  στιχιραρίου  του 
κύρ  Χρυσάφου... 

5378·  Ι258·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

’  Ακολουθία  τον  Τριωδίου  και  ΐΐεντηκοσταρίον.  Μετά 
φωνων. 

Έν  τέλει’ 

Αύξα  σοι  πάτερ  άναρχε,  ποιήτα  των  απάντων 
δόξα  σοι  υίέ  συνάναρχε,  ό  τεχθεις  διά  πάντων 
δόξα  σοι  πνεύμα  άγιον,  το  τριλαμπες  καί  θείων 
δ  δούς  αρχήν  καί  τέλος  τε,  εις  τό  παρών  βιβλιον 
νυν  δέ  αίτοΰμεν  δέσποινα,  όπως  λυταΐς  ποιήσις 
εις  τόν  έκ  σου  &νευ  σποράς,  ϊνα  μας  ελεήσι 
καί  των  άγγέλων  ταγ  ματα,  όμοΰ  τε  καί  δικαίων 
μαρτύρων  άπας  ό  χορδς,  καί  πάντων  των  άγιων 
πρεσβεύσατε  πρδς  "Κύριον  δια  τοΰ  χρηστονύ μου 
λαοΰ  7 άρ  κλήρου  του  Χρίστου  καί  τοΰ  χαριτωνύμου 
δύσει  ύγίαν  καί  ζωήν  πολυέτή  είρίνην 
εις  κύρ  Πέτρον  μουσικώτατον,  καί  τήν  ζωήν  έκείνην 
Αημήτρι  καί  μαθητου  αύτοΰ  άμα ρτωλοΰ  άθλιου 
ή  χείρα  7 άρ  μαρένεται,  ό  7 ράψας  τελειοΰται 
έξ  άγνωσίας  μου  πολλής,  καί  έξ  άπ ροσεξίας 
λάθοι  πολλή  έντυ γχάνουσι  ανευ  διώρθωσίας, 
δΐ&ρθοσον  ώ  μουσικέ,  δι  άγάπην  Σωτηρος 
καί  αξιώσει  μας  αύτδς  τής  δεξιάς  μερίδος. 

Έλαβε  τέρμα  τό  παρδν  έτος  μψα'  έν  μήνι  Νοεμβρίου 
τής  ιζ~'  ήμέρμ  Κυριακή ...(  =  1701) 

5379·  1259-  Χαρτ.  8.  XV. 

“  Είρρ,ολογιον  ”  (κολ.).  Μετά  φωνων. 

538ο.  1200.  Χαρτ.  4.  XVIII. 

“  Έξήγησις  εις  τα  ανέκδοτα  κοινωνικά  τον  Πελο- 
ποννηετίου  Πέτρου.”  Μετά  φωνών. 

53δΐ·  1201.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Ό  ακάθιστος  νμνος.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει’  Τό  παρόν  άςματομελύριτον  βιβλήον  ήλυφε 
τέρμα  δια  χειρός  τοΰ  εύτελοΰς  Θεοδοσίου  τοΰπίκλειν 
Καπελέτρ  έκ  τής  δυστυχούς  πύλεως  τοΰ  Ναυπλίου 
διά  δέ  δάππάνης  τοΰ  μονσικοτάτου  έν  ίεροδιακύνοις 
κΰρ  Θεοδοσίου  Σμύρνης  έν  ’έτει  μψλθ'  κατά  μήνα 
Φευροιιάριον,  Ινδικτιώνος  η  (  =  1739). 

2.  “  Κράτη  ματάριον  έκλελεγμένον  πλονσιώτατον.  ” 
Μετά  φωνών. 


5382.  1202.  Χαρτ.  8.  XVII. 

“  Αρχή  συν  ©εω  άγίω  μερικών  μαθημάτων  αναγ¬ 
καίων.”  Μετά  φωνών. 

Κώδι£  κολοβός  καί  έλλιπής. 

5383·  1263.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Τροπάριά  τινα  τής  μεγάλης  έβδομάδος.  Μετά  φωνών. 

5384·  1264.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

“ Έ,ίρμολόγιον.”  Μετά  φωνών. 

5385·  1265.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Ακολουθία  τον  μεγάλου  εσπερινόν.  Μετά  φωνών. 

5386.  1266.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Διάφορα  έκ  τής  ακολουθίας  τον  ενιαυτόν  ( άκέφ . 
κολ.).  Μετά  φωνών. 

Έν  τινι  των  περί  τό  μέσον  φύλλων  “ Στίχοι  ιαμβικοί,  εις  τόν 
θειον  Πρόδρομον  κΰρ  Γερασίμου.” 

”Α ρχ.  Γόνο;  προφήτου  καί  θ εοπ ρύπων  πέρας. 

Τέλ.  Σώξοις  δέ  παμμέγιστε  τούς  ύμνητάς  σου. 

Η  δέ  άκροστιχίς  τοΰ  ποιήματύς  έστι  Γεράσιμος. 

5387-  1267.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Κεκραγάρια,  πολυέλεοι,  χερονβικά, 
κοινωνικά,  ειρμοί,  τροπάρια  εις  τάς  ώρας  των  Χριστουγέννων 
κτλ.  Μετά  φωνών. 

5388.  1268.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Ο  ακάθιστος  νμνος,  λειτουργία  κτλ.  Μετά  φωνών. 
Κώδι£  έλλιπής. 

5389·  1269.  Χαρτ.  16.  XIX. 

Διάφορα  έκ  τής  ακολουθίας  τοΰ  ενιαυτού  {άκέφ.  κολ.). 
Μετά  φωνών. 

5390.  12  70.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Κρατήματα.  Μετά  φωνών. 

5391·  1271.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  "%ημά8ια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

Άρθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5392·  Ι272·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Το  Μακάριος  άνήρ,  δοξολογία ι, 
χερουβικά,  κοινωνικά  κτλ.  Μετά  φωνών. 

*5393·  ΐ273·  Χαρτ.  16·  XVIII. 

1.  Σημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 
δρθρου  καί  λειτουργίας  τοΰ  ενιαυτού.  Μετά  φωνών. 

Κοσμείται  έν  φ.  1  β  ύπό  τών  εικόνων  των  άγιων  Ίωάννου  τοΰ 

Ααμασκηνοΰ  καί  Κοσμά,  έζωγραφημένων  δι’  υδαρών  χρωμάτων . 

33—2 


260 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5394·  ΐ274·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Ρημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  έσπερινοΰ, 

ορθρου  και  των  λειτουργιών  του  ένιαυτοΰ  (άκέφ.  κολ.). 
Μ ετά  φωνών. 

5395·  1 275·  Χαρτ.  16.  XVII.  (φ.  141). 

1.  Πάσα  ή  ακολουθία  τον  εσπερινόν, 

ορθρου  καί  των  λειτουργιών  του  ένιαυτοΰ  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

2.  Προπαιδεία  τής  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

5396·  1276.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

Πάσα  η  ακολουθία  του  εσπερινόν, 
ορθρου  και  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5397·  1277·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Ψαλρ,οι,  κρατήματα,  στιχηρά,  αναγραμματισμοί  κτλ. 
Μετά  φωνών. 

5398·  1278.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Τροπάρια  εις  τάς  ώρας  των  Χριστουγέννων, 
τών  Φώτων  και  τη 5  μεγάλης  Παρασκευής. 

2.  Δογματικά  Θεοτοκία. 

Μετά  φωνών. 

5399·  1279·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

I  “  Έ,ρμηνεία  των  εν  τη  ψαλτική  σημασιών 
και  ετέρων  πολλών  χρησίμων  καί  τάς  τούτων  ετυμολογίας,  του 
οσίου  πατρός  ημών  'Ιωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  καί  του  γλυκυ- 
τάτου  κΰρ  Εμμανουήλ  τοΰ  Χρυσάφη  καί  κυρ  £?ένου  τοΰ 
Κορώνη,  καί  Γαβριήλ  μοναχοί  του  εξ  Άγχιάλου. ’’ 

2.  “Τοΰ  όσιον  και  θεοφόρον  πατρός  ημών 
Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί  Ερωταποκρίσεις  τής  παπαδικής 
τέχνης  καί  τών  σημαδίων ,  καί  τόνων  καί  φωνών  καί  πνευμάτων 
καί  κρατημάτων  καί  παραλλαγών  καί  όσα  έν  τη  παπαδική 
τέχνη  διαλαμβάνουσι.” 

Έν  τέλει  Σταυρός ,  ε’ν  δέ  ταΐς  τέσσαρσιν  αϋτοΰ  γωνία ις  τάδε' 
Τό  παρόν  βιβλίον  έγράφθη  παρ  εμοΰ  Ιγνατίου  ιερο¬ 
μόναχου  εις  τούς  ρψκβ'  έν  μηνή  Σεπτεμβρίφ  ιγ'  ήμέρμ 
ε'  (  =  1722)  όσοι  δέ  άναγινώσκεται  εις  ταύτην  την 
βίβλον  εθχεσθ αι  υπέρ  εμοΰ  τον  Κύριον. 

5400.  1 200.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Εΰχαι  ( ακέφ .). 

2.  Ρημάδια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

3·  Τα  ια’  εωθινά.  Μετά  φωνών. 

4·  Ακολουθία  τής  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5·  “  Π αραμυθία  Θεοφάνους  μοναχοί 

τοΰ  μεγάλου  ρήτορος  τής  άγιας  τοΰ  Χρίστου  μεγάλης  εκκλη¬ 
σίας,  π ρός  τον  πανευγενέστατον  κΰρ  Γεώργιον  τόν  Ρ αέλ,  άπο- 
βάλοντα  τόν  παμφίλτατον  υιόν  αΰτοΰ  Μιχαήλ  μετά  τριών 
έγκόνων  αϋτοΰ.” 

’Άρχ.  Β αβαιάξ  τοΰ  άφορήτου  πάθους,  ίατταταί  τής 
απευκταίας  αγγελίας,  φεΰ  τοΰ  πονηρού  συνα ντήματος· 
ό  όφις  όπόσον  ?σ[χ]υσε  τη  άνθ ρωπίνη  φύσει  κακόν 
έζεργ  άσασθ  αι.  Τέλ.  Ε ΰχομαι  οΰν  αυτόν  τόν  Κύριον 
τή  άφάτφ  αύτοΰ  δυνάμη  έφαψαμένου  σου  τής  καρδίας 


έμό  ποιήσαι  φώς  παρακλήσεως  τή  ψυχή  σου  διά  τών 
αγαθών  λογισμών  'ίν’  οΐκοθεν  έχης  τής  παραμυθίας  τάς 
άφορμάς. 

Έν  τέλει-  Τφ  τληπ αθεΐν  νέιρ  Ίώβ  ή  άλλιρ  μεγάλιρ 
Ε  ϋσταθίιρ,  εύγενεστάτιρ  φ  ρονιμωτάτιρ  κΰρ  Τεωργίιρ 
τιρ  Ραέλ,  δοθήτω. 

6.  Κατάλογος  βιβλίων. 

Ά ρχ.  Ήγησίππου  τοΰ  έπί  τοΐς  χρόνοις  τών  Απο¬ 
στόλων  άκμάσαντος  υπομνήματα  ε'.  Τέλ.  Εΰαγρίου 
δςτις  ήν  μαθητής  τοΰ  Τρηγορίου  τοΰ  Ν αξιανξοΰ  καί 
Μακαρίου. 

η.  Άδηλου  Περί  φιλοπτωχιας  Δογος  ανεπίγραφος. 

Δρχ.  (ακέφ.).  Τήν  φιλοπτωχίαν  τοίνυν  περί  πολλοΰ 
π οιησώμεθα,  σκορπίξειν  τούς  οβολούς  μή  φησώμεθα. 
Τέλ.  έχέτω  τοΰ  δικαστοΰ  τό  όνομα  τής  διαθήκης  τά 
γ ράμματα,  μνήμης  πτωχού  μή  άμοιρέτω  ό  χάρτης. 

Ο ϋκ  έστιν  ό  παρά  Μιονε,  χχχν.,  857.  Περί  φιλοπτωχιας 
λόγος  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

5401.  Ι28ΐ.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Κρατήματα.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλεν  Είσίν  δέ  κρατήματα  ρια  . 

5402.  1282.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Στιχηρά  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

54°3·  1283.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  η  ακολουθία  του  εσπερινού, 

ορθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει  Πασχάλια. 

54°4·  1 284.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Οκτώηχος  (ακέφ.  κολ.).  Μετά  φωνών. 

54°5·  Ι285·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  %ημά8ια  τής  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  ή  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού, 

ορθρου  καί  λειτουργίας  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5406.  1286.  χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού 

μετά  καί  τής  Όκτωήχου,  τοΰ  ορθρου  καί  τής  λειτουργίας 
(ακέφ.  κολ.).  Μετά  φωνών. 

5407-  1287.  Χαρτ.  16.  XVI. 

Διάφορα  τής  ακολουθίας  τοΰ  ενιαυτόν.  Μετά  φωνών. 

54°8·  1288.  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Κρατήματα.  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει ·  Κ ρατίματα  ρκα' . 

2.  'Ο  ακάθιστος  ύμνος.  Μετά  φωνών. 

5409·  1289.  Χαρτ.  16.  XVIII.  (0.97). 

1.  Ύροπάρια  (ακέφ.). 

2.  Μαθήματα  (δοξαστικά)  τοΰ  ένιαυτοΰ  (κολ.). 

Μβτά  φωνών. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


261 


5410.  1290.  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικές  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΐ)  εσπερινού, 
ορθρου  και  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5411-  Ι29Ι.  Χαρτ.  16.  XVII. 

Πάσα  η  ακολουθία  του  εσπερινού 
μετά,  και  της  Οκτώηχον,  του  ορθρου  και  της  λειτουργίας 
( άκέφ .).  Μετά  φωνών. 

5412.  1292.  Χαρτ.  16.  XVIII. 

χ.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  του  εσπερινού, 
ορθρου  και  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5413·  Ι293·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Σημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  του  εσπερινού, 
ορθρου  και  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

Έν  άρχή  τόδε  τό  Α ϊνιγμα'  “Ψυχή.” 

Γυνή  εύρίσκομαι  έγώ  καί  γυνή  οϋκι  οΐμαι 
πε  ριπατέρ  κάτω  στην  γην  καί  εις  τά  άνω  είμαι, 
στοΰτον  τον  κόσμον  βρίσκομαι  καί  ταπεινα  οδεύω, 
μ  αλήθεια  εις  τους  ουρανούς  έκεΐ  περιπολεύω 
καί  μήν  νοήσοις  άνθρωπε  ή  Θεοτόκος  είμαι, 
οϋχί  οϋχί  μή  γένοιτο  αυτή  έγώ  δέν  είμαι. 

Τό  όνομα  μου  ίσταται  εις  τέσσαρα  στοιχεία 
χάλια  δκτω  καί  έπτακόσια 

στον  άριθμόν  εύ ρίσ κονται  σωστά  καί  οΐμαι  τόσα 
εν  φυλακή  εύρίσκομαι  καί  έξω  δέν  εύγαίνω 
καί  ε’ί  τοις  πάλιν  εύρεθή  τούς  στίχους  νά  ξυγήσοι 
καλλοΰ  δασκάλου  μαθητής  ευρίσκετε  ύπερ  φύσιν 
αυτός  ήξεύρει  βέβαια  την  άλφα  καί  την  βίτα 
τό  γ άμα  δέλτα  έψιλον  τό  καππα  καί  την  εΐτα. 

Ο ί  στίχοι  τοΰ  αινίγματος  καταλογάδην. 

54!4·  1294·  Χαρτ.  16.  XV. 

1.  Σημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης  (άκέφ.). 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  { κολ .).  Μετά  φωνών. 

5415·  Ι295·  Χαρτ.  16.  XV. 

Διάφορα  της  ακολουθίας  τοΰ  ένιαυτοΰ  (άκέφ.  κολ.). 
Μετά  φωνών. 

54ι(5·  1296.  Χαρτ.  16  μικρ.  XVIII. 

Αντίφωνα.  Μετά  φωνων. 

54*7·  1297·  Χαρτ.  16  μικρ.  XVIII. 

I.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  (άκέφ.  κολ.).  Μετά  φωνών. 

Έν  τέλει'  'Η  βίβλος  αϋτη  έγράφη  ύπ’  έμοΰ  Μελ- 
χισεδέκ  ίεροδιακόνου  έκ  τής  ίεράς  καί  βασιλεικής 
μονής  τοΰ  Παντωκράτορως  τη  διάκειμέν η  έν  τιρ  Αγίφ 
δρει  τοΰ  “Α θωνος.  Έρ  ’έτει  σωτηρίω  μψλθ'  έν  μινή 
Μα ρτίφ  (=1739 )... Έγράφη  δε  εις  τό  ιερόν  μοναστήριον 
τοΰ  Έσφιγμέ νου,  έν  τφ  π ροειρη μένω  δρει  τοΰ  "Αθω. 


54ΐδ·  1298.  Χαρτ.  16  μικρ.  XVII. 

1.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  εσπερινού, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  (άκέφ.).  Μετά  φωνών. 

2.  Εωθινά  αναστάσιμα  (κολ.).  Μετά  φωνων. 

5419·  1299·  Χαρτ.  16  μικρ.  XVIII. 

Διάφορα  εκ  της  ακολουθίας  τοΰ  εσπερινού, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  (άκέφ.).  Μετά  φωνών. 

5420.  1300.  Χαρτ.  16  μικρ.  XVII. 

1.  Σημάδια  της  ψαλτικής  τέχνης. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  έσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας  (κολ.).  Μετά  φωνών. 

5421-  1301.  Χαρτ.  16  μικρ.  XVII. 

“  Παντα  τά  παρά  τοΰ  πρωτοψάλτου  Λαρίσσης 

κυρίου  Αναστασίου  τοΰ  έκ'Ραψάνης  πονηθέντα .” 

Τροπάρια  κτλ.  Μετά  φωνών.  Κώδιξ  άτελής. 

5422.  1302.  Χαρτ.  16  μικρ.  XVII. 

1.  Προπαιδεία  της  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

2.  Πάσα  η  ακολουθία  τοΰ  έσπερινοΰ, 
ορθρου  καί  λειτουργίας.  Μετά  φωνών. 

5423·  ΐ3°3·  Χαρτ·  XV.— XIX. 

Φάκελος 

περιέχων  φύλλα,  σπαράγματα  καί  τετράδια  έκ  διαφόρων 
κωδίκων  Μουσικής  εκκλησιαστικής. 

5424·  1304·  Χαρτ.  φύλλ.  XVII.  (φ.  606). 

“  Σύλλογέ  των  θεοφθόγγων  ρημάτων 
καί  διδασκαλιών  τών  θεοφόρων  πατέρων  ύπό  πάσης  Γραφής 
θεόπνευστου  συναθροισθεΐσα  εις  ωφέλειαν  τών  έντυγχανόντων 
παρά  Παύλου  τοΰ  όσιωτάτου  μοναχού,  κτήτορός  τε  καί  ηγου¬ 
μένου  μονής  τής  θεομήτορος  τής  έπονομαξομένης  Εΰεργετιδος.” 

*5425·  Ι3°5·  Χαρτ.  φύλλ.  XVII.  (φ.  383). 

“Του  εν  αγιοις  πατρος  ημών  Ίωάννου 
αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  ί^ιφιλίνου  ”  Αό- 
γοι  νγ' . 

Προτάσσεται  Πίναξ  άκριβής  τών  περιεχομένων. 

Έν  τέλει'  Πρό$  τοις  άλλοις  καί  τόδε  δι'  επιταγής 
τοΰ  πανα γιωτάτου  μου  καί  λογιωτάτου  οικουμενικού 
πατριάρχου  κυρίου  κυρίου  Διονυσίου  τοΰ  Βυζαντίου 
είληφε  τέλος  διά  μοναχού  τίνος  τών  Σιν αϊτών  Νε¬ 
κταρίου  κατά  τό  μχοηον  τής  έπιφανείας  Χριστού  ίνδ. 
αΏ  έν  μηνί  Ίουνίω  (  =  1678)  έν  Κωνσταντινουπόλει... 
Κοσμείται  ύπό  κομψού  έπιτίτλου. 

5426.  1306.  Χαρτ.  φύλλ.  XVII. 

“  Ιωσήφ  μοναχοΰ  ον  Βρυε'ννιος  το  έπωνυμον 
Όμιλίαι  διάφοροι  ρηθεΐσαι  έν  Κωνσταντινουπόλει  έπί  τής 
βασιλείας  Μανουήλ  τοΰ  ΤΙαλαιολόγου  καί  σοφωτάτου  καί  τής 
πατριαρχίας’ Ιωσήφ  τοΰ  άγιωτάτου  καί  οικουμενικού  πατριάρχου.” 

5427·  Ι3°7·  Χαρτ.  φύλλ.  XIV.  σελ.  2. 

“  Βιβλίον  τοΰ  άββά  Βαρσανουφίου 

τό  κατ’  έρωταπόκρισιν  δι’  ό'λα  τά  συμβάντα  τής  τε  μοναχικής 


262 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


καί  κοσμικήν  πολιτείαν,  8  καί  Στάθμη  φιλόχριστον  καλείται  τη ν 
ορθήν  διακρίσεων.” 

Τό  φύλλον  έφ'  οί 5  ή  επιγραφή  γέγραπται  υπό  χείρον  νεωτέραν 
(XVIII.  αίώνο ν)  κατά  μίαν  σελίδα. 

5428·  1308.  Χαρτ.  φύλλ.  XVIII. 

1.  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως 

“Περί  την  έν  θαβωρίιρ  θείαν  μεταμορφώσεων  και  τοΰ  κατ' 
αυτήν  την  θεότητον  φωτδν,  ιτερί  τε  θεώσεων  ύπερφυοΰν  αύθιν  καί 
μετοχήν  την  θεοπρεποΰν  καί  φυσικήν  τοΰ  πνεύματον  χάριτον 
Αόγον  ενδέκατον.” 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'.  “Περί  ιτίστεων.” — β'.  ΒΪ5  τό  κατά  Ίωάννην  Εύαγγέ- 
λιον.” — γ'.  “  Όμιλία  ιτερί  τοΰ  άγιου  Πνεύματον.” — δ'.  “Ο  μι¬ 
λιά  είν  την  Χριστοΰ  γέννησιν .” 

3·  Μακαρίου  τοΰ  ρεγάλου 

α'.  Αόγον  άνεπίγραφον.  Ά ρχ.  Ο  λόγον  τοΰ  θεοΰ  έργον 
αλήθειαν. — β'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγο$.'’  ’Ά  ρχ.  Ή  βασιλεία 
τοΰ  σκότονν  ό  πονηρόν  άρχων  αίχμ αλωτεύσαν  τό  ν 
άνθρωπον. — γ'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Αόγον.”  ’Άρχ.  Ό  τον  οικο¬ 
δεσπότην  ίδών  ή  ευρών  πάντα  τα  έν  τω  οϊκιρ  αΰτοΰ 
είδε  και  εΰρε. 

Α.  Παύλου  τοΰ  Αποστόλου  Αποσπά σματα 
έκ  των  Επιστολών  μεθ'  ερμηνείαν. 

5·  “  Περιεκτικά  ώς  δυνατόν  της  μόνης  των  Χρι¬ 
στιανών 

ήμών  πίστεων  κεφάλαια  δώδεκα,  άπερ  τινεν  άρθρα  καλούσι 
την  πίστεων,  σαφέστερου  σνντεθέντα  παρά  τοΰ  μακαρίου  αρχι¬ 
επισκόπου  Θεσσαλονίκης  Συμεών  καί  ότι  ταΰτα  περιέχει  τό 
θειον  σύμβολου  καί  περί  των  έκτικών  αρετών.” 

6.  Κεφάλαια  περί  θεολογικών  ζητημάτων^. 

'Η  τάξιν  συγκεχυμένη,  οϊαν  πιθανών  παρέλαβεν  ό  βιβλιο- 
γράφον  έκ  τοΰ  άντιβολαίου. 

η.  “Τοΰ  Φελλού  Προς  Μιχαήλ  τον  Κ ομνηνον 
Κεφάλαια  θεολογικά  ένδεκα.” 

8.  “  Μάρκου  τοΰ  Εφέσου  Απολογία  ρηθεΐσα 
έν  τη  τελευτή  αΰτοΰ.” 

ξ).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Προς  τον  αρχοντα  τον  Σχολαριον.” 
ΙΟ.  “Αναφορά  τών  άρχιερε'ων  προς  την  κρατίστην 
καί  αγίαν  ημών  κυρίαν  καί  δέσπιναν  κυρίαν  "Ανναν  την 
Π  αλαιολογίναν.” 

11.  “'Ιερομνήμονος  τίνος  Διάλογος 
μετά  μονάχου  τινον  κατά  Αατίνων.” 

12.  “Γενναδίου  ήτοι  Γεωργίου  τού  Σχολαρίου 

Κατά  την  Σιμωνιακήν  αιρέσεων  η  απιστίαν  εκ  τοΰ  Τόμου  την 
αγάπην  ”  [Δοσιθέου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων], 

13.  Ίωάννου  τοΰ  £ήιφιλίνου  Εις  την  Κυριακήν  τών 
άγιων  Πάντων. 

1 4·  “Ιωσήφ  μονάχου  και  παπιστομαστιγα  Βρυεννίου.’ 
’Άρχ.  'Τυχη  ήσθα  στείρα  καί  άκαρπον  καί  μηδέν 
τέκνου  γεννώσα  ζωήν  άξιου. 

15.  ' Αποσπάσματα  Λόγων  Ίωάννου  τοΰ  Ξιφιλίνου, 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 
ΐ6.  Ίωάννου  τοΰ  βιφιλίνου 

α’.  Εί$  την  Κυριακήν  την  ενώσεων. — β’.  “  Είν  την  Κυριακήν 
τών  άλλακτών.” 


Ι7·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  την  τών  ρν 
επισκόπων  παρουσίαν .  Έξήγησιν  τοΰ  πανιερωτάτου  μητρο¬ 
πολίτου  'Ηρακλείας  κυροΰ  Νικήτα  τοΰ  Σερρών.” 
ΐ8.  ©εολογικαί  ερωτήσεις. 

Ι9·  Άδηλου  Λογος  περί  ιερωσυνης. 

20.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  τον  άγιον 
Αθανάσιον  μεθ'  ερμηνείαν  Νικήτα  τοΰ  Σερρών. 

21.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εις  τον  λγ  ψαλρ,ον. 

22.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ερμηνεία  εις  τον  ρμδ 
Ψαλρ,όν. 

23·  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Λόγος  περί  νηστείας  και 
αγρυπνίας. 

24·  “Τοΰ  οσίου  καί  θεοφόρου  πατρυς  ήμών 
Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου,  ηγουμένου  καί  πρεσβυτέρου 
μονήν  τοΰ  άγιου  Μάμαντον  την  μ,ηροκέρκου  Περί  τοΰ  Μακάριοι 
οί  πενθοΰντεν  δτι  αυτοί  παρακληθήσονται.”  ( κολ .). 

5429·  Ι3°9·  Χαρτ.  φύλλ.  XVI. 

Άδηλου  Εκλογή  Λόγων  διδασκαλικών 
άπηνθισ μένων ,  ών  καί  σημ,ειοΰται  ένιαχοΰ,  έκ  πολλών  λόγων. 
Αναφέρονται  δέ  α’ ■  Είϊ  τάν  Κ υριακάν  τοΰ  ένιαυτοΰ. — β'.  Εις  τό 
Ι'ενέσιον  την  Θεοτόκου. — γ' .  Είν  την  Κυριακήν  π ρό  τήν  Υψώσεων 
τοΰ  τίμιου  Σταυροΰ. — δ’.  Είϊ  την  "Ύψωσιν. — ε' .  Εις  τόν  Ευ¬ 
αγγελισμόν. — 5~”.  Εί;  την  Μεταμόρφωσιν. — ΕΪ5  την  άπο- 
τομην  τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου. 

Μεταξύ  τών  ύπ’  άρ.  δ'  καί  ε'  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Εις  τό  ρητόν  τοΰ  Ευαγγελίου  τό  λεγόμενον  είν  Ιεράρχαν. 

Έν  τέλει’  "Ετουν  ,ζ^ξ^η™  μηνί  Μαιιρ  η'  (  =  1560). 
Φύλλα  τινά  έκπεσύντα  άνεπληρώθησαν  ΰπό  νεωτέρων  (Χαρτ. 
XVIII.). 

543°·  Ι3Ι°·  Χαρτ.  φύλλ.  XV. 

Κατά  Αατίνων  και  Ιουδαίων,  συγγραφή 
“τοΰ  ελάχιστου  έν  ίερομονάχοις  μονοτρόπου. ” 

Κώδιξ  άτελην  καί  συγκεχυμένην  ’έχων  την  τάξιν  τών  φύλλων. 

5431·  Ι311·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  “  Εκ  των  λόγων  των  άγιων  πατε'ρων  τινά. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Περί  πιστεως. 

3·  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου  Περί  τής  υπερθέου  Τριάδος. 
4-  “Γρηγορίου  πρωτοσυγγε'λου  τής  μεγάλης 
εκκλησίαν  Έρώτησιν.  Τί  χρεώστου  μεν  νά  πιστεύωμεν  διά  τό 
μυστήριον  την  άγίαν  Τριάδο;.” 

5·  “Εκ  τοΰ  Τόρ,ου  τής  άγαπης  τοΰ  συλλεγεντος 
παρά  τοΰ  κυρ  Δοσιθε'ου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων.  Ανω¬ 
νύμου  τινον  διδασκάλου  περί  θεολογίαν  " Οτι  ό  θεόν  μονάν  έστίν 
6  αυτό  5  καί  τριάν  κατά  τούν  άγιου  ν  θεολόγουν  καί  διδασκάλ  ουν.” 
6.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  “Ίά  άπόφρητα”  ή  περί  άρχών  “  Αόγον  α’ — β' .  “λόγον 
δεύτερον  περί  υίοΰ.” — γ'.  “Λόγοϊ  τρίτον  περί  τοΰ  άγιου  Πνεύ- 
ματον.” — δ'.  “  Αόγον  τέταρτον  περί  τοΰ  κόσμου.” — ε'.  “Περί 
προνοίαν  λόγον  πέμπτον.” — 5~'.  “Περί  τών  λογικών  ούσιών 
Αόγον  ί~'.” — ζ' ·  Πρ05  Εύάγριον  μοναχόν  περί  θεότητον. — η' . 
Περί  δόγματον  ήτοι  θεολογίαν  Αόγον  α' .· — θ'.  “’Εκτοΰ  δευτέρου 
λόγου  τοΰ  είν  τό  άγιον  Πάσχα  τοΰ  έν  άγίοιν  πατρόν  ήμών 
Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  μετά  έξηγήσεων  τοΰ  κύρ  Νικήτα 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


263 


μητροπολίτου  Σερρών  τινά  έκ  τοΰ  λόγου  τούτου.” — Γ.  “Έκ 
του  έννάτου  λόγου  τοΰ  εις  την  γενέθλιαν  ημέραν  τοΰ  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χρίστου.”  Όμοίως  μετ'  έξηγήσεως  [Νικήτα  Σερρών;]. 

Οί  ΰπ'  άρ.  α' — ίΓ'  έμμετροί  λόγοι  μετ’  έξηγήσεως  επομένης 
εναλλάξ  εις  περικοπάς  τοΰ  κειμένου. 

η.  “  Έκ  τον  βιβλίου  τον  κυρ  Δοσιθε'ου  πατριάρχου 
Ιεροσολύμων  Περί  Ίωάννου  Φι λοπόνου  τοΰ  τριθεΐτου.” 

8.  “  Περί  πατρος  καί  νίον  καί  άγιου  Πνεύματος 
διακεκριμένη  άμα  και  ηνωμένη  θεολογία  τοΰ  άγιου  Διονυσίου 
τοΰ  Άρεοτταγήτου  Έκ  τοΰ  β'  κεφαλαίου  τοΰ  περί  ηνωμένης  καί 
διακεκριμένης  θεολογίας.” 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  “Εις  τους  λόγους 
καί  εις  τόν  έξισωτήν  ’ϊουλιανδν  λόγος.” 

ΙΟ.  “  Εκ  των  επιστολών  τινες  τον  εν  αγιοις  πατρος 
ημών  Ισιδώρου  τοΰ  Πηλουσιώτου.  ” 

II.  “Έκ  της  Παλαιός  διαθήκης  τινά.” 

5432·  Ι312·  Χαρτ.  4.  XVIII. 

1.  “  Ανθολογία  έκ  διαφόρων  βιβλίων.” 

2.  “  Εκ  τοΰ  κατηχητικόν  βιβλίου  τον  εν  άγίοις 
πατρος  ημών  Κυρίλλου  αρχιεπισκόπου  Ιεροσολύμων.” 

3·  Γαβριήλ  τοΰ  Σεβήρου  Συνταγρ,ατι ον 

περί  των  άγιων  καί  Ιερών  μυστηρίων. 

4-  Συμεών  Θεσσαλονίκης  Περί  των  επτά  μυστηρίων. 

5-  “Έκ  τοΰ  εγχειριδίου  των  καθηκόντων 

τινά  τοΰ  συγγραφέντος  παρά  τοΰ  εύσεβεστάτου  ηγεμόνας 
πάσης  Οΰγγροβλαχίας  κυρίου  κυρίου  Ίωάννου  Νικολάου  Αλεξ¬ 
άνδρου  Μαυροκορδάτου  τοΰ  σοφωτάτου  αύθέντου.” 

6.  Εκ  των  κεφαλαίων  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 
ΙΙερί  τοΰ  άγιου  Πνεύματος. 

η.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εκ  τοΰ  Περί  πίστεως  λογου. 
8.  Αποσπασματα  ττατε'ρων. 

Είσί  δε  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Γρηγορίου  τοΰ  Θεο¬ 
λόγου,  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού,  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ, 
Γρηγορίου  Νύσσης,  Ίωάννου  τοΰ  Ζωναρά,  Θεοδώρητου 
Κύρρου,  έκ  της  πρδς  Αιόςκορον  έπιστολής  καί  άλλων. 

5433·  1313·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Οκτώ  λογοι  έκ  της  βίλον  Ιωσήφ  μονάχον  τοΰ 

Βρυε'ννου.  ” 

2.  “Τοΰ  αύτοΰ  κίρ  Ιωσήφ  Δημηγορία 
συντομωτάτη  εις  τό  αυτό  ρηθεΐσα  παλάτιον  έπί  παρουσίφ 

τοΰ  πατριάρχου  καί  τών  έν  τέλει  καί  τοΰ  κλήρου  καί  πάσης  τής 
πολιτείας  περί  τοΰ  τής  πόλεως  άνακτίσματος." 


5434· 

Ι3Ι4· 

“  Πατερικόν.” 

Χαρτ. 

8.  XVIII. 

5435· 

Ι3Ι5· 

Χαρτ. 

8.  XVIII. 

“  Ανθολογία  έκ  τών  λόγων  τών  αγίων  πατέρων.” 

Είσί  δέ  Αποσπάσματα  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου,  Ίωάννου 
Καντακουξηνοΰ  τοΰ  μετά  ταΰτα  Ίωάσαφ  μοναχοΰ  Έκ  τοΰ 
ΙΙερί  τής  θείας  σαρκώσεως  Λόγου,  Αναστασίου  Αντιόχειας, 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Γρη¬ 
γορίου  Νύσσης  καί  άλλων. 


5436·  Ι3ι6·  Χα/>τ·  «·  XVIII. 

1.  Θεοδώρητου  Κύρρου  Υπόμνημα 

εις  τάς  δράσεις  τοΰ  προφήτου  Δανιήλ. 

Προτάσσεται  “Περί  τοΰ  αύτοΰ  μακαρίου  θεοδώρητου  Έκ  τής 
Μ υριοβίβλου  Φωτίου.” 

2.  Τοΰ  αύτοΰ  Ερμηνεία  εις  τα  άπορα 
τής  θείας  Γραφής  κατ’  εκλογήν. 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπόκρισιν. 

3·  “  Μερικοί,  τινές  Κανόνες  τών  αγίων  πατέρων.” 
Μεά’  ερμηνείας. 

4·  “  Περί  τοΰ  μακαρίου  Θεοδώρητου  έπισκόπον 
Κύρου  Πράξις  όγδόη  τής  έν  Χαλκηδόνι  άγίμς  συνόδου.” 

5·  “  Μερικά  τινά  εκ  της  Μνριοβίβλον  Φωτίου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Περί  τινων  άναγνωσθέντων 
αύτιρ  βιβλίων  διαλαμβάνων.” 

6.  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ημών  Ίωάννου 
τοΰ  Δαμασκηνοΰ  Έκ  τοΰ  Κατά  Μ ανιχαίων  αύτοΰ  λόγου 
τινά.” 

7·  Τοΰ  αύτοΰ  “  Εκ  τών  περί  τών  άγιων  εικόνων 
λόγων  αύτοΰ  τινά.” 

8.  “  Δεοντίου  Νεαττόλεως  Κύπρου 

Έκ  τοΰ  κατά  Ιουδαίων  λόγου  Περί  τοΰ  προςκυνεΐν  τιρ  Σταυρφ 
τοΰ  Χριστού...” 

9-  “  Έκ  τοΰ  βίου  τον  αγίου  Ίωάννου 
τοΰ  Χρυσοστόμου  ούτως  αυτολεξεί  γέγραπται .” 

5437·  Ι3Ι7·  Χαρτ·  8.  XVIII.  (φ.  351). 

1.  “  Διηγήματα  Ελληνικά.” 

α'.  Ίά  κατά  τόν’Αχιλλέα. — β.  Τ ά  κατά  τόν  Όδυσσέα. 

2.  Λουκιανού  Διάλογοι. 

3·  “  Παροιρΰαι  ελληνικά!  Ζηνοβήου 
έκ  τών  Ταρραίου  καί  Διδύμου.” 

4·  “  Παλαιφάτου  ΙΠρι  άπιστων  ιστοριών. 

5·  “  Παροιμΐαι  ελληνικά!. 

Άκαρπότε ρος  εΐ  Άδώνιδος  κήπων. — Άδώνιδος  κήποι. 
— Γραΰς  βακχεύει. — Τό  μήλον  τής  έριδας. 

6.  Αδήλου  Περί  άπιστων. 

η.  “Διβανίου  σοφιστον  Μΰβοι  ελληνικοί.” 

8.  “  Φουρνούτου  Θεωρία  περί  φυσεως 
τών  ψευδοθεών  τών  Ελλήνων.” 

9·  “  Ίστορίαι  τινές.” 

α'.  Περί  τοΰ  Τ ροφωνίου  καί  τών  σύν  αύτω. — β'.  Περί  τοΰ 
Μ ενοικέως. — γ'.  Περί  τοΰ  Κλεομβρότου  κτλ. 

ΙΟ.  “Έκ  τών  Απομνημονευμάτων  Ξενοφώντος 
ρήτορας  Περί  τοΰ  Σωκράτονς.” 

11.  Διβανίου  Προς  ανθύπατον  Μόντιον 

“  άξιώσαντα  αυτόν  γράψαι  τόν  τε  Αημοσθένους  βίον  καί  τάς 
απάντων  τών  λόγων  αύτοΰ  υποθέσεις.” 

12.  “  Ίστορίαι  τινές.” 

α'.  Περί  Έμπεδοκλέους. — β' .  Περί  τοΰ  Σωκράτους. — γ'. 
Περί  τοΰ  Άριστοτέλους  κτλ. 

I  5·  “  Άττολωνίου  τοΰ  'Ροδίου.,.Ή  υπόθεσις  τών 
’  Αργοναυτικών.” 

Ι4·  “  Βιος  Πίνδαρου  έκ  τών  Σουίδα. 


264 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


15.  “Ίσαακίου  τοΰ  Τζε'τζου  Προλεγόμενα 
είί  τοΰ 5  ποιητάς.” 

’Άρχ.  Τοΐε  των  ποιητικών  βίβλων  κατάρχεσθα  ι 
μέλλουσι. 

ΐ6.  “  'Ε^ήγησις  τον  σοφωτατον  γραμματικόν 
κυρίου  Ίωάννου  τοΰ  Τζετξου  είϊ  τα  "Εργα  καί  τάς  ημέρας 
τοΰ  Ησιόδου.” 


1~] .  “Τοΰ  σοφωτάτου  και  λογιωτατον  κνριον 
Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοιτούλου  ανεψιού  τοΰ  Κρήτης  Έξήγησις 
τών  “Έργων  καί  ήμερων  Ησιόδου.” 

Μόνο;  ό  Πρόλογοί. 

ΐ8.  Ύπόθεσις  των  κωμωδιών  Άριστοφάνους. 

τη.  “Ύπόθεσις  τον  δράματος  της  Εκάβης  ”  [Εύρί- 


ττίδου], 

20.  “Ίσαακίου  [Κομνηνοΰ]  τοΰ  ττορφυρογενήτου 

Περί  τής  Εκάβης  καί  τοΰ  Πάριδοί.” 

“Αρχ.  Πάρίί  ό  Αλέξανδρος  όνομάξετο  άπό  τοΰ  7 τεριέναι 
τουτέστιν  έκφυγεΐν  τον  θ άνατον. 

21.  “Ύπόθεσις  Αίαντος  μαστιγοφορον  ”  [Σοφο- 
κλέους]. 


22.  “  Περί,  Πίνδαρου  στιχοποιοΰ 
καί  των  μυθολογιών  ών  γέγραφεν .” 

Π εριέχονται  καί  τα  περί  Πινδάρου  έκ  τής  τοΰ  Φωτίου  Μυριο- 
βίβλου. 


23·  “  Εκ  των  τον  Αίσώττου  Μΰ$ων  τινες.” 

24·  “  Εκ  των  τον  Νικηφόρου  Μΰβων.  Κολιού  καί 


ορνίθων.” 

“Αρχ.“Έδοξε  ποτέ  τοΐς  δρνησιν  άρχεσθαι. 

25·  “  Σευη'ρου  σοφιστοΰ  Η0οποιϊαι.” 

α'.  “  Τίνα$  Άν  εΐπε  λόγους  άκούσας  Άχιλεΰς  τον  Π ύρρον 
πορθήσαντα  την  Τροίαν.” — β' .  “Τίνα?  άν  εΐπε  λόγους  Μενέλαος 
τοΰ  Αλεξάνδρου  την  Ελένην  άρπάσαντος.” 

20.  “  Εκ  των  τον  Λουκιανοΰ  Διάλογων. .  .Βίων 
■κράσης.” 

2"].  “Των  Πλουτάρχου  Χαιρονεως  Ελληνικών 

καί  Ρωμαϊκών  παραλλήλων  Μετάφρασις  ακριβέστατη  εις 
απλήν  διάλεκτον .” 

Βραχέα  αποσπάσματα. 

28.  “  Γαβρίου  ’Έλληνος  Τετράστιχα  μύθων.” 

α’.  " Ανθρωπος  καί  λίθινος  λέων. — β'.  Αέων  κοιμώμενος  καί 
μΰς. — γ'.  Αέων  όνος  καί  άλώπηξ. — δ'.  Κώνωφ  καί  ταύρος. — 
ε'.  "Ελαφοτ  καί  άμπελος. — ζ~’ .  ’Ό φις  καί  γεωργός. — ζ' .  ΠαΪ5 
καί  σκόρπιός. — η' .  Αορκάς. — θ’.  Άλώπηξ  καί  σταφυλή. — 
ι' .  Κόραξ  καί  άλώπηξ. — ια'  .Αστεροσκόπος. — ιβ' .  “Περίάνδροϊ 
μιξότριχος  καί  δυοϊν  εταίρων.” — ιγ'.  Αετός  καί  όϊστός. — ιδ'. 
Τρεΐς  βόες  ομόφωνοι,  εΐτ  άσύμφωνοι. — ιε'.  Κάων. — ιίΓ' .  “Περί 
όνου  καί  άλός  καί  σπόγγων.” — ιξ' .  Κάμηλος. — ιη'.  Αύκος  καί 
γέρανος. — ιθ' .  Ταύρος  καί  τράγος. — κ' .  Μ ύρμηξ  καί  τέττιξ. 

2<ή.  “Αίσώττου  Μΰ0Οΐ.” 

α'.  Κώνωψ  καί  λέων. — β'.  Άλέκτορες. — γ'.  Βάτραχος. 

30.  “  Αεξικον  ”  συνωνύμων  καί  μετάφρασις  λέξεων 

τής  αρχαίας  εις  τήν  καθωμιλημένην. 

“Αρχ.  Αδιάβλητα,  άμώμητα,  άνέγ κλητά.  ’Αδδηφαγία, 
πολυφαγία.  Εξαπίνης,  έξαίφνης.  Τέλ.’Όασις,  όάσεως 
ή  αίγυπτία.  Στε'αρ  στέατος  τό  ξύγγι  τό  πεπυγ μένον. 


Οϋθαρ  οίΘατοί  ό  μαξός  τοΰ  προβάτου.  Λητώ  ή  ψευδοθέα 
τών  Ελλήνων  ή  μήτηρ  τοΰ  Άπόλονος  καί  άληγορεΐται 
εις  τήν  νύκτα. 

31.  “  Επιτατικά  μόρια.  Ταΰτα  παντα  σημαίνουσι 
το  λίαν.” 

“Αρχ.  Αχανές  πέλαγος  τό  λίαν  κεχηνός. 

32.  “Στερητικά  μόρια.” 

Άρχ.’Άοικος  ό  μή  έχων  οίκον. 

33·  “  Περί  νόμων.  ” 

“Αρχ.  Ίστέον  ότι  Αυκοΰργος  καί  Αράκων  τών  Λακε¬ 
δαιμονίων  γεγόνασι  νομοθέται. 

34·  Βραχεία  εϊ8ησ ις  περί  Γερασίμου  Βλάχου. 

’Άρχ.  Γεράσιμοί  ό  έκ  Κρήτης  ό  Βλάχοί.  Τέλ.  καί 
μετά  τρία  ’έτη  έπανεπαύθη  ΰπέργηρως. 

Συμπίπτει  έν  μέρει  προς  τήν  παρά  ΣΑΘΑι  Νεοελλ.  φιλολογία. 
Εν  Άθήναις  1868  σ.  338  σημείωσιν  [Νικολάου]  Βουβουλίου 
περί  Βλάχου  έν  Βίιρ  Π αναγιώτου  Σινωπέως. 

35·  “  Εκ  τοΰ  Αεξικον  αντοΰ  [Γερασίμου  Βλάχου] 
τινα. 

"Αρχ.  ’Αβε'βαιον  εΰμετακίνητον,  έφήμερον,  μετακινού- 
μενον.  Τέλ.  Ώφε'λεια,  συμφέρον,  λυσιτέλεια,  Άνησις, 
συντέλεια,  όφελίη,  εΰχρηστία. 

36.  “  Εκ  τοΰ  μεγάλου  Ετυμολογικού 
ήγουν  τής  μεγάλης  Τραμματικής  τινα.” 

37-  Περί  σχημάτων  καί  αλλα  τινά  γραμματικά 
καί  έτυμολογικά. 

38.  “  Σημαινόμενα  λέξεων  διαφόρων 
καί  περί  ορθογραφίας.” 

39-  “Τα  τών  μηνών  ελληνιστί.” 

40.  “  Μηνών  ημέραι.  ” 

41.  “  Περί  άριθρ.ων.  ” 

42.  “  Δι αφορά  φωνής.” 

“Αρχ.  Έπί  κύκνου  λέγεται  άδειν. 

43·  “  Παροιμίαι  επί  τών  αδυνάτων.” 

44·  Συνώνυμα,  Κανόνες  γραμματικοί, 

Έρμηνεϊαι  λέξεων,  φράσεων  καί  ρητών. 

45 ·  “  Περί  τοΰ  αγίου  Ιωαννου  τοΰ  Θεολόγου 
καί  τοΰ  άδελφοθέου  Ιακώβου.” 

46.  “  Περί  τοΰ  άγιου  Συμεών  τον  ©εοδόχου.” 

47·  “  Τά  σημαινόμενα  τοΰ  αναθέματος.” 

48.  Σημειώσεις  περί  λέξεων  καί  γραμματολογικοί. 
Ιδίως  έκ  τον  Σουίδα. 

49·  Σημειώσεις  θεολογικαί. 

50.  Σημειώσεις  χρονολογικοί. 

51.  “  Φίλωνος  Ιουδαίου  Εκ  τών  συγγραμμάτων 
αύτοΰ  έκ  τοΰ  λόγου  δν  έποίησε  περί  τών  μετονομαξομένων 

τινά.” 

52.  “  Φραγγίσκου  πρεσβντέρου  τον  Τουριανοΰ 
Προλεγόμενα  εις  τάς  τών  άγιων  Αποστόλων  διαταγάςΑ 
53·  “  Μερικά  τινα  εκ  τούτων  τών  Π ρολεγομένων.” 
54·  “Ιστορία ι  τινες  έκ  τοΰ  βιβλίου 

τοΰ  κύρ  Δοσιθε'ου  [πατριάρχου  Ιεροσολύμων]  Περί  τών 
ερμηνευτικών  τής  Παλαιάί  γραφής,  καί  τής  παραθέσεως  τών 
έρμηνειών  αυτής  μετά  τής  Εβραϊκής  παρά  τοΰ  Ώριγένους,  ών  τε 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


μετέφρασε  Αημήτριο ς  ό  Φαληρεύς,  καί  περί  θεηλάτων  συμφορών 
Θεοπόμπου  καί  θεοδέκτου." 

’Ίδ.  καί  5439  (1319),  13. 

55·  “  Περί  τον  Ώριγένονς.” 

56.  “  Περί  της  τελευτής  τον  Ώριγένονς 
καί  των  συγγραμμάτων  αϋτοΰ,  καί  τών  Ελληνικών  ποιημάτων, 
καί  τίνος  χάριν  ταΰτα  άναγινώσκομεν'  καί  βτι  χρήσιμοί  ή  έξω 
σοφία  τούς  πιστούς.” 

’Ίδ.  καί  5439  (1319),  12. 

57·  “  Περί  των  άναθεματισθέντων  υπό  της  Συνοδού 
συγγραμμάτων  τοΰ  Μ οφουεστίας  καί  τής  του  ’Ίβα  επιστολής 
καί  των  τοΰ  θεοδωρίτου  συγγραμμάτων  όσα  μέντοι  γε  κατά  τής 
ορθής  πίστεως  ήσαν  τοΰ  θεοδωρίτου .” 

“Ιδ.  καί  5439  (1319),  15. 

58.  “Περί  τον  διατί  λέγεται  6  ’ Αλεξάνδρειάς 
κριτής  τής  οικουμένης .” 

59·  “  Ότι  καί  άπδ  των  εν  τη  Παλαια  γραφή  Μωϋ- 
σε'ως 

Κριτών  καί  Βασιλέων  δείκνυται  άρχαύον  καί  πάτριον  τό 
λέγεσθαι  τούς  βασιλείς  άρχιερεΐς.” 

6  ο.  “  Περί  της  επί  τον  μεγάλου  Κωνσταντίνου 
οικοδομής  τοΰ  ναοΰ  έν  τψ  Γολγοθά  ΤΦ  τ°ν  Χρίστου  άνα- 
στάσεως.” 

6ΐ.  “Περί  των  εγκωμίων  καί  επαίνων  τον  μεγάλου 
Κωνσταντίνου.  ” 

02.  “Περί  των  εγκωμίων,  της  αγίας  Ελένης 
καί  τής  εϋρέσεως  τοΰ  Σταυροΰ .” 

63.  “Περί  τον  ποτέ  καί  πως  έχριστιάνησαν  οί 
'Ρώσοι.” 

“Ιδ.  καί  5439  (1319),  108. 

6 φ  “  Περί  των  γεγονότων  θαυμάτων  διά  τον  αγίου 
Ευαγγελίου  καί  των  ύπερθαυμάστων  αύτοϋ  εγκωμίων.” 

05·  “  Αέξεις  Έλληνικαί  διά  φράσεως  τίνος  λεγό¬ 
μενοι.” 

’Άρχ.  Είϊ  τό  αγαπώ  φιλικώς  έχω  προς  σέ. 

66.  “Έκ  του  Ονομαστικού  βιβλίου  Ιουλίου  Πολυ- 
δευκους  τινα.” 

67.  “Εκ  των  στίβων  Σιβΰλλα$  τήξ  Ερυθραίας.” 

68.  “  Αποφθέγματα  τινά  των  εξωτερικών 
φιλοσόφων  Έκ  τοΰ  βιβλίου  Ίωάννου  τοΰ  Στοβαίου.” 

09·  “  Ερμου  τοΰ  τριςμεγίστου  Έκ  τον  λόγον 
αύτοΰ  τοΰ  πρός  Τ άτ[ιανόν]  τί  έστί  θεός.” 

70.  Αποφθέγματα  Άριστοτέλους,  Πλάτωνο$, 
Διογένους,  Θεοκρίτου  καί  άλλων. 

71.  “  Τινά  εκ  της  Γ ραμματικης  τον  σοφωτάτον 
τοΰ'πίκλην  [Θεοδώρου  τοΰ]  Πτωχρπροδρόμου.” 

72.  “Περί  της  Αριθμητικής  επιστήμης .” 

’Άρχ.  Ή  άριθ μητική  άπασα  διαιρείται  εις  τέσσαρα. 

73·  “  Τινά  τον  γεωπονικού.  Προγνωστικά 
ευδιηνοΰ  άέρος  Άράτου.” 

“Α ρχ.  Τριταία  καί  τεταρταία  οΰσα  ή  σελήνη  καί 
λεπτή. 

74·  “  Ιατροσόφιου  Γαληνού  Ίατροΰ  Έρρ,ηνεία.” 

”Α ρχ.  Τό  έαρ  άρχεται  άπό  τάς  κε’  τοΰ  μηνάς. 


265 

75·  “  ' Άπό  τον  γεωπονικού  τοΰ  Άγαιτίου. 

Έρμηνία  δια  κίνησιν  κοιλίας.” 

"Επονται  καί  άλλαι  Συνταγαί  ίατρικαί,  γεγραμμέναι  έν  τή 
καθωμΐΚημένη  ώς  καί  τα  ϋπ’  άρ.  74  καί  75. 

5438·  1318.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Τοΰ  οσίου  και  θεοφόρου  πατρός  ημών 
Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  Όμιλίαι  πνευματικαί  πάνυ  πολλής 
ώφελείας  πεπληρωμέναι  περί  τής  όφειλομένης  καί  σπουδαζομένης 
τούς  Χριστιανούς  τελειότητος 
Προτάσσεται  Πίναξ. 

5439·  ΐ3Ι9·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1 .  “  Τοΰ  σοφωτάτον  καί  λογιωτάτου  κυρίου 
Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα  Έκ  τής  έρμηνείας  ήν  έποίησεν  εις 

την  θείαν  λειτουργίαν .” 

2.  “  Μερικά  τινά  εκ  τον  βιβλίου 

τοΰ  μακαριωτάτου  πατριάρχου'  Ιεροσολύμων  πατριάρχου  κΰρ 
Δοετιθε'ου  τοΰ  έπονομαζομένου  Αωδεκάβιβλον,  προςαγορευομένου 
τε  Περί  των  έν  Ίερουσαλύμοις  πατριαρχευσάντων.” 

3·  “  Περί  του  ποιώ  τροπω  ο  παπας  πρώτος  των 
ιερέων.” 

4·  “  Περί  των  γινομένων  διαλέξεων  Ελλήνων 
καί  Λατίνων  έπι  Αλεξίου  καί  Μανουήλ  διά  τήν  τοΰ  αγίου 
Πνεύματος  έκπόρευσιν...” 

5·  “  Περί  τοΰ  σταλέντος  προς  Ανδρόνικον 
τον  βασιλέα  Τόμου  παρά  τών  έν  τψ  ’Άθει  δρει  πατέρων  κατά 
τοΰ  πάπα  'Ρώμης  καί  ών  είργάσαντο  φόνων  οί  Αατινύφρονες 
τού ς  έν  τψ’Άθψ.” 

6.  “  Περί  άλώσεως  της  Κωνσταντινουπόλεως 

ύπό  τών  Λατίνων  καί  τών  δι’  ά$  έάλω  διαφόρων  αιτιών  καί 
φυγής  Αλεξίου  βασιλέως." 

7 .  “Περί  της  ημών  απολογίας  προς  τον  πάπαν 
Ίνοκέντιον  τόν  τρίτον  διά  τό  μή  πείθεσθαι  τούς  Ρωμαίους  τψ 

πάπα  παθεΐν  τα  τοιαΰτα  είπόντα  καί  οτι  ταυτόν  έστί  τψ  ψεύδει 
τό  πείθεσθαι  τψ  πάπα.” 

8.  “Περί  τον  φευδολατινοπατριάρχου 

έν  Κ ωνσταντινουπόλει  καί  τών  τούς  πολίτας  βιαζόντων 
παπίσαι  λεγάτων  τοΰ  ' Ρώμης  καί  μοναχούς  κρεμόντων...” 

9·  “  Περί  της  άλώσεως  ανθις 

τής  Κωνσταντινουπόλεως  ύπό  τών  ’Ρωμαίων  έπι  Μιχαήλ  τοΰ 
Παλαιολύγου  διά  τοΰ  καίσαρος  Αλεξίου  καί  άποδίωξις  τών 
Λατίνων.” 

ίο.  “"Οτι  οτε  έλα βον  την  πόλιν  οί  Λατίνοι 
εύρεθέντος  έν  τούς  βασιλείοις  μέρους  άζύμου  άρτου  έκ  τοΰ 
μετ αδοθέντος  ύπό  Κυρίου  τούς  Άποστόλοις  δέδεικται  ή  τοΰ 
ένζυμου  άρτου  δόξα.” 

11.  “  Ότι  η  μετουσίωσες  λέξις  ονκ  εφεΰρεμα 
Λατίνων,  άλλά  τής  καθολικής  έκκλησίας,  ώςαύτως  καί  ή  καθ’ 

ύπόστασιν  ένωσες  καί  τό  όμοούσιον  συν  άλλου.” 

12.  “  Περί  τής  τελευτής  τοΰ  Ώριγένονς 

καί  τών  συγγραμμάτων  αύτοΰ  καί  τών  έλληνικών  ποιημάτων 
καί  τίνος  χάριν  ταΰτα  άναγινώσκομεν  καί  δτι  χρήσιμος  ή  έξω 
σοφία  τούς  πιστούς.” 

’Ίδ.  καί  5437  (1317),  56. 


Η.  II. 


34 


266 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Ι3·  [Δοσιθεου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων] 

“Περί  τον  ερμηνευτών  της  παλαιάς  Τραφής  καί  της  παρα- 
θέσεως  των  ερμηνειών  αύτής  μετά  της  "Εβραϊκής  παρά,  τοΰ 
Ίΐριγένους,  ών  τε  μετέφρασε  Αημήτριος  ό  Φαληρεύς  καί  περί 
θεηλάτων  συμφορών  Θεοπόμπου  καί  θεοδέκτου.” 

“Ιδ.  καί  5437  (1317),  54. 

14.  “Περί,  τοΰ  εν  τή  έκτη  πράζει  κείμενον 
συμβόλου  τοΰ  Ν εστορίου  καί  δτι  ό  Νεστόριος  οΰκ  έβλασφή- 
μησεν  εις  τό  Π νεΰμα  τδ  άγιον  καί  περί  τοΰ  κατά  τί  ΐδιον  τοΰ 
υίοΰ  τό  Πνεύμα  καί  της  έκ  πατρός  έκπορεύσεως  αϋτοΰ  κατά 
θεοδώριτον,  Κ υρίλλιρ  συμφωνοΰντα  έν  τφ  μάχεσθαι  καί  περί 
τοΰ  προχεΐσθαι  αΰτό  καί  χορηγείσθαι  καί  έν  συνόφει  περί  της 
άγιας  Τ ριάδος.” 

15-  “Περί  των  άναθεματισθέντων 

ύπό  της  συνόδου  συγγραμμάτων  τοΰ  Μοφουεστίας  καί  της  τοΰ 
'Ίβα  επιστολής  καί  των  τοΰ  θεοδωρίτου  συγγραμμάτων  δσα 
μέντοι  γε  κατά  της  ορθής  πίστεως  ήσαν  τοΰ  θεοδωρίτου.” 

“Ιδ.  καί  5437  (1317),  57. 
ιό.  “  Οτι  ο  άγιος  Κύριλλος  ονκ  αντείπε 
θεοδωρίτου  καί  Ν  εστορίου  δ'τε  ήλεγξε  την  περί  τοΰ  άγιου 
ΐΐνεύματος  θεολογίαν...” 

17.  “  Οτι  τα  γραφέντα  θεοδωρίτω 

κατά  τών  δώδεκα  κεφαλαίων  διϊσχνριζομένου  τοΰ  πάπα 
Βιγιλίον  μη  άναθεματισθήναι,  ή  σύνοδος  αναθεμάτισε.” 
ιδ.  “  Διάλυσις  επιχειρήματος  τών  Λατίνων, 
δπερ  έστίν  δτι  ή  σύνοδος  την  έκκλησίαν  '  Ρώμης  μη  κανονι- 
ζομένην  τό  Σάββατον  παρανομεί.” 

IV).  “Εκ  τής  εκκλησιαστικής  ιστορίας.” 

’Άρχ.  "Οτι  τοΰ  την  τών  παπιστών  έκκλησίαν  είναι 
άληθή  έκ  της  τών  έπισ κόπων  ταύτης  δ  ιαδοχής  ούκ 
έστι  σημεΐον  αληθές. 

20.  “  Ότι  τδ  προςφερειν  τους  Λατίνους 

από  τοΰ  Έπιφανίου  μη  δέχεσθαι  την  έκκλησίαν  τον  μιας 
γνναικός  άνδρα  εις  ίερωσύνην...” 

21.  “Περί  τών  από  'Ρώμης  εις  Κωνσταντινοΰ- 
πολιν 

έλθόντων  πρέσβεων  έπί  Μανουήλ  τοΰ  Π αλαιολόγου  καί  τών 
γενομένων  μετ’  αυτών  διαλέξεων  καί  ών  εΐπεν  '  Ιωσήφ  ό  Β ρυέννιος 
προς  Αατίνους...” 

22.  “  ' Απόκρισις  προς  τους  παπιστάς  λέγοντας 

δει  είναι  κεφαλήν  τινά  μετά  Χριστόν  άναμάρτητον  Έκ  της 
προς  ΤΙαραλιώτας  έπισ  κόπους  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου...” 

23·  “  Ότι  έκ  τής  προς  Νεοκαισαρεΐς  επιστολής 
τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  δείκνυται  μη  ένα  κανονίξειν  την 
έκκλησίαν ,  άλλα  πολλούς...” 

24·  “  Οτι  έκ  πάντων  τών  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 
ρητών  καί  τοΰ  τελευταίου  κεφαλαίου  τών  κατά  Πλάτωνοϊ 
ορών  καί  της  έρμηνεί ας  τοΰ  κη’  Φαλμοΰ  δείκνυται  συλλογιστικώς 
τον  εις  τον  πάπαν  πιστεύοντα  η  προςκυνοΰντα  αυτόν  είναι 
&θεον.” 

2ζ.  “Περί  προχειρίσεως  αυθημερόν  δυο  παπών 
’  Ρώμης,  λαυρεντίου  καί  Συμμάχου  καί  της  δι’  αυτών  γενο- 
μένης  συγχήσεως  καί  φόνων  καί  της  διά  τοπικής  συνόδου  κυρώσεως 
τοΰ  ενός  καί  έξορίας  τοΰ  ετέρου,  έξ  ών  δείκνυται  πας  πάπας  Ρώμης 
υπό  τάς  συνόδους.” 

20.  “  Ότι  καί  έκ  τής  σννελενσεως 


της  πέμπτης  συνόδου  καί  έξ  άλλων  τετραχώς  άναιροΰσι  τό 
πάντολμον  άναμάρτητον  καί  αΰτοκρατορικόν  πρωτεΐον  τών  παπών 
'  Ρώμης.  ” 

27·  “  Περί  τής  αίρέσεως  τών  Μονοφυσιτών, 

■ήτοι  Άφθαρτοδοκητών,  ή  παρεσύρη  καί  ό  Ιουστινιανός  ό  καί 
μηχανισάμενος  έλκΰσαι  εις  αυτήν  τούς  αρχιερείς  καί  περί  τών 
αγώνων  τοΰ  Αντιόχειας  Αναστασίου  λόγοις  καί  συγγράμμασι 
κατά  της  αίρέσεως  ταύτης  καί  έξορίας  τοΰ  Κωνσταντινουπόλεως 
Β ντυχίου  καί  προβιβασμού  Ίωάννου  τοΰ  άπό  σχολαστικών  καί 
περί  της  τελευτής  τοΰ  Ιουστινιανού  καί  βασιλείας  Ιουστίνου  καί 
περί  τοΰ  διαποικιλθέντος  καλύμματος  τοΰ  τάφου  τοΰ  Ιουστινιανού 
τοίς  αύτοΰ  άνδραγαθήμασιν  ύπό  της  τοΰ  Ιουστίνου  συζύγου 
Σοφίας.” 

2  8.  “  Οτι  οί  λέγοντες  δια  τό  μή  βονλεσθα ι 
τόν  Ιουστινιανόν  ταπεινόν  τι  άκούειν  περί  τοΰ  Χριστού  διά 
την  προς  αυτόν  άκραν  αγάπην  γενέσθαι ' Αφθαρτοδόκητον  γελοίοι 
καί  περί  μαρτυριών  άγιων  συνόδων  καί  παπών  δτι  έξ  άγνοιας 
ό  Ιουστινιανός  τοΰ  όρθοΰ  δόγματος  παρετράπη  καί  περί  ής 
ομολογεί  ή  εκκλησία  σαρκός  τοΰ  Κυρίου  καί  δτι  οί  Μονοφυσΐται 
ήσαν  καί  Μ ονοθελήται  καί  οί  Άφθαρτοδοκήται  ήσαν  καί  ’ Αγνωΐται 
καί  τί  δηλοΐ  ’ Αγνωΐται.” 

2<ή.  “  Περί  τοΰ  χριστιανισμοί)  τον  τών  Έα ρακηνών 
άρχιγοΰ  Αλαμουνδάμου  καί  τής  αστείας  έλέγξεως  αϋτοΰ  πρός 
τούς  τοΰ  Σεβήρου  έπισκόπους.” 

30.  “  Περί  προλεγομένων  τινών  τής  πρώτης 
οικουμενικής  άγιας  συνόδου  καί  περί  τής  περσικής  Μηλιάς  τής 

προςκυνησάσης  τόν  Χριστόν  εις  Αίγυπτον  φεύγοντα  καί  περί 
άναπτύξεως  ύπό  τών  πατέρων  τοΰ  Έν  αρχή  ήν  ό  λόγοϊ.” 

31.  “Περί  τών  σημαινομενων  τής,  Λογος,  φωνής 
καί  πόσα  τά  σημαινόμενα  έπί  τοΰ  θεού  λόγου.” 

32.  “Περί  τοΰ  τινες  συνεγραφαν  κατα  πασών 

τών  αιρέσεων  καί  περί  Ήσάίου  καί  Ίωάννου  Φ ιλοπόνου  τοΰ 
Τρίθεΐτου,  έξ  ών  Ήσαίανοί  καί  Τ ριθεΐται  καί  τής  αίρέσεως  αυτών 
καί  τής  κατ'  αυτής  θεολογίας  τών  άγιων  πατέρων,  ήτοι  τοΰ 
όρθοΰ  δόγματος  τής  άγιας  Τ  ριάδος.” 

“Ιδ.  καί  κατωτέρω  άρ.  102. 

33·  “Περί  αίρέσεως  Νείλου  τίνος  έπί  Νικολάου 
Κωνσταντινον7τόλεω5  ώ?  Ιστορεί  ή  Άλεξιάς  καί  τής  συνοδικής 
αύτοΰ  καθαιρέσεως.” 

34-  “Περί  τής  Διατί  ό  πατήρ  μον  μείζων  μου  έστίν 
έν  Κωνσταντινουπύλει  γενομένης  συνόδου  έπί  Μανουήλ  τοΰ 
Κομνηνοΰ  καί  τής  έν  πλαξί  γραφείσης  συνοδικής  αύτής  άπο- 
φάσεως.” 

35·  “  Περί  Βαρλααρ.  καί  Ακίνδυνου 
καί  τών  αιρέσεων  αυτών  καί  τής  έν  τή  κατ’  αυτών  συνόδιρ 
άριστείας  Τρηγορίου  ΙΙαλαμά  έπί  τής  βασιλείας  Ανδρονίκου 
Παλαιολόγου  τοΰ  νέου  καί  πατριαρχείας  Ίωάννου  τοΰ  Κ αλέκα.” 
36.  “  Περί  τής  βασιλείας  Ιωάννου  Παλαιολόγου 
καί  τής  αίτιας,  δι’  ήν  άνηγορεύθη  βασιλεύς  έν  Αιδυμοτείχιρ 
Ιωάννης  ό  Κ ατακουζινός  καί  καθαιρέσεως  τοΰ  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Ίωάννου  τοΰ  Κ  αλέκα  καί  τής  εις  Κωνσταντινούπολή 
είςελεύσεως  τοΰ  Κ ατακουζινοΰ  Ιωάννου  καί  άπαριθ ρήσεως  τών 
όκτώ  αύτοΰ  άρετών  καί  τής  συνοδικής  αΰθις  καθαιρέσεως  καί 
έξορίας  καί  άνακλήσεως  καί  έν  τή  αίρέσει  τελευτής  Ίωάννου  τοΰ 
Κ  αλέκα  καί  πατριαρχείας  Καλλίστου.” 

37·  “  Περί  τοΰ  κατά  Βαρλααρ,  συνοδικοί 
άναθεματισμοΰ  καί  τής  τοΰ  Εφέσου  καί  τον  Γόνον  καί  τον 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


267 


Νικηφόρου  Γρήγορά  κατακρίσεως  και  άλλων  67 τ'  άριστείμ  του 
Παλαμά  και  περί  των  ύπογραψάντων  έν  τφ  Τ όμιρ  τής  συνόδου.” 
38.  “Περί  των  μεταπεσόντων  εις  χεΐρας 
του  βασιλέως  συγγραμμάτων  τοΰ  Νικηφόρου  Γρήγορά  κατά 
τής  Εκκλησίας  και  κατά  των  τόμων  των  συνόδων  οντων  και  τής 
άπολογίας  τοΰ  βασιλέως  υπέρ  τής  εκκλησίας  καί  των  τόμων  και 
εαυτοί.” 

39·  Δοσιθέου  Ιεροσολύμων  “  Από  τον  Τ ομου 
τής  Καταλλαγής  σημειώματα  τινά.” 

40.  Τοΰ  αύτοΰ  “  ’Απ 6  τοΰ  βιβλίου 

τοΰ  Περί  των  έν  Ιεροσολύμοις  πατριαρχευσάντων .” 

41.  “  ΓΓβρι  της  δευτέρας  συνόδου  των  Αποστολών 
επί  καταστάσει  των  έπτα  διακόνων  τη  γενομένη  διά  τής 

πάντων  χειροθεσίας...” 

42.  “  Περί  της  τρίτης  συνόδου  των  Αποστολών 
ενεκεν  τοΰ  μη  περιτέμνεσθαι  τούς  εξ  εθνών  πιστεύσαντας 

άθροισθήσης  καί  δτι  μεί'ζων  κατ'  εξουσίαν  έν  Ιερουσαλήμ  ό 
άδελφόθεος  Ιάκωβος  τοΰ  άπο στόλου  Πέτρου,  05  καί  ίσος  καί 
ταυτοδύναμος  τοΐς  Άποστόλοις  καί  πρεσβυτέροις  έν  τή  συνόδιρ 
δείκνυται  καί  περί  τής  τοΰ  Σίμωνος  Μάγου  καί  τοΰ  Κ ηρίνθου 
καταστροφής  ύπό  II έτρου  καί’Ιωάννου  των  Αποστόλων.” 

43·  “  Περί  της  πέμπτης  καί  έκτης  συνόδου  των 
Αποστόλων . ...” 

44·  “  Περί  των  υποτιθεμένων  καί  άλλας 
άπ οστολικάς  συνόδους,  ών  έν  τή  μεγίστη  έκθέσθαι  φασί  τους 
Αποστόλους  τό  σύμβόλον  άπ'  άλλήλων  χωρίζεσθαι  μέλλοντας.” 
45·  “  Ότι  δ  Πέτρος  τό  πρώτος  είναι 
των  συναποστύλων,  τφ  άριθμφ  ήν  καί  τή  τάξει  καί  τίνα  δε 
άπηγόρευται  αΰτοΐς  κληθήνα ι  καί  δτι  πάντα  ίσα  τά  προς  αυτούς 
παρά  τον  κυρίου  Ίησοΰ.” 

46.  “ “Οτι  πάντες  οί  ’ Απόστολοι  βικάριοι 
καί  διάδοχοι  τοΰ  Νριστοΰ  καί  ούχ  ό  Πέτρος  μόνον  καί  τούτων 
δ’  αυ  οί  πρός  τούτων  χειροτονηθέντες.” 

47·  “  Περί  τής  Μα ρκελίνου  παπα  Ρωρ.ης 
ειδωλολατρίας  έπί  Αιοκλητιανοΰ  βασιλέως  τοΰ  διώκτου  των 
Χριστιανών  καί  τής  διά  μαρτυρίου  σωτηρίας  αύτοΰ,  έξ  ου  πασί 
δηλον  δτι  σφάλει  ό  "Ρώμης.” 

48.  “  9 Από  τής  επιστολής  τοΰ  μεγάλου 
Κωνσταντίνου  πρός  Αλέξανδρον  Αλεξάνδρειάς  καί  ’Άρειον 
δηλοΰται  μή  ύπάρξαι  τό  τοιοΰτον  μοναρχικόν  άξίωμα  τοΰ  'Ρώμης 
τφ  καιρφ  έκείνιρ,  άλλ’  ούτε  ακουστόν  γεγονέναι.” 

49 ·  “  Περί  του  πόσους  κανόνας  έζεθετο 
ή  έν  Νικαίμ  οικουμενική  πρώτη  άγια  σύνοδος  καί  τής  έξηγή- 
σεως  τοΰ  έκτου  κανόνος  αυτής...” 

50.  “  ’  Απαρίθμησες  των  έκπεπτωκοτων 

τής  όρθής  ημών  πίστεως  παπών  μέχρις  Όνωρίου  τοΰ  τής 
μονοθελήσεως  αίρεσιάρχου.” 

51.  “Περί  εξηγησεως  τοΰ  παπικού  λογου 
τοΰ  πάπα  Νικολάου...” 

52.  “"Οτι  κατά  τους  παπιστάς  καί  τους  παπας, 
θεός  καί  πάπας,  θεοί  ίσοι  κατά  τόπον.” 

53·  “"Οτι  οι  πάπα ι  έαυτοΰς  καί  άπολελυμένους 
θεούς  είναι  φρονοΰντες,  τό,  Πάντεϊ  δουλεύσουσιν  αντφ  έπ’ 
αυτούς  μεταφέρουσιν.” 

54·  “  Περί  του  τής  άσεβείας  κολοφώνος 
Κονιφατίου  πάπα  ογδόου...” 


55·  “  Μαρτυρία,·.  Αυγουστίνου  καί  Ότττάτου 
έκ  τοΰ  Ιεζεκιήλ  περί  Αονάτον  κατά  τών  θελόντων  άρχειν 
πάντων  τών  επισκόπων.” 

56.  “Περί  παραπληγίας  καί  φρενοβλαβίας 

Χριστόφορου  Μαρκε'λλου...” 

57·  “  Περί  τών  του  πάπα  άσεβημάτων  κανον ιστών.  ’ 
58.  “"Οτι  Ιούλιος  ό  δεύτερος  εαυτόν  νυμφίον, 
κεφαλήν,  κύριον,  γής  θεόν  καί  βασιλέα  ύπερτελή  τής  έκκλη- 
σίας  άπέδωκε  κεκλήσθαι  καί  καλεΐσθαι.” 

59·  “  Ότι  9 Αντώνιος  Πουκιος  την  του  Αέοντος 
δεκάτου  θεότητα  έκφοβεΐν  αυτόν  είπών  καί  τό,  Π ροςκυνήσουσιν 
αντφ  πάντες  οί  βασιλείς  τής  γής  ψαλμικόν  έπ'  αύτφ  ληρεί.” 

6θ.  “  Περί  βλασφημίας  του  αύτοΰ  Αντωνίου 
την  άνω  Ιερουσαλήμ  κυλινδουμένην  εις  τόν  πάπαν  είπόντα.” 
6ΐ.  “"Οτι  έν  τή  παλαιά  εκκλησία  οί  τίτλοι 
καί  τά  βέβυλα  ονόματα  τών  παπών  ούκ  ήσαν,  αλλά  Γρηγορών 
έβδόμου  εΐσίν  έφευρέματα.” 

02.  “  Οτι  το  ΰπ  ουδενός  κρίνεσθαι  τόν  παπαν 
καί  κεφαλήν  ή  νυμφίον  καθόλου  ή  διμάχαιρον  είναι  δείκνυται 
ένταΰθα  ’έκ  τε  συνόδων  καί  διδασκάλων  έξοχωτάτων  άθεον.” 

63·  “"Οτι  τό  'Ο  μή  πει θόμενος  τώ  πάπα  ουκ  έστι 
Χριστιανός,  λοίδωρον,  μ υθάριον  ελέγχεται  ένταΰθα  ύπό  τε 
άγιων  πατέρων  έγκριτων  καί  τών  έν  ταΐς  οικουμενικούς  συνόδου 
λεχθέντων  μάταιον  ώς  μή  βεβ αιούμενον  παρά  τής  Τραφής.” 

64·  “  Ότι  εκ  τών  άνθισταμένων  συνόδων 
καί  έγκριτων  άγιων  τφ  πάπμ  από  τοΰ  άγιου  Κυπριανού 
μέχρις  Φωτίου  δείκνυται  τούς  μή  τοΐς  άγιου  πατράσι  ό  ταΐς 
συνόδου,  άλλα  τφ  πάπμ  πειθομένους  μή  είναι  Χριστιανούς.” 

65.  “"Οτι  οί  παπισταί  διά  τό  πείθεσθαι 

τοΐς  μετά  τό  σχίσμα  δογματίσασι  πάπαις  πιστεύειν  εις  τούς 
πάπας  παπισταί  λέγονται,  οί  Φ ωτειανούς  ημάς  τούς  τών  πατρικών 
δογμάτων  έγκρατεΐ 5  λέγοντες,  δείκνυνται  φλύαροι.” 

66.  “"Οτι  τό  πείθεσθαι  τώ  πάπα  εκ  πάντων 

όπλου  εκκλησιαστικών  τε  καί  ιστορικών  σχισματικόν  δείκνυται, 
ή  δε  έσχάτη  ψήφος  τής  κοινότητος  καί  κεφαλή  τής  καθόλου 
έκκλησίας  ό  Χριστός.” 

67.  “Τινά  έκ  τών  τής  εν  Φλωρεντία  συνόδου.” 

68.  “  Περί  τής  αποδημίας  τοΰ  βασιλέως  Ίωάννου 

εις  τόν  τής  Γερμανίας  βασιλέα  καί  αΰθις  επανόδου  εις  την 
πάλιν.  ” 

69·  “  Περί  τών  από  τής  εν  Βασιλεία  συνόδου 
πρέσβεων  πρός  τόν  βασιλέα  Ίωάννην.” 

70.  “  Περί  τής  ειςελευσεως  τών  ανατολικών 
εις  τήν  Φ ερράραν.” 

71.  “"Οτι  ή  έν  Φλωρεντία  σύνοδος 

οΰτε  οικουμενική  έστίν  ούτε  άγια,  άλλα  δόλια  τυρανική  καί 
παράνομος.” 

72.  “  Συνοφις  τών  ίστορουμένων  τώ  μέγα 
έκκλησιάρχ η  περί  τών  μετά  τήν  έν  Φλωρεντία,  σύνοδον  έν 

Κωνσταντινουπόλει  -γινομένων ,  δί  ών  δείκνυται  αύτοΐς  ή 
ματαιύτης.” 

73-  “  Ότι  τά  πρακτικά  τής  Φλωρεντιανής 
συνόδου  ένοθεύθησαν  έν  πολλοΐς.” 

74-  “  Περί  τών  γενομένων  κατά  διαφόρους  τόπους 
καί  έθνη  ύπό  αύθεντών,  ρηγών,  βασιλέων  καί  κατ’  ιδίαν 


34—2 


268 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


συνόδων  των  άναθέματι  καί  κατακρίσει  καθ υποβαλλουσών  την 
Φ λωρεντικήν  κουστωδίαν."1 

75·  “Περί  τής  εν  τι 7  'Αγία  Σοφία  ύστατης  συνόδου.” 
76.  “  Περί  των  γενομενων  κατά  τής  Φλιυρεντικής 
συνόδου  έπί  Κωνσταντίνου  ΤΙαλαιολόγου,  τοΰ  υστάτου  βασι¬ 
λέων  "Ρωμαίων.” 

77 ·  “  Περί  των  οκτώ  μεμψεων  τον  Νε7 τοτα 
κατά  των  Βυζαντίων  υπέρ  Αατίνων  καί  την  πρδν  τούτουν 
απαντήσεων.” 

] 8.  “Λατίνων  πρόβλημα  ότι  διά  την  προς  τον  παπαν 
των  Ρωμαίων  απείθειαν  παρέδωκεν  την  Κωνσταντινούπολή 
τοΐν  Όθωμανοΐν  καί  άπόκρισιν  πρόν  αϋτούν.” 

79-  “Περί  τής  έλθουσης  τόργας, 
είν  την  ανατολικήν  εκκλησίαν  καί  την  κατακαύσεων  αυτήν.” 
’Άρχ.  Έν  ΐτει  1658  ήλθεν  είν  την  Κωνσταντινού- 
πολιν  καί  απλών  είν  τήν  ανατολικήν  εκκλησίαν  άπό 
την  Φράντζαν  ή  λεγομένη  τάργα. 

8ο.  “  Περί  τής  εν  ΤΙίση  Λατινικής  συνόδου 
κατά  την  άρχην  τοΰ  πάπα  οϋσην.” 

8ΐ.  “  Περί  τής  εν  Κωνστανεία  Λατινικής 
συνόδου  κατά  την  άρχην  τοΰ  πάπα  οϋσην.” 

82.  “  Περί  τής  εν  Βασιλεία  Λατινικής 
συνόδου  κατά  την  άρχην  τοΰ  πάπα  οϋσην.” 

83·  “  Εκ  του  βιβλίου  Συμεών  Θεσσαλονίκη$ 

Κατά  Αατίνων.” 

8φ  “  Τοΰ  αύτοΰ  Τίνα  εΐσί  ά  καινοτομοΰσι  Λατίνοι.” 

.  “  Δοσιθε'ου  πατριαρχου  Ιεροσολύμων 
Από  τοΰ  Τόμου  την  άγάπην  Ακολουθία  τυπωθεΐσα  ύπό  την 
αγίαν  συνόδου  την  εκκλησίαν  είν  τούν  έκ  των  Αατινικών  αιρέσεων 
έπιστρέφονταν  είν  τήν  όρθοδοξίαν.”  / 

86.  “  Τοΰ  αύτοΰ  κύρ  Δοσιθε'ου  Εκ  τοΰ  Τορ,ου 
την  Αωδεκαβίβλου  κατά  Αατίνων  την  πέμπτην  σύνοδον 
δέξασθαι  τα  συγγράμματα  τοΰ  Αυγουστίνου  λεγόντων  καί  περί 
τοΰ  ποια  των  πατέρων  βιβλία  δεχόμεθα  καί  πόσα.” 

87-  [Δοσιθε'ου  πατριαρχου  Ιεροσολύμων] 

“Έκ  τοΰ  Τόμου  την  καταλλαγήν.” 

88.  “  Περί  τοΰ  όπως  χρή  δέχεσθαι 
τούν  έξ  αιρέσεων  έπιστρέφονταν  καί  τίνεν  οί  μύρφ  χριόμενοι 
καί  περί  την  πρόν  ήμάν  των  Αατίνων  έπιστροφήν .” 

89·  “  Οτι  δει  αποδιίστασθαι  ημάς  ου  μονού 
την  κατά  την  ίεράν  σύνοψιν  κοινωνίαν  των  Αατίνων 
έπιστροφην  ” 

90.  “"Οτι  δει  αποδιίστασθαι  ημάς  ου  μόνον 
την  κατά  την  ίεράν  σύνοψιν  κοινωνίαν  των  Αατίνων,  άλλά  καί 
τοΰ  συγγένειαν  ποιείν  πρόν  αΰτούν  πνευματικόν  φημί  καί  κοσμικάν 
συγκρίσει  των  άλλων  κακοδόξων.” 

91-  “  'Λπό  του  Τόμου  τής  Λωδεκαβίβλου 
[Δοσιθε'ου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων]  Περί  τοΰ  γ ενομένου 
θαύματον  έν  Β ελιγραδίιρ  κατά  την  προνθήκην  των  δέκα  ήμερων 
παρά  των  Αατίνων.” 

92.  “  Μαρτυρία  Νείλου  Δαμίλα  [γρ.  Δαμιλά] 

"Οτι  έπί  τοΰ  Κηρουλαρίου  καί  Μονομάχου  συνοδικών  άπεβλήθη 
την  έκκλησίαν  ό  Έώμην  διά  την  έν  τιρ  συμβόλιρ  προνθήκην ,  ήν  6 
"Ρώμην  ~Κριστόφορον  πρώτον  προνέθηκε .” 

93·  “  Οτι  το  καθόλου  κριτήριου  τής  εκκλησίας 
είσί  κοινών  οί  άγιοι  πατέρεν  καί  αί  κανονικοί καίνόμιμοι  σύνοδοι.” 


94·  “  Περί  τοΰ  Ιερωνύμου  ποιου  γένους  ήν 
καί  περί  την  πολιτείαν  αύτοΰ.” 

95·  “Περί  τής  εν  Κωνσταντινουπόλει  συνόδου 
περί  Αγαπίου  καί  Βαγαδίου  καί  τών  έν  αύτή  πατέρων,  έν  οΐν 
καί  Θεόδωρον  Μοψουεστίαν  καί  περί  την  αιρέσεων  Κ ελεστίου  καί 
Ν  εστορίου.” 

96.  “  Περί  τής  έν  Κωνσταντινουπόλει 
πατριαρχείαν  τοΰ  αίρετικοΰ  Νεστορίου  καί  την  έν  Ίερουσολύ- 
μοιν  πατριαρχείαν  Ίουβεναλίου  μετά  II ραΰλιον.” 

97 ·  “  Περί  αναθεματισμού  τής  α ιρέσεως 
τοΰ  Νεστορίου  ύπό  μερικών  συνόδων  καί  περί  την  τρίτην 
οικουμενικήν  συνόδου  καί  ών  συνέβησαν  μεταξύ  Κυρίλλου 
Αλεξάνδρειάν  καί  Ίωάννου  Αντιόχειαν  καί  περί  την  εξορίαν 
Ν  εστορίου  καί  τοΰ  κακίστου  θανάτου  αύτοΰ.” 

98.  “Περί  τοΰ  αναθεματισμού  του  σύμβολού 
τών  Νεστοριανών  καί  κυρώσεων  μετά  τοΰ  πρόν  τούν  παρα- 
χαράξανταν  αυτό  αναθεματισμού  τοΰ  συμβόλου  την  πρώτην  καί 
δευτέραν  τών  οικουμενικών,  ύφ'  ψ  άναθέματι  ό'Βώμην  πέπτωκε 
διά  την  προνθήκην .” 

99·  “  Περί  τής  θεολογίας  τών  επί  Χριστού 
δύο  φύσεων  καί  πών  χρώνται  οί  ορθόδοξοι  ταΐν  έπί  Χριστού 
δύο  φύσεσι  καί  πών  ό  Νεστόριοϊ  καί  περί  έρμηνείαν  τοΰ  όρου  τών 
έπί  Χριστού  δύο  φύσεων  καί  περί  την  αιρέσεων  Νεστορίου  καί 
Μ  ονοφυσιτών.” 

ΙΟΟ.  “Τί  το  αίτιον  λέγεσθαι  τους  Μονοφυσίτας 
καί  Μονοθελήταν  άκεφάλουν  καί  περί  τών  αυτών  αιρέσεων.” 
ΙΟΙ.  “Περί  Θεριι στίου  τού  γενομένου  αίρεσιάρχον 
τών  Αγνωϊτών.” 

102.  “Περί  τοΰ  τινες  συνεγραφαν  κατά  πασών 

τών  αιρέσεων  καί  περί  Ήσαΐου  καί  Ίωάννου  Φιλοπόνου  τοΰ 
Τ ριθεΐτου,  έξ  ών  ’Ήσαϊανοί  καί  Τ ριθεΐται  καί  την  αιρέσεων  αύτών 
καί  την  κατ’  αύτήν  θεολογίαν  τών  άγιων  πατέρων,  ήτοι  τοΰ 
όρθοΰ  δύγματον  την  αγίαν  Τ ριάδον.” 

.  ”Ιδ.  καί  ανωτέρω  άρ.  32. 

103.  “  Περί  τής  αγίας  ζωής  τοΰ  βασιλέως 
Θεοδοσίου  τού  μεγάλου  καί  ών  λίαν  υπέρ  την  όρθοδοξίαν 

ύπέρμαχον  έγένετο.” 

104-  “  Περί  τοΰ  εν  Κωνσταντινουπόλει  σεισμού 

καί  τοΰ  άρπαγέντον  έν  ουρανοί  παιδόν  καί  περί  τοΰ  τριν αγίου 
ϋμνου  καί  τοΰ  Άγέννητον  δι’  ένόν  ν  καί  Τεννητόν  διά  δύο  καί 
περί  τοΰ  τί  δει  λέγειν  οτι  έγέννησεν  ή  Θεοτόκον.” 

105-  “  Περί  τοΰ  τ ριςαγίου  ύμνου.” 

Ιθ6.  “Περί  τοΰ  κατά  τοΰ  διάβολου  θαύματος 
έν  τώ  έμπίπρασθαι  τόν  έν  Άπαμείμ  την  Συρίαν  περιβόητον 
ναόν  τών  ειδώλων  ύπό  έπισκύπου  Μ αρκέλλου.” 

107 .  “Περί  τής  Μ υθρίον  καί  Σαράπιδος 
καταστροφήν  ύπό  θεοφίλου’Αλεξανδρείαν  καί  κατακρημνήσεων 
Ελληνικών  χρηστηρίων  έν  πολλοϊν  μέρεσι  γήν.” 

ιοδ.  “Περί  τοΰ  πότε  καί  πώς  έχριστιανισαν  οί 
'Ρώσοι.” 

Ίδ.  καί  5437  (1317),  63. 

109·  “  Περί  τοΰ  μυστηρίου  τής  αγίας  ευχαριστίας 
καί  Β ερεγραρίου  καί  Βασιλείου  διακόνων,  καί  Μιχαήλ  έξηγητοΰ 
τοΰ  Ευαγγελίου  καί  την  μεταξύ  αύτών  ’έχθραν  καί  αιρέσεων  περί 
τό  σώμα  τοΰ  Κυρίου  καί  συνοδικήν  αύτών  καθαιρέσεων  καί 
μετάνοιαν  τοΰ  Μιχαήλ.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


269 


ιΐο.  “  Περί  Σικιδίου  τίνος  αρχηγόν  αίρέσεως· 
άρα  φθαρτόν  ή  άφθαρτου  έν  τψ  μυστηρίψ  τό  σώμα  του  Κυρίου 
λέγοντας  καί  της  διά  τούτο  συνόδου  καί  της  του  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Ευτυχίου  δια  την  μυστικήν  ιερουργίαν  σφραγίδας  καί 
φωνή 5  παραδειγμάτων 

111.  “  Αίρεσις  Αουτέρου  και  Κ αλβίνον 

καί  τι:  η  αιτία  αύτής  καί  πδθεν  ήρξατο  ή  έρις  καί  τή ς 
ύπερήσπισε  τοΰ  Αοι ιτέρου  καί  πώς  ή  της  αίρέσεως  φλόξ  άνηφε.” 

11 2.  “  Σύγγραμμα  Ένρίκου  βασιλε'ως  Αγγλίας 

κατά  Αουτέρου  καί  έμπρήσεις  των  βιβλίων  αϋτοϋ  καί  της  συγ¬ 
γραφής  ετέρων.” 

ΙΙ3·  “Ότι  η  κατά  της  μυσταγωγίας  κακία 
τοΰ  Αουτέρου  ήν,  ϊνα  τό,  'Ύπέρ  άφέσεως  καί  συγχωρήσεως 
των  αμαρτιών  των  δούλων  τοΰ  θεοΰ  συν  τψ  μνημοσύνψ  των 
μοναχών  έξαλείφη  διά  τό  πρός  τόν  πάπαν  πείσμα.” 

1 14·  “  Περί  τοΰ  συζευχθέντος  μοναστρία 
Αουτέρου  καί  τοΰ  λουτερίσαντος  βασιλέως  Αγγλίας  τοΰ  όγδοου.” 
1 1 5 ·  “  Περί  της  αίφνηδίου  τελευτής  Μαρτίνου 
τοΰ  Αουτέρου  καί  ών  ’έξησεν  έτών  καί  περί  Ίωάννου  τοΰ 
Καλβίνου  καί  των  εννέα  αύτοΰ  παθών  καί  της  βεβύλου  ζωής  καί 
πότε  άπερράγη  τοΰ  βίου.” 

II 6.  “  Περί  της  τον  Καλβίνου  και  Αουτερον 
αίρέσεως  καί  των  μιαρών  αύτής  δογμάτων  καί  έκ  ποιων 
αιρέσεων  σύγκειται  καί  τίνα  τά  συμπεράσματα  έκ  των  βλα¬ 
σφημιών  αυτών.” 

1 1 7-  “  Περί  τών  τα  Αουτερον  άλλως  άλλων 
τινών  ίστορούντων.” 

1 18.  “  Περί  τών  αυτών  Αουτέρων.” 

119.  “  Περί.  Γεωργίου  Χίου  τοΰ  Κορεσίου.” 

120.  “Περί  σνγχωρητικών  γραμμάτων, 

άπερ  ό  πάπας  "Ρώμης  είςήνεγκεν  εις  τήν  εκκλησίαν  καινοτο- 
μήσας  καί  πώς  περί  τούτων  οί  παπισταί  καί  οί  σχολαστικοί 
διαφωνητικώς  ΰοξάξ'ουσιν.” 

1 2 1 .  “Περί  τοΰ  καινοτομηθέντος  νπο  τοΰ  πάπα 

έν  τη  έκκλησία  Ίο βηλαίου  χρόνου,  έν  ψ  τά  συγχωρητικά 
δίδονται  καί  πότε  καί  που  καί  πώς ·  τοΰ  δέ  άσεβεστάτου  τούτου 
έργου  αίτιος  δ  όγδοος  Β ουνηφάτιος.” 

122.  “Περί  τών  αιτιών  δι  ας  δ  πάπας  Κλημης 

ό  μετά  τόν  Βονιφάτιον  εις  τό  πεντικοστόν  έτος  τόν  Ίοβηλαίον 
ώρισε  γένεσθα ι  καί  περί  της  άρχής  της  βούλλης  αύτοΰ.” 

I  23·  “  Περί  Αέοντος  τον  δέκατου  και  ών  έποίησεν.” 
124.  “  Κατα  παπών  λεγοντων  το  περιττεΰον 
αΐμα  τοΰ  Χρίστου  τόν  θησαυρόν  της  έκκλησίας  είναι  καί  διά 
τών  συγχωρητικών  τάς  ποινάς  άφείναι.” 

Ι2  5·  “  Ότι  ου  δυνατόν  έπιτεθήναι  ήμΐν 
τούς  μισθούς  καί  τούς  καρπούς  τών  παθημάτων  τών  άγιων 
διά  τών  συγχωρητικών  ώς  έρεσχελοΰσιν  οί  ταΰτα  έφευρύντες 
πάπαι.” 

120.  “'Κπανάληφις  τον  λόγον  τών  σνγχωρητικών.” 
Ι2  7·  “  Ανθυποφορά  Λατίνων  την  ανατολικήν 
εκκλησίαν  έν  τψ  της  μετάνοιας  μυστηρίψ  στερώς  υπ οτιθέναι 
την  Ικανοποίησιν  λεγύντων  καί  απολογία  ήμΐν  πότε  τήν  Ικανό- 
ποίησιν  έπ ιτίθεμεν  τψ  μετανοοΰντι  καί  μετά  τίνος  καί  διατί  καί 
πότε  μόνον  άρκεΐν  ηγούμεθα  καί  τοΰ  μετανοοΰντος  έπιστροφήν.” 
128.  “Ιερεμίας  γραφών  προς  Αοντερονς. 

Περί  τοΰ  Γαβριήλ  Φιλαδελφίας.” 


Ι29·  “  Περί  ών  λεγονσιν  ετι  Λατίνοι.” 

130.  “Περί  τών  συγχωρητικών  γραμμάτων 
τών  της  καθολικής  έκκλησίας  πατριαρχών  καί  της  επί  τό 
δεσμειν  καί  λύειν  εξουσίας  τών  επισκόπων  καί  πρεσβυτέρων  καί 
ότι  μόνα  τά  τοΰ  Χριστού  πάθη  είσίν  οί  θησαυροί  καί  αί  έκτίσεις 
καί  ή  λύτρωσις  τών  αμαρτημάτων  τοΐς  μετανοοΰσι  καί  άνευ 
συγχωρητικών  καί  τίνι  τρόπψ  δίδονται  τά  συγχωρητικά  καί  περί 
αμέσου  καί  έμμέσου  έξομολ ογήσεως  καί  πώς  λέγονται  τάτών  πατρι¬ 
άρχων  συγχωρητικά  καί  τι  λύουσιν  αύτά  τε  καί  ή  άγια  κοινωνία.” 
1 3 1 ·  “  Ότι  οί  έκ  της  προς  Κηρουλλάριον 
επιστολής  τοΰ  Πέτρου  Αντιόχειας  καί  έκ  τοΰ  μεγάλου  Βασι¬ 
λείου  καί  Παχωμίου  συνιστώντες  την  τών  μοναχών  κρεοφαγίαν 
έξ  αύτών  τούτων  δυνήσονται  γνώναι  ότι  οί  κρεοφαγοΰντες  τών 
μοναχών  ούκ  εΰ  ποιοΰσιν.” 

132.  “Περί  της  βασιλείας  Αεοντος  τοΰ  σοφού, 
οδ  σύζυγος  ή  θεοφανώ,  άλλ’  άρχήθεν  ην  ή  άποχη  τοΰ 
κρέατος  άπό  τών  μοναχών .” 

Ι33·  “  Περί  της  αυλής  τοΰ  πάπα,  ήτοι 
τών  καρδηνάλεων,  καί  τί  δηλοΐ  καρδηνάλης  καί  περί  της 
παρά  κανόνας  τιμής  τών  καρδηνάλεων  θεσπισθείσης  παρά  τών 
παπών  έν  τέσσαρσι  καινοτομίαις .” 

Ι34·  “  Μαρτυρίαι  Γεωργίου  λογοθε'του 
καί  Άμυροΰτζη  πρωτοβεστιαρίου  ότι  οϋτε  θεσμοί  γραφικοί 
ή  συνοδικοί  άπ ένειμαν  τψ  '  Ρώμης  τό  αναμάρτηταν  η  τό  προςθέσθαι 
έν  τψ  συμβόλψ.” 

135·  <1  Μαρτυρίαι  τοΰ  Άγκυρας  Μακαρίου 

ότι  ό  'Ρώμης  φιλαρχίαν  νοσήσας  καί  προςθείς  έν  τψ  συμβόλψ 
άπεβλήθη.” 

136.  “"Εκ  τίνος  ετέρου  βιβλίου  χειρίσειον 
διαλαμβάνον  περί  τοΰ  όσα  νοσοΰσιν  οί  κατά  Βαρλαάμ  καί 
'  Ακίνδυνου .” 

137·  “Τοΰ  δσιωτάτου  Ματθαίου  [Βλαστάρεως] 
Άπόδειξις  σύντομος  εις  πάσας  καί  ποιας  αιρέσεις  έμπίπτουσιν 
άθλίως  οί  τοΰ  Κ αλαβροΰ  Βαρλαάμ  φοιτηταί.  ” 

138.  “  Βαρλααρ,  καί  ’Ακινδννω  καί  τοΐς  δπαδοΐς 
καί  διαδόχου  αύτών  ανάθεμα.” 

Ι39·  “  Αί  μαρτυρίαι  ότι  θεότης  λέγεται 
τό  περιλάμφαν  φως  τοΐς  μαθηταΐς  κατά  την  τοΰ  Κυρίου 
μεταμόρφωσιν.” 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. — Ίωάννου  τοΰ  Δαμασ-κηνοΰ. — 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. — Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

140.  “  Φακρασίτου  (γρ.  Φακρασή  τοΰ) 
ττρωτοστράτορος  Επίτομος  κατά  τό  δυνατόν  διήγησις  παρ¬ 
όντος  καί  αύτηκόου  γεγονότος  τής  έπί  τοΰ  παλατιού  ενώπιον 
τοΰ  βασιλέως  Ανδρονίκου  τοΰ  Παλαιολόγον  γενομένης  διαλέξεως 
τοΰ  Θεσσαλονίκης  κυροΰ  Γρηγορίου  τοΰ  Π αλαμα  καί  Γρήγορά 
τοΰ  φιλοσόφου.” 

141.  “  Περί  τοΰ  αύτοΰ  αγιοιτάτου  πατρδς  ημών 
Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης  τοΰ  θαυματουργού  τοΰ  καί  Παλαμά.” 
Έν  τή  ψμ’  “Διήγησις  Συμεών  Θεσσαλονίκης.” 

142.  “  Μερικά  τινα  έκ  τοΰ  λογου 

τοΰ  μακαριωτάτου  αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  Νείλου 
[τοΰ  Καβάσιλα]  τοΰ  κατά  Αατίνων  οίομένων  εκείνων  έκ  συλλο¬ 
γισμών  τών  Αατίνων  Ελληνικών  άποδεικνΰναι  την  εύσέβειαν.” 
Ι43·  “  Φωτίου  πατριαρχου  Κωνσταντινουπόλεως 
Κατά  τοΰ  πάπα  τής  'Ρώμης  ότι  έκ  τοΰ  πατρός  μόνου  έκπο- 
ρεύεται  τό  Πνεύμα  τό  άγιον,  άλλ’  ούχί  καί  έκ  τοΰ  υιού.” 


270 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


144·  “  Ιωσήφ  μοναχοί)  ώ  Βρυένιος  το  έπωννμον 
Αιάλεξις  μετά  τίνος  Λατίνον.  Μερικά  τινά  έκ  τούτων .” 
"Απαντα  τά  έντφ  κώδικι  περιεχόμενά  είσι  βραχέα  την  έκτασιν. 


5440·  ΐ32°· 

Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Πατερικόν.” 

544ΐ·  1321. 

Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Νο/χοκάνων  κεφ.  νκγ'  εν  τη  καθωμιλημένη. 

Κεφ.  α' .  “Πέρι  κριτοΰ,  -ήτοι  του  άρχιερέος  τοΰ  είναι  εις 
πάντας  συμπαθής  καί  να  μην  δέν  πιστεύει  λοξούς  χωρίς  να 
εξετάζει  την  υπόθεσειν.” ...Κεφ.  υκγ’ ·  “  Πέρι  πορνείας  καί 

ελεημοσύνης.” 

ΙΙροτάσσεται  εν  αρχή  ΙΙίναξ. 

2.  “Τοΰ  σοφωτατον  και  λογιωτατον 

καί  τιμήωτάτου  κυροΰ  Γεναδίου  τοΰ  Σχολαρίου  καί  πατρί- 
αρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Κέας  'ΐώμης  ’Ομιλία  ρηθησα  πέρι 
της  ορθής  πίστεως  καί  άμωμήτου  των  Χριστιανών  προς  τους 
Άγαρινοΰς.” 

3-  “Περί  της  εορτής  των  Φώτων 

■ήτοι  των  δώδεκα  ήμερων  τοΰ  μακαριωτάτου  μητρύπολίτου 
κυροΰ  Μάρκου  τής  Εφέσου.” 

4·  “  Περί  προικοσυμφώνου.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει’  Έτελιώθη  το  παρόν  νόμιμον  εί$  τους 
μχπδ'  εν  μηνί  Μαΐ'ιρ  κε'  (  =  1684).  Δία  χειρό ς  εγράφη 
καμοΰ  Θεοδοσίου  ιερομονάχου  και  έγράφι  αυτό  εις 
την  Κύζικον  εις  χώραν  II αίραμον ... 


5442-  1322. 

Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Πατερικόν.” 

5443·  Ι323· 

Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Μερικά  τινα  από  της  βίβλον  τον  εν  άγιοις 
πατρός  ημών  Κυρίλλου  αρχιεπισκόπου  Άλεξανδρείας  τής 

καλουμένης  θησαυρών.” 

2.  “Έκ  της  /Δογματικής  πανοπλίας 

τοΰ  Ζιγαδηνοΰ  μερικά  τινά  έν  σννόφει,  δηλονότι  συλλογή 
καί  άπάνθησις  μερική  έκ  των  λόγων  των  μακαρίων  καί  θεοφόρων 
πατέρων  ημών  καί  διδασκάλων  τής  εκκλησίας  περί  τής  άγιας  καί 
όμοουσίου  Τριάδας.” 

3·  “  Έκ  τον  βιβλίου  τον  κνρ  Δοσιθέου  πατριάρχην 
Ιεροσολύμων  Περί  Ίάννον  Φιλοπόνου  τοΰ  Τ ριθεί'του.” 

4·  “  Επιστολή  εγκύκλιος,  ηγονν  συνοδική 
τοΰ  άγιωτάτου  αρχιεπισκόπου  Λέοντος  τής  πρεσβυτέρας 
'  Ρώμης  γραφείσα  πρός  Φλαβιανόν  αρχιεπίσκοπον  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως.  ” 

5·  “Τοΰ  άγιον  Γρηγορίου  επίσκοπον  Νύσσης 
Έκ  τοΰ  κατηχητικού  λόγου.” 

6.  “  Μαρτυρία ι  αγίων  πατέρων  περί  της  θείας  σαρ- 
κώσεως.” 

7·  “Τοΰ  άγιον  Ίλαρίου  επισκόπου 
καί  όμολογητοΰ  Έν  τω  περί  πίστεως  έννάτιρ  λόγω.  ” 
δ.  “  Τοΰ  άγιον  Αμβροσίου  επίσκοπον 
Μεδιολάνων  Έκ  τών  περί  πίστεως  λόγων  τοΰ  πρός  Τρατιανόν 
τον  βασιλέα  λόγου  δευτέρου.” 


Ο).  “  Ευσεβίου  Έμεσηνοΰ,”  Δαμάσου  'Ρώμης, 

Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς  Έκ  τής  πρός  Ν εστόριον  επιστολής 
καί  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αποσπάσματα. 

ΙΟ.  Αμβροσίου  Μεδιολάνων  ’Έκθεσις  πίστεως. 

II.  “  Μερικά  τινά  έκ  της  Μυριο/3ί/3λου 
Φωτίου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Περί  τών  άν- 
εγνωσμένων  αύτφ  βιβλίων.” 

5444·  Ι31 24·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι 
μεθ’  ερμηνείας  επομένης  εναλλάξ  εις  περικοπάς  τοΰ  κειμένου. 
Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

5445·  Ι32 * *5·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Εις  το  ρητόν  τον  Ευαγγελίου  Έως  έρχομαι. 
Επιστολή  ακέφαλος,  Στίχοι  τινές  καί  ερμηνεία  έν  τή  καθω- 

μιλημένη. 

2.  “Έζηγησις  εις  τον  παρθενικόν  ύμνον,  ηγονν 

εις  ολον  τό  Μεγαλννει  ή  ψυχή  μου  τόν  Κύριον,  μοιρασμένη  εις 
δώδεκα  όμιλίαις  πολλά  ώφελιμαι.” 

3·  “  "Ομιλίαν  εις  την  Κοίμησιν  της  Παναγίας 
έν  ή  έξηγάται  τό  Ενα γγέλιον  όποΰ  περιέχει  την  ιστορίαν  τής 
Μαρθας  καί  τής  Μ αρίας,  τών  δύω  αδελφών.” 

Τά  ύπ’  άρ.  2  καί  3  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει  Σημείωσις  “Περί  τοΰ  κάστρου  Ν ικαίας.”  ’Άρχ.  Ού 
μόνον  πολλαί  άλλ’  ε’ί  τι  καί  χαριτομέναι  είσι  αί 
εϋ  μο  ρφάδαι,  αί  στολισίαι  άδ  έχει  τό  τής  Ν  ίκαιας 
κάστρον  όπου  εύρίσκεται  εις  τήν  έπαρχίαν  τής  Βι- 
θυνίας.  Τέλ.  καί  ανάθεμα  τοΰ  δαιμονισμένου  Άρείου 
καί  τών  κακών  αύτοΰ  οπαδών  έξ  αύτοΰ  λοιπόν  τοΰ 
θαυμαστού  κάστρου  έβλάστησεν . 

5446·  Ι320·  Χαρτ.  8.  XIV. 

1.  Άδηλου  Λόγος. 

’Άρχ.  (άκέφ.).,.ραΐ  παρθένοι  παρά  τής  αυτής  εύ- 
σπλαγχνίας  ...ΐσθησαν,  οΰχί  δε  διά  τήν  παρθενίαν. 
Τέλ.  Όράδ  ευαγγέλια  τής  άναστάσεως  Κυρίου  πρός 
τήν  έκκλησίαν  καί  π ροφητεί αν  τής  τών  έθνών  κλήσεως 
καί  έπιστροφής,  τής  άναστάσεως  άξιωθίημεν  μέτοχοι 
καί  κοινωνοί  γενέσθαι,  χάριτι  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χρίστου,  φ  ή  δόξα  εις  τούς  αιώνας  αμήν. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'.  “Είδ  τόν  κριτήν  τής  άδικίας.” — β' .  “Είδ  Πέτρον  τόν 
απόστολον  καί  Ήλίαν  τόν  προφήτην .” 

3·  Βίος  και  πολιτεία  Ίωάννου  τον  Ελεημονος. 

4·  “  Υπόμνημα  εις  τον  άγιον  τον  Χρίστον 
απόστολον  Φίλιππον.” 

Άρχ.  ' Ο  τοΰ  θεοΰ  θεός  λόγος  άϊδίως  συνών  τφ  πατρί. 
5·  “  Μαρτΰριον  τών  άγιων  ομολογητών  Τονρίον, 
Σαμωνά  καί  Άβίβου,  καί  μερική  διήγησις  τοΰ  γεγονότος 
θαύματος  εις  Ε ύφημίαν  τήν  κόρην.” 

6.  “  Υπόμνημα  εις  τόν  άγιον  απόστολον 
καί  ευαγγελιστήν  Ματθαίον.” 

5447·  Ι327·  Χαρτ.  8·  XVII. 

Θεοδώρου  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Έν  τέλει’  “Προοίμιον”  εις  τόν  κατηχητικόν  λόγον  Ίωάννου 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


271 


τοΰ  Χρυσοστόμου  τόν  τη ς  Κυριακής  τοΰ  Πάσχα  Εί'  τκ  ευσεβής. 
Α ύτός  ό  λόγο 2  επόμενος  τφ  Προοιμίω  μένει  κολοβός. 

544^·  Ι32δ·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Άββά  Μάρκου  Λόγοι  κατηχητικοί  η  . 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει'  Έν  τφ  μφιεω  (  =  1715). 

5449·  τ329·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Έζήγησις  τον  πανιερωτάτου  μητροπολίτου 
Σερρών  κύρ  Νικήτα  ε’ις  δεκαέξ  λόγους  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός 
ημών  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

Κωδιξ  ατελής. 

545°·  Ι33°·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“Τοΰ  άγιον  Γρηγορίου  Ναζιανζηνοΰ  Τραγωδία 
Χριστός  πάσχων."  ( κολ .). 

Μετά  παρασελιδίου  έξηγήσεως. 

” Ανωθεν  τοΰ  τίτλον  1708  Φεβρουάριου  25,  είϊ  την 
Πάτρα. 

5451·  Ι331·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Διδασκαλία  Χριστιανική  κατ'  έρωταπάκρισιν 
περί  των  αναγκαίων  τής  τίστεως  δογμάτων  καί  των  κατά  την 
πίστιν  έργων  συντόμως  θ'  άμα  καί  έντελώς  πραγματευομένη 
τφ  άναγι νώσκοντι.” 

Προηγείται  “ Προοίμιον."  ”Λρχ.  Ή  άνά  χεϊρας  διδα¬ 
σκαλία  φίλτατε  άναγνώστα  δεν  έπαγγέλεται  νά  διδάξη 
κμμμίαν  νέαν  φιλοσοφίαν. 

5452·  !332·  Χαρτ.  8.  XVI. 

1.  “Βασιλείου  βασιλέων  'Ρωριαίων  Κεφάλαια 
παραινετικά  πρός  τον  έαυτοΰ  υιόν”  Λέοντα. 

2.  “Στίχοι  εις  την  Κωνσταντινουπολιν.” 

"Αρχ.  Βύζ’αντος  αύλή  εστία  Κωνσταντίνου. 

"Β πονται  άλλοι  Χρησμοί. 

3-  Μαξίμου  τοΰ  Πλανούδη  “  Ακολουθία  άπαρτων  των 
υελίων.” 

4·  Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοτοΰλου  Περί  βαρβαρισμοΰ. 

5·  “Ίουλιανοΰ  προς  τον  μέγαν  Βασίλειον”  Επιστολή. 
6.  “Βασίλειος  Ιουλιανω”  Επιστολή. 

7·  Γνώμαι  αρχαίων  συγγραφε'ων. 

8.  Περί  βαρβαρισμοΰ  και  σολοικισμού. 

9·  Τα  κατά  %τεφανίτην  και  Ιχνηλάτην. 

” Λρχ.' Ο  των  Ινδιών  βασιλεύς  Άβεσαλώμ.  Τέλ.  (κολ.). 
έφ'  φ  πάνυ  όργισθείς  ό  βασιλεύς  προςέταξε  τφ  πρω- 
τοσυμβούλφ  καρατομήσαι  αυτήν  καί  μή  φείσασθ αι. 

5453·  1333·  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  “  Έκ  τοΰ  περί  των  ιδιωμάτων  της  θείας  Γραφής 
καί  μάλιστα  τοΰ  Δαβίδ  είσί  ταΰτα.” 

“Αρχ.  Τφ  αγαπάν  λέγει  πανταχοΰ. 

2.  “Ερωτήσεις  Σχολαστικοΰ  τίνος  προς  Συρ.εών 
τον  έν  άγίοις  θεολόγον.” 

3·  “"Οροι  των  άγιων  πάτερων.” 

Καί  περί  τινων  σχημάτων  τοΰ  λόγου. 


4·  “Έκ  της  βίβλου  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ, 

ής  ή  επωνυμία  Πηγή  γνώσεως.” 

Φιλοσοφικά  καί  δογματικά  κεφάλαια  κατ'  έκλογήν. 

5.  “  Ευθυμίου  μονάχου  τοΰ  Ζιγαβηνοΰ 

Πρόγραμμα  βίβλου  τήςδε  των  δογμάτων.” 

"Εχεται  Πίναξ  τίτλων  κδ',  άλλα  περιέχονται  μόνον  το 
Προοίμιον  καί  ό  α'  τίτλος.  Ατελές. 

6.  “  Τοΰ  σοφωτατου  Γεωργίου  Κορεσσίου 

Αιάλεξις  μετά  τινως  των  φράρων .” 

7·  Περί  επιστολής  καί  Τόποι  επιστολών. 

5454·  1334·  Χαρτ.  8.  XVII. 

Β ίος  όσιας  Ευπραγίας  (ακέφαλος). 

Έν  τη  καθωμίλημένη. 

5455·  1335·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Ί,οφία  ’ϊησοΰ  υίοΰ  Σει ραχ.” 

Έξήγησις  διηρημένη  εις  κεφάλαια  51. 

5456·  1336.  Χαρτ.  8.  XVII. 

1.  Γρηγορίου  Νΰσσης  'Κρμηνεία  εις  τους  Μακαρισρ,ους. 

2.  “  [Ί]εροθε'ου. .  .Κατά  Λατίνων  διαλογικόν 

τον  χαρακτήρα  φέρων ...καί  Χύφωνα  λατινίσαντας  καί  πρός... 
λήρον  πνευματομάχον." 

5457·  1337-  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά  Έπιστολαί. 

α'.  “Τοΰ  σοφωτάτου  Μιχαή  τοΰ  Γλυκά  Εΐ  χρή  πείθεσθαι 
τοίς  λέγουσιν  οτι  ού  γνωρίσουσιν  άλήλους  οι  άναστησόμενοι” ... 
— β'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Τφ  τιμιωτάτφ  κύρ  Ήσαία,  εί  φθαρτός  έστιν 
ό  παράδεισος...” — γ’ .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Τίνοϊ  ενεκεν  έν  έσχάτοις 
καιροΐς  έσαρκώθη  ό  Κύριος.. .” — δ'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έκ  τού  λόγου 
αΰτοΰ  τοΰ  κγ'  τοΰ  πρός  τόν  μοναχόν  κύρ  Ήσαία  περί  τοΰ 
παρακλήτου.” — ε'.  “’Βκ  του  λόγου  τοΰ  περί  προωρισμοΰ,  εί  χρή 
προςέχειν  τούς  λέγουσιν,  ότι  προωρισμένα  είσι  τα  καθ’  ημάς 
πάντα,  αί  άρεταί,  αί  κακίαι,  αί  εύπραγίαι,  οι  περισπασμοί  καί 
αυτός  ό  θάνατος.” — ίΓ'.  “’Έτι  καί  τοϋτο  ήπύρηται,  ε'ίπερ  ούδείς 
εΐδε  τόν  Κύριον  εί  μή  ό  υιός...” — ξ' .  “Τφ  κυρφ  Χαρίτωνι·  εϊτε 
τό  διά  θανάτου  τέλος  έδέξατο  ό  εύαγγελιστής  Ιωάννης  εΐτε 
καί  μή.” 

2.  “Εκ  τοΰ  βιβλίου  του  συντεθέν 

παρα  τοΰ  χαρτοφύλακος  Σερρών  τίτλου  θ'  περί  τής  τοΰ 
πλάνου  τοΰ  ’ Λντιχρήστου  έπελεύσεως,  τοΰ  όνομαξομένου  Έρμο- 
λάου  καί  τής  άπολίας  αΰτοΰ.” 

3·  “  Εκ  τοΰ  λόγου  τοΰ  περί  ευσεβείας  ρ»  λογου.” 

4-  Μιχαήλ  τοΰ  Φελλού. 

α'.  “Τοΰ  Ψελοΰ  Πρόϊ  τόν  βασιλέα  κύρ  Μιχαήλ  τόν  Αοΰκαν 
περί  εύσεβείας.” — β'.  “Περί  ονομάτων  τινων  λεγομένων  τφ 
των  Χριστιανών  δόγματι.” — γ'.  “Περί  ένυποστάτων.” — δ'. 
“’Έτι  περί  ένυποστάτων.”—ε' .  “ Περί  όμοουσίου.”· — £~'.  “Περί 
όμονποστάτου.” — ξ' .  “Περί  ούσιώδους  ένώσεως  καί  διαφοράς.” — 
η'.  “Περί  υποστατικής  ένώσεως  καί  διαφοράς.” — θ'.  “Περί 
σχετικής  ένώσεως  καί  διαφοράς.’  — 1'.  “  Περί  τής  άγιας  Τρι¬ 
άδας." — ια'.  “"Ετι  περί  άγιας  Τ ριάδος." — ιβ' .  “Περί  τοΰ 
τρόπου  τής  άντιδόσεως.” — ιγ'.  “Περί  θείας  νεύσεως.” — ιδ'. 
“Περί  φύσεως  καί  πάθους.” — ιε'.  “Περί  νοΰ.” 

5·  “  Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου 

τοΰ  Δαμασκηνοΰ  Περί  τής  θείας  καί  άκαταλήπτου  Χρίστου 


272 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


θεότητο 5  καί  τη ς  ένσάρκου  αϋτοΰ  οικονομίαν  ερώτησης  παρά 
τινων  περί  τούτων,  καί  παρ’  αυτού  άπόκρισις.  ’ 

6.  “’Έτι  περί  ενσεβείας,  άθροισες  μερική 
αποφθεγμάτων  σοφών  καί  άγιων  μεγάλων  διδασκάλων.” 
γ.  “  Άπόκρισις  σοφωτάτη  της  ένσάρκου 
οικονομίας  τοΰ  κυρίου  καί  θεοί)  καί  σωτηρος  ημών  Ιησού 
Χριστού.” 

δ.  “  Τον  όσιον  πατρος  ημών  Ίωάννου  τοΰ  τής  Κλί- 

)) 

μακος. 

9·  “"Εκ0εσις  πίστεως  ορθοδόξου.” 

ΙΟ.  “Τον  άγιον  Έπιφανίου  αρχιεπισκόπου  Κύπρου.” 
II.  “Τοΰ  Χρισοστόμου  Περί  ιερέων.” 

I  2.  “  Τις  ό  λόγος  των  άγιασμα  των  και  ή  δύναμις, 
καί  επί  ποίιρ  σκοπιρ  δεΐ  αύτοΐς  προςιέναι.” 

Ι3·  “  Τον  αγίου  Έττιφανίου”  [Κύπρου], 

Ι4·  “Περί  τω  άγνωστω  Θεώ.” 

15.  “Τον  άγιου  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου" 

’ Ερώτησης  καί  άπόκρισις,  πώς  οίκοι'ζόμενοι.” 
ΐ6.  “  Οτι  τό  άγιον  βάπτισμα  ή  ακίνητους 
ή  δυςκυνήτονς  πρδς  τό  κακόν  διατίθησι'  ώςπερ  καί  τό 
δεύτερον  βάπτισμα.” 

1  7·  “  Ότι  κόλασις  πρόςκαιρος  άνθρωποις  η  παρούσα 
ζωή.” 

ΐ8.  Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

α'.  “Τ/νο$  χάριν  ασθενής  έ  άνθρωπος,  καί  τι  έστί  Χρι¬ 
στιανός;” — β' .  “Πότε  δεΐ  είςιέναι  εις  τόν  ναόν  Κυρίου  καί 
ψάλλειν  θεφ;” — γ'.  “Τί  τό  καινότατου  μυστήρι  αληθινού 
προςκυνητού  τού  Χριστού ;” — δ'.  “Πότε  αί  τοΰ  θεού  άπο- 
φάσις  φύσει  γίνονται,  καί  ποΐαι  άνατρέπονται,  ιςαί  πώς  παρ’ 
αϋτοΰ;” 

1 9·  “  Θεϊκής  δννάμεως  μόνης  χρείαν  έχει  ό  πας 
άνθρωπος  εις  αφθαρσίαν.” 

20.  “  Ετι  περί  αυτόν.” 

2  1.  “  Τί  έστιν  τό  Κύριε  έλέησον.” 

Έρώτησις  καί  άπόκρισις. 

2  2.  “  Οτι  των  Χριστιανών  πολιτεία  και  ελαφρά 
καί  βαρεία  καί  εύκολος  καί  δύςκολος.  ” 

23·  “  Οτι  τέσσαρα  είσιν  εντάλματα  τον  Χρίστον, 
δι’  ών  ή  σωτηρία.” 

24·  “  Ότι  ονδείς  των  ανθρώπων  έξ  ενλόγου  έχει 
σωθηναι.” 

25·  “  Τί  μεΐζον  των  αμαρτημάτων.” 

2 6.  “’Ότι  δεΐ  τη  ψυχή  τροφής  και  τιμής.” 

2"].  “Τίτο  μέγα  άνθρωπος.” 

28.  “Πώς  αί  τον  Χρίστον  έντολαί  ον  βαρείαι, 
καί  πώς  Χριστιανός  άπας.” 

20.  “  Πώς  γίνεται  νονς  ένθεος,  καί  πώς  τηρείται 
ένθεος.” 

30.  “"Οτι  πρώτον  ό  Χριστός  ποιεί  αγίους  καί  τότε 
ελεεί.” 

31.  “Νηστεία,  ελεημοσύνη,  προςευχή' 
πόθεν  γινώσκεται  δτι  προςεδέξατο  ταΰτα  ό  θεός.” 

32.  “'Οτι  διά  πίστεως  ό  αγιασμός  καί  ή  λενθερία.” 


33·  “  Τί  το  γνώρισμα  τής  ψυχικής  ελευθερίας.” 

34·  “  Οτι  τοΐς  έπίγνώμωσι  διά  πίστεως  ή  χάρις 
έπιφοιτή  τοΰ  αγίου  Πνεύματος.” 

35·  “'Οτι  τής  ψυχής  ή  διάστασις  εκ  τον  σώματος 
την  έκ  ψυχής  διάστασιν  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος  είκονίξει.” 

36.  “'Οτι  διττή  εστι  ή  τον  πονηρού  ενέργεια, 
καί  δέλεαρ  προτίθησι  καί  κινεί  πρδς  τό  δέλεαρ.” 

37·  “  Ότι  ώςπερ  τό  σώμα  αισθητοί),  οντω  καί  ή  ψυχή 
νοητού  δεΐται  ενδύματος.” 

38.  “  Πό$εν  γινώσκεται  ό  βασιλέα  τόν  Χριστόν 
κτησάμενος.” 

39·  “  Ότι  δεΐ  ζωής  θείας  μεταλαβεΐν.” 

40.  “  Ότι  ώςπερ  ορθής  πίστεως,  ούτω  δεΐ  καί 
πολιτείας  ορθής.” 

41.  “  Ότι  ώςπερ  έχομεν  αίσθησιν,  οντω  δεΐ  καί  ψυχή 
αΐσθησιν  έχειν.” 

42.  “Ότι  παρα  φύσιν  άνθρωποις  αί  σαρκικαί 
ορέξεις.” 

43·  “Τί  έστιν  αμαρτία.” 

44·  “  Ότι  το  ψάλλειν  Θεώ  μόνω,  τό  στόματι 
μόνον,  άχρηστον.” 

45·  “  Περί  χρείας  ψαλμωδίας.” 

46.  “  Ο  τι  αρχιερείς,  ιερείς  καί  διάκονος.” 

47·  “  Ότι  κυρίως  ψαλμωδία  ταπεινοφροσύνη.” 

48.  “  Οτι  παν  έργον  αγαθόν  τούτο  έχει  τέλος, 
τό  μεταλαμβάνειν  της  άγιύτητος  τοΰ  θεοΰ.” 

49·  “Ότι  τόν  ποιοίντα  τό  αγαθόν  είδέναι  τί 
κερδαίνειν.” 

50.  “'Ότι  ή  παίδενσις  εις  δύο  διηρέθη.” 

51.  “'Ότι  καλόν  άγαθοΐς  άνδράσι  σννομιλεΐν.” 

52.  “  Ότι  τα  άμαρτήματα  τέσσαρα  είσιν, 
εκούσια,  άκούσια,  έν  γνώσει,  έν  άγνοίμ.” 

53·  “  Ότι  επτά  είσιν,  αγνεία,  παρθενία,  γάμος, 
πορνεία,  μοιχεία,  άρενοκοιτία,  καί  μαλακία.” 

54·  “"Οτι  ωςπερ  μέγα  καλόν  τό  όμολογείν 
τόν  Χριστόν  καί  πιστεύειν  αυτόν,  οΰτω  μέγα  κακόν  τό  τόν 
Χριστόν  όμολογοΰντα  άγνοεΐν  τόν  Χριστόν.” 

55·  “  Ότι  ό  μή  ποιων  το  θέλημα  τον  Χριστοί,  πώς 
Χριστιανός.” 

56.  “  ’Εκ  των  θεοσόφων  επιστολών  τοΰ  αγίου 

Ισιδώρου. 

57·  “Τον  όσιον  και  μεγάλου  πατρος  ημών 
Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου  πρεσβυτέρου  καί  ηγουμένου  τοΰ 
άγιου  λΐάμαντος  ”  λόγοι  γ' . 

58.  Τοΰ  αύτοΰ 

α'.  “Περί  διαφοράς  προςοχης  καί  προ ςευχης.” — β'.  “Περί 
προςευχής  στίχοι.” — /  .  “Περί  νοητης  άποκαλίψεως  τών  ένερ- 
γειών  τοΰ  θείου  φωτός  καί  έργασίας  νοεράς.” — δ'.  “Περί  ησυχίας 
καί  όποιας  έργασίας  όφείλει  έχεσθαι  ό  έν  ταύτη  άνδρείως 
προςκαρτερών.” — ε'.  “"Οτι  δεΐ  σκοπεΐν  εί  τά  τών  μακαρισμών 
τοΰ  Χρίστου  έν  έαυτοΐς  έχομεν...” — φ'.  “Πώ$  ό  άνθρωπος 
άπώλεσε  την  άλήθειαν,  άφ’  ου  τοΰ  παραδείσου  έξεβλήθη...” — 
ξ' .  “Όποια  καί  δσα  είδη  είσί  της  θεογνωσίας.” — η  .  “’Ότι  πας 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


273 


ό  αϊτών  μη  είδώς  τί  αιτεί,  μάτην  αιτεί. ..” — θ' .  “  Περί  της  θείας 
μεταλήψεως.”—ι'.  “  Τίϊ  ό  άνομος,  τις  ό  παράνομος,  τις  ό 
αμαρτωλός  καί  τις  ό  ασεβής." — ια'.  “Περί  τον  ότι  τό  κρατείν 
τα  άνα -γινωσκώμενα  των  θείων  Γ ραφών,  όλον  τον  θεόν,  καί  περί 
προςευχής  καί  άναγνώσεως.  Πώί  δεΐ  τόν  Χριστιανόν  ψάλλειν." — 
ιβ' .  "Αλλα  αποσπάσματα. 

59·  Μακαρίου  τού  ρεγάλου  Αποσπασματα. 

6 Ο.  “  Έκ  τον  βίου  τον  οσίου  πατρός  ημών 
. Συμεών  του  νέου  θεολόγου  εΐί  την  χειροτωνείαν  αύτοΰ'  προς 
ίερεΐς  ποταπεΐ  οφείλει  είναι.” 

6ΐ.  “Έκ  τών  είκοσιτεσσαρων  στοιχείων 
τοΰ  όσιου  πατρός  ήμών  Πέτρου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ ...” 

02.  “Τοΰ  αϋτοΰ  Έκ  τον  ΰπόμνησ  προς  την  εαυτοί 
ψυχήν.” 

03·  “Γρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου  Περί  της  Ιερας  λει¬ 
τουργίας.” 

04·  “  Κατά  πόσους  τρόπους  η  των  αμαρτημάτων 
συγχώρησες  γίνεται.  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ήμων  Κυ¬ 
ρίλλου.” 

65.  Μακαρίου  τοΰ  μεγάλου  Αποσπάσματα. 

66.  “  Χρυσοστόμου  Περί  νηψεως  καί  προςευχής.” 

6 7·  “Έκ  των  του  θείου  Μακαρίου  τον  τω  οντι 
μακαρίου ·  περί  τής  κατά  πνεύματος  τελειότητος,  κεφαλαιώδες 

έπιτομή'  κεφάλαια  μθ' .” 

68.  “  Συμεών  μητροπολίτου  Εΰ  χαιτών  Επιστολή 
πρός’Ιωάννην  μοναχόν  καί  έκλειστον.” 

69.  “  Τοΰ  μεγάλου  Μακαρίου”  Αποσπασματα. 

70.  Αποσπάσματα  Γρηγορίου  τοΰ  Σιναίτου, 

αγίου  Μαξίμου,  Φιλοθε'ου  Κωνσταντινουπόλεως  καί 
Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου.” 

71.  “Έκ  των  ασκητικών  του  αγίου  Βασιλείου.” 

72.  Έκ  τον  Τεροντικον. 

73·  Έκ  τοΰ  Πατερικοΰ. 

74·  Αποσπάσματα  πατε'ρων. 

75·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  “  Εκ  τοΰ  λογον 
τό  εις  τό  άγιον  Πάσχα,  τοΰ  Έπί  τής  φυλακής  μου  στήσομαι, 
ερμηνευθεν  υπό  Νικήτα  τοΰ  ίερωτάτου  μητροπολίτου  'Ηρα- 
κλείας.” 

76.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Αποσπασματα. 

77·  “  Σοφοΰ  άνδρο8  καί  μεγάλου  Ερμηνεία  εις  τα 
τρία  τροπάρια.” 

"Αρχ.  Τήν  ημέραν  διελθών. 

78.  Αποσπάσματα  λόγων  πατέρων. 

79-  “Έκ  των  τοΰ  αγίου  άββά  Διαδόχου 
των  ασκητικών  αύτοΰ  λόγων,  των  ρ'  κεφαλαίων .” 

8ο.  “  Έκ  τοΰ  οσίου  άββά  Θλασσίου  τοΰ  Δίβυο5 
άπό  τής  δευτέρας  αύτοΰ  εκατοντάδας...” 

8 1 .  “  Πε'τρου  μονάχον  τοΰ  Δαμασκηνού 
Περί  των  τριών  δυνάμεων  τής  ψυχής  έν  έπιτόμω.” 

82.  ’ Αποσπασματα  ττατε'ρων. 

83·  “  Έέ,ήγησις  άπό  τοΰ  αγίου  Ευαγγελίου 
ρητά  τινά  Καλεκα  τοΰ  πανσοφωτάτου.” 

84.  “  Κεφαλαία  τινά  αναγκαία,  έρανος 
έκ  των  θείων  πατέρων.” 

Η.  II. 


85.  “  Αόγος  έκθεσεως  παρά  μακαρινον  Κοσμά  Ίνδι- 
κοττλεύστου.” 

86.  “  Ερωτήσεις  τίνος  σχολαστικού 
πρός  Συμεώνην  τόν  έν  άγίοις  Θεολόγον.” 

87.  “Τοΰ  αϋτοΰ...  Εκ  των  αυτόν  κεφαλαίων 
των  πρακτικών  τε  καί  θεολογικών  τινά.” 

88.  “Τοΰ  μακαρίου  Ευσεβίου  Λόγος  περί  εσθιάσεως.” 
89·  “  Τοΰ  άββά  Άμωνά”  Αποσπάσματα. 

"Αρχ.  ΤΙρόςεχε  σεαυτφ. 

9ο.  “  Εϋαγρίου  μοναχού.” 

91.  “  Εκ  των  ερωτήσεων. .  .Βαρσανουφίου.” 

92.  “Τοΰ  αγίου  Νείλου”  Έκ  των  πρός  μονάχους 
παραινέσεων. 

93·  “  Πε'τρου  Δαμασκηνού  Έκ  τής  νπομνήσεως 
αύτοΰ  πρός  την  έαυτοΰ  ψυχήν.” 

94·  “  Εκ  των  επιστολών  τοΰ  αγίου  Νείλου.” 

95·  “Πώς  νοείται  το  τοΰ  Στουδίτου  τροπάριον, 
τό  λε'γων.  Βάΰει  των  κριμάτων  σου...” 

96.  “  'ΐήματα  και  Λόγοι  τοΰ  Φρά  Φρατξε'σκου, 
καθώς  εκείνος  έγραψε  πρός  τόν  μέγαν  ρήτορα.” 

97  ·  [Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος)] 

“Απολογία  καί  ανατροπή  των  κεφαλαίων  τοΰ  Φρά  Φρα- 
τξέσκου.” 

98.  “  Τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου 
κΰρ  Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος  Αόγος  περί  Μάρκου  τοΰ 
άγιωτάτου  μητροπολίτου  Εφέσου  καί  τής  έν  Φλωρεντία  συνόδου 
καί  κατά  Γεμιστού  καί  Βισσαρίωνος  καί  ανατροπή  των  δυςσεβών 
συγγραμμάτων  αυτών.” 

99·  “Τοΰ  αύτοΰ  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος,  Λογος 
έπιλύων  τινάς  απορίας,  τινός  κινήσαντος  ταύτας.” 

ΙΟΟ.  “  Περί  τοΰ  ίνδικτ ιώνος,  το  πώς  έπ’όνομάσθη.” 
Έν  αρχή  “Πίναξ  τοΰ  παρόντος  βιβλίου,”  έν  φ  περιέχονται 
Κεφάλαια  σμξ' ,  άτε  πάντων  των  έν  τφ  κώδικι  έμπερίλαμβανο- 
μένων  Αποσπασμάτων  άναγραφομένων. 

Έν  τόλειν,.Έν  έτη  βλη'  έν  μηνί  Φ εν  ρουαρίιρ  ιδ'  ήμέρα 
Δευτέρα. ..(  =  1530). 

5458·  Ι338·  Χαρτ.  16.  XVII.  (σ.  236). 

Άδηλου  Κεφάλαια. 

α'  (σ.  1).  “Περί  των  τής  έπιθυμίας  παγήδων.” — β'  (σ.  9). 
“Περί  τής  αθλιότητας  τοΰ  ανθρώπου  καί  των  τοΰ  θεού 
ευεργεσιών.” — γ'  (σ.  18).  “"Οτι  ό  θεός  άϊδίιρ  θεωρίμ  εποπτεύει 
τά  έργα  καί  τούς  λογισμούς  των  ανθρώπων.” — δ'  (σ.  29).  “"Οτι 
ό  άνθρωπος  ούδέν  δύναται  καθ'  εαυτόν  &νευ  τής  θείας  χάριτος.” 
— ε'  (σ.  42).  “Περί  τοΰ  διαβόλου  καί  των  διαφόρων  αύτοΰ 
πειρασμών.” — ίΓ'  (σ.  51).  “"Οτι  ό  θεός  φως  ε’στί  των  δικαίων.” 
— ζ'  (σ.  64).  “Έτι  περί  των  ευεργεσιών  τοΰ  θεοΰ.”—η'  (σ.  73). 
“Πόσον  όφείλει  άνθρωπος  άγαπάν  τόν  θεόν.” — θ’  (σ.  77). 
“Έτι  περί  τής  ζέσεως  τής  εις  θεόν  αγάπης.” — 1'  (σ.  80).  “"Οτι 
ό  θεός  πάντα  τή  τών  ανθρώπων  δουλία  υπέταξε.” — ια'  (σ.  86). 
“"Οτι  έκ  τοΰ  κατανοεΐν  τά  πρόςκαιρα  ταΰτα  αγαθά,  έπίσταται 
καί  τό  μέγεθος  τών  ουρανίων  άθλων.” — ιβ'  (σ.  92).  “"Οτι  ή 
θεία  γλυκήτης  πάσαν  παρούσαν  πικρίαν  αναιρεί.” — ιγ'  (σ.  101). 
“"Οτι  όλη  ή  ήμετέρα  ελπίς  καί  έπιθυμία  πρός  τόν  θεόν  φεί 
οφείλει  είναι.”-— ιδ’  (σ.  105).  “"Οτι  έκ  τοΰ  θεοΰ  έστίν  ή 
σωτηρία.” — ιε'  (σ.  112).  “"Οτι  ή  ανθρώπινη  θέλησις  άνευ 

35 


274 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


χάριτος  αδρανής  έστι  πρός  τα  αγαθά  έργα.  ’ — ιζ~'  (σ.  128). 
“Περί  του  βαθέως  π ροορισμοΰ  καί  τής  προγνώσεως  τοΰ  θεοΰ.” — 
ιζ'  (σ.  137).  “Περί  των  πρότερον  μέν  δντων  δίκαιων,  μετά 
ταΰτα  δέ  ασεβών  γινομένων  καί  το  άνάπαλιν." — ι η'  (σ.  143). 
“"Οτι  ή  πιστή  ψυχή  αγιαστήρων  έστί  τοΰ  θεοΰ.” — ιθ'  (σ.  147). 
“"Οτι  όϋτε  διά  των  έξωθεν  αισθήσεων  οϋτε  διά  των  ένδον 
δυνατόν  εύρεΐν  τον  θεόν." — κ'  (σ.  174).  “Περί  τής  γνώσεως 
τής  τοΰ  θεοΰ  αλήθειας .” — κα'  ( σ .  198).  “Περί  τοΰ  θείου 
φωτός." — κβ'  (σ.  207).  “Περί  τής  επιθυμίας  τής  ψυχής,  καί 
τής  εις  θεόν  αυτής  δίψης." — κγ'  [σ.  224).  “Περί  τής  αιωνίου 
ζωής." 

5459·  1339·  Χαρτ .  16.  XVII. 

1.  Βιος  και  πολιτεία  I ωάννου  τον  Κ,αλνβίτου. 

2.  Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου  Δ ιδαχη. 

3·  ΈφραΙμ  τοΰ  Συρου. 

α' .  Μακαρισμοί. — β' .  Πρός  αρχαρίους  μοναχούς  παραίνεσις. 
4·  “  Τοΰ  αγίου  Ίσ-αάκ  Περί  τάζεως  αρχαρίων.” 

2·  Άλβε'ρτου  Μαρίνου  τοΰ  Χίου  Εις  την  σταυρωσιν 
τον  Χρίστον. 

6.  Μαρτυριον  της  άγιας  Αικατερίνης, 
η.  Βίος  και  πολιτεία  της  αγίας  Μ αγδαληνης  Μαρίας. 
8.  Λόγος  εις  το  “  Ομοια  εστιν  η  βασιλεία 
των  ουρανών  άνθρώπιρ  οικοδεσπότη." 

9·  Μαρτυριον  τοΰ  αγίου  Χαραλάρ ιπονς. 

ΙΟ.  Βίος  και  πολιτεία  της  όσιας  Ε νπραζιας. 

"Απαντα  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Προτάσσεται  ΐΐίναξ  των  περιεχομένων. 

5460.  1340·  Χαρτ.  16.  XVI.  (0. 316). 

1.  “  Περί  της  σατανικής  αίρεσεως  των  κακοδόξων 
Αρμενίων  [κ]αί  των  εναγών  νηστειών  αυτών  καί  περί  τών 

αιρέσεων,  ών  έλαβον  εκ  τοΰ  βασιλέως  τών  Περσών  Χοσρόη,  τοΰ 
λειωμένου  Β ραμπάσου,  καί  τών  εβδομάδων  τών  φιλασωμένων 
τοΰ  όλου  ένιαΰτοΰ.” 

2.  “  Γεναδίου  πατριάρχον  Κωνσταντινουπόλεως 

τοΰ  Σχολαρίου  [Ά]τολογία  πρός  τινα  ίέρωμύναχον  έν  τφ 
Συνέιρ  άρει  περί  τινων  αναγκαίων  ζητημάτων." 

3·  “  Ε κθεσις  τοΰ  αΰτοΰ  αναγκαιότατη 
περί  τών  τοΰ  Ιεροΰ  συμβόλου  ρήσεων,  δθεν  συνελέγησαν  καί 
κατά  τίνων  αύται  συγκείμενοι  εισίν.” 

4·  “  Τοΰ  αΰτοΰ  κυρ  Συμεών  τοΰ  Θεσσαλονίκης 
Περί  τών  επτά  μυστηρίων  τής  έκκλησίας." 

5  ( φ .  2ζ  α).  “Τα  σφαλματα  και  αΐτιαματα 
των  Κερκυραίων  ή  Κορυφιάτων,  δι’  ά  αύτούς  άποστρεφόμεθα.” 
Έκδόδοται  τύποις  ύπό  ΣΠΤΡ.  II.  ΛΑΜΙ1Ρ0Χ  έν  Κ ερκυραϊ- 
κοίς  άνεκδότοις.  Έν  Άθήναις.  1882.  σ.  50  κ.  έ. 

6.  “  Έκ  τών  διατάξεων  τών  αγίων  Αποστόλων.” 

Καί  'έτερα  αποσπάσματα  συνόδων  καί  πατέρων. 

7-  “  Τοΰ  παναγιωτατον  αρχιεπισκόπου 
Θεσσαλονίκης  κΰρ  Συμεών  Αποκρίσεις  πρός  τάς  έρωτήσεις 
τοΰ  Ιερωτάτου  μητροπολίτου  ΙΙενταπόλεως  κΰρ  Υαβριήλ." 

Κ εφ.  πε'  καί  'έτερα  νβ’  άνευ  ιδίας  άριθμήσεως. 

8.  “Κανόνες  τών  αγίων  Αποστόλων.” 

9·  “  Θεοφίλου  αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς 


έν  Κυριακή  προφώνησις  έρμηνεύουσα  την  αιτίαν  δι'  ήν 
ίσθίομεν  οι  Χριστιανοί  τυρόν  καί  ώόν  τη  Τ ετράδι  καί  τή  Παρα¬ 
σκευή  τής  Ύυρινής.” 

ίο.  “  Άπόδειξις  Κλήμεντος  περ'ι  τοΰ  Πάσχα.” 

11.  “  Βαλσαμών  πατριάρχην  Θεουπολεως 

τής  μεγάλης  Άντιοχείας'  Διδασκαλία  άναγινωσκομένη  πρός 
τούς  άναγομένους  πρός  ίερωσύνην,  καί  πρός  τούς  μαρτυρία αντας 
ιερείς.  Περί  αΰτοΰ  άξίωσις  τοΰ  παναγιωτάτου  πατριάρχον.  Κΰρ 
Ματθαίου  [τοΰ  Βλαστάρεως]  κεφάλαιον.” 

’Άρχ.  Ο  αναγνώστης  οΰτος  ζητεί,  ΐνα  άναχθήναι 
πρός  ίερωσύνην. 

12.  Εκλογή  κεφαλαίων  συμπληρωτικών  τών  Κα¬ 
νόνων. 

13.  “Τοΰ  όσιου  πατρος  ημών  Συμεών  τοΰ  νέου 

Θεολόγου  Περί  διαφοράς  προςοχής  καί  προ ςευχής.” 

Ι4·  Εκ  τοΰ  Γεροντικοΰ  απόσπασμα. 

"Επεται  “[Συμεών]  Του  Θεολόγου  Σχόλεον.” 

Ι^.  “  Τοΰ  αΰτοΰ  [Συμεών]  νέου  Θεολόγου 

Περί  προςευχής  στίχοι." 

Καί  άλλα  Αποσπάσματα  έκ  τών  λόγων  τοΰ  αΰτοΰ. 

ιό.  “  Έκ  τοΰ  Γεροντικοΰ  Περί  πορνείας.” 

17.  Τοΰ  αγίου  Νείλου  Περί  πορνείας. 

ΐ8.  “Έκ  τοΰ  αγίου  Βαρσανουφίου  Περί  ελεημοσύνης.” 

19.  “  Έκ  τών  ’ Ασκητικών  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

Έρώτησις.  Αιαφορά  ύπακοής  καί  έπιταγής." 

Έπεται  ή  Άπόκρισις. 

Έν  τέλει  ψύλλον  (Περγ.)  ίβηρικοΐς  γράμμασι  γεγραμμένον. 

5461·  Ι34Ι-  Βορ/3.  XIII.  16.  (0.118). 

[Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  Λόγοι.] 

" Αρχεται  άκέφαλος  άπό  τοΰ  5" '  [Περί  φίλων  καί  φιλαδελφίας ] 
καί  τελευτή  έν  τφ  ξθ'  “Περί  γυναικών.”  Άλλ’  έν  τφ  μεταξύ 
λείπουσιν  οί  ύπ'  άρ.  λζ' — νβ'. 

Το  0.  22  έκπεσόν  άνεπληρώθη  ύπό  χαρτώου  μείναντος  άγράφου, 
εις  δ  ένεγράφησαν  άλφάβητοι  πρός  δοκιμήν  τοΰ  κονδυλίου. 

Ή  τάξις  τών  κεφαλαίων  διάφορος  έν  τφ  κώδικι  ή  παρά  τφ 
ΜΐΟΝΕ  ΧΟΙ,  721  κ.  έ.,  καθ'  ά  δείκννσιν  ό  εξής  πίναξ. 


Μιονε 

ΚΩΔΙα 

α' — ε' 

λείπουσιν 

Γ' 

£*'  ( άκέφ .) 

Ι'-φ’. 

ζ'-φ' 

Ύ 

λείπει 

ιδ' 

ιγ'  (άκέφ.) 

ιε'—λε' 

ιδ' — λδ 

λς'—λθ' 

ξδ’-ξζ' 

μ'—μβ' 

λείπουσιν 

μγ' — μδ' 

λε'—λΓ' 

μβ' — νη' 

λείπουσιν 

νθ' 

νγ' 

ξ'—ξα’ 

λείπουσιν 

ξβ'—ξη’ 

νδ' — ξ’ 

ξθ' 

ξβ' 

ο' 

ξα' 

οα' 

Ζύ' 

Ε ΰρηνται  δέ  καί  αϊδε  αί  διαφοραί  περί  την  έπιγραφήν  κεφαλαίων 
τινων.  Κ 60.  ι'  (ΜΐΟΝΕ  ι')  “Περί  ψεύδους  καί  διαβολής." — 
Κε0.  ιδ'  (ΜΐΟΝΕ  ιε')  “Περί  διδαχής  καί  λόγων  καί  ομιλίας.” 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


275 


— Κεφ.  ιΓ'  (Μιονε  ιζ')  “Περί  παίδεία.5  καί  φιλοσοφίας  καί 
παίδων  ανατροφής .” — Κ εφ.  κζ'  (Μιονε  κη')  “Περί  λύπης 
καί  άλυπίας.” — Κεφ.  λ'  (Μιονε  λα')  “Περί  παρρησίας  καί 
τοΰ  έλέχχειν.”— Κεφ.  ξ'  (Μιονε  ξη')  “"Οτι  δβΐ  τιμάν  αρετήν 
καί  κολάζειν  κακίαν.”— Κεφ.  ξα'  (Μιονε  ο')  “Περί  τοΰ εϋκολος 
η  κακία  καί  δυςάρεστος  η  αρετή.” 

"Ιδ.  καί  4989  (869). 

5462.  Ι342·  Χαρτ.  16.  XVII. 

1.  Λόγος  ανεπίγραφος  (άκε'φ.). 

“Α ρχ,.,.τδ  παρακούειν  τοΰ  θεοΟ  τοΐς  π  ροςτάχμασιν. 
Τέλ.  ϊνα  διά  καλών  έργων  καί  πολιτείας  άχαθής 
κληρονομήσωμεν  τά  αιώνια  άχαθά’  έκεΐ  ’έσται  τδ 
φως  καί  ή  χαρά,  καί  ή  ζωή  καί  ή  άπύλαυσις  των 
άχωνιζομένων  έν  Χριστά!  ’ϊησοΰ  τιρ  κυρί ιρ  ημών. 

2.  “Αρχή  των  παρόντων  κεφαλαίων·  είσι 
δέ  τδν  αριθμόν  κεφάλαια  ρλε'.” 

3·  “Περί,  τοΰ  πορνευσαντος  και  μη  πρόξαντος. 
Γρηγορίου  τοΰ  θαυματουργόν.” 

4·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  “Εις  Γρηγοριον 

τδν  άδελφδν  Βασιλείου,  έπιστάντα  μετά  τήν  χειροτονίαν.” 

5·  “Τοΰ  αύτοΰ... Εις  τον  πατέρα  σιωπώντα 
διά  τήν  πληγήν  τής  χαλάζης.” 

6.  “ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου.” 

Άρχ.  Έάν  ί'δης  σαυτδν  έπίφορον . 

“Τοΰ  μεγάλου  Αντωνίου.” 

Αρχ.  Ό  λόχος  ό  νοΰν  ’έχων. 

8.  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  Λογος.” 

"Αρχ.  Οΐς  ένυπ άρχει  ό  θείος  νόμος. 

9.  “  Βασιλείου  Εις  τον  παραδ.” 

ΙΟ.  “  Έ πιστόλι)  τοΰ  άββά  Ήσαίου.” 

11.  “Τοΰ  Χρυσοστόμου  Έκ  της  πβ'  ομιλίας 
τοΰ  κατά  Ματθαίον  αγίου  ευαγγελίου”  (κολ.). 

Έπονται  α'.  “Έκ  τής  πη'  ομιλίας.” — β' .  “’Βκ  τής  πθ’ 
ομιλίας.” 

1 2.  Τροπάρια. 

13.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογος 

Περί  τοΰ  κατά  θεόν  πολιτεύεσθαι  καί  περί  προςευχής. 

Ι4·  “  Τοΰ  αγίου  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου· 
τίνες  αί  μορφωτικαί  των  αγγελικών  δυνάμεων  εικόνες·  τί  το 
πυρώδες,  τί  τό  ανθρωποειδές·  τίνες  οφθαλμοί,  τίνες  αί  ρίνες· 
τίνα  τά  ώτα’  τίνα  τά  στόματα,  καί  τά  λοιπά  τοΰ  κεφαλαίου. 
Κεφάλαιον  ιε' .” 

15.  “  Περί  υψωμένης  τής  Παναγίας 
έάν  άπολεσθή  τί  χρή  ποιεΐν.  σιβ 
ΐ6.  “Τοΰ  αγίου  Αναστασίου  πατριαρχον 
Αντιόχειας  Λόγος  περί  πορνείας  καί  ύχρότητος  ανθρώπου .” 
Ι7·  “Περί  της  αγίας  προςκομιδής  και  των  προς- 
φορών.” 

ΐ8.  “  Αιόταξις  της  ακολουθίας  των  αγράμματων 

μοναχών.” 

19.  “Περί  ποια  αμαρτήματα  κωλυουσι  την  ίερω- 
συνην.” 

20.  “  Περί  της  ηλικίας  των  χειροτονούμενων.” 


21.  “Περί  πόσης  γοητείας  και  μαντείας 
καί  άποδεμάτων  καί  άλλων  πολλών  Ελληνικών  έθών.” 

2  2.  “Περί  κουράς  και  δοκιμασίας  μοναχών  καί 
μοναστεριών.” 

23.  Τινά  εκ  του  Νορ,οκάνονος. 

24·  “Εκ  των  Ασκητικών  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

25.  “  Γερμανοΰ  πατριαρχου  Κωνσταντινουπόλεως” 

Κανόνες. 

2  6.  “  Περί  τό  πώς  δει  βαπτίζειν.” 

2“].  “  Περί  τοΰ  ποιοι  άναβαπτίζονται.” 

28.  “  Περί  της  παραμονής  των  Φώτων  καί  των 
Χριστουγέννων.” 

29·  “Περί  τοΰ  ποτέ  καί  που  καταλυεται  ή  νηστεία 
τής  δης  καί  τής  ΙΙαρασκευής.” 

30.  “’Λναστασίου  τοΰ  Σιναΐτου  ”  Λόγος. 

31.  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  άζυμων.” 

32.  “  Κεφάλαιον  νγ'.  τι  ό  ~%ωτήρ 
καί  δι’  έαύτοΰ  τδ  σχήμα  τδ  άγιον  έδιξεν.” 

33·  “  Κεφάλαιον  νε'.  νΟτι  τό  Οΰδεΐς  βαλών 
τήν  χεΐρα  αύτοΰ  επ’  άροτραν.” 

34·  “  Έρωτησις  κβ  .  Τί  σημένη  τό  εΐλητον 
καί  ή  κουρά  τοΰ  άναχνώστου  καί  ίερέως.” 

35 ·  “  Κεφαλαιον  ρη  .  Περί  των  Ιερών  αντιμινσίων 
Συμεών  αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης.” 

36.  Αποσπασματα  πατέρων. 

37·  <£  Ερωτησις  καί  απόκρισ ις  θείων  πάτερων 
περί  πίστεως  καί  κατά  Λατίνων.” 

38.  “  Τοΰ  Χρυσοστόμου  Εκ  τοΰ  λόγου 
τής  "Κοιμήσεως  αύτοΰ.” 

39·  Κανόνες  συνοδικοί. 

40.  [Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά]  “  Τω  τιμιωτότω  μοναχώ 
κύρ  Χαρίτωνη  Βί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέχουσιν  ότι  Ιερεύς  ό 

Χριστός  παρά  Ιουδαίου  κεχειροτόνηται.” 

41.  “  Εκ  των  κατά  τον  Αδαμ  καί  τον  Ίώβ.” 

5463.  1343-  Χαρτ-  16.  XVII. 

1.  “Τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου 
Λόγος  ασκητικός.” 

"Αρχ.  Δεΰτε  αγαπητοί  δεΰτε  πατέρες  καί  αδελφοί 
τδ  έκλεκτδν  πήμνιον  τοΰ  πατρός. 

2.  “  Μαρτυριον  τής  αγίας  τοΰ  Χρίστου 
μεχαλομάρτνρος  καί  πανσόφω  αγίας  Μ αρίνης.” 

3·  “  Μαρτυριον  τής  αγίας  τοΰ  Χριστοΰ 
μεχαλομάρτνρος  Αναστασίας  τής  "Ρωμαίας.” 

4·  “  Περί  τοΰ  όφεως  καί  περί  τοΰ  ανθρώπου 
τήν  ζωήν  πώς  πορεύεται  εις  τδν  κομών  έτοΰτών.” 

Άρχ.  Όμη&ζη  ή  ζωή  τοΰ  ανθρώπου  εις  τδν  κόσμον 
έτοΰτων. 

5·  “  Θεοφάνους  μοναχού  τοΰ  σοφωτατον 
Λόγος  πεζή  φράσει  εις  τά  δώδεκα  άρθρα  τής  πίστεως.” 

Άρχ.  Ιΐρώτον  πρέπει  τιρ  αληθινά!  Χριστιανιρ  πι- 
στεύειν  καί  όμολοχεΐν  τά  δώδεκα  άρθρα  τής  πίστεως. 

6.  “  Ίδοΰ  καί  τά  των  γόμων  γράμματα  τα  όποια 

35—2 


276 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ΐσχ,_  ΰίατπ’  6  σοφώτατος  καί  λογιώτατος  μεγας  χαρτοφυλα^ 
τής  αγιώτάτης  τον  Χριστού  μεγάλης  εκκλησίας  ο  εν  ιεροϋια- 
κόνοις  κυρ  ΜανοήΧ  ό  (Ε^ανθινός.  ” 

7·  “  Μαρτΰριον  τον  άγιου  Μαριαντος. 

8.  “  ®ανμα  του  εν  αγίοις  πατρος  ημών 
Χηκολάου  όπου  επίησεν  εις  των  κερών  του  εύσεβ εστάτου 
βασιλέων  Κωνσταντίνου.” 

Τά  ύπ’  άρ.  2,  4,  7  καί  8  εν  τη  καθωμίλημένη. 

5464·  1344·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“’Εκκλογή  του  Ψαλτηρίου  παντός.” 

5465·  τ345·  Χαρτ.  8·  χνπ· 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία  (άκίφ). 

Έν  τέλει'  θεού  τό  δώρον  και  Ίωα ννικίον  πόνο 5. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία  (κολ.). 

54^6.  1346·  Χαρτ.  8  μικρ.  XVI. 

1.  “  Αιάταξις  της  θείας  και  ιερά ς  προςκομιόίς.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

3·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

4·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

54^7-  1347·  Χαρτ.  8  μικρ.  XVIII. 

1 .  Εΰχαι. 

2.  “Τα'£ις  γενομένη  επι  καθιερώσει  ναόν.” 

5468.  134^·  Χαρτ.  16.  XVI. 

1.  Ανθολόγων  ήτοι  μηναΐον  των  επισημότερων  εορ¬ 
τών  τον  έτους. 

2.  Ακολουθία ι  άγιων  και  οσίων. 

3·  Κανόνες  παρακλητικοί. 

4·  Όκτώηχος. 

5·  Έξαποστειλάρια  της  ’Οκτώηχον. 

6.  Τά  ια  εωθινά  ευαγγελία. 

~1 .  Κανόνες  κατ’  ήχον. 

8.  Ακολουθία  τής  έβόομάόος. 

9·  Τριωδιον. 

ΙΟ.  ΐΐεντηκοστάριον. 

54^9*  Γ349·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Άκολουθ  ίαι,  Κανόνες  κτλ. 

"Ομοιον  τιρ  ύπ'  άρ.  5468  (1348). 

547°·  Ι35°·  χαρτ.  16.  χνιπ. 

1.  Κανών  (ακέφαλος). 

2.  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν. 

3·  Εΰχαι. 

5471·  1 35 τ-  Χαρτ·  16.  XVII. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία  (άκέφ.). 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 


4·  Ευχή  λεγομενη  επι  τον  μέλλοντα  μεταλαβεΐν. 

5·  Ακολουθία  τοΰ  μικρόν  αγιασμοί). 

5472·  Γ352·  Χ“ρτ·  16.  XVII. 

1.  Εΰχαι  τοΰ  λυχνικον,  τον  ορθρου  και  τής  λει¬ 
τουργίας. 

2.  Ακολουθία  τον  μικροί)  αγιασμόν. 

3-  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

4·  Κανών  παρακλητικός  εις  την  Θεοτόκον. 

5·  Ευχή  εζομολογητικη. 

6.  Θηκαρά  Ευχαι. 

5473·  1353·  Χαρτ.  4.  XVIII.  (σ.  322). 

[Νικολάου  Μαυροκορδάτου]  “  Θεατρον  πολιτικόν.” 

Ί3.  και  4362  (242). 

*5474·  1354·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Άδηλου  Γεωμετρία  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  “  Μόρο 5  πρώτον.  Περί  συμπτωμάτων  καί  μέτρων  των 
επιπέδων  σχημάτων.  Κεφάλαιον  αον.  Περί  ορισμών  ή  γεω¬ 
μετρικών  αρχών.  Ορισμός  πρώτος.”  Γεωμετρία  έστίν  έπι- 
στήμη,  περί  την  γνώσιν  τών  μεγ.εθών,  ήχουν  στερεών 
έπιφανειών,  καί  γραμμών  ένα σχολουμένη. 

Κοσμείται  ύπό  γεωμετρικών  σχημάτων. 

5475·  1355-  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Αδήλου  “Εις  τά  οκτώ  τοΰ  Άριστοτε'λους  βιβλία 

περί  φυσικής  άκροάσεως  Αιαλέξει ς  ζητήματά  τε  καί  θεω¬ 
ρήματα.” 

’Άρχ.  “Π ροοίμιον.”  Συλλήβδην  περί  πάσης  τής  περι¬ 
πατητικής  φιλοσοφίας  είπών  προαιρούμενος. 

*5476·  Ι356·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Περί  τών  τοΰ  νοος  ενεργειών 

’Άρχ.  Ύρεΐς  εϊσίν  αί  τοΰ  νοός  ένέργειαι.  Προτάσσεται 
“Προοίμιον.”  ’Άρχ.  ’Κπειδή  ό  Άνθρωπος  παρά  τοΰ  τών 
θλων  θεοΰ. 

2.  Άδη'λου  “Εις  απασαν  την  λογικήν  πραγματείαν 
[τοΰ  Άριστοτε'λους]  δι άλεξις.” 

Έν  αρχή  Π ίναξ  τής  λογικής  καί  τών  περί  αυτής  διαλέξεων. 

3·  Άδηλου  “  Εις  τά  τοΰ  Άριστοτέλους  βιβλία 

περί  ούρανοΰ.” 

'Άρχ.  “Αιάλεξις  α71.”  Περί  τινων  ώδε  προλεγομένων,  ζή¬ 
τημα  αον .  ΤΪ5  ό  σκοπός  ταύτης  τής  πραγματείας;”  Περί  τοΰ 
σκοπού  ταυτηςί  τής  π  ραγματείας  διαφωνία  πολλή 
παρά  τοΐς  έξηγηταΐς  φαίνεται. 

4·  Άδηλου  “  Διαλέξεις  καί  ζητήματα 

εις  τά  τοΰ  Άριστοτέλους  βιβλία  περί  γενέσεως  καί  φθοράς, 
καί  περί  στοιχείων.” 

’Άρχ.  Απορία  τοΐς  έξηγηταΐς  ού  μικρά  περί  τοΰ 
σκοποΰ  ταυτηςί  τής  πραγματείας  καθέστηκεν. 

Π  ρό  τοΰ  ύπ’  άρ.  3  Π  ίναξ  τών  τε  περί  ούρανοΰ  καί  περί 
γενέσεως  καί  φθοράς  πραγματειών  διαλέξεων . 

Έν  τέλει  δέ  τοΰ  ύπ’  άρ.  3  σχήματα  τών  διαφόρων  ηλιακών 
συστημάτων. 

Ίδ.  καί  5478  (1358). 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΙΒΗΡΩΝ 


277 


5477·  ΐ357·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Έιξηγησις  καί  νους  πάντων  των  περιεχομένων 
κατά,  τάξιν  εν  τή  Αογική  π ραγ ματείμ  τού  έν  άγίοις  πατρό ς 
■ημών  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί.” 

547 8 ·  χ358·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Εις  τα  τον  Άριστοτε'λους  βιβλία 
Περί  οΰρανοΰ  καί  γενέσεως  καί  φθοράς  διαλέξεις  και  ζητήματα." 
Προτάσσεται  ΤΙίναξ  των  περιεχομένων.  Αί  Διαλέξει ς  δμοιαι 
ταΐ ς  έν  τφ  ύπ’  άρ.  5476  (1356),  3  και  4. 

Έν  τέλει  τής  Περί  ούρανοΰ  πραγματείας "  αψκβ'  Νοεμβρίου 
(  —  1722)  καί  Άβιμέλεχ  ’ϊβ ηρίτου  έκ  Ζακύνθου. 

5479·  Ι359-  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Γνώμ,αι  μονόστιχοι  κατά,  στοιχείου 
έκ  διαφόρων  ποιητών.” 

α' .  Είϊ  αγαθούς  Άνδρας. — β' .  Εί?  αλήθειαν  κτλ. 

2.  “  Κε'βητοξ  Θηβαίον  Πινα£.” 

3·  “  Αίσωπον  βίος  τον  μνθοποιον  Μαξίμω 
τώ  ΠΧανονδη  συγγραφείς.” 

4·  [Αγαπητόν  διάκονον]  “  ’Εκέάσις  κεφαλαίων 
παραινετικών .” 

5·  Κάτωνος  'Ρωμαίου  Υνωμαι 

κατά  την  μετάφρασιν  Μαξίμου  τον  Πλανονδη, 

6.  Σημειώσεις  θεολογικαί. 

7·  ’ Ονόματα  βοτάνων. 

8.  Ίωάννον  Δαμασκηνόν  Εις  την  Μ,εταμόρφωσιν. 

<γ  Εκ  τον  Αογον  Αναστασίου  τον  Σιναίτου 
Εί$  την  Μ εταμδρφωσιν. 

ΙΟ.  Στίχοι  ιαμβικοί  ανεπίγραφοι. 

Ά ρχ.  (άκέφή' Η  Χαμαρεΐτις  οΰχ  ϋδωρ  εύδοκία. 

II.  “Γρηγορίου  τον  Θεολόγον  ” 

α'.  “Τνωμικά  δίστιχα." — β' .  “Περί  των  τοΰ  βίου  οδών." — 
γ'.  “Ε ίς  τδν  μέγαν  Βασίλειον  επικήδεια”  (ιβ'). — δ'.  “ Τετρά¬ 
στιχα.”  (κολ.). 

"Απαντα  πλήν  τοΰ  ύπ’  άρ.  5  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως.  Τό 
ΰπ’  άρ.  5  ατελές. 

548°·  1360.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Θεοφίλον  τον  Κορυδαλεως  Υητορική. 
Προτάσσεται  “Προοίμιον  εις  την  'Ρ ητορικήν  τέχνην  Κορ- 
δαλε'ως.”  “Α ρχ.  Τήν  έμφυτον  επιθυμίαν  καί  έφεσιν. 

548χ·  Ι36τ·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Ενριπίδον  Εκάβη.”  Ατελής. 

2.  Λογος  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  ’Άρα,  εί  μή  τις  έκ  πδλεως  ήκοι  μεγάλης  τε 
καί  πλουτούσης,  καί  κομίζοι  λόγους  γαύρους  τε  καί 
χλιδωντας. 

3·  Γρηγορίον  τον  Θεολόγου  Απολογητικός. 

4·  “  Ύςήγησις  των  λόγων  τον  Δημοσθε'νους.” 

Των  Όλυνθιακών. 

5·  θέματα  εν  τη  αρχαία  και  τη  καθωμιλημένη. 

Κατά  δύο  σελίδας,  ων  ή  μέν  πρώτη  περίεχει  τό  έν  τη  καθω- 
μιλημένη  κείμενον,  ή  δ’  έτέρα  τό  άρχαΐον. 

Τά  ύπ’  άρ.  1 — 3  μετά  πο.ρασελιδίου  μεταφράσεως  εις  τήν 
καθωμιλημένην,  τό  δέ  ύπ’  άρ.  4  εν  τη  καθωμιλημένη 


5482.  1362.  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Εξηγήσεις  Κανόνων. 

2.  Όμηρου  Ίλιάδος  Α  έζήγησις. 

5483·  χ363·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Συνεσίου 

α'.  “ ’Κπιστολαί .” — β' .  “  Εί?  τόν  αντοκράτορα  Αρκάδων 
περί  βασιλείας.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

Έν  τέλει'  Γράφο  έγω  δ  Παναγιβτις  τοΰ  Χατζή  θεω- 
δόρου  κατά  τφ  έν  έτι  μινή  17ω00“,  Μεταγετνιώνοϊ 
ι’ίβ®,  ημέρα  ε'  μηνί  Μ  άρτιου  θη  ημέρα  Πέμπτι. 

54^4·  1364·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Υραμματική  ανεπίγραφος  κατ  έρωτησιν  καί  άπο- 

κρισιν. 

’Άρχ.  Π.  Τί  έστί  Γράμμα ;  Α.  Γράμμα  έστί  τό  τής 
φωνής  έλάχιστον  καί  άδιαίρετον  μέρος. 

5485·  1365·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Σοφοκλεους  Αίας.  Ατελής. 

2.  Όμη'ρου  Ίλιάδος  Α,  Β.  Ελλιπή  και  ατελή. 

Έν  άρχή  Άνωθεν  τοΰ  τίτλου '  Κατά  τό  μψκζ"ον  έν  μηνί 
Φευρουαρίου  κβ'  (  =  1726). 

3·  Λόγοι  εις  ρητά  της  Υραφής,  Επικήδειοι  καί 
Διδαχαί. 

Έν  τούτοις  καί  Έγκώμιον  εις  τόν  άγιον  Δημήτριον. 

Τά  ύπ’  άρ.  1  καί  2  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  άτελοΰς,  δλως 
λειπούσης  έν  τα  Β  τής  Ιλιάδσ$. 

5486.  1366.  Χαρτ.  8.  XVII. 

Ακολονθίαι. 

5487.  Ι367·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “  Θέσεις  γραμματικοί  πληρέστατοι 

μεθόδω  διαλεκτική  ύποστρωθεύσα ι  καί  εις  διάλεξιν  προτε- 
θείσαι  έκ  τής  τέχνης  θεωρητικής  τε  καί  πρακτικής  'Ιλαρίωνος 
Κιγάλα  τοΰ  Κυπρίου  ιεροδιδασκάλου  καί  ίεροκήρυκος.” 

2.  “  Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλε'ως  Διαιρεσις 

τής  ποιητικής  κατά  τά  είδη  αυτής  καί  τίσιν  "έκαστον  τούτων 
διαφέρει.” 

3·  “  Γρηγορίον  τον  Θεολόγου  Α λφάβητος  παρ¬ 

αινετική.” 

Α  ρχ.  “ Ανω  πτέρωσον  προς  θεόν  σου  τάς  φρένας. 

4·  “  Τίοιημα  λεγόμενόν  Αιβανίου  τον  σοφιστον· 

ήγουν  ό  προοιμιακός  διά  στίχων.” 

’Άρχ. 

Εύλόγει  μεγα λύνουσα,  ψυχή  μου,  τόν  δεσπότην. 

5-  Αογική  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  Επειδή  έπί  πάσης  πραγματείας  προεγνωσμέ- 
νου  τοΰ  ζητούμενου  κατά  την  όνοματόδη  φωνήν, 
τέτταρα  ταΰτα  καί  μόνα  ζητείται. 

6.  “  Όροι  κατά  στοιχείου.” 

7·  “  Μαξίμου  μονάχου  "Οροι  διάφοροι.” 

8.  “  Περί,  διαφόρων  ορών  ετέρων.” 


278 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5488.  1368.  Χα ρτ.  8.  XVIII. 

1.  Λουκιανού  Ενυπνίου  Εξηγήσεις.  Ατελείς. 

2.  “  Προφητεΐαι  τοΰ  αγίου  Μαλαχίου, 

από  τοόί  1701  έως  εΪ5  τους  1722,  έξηγηθεΐσαι  έκ  τής  των 
Λατίνων  φωνής  εις  την  ήμετέραν  διάλεκτον .” 

3·  “Τοΰ  σοφωτατον  βασιλέως  Λέοντος  Χρησμός 
περί  άναστάσεως  της  Κωνσταντινουπόλεως.” 

4·  “  Γραμματική  συντεθεΐσα  παρά  τον  σοφωτατον 
Θεοδώρου  τούπίκλησιν  έχοντος  Πτωχοπροδρόμου.” 

5489·  13^9·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Είςαγωγη  λογική,  εν  επίτομης  ε’ίδει, 

εις  άπασαν  την  τοΰ  Άριστοτέλους  διαλεκτικήν  πραγματείαν, 
έκδοθεΐσα  παρά  Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κρητός,  γ ραφεία α 
δέ  παρά  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων  Στεφάνου  Τ ξιγαρά.” 
’Κλλιπής. 

2.  “Έν  τη  τοΰ  Πορφυρίου  είςαγωγη  εξηγήσει 
Προοιριιον.” 

"Α ρχ.  Ημών  φιλοσπουδαίως  την  διατριβήν  εις  την 
των  παρα  Άριστοτέλει  δέκα  κατηγοριών  διδασκαλίαν 
ποιήσασθαι  μελλόντων. 

3·  “  Ζιητηματα  προοιμιακά  εις  την  τον  φιλοσοφον 
[Άριστοτέλους]  λογικήν  πραγματείαν.” 

"Α ρχ.  “Π ροοίμιον.”  Ώς  όρωμέν  τινας  ού  ταπεινοΐς 
τισι  και  άδυνάτοι ς  των  όπλων. 

549°·  Ι37°·  Χαρτ·  8.  XVIII. 

“  Αμφυτέρα  λογική,  έλλασσων  και  μείζων, 
περιπατιτική  καί  νεοτερική,  διά  μόχθου  Βικεντίου  τοΰ 
Δαμοδοΰ,  έν  φιλοσοφίμ,  Ιερά  θεολογίμ,  καί  άμφοτεροις  τοΐς 
νόμοις  δαφνοφόρου.  Έν  ’έτει  σωτηρίψ  μφλ'.”  * 

5491·  Ι371·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  Περί  των  ζ  συνόδων. 

Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

2.  Κάτωνο$  τον  Ρωμαίου  Γνώμαι 

κατά  την  μετάφρασιν  Μαξίμου  τοΰ  Πλανούδη. 

3-  Κανόνες. 

4·  Θέματα  απο  της  καθ ωι μιλημένης  εις  την  άρχαίαν. 
5·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'.  “Κατά  των  δργιζομένων.” — β' .  “Εί?  τό  Καάελώ  μου 
τάς  άποθήκας .” — γ' .  Είί  τό  Πρόίεχε  σεαυτιρ. 

6.  “Ίσοκράτους  Προς  Δημυνικον  παραίνεσις.” 

7·  Δημοσθε'νους  ’Ολννθιακοΰ  α'  εξηγήσεις. 

8.  Τεχνολογικαι  ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

Τά  ΰπ’  άρ.  3,  5  καί  6  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως. 

5492·  137 2·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Επιστολαί  τινες  λογιών  άνδρών.” 

Τύποι  επιστολών. 

5493·  1373·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

“  Τοΰ  σοφωτατον  καί  λογιωτατον  καί  πασών 
των  επιστήμων  διδασκάλου  καί  μεγάλου  ρήτορος  τής  αεγάλης 
εκκλησίας  Ιατρού  τε  άριστου  Αλεξάνδρου  [Μαυροκορδάτου] 
τοΰ  έκ  Κωνσταντινουπόλεως.  Περί  γραμματικής  συντάξεως 
κατά  τά  όκτώ  μέρη  τοΰ  λόγου.” 


5494·  1374·  Χαρτ.  16.  XIX. 

1.  “  Ηέάκαι  φαντασιαι  διά  στίχων  όμοιοκαταλίκτων, 
περί  των  άπ’  αίωνος  τριών  εφευρημάτων  τοΰ  διαβόλου  πρός 

δλεθρον  τής  εκκλησίας  των  Χριστιανών,  ή  άμαθίας  στηλίτευσις 
καί  θλιβερά  παρεπόμενα .” 

'  Επονται  άλλα  τινά  Ποιημάτια. 

2.  “Περιγραφή  προμνθείας  τον  μακαρίτον 
φιλοπάτριδος  καί  φιλοχρήστου  άρχοντος  Μττάνου  Δ.  Γκίκα 

διά  προβλήματος  έπί  έτους  1806  έν  Βουκουρεστίιρ .” 

3·  Ποιηματια. 

5495·  1375·  Χαρτ.  16.  XVIII. 

1.  “  Αποφθέγματα  φιλοσόφων  εκ  Διογένους  Λαερτίου 
σνλλεχθεντα.  ” 

2.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  Άλφάβητος  παραινετική  πρός  Φ ιλόπονον. 

“ Αρχ · 

" Ανω  πτέρωσον  πρός  θεόν  σου  τάς  φρένας. 

— β’ .  “Τνωμικά  τοΰ  Γρηγορίου  δίστιχα .” — γ'.  Γνωμικά  μονό¬ 
στιχα. — δ'.  Γνωμικά  τετράστιχα. — ε'.  Εί$  τόν  μέγαν  Βασίλειον 
έπικήδεια. 

3·  “  Ίωάννου  Γεωμέτρου  Εκ  των  τον  Γεροντικού 
εις  ποιητικήν  τάξιν  ής  επιγραφή  Παράδεισος.” 

Επιγράμματα  έν  ήρωελεγείοις. 

4·  “  Χρυσά  επη  τοΰ  Πυθαγόρου.” 

5·  [Αγαπητού  διακόνου]  Κεφάλαια  παραινετικά. 
“Αρχ.  Τιμής  άπάσης. 

6.  “Τοΰ  έν  αΰτοΰ  πατρος  [Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου] 

Ποίημα  ένόδία  καλούμενου.” 

“Αρχ.  Χριστέ  άναξ  δς  πάντα  πέλεις. 

7-  Ερμηνεία  Κανόνων  (άκέφ.  κολ.). 

Τά  ΰπ’  άρ.  2,  4  καί  5  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως,  τό  δέ  ΰπ’ 
άρ.  3  μεθ’  ερμηνείας  επομένης  εις  έκαστον  έπίγραμμα  τοΰ  κειμένου. 

5496·  1376·  Χαρτ.  16.  XVII. 

Νοριοκάνων. 

α'.  Πίναξ. — β'.  Ν ουθεσίαι  εις  πνευματικόν.— γ' .  “Συνο¬ 
δικοί  άποστολικοί  καί  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  Κανόνεϊ.” 

Έπονται — Α'.  Ευχή  συγχωρητική. — Β'.  Ακολουθία  τοΰ 
μικροΰ  άγιασμοΰ. — Γ'.  Τόποι  έπιστολών  καί  άλλων  έγγραφων. 
— Δ'.  Ερμηνεία  τοΰ  Πασχαλίου. — Ε'.  Ευχή  εις  εύλόγησιν  οίνου. 

5497·  1 3  7  7  -  Χαρτ.  16.  XV. 

“  Αρχή  συν  Θεω  αγιω  των  ερωτημάτων, 
διορθωθέντων  παρά  τοΰ  σοφωτατον  Μανουήλ  τοΰ  Μοσχο 
ττούλου.”  (κολ.). 

5498·  1378·  Χαρτ.  16.  XV. 

1.  Άποσπασματα  πατέρων  περί  φνχης. 

2.  Ισιδώρου  [του  Πηλουσιώτου]  Επιστολή 

περί  Άρείου  πάγον. 

3·  Θεοτοκία. 

4·  ’ Αποφθέγματα  αρχαίων  συγγραφέων. 

3 .  Αίσωπου  Μΰ0ΟΙ. 

6.  [Αγαπητού  διακόνου]  Κεφάλαια  παραινετικά. 

7·  [Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  ;]  Υνωμικά. 


ΙΘ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΙΒΗΡΩΝ 


279 


8.  Περί  των  Βεκα  οκτώ  παθών  των  λε£εωυ 

(πρόςθεσις,  άφαίρεσις,  αναδίπλωσή  κτλ.)  καί  περί  σχημάτων. 

Τά  ύπ’  άρ.  3 — 7  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  και  τεχνολογίαν 
των  λέξεων ,  επομένης  εις  έκαστον  των  κειμένων. 

5499·  ΐ379·  Περγ.  IX.— XIV. 

Φάκελος 

περιέχων  διάφορα  φύλλα  καί  σπαράγματα  κωδίκων  ϋλης 
έκκλησιαστικής. 

5500.  1380.  Χαρτ.  XVIII.  XIX. 

Φάκελος 

περιέχων  διάφορα  φύλλα  καί  σπαράγματα  κωδίκων  έξη- 
γήσεων. 

5501.  1381.  Χαρτ.  XVII.— XIX. 

Φάκελος 

περιέχων  διάφορα  φύλλα  καί  σπαράγματα  κωδίκων  ϋλης 
εκκλησιαστικής. 

55°2.  1382.  Χαρτ.  XIV.— XIX. 

Φάκελος 

περιέχων  διάφορα  φύλλα  καί  σπαράγματα  κωδίκων  ϋλης 
έκκλησιαστικης. 

55°3·  1383·  Χαρτ.  XIV.— XVIII. 

Φάκελος 

περιέχων  διάφορα  φύλλα  καί  σπαράγματα  κωδίκων  ϋλης 
σχολειακής  καί  άλλων  μη  περιεχδντων  εκκλησιαστικά  απο¬ 
κόμματα. 

Έν  τούτοις  καί  τά  εκ  του  ύπ’  άρ.  5323  (1203)  κωδικός  οκτώ 
φύλλα  τοΰ  Συνεσ-ίου. 

*55°4·  Ι3δ4·  Περγ.  4.  XIV.  (φ.  266). 

Ψαλτηρίου  μετά  των  Ωδών  καί  Προςευχώυ. 

Έν  φ.  Ια  εντός  κομφοΰ  έπιτίτλου  κυανοχρύσου' 

Δαυ'ίδου  πινυτοΰ  μελέων  βεβοη μένος  ύμνος 
εύκελάδου  κιθάρης  βασιλήϊος  ύμνος  έτύχθη. 
Ψαλμός  Α'. 

Οί  δύο  στίχοι  γεγραμμένοι  καταλογάδην  διά  χρυσών  γραμ¬ 
μάτων  τοΰ  μεγαλογραμμάτου  ρυθμού. 

Έν  τφ  αύτφ  δέ  φύλλιρ  έξωθεν  τοΰ  έπιτίτλου  γέγραπται 
έπ’  ίσης  διά  χρυσών  γραμμάτων  τοΰ  μεγαλογραμμάτου  ρυθμού  ό 
στίχος  δδε' 

θευπάτορος  πινυτοΰ  μ ελιηδέα  άσματα  Δαυίδ. 

Έν  φ.  126  α  πρό  τοΰ  οξ'  Ψαλμοΰ  υπό  κυανόχρυσον  έπίτιτλον 
κόσμημα· 

θζία  φρόντησι  $ 

Δαυ'ίδου  μελέων  μέν  έπαύετο  θεσπεσία  φρήν 

άνέστη  € βόησβ  ®€ονών 

άσαφος  δ’  άνόρουσε  καί  ίαχε  πνεύματι  θείιρ. 

Οί  μέν  στίχοι  ουτοί  ε'ισι  γεγραμμένοι  διά  γραμμάτων  χρυσών 
τοΰ  μεγαλογραμμάτου  ρυθμού ,  ή  δέ  διάστιχος  έξήγησις  διά 
χρυσών  γραμμάτων  τοΰ  μικρογραμμάτου  ρυθμοΰ. 

Έν  φ.  264/3·  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Χαρίτωνος  πόνος. 

Έν  δέ  φ.  265  β· 

+  ”Αννα  βασιλίς  η  Π αλαιολογίνα 
Δαυίδ  θεόπνουν  πυκτίον  βασιλέως 


έδρασε  λαμπρόν  εις  θεοΰ  μολπήν  λόγου 
αύτης  τε  σώστρον  καί  γόνου  βασιλέως. 

+  Ετών  χιλίων  έξάκις  περιόδω 
ό κτακοσίων  σύν  γε  7 τεντη κοντάδι 
καί  τετράδι  τέτευχε  Δαυίδ  πυκτίδα 
’ Αννα  βασιλίς  αγλαήν  λαμπ ράν  λίαν. 

Των  στίχων  τούτων  οί  μέν  δύο  πρώτοι  είσι  γεγραμμένοι  διά 
γραμμάτων  χρυσών,  ή  δ’  άνωθεν  αύτών  γραμμή  έστιν  έρυθρά  ώς 
καί  οί  λοιποί  των  στίχων,  έκπεσούσης  τής  χρυσώσεως  ή  μάλλον 
μή  συντελεσθείσης.  Μετά  δέ  τούς  στίχους  χειρ  νεωτέρα  προςέθηκε 
τάδε ·  “Ητοι  τφ  ,ί'ωνδ"  από  κτίσεως  κόσμου,  άπό  δέ 
τής  Χριστοΰ  γεννήσεως  μτμζ’ν  (  =  1346). 

'Η  πρώτη  σελίς  γέγραπται  όλη  διά  γραμμάτων  χρυσών,  καί 
δι’  όλου  δέ  τοΰ  κωδικός  τό  πρώτον  έκάστου  στίχου  γράμμα  έστί 
χρυσοΰν  ώ$  καί  αί  έπιγραφαί.  Τά  δέ  σημειώματα  τοΰ  αριθμού 
των  καθισμάτων  “  κάθ.  α'.”  κ.  έ.  περιλαμβάνονται  έντός  κύκλου 
κνανοχρύσου.  Τ οιοΰτοι  δέ  κύκλοι  εϋρηνται  έν  τφ  κώδικι  είκοσι. 
Κοσμείται  δέ  ό  κώδιξ  καί  υπό  έκατόν  έξήκοντα  καί  τεσσάρων 
περικόμψων  κυανοχρύσων  γραμμάτων. 

Έστάχωται  δέ  ό  κώδιξ  διά  περικαλύμματος  έκ  δαμασκηνού· 
Φέρει  δέ  τέσσαρας  έν  δλιρ  άργυράς  γωνίας  έμπροσθεν  καί  όπισθεν 
καί  πλήν  τούτων  δύο  άργυράς  γωνίας  προς  τη  ράχει  έμπροσθεν, 
κλείεται  δέ  διά  δύο  αργυρών  θηλυκωτήρων. 

Κώδιξ  επιφανής  διά  τε  την  καλλιγραφίαν  καί  τά  ποικίλματα. 

'Ο  κώδιξ  έχει  μήκος  0,295  καί  πλάτος  0,235  πάχος  δέ  μετά 
καί  τοΰ  περικαλύμματος  0,06. 

*55°5·  Ι385·  Χαρτ.  φύλλ.  XVII. 

Ευαγγελίου. 

Έν  τέλεΐ'  [Α]ϋτό  τό  θειον  καί  ιερόν  άγιον  Ε ύαγγέλιον 
έγράφη  διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  ταπεινού  Οϋγ κροβλαχίας 
Δουκά  τοΰ  Κυπρίου  διά  έξόδου  τοΰ  πανευγ ενεστάτου 
άρχοντος  μεγάλου  βεστιαρίου  κυρίου  'ΒίξΌυ  καί  άφιέ- 
ρωσεν  αυτό  εις  την  μονήν  των  Ήβήρων  έν  τφ  άγιω- 
νύμφ  "Ορει  έν  ήμέραις  τοΰ  πανευσεβ εστάτου  αύθεντός 
κυρίου  Ίω.  Αλεξάνδρου  Βοεβόνδα  υίοΰ  τοΰ  άφεντός 
Βάδουλου  Βοεβόνδα  έν  έτει  ^ρλβ'  άπό  δέ  τής  έν- 
σάρκου  οικονομίας  αχκδ'  ίνδικτιώνος  ξ'  (=1624). 

Κοσμείται  ΰπό  άρχικών  γραμμάτων  καί  τών  εικόνων  των 
τεσσάρων  Ευαγγελιστών.  Τινέ?  τών  σελίδων  είσί  χρυσύγραφοι. 
Περιβάλλεται  δέ  ΰπό  καλύμματος  άργυροτεύκτου  καί  κεχρυ- 
σωμένου. 

Άπόκειται  έν  τφ  τής  μονής  θησαυροφυλακίφ. 


*55°6·  1386.  Χαρτ.  φύλλ.  μέγ.  XVII. 

Ευαγγελίου. 

Έν  τέλει-  Τό  παρόν  θεΐον  καί  Ιερόν  Ε  ύαγγέλιον 
έγράφθη  παρ'  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς  καί  αναξίου  Μ ατθαίου 
μονάχου  π ρεσβυτέρου  καί  άρχη μανδ ρίτου  τής  μεγάλης 
έκκλησίας  τοΰ  έκ  Πωγώνιαν-^5  έν  έτει  ,ζρια'  Ινδ. 
α'  μηνί  Μαίιρ  κδ'  (  =  1603).  ΟΒτοί  ό  άρχιμανδ ρίτης 
έγένετο  ύστερον  μητ ροπολίτης  Μυρέων. 

Κοσμείται  ΰπό  άρχικών  γραμμάτων  καί  των  εικόνων  τών 
τεσσάρων  Ε ύαγγελιστών.  Περιβάλλεται  δέ  ΰπό  καλύμματος 
έχοντας  ανάγλυφα  αργυρά  μετ’  έγκαύστων . 

Άπόκειται  έν  τφ  τής  μονής  θησαυροφυλακίφ. 


ΚΩΔΙΚΕΣ  ΤΗΣ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ 
ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΑΓΙΟΥ  ΠΑΝΤΕΛΕ  ΗΜΟΝΟΣ 


5507·  ι. 

ΙΙεργ.  φύ\\.  (0,33x0,26).  XII.  σελ.  2  (φ.  249). 

Ευαγγελίου. 

'Ο  κώδιξ  απαρτίζεται  έκ  δύο  μερών,  ών  τδ  πρώτον  φαίνεται 
' γε~γραμμένον  έν  μετα-γενεστέροις  χρόνοις,  Ισως  τδν  XIV.  αιώνα. 
'Ο  δέ  ΠΟΡΦΤΡΙΟΣ  0Ϊ2ΠΕΧΣΚΗΣ  θεωρεί  τδν  κώδικα 
-γε-γραμμένον  τδν  X.  αιώνα  δια  μόνον  τδν  λόγον,  'ότι  έν  τη  σειρ$ 
των  ευαγγελίων  \είπει  ή  εορτή  τών  τριών  Ιεραρχών,  ην  ή 
ορθόδοξο ς  εκκλησία  είςή-γα-γεν  επί  του  αύτοκράτορος  Αλεξίου 
του  Κ ομνηνοΰ.  Εσημείωσε  δε  την  -γνώμην  αΰτοΰ  ταύτην 
δ  0ΧΣΠΕΝΣΚΗ2  ρωσιστί  διά  μολυβδίδος  έν  τιρ  πρώτιρ 
παραφύλλιρ.  Αλλά  παρατηρητέον,  δτι  ό  κώδίξ  έστι  πάντω ς 
νεώτερο  5,  διό  καί  αυτός  ό  ΟΤΣΠΕΝ'ΣΚΗΣ  άνα-γκάζεται 
δμολο-γησαι,  οτι  τα  τετράδια  τοΰ  κώδικος  κ-γ'  καί  κδ' ,  άλλα 
ταΰτα  μόνα,  θεωρεί  -γε-γραμμένα  τδν  XI.  αιώνα.  Αλλά  δέον 
όμως  σημειωθηναι,  ’ότι  ή  έκ  μόνης  της  απουσίας  της  εορτής  τών 
τριών  Ιεραρχών  χρονολό-γησις  τών  ευαγγελίων  έστίν  έπισφαλης 
οΰχ  ηττον  η  ό  έκ  τοΰ  χρόνου  εις  δν  έξικνοΰνται  Πασχάλια 
έγγεγραμμένα  έν  τινι  κώδικι  ορισμός  τοΰ  αίώνος  καθ'  δν  έ-γράφη 
οντος.  Καί  ταΰτα  έπειδη  ύπάρχουσι  κώδικες  άντι-γραφέντες  έξ 
άρχαιοτέρων  μετά  καί  τών  έν  αύτοΐς  συμπεριλαμβανομένων 
παλαιοτέρων  Πασχαλιών  η  καί  &νευ  προςθήκης  της  λειπούσης 
έορτης  τών  τριών  Ιεραρχών. 

Τά  φ.  1,  2,  4—6,  23—26,  75,  76,  185—188  καί  245—249 
χαρτιρα  XVII.  αίώνος  πρδς  άναπλήρωσιν  τών  έκ  περ-γαμηνης 
έκπεσόντων. 

*55°8·  2· 

Περγ.  φύλλ.  (0,31  X  0,23).  XI.  σελ.  2.  (φ.  257). 

Εΰαγγε'λιον  μετά  <τημα8οφώνων. 

Τέλ.  (κολ.)  έν  τιρ  κατά  Μάρκον  εΰα-γ-γελίιρ  τμ  άρχομένιρ  Τ(ρ 
καιρφ  έκείνιρ  ήκουσεν  Ηρώδης  ό  βασιλεύς  έν  ταΐς  λέξεσι 
καί  ήθελεν  αΰτδν  άπο κτείναι  καί  ούκ  ήδύνατο.  'Ο  γάρ 
'Ηρώδΐ7?.. . 

Έκατέρα  τών  σελίδων  περιέχει  στίχους  έκκαίδεκα,  τδ  δε 
πάχος  τοΰ  σώματος  έκάστου  τών  -γραμμάτων  0,005. 


Κοσμείται  πλουσίως  μετ’  έξοχου  φιλοκαλίας  ύπδ  έπιτίτλων, 
λαμπρών  αρχικών  -γραμμάτων  καί  εικόνων. 

Καί  έπίτιτλα  μέν  μεγάλα  εΰρηνται  (1)  έν  φ.  Ια-  (2)  έν  φ. 
84α,  οθ  έντδς  ή  έπι-γραφη  ®  Α  ΤΟν  ΝβΟν  ΘΤΟνΟ' 
(3)  έν  φ.  116α,  ου  έντδς  ή  έπι-γραφη  ®Αί  ΤΠΝ  ΝΗ- 

0Τ6ΙΠΝ  ΚΑΙ  ΤΟν  ΑΓΙΟν  Θ€0ΔΠΡ0ν·  (4)  έν 

φ.  186  α,  ού  έν  μέσιρ  ή  κάτωθι  περι-γραφομένη  ΰπ’  άρ.  4  είκών' 
(5)  έν  φ.  204  α  κιονωτδν  έπίτιτλον,  ου  έντδς  ή  ύπ’  άρ.  10  είκών, 
καί  (6)  έν  φ.  218  α,  ου  έντδς  ή  ΰπ’  άρ.  13  είκών.  Μικρά  δ’ 

έπίτιτλα  εΰρηνται  (1)  έν  φ.  154  α'  (2)  έν  φ.  188  α·  (3)  έν 

φ.  190  α·  (4)  έν  φ.  193  β·  (5)  έν  φ.  194  β·  (6)  έν  φ.  196  α· 
(7)  έν  φ.  199α"  (8)  έν  φ.  203α"  (9 — 10)  έν  φ.  204  α  (δόο)· 
(11)  έν  φ.  205  α·  (12)  έν  φ.  206(3·  (13)  έν  φ.  237  α·  (14)  έν 

φ.  240  β·  (15)  έν  φ.  244  α  καί  (16)  έν  φ.  250  β.  Άπλα  δ’ 

έπίτιτλα  εΰρηνται  (1)  έν  φ.  229  α  καί  (2)  έν  φ.  233  β. 

Αρχικά  δέ  -γράμματα  έχει  ό  κώδιξ  τάδε ·  (1)  έν  φ.  1  α  € 
σχηματιζόμενον  ύπδ  τοΰ  ά-γίου  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου  καί  τοΰ 
παρά  τούς  πόδας  αύτοΰ  καθημένου  Προχόρου-  (2)  έν  φ.  2  α  Τ 
σχηματιζόμενον  ύπδ  μικράς  είκόνος  Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου·  έν 
δέ  τη  <ρφ  είκονίζονται  δύο  μαθηταί  αύτοΰ,  διότι  τδ  αρχικόν 
-γράμμα  εΰρηται  έν  άρχη  τοΰ  χωρίου  Τιρ  καιριρ  έκείνιρ 
είστήκει  ό  Ιωάννης  καί  έκ  τών  μαθητών  αύτοΰ  δύο' 
άνωθεν  δέ  της  άρχης  του  Ευαγγελίου  τούτου  έν  μικριρ  θυρειρ 
έφθαρμένη  είκών  τοΰ  Ίησοΰ'  (3)  έν  φ.  4  α  Ο  σχηματιζόμενον  έκ 
χρυσοΰ  έδάφους,  έν  ιρ  ό  Ίησοΰς  καθήμενος'  (4 — 7)  έν  φ.  5  β, 
11  α,  13  α  καί  14  α  Τ  άπλοΰν  (8)  έν  φ.  16  β  κυανοΰν  καί 
χρυσοΰν  Ο  έξ  ανθεμίων ·  (9)  έν  φ.  9  α  Τ  άπΑουν  (10)  έν 
φ.  21α  ώραιότατον  Τ  άποτελούμενον  έκ  της  είκόνος  ’  Ιωσήφ  τοΰ 
έξ  Άριμαθείας'  (11)  έν  φ.  23  β  άπλοΰν  €·  (12)  έν  φ.  25  β 
άπλοΰν  Τ·  (13)  έν  φ.  28  α  Τ  τελευτών  πρδς  τά  κάτω  εις  λέοντα · 
(14)  έν  φ.  30  β  6  περίκοσμον·  (15)  έν  φ.  32 β  Τ  έπί  της 
κεφαλής  πτηνού  πρδς  τά  δεξιά  δρώντος'  (16)  έν  φ.  38  β  € 
άπλοΰν  (17)  έν  φ.  40  β  Τ  σχηματιζόμενον  ύπδ  τοΰ  Ίησοΰ, 
πρδς  δν  έρχεται  ό  τυφλός  κρατών  βακτηρίαν  (18)  έν  φ.  46  α  6 
σχηματιζόμενον  ύπδ  δύο  υαινών  άντιθέτως  ιπταμένων  έπί  μεσαίας 
κεραίας ·  (19)  έν  φ.  48  α  Τ  άπλοΰν  (20)  έν  φ.  50  α  Τ  φερόμενον 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


281 


ύπδ  πτηνοΰ'  (21)  έν  φ.  52  α  Τ  φερόμενον  ύπδ  Χέοντος'  (22)  έν 
φ.  57  α  6  σχηματιξόμενον  ύπδ  προτομής  κρατούσης  διά  τή 5 
χειρδς  κύι τεΧΧον'  (23)  έν  φ.  58/3  Τ  άπΧοΰν'  (24)  έν  φ.  59/3  6 
κατά,  τδν  τύπον  χειρδς  εύΧογούση ς'  (25)  έν  φ.  61  β  Τ  άπΧονν' 
(26)  έν  φ.  63  α  Τ  σχηματισμέ νον  ύπδ  του  Ίησοΰ  ευΧογουντος 
τούς  έν  τη  φμ  απέναντι  αύτοΰ  δύο  δαιμονιώντας  τη 5  χώρας  των 
Τεργεσηνών'  (27)  έν  φ.  64  β  Τ  οΰ  κάτωθεν  δίκωπον  πΧοΐον, 
άναφερύμεν  ον  εις  τδ  χωρίον  Τ  φ  καιρφ  έκείνιρ  έμβάς  δ 
Ίησοΰ ς  είς  πΧοΐον  (28)  έν  φ.  65/3  Τ  έπΐ  πτηνοΰ'  (29,  30) 
έν  φ.  67  α  καί  68  α  Τ  άπΧοΰν  (31)  έν  φ.  70  α  Τ  έπί  πτηνοΰ' 
(32)  έν  φ.  71/3  €  σχηματιζύμενον  ύπδ  δύο  πτηνών  (33)  έν 
φ.  73  β  Τ  άπΧοΰν  (34,  35)  έν  φ.  75  α  καί  77  α  6  άπΧοΰν 
(36)  έν  φ.  79  α  Τ  άπΧοΰν  (37)  έν  φ.  80  α  €  σχηματισμόν 
ύπδ  δύο  άντιθέτως  βΧεπδντων  πτηνών,  ών  έν  μέσιρ  χεΙρ  εύΧο- 
- γοΰσα'  (38,  39)  εν  φ.  84  α  καί  85  α  Τ  άπΧοΰν  (40)  έν  φ.  87  ο 
€  άπΧοΰν  (41)  έν  φ.  88  α  Τ  άπΧοΰν  (42)  έν  φ.  88  β  €  σχηματι- 
ζόμενον  ύπδ  δύο  πτηνών,  ών  έν  μέσιρ  δφις'  (43)  έν  φ.  90  β  6 
σχηματιζόμενον  ύπδ  τοΰ  πΧουσίου  τοΰ  ένδιδυσκομένου  πορφύραν 
καί  βύσσον,  καθημένου  έντδς  τοΰ  -γράμματος ,  πρδς  δν  προςέρχεται 
δ  πτωχδς  Αάζαρος,  βαίνων  έπί  δύο  ράβδων  όξωδών  πρδς  τδ ν 
πυΧώνα  τοΰ  πΧουσίου,  είκονιξόμενον  ύπδ  τδ  -γράμμα  6.  Τά 
χρώματα  της  περιβοΧής  τοΰ  πΧουσίου  ούκ  άνταποκρίνονται  πρδς 
την  περιγραφήν  τοΰ  πΧουσίου  τοΰ  ΕύαγγεΧίου'  (44,  45)  έν 
φ.  92  β  καί  95  α  Τ  άπΧοΰν '  (46)  έν  φ.  97  β  Τ  σχηματιζδμενον 
ύπδ  τοΰ  Ίησοΰ,  πρδς  δν  προςέρχεται  δ  νομικδς,  άνα τείνων  αμφω 
τάς  χεΐρας'  (47,  48)  έν  φ.  99  β  καί  101  β  €  άπΧοΰν  (49)  έν 
φ.  103  α  Τ  έπί  άετοΰ  σπαράσσοντος  Χα-γωόν  (50)  έν  φ.  104  α  Τ 
άπΧοΰν  (51)  έν  φ.  105  β  Τ  έπί  πτηνοΰ'  (52)  έν  φ.  106  β  Τ  οΰ 
τδ  άνω  μέρος  κατέχει  δ  Ζακχαίος,  δν  εύλογεΐ  έξωθεν  τοΰ  -γράμ¬ 
ματος  είκονιζόμενος  δ  Ίησοΰς'  (53 — 55)  έν  φ.  108  α,  108  β  καί 
112  α  6  άπΧοΰν  (56 — 58)  έν  φ.  116  α,  118  α  καί  119  β  Τ 
άπΧοΰν  (59)  έν  φ.  121  β  6  σχηματισμόν  ύπδ  τοΰ  Ίησοΰ 
καθημένου  καί  εΰΧο-γοΰντο ς'  (60,  61)  έν  φ.  123  α  καί  125/3  Τ 
άπΧοΰν  (62)  έν  φ.  128  α  Τ  σχηματιζδμενον  ύπδ  τοΰ  Λαζάρου 
όρθιου  έν  σαβάνιρ'  (63,  64)  έν  φ.  134  β  καί  137  β  Π  άπΧοΰν 
(65)  έν  φ.  139  α  Τ  άπΧοΰν  (66)  έν  φ.  140  α  Ο  σχηματιζδμενον 
ύπδ  προτομής  τοΰ  Ίησοΰ'  (67)  έν  φ.  154  α  6  άπΧοΰν '  (68)  έν 
φ.  172  α  Ο  άπΧοΰν'  (69)  έν  φ.  175  β  Α  άττλώ*  έρυθρδν  (70)  έν 
φ.  177  β  Τ  έπί  άνδρδς  έρυθροΰ  όκΧάζοντος'  (71)  έν  φ.  179  α  Τ 
δίκην  Χαμπάδος,  κρατούμενον  ύπδ  χειρδς'  (72,  73)  έν  φ.  181  β 
καί  182/3  Τ  σχηματιζδμενον  ύπδ  πτηνοΰ'  (74 — 77)  έν  φ.  184  α, 
186  α,  188  α  καί  190  α  Τ  άπΧοΰν  (78)  έν  φ.  193  β  6  άπΧοΰν 
(79)  έν  φ.  195  α  6  κατά  τδν  τύπον  χειρδς  εύΧογούση ς'  (80)  έν 
φ.  196  α  Τ  άπΧοΰν  (81,  82)  έν  φ.  199  α  καί  200  α  6  άπΧοΰν 
(83)  έν  φ.  201  β  Τ  σχηματιζδμενον  ύπδ  της  είκόνος  ΦιΧίππου 
τοΰ  έκ  Βηθσαϊδά'  (84)  έν  φ.  203  α  6  άπΧοΰν  (85)  έν  φ.  206  β 
Β  σχηματίζομε  νον  ύπδ  δύο  ψιττακών,  τοΰ  μέν  έπί  κυπαρίσσου, 
τοΰ  δε  κάτωθεν  αύτής'  (86)  έν  φ.  213/3  Τ  άπΧοΰν  (87)  έν 
φ.  215  β  Α  άπΧοΰν'  (88,  89)  έν  φ.  218  α  καί  225  α  Τ  άπΧοΰν 
(90)  έν  φ.  226  α  Τ  σχηματιζδμενον  ύπδ  της  είκδνος  Ίωάννου  τοΰ 
Προδρόμου-  (91)  έν  φ.  227  α  6  σχηματιζδμενον  ύπδ  της  είκδνος 
τοΰ  άγιου  Ευθυμίου·  (92)  έν  φ.  231  β  Τ  άπΧοΰν  (93,  94)  έν 
φ.  233  β  καί  237  α  6  άπΧοΰν  (95)  έν  φ.  239  β  Τ  άπΧοΰν  (96) 
έν  φ.  240  β  6  άπΧοΰν  (97)  έν  φ.  241  β  Τ  άπΧοΰν  (98)  έν 
φ.  244  α  €  άπΧοΰν  (99,  100)  έν  φ.  249  β  καί  254 β  Τ  άπΧοΰν' 
(101)  έν  φ.  256/3  €  άπΧοΰν  (102, 103)  έν  φ.  256/3  καί  257  α  Τ 
άπΧοΰν. 

Περι-γράφησαν  μέν  ανωτέρω  ίδίμ  τά  ποικίΧώτερα  καί  ποΧυ- 
πΧοκώτερα  την  σύνθεσιν  τών  αρχικών  -γραμμάτων  άλλα  καί  τά 


έπικΧηθέντα  άπΧα  οϋκ  είσί  τινα  άτεχνα,  ώνομάσθησαν  δ’  οϋτω 
μόνον  διά  τδ  έκ  ποΧυσυνθέτων  -γραμμών  καί  άνθεμίων  άπο- 
τεΧεΐσθαι  &νευ  τοΰ  άποτεΧεϊν  εικόνας  δΧας.  Είσί  δ’  άΧΧως  καί 
ταΰτα  τά  κΧηθέντα  άπΧα  οΰ  μόνον  περίκοσμα,  άλλα  καί  διάφορα 
έκάστοτε  άΧΧήΧων.  Τά  δέ  ιδιαίτερον  περι-γραφέντα  καί  έξ 
εικόνων  σχηματιζόμενά  είσιν  ίδιου  Χό-γου  άξια  ού  μόνον  διά  τδ 
περίτεχνον,  άλλ’  ’ένια  καί  διά  την  -γνώσιν  τών  κατά  την  έν- 
δυμασίαν  καί  τδν  βίον  τών  Βυζαντινών,  ώ*  μάλιστα  τά  ύπ’  άρ. 
17,  43  καί  45. 

Εικόνες  δέ  περιέχονται  έν  τφ  κώδικι  αί  έξης ’  (1)  έν  φ.  55  β 
είκών  δΧοσέΧιδος  τοΰ  εύα-γ-γεΧιστοΰ  Ματθαίου  καθημένου  καί 
-γράφοντος'  (2)  έν  φ.  83  β  δΧοσέΧιδος  είκών  τοΰ  εύα-γ-γεΧιστοΰ 
Λουκά·  (3)  έν  φ.  115  β  δΧοσέΧιδος  είκών  τοΰ  εύα-γ-γεΧιστοΰ 
Μάρκου'  έπί  δέ  τοΰ  άναΧο-γίου  τοΰ  έπί  της  τραπέζης,  παρ’  η 
κάθηται  άνα-γινώσκων  καί  έφ’  ης  τά  πρδς  -γραφήν  έρ-γαΧεΐα 
αύτοΰ,  εΰρηται  διεπτυ-γμένος  κώδιξ  φέρων  συμ/3  ολικά  -γράμματα, 
ατινα  ού  φαίνονται  δντ α  τών  -γνωστών  ταχυ-γραφικών  σημείων 
(4)  έν  φ.  186  α  έν  μέσιρ  έπιτίτΧου  Συμεών  δ  Σ τυΧίτης  έπί 
στύΧου,  κάτωθεν  δ’  αύτοΰ  μοναχδς  εύχόμενος'  (5)  έν  φ.  189  β 
δΧοσέΧιδος  παράστασις  της  ύφώσεως  τοΰ  τίμιου  Σταυροΰ'  (6)  έν 
φ.  197  α  δΧοσέΧιδος  είκών  διηρημένη  είς  τέσσαρα  ίσα  τμήματα, 
έν  όίς  παρίστανται  θαύματα  τών  ά-γίων  ’ Αναρ-γύρων  Κοσμά  καί 
Ααμιανοΰ  ίωμένων  νοσοΰντας'  (7)  έν  φ.  197  β  δΧοσέΧιδος  είκών 
παριστώσα  τδν  Ίησοΰν  άφ’  ύφους  εύΧο-γοΰνΤα  τούς  κάτωθεν 
αύτοΰ  ίσταμένους  άγιους  Αναργύρους '  (8)  έν  φ.  202  α  όλοσόλιδο* 
είκών,  έν  ή  7 ταρίσταται  ή  ΤΙαρθένος,  προπορευομένη  τοΰ  Ιωακείμ 
καί  τής” Αννης,  αγόντων  είς  τδν  ναόν  'έπονται  δ’  επτά  παρθένοι 
Χαμπαδηφοροΰσαι.  Τό  βάθος  τής  είκόνος  άποτεΧοΰσι  δεξιόθεν 
μέν  βράχος,  έν  δέ  τφ  μέσιρ  καί  αριστερόθεν  οίκήματα'  (9)  έν 
φ.  202  β  δΧοσέΧιδος  είκών  παριστώσα  τά  είςόδια  τής  Θεοτόκον 
(10)  έν  φ.  204  α  είκών  τής  άγιας  Βαρβάρας  έντδς  κιονωτοΰ 
έπιτίτΧου'  (11)  έν  φ.  205  α  έν  μικρφ  έπιτίτΧιρ  έξίτηΧος  είκών 
τοΰ  άγιου  Νικολάου  καί  σωζομένη  είκών  τοΰ  άγιου  Ευστρατίου· 
(12)  έν  φ.  210  α  δΧοσέΧιδος  είκών,  έν  ή  παρίστανται  οι  ποιμένες 
άγραυΧοΰντες'  (13)  έν  φ.  210/3  δΧοσέΧιδος  παράστασις  τής 
γεννήσεως  τοΰ  Σωτήρος'  (14)  έν  φ.  218  α  έντδς  έπιτίτΧου  δ 
άγιος  Βασίλειο*  έν  θυρεφ'  (15)  έν  φ.  221  α  δΧοσέΧιδος  παρά- 
στασις  τής  ύπδ  τοΰ  Ίησοΰ  παρά’Ιωάννου  τοΰ  Προδρόμου  αίτήσεως 
βαπτίσεως'  (16)  έν  φ.  221/3  δΧοσέΧιδος  παράστασις  τής  βαπτί- 
σεως  τοΰ  Ίησοΰ,  δΧου  έμβεβαπτισμένου  έν  τφ  ϋδατι  πΧήν  τής 
κεφαΧής'  (17)  έν  φ.  228  α  δΧοσέΧιδος  είκών  τοΰ  Συμεών  ύπο- 
δεχομένου  την  χριστοτόκον  Παρθένον  (προεόρτια  τής'Τπαπαντής)· 
(18)  έν  φ.  228  α  δΧοσέΧιδος  παράστασις  τής  'Ττ ταπαντής'  (19) 
έν  φ.  236  α  δΧοσέΧιδος  είκών  τής  Παρθένου  άσπαζομένης  τήν 
’ΕΧισάβετ'  (20)  έν  φ.  236 β  δΧοσέΧιδος  δ  ΕύαγγεΧισμός'  (21) 
έν  φ.  239  α  έξίτηΧος  είκών  τοΰ  άγιου  Τεωργίου'  (22)  έν  φ.  243  α 
δΧοσέΧιδος  παράστασις  άγγέΧου  παρουσιασμένου  είς  τδν  Ζαχα¬ 
ρίαν  (23)  έν  φ.  243/3  δΧοσέΧιδος  παράστασις  τής  γεννήσεως 
Ίωάννου  τοΰ  Προδρόμου-  (24)  έν  φ.  251  β  ό  άγιος  Π αντεΧεήμων 
(25)  έν  φ.  252  α  δΧοσέΧιδος  είκών  τοΰ  Ίησοΰ  μετά  τριών  μαθητών 
άναβαίνοντος  είς  τδ  όρο*  θαβώρ'  (26)  έν  φ.  252/3  δΧοσέΧιδος 
είκών  τής  μεταμορφώσεως  τοΰ  Σωτήρος.  Όμοια  παράστασις 
εΰρηται  έν  τφ  ύπ’  άρ.  4121  (1)  κώδικι,  ήν  ίδε  άπεικονιζο- 
μένην  παρά  ΒκοοκΗΑνβ  ϋϊθ  ΚυηδΙ  ϊη  άβη  ΑίΙιοεΜοδΙβΓη 
Πίν.  25. 

Τό  φ.  256  α  έμεινε  Χευκδν,  πιθανώς  μή  ζωγραφηθείσης  τής 
διά  τδν  κενόν  έκεΐνον  χώρον  προωρισμέν ης  είκδνος  τής  Κοιμή¬ 
σεως.  Τό  δό  φ.  56  α  έκπεσδν  άνεπ Χηρώθη  διά  χαρτφου  ΧΥΙ. 
αιών  ο  ς,  έν  φ  εΰρηται  νεώτερον  έπίτιτΧον  καί  περίκομφον  6. 

36 


Η.  II. 


282 


ΑΓΊΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


55°9·  3· 

Π εργ.  0όλλ.  (0,31  X  0,25).  XII.  σελ.  2.  (0.  301). 

Ευαγγε'λιον. 

Μετά  σημαδοφώνων  ερυθρών. 

Τά  φ.  3 — 6  χαρτψα  (XIX.  αίώνος)  πρός  άναπλήρωσιν  των 
άρχαιοτέρων  έκπεσόντων. 

55ΙΟ>  4· 

Περγ.  0ύλλ.  (0,31x0,24).  XII.  σελ.  2.  (0.171). 

Ευαγγελίου. 

Μετά  σήμα δοφώνων  ερυθρών. 

’Άρχ.  (άκέφ.)  άπό  του  Σαββάτου  η'  διά  τών  λέξεων... & 
-γενεά  άπιστοί.  Τέλ.  (κολ.)  εν  τη  παραβολή  του  κυρίου  τοΰ 
άμπελώνος  έν  ταΐς  λέξεσιν  αδικώ  σε  ούχΐ  δηναρίου  συνε- 
φώνησά  ς  μ  οι... 

*55 "·  5· 

Περγ.  φύλλ.  (0,32  χ  0,25).  XIV.  σελ.  2.  (φ.  322). 

Ευαγγελίου. 

’Άρχ.  (άκέφ.)'  τη  χ'  τη ς  β'  έβδομάδος  διά  τών  λέξεων... 
[με]θυσθώσι  τότε  τδν  έλάσσω'  σύ  τετήρηκας  τόν  καλόν 
οίνον.  Τέλ.  (κολ.)  έν  τψ  κατά  Ίωάννην  εύα-γ-γελίιρ  και 
καρπόν  φέρητε  καί  ό  καρπό·;  υμών  μένη  ϊνα  δ  τι  άν 
αίτήσητε  τόν  πατέρα  έν  τψ  ό[νόματι ]... 

Κοσμείται  ύπό  κομφών  αρχικών  -γραμμάτων. 

*5512·  6. 

Περγ.  $  μέ-γ·  (0,245x0,20).  XI.  (φ.  293). 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Οί  ι5~'  άυαγιυωσ κόριευοι  Χο-γοι. 

Ό  ιζ~'  Βΐί  τόν  πατέρα  σιωπώντα.  Τέλ.  (κολ.)  συ  μφιλοσό- 
φησον  ήμίν  ώ  θεία  καί  ιερά  κεφαλή  καί  πα... 

Έν  αρχή  καί  τέλει  άνά  δύο  φύλλα  (Περ7·  XII·)  έκ  ξένου 
κώδικο ς  περιέχοντος  Μ ηναΐον. 

Κοσμείται  πλουσίως  ύπό  έπιτίτλων  καί  αρχικών  -γραμμάτων. 
Πρό  έκάστου  λύ~γου  έν  έπιτίτλοι ς  άτεχνοι,  άλλα  περίερ-γοι 
εικόνες,  άνα φερόμεναι  εις  τόν  λό-γον.  Καί  αύτό  δέ  τό  κείμενον 
κοσμείται  ύπό  εικόνων.  Ή  δ’  αρχή  έκάστου  λύ-γου  -γέ-γραπται 
-γράμμασι  χρυσοί ς. 

Εϋρηνται  δέ  εικόνες  έν  μέν  φ.  2  α,  5/3,  30  α,  39/3,  53  α,  64  α, 
77  β,  89  β,  100  α,  161α,  178  α,  214  α,  219  α,  240  β,  257  α  καί 
281  α  έν  τψ  έπιτίτλιρ,  έν  δέ  φ.  63/3,  90/3  (Ιωάννης  ό  Πρό- 
δρομος),  105  α,  116  α,  119  α,  123  α,  132  α,  151/3,  152  α  καί  β, 
153  α  καί  β,  154  α  καί  β,  155  α  καί  β,  173  α  καί  241  β  έν  τή 
ωμ,  έν  δέ  φ.  38/3  (δύο  μικραί),  115  α,  134/3,  135  α,  138  α  καί 
162  β  έν  τψ  κειμένψ,  έν  δέ  φ.  37  α  καί  β,  163  α  καί  β,  164  α  καί 
β  καί  165  α  καί  β  έν  τή  έξω  σελίδι  τών  δύο  τοΰ  έν  έκείνοις  τοίς 
φύλλοις  εις  δύο  σελίδας  διηρημένου  κώδικος. 

55Ι3·  7· 

Περ7·  4.  (0,25x0,195).  XI.  (φ.  277). 

Βασιλείου  Καισαρείας  τοΰ  νε'ου  Σχόλια  εις  λόγους 
Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  με  . 

α'.  Ο  άρχόμενος  διά  τοΰ  Χριστόϊ  χενναται. — β'.  “Πάλιν 
Ιησούς  6  έμός  καί  πάλιν  μυστήριον .” — ...μ-γ' .  Ό  δεύτερος  λόχος 
τών  Ειρηνικών. — μδ' .  Ό  τρίτος  λόχος  τών  Ειρηνικών. — με' . 
Είϊ  τούς  πολιτευομένους  καί  εις  τόν  άρχοντα  όρχιζόμενον. 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  λόχων  εις  οΰς  τά  Σχόλια. 

"Α ρχ.  Σχόλια  τοΰ  λ07ου  οδ  ή  αρχή  Χριστός  γεννάται. 


Χριστός  γεννάται-  χενναται  εΐπεν  ούκ  έχ εννήθη,  διότι 
τήν  αυτήν  άεί  σώζει  θείαν  πρόοδον  ό  υιός  καί  θεός 
ώϊ  λόγο5  έκ  νοΰ  άνεκφοιτήτως  άεί  χεννώμενος  ούχ 
άπαξ  έκ  τοΰ  πατρός  π ροελθών  τε  καί  χεννηθείς  ώί 
ημείς  ή  δτι  άεί  χενναται  έν  τοίς  έν  Π νεύματι  άνα- 
χεννωμένοις  ήμίν. 

Τά  δέ  Σχόλια  τοΰ  Εί?  τό  βάπτισμα  δευτέρου  λόχου,  ού  ή 
άρχή  Χθές  ττ)  λαρττρα  άρχονται'  Τής  πανηχυρικής  Ιδέας 
τοΰ  βαπτίσματος  ό  π ρότερος  τούτου  λόχος  ών  εΐ  καί 
τι  καί  τών  συμβουλευτικών  έπικέ κραται  τούτων,  δμως 
έκ  τοΰ  πλεονάζοντος  όνομάζεσθαι  άξιος. 

Μετά  δέ  τόν  έν  άρχή  Πίνακα  τών  λόχων,  εις  οΰς  άναφέρονται 
τά  Σχόλια,  ’έπεται  “  Κροοίμιον.  Βασιλείου  άρχιεπισκόπου 
Καισαρείας  Καππαδοκίας.”  “Α ρχ.  Έν  ταίς  μ εχίσταις  καί 
δημοτελέσι  τών  πανηχύρεων  μέχιστε  αύτοκράτορ  ού 
μόνον  οί  έν  τέλει  καί  βαρεΐ  πλούτψ  καί  δόξη  έξοχκω- 
μένοι  ύπερφέροντες.  Έστι  δέ  τό  προοίμιον  τοΰτο  συνεσφη- 
νωμένον  έν  τψ  κενψ  μείναντι  μέρει  καί  έν  τή  ψ<}  τής  πρώτης 
μετ’  αύτό  σελίδος,  ένθα  ή  άρχή  τών  Σχολίων,  έχράφη  δέ  τόν 
XIII.  αιώνα.  Έκ  τούτου  δ’  άφωρμήθη  ό  έπιχράφας  έν  τοίς  καθ’ 
ημάς  χρόνοις  έν  τινι  χαρτψψ  παραφύλλψ  έν  άρχή  τοΰ  κώδικος 
τάδε-  Βασιλείου  έλαχίστου  άρχιεπισκόπου  Καισαρείας 
Καππαδοκίας  Έξηχήσεις  καί  ύπομνηματισ μοί  εις  με 
λόχους  Τρηχορίου  Ν αζιανξηνοΰ  τοΰ  θεολόχου  άφιερω- 
θέντες  Κ ων σταντίνιρ  αύτοκράτορι  τψ  Τίορφυροχεννήτψ. 
Ούκ  έστι  δ’  άπίθανον,  δτι  καί  προϋπήρχέ  που  άλλαχοΰ  τοΰ 
κώδικος  άρχαιύθεν  ή  τοιαύτη  έπιχραφή,  ήν  πρό  τοΰ  έκλιπεΐν 
άντέχραφεν  ό  ταΰτα  χράφας. 

Έν  τή  δπισθίφ  σελίδι  τοΰ  πρώτου  τών  έκ  περχαμηνής  παρ ά¬ 
φυλλων  εϋρηται  τό  σημείωμα  Ε§0  ΓΠ8.Γίίηΐ18  ΡοίΐάβειίΒ, 
καί-  Ή  βίβλος  ήδε  Πελαγον/αί  πέλει'  |  έξει  χάρ  αύτήν 
μονή  τοΰ  Μυροβλήτου,  πρός  δέ'  Ή  παροΰσα  βίβλος 
άφιαίρωται  τή  τοΰ  αγίου  μεχαλομάρτυρος  Αημητρίου 
μονή  τή  (έξίτηλα)  μου  έκ  βάθρου  (έξίτηλα)  μνήμης  χάριν 
ήμετέρας  καί  τών  χονέων  μου.  Ο  Πελαγονίας  Αη- 
μήτριος. 

55Ι4·  8. 

Περγ.  16.  (0,16x0,12).  X.  (0.124). 

Τ  ετραευάγγελου. 

’Άρχεται  άκέφαλον  άπό  τοΰ  Ε ύαχχελίου  τοΰ  Ματθαίου  διά 
τών  λέξεων.. .τήν  βασιλείαν  τών  ούρανών  βμοιός  έστιν 
άνθ ρώπψ  οικοδεσπότη.  (Μ ατθ.  13,  52).— φ.  42α  “Εΰαγγέ- 
λιον  κατά  Μάρκον.” — φ.  84α  άρχεται  άκέφαλον  τό  Εύαχχέλιον 
κατά  Αουκάν  διά  τών  λέξεων... τέκνα  καί  άπειθεΐς  έν 
φρονήσει  δικαίων  έτοιμάσαι  Κυρίψ  λαόν  κατεσκευ- 
ασμένον  (Λουκά  1,  17).  Τέλ.  (κολ.)  καί  π ρος καλεσάμενος 
ένα  έκαστον  τών  χρεοφειλετών  τοΰ  Κυρίου  έλεχε  τψ 
πρωτψ  πόσον  όφείλεις  τψ  Κυρίψ  μου...(Αουκά  16,  5). 

Φόλλα  τινά  τοΰ  κώδικος  έφθαρμένα  ύφ’  ύχρασίας. 

55Ϊ5·  9· 

Περγ.  16.  (0,155x0,13).  X.  (0.271). 

Τετραευαγγελον. 

" Αρχεται  άκέφαλον  άπό  τοΰ  Ματθαίου  διά  τών  λέξεων... 
έχέννησε  τόν  Ιακώβ,  Ιακώβ  δ’  έχέννησε  τόν  Ιωσήφ 
(Ματθ.  1,  16). — Έν  0.  79  α  Εύαγγέλιον  κατά  Μάρκον.  ’Άρχ. 
(άκέφ.). ..σου  έμπροσθέν  σου  φωνή  βοώντος  έν  τή  έρήμψ 
έτοιμάσατε  τήν  οδόν  Κυρίου  (Μάρκ.  1,  2)..  — Έν  φ.  133α 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


283 


ΕΰαγγΑιου  κατά.  Λουκά υ. — Τελευτή  δέ  6  κωδιξ  κολοβοί  έν  τφ 
κατά  Ίωάννην  Έύαγγελίψ  διά  των  λέξεων  τοΐς  μαθηταΐς 
αύτοΰ,  έγερθείς  έκ  νεκρών. ..(Ίωάνν.  21,  14). 

Τό  γεγραμμένον  μέρος  τοΰ  κειμένου  έχει  μήκος  μέν  0,  10, 
πλάτος  ρέ  0,  8. 

Έφθαρται  δεινώς  άνωθεν  ύφ’  ύΎρασίας. 

*5$ι6.  ΙΟ· 

Περγ.  16.  (0,17x0,125).  XI.  (0.195). 

1  (φ.  Ια).  “Ευχαι  της  γονυκλισίας  της  άγιας 
Πεντηκοστής.” 

2  ( φ .  7  β).  Ευσεβίου  Επιστολή  προς  Καρπιανόν. 

3  ( φ ■  9  β)·  Κανόνες  ομοφωνίας  των  ευαγγελίων. 

4  (φ·  14  β)·  Τετραευάγγελον  πλήρες. 

'Εκάστου  Εύαγγελιστοΰ  προτάσσονται  η  ’Ύπόθεσις  τοΰ  κατ’ 
αύτόν  Ευαγγελίου  καί  τά  κεφάλαια. 

5  (φ.  194  β)·  Πασχάλιον. 

’Άρχεται  άπό  τοΰ  κα'  (—1413)  καί  τελευτφ  εις  τά 

,Γ^λε'  (=1427). 

Αί  ύπ’  άρ.  1  Εΰχαί,  διήκουσαι  μέχρι  τοΰ  φ.  6  β,  καί  τά  ύπ’ 
άρ.  5  Πασχάλιου  έγράφησαν  χειρί  νεωτέρμ  (XV.  αίώνος). 

Έυ  φ.  7  α  άτεχνος  είκών  διά  μέλανος  των  μετά  την  άλωσιν 
χρόνων  παριστώσα  γυναίκα. 

*55Ι7·  ιι. 

Περγ.  8.  (0,20x0,17).  XII.  (0.245). 

Ύ  ετραευάγγελον. 

Κοσμείται  έν  φ.  74  β  ύπά  της  εικόνας  τοΰ  εύαγγελιστοΰ 
Μάρκου,  μεγάλως  έφθαρμένης.  Έυ  δέ  φ.  189  β  σφζονται  ίχνη 
μόνον  έξιτήλου  εΐκόνος  τοΰ  εύαγγελιστοΰ ’ϊωάννου. 

55ΐ8·  ΐ2. 

Περγ.  8.  (0,20x0,15).  XIII.  (0.270). 

Ευαγγελίου. 

55ΐ9·  τ3· 

Περ7·  8  μικρ.  (0,185x0,12).  XIII.  (0.288). 

Τετραευάγγελον. 

Έυ  τέλει'  Τέλος  ε’ίληφεν  τά  άγιον  καί  ιερόν  τετρα¬ 
ευάγγελον  διά  συνδρομής  καί  έξόδου  τοΰ  πανεντιμω- 
τάτου  μεγάλου  σακελλαρίου  της  άγιωτάτης  έπισ κοπής 
Τλαβινίτσης  έπί  έτους  ^ψί,ξ'  ίνδι κτιώνος  [δ']  (  =  1289). 
Ό  άριθμάς  της  Ινδικτιώνος  ούκ  έγράφη. 

Τά  0.  1 — 7  καί  14 — 23  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπά 
νεωτέρων  ( Χαρτ .  XVI.).  Ό  δέ  κωδιξ  έφθαρται  ενιαχού  ύφ’ 
ύγρασίας. 

5520.  ΐ4· 

Περ7·  16.  (0,17x0,12).  XIV.  (0.234). 

Τετραευάγγελον. 

Έν  τέλει'  ’Ε τελειώθη  μηνί  Όκτωβρίιρ  Ινδ.  η'  τοΰ 
^  ωιη'  έτους  (  =  1310). 

Τά  0.  233  καί  234  άγραφα. 

*5521·  Γ5· 

Περ7·  16  μικρ.  (0,149x0,9).  XIII.  (0.317). 

I  ( φ .  I  α).  Τετραευάγγελον. 

α'  (φ.  3  α).  Τό  κατά  Ματάαίου  ΕΰαγγΑιου. — β'  (φ.  44  α). 


Τά  κατά  Μάρκου  ΕΰαγγΑιου. — γ'  (φ.  63  α).  Τό  κατά  Αουκάν 
Έύαγγέλιον. — δ'  (φ.  102/3).  Τό  κατάΊωάννην  Έύαγγέλιον. 

Προτάσσεται  έν  φ.  Ια  “Του  θεοφιλεστάτου  Αρχιεπισκόπου 
Βουλγαρίαν  κυρίου  Θεοφύλακτου  Π ροοίμιον  εις  τά  κατά 
Ματθαίον  Έύαγγέλιον.”  Όμοίως  δέ  καί  πρά  των  λοιπών. 

2  ( φ .  130  α).  “  Ακολουθία  των  Πράξεων.” 

3  (φ.  135  β)·  11  Λουκά  εύαγγελιστοΰ  Πράξεις  Απο¬ 
στόλων.” 

4  (Φ·  1 7 2  β)·  ΈπιστολαΙ  των  Αποστόλων. 

Κοσμείται  έν  φ.  101/3  ύπά  εΐκόνος  ολοσέλιδου  τοΰ  εύαγγε- 

λιστοΰ  Ίωάννου. 

Τά  0.  1 — 38  καί  222 — 317  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύτ το 
νεωτέρων  (Χαρτ.  XV.). 

5522.  ιό. 

Περ7·  8.  (0,20x0,15).  ΧΙΠ.  (0.89). 

Τετραευάγγελον 

άκέφαλον,  κολοβόν,  ελλιπές. 

α'  (φ.  Ια).  Τό  κατά  Μάρκου  ΕΰαγγΑιου.  ’Ά ρχ.  ( άκέφ .)... 
δοθήσεται  αΰτιρ  καί  δς  ούκ  έχει  καί  δ  έχει  άρθήσεται 
απ’  αύτοΰ  (Μάρκου  4,  25).  ΤΑ.  (κολ.)·  έκήρυξαν  πανταχοΰ 
τοΰ  Κυρίου  συνεργοΰντος  καί  τόυ  λόγον  βε... (Μάρκου 
16,  20). — β'  (φ.  34  α).  Πίυα£  ακέφαλος  τοΰ  κατά  Αουκάν 
Έύαγγελίου.  ’Άρχ.  άπό  κεφ.  ιθ'  “Περί  του  υίοΰ  της  χήρας.” 
κ' .  “Περί  των  άποσταλέντων  παρά  Ίωάννου.”  Τελευταία 
κεφάλαια,  πβ'.  “Περί  τής  αίτήσεως  τοΰ  σώματος  τοΰ  Κυρίου.” 
πγ' .  “Περί  τοΰ  Κλεώττα.” — γ'  (φ.  36α).  Τό  κατά  Αουκάν 
Έύαγγέλιον.  Ά ρχ.  (άκέφ.). ..καί  έταράχθη  Ζαχαρίας  Ιδών 
καί  φόβος  έπέπεσεν  έπ’  αύτόν  (Λουκά  1,  12).  ΤΑ.  (κολ.) 
έν  κεφ.  ξζ'  “Περί  των  λαβόντων  τάς  μνάς”  έν  λέξεσι  καί 
είπών  ταΰτα  έπορεύσατο  έμπροσθεν  άναβαίνων  εις... 
(Λουκά  19,  28). 

*5523·  ΐ7· 

Περ7·  8.  (0,20x0,14).  XV.  (0.56). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτουργία. 

3·  Αειτουργία  των  προηγιασμένων. 

Έν  τέλει’  θεοΰ  τά  δώρον  καί  πόνος  ’ Αντωνίου  έτους 
Λν  μ.  βαί  μηνί  Φ εβρουαρίιρ  (  =  1409). 

Αύο  φύλλα  χαρτφα  έν  τίλει  (φ.  55  καί  56)  περιέχουσι 
σημειώματα  ούδενάς  λόγου. 

Κοσμείται  ύπά  άτέχνου  ολοσέλιδου  είκόνος  Βασιλείου  τοΰ 
μεγάλου·  ύπάρχει  δέ  καί  ή  τοΰ  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
μόνον  έσχεδιασμένη  άτεχνότατα. 

*5524·  ιδ. 

Περ7·  8  μικρ.  (0,18x0,14).  XV.  (0.  32). 

1  ( φ .  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

"Αρχ.  (άκέφ.)·  ...καί  αγαθό!  καί  ξωοποιφ  σου  Πυεΰ- 

ματι  νΰν  καί  άεί. 

2  (φ.  4  β).  “Ή  θεία  λειτουργία 

τοΰ  έν  άγίοις  πατρος  ημών  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου.” 

ΤΑ.  (κολ.)  έξαιρέτως  τής  Παυαγίαϊ  άχράντου.,.’  Ο 
ίερεύς  κλινόμενο ς  έπεύχεται... 

Τό  μέν  ύπ’  άρ.  1  κοσμείται  ύπά  έντέχνων  Αρχικών  γραμμάτων 
ξ’ιρμ  ή  πρόσωπα  παριστώντων,  τά  δέ  ύπ’  άρ.  2  έν  φ.  4  β  ύπά 
έπιτίτλου  καί  έντέχνου  αρχικού  γράμματος. 


36—2 


284 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


*5525·  χ9· 

Περ7·  16.  (0,165x0,12).  XII.  (0.291). 

1  ( φ .  I  α).  Ψαλτηριον. 

2  (φ.  243  α)·  Αί  ωδαί. 

3  ( φ·  265  α).  “  Κανών  ικετηριος  εις  την  υπεραγιαν 
Θεοτοκον.  ” 

4  (φ.  272  α).  ΟΓκοί  της  Θεοτόκου. 

Έν  τιρ  έν  άρχτ;  παραφύλλιρ  μεταξύ  άλλων  σημειωμάτων 
αναξίων  λόγον  άλλη  χειρί  νεωτέρμ  τάδε·  (α')  Τοΰ  άγιου 
ίερομάρτυρος  Θεοδοσίου  [έσπέ]ρα5  τη  αυτή  ήμέρμ  έκοι- 
μήθην  ό  δοΰλο ς  τοΰ  θεοΰ  Ματθαίος  μοναχός.  (β')Μηνί 
Ίουνίιρ  ξ'  ίνδικτιώνος  α'  έτους  ,ζ'ωμα9  έκοιμήθη  ό 
τιμιώτατος  έν  μον αχοΐς  καί  ηγιασμένος  πατήρ  μου 
κΰρις  Ματθαίος,  (γ')  Έτουϊ  ,ίΓωμη'  μηνί  Ίουνίιρ  κζ~’ 
ίνδ.  η'  έγεν&μην  διάκονος  ό  ευτελής  έγώ  καί  ανάξιος 
θεόδουλο ς.  (δ')  Έτου;  ,ίΓωνα'  έγένετο  τέλειος  ίερεύς. 

Κοσμείται  ενιαχού  ΰπό  άτέχνων  άρχικών  γραμμάτων. 

5526.  20. 

Ιίεργ.  16.  (0,165x0,12).  XII.  (0.283). 

Ψαλτηριον. 

Προτάσσεται  Εΐ5α7ω77>  ητις  αρχεται  (άκέφ.).,.τί  γούν  τό 
μετά  τούτο  ;  πόλεμος  αλλοφύλων  έφίσταται  πολύς  καί 
άμαχος  καί  αμήχανος,  έπί  ξυροΰ  δέ  τιρ  βασιλεϊ  καί 
τιρ  έθνει  τουτί  τα  π ράγ ματα.  Τέλ.  Ανεπίγραφος  μέν 
παρ'  Έβραίοις  ό  πρώτος  φαλμός  ουδέ  παρά  των 
έρμηνευσάντων  ’έτυχεν  έπιγ ραφής,  ’έστι  δέ  οΰ  μόνον 
ηθικός,  άλλα  καί  δογματικός '  ού  μόνον  γάρ  παραινεί 
προςέχειν  τοΐς  θείοις  λόγοις,  άλλα  καί  ασεβών  καί 
των  άλλων  άμαρτωλών  περιέχει. ,.ίαν  τήν  τιμωρίαν. 

Έν  τέλει  τοΰ  Ψαλτηρίου  μακρά  σημείωσις  τελευτώσα  ώδε'... 
μηνί  Ν οεμβρίιρ  ίνδ.  βαί  έτους  ,ζ~ψβ'  (=1194)  έγράφη 
τό  παρόν  ψαλτή ριον  διά  τοΰ  άμαρτωλοΰ  καί  άμονάχου 
Παΰλου  έπί  τής  βασιλείας  τοΰ  εϋσεβ εστάτου  βασιλέως 
Ίσαακίου  τοΰ  Αγγέλου  καί  Μαρίας  τής  αύγούστης.' 

5527·  2Ι- 

Περ7·  16.  (0,16x0,115).  XII.  (0.213). 

1 .  Ψαλτηρίου. 

2.  “  Κανών  κατανυκτικος 

ψαλλόμενος  καθ’  έκάστην  εσπέραν  φέρων  ακροστιχίδα  Τόν 
νοητόν  ύμνον  ώ  Σώτερ  δέχου :  Θωμά.” 

3·  “  Συνα£άριον  συν  Θεω  έν  επίτομη  τοΰ  ολου 
ενιαυτού.” 

5528.  22. 

Περ7·  16.  (0,17x0,14).  XII.  (0.61). 

Ψαλτηριον  μετά  των  Ωδών. 

Έν  0.  60  β — 61  β  Εύχαί. 

’Έφθαρται  ύφ'  υγρασίας. 

5529·  23· 

Περ7·  8  μικρ.  (0,18x0,13).  XIII.  (0.194). 

1  ( φ .  I  α).  Ψαλτηριον. 

2  (φ.  169  α).  Αί  ’Ωδαί 

μετά  καί  διαφόρων  Κανόνων  εις  τον  Χριστόν  καί  την  Θεοτόκον. 

Τά  0.  178 — 194  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  υπό  άλλων 
(Βομβ.  ΧΙΙΙ-). 


553°.  24. 

ΙΙερ7·  8.  (0,205x0,14).  XIII.  (0.306). 

1  ( φ .  I  α).  Πράξεις  των  Αποστόλων. 

’  Αρχ.  (ακέφ.)...οί  μέν  οΰν  διασπαρέντες  διήλθον 
εύαγγ ελιξ'όμενοι  τόν  λόγον.  Φίλιππος  δέ  κατελθών 
εις  πόλιν  τής  Σα μαρείας  (II ράξ.  8,  4). 

2  (φ.  72  α).  Έπιστολαί  των  Αποστόλων. 

3  (φ.  301  β)·  Πίνακες  των  εβδομάδων  και  ήμερων 
των  αναγνώσεων. 

Εν  0.  301/3-  Κύριε  έλέησον  την  άθλίαν  ψυχήν  την 
7 ράψασαν  τό  παρόν  βιβλίον  τοΰτο. 

*5531·  25· 

Περ7·  8  μέγ.  (0,24x0,19).  XIII.  σελ.  2.  (0.189). 

Ύ  ετραεναγγ  ελον . 

Προτάσσονται  μέν  Πίνακες  τής  ομοφωνίας  των  εύαγγελίων 
έφθαρμένοι,  έπεται  δέ  “  Συναξάριον  των  καθ’  ημέραν  ευαγ¬ 
γελίων.” 

Κοσμείται  υπό  των  εικόνων  των  τεσσάρων  Ευαγγελιστών. 

5532.  26. 

ΙΙερ7·  4.  (0,265x0,19).  XII.  (0.250) 

1  (φ.  I  α).  Τετραευάγγελον. 

2  (φ.  233  α)·  “  Δήλωσις  διαλαμβανονσα 

την  τοΰ  χρόνου  τών  εύαγγελίων  άνάγνωσιν  καί  την  των 
Ευαγγελιστών  διαδοχήν  πόθεν  τέ  Ερχονται  καί  ποΰ  καταλή- 
γουσιν.” 

3  (φ.  236  α).  “  Εορτολόγιου  τών  ιβ'  μηνών.” 

4  (φ.  237  β)·  “  Απόστολοι  εις  διαφόρους 

μνήμας  άγιων  καί  εις  έορτάς  δεσποτικάς.” 

Ό  κώδιξ  φαίνεται  μένων  κολοβός. 


*5533·  27· 

Περ7·  φύλλ.  (0,29  X  0,23).  XI.  σελ.  2. 
Εΰαγγε'λιον. 


(0.  293). 


Μετά  σημαδοφώνων  έρυθρών. 

Έν  0.  292  β — 293  α  ευρηνται  γεγ ραμμένοι  καταλογάδην  οί 
στίχοι  ο'ίδε' 

Ύαύτην  την  βίβλον  την  Ιεράν  καί  θείαν 

την  όλόγ λύκον  καί  καλώς  γεγ ραμμένην 

ήν  έκόσμησεν  ή  τετ ρακτοΐς  τών  θείων 

’ Αποστόλων  τέ  καί  σοφών  διδασκάλων 

Ίω άν ν ου  τέ  φημί  τοΰ  θεολόγου 

άμα  Μα τθαίιρ  καί  Αουκμ  καί  τω  Μ άρκω 

οί  έσάφησαν  τοΰ  Χριστοΰ  καί  θεοΰ  μου 

τήν  τε  7 έννησιν  καί  τ ήν  βάπτισιν 

τήν  περιτομήν  καί  τά  θαύματα  πάντα 

τά  παθήματα  καί  τήν  έγερσιν  τούτου 

Αονκάς  ό  πανευτελής  σύν  Ν ικολάω 

καί  καθήγουμένιρ  τε  μονής  τής  Πέτρα5 

ταύτην  καλλοπήσαντες  ώ$  έκποροΰντες 

έχειν  δέ  καί  σέ  τήν  Άχραντον  Παρθένον, 

τοΰ  πρεσβεύειν  έκτενώς  υπέρ  σών  δούλων 

τοΰ  τυχεΐν  τής  στάσεως  τών  έκλεκτών  προβάτων 

καί  άπόλαυσιν  τής  Χριστοΰ  βασιλείας  αμήν. 

Καί  τάδε- 

Υπέρ  μνήμης  καί  άφέσεως  τών  αμαρτιών  τοΰ  δούλου 
τοΰ  θεοΰ  Νικολάου  μοναχοΰ  καί  καθηγουμένου  μονής 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  Π ΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝ ΟΧ 


285 


(βίο)  τοΰ  πόθιρ  κτη σαμένου  την  αγίαν  δέλταν 
ταύτην'  έγράφη  δέ  δια  Λουκά  μονάχου  αμαρτωλού  καί 
άσωτον  οι  άναγινώσκοντες  την  αγίαν  δέλτον  ταύτην 
πρεσβυτεροπαπαδοδιάκονοι  εϋχεσθαι  υπέρ  έμοΰ  διά 
τδν  Κύριον  εΐ  καί  ώς  &νθ  ρωπος  έσφαλα  σύνγνωτέ 
μοι  διά  τδν  θεόν  άμήν. 

Καί  τάδε· 

Έτελειώθη  δέ  έν  έτη  ,ζ’φπ'  ίνδικτ.  δεκάτης  (  =  1072) 
έπί  τη  άφερέση  των  αισθητών  όφθ αλμών  'Ρ ωμανοΰ 
βασιλέως  τοΰ  Αιογένους  καί  τη  έπελεύσει  των  άθέων 
Τούρκων  άμήν.  Λουκάς  μοναχός. 

Κοσμείται  ύπδ  άτέχνων  έπιτίτλων  καί  άρχικων  γραμμάτων. 


5534·  28. 

Περγ.  4.  (0,25x0,175).  ΧΙΥ.  (0.190). 

Τ  ετραευάγγελου. 

Έν  τέλει'  [Τ]οδ  έν  ίερομονάχοις  τιμιωτάτου  \  πατρδς 
κυροΌ  Κλήμεντος  ή  των  τεσσάρων  |  Κύαγγελιστων 
βίβλος  εϊληφε  τέλος  ]  ήδη  χειρί  γραφεΐσα  Μιχαήλ 
τάλανος  άναξίου  καί  άμαθοΰς  τής  τοιαύτης  τέχνης 
έπίκλιν  Μορρα'ίτης  έτους  ,ζ'ωι'  ίνδ.  ιε'  (  =  1302). 

*5535·  29· 

Περγ.  8.  (0,22x0,17).  XIII.  (φ.  272). 

1.  Τ  ετραευάγγελου. 

“Α ρχ.  άπδ  τοΰ  Ευαγγελίου  κατά  Ματθαίον  (άκέφ.). ..καί 
περιήγεν  δ  ’ϊησοΰς  τάς  πόλεις  πάσας  (Μ ατθ.  9,  35). 

2.  Πράγας  των  Αποστόλων. 

3-  ’Ετπ,στολαί  των  Αποστολών. 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  Αποκάλυψες. 

5·  Μτ/υολόγιου  των  αναγνωσμάτων 

έκ  των  Επιστολών  των  Αποστόλων. 

Έν  τίλει  τοΰ  ύπ’  άρ.  3  χειρί  νεωτέρα'  Άφιερώθοι  έξ  εμού 
Εύσταθίου  Ν τήλιου  έν  έτει  έξ  Λδάμ  ,ξογ'  τιρ  δέ 
σωτυριώδις  μφξε  . 

Κοσμείται  ύπδ  των  εικόνων  των  εύαγγελιστων  Λουκά  (ολο¬ 
σέλιδου)  καί  Ίωάννου  (έν  έπιτίτλιρ)  καί  των  των  άποστόλων 
Πέτρου,  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου,  Ιούδα  καί  Παύλου. 

5536-  3°· 

Περγ.  φύλλ.  (0,30x0,23).  XII.  σελ.2.  (φ.  185). 

Ευαγγελίου. 

Τα  φ.  1 — 7  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  διά  νεωτέρων  (Χαρτ. 

XVI.). 

*5537·  31· 

Περγ.  4.  (0,28x0,19).  XII.  σελ.2.  (0.175). 

1  (φ.  I  α).  Ευαγγελίου. 

2  ( φ .  1 7  3  α)·  Τα  κεφάλαια  των  ευαγγελίων  και 
κύκλοι  πασχάλιοι. 

Έν  0.  173  α·  ’Κγράφη  διά  χηρδς  Ίωάννου  άναγ νόστου 
του  Σαρκηνά  μηνί  Μαΐιρ  ζ~'  ίνδ.  ιγ'  έτος  ,ζ’χπη' 
(  =  1180). 

Κοσμείται  ύπδ  άτέχνων  άρχικων  γραμμάτων,  έφθαρται  δ’ 
ύπδ  πυρδς  καί  ένιαχοΰ  ύπδ  τιλφων. 


5538· 


32· 

Περγ.  4.  (0,27x0,20). 


Ευαγγελίου. 


σελ.  2. 


(0.  236). 


Μετά  σημαδοφώνων  ερυθρών. 

Έν  0.  236  β' 

Τ  φ  έ  κτελεστή  των  καλών  θεψ  χάρις 

τέλος  συν  θειρ  Εύαγγελίου. 

Τό  0.  120  έκπεσδν  άνεπληρώθ η  διά  νεωτέρου  (Χαρτ.  XVII.). 

5539·  33· 

Περγ.  8  μέγ.  (0,23x0,195).  X.  (φ.  255). 

1 .  Ψαλτηρίου. 

Μετά  βραχύτατων  ερμηνευμάτων. 

"Λ ρχ.  (άκέφ.)  άπδ  τής  ερμηνείας  εις  τδν  γ'  Παλμόν. ..τούς 
τοΰ  διαβόλου·  αμαρτωλός  γ  άρ  δ  διάβολος  καί  οί 
δαίμονες  την  αμαρτίαν  τεκταίνωντες'  όδόντες  δέ  τοΰ 
διαβόλου  είσίν  οί  πονηροί  λογισμοί.  "Κπεται  κείμενον 
Τοΰ  Κυρίου  ή  σωτηρία  καί  έιτί  τον  λαόν  σου  ή  ευλογία  σου. 
Επακολουθεί  δέ  ή  ερμηνεία ■  2οΰ  γ  άρ  τοΰ  κατά  φύσιν 
Κυρίου  ή  σωτηρία  καί  έπί  τούς  άγιους  σου  ή  χάρις 
σου ’  πάσα  γάρ  σωτηρία  άνθ ρύπου  ματαία.  Έν  άλλιρ' 
Περί  γάρ  αύτοΰ  είργάσατο  σωτηρίαν  έν  μέσιρ  τής 
γής  τουτέστι  τδν  Σταυρόν,  ού  ή  σωτηρία  καί  ή  εύλογία 
έπί  τδν  λαόν  των  έθνων  έφθ ασεν. 

Έττονται  μετά  τδ  Ψαλτήρι ον' 

Στίχοι  ίαμβηκοί  εις  τδ  Ψαλτήριον. 

"Ωςπερ  τδ  πνεύμα  τδν  Σαούλ  τδ  συμπνίγον 
Δαυίδ  διώκει  τη  βοή  τής  κηνύρας 
ούτως  γε  καί  νυν  ή  φάλαγξ  των  δαιμόνων 
τδ  ψαλμικόν  μέλπουσιν  ήμΐν  πυκτίον 
τή  σή  κελεύσει  Χριστέ  πόρρω  φευγέτω 
8πως  δι’  αύτοΰ  ύμνον  έν  μελφδίαις, 
σοί  π ροςφέρω  ώς  Θε0  καθ  ημέραν. 

2.  “  Τοΰ  ευ  άγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου 

τοΰ  Χρυσοστόμου  Υπόμνημα  είς  τους  Ψαλμονς.” 

“Λρχ.  Πάσαι  μέν  άγιαι  αί  θεΐαι  γραφαί.  Τόλ.  (κολ.) 
έξεστιν  ψάλλην  κατά  διάνοιαν  κ'άν... 

5540.  34· 

Περγ.  4.  (0,26x0,205).  XIII.  (0.174). 

Τ  ετραευάγγελου. 

Λείπει  τδ  τέλος  τοΰ  κατά  Λουκάν  Ευαγγελίου,  τελευτώντας 
έν  0.  120 β  διά  των  λέξεων  καί  ύποστ ρέψασαι  άπδ  τοΰ 
μνημείου  απήγγειλαν... (Λουκά  24,  9)  καί  ή  άρχή  τοΰ  κατά 
Ίωάννην,  άρχομένου  έν  φ.  121α  ωδε'... αύτοΰ  άφήκε  την 
I ούδαίαν  καί  άπήλθεν  εις  την  Ταλιλαίαν  (Ίωάνν.  4,  4). 

Έν  0.  154α — 174β  “’Λρχοτέλεια ι  τοΰ  άγιου  Εύαγγελίου .” 

*554ΐ·  35· 

Περγ.  8  μέγ.  (0,24x0,185).  XIII.  (0.226). 

Τ  ετραευάγγελου. 

Έν  0.  1/3  Πίνακεϊ  των  κεφαλαίων  καί  τής  δμοφωνίας  των 
εύαγγελίων.— Έν  0.  5  α  Τό  κατά  Ματθαίον  Εύαγγέλιον,  προ- 
τασσομένου  Π ίνακος  των  κεφαλαίων. — Έν  φ.  64  α  Τό  κατά 
Μάρκον  Εύαγγέλιον,  προτασσομένου  Π  ίνακος  των  κεφαλαίων. — 
Εν  0.  103  β  Τό  κατά  Λουκάν  Εύαγγέλιον,  προτασσομένου 
Π  ίνακος  των  κεφαλαίων. — Έν  φ.  168  α  Τό  κατά  Ίωάννην  Εύ- 
α  γγέλιον,  προτασσομένου  Π  ίνακος  των  κεφαλαίων. — Έν  φ.  215  α 
Συναξάριον  καί  μηνολόγιον  των  εύαγγελίων. — Έν  0.  224  β 
Αναγνώσματα  εις  διαφόρους  άγιους,  άρχόμενα  άπδ  τοΰ  κατά 
Ματθαίον  Εύαγγελίου,  ε’ν  φ  καί  μένουσι  κολοβά. 


286 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Κοσμείται  έν  φ.  6/3,  66(3,  105/3  καί  169/3  υπό  έντέχνων 
εικόνων  των  Ευαγγελιστών  κατά,  τό  μάλλον  καί  ήττον  (φθαρμέ¬ 
νων  μάλιστα  δ’  ’έφθαρται  ή  τοΰ  Ματθαίου. 

5542.  7,6. 

Περγ.  8.  (0,22x0,18).  XI.  (φ.  220). 

Τ  ετραενάγγεΑον. 

ΤΑ.  (κολ.)  τοΰ  κατά'Ιωάννην  Εΰαγγελίου  λόγει  τη  μητρί 
αύτοϋ'  γύναι  Ιδού  ό  υίόϊ  σον  εϊτα  λέγει  τιμ  μαθ[ητη]... 
(Ίωάνν.  19,  27). 

5543·  37· 

Περγ.  4.  (0,25x0,19).  XI.  (φ.  232). 

1  ( φ .  6  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Προτάσσεται  Π,ίναξ  ακριβής. 

2  ( φ .  222  α).  “  Στιχελεγεΐα.”  “Αρχ. 

Ναυκρατίου  μεγάλου  γλυκερός  πόνος  όν  ποτέ  κείνος. 

3  (φ.  222  α).  “  "Επίγραμμα  εις  τον  οσιον  πατέρα 

■ημών  καί  ομολογητήν  Θεόδωρον  ηγούμενον  των  Στουδίον .” 

"Αρχ.  Έτελε  ιώθη  έν  Κ υρίιρ  6  όσιος  καί  μέγας  πατήρ 

ημών  ό  Χρίστου  θεράπων  καί  ομολογητής  Θεόδωρος. 

4  (φ·  223  β)·  “  όσιον  πατρός  ημών 

καί  όμολογητοΰ  Θεοδώρου  ηγουμένου  των  Στουδίου  "Ιαμβοι 
εις  διαφόρους  υποθέσεις.” 

α'.  “Ε ίς  τά  λείψανα  των  αγίων  μαρτύρων.” — β'.  “Εί!  τήν 
κέλλαν  τοΰ  πατρός  ημών.” — γ' .  “  Εί!  άποτασσομένους.” — δ' . 
“Είί  ηγούμενον.” — β'.  “Εί!  υποτακτικόν." — £Γ'.  “Εί!  τόν  τά 
δεύτερα  φέροντα.” — ζ' .  “Είϊ  τόν  οίκονόμον.”— η' .  “Εί!  τούς 
έπιστημονάρχας.” — θ'.  “Είϊ  τούς  έπιτηρητάς.” — 1'.  “  Εί!  τόν 
κανονάρχην.” — ια1 .  “  Εί!  τόν  ταξιάρχην." — ιβ' .  “  Εις  τόν 

κελλαρίτην.” — ιγ' .  “Είϊ  τόν  άριστητάριον.” — ιδ'.  “  Εί!  τόν 
όψοποιόν.” — ιβ'.  “Εί!  τούς  ραφεΐς  ήτοι  βεστηάρίους.” — ιφ' . 
“  Εί!  τούς  άφυπνιστάς.” — ιζ'.  “Εί!  τόν  νοσοκόμον.” — ιη' . 
“  Εί!  τούς  νοσοΰντας.” — ιθ’.  “Είϊ  τούς  σκυτεΐς.” — κ'.  “Εις  τό 
κοιμητήριον.” — κα’ .  “Εί!  πλουσίους  καί  πένητας.” — κβ' .  “Ε ίς 
κοσμικούς .” — κγ' .  “Ε ίςόδίτην.” — κδ' .  "Εις  τούς  παριόντας.” — 
κε'.  "Επίγραμμα  εις  τήν  μονήν.” — κζ~'.  “Ε ίς  τόν  πυλωρόν." — 
κζ' .  "Εις  απερχόμενον  αδελφόν  εις  διακονίαν .” — κη' .  “Εί! 
ύποστρέφοντα  αδελφόν  άπό  διακονίας.” — κθ' .  “Εί!  τό  ξενο- 
δοχεΐον.” — λ'.  “Είϊ  άγιας  εικόνας.” — λα'-λε'.  Πόντε  άλλα 
ομοίως  φέροντα  τήν  έπιγραφήν  “"Αλλο.” — λζ~' .  “ Εις  τήν 

αγίαν  Θεοτόκον.” — λζ'-μ'.  Τ έσσαρα  άλλα  ομοίως. — μα' .  “Είϊ 
τήν  εικόνα  τοΰ  Χριστού.” — μβ'.  “  Είϊ  τόν  ναόν  τής  Θεοτόκου.” 
— μγ' .  “Ε ίς  ένδυτήν.” — μδ' .  "Εις  τό  κιβούριον  τοΰ  ΙΙροδρύμου.” 
— με' .  “ Εις  τό  τέμβλον .” — μζ~'.  "Εις  τό  άγιον  θυσιαστήριον.” 
— μζ'.  “Εί!  τούς  πυλώνας  τοΰ  νάρθηκος.” — μη  .  “Εί!  τήν 
πρώτην  εϊςοδον  τοΰ  ναοΰ.” — μθ' .  “Είϊ  ναού  εϊςοδον  εις  Σταυ¬ 
ρόν.” — ν'.  “ Επίγραμμα  εις  Σταυρούς.” — να'-νίΓ'.  “Εξ  άλλα 
όμοια  φέροντα  τήν  έπιγραφήν  “ “Αλλο — νζ' .  Επιγράμματα 
μονόστιχα  εις  Σταυρούς. — νη'.  "Εις  τόν  Π ρόδρομον.” — νθ'. 
“Είϊ  τόν  άγιον  Ίωάννην  τόν  θεολόγον.” — ξ' .  "Εις  τόν  άγιον 
Παύλον  τόν  απόστολον.”—  ξα' .  “Είϊ  τόν  άγιον  Ζαχαρίαν.” — 
ξβ' .  “Είϊ  τόν  άγιον  Διονύσιον.”— ξγ' .  “Είί  τόν  άγιον  Βασί¬ 
λειον.” — ξδ'.  “Είί  τόν  άγιον  Τρηγόριον  τόν  θεολόγον.”  ΤΑ. 
(κολ.)  βίιρ  λάμψας  μέγας... 

5544·  38- 

Περγ.  8  μέγ.  (0,243x0,17).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  87). 

Εΰαγγε'λιον  (κολοβόν). 


5545·  39· 

ΙΙεργ.  4.  (0,29x0,21).  XIII.  (0.24). 

Ευαγγελιον. 

’ Ακέφαλον  καί  κολοβόν.  "Αρχ.  (άκέφ.)'  ...καί  ή  άξίνη  προς 
τήν  ρίζαν  των  δένδρων  κεΐτε.  (Λουκά  3,  9).  ΤΑ.  (κολ.)· 
καί  έμνήσθησαν  τών  ρημάτων  αύτοΰ  καί  ύποστρέψασ... 
(Λουκά  24,  8). 

5546·  4ο. 

ΙΙεργ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,25).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  24). 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι. 

α'  (φ.  Ια).  Λόγο!  λθ'.  “Αρχ.  (άκέφ.) ...  καί  πνεύμα 
Κυρίου  πεπλήρωκεν  τήν  οίκου μένην  εί  τό  μέν  περι- 
γράφοι  τό  δέ  π  ε  ρίγ  ράφοιτο.  ΤΑ.  ότι  νοΰ  κρεΐττον 
καί  ή  τών  δευτέρων  φύσις'  μή  ότι  τής  πρώτης  καί 
μόνης ·  όκνώ  γάρ  είπεΐν  υπέρ  απάντων.— β'  {φ.  16/3). 
Λόγο!  μ' .  “  Τ<ρ  τιμιωτάτιρ  καί  φιλαδελφιρ  συνπρεσβυτέριρ 

Κλγδονίιρ  Γρηγόριο$  επίσκοπος  Ναζιανξοΰ  χαίρειν.” — γ'  ( φ . 
18(3).  Λόγο!  μα'.  “ΙΙρόϊ  Νεκτάριον  επίσκοπον  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως.”  " Αρχ.  ’Έοικε  τήν  παρούσαν  ζωήν. — δ'  (0.20α). 
“Κατά  Ελλήνων  καί  κατά  Ίουλιανοΰ  Αόγος  α' .”  ΤΑ.  (κολ.) 
οΰ  γάρ  ήμΐν  γε  σχολή  μακρότερα...( Μιονε  χχχν,  549). 

5547·  41· 

ΙΙεργ.  φύλλ.  (0,315x0,24).  ΧΠ.  σελ.  2.  (0.69). 

ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Λογοι. 

α'.  Αόγος  ακέφαλος.  "Αρχ _ μοι  ότι  γυμνή  άπ’  αυτής 

ύψουμένη  γίνεται  Ιερουσαλήμ  καί  ούκέτι  γυνή  έστί, 
κάγώ  σοι  σαφηνίσω  περί  τών  χιλίων  έτών. — β'.  “Αόγος 
ασκητικός.”  ...Τελευταίος  λόγος  “Περί  πίστεως,”  οΰ  τ  έλος 
(κολ.)’  διά  γάρ  δεξιών  καί  αριστερών  πειραζύμενος 
άνθ ρωπος  τοΰτ’  ’έστι  διά  δύξης  καί  ά... 

Έν  τέλει  επί  φύλλων  νεωτέρων  (Χαρτ.  8.  XIX.)  “Πίναξ 
τών  άναγκαιοτέρων  έν  τήδε  τη  βίβλω  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών 
Έφραίμ.”  Πρό  δε  τοΰ  Πίνακο!  τούτου  εΰρηνται  δύο  φύλλα 
άλλου  κωδικός  (Περγ.  XIV.  σελ.  2)  περιέχοντα  μέρος  Απο¬ 
στόλου  μετά  σημαδοφώνων  καί  δύο  φύλλα  (Χαρτ.  XV.  σελ.  2), 
έν  οϊς  μέρος  Λόγου  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

5548.  42. 

ΙΙεργ.  4.  (0,25x0,175).  XIII.  (0.213). 

“  Συναγωγί)  τών  θεοφθόγγων  ρημάτων 

καί  διδασκαλιών  τών  θεοφόρων  πατέρων  άπό  πάσης  γραφής 
θεόπνευστου  συναθροισθεΐσα  καί  οίκείως  καί  θεοφιλώς  έκτεθείσα 
εις  ωφέλειαν  τών  έντυγχανόντων  παρά  Παΰλου  τοΰ  όσιωτάτου 
ττρεσβυτερου  τής  μονής  τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου  τήϊ  Εΰερ- 
γετιδο$.  ” 

Π εριέχονται  βιβλία  δύο,  έκάτερον  έξ  υποθέσεων  ν'.  Τοΰ  Λ' 
βιβλίου  'Τπόθεσις  α'  “"Οτι  οΰ  δει  τινά  έαυτοΰ  άπογνώναι  ποτέ 
κ&ν  πολλά  ήμαρτεν,  αλλά  διά  μετάνοιας  έλπίσαι  τήν  σωτηρίαν.” 
... — μθ’.  “Πώί  δεΐ  καί  ποίοις  καί  μέχρι  τίνος  κεχρήσθαι  τοΐς 
πρός  τήν  σκέπην  τοΰ  σώματος  καί  πώς  οί  πατέρες  ήγάπων  κάν 
τοΐς  ένδύμασι  τήν  ευτέλειαν  ήν  έν  πάσι  τόν  μοναχόν  δεΐ  άσπά- 
ζεσθαι.” — ν'.  “"Οτι  οΰ  δεΐ  πρός  τέρψιν  ή  κατά  προςπάθειαν 
τί  ποιεΐν.”  Τοΰ  δε  Β'  βιβλίου  'Τπόθεσις  α'  “"Οτι  οί  εΰτελί- 
ζοντες  εαυτούς  έντιμοι  είσί  παρά  θεω.’  ... — ν  .  “Πώ!  δεΐ  τούϊ 
συνόντας  αδελφούς  διορθοΰσθαι  έν  τισι  σφαλλομένους  καί  πότε 
μέν  καί  έν  ποίοις  σφάλμασι  σιωπάν  χρή,  πότε  δέ  καί  έν  ποίοις 
λαλείν  καί  μή  άποκρύπτειν.” 

Μεταξύ  τών  φ.  184  καί  185  φύλλα  πέντε  μή  συνηριθμημένα. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


287 


5549·  43· 

Περγ.  4.  (0,29x0,208).  XII.  (0.  302). 

1  (φ.  I  α).  Τροπάρια  της  αγίας  ’Αγάθης 
καί  Αουκα  τοΰ  Στειριώτου.  Μετά  σημαδοφώνων. 

2  ( φ .  2  α).  Οκτώηχος. 

"Έπεται  ή  Τετράηχο 5  καί  τά  Εωθινά  έξαποστειλάρια. 

555ο·  44- 

Περγ.  4.  (0,285  χ  0,22).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  163). 
Τριωδιον. 

Α κέφαλον  καί  κολοβόν.  Τά  φ.  1,  63  καί  64  ήμίσχιστα. 

*5551·  45· 

Περγ.  4.  (0,30x225),  XII.  (0.211). 
Τριωδιον  (κολοβόν). 

’Έν  Αρχή  Ατεχνον  έπίτιτλον  κόσμημα. 

5552·  46· 

Περγ.  8  μέγ.  (0,245x0,195).  XII.  (0.54). 
Τριωδιον. 

Ακέφαλο ν  καί  κολοβόν. 

5553·  47· 

Περγ.  4.  (0,27x0,205).  XII.  (0.263). 
ΤΙεντηκοιττάριον. 

Άκέφαλον.  ’Έν  τέλει’  Ιακώβου  αμαρτωλού. 

5554·  4δ· 

Περγ.  4.  (0,285  χ  0,21).  XIII.,  ΧΙΥ.  σελ.  2.  (0.  61). 
X  (φ.  I  α).  Πεντ^κοστάριον  (άκέφαλον). 

2  (φ.  46  α).  ΊΤροφητολογιον  (κολοβον). 

Τό  ύπ’  άρ.  2  γέγραπται  χειρί  νεωτέρμ  (XIV.). 

+5555·  49· 

Περγ.  4.  (0,29.x  0,23).  XIII.  (0.228). 
%τιχηράριον.  Μετά  φωνών. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν. 

’Έν  φ.  103  β  δυςξύμβλητος  μονοκονδυλική  σημείωσή. 

Τά  0.  108 — 111  παλίμψηστα.  'Η  κάτωθεν  πρώτη  γραφή 
μεγαλογ ράμματος  τοΰ  VIII.  α’ιώνος.  Έν  δ’  ό  Αρχαίος  κώδιξ 
γεγραμμένος  κατά  δύο  σελίδας.  ’Έν  φ.  109  α  εύχερώς  άνα- 
γινώσκονται  τάδε ' 

ΖΐΓΩ  ΔΟΤΑΕΙΑΣ  ΤΠΕ 
ΒΑΛΑΒ  ΤΠΟ  ΒΑΡΒΑΡΟΝ 
ΦΟΝΙ 

ΚΗΝ  ΔΕΣΠΟΤΕΙΑΝ. 

’Έν  δέ  φ.  109  β  Αναγινώσκεται  η  επιγραφή  ΜΑΡΤΤΡΙΟΝ 
ΙΑΚΩΒΟΤ  ΤΟΤ  ΠΕΡΣΟΤ.  Αυτόθι  καί  έξίτηλον  μακρόσχημον 
Αρχικόν  Τ.  ’Έκ  τούτων  'έστιν  εΐκάσαι  δτι  ό  αρχαίος  κώδιξ 
περιείχε  Έίους  καί  μαρτύρια  Αγίων. 

5556·  5ο. 

Περγ.  8.  (0,225  χ  0,17).  XII.  (φ.  239). 
Κανόνες  παρακλητικοί  εις  την  Θεοτόκον. 

’ Εν  τέλει’  Ήσαΐου  αμαρτωλού  καί  τάχα  μονάχου. 

’Έν  τψ  έν  Αρχή  παραφύλλφ  χειρί  XIII.  αίώνος’  Τό  παρόν 
βιβλίον  περιέχον  κανόνας  εις  την  νπεραγί αν  Θεο¬ 
τόκον  άφιερώθη  τψ  πανσέπτψ  ήσυχαστικψ  ναψ  τοΰ 


έν  Αγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου  Αρχιεπισκόπου  Κων- 
σταντινου πόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  όφεΐλον  διαμένειν 
εις  τόν  Άπαντα  χρόνον  Αμετακίνητον.  Αύτόθι  δε  χειρί 
XVIII.  αίώνος’  Τό  παρόν  βιβλίον  άφιερώθη  εις  τόν  ναόν 
τών  τριών  Ιεραρχών  έν  τη  σκήτη  τής  Αγίας  Άννης 
παρά  τοΰ  έν  μοναχοΐς  Μελετίου. 

5557·  5ΐ· 

Περγ.  4.  (0,25x0,195).  ΧΠ.  (0.191). 

Μηναΐον  Μαρτίου  καί  Απρίλιον. 

Τά  0.  2  καί  184 — 191  έκπεσόντα  Ανεπληρώθησαν  υπό  νεω- 
τέρων  (Χαρτ.  XVI.).  Τό  δό  φ.  1  (Περγ.  ΧΠ.  σελ.  2)  περιέχει 
Τροπάρια. 

5558·  52· 

Περγ.  4.  (0,266x0,195).  XII.  (0.235). 

Μ^ναΐον  Ιουλίου  (άκέφαλον). 

Έν  0.  234  β  Στιχηρά  εις  τόν  άγιον  Έαντελεή μονά,  γε- 
γραμμένα  τόν  XVIII.  αιώνα. 

5559·  53- 

Περγ.  4.  (0,29x0,203).  XIII.  (0.55). 

Μψ/αΐον  Νοεμβρίου. 

Τελευτή  κολοβόν  έν  τη  ιε'  Νοεμβρίου. 

5560.  54· 

Περγ.  4.  (0,26  χ  0,20).  XII.  (0.  41). 

Μ^ναίον  Αύγουστου. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν.  Άπό  ιβ' — κα'  Α ύγούστου. 

55δΐ·  55· 

Περγ.  φύλλ.  (0,34x0,268).  ΧΠ.  σελ.  2.  (0.268). 

Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λόγοι. 

Άρχ.  (άκέφ.)  ...έπλεονέκτησας’  Απόδος’  έμεθύσθης’ 
νήστενσον. — "Έπεται  ό  Αόγος  είς  τόν  λγ'  Παλμόν. — Έν  δε 
0.  206  α  τελευταίος  Αόγος  “  Περί  ταπεινοφροσύνης ,”  οδ  τό 
τέλος  (κολ.)’  ούδέν  ύπολέλειπταί  σοι  πρός  Αλαζονείαν 
&  Άνθρωπε  ψ  τό  καύχημα  καί  ή  έλπίς  έν  τψ  νεκρώσαι 
μέν  πάντα  σεαυτοΰ  ζητήσαι  δέ... 

’Έν  μέσψ  τψ  κώδικι  διερρύησαν  σποράδην  φύλλα, 

5562.  56· 

Περγ.  φύλλ.  (0,30x0,24).  XIII.  σελ.  2.  (0.300). 

Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αογοι. 

5563-  57· 

Περγ.  φύλλ.  (0,35x0,27).  XI.  σελ.  2.  (0.262). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ομιλίαι  μζ~’  ■ 

είς  τό  κατά  Ίωάννην  εύαγγέλιον . 

5564·  5δ· 

Περγ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,23).  XIII.  (0.  431). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  ’ Ομιλίαι  είς  όλον  το  έτος. 

Προτάσσεται  Πίνα£  τών  περιεχομένων  κατέχων  τά  φ.  1 — 3, 
γεγραμμένος  δ’  επί  χάρτου  (ΧνΠΙ.  καί  έν  μέρει  XIX.). 

5565·  59· 

Περγ.  φύλλ.  (0,36  χ  0,267).  XI.  σελ.  2.  (φ.  371). 

Συμεών  τοΰ  Μεταφραστοΰ  Βίοι  αγίων  Όκτωβρίον. 


288 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5566.  6ο. 

Περγ.  φύλλ.  (0,35x0,26).  XII.  σελ.  2.  (φ.  223). 

Συμεών  τοΰ  Μεταφραστού  Βίοι  άγιων  Δεκεμβρίου 
α  — ιγ  . 

Έν  0.  202/3  μονοκονδυλικώς  άλλη  χειρί'  Τοΰ  αγίου  μητρο¬ 
πολίτου  Τι  ιχνών  καί  ύπερτίμου  Δωροθέου. 

5567.  6ι. 

Περγ.  φύ\\.  (0,32  χ  0,23).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  324). 

Μαυρικίου  τοϋ  Διακόνου  Συναξαριστής 

εις  τού ς  κατά  Μάρτιον  μέχρι  καί  Αΰγούστου  άγιους. 

'Ο  κώδφ  κολοβός"  φαίνεται  δε  διαρρυέν  Ιν  φύλλον  καί  μόνον. 

*556&·  62. 

ΙΙεργ.  φύ\\.  (0,35  χ  0,27).  VIII.  σελ.  2.  (φ.  24). 

Εΰαγγελιστάριου. 

Μετά  σημαδοφώνων  ερυθρών.  ΙΙεριόχει  δ’  Αναγνώσματα 
τής  μεγάλης  έβδομάδος. 

Κώδι£  τής  μεγάλο γραμμάτου  γραφής.  Τά  φ.  1,  2  καί  22 — 
24  μικρότερα  των  λοιπών  τό  σχήμα,  άλλ’  άνήκονσιν  ΰμως  πι- 
θανώτατα  εις  τδν  αυτόν  κώδικα,  ώϊ  ένδεικνύει  ή  γραφή.  Τά  δδ 
γράμματα  εΰρηνται  παρά  τό  σύνηθες  άνωθεν  των  γραμμών  τοΰ 
χαρακώματος. 

Κ οσμοΰσι  τον  κώδικα  τάρχικά  γράμματα  τάδε ·  (α')  6  οΰκ 
άτεχνον  παριστών  χείρα  ευλογούσαν,  λευκόν,  κυανοΰν  καί  χρυ- 
σοΰν.  ( β' — γ')  δύο  €  τοΰ  αύτοΰ  τύπου  χειρός  εΰλογούσης, 
ερυθρά,  τέχνης  κοινής·  (δ — 1')  έπτά  Τ  έρυθρά,  τέχνης  κοινής. 
Έν  δε  φ.  Ια  έπίτιτλον  κόσμημα  ούκ  άκομψον. 

5569·  63. 

Περγ.  φύλλ.  (0,374x0,297).  XIV.  σελ.  2.  (φ.  129). 

Ευαγγελίου  (ακέφαλου  καί  κολοβόν). 

Μετά  σημαδοφώνων  ερυθρών. 

Τά  φ.  85 — 129  περί  την  άνω  δεξιάν  γωνίαν  μεγάλως  βε- 
βλαμμένα. 

*557°·  64· 

Περγ.  φύλλ.  (0,33  χ  0,248).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  117). 

Ευαγγελίου  (ακέφαλου  καί  κολοβόν). 

Πολλαχοΰ  μετά  σημαδοφώνων. 

Τό  έν  φ.  22  Εΰαγγδλιον  τοΰ  Πάσχα  γέγραπται  λατινιστί  διά 
γραμμάτων  ελληνικών. 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  υπό  δύο  χειρών,  κοσμείται  δ’  ύπό 
αρχικών  γραμμάτων  άτέχνων. 

*5571·  65. 

Περγ.  φύλλ.  (0,38x0,29).  XI.  σελ.  2.  (φ.  208). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ομιλιαι 

π ρός  τούς  Άντιοχεΐς  από  τής  μδ'  (άκεφ.)  μέχρι  καί  τής  ξξ~' . 

Έν  φ.  208 β  δίς  μονοκονδυλικώς'  Ό  Δράμας(;)  Ίε ραμίας  (;). 

" Τπερθεν  έ  κάστης  'Ο  μιλιάς  έπίτιτλον  κόσμημα  ούκ  άτεχνον. 

5572·  66. 

Περγ.  8  μικρ.  (0,195x0,15).  XIII.  (φ.  324). 

1  ( φ .  9  β)·  ΐΐραξαπόστολος. 

2  ( φ .  3°6  α).  Σνναξάριον  των  άναγινωσκομενων 
αποστόλων. 


Έν  φ.  1  α  Πίνα£  των  ημερών,  καθ'  άς  γίνεται  ή  των  καθ' 
έκαστον  αποστόλων  άνάγνωσις. 

Εν  φ.  305  β'  Εΰχου  μοι  δέσποτα  άγιε  τιρ  αμαρτωλή 
Ααυρεντίιρ  ίερομονάχψ  τή  σταχώσαντι. 

*Τ5573·  67. 

ΙΙεργ.  8  μικρ.  (0,19  χ  0,16).  XIII.  ( φ .  255). 

Πρα£απόστολος  (ακέφαλος). 

Έν  φ.  255  α’  Έγράφη  χειρί  (έσχισμένον)  Νικο  (τά  λοιπά 
έσχισμένα). 

Τά  φ.  5 — 6  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπό  νεωτέρων 
(Χαρτ.  XVI.). 

Κοσμείται  ύπό  αναξίων  λόγου  αρχικών  γραμμάτων. 

Τά  φ.  236 — 244  παλίμψηστα  τής  μεγαλογραμμάτου  γραφής 
(VIII.),  περιέχοντα  μέρος  ΙΙροφητολογίου. 

5574·  68. 

Περγ.  8  μικρ.  (0,195  χ  0,14).  XII.  (φ.  239). 

Πρα^απόστολος. 

Έν  τέλει  έν  τέσσαρσι  φύλλοις  (Χαρτ.  XVII.)  “Περί  δια¬ 
φόρων  τρόπων  τοΰ  πολέμου  τοΰ  (εκ  τοΰ  τό  πρώτον  γραφέντος 
τούς)  έκ  τοΰ  διαβόλου  προς  τούς  έν  τή  στενή  όδιρ  τή  ύπερεχο ύση 
τον  κόσμον  πορευομένους.”  “Αρχ.  “Εχει  έθος  παλαιόν  ό 
διάβολος  ό  αντίπαλος  ημών  τοΐς  έν  τιρ  άγώνι  τούτιρ 
κατιοΰσι  μηχανικώς  διαιρεΐν  τάς  πάλα;  αύτοΰ  κατ’ 
αύτών.  Τδλ.  ούκέτι  ήττηθήση  έκ  τοΰ  έχθροΰ  σου  τοΰ 
αντικειμένου  σοι'  ούτοι  δύο  τρόποι  τής  πάλης  τοΰ 
διαβόλου.  Έν  τέλει  δέ  τούτων  Βηβλήων  τής  μονής  των 
'Ρουσών. 

Φύλλα  περγαμηνής  έν  αρχή  τοΰ  κώδικος  καί  άλλαχοΰ  έκ¬ 
πεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπό  νεωτέρων  (Χαρτ.  XVII.). 

5575·  69. 

Περγ.  8  μικρ.  (0,18x0,14).  XIV.  (0.  128). 

Πρα^απόστολος. 

ΤΙεριέχονται  καί  Τροπάρια  καί  Διατάξεις  τοΰ  έκκλησιαστικοΰ 
Τυπικού. 

Ακέφαλος  καί  κολοβός. 

5576·  7°· 

Περγ.  64.  (0,095  χ  0,08).  XIV.  (φ.  162). 

Τυπικόν  τής  εκκλησιαστικής  ακολουθίας. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν.  "Αρχ.,.σώσον  ήμας  υιέ  θεοΰ  ό 
σαρκός  σταυρωθείς. 

5577·  7  Γ· 

Περγ.  16.  (0,145x0,105).  XIII.  (φ.  272). 

Ωρολογίου. 

Κατά  τι  σημείωμα  τοΰ  ΠΟΡΦΤΡΙΟΤ  ΟΤΣΠΕΧΣΚΗ  ό  κώδιξ 
ανήκει  εις  τον  XII.  αιώνα  άρχύμεν ον,  άτε  λειπούσης  έν  αύτω 
τής  εορτής  τών  τριών  Ιεραρχών.  Άλλ’  ΐδε  τά  σημειούμενά  μοι 
έν  άρ.  5507  (1). 

*5578·  72· 

Περγ.  64.  (0,10x0,06).  XV.  (φ.  476). 

1  (φ.  I  β).  Ώρολόγιον. 

2  (φ.  358  °0·  “  Τοΰ  ευ  άγιοις  πατρος  ημών 

Ίωάνου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  Αόγος  περί  αρετής  καί  κακίας.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


289 


'Έτ τΐται  οϋτωϊ  υπό  διαφόρους  έπιγραφάς  άνθολο για  έκ  των 

Λόγων  Ίωάννου  τον  Χρυσοστόμου. 

3  ( φ.  4°  5  α)'  “Του  παναγιωτάτου  ιτατριάρχου  κυρίου 
Γενναδίου.” 

’Άρχ.  θεέ  ύπεράγιε  δημιουργέ  ούρανοΰ  καί  γης. 

4  (Φ·  417/3).  “Περί  των  ζ'  μυστηρίων  τής  έκκλη- 

/  » 
σι  ας. 

’Άρχ.  Πρώτον  μυστήριον  τή ς  έκκλησίας  και  ώςπερ 
θύρα  πάντων  των  μυστηρίων  έστί  τό  βάπτισμα. 

5  (φ.  41^α)·  “Περί,  των  Γ'  θανάσιμων  αμαρτη¬ 
μάτων.” 

6  (φ.  418  β).  “Περί  των  τής  υπεριφανείας  βαθμών.” 

7  (φ.  4ι9  β)·  “Πόσα  ζητοΰντε  προς  το  μυστήριον 
τής  ευχαριστίας.” 

8  ( φ .  420  α).  “  Πόσοι  τρόποι  τής  μετάνοιας  ζ  .” 

9  (φ.  42°  β)·  “  Κατά  πόσους  τρόπους 
ή  άμαρτία  παρ’  ήμων  ένεργεΐται  ότι  κατα  η 

ίο  ( φ .  421  α).  “Τα  ιε'  άρθρα  τής  πίστεως.” 

11  (φ.  421  β).  “ Πάτερων ”  "Υμνος  εις  την  Θεοτόκον. 
'Άρχ.  Ί2  βασιλέων  ’έκγονε. 

12  (φ.  427  β)·  2 τιχηρά  εκ  τής  ακολουθίας 
του  γενεσίου  τή 5  Θεοτόκον. 

13  (φ.  429  β)·  Στιχ^ρα  εκ  τής  ακολουθίας 
τή 5  κοιμήσεων  τής  Θεοτόκου. 

14  (φ.  43 2  α)·  Πασχάλια  των  ετών  /5~~^\οη' — βζ’ . 

15  (φ·  44 1  «)·  “  Αί  εορταϊ  επίσημαι  του  όλου 

χρόνου.” 

ΐ6  (φ.  44^  α)·  “Μέθοδος  του  ευρίσκειν 
τούς  κύκλους  καί  τά  θεμέλια  τής  σελήνης  και  του  ήλιου  κα'ι 
τάς  άρχάς  των  μηνών  καί  τάς  έπακτάς  αυτών.” 

17  (φ.  45 2  β)·  “Περί  άνδρας.” 

’Άρχ.  Π  άσιν  άρεσκε.  Καλόν  ησυχία.  Επισφαλές 
π ροπέτια.  Κέρδος  αισχρόν  φύσεως  κατηγορία.  Τέλ. 
έπί  νεκριρ  μή  γέλα.  Φίλου  χρω.  Συμβούλευε  άναι- 
τίως.  Β ΰφρενε  φίλους. 

ΐ8  (φ.  454  α)·  Αποφθέγματα  των  επτά  σοφών. 

’Άρχ.  “Βίας.”  Εί$  κάτοπτρον,  έμβλέφας  θεωρεί  καί 
εί  μέν  καλός  φαίνει,  άξια  τούτου  πράττε. — φ.  455  α· 
“Πιτακόϊ.”  Ό  μέλεις  ποιεΐν  μή  προϋλεγε. — φ.  455  α' 
“Θαλής.”  Φίλων  παρόντων  καί  άπόντων  μεμνήσει. 

19  (φ·  45^  α).  “  Γαλϊνοΰ  γνώμη.” 

’Άρχ.  Ό  γάρ  ουκ  εβούλοιτο  τοΰτο  οϋκ  οετο. 

20  (φ.  461  β).·  Δοξαστικά 

έκ  τής  ακολουθίας  διαφόρων  άγιων. 

Κοσμείται  υπό  άκόμφων  αρχικών  γραμμάτων. 

Έν  αρχή  επτά  φύλλα  μή  συνηριθμημένα,  ων  εν  φ.  1  β 
“Κρονικόν  συνοπτικόν  από  κτίσεως  κόσμου.”  Έξικνεΐται  δέ  άπό 
Άδάμ  μέχρις  Ίωάννου  του  ΐίαλαιολόγου,  προςτεθέντος  εΐτα  υπό 
χειρός  νεωτέρας  καί  Κωνσταντίνου  του  ΐίαλαιολόγου. 

5579·  73· 

Περγ.  8  μικρ.  (0,19x0,145).  XIII.  (φ.  280). 

Θεοτοκάριον. 

Έν  τέλει  όνομα  του  κτήτορας  του  βιβλίου ·  Αθανάσιος  καί 
τάχα  μοναχός. 


Έν  άρχή  καί  τέλει  άνά  δύο  φύλλα  (Χαρτ.  XVI.)  περιέχοντα 
τήν  Ακολουθίαν  του  μικρού  αγιασμού. 

*55βο.  74· 

Περγ.  8  μικρ.  (0,197x0,15).  XIV.  (φ.  129). 

1  (φ.  I  α).  Τροπάριου  του  αγίου  Αντωνίου. 

2  (φ.  2  α).  Βίος  Αντωνίου  του  μεγάλου. 

'Άρχ.  (άκέφ.)' ...αφρων  γένωμαι'  άλλ’  οΐδεν  ό  άκούων 
Κόριοί  τό  τού  συνειδ ότος  καθαρόν. 

3  {Φ·  55  α)·  Ακολουθία  Αντωνίου  του  μεγάλου. 

Έν  φ.  1  β  κάτωθεν  άσημάντου  έπιτίτλου  κοσμήματος· 

Βίβλος  τού  οσίου  καί  θ εοφό ρου  πατρός  ήμων  Αντωνίου 
τού  μεγάλου ’  μετοχιού  τής  Άάβρας  τής  έν  τω  “Άθω 
άνακειμένης·  8ςτις  δέ  &ρη  αυτό  άπό  τό  αυτόν  μ ετόχιον 
νά  σχή  τάς  άράς  πάντων  των  Αγιορειτών  πατέρων 
εύρη  δέ  καί  τόν  μέγαν  Αντώνιον  άντίδικον  έν  τή 
ήμέρμ  τής  κρίσεως.  ’Έγράφη  δέ  καί  έπεδόθη  παρ’ 
έμοΰ  Ιωσήφ  τού  αμαρτωλού  τάχα  καί  μοναχού  έν 
'έτει  ,Γ ωλβ'  ίνδ.  ζ'  μηνί  Αύγουστου  ιε'  (  =  1324).  Μετά 
δέ  την  σημείωσιν  ταύτην  έτέρα  χειρί  νεωτέρμ'  ατκδ'  έπί 
βασιλείας  Ανδρονίκου  τού  ΐίαλαιολόγου.  Έν  φ.  54 β· 
Τό  παρόν  βιβλιδόπουλον  έγράφη  παρ’  έμοΰ  Ιωσήφ 
τού  αμαρτωλού  τάχα  καί  μοναχού  έν  έτη  ίσταμένιρ 
άπό  κτίσεως  κόσμου  <Γωλ/3'  ίνδικτιώνος  ζ'  έν  μηνί 
Α  ύγούστιρ  ιε'  (  =  1324)  καί  οί  έντυγχάνοντες  αυτό 
εϋχεσθαι  καί  υπέρ  έμοΰ  τού  ταπεινού  πατέρες  άγιοι 
διά  τόν  Κύριον. 

Έν  δέ  φ.  129 β’  ’Β κοιμήθη  ό  άγιώτατός  μου  πατήρ 
πνευματικός  κΰρ  Αθανάσιος  Ιερομόναχος  ό  καί  κτίτωρ 
τής  μονής  τού  μεγάλου  Αντωνίου  τού  έν  τζ.  άγίιρ 
’Όρει  ,Γ ωλβ’  ίνδ.  ζ'  μηνί  Ίουλίω  ΐ  ήμέρμ  γ'  ώρα.  Γ'. 

558ι·  75· 

Περγ.  8.  (0,20x0,16).  XII.  (φ.  8). 

Μέρος  τής  βίβλου  Αναστασίου  Σιναίτου. 

’Άρχ.  (άκέφ.)...θ  εοσεβείας  έκπίπτει  μετά  τής  λε- 
γούσης  άποφάσεως.  Τέλ.  ώςπερ  γάρ  ή  τροφή  φύσει 
οΰσα  θρεπτική  έάν  εις  κακόσιτον  έμπέση  πάντα 
άπόλλυσι  καί  διαφθείρη  καί  γίνεται  νόσου  άδελφή. 

5582.  76· 

Περγ.  8.  (0,20x0,16).  XI.  (φ.  225). 

1  (φ.  3  α).  Άββά  Δωροθε'ου  Επιστολή  προς  αδελφόν. 

2  (φ.  1 7  α).  Τοϋ  αντον  Διδασκαλίαι  διάφοροι  προς 
τους  μαθητάς. 

3  (φ.  200  α).  ’Εττιφανίου  Κ,υιτρου  Εις  τήν  ταφήν  του 
Χρίστου. 

4  (φ.  213/8)·  “Στίχοι  του  Χρίστου  καί  τής  αυτοί 
μητρός.” 

5  (φ.  214  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τό 

Πάσχα  (κολ.). 

Έν  φ.  1 — 2  Πίνα£  των  έν  τή  Δ'  βίβλιρ  περιεχομένων. 

5583.  77· 

Περγ.  16.  (0,155x0,137).  XI.  (φ.  43). 

Ευχολογίου. 

’Α κέφαλον  καί  κολοβόν. 


Η.  II. 


37 


290 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


55δ4·  7δ· 

Περγ.  8.  (0,212x0,16).  XII.  (0.294). 
^τιχηράριον  ( άκεφαλον ). 

55δ5·  79· 

Περγ.  8  μέγ.  (0,23x0,187).  XII.  (0.162). 

Βίος  Νί φωνος  αρχιεπίσκοπου  Κωνσταντιας  Κύπρον. 

“λρχ.  Μυστήριον  βασιλέων  καλόν  κρύπτειν  (;),  τα 
δέ  έργα  τοΰ  θεοΰ  άνακηρύττειν  ένδοξον  τφ  δε  εΐδότι 
αύτα  τα  θεία  έργα  καί  διηγουμένιρ.  Ύίλ.  σύ  γόρ  ό 
Χριστός  ό  υίός  τοΰ  θεοΰ  τοΰ  ζώντος,  καί  τοΰτο  είπών 
τταρέδω  κε  τό  πνεΰμα'  ώ?  οΰν  έτελειώθην  ό  'όσιος 
ήρξαντο  ττάντε 5  θρινήν  πικρώς  έπί  τή  στερίσει  τοΰ 
διδασκάλου.  Ίδε  καί  ΟΐΙΟΤΕΜΑΤΗΊΕΟΚΟΕ  ΟΠΙΙΟΑΗΪΕ 
ΡΥΚΟΠΗΟΕΜ  ΜΟΟΚΟΒΟΚΟΚ  ΟΠΗΟΛΑ-ΙΰΗΟΗ  (πΑΤρΪΑρ- 
ΙΗΕΪί)  Β1ΙΒ.1ΪΟΤΕΚΙΙ.  ΟΟΟΤΑΒΜΒ  ΑρΧΠΜΑΗΛρΠΤΊ, 
Β.ΙΑΛΙΙΜΪρϊ>.  ΒαΟΤΒ  ΠΕρΒΑΗ  ργΚΟΙΙΙΙΟΙΙ  ΓρΕΗΕΟΚΙΗ. 

Μοοκβα.  Οιιηομ·ιι>ηα}ι  ΤιπιΟΓρΑφίπ.  1894.  άρ. 
κώδ.  401. 

5586.  8ο. 

Περγ.  8.  (0,234x0,182).  XIII.  (0.172). 

Μηναϊον  Ιουνίου. 

5587·  8ι. 

Περγ.  8.  (0,233x0,17).  XIV.  (0.8). 

Πασχαλιον 

μετά  καί  Βροντολογίου,  Χιονολογίου,  Όμβρολογίου,  Σεισμο¬ 
λογίαν  καί  των  οικείων  Π ινάκων  και  επεξηγήσεων. 

Κ ώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

*55δδ·  82.  Περγ.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

Έν  τέλει’  θεοΰ  τό  δώρον  και  πόνος  Ίωάννου  έτους 
'ζ" ωξη'  Ινδ.  ΙΔ'  (  =  1360). 

Έν  μεγ άλιρ  έπιτίτλφ  κοσμήματι  είκών  έν  πολλοΐς  εξίτηλος, 
παριστώσα  πιθανώς  τόν  άγιον  Ίωάννην  τόν  Χρυσόστομον.  Πρός 
δέ  κοσμείται  ό  κώδιξ  καί  υπό  κομψοΰ  άρχικοΰ  γράμματος. 

Ε Ιλητάριον,  7 εγραμμένον  κατ'  άμφω  τάς  όψεις,  μήκους  μ.  3, 
95,  πλάτους  0,  23,  πλάτους  έν  τφ  γεγ ραμμένιρ  μέρει  0,  123. 

*55δ9·  δ3·  Περγ.  XIV. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  λειτουργία. 

" Ολη  ή  Εύχή  τής  προθέσεως  γέγραπται  κεφαλαίοις  γράμμασι 
χρυσοίς. 

Κοσμείται  υπό  άρχικοΰ  γράμματος  κομψού,  είχε  δ’  άλλοτε 
καί  έπίτιτλον,  άποκεκομμένον  τα  νυν. 

Ε  Ιλητάριον  μήκους  μ.  6,  94,  πλάτους  0,  205,  πλάτους  έν  τφ 
γεγραμμένιρ  μέρει  0,  12. 

5590.  84.  Περγ.  XIV. 

Φάκελος 

έν  φ  περιέχεται  έν  μόνον  ψύλλον,  απόσπασμα  Ε ίληταρίου, 
περιέχοντος  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  λειτουργίαν. 

Έν  τή  φφ  Αεήσεις  ονομάτων  έν  τη  έκκλησίρ  μνημονευόμενων, 
Ιδία  μονάχων,  χειρί  νεωτέρρ. 


*5591·  δ5· 

Περ7·  φύλλ.  (0,425  x0,308).  ΧΤ.  σελ.  2.  (0.391). 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Όμιλίαι  εις  την  βίβλον 
της  Γενεσεως  £ζ\ 

Τό  0.  147  εσχισμένον  καθέτως  κατά  τό  δεξιόν  ήμισυ.  Τοΰ 
0.  391  τό  πλείστον  άπεσχισμένον.  Τά  δέ  φ.  104 — 108  καί 
149 — 159  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  υπό  νεωτέρων  (Βομβ. 
XIV.).  Εν  τφ  μεταξύ  λείπουσί  τινα  φύλλα. 

Κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  αρχικών  γραμμάτων . 

5592.  86. 

Περ7·  φύλλ.  (0,30x0,23).  XI.  σελ.  2.  (0.257). 

Αποστολος  κατα  τας  αναγνώσεις. 

Α ρχεται  από  των  Υίροκειμένων,  λείποντος  τοΰ  πρώτου  φύλλου, 
λείπουσί  δέ  καί  τά  τελευταία  φύλλα. 

Έν  τε'λει  συνηριθμένα  παράφυλλα  έξ  άλλου  κωδικός  (Περγ. 
X.  σελ.  2),  έν  οΐς  Ερμηνεία  εις  την  Άποκάλυψιν  Ίωάννου  τοΰ 
Θεολόγου. 

Τήν  περιγραφήν  τοΰ  κωδικός  τούτου,  λείποντος  έκ  τής  βιβλιο¬ 
θήκης  κατά  τόν  χρόνον  τής  έν  τή  μονή  έμής  διατριβής,  παρέλαβον 
παρά  τοΰ  βιβλιοθηκάριου  πατρός  Ματθαίου. 

*5593·  δ7· 

ΙΙερ7·  0 ΰλλ.  (0,38x0,287).  XI.  σελ.  2.  (0.323). 

1  (φ.  I  α).  Αδήλου  Λόγος. 

“λρχ.  (άκέφ-Υ  ...τοΰ  σώματος·  νενέκρωμαι  τοΐς  πα- 
ραπτώμασιν  συγγ εκλεισ μένην  έχωμεν  τφ  σώματι  την 
ψυχήν  καθώς  'έσχεν  ό  τάφος  τόν  λάξαρον. 

2  (φ.  2  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τόν  άσωτον 
νΐον. 

3  (φ·  8  β).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Περί  των  εν 
7τίστει  κεκοιμημενων. 

4  (φ.  ΐ8  β).  Ιππολύτου  Περί  της  συντέλειας  τον 
κοσμον. 

5  (φ.  Τ)6  β).  Γρηγορίου  Νΰσσης 

“Εί;  την  παρείςβασιν  των  άγιων  νηστειών .” 

6  (φ.  45  β)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Περί  νηστείας. 

7  (φ.  53  α)·  Τ°ΰ  αΰτοΰ  "Ετερος  λόγος  περί  νηστείας. 

8  ( φ .  59  β)·  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου 

“  Ομιλία  εις  τόν  ζ~'  'Βαλμόν  καί  περί  μετάνοιας." 

9  (φ·  7  1  α)·  Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως 

“  λιήγησις  δι'  ήν  αιτίαν  έορτάξομεν  τφ  πρώτιρ  Σαββάτιρ  των 
νηστειών  την  μνήμην  τοΰ  άγιου  θεοδώρου  καί  περί  νηστείας  καί 
έλεημοσύνης." 

ΙΟ  ( φ .  79  β).  Λιήγησις  περί  των  άγιων  εικόνων. 

“λρχ.  Τοΰ  β ασιλέως  Θεοφίλου. 

11  (φ.  89  β).  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου 

Λόγος  περί  τής  άγιας  Συνάξεως  καί  περί  τοΰ  μή  κρίνειν  καί 
μή  μνησικακείν. 

12  (φ.  99“)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

λόγος  έκ  τής  ερμηνείας  τοΰ  κατά  Ίωάννην  Ευαγγελίου. 

13  (φ·  Ιθ3  β).  Βίος  Ιάκωβου  μονάχον. 

14  ( φ·  1 18  /?).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Περί  νηστείας  καί  είς  τό  Χαίρετε  έν  Κυρίιρ  πάντοτε. 

15  (φ·  127  α)·  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων 

Εί$  τόν  βίον  τής  όσιας  Μαρίας  τής  λίγυπτίας. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜ0Ν02 


291 


1 6  ( φ .  X  27  α).  Ίωάννου  τον  Χρυσοστόμου 

Αόγος  έκ  τή ς  έρμηνεία.5  τον  κατά  ’Ίωάννην  Ευαγγελίου. 

ΐ7  (φ.  165  α).  Άνδρεου  Κρήτης  Εις  τα  Βαΐα. 

ΐδ  (φ.  ιδο  α).  Ίωάννον  τον  Χρυσοστόμου  Λόγοι. 

α'  (ψ.  180  α).  Είί  τήν  επιγραφήν  τον  ν'  Φαλμοΰ  καί  περί 
μετάνοιας  καί  είς  τον  Ααβίδ. — β'  (φ.  193  α).  Είί  τόν  Αάξαρον. 
— Ί~ ι£  ·  Όμίλίαι  εκ  της  ερμηνείας  τοΰ  κατά  Ματθαίον  Ευαγ¬ 
γελίου,  ων  ή  αρχή  εν  φ.  204  α,  221  α,  231  α,  238  α,  245  β, 
260  β,  269  α,  275  α,  281/3,  288  β,  294/3,  301α,  308  α,  315  α.— 
ιη  (φ.  320α).  Είί  τδν  Ευαγγελισμόν. 

Έν  φ.  4  α  χειρί  XVII.  αίώνος’  Τό  παρόν  περικαλλές 
βιβλίον  υπάρχει  της  άγιωτάτης  μητ ροπόλεως  Σερρών. 
Έν  δέ  φ.  321/3  ομοίως  χειρί  XVII.  αίώνος ·  Ή  παρούσα  περι¬ 
καλλής  βίβλος  υπάρχει  τής  άγιωτάτης  μητροπ&λεως 
Σερρών  ώςτις  βουλιθη  εξόσε  έξ  αυτής  έχέτο  τας  αράς 
τόν  άγιον  μεγάλον  μαρτύρων  θεοδώρων. 

Τά  φ.  1 — 2  καί  11 — 15  νεώτερα  ( Χαρτ .  XVII.),  ών  ό  βιβλίο- 
γράφος  δηλοΰται  έν  φ.  15  α  διά  τώνδε'  Χειρ  Αημητρίου  έν 
έτους  ,ζρν'  (  =  1642).  Πολλαχοΰ  δό  τοΰ  κωδικός  λείπουσι 
φύλλα. 

Κοσμείται  έν  αρχή  έκάστου  λόγου  υπό  έπιτίτλων  καί  κομφών 
αρχικών  γραμμάτων.  ’Εν  τούτοις  άξια  Ιδίας  μνείας  τά  Ω  των 
φ.  71  α  καί  294  β,  άτε  τοΰ  -γράμματος  τούτου  σπανίως  ευρισκο¬ 
μένου  έν  αρχή. 

*5594·  88. 

Περγ.  φύλλ.  (0,32x0,23).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  211). 

Συμεών  τοΰ  Μεταφραστοΰ  Βίοι  άγιων  Δεκεμβρίου 
δ' — ιγ'. 

Έν  άρχή  έν  τφ  παραφύλλιρ’  Μεταφραστής  σύν  θεφ 
άγίφ  τής  ίεράς  Κέας  μονής,  ή  τιμομένη  καί  σεβομένη 
έπ’  όνόματι  τής  υπεραξίας  μου  Θεοτόκου  τής  Κοιμή¬ 
σεως  αύτής,  άνακαινίσθη  οΰν  ή  τοιαύτη  βίβλος  μετά 
καί  μεθ’  ετέρων  βιβλίων  τής  αύτής  μονής  των  άριθμών 
είκοσι  παρά  του  πανοσιοτάτου  έν  Ιερομονάχοις  καί 
καθη-γουμένου  τής  αύτής  μονής  κυροΰ  Μακαρίου  καί 
π  ρωτοσυγγέλου  πατριαρχικού,  τφ  'ύντι  -γέννημα  καί 
θρέμα  θεσσαλονικεύ ς  τυ-γχάνων  έν  έτει  ( ζζδ'ϊ  ΐνδ. 
ιδ 1,5  (  =  1556). 

Τά  φ.  1 — 48,  53 — 54  καί  210  νεώτερα  (Καρτ.  XVI.). 

Κοσμείται  υπό  έπιτίτλων  άτέχνων. 

5595·  89. 

Περγ.  8  μόγ.  (0,243  χ  0,18).  XIV.  (φ.  46). 

Μηναΐον  Σεπτεμβρίου  ι — κα'. 

’Α κέφαλον  καί  κολοβόν. 

5596.  9°· 

Περγ.  φύλλ.  (0,29  χ  0,22).  XIII.  σελ.  2.  (φ.  65). 

Συναζάριον  Σεπτεμβρίου — Νοεμβρίου. 

Κώδιξ  ακέφαλος,  κολοβός  καί  ελλιπής. 

Έν  φ.  50  καί  51  “Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις  διάφοροι  ωφέλιμοι 
περί...(έξίτηλα)  ίσως  φαινόμεναι,  τεθεΐσαι  δέ  διά  τό  εΰρεθήναι.” 
Α ί  Ερωτήσεις  αδται  καί  αποκρίσεις  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί 
Γρηγορίουτοΰ  Θεολόγου  έδημοσιεύθησαν  έκ  τοΰ  κώδικα  ς  τούτου 
έν’Οδησσφ  τφ  1890  υπό  Ν.  θ.  ΚΡΑΣΝΟΣΕΑΤΣΕΦ. 

Κβ  ΒΟΠρΟΟΥ  Ο  ΓρΕΤΕΟΚΙΙΧΒ  ΗΟΤΟΤΗΗΚΑΧΒ  ,,  ΕεΟΪΛΒΪ 
ΤρΕΧΒ  ΟΒΒΤΙΙΤΕΑΕ0.“  9κθΤρΑ-θρ/Ι,ΠΗΑρΗ.  ΠροφΕΟ- 


ΟΟρΑ  ΗΜΠΕρΑΤΟρΟΚΑΓΟ  ΗοΒΟρΟΟΟΪΠΟΚΑΓΟ  ΥΗΙΙΒΕρ- 
ΟΙΙΤΕΤΑ  Η.  θ.  ΚρΑΟΗΟΟΕΧΒΒ,ΕΒΑ. 

'Ο  κώδιξ  ’έφθαρται  με-γάλως  ΰφ’  υγρασίας. 

5597·  91· 

Περγ.  8.  (0,235x0,182).  XIV.  (φ.  72). 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ  και  Γερμανοΰ  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως 

Αόγοι  πανηγυρικοί  εις  έορτάς  καί  αγίους. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  μεγάλως  έφθαρμένος  ΰφ’  υγρασίας. 

5598.  92· 

Περγ.  Χαρτ.  8.  (0,23x0,15).  XV.  (φ.  126). 

1  (φ.  I  α).  Άδηλου  (Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  ;). 

Άρχ.  ( άκέφ.)...άπενεχθήναι  πάντας  όμοΰ  είς  την 
λίμνην  ’έχουσαν  ϋδωρ  πολύ. 

2  (φ.  3  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (φ.  3/3).  Είί  τόν  Εΰαγγελισμόν. — β'  ( φ .  7  α).  Είί  τόν 
τετραήμερον  Α άξαρον.—γ'  (φ.  9  β)  Είί  τά  Βαΐα. — δ'  (φ.  14  β). 
Είί  τόν  μακάριον  ’ϊώβ  καί  τη  άγίμ  καί  μεγάλη  Αευτέρφ. — ε'  (φ. 
18  β).  Είί  την  προδοσίαν  τοΰ  Ιούδα. 

3  (φ.  2  2/8).  “  Αιηγησις  διαλαμβάνουσα 

περί  των  άγιων  καί  σεπτών  εικόνων  καί  όπως  καί  δι’  ήν 
αιτίαν  παρέλαβεν  τήν  όρθοδοξίαν  τελεΐν  τή  πρώτη  Κυριακή  των 
αγίων  νηστειών,  ή  άγια  τοΰ  θεοΰ  καθολική  καί  μεγάλη  έκκλησία.” 

"Αρχ.  Τοΰ  β ασιλέως  Θεοφίλου  κατα  συγχώρησιν  θεοΰ 
κατ'  έκείνω  καιρώ  τήν  αύτοκρατορικήν  διέποντος  αρχήν. 

4  (φ.  28  α).  Ώδαΐ  έκκλησιαστικαί. 

5  (φ.  3^  α).  Άδηλου  Λόγος  είς  την  ©εοτοκον 

επί  τή  άπό  των  ' Αβάρων  διασώσει  τής  Κωνσταντινουπόλεως. 

"Αρχ.  (άκέφ.).,.καί  τοΰ  στρατιώτου, ' φθάσας  είςΚαλχι- 
δόνα,  τίθεται  λοιπόν  έπ’  αύτής  χάρακα ·  καί  πάντα 
τά  πρός  πολιορκίαν  ταύτης  τής  μεγαλοπόλεως  έξευ- 
τρεπίξει’  τοΰτο  γάρ  αύτφ  καί  βεβ ούλευτο'  καί  τρόπφ 
παντί  έσπουδάξΊτο'  ταΰτα  όρων  'ΐΐράκλειος  μετά  τόν 
τυραννήσαντα  Φ ωκάν,  άρτι  της  βασιλείας  έπιλημένος 
σφόδρα  περίαλγής  καί  κατώδηνος  γεγονώς’  λοιπών 
τά  βασίλεια,  δια  τοΰ  Εύξείνου  πόντου  συναγαγών  τάς 
’έτι  περιοΰσας  των  στρατευμάτων  δυνάμεις,  άθρόως 
ούδέν  π ρομαθ όντων  των  έν  Περσίδει  τή  χώρα,  πρός- 
β  άλει’  γνούς  δέ  τήν  έκστρατείαν  τοΰ  βασιλέως  6 
Σκΰθης  χαγάνος,  εύθύς  εΐχετο  έργου.  Τελ.  καί  γα¬ 
λήνην  καί  ειρήνην  βράβευσον  τοΐς  ίκέταις  σου-  ϊνα 
ταΐς  πολλαΐς  ευεργεσία ις  πρόςτεθήσης  καί  ταύτης, 
άνακηρύττωμεν  διά  παντός  τά  σά  τεράστεια'  άλλ’ 
ένταΰθα  γενόμενοι  καί  τά  ίστεία  τοΰ  λόγου  χαλά- 
σαντες,  είς  τόν  ασφαλή  τής  σιωπής  όρμήσομεν  λιμένα" 
έκείνω  πάλιν  τούς  συνηλεγ μένους  άναμνήσαντες  μή 
άγνώμον  φανήναι  περί  τήν  ευεργέτην  καί  δέσποιναν 
μήδέ  διά  των  έργων  ευεργετούμενοι,  όκνεΐν  τήν  διά 
τών  λόγων  εύχαριστείαν  προςφέρειν  καί  γάρ  πάλιν 
είς  ημάς  τό  κέρδος  έπάνησι,  ευχάριστοι  γενόμεθα 
μεγάλην  έαυτοΐς  πρός  τά  μέλλοντα  εΰτ  ρεπήσω  μεν 
παρρησίαν  καί  τών  απορρήτων  αγαθών  έπιτύχομεν 
χάρητι  καί  φιλανθ  ρωπίμ  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Κριστοΰ  ώ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  καί  ή  τιμή  καί 
π ρος κύνησις  νΰν  καί  αεί  καί  είς  τούς  αιώνας  τών 
αιώνων  αμήν. 

Ίδε  καί  5690  (183),  5. 


37—2 


292 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6  ( φ .  53  β)·  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας 

Είϊ  τόν  Ευαγγελισμόν. 

7  (φ.  66  α).  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  την  Κοίμησιν. 

8  (φ.  82  β).  Ίωάννου  τον  Δαμασκηνού 

Εΐ$  τό  χενέσιον  της  Θεοτόκον. 

9  ( φ·  9 2  β)·  Γεωργίου  χαρτοφΰλακος 

τής  μεγάλης  τον  Χριστού  εκκλησίας  Είϊ  την  Θεοτόκον. 

ΙΟ  ( φ .  II"]  α).  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

ΕΪ5  τα  Είίόδια. 

Έν  φ.  126/3  άλλη  χειρί  χέχραχται  ή  σημείωσή  ήδε" 
Π αμμεδ  έοντι  σύν  θεφ  υίέϊ  Πνεύμ ατι  Ινδ.  η'  Ινδ.  η 
Ιωάννη!  ιερομόναχο 5  ό  καί  λεγόμενο ς  Παλοόμπης  0 
έκ  Μ ορέαν  ’έτει  ,'ξοχ'  Ινδ.  η' .  Έν  δέ  φ.  81/3  άλλη  χειρί" 
Έν  'έτει  ,'ζοχΜ  δ  εύχήκα  άχό  τόν  Παντοκράτορα  έχω 
Ιωσήφ  ό  έκ  Μ ορέας  καί  έκαμα  εις  τόν  χήρχον  ήχουν  εις 
τόν  ναόν  της  ύττεραχία ς.  Έπεται  άναξία  λόχον  σημ είωσις 
ττερί  κτήσεως  βιβλίων. 

Τά  φ.  28 — 126  έκχεσόντα  άνετ τληρώθησαν  ύχό  χαρτφων 

(XVI.). 

*5599·  93· 

Περγ.  φύλλ.  (0,375x  0,28).  XI.  σελ.  2.  (φ.  40). 

Ίωάννου  τού  Χρνσοστόμον  Ομιλιαι 

εις  τό  κατά  Μ ατθαΐον  Εύαχχέλιον  (ξβ' — οζ'). 

Ακέφαλος,  κολοβός,  έλλιχής  χολλών  φύλλων  έν  τφ  μέσιρ. 
'Η  ξβ'  Όμιλία  άρχ.  (άκέφ.)" ...άχοκ ρίνεται"  ούκ  ανέχνωτε 
6τι  ό  χοιήσας  άχ  αρχής  άρσεν  καί  θήλυ  έχοίησεν 
αυτούς.  Ττ/5  δέ  οζ'  τέλος  (κολ.)"  δεικνύς  ότι  οΰ  χολύ  τό 
μέσον"  άλλ’  έφέξής  καί  ή  χαρονσία  άχαντήσεται" 
δχερ  οΰν  ού  διά  τής  χαραβολής... 

Κοσμείται  ύχό  κομψών  έχι τίτλων  ϋχερθεν  έκάστης  '  Ομιλίας 
καί  ύχ'  άτέχνων  μονόχρωμων  έρυθρών  αρχικών  χραμμάτων . 

5600.  94·  Περγ.  XI.— XIV. 

Φάκελος 

χεριέχων  σχα ράχματα  διαφόρων  κωδίκων,  έν  οΐς  χεριελαμβά- 
νοντο  Ίωάννον  τού  Χρνσοστόμον  Λόγοι. 

5βθΙ.  95·  Περγ.  IX.— XIV. 

Φάκελος 

χεριέχων  σχαράχματα  διαφόρων  κωδίκων  χεριλαμβανόντων 
την  Παλαιάν  Αιαθήκην.  Έν  αΰτοΐς  δέ  καί  τρία  φύλλα  τον 
μεχαλοχραμμάτου  ρυθμού  (Περγ.  IX.  σελ.  2),  χεριέχοντα  μέρη 
ΤΙροφητολοχίου.  Τ έσσαρα  δέ  άλλα  φύλλα  (Περγ.  XIV.)  χεριέ- 
χουσι  μέρη  των  Ιουδαϊκών  αρχαιοτήτων  τον  Φλαβίου  Ίωσήπου 
(Βασιλειών  Α'  κεφ.  29 — 31,  Β'  κεφ.  2  τέλ.  καί  3  άρχ.). 

*$6θ2.  96.  Περγ.  VII.,  νΠΙ.  σελ.  2. 

Φάκελος 

χεριέχων  φύλλα  έχτά  του  μεχαλοχραμμάτου  ρυθμού  διαφόρων 
κωδίκων,  έν  οΐς  χεριλαμβάνονται  μέρη  Ε ύαχχελίων  μετά  σήμα- 
δοφώνων,  κοσμούμενα  ύχ'  άτέχνων  άρχικών  χραμμάτων. 

*56ο3·  97·  Περγ.  XI— XIV. 

Φάκελος 

χεριέχων  σχαράχματα  διαφόρων  κωδίκων  Ευαγγελίων  μετά 
σημαδοφώνων,  των  χλείστων  κατά  δύο  σελίδας. 

Τινά  των  φύλλων  κοσμούνται  ύχό  έχιτίτλων  καί  άρχικων 
χραμμάτων. 


5604.  98·  Περγ.  XI— XIV. 

Φάκελος 

χεριέχων  σχαράχματα  διαφόρων  κωδίκων  χεριλαμβανόντων 
Π  ραξαχ  οστόλους. 

Τινά  φύλλα  χεχραμμένα  κατά  δύο  σελίδας. 

5605.  99- 

Περγ.  φύλλ.  (0,35x0,25).  XI.  (φ.  6). 
Βασιλείου  τού  μεγάλου  Λόγων  μέρη. 

*56θ6.  ΙΟΟ.  Περγ.  XI.— XIII. 

Φάκελος 

"ένδεκα  φύλλων  χεριεχόντων  μέρη  Βίων  Σαμωνά,  Τουρία  καί 
Άβίβου  ύχό  Συμεών  τού  Μεταφραστοΰ. 

Κοσμείται  έν  των  φύλλων  ύχό  έχιτίτλου  είκόνος  των  αγίων 
Σαμωνά,  Τουρία  καί  Άβίβου. 


5607.  ΙΟΙ. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195  χ  0,115).  XIV.  ( φ .  223). 

Τ  ετραευάγγελον. 

α’  (φ.  1  α).  Εΰαγγέλιον  Ματάαίου.  “Α.ρχ.  (άκέφ.)" ...τφ  έν 
Εηθλεέμ  τής  Ίουδ αίας"  ούτως  χ έχ ραχται  διά  τού  χρο- 
φήτου"  καί  σύ  Βηθλεέμ  χή  Ίοόδα. — β'  (φ.  61/3).  Πίνα£ 
των  κεφαλαίων  Ματθαίου. — γ'  (φ.  64  α).  Εΰαγγέλιον  Μάρκου. 
— δ'  (φ.  104  α).  Πίνα£  κεφαλαίων  Μάρκου. — ε'  (φ.  107  α).  Εύ- 
αγγέλιον  Λουκά. — ζ~'  (φ.  171/3).  Πίνα£  κεφαλαίων  Λουκά. — 
ζ'  (φ.  172/3).  Εΰαγγέλιον  Ίωάννου.  Τέλ.  (κολ.)·  δτε  ής 
νεώτερος  έ'ζώννυες  σεαυτόν  καί  χεριεχάτης  ΰχου 
ήθελες  ό'τ’  &ν  δέ  χηράσης  (Ίωάνν.  21,  18). 

Έν  φ.  63  α  σημείωμα  χειρός  νεωτέρας  μετά  χολλών  άνορθο- 
χραφιών  χερί  Ν ικάνδρου  χροηχουμένου  τής  μονής  Έσφιχμένου 
ώς  δωρησαμένου  την  βίβλον  τφ  άνεψιφ  χαχα  θεοδώρφ. 

Έν  δέ  φ.  105/3  χειρί  μεταχενεστέρμ  έν  τή  φφ"  Έτουϊ  ζ' ωοδ 
Ινδ.  δ'  έχηροτόνίθή  τέληος  Ιερεύς  Κόσμάς  ηερομονάχός. 


56θ8.  102. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XV.  (φ.  286). 
Ευαγγελίου. 

Τό  φ.  285  άχραφον. 


5609.  ιο3· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XVI.  (φ.  140). 
Άττοστολος  κατα  τας  αναγνώσεις. 


5610.  104- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,16).  XVI.  (φ.  269). 
Πρα£απόστολος. 


5611.  105. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XV.  (φ.  262). 

1  (φ.  I  α).  Πράξεις  Αποστολών  κατά  τάς  αναγνώ¬ 
σεις  (άκέφ.).  _ 

2  (φ.  3δ  β)·  Εττιστολαί  Αποστόλων  κατά  τάς 
αναγνώσεις. 

3  (φ.  21 1  α).  Μηνολογιον  των  Επιστολών 
άπό  τής  άρχής  τής  Ινδίκτου. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΌΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


293 


5612.  ιο6. 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,145).  XV.  (0.  188). 

Τίραξαποστολος. 

5®Ι3·  ιο7. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,14).  ΧΥΙ.  (0.144). 

ϊίραξαπόστολος. 

Έν  φ.  144/3-  Έτουϊ  ,ξνΐ'  7055  (  =  1547). 

Αί  δεξιαί  γωνίαι  των  τριών  πρώτων  φύλλων  κατά  τι  έφθαρ- 
μέναι. 

5614.  ιο8. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,16).  XVIII.  ( φ .  75). 
“Αί  περίοδοι  τον  άγιον  αποστόλου  και  εναγγελι στον 
Ιωαννον  τον  ®εολογον 

συγγραφεΐσαι  παρά,  του  άγιου  Προχόρου,  ένόϊ  των  έπτά 
διακόνων.” 

*56ϊ5·  ι°9· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,152).  XVI.  (0.95). 

“  Περίοδοι  ήτοι  θαύματα. 

τοΰ  άγιου  ενδόξου  καί  πανευφήμου  αποστόλου  Ίωάννου  του 
θεολόγου  καί  εύαγγελιστοΰ  συγγραφεΐσα  παρά  ΓΙροχώρου 
μαθητου  αύτοΰ'  ένός  των  επτά  διακόνων  καί  ανεψιού  "Στεφάνου 
τοΰ  πρωτομάρτυρας .” 

Κοσμείται  έν  άρχη  ύπό  έπιτίτλου  πολυχρώμου. 

5616.  ΙΙΟ. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XIX.  (0.275). 

1.  “Άνδρε'ου  σοφοΰ  αρχιεπίσκοπον  Καισαρεία; 
Καππαδοκίας  καί  ετέρων  Ερμηνεία  εις  την  Άποκάλυψιν 

Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου.” 

’Έν  άρχή'  Έν  ’έτει  σωτηρίω  μωμξ'.  1847. 

2.  “  Περί  της  άπατης  τον  λαοπλάνον  άντιχρίστον 
Μωάμεθ,  καθώς  άπδ  αξιόπιστους  Ιστορικούς  εϋρομεν  γε- 

γ  ραμμένα.” 

5617.  III. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,13).  XVIII.  (σ.  497). 
X.  “  Τοΰ  άγιον  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  Αογος 
δτι  χρή  τδν  άνθρωπον  ποιήσαι  αποχήν  άφ'  ών  ’έπραξε  κακών.” 
2.  Εκ  των  Ερωταποκρίσεων  τον  οσίου  Βαρσανουφίου. 
3·  “  Περί  άποταγης  κόσμον  τον  όσιον  και  θεοφόρον 
πατρδς  ημών  Μελετίου  όμολογητοΰ  τοΰ  νέου,  έκ  της  διά 
στίχων  αύτοΰ  βίβλου.” 

Στίχοι  γεγραμμένοι  τό  πλεΐστον  καταλογάδην. 

4·  Άββά  Μωϋσε'ω;  καί  Διαδόχου  Φωτική;  Άπο- 
σπασματα. 

5·  “Περί  των  σημείων  της  πλάνης  και  της  χάριτος 
τοΰ  πνεύματος  έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  άγιου  Μαξίμου  τοΰ  Καυσο- 
καλύβη.” 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αποσπάσματα. 

7·  Διηγήσεις  εκ  τον  Γεροντικοΰ. 

8.  Αποσπάσματα  πατε'ρων. 

ΕίσΙ  δέ  Πε'τρου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ,  Γρηγορίου  τοΰ  Σιναίτου, 
τοΰ  Αγίου  Φιλημονο;,  τοΰ  οσίου  Ήσαΐου,  Ίωάννου  τοΰ 
Χρυσοστόμου,  Ισαάκ  τοΰ  Συρου,  Άντιόχου  τοΰ  Πανδέκτου, 
Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου  καί  άλλων. 


56ΐ8.  1X2. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  XIX.  (0.81). 

1.  “Του  άββά  Μακαρίου  Διηγησις  μετά  τον  αγγέλου.” 

2.  “  ’Εκ  της  Θεωρία;  τοΰ  αγίου  Νήφωνο; 

περί  της  δευτέρας  παρουσίας  διά  τούς  επισκόπους  καί  μο¬ 
ναχούς.” 

3·  “  Διηγησις  πάνν  ωφέλιμος  τον  όσιον 
καί  θεοφόρου  πατρδς  ημών  Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου.” 

4·  “  ΐΐροςενχη  οποί)  ημπορέΐ  να.  γίνεται 
καθημερινόν  άπδ  κάθε  Χριστιανόν  εις  τόν  θεόν  καί  εις  ολους 
τούς  άγιους .” 

5·  “  Τοΰ  άββά  Ισαάκ  Αογος  ωραίος 
πρός  αρχαρίους  μοναχούς,  μεταφρασθείς  πεζή  γλώσση  παρά 
Διονυσίου  ίερομονάχου  καί  ρήτορας  καί  πνευματικού  εις  ωφέλειαν 
ψυχικήν  καί  σωματικήν.” 

6.  “  Περί  τοΰ  σφραγίσαντος  τον  δαίμονα  μέσα  εις 
το  σταμνίον.” 

7 .  “Λογοι  φνχοφελεΐς  εκ  των  Θεωριών 
τοΰ  άγίου  Νήμψωνο;  περί  τοΰ  Σολομώντος.” 

8.  “  Περί  της  θείας  λειτουργίας .” 

9·  “  Οΰκ  έπαρκει  της  τρυφής  τούτον  τον  κόσμου, 
έάν  μή  τις  τήν  μακαρίαν  άλλου  τοΰ  κόσμου  λάβη,  Όμιλία  μθ' .” 
Τά  ΰπ’  άρ.  5  καί  6  έν  τη  καθωμιλημέν η.  Τό  δό  ύπ’  άρ.  9 
γέγραπται  χειρί  νεωτέρμ. 

5619.  ιΐ3· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,165).  XVIII.  (σ.  186). 
Αποφθέγματα  άγιων  γερόντων  κατά  στοιχεΐον. 

5620.  ιΐ4· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XV.  (0.153). 

1  (φ.  I  α).  “  Βαρσανουφίου  γέροντας  αρχαίου  τίνος 
"Νουθεσία  άρίστη  καί  ώφελιμωτάτη.” 

2  ( φ .  13  α).  “  Περί  των  άνεκφράστων  λογισμών 
της  βλασφημίας.” 

3  (φ.  14/®)·  “  Περί  της  άκεφάλου  νπερηφανίας 
έν  φ  καί  περί  ακαθάρτων  λογισμών  τής  βλασφημίας.” 

4  (φ·  17  α)·  “Περί  της  παμφημον  και  δεσποίνης 
πονηράς  γαστρός.” 

5  (Φ·  2  2  α).  “Τοΰ  άγίου  Στεφάνου  τοΰ  νε'ου 
’Επιστολα!  πρός  τόν  αύτοΰ  μαθητήν .” 

6  (φ.  3°  α)·  “  Τοΰ  άγίου  Μακαρίου  Κεφάλεα 
πεπληρωμένα  πάσης  ώφελείας.” 

7  (φ.  3 δ  β)·  “Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Νείλου  Περί 
προςενχης.” 

8  (φ.  45  α)·  “Τοΰ  μακαρίου  Μάρκου.” 

9  (Φ·  45  α).  “Τοΰ  άββά  Ήσαΐου  ®ρηνος .” 

ΙΟ  (φ.  47  β)·  “Τοΰ  άγίου  ’Εφραίμ  ®ρηνος 
καί  περί  τής  θείας  άνταποδώσεως.” 

11  (φ.  49/®)·  “Τοΰ  άββά  Ισαάκ.” 

12  (φ.  5°  α)·  “Τοΰ  όσιον  πατρος  ημών  Ίωάνου 
τοΰ  Δαμασκηνοΰ  λόγος  ψυχοφελής  καί  σωτήριος.” 

1 3  (φ.  54/®)·  Διηγήσεις  έκ  τον  Γεροντικοΰ  ανεπί¬ 
γραφοι. 


294 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


’Άρχ.  Ποτέ  τφ  άββή  Μ ακαρίιρ  άπι όντι  πρός  την 
βαθυτάτην  έρημον. 

14  (φ.  64  β).  “Του  εν  άγίοις  πατρος  ημών  Ν?)- 
φοντος 

καί  επισκόπου  Κυλικίας  έν  άρχή  τη 5  έπισκοπής  αύτοΰ.” 

’  Αρχ.  Μι£  των  ήμερων  ενόσω  π ροςηύχετο  υπέρ  τη ς 
ποίμνης  αύτοΰ. 

15  (φ·  84  β)·  “  Τοΰ  αγίου  Έφραίμ.” 

ΐ6  (φ.  86  α).  “  Βιος  καί  πολιτία  τον  όσιου  πατρος 
ημών  Μακαρίου  τοΰ  ' Ρωμαίου  τοΰ  άπό  είκοσι  μιλιών  τοΰ 
παραδείσου  άσκήσαντος.” 

17  (φ·  95  α)·  1<  Βίος  και  πολιτία  τοΰ  οσίου  πατρος 
ήμων  Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου  τοΰ  άσκήσαντος  έν  τφ  δρει  τής 
Οριακής." 

ΐ8  (φ.  102  β).  “  Βιος  καί  πολιτία  του  οσίου  πατρος 
ήμων  Ίωάννου  τοΰ  Καλυ/3 ίτου.” 

19  (φ.  109  α).  “  Επιστολή  αναφορά  Ποντίου  Πιλάτου 
ήχεμόνος  τής  Ίουδαίας  π εμφθεΐσα  προς  Τ ιβέριον  Κ αίσαρα.” 

20  (φ.  I I 7  α).  “Βίος  καί  πολιτεία  του  άγιου 
Αλεξίου  ανθρώπου  τοΰ  θεοΰ  έν  τη  πόλει' Ρώμης.” 

21  (φ.  124  α).  Κανόνια  προς  ευρεσιν  διαφόρων 

ημερών  και  εορτών. 

22  (φ.  Ι24  α).  %ημείωσις  περί  εΰρεσεως  τοΰ  κνκλου 
τοΰ  ηλίον. 

“Αρχ.  Όπόταν  άλισ μονίσης  τόν  κύκλον  τοΰ  ήλιου 
μέρισον  τα  άπό  κτήσεως  κόσμου  έτη  υπό  των  .  εί- 
κοσιοκτώ. 

2 3  (Φ·  ΐ25  α).  “  Οι  κύκλοι  τον  ηλίον.” 

Πίνακε5,  ών  κάτωθεν  ο'ίδε  οί  στίχοι " 

Εί  βούλοιο  μαθεΐν  ποια  τής  εΰδομάδος  { 
ό  μην  ήμέραν  άρχεται,  απ'  ολαις  τής  έπτάδος 
τόν  ένεστώτα  κράτησαν  τοΰ  φαυσιβρότου  κύκλον 
και  κάτελθε  κατ’  Αντίκρυ  προς  τοΰ  μηνός.  τόν 
τίτλον 

ίδέ  προς  ποιον  νεύουσιν  των  οίκων  τό  στοιχεΐον 
αρχήν  ήγήσου  τοΰ  μηνός  των  ήμερων  π ρωτεΐον. 

24  (φ.  125  β)’  Σή/αειωσεις  προ ς  ευρεσιν 
χρονολοχιών  διά  των  δακτύλων  περ'ι  χείρα  έξωχραφημένην. 

25  (φ.  Ιβ1  β)·  “Τοΰ  οσίου  καί  υμνολογου  πατρος 
ήμων  'Η ωσήφ  τοΰ  ύμνοχράφου”  Βίοϊ. 

’Άρχ.  Ούτως  ήτον  άπό  την  έπαρχίαν  των  Συκελιων 
άπό  χονεΐς  ΤΙλωτίνον  καί  Άχάθην. 

Καταλαμβάνει  ήμίσειαν  μόνον  σελίδα. 

20  (φ.  132  α).  Ανεπίγραφος  διήγησις  περί  ασκητον. 
’Άρχ.  Ούτως  εΐχε  πατρίδα  μέν  την  χήν  όπου  σύρνεται 
εις  τό  κάτω  μέρος  τοΰ  Κ υμιναίου  Άρους. 

2 7  (Φ·  ϊ33β)·  “Περί  τίνος  μονάχου  ζητοΰντος  το 
χάρισμά.” 

'Έπονται  άλλα  τινά  εκ  τοΰ  Π ατερικοΰ. 

28  (φ.  135  α)·  “  Τί  σημαίνει  τό  μοναστικόν  σχήμα 
καί  προς  τούτοις  τί  ή  άπόκαρσις  των  τριχών.” 

29  (φ·  136/8).  Διήγησις  ανεπίγραφος. 

Αρχ.  τον  τις  καλόχηρος  Μ αρκιανός  όνόματι  εις 
τό  μοναστή ριον  τοΰ  άρχιστρατίχου  Μιχαήλ. 

3°  (φ.  139  β)·  “  Περί  ψυχής.” 


■Αρχ.  Η  ουσία  τής  ψυχής  νοερόν  έστί  πνεύμα. 

31  (φ·  140/3).  Ανεπίγραφα  περί  Θεοΰ  εν  τη  καθω- 
μιλημενη. 

Άρχ.  ΕΓναι  ό  θεόϊ  άπε ρίχ ραπτος  ά'ίδιος. 

Εν  τη  ψφ  πλείστων  φύλλων  τοΰ  κωδικός  αποσπάσματα 
συχχ ραφέων  καί  προςθήκαι  υπό  χειρός  νεωτέρας. 

Τά  φ.  117 — 125  παρεμβεβλημένα  έξ  άλλου  κωδικός. 

5621.  1 1 5· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVI.  [φ.  124). 
ι  (φ.  I  α).  “  Τοΰ  αγίου  Μαξίμου  Πρόλογος  περί 

αγάπης.” 

2  (φ.  I  β ).  “  Τοΰ  αύτοΰ  Προς  τόν  αυτόν  ’Ελπίδιον 
πρεσβύτερον  Έκατυντάϊ  πρώτη.” 

3  (φ.  ΙΟα).  “  Τίνες  οί  καρποί  τοΰ  πνεύματος.” 

4  (φ·  1 2  α).  Βίος  άγιου  Άνδρε  ου  τοΰ  διά  Χρίστον 
σαλοΰ. 

Έν  τή  καθωμιλημέν η.  Τέλ.  [ατελές)"  διότι  έχνώρισα 
ποιος  είσαι"  τάχα  τίνα  ήσαν. 

5  (φ.  6 2  α).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ημών  Γερμανοΰ 
άρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  όμολοχητοΰ  Αόχος 

εις  τόν  εύαχχελισμ ον  τής  ύπεραχίας  δεσποίνης  ήμων  Θεοτόκου 
καί  άειπαρθένου  Μαρίαϊ.” 

6  (φ.  88  α).  “  Τοΰ  οσίου  καί  θεοφόρου  πατρος  ημών 
Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ  Κεφάλαια  περί  άχάπης  θεοΰ.” 
'Έπεται  (φ.  105  β)  “'Ε κατοντάς  δευτέρα.”  ’Άρχ.'Ο  χνησίως 

τόν  θεόν  άχαπών. 

Κώδι£  κολοβός. 

Τό  ύπ’  άρ.  4  χέχράπται  διά  χειρός  νεωτέρας  (XVII.  αίώνος). 
Τό  δέ  φ.  12  α  ’έφθαρται  κατά  τό  ήμισυ. 

5622.  ιιό. 

Χαρτ.  8.  (0,215  χ  0,15).  XV.  ( φ .  209). 

1  (φ.  I  α).  Εύεργετηνός. 

“Αρχ.  (άκέφ.)"  έν  τω  α'  βιβλίιρ  διά  των  λέξεων. ,.λοχισμών 
τόν  υιόν  σου  ούτως  άποπέμψας  κενόν  ’έφη  ό  χέρων. — 
Έν  φ.  50 β  άρχή  τοΰ  Βιβλίου  β' . — Έν  φ.  164α  αρχή  τοΰ 
Βιβλίου  χ' . 

2  (φ.  ι88α).  “Βιος  καί  πολιτεία  της  όσιας 
μητρός  ήμων  Μαρίαϊ  τής  Α ίχυπτίας,  συχχραφεί ς  παρά  Σω¬ 
φρονίου  αρχιεπισκόπου  Ιεροσολύμων.” 

Κώδι£  κολοβός. 

5δ23·  1 1 7· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (α.  433). 

1  ( σ .  ΐ).  “Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  πατρος 
ήμων  Παϋσίου  τοΰ  μεχάλου  συχραφείς  παρά  τοΰ  οσίου 

Ίωάννου  μονάχου  τοΰ  Κολοβοΰ.” 

2  (σ.  83).  “Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου 

περί  διαφόρων  τρόπων  μετάνοιας  καί  σωτηρίας  ψυχών  έν 
κεφαλαίοις  ι  .” 

3  (σ.  98)·  “Τοΰ  αγίου  Μαξίμου  Περί  ταπεινωσεως.” 

4  (σ.  99)·  **  Περί  θυμοΰ  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

5  (σ.  ιοο).  “Περί  οργής,  εκ  των  όκτών  λογισμών.” 

6  (σ.  103).  “  Περί  λοιδωρίας.” 

'Έπονται  διάφορα  άλλα  κεφάλαια  έκ  τοΰ  Πατερικοΰ. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


295 


*5δ24·  ιιδ. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,155).  XIX.  (φ.  146). 
“Έιβλίον  πατερικόν  Ιερόν  άντιγραφεν  κατά,  το  αωκζ'” 
Περιέχει  Αποσπάσματα  πατέρων,  ών  πρώτον  “Του  έν  άγίοιν 
πατρδν  ημών  ’ΕφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Περί  τη  ν  ίεράν  αναγνώσεων." 

Έν  φ.  26  α — 27α  “Στίχοι  τοΰ  άγιου  Τορνόβου,  κυρίου 
Ιωσήφ.”  "Αρχ. 

Κλαύσωριεν  καί  δακρ ύσωμεν  τω  βίφ  περιόντεν 
πρίν  έκπεμφθώμεν  είν  δείναν  κολάσειν  άνυποίστουν. 
ΤΑ. 

Καί  δόξαν  άναπέμψατε  είν  πάνταν  τούν  αΙώναν 
καί  κρότον  καί  προνκύνησιν  τη  παναλκεΐ  Τριάδι. 

Έν  φ.  70 — 71α  “Στίχοι  τοΰ  κυρίου  Ιωσήφ  πρώτου  Τορ¬ 
νόβου  κατανυκτικοί .”  "Αρχ. 

Αεΰρο  ψυχή  τριτάλαινα  δεΰρο  καί  νΰν  άθλια" 

Δαβίδ  έκ  λόγων  ψαλμφδ  οΰ  δίδάσκου  τα  π  ρακτέα. 
ΤΑ. 

Φεύγε  ψυχά]  τάν  κοσμικόν  φαντασ ματοσ κοπίαν 
Φεύγε  ψυχά]  τάν  ήδονάν,  φεΰγε  πρδν  " Ορον  σώζΌυ. 
Έν  φ.  123  β· 

Έγράφη  πρδν  τούν  είκοσι  επτά  τε  των  χιλίων 
οκτακόσιων  την  σεπτήν  Χρίστου  θ εογονίαν 
διά  χειρδν  τοΰ  ταπεινού  οίκτροΰ  τε  Ιακώβου 
οΰ  μέμνησθε  πρδν  Κύριον  οί  τούτου  έντυχόντεν 
καί  σύγγνωτε  τοΰ  άκαΧΧοΰν  την  χειριογ ραφίαν. 

(  =  1827). 

Έν  άρχη  τοΰ  κώδικον  τρία  μτ)  συγκατηριθ  μημένα  φύΧΧα. 
Έν  τφ  πρώτφ  δ’  αύτων  περιέχονται  χειρί  XVIII.  α’ιώνον 
[Διονυσίου]  “Στίχοι  πρδν  την  πανυπεράγαθον  καί  πανυπερ- 
ένδοξόν  μου  Θεοτόκον.” 

“Αρχ.  Μ ητερ  θεοΰ  πάναγνε,  σώξοι ν  ικέτην 
τδν  σδν  Δι ονύσιον  τδν  θυηπύΧον. 

ΤΑ.  οϋτω  πατρφον  μυστικών  Χέγει  Χόγον. 

" Οπισθεν  τοΰ  αύτοΰ  πρώτου  φύΧΧου  είκών  την  Θεοτόκου 
έχούσην  άναπεπταμέναν  αμφω  τάν  χεΐραν  καί  φερούσην  έν  τφ 
κόΧπφ  τδν  Ίησοΰν,  κάτωθεν  δ’  αυτήν  [Διονυσίου]  “ Στίχοι 
έτεροι  πρδν  την  αύτην  πανυπερύμνητον  Θεοτόκον.” 

“Αρχ.  Έμψυχε  βίβλε  τοΰ  Χόγου  θεοΰ. 

ΤΑ.  θυηπόΧφ  Αιονυσίφ  Ικέτη  τεφ. 

Οί  αύτοί  δέ  Στίχοι  εΰρηνται  άντιγεγραμμένοι  έν  τφ  τρίτφ 
των  μτ)  συνηριθ, αημένων  ψύΧΧων. 

5625.  ιΐ9· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,155).  XVI.  (φ.  το). 
“  Συναγωγή  των  θεοφθόγγων  ρημάτων 
καί  διδασκαλιών  των  θεοφόρων  πατέρων  άπδ  πάσην  γραφήν 
θεοπνεύστου  συναθροισθείσα  καί  οικείων  καί  προνφόρων  έκτεθεΐσα 
είν  ώφέΧειαν  των  έντυγχανόντων  παρά  Παύλου  τοΰ  δσιωτάτου 
μοναχοί  καί  κτήτοροδ  μονήδ  την  ΰπεραγίαν  Θεοτόκου  την 
Εύεργε'τιδοδ.” 

Π ροτάσσεται  “ΐίίναξ  τοΰ  πρώτου  βιβλίου  τοΰ  Εύεργετινοΰ” 
διαιρούμενον  είν  κεφάΧαια  ν'. 

5626.  120. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  XVI.  (φ.  406). 

X  (φ.  I  α).  “  Άρχη  τον  τρίτου  βιβλίου  τον  Έβερ- 
γετινοΰ.” 

Προτάσσεται  “Πίναξ  άκριβην  τηνδε  την  βίβλου.” 


2  (<β.  237  α)·  Ανεπίγραφα  σημειώματα  περί  τυπικόν 
εν  μοναΐς. 

"Αρχ.  Ακριβών  καί  τοΰτο  είδέναι  ήμαν  τδ  ποιεΐν 
6Χων  συντυχίαν  τούν  Ισταμένουν  έν  τοΐν  χοροΐν  καί 
ψάΧΧονταν  πάντη  άπηγ όρευται. 

3  (φ.  239  α)·  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ημών  Ίωάννου 
άρχιεπισκύπου  ΚωνσταντινουπόΧεων  του  Χρυσοστόμου  Λό- 

γο5  περί  μετάνοιαν  καί  περί  τούν  άποΧειφθένταν  έν  ταίν  συνάξεσιν 
καί  περί  την  ίεράν  τραπέξην  καί  περί  κρίσεων  περί  ψευδοπροφητείαν 
καί  άθέων  αίρετικών  καί  περί  σημείων  την  συντέλειαν  τοΰ  αίώνον 
τούτου.” 

4  (φ.  273  α)·  “Τοΰ  οσίου  καί  μακαρίου  ΈφραΙμ 
Αόγον  είν  τδ  άΧάβαστρον  τοΰ  μύρου  δι’  έπτασυΧΧάβων.” 

"Αρχ.  Πολλών  δντων  όσιων  πατέρων  καί  άξιων  τοΰ 

θεοΰ  άνυμ νούντων  ευεργέτην. 

5  (φ.  28ο  α).  “  Χριστοφόρου  αρχιεπισκόπου 
Άλεξανδρείαδ  Αόγον  φανών  τίνι  δμοιοΰταιό  άνθρώπινον  βίον.” 
"Αρχ.  Πάνταϊ  μέν  τούν  κατά  καιρόν  Ιερεΐν. 

6  ( φ .  291  ο·)·  “Τοΰ  εν  αγίου ;  πατρος  ημών  Ίωάννου 
αρχιεπισκόπου  ΚωνσταντινουπόΧεων  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Ομιλία  θ'.” 

7  (φ.  298  α).  Τοΰ  αύτοΰ  Ομιλία  ιζ~'. 

8  (φ.  3°°  α)·  “Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών 

Πέτρου  τοΰ  Δαμασκηνοί  "Ο τι  έπτά  είσιν  αί  έργασίαι  την 
άρετην.” 

9  (φ·  3°3  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (φ.  303  β).  Αόγοϊ  περί  εΰχην. — β'  (φ.  307  α).  Ερμηνεία 
είν  τδ  Πάτερ  ημών. — γ'  (φ.  308  β).  Αόγον  κατηχητικόν  είν  τδ 
Όμοια  έστίν  ή  βασιλεία  τών  ουρανών. 

ΙΟ  (φ.  327  α).  Μαξίμου  τοΰ  όμολογητοΰ 

Κεφάλαια  κατ’  έρώτησιν  καί  άπόκρισιν  έν  τη  καθωμιΧημένη. 

11  ( φ .  3  28  α).  “Έρώτησις  τίνος  μονάχου  προς 
άγιον  γέροντα.” 

12  ( φ .  3^5  «)·  “Έρώτησις  περί  του  αγγελικού 
μεγάλου  σχήματος.” 

13  (φ·  388  α).  Βραχεΐαι  διηγήσεις  εκ  τοΰ  Γεροντικοί. 

5627.  1 2 1 . 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  XVIII.  (φ.  327). 
Παλλαδίου  Λαυσαϊκόν. 

5628.  122. 

Χαρτ.  8.  (0,223x0,16).  ΧνΠ.  (φ.  336). 

1  (φ.  I  α).  “Ίωάννου  μοναχοί  τοΰ  Εύκρατα 
Έκ  τών  πνευματικών  Χειμώνων  Κεφάλαια  ρκθ' 

2  (φ.  22"]  α).  “Τοΰ  άγιωτάτου  μητροπόλεως  ’Εφε'σου 
κυροΰ  Μάρκου  τοΰ  Εύγενικοΰ.” 

"Αρχ.  Έγώ  διά  την  έπιταγην  καί  την  χρείαν  την 
τοΰ  Χριστοΰ  έκκΧησίαν  άναδεξάμενον  τδ  την  άρχιε- 
ρωσύνην  λειτούργημα. 

3  {φ·  245  α)·  “  Τοΰ  Άρμενοττούλου  Περί  πίστεως 
ορθοδόξων.” 

4  (φ.  263  ο.)·  “Τοΰ  άγιου  Συμεών  τοΰ  νέου 
Θεολόγου  Περί  προνοχην  καί  προνευχην.” 

5  (φ.  3°3α)·  “Ησυχίου  ιτρεσβυτερου  ΠροςΘεόδουλον.” 


296 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5629.  Ι23· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XIX.  (0.  124). 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις  εν  τη  καθω- 
μιλημενη. 

Έν  τελεί-  Τούτων  τό  πλεΐστον  άντεγ ράφη  δι’  άφεσιν 
των  αμαρτιών  αύτοΰ  διά  χειρός  θεοδώρου  Πλαγηνοδ 
Άγ ραφιαίου,  δοκίμου  ’όντος  έν  τη  αγία.  μονή  'Ρουσών 
έν  έτει  αωιβ “  Μαρτ.  ιζ~^  (  =  1812). 

563Ο.  Ι24· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XV.  (σ.  22  +  398  +  26  +  6). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλιμαζ 

μετά  τοΰ  προς  τδν  Ποιμένα  λόγου. 

Μετά  καί  σχολίων  νεωτέρμ  χειρί  εγγεγραμμένων  εις  την  φαν. 

2.  Άδηλου  Σχόλια  εις  την  Κλίμακα. 

“Αρχ.  Νοερών  νεανίδων.  Νοεραί  νεάνιδες,  αί  ψυχικαί 
καταστάσεις,  άς  ή  ξενιτεία  ώς  κόρας  φυλάττειν  οΐδε 
μηδενΐ  όρωμένας  έξ  άτταρρησίας,  άλλ’  ώς  κόρας  έν 
οίκιρ  ίδίιρ  τη  εαυτών  καταστάσει  άποκλειομένας'  καλώς 
οΰν  π  ροστάτιν  εΐπε  την  ξενιτείαν  ώς  αρετής  φύλακα 
οΰσαν. 

” Ανω  των  Σχολίων  τούτων  έν  τη  φα.  γέγραπται  χειρί  νεωτέρμ 
“Σχόλια  'Ηλία  Κρήτης.” 

3·  “Τοΰ  σοφιοτάτον  Φελλού  Σχόλια”  Εις  την 
Κλίμακα. 

“Αρχ.  "Ο  μεμάθηκα,  άλλ’  οΰχ  θ  πέπονθα  έπηγγει- 
λάμην  διδάσκειν  υμάς·  υμείς  δέ  της  ΰποσχέσεως  ώςπερ 
έπιλαθ  όμενοι  καί  πρός  &  δει  παθεΐν  ανάγκη  τόν 
θεωρόν  ημάς  καταναγ  κάξοντες  έλκετε. 

4·  Αποφθέγματα  Μαξίμου  τού  όμολογητοΰ,  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου  και  Διαδόχου  Φωτικής. 

5631·  Γ25. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVIII.  (0.  201). 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμαξ. 

Μεά’  ερμηνείας  έπομένης  έκάστοτε  εις  προηγούμενα  βραχέα 
χωρία  τοΰ  κειμένου. 

Κώδιξ  λίαν  εύθρυπτος. 

5632.  120. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,14).  XV.  (φ.  322). 

Διονυσίου  τού  ’  Αρεοπαγίτου  Συγγραφαι. 

Των  Επιστολών  σφξεται  μόνον  ή  έπιγραφή. 

Έν  τη  φμ  Σχόλιά  τινα  αραιά. 

5δ33·  127- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XV.  (0.  303). 

1.  Άββα  Νείλου. 

α' .  Νηπτικά  κεφάλαια  (άκέφ.). — β'.  “Τοΰ  αυτού  Περί 
παθών  τφ  αύτφ”  κεφ.  η' . — γ' .  “Τοΰ  αυτού  Σκέμματα  προς 
αύτόν."  κεφ.  ζβ' . — δ' .  “Τοΰ  αυτού  Οροι  παθών  ψυχής  λο¬ 
γικής.”  Κεφ.  λγ' . — ε' .  “Τού  αυτού  Γνώμαι”  κτλ. 

2.  “  Τοΰ  μακαρίου  Νείλου  Πρόλογος 

τών  περί  προςευχης  ρνγ'  κεφαλαίων  πρό ς  τόν  αυτόν  Εΰλόγιον.” 

3·  Τού  αυτού  Ετερα  κεφάλαια  και  Λόγοι  (κολ.). 


5634·  128. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,17).  XVI.  (φ.  335). 

1  (φ.  I  α).  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Λογοι. 

Ό  πρώτος  αυτών  άρχ.  (άκέφ.). ..πλήρωμα  γάρ  τής  ευχής 
ή  χάρις  ή  τών  δακρύων. 

'Η  τάξις  τών  λόχων  διάφορος  ή  έν  τη  έκδόσει  τοΰ  ΘΕΟΤΟΚΗ. 
Έν  Αειψίμ.  1770. 

2  (φ.  117α).  “Τοΰ  αγίου  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου 
Όμιλίαι  πνευματικά ι 

καί  πάνυ  πολλής  ώφελείας  πεπληρωμέναι .” 

3  (φ.  221  α).  “  Συν  Θεω  Σύντομος  διήγησις 

τών  διά  πλάτους  ίστορηθέντων  υπό  τοΰ  μακαρίου  Θεοδώρητου 
έπισκόπ ου  Κύρρου  έν  τη  Φιλοθέιρ  ιστορία .” 

α'  (φ.  221α).  “Περί  Ιακώβου.”  β'  (φ.  226 α).  “Περί 
Ίουλιανοΰ.” — γ'  (φ.  235  α).  “Περί  Μ  αρκιανοΰ.” — δ'  (φ.  245  α). 
“Περί  Ευσεβίου.” — ε'  (φ.  251α).  “Περί  Πουπλίου.” — ξΓ'  (φ. 
255  β).  “Περί  Συμεών.” — (φ.  260/3).  “Περί  Παλλαδίου.” 
— η'  (φ.  262  α).  “  Περί  Άφραάτου.” — θ'  (φ.  269  α).  “Περί 
Πέτρου.” — 1'  (φ.  272  β).  “Περί  Θεοδοσίου.” — ια'  (φ.  279  α). 
“ Περί  Ρωμανού.” — ιβ'  ( φ .  277/3).  “Περί  Ζήνωνος.” — ιγ'  (φ· 
281α).  “Περί  Μακεδονίου.” — ιδ'  (φ.  289 β).  “Περί  Μαη- 
ουμά.” — ιε'  (φ.  292  β).  “Περί  Άκεψιμά.” — ι5"'  (φ.  295  β). 
“Περί  Μάρωνοί.” — ιξ'  (φ.  297  α).  “  Περί ' Αβ ραμιού.” 

’ Ατελής  μεν  οδτοϊ  ό  βίος,  άτελής  δέ  καί  ή  ολη  συγγραφή. 
Μένουσι  δ’  άγραφα  τά  φ.  302  καί  303. 

4  (φ.  3°4  α)·  “Περί  τοΰ  άγιου  καί  αγγελικόν 
σχήματος .” 

5  (φ.  312  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (φ.  312α).  Εί?  τόν  μάταιον  βίον. — β’  (φ.  315/3).  “Περί 
νηστείας.” — /'  (φ.  315/3).  “Περί  νηστείας”  Αόγος  έτερος. 

6  (φ.  324  β)·  Αθανασίου  τού  μεγάλου 

Αόγος  πρό  ς  τάς  έπιστολάς  τοΰ  θεοΰ. 

7  (Φ·  33 2  α)·  Έφραΐμ  τοΰ  Σύρου 

Λόγος  περί  κατανύξεως  τής  ψυχής. 

5δ35·  Ι29· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XV.  (φ.  280). 

Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  Λογοι. 

Κώδφ  άκέφαλος  καί  κολοβός. 

5636.  130. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,16).  ΧνΐΗ.  (φ.  21  +  423). 

I.  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Λόγοι  ησυχαστικοί. 

Εϊ$  δύο  βιβλία,  ών  τό  μεν  πρώτον  περιλαμβάνει  λόγους  λη’, 
τό  δέ  δεύτερον  λόγους  ν '. 

Έν  τέλει-  Τέλος  τοΰ  αγίου  Ισαάκ  έν  έτει  αψνζ'  κατά 
μήνα  Σεπτεμβρίου  (  =  1757). 

Προτάσσεται  δέ  τών  Λόγων.  “’Αρχφ  συν  θεω  περί  σιωπής 
καί  ησυχίας  καί  βίου  ήρέμον  τοΰ  συνίστασθαι  δυναμένου  πρό 
παντός  ετέρου  άπό  έποχής  γλώττης  καί  πραείας  καρδίας,  έν  φ 
καί  μικρός  έπαινος  ώς  άπό  ιδιωτικών  χείλέων  προςφερόμενος  τφ 
όσίψ  πατρί  Ισαάκ  τφ  Σύριρ. — Επίγραμμα .” 

“Αρχ.  Μέγιστα  αμαρτήματα  καί  πάνυ  δυςίατα  άρχής 
άπ’  άκρης  ταΐς  τών  ταλαιπώρων  άνθ ρώπων  ψυχαΐς 
ένέσπειρεν  ό  παμπόνηρος  έχθρός  τής  σωτηρίας  ημών 
καί  τιμής  καί  τής  άθανάτου  έκείνης  ζωής  Σατάν  ό 
κατάρατος. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


297 


2.  Άββά  Μάρκου,  ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  και  Νείλου 

Αποφθέγματα. 

3·  “  Εύαγρίου  Υποτυπωσις  μοναχική 

διδάσκουσα  πω;  δει  άσκεΐν  καί  ήσυχάζειν.” 

4·  “  Νείλου  τοΰ  (τοφοΰ  Έκ  τοΰ  περί  προσευχής  αντον 
λόγον.” 

Έν  τέλει  “Πίναξ  των  έν  τη  παρούση  βίβλιρ.” 

5637·  Ι31· 

Χα ρτ.  8  μικρ.  (0,195  x0,132).  XVII.  (φ.  444). 

Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Λογοι. 

Εί;  δύο  μέρη,  ών  τό  μεν  πρώτον  περιλαμβάνει  λόγου;  λη' ,  τό 
δέ  δεύτερον  μθ' .  Καί  τοΰ  μέν  πρώτου  μέρου;  ό  α'  “Περί 
άποταγή;  κόσμου  καί  μοναχική;  πολιτεία;,”  6  δε  λη'  “Απο¬ 
φθέγματα  ψυχωφελή Του  δέ  δευτέρου  μέρου;  ό  α'  “Περί  τη; 
αδιάλειπτου  νηστεία;  και  τοΰ  συνάξαι  εαυτόν  έν  ένί  τόπιρ.  Καί 
τίνα  τα  έκ  τούτων  γεννώμενα'  καί  δτι  έν  τη  γνώσει  τη;  δια- 
κρίσεω;  έδιδάχθη  την  ακρίβειαν  τη;  χρήσεω;  τούτων  καί  των 
τοιούτων  λόγο;  αληθινό;  από  πείρα;,”  ό  μθ'  “Επιστολή  προ; 
τον  άββάν  Συμεώνην  τον  θαυμαστόν  άπό  Καισαρεία;  τη; 
μεγάλη;.” 

Έν  αρχή  τοΰ  κώδικο;  έξ  φύλλα  μη  συνηριθμημένα,  έν  οι; 
περιέχεται  Πίναξ  λεπτομερή;  των  έν  άμφοτέροι;  τοΐ;  μέρεσιν 
έμπερίλαμβανομέ νων  λόγων.  Έν  τέλει  τοΰ  Π ίνακο;  τοΰ  πρώτου 
μέρου; 

Στίχοι  ηρωικοί. 

Δοιαί  κρήναι  σεΰ,  άπ’  Έδέμ.  "Εδεσα  πτόλι  δία 

Τίγρη;  τ’  Ευφράτη;  τε  πιαίνοντε  χθόν’  Άσίη;. 

Τ οΐν  ποταμώ  Ε ϋφραϊμ  Ισαάκ  τε  άρύονε  πάντα. 

άρδεύοντε  νόον,  καί  ήθεα  θεία  τελοΰντε. 

"Αλλοι  ώ;  έκ  τη;  Βίβλου  ήρωελεγείων. 

Π  ρήγματα  γηγενέων,  κόρον  υβριστήν  ΐδέ  όλβον 
ού  λώ  λώστε,  βίου  &β ιό;  είμι  βίο;. 

Έν  φ.  444/Τ  Διά  ένθύμησιν  τοΰ  κυροΰ  οπο  έγινε 
σισμό;  τοΰ  αγίου  Γεωργίου  1829  άπ ριλλίου  18. 

5638.  132. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVII.  (σ.  284). 

1  (σ.  ΐ).  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Λογοι  εν  ττή  καθω- 
μιλημέντ). 

α'  [σ.  1).  “Τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρό;  ημών  ΕύφραΙμ 
τοΰ  Σύρου,  "Οτι  δεν  πρέπει  νά  γελοΰμεν  καί  νά  ξεχάζωμεν, 
άλλα  νά  πενθοΰμεν  καί  νά  κλαίωμεν  τοΰ  λόγου  μα;.” — β'  (σ. 
31).  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  υπομονή;” — γ'  (σ.  41).  “Τοΰ  αύτοΰ 
Περί  πίστεω;,  λόγο;  ωραιότατο;.” — δ'  (σ.  58).  “Τοΰ  αύτοΰ 
Περί  μετάνοια;” — ε'  (σ.  74).  “  Τοΰ  αύτοΰ  Περί  μακαρισμών 
καί  ταλανισμών.” 

2  (σ.  7  θ)·  α  Παραινέσεις  άγιων  πάτερων  εις  προκο¬ 
πήν  τελειότατος.” 

Προτάσσεται  “Προοιμίου  διά  στίχων  ιαμβικών,”  οδ  ή  άρχή' 
Βοδλει  μοναχέ  τοΰ  μαθεΐν  θεοΰ  τρίβου;. 

3  (σ.  204)·  Άββά  Ήσαίου  Λογοι. 

α'  (σ.  204).  “Τοΰ  αββά  *  Ησαίου  περί  των  θελόντων 
ήσυχάσαι  έν  ησυχία,  καλή...” — β'  (σ.  207).  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί 
άρετών.” — γ'  (φ.  211).  “Τοΰ  αύτοΰ  Αποφθέγματα.” — δ'  (σ. 
231).  “Τοΰ  αύτοΰ  Έντολαί  τοΐ;  άποταξαμένοι;.” — ε'  (σ.  234). 
“Τοΰ  αύτοΰ  Περί  των  άγωνισ αμένων.” — ζ~'  (σ.  242).  “Τοΰ 


αύτοΰ  Περί  τή;  χαρά;  τη;  γινομένη;  τή  ψυχή  τή  θέλούση 
δουλεύειν  τιρ  θε< μ.” — ζ'  (σ.  264).  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  των 
λογισμών  τή;  άποταγή;  καί  ξενιτεία;” — η'  (σ.  279).  “Τοΰ 
αύτοΰ  Περί  παθών.” 

5639·  ΐ33· 

Χαρτ.  8.  (0,206  χ  0,15).  XVII.  (σ.  312). 

Πέτρου  τοΰ  Δαμασκηνού  Βίβλος. 

Επιγράφεται"  “ Αρχή  σύν  θειμ  τή;  ύποθέσεω;  τοΰ  παρόντο; 
βιβλίου  τή;  έχούση;  μέν  τήν  άνάμνησιν  τή;  ιδία;  ψυχή;  ύπδ  δέ 
ευχών  πατέρων  συνεγράφη  Παύλου  τε  φημί  καί  Μάρκου...” 

"Ιδε  τήν  πλήρη  έπιγραφήν  έν  κώδ.  136  (9),  1.  ’Ίδε  καί  5707 

(200). 

564°·  ΐ34· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,16).  XVIII.  (φ.  146). 

Πέτρου  τοΰ  Δαμασκηνού  Βι/3 λος. 

Τό  μέλαν  διακεχυμένον  έν  τφ  κώδικι. 

564ΐ·  ΐ35· 

Χαρτ.  8.  (0,22  x0,152).  XVII.  (σ.  390). 

1  (σ.  ΐ).  “Τοΰ  άββα  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου 
Διηγησις  πάνν  ωφέλιμος.” 

’Άρχ.  Π ορευύμενο;  ποτέ  ό  άββά  Μακάριο;  ό  Αι¬ 
γύπτιο;  έν  τή  έρήμιρ,  ήκολούθησεν  αύτφ  άγγελο;. 

2  (σ.  14)·  “Εκ  τοΰ  βίου  τοΰ  αγίου  Άνδρεου 

τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ  Λόγοι  περί  τοΰ  έκκομιζομένου  μεγι 
στάνου  προ;  ταφήν.” 

3  (σ.  2 1).  “Περί  τοΰ  λωποδύτου·  ηγονν  τον 

τνμβ ωρίχου'  έτερον  τοΰ  αύτοΰ  θαυμαστόν.” 

4  (σ.  20).  “  Περί  τοΰ  φιλάργυρου  μονάχον  τον 

πνευματικόν.” 

5  (σ.  38).  “  Διηγησις  καί  οπτασία  ωφέλιμος 

ορθοδόξου  τινό;  Αημητρίου  συγγραφεΐσα  παρά  Μητροφανους 

Ιερομόναχου  πνευματικού  καί  ρήτοραν  τεθεΐσα  δέ  εΐ;  κοινήν 
φράσιν  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  έν  ίερομονάχοι;  καί  πνευματικού 
πατρό;  κύρ  Λαυρέντιου  τοΰ  Κυπρίου.” 

6  (σ.  56).  “Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου 

καί  θεοφόρου  πατρό;  ημών  Μακαρίου  τοΰ  'Βωμαίου'  τοΰ  άπό 
είκοσι  μηλιών  τοΰ  παραδείσου  άσκήσαντο;” 

7  (σ.  88).  “  Διήγησις  και  οπτασία 

τινό;  ορθοδόξου  γυναικό;  πάνυ  σωτηριώδη;  καί  ωφέλιμο;.” 

’Άρχ.Έν  έτει  τρίτψ  τή;  βασιλεία;  σουλτάν’Αχμέτον 
καί  τετάρτιρ  έτει  πατριαρχεία;  κυροΰ  'Ρ αφαήλ'  άπό 
κτίσεω;  κόσμου  ,ζριε'  ίνδικτιώνο;  δ  έν  μηνί  Αύγούστω 
£"  έν  τή  βασιλευούση  τών  πόλεων,  γέγονεν  φρικώδε; 
τεράστειον  καί  αξιον  γραφή  δοθήναι  πρό;  τήν  τών 
άκουόντων  σωτηριώδη  ωφέλειαν  ό  γάρ  θεό;  ημών 
θαυμαστό;  έστί  καί  τά  αύτοΰ  ’έργα  θαύμα  σιώτατα 
είσί,  ώ;  φησίν  ό  θεΐο;  Ααβίδ  ό  τών  θείων  μελλοδύ;. 
Εί;  τήν  ένορίαν  τοΰ  άγιου  'Ρ ωμανοΰ,  ένδον  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  ΰπάρχη  ναό;  έπ'  ένόματι  τιμώμενο; 
τοΰ  έν  άγιοι;  πατρό;  ημών  Νικολάου  τοΰ  θαυμα- 
τουργοΰ'  οΰ  τό  έπίκλην  Τ όπκαπι  τουρκιστί  ονομάζεται· 
εί;  τήν  όποιαν  ένορίαν  λοιπόν,  ήτον  τί;  Χριστιανό ; 
εύσεβή;  καί  ορθόδοξο;,  Χρήστο;  ονομαζόμενο;·  τό 
επιτήδευμα  γεωργό;  γή;  καί  ζευγίτη;·  ό  όποιο;  είχε 

38 


Η.  II. 


298 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


■γυναίκα  ένάρετον  και  θ  εοφιλήν,  Σοφιανήν  λεγ ο μένην 
ή  όποια  ήτον  θυγάτηρ  ίερέως  τινός  από  των  περι- 
χωρίων  τη ς  πόλεω;  λεγ  ο  μένην  "Αβυδον. 

8  (σ.  132).  [Μάρκου  μοναχοί]  “  Περί  της  οπτασίας 

τοΰ  Αγαρινοϋ  ήν  εΐδεν  εν  τφ  ναω  τοΰ  άγιου  Γεωργίου,  έν  τφ 

Ράμπλε  τη 5  Παλαισθήνης.” 

"Λ ρχ.  Ό  στρατηγός  Νικόλαο;  ό  λεγόμενο;  Γουλά;, 
ό διηγήσατο  λόγων,  Άτι  έν  τη  ι τόλει  ήν  καλοΰσιν  οι 
Σαρακηνοί  'Ράμπλε'  άπέστειλεν  ό  ούμιρμνής  ό  των 
Σαρακηνών  πρώτος  τον  ίδιον  ανεψιόν  πρός  τό  διοι- 
κήσαι  δουλεία;  τινας.  Τόλ.  Μετά  δέ  καιρόν  τινα 
π  ροςέταξεν  ό  ούμιρμνής  τούς  Χριστιανούς  έκβαλεΐν 
τό  τίμιον  σώμα  τοΰ  ανεψιού  αύτοΰ  Μακαρίου  μονάχου · 
καί  ταφή  παραδοΰναι  ώ;  αυτούς  έθος  έστίν  οί  δέ 
άνελθόντες  καί  άνω  ρύξαντες  τούς  λίθους  είίρων  τό 
σώμα  αύτοΰ  σώον  καί  άδιάφθορον  εύωδίαν  θαυμαστήν 
άναπέμπων  ό  καί  π ρος κυνή σαντες  μετά  πίστεως,  τη 
π  ροςηκούση  ταφή  παρέδωκαν  δοξάζοντες  καί  εύλο- 
γοΰντε;  Χριστόν  τόν  θεόν  ημών.” 

"Ιδε  καί  554  (7),  8. 

9  (σ.  142).  “Περί  τον  δανεισαμένου  τω  νόμισμα  τώ 
μοναχω  θαυμαστόν.” 

"Α ρχ.  Μοναχός  τις  ευλαβής  Άντιοχεύς  έκ  της  τοΰ 
Κασίου  γενόμενος  μονής·  άπήλθεν  εις  τούς  άγιους 
τόπους  προςεύξασθαι'  καί  έν  τφ  χρονίσαι  αυτόν  έκεΐσε 
έλείφθη  άναλωμάτων. 

ΙΟ  (σ.  144)·  “  Δ,νηγησις  θαυμαστή  Συνεσίου 

επισκόπου  Κυπρίνης  περί  Ε ύαγρίου  τίνος  φιλοσόφου  καί  χρυ¬ 
σίου  λυτρών  τριακοσίων  επί  της  βασιλείας  Άρκαδίου  βασιλέως.” 

’Άρχ.  Έν  Άλεξανδρείρ.  τη  πόλι  έπί  των  ήμερων 
Θεοφίλου  πάπα  τής  αυτής  πόλεως'  Συνέσιος  τις  έπί- 
σκοπος  Κ υπρίνης  τής  Π ενταπύλεως'  άνηρ  θεοσεβής 
καί  φιλόθεος  εϋρε  τινα  Εΰα γριον  τό  όνομα.  Τόλ.  δ'τι 
καί  τό  χειρόγ  ραφον  έκεΐνο  έθ  εασάμην  αΰτοψή'  εις 
τό  σκευοφυλάκιον  τής  άγιας  έπισκοπής  Κ υπρίνης· 
έκεΐ  ούν  άπόκειται  μέχρι  τοΰ  νυν,  εί;  πληροφορίαν 
των  πολλών  καί  τό  χρέος  δεικνύον  ώ;  π  αλαιόγ  ραφον 
καί  έκ  τής  χειρός  &ν  τοΰ  έπ ισ κόπου  Συνεσίον  την 
δέ  μετά  θάνατον  τοΰ  Εΰα γρίου  γραφήν  νεαράν  καί 
ιδιόγραφον. 

11  (σ.  149)·  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Γεροντικοί. 

α'  (σ.  149).  “Περί  έλεημοσύνης  καί  δανείσεως  καί  περί 
στερεάς  πίστεως  τοΰ  θεοΰ.” — β'  (σ.  153).  “Έτερο;  λόγο; 
παρόμοιως  περί  πλουσίου  Ισραηλίτου.” — γ'  (σ.  159).  “Λόγο; 
παρόμοιος  περί  τίνος  άναχωρητοΰ  καί  ληστοΰ.” — δ'  (σ.  163). 
“  Διήγησις  θαυμαστή.”— ε'  (σ.  173).  “"Ετερον  παρόμοιον  θαυ¬ 
μαστόν.” — ζ~'  (σ.  178).  “"Ετερον  έκ  το  Γεροντικόν.” 

12  (σ.  194)·  “  Παραινεσις  καί  διδαχή 

πρός  τούς  κατα  μόνα;  ησυχάζοντας·  διαλαμβάνει  δε  καί 
περί  τοΰ  βίου  των  άγιων  πατέρων  καί  των  άγιων  μαρτύρων 
καί  άλλα  'έτερα'  έτι  τε  καί  περί  νηστείας  καί  εγκράτειας.” 

13  (σ.  219)·  Διηγησις  ανεπίγραφος  εν  τη  καθιο- 
μιλημένη. 

’Άρχ.  Εί;  'ένα  μοναστήριον  ήτο  μία  παρθένος  καλο¬ 
γραία  καί  έ καμώνετον  διά  την  αγάπην  τοΰ  Χριστού 
ώςάν  να  ήτο  λωλή. 

14  (σ.  225).  “  Θαΰμα  τοΰ  αγίου  καί  ενδόξου 


μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου  τοΰ  τροπαιοφόρον  περί  τοΰ  δρά- 
κοντος  καί  τής  κόρης  τοΰ  βασιλέως.” 

15  (σ.  232).  “ Αποφθέγματα  καί  ιστορίαι  των  αγίων 
μαζομένα  έκ  τοΰ  Ιϊατερικοΰ'  καί  έκ  τών  βίων  αύτών,  έρμη- 
νευθέντα  εί;  πεζήν  φράσιν  παρά  Γεωργίου  ρήτορος  Αίνου.” 

"Αρχ.  "Ελεγε  κάποιος  άπό  τούς  γέροντας  Θηβαίους" 
ότι  εγώ  ήμουν  τέκνον  ίερέως  τών  ειδώλων  καί  ’έστον- 
τας  να  είμαι  μιαρός  έ  καθ  εζόμην  εις  τό  Ιερόν  καί 
έθεώρουν  τόν  πατέρα  μου  όπου  έθυσίαζεν  εί;  τα 
είδωλα. 

"Έπονται  διάφοροι  άλλαι  δμοιαι  Αιηγήσεις,  έν  αΐς  καί  α'  {σ. 
239).  “Περί  τοΰ  κηπουρού  τοΰ  έλεήμονος  καί  φιλαργύρου.” — 
β'  (σ.  241).  “Περί  μοναχού  τίνος  έτέρα  διήγησις  όποΰ  έπέρνα 
μέ  αρετήν.” — γ’  (σ.  275).  “ Αιήγησις  πάνυ  ωφέλιμος  Μάλχου 
τίνος  μοναχού  αίχμαλωτισθέντος.”  "Αρχ.  Άπό  την  Αντιό¬ 
χειαν  τήν  μεγάλην  ώ;  τριάκοντα  μήλια  ήτον  χωρίον 
όνομαζόμενον  Μ αρώνεια’  εις  τούτο  τό  χωρίον  έγεννήθη 
καί  άνετράφη  ό  Μάλχο;,  ευσεβής  καί  φοβούμενος 
τόν  θεόν-  έγινε  δέ  γάμον  ηλικίας ·  καί  έβουλήθησαν 
οί  γονείς  του  να  τόν  ύπ ανδ ρεύσουν  αυτός  δέ  έμελέτα 
νά  φύγη  διά  να  γίνη  μοναχός. 

ιό  (σ.  283).  “Μηνί  2επ τεμβρίω  ια'.  Βιος 
καί  πολιτεία  τής  όσιας  μητρός  ημών  θεοδώρας  τής  έν  Αλεξ¬ 
άνδρειά.” 

"Αρχ.  Έν  ταί;  ήμέραις  Ζήνονο;  τοΰ  βασιλέως  καί 
Τρηγορίου  έπαρχου  έν  Άλεξανδ  ρεία  δντος ,  έγίνετο 
τις  γυνή  όνόματι  θεοδώρα  ΰπανδρος  ωραία  τη  ’όψει 
καί  πλουσίων  γονέων  θυγάτηρ·  εύγενής  καί  φοβουμένη 
τόν  θεόν  αίίτη  μετά  αγγέλων  έχύρευσεν  καί  τροφήν 
άπ'  ουρανού  έδέξατο. 

17  (σ.  304).  “Νικήτα  φιλοσόφου  καί  ρήτορος 

Λόγο;  δηηγημα τικός  καί  έγκομιαστικός’  περί  τής  εύρέσεως 
καί  άθλήσεως  καί  άνακομηδής  τών  λειψάνων  τοΰ  άγιου  ένδόξου 
καί  πανευφήμου  άποστόλου  πρωτομάρτυρος  καί  άρχιδιακόνου 
Στεφάνου ·  συνετέθ η  δέ  παρά  τίνος  ευτελούς  ίερομονάχου  εις 
ιδιωτικήν  φράσιν.” 

Έν  τόλει  τοΰ  κώδικος  ΤΙίναζ  λεπτοαερής  τών  περιεχομένων , 
γεγραμμόνο;  χειρί  νεωτέρμ  τή  α'  Ιανουάριου  1847. 

5642.  ι36. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XVII.  (φ.  256). 

1.  Νομοκανων. 

Διήρηται  εις  τπα’  κεφάλαια,  ών  τό  μέν  α’  “Περί  κριτού  τοΰ 
νά  είναι  συμπαθής  εις  πάντας  καί  νά  μην  πιστεύη  λόγους  τινών 
χωρίς  νά  έξετάζη,”  τό  δέ  τπα'  “Εΰχή  ήν  λέγει  ό  άρχιερεύς  ή 
πνευματικός  πατήρ  έπί  τόν  μέλλοντα  μεταλαβεΐν.” 

2.  “Τοΰ  άγιου  Αναστασίου  πατριάρχου 
Άντιοχείας  κοινή  γλώττη,  Περί  γονορίας  καί  ύγρότητος 

ανθρώπου.” 

3·  “Τοΰ  εν  άγιο ις  πατρος  ημών  Γερμανοί 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Περί  νηστείας  τοΰ  Σταυ¬ 
ρού,  ήγουν  τής'Ύψώσεως,  κατα  στίχων  ιάμβων.” 

Τέγραπται  καταλογάδην. 

5643·  ΐ37· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVI.  (φ.  263). 

I.  Νομοκανων. 

Διήρηται  εί;  κεφάλαια  υγ’,  ων  τό  μέν  α'  “Περί  άρχιερέως 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝ02 


299 


τον  είναι  εις  πάντας  συμπαθής,  καί  να  μηδέν  πιστεύει  λόγους 
τινός  χωρίς  να  έξετάξει,”  τδ  δέ  υγ'  “Περί  πως  -γράφεται  το 
διαξύγιον  όταν  ό  άνδρας  μισεύση  καί  λήψη  πέντε  χρόνους  καί 
δέν  άποστείλη  έξοδον  εις  τό  όσπήτιον  αύτοΰ  της  -γυναικός  του.” 

ΙΙροτάσσεται  α'.  Επιστολή  το ΐς  απανταχού  Χριστιανοΐς. — 
β' .  Π ίναξ  των  περιεχομένων. 

Έν  τέΧει  του  νομοκάνονος'  Τέλος  τοΰ  παρόντος  νομίμου 
έν  έτει  Γρωεω,  άπό  κτίσεως  κόσμον  από  δέ  Χρίστου 
' γεννήσεως  έτει  μ ωφΐβξω  ήλιου  κύκΧος  κα'  σελήνης 
κύκΧος  ιη'  ίνδικτιώνος  ι'  θεμέΧιον  σελήνης  κα'  έν 
μηνί  Ί ουΧΧίιρ  εις  τάς  κβ'  ημέρα  (  =  1597). 

2.  “  Πανταχοΰσα  της  Νε'ας  μονής  της  Χίου.” 

3·  “Νικηφόρου  τοΰ  Ηα-υθοτοΰλου  ’Έίξηγησις 
εις  την  Τ ιμιωτέραν  προς  τόν  άπό  Όδη-γητρίας  ιερομόναχον 
καί  έκκΧησιάρχην  κΰριν  Νεόφυτον.” 

4·  “Έτερον  Θεοτοκίου  ήχος  πλαγίου  δ' 
τό  όποιον  \ ράΧΧομεν  ίστάμενοι  πάντες  μετά  πολλής  εΰΧαβείας 
διά  τό  θαΰμα  όπου  έγινεν  έν  τη  άγίρ  λαύρα  τοΰ” Αθωνος  καθώς 
ύστερον  θέΧομεν  τό  φανερώσει.” 

’Άρχ.  Έπί  σοί  χαίρει,  κεχαριτωμένη. 

5·  “Περί  βονλκολάκων,  αποκρίσεις  τών  θείων  δι¬ 
δασκάλων.” 

6.  “  ΤΙερι  ζητίας  μοναστηριού.” 

7·  Πασχάλια. 

Τά  ϋπ’  άρ.  1 — 4  έν  τη  καθωμιΧημένη. 

5644·  138- 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (φ.  236). 

1.  “  Ερωτήσεις  μονάχων  καί  αποκρίσεις 

της  έν  Χωνσταντινουπύλει  συνόδου  έπί  Αλεξίου  τοΰ  Κο- 
μνηνοΰ.” 

2.  “  Κανόνες  αξιοσημείωτοι 

έκ  των  άττοστολικών,  συνοδικών  καί  των  πατέρων.” 

3·  “’Εκ  τον  κατά  στο ιχεΐον  νομίμου  Ματθαίου 
[τοΰ  Βλαστάρεως]  "Οπως  άποδεκάτωσις  τοΰ  ό'λου  χρόνου  ή 
Τεσσαρακοστή  λέγεται.” 

4·  “  Κεφάλαια  περί  των  Φράγγων  καί  των  λοιπών 
Λατίνων  ελαττώματα.” 

5-  “  Εκ  των  τον  ’ Ανώνυμου  κατά  Λατίνων, 

Σημειώματα  μνήμης  αξία  κατά  τής  αρχής  τοΰ  πάπα.” 

'Έ πονται  άλλα  τινά  κατά  λατίνων. 

6.  “  Εκ  των  τον  Κορεσσίου  εν  τω  Εγχειρίδια) 

Σημειώματα  μνήμης  αξία.” 

7-  “’Εκ  τοΰ  αντιρρητικοί),  τον  ορού  της  εν  Φλωρεντία 
ψευδοσυνόδου. 

8.  Σημειώσεις  εκ  τον  Ύόμον  Καταλλαγης 
Δοσιθέου  ττατριάρχου  Αλεξάνδρειάς. 

9·  Εκ  των  τοΰ  Γρηγορίου  Νΰσσης. 

ΙΟ.  “ Επιχειρήματα  κατά  Λατίνων.” 

11.  “  Κεφάλαια  δπον  αποδείχνουν  7τώς  δ  Χρίστος 
είναι  υιός  θεοΰ  καί  θεός.,  μεταφρασθέντα  έξ  Έλληνικοΰ  εις 

τό  κοινόν  παρά  Αναστασίου  ίερομονάχου  τοΰ  Γορδίου.” 

12.  Αποσπάσματα  έκ  τοΰ  Χρονικοί  Νικηφόρου  τοΰ 
Γρήγορά. 

13.  “  Περί  των  ζωδίων.” 


Ι4·  “Έκ  τίνος  λατινικόν  βιβλίου.” 

Σημειώματα  Ιδίως  περί  μακροβιότητος. 

Προτάσσεται  τοΰ  δΧου  κωδικός  Πίναξ  των  υποθέσεων  των 
ιδ'  τίτλων  τοΰ  Χομοκάνονος  τοΰ  Φωτίου. 

5645·  ΐ39· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,144).  XVIII.  (φ.  319). 

Μανουήλ  Μαλαξοΰ  Νορ,οκανων. 

Περιλαμβάνει  κεφάΧαια  τκδ',  ών  τό  α'  “Περί  κριτοΰ  6τι  νά 
εΐναι  συμπαθής  καί  νά  μή  πιστεύη  Χό-γους  τινός,  χωρίς  νά 
έξετάξη,”  β'  “Περί  τοΰ  ποιείν  δικαιοσύνην  ό  κριτής,” ...τκ-γ’ 
“ λόχος  όπου  τόν  λέγει  ό  άρχιερεός  εις  κηδείαν  καί  τάφον 
άπ οθανόντος,”  τκδ'  “Περί  τής  σιμωνίας,  καί  τί  εΐναι  σιμωνία 
καί  τί  εΐναι  σιμωνιακός.” 

Προτάσσονται  α'  (φ.  3α).  Τοΐς  έντευξομένοις  πρόλογος. 
Αρχ.  θησαυρός  κεκρυμμένος  καί  πη-γή  έσφραγισμένη 
τις  ώφέΧεια  έν  άμφοτέροις.· — β'  (φ.  4  α).  “Πίναξ  σύν 
θεφ  άγίιρ  τοΰ  θείου  τούτου  έκκΧησιαστικοΰ  νόμου.” — γ'  (φ. 
23  β).  “Εί'δησις  τοΰ  νόμου  προς  τούς  άναγινώσκοντας  αυτόν.” 
"Αρχ.  Έκ  δύο  συγ  κείμενος  ό  &νθ  ρωπος,  ψυχής  τε 
δηΧαδή  και  σώματος.  Ό  δέ  Ν ομοκάνων  αυτός  άρχεται  έν 
φ.  29,  α. 

Τό  περιεχόμενον  τοΰ  Νομοκάνονος  ού  συμφωνεί  τελείως  προς 
τόν  Πίνακα,  περιέχει  δέ  πΧείω,  έν  οΐς  Ιδίως  Εΰχαί. 

Έν  φ.  319  α’  ’Έλαβε  τέλος  ό  παρών  θείος  οΰτος 
αρχιερατικός  καί  έκκλησιαστικός  νόμος  υπό  χειρός 
έμοΰ  τοΰ  αμαθούς  καί  άμαρτωλοΰ  Γ ρη-γορίου  καί  οι 
άνα-γινώσκοντες  εϋχεσθε  υπέρ  έμοΰ,  αμήν.  Έπί  δέ 
τούτοις'  Έγ  ράφθη  δέ  έν  έτει  μψήθ'  ήτοι  κατά  τό 
χιλιοστόν  επτακοσιοστόν  έννενη κοστόν  έννατον  έτος, 
κατά  μήνα  Ίαννουάριον  τή  κδ'  τούτου  (  =  1799).  Τέλος 
καί  τφ  έν  Τριάδι  μόνω  θεφ  δόξα  άΐδιος  αμήν. 

5646.  140. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVIII.  (σ.  491). 

1  (σ.  ΐ).  Νοριοκάνων. 

"Αρχ.  ΤΙαραγγελεία  φρονίμων  καί  σοφών  ανθρώπων 
θεολογία  των  θελόντων  καί  μύ  θελόντων  έναι  σω¬ 
φρονισμός  καί  τής  πόλεως  έναι  κοινή  έπαγγελεία 
καί  παραίνεσις  καί  ορισμός. 

Έν  σ.  337’  “Τάξις  προκαθεδρίας  των  όσιωτάτων  πατριάρχων 
καί  αί  μητροπόλεις  καί  άρχιέπισκοπαί  όπου  εόρίσκονται  τήν 
σήμερον  καί  εΐναι  ύπόκείμεναι  τή  βασιλίδη  Κωνσταντινουπόλει 
Τοΰ  αοίδιμου  βασίλέως  κυροΰ  Ανδρονίκου  τοΰ  δευτέρου  τών 
Παλαιολόγον  Αιατύπωσις  πώς  νά  έχουν  τάξιν  προκαθεδρίας  οί 
θρόνοι  τών  μητρο πόλεων.  Κ εφον  σξξ’ .” 

2  (σ.  345)·  Επιστολικοί  τύποι. 

α'.  “Περί  πώς  γράφωσιν  οί  άρχίέρεΐς  τφ  κοινφ  δεσπότη  τφ 
οικουμενικό)  πατριάρχη.” 

3  (σ·  389— 456)·  Πασχάλια. 

Έν  σ.  328  Σημείωσις  περί  τοΰ  υπό  τοΰ  ΣωζΟπάλεως  τφ 
“αψν/3"  Χοεμβρίου  ηθ  ”  προβιβασμού  διαφόρων  εις  “ όφφίκια 
εκκλησιαστικά.”  Έν  δέ  σ.  472  μικρού  λόγου  σημείωσις  περί 
Σωξύπόλεως. 

5647·  Ι41· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XV.  (φ.  166). 

I  (φ.  I  α).  Κανόνες  της  έν  Κ,αρθαγένη  συνόδου. 

"Αρχ.  Τιρ  ένδοξοτάτιρ  βασιλεΐ  Όνωρίιρ  αύγούστιρ  έκτη 

38—2 


300 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ΰπατεία  τή  πρδ  ιζ"'  καΧανδών  ίουΧίων  έν  Καρχηδόνι 
εις  τήν  έ  κ  κΧησίαν  τή ς  βασιΧικής  σεκούνδη 5.  Έν 
ταύτη  τη  συνύδφ  τοποτη  ρη  σίαν  ανέδέξα ντο  θεάσιοί 
καί  Εύόδιοϊ  κατά,  των  Λονατιστών  έν  η  συνόδιρ  συνε- 
τάχθη  κομμονητώριον  περιέχων  οϋτως. 

2  (φ.  2  8  β).  Διονυσίου  Άλεξανδρείαϊ  Επιστολή  προς 
Βασιλειδην  επίσκοπον. 

3  (φ.  31  α)·  Πέτρου  Άλεξανδρείαξ  Περί  των  εν  τοις 
8ιωγμοΐς  παραπεπτωκοτων. 

4  (φ.  46  α)·  Γρηγορίου  του  Θαυματουργού 

“  Περί  των  έν  αίχμαΧωσίμ  είδωΧόθυτα  φαγύντων.” 

5  (φ.  49  β)·  “  ’Δθανασίου  του  μεγάλου  Επιστολή 
προς  Άμμονν  μονάζοντα.” 

6  (φ.  53  α)·  “Του  αΰτοΰ  Εκ  τής  λθ'  εορταστικής 
επιστολής.” 

7  (Φ·  55  α)·  “Του  αΰτοΰ  Επιστολή  προς  Ρουφινιανον 
επίσκοπον.” 

8  (φ.  57  α)·  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου 

ΈπιστολαΣ  κανονικαί  πρδς  τον  άγιον  ΆμφιΧόχιον  επίσκοπον 
Ίκονίου.” 

Μετά  καί  άλλων  Κανονικών  έπιστοΧών  τοΰ  μεγάλου  Βασι¬ 
λείου. 

9  (φ-  89  α).  Γρηγορίου  Νΰσσηβ  “  Επιστολή 
κανονική  πρδς  Αιτόϊον  επίσκοπον  Μ εΧιτινής.” 

ίο  (φ.  ιοοα).  “  Αποκρίσεις  κανονικαί  Τιμοθέου 
τοΰ  ά-γιωτάτου  άρχιεπισκόπου  Άλεξανδρεία5  ένόϊ  των  ρν' 
αγίων  πατέρων  των  έν  Κ ωνσταντινονπόΧει  πρδ ς  τάς  προςε- 
νεχθείσας  αΰτιρ  έπερωτήσεις  παρά  τινων  προσώπων  καί  κΧηρικών.” 

11  (φ.  103  β)·  “  Θεοφίλου  αρχιεπίσκοπου 
’Αλεξανδρεία$  Π ροςφώνησις  των  ’ Επιφανίων  έπιστάντων  τη 

Κυριακή.” 

12  (φ.  107  β)·  Κυρίλλου ’Αλεξανδρείαϊ 

“Επιστολή  κανονική  πρδ ς  Αόμνον.” 

13  (φ·  109  β)·  “Τοΰ  αυτού  Τοΐϊ  κατά  Αιβνην  καί 
ΐΐεντάπολιν  επισκοποις.” 

14  (φ.  I  I Ο  β).  Γρηγορίου  Θεολόγου 

“Έκ  των  έμμετρων  αΰτοΰ  ποιημάτων  Περί  τοΰ  τι'να  χρή 
βιβΧία  άναγινώσκειν.  ” 

15  (φ·  III  β)·  Άμφιλοχίου  Ίκονίου 

“Έκ  των  π ρδς  ΣέΧευκον  ιάμβων  περί  τής  αυτή 5  ύποθέσεως.” 
ΐ6  (φ.  113  α).  Γενναδίου  Κωνσταντινουπόλεω$ 

“  Έγκΰκλιοϊ  έπιστοΧή  πρδς  τον  πάπαν  "Ρώμης.” 

17  (φ.  Ιΐ8α).  Ταρασίου  Κωνσταντινουπόλεω9 
“  Επιστολή  πρδ ς  Άδριανόν  πάπαν  Ρώμη!  περί  τοΰ  μή  έπί 
χρήμασιν  -γίνεσθαι  τάϊ  χειροτονίας.” 

ΐ8  (φ.  124®)·  Γενναδίου  Κωνσταντινουπόλεω9 
“  Έκ  τή?  εγκυκλίου  έπιστοΧής  αΰτοΰ  καί  τής  κατ'  αύτδν 
ά-γίας  συνόδου." 

ιρ  (φ-  125  £)·  “  Περί  τοΰ  έ£  αίματος  ζ 8  βαθμόν.” 
20  (φ.  127  α)·  “  Χρνσοβουλον  τον  βασιλεως 
κΰρ  Μανουήλ  τοΰ  Κομνηνοΰ.  ” 

Έχει  δλον  ώδε· 

Τοιγάρτοι  καί  ή  βασιΧεία  ημών  την  συνοδικήν 
ταύτην  έπί  τιρ  ζητηθ  έντι  άπόκρισιν  ή  τάΧηθές  όρο- 


θέτησιν  ώς  επομένως  τοΐς  θείοις  κανόσι  καί  τοΐς 
ποΧιτικοΐς  έκτεθεΐσαν  νόμοις,  έπέκρινε  κρατεΐν  εις 
τδ  εξής-  καί  άμετρέπτως  έχειν  εις  τδ  διηνεκές  διορί¬ 
ζεται ·  τής  αυτής  κοινωνοΰσα  γνώμης  έπί  τή  Χύσει  τοΰ 
προκειμένου  ζητήματος  τιρ  τε  άγιωτάτιρ  μου  δεσπότη 
καί  οίκουμεν  ικφ  πατριάρχη  καί  τή  ίρμ  καί  θεία, 
συνύδιρ’  καί  οϋτω  μέν  ταΰτα  γεγόνασι  καί  κρατοΰσι. 

21  (φ.  127  β)·  “ Ίσαακίου  του  Αγγέλου”  Χρυσό- 
βονλλον. 

Έχει  οΧον  ώδε’ 

Γίνωσκε  δέ  δτι  κάν  ό  τοιοΰτος  συνοδικός  τόμος 
καί  ή  τούτον  έπικυρώσασα  βασιΧική  π  ρόςταξις  μετ' 
έμβριθείας  κωΧύει  τον  έξ  αίματος  εβδόμου  βαθμοΰ 
■ γάμον  άλλα  κατά  τήν  τετάρτην  ίνδικτιώνα  του  .ζ'χΐ,δ' 
έτους  πρόςταξις  (μετά  τήν  Χέξιν  ταύτην  δ  ια-γε-γ  ραμμένα  τάδε- 
μετ'  έμβ ριθ είας  κωλύει  τον  έξ  α'ίματος  έβδομον  -γάμον 
άλλα  κατά  τήν  τε)  γεγονε  τοΰ  β ασιΧέως  ημών  τοΰ 
αγίου  κυροΰ  Ίσαακίου  τοΰ  Αγγέλου  πα τριαρχεύοντος 
τοΰ  Κ αματηροΰ  κυροΰ  Βασιλείου,  διοριζομένη  μή  προ- 
κριματίζεσθαι  έκ  τών  ρηθεισών  πράξεων  τον  μετά 
τήν  ποίησιν  αυτών  συστάντα  -γάμον,  μέσον  τών 
πανευτυχεστάτων  καισάρων  ήγουν  τοΰ  Κα τακουζηνοΰ 
κυροΰ  Ίωάννου  καί  τής  αύταδέΧφης  τοΰ  βασιΧέως 
κυράς  Ειρήνης  καί  εις  έβδομον  βαθμόν  έξ  α'ίματος 
άναγόμενον  άλλ’  δσον  τδ  εις  αύτούς  καί  μόνους 
άπρακτήσαι  τά  παρά  τής  συνόδου.  Καί  τα  μεν  περί 
τών  γάμων  τοΰ  εβδόμου  βαθμοΰ  οϋτω  διευΧυτώθησαν. 

2  2  (φ.  128  α).  “Περί  τοΰ  βαθμόν  έζ  αγχιστείας.” 

23  (φ·  128  β).  “Στίχοι  προς  τον  βασιλέα  κυρ 
Μιχαήλ  τοΰ  Δοΰκα.” 

’Άρχ.  ΑιςεξαδέΧφου  παΐδα  σής  ού  προς  -γάμον. 

24  (φ·  129  β)·  “ Χρνσοβονλον  τον  αοιδίμου 

βασιΧέως  κυροΰ  Ίσαακίου  τοΰ  Αγγέλου  περί  τών  -γυναικών 

τών  μελλόντων  -γίνεσθαι  επισκόπων.” 

Έχει  δλον  ώδε- 

Η  βασιΧεία  μου  παραυτά  διωρίσατο  π ροτ ρεψαμένων 
τοΰτο  καί  τών  άγιωτάτων  π ατ ριαρχών  έν  -γυναικείοις 
μοναστηρίοις  άνυπερθέτως  είίαγαγεΐν  τάς  πρδ  τής 
χειροτονίας  συναφθείσας  γαμετά$  τοΐς  χειροτονη- 
θεΐσιν  άρχιε ρεΰσι'  πόρρω  τής  τών  αρχιερέων  ιρκοδο- 
μουμένης  καταμονής'  καί  άποκείρεσθαι  ταύτας’  καί 
κανόνι κώς  κατά  μοναχούς  διάγειν  έκάστην  αύτών  έν 
ή  μονή  καί  τήν  τρίχα  άπέθεντο  ή  μή  βουΧομένων 
τών  -γυναικών  έκοΌσίω  ς  τήν  άπόκαρσιν  δέξασθαι' 
τούς  πρδ  τής  χειροτονίας  συναφθέντας  αύταΐς  άπο- 
-γε-γυμνωμένους  είναι  τοΰ  αρχιερατικού  θρόνου  καί 
αξιώματος  καί  ετέρους  άντ’  αύτών  έπί  ταΐς  Χαχούσαις 
τούτους  ψηφίζεσθ  αι  καί  τδ  άπδ  τοΰδε  μή  &ΧΧως 
χειροτονεΐσθ  α  ι  τδν  πρδ  τής  χειροτονίας  νόμιμον 
έχοντα  γαμέτην,  εί  μή  διαζευχθεΐεν  έκάτεροι  κατά 
κοινήν  τών  συνέυνων  έγγραφον  συμφωνίαν  τε  καί 
άρέσκειαν  κατά  τούς  ιερούς  καί  θείους  κανόνας 
άσκανδάΧιστα  καί  άπ ρύς κόπα  καί  μώμου  παντός  απο¬ 
ξενωμένα  τά  τής  ιερατικής  καταστάσεως'  ήσαν  δέ  τω 
βήματι  τής  βασιΧείας  έπί  τούτοις  συνεδριάζοντες 
αρχιερείς  ό  Καισαρείας  δ  Εφέσου  ό  Κ υζίκου  καί  έτεροι 
ούκ  όΧί-/οι. 

Έν  τή  ωα  τοΰ  φ.  129 β·  Μηνί  Σεπτεμβρίω  ϊνδ.  ό1**. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


301 


25  ( φ.  130  α).  “ Επιστολή  κανονική  πατριαρχική 
περί  παρθένων  -γυναικών  συζευγνυμένων  άνδράσι  παρά  -γνώμην 
των  -γονέων  αύτών.” 

’Άρχ.  Ού  λανθάνει  δέ  σου  την  πολυμάθ  ειαν  ούδέ 
εκείνο. 

20  ( φ .  131  β)·  “Περί  μεταθέσεως  επισκόπων .” 

27  (φ.  132/8).  “Περί  συμβούλων  προικός  θαυ¬ 
μαστόν.” 

28  (φ.  133/®)·  “Συνοδική  διάγνωσις  περί  μνηστείας.” 

29  (φ·  134  α)·  “  Περί  παραιτήσεως  επισκοπών.” 

30  ( φ .  134/8)·  “Περί  επισκόπου  άποκαρέντος.” 

31  ( φ.  135/8)·  “Συνοδική  διάγνωσις  περί  τον  εξ 
αίματος  ζ'  βαθμού.” 

32  (φ.  136  α).  “  Του /δασιλε’ως  Κωνσταντίνου 
τοΰ  Πορφυρογέννητου  Νεαρά  περί  των  άποστατούντων.” 
“Εχει  δ\η  ώδε" 

Ή  κατά  τδν  Ιούνιον  μήνα  τη ς  ένατη 5  ίνδικτιώνος 
τού  ^  φλδ^  έτους  γεγονυΐα  νεαρά  παρα  τοΰ  βασιλέως 
Κωνσταντίνου  τοΰ  ΤΙορφυρογεννήτου  συμπράξαντος 
καί  τοΰ  τότε  π ατ ριάρχου  Αλεξίου  καί  τής  συνόδου  ή 
καί  τάξιν  τόμου  έπέχουσα  καί  ΰπο-γ ραφεΐσα  παρα  τοΰ 
βασιλέως  καί  της  συνόδου  καί  διοριζομένη  άναθεμα· 
τίζεσθαι  τούς  έπιχειροΰντας  αποστασίαν  ή  τυραννίδας 
κατα  βασιλέων  ποιήσειν  ώς  εντεύθεν  τού ς  υπηκόους 
κατα  των  οικείων  δεσποτών  παρασκευάζοντας  έπαν- 
ίστασθαι,  ήτις  διορίζεται  μετά  των  άλλων  καί  ταυτα  : — 
Το?$  μέλλουσιν  ή  έπιβουλαΐς  από  Ύε  τοΰ  νΰν  ή 
μούτιρ  έπι χειρεΐν,  ανάθεμα: — - 

ΤοΪ5  συμπράττουσιν  αύτοΐς  καί  συ-γ κοινωνοΰσιν  έν 
τη  άποστασίμ,  ανάθεμα: — 

Τοΐ5  συμβουλεύο υσι  καί  παρορμώσιν,  εις  τά  τοιαΰτα 
ανάθεμα:  Το?5  δεχομένοις  αύτοΰ  εις  μετάνοιαν  μη 
μεταμελομένους  από  της  αποστασίας  καί  καταλιμπά- 
νοντας  αύτην,  ανάθεμα:— 

33  (Φ·  ϊ36  α).  “  Συνοδική  διάγνωσις  περί  των 

άποστατ  ούντων.  ’  ’ 

34  (Φ·  137  β)·  “  Περί  της  αυτής  υποθέσεως.” 

35  (φ·  ϊ 3 ^  α)·  “  Περί  καταλύσεως.” 

36  (φ.  138  β).  “Περί  τών  σνντέκνων.” 

37  (φ·  14°  α)·  “Τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχον 
Αντιόχειας  κΰρ  Θεοδώρου  [τοΰ  Βαλσαμών]  Μελέτη  χάριν 

της  εις  τούς  θείους  ναούς  των  μοναστηρίων  -γινομένη  μετάκλησις 
διά  σημαντηρών  τριών.” 

38  (φ.  142  α).  “  Ερωτησις  τού  άγιωτάτου  πατρι- 
άρχου 

Αλεξάνδρειάς  κυροΰ  Μάρκου  καί  Αποκρίσεις  έπ’  αύταΐ 5  τοΰ 
άγιωτάτου  πατριάρχου  Αντιόχειας  κυροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  Βαλ¬ 
σαμών...” 

Μ ένουσι  κολοβά  έν  τη  άποκρίσει  εις  την  έρώτησιν  λα '  έν  ταΐς 
λέξεσι’  περί  τοΰ  μηδένα  εΐτε  έπίσ κοπον  εϊτε  πρεσβύ- 
τερον  εΐτε  διάκονον  της  άχράντου  μεταδ ιδ όντος ... 

5648.  142. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVI.  [φ.  177). 

Νορ,οκάνων. 


Τό  πλεΐστον  έν  τη  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει  Πίναξ  άκέφαλος,  έν  ιρ  πρώτον  σιρζεται  άναγεγραμ- 
μένον  τό  κεφάλαιον  σμζ~’  “Περί  πώς  γράφει  ό  άρχιέρευς  τόν 
κνέζην  Σερβίας  καί  πώς  εις  την  τούτου  όμόζυγον  καί  πός  εις 
ζούπανον.”  Τ ελευταΐον  έν  τιρ  ΥΙίνακι  κεφάλαιον  σνη’  “  Περί 
πώς  γράφεται  τό  διαζύγιον  όταν  μοιχεύεται  ή  γυναίκα  τοΰ  άνδρός 
καί  της  τό  απόδειξη. ”  Συμπίπτει  δέ  ό  Πίναξ  καθ’  οσον  σιρζεται 
προς  τά  σιρζόμενα  τών  περιεχομένων  τοΰ  κώδικος,  δςτις  έστίν 
ακέφαλος  τε  καί  έλλιπής  φύλλων  έν  τιρ  μέσω. 

5649·  ΐ43· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (φ.  438). 

1.  Νο/αοκάνων  εν  τη  καθωμιλημένη. 

ΤΙεριλαμβάνει  κεφάλαια  σοίΓ',  ών  α  “  Περί  κριτοΰ  -ήτοι  τοΰ 

άρχιερέως  τοΰ  είναι  πρός  πάντας  συμπαθής  καί  νά  μην  πιστεύη 
λόγους  τινός  χωρίς  νά  έξετάζη,” ...σοε’  “Περί  οραμάτων,  ποια 
εΐναι  αληθή  καί  ποια  ψευδή  ”  Αναστασίου  τοΰ  Σιναΐτου, 
σοζ~’  “Περί  τών  ονομάτων  τών  θείων  διδασκάλων  καί  βασιλέων , 
τών  έν  τιρ  παρόντι  βιβλίιρ,  τών  βουλομένων  θεάσασθαι  αύτά.'" 

2.  “Ν ομοκάνονον  πάνυ  πλουσι ωτατον 
έκλελεγμένον  ύπό  πολλών  θεοφόρων  πατέρων .” 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  Περιλακφάνει  δέ  κεφάλαια  υκα' ,  ών 
α'  “Περί  πνευματικού,  πώς  κάμνει  χρεία  νά  εΐναι,”  ,.υκ  “  Περί 
πώς  γράφεται  ή  διαθήκη  τον  μέλλοντος  άποθανεΐν,”  υκα'  “  Κϋχή 
λεγομένη  παρά  άρχιερέως  ή  ίερέως  ή  πνευματικού  πατρός  έπί 
τούς  μέλλοντας  μετάλαβε ΐν  τών  άχράντων  μυστηρίων.” 

3-  “  Αήλωσις  εν  επιτόμω  πασών  τών  αιρέσεων  και 
αίρεσιαρχών.” 

4·  “  Περί  τών  Φραγγών  και  Λατίνων, 

καί  πώς  άπεσχίσθη  ή'Ρώμη  τών  τεσσάρων  πατριαρχών ...” 

5·  “  Συνοφις  μαρτυριών  της  άγιας  Γ ραφής 
καί  τών  θείων  καί  ιερών  κανόνων,  κατά  τών  λατινικών  αιρέσεων 
καί  τής  άποσταλείσης  έκθέσεως  τής  λατινικής  πίστεως  παρά  τοΰ 
πάπα  Τρηγορίου  πρός  τόν  άγιώτατον  πατριάρχην  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Γερμανόν.” 

6.  “  Μαρτυρίαι  της  άγιας  Γραφής  κατά  τών  άζυμα 
προςφερόντων.” 

7.  “  Φωτίου  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Περί  τής  τών  Φραγγών  αίρέσεως  έκ 

τής  εγκυκλίου  Επιστολής,  Οΰτος  έστίν  ό  ονομασθείς  Ταράσιθ5, 
σοφός  άνήρ  καί  ηγιασμένος.” 

8.  “  Έραίτησις  καί  άποκρισις  θείων  ττατε'ρων,  περί 
πίστεως  καί  κατα  Λατίνων.” 

9·  “Τοΰ  Χρυσοστόμου  Έκ  τού  Λόγου  της  Κοιμήσεως 
αυτού.” 

Χωρία  κατά  τών  αιρετικών. 

ΙΟ.  “Έΰχή  ήν  λέγει  ό  αρχιερείς  ή  πνευματικός 
ή  ίερεύς  έπί  την  κεφαλήν  τοΰ  μέλλοντος  μεταλαβεΐν,  συγχω- 
ρητική.” 

II.  ’Λπόσπασμα  εκ  τού  ΐΐατερικού. 

I  2.  Κεφαλαία  νηπτικά  και  πρακτικά  έκ  τών  πάτερων. 
13.  Λιηγησεις  έκ  τού  Γεροντικού. 

Ι4·  Ισον  τής  Επιστολής  Ποντίου  Πιλάτου. 

Τοΰ  όλου  κώδικος  προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

Τά  φ.  436  καί  437  άγραφα. 


302 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


565°·  ΐ44· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (φ.  512). 

“  Κ ανονικόν  παρα  Χριστόφορου  μοναχού 

τοΰ  έν  τή  κατά,  την  εύα-γή  μονήν  των  Ίβηριτών  ίερα.  Σκήτη 
τοΰ  τίμιου  Προδρόμου  διάγοντοϊ...” 

'Ο  κώδιξ  αϋτό-γραφος  τοΰ  σνγ-γραφέως.  Τό  δέ  Κανονικόν 
τοΰτο  έξεδύθη  τύποις  υπό  τόνδε  τον  τίτλον  “ Κανονικόν ,  ήτοι  οι 
θείοι  κανόνε ς  των  άγιων  καί  πάνσεπτων  ’ Αποστόλων ,  των  τε 
Οικουμενικών  καί  τοπικών  Συνόδων,  έν  (πιτομη  συνειλε-γμένοι 
παρά  Χρισ-τοφόρου  μοναχού  τοΰ  έκ  της  κατά  την  εύα-γή 
Μονήν  των  I βήρων  προδρομικής  Σκήτεως·  ΰφ’  οΰ  καί  ση¬ 
μειώσεις  έκ  διαφόρων  Ιερών  διδασκάλων  εις  αυτό  τοΰτο 
συνερανισθείσαι  προςετέθησαν  δπερ  τη  τοΰ  Παναγιωτάτου  καί 
θειοτάτου  Οικουμενικού  Πατριάρχου  κυρίου  Νεοφύτου  καί  της 
ϊεράς  Συνόδου  των  αγίων  αρχιερέων  αξιώσει,  σπουδή  τε  αυτών 
καί  δαπάνη  νυν  πρώτον  τύποις  έκδέδοται.  Έν  τιρ  τοΰ  Πατρι¬ 
αρχείου  της  Κωνσταντινουπόλεως  τυπο-γραφείφ'  ’έτει  μω' 
Εί$  4°"  ’Ίδε  Βρετοΰ  Νεοελληνική  φιλολογία  Μέρ.  Α'  σ.  134 
άρ.  361. 

Τά  φ.  427 — 429  άγραφα. 

’Ίδε  καί  5651  (145). 

565Χ·  τ45· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XIX.  (φ.  585). 

Χριστόφορου  τοΰ  Προδρομίτου  Κανονικόν. 

Προτάσσεται  Συνοδική  διάγνωσυ  τοΰ  ο,ω ' ,  υπογεγραμμένη 
υπό  Νεοφύτου  Κωνσταντινουπολειοί  καί  των  έν  τή  συνύδιρ 
αρχιερέων,  δι’  ής  έ~γκρίνεται  τό  βιβλίον. 

’Ίδε  καί  5650  (144). 

5652.  ι46. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,175).  XVIII.  (σ.  453). 

Κανόνες  των  Αποστόλων,  συνόδων  και  πατέρων. 

Μεθ’  υποσελιδίων  σημειώσεων. 

Έν  τέλει'  “  Πίναξ  κατά  στοιχεΐον  των  έμπεριειλημμένων 
άπασών  υποθέσεων  τοΐς  ίεροΐς  καί  θείοις  κανύσι .” 

Ο  κώδιξ  χέ-γραπται  χειρί  Δωροθέου  Βουλησμά. 

5653·  ΐ47- 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,147).  XVIII.  (σ.  349). 

1  (σ.  I  2).  [Θεοκλήτου  τοΰ  Βυζαντίου]  “  Νοριοκάνονον 

[κατά  στοιχεΐον ]  συλλεχθέν  έκ  των  έν  τή  Πανδέκτη  ιερών  καί 

θείων  κανόνων  μεταφρασθέντων  ήδη  εις  απλήν  φράσιν  προς 
κοινήν  ωφέλειαν  μετά  καί  τινων  εξηγήσεων  των  σχολιαστών 
αυτών  τών  κανόνων  τοΰ  τε  κνροΰ  Θεοδώρου  Βαλσαμών  πατρι- 
άρχου  Αντιόχειας  καί  τοΰ  κυροΰ  Ίωάννου  μονάχου  τοΰ  Ζωναρά, 
’έτι  δέ  καί  τοΰ  κυροΰ  Ματθαίου  ίερομονάχου  Βλαστάρεως.” 

Έν  τοΐς  φ.  1  α — 11  β  Πίναξ. 

Έν  σ.  330'  Έγράφη  τό  παρόν  έν  τή  κατά  τό  "Αγιον 
"Ορος  ίερα  τοΰ  Κ αυσοκαλυβίου  σκήτη  τφ  αφοβν  'έτει 
μηνί  Μαρτίω  (  =  1772). 

2  (σ.  33 χ)·  “  Κανόνες  καί  σημειώσεις  τινές." 

Τό  ύπ’  άρ.  2  χέχραπται  χειρί  νεωτέρα. 

’Ίδε  καί  5654  (148). 

5654·  Ι4&. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,14).  XVIII.  (σ.  456). 

[Θεοκλήτου  τοΰ  Βυζαντίου]  “  Νοριοκάνονον 


άκριβέστατον  εις  κοινήν  -γλώσσαν  νεωστί  μεταφρασθέν  προς 
τήν  τών  άναχινωσκόντων  ωφέλειαν.” 

Προτάσσεται  έν  φ.  1β  II ροοίμιον  “Πρό$  τούς  άναγινώ- 
σκοντας '  Αρχ.  Οί  ιεροί  καί  θειοι  κανόνες  άλλοι  μέν 
εΐναι  τών  άγίων  Αποστόλων.  Έ πεται  δ’  έν  τέλει  τοΰ 
Προλόγου  έν  σ.  8  κ.  έ.  “Πίναξ  ακριβής  τοΰ  παρόντος  βιβλίου ” 
κατ'  άλφάβητον. 

Εν  σ.  7  μετά  τό  τέλος  τοΰ  Προοιμίου ·  Έν  τή  κατά  τό 
Άγιον  τοΰ’Άθω’Όρος  ίερμ  τοΰ  Καυσο καλυ βίου  σκήτη 
’έτει  μέν  σωτηρίιρ  μψπ-γν  μηνί  δέ  Μ αρτίιρ  (=1783). 
Ο  έν  μοναχοΐς  Θεόκλητοί  έλάχιστος  ό  Βυζάντιοί. 

’Ίδε  καί  5653  (147). 

5δ55·  τ49· 

Χαρτ.  8.  (0,205  x  0,15).  XVIII.  (φ.  169). 

Νοριοκάνων. 

Ο  προτασσόμενος  Πίναξ  περιλαμβάνει  κεφάλαια  σνε’ ,  ών  α' 
“Περί  πνευματικών  πώς  δει  αυτούς  εΐναι  καί  τοΰ  μή  λύειν 
τοΰ  ετέρου  πνευματικού  κρίσιν,”  β'  “Περί  πνεύμα τικοΰ  τοΰ  όμο- 
λο-γήσαντος  τήν  αμαρτίαν  τοΰ  έξα-γορευομένου  αύτφ,” ..  ,σνδ' . 
“Τοΰ  αύτοΰ  [Συμεών  Θεσσαλονίκηί]  Εί  συμβή  χυθήναι  τά 
αγία  έν  είςόδφ,”  σνε'  “Εί  λήθη  έ-γινε  καί  ούκ  έποίησεν  ό  ίερεύς 
ένωσιν.”  Εν  τελεί  πρόςθετα  κεφάλαια,  έν  οΐς  καί  “Περί  τών 
θρόνων  τών  υποκειμένων  τω  πατριαρχικά)  τής  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  θρόνιρ.” 

5656.  Ι50. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVI.  (φ.  327). 

“  Νοριιριον  εκ  πολλών  ε’κλελεγριενον, 

εις  φράσιν  πεζήν  τοΐς  άπανταχ οΰ  εύρισκομένοις  Κριστωνύμοις 
λαοΐς  ίερωμένοις  τε  καί  λαϊκοΐς  έν  Κ υρίιρ  χαίρειν  άεί.” 

Κατά  τό  τοΰ  Μανουήλ  Μαλαξοΰ.  Προτάσσεται  Π  ροοίμιον, 
οΰ  ή  άρχή'  (θησαυρός  κεκρυμμένος  καί  πη-γή  έσφρα- 
■γισμένη.  'Έπεται  δέ  τφ  Προοιμίφ  (φ.  3α — 28/3)  “Πίναξ 
σύν  θεω  δϊ  τάδε  περιέχει.”  Ο  δε  νομοκάνων  αυτός  άρχεται  έν 
φ.  29α  διά  τοΰ  κεφαλαίου  “Περί  κριτοΰ  τοΰ  εΐναι  εις  πάντας 
συμπαθείς.” 

Έν  τφ  προτελευταίφ  μή  συνηριθ μημένφ  παραφύλλφ  χειρί 
νεωτέρα'  1730  έποιχενεν  ό  Νέων  Πατρών  Νεδφοιτος 
εις  τήν  Πόλει  δια  τα  συμβάντα  καί  έ~γήνοικαν  ΰ  πολεΐ 
σισμί.  Έν  δε  τω  τελευταίφ  παραφύλλφ'  Άπό  Νριστοΰ 
έτος  1730  έγήνονταν  ή  συσμί. 

5δ57·  Τ5Χ 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  XVII.  (σ.  227). 

“  Νοριοκάνων  πολλά  πλούσιος 

ό  όποιος  έμαζώχθη  τώρα  κοντά  άπό  διαφόρους  νομοκάνονας, 
καί  έβάλθη  εις  τοιαύτην  τάξιν'  καί  πρώτον  φανερώνει  κάποιαν 
ερμηνείαν  εις  τούς  πνευματικούς,  καί  ετοιμασίαν  όποΰ  χρεωστοΰν 
νά  έχουν  εις  τήν  έξομολόχησιν.” 

Έν  τή  καθωμιλημέν η. 

'Ο  Νομοκάνων  αύτός  άρχεται  έν  σ.  28.  Έν  δέ  σ.  1 — 27 
“Σημείωσις  τελεία  όλων  τών  υποθέσεων  όποΰ  εύρίσκονται  εις 
τον  παρόντα  νομοκάνονα.”  Περιλαμβάνει  δέ  ό  Πίναξ  ούτος, 
συμπίπτων  τελείως  πρός  τό  περιεχόμενον  τοΰ  κώδικος,  κεφάλαια 
ν',  ών  α'  “Διά  νά  μή  δίδη  ό  πνευματικός  τόν  κανόνα  εις 
εκείνους  όποΰ  Εξομολογούνται  εις  αύτόν  κατά  τό  μέτρον  τών 
σφαλμάτων  των  τους  μόνον,  άμή  νά  στοχάζεται  καί  τήν  προ- 
αίρεσίν  τους,”  β'  “Δια  νά  δίδη  ό  πνευματικός  έλαφρούς  τους 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


303 


κανόνα!  εις  έκείνους  όποΰ  έξομολογοΰνται  άπό  καλήν  του ς 
προαίρεσιν,  καί  άπο φασίζουν  τελείως  να  άφήσουν  τα 5  αμαρτίας 
των,  καί  να  στοχάζεται  τήν  ηλικίαν  καί  την  αξίαν  τοΰ  καθενός 
καί  μέ  τί  τρόπον  έσφαλε,” ...τί,θ'  “Διά  -γυναίκα  όνου  σκλαβωθη 
καί  μολυνθή,”  υ'  “Ιστορία  διά  κληρικούς  καί  καλογήρους  ότ τοΰ 
δεν  διαβάζουν  τήν  ακολουθίαν  όττοΰ  παρεδόθη  άττό  τούς  ά-γίους 
πατέρας "  εσπερινόν  λέγω,  άπόδειπνον,  μεσονυκτικόν ,  όρθρον, 
καί  ώρας.” 

5δ58·  152. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,142).  ΧΥ.  (φ.  365). 

1  ( φ .  I  α).  “Αί  μεθηλικιώσεις  τον  άνθρωπον  εις  ζα.” 

Άρχ.  Βρέφος  από  γεννήσεως  έως  έτών  δ'. 

2  (φ.  I  α).  “  Αί  ηλικίαι  σύντομοι  είσί  δ  .” 

3  (φ.  ι  α).  “  Ποσαι  άρεταί  τοΐς  αρχονσι  πρέπονσι 
και  άρμοζονσι.” 

4  (φ.  I  α).  “  Στίχοι  Ιαμβικοί  τον  φαλκιδίον.” 

"Αρχ.  Τούς  χιλίους  στατήρας  οΰς  έκτησάμην 

λαβεΐν  κελεύω  τούς  έμούς  παΐδας  δύο. 

5  (φ.  I  β).  “  Στίχοι  παραγγέλλων  τους  κριτάς.” 

’Άρχ. 

"Α νδρες  δυνάστα ι  τοΰ  κράτους  προστάται 
κριτήριον  γης,  οί  δικασταί  τοΰ  βίου. 

6  (φ.  2  α).  “Περί  ήμερων  απράκτων 

ήτοι  σχολαζουσών  καί  τίνες  έν  αϋταΐς  τιμωρούνται...” 

"Ε πονται  άπεσπα σμέναι  Διατάξεις  νομικαί  ανεπίγραφοι,  έν 
αΐς  καί  τις  έν  φ.  4α  έπιγεγραμμένη  “Περί  τής  έννόμου  άπο- 
γραφής  των  συνήθως  διδομένων  τη  γυναικί.” 

7  (φ.  4  β)·  Στίχοι  ανεπίγραφοι. 

’Άρχ.'Ώ  θαΰμα'  γαστήρ  άσπόρως  συλλαμβάνει. 

8  (φ.  5  β)·  Διατάξεις  νομικαί  ανεπίγραφοι. 

Φέρουσιν  αριθμόν  κη' — πδ’ .  Τούτων  κη' .  Κατά  τρυφήν 

καί  συμπαιγνίαν,  έφόνευσε  τις  τινά  καί  ό  ανθ ύπατος 
έπί  πέντε  έτη  έξορήσας  αυτόν,  άπεδέχθη  +,...λθ'· 
Ούκ  έπί  των  συμφόνων  άλλ’  έπί  των  συμβ εβηκότων 
καί  περιστατικών  μαρτυρεί ·  οΐον,  όταν  τις  έν  τ  ή 
όδιρ,  ήβρισέ  με"  ή  ’έτυφέ  με'  ουδέ  γάρ  έγίνωσκον 
τοΰτο'  έπί  τής  διαθήκης  δέ,  καί  έπί  των  Άλλων 
συμφώνων,  ούδαμώς,  εί  μη  προςκληθεΐεν  +  ,...πδ'. 
Τ έσσαρες  μήνες  παρέχονται  τοΐς  κατακριθεΐσιν  εις 
ύπ έρθεσιν  καί  μετά  ταΰτα  τόκους  έκατοστιαίους  απαι¬ 
τούνται-  καί  οί  έγγυηταί  δέ  αυτών  έχουσι  τήν  τε- 
τράμηνον  οί  δέ  κληρονόμοι  καί  Άλλους  τέσσαρας 
μήνας  έχουσι"  καί  μετά  τήν  διάσκεφιν  δέ,  έχουσι 
τήν  τετράμηνον. 

9  (φ.  9  α)·  “  Δρχη  συν  Θεω  άγίω  της  νομικής  βίβλον 

Πρόχειροί  νόμων  τό  λεγόμενον  ή  ’Βξάβιβλος  συναθροισθέν 

πάντοθεν  κατ’  έκλογήν  καί  κατ'  έπιτομήν  οΰτω  συντεθέν  παρά 
τοΰ  πανσεβάστου  νομοφύλακος  καί  κριτοΰ  Θεσσαλονίκης  κυροΰ 
Κωνσταντίνου  τοΰ  Άρμενοττοΰλου.  Κριτών  προκατάστασις 
ή  περί  δικαιοσύνης .” 

"Κκάστου  βιβλίου  προτάσσεται  Κίναξ  τών  τίτλων  βραχύς. 
ΙΙολλαχοΰ  δ’  εύρηνται  παρασελίδιοι  σημειώσεις  μελαναί  ή 
έρυθραί. 

ίο  (φ.  242  α.).  “"Ετεροι  τίτλοι  διάφοροι.” 

“Περί  αξιωμάτων  τίτλος  α'  βιβλίον  ζ ' ’Άρχ.  Άπό  πα¬ 
τρικίων  έως  ίλλουστρίων,  είσίν  οί  συγ  κλητικοί.  Οί 


τών  άπελευθέρων  παΐδες  δύνανται  γενέσθαι  συγκλη¬ 
τικοί"  αυτοί  γάρ  οί  Απελεύθεροι  μόνοι  κε κώλυνται. 

ΙΙρβλ.  Χύνοφιν  τών  Βασιλικών  έκδ.  Ζαοηακιαε  ν.  Πινοεντηαι. 
Α  Εχνι  καί  έκδοσιν  Άρμενοττοΰλου  ύπό  ΑΛΕΗΙΟΤ  ΣΙΙΑΧΟΤ 
τοΰ  έτους  1793. 

11  (φ.  250  α).  “  Νόριος  γεωργικός  κατ’  εκλογήν 

βιβλίου  τοΰ  τής  θείας  λήξεως  Ιουστινιανού  βασιλέων  ” 

12  (Φ·  255  /3).  “ Επίτομη  των  ιερών  καί  θείων 
κανόνων 

γέγονε  δέ  καί  αϋτη  παρά  τοΰ  πανσεβάστου  νομοφύλακος  καί 
κριτοΰ  τοΰ  Θεσσαλονίκης  κυροΰ  Κωνσταντίνου  τοΰ  Άρμε- 
νοιτούλου.” 

Μετά  τήν  ΤΙροθεωρίαν  (φ.  255  β — 258  β)  έπεται  (φ.  258  β)· 
“ ΤΙίναξ  σύν  θειρ  τής  βίβλου  τών  κατ’  έπιτομήν  ιερών  καί  θείων 
κανόνων.” 

13  (φ·  293  β)·  “Περί  πίστεως  ορθοδόξου  τοΰ  αύτοΰ.  ’ 

"Αρχ.  Πιστεύειν  δεΐ  τον  όντως  Χριστιανόν  ώ$  αί  αγιαι 

καί  οίκουμενικαί  σύνοδοι  έπεκύρωσαν  εις  ένα  θεόν. 

14  (φ·  298  α).  “  Η  γεγονυΐα  Υποτύπωσες 

παρά  τοΰ  βασιλέως  Λε'οντο5  τοΰ  σοφοΰ  όπως  έχουσι  τάξεως 
οί  θρόνοι  τών  έκκλησιών  τών  υποκειμένων  τψ  πατριάρχη  Κων- 
σταντινο  υπόλεως.” 

15  (Φ·  299/3)·  “Τ  ά  όφφίκιατης  μεγάλης  εκκλησίας .” 

"Αρχ.  α'  ό  μέγας  οικονόμος  β'  ό  μέγας  σακελλάριος 

γ'  ό  μέγας  σκευοφύλαξ.  ΤΑ.  κθ'  ό  νομοδότης,  λ'  καί 
ό  πριμμικήριος  τών  αναγνωστών. 

ΐό  (φ.  299  β).  “  Υά  όφφίκια  τοΰ  παλατιού.” 

’Άρχ.  α'  Δεσπότης,  β’  σεβαστοκράτωρ.  γ'  καίσαρ. 
ΤΑ.  πθ'  ΙΙροκαθήμενος  κάστρου,  β  Αρουγγ άριος  στό¬ 
λου.  Ι,α'  Καί  κόμης.  Ίστέον  οτι  τά  χρυσοκόκκινα 
σκιάδια  φοροΰσιν,  οί  άπό  τοΰ  πανυπερσεβάστου,  μέχρι 
τοΰ  μεγάλου  στρατοπεδάρχου"  τά  δά  συρματηρά,  οί 
άπό  τοΰ  μεγάλου  π ριμμηκηρίου  μέχρι  τοΰ  κουροπα- 
λάτου"  τά  δέ  κλαπωτά,  οί  άπό  τοΰ  π ρωτοβεστιαρίτου 
μέχρι  τέλους"  τά  δέ  σκαράνικα  φοροΰσιν,  οί  άπ  αρχής 
μέχρι  τοΰ  λογοθέτου  τών  αγελών  τά  δέ  κόκκινα  οί 
άπό  τοΰ  άκολούθου  μέχρι  τέλους. 

Διάφορα  τών  τοΰ  Κωδινοΰ  (έκδ.  Βόννης  σ.  6  κ.  έ.). 

1 7  (φ.  3°°  β)·  “  Τω  θεοτιμητω  πατρί 

καί  σοφωτάτιρ  διδασκάλφ  τής  έκκλησίας  τιρ  ιεράρχη  Φιλα¬ 
δέλφειας,  ό  Σοφιανός.” 

’Άρχ.  ’Έμοιγε,  θειότατε  καί  σοφώτατε  δέσποτα, 
παιδύθ  εν .  ΤΑ.  καί  Άλλοτε  εις  Άλλους  πεφυκότων 
μεταπίπτειν. 

ΐ8  (φ.  3°2  ο)·  [Ίωάννου  τοΰ  Φακρασή]  Περί  τών 
όφφικιων  ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  Μετά  τόν  αύτάνακτα  δεσπότης  έστι. 
δεύτερον  αξίωμα  σεβαστοκράτωρ 
και  καίσαρ  ευθύς  ΰποβάθ ρα  τοΰ  κράτους. 

ΤΑ.  έταιρειάρχης"  -τών  άλλαγείων  Άρχων 
ό  μυρτα'ίτης  ό  μέγας  έπί  τούτοις 
καί  δη  σεβαστός  καί  δ ρουγ κάριος  στύλου. 

’Ίδε  καί  3701  (167),  49. 

19  (φ·  302  β).  “  Τ?75  μεγάλης  έκκλησίας  συγκλη¬ 
τικοί  δε 

’Άρχ.  Φιλοσόφων  ύπατος  ρητόρων  πρώτος. 

ΤΑ.  δομέστικός  τε  καί  μα'ίστωρ  τοΰ  κλήρου. 


304 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


20  (φ.  302  β).  “Των  Ιατρών  οίτοι.” 

Έχει  δέ  το  δλον  ώδε' 

Κάν  τοΐ ς  ίατροΐς  άκτουάριον  ό'ρα' 
ύπατοι  δικτάτορες  σύν  τοΐς  ταμίις 
πατρίκιοι  μέγιστοι  πρόεδροι  πάλιν 
δορυφόρων  έπαρχοι  και  πραιτορίων. 

2ΐ  (φ.  302  β).  “  Στίχοι. ” 

“Εχει  δέ  τό  δλον  ώδε' 

Ταΰτα  τά  λαμπρά  της  κάτω  σκηπτονχίας 
π ρόεδ ρΐαι  σχήματα  σεμνότης  δόξαι 
ρεών  τέ  πλούτος  και  πηλός  έπη ρμέν ος 
κόνις  δέ  τύχη  το ίς  πνεΰμασιν  άρθείσα 
τέλος  τάφος  τ  ρίπηχυς'  ώ  βίου  πλάνη. 

Η  λέξις  τ ρίπηχνς  διώρθωται  έκ  τού  τό  πρώτον  γραφέντος 
τρίπυχης. 

22  ( φ .  3°3  β)·  “  Προς  τους  άλόγως  άφορίζοντας 
τινάς  της  τον  θεοΰ  εκκλησίας  ω5  αύτοί  μάλλον  είσίν  οίπεύθννοι 

ήγουν  υποβαλλόμενοι  τιρ  άφορισμω'  πίστεις  έκ  διαφόρων  αγίων.” 

'Έπονται  βραχέα  Αποσπάσματα  τού  αγίου  Νίκωνος  καί  τον 
πατρια'ρχου  Νικολάου. 

23  (φ·  3°3  β)·  Άδηλου  ϊαμβεια  εις  τούς  άγιους  των 
μηνών  ανεπίγραφα. 

"Αρχ.  Σεπτέμβριος. 

Τον  Συμεώνην  έκ  στύλου  πόλος  φέρει. 

Ως  ιχθύς  ές  τρίαιναν  έκπνεΐ  καί  Μάμας. 
"Ανθιμος  άνθεΐ  καί  τρέφει  θανών  τρίχας. 

Οϋτω  μετά  τό  τέλος  των  άγιων  τοΰ  Σεπτεμβρίου  'έπονται  οί 
των  λοιπών  μηνών  μέχρι  καί  τοΰ  Αύγούστου.  'Έ*αστο5  δέ  των 
αγίων  καταλαμβάνει  στίχον  ένα. 

24  (Φ·  3°7  α).  Σημείωμα  περί  των  ρηθέντων 

υπό  τοΰ  πατριάρχου  Νικολάου  περί  των  άποκειρομένων. 

25  ( φ·  3°7  β)·  Τύπος  πληρεξουσίου  γράμματο%. 

20  ( φ .  308  α).  “  Τού  δικαιοφύλακος  Θεοτα-αλονίκης 

Ίωάννου  (;)  τοΰ . ”  [εξίτηλου). 

"Αρχ.  Τό  ύπόβολον  6  καί  π ρογ αμι αία  καλείται  δωρεά. 

27  (φ.  3°9  β)·  <1  Αρχή  των  λατινικών  λέξεων  κατά 
άλφάβητοΐ’ .  ’ 

"Αρχ.  "Αμπετ  έχει'  αδπραστίουμ  παρτικι  πανδουμ'  ή- 

νέσχετο  εαυτόν  π ραθηναι.  Τέλ.  φινίουμ  ρεγουνδόρουμ, 
τό  μεταξύ  των  αγ ρογ ειτύνον  γυ μναξομένων  έχόντων 
περί  ορών  προς  άλλήλους  φιλονικείας.  Φάμουσα  υβρι¬ 
στικά  έγγραφα. 

28  (φ.  312  β).  “'Έτερα.” 

"Αρχ.  ’Ανθείπατος  ό  σήμερον  δούξ'  Ίκολίεν  αγωγήν 
’έχουσαν  καταδίκην  έξομολογίας  μέν  εις  τό  άπλοΰν, 
έξα ρνήσεως  δέ  εις  τό  διπλοΰν.  ’Ακουίλιος,  αγωγή  κι- 
νουμένη  κατά  τοΰ  ύπ ερθ ε μένου  δούναι  τό  καταλειφθέν. 
Τέλ.  +  υπερθεματισμός  ή  έπαύξησις  τοΰ  τιμήματος  τής 
π ράσεως.  +  φάκτου  πράγματος  γεγονότος.  Φίσκω  δη- 
μοσίω. 

29  ( φ·  3χ3  α)·  “  Περί  ατελούς  δευτερας  διαθήκης.” 
"Αρχ.  Άγράφως  συνίσταται  διαθήκη.  "Ε πονται  “Περί 

τυφλού  διαθήκης ”  καί  Άλλα  Περί  διαθηκών  καί  άλλαι  Αιατάξεις, 
έν  αΐς  “Περί  ύπεξονσιότητος,”  “Περί  έντολέων,”  “Περί  εξό¬ 
ριστων,”  “Περί  έπιτρόπων ,”  “Περί  αυτεξουσίων”  κτλ. 

3°  (Φ·  3  1  7  «)·  “  Ταύτα  τά  Σχόλια  είσιν 


άπό  τοΰ  κεφαλαίου  οΰ  ή  αρχή '  Ο  νόμος  διαιρείται  εις  δύο  εις 
δημόσιον  καί  ιδιωτικόν.” 

"Αρχ.  Τό  τής  έμφυτεύσεως  συνείλασ μα  τοιοΰτον  τί 
έστιν'  έ κδ ίδ οτ αι  έδαφος  ή  οίκημα  εις  τελείαν  καί 
άναφαίρετον  διακατοχήν. 

'Έπονται  ποικίλαι  Αιατάξεις  καί  Σχόλια,  έν  οΐς  καί  [φ.  318  /3) 
“Περί  ψιλοΰ  συμφώνου.”  " Αρχ.,.θ ρεπτήν  έχουσα  γυνή  καί 
προίκα  υπέρ  αυτής  έπιδιδοΰσα. 

31  (φ.  321  β)·  Τά  ονόματα  των  επτά  σοφών. 

32  (φ.  32  I  β)·  Περί  μέτρων  γης. 

’  Αρχ.  ['Ό]τι  ό  δάκτυλος  πρώτος  έστίν  ώ?  καί  ή 
μονάς  έπι  αριθ μόν. 

33  (Φ·  321  β)·  “Πού  κεφαλαίου  ότι  ό  άγοράσ ας 
καλή  πίστει  αγρόν  γεωργήση  ή  κτίση.” 

"Αρχ.  Τυχόν  ρ'  νομισμάτων  ήν  άξιος  ό  αγρός. 

34  (Φ·  323  α)·  “Περί  δικαίου  προικός.” 

"Αρχ.  Τό  λεγόμενον  δτι  τά  αναγκαία  δαπανήμ ατα. 

35  (Φ·  324  αλ  “  Ε^ηγησις  των  ρωμαϊκών  λεξευιν 
παρά  τίνος  σοφού  τών  έντός  τοΰ  νομίμου  βιβλίου  τής  Εκλογήν 

των  τριών  αύτοκρατόρων  μετενεχθέντων  καί  έξηγηθέντων  εις 
έλληνίδα  γλώτταν  κατα  στοιχείου .” 

"Αρχ.  Αναλύων  λεγάτων  έπισκόπων.  Αρίδατος  ό  μή 
κληρονομών. 

36  (φ.  331  α)·  “Νεαρά  γεγονυΐα  παρά  τού  έν  άγιοις 
πατρος  ημών  Αθανασίου  πατριάρχον  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως.” 

"Αρχ.  Τοόί  μή  επί  παιδί  τελευτήσαι  φθάσαντας 
άνδρας  ή  γυναίκας. 

Έπεται  Ερμηνεία  τής  Κεαράς.  "Αρχ.  Διά  τοΰ  παρόντος 
κεφαλαίου  ό  νόμος  ό  λέγων  δτι  ώϊ  έάν  π ροαποθ άνη 
ό  πατήρ  καί  καταλείφη  παιδίον. 

37  (Φ·  332  α)·  "Ετερον  λεξικόν  νομικών  λέξεων  κατ' 
αλφάβητου. 

"Αρχ.  ’Αναλλύων... λεγάτων  άίτησίων.  ’Ακτος  πράξις. 

38  (φ.  334  α)·  Αξιώματα  περί  αρχόντων. 

"Αρχ.  Αεί  τον  άρχοντα  είναι  προηγουμένως  συμπαθή 
αμνησίκακου  άόργητον. 

39  (Φ·  334  β)·  “Τά  εκκλησιαστικά  όφφίκια  έχουσιν 

ούτως.”  ί 

"Αρχ.  'Η  α 71  έξάς’ '  ό  μέγας  οικονόμος  κρατών  πάντα 
τά  κτήματα  τής  έκκλησίας.  Τέλ.  Ή  θ 71  πεντάς'  ό 
δομέστικος  τών  θυρών  ό  χαρτουλάριος'  ό  διπύτατος' 
ό  επί  τής  ποδέας. 

40  (φ.  337  “)·  Τά^εως  μητροπολιτών  ακέφαλου  τέλος. 

"Αρχ _ [ιδ'  ό  Πελα]γονία?·  ιε'  ό  Θεσσαλονίκης  πάσης 

θετταλίας'  έχει  δέ  νΰν  τόν  τόπον  του  'Α γκύρας'  ιζ~' 
ό  Κ λαυδιουπόλεως  πάσης  Ό νωριάδος'  άνθ’  ου  νΰν  ό 
ΙΙοντοη ρακλείας  ·  έπίσκοπος  μέν  ών  τοΰ  Κλαυδιου- 
πόλεως  πρότερον  γενόμενος  δέ  μητ ροπολίτης  έχει  καί 
τόν  τόπον  καί  τήν  έξαρχίαν  έκείνου.  Τέλ.  οί  δέ  αρχι¬ 
επίσκοποι  ού  γ ράφονται  ύπέρτιμοι'  αδελφοί  δέ  καί 
συλλειτουργοί  ώς  καί  οί  μ ητροπολΐται. 

4 1  (φ.  33&α)·  Τύποι  επιστολών  μητροπολιτών 
καί  πατριαρχών  πρό ς  ανώτατους  ιερωμένους  καί  ηγεμόνας. 

αλ  “"Οπως  γράφουσιν  οί  μητροπολίται  τοΐς  πατριάρχαις  καί 
μητροπολίταις  :  όπως  γράφουσι  τφ  Κωνσταντινουπόλεως.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


305 


Μεταξί;  τούτων  έν  φ.  341α  “  Είϊ  κνέζην  Σερβίας,”  1 1  Προ 5 
την  του  κνέζη  σύζυγον,”  “Ε Ις  δέσποιναν  Σερβίας,”  “Ε Ις  τδν 
υιόν  αύτής,”  “  Εί?  ζουπάνον.”  Καί  “"Οπως  -γράφει  δ  μητρο¬ 
πολίτης  προς  τδν  εις  την  Μιτυλήνην  ευρισκόμενον  νυν  αύθέντην 
τδν  ΓατελίοΟ^ον.”  “Εχει  δέ  ώδε'  Ώ,εριπδθητε  ανεψιέ  του 
κραταιοΰ  καί  ά-γίου  ήμων  ανθέντου  καί  βασιλέως 
ένδοξότατε  περιφανέστατο  αύθέντα  της  Μ ιτνλήνης. 
’Έν  δέ  φ.  341/3·  Τράφει  δέ  πρδς  αύτδν  καί  αύθεντίαν 
έν  δέ  τη  έπ ι-γ ραφή  οΰτω  Τ<μ  περιποθήτφ  άνεψιφ  του 
κραταιοΰ  καί  ά-γίου  ήμων  ανθέντου  καί  βασιλέως 
ένδοξοτάτφ  περιφανεστάτφ  αύθέντη  τής  Μιτυλίνης 
Φ ρατζέσκφ  τφ  Τατελιού ζφ'  έν  τφ  τέλει,  ευχήν  ήν 
διακρίνει  ό  -γράφων.  Αύτόθι'  “"Οπως  -γράφει  πρδς  τδν  είς 
την  Αίνον  θειον  αύτοΰ  Νικολέζον.”  "Εχει  δέ  ώδε'  Περιπόθητε 
συνπένθ ερε  του  κραταιοΰ  καί  ά-γίου  ήμων  ανθέντου 
καί  βασιλέως  λαμπρότατε  θαύμα σιώτατε'  -γράφει  καί 
πρδς  αύτδν  αυθεντίαν  καί  έν  τφ  τέλει,  ευχήν  ήν  ’άν 
διακρίνει  ό  -γράφων:  έν  δέ  τή  έπι-γραφή,  Τ<μ  περι- 
ποθήτφ  συνπενθ  έρφ  τοΰ  κραταιοΰ  καί  ά-γίου  ήμων 
ανθέντου  καί  βασιλέως,  λαμπ ροτάτφ  θαυμασιωτάτφ 
Ν ικολέζφ  τφ  Τατελιούζφ. 

42  (φ.  342  α)·  “Ποΐα  πιττάκια  έχονσι  μολιβο- 
βονλλα.” 

"Έχει  δέ  ο ΰτω’  Μολιβόβουλλα  δέ  κεΐνται,  είς  τε  τά 
βασιλικά  πιττάκια '  καί  τά  δεσποινικά’  καί  τά  πρδς 
δεσπότας  καί  σεβαστοκράτορας  καί  καίσαρας,  όποιοι 
είσί'  καί  πρδς  ρήγας  πάντας'  καί  πρδς  τούς  πατρι- 
άρχας'  καί  τούς  καθολικούς  αρχιεπισκόπους ·  είς  δέ 
τούς  Άλλους  πάντας  μητροπολίτας  τε  καί  άρχοντας 
κηρόβουλλα'  είς  μόνον  δέ  τδν  "Ρωσίας  πέμπουσι  μολι- 
βόβουλλον. 

43  (Φ·  34&  β)·  Διαταγές  περί  των  απράκτων 

ήτοι  μη  δικασίμων  ήμερων  άνεπί-γραφος. 

"Αρχ.  Ή  διάταξις  τοΰ  ιβ'  τίτλου  τοΰ  β'  βιβλίου 
τοΰ  κώδικος  φησίν  &τι  έν  ταΐς  π  ρολαβούσαις  τοΰ 
Πάσχα  μ'  ήμέραις  πάσα  ζήτησις  των  έ-γ κλη ματικών 
βασάνων  σχολάζει. 

44  {Φ-  35 1  α)·  “  Ισον  περί  διαλνσεως  ήτοι  κιτάντζας.” 

45  (Φ·  35  1  β )·  “'Ισον  εις  διάλνσιν 

ήτοι  κιτάντζ αν  παρά  'Ρ ωμαίοις.” 

46  (φ.  35 2  α)·  Διατάζεις  περί  διαζυγίου. 

’Ά ρχ.’Έπεί  δή  τινές  τδν  ήμέτερον  νόμον  παραβαίνειν 
σπουδάζωσιν. 

47  (Φ·  353  α)·  “  Περί  δανειστών  πλατυτερον.” 

"Αρχ.  Έχεί  δή  προςελεΰσεις  ήμΐν  πολλαί  γεγόνασιν 

γυναικών. 

Ή  αρχή  τοΰ  κεφαλαίου  τούτου  εϋρηται  μετά  τής  αυτής  καί 
πάλιν  επιγραφής  “Περί  δανειστών”  έν  φ.  357α,  ένθα  εγγύς 
ταύτης  τής  επιγραφής  σημειοΰνται  καί  τάδε·  'Η  αρχή  δέ  των 
δπισθεν  κεφαλαίων  των  περί  δανείου,  αυτή  έστίν 
είτα  τά  ’άπισθεν  βλέπε. 

48  (Φ·  355  β)·  “Περί  μαρτύρων.” 

"Αρχ.  Τούς  δικαστάς  ποιουμένους  άμαρτημάτων  έξέ- 
τασιν,  ού  μαρτύρων  μόνον  φωναΐς  ό  νομοθέτης  π ροςέχειν 
προτρέπεται. 

49  (Φ·  3^° α)·  Τύποι  πρατηρίων  εγγράφων  καί 
διαθηκών. 


50  ( φ .  361  β).  “  Χρυσύβουλον  το  γεγονός  παρά  τοΰ 
Παλαιολόγου  βασιλέω$.” 

"Εχει  δέ  6λον  ώδε' 

Καί  πάντων  μέν  των  ύπδ  την  αύτοκρατορικήν  χεΐρα 
τούς  τήν  βασιλείαν  Ιθυ νομένους  αρχήν,  σάς  μή  πόρρω 
τοΰ  π ροςήκοντος  άπονευούσας  αίτίσης  π ροςίεσθ αι  δεΐ 
καί  είς  πέρας  άγειν  αύτάς  καί  άπονέμειν  έκάστφ  τδ 
π ρόςφορον  τδσοΰτο  δέ  πλέον  των  άλλων,  τοΐς  μονα¬ 
χικήν  έπανη ρη μένοις  πολιτείαν  Ιλαρως  π ροςφέρεσθ αι 
δεΐ  καί  χεΐρα  βοήθειας  όρέγειν  αύτοΐς,  8σφ  καί  λόγος 
δεσποτικως  άνα γκά'ζειν  αυτούς  τοΐς  βουλομένοις  αύτοΐς 
έπιτίθεσθαι  έπιεικδς  πάσι  παραχωρεΐν'  δια  ταΰτα 
τοιγ αροΰν  καί  ή  βασιλεία  ήμων  τοΐς  έν  σεβασμία 
μονή  τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου  καί  τής  ένασκουμένοις 
έν  αυτή  εύήκοον  οϋς  παρασχοΰσα  χρυσόβουλλον  λόγον 
αίτήσασιν  έπιβ ραβευθήναι  αύτοΐς  ώςάν  ακλόνητα  δια- 
μένειεν  τά  παρά  των  διαφόρων  άπογ ραφέων  πρδς- 
άρμοσθέντα  τή  τούτων  μονή,  τδν  παρόντα  χρυσό¬ 
βουλλον  λόγον  αύτοΐς  έπορέγει'  δι’  οΰ  καί  διορίζεται, 
πάντα  τά  τή  τοιαύτη  π  ροςαρ  μοσθ  έντα  μονή  παρά 
των  άπογραψάντων  άπογραφέων  αύτά,  άναποσπάστως 
πάντη  καί  άναφαιρέτως  κατέχεσθ αι  παρά  τής  τοιαύτης 
μονής"  καί  μή  εύρίσκειν  ’άχλησιν  τινά  καί  διασισμδν 
έπί  πάσι  τοΐς  δικαΐοις  αύτής  τά  καί  τδ  παρόντι 
χρυσοβούλλφ  λόγφ  τής  βασιλείας  ήμων  έμπεριειλλημ- 
μένα  ήγουν  τδ  δείνα  καί  δείνα: 

Ταΰτα  πάντα  ή  βασιλεία  μου  άνενοχλήτως  κατέ * 
χεσθαι  παρά  τοΰ  μέρους  τής  δηλωθ  είσης  μονής 
βούλεται ·  ως  άνωτέρο  δ εδήλωται'  καί  άνεπιρεάστως 
διαμένει  άπδ  πάσης  καί  παντοίας  έπηρίας  καί  συζη- 
τήσεως,  έπερχομένης  τή  χώρμ'  ήγουν  άγγαρίας' 
π αραγγ αρίας'  ζημίας '  ψιλοζημίας'  έξελάσεως  πλόιμων 
κοντ αράτων  άπλήκτου  άέρος  καί  αύτής  τής  αγάπης 
καί  σιταρχίας'  καί  πάσης  άλλης  συζητήσεως'  έν 
οιοδήτινι  καλού μένη  όνύματι·  έπί  τοΰτο  γάρ  έγεγόνει 
καί  ό  παρών  χρυσόβουλλος  λόγος  τής  βασιλείας  ήμων 
καί  έπεδοθη  τφ  μέρει  τής  μονής,  δι  ασφάλειαν  αίωνί- 
ζουσαν,  γεγονώς  καί  κατα  μήνα  Ιανουάριον. 

Αήλον,  δτι  έκ  τοΰ  πρωτοτύπου  τοΰ  χρυσοβούλλου  άφηρέθη  ή 
ειδική  μνεία  των  άνατιθεμένων  τή  μονή  κτημάτων,  τδ  ρητόν 
ταύτης  όνομα  καί  άλλαι  λεπτομέρεια ι,  άτε  τοΰ  αντιγράφου 
μεταρρυθμισθέντος  είς  άπλοΰν  τύπον. 

5  I  (φ.  362  β).  “Εΐϊ  θέσιν  υίοΰ  από  πατρός  η  μητρός 
προς  τινα  άλλον.” 

Τδ7το5  έγγραφου  παραχωρήσεως  υίοΰ  πρδς  είςποίησι ν  παρ' 
άλλου. 

52  (Φ·  3^3  α).  “  Από  τον  αύθέντην  τής  ΑΙιτυληνης.” 

’Έπιστολή  [Δομίνικου]  Κατελουξου  πρδς  τδν  αύτοκράτορα 
Τραπεζοΰντος  Αλέξιον  τδν  μέγαν  Κομνηνόν. 

"Εχει  δέ  όλη  ώδε' 

'Τ ψηλότατε  βασιλεΰ  Τραπεζοΰντος'  κράτιστε'  θεό- 
στεπτε'  άγιε  αύτοκράτορ  έμοί  δέ  άξιοτίμιτε'  ποθηνύ- 
τατε'  καί  έκ  ψυχής  ήγαπημένε  αύθέντη  καί  συνπεθερέ 
τδν  θεόν  παρακαλώ,  όπως  άπδ  τοΰ  έλέους  αύτοΰ 
χορηγή  τή  άγια  βασιλεία  σου  νικάς  κατά  των  δρω¬ 
μένων  καί  άοράτων  έχθρών  χρόνους  μακρούς'  υγείαν 
καθαράν  καί  τήν  έν  πάσι  εύδαιμονίαν  καί  άγαθάτητα' 
καθώς  χρήζει  καί  άποδέχεται  ή  άγια  βαο'ΐλεία  σου · 


Η.  II. 


39 


306 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


645  καύχημα  μέν  καί  σύστασιν  της  αρχή 5  σου,  καί 
των  αυτόθι  Χριστιανών  καί  προκοπήν  καί  τιμήν  καί 
συμφέρον  των  παιδιών  μας'  εις  χαράν  δέ  καί  ευφρο¬ 
σύνην  πολλήν  ήμετέραν  καί  ημείς  έλέει  θεού  καλώ 5 
’έχωμεν  καί  καθώς  άποδεχόμεθα  Χρίστου  χάριτι  :  Εΐδ 
δέ  τό  τέλος,  Ό  πανάχαθος  θεός'  εϊη  διαφυλάττων  την 
αγίαν  βασιλείαν  σου  εις  αιώνα  τον  Άπαντα  έν  ύχίμ 
καί  εύθυμίμ  καί  πάση  χαρμ. 

Εί5  την  έπιχ ραφήν 

Τ<μ  ΰψηλοτάτφ  βασιλεΐ  Υραπεζοΰντος  κρατίστιρ· 
θ  εοστέπτφ,  άχίιρ  αύτοκράτορι'  εμοί  δέ,  άξιοτιμίτιρ' 
π οθηνύτατφ  καί  έκ  ψυχής  ήχαπημένιρ  αΰθέντη  καί 
συν  παιθ ε ρφ,  κυρ  Άλεξίιρ  τφ  μεχάλιρ  Κομνινιρ.  " Ο¬ 
πισθεν  δέ  έπάνω  καί  έπίσης  +Ό  αδελφός  ή  ό  συνπαι- 
θερός  τής  άχίας  βασιλείας  σου  καί  αΰθέντη ς  Μιτυ- 
λήνης. 

53  (Φ·  3^3  α)·  “Τον  Πτολεμαίου  "Οτι  ονκ  εισ'ιν  τα 
ουρανία  σώματα  των  καθ’  ημάς  αίτια.” 

“Α ρχ.  Ούχ  άπαντμ  τοΐς  άνθ ρώποις  ΰπύ  τίνος  Άνωθεν 
άνάχκης  συμβαίνειν  οΐεσθαι  χρή. 

54  (Φ·  3^3  β)·  “  Εις  θετόν  υιόν  τύπος  παρα8ωσεως 
υιόν  εις  είςποίησιν.” 

’Άρχ.  Έν  όνύματι  του  πατρός  καί  του  υίοΰ  καί  του 
άχίου  πνεύματος  θεοδώρα  ή  Μ ιχελήνα  έντελής  οΰσα 
την  ηλικίαν  άναδειδαχθεΐσα  τέ  παρα  του  τιμιωτάτου 
μεχάλου  οικονόμου  Θεσσαλονίκης  π ρεσβυτέρου  κυροΰ 
Γεωρχίου  του  όδείνος. 

Έν  τοΐς  λοιποΐς  στρέφεται  τό  ’έχχραφον  εις  άπλοΰν  τύπον. 

55  (Φ·  3^4  α)·  “  ’Ε7ΓΙΤρ07ΓΙκ0ΐ4.” 

”Α ρχ.  Έν  όνύματι  του  κυρίου  αμήν  ό  δείνα  έχκά- 
τοικος  παλαιας  Φωκαίας. 

Έν  τοΐς  λοιποΐς  άπλοΰς  τύπος. 

56  (φ.  364  β)·  “  Εις  πρατνριον.” 

’Άρχ.  Έν  όνύματι  του  πατρός  καί  του  υίοΰ  ,καί  τοΰ 
άχίου  Πνεύματος  καί  τής  κυρίως  καί  αληθώς  ύπέρ- 
εϋλοχη μένης  Θεοτόκου  καί  άειπαρθ ένου  Μαρίας  έχω 
ό  άνωθεν  τοΰ  παρόντος  ύφους  σταυροτύ πως  π ροτάσσων 
τό  παρόν  π ρατήριον  τίθημι  καί  ποιώ  έκουσίως  καί 
οίκειοθελώς  ’έτι  τέ  άβιάστως  καί  άμεταμελήτως  σύν 
χρονίμ  μου  τή  διασκέψει  καί  μεμεριμνημένιρ  σκοπψ 
μετά  πάσης  άλλης  νομίμου  άκριβείας  καί  θ  ελήσεως' 
δι’  οΰ  πρατηρίου  χ  ράμματος  πιπράσκω  προς  σέ 
Υεώρχιον  τόν  Φιλομάτην  άραδιουρχήτως  καί  δίχα 
λόχου  τινός  καί  κακουρχί ας  τό  περί  την  ένορίαν  τής 
Μιτυλήνης  έν  τή  τοποθεσίμ  τών  Κιονίων  πλησίον 
Σταμμάτη  τοΰ  Χριστοπολίτου  Φ  ιλομάτη  τοΰ  σοΰ 
πατρός  καί  σοΰ  άμπέλιόν  μου  εις  φλωρία  τόσα. 

Τό  λοιπόν  τοΰ  πρατηρίου  άπλοΰς  τύπος. 

57  (Φ·  36 5  β)·  Στίχοι  καρκίνοι. 

Άνεπίχραφοι  καί  ακέφαλοι,  τιλφόβρωτοι  καί  κατά  τήν  άκραν 
τοΰ  φύλλου  έσχισμένοι.  Έίσί  δέ  οϊδε’ 

[Νοσ]ώ  σύ  δς  [εΐ  ί']αμα  Ίησοΰ  σώσον. 

[ίερεΐ]σ  ό  έν . μάς . .[.  ν]εο5  ίερεΐ 

Άναβάσατε  τά  σάβανα. 

Άθλήσας  ήδη  πωτω  (;)  πηδήσας  ήλθα 
[Ά[μήσα5  άρδην  όροφιφόρον  ίίδρασα  σήμα. 

+’Αβά  φαχε  μεχα  φαβα. 

Νοσώ  σώτερ  ύπό  πυρετιρ  σώσον. 


58  (Φ-  365/8).  “  Εις  τον  πάπαν.” 

δαηοίίδβΐηιο  αο  β ο-ΐ ΐ β βΐ ηι ο  ηοδίτο  ρ&ίΐ’ϊ  άοηαΐηο 
άοπιΐηο  4θϊ  ^γη,Ιϊθ,  δΐιιηο  ροηΐϊβοϊ. 

“Εις  ρήγαν.” 

8&ΟΘΓ  1’β§ϊί  Π18,§ί8ίΓ8,ίϊ  ίΓΘ,ηΟΟΓΠΠΙ  Γββϊ. 

“Εις  τον  8ουκ αν  τής  Μιλάνας.” 

Ι11ΐΐ8ίι·Ϊ8ΒΪιηο  βί  βχοβίβο  ρτίηοίρί  βοπηηο  άο- 
ιαϊηο  ΐϊΐΐίρο  πιατΐα  ιΐβϊ  ^γεοϊο,  άυοί  ηίΘάίοΙ&ηϊ  βί 
άοηιΐηο  ίαηί. 

Ταΰτα  επαναλαμβάνονται  καί  πάλιν  χεχ ραμμένα  ερυθρά. 
Έιίσί  δέ  σύχχρονα  τή  χ ραφή  τοΰ  κώδικος. 

Έν  φ.  301/3·  Έτελειώθη  τό  παρόν  βιβλίον  έν  έτη 
,Γ^λδ*  ίνδ.  δ*ς  (  =  1426). 

Έν  φ.  11  α  μελάντυπος,  δυςξύμβλητος  σφραχίς  μονής  ελλη¬ 
νικής,  εις  ήν  άνήκέ  ποτέ  πάντως  ό  κώδιξ.  Έν  δέ  τέλει  τοΰ 
φ.  365/3·  Τήν  βίβλον  ταύτην  έκποιεΐ  έκ  τής  ιδιαιτέρας 
αύτοΰ  βιβλιοθήκης  ό  Μελέτιος  ιερομόναχος  πολών 
αυτό  τιρ  άχίιρ  Π.  Π ηλουσίου  κ.  Άμφιλοχίιρ  σήμερον 
τή  27  Α ύχούστου  1884. 

Τά  φ.  5  α,  160—163,  227,  303  α,  335/3,  336,  344  α— 348  α, 
350,  358  β  καί  359  άχραφα.  Τά  δέ  φ.  281  καί  282  τό  πλέΐστον 
έσχισμένα. 

5659·  153- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,14).  XV.  (φ.  290). 

Κανονικόν. 

Περιλαμβάνει  κεφάλαια  σπχ  ,  ών  α'  “Μεθοδίου  τοΰ  άχιω- 
τάτου  ττατριάρχου  Αιάταξις  περί  τών  διαφόρφ  τρόπιρ  καί  ήλικίιρ 
άρνουμένων  τήν  άμώμητον  πίστιν  καί  πάλιν  έπιστρεφόντων,” ... 
σπχ'  “Τον  μακαρίου  μονάχου  κΰρ  Ίωάννου  τοΰ  Φουρνή  Περί 
τών  άφ'  ο'ίων  προσώπων  όφείλει  ή  προςφορά  χίνεσθαι.” 

Προτάσσεται  μέν  “Π ίναξ  άκριβής  τής  παρούσης  πυκτίδος,” 
έπεται  δ’  έν  τέλει  νεωτέρμ  χειρί  (XVIII.  αίώνος)  Κατάλογο5  τών 
πατριάρχων  Κωνσταντινουπόλεως. 

5660.  1 54· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,152).  XVI.  XVII. 

Νομιοκανων. 

Περιλαμβάνει  κεφάλαια  υξχ' ,  ών  α'  “Περί  κριτοΰ  ήτοι 
άρχιερέως  'τοΰ  είναι  εις  πάντας  συμπαθής  καί  μηδέν  πιστεύη 
λόχους  τινός  χωρίς  νά  έξετάξει,”  β'  “Περί  κριτοΰ  κοσμικού  τί 
νά  είκονίζει  τοΰ  έχειν,” .. ,υξβ'  “"Έτερον  διαζύχιον,  όταν  ό 
άνδρας  μισεύση  καί  περάσουν  πέντε  χρόνοι  καί  δεν  μάθη  ή  χυνή 
δι’  αυτόν,  καί  θελήση  νά  ύπανδρευθή ,”  υξχ'  “  Έτερον  διαζύχιον 
όταν  δαιμονίζεται  ό  άνήρ  ή  ή  χυνή  καί  θέλουν  νά  χωρίσουν .” 

Προτάσσεται  Πίναξ  κεφαλαίων  νχ’ ,  μή  συμπ ιπτόντων  πρός 
τά  κεφάλαια  τοΰ  Νομοκάνονος. 

Ο  κώδιξ  χέχραπται  μέρος  μέν  διά  χειρός  τοΰ  XVI.,  μέρος  δέ 
διά  χειρός  τοΰ  ΧνΠ.  αίώνος. 

5661·  Γ55· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,145).  XVII.  (φ.  140). 

[Μανουήλ  τοΰ  Μαλαξοΰ]  “  Βιβλίον  νόμιμον  συν  Θεώ 
αγιω. 

Προτάσσεται  “ΤοΪ5  άπανταχοΰ  εύρισκομένοις  χριστωνύμοις 
λαοί 5,  ίερωμένοις  τε  καί  λαϊκοί ς  έν  Κυρίιμ  χαίρειν  πάντοτε. 
Προοίμιον  τοΰ  παρόντος  νομίμου.”  ’Άρχ.  θησαυρός  κεκρυμ- 
μένος  καί  πηχή  έσφραχισμένη.  "Έπεται  δέ  ( φ .  2α — 12  α) 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


307 


Πίναξ  κεφαλαίων  σί,ε',  ών  α'  “Π ερί  τοΰ  κριτοΰ  να  είναι,  εις 
πάντας  συμπαθής  καί  να  μηδέν  πιστεύη  λόγους  τίνος  χωρίς  να 
έξετάζη,”  β'  “Π ερί  δικαιοσύνης  καί  περί  τοΰ  ποιεΐν  δικαιοσύνην 
τόν  κριτήν,”  γ'  “Περί  νόμου  καί  τί  έστί  ν&μος,” ...σί,γ'  “Έν- 
ταλτήριον  -γράμμα  δποΰ  -γράφει  δ  άρχιερε ύς  δταν  κάμνη  πνευμα¬ 
τικόν  πατέρα,”  σί,δ'  “Περί  τοΰ  πως  λέγεται  η  φήμη  τοΰ 
άρχιερέως,”  σί,ε'  “Έύχή  ήν  λέγει  ό  άρχιερεύς,  ή  πνευματικός 
πατήρ  έπϊ  την  κεφαλήν  τοΰ  μέλλοντος  μεταλαβεΐν  των  άγιων 
μυστηρίων  τοΰ  Χριστοΰ.”  Ή  δέ  ύλη  τοΰ  Νομοκάνονος  συμπίπτει 
πρός  τόν  πίνακα  πλήν  τοΰ  τελευταίου  κεφαλαίου,  άνθ'  ού  φέρεται 
έν  τφ  Ν ομοκάνονι  ιί>5  τελευταίον  κεφάλαιον  άνευ  άριθμοΰ  “Περί 
τοΰ  πως  γράφεται  τό  διαζύγιον  όταν  ό  άνδρας  λείπη  πέντε 
χρόνους  καί  δεν  άποστείλη  έξόδοις  τής  γυναίκας  αϋτοΰ.” 

Τό  φ.  1  κεκομμένον  πρός  τά  κάτω.  Αιακρίνονται  δ’  έν  φ.  Ια 
ΐχνη  έρυθράς  σημειώσεως,  ΐσως  περιεχούσης  ποτέ  τό  όνομα  τοΰ 
βιβλιογ  ράφου .  Έν  δέ  φ.  149/3"  ’Ε  τελειώθη  τό  παρόν 
βιβλίον,  μηνί  Άπριλίφ  αΏ  τή  άγίμ  καί  μεγάλη  Τ ετράδι, 
έπί  έτους  βρλζ’  (  =  1629):  έστι  δέ  κτήμα  ή  παρούσα 
βίβλος  τοΰ  πανοσιωτάτου  καθηγουμένου  κυφοΰ  Να¬ 
θαναήλ-  πόνος  δέ  Αντωνίου  οίκτροΰ. 

5662.  156. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (0.391). 

Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου  Λογοι  κατηχητικοί  λγ  . 

Προτάσσεται  έν  αρχή  Πίνα£. 

5663.  157- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,19).  XVIII.  (0.108  +  356). 

1  (φ.  9  α  πρώτον  μέρους )  “  Βιος  καί  πολιτεία 

τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ήμών  Σνμεώνος  τοΰ  νέου  θεολόγου 
πρεσβυτέρου  καί  ηγουμένου  τής  μονής  τοΰ  άγιου  Μ άμαντος  τής 
3,ηροκέρκου,  νεωστί  μεταγλωττισθείς  άπό  την  ελληνικήν  εις  την 
πεζήν  καί  κοινήν  διάλεκτον  [παρά  Διονυσίου  Ζαγοραίου  Ιερο¬ 
μόναχου].” 

Προτάσσονται  α'  (0.  Ια).  Πίνα£  των  περιεχομένων. — β'  (φ. 
3α — 5α)  “Έετ^έται.” — γ'  (0.  7α — 8/3)  Γρηγορίου  Θεσσα- 
λον£κη5  [τοΰ  ΙΙαλαμά],  Φιλοθε'ου  Κωνσταντινουπόλεως  καί 
Μελετίου  Αθηνών  Αποσπάσματα  περί  Συμεών. 

2  (φ.  I  α  δευτέρου  μέρους)  “  Λόγοι 

φυχωφελέστατοι  καί  θεολογικώτατοι  τοΰ  όσιου  και  θεοφόρου 
πατρός  ήμών  Συμεώνος  τοΰ  νέου  Θεολόγου  μεταφρασθέντες 
αμα  τφ  αύτοΰ  βίου  άπό  τήν  Ελληνικήν  εις  τήν  κοινήν  διάλεκτον 
παρά  Διονυσίου  Ζαγοραίου  Ιερομόναχου  μονάζοντας  έν  τή 
λεγομέν η  σκήτη  τοΰ  Καυσοκαλυβίου  κατά  τό  άγιώνυμον  "Ορος 
τοΰ’Άθωνος,  εϊ τα  μετοικήσαντος  εν  τή  έρημονήσφ  τή  καλουμένη 
Πιπέρι  κάκεΐ  τούς  ασκητικούς  αγώνας  έως  τέλους  έκπεράναντος.” 

Η  μετάφρασις  αυτή  τοΰ  Διονυσίου  έξεδύθη  τύποις  υπό  τόν 
τίτλον  “ΤοΟ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρός  ήμών  Συμεών  τοΰ  νε'ου 
Θεολόγου  τά  ευρισκόμενα,  διηρημένα  εις  δύω ·  ών  τό  πρώτον 
περιέχει  λόγους  τοΰ  όσιου  λίαν  ψυχωφελείς·  μεταφρασθέντες 
εις  τήν  κοινήν  διάλεκτον  παρά  τοΰ  πανοσιολογιωτάτου  πνευμα¬ 
τικού  κυρίου  Διονυσίου  Ζαγοραίου,  τοΰ  ένασκήσαντος  έν  τή 
νήσφ  Πιπέρι,  τή  κειμένη  απέναντι  τοΰ  άγιου  "Ορους·  τό  δέ 
δεύτερον  περιέχει  ετέρους  λόγους  αύτοΰ  διά  στίχων  πολιτικών 
πάνυ  ωφελίμους·  μετ'  έπιμελείας  πολλής  διορθωθέντα,  καί  νΰν 
πρώτον  τύποις  έκδοθέντα  εις  κοινήν  των  ορθοδόξων  ωφέλειαν 
μψί,'.  ’Ένετίησιν.  1790.  Παρά  Νικολάιρ  Γλυκεΐ.”  Είϊ  4° ν 
’Ίδε  Βρετοΰ  Νεοελλ.  Φιλολογία  Μέρο?  α'  σ.  115,  άρ.  324. 

’Ίδε  καί  5664  (157  α). 


5664.  1 5  7  α· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,165).  XVIII.  (0.  356—796). 

1.  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου  Λόγοι  έν  τη  καθωμιλη- 
μένη. 

2.  Τοΰ  αύτοΰ  Λόγοι  έτεροι  εν  στίχοις. 

Άμφότερα  κατά  μετάφρασιν  Διονυσίου  Ζαγοραίου  Ιερομό¬ 
ναχου. 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  περιεχομένων.  "Έστι  δ’  ό  κώδιξ 
συνέχεια  τοΰ  ϋπ’  άρ.  5663  (157). 

5665.  Ι5δ· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XVIII.  (0.460). 

1  ( φ .  I  α).  Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου  Λογοι. 

2  (φ.  34°  α)·  “Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 

Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου  λόγοι  διά  στίχων  πάνυ  ώφέλημοι 
καί  γλυκύτατοι,  άλφάβητος  κατά  στοιχεΐον  διπλούς  προτρέπων 
καί  οδηγών  εις  τελειότητα  βίου  άναδραμεΐν  τόν  άρτι  άπό  τοΰ 
κόσμου  άναχωρήσαντα.” 

Οι  ύπ’  άρ.  1  καί  2  λόγοι  τοΰ  Συμεών  άναμίξ  έν  τφ  πρωτο- 
τύπφ  καί  έν  τή  καθωμιλημένη.  Καί  εις  μέν  τήν  καθωμιλ ημένην 
μεταπεφρασμένοι  ευρηνται  Ιδίως  οί  έν  αρχή,  οΐ  πλεΐστοι  δέ  τών 
διά  στίχων  έν  τή  άρχαίμ. 

3  (φ.  39 1  α)-  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

“Επιστολή  πρός  τινα  ηγούμενον.” 

4  (φ.  4° 9  α)·  Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου  Αογος  έτερος. 

5  (φ.  4ί5  β)·  Νείλου  μοναχοΰ  Περί  τών  η'  λογισμών. 

6  (φ.  441  β )·  Συμεών  Εύχάίτων  Επιστολή  προς 
ϊωάννην  μοναχόν. 

Έν  άρχή  έν  φύλλφ  άπεσπασμένφ  “Τοΰ  άγιου  πατρός  ήμών 
Συμεωνος  τοΰ  νέου  Θεολόγου  "Οτι  τό  νά  κρατή  τινάς  εις  τόν 
νοΰν  του  τά  άναγινωσκώμενα  εις  τάς  θείας  γραφάς  είναι  8λως 
διόλου  τής  δυνάμεως  τοΰ  θεοΰ.  Καί  περί  προςευχής  καί  άναγνώ- 
σεως  καί  πώς  πρέπει  νά  φάλλη  ό  Χριστιανός.” 

Τά  ύπ’  άρ.  3 — 6  έν  τή  καθωμιλημένη. 

5666.  ΐ59- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,17).  XIX.  (σ.  22  +  154). 

1.  Βιος  και  πολιτεία  Βασιλείου  του  νέου, 
συγγραφείς  παρά  Γ ρηγορίου  ταπεινού  καί  φιλοχρίστου  μαθη- 

τοΰ  αύτοΰ. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

2.  Διηγήσεις  τινές  καί  όπτασίαι. 

3·  “  Σημειώσεις  περί  τών  φαλμών,  ών  έλεγε 
καθ’  έκάστην  ό  μέγας  ’ Αντώνιος  καί  οί  σύν  αύτφ  άγιοι  πατέρες 
τόν  καιρόν  έκεΐνον  μιμούμενοι  αυτόν.” 
λί  σ.  150 — 152  άγραφοι. 

5667.  ι6ο. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,155).  XIX.  (σ.  329). 

Βιος  καί  πολιτεία  Σάββα  του  νέου 
τοΰ  έν  τφ  δρει  " Αθω  άσκήσαντος,  συγγραφείς  ύπό  Φιλόθεου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως. 

Έν  τέλει  Σημειώσεις  α'  “Φιλοθέου  Κωνσταντινουπόλεως.” — 
β'  Περί  τών  έν  τφ  Άγίφ  "Ορει  κατά  τήν  μονήν  Βατοπεδίου  έν 
ασκήσει  λαμφάντων  πατέρων. 


39—2 


308 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5668.  ιόι. 

Χαρτ.  8.  (0,215  X  0,17).  XIX.  (σ.  595). 

1.  Φιλοθε'ου  Κωνσταντινουπόλεως  Βιος 

καί  πολιτεία  Σάββα  του  νέου  τοΰ  ένΆγίιρ’Όρει  άσκήσαντος. 

2.  “  Τώ  αντίο  μηνι  ε  μνημην  έπιτελονμεν 

τη ς  εύρέσεως  τοΰ  λειψάνου  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Ευδόκιμου 
τοΰ  εκ  τη 5  Ιεράς  μονής  τοΰ  Β ατοπαιδίου.” 

“Α ρχ.  Ουδέποτε  δ  θεός  έπαύσατο  θαύματα  έργαξό- 
μενος. 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εγκωμίου  εις  τους 
άγιους  Παντας. 

Έν  τη  καθωμίλημένη. 

4·  “  Βιος  και  πολιτεία  τα  άγιου  οσιομαρτυρος 

Ιακώβου  τοΰ  άσκήσαντο ς  εις  τα  δρια  τής  ιεράς  μονής  των 
X βήρων  καί  θείας  θεωρίας  κατατ ρυφήσαντος  έν  τη  σκήτει  τοΰ 
τίμιου  Προδρόμου  και  των  συν  αύτιρ  μαρτυρησάντων  δύο  μαθητών 
αϋτοΰ  Ιακώβου  Ιεροδιακόνου  καί  Διονυσίου.” 

Έν  τη  καθωμίλημένη. 

ζ.  “  Επιστολτ/  τον  αγίου  Διονυσίου 

τοΰ  έν  τω  Όλύμπω  σταλεΐσα  παρ’  αύτοΰ  πρδς  τούς  έν  τιρ 
6ρει  τοΰ  ’Άθωνος.  Τη  θείμ  καί  ιερή  συνάξει  τοΰ  Αγίου  " Ορους 
αρίστοις  καί  τιμιωτάτοις  πατράσι  Διονύσιος  ιερομόναχος  πνευ¬ 
ματικός  έν  Κυρίω  χαίρειν  καί  είρηνεύειν.” 

'  Αρχ.’Άνδ  ρες  ήγαπημένοι,  γνήσιοι  φίλοι  καί  αδελφοί 
έν  Κριστιρ  άκούσατέ  μου  τής  φωνής. 

6.  ®ανμα  του  άγιου  Γεωργίου  περί  τής  σφαγής  τοΰ 
δράκοντος. 

η.  Θαύμα  τής  Θεοτόκου. 

8.  “  Οπτασία  Δανιήλ  μονάχον.” 

ε/.  “  Ιστορία  περί  τον  άπλοΰ  άνθρωποϋ  ωραία  καί 
ωφελιμωτάτη.” 

’Άρχ.  Ευρισκόμενος  'ένα  καιρόν  εις  την  έρημον  τής 
θηβα'ίδος  διά  να  ωφεληθώ  παρά  μικρόν  άπό  τούς 
οσίους  καί  θαυμαστούς  άνδρας. 

ΙΟ.  “  Διήγ-ψτις  τον  άββά  Ήσα ίου  περί  αρχαίας 

ιστορίας  καί  παραδιγματος  ξένου  τοΰ  κοινοΰ  έχθροΰ  διαβόλου.” 

11.  “  Μανουήλ  τοΰ  λαμπαδαρίου  καί  Χρυσάφη 

Περί  τών  ένθεωρουμένων  τή  ψαλτική  τέχνη  καί  ών  φρονοΰσι 
κακώς  τινές  περί  αυτών.” 

12.  Βιος  καί  μαρτύρων  τον  άγιου  Πολυεύκτου. 

Έν  τή  καθωμίλημένη. 

13.  Άντπτάτρου  Βόστρων  Εις  το  γενεσιον  τον  Προ¬ 
δρόμου. 

Έν  τή  καθωμίλημένη. 

Α!  σ.  322— 325,  342—347,  431—439,  462—463,  516—519, 
566 — 567,  590 — 591  άγραφοι. 

5669·  1 62. 

Χαρτ.  8.  (0,235  x0,165).  XIX.  (σ.  167). 

I  (σ.  ι).  “Βίος  καί  πολιτεία  τής  αγίας 

μεγαλομάρτυρος  Ειρήνης  θυγάτηρ  τοΰ  βασιλέως  λικινίου  έν 
μηνί  Μαΐου  ε'  ήτοι  5.” 

Έν  τέλει'  Άντεγράφθη  δέ  καί  παρά  τής  έμής  έλα- 
χιστότητος  ’Α βερκίου  ίερομονάχου  Δι ονυσιάτου  έκ  τοΰ 
πρωτοτύπου  τής  μεμβράνης  εις  τά  χίλια  όκτακόσια 
έξή κοντά  τρία  κατά  μήνα  Ιούλιον  μέ  σκοπόν  εύκαιρίας 


οϋσης  νά  έπι  μελιθ  ιρ,  'ίνα  τεθεί  εις  τύπον  ώ$  ανέκδοτον 
διό  περικαλώ  εις  τούς  μεταγενεστέρους  μου  τό  αυτό 
νά  διώξουσιν,  τά  δέ  σφάλματα  τής  άντιγ ραφίας  μου 
ζητώ  συγγνώμην,  άλλ’  ό  τυπογ ράφος  θενά  τά  έπι- 
διορθώσι  κατά  την  σύνταξιν  τής  γραμματικής. 

2  (σ.  6ΐ).  “  Προχώρου  ενός  τών  έπτα  διακόνων 

μαθητοΰ  γεγονότως  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου  Περί  τών  αύτοΰ 
θαυμάτων  καί  τοΰ  κηρύγματος  συγγραφής  τε  τοΰ  Ευαγγελίου 
καί  τής  αύτοΰ  μέταστάσεως.  ” 

567°·  ιό3. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,165).  XIX.  (σ.  235). 

“  Ιστορία  ψυχωφελής  εκ  τής  τών  ενδοτάτων 

Α ίθιόπων  χώρας  τής  Ινδών  λεγομένης,  προς  την  αγίαν  πόλιν 
μετενεχθεΐσα,  διά  Ίωάννου  μοναχού  Δαμασκηνοΰ,  άνδρός  τίμιου 
καί  έναρέτου,  μονής  τοΰ  άγιου  Σάββα,  διηγουμένη  τόν  βίον 
Βαρλαάμ  καί  ’ϊωάσαφ.” 

Έν  δύο  μή  συνηριθ μημένοις  φύλλοις  έν  αρχή  “  ΙΙροοίμιον  εις 
τήν  παροΰσαν  βίβλον  διά  στίχων  ιάμβων.” 

’Άρχ.  Φαιδρός  ό  χρυσός,  φαεινοί  οί  αστέρες, 
φεγγοβόλος  τε,  φωςφόρος  ή  σελήνη 
καί  ό  ήλιος  άκτινοφωτοφόρος. 

Τέλ.  ύμνεΐν  σύν  ΰμΐν,  π ρος κυνεΐν  καί  δοξάζειν 
Πατέρα,  λόγον  καί  "Αγιον  Πνεύμα; 
τήν  μίαν  θεότητα  εις  τούς  αιώνας. 

Έν  τέλει'  Άντεγ ράφη  ή  παρούσα  βίβλος  έκ  τίνος 
αρχαίας  χειρογ ράφου,  εύρισκομένης  έν  τή  βιβλιοθήκη 
τοΰ  σεπτού  Κυριάκου  τής  άγιας  θεοπ ρομήτορος  ’Άννης 
ύπό  τίνος  μοναχού,  τή  προτροπή  τε  καί  φιλοτίμιρ 
δαπάνη  τοΰ  όσιωτάτου  έν  μοναχοΐς  κυρίου  Σωφρονίου 
Αγιορείτου.  Έν  έτει  σωτηρίιρ  μωπβ'  1882.  Τέλθ5 
καί  τιρ  Κυρίω  δόξα. 

Μετά  τό  χειρόγραφον  μέρος  εϋρηνται  συνεσταχωμέναι  αί 
σ.  185 — 250  έντυπου  βιβλίου,  στερουμένου  αρχής  καί  έπι- 
κεφαλίδος,  έκτετυπωμένου  δ’  έν  τοίς  καθ’  ημάς  χρόνοις.  Έν 
τούτιρ  περιλαμβάνονται ·  α'  (σ.  185).  “ Ακολουθία  τών  όσιων 
πατέρων  ημών  Ίωάσαφ  καί  Βαρλαάμ  συντεθεΐσα  παρά  Αγαπίου 
μοναχού  τοΰ  Κρητός.” — β'  (σ.  199).  “Βίοϊ  καί  πολιτεία  τής 
όσιας  καί  διδασκάλου  μητρός  ημών  Συγκλητικής,  συγγραφείς 
παρά  τοΰ  μεγάλου  Αθανασίου.” — γ’  (σ.  238).  “Αθανασίου 
τοΰ  μεγάλου  Σύνταγμα  πρός  τινα  πολιτικόν.” 

Ό  κώδιξ,  έξ  ού  άντεγράφη  ό  παρών  Βίο$  Βαρλαάμ  καί  Ίωάσαφ 
ούχ  εΰρηται  καταγεγραμμένος  έν  τούς  κώδιξι  τής  Σκήτης  τής 
’ Αγίας" Άννης  έν  τιρ  άνά  χείρας  Κ αταλόγιρ  (Τόμ.  Α'  σ.  11 — 18), 
άτε  μή  ευρισκόμενος  έν  τή  βιβλιοθήκη  τω  1880  καθ’  ήν  ημέραν 
συνετάχθη  ό  κατάλογος  τών  χειρογράφων  τής  σκήτης,  ούδέ 
άλλως  γνωσθείς  τιρ  συντάξαντι  αυτόν. 

5671·  164. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,175).  XIX.  (0.35). 

1.  “  Μαρτυρίου  τον  αγίου  ενδοςου  όσιομάρτυρος 

Ακακίου  τοΰ  άπό  Ν εοχωρίου  τής  Θεσσαλονίκης  διά  ξίφους 

τελειωθέντο ς  τιρ  μωιζ~'  Μαΐου  ατθ  έν  Κωνσταντινουπόλει.” 

Έν  τή  καθωμίλημένη. 

2.  “  Τροπάριου  τον  άγιου  Ακακίου.” 

3·  “Κοντακίου.” 

4·  “  Τροπάριου  τον  αγίου  Ιγνατίου.” 

Τό  φ.  33  άγραφον. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


309 


5672.  165. 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,17).  XVIII.  (0.300). 

1  ( φ .  I  α).  “  Παραινεσις  των  άγιων  πατέρων  €65 
προκοπήν  τελειότητος.” 

2  ( φ .  Ι19  β).  “ Διηγήματα  διάφορα  περί  των  όσιων 
καί  θεοφόρων  πατέρων  κατά  στοιχείου  καί  τά  αυτών  Απο¬ 
φθέγματα.” 

3  (φ.  253  α)·  “  Τοΰ  αγίου  Αναστασίου 
Αποκρίσεις  πρό ς  τάϊ  έπενεχθείσας  αϋτφ  έρωτήσει ς  παρά 

τινών  ό ρθοδόξων  περί  διαφόρων  κεφαλαίων.” 

4  (φ.  264  α).  Άββά  Θαλασσίου  Έκ  του  κε' 
περί  Αγάπης  καί  έγκρατείας  καί  της  κατά  νουν  πολιτείας. 

5  (φ.  274  α)·  “  Περί  τον  φενγειν  τον 5  λοιμούς  και 
φθοροποιούς  των  ανθρώπων.” 

6  (φ.  291  α).  “Έκ  της  επιγραφής  τον  πατρός  ημών 
Συμεών  του  μεγάλου  Θεολο'γου  Περί  γνώσεως  πνευματικής.” 
Έν  τέλει  φύλλα  Αποκεκομμένα. 

5673.  ι66. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,16).  XVIII.  ( φ .  314). 

“  Πατερικόν  ωραιωτατον. 

Έν  τη  δε  τη  βίβλιρ  Αναγέγραπται  ενάρετος  Ασκησες  καί 
θαυμαστή  βίου  διαγωγή  και  ρήσεις  άγιων  καί  μακαρίων  πατέρων 
πρός  ζήλον  καί  παιδείαν  καί  μίμησιν  των  την  ουράνιον  πολιτείαν 
έθελόντων  κατορθώσαι  καί  την  εις  βασιλείαν  των  ουρανών 
άγουσαν  β ουλομένων  όδεύειν  οδόν.” 

Προτάσσεται  “  Πίνας  Ακριβής  τών  περιεχομένων.” 

5674·  ι67· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,18).  XVIII.  (0.290). 

“Παραινεσις  και  διδαχή 

πρδς  τούς  κατά  μόνας  ησυχάζοντας  "  διαλαμβάνει  δέ  καί  περί 
τών  βίων  τών  άγιων  πατέρων  καί  τών  άγιων  μαρτύρων  καί 
άλλα  έτερα"  έτι  τε  καί  περί  νηστείας  καί  εγκράτειας.” 

’Έμπεριέχονται  καί  πολλαί  “  θαυμασταί  Αιηγήσεις.”  Προ¬ 
τάσσεται  δό  “ Αφιέρωσες  εις  την  Θεοτόκον  παρθένον,”  ύφ'  ήν 
υπογραφή "  Τήϊ  σής  μεγαλοπρεπούς  Παρθένε  Αγιότητας 
ευτελέστατος  δούλος  καί  τής  ίερωσύνης  Ανάξιος  ιερο¬ 
μόναχος.  Ταύτη  δ’  'έπεται  Π ροοίμιον  “Τοΐϊ  έντευξομένοις.” 

Έν  τοίς  πρώτοις  φύλλοις  σφραγίς  μελανότυπος  φέρουσα  τά 
γράμματα  Γ.  Ρ. 

5675·  ι68. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,18).  XVII.  XVIII.  (0.137). 

1  (φ.  Ι  α).  “Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Λόγος.” 

”Α ρχ.  Όπόταν  τό  έαρ  έπέλθη. 

2  (φ.  33 α)·  Διαδόχου  Φωτικής  Όροι  ι  και  Κε¬ 
φάλαια  ξε' . 

3·  Εΰναι. 

4·  Διηγήσεις  εκ  τον  Πατερικοΰ  και  Γεροντικού. 

'Ο  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών. 

5676.  169. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,17).  XVIII.  (0.292). 

“  Βιβλίου  καλούμενου  ήτοι  όνομαζόμευου 
Πα τερικόν  περιέχων  λόγους  ελληνικούς... έκλελεγμένονς  Από 
τούς  τόμους  τών  θείων  καί  ιερών  διδασκάλων  Βασιλείου  [του 


μεγάλου,  Ίωάννου  τοΰ]  Χρυσοστόμου,  [Γρηγορίου  τοΰ]  Θεο¬ 
λόγου,  τά  νυν  συντεθέντες  καί  γραφθέντες  ύπ'  έμοΰ  Αμαθούς  και 
εύτελοΰς  Δαμασκηνοί  καί  ιτροηγουμε'νου  τής  βασίλεικής  καί 
πατριαρχικής  μεγίστης  μονής  τοΰ  Βατοτταιδίου  ευρισκομένου 
νΰν  έν  τη  χώρμ  τών  'Ρ αβουνών.  Έν  έτει  σωτηρίιρ  μφξυ’  έν 
μηνί  Ίουλίω  εικοστή  τετάρτη  (  =  1764).” 

Προηγείται  Πίναξ  Ακριβής,  μεθ'  δν  τάδε" 

Τόν  έν  πόνοις  γ  ράφαντα  τήνδε  τήν  βίβλον 
καί  τόν  ταύτην  ίχοντα  κτήμα  οίκείον 
καί  τόν  άναγνώθοντα  μετ'  εύλαβείας 
τούς  τρεΐς  άμα  φύλαττε  Τ ριάς  άγια. 

5677.  Ι7°· 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,15).  XVIII.  XIX.  (0.  115). 

1  (φ.  I  α).  “  Σειρά  των  αοιδίμων  πατριάρχων 

Αλεξάνδρειάς  Αντιγραφεΐσα  έξ  Αρχαίων  υπομνημάτων  παρά 

σοφού  καί  Αρχαιολόγου  Ανδρός.” 

Έν  τέλει  Αλλη  χειρί"  'Ο  τών  Ανωτέρω  πατριαρχών 
κατάλογος  Αντεγράφη  έκ  τοΰ  Αρχείου  Κώδηκος  τοΰ 
πα τριαρχικοΰ  θρόνου  Αλεξάνδρειάς  τιρ  έτει  1870  πρός 
έπιβεβαίωσιν  +  ό  Μι?τ ροπολίτης  Πενταπόλεως. 

2  (φ.  ΐόα).  “  Έγκωρ,ιον  εις  του  άγιου 

πανένδοξον  μεγαλομάρτυρα  ιαματικόν  Π αντελεήμονα.” 

"Ανωθεν  τής  έπιγραφή ς"  μωιβ'  ’Απρ.  κζ"'  (  =  1812).  Έν 

δε  τ<ρ  τέλει ’  Ό  δούς  τήν  χάριν  έδωκε  καί  τό  τέλος " 
Παρειμένη  χειρ  έλέει  θεού  άντέγρ  αψε  Αμαρτωλού 
θεοδώρου  δοκίμου  εις  Αφεσιν  τών  Απείρων  αύτοΰ 
πλημμελημάτων  αωιβ"  μαϊ :  έκτη  (  =  1812). 

3  (φ.  28  α).  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “  Εγκωμίου 

εις  τόν  άγιον  θωμαν  τόν  Απόστολον  καί  κατά  Άρειανών  καί 

καί  εις  τόν  έν  Θράκη  τυραννήσαντα  καί  Αναιρεθέντα  καί  αύτόν 
Άρειανόν.” 

Έν  τέλει"  Έγ ράφθη  τό  παρόν  Από  τόν  έκτον  τόμον  τής 
έν  ’Έτόνη  έκδόσεως  έν  έτει  α,ων  ’θκτωβρίου  20  (  =  1850). 

4  (φ.  3 2  α)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Εις  τόν  ευαγγελισμόν  της 
υπερένδοξου  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκον.” 

5  (Φ·  37  α).  “  Έγκωρ,ιον  εις  τόν  θειον 

καί  ιερόν  τοΰ  Κυρίου  Απόστολον  θωμαν.” 

Έν  τέλει"  Έτελειόθη  τό  έγκώμιον  τοΰ  θείου  καί  ιερού 
Αποστόλου  θωμά  εις  τούς  αωνβ'  Από  Χριστού  Απριλίου 
ιγ'  (  =  1852)  παρά  τοΰ  έλαχίστου  θωμά  ίερομονάχου 
Γερμανού  τοΰ  Αγραμμάτου. 

Καί  κατωτέρω"  'Η  παροΰσα  Ακολουθία  συνετέθη  παρά 
τοΰ  σοφωτάτου  διδασκάλου  Κοσμά  έν  έτει  1740:  έν 
μηνί  Μ αρτίιρ,  8. 

6  (φ.  43 α)·  “  Διάλογος  δ'ος  ’ Αριστοβούλου  καί 

Έρττοκράτους.  ” 

7  (φ.  5Ια)·  “  Έγκωρ,ιον  τών  τριών  μεγάλων  ιεραρ¬ 
χών  καί  διδασκάλων.” 

8  (φ.  6  2  α).  “  ’Υπόμυημα  εις  τόν  άγιον  απόστολον 
Τιμόθεον.” 

9  (φ.  65  β).  Νικολάου  επισκόπου  Μεθώνης 

Πρόί  Αατίνους  περί  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος. 

ΙΟ  (φ.  ήοα).  Μαρτυριον  τοΰ  μεγαλομαρτνρος  Νικήτα 
τοΰ  νέου. 

ιι  (φ.  79  α)·  “Περί  κτίσεως  ουρανού  καί  γης.” 


310 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


12  ( φ .  ΙΟΙ  α).  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Εις  την  Μετα- 
μορφωσιν. 

13  ( φ·  105  α).  “  Άιηγησις  πάνν  ωφελιρ,ος 

τοΰ  όσιον  καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου.” 

14  ( φ·  112  α).  Περί  των  καθηκόντων  τον  πνευμα¬ 
τικόν  καί  σκευοφυλακος. 

Τά  φ.  25 — 28,  49 — 51  καί  58 — 61  Άγραφα. 

5678.  1 7 1  - 

Χαρτ.  8  μ<?γ.  (0,24  χ  0,19).  XVIII.  XIX.  (φ.  138). 

1  (φ.  I  α).  “Περί  τοΰ  Μελχισεδέκ  καί  του  Α βρααμ. 

2  ( φ .  24  α).  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως  Έιγκωμιον 
εις  την  ©εοτοκον. 

3  ( φ.  38  α).  Περί  ευρέσεως  καί  των  θαυμάτων 

της  είκονος  τη 5  Θεοτόκου  εν  τη  νήσιρ  των  Τ ρικκέρων  τφ  1825. 

4  (φ·  49  α)·  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Περί  εορτών. 

5  (φ.  69α).  “Π ροφητεϊαι  Μωϋσεως  τοΰ  Αίθίοπος.” 

Έν  τέλει  Στίχοι  επτά. 

“Α ρχ.  Πώ;  καί  πυρ  υπάρχεις  βλύζων; 

Πώ;  καί  ύδωρ  εΐ  δροσίζον; 

6  ( φ .  76  α).  “Διήγησις  τον  οσίου  Αντωνίου  πανν 
ωφέλιμος.” 

7  (φ.  82  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  Μακκαβαίους. 

8  ( φ .  98α).  “Βίος  καί  πολιτεία  τον  οσίου 

πατρός  ημών  Άνδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σα\οΰ.” 

9  (φ.  χπ  α).  Επιστολή  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  Τοί;  περιποθήτοις  μου  αδελφοί;  τόν  έν  Χριστφ 
ασπασμόν  π ροςνέμω'  παπά  κύρ  Ευγένιε  αδελφέ  μου, 
έρωτμς  διά  την  φυγήν  μου;  ζητείς  νά  πληροφορηθ  ης 
διά  τί  τάχα  άνεχώρησα  οΰτως ;  Ιδού  σάς  λόγω"  έφυγα 
διά  την  ακαταστασίαν  μου,  διά  τόν  σκοτεινόν  μου 
νοΰν,  διά  τό  άκαρπόν  μου  έργον ...διά  τό  ανάξιον  'εΐναι 
με  εις  τοιοΰτον  πνευματικόν  έργον. 

ίο  (φ.  125).  “  Διοργανισμός  τον  ελληνικόν 

παιδαγωγείου  των  κορασίων  διευθυνομένου  παρά  τής  κυρίας 
Αικατερίνης  Β ρετώ.” 


5679·  ΐ72· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,18).  XVI.—  ΧνΐΗ.  (φ.  218). 
τ  (φ.  I  α).  “Βίος  καί  πολιτεία  Νεκταρίου 
καί  θεοφάνους  των  αύταδέλφων  καί  όσιοτάτων  πατέρων 
ρηθείς  δέ  καί  συγγραφείς  έν  συνάψει  άπό  προσώπου  αυτών  έν 
φ  καί  ώς  γράμμα  έμφέρεταί  τι  διαθηκώον  διατάσσον  τι  τοίς 
ύποταχθεΐσιν  άδελφοΐς  ίερομονάχοις  καί  μοναχοΐς.” 

’Άρχ.  "Α νθρωπος  μα ταιύτητι  ώμοιώθη  φησίν  ό  θειος 
Δαυ'ί'δ  αί  ήμέραι  αϋτοΰ,  ώςεί  σκιά  παράγουσι’  καί 
πάλιν  δ  αυτός ·  μέντοι  γε,  Έν  είκόνι  διαπορεύεται 
άνθ ρωπος  πλήν  μάτην  ταράσσεται ■  θησαυρίζει  καί 
ού  γινώσκει  τίνι  συνάξει  αύτά. 

Έν  φ.  8  β  τόδε  τό  σημείωμα ’ 

_  /  /  χ  . 

+■  φΝφζ>-ϊοιν\φ)<?]\ οΒ  1  Τΐν/?/  <$χό  φρένν^  φχ-ό 


+■  ΙΟ/νΐέ^Τ1 


ί 


Ταΰτα  ούκ  ανευ  δυσκολίας  άνέγνων  συγκρίνας  πρός  τό 
κατωτέρω  έν  φ.  16  α  σημείωμα  καί  τό  έν  φ.  131  β  τοΰ  ύπ’ 
άρ.  5882  (375)  κωδικός  ώδε·+:  Έν  τώ  τοΰ  Βαρλ[αά]μ  λίθω 
έν  Μετεώρ[ω]:  +  Ιουνίιμ  ϊ η  ώρμ  δν  ,ζνδ :  +  (=1546).  Τό 
σημεΐον  &  δήλόν  έστιν  δτι  ούτε  τήν  ίνδικτιώνα  ούτε  την 
ήμε'ραν  σημαίνει,  δηλοΐ  δέ  τήν  ώραν  ένταΰθά  τε  καί  κατωτέρω 
έν  φ.  16  α,  ένθα  ομοίως  εύρίσκομεν  τό  αυτό  σημεΐον.  Καί  τήν 
μέν  ίνδικτιώνα  ού  δηλοΐ,  άτε  τοΰ  έτους  ,ζνδ’  συμπίπτοντος  πρός 
μόνην  τήν  έν  φ.  8  β  συναναγραφομένην  τφ  σημείιρ  Τετάρτην  (δ') 
ίνδικτιώνα,  ούχί  δέ  καί  πρός  τήν  έν  τφ  φύλλψ  16  α  σημειουμένην 
δεντέραν  (β’).  ' Ημέραν  δ’  ού  δύναται  σημαίνειν,  άτε  οϋτε  τής 
ι'  Ιουνίου  τοΰ  ,ζνδ'  έν  φ.  8 β  συμπιπτούσης  τή  Τετάρτη  (δ') 
τής  έβδομάδος,  οϋτε  τής  κδ'  Ιουλίου  τοΰ  αΰτοΰ  έτους  έν  φ.  16  α 
συμπιπτούσης  τή  Αευτέρμ  ( β' ).  "Αλλως  δέ  τό  αυτό  σημεΐον 
σχεδόν  όμοιόσχημον  εύρίσκομεν,  καί  δή  σημαίνον  τήν  ώραν,  έν  τφ 
κώδικι  ύπ’  άρ.  2869  (195),  φ.  135  β.  Εύλογο;  δ’  άλλως  ή  διά 
τοΰ  σημείου  τούτου  δήλωσις  τής  ώρας  έμφαίνεται  άτε  τής  βρα¬ 
χυγραφίας  σημαινούσης  τήν  συλλαβήν  ωρ.  ”Ιδε  Αιλεν 
Νοΐββ  οη  ΑΙΛί'βνίαίίοηΒ  ϊη  ΟτβθΕ  Μ&ηιΐδΟΓΪρίδ.  Οχίοπΐ 
1889.  Ρίειίθ  IX. 

2  (φ.  9  α)·  <ι  Υπόμνημα  εγκωμιαστικόν 

έν  άληθείμ·  τοΐς  άγίοις  πατράσιν  ημών  κΰρ  Ν εκταρίιρ,  καί 
κΰρ  θεοφανίιρ,  τοΐς  έκλεκτοΐς  αύταδέλφοις'  ών  ή  Άσκησις  καί 
διαγωγή,  έν  Μετεώριρ,  τφ  τοΰ  Βαρλαάμ  λίθιρ,  τοΐς  έξ'Ιωαννίνων.’ 

’Άρχ.  Ε ΰλογητός  ό  θεό;,  ό  έκ  μή  δντων  τά  πάντα 
εις  τό  εΐναι  ποιήσας.  Ευλογητό;  ό  θεό;  τοΰ  οΰρανοΰ 
καί  τής  γη;·  ό  τό  παντοδύναμον  έχων  μεθ’  έαυτοΰ 
φύσει.  Ύέλ.  ϊν’  ύφώσετε  πρός  θεόν  άγιας  χερσίν 
υμών  υπέρ  τοΰ  θη ριαλώτου  έμοΰ  τοΰ  διπλώς  θ ανόντος' 
ύπέρ  έμόΰ  τοΰ  παρασχόντος  εαυτόν  ώς  άνδ ράποδον, 
τής  πολυταράχου  αισθητής,  καί  γεωχαροΰς  καί  βρω- 
μόδους  τής  σαρκικής  ηδονής·  ύπέρ  έμοΰ  τοΰ  άθλίως, 
τήν  χοιρώδη  ζωήν  καί  τελματώδη,  τής  αιωνίου  προ- 
κρίναντος,  άλόγως  παρά  τόν  λόγον  ύπέρ  έμοΰ  τοΰ 
ασώτου,  τοΰ  τήν  πατρικήν  ούσίαν  κατά  τήν  τής 
άθλιας  χοιροβιωτίας  ζωής  άναλώσαντος'  καί  τής  κατ’ 
εικόνα  γοΰν  καί  θεοΰ  χάριτος  τό  έπιβάλλον  κατα- 
δα πανήσας  άθέσμως,  διά  τής  τών  π ρο καιρών  άγεννοΰς 
π ροςπαθ είας·  καί  άπαλλάξατέ  μοι  τοΰ  βάρους  τών 
δυςαριθ  μήτων  άτασθ αλιών,  τόν  αύτοκατήγορον  καί 
αίσχυντηλόν  οΰδείς  γάρ  τό  δέον  ποιών  αίσχύνεται' 
ΰπως  χάριν  ήγοΰμαι  ύμάς  πατέρες  πανάριστοι,  καί 
π ρονοητάς  τε  σοφούς  τών  άνθ ρωπίνων  ψυχών. 

+  Τοΰ  δούλου  υμών  τοΰ  οίκτροΰ,  καί  κατά  πνεύμα 
υίοΰ  Δημητρίου  τάλανος.  +  . 

Έν  τέλει  (φ.  16α)  τάδε  έν  ένί  καί  μύνω  στίχιρ  κατ’  ακολουθίαν 


νν<·  Τϊ·ορ<>0·4ΐ-·ον<ν 


' — Ο 

>4  Λ 


"Ομοια  δέ  ταΰτα  όντα  τήν  γραφήν  πρός  τό  άνωτέρω  ύπ’  άρ.  1 
έν  φ.  8 β  σημείωμα  άνέγνων  ώδε'  Μην  Ιουλίω  κδη  ώρμ  β ϊ)· 
εν  Μετεόρω'  έτους  ,  ζνδω'  ( =  1546).  Άλλ’  ή  γραφή  αϋτη, 
έχουσά  τι  τό  κρυπτογραφικόν,  ήδη  ένωρίς  άπέβη  δυςξύμβλητος, 
διό  μεταγενεστέρα  χειρ  έγραψε  κάτωθεν  τάδε ' 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


311 


+Έγω  δέ  ούνέγνων  τά  Άνοθεν  καί  ταΰτα  πάλιν 
- γράφω  + 

θ  V 

+  έξσ'ξθη  '^β' ο]) ε  :Χλξονυο(;)σ'(;)θνεξ'ο(σ  ;)νφθ  'χφβν 
ψβν 

ζ~])θ  α])π  βνφσνθ  ξι)  σν  κθφε~ΐό\  σν  και  εξ~5\θτθ ψβν 
χ 

έ])ωεφε  '^λνηχ/ηοη  καί  ο ΐ  άναγινώσκοντες  εϋχεσθαι 
διά  τδν  Έν. 

’Αναγνωστέα  δέ  ταΰτα  ώδε' 

Έγώ  Γαβριήλ  Ιερομόναχος  άνέγνων  ταύτην  τήν 
διαθίκην  των  άγιων  πατέρων  καί  έγραφά  την  εΐ  ς 
έτερον  βιβλίον  και  οί  άναγινώσκοντες  εϋχεσθαι  διά 
τδν  Κύριον.  Ν εωτέρα  δέ  χεϊρ  ένέγραφε  μεταξύ  των  δύο 
πρώτων  στίχων  τοΰ  κρυπτογραφικού  τούτου  σημειώματος  κάτωθεν 

θ 

των  γραμμάτων  έ ξσξθη^Χη  β'  ο])εΆ  λολνυ  τήν  άνάγνωσιν 
εγωγαβριηλιερομονς:  Έκ  δέ  της  άναγνώσεως  τοΰ  διά  τοΰ 
συνήθους  κρυπτογραφικού  αλφαβήτου  γεγραμμένου  τούτου  ση¬ 
μειώματος  γίνεται  δήλον,  οτι  τούτο  οΰδαμώς  έστιν  όρθή  μετα¬ 
γραφή  των  ανωτέρω  διά  τοΰ  άήθους  αλφαβήτου  γεγ ραμμένων, 
φευδώς  δέ  τούτο  διισχυρίσατο  ό  τό  νέον  κρυπτογραφικόν 
σημείωμα  έγγράφας  ιερομόναχος  Γαβριήλ. 

3  ( φ .  ΐ6  β).  “’Ευταΰ$α  επιτάφιον  άλλο,  του  οσίου 
πατρός  ημών  ®εοφάνους.” 

“ Αρχ .  Φ+  φέρει  μέν  τινα  παραμυθίαν  ταΐς  δδυνομέναις 
φυχαΐς  και  στεναγμός  πολλάκις.  Τέλ.  άλλ’  ώ?  ήγω- 
νίσω  τδν  καλόν  αγώνα  οΐα  Χριστού  μαθητής·  διόρθωσον 
καί  τά  τής  έμής  φυχής  άρρωστήματα. 

4  ( φ .  17®)·  Γ ράμμα  βεβαιωτικόν  καί  διατακτικόν 
των  κατά  την  μονήν  Βαρλαάμ. 

’Άρχ.  Ό  των  όλων  δεσπότης  και  κηδεμών  Κύριος * 
ό  έξάγων  άξιον  έξ  αναξίου.  Τέλ.+Άσ  φαλείας  δέ 
χάριν  έγεγόνει  παρ’  ημών,  καί  τό  παρόν  βεβαιωτικόν 
τε  καί  διατακτικόν  γράμμα,  καί  διαθήκης  άναπληρω- 
τικόν,  καί  έν  τη  σεβασμία  έτέθη  μονή  τών  αγίων 
Π άντων,  τή  έπικεκλημένη  τού  Βαρλαάμ ’  έπί  έτους 
'  ί>¥· 

5  ( φ .  24  α).  Ίερεμίου  Β'  Κωνσταντινουπόλεως 

Πατριαρχικόν  γράμμα  έπικυρωτικόν  τών  κατά  την  μονήν 
Βαρλαάμ  έν  Μ ετεώροις. 

"Αρχ.  Ιερεμίας  έλαίιρ  θεού  αρχιεπίσκοπος  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  νέας  Τώμης  καί  οικουμενικός  πατριάρχης. 
+Ό  όσιώτατος  έν  ίερομονάχοις  καί  πνευματικούς 
πατράσι  κυρ  Νεκτάριος  ό  έκ  τών  Ίωαννίνων,  ό  κατά 
κόσμον  έπικαλούμενος  Άφαράς.  Τέλ.  Ασφαλείας  δέ 
χάριν  καί  βεβαιώσεως  τής  διαθήκης  τών  ρηθέντων 
άνδρών  καί  πνευματικών  τών  αύταδέλφων  τοΰ  τε 
κυροΰ  Νεκταρίου,  καί  κυροΰ  θεοφάνου ς,  τών  κατά 
κόσμον  έπικεκλημένων  Άφαράδων,  έγένετο  καί  ή 
παρούσα  τής  ημών  μετριότητος  πατριαρχική  έπικυ- 
ρωτική  βεβαιωτήριος  γραφή  καί  έπεδώθη  τή  δια- 
ληφθείση  σεβασμία  μονή  τών  άγιων  Απάντων  τή 
έπικεκλημένη  τού  Βαρλαάμ,  έν  ’έτει,  έπτακιςχιλιοστψ 
πεντηκοστή  τρίτιρ :  +  Τό  .  παρόν  γράμμα  άντεγράφη 
παρά  τού  πατριαρχικού  γ  ράμματος,  καί  έτέθη  ένταΰθα 
δεύτερον  πρόσωπον. 

6  (φ.  2 6  α).  “  4-  'Η  άκροστιχίς  αυτή  +  Νεκταρίου 

καί  θεοφάνου  ς,  τών  όσιωτάτων  αύταδέλφων  πατέρων.” 


"Αρχ. 

ν  +  νέκταρ  θεού  γλυκύτατου,  τό  τής  άθ ανασίας 
ε  έκτήσω  πάτερ  Άξιον,  τής  σής  όνομασί ας. 

Τέλ. 

ω  ώςπερ  ανδράποδου  οίκτρόν,  άποκαθάραταί  με 
ν  νεύσατε  καί  έκ  τών  έχθροΰ,  τεχνών  έξάραταί  με: 
"Επονται  δέ  τή  ’Ακροστιχίδι  οί  Στίχοι  οϊδε' 

+Έ χετε  τό  φιλάνθ ρωπον,  ώς  μιμηταί  Κυρίου, 
ρύσασθαι  σπεύσατε  κακοί  τού  νοητού  θηρίου 
ώςπερ  π ροστάτας  κέκτημαι,  υμών  &  θεοφόροι 
έλκύσατ αί  μ’  ώϊ  αετοί,  οί  μετεωροπόροι:  + 

+  Γ ράμμασιν  ή  άκροστιχίς,  έχει  πεντηκοντάκις 
έπίσης  καί  οί  στίχοι  δέ,  πενταπλώς  τό  δεκάκις 
τό  έν  μέρος  άκροστιχίς,  τό  έτερον  ρημάδα 
μετά  τοΰ  λόγου  έννοιαν,  έχοντες  εύφημάδα:  + 

Έν  τέλει  (φ.  27/3)  τά  σημειώματα  τάδε"  +Έκοιμήθη  ό 
όσιο  ς  πατήρ  ημών  κΰρ  Θεοφάνης  μοναχός  καί  κτήτωρ 
τής  καθ’  ημάς  μονής  τού  Βαρλαάμ  έν  τφ  ,ζνβ™  έν 
μηνί  Μα'ιιρ  ιζ'  ξημερύνοντας  Κυριακή  εορτή  τοΰ 
τυφλοΰ.  -Γ’Έκοιμήθη  ό  όσιος  πατήρ  ημών  κΰρ  Νεκτάριος 
καί  κτήτωρ  τής  καθ’  ημάς  μονής  τοΰ  Βαρλαάμ  έν  τφ 
,ξνη™  έν  μηνί  ’Απριλλίω  β  ημέρα  β α  τής  διακαι- 
νησίμου. 

7  (φ.  2  8  α).  Άπό8ε ι£ις  πληρωμή1;. 

"Αρχ.  Διά  τής  παρούσης  ημών  ένσφραγίστου  άπο- 
δείξεως  δηλοποιοΰμεν  ημείς  οί  κάτωθεν  ύπογεγραμ 
μένοι  δτι  έλάβομεν  διά  χειρός  τοΰ  πανοσιωτάτου  έν 
ίερομονάχοις  κύρ  Μελετίου  Αίνίτη  γρόσια — 30:  ήτοι 
τριάκοντα  διά  μίαν  άγ ρυπνίαν  όλονύκτιον.  Τέλ.  δθεν 
καί  δι’  άσφάλειαν  καί  δήλωσιν  δεδώκαμεν  αΰτφ  τήν 
παρούσαν  ένσφράγιστον  άπ όδειξιν'  αωζω  ίουνίιρ  ιεη  δ 
δίκαιος  τής  ίεράς  σκήτεως  τής  άγιας  ’Άννης  Γρηγόριος 
ιερομόναχος  καί  οί  σύν  έμοί  Άπαντες  έν  Χριστφ 
αδελφοί. 

8  (φ.  36  α).  Μαρτυρίου  του  άγιον  Τίαντελεήμονος. 

9  (φ·  66  α).  Ίωάννου  Εύχαίτων  Εγκώμιου  εις  τους 
τρεις  ίεραρχας. 

ίο  (φ.  84®).  “  Κεφάλαια  πρακτικά  καί  θεολογικά 
Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου.” 

11  (φ.  114α)·  “Περί  του  τρίτου  τρόπου  τοΰ  νέου 
Συμεών  του  Θεολόγου.” 

12  (φ.  130  α).  “  Διήγησις  τοΰ  αγίου  Μακαρίου  του 
Αιγυπτίου  ψυχωφελής.” 

13  (φ·  138  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εγκώμιου 
εις  του  μέγαν  Βασίλειον. 

14  (φ·  183  ®)·  Άδηλου  Κατά  Μωάμεθ. 

"Αρχ.  (άκέφ.)...έκάστφ  κατά  τά  έργα  αύτοΰ'  τούτους 
δέ  τούς  προφήτας  υμείς  ώς  λέγεται  δέχεσθε  παρά 
τοΰ  Μωάμεδ  τίνες  π ροεφήτευσαν  δτι  τοιοΰτον  προ¬ 
φήτην  άνα στήσει  τοΐς  Σαρακηνοΐς  ό  θεός.  Τέλ.  καί 
τό  πρός  τήν  Άφθονον  καί  πολύφωτου  ακτίνα  τής 
θεαρχικής  ήλιοβολίας  έν  ταΐς  τών  οπτικών  δυνάμεων 
εύρώστοις  άνα τάσεσιν  άνε μποδίστως  κατ’  εύθύαν  καί 
άκλινώς  θεωρητικόν. 

15  (φ-  197  β)·  Πίυα£  των  κεφαλαίων  τής  άγιας 
Γραφής. 


312 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Έν  στίχου  γεγραμμένοις  καταλογάδην. 

“Αρχ. 

’Όφρα  δέ  μη  ξείνησι  νόον  κλέπτοιο  βίβλοισι 
π ολλαΐ  γ άρ  τελέθουσι  παρέγγ ραπτοι  κακότητι 
δέχου  τούτον  έμοΐο  τδν  έγ κριτον  φίλων  άρ ιθμόν' 
Ιστορικαί  μέν  έασιν  βίβλοι,  δύο  καί  δέκα. 

ΤΑ. 

Τήν  δ'  Άποκάλυψιν  <τήν>  Ίωάννου  πάλιν, 
τινές  μέν  έγ  κρίνουσιν  οι  πλείους  δέ  γε 
νύθον  λέγουσιν.  Οΰτος  αψευδέστατος 
κανών  'άν  είη  των  θεοττνεύστων  γραφών. 
ι6  ( φ .  200  β).  Δοκίμια  κονδυλίου  ουδενός  λογου. 

( φ.  201  α).  “Μελετίου  τον  'Ομολογητου 
"Οτι  αιρετικοί  είσιν  οί  δυτικοί  καί  δτι  οι  συγκοινωνοΰντες 
αΰτοΐς  άπόλλυνται,  σαφής  άπόδειξις.” 

ΐδ  ( φ .  2  10  α).  “Του  αυτού  οτι  αιρέσεων 
καί  των  κακών  τ τάντων  αίτιοι  οί  ποιμένες.” 

19  (φ.  2ΐ5/?).  “Τού  αυτού  Οτι  ου  δει  σιγάν  τί]ν 
αλήθειαν.” 

Τά  φ.  23,  29—36,  54—66,  καί  177—183  άγραφα. 

Τά  μέν  ύπ’  άρ.  1 — 7  καί  15 — 19  αΐωνος  XVI.,  τά  δέ  8 — 14 
αΐωνος  XVIII.  Τέγραπται  δέ  ό  κωδιξ  υπό  διαφόρων  χειρών,  ών 
η  γράψασα  τά  ΰπ'  άρ.  1 — 6  φαίνεται  ή  αυτή  καί  ή  τοΰ  κωδικός 
5882  (375). 

568°·  1 73- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,155).  XVI.  {φ.  124). 

1  (φ.  I  α).  “Βιος  και  πολιτεία  του  οσίου  πατρος 
ημών  Όνουφρίου  τοΰ  έρημίτου  ττεριέχων  καί  άλλων  τινών 

πατέρων  ψυχωφελή  διηγήματα." 

2  (φ.  28  α).  “Βιος  και  πολιτεία  τοΰ  οσίου 
καί  θεοφόρου  πατρδς  ημών  Πέτρου  τοΰ  Αθωνίτου." 

3  (φ.  59  α)·  “  Εΰχαί  έωθιναί.” 

4  (φ.  63  α).  “  Βίος  και  πολιτεία  τον  εν  άγίοις 
πατρδς  ημών  Τρηγορίου  τοΰ  Σιναΐτου  συγγραφείς  παρά  τοΰ 

άγιωτάτου  άρχιεπισκύπου  Κωνσταντινουπόλεως  Καλλίστου.” 

Έν  τιρ  άγράφιρ  μείναντι  φ.  58 β·  1848  Μαίου  30  έλεγαν 
ι  ευχαριστούμενοι. 

Έν  φ.  62  β  Δοκίμια  κονδυλίου  οΰδενδς  λόγου.  Έν  δέ 
φ.  125  α  Σημειώσεις  οικογενειακών  συμβάντων  μικροΰ  λόγου. 

5681·  1 74· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XV.  (0.  197). 
I.  [Ίωάννου  Καντακουζηνοΰ]  Κατά  Μωάμεθ  Λογοι  ε. 
”Α ρχ.  Ή  τοΰ  βιβλίου  ύπύθεσις  τοιάδε  τις  έστι. 
’Α χαιμενίδης  τις  εις  άνδρας  έλαύνων  ήδη  την  τύχην 
ούκ  άγεννής. 

2  (φ.  92  α).  Τού  αυτού  Κατά  Μιωάμεθ  Λογοι  δ . 
’Άρχ.  Παντός  άντιλέγοντος  ό  σκοπός  εις  έστιν. 

3·  “Το  άγιον  σΰμβολον.” 

4·  “’Έκ0  εσις  πίστεως  ορθοδόξου.” 

Έπονται  “Περί  τής  άγιας  καί  όμοουσίου  καί  ζωοποιού  Τριάδος 
καί  περί  τής  θείας  ένσάρκου  οικονομίας”  κτλ. 

5·  “Τοΰ  βασιλέως  κυρ  Θεοδώρου  [τοΰ  Λασκάρεως] 
Εκ  μαρτυρίων  γραφικών  περί  τον  αγίου  Πνεΰριατος.” 

"Αρχ.  Επειδή  έρώτησιν  ύπέθετο  ή  βασιλεία  μου 
πρδ ς  σέ  ίερώτατε  έπίσκοπε  Κοτρώνης. 


6.  “  Τοΰ  σοφωτατου  κυροΰ  Νικηφόρου  τοΰ  Γρήγορά 
Λογος  εις  την  αγίαν  Θεοφανω  την  βασιλίδα.” 

’Άρχ.  Πολλοί  μοι  πολλάκις  τών  άρετή  καί  συνέσει 
διαφερόντων  π ροςίασιν  άλλοτε  άλλοι  παραινοΰντες 
καί  συμβουλεύοντες,  μη  καθάπαξ  ταΐς  έξω  μελέταις 
σχολάζειν  άεί,  καί  τοΐς  ρητορικοί  ς  καί  φιλοσόφοις 
τών  λόγων  όλοσχερώς  π ροςανέχειν. 

Σύγκειται  έκ  σελίδων  30. 

7·  Στίχοι  ιαμβικοί  καί  δακτυλικοί  εις  διαφόρους 
θρησκευτικός  υποθέσεις. 

Άρχ.  Χεΐρες  θεοΰ  νίπτουσιν  ικέτου  πόδας. 

8.  “  Τνωμικά  διά  στίχων  πολιτικών.” 

"λρχ. 

'Η  άπ ροςδ όκητος  χαρά  έλθοΰσα  παρ  ελπίδαν 
όμοια  φέρει  δάκρυα  θλίψεών  τε  καί  πόνων. 

ΤΑ. 

τό  γάρ  έξαίφνης  έπελθών  την  ψυχήν  έκταράττει 
καί  έκφοβή  κατά  πολύ  τό  προ ςπεσών  άθρόως. 

9  (φ.  ΐ8ι  β ).  “'Έτερα  καταλογάδην.” 

"Αρχ.  Τ οιοΰτον  γάρ  ή  κακία·  εύπ ροσώπου  αφορμής 
άπορήσασα  έπί  τό  ψεΰδος  όμύσε  χωρεΐ. 

ΙΟ.  “  Ερμηνεία  τών  εβραϊκών  ονομάτων  τοΰ  αλφα¬ 
βήτου.” 

11.  Επιγράμματα. 

Άναφέρονται  Ιδίως  εις  έργα  βυξαντιακής  τέχνης. 

12.  “  Ποια  καί  πόσα  είσί  τοΰ  θείου  Ήλιοΰ 
καί  Ελισαίου  τά  έν  πνεύματι  ένεργήματα.” 

13.  “Ερμηνεία  τοΰ  επιταφίου  επιγράμματος 

τών  ιβ’  επιγραφών  τοΰ  άγιου  Γρηγορίου  τού  Θεολόγου” 
[Είς  τόν  μέγαν  Βασίλειον]. 

Προτάσσεται  έκάστοτε  τετράστιχον  τοΰ  κειμένου,  είς  δ  έπεται 
ή  ερμηνεία. 

Ι4·  Γνώ/ιαι. 

15.  Θεοδώρου  τοΰ  Πτωχοπροδρόμου  Στίχοι  είς  τους  ιβ' 
μήνας. 

Τά  ϋπ’  άρ.  14  καί  15  περιλαμβάνονται  έν  τοΐς  δκτώ  τελευ¬ 
ταίου  φύλλοις  τοΰ  κωδικός,  οΰσιν  οϋτω  παρεφθαρμένοις,  ώςτε 
σιρξεται  αυτών  μόνον  τό  προς  την  ράχιν  ήμισυ  μέρος. 

5δδ2.  175- 

Χαρτ.  8.  (0,223x0,162).  XVII.  (0.  35). 
“Αλεξίου  Ίετπανοΰ  Εγχειρίδιου  περί  τών  συνοι¬ 
κεσίων”  εν  κεφαλαιοις  επτά. 

5683·  176- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29  χ  0,22).  XIV.  (φ.  224). 

Τ  ετραευαγγελον. 

Π ροτάσσεται  Έκλογάδιον  τών  εύαγγελίων,  άκέφαλον. 

Έν  τέλει’  Έπληρώθη  ή  παροΰσα  δέλτος  έν  μηνί 
Μαΐω  πέντε  καί  δεκάτη  ,ζ’ωξβ'  Ινδ.  β  (  =  1354). 
Άνδρέας  ίερεύς  καί  νομικός  γράψας  ταΰτα  εϋχεσθαι 
διά  τόν  Κύριον. 

5684·  ΐ77- 

Χαρτ.  4.  (0,283x0,211).  XIV.  (0.112). 

Εΰεργετηνός. 

Ακέφαλος  καί  κολοβός.  Αείψανον  τοΰ  α'  τόμου,  ύποθ.  ιθ' . — 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


313 


μβ'.  ’Άρχεται  άπό  τή ς  ιθ'  (άκεφ.)  ώδε'.,.διά  τούτο  μείζων 
ύμών  έστίν  ο'ι  γάρ  τοιοΰτοι  όμολογηταί  είσίν  οί 
θέλοντε ς.  Τελ.  δι’  ούδέν  έτερον  έν  τφδε  τφ  τ6 πω 
τη 5  κρίσεως  ώρίσθην  εί  μη  διότι  είί  μέρος  Λαυρέντιου, 
'ΐπόθ.  κ'  “"Οτι  οΰ  δει  έαυτφ  ’έν  τινι  πιστεύειν,  αλλά  της  τών 
πατέρων  συμβουλής.”  ...'Τπόθ.  μβ'  έι τιγέγραπται  (κολ.)  “"Οτι 
ού  δει  εριστικώς  άντιλε'γειν  τινι,  ούδέ...” 

Έν  άρχή  δύο  μή  συνηριθ μημένα  φύλλα,  έν  οΐς  μέρος  τής 
ιΓ'  ύποθέσεως,  άκέφαλον  και  κολοβόν.  "Λρχ — μήτηρ  ημών  ; 
ούκ  εγώ  υμάς  έθήλασα;  και  δότε  βραχύ  μόνον  ίδεΐν 
ύμάς  και  καταπαΰσαι  ποσώς  την  πυράν  τής  καρδίας. 
Τέλ.  έάν  δέ  άλλαχοΰ  άπέλθωμεν  οΰ  έχουσι  λέγειν 
οτι  υΐ05  του  είμί  και  λέ-γει  αύτφ  ό  γέρων  έγειραι 
άγωμεν .. . 

5685.  Ι7&. 

Χαρτ.  4.  (0,286x0,212).  XV.  (0.154). 

Εύεργετηνόδ. 

Ακέφαλος  και  κολοβός.  Λείψανου  του  α'  τόμου,  ύποθ.  κ'.—· 
ν’.  "Αρχεται  άπό  τής  κ'  ( άκεφ .)  ώδε’  αύθαδείας... μαθές 

ίκανώς  έπαι _ τινα  τής  άπαθείας.  ’Τπόθ.  κα'  “"Οτι  δεΐ 

τοΪ5  διακριτικούς  των  πατέρων  τούς  λογισμούς  άνατίθεσθαι...” 
'Τπόθ.  ν'  “"Οτι  ού  δεΐ  προς  τέρψιν  ή  κατά  πρόςπάθειαν  τι 
ποιεΐν."  Τέλ.  (κολ.)'  και  λαοί  οΐ  ούκ  έπίστανται  επ’ 
αυτόν  καταφεύγουσιν  'ένεκεν... 

Των  πρώτων  φύλλων  έφθαρμέναι  α'ι  προς  αριστερόν  τφ  θεω- 
μένω  γωνίαι.  Πολλά  δδ  των  φύλλων  έψαλιδωμένα. 

5686.  χ  79- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29  x0,20).  XVI.  ( φ .  512). 

1.  Πραγματεία,  θεολογ ική  ακέφαλος  καί  ελλιπής. 

Έν  τφ  προτασσομένφ  του  κωδικός  ΐΐίνακι,  γεγραμμένφ  τον 

XVIII.  αιώνα,  φέρει  αΰτη  την  επιγραφήν  “  Ιΐερί  πίστεως  και 
των  αρχών  αυτής  Μανουήλ  τοΰ  Καλ[ε'κα]  αρχή  τό  φιλομαθές 
των  ούρανών.” 

Σήμερον  σώζονται  μόνον  “  Κεφ.  ζον  Τίνας  ποτέ  εικόνας  περί 
τής  άγια 5  Τριάδοί  παραδεδώκασιν  οί  άγιοι.” — “Κεφ.  ηον  “Περί 
τής  μελλούσης  των  νεκρών  άναστάσεως.” — “Κεφ.  θον  “Περί 
τής  μελλούσης  άποκαταστάσεως.” 

2.  “  Θεοφάνουδ  μητροπολίτου  Νικαίαδ 

’Λπόδειξις  δι’  επιβολών  τινών  αναγκαίων  νομιζομένων  δτι 
έδύνατο  έξ  άϊδίου  γεγενήσθαι  τά  όντα...” 

3·  “Παύλου  τίνος  εττισκόττου  τη$  Λατίνων 

έκκληαίαδ  [Κοτρώνηδ ;]  Επιστολή  ζητήματα  τινα  δογματικά 
’έχουσα  προς  τόν  βασιλέα  κΰρ’ϊωάννην  τον  Κ αντακουζηνόν.” 

4·  “  Επιστολή  έν  έπιτόμω  δηλουσα  τινα  δόξαν 

έχει  ή  καθ’  ημάς  έκκλησία  περί  τών  παρά  τοΰ  Παύλου 
[Κοτρών?75 ;]  προενηνεγμένων  ζητήσεων  συγγραφεΐσα  παρά  Θεο¬ 
φάνουδ  έπισκύπου  Νικαίαδ  ώϊ  έκ  προσώπου  τοΰ  βασιλέως.” 

5-  “Τοΰ  Μηδείαβ  Θεοφάνουδ  Αό-^ος 

άποδεικνύων  δτι  τοΰ  ανθρωπίνου  σπέρματος  αψύχου  κατα- 
Βληθέντος  τη  δε  σπερματική  αύτοΰ  δυνάμει  συμπήξαντος  έν  τη 
μήτρφ  τό  έμβρυον  ένίησιν  αύτφ  την  ψυχήν  ό  θεός.” 

6.  “  Τοΰ  μακαριωτάτον  και  άγιωτάτον  πατρος 

κΰρ  Γενναδίου  Πρόδ  τόν  μητροπολίτην  Μήδειας  θεοφάνην 
περί  τής  λογικής  καί  ανθρώπινης  ψυχής  έπιστήσαντος  τό  προη- 
γησάμενον  ένταΰθα  αύτοΰ  σύγγραμμα  περί  τής  αυτής  ύποθέσεως.” 


7 .  “Τοΰ  αύτοΰ  Οπωδ  ό  άγιος  Γ ρηγόριος  δ  ΤΝνσσης 
ού  συμφωνεί  τοΐς  λόγοις  τούτοις  καί  τών  λοιπών  άγιων  έπί 

τή  τοιαύτη  υποθέσει  καί  κατά  ’ Απολλιναρίο υ.’’ 

8.  “Του  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  τών  ©εολογικών  τρίτου 

οτι  εί  καί  τινες  έξηνέχθησαν  ή  έκόντες  ή  άκοντες  άσύμφωνόν 
τι  τή  ορθή  τής  έκκλησίας  είπεΐν  δόξη,  προ  τοΰ  δοκιμασθήναι 
καλώς  ού  δεΐ  προςέχειν  τούτψ.” 

9·  “  Φωτίου  πατριαρχου  Κωνσταντινουιτόλεωδ 
Διαφόρων  τών  άπό  τής  Τραφής  καί  αποριών  λύσεις  καί 
έρμηνεΐαι  έπαινον  γέμουσαι  προς  Άμφιλόχιον  τόν  ίερώτατον 
μητροπολίτην  Κυζίκου...” 

Τών  ύπ’  άρ.  5 — 9  έν  τή  φςι  άντιβολή  πρός  έτερον  άπόγραφον. 
Τά  φ.  1 — 29  καί  50 — 71  άγραφα. 

5687.  ι8ο. 

Χαρτ.  4.  (0,285  χ  0,20).  XIX.  (φ.  43). 

1.  ’Εφραιμ  τοΰ  Σύρου  Λογοι. 

α' .  Περί  υπομονής  καί  συντέλειας. — β' .  Είϊ  τόν  άγιον  Ήλίαν 
τόν  προφήτην. — γ'.  Λόγος  ψυχωφελής  πρός  άσκητάς. — δ'_ 
Περί  τής  ένεργείας  τοΰ  μισοκάλου  δαίμονος. — ε'.  ΙΙώ5  έπι- 
στρέφει  τις  εις  τά  όπίσω. — <Γ'.  Τρόποι  τής  τοΰ  θεοΟ  προνοίας. — - 
ζ’ .  Περί  ταπεινοφροσύνης,  ώ  έπονται  διάφοραι  άλλαι  Παραινέσεις 
βραχεΐαι. — η  .  Παραινε'σευ  μοναχών  κατά  στοιχεΐον. — θ'. 
Έγκώμιον  εις  τούς  άγιους  τεσσαράκοντα  μάρτυρας. 

2.  Γρηγορίου  Νύσ-σηδ  Εγκώμιον  εΐδ  Έφραιμ  τον 
Σύρον. 

3·  “  Έκ  τής  Εκκλησιαστικής  ιστορίας 
Έρμείου  τοΰ  Σωζομε'νου  Περί  τοΰ  άγιου Έφραίμ  μεταφρασθέν 
εις  τό  άπλοΰν.” 

5688.  ι8ι. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29  χ  0,20).  XVI.  (φ.  158). 

“  Τοΰ  εν  άγιο  15  πατρος  ημών  Αναστασίου 
τοΰ  Σινά  όρουδ  μοναχού  [καί  πρεσβυ]τέρου  εις  τήν  πνευμα¬ 
τικήν  αναγωγήν  τής  έξαημέρου  κτίσεως.” 

Λόγοι  έν  δλφ  ια  . 

Έν  τφ  πρώτφ  φύλλ  φ  άνω  έν  τή  φμ'  Έκ  τών  τοΰ  οικο¬ 
νόμου  λίονεμβασίας  Ίωάννου  ίερέως  τοΰ  Λι κινίον. 

Ό  κώδιξ  έφθαρται  περί  τό  τέλος  ύφ’  ύγρασίας. 

5689.  ι82. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,205).  XVI.  (φ.  199). 

“  Συμεών  τοΰ  άγιωτάτον  αρχιεπισκόπου 
Θεσσαλονίκης  Περί  τών  μυστηρίων  τής  έκκλησίας.” 
Κεφάλαια  το' ,  ών  προτάσσεται  Π ίναξ. 

Έν  φ.  199/3·  [Τ]δλθ5  τοΰ  παρόντος  βιβλίου  καί  τα. 
θεφ  δόξα.  Νικόλαος  ίερεύς  ό  Λάπτης  γέγραφα  καί 
έλαχιστύτερος  7 τάντων...[έ]ν  έτει  ,ζπα'  μηνί  Μαίιρ 
ίνδικτιώνος  α’15  (  =  1573). 

Τά  φ.  190 — 194  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  έν  τή  νέα 
σταχώσει  τοΰ  κωδικός  ύπ’  άλλων  άγραφων. 

5690.  183. 

Χαρτ.  4.  (0,285x0,21).  XIV.  (φ.  157). 
I .  Συνα£άριον  Μαρτίου — Αύγουστον. 


Η.  II. 


40 


314 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2.  “  Βιος  καί  πολιτεία  της  όσιας  Μαρίας 

τη!  Αιγύπτια;  συγγραφή;  -παρά,  Σωφρονίου  πατριάρχου 

Ίίροσολύμων.” 

3·  “Μαρτυριον  του  άγιου  μεγαλομάρτυρας  Θίοδώρου 
τοΰ  Τϊ^ρωνος.” 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  Ευαγγελισρ,ον. 

5·  “  Αιηγησις  ωφέλιμος  εκ  7ταλαιάς  ιστορίας 

συλλεγείσα  και  άνάμνησιν  δηλοΰσα  τοΰ  παραδόξω;  γενομένου 
θαύματο;...” 

'' Αρχ.  Έυ  το?!  χρόνοι;  Ηρακλείου  τοΰ  των  "Ρωμαίων 
βασιλέω;. 

■Ίδε  καί  5598  (92),  5. 

6.  Έγκοίμια  εις  τους  τρεις  ιεράρχας. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  τό  παρόν  Συναξάριον  δια  χειρό; 
έμοΰ  'ιερέω;  Ισιδώρου  τοΰ  Μ εντώνη  έν  έτει  βΓωζη'  ίνδ. 
ιδ'  μηνί  Μ αρτίιρ  ήμέρμ  Σαββάτω  ώρμ  γ'  (  =  1360;) 
καί  οί  άναγινώσκοντε;  την  βίβλον  ταύτην  εϋχεσθαί 
μοι  δια  τον  Κύριον.  Καί  κατωτέρω ·  Εντελή!  ίερεύ; 
Ισίδωρο;  ό  Μευτώυη!  ό  καί  γράφα;  την  βίβλον 
ταύτην. 

Έγράφη  υπό  τη;  αυτή;  χειρό;  καί  ό  επόμενο;  κώδιξ  5691 
(184),  ώ?  δεικνύει  ή  όμοιότη;  τη;  γραφή;. 

5691.  184. 

Χαρτ.  4.  (0,28  χ  0,215).  XIV.  (φ.  300). 

Συναξάριον  Σεπτεμβρίου — Φεβρουάριον. 

Ή  α'  Σεπτεμβρίου  ακέφαλο;. 

Έγράφη  ΰπό  τη;  αύτη;  χειρό;  τοΰ  Ισιδώρου  Μ  εντώνη  τοΰ 
καί  τον  προηγούμενον  κώδικα  5690  (183)  γράφαντο 5,  ώ!  δεικνύει 
ή  όμοιότη;  τη;  γραφή;. 

/ 

5692.  185. 

Β ομβ.  4.  (0,275x  162).  XIII.  {φ.  198). 

Θίοδώρου  τοΰ  Προδρόμου  και  άλλων  Ε,έηγησεις  Κα¬ 
νόνων. 

1  (φ.  Ια).  ’Άρχ.  {άκέφ.)...καί  οΰτο;  συσχηματισάμενο; 
ταΐ;...έναι;...κατά  τοΰ  Άμαλήκ. — β'  (φ.  11/3)·  “Τοΰ 
αΰτοΰ  ΙΙροοίμιον  Εί!  τού;  κανόνα;  τη;  Χριστοΰ  γεννήσεω; 
έξήγησι;.”  ’Άρχ.  Επειδή  κατά,  τό  τη;  παρούση;  προ- 
οίμιον  έγχειρήσεω;  σνμπεριοδεύειν  το  ΐ;  ηλιακοί; 
καθυ πεσχόμεθα  δρόμοι;.— γ'  {φ.  21  α).  “ Τοΰ  αύτοΰ  Έξή- 
γησι;  εί;  τόν  δι  ιάμβων  κανόνα  τοΰ  Δαμασκηνού  κΰρ  Ίωάννου 
εί;  την  αυτήν  εορτήν.”  " Αρχ.  Άλλ’  &γε  δη  μεταβώμεν 
καί  άλλον  κόσμον  άείσωμεν  καί  τόν  πολύν  τά  θεία 
Κοσμάν  ύπερβάντε;  μάλλον  δέ  ήρεμήσαι  μικρόν 
έάσαντε;. — δ'  ( φ.  26α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έξήγησι;  εί;  τόν  επί 
τή  εορτή  των  αγίων  Φώτων  μουσουργηθέντα  κανόνα  τω  θειιρ 
ϋμνωδφ  κΰρ  Κοσμά.”  Άρχ.  Π ροοίμιον.  Ήδν  τι  χρήμα 
ώ;  άληθώ;  ή  μεταβολή  ού  μόνον  'άταν  έκ  των  λυπηρών 
πραγμάτων. — ε'  (φ.  34α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έξήγησι;  τοΰ  εί; 
την  αυτήν  εορτήν  μουσονργηθέντο;  κανόνα;  δι'  ιάμβων  τιρ 
Δαμασκηνά  μεχάλιρ  υμνωδώ)  κΰρ  Ιωάννη.”  ’Άρχ.  II  ροοίμιον. 
Εϊδο!  έστί  χορεία;  παρά  τοί;  παλαιοί;  όρμο;  οΰτω 
καλούμενο;  κοινόν  εφήβων  τέ  καί  παρθένων  παρ’  ένα 
χορευόντων .  Ή  ερμηνεία  κατά  ιρδά;,  επομένη  εί;  έκάστοτε 
προτασσόμενον  τεμάχιον  τοΰ  κειμένου. — Γ'  (φ·  39  β).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  ’ Έξήγησι ;  εί;  τόν  κανόνα  τοΰ  ποιητοΰ  κΰρ  Κοσμά  τόν 
επί  τή  εορτή  ποιηθέντα  τή;  "Υπαπαντή;  ήτοι  τή;  εί;  τόν  ναόν 


τεσσαρακονθημέρου  τό  κατά  σάρκα  προ;αγωγή;  τοΰ  κυρίου  καί 
σωτήρο;  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ.”  ’Άρχ.  Π  ροοίμιον.  Καί  τί; 
οΰτω  νωθή;  τά  θεία  καί  περί  τά  χαριέστατα  τών 
θεαμάτων  μισοθεάμων  ώ;  κατόπιν  τοσαύτη;  έλθεΐν 
εορτή;. —  ξ'  (φ.  50/3).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έξήγησι;  εΐ;  τε  τά 
γ'  ωδήν  καί  τού;  κανόνα;  τή;  μεγάλη;  έβδομάδο;  [Κοσμά].” 
"Αρχ.  Ιΐροοίμιον.  Φέρε  δή  μεταβώμεν  έκ  τών  προλα- 
βύντων  ιερών  κανόνων  τοΰ  θεσπεσίου  Κοσμά  προ; 
τού;  έν  τή  μεγάλη  ταύτη  καί  εϋα γεστάτη  τών  εβδο¬ 
μάδων  μελού ργηθ έντα;  ύμνου;  αύτιρ. — η'  (φ.  54/3).  “Τη 
άγίμ  καί  μεγάλη  Τρίτη  διώδιον  τοΰ  αΰτοΰ  κΰρ  Κοσμά.  Ή 
άκροστιχί;  Τρίτη  τε.  ’ξίδή  β'  ήχο;  β’ .”  ’Άρχ.  Τιρ  δόγματι 
τιρ  τυραννικοί  οί  οσιοι  τρεΐ;  παΐδε;  μή  πεισθ έντε; 
έν  τή  καμίνιρ  βληθ έντε;  θεόυ  ώμολόγουν  φάλλοντε; 
Ευλογείτε  τά  έργα  Κυρίου  τόν  Κύριον.  Μάταιο!  άυ 
ε'ίη  καί  πέρα  τοΰ  μέτρου  φίλε πεξηγήμων  έξηγητή;  ό 
καί  αυτά  τά  σαφέστατα  καί  έκδηλύτατα  σαφηνίξειν 
πειρώμενο;  άσαφεστέροι;  τέ  κινδυνεύων  ρήμασι  τά 
σαφέστερα  παριστάνειν. — θ'  (φ.  56  α).  “Τη  άγίμ  καί 
μεγάλη  Τ ετράδι  γ'  ιρδή.  Η  άκροστιχί;  Τ ετράδι  φαλώ.  Ώδή 
γ’  ήχο;  β' .  Τη!  πίστεω;  έν  πέτρα  με  στερεώσα;  έπλάτυνα;  τό 
στόμα  μου...”  Άρχ.  'Ώ;περ  έν  τιρ  τή;  Αευτέρα;  τριιρδίιρ 
καί  τιρ  διιρδίιρ  τή;  Τρίτη;  κατενοήσαμεν  τόν  ποιητήν 
απ’  αυτών  τών  ιρδών  καί  τών  κατ’  αυτά;  ρημάτων 
τέ  καί  π ραγ μάτων  λαμβ άνοντα  τού;  ειρμού;. — 1'  ( φ . 
59/3).  “Τη  άγια,  καί  μεγάλη  ε'  κανών  τοΰ  αΰτοΰ  κΰρ  Κοσμά" 
ή  άκροστιχί;  Τη  μακρά  Πέμπτη  μακρόν  ύμνον  εξάγω.  Έξήγησι; 
εί;  τόν  αυτόν  κανόνα  τοΰ  αύτοΰ  κΰρ  Θίοδώρου.”  "Αρχ.  Τί!  μέν 
ό  σκοπό;  τή;  παρούση;  άκροστιχίδο;  ούδεί;  άγνοεΐ.— 
ια’  (φ.  68α).  “Του  αΰτοΰ  Έξήγησι;  εί;  την  γ'  ιρδήν  τή;  άγια; 
καί  μεγάλη;  Παρασκευή;  τό  ποιηθέν  παρά  τοΰ  κΰρ  Κοσμά.  Η 
άκροστιχί;  1Ιροσά/3/3ατόυ  τε.”  ’Άρχ.  Π  ροοίμιον.  'Η  τοΰ 
παρόντο;  τριιρδίου  άκροστιχί;  τμήμα  μέν  έστιν  ιάμβου. 
— ιβ'  (φ.  71/3).  “Καυώυ  τιρ  άγίιρ  καί  μεγάλιρ  Σαββάτιρ.” 
Αρχ.  Ποίημα  έκ  μέν  πρώτη;  ωδή;  άχρι  πέμπτη;  καί 
αύτη;  Μάρκου  έπισκόπου  'Ιδροΰντος  έκ  δέ  έκτη;  αχρι; 
έννάτη;  τοΰ  μεγάλου  Κοσμά  τοΰ  ποιητοΰ.  Κ  αϊτοί 
άπορήσειεν  άυ  τι;  ένταΰθα  δύο  ταύτα;  άπορία;  δι¬ 
καιότατα!. — ιγ’  ( φ .  83  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Έξήγησι;  εί;  τόν 
μελονργηθέντα  τιρ  άγίιρ  Ιωάννη  τω  Δαμασκηνί»  κανόνα  εί; 
τήν  άγίαν  καί  μεγάλην  Κυριακήν  τοΰ  Πάσχα.”  ’Άρχ.  Π  ροοί¬ 
μιον.  Εί  συνεσταυρώθημεν  Χριστώ  καί  συνετάφημεν 
χθέ;  διά  τή;  τών  έπί  τιρ  Σταυριρ  τούτου  καί  τή  ταφή 
μελού  ργηθ  έντων. — ιδ'  (φ.  94/3).  “Έτόρα  έξήγησι;  τίνος  δέ 
άγνοώ  τόν  εί;  τήν  αυτήν  εορτήν  έξ  ήρωελεγείων  τεσσάρων 
στίχων  έχοντα  ακροστιχίδα  κανόνα  τοΰ  Δαμασκηνού  κΰρ 
Ίωάννου.”  ’Άρχ.  θειογενέ;  λύγε  πνεύμα  παράκλητον 
πάλιν  άλλον  ...Ερμηνεία.  Αύτη  μέν  ή  άκροστιχί;  τοΰ 
παρόντο;  κανόνο;,  ό  δέ  νοΰ;  ά>!  ήμΐν  έφικτόν,  έστίν 
οΰτο;. — ι ε'  (φ.  108  α).  Άνεπίγραφον,  κενού  μείναντο;  τοΰ  διά 
τήν  επιγραφήν  άρχήθεν  προωρισμένου  χώρου.  “Αρχ.  ’ΐπε- 
κρύβη  άκτίσι  θεότητο;  αισθητό;  ήλιο;. — ιζ~'  (φ.  111  α). 
“Ίωάννου  μοναχού  τοΰ  Ζωναρά  γεγονότο;  μεγάλου  δρουγγα- 
ρίου  τή;  βίγλα;  καί  πρωτασηκρήτι;  Έξήγησι;  τών  άναστασίμων 
κανόνων  τοΰ  Δαμασκηνού  κΰρ  Ίωάννου.” — 1^'  (φ.  140  β). 
“’Έτερο;  κανών  ήχο;  γ’  ιρδή  α' .”  ’Άρχ.  Ό  τά  Οδατα  πάλαι 
νεύμα  τι  θειιρ  εί;  μίαν  συναγωγήν  συνάθροισα;.  ’Έπον- 
ται  άλλαι  Κανόνε;,  ών  λανθάνουσιν  αί  έπιγραφαί. — ιη'  ( φ . 
164/3).  “Καυώυ  έτερο;.  ’(}δή  α'  ήχο;  πλάγιο;  α'.”  “Αρχ. 
''ΐ7Γ7του  καί  αναβάτην  εί;  θάλασσαν  Έρυάράυ  ό  συντρί- 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


315 


βων  πολέμους  έν  ύψηλφ  βραχίονι  Χριστός  έξετίναξεν. 
— ιθ'  (φ.  170α).  “Κανών  έτερος.  Όδή  α'  ήχος  πλάγιος  β' . 
'Ο,ς  έν  ήπείριρ  πεξεύσας  ό  Ισραήλ  έν  άβύσσιρ  ϊχνεσι  τόν  διώκτην 
Φαραώ  καθαρών  ποντούμενον  θεφ  επινίκιον  φδήν  έβδα  ’Ασωμεν 
θεφ.”  "Α ρχ.  Την  τοΰ  ίσραηλιτικοΰ  λαοΟ  έξ  Αϊγύπτου 
άν άζευξιν . — κ'  (φ.  179  α).  “Έτεροί  κανών  φδή  α'  ήχος  βαρύς. 
•Ν εύσει  σου  πρός  γεώδη  άντιτυπίαν . . ’Άρχ.  Η  μουσική 
φθόγγους  μέν  οΐδε  πολλούς.  ΤΑ.  ( κολ .)  πρό  της  συγ- 
καταβάσεως  της  σής  ωςτε  έκ  τοΰ... 

’Ίδε  καί  4678  (558). 

5693·  ι86. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,295x0,20).  XVIII.  (φ.  358  +  5  έν  άρχή). 

1  ( φ .  I  α).  Συλλογή  ερμηνευμάτων 

καί  απανθισμάτων  αρχαίων  καί  έκκλησιαστικών  συγγραφέων 
κατά  στοιχείον. 

Ή  κατ'  αλφάβητο ν  κατάταξις  γίνεται  έκ  της  κυρίας  λέξεως. 
Ο ϋτω  π.  χ.  έν  τφ  Α  “Συλλογαί  αποφθεγμάτων  των  αναγκαίων 
πάνυ.”  (φ.  34α  κ.  έ.),  έν  τφ  Γ  “ΙΙερί  γυναικών  ωραίων  περι¬ 
γραφή,”  έν  τφ  Ε  “’Έρωτοϊ  κατασκευή”  και  “ΈιτιστολαΙ,” 
έν  η  λέξει  περιλαμβάνονται  ορισμοί  καί  τύποι  έπιστολών 
διαφόρου  είδους  ( φ .  79α  κ.  έ.,  92/3),  έν  τφ  Η  “Εί;  ημέραν,” 
έν  τφ  I  “Ιστορία”  (φ.  128α  κ.  έ.).  Των  δ’  άπανθιξομένων 
συγγραφέων  ότέ  μέν  μνημονεύονται  τά  ονόματα,  ότέ  δέ  οΰ. 

Ιδίως  δ’  έρευνηθέν  τό  αρθρον  “Ιστορία”  έξηλέγχθη  ούδέν 
νέον  περιέχον.  Π εριλαμβάνονται  δ’  έν  αύτφ  απανθίσματα 
διαφόρων  συγγραφέων  καί  'ΐδιαι  “Σύλλογοί  ιστοριών,”  έν  αΐς 
καί  αποσπάσματα  έκ  της  τοΰ  Φωτίου  Βιβλιοθήκης.  Έν  δέ 
φ.  129α  κ.  έ.  έτέρα  ίδια  “Συλλογή  Ιστοριών”  περιλαμβάνει 
πολλά  ανεπίγραφα  διηγημάτια,  ατινα  έρευνηθέντα  εύρέθησαν 
παρειλημμένα  ώς  τό  πλεΐστον  έκ  τοΰ  Λίωνος  Κασσίου. 

2  (φ.  312  α).  “  Γνωρ,ικών  τινων  συλλογαί.” 

’Άρχ.  "Εμελλε  δ’  άρα  κοιλαίνειν  την  πέτραν  ή  τοΰ 
ύδατος  ρανίς  άεί  πλήττουσα,  καί  χρόνιρ  διανύσειν  τό 
σπουδαξύμενον. 

3  (φ.  323  α)·  “Συλλογαί  έπ-ιστολών  καί.  εγκωμίων.” 

4  (Φ·  33^  α).  Κλίσις  τον  είμί  καί  άλλων  ρημάτων 
καί  άλλα  γραμματικά. 

5  (φ.  344 α)·  “  Περί  τον  εξηγεΐν  κατά  την  τέχνην 
και  συντάξεις  δειναί.” 

6.  Διάφορα  σημειώματα  {ίλης  γραμματικής 

ή  προςθήκαι  εις  τάνωτέρω,  ψυχαγωγικοί  έξηγήσεις  καί  τά 
τοιαΰτα. 

Έν  φ.  352  β  πιθανώς  τη  αύτη  χειρί,  δι’  ής  έγράφη  καί  ό  όλος 
κώδιξ’  αψλα  Ίαννουαρίου  κδ^  έχειροτονήθη  Σμύρνης 
άρχιερεύς  ό  έμός  αδελφός  κυρ  Νεόφυτος.  Έν  δέ  τφ 
δευτέρφ  των  έν  άρχή  μή  συνηριθ  μη  μέν  ων  παραφύλλων  τά  ση¬ 
μειώματα  τάδε’ 

1714  Αΰγούστου  έφυγον  άπό  την  Χίον  καί  ήλθον 
εις  Λα ΐρον  καί  εΐτα  ήλθον  εις  τάς  27  (διορθωθέν  κατό¬ 
πιν  εις  28)  τοΰ  Σεπτεμβρίου  εις  Π άτμον  σπουδά’ζων 
εις  τόν  διδάσκαλον  κύρ  Μακάριον. 

1714  Φ εβ ρουαρίου  25  έμετατέθην  ό  άγιος  Χίου  κύρ 
Γεννάδιο;  εί;  τόν  θρόνον  τής  άγιωτάτης  μητ ροπόλεως 
Ηράκλειας. 

+  καί  τφ  αύτφ  έτει  Φευρουαρίιρ  27  έχειρωτωνήθην 
ό  κΰρ  Γεράσιμος  εις  τόν  αυτόν  θρόνον  τής  μητρο- 
πόλεως  Χίου. 


’Έτι  τφ  αύτφ  έτει  Μαίιρ  13  ήλθεν  εις  την  Χίον 
(έπεται  εΐς  καί  ήμισυς  στίχος  διαγεγραμμένος  μέχρις  άφανείας, 
μεθ’  8ν  ώ;  συνέχεια  των  ανωτέρω  τάδε-)  έκαμαν  έξωτερικώς 
τόν  Δανιήλ  τοΰ  Ιουλίου  πρώτην  καί  ήλθεν  εις  Χίον 
Σεπτεμβρίου  7. 

’Έτι  Ίουνίιρ  29  ήλθεν  ό  τζαούσης  καί  έπήρε  τόν 
κύρ  Γεράσιμον  εις  Κωνσταντινούπολιν. 

Ε  τι  τφ  αύτφ  έτει  Όκτωβρίιρ  7  ύπνωσε  τόν  αιώνιον 
ύπνον  ό  κύρ  Ίωαννάκης  τής  Κριτή κούδ ένας . 

Έτι  τφ  αύτφ  έτει  Όκτωβρίιρ  27  έδωκε  τό  κοινόν 
χρέος  ό  άγιος  Νικομήδειας  κύρ  Παρθένιος. 

1718  Όκτωβρίιρ  19  έδωκε  τό  κοινόν  χρέος  ό  μακ α- 

β 

ριτης  Η  ρακλείας  κύρ  Γεννάδιος  καί  έμός  θείος,  εις 
την  έπαρχίαν  του  εΐς  την  έπισκοπήν  τής  Ύξουρλοΰ. 

Έτι  τφ  αύτφ  έτει  1714  Νοεμβρίιρ  ια'  (ημέρα  Τε- 
τράδη)  τών  αγίων  μαρτύρων  Μηνά  τε  καί  Β ίκτορος, 
καί  Βικεντίου,  έγέννησεν  ή  αδελφή  μου  ή  ’  Αραξιήνα 
καί  έκαμε  τόν  Μανόλην  ώρα  νυκτός  εως  πέμπτης. 

1715  Άπριλλίω  25  ήρξατο  ό  αδελφός  μου  νά  δι¬ 
δάσκεται  τά  τών  Ελλήνων  Α ύγούστου  22  ήλθε  καί 
ό  Ιωάννη;  τοΰ  κύρ  Νικήτα. 

1718  ’ Απ ριλλίψ  16  ήρξατο  καί  ό  Ιωάννης  αδελφός 
μου  διδάσκεσθαι  την  Ό κτώϊχον 

“Α ύγούστου  πρώτη  τό  'Γαλτήριον. 

1718  Νοεμβρίιρ  9  έγέννησε  καί  αΰθις  ή  Άραζήνα 
καί  έκαμε  παιδίον  άρρεν  όνόματι 

Έν  δέ  τφ  τέλει  του  αύτοΰ  παραφύλλου' 

Γραφεύ;  μέν  έγώ  τήςδε  τής  βίβλου  πέλω 
Δημήτριο;  τοϋνομα  έκ  νήσου  Α έρνης 
τεθνήξο  μαι  δέ  καί  γενήσομαι  κόνις 
μένει  δέ  βίβλος  έν  χρόνων  πολλών  κύκλοις. 

"Οσοι  δέ  τυγχάνοιτε  ταύτης  τής  βίβλου 
εϋχεσθε  τοΰ  γράψαντος  χάριν  ώς  θέμις 
τυχεΐν  μέ  χώρας  τής  άνω  τριςολβίας: — 

Νυν  δέ  Δημητρίου  έν  χρήσει,  καί  αϋριον  έτέρου,. 
καί  ουδέποτε  τινύς. 

Τών  φ.  77  καί  78  τοΰ  κώδικος  σώζεται  πρός  τή  ράχει  αύτοΰ 
μόνον  μικρόν  μέρος  τοΰ  έτέρου.  Πολλά  δέ  μέρη  φύλλων  καί 
φύλλα  δλα  τοΰ  κώδικός  είσιν  άγραφα. 

5694·  ι«7· 

Χαρτ.  4.  (0,26x0,175).  XVIII.  (φ.  21  καί  σ.  22— 37). 

1  (φ.  I  α).  “  Τυπικόν,  ήτοι  κανωνικόν 

τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  Αθανασίου  τοΰ  έν  τφ’Άθω.” 

2  (φ.  ΙΟα).  “Ή  διατνττωσις  τοΰ  οσίου 

καί  μακαρίου  πατρός  ημών  Αθανασίου.” 

3  (φ.  13  α)·  “  Περί  της  έν  βρωμασι  καί  ττόμασι 

ποσότητας  καί  πιότητος  καί  τής  έν  ταΐ;  τραπέξαις  ευταξίας.” 

'Ίδ.  τά  ύπ’  άρ.  1  καί  2  παρά  τφ  Ρη.  Μευεκ  ϋίβ  ΗαυρίιΐΓ- 

Ρπηάθη  ίίϊΓ  άίβ  Οβδοϊιίοΐιΐθ  άβτ  ΑΙΙιοεΙίΙοδίβΓ.  Εβϊρζί^.  1894 
σ.  102  κ.  έ.  καί  123  κ.  έ.  Τό  δέ  ύπ’  άρ.  3  αποτελεί  μέρος 
τής  παρά  τφ  αύτφ  Μευεκ  Ύποτυπώσεως  καταστάσεως  τής 
λαύρας  τοΰ  όσιου  Αθανασίου  (ένθ’  άν.  σ.  136,  20  κ.  έ.). 

4  (σ.  35)·  “  Στίχοι  εις  τον  έν  ’Άθω  οσιον 

θεοφόρον  πατέρα  ημών  Αθανάσιον.  Ποίημα  Γεωργίου 
Τραττεξουντίου.  ” 

Έν  σ.  37  κάτω'  Έποιήθησαν  κατά  τό  αωπ'  καί  άντε- 
γράφησαν  κατά  τό  αωπη'  (  =  1888). 

Αί  έν  τέλει  σ.  22 — 37  αίώνος  XIX. 


40—2 


316 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


*5695·  ι88. 

Χαρτ.  φύ\\·  (0,29  χ  0,20).  XVIII.,  XIX  (φ.  24). 

1  (φ.  2  α).  Ακολουθία  του  αγίου  ίερομάρτνρος 

Νικήτα  (XIX.). 

2  (φ.  12  β).  Μαρτύρων  τον  αυτόν  (XIX.). 

3  ( φ.  ΐδ  α).  “  Επιστολή  τον  αγίου  Διονυσίου 

τοΰ  έν  τω  Όλυμπον  σταλεΐσα  παρ'  αύτοΰ  προς  τούς  έν  τμ 
όρε ι  τοΰ  ’Άθωνος,  τή  θεία,  και  Ιερά,  συνάξει  τοΰ  άγιου  "Ορους, 
άρίστοις  καί  τιμιωτάτοις  πατράσι.  Διονύσιο;  ιερομόναχος 
πνευματικός  έν  Κ υρίιρ  χαίρειν  καί  είρηνεύειν.” 

Ό  όλος  κώδιξ  κοσμείται  ύπό  κομψών  αρχικών  γραμμάτων. 

5696.  ι89· 

Χαρτ.  4  μέγ.  (0,28x0,195).  XVIII.  (φ.  76). 

1  (φ.  I  α).  “Τοΰ  Γρηγορίου  του  Θεολόγου  Εις  την 
αγίαν  τον  Χρίστον  γεννησιν .  ’ 

Κείμενον  μεθ’  ερμηνείας.  Έν  φ.  Ια  άνωθεν  αψί,α “  Μαρ¬ 
τίου  ιε'  (  =  1791). 

2  ( φ .  21  α).  “  Περικοπαι  τινες  διερμηνευθησαι 

έκ  της  λατινίδος  φωνής  εις  την  Ελληνικήν  παρά  τοΰ  σοφω- 
τάτου  καθηγητοΰ  ημών  Μακαρίου  ίεροδιακόνου  Πατρίου  έκ  των 
πολλών  εξηγήσεων  τοΰ  'Ηλία  [Κρήτης)  τοΰ  άρίστου  έρμηνέως 
των  υψηλών  καί  δνςνοήτων  λόγων  Γρηγορίου  του  Θεολόγου.” 

Περιέχεται  μόνον  ό  Απολογητικός  τής  εις  τον  Πόντον  φυγής, 
μένων  καί  ούτος  κολοβός. 

’Ίδε  καί  5705  (198). 

5697·  Ι9°· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,18).  XVII.,  XIX.  (σ.  371). 

1  (σ.  ΐ).  Ακολουθία  τοΰ  αποστόλου  Θωριά. 

Έν  σ.  34  κάτω ·  Ή  παρούσα  ακολουθία  πέφιλοπόνητε 
παρά  τοΰ  άοιδίμου  διδασκάλου  κυρίου  Κοσμά  τοΰ 
Βατοπεδινοΰ  κατά  τό  σωτήριον  έτος  α,ψκ'.  Μετεγ  ράφη 
δέ  παρά  θωμά  ίερομονάχου,  εύλαβείμ  προς  τον  άπό- 
στολον  θωμάν  διά  ψυχικήν  αύτοΰ  σωτηρίαν  α,ωξ'  κατά 
μήνα  Όκτώβριον  (  =  1860).  Έγράφη  εί$  τό  ιερόν  κοινό- 
βιον  τοΰ  άγιου  μεγαλομάρτυρος  καί  ιαματικού  ΙΙαντε- 
λεήμονος  τό  έπονομαζόμενον  Ρωσσικόν,  τό  ευρισκόμενον 
έν  τψ  άγιονύμφ  ’Όρει  τοΰ  ’Άθωνος. 

2  (σ.  37)·  “  Βιος  και  πολιτεία  τον  αγίου  αποστόλου 
Ουηαά.” 

3  (σ.  5 8).  Εγκωμ,ιον  εις  τον  αυτόν. 

4  (σ.  71)·  Ετερον  εγκώμιου  εις  τον  αυτόν. 

5  (<τ.  8ΐ).  “  Εγκωριιον  εις  τον  έν  άγιοις 

όσιον  καί  θεοφόρον  πατέρα  ημών  "Συμεών  τον  νέον  θεολόγον .” 

Έν  σ.  81  κάτω'  Η  εορτή  τοΰ  άγιου  Συμεών  έτελεΐτο 
π ρότε ρον  λα μπρώς  έν  Κωνσταντινουπόλει  μετά  μσμα- 
τικής  άκολουθ ίας  καί  λόγου  επιταφίου  ώς  φαίνεται 
εις  τόν  βίον  του,  έπειδή  ύπό  τοΰ  πανδαμάτορος  χρόνου 
ή  τε  ακολουθία  καί  τό  έκείνου  έγ κώμιον  άπώλοντο' 
έγένοντο  άλλα  διά  συνθήκης  νέας.  Ποίημα  Νικοδήμου 
μονάχου. 

6  (σ.  1 1  ο).  “Τοΰ  εν  άγιοις  πατρος  ημών 

Αθανασίου  αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς.  Περί  παρθενίας, 

ήτοι  περί  άσκήσεως.” 

7  (σ.  13°)·  “Βιος  και  πολιτεία  της  αγίας 

ενδόξου  μυροφόρου  καί  ίσαποστόλου  Μαρίας  τής  Μ αγδαληνής.'’ 


8  (σ.  143)·  “®ανμα  παράδοξον  τον  άγιου 

ενδόξου  μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου  τοΰ  τροπαιοφόρου  περί  τής 
σφαγής  τοΰ  δράκοντος.” 

Ιδε  καί  κατωτέρω  ύπ’  άρ.  20  καί  21. 

9  (<τ.  152).  “  Διηγησις  παλαιά  Ιουδαίου  τίνος 
Αίνε'α  περί  τής  ταφής  καί  άναστάσεως  τοΰ  Κυρίου.” 

ΙΟ  (σ.  1 56).  “  Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Έφραιμ  του 
Σύρου  Περί  των  οκτώ  λογισμών.” 

11  (σ.  ΐ6θ).  “  Σημεία  τοΰ  όρθώς  μετανοοΰντος.” 

12  (σ.  165).  “  Ακολουθία  τον  άγιου  Γρηγορίου  πάπα 
’  Ρώμης.  ” 

! 3  (σ.  175)·  “  λίνημη  τοΰ  άγιου  αποστόλου 
Τιμοθέου  καί  τοΰ  άγιου  όσιομάρτυρος  Αναστασίου  τοΰ  Πέρσου, 
έσπέρας.” 

14  (ο-.  Ι9ΐ).  “Ίωάννου  τοΰ  μητροπολίτου 
Εΰχαΐτων  ’Β γκώμιον  εις  τούς  τρεις  ίεράρχας  μεταφρασθέν  εις 

άπλονστέραν  φράσιν.” 

15  (σ.  203).  Περί  της  σνλλήφεως  της  αγίας  "  Αννης. 
ΐ6  (σ.  205).  Ακολουθία  τον  άγιον  Γεωργίου 

κατά  την  ανακομιδήν  καί  κατάθεσιν  εις  τόν  έν  Αύδδη  ναόν. 

1  7  (σ.  227).  Παράκλησις  τοΰ  άγιου  Γεωργίου. 
ΐ8  (σ.  241)·  Λόγος  εγκωμιαστικός 

κατά  τήν  κατάθεσιν  τοΰ  σώματος  τοΰ  άγιου  Γεωργίου. 

1 9  (σ.  267).  Άρκαδίου  Κύπρου  Εις  τα  εγκαίνια  τοΰ 
να οΰ  τοΰ  άγιου  Γεωργίου. 

20  (σ.  273)·  Θαύμα  παράδοξον  τοΰ  άγιου 
Γεωργίου  περί  τής  σφαγής  τοΰ  δράκοντος. 

’Ίδε  καί  άνωτέρω  ύπ’  άρ.  8  καί  κατωτέρω  ύπ'  άρ.  21. 

21  (σ.  285).  Το  αυτό  θαΰμα  και  τό  της  κόρης  τοΰ 
βασιλεως. 

’Ίδε  καί  άνωτέρω  ύπ'  άρ.  8  καί  20. 

2  2  (σ.  293)·  “Ίωάννου  τοΰ  παναγι ωτάτον 
μητροπολίτου  Κλαυδιουττόλεως  Λόγος  περί  τών  Άζίμων’ 

στυλιτευτικός  κατά  Αρμένιων  καί  Φραγγών  καί  Λατίνων.” 

Μετά  μακράς  ϋποσημειώσεως. 

2 3  (σ.  3°5)·  “  Αιηγησις  τοΰ  σοφοΰ  Άφροδιτιανοΰ 
εις  μίαν  διάλεξιν  περί  τών  παραδόξων  μυστηρίων  ποΰ  ’έγειναν 

εις  τήν  Περσίαν  κατά  τήν  γέννησιν  τοΰ  Χριστού.” 

24  (σ\  3ι7)·  Σΰντορ.ος  ιστορία  της  γεννησεως  τοΰ 
Χριστοΰ. 

25  (σ·  32°)·  Τοΰ  οσίου  Συμεωνος  Θρήνος  τής  Θεοτόκον. 

2 6  (σ.  357)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  τόν  Εύ- 
αγγελισμον. 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών  τοΰ  XVII.  καί 
XIX.  αίώνος. 

5698.  1 9 1  - 

Χαρτ.  4.  (0,25  X  0,19).  XV.  (φ.  280). 
I  (φ.  I  α).  Λόγος  ακέφαλος. 

’Άρχ _ ό  δέ  μηδέν  έπ'  αύτιρ  δ ιαταραχθ είς’  ού  δίκαιον 

’έφη  τά  τιρ  έπουρανίιρ  βασιλεύ  άφιερωμέν α.  Τέλ.  τούς 
δοξάζοντας  αυτόν  πολλιρ  πλείονι  δοξάζοντα,  εύχαρί- 
στοις  έδόξασαν  χείλεσιν  ω  καί  ημάς  τήν  προςήκουσαν 
π ροςοιστέον  εύχαριστείαν  δοξάζοντας  πατέρα  υιόν  καί 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


317 


άγιον  Πνεύμα  τήν  μίαν  έν  τρισί  θεότητα  καί  δύναμιν 
νυν  και  άεΐ  και  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  αμήν. 

2  ( φ .  14/3)·  “  Παντολέοντος  αρχιδιακόνου 

καί  χαρτοφύλακας  τής  μεγάλης  εκκλησίας  λιήγησις  περί  των 
θαυμάτων  του  παμμεγίστου  αρχιστρατήγου  Μιχαήλ.” 

3  (φ.  49  α)·  “  Υπόμνημα  εις  τον  άγιον  άπυστολον 
και  ευαγγελιστήν  Ματβαΐον.” 

4  (φ·  51  α)·  “  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Γερμανού  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  Έγκώμιον 

εις  τήν  ύπεραγί αν  Θεοτόκον  6τε  προςηνέχθη  έν  τω  ναω  τριετί- 
ζουσα  ύπό  των  αυτής  γονέων.” 

5  (φ.  54  α)·  “Μαρτυρίου  τον  άγιον  μεγαλομάρτυρας 
Ιάκωβον  τον  Πε'ρσου.” 

6  (Φ·  59/5)·  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τού  Χρυσο¬ 
στόμου  Έγκώμιον  εί;  τόν  άγιον  απόστολον  Άνδρέαν  τόν  πρω¬ 
τόκλητον.” 

7  (φ.  6ΐ  β).  “  Μαρτυρίου  της  αγίας 

καί  πα νενδόξου  μάρτυρας  του  Χρίστου  Βαρβάρας." 

8  (φ.  64  β).  “  Βιος  και  -πολιτεία  τον  εν  αγιοις 
πατρός  ημών  καί  έν  θαύμασι  περιωνύμου  Νικολάου  αρχιε¬ 
πισκόπου  Μύρων  τής  Αυκίων  έπαρχίας." 

9  (φ·  79  α)·  “  Διηγησις  των  μετά  θάνατον 
θαυμάτων  του  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Νικολάου  τού  μυρο¬ 
βλύτου.” 

ΙΟ  (φ.  87  β).  “ Υπόμνημα  εις  τόν  προφήτην 
Δανιήλ  καί  εις  τούς  ένδοξοτάτους  άγιους  τρεις  παίδας ·  Α νανίαν 
Αμαλίαν  καί  Μισαήλ.” 

11  (φ.  98  α).  “Του  όσιου  και  μακαριωτάτον 
ΈφραΙμ  τού  Σύρου  λόγος  εις  τόν  πάγκαλον  Ιωσήφ  τόν 

υιόν  πατριάρχου  Ιακώβ.” 

12  (φ.  ΐοδα).  “  Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  λόγος  εις  τόν  μακάριον  Φ ιλογόνιον  γενόμενον  από 
δικολόγου  έπίσκοπον  καί  ότι  τό  προνοεΐν  τώ  κοινή  συμφερόντων 
ούδέν  ΐσον  καί  ότι  ραθύμως  εΐςιέναι  τοΐς  θείεις  μυστηρίοις 
κόλασιν  αφόρηταν  ’έχει’  κ'άν  Άπαξ  τοΰ  ενιαυτού  τοΰτο  τολμήσω- 
μεν  έλέχθη  δε  πρό  πέντε  ήμερων  τής  Χρίστου  γεννήσεως.” 

13  (φ·  1 14  «)·  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Γερμανού  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  Ομιλία  άνα- 

γνωσθεΐσα  τή  Κυριακή  πρό  τής  Χρίστου  γεννήσεως ■  καί  εις  τούς 
ένδοξοτάτους  άγιους  τρεις  παίδας.” 

14  (φ·  Ιΐ8α).  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Γρηγορίου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Θεο¬ 
λόγου  λόγος  εις  τήν  άγίαν  γέννησιν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ιησού 
Χριστού.” 

15  (φ·  124  α)·  “  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  Όμιλία  εις  τήν  γεννέθλιον  ημέραν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ιησού 
Χριστού.” 

ΐ6  (φ.  129  β).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Άμφιλοχίου  έπισκόπου  Ίκονίου  Εϊ;  τόν  βίον  καί  τα 
θαύματα  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Βασιλείου  τού  μεγάλου.  ” 

17  (σ.  148  α).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Γρηγορίου  αρχιεπισκόπου  Να^ιαν ξου  τοΰ  Θεολόγου  λόγος 
εις  τα  άγια  Φώτα.” 


ΐ8  (φ.  153  β)·  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  λόγος  εις  τά  άγια  Φώτα.” 

*9  (Φ·  τ55  β)·  και  πολιτεία 

τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  Ίωάννου  τοΰ  Κ αλυβίτου." 

20  (φ.  ιόοα).  “Βιος  και  πολιτεία 
τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Αντωνίου ■  συγγραφείς  καί  απο¬ 
στολείς  προς  τούς  έν  τή  ξένη  μοναχούς  παρά  τοΰ  έν  άγίοις 
πατρός  ημών  Αθανασίου  αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς.” 

2  1  (φ.  184α).  “Τοΰ  μακαρίου  Κοσμά  τον  βεστήτορος 
Έγκώμιον  εις  τήν  επάνοδον  τοΰ  λειψάνου  τού  άγιου  πατρός 
ημών  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

22  (φ.  ΐ88  α).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  λόγος  εις  τήν  ύπαπαντήν  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί 
σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.” 

23  (φ·  1 9 1  α)·  “  Μαρτυρίου  τοΰ  άγιου  μάρτυρας 
θεοδώρου  τοΰ  Ύήρωνος  άναγινωσκό μένος  τώ  πρώτον  Σάββατον 

των  νηστειών.” 

24  (φ·  195  β)·  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Βασιλείου  αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας  Έγκώ¬ 
μιον  εις  τούς  άγιους  τεσσαράκοντα  μάρτυρας  τούς  έν  Σεβαστεία.” 

25  (φ.  200  α).  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυ¬ 
σοστόμου  λόγος  εις  τόν  ευαγγελισμόν  τής  ύπεραγίας  δε- 
σποίνης  ημών  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρία;·  τής  ξωοδόχου 
πηγής.” 

20  (φ.  202  α).  “  Μαρτΰριον  τοΰ  άγιου  ένδοξου 
μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου  τοΰ  επί  λιοκλητιανοΰ  κατά  Νικο¬ 
μήδειαν  μαρτυρήσαντος.” 

27  (φ·  21 1  α).  “  Οπτασία  τοΰ  μεγάλου 

βασιλέως  Κωνσταντίνου  καί  ή  εϋρεσις  τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιού 
Σταυρού.  ” 

28  (φ.  213  β)·  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Αθανασίου  αρχιεπισκόπου  ’  Αλεξανδρείας  λόγος  εις  τό 

γεννέθλιον  τού  τίμιου  προφήτου  Προδρόμου  καί  β απτιστοΰ 
Ίωάννου.” 

29  (φ·  2  10  β).  “  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  Έγκώμιον  εις  τούς  άγιους  καί  κορυφαίους  των  άποστώλων 
μαθητών  τοΰ  Χριστού  Μέτρου  καί  Παύλου.” 

30  (φ.  2ΐ8  /?).  “  Μαρτυρίου  των  άγιων  πάτερων 
Κ ηρνκου  καί  I ουλίττης.” 

31  (φ·  221  α).  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  Εί;  τόν  προφήτην  Ήλίαν  καί  εις  τήν  χήραν.” 

32  (φ.  223  β)·  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Κυρίλλου  αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς  λόγος  εις  τήν  μετα- 

μόρφωσιν  τοΰ  κυρίου  θεοΰ  καί  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χριστού.” 

33  (Φ·  225  β)·  “  Τοΰ  μακαριωτάτου  Άνδρέου 
αρχιεπισκόπου  Κρήτης  τοΰ  Ίεροσολυμίτου  Έγκώμιον  εις 

τήν  πάνσεπτου  Κοίμησιν  τής  ύπεραγίας  δεσ  ποινής  ημών  Θεοτόκου 
καί  άειπαρθένου  Μαρίας.” 

34  (Φ·  231  α).  “Τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 
Αναστασίου  μονάχου  τοΰ  Σινά  όρους  λόγος  περί  τής 

άγιας  συνάξεως  καί  τοΰ  μή  μνησικακεΐν  καί  τοΰ  μή  κρίνειν  τόν 


318 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


έτερον  έρέθη  δε  τή  δευτέρμ  Κυριακή  τών  άγιων  νηστειών  τη ς 
άγ ίας  καϊ  μεγάλης  Τεσσαρακοστής." 

35  (Φ·  238α).  “Τον  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ίωάννου  του  μονάχου  καί  πρεσβυτέρου  τοΰ  Δαμασκηνοί 
Αόγ 05  περί  των  έν  ιτίστει  κεκοιμημένων'  ότι  αί  υπέρ  αυτών 
γινόμενοι  λειτονργίαι  και  εύποιίαι  τούτους  τα  μέγιστα  ώφε- 
λοΰσιν.” 

7,6  (φ.  246  α).  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  “  Υπόμνημα 
εις  την  'ιεράν  κοίμησιν  της  ϋπεραγίας  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου 
και  αειπάρθενου  Μαρίας  της  ξ'ωοδόχου  πηγής-  της  μεσητρίας 
τών  Χριστιανών .” 

37  (Φ·  25οα)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι. 
α'  (φ.  250α).  “Τοΰ  έν  άγιου  πατρος  ημών  Ιωάννου  αρχι¬ 
επισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγοϊ  εις 
την  άποτομήν  τοΰ  τίμιου  ένδοξου  προφήτου  Προδρόμου  και 
βαπτιστοΰ  Ίωάννου  καί  περί  πονηρός  γυναικύς” — β'  (φ.  254  α). 
“Τοΰ  έν  αγίου  πατρός  ημών  Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγοϊ  εις  τον  τελώνην  και 
Φαρισαίον .  ” — γ'  ( φ .  256  α).  “Τοΰ  έν  αγίου  πατρός  ημών 
Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου  Λόγοϊ  εις  τόν  άσωτον  υιόν." — δ'  (φ.  260α).  “Τοΰ  έν 
άγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγοϊ  εις  την  δευτέραν  παρουσίαν 
τοΰ  κυρίου  θεοΰ  και  σωτήρος  ημών  Ιησού  Χριστού.” — ε'  ( φ- 
262  α).  “Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννου  αρχιεπισκόπου 
Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λόγος  εις  την  αγίαν 
Τεσσαρακοστήν  και  εις  τήν  εξορίαν  τοΰ  Άδάμ  καί  περί  πονηρών 
γυναικών.” 

3§  (</>.  272  α).  “  Διήγησις  διαλαμβάυονσα 
περί  τών  άγιων  καί  σεπτών  εικόνων  καί  όπως  καί  δι’  ήν 
αιτίαν  παρέλαβεν  τήν  ορθοδοξίαν  έτησίως  τελείν  τη  πρώτη 
Κυριακή  τών  άγιων  νηστειών  ή  άγια  τοΰ  θεοΰ  καθολική 
εκκλησία .” 

39  ( φ·  277  β)·  11  καί  πολιτεία 

τών  άγιων  καί  θαυματουργών  Αναργύρων  Κοσμά  καί 
Δαμιανοΰ.  ” 

ΤΑ.  (κολ.)'  τρέφει  γάρ  καί  σ  κοπάζει  τιρ  ρήματι  τοΰ 
θεοΰ  τοΰ  διακρατοΰντος  τά  σύμπαντα  Οΰκ  έπ  άρτω 
μόνω  ξήσεται  άνθρωπος.  .. 

Έν  φ.  48  β  έν  τή  άπ οκεκομμένη  κατά  τήν  στάχωσιν  ωρ. 
χειρί  XVII.  αίώνος’ ...παρόν  πανηγ ηρικόν  έφηέροσα  [είϊ 
τόν ]  ναόν  τοΰ  μέγα  Τ αξηάρχου  εις  την....ο·  με  ήδιάν 
μου  θέλησην  διά  να  μη  ή.,.βουσι  Ίωάννην  Ιερέα  καί 
οικονόμου  Κάρου. ..έν  έτει  1687  Σεπτεμβρήου  28. 

5699·  Ι92· 

Βομβ.  φύλλ.  (0,30  X  0,213).  XIV.  (φ.  384). 

1  (φ.  I  α).  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Λογοι. 

α'  (φ.  Ια).  “Τοΰ  όσιου  πατρός  ΕυφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Περί 
όρθοΰ  βίου  κεφ.  πθ' .” — β'  ( φ·  15  α).  “Τοΰ  οσίου  πατρός  \ήμών 
Εύφραΐμ  Παραινόσευ  πρός  μοναχούς  διάφοροι .” — γ'  {φ.  95  α). 
“Περί  διαφοράς  τοΰ  μοναχικού  βίου  υπέρ  τόν  κοσμικόν.” — δ'  (φ. 
96  α).  “Τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  Έφραϊμ  II  ώϊ  κτάται  τις  τα¬ 
πεινοφροσύνην. — ε'  (φ.  135  α).  “Τοΰ  αύτοϋ  Περί  γλωσσαλγίας 
καί  παθών” 

2  (</>.  148/3).  “  Γερόντων  δυο  -πνευματικών 
ήσυχαζόντων  έν  κοινοβίω  όντι  έν  τή  περιχώριρ  Γά^ιμ·  καί 

λεγομένω  τοΰ  άββά  Σερίδου  Έπιστολαί  καί  αποκρίσεις  διά 


του  ηγουμένου  ήγουν  αυτου  του  άββά  Σερίδου  τοΰ  καί  δια- 
κονοΰντος  αυτούς.” 

ΤΑ.  (κολ.)  έν  τιρ  κεφ.  ωιΓ'-  πληροφορήσαι  σε  τό 
Κνεΰμα  τό  άγιον  ό'τι  ούτως  στήκεις  εις  τήν  π ροςευχήν 
μου  νυκτός  καί  ήμέρας... 

Π ροτάσσεται  τοΰ  ύπ’  άρ.  2  έν  φ.  143  α — 147  β  Κίναξ,  φέρων 
τήν  άμυδράν  επιγραφήν  “ Κεφάλαια  τοΰ  άγιου  Βαρσανουφίου.  ” 
Καί  τά  μέν  Κεφάλαια  καθ'  έαυτά  είσι  γεγ ραμμένα  έφεξής, 
άριθμούμενα  μόνον  άπό  τοΰ  ρ’  μέχρι  τοΰ  ώιζ~' .  Ό  δε  προ¬ 
τασσόμενος  Κίναξ  ού  περιέχει  άναγεγ ραμμένα  πάντα,  άλλα 
κατ'  εκλογήν.  Ό  Πίναξ  ούτος  "  Λρχ.  (άκέφ.)  “...σε  περί  τα¬ 
πεινοφροσύνης  ευχαριστίας  καί  υπομονής.” — Γ'.  “"Οτι  δει  τόν 
αποτασσόμενου  πρώτον  έκκόπτειν  τάς  σχέσεις  καί  ούτως  είςιέναι 
πρός  τό  τής  άσκήσεως  στάδιον  καί  ότι  δει  αεί  εύχαριστεΐν.” — ... 
θ'.  “Περί  υπομονής.” ..  ψνζ~' .  “"Οτι  ού  δεΐ  συνεσθίειν  έθνικιρ 
ή  ξένια  παρ'  αύτοΰ  λαμβάνειν.” — φοΓ'.  “"Οτι  διά  τούς 
άξιους  ελεεί  ό  θεός  καί  τούς  αναξίους.  "Οτι  τό  έχειν  τινα  όνομα 
ή  δόξαν  μείξονα  τής  έργασίας  αύτοΰ  ού  βλάπτει  αυτόν,  έάν  μή 
συγκατατίθεται  τοίς  λεγ ομένοις.” — Έπί  τοΰ  τελευταίου  παρά¬ 
φυλλου  χειρί  XVI.  αιώνας·  Τό  βιβλίων  τούτο  τό  έχω  σημάδι 
έκ  τήν  καλογ ραία  τήν  θεοπίστην  διά  Άσπρα  κε'. 

"Ολος  ό  κώδιξ  τιλφόβρωτος  πρός  τά  κάτω,  όλιγώτερον  δ’  έκ 
τών  άνω.  Τοΰ  φ.  21  λείπει  όλον  τό  κάτω  ήμισυ.  Τών  δό 
φ.  315  καί  316  σιρζεται  μόνον  ή  άριστερά  ιρα  καί  τό  πρός  τήν 
ράχιν  μέρος. 

57°°·  ΐ9  3· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,295x0,205).  XVI.  (φ.  382). 
“  Παραινέσεις  αγίων  πάτερων  και  εκλογή  εκ  τών 
βίων  αυτών.” 

5701·  !94· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0.205).  XVII.  (φ.  346). 

“  Συνοι/ας  της  ιεράς  θεολογίας 
φίλοι τονηθεΐσα  εις  ωφέλειαν  τών  όρθοδόξων  φιλομαθών  παρά 
Νικολάου  Κούρσουλλα  (δό  έν  τή  ιρςι  Κούρτξουλα)  του 
Ζ ακυνθίου  διδασκάλου  φιλοσόφου  καί  θεολόγου.” 

Έν  τέλει’  Τό  παρόν  θεολογικόν  βιβλίον  έγράφη  έν 
τή  κώμη  τών  Β ρανιανών  τών  ’ Αγ ράφων  διά  χειρός 
Αναστασίου  ίερομονάχου  Γορδίου  τοΰ  έκ  τής  αύτής 
κώμης  όρμωμένου  έτει  άπό  θεογονίας  <}χπω  (  =  1680). 

57°2.  195- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,295x0,205).  XVIII.  (φ.  275). 

“  Τόμος  πρώτος  διαφόρων  σημειώσεων 
περί  διδαχών  Άζαρίου  άρχιμανδρίτου  τοΰ  Κ  υζίκου.” 

'Ο  σκοπός  τοΰ  έργου  γίνεται  δήλος  έκ  τοΰ  προλόγου, 
έχοντος  ώδε · 

Τοΐϊ  εντυνχάνουσι,  χαίρειν 
Ακούοντας  έγώ  άγαπητοί  τοΰ  κοινού  ημών  δι¬ 
δασκάλου  Χριστού,  όποΰ  λέγει  έν  τοΐς  ίεροΐς  εύαγγε- 
λίοις,  ότι  ό  κρύφας  τό  τάλαντον  κατάκριτος  έσται, 
καί  υπόδικος  τής  αιωνίου  κρίσεως  έφοβήθην,  μήπως 
κάγώ  πεισαίμην  τά  όμοια ·  καί  δή  σημειώσεις  τινάς 
διδασκάλων  ευρών  περί  διδαχών  ναι  δή  καί  παρ’ 
άγιων  πατέρων  πολλά  καυτός  συλλεξάμενος,  καί 
πολλάς  ομιλίας  ποιήσας  εις  διαφόρους  τύπους,  όπου 
&ν  άφικόμην  ( καίτοι  μή  θέλων,  καί  τό  βαρύ  φορτίον 
τούτο  εϊδώς,  καί  παραιτούμενος)  ούκ  έκρινα  άξιον 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΧ 


319 


είναι  έάσαι  ταΰτας  άφανισθήναι,  άλλ’  όσον  ήδυνήθην 
ηύξησα  τό  τάλαντον  πρός  ωφέλειαν  των  κατά,  δια¬ 
φόρου ς  καιρού ς  άκουσάντων  μοι'  αλλά  καί  τοίς  εξής 
χαριζύμενος,  δσας  &ν  εΰρον  ση  μειώσεις,  καί  δσας  παρά 
των  άγιων  πατέρων  συλλεξάμενος  εις  Χόλους  αύτάς 
μετηρίθ  μησα'  εις  τόμους  έ'ξ®  ταύτας  έποίησα.  Παρα¬ 
καλώ  τοίνυν  τούς  έντυγχάνοντας  νά  π ροςέχουν  μετά 
ακρίβειας  εις  αύτάς,  καί  νά  μην  ψέγωσι  την  συντο¬ 
μίαν  των  λόγων  ού  γάρ  λόγοι  είσίν,  άλλ’  ύλη  καί 
εύρεσις  των  λόγων,  καί  εΐ  τις  άμοιρεΐ  τούτων,  εϋκολον 
είναι  από  τα  βιβλία  ταΰτα  νά  εύρη  εις  κάθε  Κυριακήν, 
καί  εις  κάθε  εορτήν,  δχι  'ένα  ή  δύο  λόγους,  άλλά  καί 
τρις  καί  τέσσαρας  καί  πολλούς  νά  συνθέση  καί  νά 
είπη'  εΐ  δέ  τινα  δοκοΰσι  νά  είναι  άλλότρια  της  ημε· 
τέρας  αυλής  των  ορθοδόξων  Χριστιανών,  νά  μην 
λογιάζετε  πώς  έγώ  άλλως  φρονώ  ή  δοξάζω  (δτι  καί 
μέχρι  θανάτου  διά  τήν  ορθοδοξίαν  υπομένω)  άλλ’  ο, 
τι  άν  ε'ίη  έναντίον,  ή  δι’  άπ ροςεξίαν  γέγραπται,  τ) 
άλλων  εΐσί  σημειώσεις,  καί  ταΰτας,  ώ;  έκεΐνοι  φασί, 
μετέγραψα.  Παρακαλείται  δέ  τον  δεδόντα  τοις  άσό- 
φοις  σοφίαν  νά  φωτίση  καί  έμένα  νά  καταλάβω,  τά 
8σα  έναντία  νά  τά  διωρθώσω,  καί  νά  φωτίση  καί 
τούς  σοφωτέρους,  δχι  μόνον  ταΰτα  νά  διορθώσουν, 
άλλά  καί  άλλα  νά  συνθέσουν  καί  νά  έκδόσουν  προς 
ωφέλειαν  των  αμαθών  ημών  ϊνα  δι’  αυτών  σοφι- 
σθέντες,  καί  μεταριθ μίσαντες  τόν  βίον  ημών  ανώτεροι 
των  παθών  γενώμεθα,  καί  της  ουρανίου  εΐημεν  βασι¬ 
λείας  κληρονόμοι: — 

Τ αυτα  κατ’  άντίγραφον  σταλέν  μοι  παρά  του  βιβλιοθηκάριου 
της  μονής  πατρός  Ματθαίου. 

Ό  κώδιξ  σύγκειται  έκ  σελίδων  4  αν  ευ  αριθμού  καί  546 
ηριθμημένων.  Τ ούτων  την  τελευταίαν  κατέχουσιν  ίστορικαί 
σημειώσεις  των  ετών  1708 — 1713,  γεγραμμέναι  υπό  τοΰ  αΰτοΰ 
συγγραφέως,  τοΰ  αρχιμανδρίτου  Άζαρίου. 

57°3·  196· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29x0,195).  XVII.  (σ.  760). 

1  (σ.  ΐ).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί  Περί,  των  εν 

πίστα  κεκο ιμημένων. 

2  (σ.  25)·  ΈφραΙμ  τοΰ  Σΰρου  Λόγος  περί  τον  Αντί¬ 
χριστου. 

3  (σ.  41)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  την  δευτέραν 
τον  Κυρίου  παρουσίαν. 

4  (σ.  47)·  Γρηγορίου  Νΰσσης  Έγκώμιον  εις  τόν  άγιον 
Θεόδωρον. 

5  (σ.  59)·  “  Υπόμνημα  εις  την  επωνυμίαν 

της  άχράντου  καί  π ροςκυνητής  είκόνος... Μαρίας  της  "Ρωμαίας.” 

6  (σ.  95)·  Αιηγησις  τής  Ακαθίστου. 

7  (σ.  ΙΙΐ).  Άνδρέον  Κρήτης  Λόγος  εις  τα  Βαία. 

8  (σ.  Ι3?)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  ( σ .  137).  Εΐ$  τόν  Φαρισαίον  καί  εις  την  πόρνην. — β'  (σ. 
158).  Εί;  τήν  προδοσίαν  τοΰ  Ιούδα. — γ' .  Τρεις  λόγοι  έκ  της 
τοΰ  αΰτοΰ  ""Ερμηνείας  εις  τόν  ευαγγελιστήν ’Ιωάννην  (“Τότε  οί 
στρατιώται  τοΰ  ήγεμόνος,  παραλαβόντες  τόν  ’Ι ησοΰν  εις  τό 
πραιτώριον,  συνήγαγον  έπ’  αυτόν  δλην  την  σπείραν...”) 

9  (σ.  190).  Γεωργίου  Νικομήδειας  Λόγος 

εΐςτό  Κίστήκεσαν  παρά  τφ  σταυρφ  τοΰ  Ιησού  ή  μήτηρ  αΰτοΰ... 


ΙΟ  (σ.  223)·  Έιτιφανίου  Κόπρου  Εις  την  ταφήν  τον 
%ωτήρος. 

1 1  (σ.  247)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  τό  Πάσχα 
και  εις  την  βραδύτητα. 

12  (σ.  251).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (σ.  251).  Εις  την  νέαν  Κυριακήν  καί  εις  τόν  απόστολον 
θωμαν. — β'  (σ.  262).  Εί;  την  Μεσοπεντηκοστήν. — γ'  ( σ .  269). 
Ε Ις  την  ’ Ανάληψιν. — δ’  (σ.  277).  Εί;  την  αγίαν  Πεντηκοστήν. — 
ε’  (σ.  289).  Εί;  την  Σαμαρείτιδ α. 

χ3  (σ·  3°3)·  Γεωργίου  Καισαρείας  Εις  τους  τιη 
πατέρας. 

14  (σ\  32°)·  ’Λνδρε'ου  Κρήτης  Εις  την  γεννησιν  τής 
Θεοτόκον. 

Άρχ.  Εί  μετ ρεΐται  γη  σπιθαμή. 

Ι5  (σ·  337)·  Κοσμά  βεστήτορος  Έγκώμιον  εις  τους 
δικαίους  Ιωακείμ  και  "Ανναν. 

ιό  (σ.  343)·  “  Αναζήτησες  καί  εύρεσις 
τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιοΰ  Σταυροΰ  έπί  Κωνσταντίνου  καί 
Ελένης.” 

1 7  (σ.  359)·  “’Άθλησις  τον  αγίου  μεγαλομάρτυρας 
Δημητρίον.” 

ΐ8  (σ.  375)·  Γεωργίου  Νικομήδειας  Εις  την  εΐςοδον 
τής  Θεοτόκον. 

’Άρχ.  Καλά;  ήμΐν  υποθέσεων  άρχάς. 

19  (σ.  392)·  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  τα 
Ε  ίςόδια. 

20  (σ.  401)·  Αθανασίου  Άλεξανδρείας 

Εί;  την  άπογραφήν  τής  Θεοτόκου  καί  εις  τόν  Ιωσήφ. 

21  (σ.  413)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τόν  Ευ¬ 
αγγελισμόν. 

22  (σ.  421).  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας  Εις  τόν  Ευ¬ 
αγγελισμόν. 

’Άρχ.  Σήμερον  αγγελική  παρατάξει. 

23  (σ.  429)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  τα.  ©εοφάνεια 
ειτ’  οΰν  γενέθλια  τοΰ  2 ωτήρος . 

24  {σ.  445)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τόν 
Ήρώδην  καί  εις  τά  βρέφη. 

25  (ο-·  45  Ι)·  “Α  άγος  εις  την  οκταήμερον  περιτομήν 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  καί  έπαινος  διά  βραχέων  εις 

τόν  μέγαν  Βασίλειον.” 

’Άρχ.  Σκιάν  μεν  τών  μελλόντων  αγαθών. 

20  (σ.  462).  Γρηγορίου  Νύσσης  Λόγος 

εις  τό  Οΰτός  έστιν  ό  υιός  μου  ό  αγαπητός  καί  εις  τά  άγια  Φώτα. 

27  (σ·  474)·  “Τοΰ  μακαρίου  Κοσμά  βεστήτορος 
Αύγος  εις  την  επάνοδον  τοΰ  λειψάνου  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός 

ημών  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

28  (σ.  492)·  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων  Εις  τήν  ’Υπα- 
παντήν. 

2 9  (σ·  501)·  “-λόγος  διαλαμβάνω ν  εν  επιτομή 

τήν  πρώτην  καί  δευτέραν  καί  τρίτην  τής  τίμιας  κεφαλής  τοΰ 
Προδρόμου  εύρεσιν.” 

30  (σ.  5 1 7)·  Μαρτυριον  τών  αγίων  τεσσαράκοντα 
μαρτύρων. 


320 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


31  (σ.  533)·  Άρκαδίου  Κύπρου  Ομιλία  είς  τον  άγιον 
Γ  εωργιον. 

’Ά ρχ.  Συγ  καλεΐ  πάλιν  ύμά 5  &  φιλόχριστοι  ό  φιλό¬ 
στοργος  οΰτος  της  εΰσεβείας  καλλίνικος  μάρτυς  της 
αλήθειας  Τεώργιος. 

32  (σ.  54°)·  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως  Εις 

Ιωάννψ'  τον  © εολυγον . 

33  (σ·  546)·  Αντιπάτρου  Βόστρων  Εις  το  γενεσι ον 
τοΰ  Προδρόμου. 

34  (σ·  55^)·  “Νικήτα  ρήτορος  καί  φιλοσόφου 

Έγκώμιον  εις  τούς  άγιους  και  κορυφαίους  αποστόλους  Πέτρον 
και  Παύλον.” 

35  (σ.  572)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εγκώμιον  εις 
Πέτρον  και  Παΰλον. 

36  (σ.  580).  “  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς 

Εί?  την  αγίαν  Θεοτόκον  και  εις  τούς  άγιους  πατέρας  τούς 
έν  Έ φέσιρ." 

“Αρχ.  Φαιδρός  ήμΐν  ό  λόγος  και  χάριτος  έμπε- 
πλησμένος. 

37  (σ·  59°)·  -Αναστασίου  Σιναΐτου  Εις  την  Μετα- 
μορφωσιν. 

38  (  σ.  6ο8).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί  Εις  την 
Κοίμησιν. 

'  Αρχ.  ’Έ0ο?  έστι  τούς  έρωτικώς  πρός  τι  διακειμένοι ς. 

39  (σ·  619)·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εγκώμιον  εις  την 
Κοίμησιν. 

“Αρχ.  Καλεΐ  πάλιν  ημάς  τό  συνεχές  τοΰ  λόγον. 

40  (σ.  636).  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εγκώμιον  εις 
την  άποτομήν  τον  Προδρόμου. 

41  (σ.  648).  “ 'Άθλησις  της  αγίας  καί  καλλινίκου 
μάρτυρος  τον  Χρίστον  Βαρβάρας.” 

42  (σ.  664)·  Βίος  και  πολιτεία  τον  άγιον  Σ άββα 
τον  ηγιασμένου. 

43  (σ.  692).  “ 'Άθλησις  των  αγίων  μαρτύρων 

Ευστρατίου  Αυξεντίου  Ευγενίου  Μ αρδαρίου  καί'Ορέστον.’, 

44  (σ·  739)·  Βίος  καί  πολιτεία  τον  αγίου  Σπυρί¬ 
δωνος. 

57°4·  ΐ97· 

Χαρτ.  4.  (0,275x0,195)·  XVIII.  (0.  85). 

Λόγοι  κατηχητικοί  εις  ρητά  της  αγίας  Τ ραφής. 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

57°5·  χ98· 

Χαρτ.  4.  (0,27  χ  0,19).  XVIII.  (φ.  346). 

“  Περικοπαί  τινες  διερμηνενθεϊσαι 

έκ  της  Αατινίδο ς  φωνής  εις  την  Ελλάδα  παρά  τοΰ  σοφωτάτου 
καθηγητοΰ  ήμων  Μακαρίου  ιεροδιακόνου  Πατρίου  έκ  των 
πολλών  έξηγήσεων  τοΰ  'Ηλία  ([Κρήτης]  τοΰ  άρίστου  έρμηνέως 
των  υψηλών  καί  δυςνοήτων  λόγων  Γρηγορίου  Ν αξιανξηνοΰ  του 
Θεολόγου  εις  τον  Απολογητικόν  της  εις  τον  Πόντον  φυγής  καί 
αΰθις  έκεϊθεν  επανόδου,  ού  η  αρχή  "Η ττημαι  καί  την  ήτταν 
ομολογώ.” 

Έν  φ.  313  α’  “06  τό  παρόν  προςφώνησιν  έχον  πρός  τον 


άξιώσαντα  ποιήσασθαι  την  έξήγησιν  των  τετραστίχων  τοΰ 
θεολόγου  Ίωάννου  μοναχού  τοΰ  Ζωναρά.” 

Εν  δό  φ.  333  α  “Υποσημειώσεις  τινες  εις  τον  περί  βασιλείας 
λόγου  τοΰ  Συνεσίου.” 

'Ο  κώδιξ  έγράφη  χειρί  Δωροθέου  τοΰ  Β ουλησμά. 

’Ίδ.  καί  5696  (189). 

*57°6·  199· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29  χ  0,20).  XVIII.  ( φ .  303). 

“  Νικήτα  φιλοσόφου  τοΰ  καί  Δαβίδ 

Ερμηνεία  εις  τά  τετράστιχα  τοΰ  μεγάλου  πατρός  Γρηγορίυ 
τοΰ  Ναζιανζηνού'  Τοΰ  αΰτοΰ  Ερμηνεία  εις  τά  μονόστιχα  τοΰ 
αυτού  εΐί  τά  επιγράμματα  τά  εις  τόν  μέγαν  Βασίλειον  παρά- 
φρασις.”. 

Ή  έπιγραφή  αΰτη  έν  μέσιρ  εικόνων  διά  μελανός  γεγραμμένων. 

Τό  κείμενον  έν  τφ  μέσιρ  μετά  ψυχαγωγικής  διάστιχου  έξη- 
γήσεως,  περί  αυτό  δ’  έν  τη  ιρα.  τά  Σχόλια. 

Πλήν  των  τοΰ  Γρηγορίου  τοΰ  θεολόγου  συμ περιλαμβάνονται 
α' .  Φωτίου  “Έκ  της  πρός  Μιχαήλ  τόν  άρχοντα  Βουλγαρίας 
επιστολής  Τί  έστιν  ’έργον  άρχοντος.” — β' .  “Συνεσίου  ΕΪ5  τόν 
αΰτοκράτορα  Άρκάδιον  περί  βασιλείας.” 

Έν  φ.  3  α  άνωθεν  έπιτίτλου  γεγραμμένου  διά  μέλανος'  Καϊ 
τάδε  κτήμα  ιεροδιακόνου  Σπυρίδωνος  Δαφαράνα  Κεφα- 
ληναίου.  ΕΪ5  ταΰτα  δέ  προςτέθειται  νεωτέρα.  χειρί'  Νΰν  δε 
Δ05  Νικολάου  Αούξη. 

5707·  200. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,205).  XVII.  (φ.  254). 

1  ( φ .  I  α).  “’Α ρχή  συν  Θεω  τής  νποθέσεως 

τοΰ  παρόντος  βιβλίου,  της  έχούσης  μεν  την  άνάμνησιν  της 
Ιδίας  ψυχής,  ύπό  δέ  ευχών  πατέρων  συνεγράφη'  Παύλου  τε 
φημι  καί  Μάρκου,  σΰν  θωμή  καί  Ιωάννη  άμα  Ίακώβιρ  Αουκή  τε 
καί  λίακαρίιρ,  πρός  οΰς  εστάλη  αΰτη  παρά  μονάχου  τοΰ  Δα¬ 
μασκηνού  Πε'τρου,  συνεργείς  δέ  τριών  αρχιερέων,  ων  αί  εύχαί 
συνήργησαν  τφ  λόγιρ,  τή  δέ  συμβουλή  ωφέλησαν  μεγάλως.” 

’Ίδε  καί  5639  (133). 

2  (φ.  64  α)·  “  Παραινε'σεις  αγίων  πάτερων  εις  προ¬ 
κοπήν  τελειοτητος.’ 

3  ( φ ■  88  α).  “  Διηγήματα  περί  τοΰ  τής  πορνείας 
πολέμου.” 

4  (φ.  1 6ο  α).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ήμων 

Αθανασίου  πατριάρχου  Αλεξάνδρειάς  Αόγος  διά  κεφα¬ 
λαίων,  πως  δεΐ  έργάξεσθαι  τάς  έντολάς  τοΰ  θεού  τούς  σωθήναι 
θέλοντας.” 

5  (φ.  169  α).  “  Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Ήσαίου 

Έντολαί  τοίς  άποταξαμένοις  Αόγος  α05. 

6  (φ.  232  α).  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ήμων 

ΈφραΙμ  τού  Σύρου  Αόγος  πρός  διόρθωσιν  των  έμπαθώς 

διαγύντων  καί  τιμάς  άποκτώντων .” 

7  (φ.  239  α)·  <4Αόγοι  τον  άββά  Ήσαίου, 

οί>5  εΐπεν  ό  άββάς  Πότρο5  ό  μαθητής  αΰτοΰ  ότι  ήκουσε  παρ' 
αύτοΰ.” 

Τά  φ.  167  καί  168  άγραφα. 

5708.  2οι. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29x0,20).  XIX.  (σ.  430). 

I  (σ.  ΐ).  Νικηφόρου  αρχιμανδρίτου  Βλεμμΰδου  Λογος 
εγκωμιαστικός  εις  Ίωάννην  Θεολογον. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


321 


2  (σ.  ίο).  “Τοΰ  έν  άγίοις  7 τατρός  ημών 

καί  όμολογητοΰ  Θεοδώρου  ηγουμένου  των  Στουδίου  Αόγο5 
είϊ  τό  γενέσιον  του  Προδρόμου.” 

3  (σ.  19).  “  Λε'οντος  έν  Χριστώ  βασιλεΐ  αίωνίω 

βασιλέας  Εις  την  γέννησιν  του  Προδρόμου.” 

4  (σ.  24)·  Περί  άθλήσεως  τών  αποστόλων  Πέτρου 
και  Παΰλου. 

5  (σ.  34)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Έγκώμιον  ει’5  τοϋϊ  αποστόλους  Πέτρον  και  Παύλον. 

6  (σ.  37)·  I10®  αύτοΰ  Εγκώμιου  εις  τον  απόστολον 
Παύλον. 

7  (σ.  4°)·  Μαρτυρίου  τοΰ  άγιου  Προκοπίου. 

8  (σ.  57)·  Γρηγορίου  Κωνσταντινουπόλεως 

Έγκώμιον  οίς  την  παρθενομάρτυρα  Μαρίναν. 

9  (σ.  7°)·  Θίοφάνους  Έγκώμιον  εις  τον  προφήτην 
Η  λίαν. 

ΙΟ  (σ.  76).  Μαρτυρίου  τοΰ  άγιου  Παντελεημονος. 

11  (σ.  87).  Νικηφόρου  τοΰ  Χούμνου 

τοΰ  επί  τοΰ  κανικλείου  ΕΪ5  την  φρικτήν  μεταμόρφωσιν  τοΰ 
Κυρίου. 

12  (σ.  95)·  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  Εις  την  Μετα- 
μόρφωσ ιν  Λόγος  β>. 

1 3  (σ.  99)·  Γοΰ  αΰτοΰ  “  Τη  αυτή  ημέρα  Ό μιλιά  εις 
την  σεπτήν  Μεταμόρφωσιν.” 

’Άρχ. 'Ησαΐαδ  ό  προφήτης  περί  τοΰ  Ευαγγελίου  προ- 
ηγόρευσεν. 

14  (σ.  103)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  την 

Κοίμησιν. 

15  (σ.  113)·  Άνδρεου  Κρήτης  Εις  την  Κοίμησιν. 

ιό  (σ·  ιΐ7)·  Τοί  αΰτοΰ  Εις  την  άποτομήν  του  Προ¬ 
δρόμου. 

17  (σ.  127)·  Μαρτυρίου  τών  τεσσαράκοντα 

μαρτύρων  των  έν  Σεβάστεια  μαρτυρησάντων. 

ΐ8  (σ.  133)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Έγκώμιον  τών 
άγιων  τεσσαράκοντα. 

19  (σ.  137)·  “Έγκώμιον  Κωσμά  κυρίου  βεστυτορος.” 

’Άρχ.  Μόσχα  τών  αρρήτων  ίερουργημάτων  Ζαχαρία 

καί  πάλιν  ημάς  τής  προπέτειας. 

20  (σ.  139)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  την 
γέννησιν  τής  ©εοτοκου. 

21  (σ.  144)·  “Βιος  τής  όσιας  Θεοδώρας  τής  εν 
’  Αλεξανδρία.” 

2  2  (σ.  152).  “  Πρά£ις  καί  τελειωσις  τοΰ  άγιου 
Κ ορνηλίου  του  εκατόνταρχου.” 

23  (σ.  158).  Μαρτυρίου  της  παρθένου  Ευφημίας. 

24  (σ.  165)·  Μαρτυρίου  της  όσιας  Θεκλης. 

25  (σ.  1 75)·  Εγκώμιου  τοΰ  αποστόλου  Θωμά. 

’Άρχ.  Πάλαι  μέν  τα. ς  κατά  τα ς  διατριβάς  και  διανεύ- 

οντες  οί  Απόστολοι  και  την  ύπ’  ουρανόν  περιθέοντες. 

20  (σ.  182).  Μαρτυρίου  τοΰ  όσιου  Λογγινου. 

27  (σ.  184)·  Έγκώμιον  τοΰ  αποστόλου  Λουκά. 

Άρχ.  Εί  καί  δικαίου  μνήμην  μετ'  έγκωμίων  τελεΐσθαι. 


28  (σ.  ι88).  Έγκώμιον  Ιακώβου  τοΰ  άδελφοθέου. 

’Άρχ.  Ούχ  ούτως  ήδύ  τι  τιρ  φιλαρέτιρ. 

29  (σ.  190).  “  Λε'οντος  έν  Χριστώ  βασιλεΐ  αίωνίω 

βασιλέως  Έγκώμιον  είς.,.μυροβλήτην  τοΰ  Χρίστου  Δημη¬ 
τρών.” 

3©  (σ.  202 ).  Βιος  Παυλου  τοΰ  όμολογητοΰ  αρχι¬ 
επίσκοπου  Κωνσταντινουπόλεως. 

Αρχ.  Ήνήκα  Κων<ττάντΐ05  ό  τοΰ  μεγάλου  Κων¬ 
σταντίνου  τρίτος  υιός. 

31  (σ.  2  00).  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου  Εις  τάς 
τάξεις  τών  αρχαγγέλων. 

32  (σ.  213)·  Εις  τον  άγιον  απόστολον  Φίλιππον. 

’Άρχ.  Ό  τοΰ  θεοΰ  λόγος  άϊδίως  συνών  τιρ  πατρί. 

33  (θ'·  2  1 6).  Υπόμνημα  εις  τον  ευαγγελιστήν 

Ματθαίον. 

’Άρχ.  "Ηδη  μεν  περί  τοΰ  πλάσαντος  ημάς. 

34  (σ·  21 8).  Μαρτυρίου  Πλάτωνος. 

’Άρχ.  Ού  ξένα  Γαλατών  τα  παρόντα,  ούδέ  όμολο¬ 
γητοΰ  αλήθειας  άλλότρ ια. 

35  (σ.  223)·  “  Γεωργίου  χαρτοφύλακας 

τής  μεγάλης  εκκλησίας  Λόγο5  εις  την  Παναγίαν  Θεοτόκον* 
ό'τε  προςηνέχθη  έν  τιρ  ναω  τριετίζουσα  υπό  τών  αυτής  γονέων.” 

36  (σ.  229)·  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  τα 
Είςόδια. 

37  (σ.  232).  Ίωάννου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων  Βιος 
Ιωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ. 

38  (σ.  244)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εις  την  γέννησιν 
τοΰ  Χρίστου. 

39  (σ·  2 49)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  την  γεν- 
νησιν  τοΰ  Χρίστου. 

4©  (σ.  256).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον 
πρωτομάρτυρα  Στέφανον. 

41  (σ.  258).  Γρηγορίου  Νύσσης  Εις  την  οκταήμερον 
περιτομήν  και  εις  Βασίλειον  τον  μέγαν. 

42  (σ.  262).  Τοΰ  αύτοΰ  Εις  τό  Ουτός  έστιν  ό  υιός 
μου  ο  αγαπητός. 

43  (σ.  206).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Έγκώμιον  εις 
Ιωαννην  τον  Χρυσόστομον. 

44  (σ·  272).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  άγιον 
Ιγνάτιον  τον  θεοφόρον. 

45  (σ.  278).  Γρηγορίου  Νύσσης  Εις  Έφραίμ  τον 
Σύρον. 

46  (σ.  288).  Τοΰ  αύτοΰ  Εις  την  'Υπαπαντήν. 

47  (σ.  294)·  Λε'οντος  τοΰ  σοφοΰ  Εις  την  Υπαπαντην. 

48  (σ.  299)·  “Ό κτωβρίον  26.  Μνήμη  τής  από 
Θεσσαλονίκης 

διά  προςτάξεως  βασιλικής  γεγονυία ς  άπελεύσεως  τοΰ  περι¬ 
ωνύμου  καί  άητήτου  Αημητρίου  τοΰ  πρότερον  επικειμένου  τή 
μυροβλήτιρ  σοριρ  καί  σκέποντος  ταύτην  έπϊ  τόν  περιώνυμον  ναόν 
τοΰ  Παντοκράτορος.” 

Έν  δέ  τιρ  Πίνακι  επιγράφεται  “ Έγκώμιον  προς  τόν  βασιλέα 
Εμμανουήλ  τόν  Π ορφυρογέννητον  τόν  Κ ομνηνόν.,.παρά  τών 
πατέρων  τής  ιερά 5  τοΰ  Παντοκράτορος  μονής...” 


Η.  II. 


41 


322 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


49  (σ.  3°3)·  τνζ  «ΰρε'σεως  τής  κεφαλής  τον 

Προδρο/χου  Λογοι  τρεις. 

50  (σ.  3°8).  Γρηγορίου  Νύσσης  Είς  την  παρείςβασιν 
των  νηστειών. 

51  (σ.  314)·  “  Διηγησις  Νεκταρίου  αρχιεπίσκοπου 

Κωνσταντινουπόλεως  ”  δι’  ήν  αιτίαν  τψ  πρώτψ  Σαββάτψ 

των  νηστειών  έορτάζομεν  την  μνήμην  τον  άγιοι;  θεοδώρου. 

52  (σ.  32°)·  “Τ$  Κυριακή  τής  ' Ορθοδοξίας  Δ ιήγησις 

διαλαμβάνουσα  περί  των  άγιων  καί  σεπτών  εικόνων,  καί  όπως 

καί  δι’  ήν  αιτίαν  παρέλαβε  την  ορθοδοξίαν  ετησίων  τελεΐν  τη 
πρώτη  Κυριακή  των  νηστειών  ή  άγια  τοΰ  θεοί;  καθολική  καί 
άποστολική  εκκλησία.” 

"Αρχ.  Τοΰ  βασιλέων  Θεοφίλου  τό  κατ’  εκείνο  καιρού. 

53  (σ·  3 2 7)·  Θίοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εις  την  προς- 
κννησιν  των  τι  μ.  ίων  ξύλων. 

54  (σ.  329)  Ίωιίννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  μετά¬ 
νοιας  και  καταννξεως. 

55  (σ.  33^)·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  τον  Εΰαγγελισρ,ον. 

56  (σ·  345)·  Τοΰ  αΰτοΰ  Εις  την  εορτήν  των  Βαϊων. 

57  (σ.  354)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

α'  (σ.  354).  Λόγος  ττ^  μεγάλη  Αευτέρμ. — β’  (σ.  356).  Είς 
τάς  δέκα  παρθένους. — γ'  (σ.  359).  Εις  τήν  πόρνην. — δ'  (σ. 
364).  Είς  τόν  μυστικόν  δεΐπνον. 

58  (σ.  369)·  Γρηγορίου  Νικομήδειας  Εις  την  υπερ¬ 
αξίαν  θεοτυκον. 

59  (σ.  37^)·  Γεωργίου  ’  Αντιόχειας  Εις  την  θεοσωμον 
ταφήν. 

6ο  (<τ.  383)·  Έιτιφανίου  Κόπρου  Εις  την  θεοσωμον 
ταφήν. 

6ΐ  (σ.  39®)·  Ε ρηγορίου  Κωνσταντινουπόλεως 

α'  (σ.  390).  Είς  την  ’  Ανάστασιν. — β'  (σ.  391).  Εις  την  νέαν 
Κυριακήν  τής  ’Αναστάσεως. — γ'  (σ.  400).  Είς  την  Κυριακήν  τοΰ 
θωμά. — δ'  (σ.  404).  Είς  τόν  άγιον  Γεώργιον. 

6 2  (σ.  417)·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Εις  την  Ανα- 
ληφιν. 

63  (σ.  42°)·  Γρηγορίου  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  την 
ΤΙεντηκοστήν  καί  εις  τό  άγιον  Πνεΰρ,α. 

64  (σ.  4 2 6).  Βιος  των  άγιων  ίΣ,άββα,  Κυρίλλου  και 
Μεθοδίου. 

65  (σ.  428).  Βιος  τον  όσιου  Μάρκου  τοΰ  Αθη¬ 
ναίου. 

Έν  σ.  425·  Αιήννσται  ή  παρούσα  πνευματική  καί 
πανηγυρική  βίβλος  διά  χειρός  τοΰ  έλαχίστου  έν 
μοναχούς  Σαμουήλ  τοΰ  ΙΙαντοκρατορινοΰ  έραννισθεΐσα 
έκ  διαφόρων  παλαιών  χειρογράφων  βίβλων  έκ  τής 
βιβλιοθήκης  τοΰ  ίεροΰ  τούτου  μοναστηριού  τοΰ  Παντο- 
κράτορος  έν  είδει  έκλογίου,  κατά  σειράν  ώς  δ εδήλωται 
έν  τψ  πίνακι  εις  χρήσιν  μέν  τοΰ  συνγ ραφέως  έν  6σψ 
περίεστι  τψ  ματαίψ  τούτψ  βίψ  καί  μετά  θάνατον 
αύτοΰ  άφωσίοται  τούς  κατά  σάρκα  υίοΐς  αύτοΰ  εις 
βασιλεύουσαν  ϊνα  άνα γινώσκοντες  μνημονεύουσιν  τψ 
πονήσαντι  καί  εις  πέρας  τελυοθ έντι. 

Έν  άρχή  δύο  λεπτομερείς  ΐϊίνακες  τών  περιεχομένων,  οΐς 
έπιφέρεται'  Τ έλος.,.έν  μηνί’ Απ  ριλλίψ  αωια  '  (  =  1811). 


57°9·  2°2· 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,20).  XVIII.  (σ.  288). 

“  Βιος  καί  πολιτεία  τον  οσίου  πατρος  ημών 

Β ασιλείου  τοΰ  νέου  συγγραφείς  παρά  Γρηγορίου  μονάχου  καί 
φιλοχρήστου  μαθητοΰ .” 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

57ΐο.  203- 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,19).  XIX.  (σ.  546). 

1  (σ.  ΐ).  “  Ιστορίαι  τινές  θεών,  ηρωων, 

βασιλέων,  στρατηγών,  ηγεμόνων  "Εβραίων,  άγιων  πατέρων, 
παπών,  πατριαρχών,  έπισκόπων,  φιλοσόφων,  ποιητών,  καί  άλλων 
περιφήμων  άνδρών,  έξόχων  εις  τάς  έπιστήμας  καί  τέχνας, 
παλαιών  τε  καί  νεωτέρων,  τών  όποιων  σημειοΰνται  καί  τα  άξιο- 
λογώτερα  συγγράμματα  καί  υπομνήματα.  Κατά  στοιχείον .” 

"Αρχ.  'Ααρών  σύγχρονος  ήν  τψ  Μωϋσεΐ,  καί  αδελφός 
αύτοΰ  πατρόθεν  καί  μητρόθεν. 

Εί'ς  τινας  τών  βίων  'έπονται  Στίχοι  δεκαπεντασύλλαβοι 
σύμφωνοι  τψ  περιεχομένψ. 

2  (σ.  182).  “  Περί  χρονολογίας.” 

3  (σ.  187).  “  Περί  Όλυρπιάδων.” 

Μετά  πίνακας  παραβολικού  τών  Όλυμπιάδων  προς  τά  από 
Χριστού  έτη. 

"Αρχ. Ό  αιών  συνίσταται  άπό  έκατόν  ένιαυτούς. 

4  (σ.  204)·  “  Συνοπτική  ιστορία 

τών  έν  τε  τή  παλαιμ  Ρώμη  καί  έν  τή  Κ ωνσταντινουπόλει 
βασιλευσάντων  αύτοκρατόρων  καί  σουλτάνων .” 

"Αρχ.  Αινείας  ό  υιός  τοΰ  ’ Αγχίσου  (τοΰ  καταγομένου 
έκ  τοΰ  Τ ρωός  βασιλέως  τών  Τ ρψων)  καί  τής  Αφροδίτης, 
άνετράφη  παρά  τοΰ  Χείρωνος.  Τέλ.  Τελευταΐον  εν  έτει 
1453  καταπολεμηθεύσα  ΰπό  τοΰ  σουλτάν  Μεχμέδ  έκυ- 
ριεύθη  τοιαύτην  καταστ ροφήν  τότε  παθοΰσα  ώς  ουδέ¬ 
ποτε  Άλλην. 

5  (σ.  237)·  “  Περί  τών  αρχηγών  τής  οθωμανικής 
βασιλείας .” 

"Αρχ.  Οί  Τ οΰρκοι  πηγάζουσιν  άπό  τήν  Τ αταρίαν. 
Τέλ.  Μαχμούδης  ό  δεύτερος  υιός  τοΰ  σουλτάν  Χαμίδη 
έλαβε  τήν  βασιλείαν  έν  έτει  1808  τή  ιζ~'  Ιουλίου 
ημέρα.  ΙΙέμπτη,  ών  εικοσιτ ριών  χρόνων. 

6  (σ.  245)·  “  Ιστορίαι  τινές.” 

Είσί  δέ  α'  (σ.  245).  “Φίλιππος  ό  Μακεδών.” — β'  (σ.  248). 
“Περί  Αλεξάνδρου  τοΰ  μεγάλου.” — γ'  (σ.  256).  “Περί  Αιο¬ 
γένους  τοΰ  κυνικοΰ.” — δ'  (σ.  258).  “  Περί  Διονυσίου  τοΰ 
Συρακουσίου.” ...ε'  (σ.  260).  “Περί  ’Απελλοΰ  τοΰ  ζωγράφου.” 

7  (σ.  2 6 1).  Λεξικόν  μυθολογικόν  και  ιστορικόν  κατ’ 
αλφάβητου. 

Ο ΐον  καί  τό  ύπ'  άρ.  1.  “ Αρχ.  Ό  Αγαθοκλής  υιός  ήν 

ενός  κεραμέως’  τόσον  δέ  τόν  έβοήθησεν  ή  τύχη  όποΰ 
έγινε  βασιλεύς  τής  Σικελίας. 

8  (σ.  342)·  “  ΐίαροιμίαι.” 

"Αρχ.  Άπόνοια  φωκική  παροιμία,  ή  όποια  έπεκράτισε 
νά  λέγεται  έξ  αίτιας  τοιαύτης·  οί  Φωκεΐς  έχοντες  ποτέ 
πόλεμον.  Τελ.  Ώς  έκ  δίφρου  λαλεΐ’  παροιμία  περί  τών 
έλευθέρως  λαλούντων.  Εις  τά  Έλευσίνια,  όποΰ  έορτά- 
ζοντο  εις  τήν  πόλιν  τής  Αττικής  Ελευσίνα. ,.άλλ’ 
έλευθέρως,  χαριεντισμού  καί  άστειότητος  ένεκα,  άφ' 
ών  έπεκράτισε  καί  ή  παροιμία. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


323 


9  (σ.  346)·  “  Πόβεν  έλαβον  την  ονομασίαν  τα  δώδεκα 
σημεία  του  ζωδιακόν.” 

ίο  (σ.  349)·  “  Περί  μηνών  Αθηναίων.” 

11  (σ·  351)·  “  Μ?;νες  'Ρωμ,αίων.” 

12  (σ.  352)·  Λεξικόν  ιστορικόν,  γραμματολογικού 
καί  μνθολογ ικδν  κατ  άλφάβητον. 

’Άρχ.Άβικένας  (ό  κατά  τού ς  Ευρωπαίους  Άβιτζένας, 
καί  κατά  τούς  " Αραβας  Έττσι/σινάϊ),  έγεννήθη  εις  μίαν 
κώμην  της  πόλεως  Μπουχαρά. 

13  (σ.  3^4)·  “  Οΐ  εν  τη  όγδοη  εποχή  τής  παλαιάς 
ιστορίας  άκμάσαντες  ποιηταί.” 

14  (ο-.  365)·  “Οι  ρήτορες·" 

15  (σ.  366).  “  Οί  μαθηματικοί.” 

ΐ6  (σ.  366).  “Δεκαοκτώ  φιλόσοφοι  ένδοξοι  ταντης 
τής  εποχής.” 

17  (σ.  368)·  “Συγγραφείς  ταντης  τής  εποχής.” 

ΐ8  (σ.  3^9)·  “ΤεχνΓται  ένδοξοι  ταντης  τής  εποχής.” 

19  (σ.  369)·  “Ν ομοθεται  εν  ταΰτη  τή  εποχή.” 

2  0  (σ.  37°)·  **  επτά  σοφοί  τής  Ελλάδος  είσίν 


■Ρ  5) 

οντοί. 

21  (σ.  37°)·  * 4  Περί  μιλλίον  ρωμαϊκόν.” 

2  2  (σ.  3 7 1  )·  Περί  κτιρίων  Κωνσταντινουπόλεως 
ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  Αύο  μεγάλαις  πιάτζαις  καί  ώς  είπεΐν  θέατρα 
εΐχεν  ή  Κωνσταντινούπολις. 

Έν  τέλει  (σ.  372)  τά  χρονικά  σημειώματα  τάδε· 

Ί’ό  τρίτον  μέρος  του  είςοδή ματος  της  Έλλάδοί  κατα- 
δαπα νάται  νΰν  είς  των  τζαμιών  τά  έξοδα. 

Έν  Κωνσταντινουπόλει  κατοικούσε  σχεδόν  έπτα- 
κόσιαι  χιλιάδες  ψυχαί,  &ν  οί  ήμίσεις  μόνον  είναι 
’Οθωμανοί. 

Είς  τούς  1776  κατά  την  ια^ν  Μαΐον  συνέβη  φρικώδης 
σεισμός  έν  Κωνσταντινουπόλει. 

Εΐ5  τούς  1778  έγένετο  μέγας  χειμών  έν  Κ ωνσταντι- 
νουπύλει’  τψ  αύτφ  έτει  συνέβη  καί  μέγα  θανατικόν. 

Είί  τούς  1778  συνέβη  μεγαλωτάτη  πυρκαϊά  καί 
έκάη  τό  περισσότερον  μέρος  της  πόλεως,  έβάσταξε 
δε  ώρας  έξηνταπέντε. 

23  (σ·  373)·  “Περ  ί  των  Ρώσσων  καί  των  βασιλέων 


αυτών.” 

’Άρχ.  Οί  'Ρ ώσσοι  είναι  απόγονοι  των  υιών  τοΰ  Ίάφεθ’ 
ή  βασιλεία  των  άρχεται  άπό  τούς  862:  άπό  Χρίστου 
γ  εννήσεως,  άπό  Ρ ούρικ  του  πρώτου  βασιλέως  αυτών. 
ΤΑ.  Πα0λθ5  α'  Τίέτροβιτζ  άνέβη  εις  τόν  αύτοκρα- 
τορικόν  θρόνον  τω  1796  άπό  Χριστού  ών  έτών  σαραντα- 
τεσσάρων. 


24  (σ.  385)·  “  Κατάλογος  των  εν  τή  Ο υγγρο- 

βλα  χία 

απ’  αρχής  ηγεμόνευσαν  των  αύθέντων  καί  περί  τοΰ  πότε 
ήρξατο  η  διοίκησις  αυτών.” 

”Αρχ."Ύστερον  άπό  τάς  πολλάς  μεταβολάς  καί  μετα- 
να  στάσεις  όπου  έδοκίμασαν  αί  άποικίαι  των  'Ρωμαίων 
παρά  τάς  άκτάς  τοΰ  Αουνάβεως ...τέλος  πάντων  κατά 
τό  1290  έτος  άπό  Χρίστου  έλαβεν  η  Βλαχία  μορφήν 


ενός  τόπου  εύνομ θυμένου  υποκάτω  είς  την  διοίκησιν 
των  ηγεμόνων  της.  ΤΑ.  Κωνσταντίνος  βύδας  ό  ’Ύψη- 
λάντης  τό  δεύτερον  έν  έτει  1806  τή  δ'  Όκτωβρίου. 

25  (σ·  397)·  “Κατάλογος  των  έν  Μολδαβία 
ήγεμ ονευσάντων  άπό  ΙΙραγύσα  τοΰ  πρώτου  αυθέντον.” 

’Άρχ.  Μέχρι  διακοσίων  έτών  μετά  την  θείαν  ένσάρ- 

κωσιν  ή  Βλαχία  καί  ή  Μ ολδαβία  έ κατοι κεΐτο  ύπό  των 
Γετών.  ΤΑ.  Κωνσταντίνον  βον  τόν  'ΐψηλάντην. 

2 6  (σ.  4°5)·  “  Η  μετάφρασες  του  χατλίδικου 
ορισμού,  δι’  ού  έπεχορηγήθησαν  κατά  τό  1802  έτος  άπό 

Χριστού  νέα  προνόμια  είς  τόν  τόπον  τής  Μολδαβίας.” 

’Άρχ.  Καθ’  δν  καιρόν  έπερα  ιώθη  αισίως  ή  ειρήνη  καί 
διαλλαγή  μεταξύ  τής  υψηλής  καί  δι αιωνιζούσης  βασι¬ 
λείας  μου.  ΤΑ.  ύψηλω  μου  όρισμιρ  κατά  τό  χιλιοστόν 
διακοσιοστόν  δέκατον  έβδομον  έτος. 

27  (σ.  426).  “  Περί  των  όφφικίων  τής  Πογδανίας.” 
’Άρχ.  Τό  πρώτον  καί  μ εγαλήτερον  όφφίκιον  έν  τη 

ΙΙογδανία  είναι  ό  βελλογοθέτης  δε  νζάρα  δε^όϊ  ήτοι 
ό  μέγας  λογοθέτης  τής  κάτω  νζάρας'  ούτος  λαμβάνει 
ούλουφέν  450  γρόσια  κατά  μήνα  άπό  την  κάσαν  των 
ρεσουρών.  ΤΑ.  λον  ό  Ίσπράβνικος  τής  Κούρτης  τοΰ 
ήγεμόνος’  ούτος  φροντίζει  διά  τό  ψωμί  καί  άλλα 
λιανικά  έξοδα  λαμβάνει  ούλουφέν  εκατόν  γρόσια  κατά 
μήνα,  έχει  ύπ’  αυτόν  τούς  λεμνάριδες,  καί  άλλους. 

28  (σ.  432)·  “  Τά  καδιλίκια  τής  Πογδανίας 
(τζινούτα  παρ’  αύτοΐς  λεγάμενα)  είσί  είκοσιέν  έκ  τό  κάθε 

καδιλίκι  διορίζονται  άνά  δύο  'ϊσπράβνικοι  καί  είς  μερικά  εΐς 
μόνος.” 

29  {σ.  434)·  “  Τά  επί  του  υψηλότατου  αΰθέντου 
Αλεξάνδρου  Κωνσταντίνου  Μ αυροκορδάτου  Βοεβόδα  ληφθέντα 

άπό  τόν  τόπον  τής  Πο7δανία5  δοσίματα  είς  ένα  χρόνον  κατά  τό 
178301/  έτος.” 

’Άρχ. 

Γρόσια 


144505:  93  ή  καλοκαιρινή  άζουτορίντ ζα. 

ΤΑ. 

2064098  :  32  ήτοι  δύο  μι λιούνια  έξηντατέσσαρες 
χιλιάδες  έννενήντα  οκτώ  γρόσια  καί 
τριανταδύο  άσπρα. 

3°  (σ·  439)·  “  τ«·  τοΰ  αυθέντου  Άλέκου 
Βόδα  Σούτζου  ληφθέντα  δοσίματα  ώςαύτως  δι’  ένα  χρόνον 
κατά  τό  1801  έτος.” 

’Άρχ. 

Τρόσια 


416618  :  30  ή  καλοκαιρινή  άζουτορίντζα. 

ΤΑ. 

4050908:  71:  ήτοι  τέσσαρα  μ ιλιούνια  πενήντα  χιλι¬ 
άδες  καί  έννεακόσια  όκτώ  γρόσια  καί 
έβδομηνταέν  άσπρα. 

31  (σ.  437)·  “  Η  είς  τό  ρωμαϊκόν  μετάφρασες 
τής  περί  δοσιμάτων  τής  Πογδανίαϊ  δευτέρας  κοινής  άναφοράς 
τών  άρχόντων  καί  Ίσον  τής  έπί  ταύτη  τή  δευτέρμ  αυθεντικής 
έπικυρώσεως.” 

’Άρχ.  ’Τψηλότατε  ημών  αΰθέντα.  Κατά  την  δι’ 
αυθεντικής  τζιδούλας  έκδοθεΐσαν  ήμϊν  π ροςταγήν  σου 
συνελθόντες  άπαντες. 


41—2 


324 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ΤΑ.  φωδ  Ιούλιον  ε' 

Τί?5  ύμετέρα 5  θ  εοφρουρήτου  Ύ φηλότητος 
ένθερμος  πρός  θεόν  Ικέτης 
Βενιαμίν  μητροπολίτης  Μολδαβίας 
καί  ταπεινότατος  δούλος. 

'Έπονται  αϊ  υπογραφαί  καί  ή  έπί  τη  αναφορά  ταύτη  αυθεντική 
δια  μονοκο νδυλίας  επικύρωσις. 

32  (σ.  455)·  α  Μετάψρασις  μερικών  χατλίόικων 
ορισμών ,  σταλέντων  εις  Βλαχίαν  προς  τόν  ύφηλότατον  αύθέντην 

κύριον  κύριον  Ίωάννην  Αλέξανδρον  Κωνσταντίνου  Μουρούζην 
Βοεβόδαν  έπί  της  δευτέρας  έν  Ούγγροβλαχί η.  αϋθεντείας  του.” 

33  (σ·  474)·  “Μ ετάφρασις  του  προς  τον  έκλαμ- 
πρότατον  πεντζαδεν  Δημητρών  Μονρουζην  εκδοθεντος 

βασιλικού  χατλίδικου  ορισμού,  δι’  ού  διωρίσθη  ή  έκλαμπρότης 
του  ναξίρης  καί  προστάτης  των  έν  Β ασιλευούση  προς  περίθαλφιν 
των  απόρων  καί  ασθενών,  καί  πρός  έπίδοσιν  της  ιατρικής  έπι- 
στήμης  νοσοκομείων  καί  σπουδαστηρίων  ιατρικών .” 

34  (σ·  478)·  “’Ίσ'οΐ'  τοΰ  εκδοθεντος  χρνσοβουλλου 
διά  τά  έν  Ίασίιρ  κομισθέντα  ύδατα  παρά  τοΰ  ύφηλοτάτου 

αύθέντου  κυρίου  κυρίου  Ίωάννου  Αλεξάνδρου  Κωνσταντίνου 
Μουρούζη  Βοεβόδα.” 

35  (σ'.  484)·  “  Επιγράμματα 

έπί  τοίς  μετοχετε υθεϊσιν  ΰδασιν,  έπιταγαΐς  καί  μεγαλο- 
πρεπέσιν  άναλώμασι  τοΰ  ύφηλοτάτου  αύθέντου  καί  ηγεμόνας 
πάσης  Μολδαβίας  κυρίου  κυρίου  Ίωάννου  Αλεξάνδρου  Κων¬ 
σταντίνου  Μουρούζη  Βοεβόδα.” 

Ει’σ2  δέ  τόν  αριθμόν  38,  άναμίξ  έν  τη  άρχαίμ  καί  τη  καθω- 
μιλημένη,  διάφορα  δέ  τό  τε  μέτρον  καί  τόν  αριθμόν  των  στίχων. 
Τούτων  ’έστωσαν  αντί  δείγματος  τάδε.  Έν  σ.  491· 

“Αλλο.  Εί  5  την  έν  τιρ  σταυροδ  ρομίω  τοΰ  Φ ωξανίου 
βρύσιν. 

Αΰχεΐ  λίαν  Αίγυπτος  ένδεικνυμένη 
Νείλον  ροαΐς  κλύζοντα  συμπάσης  πέδον  _ 
αΰχεΐ  δέ  γαύρως  έπίσης  Μολδαυί'α 
εΰχος  μέγ'  Αλέξανδρον  άρχόν  Μου ρού'ζην 
&ς  τήνδε  ρείθροις  πάσαν  αρδεύει  <  φ>χθόνα. 

Μ  ετάφρασις. 

Η  Αίγυπτος  τόν  Νείλον  καυχάται  σοβαρά 
’ποΰ  πλημμυρεΐ  τήν  γην  της  μέ  ρείθρα  δροσερά 
κ’  ή  Μολδαβία  τώρα  καυχάται  τόν  κλεινόν 
Αλέξανδρον  Μουρούζην,  ώς  Νεΐλόν  της  κοινόν 
όπου  καθώς  έκεΐνος,  μέ  ρείθρα  δαφιλή 
την  γην  της  καταβρέχει,  καί  την  κατακηλεΐ. 

Έν  σ.  493·  "Αλλο. 

Εί 5  την  θέμιν  κ'  εις  τάς  "Ωρας 
τά ς  καλάς  της  δύο  κόρας 
εις  την  δίκην,  κ'  εύνομία ν 
την  ώραίαν  κατοικίαν 
μέ  καρδίαν  ευμενή 
ιϊ)5  θερμός  ύπέρμαχός  των 
καί  προστάτης,  κ’  έφορός  των 
εις  αθάνατόν  του  κλέος 
ό  Αλέξανδρος  γενναίως 
ό  Μ ουρούζης  π ροςφωνεΐ. 

Τά  αύτό  άλλεοτρόπως. 

Στην  θέμιν  κ'  εις  τάς  "Ωρας 
τάς  δυό  καλάς  της  κόρας 


στην  δίκην  κ’  ευνομίαν 
αυτήν  την  κατοικίαν 
μέ  γνώμην  εύμενη 
Αλέξανδρος  ό  κτίστης 
καί  θεμελιωτής  της 
Μ ουρούξης  ό  κλεινός  των 
προστάτης,  κ’  έφορός  των 
αισίως  προςφωνεΐ. 

36  (σ.  495)·  “  Ωδτ/  μετρον  τροχαϊκόν  κατά  τόνον 
έπος  δίμετρον  άκατάληκτον  καί  δίμετρον  καταληκτικόν." 

"Εοτί  δ’  ιρδή  εις  Αλέξανδρον  Μουρούζην.  ’Άρχ. 

θύτης  μετά  πρώτον  όντας,  Ρώμης  νέας  καί  κλεινής 
θάρρος  πρός  θεόν  πλουτώντας,  σύ  μοι  γίνου  ευμενής. 

37  (σ·  498)·  “  Στίχοι  πολιτικοί  κατά  αλφάβητου 
εις  τόν  πατριάρχην  κύριον  Νεόφυτον." 

Στίχοι  48.  "Αρχ. 

Ίον  Νεόφυτον  τόν  λαμπρόν  πατριάρχην 
σεύομαι  σεπτώς  ώς  Νριστοΰ  ιεράρχην. 

“ Ανωθεν  Νριστός  ώς  φως  έν  τη  λυχνία 
έθετό  σε  νΰν  τη  αύτοΰ  έκκλησία. 

ΤΑ.  "Ω  των  ουρανών  βασιλίς  ΙΙαν αγία 

φρούρει  τόν  ημών  δεσπότην  έν  ΰγείμ. 

38  (σ.  5°°)·  “  Αλλοι  εις  τον  αυτόν  ίαμβοι 
Στίχοι  25.  “Αρχ. 

Παναγιώτατε 

σέθεν  τό  ύφος  π ροςφωνώ  τό  φωςφύρον. 

Τ οιοΰτος  ήμΐν  Παύλος  ώς  έφη  μέγας 
πρέπει  αληθώς  όρχαμος  θ εηγόρος. 

ΤΑ.  πέμπουσ’  άφαρ  νΰν  σεΐον  οίκέτην  6λως, 
ϊν'  ώς  δέον  π ρος κυνήσεις  π ροςφέρη. 

39  (σ·  501)·  "  Στίχοι  εις  τόν  αυτόν  ηρωελεγεΐ οι.” 
Τέσσαρες. 

“Αρχ.  Το  05  έρίηρας  ό  π  αμμεδέων  ωύτοΰ  έπαείρας. 

40  (σ.  5°ΐ)·  “  Αλλοι  εις  τόν" Ανθιμον  μητροπολίτην 
Καισαρείας  τής  Φιλίππου,  ύστερον  δέ  πατριάρχην  Ιεροσολύμων 

χρηματίσαντα.” 

Στίχοι  42.  ’  Αρχ.  » 

Την  σεΐ ο  καί  νΰν  ύμνέω  εύσπλαγχνίαν 
φωτός  χορηγέ,  καί  σέθεν  φε ραυγίαν. 

ΤΑ.  ένθερμος  ϋμμιν  τοΐς  κελεύσ μασι  πέλω 
Ιωάννης  τάχιστα  ΰςπερ  νΰν  θέλω. 

41  (σ.  502)·  “Άλλοι  ηρωελεγεΐοι.”  Τ εσσαρες. 
Αρχ.  Ούρανίων  δη  πάντ’  εΰ  ρέξας  κοίρανος  όντως. 

42  (σ.  503).  “Εγχειρίδιου  περί  φυσιογνωμίας  άνδρός 
τε  καί  γνναικός.” 

“Αρχ.  Έπειδτ}  καί  ή  συνάφεια,  μεταξύ  φυχής  καί 
σώματος  φαίνεται  νά  είναι  μεγάλη. 

43  (σ·  5°9)’  “  Προγνωστικοί/  των  μεταβολών  τον 
καιρόν.” 

"Αρχ.  Διά  νά  καταλάβη  τινάς  τόσον  την  καλοκαιρίαν, 
όσον  καί  τήν  κακοκαιρίαν,  έχει  πολλά  καί  διάφορα 
σημεία  φυσικά,  άπό  τά  όποια  ώς  έπί  τό  πλεΐστον 
ήμπορεΐ  καί  τό  έν,  καί  τό  άλλο  νά  προγνωρίση.  Καί 
δτ)  α'  περί  μετεώρων.  Έάν  ό  ουρανός  άπό  τόν  καιρόν 
τής  ανατολής  τοΰ  ήλιου  τρεις  ώρας  άδιακύπως  εΐναι 
καθαρός,  καί  ώςάν  πράσινος,  δηλοΐ  όλην  εκείνην  τήν 
ημέραν  ήλιον,  καί  καλοκαιρίαν. ...Β'  “Σημεία  'έτερα  διά- 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜ0Ν02 


325 


φορά.”  "Αρχ.  "Οταν  ό  καπνός  από  τό  καπνοδ οχεΐον 
πίπτη  κάτω  δηλοΐ  νότον  καί  βροχήν.  Τέλ.  "Οταν  τά 
■γουρούνια  ξεχωρίζωσιν  από  την  άχέλην  των,  καί 
ζητοΰντα  τόπον  να.  ’έμβουν  τρέχουν  όχλίχ ωρα,  καί 
δ,  τι  ευρουν  έμπροσθέν  των  τό  άναχυρίζουν  μέ  τό 
ρόχχος  των,  π ρο μηνύει  ταχέως  σφοδράν  ανεμοζάλην, 
ήτοι  βροχήν  μεχάλην  μέ  άνεμον. 

44  (σ·  511)·  “  Έτερον  προγνωστικόν  άνεμων." 

"Αρχ.  "Οταν  ό  ήλιος  δύη  μέ  κόκκινα  σύννεφα  δηλοΐ 

άνεμον.  ΤΑ.  "Οταν  τό  φθινόπωρον  χίνη  καλόν,  ό 
χειμώνας  -γίνεται  άνεμώδης. 

45  (σ·  5Ι2);  “  Έτερον  προγνωστικόν  καλοί)  καιρόν.” 

"Αρχ.  "Οσον  περισσότερον  χιόνι  πέση  τόν  χειμώνα, 

τόσον  καλλίτε ρον  -γίνεται  τό  καλοκαίρι.  Τέλ. “Οταν  ή 
καταχνιά  πάλιν  πέση  όπίσω,  π  ρο  μηνύει  καλοκαιρίαν, 
καθώς  όλοι  τό  ίξεύρουσι. 

46  (σ.  512)·  “  Προγνωστικοί/  ευκαρπίας,  καί  άκαρ- 

-  » 
πιας. 

"Αρχ.  Τνώμη  των  παλαιών  είναι  ότι  όταν  οί  τέσσαρες 
καιροί  του  χρόνου  -γίνωσι  κατά  τόν  φυσικόν  των  τρόπον. 
Τέλ.  Καί  ταΰτα  έτέθησαν  ενταύθα  -γενικώς  περί  προ¬ 
γνωστικού,  αντί  του  καθημερουσίου  προχνωστικοΰ. 

47  (σ·  5Ι3)·  “Περί  όνει ράτων.” 

Όνειροκρίτης  κατ’  άλφάβητον.  "Αρχ.  “Αγγελον  όποιος 
ίδή  εις  τό  όνειρόν  του,  ας  προςμένη  καλόν  μήνυμα. 
’Αδελφόν  ή  αδελφήν  θ  ανόντας,  ύ-γείαν  δηλοΐ.  Τέλ. 
Ψύλλοι/*  ϊδεΐν  κέρδος  σημαίνει.  Ψωμί  βρωμερόν  νά 
τρώ-γης  αρρώστιαν  πώς  έχεις  νά  δοκιμάσης  σημαίνει. 

48  (σ.  5ϊ8).  “Περί  των  μελών  του  σώματος  τι 
δηλουσιν  όταν  παίζουν.” 

"Αρχ.'Όταν  ήχολοχήση  τό  δεξιόν  αφτί,  λύπην  σημαί¬ 
νει.  Τέλ.  άχκών  δεξιός  έάν  άλληται  χρέους  πληρωμήν 
σημαίνει.  Χεΐρες  έάν  άλλωνται  εύχα ριστίαν  δηλοΐ. 

49  (σ’.  519)·  “Ησον  άπαρράλλακτον 

τής  πρός  τόν  πανα -γιώτατον  κύριον  Τεράσιμον,  καί  εις  όλην 
την  των  αρχιερέων  όμήχυριν,  παρά  τοΰ  πρώην  Κωνσταντίνο υ- 
πόλεως  κυρίου  Νεοφύτου  μετά  τήν  έξωσιν  αύτοΰ  άπο σταλείσης 
πολυθρυλλήτου  εκείνης  έπιστολής.” 

"Αρχ.  Τήν  θεοφρούρητον  αυτής  παναχιότητα,  καί 
πάσαν  τήν  ίεράν  καί  άχίαν  σύνοδον  των  περί  αύτήν, 
καί  πάντων  των  ένδη μούντων  αγίων  άρχιερέων,  εΰλαβώς 
προςκυνώ.  Μετά  δέ  τάς  εύλαβητικάς  π ρος κυνήσεις  μου 
δηλοποιώ  τή  θεοστηρίκτιρ  αυτής  πανα χιότητι,  καί  πάση 
τη  αγία  καί  ίερα.  συνόδιρ,  τήν  εις  τήν  νήσον  Χάλκην 
αιτίαν  άφιξίν  μου.  Τέλ.  αψνδ'  ό  ομολοχητής  των  ίδιων 
αύτοΰ  αμαρτημάτων  καί  έλεος  πρός  άφεσιν  των  αμαρ¬ 
τιών  μου  ζητών  ό  προ  τής  παναχιότητός  της  ήδη  δέ 
Νεόφυτθ5  μοναχός. 

50  (σ.  523)·  “Ή  απάντησες”  τον  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Γερασίμου. 

“Αρχ.  ΙΙαναχιώτατε  πατριάρχα  πρώην  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως,  έν  Χριστιρ  τιρ  θειρ  άχαπητέ  ημών  άδελφέ, 
κύριε  κύριε  Ν εόφυτε,  τήν  πανα χιότητά  της  άδελφικώς 
κατασπαζύμενοι,  ήδέως  π  ροςαχορεύομεν.  Τό  πρός 
ημάς  καί  τήν  ίεράν  τών  αγίων  άρχιερέων  όμήχυριν 
αδελφικόν  αύτής  γράμμα  άσμενοι  έλάβομεν.  Τελ. 
αφνδ'  Μαρτίου  ια' . 


51  (σ.  524)·  “  Περί  άδαμάντων.” 

52  (σ.  533)·  “Αινίγματα  τινά.” 

"Αρχ.  “'Ο  ’ Αήρ.” 

Αιττάς  συλλαβάς,  καί  τόνον  ένα  φέρω 
παντί  βροτών  χρήσιμος  τυχχάνω  χένει. 

Έπεται  “άλας”  “άρτος”  κτλ. 

Τελ.  “Πυρ.”  “Εχει  δέ  ώδε' 

’ Απληστον  είμί  θηρίον  καί  παμφάχον' 
έπάν  δέ  φάχω  τήν  τροφήν,  ήν  περ  λάβω, 
θνήσκω  παρευθύς  κείμενον  έπ’  έδάφους. 

53  (σ·  539)·  “  ΪΙίναξ  τών  εν  τη  παρονση  βιβλίο 
περιεχομένων.” 

54  (σ.  541)·  “  Έτερος  πίναζ  κατά  στοιχεΐον.” 

5711·  2<Μ· 

Χαρτ.  4.  (0,245x0,18).  XIX.  (σ.  824). 

1  (σ.  ΐ).  “  Τοΐς  έντενξομένοις  φιλολόγοις  την 

οφειλομενην  προςρησιν.” 

2  (σ.  2).  “  Έιγκώμιον  μικρόν  του  αγίου  "Ορους 
διά  στίχον  πολιτικόν." 

3  (σ.  3)·  “  Ανάμνησις  μερική  περί  του  αγίου  Όρους 
του" Αθω,  έκ  παλαιών  ιστοριών .” 

4  (σ.  7 )·  “Περί  της  μεγάλης  μονής  του  Βατοπα ι8ίου.” 

5  (σ.  8).  “  Περί  της  Ώορταϊτίσσης  Θεοτόκου.” 

6  (σ.  9)·  “Περί  της  μονής  του  Ζωγράφου.” 

7  (σ.  ίο).  “  Περί  της  είκόνος”  του  άγιου  Τεωργίου. 

8  (σ.  12).  “  Ευχή  εις  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον.” 

9  (σ.  14)·  “Περί  κτίσεως  ουρανοί  καί  γης.” 

ίο  (σ.  15)·  “Έκ  τίνων  χρόνων  όράται  το  όρος" Αθω 
παρά  μοναχών  οίκούμενον'  καί  πότε  ήρξατο  χίνεσθαι  μονα¬ 
στήρια." 

11  (σ.  2  I ).  (ί  ΐΐοίαν  είχε  τό’Όρος  κατάστασιν, 

0τε  ήλθεν  έν  αύτψ  ό  όσιος  Αθανάσιος,  ό  κτίσας  έπειτα  τήν 
μεχάλην  Ααύραν." 

12  ( σ .  25).  “Πρώτον  τυπικόν  του  αγίου" Ορους 
χεχονός  περί  τό,  970:  σωτήριον  έτος·  τό  δεύτερον  ή  τρίτον 

έτος  τής  βασιλείας  Ίωάννου  Τζιμισχή,  καί  έπικυρωθέν  παρ’ 
αύτοΰ.” 

ΤΙαραβληθήτω  πρός  τό  έκδεδομένον  παρά  Ρη.  ΜεΥΕΒ  Όϊε 
Ηβ,ηρίαΓίαιηάβη  ίίίτ  άϊβ  Οβδοΐιίοίιίβ  άβΐ’  ΑΛοδΜοΒίθΐ·. 
Ιιβίρζϊ^,  1894.  σ.  141  κ.  έ. 

χ3  (σ·  37)·  “Τυπικόν  β'  του’Όρους  γεγονός 
διά  προςταχής  τοΰ  άοιδήμου  εύσεβοΰς  αύτοκράτορος  Κων¬ 
σταντίνου  Μονομάχου  τω  ^φνδ'  κατά  μήνα  Σεπτέμβριον 
ίνδικτιώνος  δ'.” 

Παραβληθήτω  πρός  τό  έκδεδομένον  παρά  Ρη.  Μευεκ  ένθ’  άν. 
σ.  151  κ.  έ. 

14  (σ.  53)·  “Ή  δι’  ίδιου  βασιλικού  χρυσοβονλλου 
τοΰ  αοιδίμου  βασιλέως  Κωνσταντίνου  τοΰ  Μονομάχου 
έπικύρωσις  τοΰ  Τυπικού ·  κατ’  άρχάς  σειραί  τινές  γραμμάτων 
έφθάρησαν  παντελώς·  τά  δέ  σωζόμενα  καί  άναχινωσκόμενα 
είσίν  ώ*  όρώνται  κάτωθεν." 

"Αρχ — εί*  τό  αύτό  στασιάζοντος  καί  τήν  φίλην 
ειρήνην  άπό  Σερμεΐον  κατέχοντος  καί  τούς  κατά  τό 
"Ορος  θεσμούς  καί  κανόνας  ήθ ετη κότος.  Τε'λ.  (έφθαρ- 


326 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


μένον  καί  έλλιπές  κατά  την  σημείωσιν  τοΰ  βιβλιογ  ράφου) *  καί 
πάσιν  άπαγορε  ύομεν  τήν  τούτων  παράβασιν  καί 
άθέτησ  ίν,  καί  τοΐς  μή  πειθομένοις  προςαγορεύομεν 
την  των  κανονικών  επιτιμίων  επαγωγήν  και  την  έκ 
τοΰ  βασιλικόν... 

15  (σ.  ζ6).  “  Πότε  τό  ορος  "Αθω,  καί  παρά  τίνος 
έδιωρίσθη  εις  κατοικείαν  μοναχών,  καί  έδι ώχθησαν  έκ  τούτου 
οί  κοσμικοί .” 

Έν  ταύτη  τη  πραγματεία  αναγράφεται  καί  σιγίλλιον  τοΰ 
βασιλέων  Λε'οντος  τοΰ  Σοφού,  ού  τά  Άκρα  λέγονται  άποκοπέντα 
χάριν  αλιείας  Ιχθύων.  Έχει  δέ  τό  χωρίον  ώδε'  Άξι άλογον  τό 
σι γγίλιον  τοΰτο  έν  μεμβράνη  σημειού μενον,  πλήν  βάρ¬ 
βαρός  τις  διά  χρείαν  ιχθύων  μελανουρίων  άπέκοψε  τάς 
έν  τη  αρχή  δύο  ακρας,  καί  τά  τέλη  ούκ  άναγινώσ κονται, 
εύρίσκεται  όμως  ή  ένοια  της  νποθέσεως... 
ιό  (σ.  6ο).  Ετερον  χρνσόβονλον  Ρωμανού 
καί  τών  συμβ ασιλευόντων.” 

Α ρχ.  Έν  όνόματι  τοΰ  πατρός  καί  τοΰ  υίοΰ  καί  τοΰ 
άγιου  II νεύματος,  Ρωμανός  καί  Κωνσταντίνοι,  Στέ¬ 
φανοί  καί  Κωνσταντίνο;  πιστοί  βασιλείς  Ρωμαίων. 
1029.  Τό  ταΐς  άγαθαΐς  π  ράξεσιν  έπακολουθεΐν,  καί 
ταύτας  έπικνροΰν,  βασιλικής  έστίν  αληθώς  προνοίας 
καί  αγχίνοιας,  ώς  &ν  μόνιμον  η  τό  αγαθόν  καί  άναλ- 
λοίωτον  εις  άεί.  Τέλ.  καθώς  ήν  καί  έξ  άρχής  ώ; 
βεβαίου  καί  ασφαλώς  χρη  ματίξοντος  τοΰ  παρόντος 
ημών,  εύσεβοΰς  χρυσοβουλλίου  λόγου  γεγενημένου, 
κατά  τόν  Αύγουστον  μήνα  της  έβδομης  έπινεμήσεως, 
έν  φ  καί  τό  ήμέτερ ον  ευσεβές  καί  θ  εοπ  ρόβλητον 
ΰπεσημήνατο  κράτος.  Ρωμανός  καί  Κωνσταντίνος, 
Στέφανος  καί  Κωνσταντίνος  πιστοί  βασιλείς  Ρωμαίων. 
17  (σ.  6ΐ).  Εβηγησις  τών  ανωτέρω  χρνσοβονλλων. 
τδ  (σ.  65).  “  Διήγησις  μερική  τών  επιστολών 
Αλεξίου  βασιλέως  καί  Νίκολάον  πατριάρχου,  γενομένη  κατά 
διαφόρους  καιρούς  1088.” 

19  (σ.  72)·  “  Περί  παίδων  αγενειών." 

20  (σ.  74)·  “Θέσπισμα  βασιλικό  ν’  Αλεξίου  Κομνινοΰ.” 
”Α ρχ.  θεσπίξο μεν  τοίνυν  καί  ήμεΐς  είναι  τό  άγιον 

"Ορος  έλεύθερον. 

21  (σ.  7^).  “  Π ιτάκιον  βασιλικόν.” 

22  (σ.  7^)·  “  Πατριαρχικόν  πιτάκιον." 

23  (σ·  77)·  ’Ε  πιστόλι)  πατριάρχου  προς  τον  βασιλέα 
Αλέξιον. 

'Άρχ.  Γνωστόν  έστω  σοι  δέσποτα,  ότι  οί  καλόγηροι 
της  πόλεως  οϋ  δύνανται  ύπομεΐναι  έν  τφ  άγίω  “Ορει. 

24  (σ.  78).  “Πάλιν  εν  αλλω  καιρώ  νπέμνησεν 

τφ  πατριάρχη  διά  τοΰ  χαρτοφύλακος'  ότι  θέλομεν  ίδεϊν  την 
εντολήν  τον  πατριάρχου  εί  έστιν  υπογεγραμμένη .” 

25  ( σ·  79)·  “Περί  τών  Σαρακηνών .” 

2 6  (σ.  8ΐ).  “Περί  Ιωαννικιου  τον  Βαλμα .” 

2^  (σ.  82).  “  Έτερον  συνοδικόν.” 

’Αρχ.  Δίκαιοι  ή  ιερά  τών  αρχιερέων  σύνοδος  παρ’ 
οϋδενός  τών  αρχιερέων  τούς  Άγιορείτας  άρχεσθαι. 

28  (σ.  83)·  “  Ανσις  τον  αείμνηστον  βασιλέως 
Αλεξίου  [τού  Κομνηνού]  έπί  ύπομνήσει  τοΰ  πρώτου  κυρίου 
Ταβριήλ.” 

Ναραβληθήτωσαν  τά  ύπ’  άρ.  18 — 28  πρός  τήν  παρά  Ρη. 


Μευεκ  ένθ’  άν.  σ.  163  κ.  έ.  έκδεδομένην  Διήγησιν,  ής  μέρη 
είσί  κατά  την  έκδοσιν  έκείνην  τά  έν  τφ  κώδικι  ιδίας  φέροντα 
έπιγραφάς  κεφάλαια. 

29  (σ.  83).  “Τυπικόν  τοΰ  έν  άγίοις  πατρος  ημών 
Σάββα,  πρώτον  αρχιεπισκόπου  Σερβία$,  τό  όποιον  έγραφε ν 

ιδιόχειρός  του  οϋτω.” 

ΤΙαραβληθήτω  πρός  τό  έκδεδομένον  παρά  Ρη.  Μευεκ  ένθ 
σ.  184  κ.  έ. 

30  (σ.  86).  “  Νορ,ος  και  τύπος  τον  άγιον  Ο ρονς 
τον  Πρωτάτου.” 

Παραβληθήτω  πρός  τό  έκδεδομένον  παρά  Ρη.  Μευεκ  ένθ’ 
άν.  σ.  197  κ.  έ. 

31  (σ.  92)·  “  Έπιορτολτ)  άποσ ταλείσα 

παρά  τών  Αγιορειτών  πάντων  πρός  τόν  βασιλέα  Μιχαήλ 
τόν  Τίαλαιολόγον,  όμολογητική'  σπεύδοντος  τούτου  όση  δύναμις 
ένώσαι  τούς  Ιταλούς  παραλόγως  μεθ’  ημών,  μένοντας  έκείνους 
πάντη  άδιορθώτους.” 

32  (σ.  105).  “  Αιήγησις  περί  τών  άναι ρεθέντων 
όσιων  πατέρων  ημών,  έν  τφ  άγίιρ“Ορει  τοΰ” Αθω.” 

33  (σ.  1 1 1 ).  “Περί  τοΰ  πότε  καί  πώς  ήλθεν  ό  πάπας 
έν  τφ  άγιωνύμιρ  δρει  τοΰ  “ Αθω ,  καί  περί  τών  φονενθέντων 

όσιων  πατέρων.” 

34  (σ·  II 3)·  'Η  ακολουθία  τών  Αγιορειτών  οσίων 
πάτερων. 

35  (<τ.  Ι41)·  Λόγος  περί  τών  έν  'Αγίω  ’Όρει 

διαλαμψάντων  όσιων  πατέρων. 

36  (σ.  2 1 6).  “Τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  Αογος  ασκη- 

'  )> 

τικος. 

37  (σ·  232)·  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου  “ Αογος  περί 

μοναχών.  ’ 

38  (σ.  243)·  Βασιλείου  τού  μεγάλου  Λόγος  ασκητικός. 

39  (σ·  245)·  “Τοΰ  άββά  Ισαάκ  [τοΰ  Σύρου] 

Αόγος  πρός  μοναχούς  Αρχαρίους·  μεταφρασθείς  παρά 
Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ  Στουδίτου.” 

40  (σ.  250).  “Περί  τοΰ  σφραγίσαντος 
τόν  δαίμονα  μέσα  εις  τό  σταμνί,  ωφέλιμον .” 

41  (σ.  256).  “Τοΰ  άγιον  Νείλου  τού  Σιναΐτου, 

Περί  λογισμών  θεραπείας.” 

42  (σ.  259)·  “Ερώτησες  περί  τον  αγγελικόν 
μεγάλου  σχήματος.” 

43  (<τ.  20ο).  “Λόγος  άββά 'Ησαίου  λίαν  ωφέλιμος.” 

44  (σ·  264)·  “  Κεφάλαια  πάνν  ωφέλιμα  τών  αγίων 
πατε'ρων. 

Είσί  δέ  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου  καί  άββά  'Ησαίου. 

45  (σ.  270).  “  Διδασκαλία  σΰντο/χος  καί  πάνν  ωφέ¬ 
λιμος  αγίων  πατε'ρων. 

46  (σ.  289)·  “  Περί  τοΰ  ποσοι  άγγελοι  φυλάγουν 
τόν  κάθε  μονάχον .” 

47  (σ·  291)·  “Περί  τοΰ  πώς  πρέπει  να  σκεπάζωμεν 
τό  έλάττωμα  τοΰ  αδελφόν." 

48  (σ.  292)  “Περί  φυχης  αμαρτωλόν  καί  δικαίας.” 

49  (σ.  295)·  “Βι°?  καί  πολιτεία  της  όσιας  Θεοδώρας 
τής  έν  Αλεξάνδρειά." 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


327 


£θ  (σ.  311)·  “  Κεφάλαιο ν  πάνυ  ώραίον  εκ  τοΰ 

Γεροντικού.” 

51  (σ.  3ι5)·  Νείλου  “Περί  αρετών  καί  παθών.” 

52  (σ.  320)·  “Έφραίμ  [τοΰ  Σύρου]  Λόγος  περί 
σωτηρίας  ψυχής.” 

53  (σ·  325)·  “Τοΰ  αύτοΰ  άγιου  Λόγος.” 

54  (σ.  3 2 θ').  “  Ποιας  έντολάς  κτησάμενος  άνθρωπος 
δυναται  σωθήναι;” 

55  (σ·  327)·  “Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Έρώτησις 
7τω5  έστίν  ό  διάβολος  ενώπιον  τοΰ  θεοΰ  μετά  των  αγγέλων.” 

56  (σ.  327)·  “Τοΰ  αγίου  Μακαρίου.” 

57  (σ·  329)·  “Τοΰ  αγίου  Έφραίμ”  [τοΰ  Σύρου], 

58  (σ.  3 3  1 ) ·  “  Τοΰ  αγίου  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου 
’Ερώτησις.” 

59  (σ·  333)·  “Τοΰ  αγίου  Έφραίμ”  [τοΰ  Σύρου], 

6ο  (σ.  334)·  ££Τοΰ  αγίου  Έφραίμ”  [τοΰ  Σύρου], 

6ι  (σ.  336).  “Περί  του  ότι  δεν  πρέπει  να  έχουν  οί 
μοναχοί  κτήματα." 

02  (σ.  341)·  ££  Εκ  τ°ν  Γεροντικοΰ.” 

63  (σ.  348)·  “  Περί,  ληστοΰ  τίνος  Ιστορία 
7 ταλαιά  και  ωφέλιμος .” 

64  (σ.  35  Ι)·  £<  Τοΰ  άγιου  Διαδόχου  [Φωτικής] 

Περί  φόβου  ΘεοΟ  ’Β ρώτησις.”  Καί  Άπόκρισις. 

65  (σ.  353)·  “Τοΰ  μεγάλου  Αθανασίου.” 

66  (σ.  358)·  “  Περί  τοΰ  άδελφοΰ  όποΰ  ήθελον 
νά  πλανέσουν  οι  δαίμονες.” 

66  α  (σ.  358)·  “  Περί  μονάχου  τίνος  όπου  έπέρνα 
μέ  αρετήν  διήγησις  ωφέλιμος.” 

67  (σ.  362).  “  Εκ  το^  Γεροντικοΰ  Διηγησις 
θαυμαστή  περί  προςευχής.” 

68  (σ.  3^4)·  “  Λόγος  τοΰ  άββά  ΙΙαμβώ 
περί  των  μοναχών  τοΰ  ογδόου  αΐώνος.” 

09  (σ·  37°)·  “Τοΰ  οσίου  Ήσαΐου  Περί  μοναχιΰν.” 

70  (σ.  373)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  διαίτης.” 

71  (σ.  374)·  “  Τοΰ  αύτοΰ  άββά  Ήσαΐου  Λόγος 
περί  ταπεινώσεως." 

72  (σ.  375)·  “Περί  τοΰ  όσιου  Πέτρου  τοΰ  Αιγυπτίου.” 

73  (σ·  377)·  “Περί  τοΰ  οσίου  Ζα χαρίου 
καί  περί  ταπεινώσεως.” 

74  (σ’.  378)·  “  Λιήγησις  τοΰ  άββά  Ήσαΐου, 

Περί  αρχαίας  ιστορίας,  καί  παραδείγματος  ξένου  του  κοινοΰ 
έχθροΰ  διαβόλου.” 

75  (σ·  382)·  “Περί  μοναχοί)  τίνος  αμελούς 
καί  ραθύμου.” 

76  (σ.  384)·  “  Περί  τοΰ  ίερέως  των  ειδώλων.” 

77  (σ.  385)·  “  Λιάταζις  θαυμαστή  Πε'τρου 
τοΰ  Δαμασκηνού  Περί  των  αρετών  καί  κακιών." 

78  (σ.  386).  “  Εκ  τοΰ  διαλόγου  Γρηγορίου 
καί  Πέτρου  Περί  τοΰ  άγιου  Παυλίνου.” 

79  (σ.  39°)·  11  ®κ  τ0^  Γεροντικού.” 

8ο  (σ.  392)·  “Περί  τοΰ  Λαχανά.” 

8ΐ  (σ.  393)·  “  Περί  των  δυο  πραγματευτών.” 


82  (σ.  39^)·  “Λόγος  τοΰ  άγιου  Ισαάκ  [τοΰ  Σύρου] 
Περί  πειρασμών  ωφέλιμος.” 

8 3  (σ.  398)·  “Περί  των  θείων  εντολών.” 

84  (σ·  399)·  “Περί  τοΰ  ασκητοΰ  όπου  έβουλήθη 
ό  διάβολος  πειράξαι  αυτόν.” 

85  (σ.  401)·  Βιος  όσιου  Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου. 

86  (σ.  410)·  “Βιος  καί  μετάνοια  τής  μακαρίας 
Τ αίσιας  τής  ποτέ  πόρνης.” 

87  (σ.  4*3)·  “  Διήγησις  περί  τον  γεγονότος  θαύματος 
εν  Αΐγΰπτω.” 

88  (  σ.  43°)·  Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου 
Θεοφίλου  τοΰ  μυροβλύτου. 

89  (σ.  443)·  Έκ  τ0*’  Γεροντικού  Άποφθέγματι  . 

90  (σ.  447)·  “  Προφητεία  τοΰ  Ιερωνύμου 
Άγαθαγγε'λου  με  παράφρασιν.” 

91  (σ.  45°)·  “  Επιστολή  τοΰ  άγιωτάτου  Πε'τρου 
προς  Ζαχαρίαν  επίσκοπον  Δοάρων  περί  τοΰ  αγίου  άρτου.” 

92  (σ.  45  *)·  £'  Κατά  Λατίνων  στηλιτευτική 
επιστολή,  συγγραφε'ισα  παρά  τοΰ  άοιδίμου  κυρίου  Ευγενίου 

τοΰ  Βουλγάρεως,  καί  συντόμως  απαριθμούσα  τάς  Λατίνων  μίαν 
προς  μίαν  καινοτομίας.” 

’Άρχ.'Άπαντες  οί  κατοικοΰντες  τήν  μεγάλων  επαρχίαν 
Σερβίας. 

93  (σ·  485)·  “Τοΰ  αγίου  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά, 

Περί  τ??5  νοεράς  ησυχίας,  καί  τών  αγαθών  εκείνων,  όποΰ 
γεννώνται  εξ  αυτής·  καί  περί  θείου  φωτισμού.  Λόγος  έκ  τοΰ 
βίου  αύτοΰ.” 

94  (σ·  494)·  “  Οτι  ή  νοερά  προςευχή  είναι 

ή  αληθινή  καί  εϋπρόςδεκτος  προςευχή.  Λόγος  Νικηφόρου  τοΰ 
Θεοτόκη.” 

95  ί0"·  5°5)·  “  Περί  τής  γεννησεως  καί  τοΰ  βίου 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Άριστοΰ  τοΰ  Σωτήρος  έν  συνάψει.” 

96  (σ.  512)·  “Περί  τοΰ  κηρύγματος  τών  Απο¬ 
στόλων.  ” 

97  (σ·  5*4)·  “Περί  τοΰ  πώς  έκήρυζεν  έκαστος  τών 
Αποστόλων.” 

98  (σ.  5*5)·  “  Περί  Ίί,ίμωνος  τοΰ  Μάγου.” 

99  (σ·  5*6)·  “Περί  τής  εν  Ιερουσαλήμ  γενομένης 
συνόδου.” 

ΙΟΟ  (σ.  5*8)·  “Περί  τής  αΐρε'σεως  τοΰ  Ώριγενους.” 
ΙΟΙ  (σ.  5*9)·  “  Περί  τών  μή  ψαλλόντων  τάς  Ώρας 
καί  πάσαν  τήν  ακολουθίαν .. .” 

102  (σ.  521)·  <£  Τοΰ  άγιου  Ιακώβου  τοΰ  άδελφοθε'ου 
Λόγος  ιστορικός  εις  τό  γενέσιοντής  υπεραγί ας  Θεοτόκου.” 

103  (σ.  53^)·  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  Εις 

τον  Ευαγγελισμόν. 

104  (σ·  555)·  Δαβίδ  Θεσσαλονίκης  Εις  τήν  Κοίμησιν. 

105  (σ.  577)·  Γερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως 
Βίϊ  τήν  μνήμην  τών  άγιων  τξζ'  θεοφόρων  πατέρων. 
ΐθ6  (σ.  602).  Κεφάλαια  τής  ζ'  συνοδου  λε'. 

107  (σ·  613)·  ££  Ο  καλός  ποιμην'  ό  Ίησοΰς  Χριστός. 
Αλληγορία.” 

'Έπεται  (σ.  627)  ή  Εφαρμογή  τής  Αλληγορίας. 


328 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Ιθ8  (σ.  631).  Νουθεσία  πνευματικόν  πατρός 
προς  τον  μετανοοΰντα. 

109  (σ.  632).  Νείλου  τοΰ  Αθωνίτου 

Περί  της  άναχω  ρήσεως  τής  βασιλίσσης  έκ  τοΰ" Ορους. 

ΙΙΟ  (σ.  63 6).  Νουθεσία  προς  μοναχόν. 

III  (σ.  644)·  Στίχοι  7 τρός  την  Θεοτόκον  εκκαίδεκα. 

1 1  2  (σ.  645)·  “  Αιήγησις  περί  τον  γενομένον 
θαύματος  έν  τφ  λάκκιρ  τοΰ  ’Άδδειν,  παρά  τον  άρχαγγέλου 
Γαβριήλ." 

113  (σ·  651).  “Περί  της  προς  την  Θεοτόκον 

ενλαβείας.” 

1 14  (σ'·  652).  “  Θεωρία  εκ  τον  βίον  τον  άγιου 
όσιομάρτυροςΊακώβου  τοΰ  νέου  περί  άξιων  καί  αναξίων  ιερέων.” 

115  (σ·  655)·  “Περί  ψυχής  κρινομένης,  του 

>  λ  77 

αντον. 

Ιΐ6  (σ.  657)·  “  Ερμηνεία  συν  Θεω  άγίω 
τί)5  επιστημονικής  μεθόδου  Νικηφόρου  Αγιορείτου  και 
άλλων  πατέρων  εις  την  ευχήν  τό,  Κύριε  Ίησοΰ  Χριστό  έλέησόν 
με,  καί  περί  νήψεως  καί  προςοχής  νοός  πώς  -γίνεται 
I  I  7  (ο\  673)·  Νικηφόρου  Αγιορείτου 
Ερμηνεία  τής  νοεράς  προςευχής  καί  νήψεως. 

Ιΐ8  (σ.  675)·  “Άπόδειξις  τής  μεθόδου  τον  Νικη¬ 
φόρου”  [Αγιορείτου]. 

I  19  (σ.  678).  Γρηγορίου  τοΰ  Σιναΐτου  Περί  τής 
αυτής. 

120  (σ.  685)·  “Προφητεΐαι  Μωϋσέως  τοΰ  Αίθίοπος.” 
I  2 1  (σ.  687).  “  Προφητεΐαι  τοΰ  Ιερωνύμου 
Άγαθαγγε’Χου,  μέ  παράφρασιν." 

122  (σ.  689).  “  Προφητεία  αγίου  άνδρός 

προς  τδν  βασιλέα  Μανουήλ  τόν  Παλαιολόγον  έν  ’έτει  1394 
περί  άλώσεως  τής  Κωνσταντινουπόλεως,  καί  πάλιν  έλ'ευθερίας 
καί  περί  συντέλειας  κόσμου.” 

123  (σ·  695)·  “  Επίλογος  τον  σνγγραφέως.” 

124  (σ·  698).  “  Η  θανμασία  οπτασία 

τοΰ  όσιωτάτου  κυρίου  Δανιήλ,  ήν  είδε  έν  τη  βασιλευούση  των 
πόλεων,  κατά  τό  μψξδ'  έτος  Νοεμβρίου  ιγ'.” 

125  (σ.  7°7)·  “  Προγνωστικόν  περί  τον  μέλλοντος 
εις  τά  έτη  1848  μέχρι  τοΰ  1856.” 

126  (σ.  710)·  “  Περί  τοΰ  Μωάμ,είί.” 

127  (σ·  711)·  “Περί  τής  διδασκαλίας  τον  Μωάμεθ.” 

128  (σ.  7Ι3)·  “  Θεωρία  τοΰ  έν  αγίοις  πατρός  ημών 
Μεθοδίου,  άρχιεπισκόπου  Πατάρων,  περί  των  μελλόντων 

- γενέσθαι .” 

129  (σ·  7*6).  “Λόγος  περί  τον  θρνλλονμένον 
πτωχού  καί  έκλεκτοΰ  βασιλέως  τοΰ  κατοικοΰντος  έν  τφ  πρώτω 

άκρω  τής  Β υξαντίδος.” 

130  (σ.  722)·  “  Περί  τό  τέλος  τον  παρόντος 
αϊώνος,  έκ  τοΰ  Ίωάννου  Σεριφίου.” 

"Α ρχ.  Ο  κάθε  αιώνας  λοιπόν  κάμνει  δύο  χιλιάδας 
πεντακοσίους  χρόνους. 

1 3 1  (σ·  725)·  “  Τοΰ  αγίου  Ταρασίου  ΤΙροφητείαι. 

1 3 2  (σ·  741  )·  Ευχή. 

133  (σ·  744)·  Προτροπή  περί  ένώσεως 
καί  όμονοίας  τών  όρθοδόξων. 


134  (σ·  749)·  Επιστολή  προς  τους  ορθοδόξους. 

135  (σ·  75  Γ)·  “  ιστορία  περί  τοΰ  απλοΰ  άνθρωπον 
ωραία  καί  ώφελιμωτάτη." 

136  (σ.  760).  Θαΰρ,α  τής  Θεοτόκον. 

137  (σ·  763)·  “  Διηγησις  εις  τόν  βίον 

τοΰ  μεγάλου  μαίστορος  τής  μουσικής  τέχνης  κυροΰ  Ίωάννου 
τοΰ  Κουκουζέλη. ” 

138  (σ.  769)·  “Περί  τής  μετάνοιας  τον  δίκαιον 
Λώτ,  καί  τοΰ  τρισυνθέτου  ξύλου  Κηπαρίσσου  Πεύκης  καί 

Κέδρου.” 

139  (σ·  774)·  “Περί  τιΰν  Σοδο μητων.” 

140  (σ.  *7 8 7 ).  “  Εΰχη  δια  την  άπολυτρωσιν 
παντός  έθνους  φιλοχρίστου  έκ  τής  αιχμαλωσίας.” 

141  (σ.  792)·  Αλλη  όμοια. 

142  (σ.  795)·  “  Σημείωσες  περί  τής  αιτίας 
τοΰ  συγγράψαι  τάς  δύο  εύχάς.” 

143  (σ·  8θθ).  “  Εκ  τοΰ  Πατερικοΰ 
θαυμαστόν  περί  μνημοσύνων .” 

144  (σ·  803).  “Ανωνύμου  τίνος  άγιου 

Λόγος  θαυμάσιος  περί  τής  ευχής  τοΰ  Κύριε  Ίησοΰ  Χριστέ  υιέ 
τοΰ  θεόν  έλέησόν  με.” 

145  (σ·  805)·  “  Ερμηνεία  Ίωάννου  Συμεωνίδου.” 

Εί$  “ σκαλοπάτια  ”  ιβ' . 

146  (σ.  822).  “Περί  τής  αδιάλειπτου  προςευχής.” 
Προτάσσεται  τον  κωδικός  “Πίναξ  κεφαλαιώδης  τών  έν  τή 

παρούση  ψυχωφελή  βίβλω  περιεχομένων,”  καταλ αμβάνων  σε¬ 
λίδας  12  μή  συνηριθμημένας.  Αί  δό  σ.  445  καί  446  εΐσίν  άγραφοι. 

Τά  ΰπ’  άρ.  35,  36,  38—48,  50,  53,  55,  56,  58—66  α,  68—73, 
75,  76,  78—84,  86—88,  90,  92—101,  105—110,  112—121, 
123—127,  130,  131,  133,  135,  137—139  καί  142—146  έν  τή 

καθωμιλημένη. 

’Ο  κώδιξ  γέγραπται  υπό  θωμά  ίερομονάχ ου. 

5712·  205· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,185).  XVIII.  (0.93). 

1  (φ.  2  α).  “Αογος  μετ  εγκωμίου  εις  την  εικόνα  τής 
Θεοτοκου.” 

2  (φ.  7  (8)·  “Στίχοι  εις  την  Θεοτόκον. 

3  (φ·  8  α).  Επιστολή  τών  Αγιορειτών  προς  Μιχαήλ 
τόν  Παλαιολογον. 

4  (φ.  27  α).  “Αλεξάνδρου  κλεδούχου 

τον  σεβασμίου  ναόν  καί  θήκης  τοΰ  ίεροΰ  λειψάνου  έν  Κύπρω 

τοΰ  αγίου  αποστόλου  Βαρνάβα  (ήοΰ  παρακλήσεως)  Βίο*  καί 
άθλησις  αντον.” 

5  (φ.  3 2  α)·  “  Περί  τής  κατά  τό  1583  γενομένης 
συνόδου  έν  τφ  πατριαρχικφ  ναφ  τής  Παμμακάριστου  περί 

άποβολής  τοΰ  νέου  έτους  Λατίνου  καί  τής  τηρήσεως  τοΰ  Πάσχα 
τοΰ  τελουμένου  τήν  α’  κυριακ.  μετά  τό  νομικόν  φάσκα.” 

6  (φ.  39  α)·  “Αιήγησις  μετ  εγκωμίου  εις  τήν  εικόνα 
τής  Θεοτόκον.” 

7  (φ.  45  α)·  Επιστολή  τιΰν  Αγιορειτών  προς  Μιχαήλ 
τόν  Παλαιολογον. 

8  (φ.  6 2  α).  Βίος  Ενθυμίου  τον  νέου  μεταφρασθείς 
έκ  τής  αρχαίας  εις  απλήν. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


3*29 


Έν  φ.  1  α’  Έν  τψ  παρόντι  τεύχει  έγράφησαν  τά 
αναγκαία  προς  ορθοδοξίαν 

■ήτοι  ή  έπιστολή  των  Αγιορειτών  πατέρων  ήν  άπέ- 
στειλαν  πρός  τον  λατινύφρονα  βασιλέα  Μιχαήλ  τόν 
Παλαιολόγον  σπΐύδοντα  ένώσαι  την  λατίνι  κήν  δυςσέ- 
βειαν  και  καταστήσαι  τον  πάπαν  κεφαλήν  των 
εκκλησιών,  καί  άποστήναι  από  Χρίστου. 

Προςετέθησαν  καί  άλλα  τινά  πάνυ  αναγκαία  συντεί- 
νοντα  εις  την  αυτήν  ύπόθεσιν  καί  έκ  του  βίου  τοΰ 
άγιον  άποστόλου  "Βαρνάβα. 

Αιτήσει  τοΰ  έλλογιμωτάτου  κυρίου  Άζαρία  Ρω<τσου 
διατελοΰντος  έν  τη  ίερα  μονή  ρωσσική. 

Έν  ’έτει  σωτηρίφ  αωξζ~ν  1866  έν  τφ  άγιωνύμφ 
δρει  ’Άθιρ. 

Έν  δέ  φ.  93  α  έν  τέλει  τοΰ  βίου  τοΰ  άγιου  Ευθυμίου · 
α  ωνεω  διά  μοναχοΰ  ’ίακώβου  (  =  1855). 

Ευθύμιε  φάνηθι  ημών  π ροστάτα 
τιμώσι  πιστών,  σόν  μετ’  ειρήνης  τέλος. 

Πέμπτη  καί  δέκατη  Ευθύμιε  πότμον  άνέτλης. 

Τά  φ.  56 — 61  άγραφα. 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  υπό  ’ϊακώβου  τοΰ  πρεσβυτέρου  τοΰ  έπι- 
καλουμένου  ύπό  των  Αγιορειτών  Διδασκάλου,  άτε  συντάξαντος 
Ακολουθίας  καί  Τροπάρια.  Αιακριτέος  δέ  ούτος  Ιακώβου  τοΰ 
νεωτέρου,  ίερομονάχου  Χίου  τοΰ  II ροδρομίτου,  ήτοι  σκητιώτου 
τής  εις  την  μονήν  ’ϊβήρων  άνηκούσης  σκήτης  τοΰ  ΤΙροδρόμου. 

5713·  2ο6. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,17).  XVIII.,  XIX.  (φ.  191). 

1  (φ.  I  α).  “  Αιήγησις  περί  τον  γινομένου  θαύματος 

έν  τφ  λάκκιρ  τοΰ  "φδειν  παρά  τοΰ  αρχαγγέλου  Ταβριήλ." 

’Εν  φ.  2α  ή  υποσημείωσες  ήδε'  θεοδώρητος  αρχιμαν¬ 
δρίτης  καί  προηγούμενος  τής  ίερας  Μεγίστης  Ααύρας, 
ό  καί  τής  Κοινοβιακής  μονής  Έσφιγ  μένου  ηγούμενος 
ύστερον  χρηματίσας  έν  τούτοις  τούς  χρόνοις  εΰρεν  εις 
παλαιά  σωζόμενα  χειρόγ ραφα,  ότι  έγεινε  τό  τοιοΰτον 
θαΰμα·  πε ριελθών  αύτά  έπιμελώς  ώί  ζηλωτής  ών,  καί 
φιλομαθής  καί  ιεροδιδάσκαλος. 

2  (φ.  1 2  α).  Ιστορία  διά  στίχων  πολίτικων 

“  εύρεθεΐσα  έν  παλαιω  ιστορική  βιβλίιρ  περί  τής  είκόνος  τής 
Θεοτόκου  τής  Πορταϊτίσσης  εϋρισκομένης  νΰν  έν  τή  μονή  Ίβήρων.” 

"λρχ· 

Πολλοί  σοφοί  έγ ράψ ασιν  άμέτρους  ιστορίας 
μύθους  καί  διηγήματα  καί  άλλας  νουθεσίας. 

Τέλ. 

τον  Ίωάνην  τον  καλόν  τον  περιπόθητόν  της· 
εις  θάλασσαν  κατέβηκαν  μαζί  με  την  εικόνα. 

3  (φ·  1 6  α).  Τυπικόν  τοΰ  αγίου  Σάββα  αρχιεπισκόπου 
Σερβίας. 

4  (φ.  23  οι).  Ακολουθία  άγιον  Μακαρίου 

τοΰ  νέου  άσκήσαντος  έν  '  Αγίω  "Ορει. 

5  (φ.  47  α)·  Περί  τοΰ  μακαρίου  Ν ικήτα  καί  των  έν 
Σέρραις  νπ’  αυτόν  πραχθέντων. 

Αιήγησις  ανεπίγραφος.  Ά ρχ.  'Ο  μακάριος  καί  Ιερός 
Νικήτας  έλθών  ένταΰθα  εις  Σέρρας  τή  μεγάλη  Αευτέρα 
εσπέρας. 

Έν  φ.  53  β  Κωνσταντίνος  ιερομόναχος  καί  Νικόλαος  Σεί'ένος 
έπ ιβεβαιοΰσι  περί  τοΰ  άληθοΰς  τής  ανωτέρω  Αιηγήσεως. 

6  (φ.  ζζβ)·  “  Αιοργανισμός  τής ’Αθωνιάόος  σχολής.” 


7  (φ.  66 α).  “Περί  τής  έπι σκεψεως  των  έν* Αθω  μονών. 
Έρανίσθη  έκ  των  έπιστολών  τοΰ  Γ.  Π.  Μανσούρωφ.” 

8  (φ.  79  α).  “ ’Επιστολαί  τοΰ  Αγιορείτου 
σταλεΐσαι  προς  τούς  φίλους  του  περί  τοΰ  Άγιου  όρους  τοΰ 

’Άθωνος.” 

9  (Φ·  95  α)·  α  Αιήγησις  οπτασίας  πάνυ  ωφέλιμος 

ήν  εΐδεν  τις  μοναχός  ευρισκόμενος  εις  έν  μονήδριον  τοΰ  Αγίου 

όρους  τοΰ’Άθωνος  τω  1854...” 

ΙΟ  (φ.  121  α).  Οπτασία  φανήσα  εις  εν  μικρόν 
άκακον  παιδιού.” 

II  (φ.  127  α)·  Αγίου  Διονυσίου  τοΰ  έν  Όλυμπω 

Επιστολή  προς  τούς  έν’Άθωνι. 

ΐ2  (φ.  133  α).  “  Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι  ε'ις  την 

υπεραγίαν  Θεοτόκον.” 

Άρχ.  Ανύμφευτε  θεόνυμφε  θεοτόκε  Μαρία. 

13  (φ·  134  β)·  Ίωάσαφ  τοΰ  [Παρίου] 

τοΰ  έν  ίερομονάχοις  ελάχιστου  Έπιστολή  “ προς  τούς  μεμφο- 
μένους  τούς  συνεχώς  μεταλαμβάν όντας.” 

14  (φ·  14°  α)·  “  Απολογία  Ίωάσαφ  Ιερομονάχου  τοΰ 
Παρίου.  ’ 

15  (φ·  Ι41  α)·  Επιστολή  Ίωάσαφ  [τοΰ  Παρίου] 

Πρό;  τούς  κατηγοροΰντας  τούς  μή  ποιοΰντας  κόλλυβα  κατά 

τά ς  Κυριακάς  καί  τά 5  δεσποτικάς  έορτάς  καί  άποδεικνύουσα  οτι 
πρέπει  νά  φυλάττωμεν  τάς  έκκλησιαστικάς  παραδόσεις. 

ΐ6  (φ.  152  α).  “  Νικοδήμου  Αγιορείτου  Ομολογία 
πίστεως  καί  περί  ών  κατηγορεΐται  απολογία  σύντομος 
Άπό  φ.  188  α  κ.  έ.  Συνέχεια  τής  αυτής  Απολογίας  γεγραμμένη 
άλλη  χειρί. 

Τά  μεν  ύπ’  άρ.  2,  3,  5,  11  καί  14 — 16  χειρί  XVIII.  αιώνας, 
τά  δέ  ύπ’  άρ.  1,  4,  6 — 10,  12  καί  13  χειρί  XIX. 

'Ο  όλο5  κώδιξ  περιέχει  πολλά  διασβέσματα  καί  διορθώσεις. 

Τά  φ.  8—11,  20—22,  44—46,  54—55  α,  64,  65,  78,  89—94 
καί  124 — 126  άγραφα. 

57Ι4·  207- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245  x0,185).  XVIII.,  XIX.  (0.110). 

1  (φ.  I  α).  “  Βιος  τοΰ  οσίου  πατρός  ήμων  Ευθυμίου 
τοΰ  έν  Θεσσαλονίκη  τοΰ  υπέρ  τών  άγιων  εικόνων  άγωνισα μένου.” 

2  (Φ-  35  α).  “  Βίος  ένθεος  τοΰ  πανοσίου  πατρός 

ημών  Ευθυμίου  τοΰ  νέου  μεταφρασθείς  έκ  τής  Έλληνίδος 

φωνής  εις  άπλήν  πεζήν  διάλεκτον.” 

Έν  φ.  62 β  κάτω·  αωνε'  (  —  1855)  Διά  μοναχοΰ  Ία κώ βου. 

3  (φ.  66α).  “Νικολάου  τοΰ  αγιωτάτου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Ποίημα  πρός  τον  πρώτον  τοΰ  Άγιον 

όρους  ώς  τυπικόν.” 

"Αρχ.  ΙΙολλάκυ  μέν  έβίασας  καί  έξέθλιφ ας,  τέκνον. 
Ίδε  καί  333(7),  8. 

4  ( Φ·  78  α).  “Τοΰ  σοφωτάτου  διδασκάλου  κυρίου 
Ιωσήφ,  μονής  Βατοπαιδίου-  Αόγος  έγκομιαστικός,  άμα 

καί  παρακλητικός  εις  τόν  ευαγγελισμόν  τής  Θεοτόκου.” 

5  (φ.  93“)·  “  Απολογία  τοΰ  σοφωτάτου 

κυρ  Ευγενίου  [τοΰ  Βουλγάρεως]  περί  τής  έκ  τής  σχολής  τοΰ 
Άγιου  όρους  φυγής.” 

Ίδε  καί  3784  (250),  2. 

6  (φ.  97  α)·  “  Δ-πάντησις  εις  τό  άπό  τής  Σμύρνης: 
κατηγορικόν  γράμμα.” 


Η.  II. 


42 


330 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΧ 


η  (φ.  105  α)·  Π«ρι  των  μονών  Άγιον  Όρους. 

8  ( φ.  109  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  Ομολογία 

τής  ορθοδόξου  ημών  πίστεω 5. 

Έν  0.  96  β  χειρί  XVIII.  αΐώνος'  “  κθ'  Ιανουάριου  η.λνθω.” 
άντεγ  ράφη  έξ  έ τίρου  άντι-γ  ράφου  κατά,  τό  μλπθ^ 
σωτήριον  έτος  Ιουνίου  κζ^  έν  τή  κατά  τά  Μ  άδυτα 
νεοδμήτιρ  σχολή. 

Τά  μέν  ύπ'  άρ.  4  καί  6  χαρί  XVIII.  αίώνος,  τά  δέ  ύπ’  άρ.  1, 
2,  3  καί  5,  7  καί  8  χειρί  XIX.  αίώνος. 

Τά  φ.  33,  34,  64,  65,  76/3,  77,  90/3,  91,  92,  καί  100/3—104 
καί  108  άγραφα. 

5715·  2ο8. 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,195).  XIX.  (φ.  83). 

1  (φ.  I  α).  Αθανασίου  τοΰ  Παρίου 

Αήλωσις  περί  τής  αλήθειας  των  έν  Αγίιρ  δρει  ταραχών. 

Είϊ  κεφάλαια  ιε'  μετά  Προοιμίου. 

2  (φ.  57  β )·  α  Περί  τοΰ  Κόρινθου,  ήτοι  τον  Ιερόν 

Μακαρίου ·  ά πύδειξις  ότι  ούκ  όρθώ 5,  ούδε  δικαίως  έκ  τής  πρός 

τινας  συγκρίσεως  καί  τινων  ανθρωπίνων  λογισμών  ή  τούτου 
άγιότης  καί  τά  θαύματα  εκβάλλονται.  ’ 

Έν  φ.  83α  κάτω"  Άντεγράφη  ή  παρούσα  τεύχος  έξ 
άρχαίου  χειρογ ράφου  τής  έν  “Αθιρ  ίερας  μεγίστης 
λαύρας  τοΰ  άγιου  Αθανασίου  διά  χειρδς  Παόλου 
ταπεινού  μονάχου  καί  καλλιγράφου  κατ'  έντολήν  τοΰ 
πανοσιωτάτου  καθηγουμένου  τοΰ  Ί.  Ρωσσικοΰ  κοινο¬ 
βίου  τοΰ  άγιου  Π αντελεήμονος  αρχιμανδρίτου  κυρίου 
Ανδρέου,  διά  την  βιβλιοθήκην  τοΰ  αύτοΰ'Ι.  Κοινοβίου 
έν  έτει  ρωί,α'  Κοεμβρ.  ια'  (  =  1891). 

/ 

5716·  209- 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,19).  XIX.  (0.51). 

Αθανασίου  τοΰ  Παρίου  Επιστολαι  άπολογητικαι. 
Άπύγραφον  τοΰ  ύπ'  άρ.  ΤΖ'  κωδικός  τής  έν  Πάτμιρ  μονής 
τοΰ  εύαγγελιστοΰ  Ίωάννου  γραφέν  ύπό  τοΰ  πρώην  μητροπολίτου 
Πηλουσίου  κ.  Άμφιλοχίου  τιρ  μωί,α'  (  =  1891). 

"Ιδ.  ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Π ατμιακή  βιβλιοθήκη.  Έν  Άθήναις. 
1890.  σ.  181. 


57Ι9·  212. 

Βομβ.  4.  (0,26x0,17).  XIII.  (φ.  279). 

1  (φ.  1  α).  Ο  ΪΙίνιιξ  των  εμπεριεχόμενων  τή  δελτω 
πήδε.” 

Τέγραπται  κατά  δύο  σελίδας.  Πρώτα  δ’  αναγραφόμενα  έν 
τιρ  Π ίνακί  είσι  τάδε ' 

“α'.  Στίχοι  περί  τής  φυλακής”  [Μιχαήλ  Γλυκά]. 

“/3'.  " Ετεροι  στίχοι  προς  τον  βασιλέα  κΰρ  Μανουήλ  τον 
Κομνηνόν  καί  αναγωγή  δημωτικών  τινών  ρητών  [Τοΰ  αΰτοΰ]. 

“γ’·  Εί  χρή  συγκαταβαίνειν  τοΐς  πταίουσι  καί  μη  κατά 
λόγον  αυτούς  έπιτιμάν  τον  προςήκοντα:~ ”  [Τοΰ  αΰτοΰ], 

“δ*?  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι  πρόςκαιρον  είχε  τό 
σώμα  καί  κατ’  άρχάς  ό  άνθρωπος  καί  δτι  φυσικούς  ϋπέκειτο  καί 
πρό  τής  παραβάσεως  πάθεσι.”  [Τοΰ  αΰτοΰ]. 

“ε'.  Περί  τοΰ  όποιος  ήν  άπ’  αρχής  ό  Άδάμ  κατά  γε  δόξαν 
όμοΰ  καί  λαμπρότητα.”  [Τοΰ  αΰτοΰ]. 

Εξακολουθεί  ούτως  ό  ΙΙίναξ  καθ’  δλον  τό  φ.  1,  ή  δε  συνέχεια 
αύτοΰ  εύρηται  έν  φ.  2  καί  3.  Έτελεΰτα  δ’  έν  τή  δευτέρμ 
σελίδι  τοΰ  φ.  3  α.  Έν  δέ  τιρ  φ.  3  β,  μείναντι  άγράφιρ ,  φέρονται 
νυν,  νεωτέρμ  πως  χειρί  γεγραμμένα,  τάδε' 

+  Σύνταγ  μα. 

Σύνταγ μα  Γλυκά  Μιχαήλ  τουτί  φέρον 
λύσεις  γραφικών  αποριών  πανσόφος  : 

Των  δ’  έν  τιρ  Πίνακι  άναγεγ ραμμένων,  έκρυέντων  έν  τιρ  μεταξύ 
ολίγων  φύλλων,  οΰ  σώζονται  νυν  οί  τοΰ  Γλυκά  “Στίχοι  περί 
τής  φυλακής,”  πάντως  αύτοί  έκεΐνοι,  οΰς  έκ  τοΰ  έν  τή  Εθνική 
βιβλιοθήκη  τών  Παρισίων  έλληνικοΰ  κώδικος  228  έδημοσίευσεν  ό 
Εμιεε  Εεοκανο  έν  τή  ΒίΜίοΗιβφΐβ  Οτβοεριβ  ναΙ^&ίΓβ.  Ρ&γϊβ. 
1880.  Τόμ.  Α’  σ.  18 — 37.  καί  οί  “"Ετεροι  στίχοι  πρός  τόν 
βασιλέα  κΰρ  Μανουήλ  τόν  Κομνηνόν,”  οϊτινες  έκ  τοΰ  αύτοΰ 
κώδικος  τών  Π αρισίων  έξε δόθησαν  ύπό  ΚΑΒΕ  ΚΚΟΜΒΑΟΗΕΚ. 

ΜίοΒ&βΙ  ΟΙ^ΙίΒ,Β.  (δίίζυπβδίιβποΐιίθ  άβι·  ρΐιΐΐοδ.-ρΐιΐΐοΐ.  απά 
άβτ  ΜδΙοι·.  Οΐβ,δδβ  άβι·  Κ.  1)£ΐγβΓ.  ΑΕκά.  ά.  λΥίΒδ.  1894.  ΗβΗ 
III.  σ.  447 — 451).  Κατά  ταΰτα  δέ  τά  νΰν  έν  τ<μ  κώδικι  σιρζύ- 
μενα  άρχονται  άπό  τοΰ  δευτέρου  μέρους  τοΰ  β'  τοΰ  Πίνακοί. 

2  (φ.  4  α)·  Μιχαήλ  Γλυκά  Αναγωγή  δημοτικών 
τινων  ρητών. 

Σώζεται  άνεπίγραφον  μόνον  τό  τέλος.  'Άρχ.  ■··;·/..  Βλέπε 


5717·  210. 

Χαρτ.  4.  (0,25x  0,195).  XIX.  (0.41). 
Άπόγραφον  τοΰ  νπ  άρ.  591  (44)  κωδικός  τής  μονής 
Τρηγοριου. 

Έγράφη  κατά  Σεπτέμβριον  ρ-ωί,β'  (  =  1892). 

”Ιδ.  τοΰ  μετά  χεΐρας  Καταλόγου  Τόμ.  Α'  σ.  51. 


5718·  2  ι  ι  . 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,19).  XIX.  (σ.  204  +  597). 
χ.  “Βί05  και  πολιτεία  και  μερική  θαυμάτων  διήγησις 
τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Μελετίου  τοΰ  Όμολο- 
γητοΰ.” 

2.  Μελετίου  τοΰ  Όμολογητοΰ  Αλφαβηταλφαβητος. 
Άπύγραφον  τοΰ  ύπ’  άρ.  720  (18)  κώδικος  τής  μονής  Ξενο- 
φώντος,  γραφέν  έν  ’έτει  σωτη ρίιρ  ρ,ωξθ  (  =  1869)  καί 

άνατεθέν  τή  βιβλιοθήκη  τής  Έωσικής  μονής  ύπό  τοΰ 
καθηγουμένου  Γερασίμου  ίερομον άχου. 


εις  το  έν  μή  ττάθτ)5  δέκα  : 


Έπί  τιρ  μακαρίιρ  Δαυίδ 


’έστιν  ίδεΐν  τό  παροιμιώδες  τούτο  τέλος  λαβόν. 

"Ε πονται  τά  εξής  ρητά  μετά  τής  ερμηνείας  αυτών  α'.  “Άς 
οιδα  τις  τό  έζήμωσε  την  Πέμπτην  έχει  άνάβειν.” — β’.  “Τίνος 
'ένεκεν  ό  δφις  άνειργμένους  έχει  τούς  οφθαλμούς  κοί[μώμενοί].” — 
γ’ .  “Ό  δέ  λέων  τίνος  ένεκεν  άνειργμένους  έχει  τούς  όφθαλμούς 
μή  κοιμώ[μενο$].” — δ’.  “Ο  δέ  λα7ω?  τίνος  ένεκεν  άνειργμένους 
έχει  τούς  οφθαλμούς  κοιμώμενος .”  Τέλ.  τής  ερμηνείας  τοΰ  δ'· 
μήποτε  ταΐς  πάγαις  έγκύρση  το[0  ταΐί]  φυχαΐς  ημών 
άεί  ένεδ ρεύοντος  δαίμονος. 

"Ιδε  την  έκδοσιν  Κ.  ΣΑΘΑ  έν  Μεσαιωνική  Βιβλιοθήκη.  Έν 
II αρισίοις.  1876.  Τομ.  Ε'  σ.  544  κ.  έ.  καί  την  συμπλήρωσιν 
αυτής  παρά  Κάβε  Κεομβαοηεκ  Μίίίβΐ^πεοΐιίδοΐιβ  8ρπο1ι- 
ινοΓΐθΓ.  Μίίηοΐίθη.  1893.  σ.  112  κ.  έ. 

3  (φ·  4  α)·  Μιχαήλ  Γλυκά  ’Έπιστολαί. 
α'  (φ.  4α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  γραμματικού  Μιχαήλ  τιρ  τιμιω- 
τάτιρ  μοναχιρ  καί  στ[υλίτη  κυρω  Ιωάννη  τ0]  ( άποκεκομμένον  έν 
τή  ιρα'  άλλ’  ΐδε  κατωτέρω  άρ.  οζ').  +  Σιναίτη  εί  χρή  συγκατα- 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


331 


βαίνειν  τοΐν  πταίονσι  καί  καί  μή  [κατά  λόγον  αύτοϊς]  έπιτιμάν 
τόν  προσήκοντα."  'Άρχ.  Καί  τοΰτο  μέν  [υπό]  των  άλλων 
ώ  θεία  καί  ιερά  κεφαλή  τοΐν  άρχαιοτέροιν  ίστόρηται. — 
β'  (φ.  6  α).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυρ  Μα£ίμιρ  τιρ  Σμενιώτη’ 
Εί  χρή  προνέχειν  τοΐν  λέχουσ ιν  ότι  πρόνκαιρον  είχε  τό  σώμα  καί 
κατ'  άρχάν  ό  άνθρωποί  καί  ότι  φυσικοΐν  ϋπέκειτο  καί  πρό 
τήν  παραβάσεων  πάθεσι  καί  οτι  βρώσιν  αισθητήν  εν  παραδείσιρ 
ήσθιε’  καί  οτι  συκή  τό  ξύλον  τη ν  χνώσεων  ήν  ώϊ  έκεΐνοι  φασίν." 
’Άρχ.  "Οτι  μεν  ούν  ό  πρώτον  εκείνον  άνθρωπον  θανάτου 
καί  φθοράν  ύπέρτερον  ήν  απ’  αρχήν. — γ'  (φ.  20α).  “Τιρ 
αύτιρ  καί  περί  τοΰ  όποιον  ήν  άπ’  αρχήν  ό  Άδάμ  κατά  χε  δόξαν 
όμοΰ  καί  λαμπρότητα.”  ’Άρχ.  Εί  δε  καί  τοΰτο  μαθεΐν 
έπιζητεΐν  όσιώτατε  άνερ. — δ'  (φ.  21α).  “Τιρ  αύτιρ  τίνον 
ένεκεν  ό  διάβολον  διά  τοΰ  όφεων  καί  ού  δι’  ετέρου  τινόν  των 
ζιρων  προσέβαλε  τιρ  Άδάμ  καί  τέων  πύθεν  δήλον  οτι  διά  τοΰ 
όφεων  προσέβαλε  τιρ  Άδάμ,  τήν  Γ ραφήν  οπουδήποτε  μη  σαφών 
οΰτω  λεχούσην  εί  καί  άληθέν,  τίνον  ένεκεν  ή  Γραφή  τοΰτο  τέλεον 
έκρυφεν.”  ’Άρχ.  Επειδή  τοΰ  σωτήρον  ήμών  ’ϊησοΰ 
Χριστού  έν  εύαχχελίοιν  ήκούσατε  λέχοντον. — ε'  ( φ . 
22  α).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυριρ  Ιωάννη  τιρ  Άσπιώτη,  Περί 
τοΰ  όποια  τήν  φύσιν  τά  των  ανθρώπων  σώματα  έκ  νεκρών 
έχερθήσονται  καί  εί  βρωσιν  αισθητήν  έσθίειν  έκεΐσε  μέλλουσιν 
ών  τινεν  έπιφέρουσιν.”  ’Άρχ·  Ό  κύριον  ημών  Ίησοΰν 
Χριστόν  ό  υιόν  τοΰ  θεοΰ  καί  θεόν  ό  σάρκα  φορέσαν. — 
5"'  {φ.  28  α).  “Έτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται  εί  άρσεν  καί  θήλυ  τά 
των  ανθρώπων  έχείρονται  τότε  σώματα.”  ’Άρχ.  Έ φ'  οΐν 
ήπόρηκαν  όσιώτατε  άνερ  πών  έκ  νεκρών  άναστήσονται 
τά  των  άνθ ρώπων  λόγων  σώματα. — ζ’  (φ.  36α).  “Τιρ 
αύτιρ  Εί  χρή  προνέχειν  τοΐν  λέχουσιν  οτι  ού  χνωρίσουσιν 
άλλήλουν  οί  άναστησόμενοι  τότε  άνθρωποι '  εί  δε  καί  χνωρίσουσι, 
δικαίουν  μεν  άμαρτωλοί  χνωριοΰσιν  ού  μην  δέ  καί  άμαρτωλούν 
οί  δίκαιοι.”  Άρχ.  Ε ί  δέ  τιν  καί  περί  τοΰ  χενησομένου 
τότε  κοινού  άναχνωρισμοΰ  μαθεΐν  βούλεται. — η'  (φ. 
39  β).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυρ  ’Ησαΐα  Περί  τοΰ  είτε 
προκόπτειν  οί  δίκαιοι  μέλλουσι  κατά  χε  χνώσιν  καί  δόξαν,  είτε 
καί  μη  μετά  τήν  έκεΐσε  άπο κατάστασιν.”  ’Άρχ.  Πρώτον  μεν 
ούν  έπί  τούτοιν  άναχ καΐον  είπεΐν  θεοείκελλε  άνερ 
όποΐα  τίν  έστίν  ή  έκεΐσε  τοΐν  δικαίοιν  αποταμιευόμενη 
κατάστασιν. — θ'  (φ.  41/3).  “Τιρ  αύτιρ  Εί  χρή  προνέχειν  τοΐν 
λέχουσιν  ότι  φθαρτόν  έστίν  ό  παράδεισον  καί  ότι  μετά  τον 
σταυρόν  αύτίκα  ούκ  είνήλθεν  είν  αυτόν  ό  ληστήν.”  ’Άρχ.  Εί  δ  ε 
καί  περί  αύτοΰ  βούλει  τοΰ  παραδείσου  μαθεΐν  όποιον 
τέ  τήν  φύσιν  έστί  καί  όπου  μέχρι  καί  τήμερον 
έστηκε. — Γ  (φ.  43/3).  “  Τίνο5  ένεκεν  έν  έσχάτοιν  καιροΐί 
έσαρκώθη  ό  Κύριον  καί  διατί  μή  πολλω  πρότερον  είν  τόν  κόσμον 
έλήλυθε'  καί  χάρ  εί  προλαβών  έποίησε  τοΰτο,  ούκ  ’άν  έξ  άχνοίαν 
ό  άπειρο πληθήν  έκεΐνον  λαόν  έν  άσεβεία  κατέλυσε  τήν  ζωήν.” 
’Άρχ.  Καί  τοΰτο  τοΰ  κραταιοΰ  καί  άχίου  ημών  βασι¬ 
λέων  έπαποροΰντ ον  οΰτω  καί  λέχοντον.  —  ια  (φ.  46/3). 
“Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κΰρ  Τρηχορίιρ  τιρ  Άκροπολίτη’  Περ'1 
τοΰ  είτε  σφαιροειδήν  έστί  καί  αεικίνητον  ό  ουρανόν  είτε  καί  μή, 
κατά  τόν  θεΐον  Χρυσόστομον.”  ’Άρχ.  "Οτι  μεν  ούν  ό  τήν 
γλώσσαν  χρυσοΰν  καί  θεΐον  Ίωάννην  τάν  άφορμάν 
δήθεν  λαβών. — ιβ'  (φ.  50α).  “’Έτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται’  εί 
κατά  τήν  πρώτην  ημέραν  παρήχαχε  τό  φών  ό  θεόν,  τίνον  'ένεκεν 
κατά  τήν  Τετάρτην  τού ν  φωστήραν  έδημιούρχησεν.”  ’Άρχ.  Ό 
μέν  ούν  χρυσορρήμων  καί  θεΐον  Ίωάννην  έν  τή  είν 
τήν  Έξαήμερον  πέμπτη  αύτοΰ  όμιλίφ. — ιχ'  ( φ .  51/3). 
“Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυριρ  Ήσαΐα  Εί  κατ’  εικόνα  τοΰ  θεοΰ 


ό  ήμέτερον  έκτισται  νοΰν,  πών  έν  τιρ  μέν,  συνετόν  ό  τοιοΰτον 
έστίν,  έν  τιρ  δέ,  ασύνεταν  καί  τίνον  'ένεκεν  είδει  καί  ήλικίμ 
καί  τοΐν  λοιποΐν  πρόν  άλλήλουν  διενηνόχασιν  άπαντεν.”  ’Άρχ. 
"Οτι  μέν  ούν  κατ’  εικόνα  τοΰ  θεοΰ  ό  ήμέτερον  έκτισται 
νοΰν.  —  -ιδ'  ( φ .  52/3).  “Τιρ  αύτιρ  περί  τοΰ  πών  δει  πρόν 
Ίουδαίουν  απαντάν,  ήνίκα  καί  μάλλον  έκεΐνοι  τό  κατά  Χριστόν 
έπιχειροΰσι  διαστρέφειν  μυστήριον.”  ’Άρχ.  Τ  οιοΰτόν  τι 
πάσχειν  ’έοικαν  όσιώτατε  άνερ,  όποιον  ή  μέλισσα. — - 
ιε'  (φ.  63/3).  “’Έτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται’  Εί  τό  τών  Έ/3 ραίων 
χένον  έν  έσχάταιν  ήμέραιν  έπιστμέψει  πρόν  Κύριον.”  Άρχ. 
"Οτι  δέ  καί  προνελεύσεται  ή  τών  Ιουδαίων  συναγωγή 
τιρ  Χριστιρ  κατά  χε  τόν  τήν  συντελεί  αν  καιρόν.— 
ιί~'  (φ.  64/3).  “Έπεξήχησιν  τών  έν  τιρ  θείιρ  τελουμένων 
λουτρίρ.”  ’Άρχ.  Εί  δό  καί  τά  κατά  τό  θεΐον  λουτρόν 
έπεξερχάσασθαι  βούλει. — ιζ'  (φ.  65/3).  “Τώ  τιμιωτάτιρ 
μοναχιρ  κυριρ  Ήσαΐα  Εί  χρή  προνέχειν  τοΐν  λέχουσιν  ότι  ό 
τό  μοναχικόν  άμφιεννύμενον  καί  άγιον  σχήμα,  τηνικαΰτα  τών 
πλημμελειών  αύτοΰ  τέλεον  απαλλάσσεται  καί  έν  τιρ  τέλει  τήν 
ζωήν  αύτοΰ,  τό  τοιοΰτον  φθάση  λαβείν.”  ’Άρχ.  "Οτι  μέν  ούν 
διορατικόν  τιν  καί  θεΐον  άνήρ  διεβεβαιοΰτο  λόγων. — 
ιη'  (φ.  69/3).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  καί  δομεστίκιρ  κυριρ 
Ήσαΐςι  Περί  του  όποιον  άπαντμ  τέλον  ταΐν  φυχαΐν  χωριζομέναιν 
τοΰ  σώματον,  καί  όπου  περ  αυται  απέρχονται.”  Άρχ.  Καί 
περί  μέν  τών  δικαίων  τί  χρή  καί  λέχειν. — ιθ'  (φ. 
71/3).  “Τιρ  αύτιρ  Εί  χρή  προνέχειν  τοΐν  λέχουσιν,  οτι  αί 
άπελθοΰσαι  τών  άγιων  φυχαί  κατά  τινα  τόπον  άναπαυόμεναι, 
ούτε  δέονται  αύτοπροσώ πων  υπέρ  ημών  τιρ  Χριστιρ  παριστά- 
μεναι,  ούτε  τοΐν  ένταΰθα  όλων  όφίστανται#  Καί  περί  ψυχήν.’* 
’Άρχ.  Οί  άπελθόντεν  άχιοι  καθών  έδιδάχθημεν,  οβπω 
μέν  έκομίσαντο  τήν  έπαχχελίαν. — κ'  (φ.  73/3).  “  Τιρ 

τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυριρ  Άλυπίιρ  τιρ  έχκλείστιρ’  Περί  τοΰ 
πών  ή  μετάστασιν  τήν  άειπαρθένου  χέχονε’  καί  εί  άληθών  έκ 
τάφου  έχήχερται’  κατά  τήν  έκ  νεκρών  τοΰ  Κυρίου  καί  σωτήρον 
ημών  έχερσιν.”  ’Άρχ.  Περί  δέ  τών  συμβεβηκότων  τη 
άειπαρθ  ένιρ  τοΰ  Κυρίου  μητρί  κατά  χε  τήν  αυτήν 
Κοίμησιν  τί  χρή  καί  λέχειν. — κα'  ( φ .  76  α).  “Τώ  μεχαλο- 
δοξοτάτιρ  μεχάλιρ  έταιρειάρχη  κυριρ  Ιωάννη  τιρ  Δούκα.”  “Αρχ. 
Κάν  τούτιρ  διαπορουμένην  τήν  εύχενείαν  σου,  πών 
ύπέσχετο  δούναι  τοΐν  μαθηταΐν  ό  Κύριον  τήν  έπί 
δώδεκα  θρόνων  καθέδραν. — κβ'  (φ.  77/3).  “Τίρ  τιμιωτάτιρ- 
μοναχιρ  καί  δομεστίκιρ  κυριρ  Ησαΐα  Εί  κατά  τό  ώρισμένον  ώι 
χέχραπται  πρόν  τό  πάθον  έκών  έλήλυθεν  ό  Κύριον  διά  τήν  τοΰ 
κόσμου  σωτηρίαν,  τίνον  ’ένεκεν  αγανακτεί  κατά  τών  σταυρω- 
σάντων  αυτόν  ή  διατί  τοΰ  πατρόν  δέεται  λόγων  ’ Άνάστησόν  με 
καί  άντα ποδόσω  (διώρθωται  δι’  έρυθροΰ  είν :  ανταποδώσω)  αϋ- 
τοΐ  ν·”  ’Άρχ.  "Οτι  μέν  ούν  δι’  ήμάν  ό  θεόν  λόχον 
άνθ ρωπον  χέχονε. — κγ'  (φ.  79α).  “Τω  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ 
κυριρ  ’Ονουφρίιρ  Περί  τοΰ  τί  χρή  καί  λέχειν  έπί  τών  άπιστων 
μέν  όντων  πορευομένων  δέ  ’άμων  κατ’  εντολήν.”  ’Άρχ.  Ό  θεΐον 
Αναστάσιον  περί  τούτου  καί  τάδε  φησίν. — κδ'  (φ.  79/3). 
“Τιρ  οίκειοτάτιρ  άνθρώπιρ  τοΰ  κραταιοΰ  καί  άχίου  ήμών  βασι¬ 
λέων  κυριρ  Ν  ικηφόριρ  τιρ  Σιναίτη’  Εί  χρή  προνέχειν  τοΐν 
λέχουσιν  ότι  τό  διδόναι  πτωχοΐν  τών  λοιπών  εύποΐΐών  καί 
προνφορών  κρεΐττον  έστί  καί  ότι  τού  ν  έλεημοσύνην  ποιοΰνταν, 
ού  χρή  κατά  τι  παρατηρεΐσθαι  ών  εκείνοι  φασίν.”  ’Άρχ.  Εί  δέ 
καί  παντί  τιρ  αίτοΰντί  σε  δίδου  τήν  άχίαν  Γραφήν 
λεχούσην  ήκούσαμεν. — κε'  (φ.  81α).  “Έτι  καί  τοΰτο  ήπό- 
ρηται’  Εί  τά  μετά  τήν  δωδεκαετίαν  αύτίκα  παρ’  ήμών  πλημ- 
μελούμενα,  είν  κρίσιν  άχθήσονται.”  ’Άρχ.  " Οτι  μέν  ούν  ό 


42—2 


332 


ΑΓΙ ΟΡΕΙΤΙ ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ήμέτερος  νους  μετά,  τήν  δωδεκαετίαν  δοκεΐ  πως  έπί 
τό  πάχιον  έρχεσθα ι. — κζ"'  ( φ .  82α).  “Έτι  καί  τοΰτο 
ήπόρηται  περί  των  -γιγάντων  εκείνων ,  είτε  μόνον  εύσθενεΐς 
ύπήρχον,  εΐτε  καί  ύπερμεχέθη  σώματα  έφερον.”  ’Άρχ.  Ό  μεν 
οΰν  θειύτατος  Κύριλλος  καί  τήν  έξ  αρχής  αύτής  των 
• γιγάντων  εκείνων  άνα χράφων  χένεσιν. — κζ'  (φ.  82/3). 
“Τιρ  τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ  λίαξίμφ  τφ  Σμενιώτη'  Εί  χρή 
προςέχειν  τοΐς  λέχουσιν  ΰτι  λαβών  ό  Χριστός  άζυμον  έν  τη 
έσπέρμ  της  με~γά\ης  Πέμπτης  ώί  καί  της  εορτής  τοΰ  Πάσχα 
τηνικαΰτα  δήθεν  έστηκνίας  τό  οίκεΐον  Πάσχα  έτέλεσε."  ’Άρχ. 
Ο  περί  των  άζύμων  λόχος  ώ  θεία  καί  ιερά  κεφαλή. — 
κη  (φ.  94  α).  “  Τιρ  αυτό 3  περί  χρήσεων  τινών  ότι  έκ  μόνου 

τοΰ  πατρός  ού  μήν  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ  τό  Πνεΰμα  τό  άχιον  εκπο¬ 
ρεύεται  καί  οτι  οϋ  ταντόν  αποστολή  καί  έκπ&ρευσις.”  ’Άρχ.  Τί 
δό  σοι  καί  περί  τής  αρρήτου  τοΰ  παναχίον  Πνεύματος 
έκπορεύσεως  άποκριθείην  έχώ. — κθ'  [φ.  100  β).  “  Τοσ 

τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ  Όνουφρίφ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέ- 
χουσιν,  ότι  έπί  πάσι  καί  διά  πάντων  ό  διάβολος  έστί  προταίτιος 
έν  ήμΐν  των  κακών.”  ’Άρχ.  " Οτι  μέν  οΰν  ήχιασμένε  μοι 
πάτερ  σπορεύς  τής  κακίας  καί  των  παθών  εΰρετής 
άρχήθεν  ό  διάβολος  χέχονε. — λ'  (φ.  102/3).  “Τίνος  ’ένεκεν 
ό  Χριστός  καί  διατί  παρά  τή  Υραφή  καί  λίθος  καλείται  καί 
μάρχαρος.”  ’Άρχ.  Καί  λίθος  μέν  άπλώς  οΰτω  καλείται 
κατά  τόν  θ ειότατον  Κύριλλον. — λα’  (φ.  103α).  “  Τά  δέ 
κατά  τόν  άδάμαντα  πώς  έκληπτέον.”  ’Άρχ·  ’Έστι  καί  λίθος 
άδάμας  οΰτω  καλούμενος. — λβ’  (φ.  103/3).  “Πότε  χρή 
λέχειν  τήν  τοΰ  Κυρίου  χενέσθαι  σύλληφιν .”  Άρχ.  Καί  τοΰτο 
μετά  τών  άλλων  είδέναι  σε  χρή  θ εοεί κελε  άνερ. — 
λχ'  (φ.  104/3).  “  Πω5  δέ  έκληπτέον  καί  τό  τοΰ  έν  άχίοις 
θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  τροπάριον  τό  οΰτω  λέχον  Βά0ει  τών 
κριμάτων  σου  Χριστέ  πανσόφως  σύ  προώρισας  έκαστου  τέλους 
ζωής  τόν  τόπον  καί  τόν  τρόπον  διό  ονς  έ κάλυψε  τάφος  έν 
πάση  χωρρ  έν  τή  κρίσει  σώσον  πανοικτίρμον.”  ’Άρχ.  Πρόϊ 
τό  εΰσεβέστερον  δήθεν  τινές  άποκλίνοντες.—λδ’  (φ. 
105  α).  “Τιρ  πανσεβάστψ  σεβαστψ  κυρφ  Κωνστ αντίνφ  τ φ 
Παλαιολόγιρ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέχουσιν  ότι  προωρισμένα 
είσί  τά  καθ’  ημάς  πάντα  αί  άρεταί’  αί  κακίαι'  αί  εύπραχίαι' 
οί  πειρασμοί  καί  αυτός  ό  θάνατος .”  ’ Άρχ .  Εί  δέ  καί  άπαι- 

δεύτους  τά  θεΐα  καί  άμυήτους  τινάς  οί  τοΰ  π ροορισ μοΰ 
καί  τής  ειμαρμένης  λόχοι  διαταράττουσι. — λε'  (φ. 
116/3).  “Τιρ  αύτψ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέχουσιν  ότι  όρψ 
νπόκειται  ή  ένός  έκάστον  τών  ανθρώπων  ζωή.”  ’Άρχ.  ” Οτι 
μέν  οΰν  ούκ  ευσεβής  είναι  δοκεΐ. — λ5"'  (φ.  132α).  “Τιρ 
τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ  Στεφάνφ  διαπορο υμένφ  πώς  έξ  άντι- 
φράξεως  τοΰ  ουρανίου  σώματος  τόν  έναπ ολειφθέντα  εντός  αέρα, 
σκότος  βαθύ  διεδέξατο.”  ’Άρχ.  Ότι  μέν  οΰν  όσιώτατε 
άνερ  απορίαν  ού  τήν  τυχοΰσαν  ήμΐν  ένήκεν  ό  μέχας 
Βασίλειο$  έν  τή  Έξαημέρψ  αύτοΰ. — λ^'  (φ.  133/3).  “Τιρ 
τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ  Άλυπίφ  τω  έχκλείστφ  Εί  χρή  τήν 
μαθηματικήν  έπιστήμην  άποτρύπαιον  ήχεΐσθαι  παντάπασι.” 
’Άρχ.  Τά  τής  μαθηματικής  έπιστήμης  εις  δύο  ταΰτα 
θεοείκελε  άνερ  αστρονομίαν  τέ  καί  άστρολοχίαν  διή- 
ρηται. — λη'-λθ’  ( φ .  136  α).  “ Άνταπολοχιτικόν  έκ  μέρους 
πρός  τήν  έχχειρισθεΐσαν  αύτψ  χ ραφήν  τοΰ  κραταιοΰ  καί  άχίου 
ημών  βασιλέως  κυροΰ  Μανουήλ  τοΰ  Κομνηνοΰ  τήν  άπολυ- 
θεΐσαν  πρός  τινα  μοναχόν  έπιμεμφάμενον  ού  μικρώς  αύτψ 
διά  χε  τό  τής  άστρολοχίας  μάθημα  καί  φιλονεικοΰσαν  τό 
τοιοΰτον  συστήσασθαι  μάθημα  φυσικαΐς  καί  χραφικαΐς  άπο- 
δείξεσι .”  Ά  ρχ.  Τολμών  υπομ[νήσαι  ότι]  τό  προχε- 


χονός  χράμμα  τής  βασιλείας  σου  καί  εις  έμάς  ήδη 
χεΐρας  έλήλυθε'  καί  έν  πρώτοις  μέν  άναχνούς,  καί 
περιεπτυξάμην  αυτό  καί  θερμώς  κατεφίλησα.  Τό  τέλος 
ταύτης  τής  "Επιστολής,  ήτις  ’έφερεν  έν  τφ  πρωτοχράφφ  τόν 
αριθμόν  μ' ,  ώς  καί  ή  αρχή  τής  έπομ,ένης,  τής  ΰπ'  άρ.  μα’ ,  λεί- 
πουσιν  έν  τφ  ύπ’  οψιν  κώδικι,  καθ'  ά  διδασκόμεθα  έκ  τοΰδε 
τοΰ  σημειώματος  κάτω  έν  τή  φ α  τοΰ  φ.  142  β·  σ  Αείπει  τό 
τέλος  τοΰ  μ’  κεφαλαίου  καί  ή  αρχή  τοΰ  μα  .  Τελευτή 
δε  τό  φ.  142/3  ώδε·  κάντεΰθ εν  άχαθοποιός  άτε  Κρόνου 
μέσον  καί  “Αρεος  κείμενος,  τί  χρή  καί  λέχειν  εί  χε  καί 
τά  κατ'  αύτήν  ούκ  ασφαλώς  έχειν  έοικεν  ει  απολλων 
σχυμνασθήναι  τοίνυν  κατά  τό  |  φ.  143  α  |  ό  π ροφήτης 
τοΰ  θεοΰ  Δανιήλ  καί  05  αύτίκα  δεηθείς  τοΰ  θεοΰ,  τό 
τε  τοΰ  βασιλέως  παράδοξον  όραμα. — μ’  (φ.  144α).  “Τιρ 
πανσεβάστψ  σεβαστψ  κΰρ  Κ ωνσταντίνψ  τφ  II αλαιολόχφ'  εί 
χρή  προςέχειν  τοΐς  λέχουσιν  ότι  καί  ό  μέχας  Παΰλο;  εΐς  έστί  τών 
δώδεκα  τοΰ  Χρίστου  μαθητών ’Άρχ.  Εί  δε  καί  περί  τοΰ 
μακαρίου  Παύλου  ήπόρηκας  εύχενέστατε  άνερ. — μα’  (φ. 
145  α).  “Τιρ  τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ  Όνουφρίφ  Περί  τής  τε- 
τραμύρφου  όπτασίας  ήν  ό  προφήτης  είδεν  Ιεζεκιήλ  καί  όπως 
αύτήν  εις  τούς  τέσσαρας  εύαχχελιστάς  έξελάβ οντο.”  ’Άρχ. 
Έδει  μέν  ήμάς  αδελφέ  Όνούφριε  οΐς  καί  μάλλον  χωνί  α 
καί  σκύτος  τό  έπιτίμιον  έχχ ωνιάζειν  αεί  καθ'  εαυτούς 
καί  συστέλλεσθαι. — μβ’  (φ.  146 β).  “  Τφ  μ εχαλοδοξοτάτφ 
κΰρ  Άνδρονίκφ  τφ  Παλαιολόχφ  Περί  τοΰ  πώς  ό  θεολύχος 
λαμπ ροτέραν  τήν  ήμέραν  τών  Φώτων  έκάλεσε  τής  τοΰ  Χριστοΰ 
χεννήσεως  ήν  ό  χρυσορρήμων  Ιωάννης  τών  λοιπών  εορτών 
ονομάζει  μητρόπολιν .”  “Αρχ.  Εί  δέ  καί  σύ  μετά  τών 
άλλων  εύχενέστατε  άνερ  τοΰ  θεολόχου  Υρηχορίου 
ήκουσας. — μχ’  (φ.  147  α).  “Τιρ  τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ 
Αλυπίφ  τφ  έχκλείστφ  περί  τοΰ  τις  τε  καί  πόθεν  ή  κατά  τήν 
άχίαν  τοΰ  Χριστοΰ  χέννησιν  τεσσαρακοστή  καί  διατί  σύν  τφ 
τρίτφ  χάμφ  μή  καί  τέταρτος  συχκεχώρηται.”  “Αρχ.  Πολλοί 
μέν  οΰν  καί  πολλάκις,  ώ  θεία  καί  ιερά  κεφαλή,  περί 
τής  κατά  τήν  άχίαν  τοΰ  Χριστοΰ  χέννησιν  διηπο- 
ρήκασι  τεσσαρακοστής. — *μδ’  (φ.  150/3).  “Τιρ  τιμίωτάτφ 
μοναχψ  κυρφ  Μ ελετίφ  τω  Κριτοπούλφ  εί  χρή  προςέχειν  τοΐς 
λέχουσιν,  ότι  ούκ  έπάναχκες  ήμΐν  τό  έν  Ύετραδοπαρασκευαΐς 
νηστεύειν  τού  Κυρίου  λέχοντος  οτι  ού  τά  είςερχόμεν α  κρινοΐ  τόν 
άνθρωπον  άλλα  τά  έξερχόμενα .”  “Αρχ.  Ό  κύριος  ήμών 
Ίησοΰς  Χριστός  ήνίκα  πρός  αύτόν  οί  Φ αρισσαΐοι  έλεχον 
διατί  οί  μαθητα.ί  σου  χερσίν  άνίπτοις  έσθ  ίουσι. — 
με’  (φ.  152/3).  “  Τω  τιμίωτάτφ  μοναχψ  κυρφ  Ήσαίςι  εί  χρή 
κρέας  έσθίειν  έν  ήμέρε ι  Τετράδι  τυχόν  ή  Παρασκευή  δεσποτικών 
έμπιπτουσών  εορτών  καί  εί  έπάναχκες  ήμΐν  τοΰτο  καθά  τινές 
οίονται.”  “Αρχ.  Καί  σήμερον  έρωτηθέντες  παρά  τής 
σής  όσιότητος. — μΤ’  (φ.  155/3).  “Τιρ  τιμίωτάτφ  μοναχψ 
κυρφ  Νείλιρ  εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέχουσιν  ότι  μή  τό  έξει- 
κονισθήναι  τό  έμβρυον  τήν  νοεράν  ψυχήν  δέχεσθαι  εΐωθε.” 
’Άρχ.  Καί  περί  μέν  τών  έξωθεν  τί  χρή  καί  λέχειν 
έπειδή  χάρ  τόν  δημιουρχόν  ήμών  θεόν. — μζ’  (φ.  157α). 
“Τώ  αύτψ  περί  τοΰ  τί  χρή  καί  λέχειν  περί  τής  έξύδου  τών  έν 
Κ υρίψ  τελευτώντων  καί  όπως  αύτοί  τών  ώδε  άπαίρουσιν  καί 
ότι  τοΰ  άμαρτάνειν  ήμεΐς  έσμέν  αίτιοι  οϋ  μήν  ή  φύσις  αυτή.” — 
’Άρχ.  Οί  άχιοι  διά  τήν  άνάχκην  έκείνην  ήν  ύφίσταται 
ψυχορραχών  ό  άνθ ρωπος.· — μη  (φ.  158α).  “Τιρ  αύτψ  τί 
χρή  καί  λέχειν  έπί  ταΐς  χενομέναις  εύποάαις  τών  άπελθόντων 
'ένεκεν  καί  εί  παντελώς  άπαλάττειν  αυται  ίσχύουσι  τών  αμαρτη¬ 
μάτων  αυτούς ’Άρχ. "Οτι  μέν  οΰν  ού  χρή  κατά  τι  διστά- 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


333 


ζειν  έπί  ταΐ ς  γινομέναις  εύποιίαι ς  παρά  τινων. — μθ'  (φ. 
160  α).  “ 1  Τώ  τιμιωτάτφ  μοναχιρ  κυρφ  Ήσαΐρ  Περί  τοΰ  πως 
δεΐ  τό  εύαγγ ελικόν  καί  θειον  έκλαμβάνειν  ρητόν  τό  λέγον '  οίτθ5 
ήμαρτεν  η  οι  -γονείς  αύτοΰ  'ίνα  τυφλός  γεννηθή.”  ’Ά ρχ.  Εί  ο  έ 
καί  τοΰτο  πρός  τοΐς  '  άλλοις  ήπόρηκας  ώ  ιερά  κεφαλή 
πως  οι  μαθηταί  τοΰ  Χριστοΰ  καί  Απόστολοι. — ν  (φ. 
162  α).  “Τφ  τιμιωτάτφ  μοναχω  κυριρ  Αεοντίιρ  τιρ  εγκλείστω 
Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι  μετανοίμ  περί  τό  τέλος 
ό  Σολομών  έχρήσατο.”  ’Άρχ.  Εί  δέ  τις  καί  περί  τοΰ 
σοφοΰ  Σολομώντος  μαθεΐν  βούλεται. — να  (φ.  165  α).  “Τφ 
με-γ αλοδοξοτάτφ  μεγάλφ  έταιρειάρχ η  καί  σεβαστφ  κΰρ  Ιωάννη 
τιρ  Δούκα  Εί  χρη  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  Άτι  καί  ή  τοΰ  Κυρίου 
μήτηρ  εγκυμονούσα,  τό  τοΰ  έλεγμοΰ  ϋδωρ  ’έπιεν .”  ’Άρχ.  Οτι 
μέν  οΰν  φ  θεία  καί  ιερά  κεφαλή  καί  περί  τοΰ  ϋδατος 
τοΰ  έλεγμοΰ  πολλοί  πολλά  δογ ματίζουσι. — νβ'  ( φ . 
169  α).  “Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχοί  κυρω  Χαρίτωνι,  Εί  χρη  προςέ¬ 
χειν  τοΐς  λέγουσιν  ότι  ίερεύς  ό  Χριστός  παρά  Ίουδαίοις  κεχειρο- 
τόνηται.”  ’Άρχ.  "Οτι  μέν  οΰν  εϋρηται  χάρτης  ώ  τίμια 
καί  ιερά  κεφαλή  πάλαι  συγγ ραφήναι  φ αινόμενος. — 
νγ'  (φ.  174(8).  “Τφ  αύτφ  Περί  τοΰ  είτε  τό  διά  θανάτου  τέλος 
ό  ευαγγελιστής  Ιωάννης  έδέξατο  είτε  καί  μή .”  ’Άρχ.  "Οτι  μέν 
οΰν  ό  τά  των  Αποστόλων  συγγ ραφ άμενος  υπομνήματα 
καί  αυτός  ό  έν  μάρτυσι  μέγας  Ιππόλυτος. — νδ'  (φ. 

176  α).  “Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχό,  κυριρ  Ν εκταρίφ  Περί  τοΰ  Ιούδα 
είτε  τη  άγχόνη  έναπέψυξε  κατά  την  εύαγγελικήν  ιστορίαν  είτε 
μετά  ταΰτα  έπιζήσας  ώς  φασι  τινές  ΰδέρω  περιέπεσε  καί  οϋτως 
τό  τοΰ  βίου  τέλος  έδέξατο.”  ’Άρχ.  Ύόν  μέν  οΰν  ιστορικόν 
έκεΐνον  Παππίαν  μέγα  τον  Ιούδαν  άσεβείας  υπόδειγμα 
περιπατήσαι  τίρ  κόσμιρ  λέγοντα  ύστερον.  —  νε'  (φ. 

177  /3).  “Τί)  περιποθήτιρ  άνεψιμ  τοΰ  κραταιοΰ  καί  άγιου  ήμών 
βασιλέως  κυρμ  θεοδώρα  άθυμούση  σφόδρα  καί  την  έαυτής  άπο- 
γινωσκούση  σωτηρίαν  δι’  6ν  έτόλμησε  φόνον  έπί  τινι  γυναικί 
ζηλοτυπίας  'ένεκεν."  ’Άρχ.  Ναι  καί  δεδιέναι  προςήκει  τό 
τοΰ  θανάτου  αίφνίδιον . — -νζ~'  ( φ .  181(8).  “Εί  χρη  προςέχειν 
τοΐς  λέγουσιν  δτι  άποφάσει  μόνη  καί  ούκ  άληθείμ  είςήλθεν  εις 
τον  παράδεισον  ό  ληστής.”  ’Άρχ.  ΤοΟ  μεγάλου  Παύλου 
τινές  άκούσαντες  περί  τινων  έν  αρετή  διαλαμψάντων 
διεξιύντος  οΰτω  καί  λέγοντας. — νζ'  (φ.  183  α).  “Έτι  καί 
τοΰτο  ήπόρηται  είτε  φθαρτή  έστίν  ή  άγια  τοΰ  Χριστού  μετά- 
ληφις  είτε  καί  άφθαρτος.”  ’Άρχ.  Οΐδα  μέν  οΰν  αγαπητέ 
6τι  τιρ  ίδίω  παρασυρόμενοι  τινές  λογισμίρ. — νη'  (φ. 
184  α).  “Έτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται  είπερ  οϋδείς  οΐδε  τό  ν  πατέρα, 
εί  μή  ό  υιό  ς'  καί  ούδείς  οΐδε  τό  ν  υιόν,  εί  μή  ό  πατήρ '  περί  τοΰ 
κυριακοΰ  ανθρώπου  τί  χρή  καί  λέγειν  ήπόρηται  γάρ  είτε  τήν 
θείαν  οΐδε  φύσιν  είτε  καί  μή.”  ’Άρχ.  Τδ  περί  τοιούτων 
έξετάζειν  ώ  ιερά  κεφαλή,  καί  λίαν  έστί  τολμηρόν. — 
νθ'  (φ.  184/3).  “"Οτι  άλυτος  έστίν  ό  παρά  των  ιερέων  υπα¬ 
γόμενος  δεσμός  καί  δτι  κατ'  εξουσίαν  αρχιερατικήν  καί  ού  κατ’ 
'έχθραν  ό  άγιώτατος  πατριάρχης  κΰρ  Θεοδόσιος  άφορισμφ  καθ- 
υπέβαλε  των  αρχόντων  τινάς  ήνίκα  τής  εκκλησίας  άποσπάσαι 
τούς  πρόσφυγας  παρά  των  κρατούντων  έστάλησαν.”  ’Άρχ.  Εί 
δδ  καί  τοΰτο  ζητείς  αγαπητέ  μαθεΐν  εί  γε  δυνατόν 
έστί  τον  παρά  τοΰδε  τοΰ  ίερέως  ύποβληθέντα  δεσμμ 
έτέριρ  προςελθεΐν  ίερεΐ. — ξ’  (φ.  190/3).  ““Ετι  καί  τοΰτο 
ήπόρηται  εί  τελείαν  άφεσιν  ευρίσκει  των  άμαρτημάτων  ό  προςερ- 
χόμενος  τφ  Κ υρίφ.”  ’Άρχ.  Δέον  είδέναι  σε  αγαπητέ  δτι 
κατά  τήν  αγάπην  καί  τήν  πίστιν  ήν  ’έχομεν  πρός 
τον  Κύριον. — ξα’  (φ.  191/3).  “Τφ  άνεψιΐρ  τοΰ  κραταιοΰ  καί 
άγιου  ημών  βασιλέως  κυρω  Άλεξίφ  τφ  Κοντοστεφάνω,  δτι  ούκ 


έξεστι  τοΐς  έν  άμαρτίμ  ζώσιν,  εις  εκκλησίαν  θεοΟ  είςέρχεσθαι 
καί  δτι  τά  προςαγόμενα  τφ  θεφ  παρ’  αυτών  ούκ  εύπαράδεκτα.” 
’Άρχ.  ’Έδει  μέν  οΰν  εύγενέστατε  άνερ  μή  βαρυθυμεΐν 
δλως  ημάς. — ξβ’  (φ.  197α).  “Καί  τοΰτο  πρός  τοΐς  άλλοις 
ήπόρηται-  Εί  κατά  πάντα  καιρόν  συναφείαις  κεχρήσθαι  τοΐς 
όμοζύγοις  ούκ  έξεστιν.”  ’Άρχ.  Εί  καί  τίμιος  ό  γάμος  κατά 
Παύλον  είπεΐν  καί  ή  κοίτη  άμίαντος. — ξγ’  (φ.  198 β). 
“Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυριρ  Ίΐσαίμ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς 
λέγουσιν  δτι  ού  συμφέρει  τών  θείων  Τραφών  ή  άνάγνωσις.” 
’Άρχ.  ΤοΟ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ  Χριστού  έν  εύαγγελίοις 
οΰτω  λέγοντος. — ξδ’  (φ.  205α).  “Τί  δέ  χρή  καί  έπί  τφ  τιμίιρ 
Σταυριρ  τοΰ  Χριστού  φρονεί  ν  τέ  καί  λέγειν.”  Α  ρχ.  Εί  δ  ε  κ  αί 
τόν  Σταυρόν  αυτόν  εις  ουρανούς  μέν  άναληφθήναι 
δοκεΐ. — ξε’  ( φ .  206  α).  “"Ετι  καί  τοΰτο  ήπόρηται  εί  τήν  Εδαν 
άφυπνισθείς  ό  Άδάμ  έγνώρισε  προφητικιρ  δήθεν  χαρίσματι, 
καί  ήγνόησε  τήν  έπισυμβησομένην  αύτιρ  βλάβην  έ_κ  τής  βρώσεως 
τοΰ  φυτού-  διατί  δέ  καί  τό  φυτόν  εκείνο  καλοΰ  καί  πονηροΰ 
γνωστόν,  ή  άγια  κατόνομάζει  Τραφή.”  ’Άρχ.  Επειδή  καί 
τοΰτο  πρός  τοΐς  άλλοις  ήπόρηται  τέκνον  μοι  φίλτα- 
τον. — ξζ~’  (φ.  208α).  “Τφ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυρμ  Βαρλαάμ 
Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι  ούκ  έξεστι  καταλύειν  έν 
κρέατι  όπηνίκα  δεσποτικαί  συνεμπίπτουσιν  έορταί  Τ  ετράδι 
τυχόν  ή  Παρασκευή-  καί  δτι  ούκ  έπάναγκες  ήμΐν  τό  νηστεύειν 
έβδομάδα  μίαν,  μετά  τήν  τής  Πεντηκοστής  δλης  έορτήν.”  ’Άρχ. 
Οΐδα  μέν  οΰν  όσιώτατε  άνερ  καί  ούκ  άγνοώ  τόν  άπο- 
στολικόν  εξηκοστόν  έννατον  κανόνα. — ξζ’  (φ.  211α). 
“Τφ  πανεντιμοτάτιρ  καί  έν  Κυρίιρ  ήμών  άδελφω  κυριρ  Ιωάννη 
τιρ  Τρυχρ-  Περί  τοΰ,  τί  τό  είδος  τής  βασιλείας  τών  ούρανών  καί 
ποταπόν  έκεΐνο  τό  πΰρ  τί  τέ  τό  έξώτερο ν  σκότος  καί  κατά  φύσιν 
όποιος  έστίν  ό  σκώληξ  ό  άκοίμητος.”  ’Άρχ.  Εί  δδ  καί  περί 
τοΰ  αιωνίου  πυρός  έκείνου  καί  τής  βασιλείας  τών 
ούρανών  άξιοι 5  αγαπητέ  μαθεΐν. — ξη’  (φ.  216α).  “Τφ 
αύτιρ  Εί  χρή  καί  τοΐς  τυχοΰσι  πατράσι  τήν  έξαγύρευσιν  γίνεσθαι 
καί  εί  ωφέλιμος  αυτή.”  ’Άρχ.’Ότι  μέν  οΰν  αγαπητέ  μέγα 
καί  ωφέλιμον  έστί  τό  πνευματικοΐς  έξαγορεύεσθαι 
πατράσι  τά  πλημμελήματα. — ξθ’  (φ.  219/8).  “Τφ  αύτιρ 
Περί  τοΰ  δτι  μέγα  τί  καρτερεΐν  έν  πειρασμούς  καί  μή  τών 
έπηρεαζόντων  κατέχεσθαι.”  ’Άρχ.  "Οτι  μέν  οΰν  αδελφέ 
Ιωάννη  μέγα  είναι  δοκεΐ  καί  τό  δντι  δυςβ άστακτον 
άχθος  άνθρωπίνη  φύσει  τό  καρτερεΐν. — ο’  (φ.  221α). 
*  *  Τφ  αύτιρ  διαπορουμένιρ  εί  καί  τά  άλογα  ζιρα  κέκτηνται 
σύνεσιν.”  ’Άρχ.  Καί  τοΰτο  μετά  τών  άλλων  είδέναι  σε 
άξιον  δτι  καί  πάντα  τά  άλογα  ζιήα  γνώσιν  έσχή- 
κασι  θαυμαστήν  έκ  θεοΰ. — οα’  (φ.  222α).  “Τφ  αύτφ 
διαπορουμένφ  περί  τοΰ  ρητοΰ  έκείνου  τοΰ  λέγοντος  Δός  μερίδα 
τοΐς  έπτά  καί  γε  τοΐς  όκτώ.”  ’Άρχ.  Εί  δε  καί  σκοτεινή  τις 
έστί  καί  δυςθεώρητος  ή  ρήσι ς.—οβ’  (φ.  224  α).  “  Τφ 

αύτιρ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν,  δτι  μείζων  ό  Πα0λο5 
Ίωάννου  τοΰ  βαπτιστοΰ.”  ’Ά ρχ.  "Οτι  μέν  οΰν  ό  τήν 
γλώτταν  χρυσούς  έν  τισι  τών  αύτοΰ  συνταγμάτων 
άποδεΐξαι  τόν  μακάριον  ΠαΟλου  Ίωάννου  τοΰ  βαπτι- 
στοΰ  μείζονα  καί  λίαν  έσπούδασεν . — ογ’  (φ.  225  β). 
“Τφ  αύτιρ  πώς  νοητέ  ον  τό  έν  τη  Άποκαλύψει  τοΰ  θεολόγου 
εύαγγ ελιστοΰ  Ίωάννου  ευρισκόμενον  ρητόν  τό  λέγον  Εΐδον 
ούρανόν  καινόν  καί  γην  καινήν  καί  ή  θάλασσα  ούκ  έστιν  έτι.” 
’Ά  ρχ.  Ίστέον  δτι  έν  έξηκοστφ  πέμπτφ  κεφαλαίφ  τής 
Άποκαλύψεως  τοΰ  εύαγγελιστοΰ  καί  θείου  Ίωάννου. 
— οδ’  (φ.  226  α).  “Τφ  πανσεβάστφ  σεβαστώ  κΰρ  Χωνόταν  - 
τίνω  τφ  Π αλαιολόγω  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι 


334 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


κατά  περιόδους  αστέρων  οί  άπ’  Αρχής  εκείνοι  καί  πρώτοι  άν¬ 
θρωποι  πολυετείς  άνεφάνησα ν.”  “Α ρχ.  "Οτι  μέν  οδν  οί  των 
Ελλήνων  σοφοί  ώ  θεία  καί  ιερά  κεφαλή  τή  των 
ουρανίων  κινήσει. — οε'  (φ.  229/3).  “  Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ 
δομεστίκιρ  κυριρ  Ν ικολάιρ  διαπορουμένιρ  καί  μάλλον  εί'  γε  κατά 
κανόνας  είρημένον  έστί  τδ  Κακώθητι  καί  άπύθανε,  καί  εί'  γε  πρό 5 
ανάγκης  έχουσι,  κακοΰσθαι  καί  τελευτάν  οί  μονάξοντες.  ”  ’Άρχ. 
Οΐδα  μέν  ούν  όσιώτατε  &νερ  δτι  καί  αμφιβάλλεις 
επί  τιρδε  τιρ  λέγοντι. — ο5"'  (φ.  231/3).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ 
μοναχιρ  κυριρ  Ίωαννικίιρ  τιρ  -γραμματική  Περί  τοΰ  πώς  όνομάξει 
πνευματικόν  ό  Απόστολος  τό  σώμα  εκείνο  τό  εκ  νεκρών  άνα- 
στησόμενον.”  ”Αρχ.  Άκούων  ώ  άνθρωπε  τοΰ  θεοΰ  τοΰ 
μεγάλου  Παάλου  λέγοντος  ΰτι  σι Γείρεται  σώμα  ψυχικόν 
εγείρεται  σώμα  πνευματικόν. — ο£'  ( φ .  233  α).  “Τιρ  τιμιω- 
τάτιρ  μοναχιρ  καί  στυλίτη  κυριρ  Ιωάννη  τιρ  Σιναίτη'  Εί  χρή 
προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν,  ότι  τήν  ευαγγελικήν  φωνήν  τήν  ούτω 
λέγονσαν  'Ο  πατήρ  μου  μεί'ζων  μου  έστίν,  οό  δέον  έκλαμβάνεσθαι 
καί  κατ’  αυτό  τοΰ  Χρίστου  τό  ανθρώπινον  μιας  οϋσης  τής  ύπο- 
στάσεως.”  ’Άρχ.  Καί  δι’  άλλα  μέν  άπερ  οϋδ’  αυτός 
άγνοεΐς  όσιώτατε  άνερ'  μείζων  λέγεται  τόν  έαυτοΰ 
πατέρα  καλεΐν  ό  Κάριο?. — οη'  (φ.  244α).  “Τιρ  πανεντίμιρ 
καί  έν  Κ υρίιρ  πνευματικιρ  άδελφιρ  κυριρ  Ιωάννη  τιρ  'ίριχφ  ΙΙερί 
τοΰ,  ότι  ιόΟϊ  καί  ψυχή  ταυτόν  έστι  κατά  φύσιν  εί  καί  τοΐς 
όνόμασι  διαλάττουσι.”  Άρχ.  Οίδα  μέν  ούν  Αδελφέ  Ιωάννη 
δτι  καί  τούς  περί  ψυχής  καί  νοός  λόγους  μαθεΐν 
άξιοΐς. — οθ'  (φ.  246/3).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυριρ  Ίω- 
αννικίιρ  τιρ  γραμματικιρ  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι 
οΰκ  έξεστι  καταλύειν  έν  γε  Τετράδι  καί  Παρασκευή  τά  τής 
νηστείας  εΐ  καί  τύχη  συμπεσεΐν  αϋταΐς  οίανδήτινα  δεσποτικήν 
εορτήν.”  “Α ρχ.  "Οτι  μέν  ούν  όσιώτατε  &νερ  έν  νηστεία 
διάγειν  ό  πιστός  όφείλει  λαός.-—π'  (φ.  253α).  “Τιρ 
τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κυριρ  ’ Αλυπίιρ  τιρ  έγκλείστιρ  Περί  τοΰ  εί  έστί 
τις  διαφορά  παρά  τε  τοΐς  μάρτυσι  παρά  τε  τοΐς  όσίοις  αύτοΐς .” 
“Αρχ.  Εί  δέ  καί  τοΰτο  βούλει  μαθεΐν  όσιώτατε  άνερ 
εί  γε  διαφορά  τις  έστιν  έν  γε  τοΐς  μάρτυσι  καί  τοΐς 
άσκηταΐς. — πα'  (φ.  254α).  “Τιρ  αύτιρ  Περί  διαφοράς  πρώτου 
τέ  καί  δευτέρου  γάμου.”  “Αρχ.  Εί  δε  καί  περί  διαφοράς 
πρώτον  τε  καί  δευτέρου  γάμου  βούλει  μαθεΐν. — πβ' 
(φ.  255  α).  Τέλος  επιστολής  άκεφάλου,  ής  ή  άρχ  ή  μετά  καί  τής 
επιγραφής  άπώλετο,  έκπεσοΰσα  μεταξύ  τών  φ.  254  β  καί  255  α. 
Τό  δέ  σιρξόμενον  τέλος  άρχεται  μέν  ώδε' ...είναι  τό  τοιοΰτον 
ύπέρτερον  εί  καί  μετά  τό  βρωθήναι  προς  άφθαρσίαν. 
τελευτά  δέ'  τη  σή  δή  πάντως  έξεστι  λογιότητι  καί 
διασκέψασθ αι  τά  λεγάμενα  καί  τήν  άμφιβολίαν  έκ 
μέσου  ποιήσασθαι  καί  γυμνήν  ώς  έθος  ΰποτυπώσασθαι 
τήν  άλήθειαν. — πγ'  (φ.  255α).  “'Έτι  καί  τοΰτο  ήπόρηται' 
Εί  μετά  θάνατον  αΰτίκα  ή  ψυχή  σωματικιρ  ι τυρί  παραδίδοται.” 
“Αρχ.  Ό  Αιάλογος  θειος  Τρηγύριος  καί  τοΰτο  μετά 
τών  άλλων  έρωτηθείς  παρά  τοΰ  διακόνου  έκείνου 
Πέτρου.— πδ'  {φ.  256α).  “Τιρ  αύτιρ  Περί  τοΰ  πώς  οί  προφήται 
προεφήτευσαν  όπως  ήξιοΰντο  θείων  όπτασιών.”  Άρχ.  Εί  δέ 
καί  τοΰτο  βούλει  μαθεΐν  όσιώτατε  Ανερ  όπως  οί  διά 
πράξεως  καθαρθέντες. — πε'  (φ.  257  β).  “Τιρ  α ϋτιρ'  Εί 
χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  "Οτι  πρός  γε  τοΐς  άλλου  καί  τήν 
θείαν  ουσίαν  έπιγνώσονται  τότε  μετά  άκριβείας  οί  Ανθρωποι.  ’ 
“Αρχ.  ΤοΟ  μεγάλου  Παύλου  τινές  άκούσαντες  ο-ίίτω  λέ- 
γοντος  έκ  μέρους  Αρτι  γ ιν ώ σ κομεν. — πζ~  (φ.  259  α). 
“  Τιρ  αύτιρ  Περί  τοΰ  δτι  κατ’  ούδέν  οί  προλαβόντες  ώφελοΰσι 
κόποι  τούς  όπωςδήποτε  τό  τέλος  διαφθείροντας'  καί  δτι  τό 


καταλαλήσαι  τινα  τοΰ  προεστώτος  αϋτοΰ  καί  λίαν  έστί  βλα¬ 
βερόν.”  "Αρχ.  ’Αναγ καΐον  είδέναι  σε  καί  τοΰτο  τιμιώ- 
τατε  Ανερ  ΰτι  ό  μοναχός  έκεΐνος. — πξ'  (φ.  261/3).  “  Πώ$ 
δέ  καί  τό  χρυσοστομικόν  έκεΐνο  ρητόν  έκλαμβάνεσθαι  χρή  τό 
λέγον  Έπόρνευσε  τις  μετά  τό  φώτισμα ’  ούδέ  παραμυθία  λεί- 
πεται  τιρ  άμαρτήματι  λοιπόν.”  ’Άρχ.  Εί  δέ  καί  τοΐς  Αλλοις 
ό  χρυσορρήμω ν  Ιωάννης  φορτικός  έδοξε  λέγων  δτι 
ούδέ  παραμυθία  λείπεται  τιρ  άμαρτήματι  λοιπόν. — 
πη'  (φ.  262α).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  καί  λογιωτάτιρ  κυρ  Ίωαννικίιρ 
τιρ  γραμματικιρ·  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι  ό  έν 
Ίίορίνθφ  τη  μητρυμ  αύτοΰ  συμφθαρείς  ού  δαίμονι  παρεδόθη 
άκαθάρτιρ  εις  όλεθρον  τής  σαρκός'  αλλά  άφορισμόν  έκεΐνος 
έδέξατο  τό  έπιτίμιον.”  “Αρχ.  'Ο  μακάριος  Παδλοϊ  έφθασε 
δια  τόν  έν  Κ ορίνθιρ  έπί  τή  μητρυμ  αύτοΰ  άσχη μονή- 
σαντα,  τοιαΐςδε  χρήσασθαι  λέξεσι. — πθ'  ( φ .  264α). 
“Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κΰρ  Μ ύρωνι  τιρ  II αναρέτιρ'  Περί  τον 
ποτέ  καί  πύθεν  καί  όπως  έν  τή  μήτρμ  τό  έμβρυον  τήν  νοεράν 
ψυχήν  εϊωσθε  δέχεσθαι.”  “Αρχ.  Εί  δέ  καί  τοΰτο  θεοείκελε 
άνερ  ή  σή  όσιότης  άξιοι  μαθεΐν. — ί,'  (φ.  266α).  “  Πρόϊ 
τούς  λέγοντας  δτι  παχύ  τό  σώμα  ημών  έσται  καί  μετά  τήν 
άνάστασιν.”  "Αρχ.  Έίτεί  δέ  καί  περί  φύσεως  τών  έκ 
νεκρών  έγερθησομένω ν  σωμάτων  ποιότητάς  τε  καί 
κράσεως  ού  μικρώς  άμφιβάλλουσι  τινές.  —  ί,α'  ( φ . 
272α).  “Πρ05  τούς  λέγοντας  δτι  τά  κατά  παράχώρησιν  θεοΰ 
γινόμενα  παρ’  ημών,  καί  προωρισμέν α  παρ’  αύτοΰ  τυγχάνου σι 
καθώς  ό  μέγας  φησί  Μ άξιμος  ώς  έκείνοις  δοκεΐ.”  “Αρχ.  "Ο τι 
μέν  ούν  ό  μέγας  εΰρηται  Μ  άξιμος  π  ροωρισ  μένα  λέγων 
εΐναι  τά  ούκ  έφ’  ήμΐν  έξ  άρχής  αύτής  κατά  τήν 
π ρόγνωσιν  τοΰ  θεοδ  σύμφημι  τοΰτο  κάγώ. — ί,β'  (φ. 
276  α).  “Τιρ  τιμιωτάτιρ  μοναχιρ  κΰρ  Ίωαννικίιρ  τιρ  γραμματικιρ 
Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  ΰτι  καί  σήμερον  οί  άψάμενοι 
νεκρού,  άκάθαρτοι  είσί  καθά  καί  τό  πρύτερον  καί  δτι  θρήνε ΐν 
άμέτρως  έπί  τοΐς  άποιχομένοις  ούκ  ’έξεστιν.”  ’Άρχ.  Εί  δέ  καί 
τοΰτο  μαθεΐν «  άξιοΐς  ώ  ιερά  κεφαλή  τίνος  ένεκεν  ό 
παλαιός  νόμος  άκάθ άρτον  έχει  τόν  τεθνεώτα. — ί,γ'  (φ. 
278  α).  “  Εί  χρή  προςέχειν  τοΐς  λέγουσιν  δτι  τό  φθαρτόν 

έννωθήναι  κατά  κράσιν  τιρ  άφθάρτιρ  καί  άΰλιρ  τήν  ουσίαν  ού 
δύναται.”  ’Άρχ.  Ίστέον  δτι  οί  λέγοντες  τήν  νοεράν 
ημών  ψυχήν  Αϋλον  ατε  δή  καί  Αφθ άρτον  ούσαν. — 
ί,δ'  (φ.  278/3).  Επιστολή  Ανεπίγραφος,  ής  ή  έπιγραφή,  ού 
γραφεΐσ α  άρχήθεν,  ούδ’  έκ  του  Π ίνακος  δύναται  συμ βληθήναι, 
άτ’  έφθαρμέ νου  τοΰ  φ.  3  τοδ  κώδικος,  έν  ιρ  περιελαμβάνοντο 
τά πό  τοΰ  πδ'  καί  εξής  κεφάλαια.  ’Άρχ.  Εί  δέ  καί  τις  ή 
αιτία  δι  ήν  ό  πάμμεγας  Παδλο?  ούτως  είπεΐν  έφθασε 
σπείρεται  σώμα  ψυχικόν  έγείρεται  σώμα  πνευματικόν. 

Αί  έπιστολαί  εύρηνται  φέρουσαι  έν  τή  ώα  τόν  Αριθμόν  γ'  καί 
έξής  μέχρι  τοΰ  ί,ζ~',  συνιρδά  τιρ  Π ίνακι  έν  ω  κεφάλαια  α'  καί 
β'  είσίν  οί  τοΰ  Γλυκά  Στίχοι  καί  ή  Αναγωγή  δημοτικών  ρητών. 
“Εν  τισι  δέ  τών  επιστολών  περιέχονται  προςθήκαι  έν  τή  ι ρα  υπό 
τής  αύτής  χειρός  διά  παραπομπών  εις  τό  κείμενον,  οδ  προςεπι- 
φέρονται  ούτως  άρχήθεν  έν  τή  Αντιγραφή  παραλειφθέντα  μέρη' 
ύπάρχουσι  δ’  έν  τή  Αρχή  ένίων  έπιστολών  καί  σημειώματα,  ων  ή 
Αρχή  Ό  λόγος  οΰτος  έξεδόθη  διά  τούς  λέγοντας. 

Τά  πρώτα  φύλλα  τοΰ  κώδικος,  συγκεχυμένα  νΰν,  φέρονται 
έσταχωμένα  κατά  τήνδε  τήν  τάξιν  2,  3,  4,  5,  1,  6. 

Τώκ  άνω  άναγεγ ραμμένων  έπιστολών  εύρηνται  έκδεδοριέναε 
παρά  ΜιβΝΕ  ΟΙΛΊΙΙ,  648  κ.  έ.  μόναι  αί  έξής'  α' — ιδ'  (Μιονε 
α' — ιδ'),  ιζ’  (κε'),  ιθ’  ( ιη’ ),  κη’  (κθ’),  μ'  (κγ’),  μβ'  (κδ’), 
Θ-Ί  (Κ^Ί,  νγ’  (ιΓ'),  νδ'  (ι^'),  ογ'  (ιε'). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


335 


"Ιδε  καί  90  (9),  580  (33),  4516  (396),  1. 

Έπιθι  καί  Συνοδική!  βιβλιοθήκη!  Μόσχα!  άρ.  216  (Κατάλογο! 
αρχιμανδρίτου  Βλαδίμηρου  σ.  288  κ.  έ.),  καί  την  προμνημονευ- 
θΐΐσαν  διατριβήν  του  ΚκυΜΒΑΟΗΕΕ  Μίοΐι&βΐ  (11γ1ί£ΐ8  εν  8ϋζαπ§8- 
ββποΙιΐΘ  Μονάχου  1894  σ.  391-460. 

572°·  2Ι3· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19  χ  0,17).  XIX.  (σ.  114). 

“  Βίος  και  υπόμνημα  τον  άγιον  όσιομάρτνρος 
ττατρο!  ήμών  Ιακώβου  του  άσκήσαντο!  εις  τά  δρια  τη!  ιεροί! 
μονή!  των  Ίβήρων  και  θεία!  θεωρία!  κατατρυφήσαντο!  εν  τη 
Ιερφ  σκήτη  του  τίμιου  ΤΙροδρδμου.  Συγγράφει!  παρά  τινο! 
ίερομονάχου  δι'  έπιμελεία!  και  δαπάνη!  του  πανοσιωτάτου  καθη¬ 
γουμένου  Άνδρέου  του  ίεροΰ  'Ρ ωσσικοΰ  κοινοβίου.  Έν  άγίφ  δρει 
“ Αθω  έν  'έτει  1891.” 

*5721·  2ΐ4· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,182).  XIX.  (σ.  46). 

“  Ακολουθία  των  οσίων  και  θεοφόρων  πάτερων 
ήμων  Μακαρίων,  του  τε  Αιγυπτίου  καί  άναχωρητοΰ  καί  τοΰ 
Α λεξανδρέω!.  Άναγραφεΐσα  παρά  τινο!  Μονάχου,  έξ  αρχαία! 
τινδ!  φυλλάδο!  χειρογράφου  εύρισκομένη!  έν  τινι  Κελλίω  των 
Καρών.  1883  έν  Άγιωνύμιρ’Όρει.” 

Κ εκαλλιγραφημένο!  κώδιζ,  κοσμούμενο!  ύπδ  έπιτίτλων  καί 
τινων  άρχικών  γραμμάτων. 

5722·  2ΐ5· 

Χαρτ.  4.  (0,293x0,201).  XV.  (σ.  833). 
I  (σ.  ϊ).  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμα  "Ομιλία ι. 
α'  (σ.  1).  “Του  έν  άγιοί!  πατρδί  ημών  Γρηγορίου  άρχ ι- 
επισ κόπου  Θε<Γ<ΓαΧονίκη5  ’  Ομιλία  περί  τη!  προ!  άλλήλου!  ειρήνην 
ρηθεΐσα  μετά  τρίτην  ημέραν  τη!  αϋτοΰ  πρδ!  Θεσσαλονίκην  έπι- 
δημίας.” — β'  (σ.  6).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία  ε’ΐ!  την  παραβολήν 
τοΰ  τελώνου  καί  Φαρισαίου.” — γ'  (σ.  16).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Όμιλία 
είϊ  την  παραβολήν  τοΰ  σεσωσμένου  ασώτου.” — δ'  (σ.  26).  “  Τοΰ 
αΰτοΰ  Είϊ  τδ  εύαγγέλιον  τη!  δευτέρα!  τοΰ  Χριστοΰ  παρουσία! 
καί  περί  εύσπλαγχνία!  καί  εύποΐίας.” — ε'  (σ.  38).  “  Τοΰ  αΰτοΰ 
Είϊ  την  ύπαπαντήν  τοΰ  Χριστοΰ  έν  ή  καί  περί  σωφροσύνη!  καί 
τήί  αντιθέτου  αύτή  κακία!.” — ζ~'  (σ.  46).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Προτρε- 
πτική  πρδί  νηστείαν  έν  ή  καί  περί  τη!  τοΰ  κόσμου  γενέσεω!  ώϊ 
έν  έπιτόμω.” — £'  (σ.  54).  “Έτόρα  τοΰ  αΰτοΰ  περί  νηστεία!.” 
— η'  (σ.  60).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  πίστεων  έν  ή  καί  τη!  κατά 
ευσέβειαν  ομολογία!  έκθεσΐ!.” — θ'  (σ.  66).  “Έν  τφ  καιρφ  τη! 
νηστεία!  καί  προςευχη!.” — 1'  (σ.  72).  “  Τ?)ϊ  δευτέρα!  Κυριακή! 
τη!  άγία!  Τεσσαρακοστή!  ΰπόθεσιν  έχουσα  τδν  έν  Καπερναούμ 
ΐαθέντα  παρά  τοΰ  Κυρίου  παράλυτον  καί  πρδ!  του!  άκαίρω! 
όμιλοΰντα!  άλλήλοΐ!  ένταΐ!  κατά  την  έκκλησίαν  ίεραΐ!  ουνάξεσι.” 
ια'  [σ.  92).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Εί!  τδν  τίμιον  καί  ζωοποιόν  Σταυρόν.” 
— ιβ'  (σ.  97).  “  ...Έν  τή  Τετάρτη  τη!  άγια!  Τεσσαρακοστή! 
Κυριακή  ΰπόθεσιν  έχουσα  τδ  κατ'  αυτήν  άναγι νωσκόμενον 
Κύαγγ έλιον,  έν  ή  καί  περί  τη!  έπιμελεία!  των  λογισμών.” — 
ιγ'  (σ.  105).  “  ...Τή  πέμπτη  Κυριακή  των  νηστειών  έν  ή  καί 
περί  έλεημοσύνη!.” — ιδ'  (σ.  112).  “Είϊ  τδν  Ευαγγελισμόν  τη! 
πανυπεράγνου  δεσποίνη!  ήμών  Θεοτόκου.” — ιε'  (σ.  120).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Όμιλία  έκφωνηθε ίσα  τή  Κυριακή  των  Βαίων.” — ιζ~  ’ 
{σ ■  128).  “Λόγο!  περί  τη!  κατά  σάρκα  τοΰ  Χριστοΰ  οικονομία!.” 
— (σ.  151).  “  .. .Αεικνΰσα  τδ  τοΰ  Σαββάτου  καί  τδ  τη! 
Κυριακή!  μυστήριον.” — ιη’  (σ.  163).  Τί?  Κυριακή  των  Μυρο- 


φόρων. — ιθ'  (σ.  172).  “  Εί!  τδ  κατά  τήν  Σαμαρείτιδα  τοΰ 
Χριστοΰ  εύαγγέλιον .” — κ'  (σ.  184).  Εί!  τδ  κατά  τδν  ευαγ¬ 
γελιστήν  Ίωάννην  όγδοον  έωθινδν  εύαγγέλιον. — κα'  (σ.  192)· 
Εί!  τήν  άνάληψιν  τοΰ  Χριστοΰ.—  κβ'  (σ.  200).  Είϊ  τήν  αυτήν 
έορτήν,  έν  ή  καί  περί  παθών  καί  αρετών. — κγ'  (σ.  208).  Είϊ  τδ 
δέκατον  έωθινδν  εύαγγέλιον. — κδ'  (σ.  216).  Είϊ  τήν  κατά  τήν 
Πεντηκοστήν  τελεσθεΐσαν  φανέρωσιν  καί  διανομήν  τοΰ  θείου 
Π νεύματο!. — -κε'  (σ.  226).  “ Έκφωνηθεΐσα  τή  Κυριακή  των 
άγιων  Πάντων.” — κζ~'  (σ.  235).  “Έκφωνηθεΐσα  έν  καιρφ  τοΰ 
θέρον!,  έν  ή  καί  περί  πνευματικού  θέρου!.” — κ("'  (σ.  242). 
“  Ε κφωνηθεΐσα  καί  αίίτη  έν  τφ  καιρφ  τοΰ  θέρου!,  έν  ή  καί 
περί  τοΰ  μέλλοντο!  ήμΐν  λογικού  θέρου!.” — κη'  (σ.  251).  Έκφω¬ 
νηθεΐσα  κατά  τήν  έορτήν  των  αποστόλων  ΙΙετρου  καί  Παύλου. — 
κθ'  (σ.  259).  “'Ύπόθεσιν  έχουσα  τδν  κατά  τδν  εύαγγελιστήν 
Ματθαίον  έν  Καπερναούμ  ΐαθέντα  παράλυτον.”· — λ'  (σ.  266). 
“  Ύπόθεσιν  έχουσα  τού!  κατά  τδν  ευαγγελιστήν  Ματθαίον  έν 
οίκίφ  άναβλέψαντα!  τυφλού!.” — λα'  (σ.  277).  “ Έκφωνηθεΐσα 
έν  λιτή  τελουμένη  κατά  τήν  πρώτην  Α ύγούστου.” — λβ'  (σ.  268). 
Εί!  τδ  κατά  τδν  ευαγγελιστήν  Ματθαίον  τη!  ένάτη!  Κυριακή! 
εύαγγέλιον.— λγ'  (σ.  296).  Περί  αρετών  καί  τών  άντιθέτων 
ταύταί!  παθών. — λδ'  (σ.  304).  Είϊ  τήν  σεπτήν  μεταμύρφωσιν 
τοΰ  Χριστοΰ. — λε'  (σ.  314).  ΕΪ!  τήν  αΰτοΰ  τοΰ  Κυρίου  μετα- 
μόρφωσιν. — λζ~'  (σ.  324).  ΕΪ!  τδ  τη!  ένδεκάτη!  Κυριακή! 
εύαγγέλιον  τοΰ  εύαγγελιστοΰ  Ματθαίου.· — λ("'  (σ.  333).  Είϊ 
τήν  πάνσεπτον  Κοίμησιν  τή!  Θεοτόκου. — λη'  (σ.  344).  Εί!  το 
πρώτον  έωθινδν. — λθ'  (σ.  353).  'Ρηθεΐσα  έν  λιτή  γενομένη  διά 
τήν  άήθη  καί  άθρόαν  τοΰ  θανάτου  τηνικαΰτα  πληγήν. — μ'  (σ. 
360).  Είϊ  τδν  πρόδρομον  καί  βαπτιστήν  Ίωάννην. — μα'  (σ.  375). 
Είϊ  τδ  τή!  δεκάτη!  τετάρτη!  Κυριακή!  εύαγγέλιον  τοΰ  Ματθαίου. 
— μβ'  (σ.  384).  Είϊ  τήν  γέννησιν  τη!  Θεοτόκου. — μγ'  (σ.  391). 
“  Είϊ  τδ  τη!  έπτακαιδεκάτη!  Κυριακή!  εύαγγέλιον  τοΰ  Ματθαίου 
τδ  περί  τή!  Χαναναία!.” — μδ'  (σ.  398).  “Είϊ  τδν  άγιον  από¬ 
στολον  καί  ευαγγελιστήν  Ίωάννην  τδν  θεολόγον.” — με'  (σ.  406). 
Είϊ  τδ  τήί  δευτέρα!  Κυριακή!  τοΰ  Λουκά  εύαγγέλιον. — μζ~'  (σ. 
413).  Είϊ  τδ  τη!  τρίτη!  Κυριακή!  τοΰ  Λουκά  εύαγγέλιον. — 
υ,ζ’  (σ.  420).  Είϊ  τδ  τή!  τετάρτη!  Κυριακή!  τοΰ  Λουκά  εύαγ¬ 
γέλιον. — μη '  (σ.  430).  Είϊ  τδ  τη!  πέμπτη!  Κυριακή!  τοΰ  Λουκά 
εύαγγέλιον. — μθ'  (σ.  439).  Εί!  τδν  έν  άγιοί!  μεγαλομάρτυρα 
Λημήτριον. — ν'  (σ.  451).  Είϊ  τδ  τή!  έκτη!  Κυριακή!  τοΰ  Λουκά 
εύαγγέλιον. — να  (σ.  458).  “  Ότι  ή  πρδ!  τδν  θεόν  συνεχή!  διά 
προ!ευχή!  καί  ψαλμωδία!  έντευξΐ!  έδρα  καί  ασφάλεια...”— 
νβ’  (σ.  467).  Έκφωνηθεΐσα  είϊ  τήν  έορτήν  τών  εφοδίων  τη! 
Θεοτόκου.— νγ'  (σ.  475).  Είϊ  τήν  εϊςοδον  καί  τδν  θεοειδή  βίαν 
τη!  Θεοτόκου.— νδ'  (σ.  511).  “Ότι  μετά  τήν  τοΰ  Κυρίου  παρ¬ 
ουσίαν  καί  τοΐ!  κατορθοΰσι  μείξων  ή  άμοιβή  καί  τοΐί  άπειθοΰσι 
πλείων  ή  κόλασί!  καί  περί  διαφόρων  παθών  καί  αρετών .” — 
νε'  (σ.  521).  Έκφωνηθεΐσα  τή  Κυριακή  τών  προπατόρων. — 
νζ~'  (σ.  524).  Περί  τών  άγιων  καί  φρικτών  τοΰ  Χριστοΰ  μυστη¬ 
ρίων. — νζ'  (σ.  536).  “ Έκφωνηθεΐσα  τή  Κυριακή  τών  Πατέρων 
περί  τήί  κατά  σάρκα  γενεαλογία!  τοΰ  κυρίου  ήμών  Ίησοΰ 
Χριστοΰ.. .” — νη'  (σ.  546).  Είϊ  τήν  κατά  σάρκα  γέννησιν  τοΰ 
Χριστοΰ. — νθ'  (σ.  555).  “  Περί  τών  κατά  τδ  θειον  βάπτισμα 
τελουμένων ,.'Κξεφωνήθη  τή  παραμονή  τών  Φώτων.” — £'  (σ. 
564).  “'Βηθεΐσα  έν  τή  άγια  έορτή  τών  Φώτων...” — ξα'  (σ.  575). 
“Όμιλία  τή  δωδεκάτη  Κυριακή  τοΰ  Λουκά...” — ξβ'  (σ.  584). 
“Τή  πεντεκαιδεκάτη  Κυριακή  τοΰ  Λουκά...” — ξγ'  (σ.  593). 
“Λόγο!  έπιστολιμαΐο!  πρδ!  Ιωάννην  καί  Θεόδωρον  του!  φιλο¬ 
σόφου!.” — ξδ'  (σ.  609).  “  Λόγο!  είϊ  τον  θαυμαστόν  καί  ΐσάγγελον 
βίον  τοΰ  όσιου  καί  θεοφύρου  πατρδί  ήμών  Πέτρου  τοΰ  έν  τφ 


336 


ΑΓΙΟΡΕ1ΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Άγίιρ  δρει  τιρ  ” Αθω  άσκήσαντος.”  "Αρχ.  Ού  δίκαιόν  έστιν 
ώς  γε  μοι  δοκώ,  τούς  μέν  Αλλαχού  γής  Αξιόν  τι  μνήμης 
είργασμένους  φιλοτί  μως  εϋφημεΐσθαι  τταρ’  ημών. — 
£ε'  (σ.  640).  “Τον  αντον  Λ0705  προς  μοναζούσας  περί  παθών 
καί  Αρετών  καί  περί  τών  τικτομένων  έκ  τής  κατά  νοΰν  σχολής.” 
"Αρχ.  Το?5  μοναδικώς  ζήν  π ροθυ μουμένοις  αληθώς  άηδής 
έστιν  ού  μόνον  ή  πρός  τούς  πολλούς,  άλλα  καί  ή  πρός 
αυτούς  τούς  όμοτρόπους  ομιλία. — ξξ~'  ( σ .  678).  “Προ5 
τούς  δυσχε ραίνοντας  επί  ταϊς  συμβαινούσαις  ήμίν  πάντοθεν 
περιστάσεσι  παντοδαπαΐς.”—ξξ'  (σ.  687).  “Τον  αντον  Πρδ$ 
τον  έρωτήσαντα  περί  τής  άναλήφεως  του  μεγάλου  καί  Αγγ ελικοΰ 
σχήματος.”  "Α ρχ.  'Τμεΐς  χρίσμα  έχετε  άπδ  τον  άγιον 
καί  ο’ίδατε  πάντα. —  ξη'  (σ.  690).  “Τον  αντον  Επιστολή 
ήν  έξ  Ασίας  αιχμάλωτος  ών,  πρός  την  εαυτού  εκκλησίαν 
άπέστειλεν.”  ’Αρχ.  Ό  ταπεινός  μητροπολίτης  Θεσσα¬ 
λονίκης,  πάσι  τοΐς  έν  άγίιρ  II νεύματι  άγ απητοίς  καί 
τέκνοις  καί  άδελφοΐς  τής  έμής  ταπεινότητος'  τοΐς  τε 
θεοφιλεστάτοις  έπισκόποις  καί  τοΐς  εκκλησιαστικοί 5 
αρχουσι,  καί  δι'  αυτών  πάσι'  καί  μάλιστα  τοΐς  τα 
ήμέτερα  ποθοΰσιν  είδέναι.  Τέλ.  Ο  γ άρ  κολλώμενος 
διά  τών  έργων  τής  αρετής  τιρ  θειρ,  έν  πνεύμα  μετά 
τού  θεού  γίνεται  διά  τής  τού  θείου  Πνεύματος  χάριτος 
ήτις  μετά  πάντων  υμών  εΐη,  πάντοτε  νύν  καί  άεί  καί 
εις  τούς  αιώνας  τών  αιώνων  Αμήν.—ξθ'  (σ.  708).  “Τον 
αντον  ΙΙρόϊ  τούς  άθεους  Χιόνας  διάλεξις"  συγγραφεΐσα  παρά 
ιατρόν  τον  Ταρωνείτον,  παρόντος  καί  αύτηκόου  γεγονότος.” 
“ Αρχ .  "Ηλάον  οί  Χιόναί  φησιν  όρισμιρ  τού  άμηρά,  εις 
τό  διαλεχθήναι  τιρ  μητροπολίτη  Θεσσαλονίκης "  έφο- 
βήθησαν  οΰν  κινηθή ναι  τόν  λόγον  έμπ  ροσθ  εν  εκείνου. 
Τίλ.  Καί  ,  &  μέν  εΐπον  εκείνοι,  ακριβώς  ημείς  ούκ 
ή  κούσαμεν'  εις  &  δέ  έγ  ράφαμεν,  αύτήκοοι  έγ  ενόμεθ  α" 
καί  ώϊ  τον  θεού  βλέποντος,  &  είδομεν  καί  ήκούσαμεν 
έγ  ράφαμεν.  —  ο'  (σ.  715).  “Τον  αντον  Δεκάλογοί  τής  κατά 
Χριστόν  νομοθεσίας  ήτοι  τής  νέας  Διαθήκης.”  Αρχ.  Κνρεοϊ 
ό  θεό;  σον  Κύριος  εις  έστιν "  ό  έν  πατρί  καί  υίιρ  καί 
ΙΙνεύματι  γνωριζόμενος. — οα'  (σ.  724).  “  Ενχή  πρός  τόν 
θεόν  ήν  προ  τής  πύλης  τής  7τόλεα>5  ηϋξατο  συνήθως  δτε  την 
αρχήν  έμελλεν  εϊςελθεΐν.” — οβ'  (σ.  727).  “  Ενχή  έπί  έθνους 
επιδρομή.” — 07'ι(σ·  728).  “Έτέρα  έπί  Ανομβρίμ.” — οδ'  (σ. 
729).  “Έτέρα  ευχή  ήν  μετά  τήν  χειροτονί αν  όφθείς  τοΐς 
βασιλεύσι  συνήθως  ηϋξατο.” — οε’  (σ.  732).  “Τον  αντον  Κεφά¬ 
λαια  περί  προςευχής,  καί  καρδίας  καθαρότητας.”  “  Κεφάλαιον 
α’.”  "Αρχ.  Επειδή  τό  θειον  αύτοάγαθότης  έστί  καί 
έλεος  αυτόχρημα.  “Κ εφάλαιον  β' .”  Αρχ.  "Οταν  τό 
ένιαΐον  τού  νού  γένηται  τρισσόν  μένον  ένιαΐον.  “  Κε- 
φάλαιον  7  ■”  ” Αρχ.  Νον$  λέγεται  καί  ή  τού  νού  ένέργεια. 
— ο5"'  (σ.  735).  “"Κτερα  κεφάλαια.”  "Αρχ.  Ο  θεω  συγκρα- 
θείς  διά  πίστεως  καί  έπιγνούς  αυτόν  διά  πράξεως. 

2  (σ.  743)·  11  Τον  φιλοσοφωτάτον  και  λογιωτάτον 

καί  τιμιωτάτου  έν  μοναχοί 5  κυρού  Μαξίμον  τον  Πλανονδη 

Έγκώμιον  εις  τούς  άγιους  καί  πανευφήμους  Αποστόλους  Πέτρον 
καί  ΙΙανλον.” 

"Αρχ.  Έδόκει  μοι  λέγειν  τί  περί  τών  Αποστόλων 
π  ροθυ  μου  μένιρ,  μήδέν  είναι  πόνου  πολλοΰ  πράγμα. 

3  (σ.  815)·  “Τον  σοφωτάτ ον  και  λογιωτάτον 

καί  τιμιωτάτου  έν  μοναχοΐς  κυρού  Μαξίμον  τον  Πλανονδη 
Αόγος  εις  τήν  θεόσωμον  ταφήν  τού  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού.” 

"Αρχ.  Ά  μέν  αν  τις  είκάση,  τεκμήριον  τήν  παρούσαν 
ίχειν  κατάστασιν,  ούκ  έξω  δοκεΐ  τού  μέγά  τι  συνε- 


νεχθήναι.  Τέλ.  (κολ.)  καί  κατά  τών  άλλων  τάς  όφρΰς 
άνατείνειν  ό  Μωσεωϊ  νόμος,  έπί  γλώσσης  ευθύς"  έν  οϊς 
δέ  τόν  νόμον  παραβαίνοντες,  τόν  έλεγχον  έπιύντα 
έώρων  αντί[κα]... 

Έν  αρχή  τού  κωδικός  άπεσπ ασμένον  φύλλον  (XIX  αίώνος), 
ίσως  γεγραμμένον  χειρί  Ιακώβου  τον  πο.λαιοτέρου,  έν  <ρ  τάδε " 

“  Πίναξ  τών  μή  εύρεθέντων  λόγων  τού  έν  άγίοις 
πατρός  ημών  Γρηγορίον  τον  Παλαμά,  ούτε  έν  ταΐς  κατά 
τό’Όρος  βιβλιοθή καις,  οΰτε  έν  τοΐς  κατά  Θεσσαλονίκην 
βιβλίοις,  7 νωσθέντων  δέ  έκ  τών  παρά  διαφόροις  εύρε- 
(λεισών  τούτων  άντ ιγ ραφών 

“  Εννέα  λόγοι  κατά  Β αρλάμ,  εις  τρεις  τριάδας  διηρη- 
μένοι,  ών  οί  μέν  πρώτοι  τρεις,  διδάσκουσι  περί  τών 
έξωτ  ε  ρι  κών  μαθημάτων,  μέχρι  τίνος  δει  τούτ  οις  χρήσθαι 
τούς  χριστωνύμους,  καί  δτι  έπωφελές  έστιν  έντός  τον 
σώματος  κρατεΐν  τόν  οικεΐον  νοΰν  τούς  αρχαρίους 
ήσυχαστάς·  καί  έτι  περί  θείου  φωτός,  καί  φωτισμού, 
καί  τής  έν  Χριστιρ  τελειότητος"  οί  δέ  άλλοι  τρεις, 
έπιγραφόμενοι  δεύτεροι,  διδάσκουσι,  ποια  είναι  ή 
όντως  σωτήριος  γνώσις"  ποια  ή  έν  κρυπτιρ  νοερά 
π ροςευχή,  καί  πνευματική  λατρεία "  τίνα  τα  ιδιώματα 
αύτής,  καί  τί  τό  τού  ιερού  φωτός  έκείνου  Απόρρητον 
θέαμα"  οί  δέ  άλλοι  τρεις  διδ άσ κουσιν  ύφηλότατα,  καί 
θ ειάτατα,  περί  θεώσεως  καί  θείου  φωτός"  ( τούτους  καί 
ό  άγιος  Φιλόθεος  αναφέρει  έν  τή  βιογ  ραφίμ  τού  άγιου, 
καί  ύπερεπαινεΐ  ύπερφυέσιν  έπαίνοις,  ιερών  ιερούς  καί 
μσματα  μσ  μάτων  τούτους  άι τοκαλών.  ”  Αόγοι  κατά 

Α  κινδύνου,  οΰς  ό  θείος  Τρηγόριος  νύν  μέν  αντιρρητικούς 
κατά  Ά  κινδύνου  όνομάζει,  νύν  δέ,  Αντίθεσιν  κατά 
Ακίνδυνου,  έν  οΐς  γράφει  κατά  τού  Τρηγορά"  (καί 
τούτους  ό  θείος  Φιλόθεος  θ αυμασίως  έγ  κω  μιάξει,  λέγων, 
ή  τούτους  είναι  άπαν  τό  τής  εύσε βείας  μυστήριον * 
ήγουν  αυτούς  είναι  τήν  τών  μυστηρίων  τής  εύσε  βείας 
φανέρωσιν)  ’’  Διάλογος  Β αρλααμίτου  καί  ορθοδόξου 
”  Διάλογος  κατά  Θεοφάνη  καί  θεοτίμου  ”  Αόγοι  οΰς 
έπιγ ράφει  πρώτους  καί  δευτέρους  ( ούτοι  δέ  δοκοΰσιν 
είναι  οί  κατά  Βαρλαάμ  διαληφθέντες)  "Αόγος  πρός 
τόν  Αί'νον  ”  Αόγος  πρός  τόν  νομοφύλακα  Συμεώνην 
"'Κπιστολή  πρός  Μηνάν  ” Επιστολή  πρός  τόν  Κν- 
ξίκου’  Αθανάσιον  ”Ό  τέταρτος  λόγος  κατά  Νίκη  φόρου 

τού  Τρηγορά  (ξητητέος  καί  ούτος,  εις  Αναπλήρωσιν  τού 
ένταΰθα  εν ρεθ έντος  μετά  τών  λοιπών  τριών,  έλλειπούς 
δμως  ’όντος)  ”  0  δέ  Δοσίθεος  έν  τοΐς  προλεγομένοις 
τού  τής  Αγάπης  τόμ:  σελ  :  39:  Αναγράφει  δτι  εΐχεν 
ό  θείος  Τρηγόριος  πέντε  λόγους  πρός  τόν  Κ υξίκου 
Αθανάσιον  κατά  Ά  κινδύνου.”  Ζ  ητητέος  καί  ό  κατά 
’Ακινδύνου  συνοδικός  τόμος"  μετά  τόν  κατά  Βαρλαάμ 
7 ενόμενον,  προβάς  έν  τή  Άγίμ  Σοφία. 

Τών  έν  τιρ  κώδικι  τούτιρ  περιλαμβανομένων '  Ομιλιών  Τρηγορίου 
τού  Παλαμά  αί  μέν  ν7τ’  άρ.  α'-μα'  έξεδόθησαν  τύποις  έν  'Ιερο- 
σολύμοις  τω  1857  ύπό  τήν  επιγραφήν  “Τον  έν  άγίοις  πατρός 
ημών  Γ ρηγορίον  Αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  τού  Παλαμά 
Όμιλίαι  τεσσαράκοντα  καί  μία. ..νύν  τό  πρώτον  τύποις  έκδιδό- 
μεναι  μετά  προλεγομένων  κελεύσει  τού  μακαριωτάτου  καί  θειο- 
τάτου  πατριάρχου  τών  Ιεροσολύμων  κυρίου  κυρίου  Κυρίλλου,” 
τά  δέ  ύπ’  άρ.  μβ'-ξγ',  ξζ~'  καί  οα'-οδ'  Άθήνησι  τιρ  αωξα 
ύπό  τήν  έπιγ  ραφήν  “  Τον  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Γρηγορίον  τον 
Παλαμά  Όμιλίαι  κβ'  άίς  προςετέθησαν  δ  τε  ’Έπιστολιμαΐος 
λ0705  πρός  Ίωάννην  καί  Θεόδωρον  τούς  φιλοσόφους  καί  τέσσαρες 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


337 


Εΰχαί.  Έ£  άπογράφου  τή  5  έν  Θεσσαλονίκη  '  Ελληνικής 
σχολής  νυν  πρώτον  έκδιδόντος  ΣΟΦΟΚΛΕΟΤΣ  Κ.  ΤΟΤ 
ΕΞ  ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ.”  Τό  δέ  ΰπ’  άρ.  ξθ'  έξεδόθη  ύπό  I. 
ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  ΐν  τφ  Σωτήρι  Τόμ.  XV  (1892),  σ.  236— 
246.  Κατά  ταΰτα  δέ  μόνα  των  έν  τφ  κώδικι  έναπολείπονται 
ανέκδοτα  τα  ύπ’  άρ.  ξδ' ,  ξε' ,  ξζ' ,  ξη' ,  ο',  οε'  και  οξ~'.  Άλλα 
σημειωτέον,  Άτι  έν  τφ  κώδικι  μέχρι  μέν  και  του  ξε',  σημειουμένου 
κατά  την  φαν  τοΰ  αριθμού,  συμπίπτει  οίιτος  πρός  την  παρ'  ήμΐν 
ανωτέρω  άρίθμησιν,  μετά  δέ  ταΰτα  μόνοι  άριθμοί  φέρονται  ό 
ξθ',  αντίστοιχων  τφ  παρ'  ήμΐν  ο' ,  και  ό  οδ',  &ν  φέρουσι  τάνωτέρω 
ύπ'  άρ.  οε'  Κεφάλαια. 

Έν  τη  έπιγραφή  έκάστης  των  τοΰ  ΪΙαλαμά  Όμιλιών  προ¬ 
τάσσονται  έν  τφ  κώδικι  αί  λέξεις  “Τοΰ  αΰτοΰ,”  άϊ  ημείς  οΰκ 
έπανελάβομεν  απανταχού,  στοχασμένοι  της  συντομίας,  δι'  ήν 
και  άλλως  έπετέμομεν  πολλάς  των  έπι-γραφών  δσας  ού  περιε- 
λάβομεν  έντδς  είςαγωγικών  (“  ”).  "Κπονται  δ’  έκαστη 

των  έπιγραφών  αί  λέξεις  Ε ύλόγησον  δέσποτα.  Ταΰτα  δέ 
παρατηρεί  και  Σοφοκλής  Κ.  ό  έξ  Οικονόμων  περί  τοΰ  κωδικός, 
έξ  οΰ  έξέδωκε  τάς  άνω  καταριθμηθείσας  Ομιλίας  καί  Εύχάϊ, 
άπ οκειμένου  κατά  τον  χρόνον  της  έκδόσεως  τοΰ  βιβλίου  έν  τη 
Ε λληνική  σχολή  Θεσσαλονίκης.  Συμπίπτει  δέ  καί  κατά  τάλλα 
πληρέστατα  ή  περιγραφή  τοΰ  κωδικός  έκείνου  ην  παρέχει 
Σοφοκλής  Κ.  ό  έξ  Οικονόμων  ( 'ένθ’  άν.  σ.  ιγ'  κ.  έ.)  προς  τον 
ένταϋθα  παρ’  ημών  περιγραφέντα,  ώςτε  οΰδεμία  ύπύκειται 
άμφιβολία,  δτι  ό  νΰν  έν  τη  μονή  τοΰ  Άγιου  Παντελεήμονος 
άποκείμενος  κώδίξ  έστιν  αύτός  έκεΐνος,  ον  ποτ’  έκέκτητο  ή  της 
Θεσσαλονίκης  Ελληνική  σχολή.  Μόνον  δέ  τοΰτο  παρατηροΰμεν 
διάφορον ,  οτι  ό  κώδιξ  κατά  την  τοΰ  Οικονόμου  περιγραφήν  (ένθ’ 
άν.  σ.  ιδ'  σημ.  δ’)  έτελεύτα  τότε  κολοβός  έν  τφ  Είϊ  την  θεόσωμον 
ταφήν  λόγφ  Μ αξίμου  τοΰ  Πλανοΰδη  διά  των  λέξεων  ού  γ άρ 
σώματι  σοί  μόνφ  τό  ζήν,  άλλά  καί  ψυχή·  ή  τάχα  καί 
ψυχήν  αύτός  ’έχειν  ού  παρά...,  “  ών  έλλιπής  ενός  μόνον,  05 
φαίνεται,  φύλλου ,”  νΰν  δέ  τό  κολοβόν  τέλος  έχει  κατά  την 
ανωτέρω  ημών  περιγραφήν  άλλως ·  καί  κατά  των  άλλων 
τάς  όφρΰς  άνατείνειν  ό  Μωσέως  νόμος,  έπί  γλώσσης 
ευθύς·  έν  οϊς  δέ  τον  νόμον  παραβαίνοντες,  τον  έλεγχον 
έπίοντα  έώρων  αύτί[κα].. .Συνάγεται  δ’  έντεΰθεν,  δτι  έκτοτε 
έξερρύησαν  έν  ή  πλειότερα  φύλλα. 

’Ίδε  καί  άνωτέρω  άρ.  3726  (192),  4385  (285)  καί  4386  (286) 
καί  τον  έν  τή  Συνοδική  βιβλιοθήκη  τής  Μόσχας  έκ  τής  μεγίστης 
Ααύρας  τοΰ  ’Άθωνος  άπενεχθέντα  ποτέ  πλούσιον  κώδικα  των 
έργων  τοΰ  ΙΙαλαμά  ύπ’  άρ.  212  (Κατάλογσ5  άρχιμανδρίτου 
ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΤ  σ.  257  κ.  έ). 

5723·  2ΐ6. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,315x0,215).  XV.  σελ.  2.  (0.  491). 

Ευαγγέλιο  ν. 

Έν  τέλει'  θεοΟ  τό  δώρον  Ίωάννου  Άντζιμάδη  πόνος. 

5724·  2ΐ7· 

Βομβ.  4.  (0,28x0,23).  XIII.  (0.390). 

Θεοφύλακτου  Βουλγαρία®  Ερμηνεία  εις  τα  τεσσαρα 
ευαγγελία. 

α'  (0.  Ια).  Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Ματθαίον.  ’Άρχ.  (άκέφ.). 
(Ερμηνεία). ,.οΰτον  τό  κακόν  άπη ρτισεν  έν  τή  καρδία'  εί 

δέ  έργον  ούκ  έ _ υτο'  οΰκ  ίσχνσεν  έττεί  έάν  ίσχύση  παρ' 

αϋτίκα,  τό  έργον.  Έπεται  δεύτερον  άπόσπασματόδε'  Έρρήθη 
8ε  οτι  05τΐ5  άν  άττολύσ-τ)  την  γυναίκα  αΰτοΰ  δό[τω  αυτή]  τό 


άποσ-τάσιον.  Έγώ  8έ  λέγω  ύμίν  πά®  ό  άπολύων  την  γυναίκα 
αΰτοΰ  παρεκτό®  λόγου  πορνεία®,  ποιεί  αυτήν  μοιχάσθαι·  καί 
05  άν  άπολελυμένην  γαμήοτ)  μοιχάται  (Μ ατθ.  5,31).  (Ερμη¬ 
νεία.)  Μωυσής  έ κέλευσεν  έάν  τις  μισή  την  γυναίκα 
αΰτοΰ,  διδότω  αυτή  άπόστάσιον  ήτοι  χωριξέσθω  αυτής· 
ϊνα  μη  χείρον  τί  γένηταΓ  μισού μένη  γάρ  ίσως  'άν  καί 
έφονεύθη. — β'  (0.  80α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Επιτομή  διαφόρων 
έξηγητών  εις  τό  κατά  Μάρκον  Ε ύαγγέλιον.”  ’Άρχ.  Άρχή  τοΰ 
Εύαγγελιου  Ίηαοΰ  Χριοτοΰ  υΐοΰ  τοΰ  Θεο ΰ... (Ερμηνεία). 
Ιωάννην  τον  τελευταΐον  τών  π ροφητών  άρχή  είναι  τοΰ 
Εΰαγγελίου  τοΰ  υίοΰ  τοΰ  θεοΰ  φησί'  τό  γάρ  τέλος  τής 
ΤΙαλαιάς  άρχή  τής  Χέας  διαθήκης. — γ'  (0.126α).  “Τοΰ 
αυτου  Επιτομή  καί  σνναγοιγή  διαφόρων  έξηγητών  εις  τό  κατά 
Αουκαν  εύαγγέλιον .”  ’Άρχ.  Έπειδήπερ  πολλοί  έπεχείρηααν 
άνατάξααθαι  διήγηοτιν  περί  τών  πεπληροφοριμενων  έν  ήμΐν 
πραγμάτων.. .( Ερμηνεία).  Τίνος  ήσαν  οι  πολλοί  οΰτοι  οι 
έπιχειρήσαντες  ψευδάποστόλου'  πολλοί  γάρ  συνέ¬ 
γραψαν  ευαγγέλια  δήθεν. — δ'  (0.  248α).  “Τοΰ  αΰτοΰ 
Επιτομή  τών  τοΰ  Χρυσοστόμου  έξηγητικών  εις  τό  κατά  Ίωάννην 
Ε  ύαγγέλιον.”  ’Άρχ.  Έν  άρχή  ήν  ό  λόγο®.  (Ερμηνεία.) 
'Οπερ  έν  προοιμίοις  εϊπον  τοΰτο  καί  πάλιν  έρώ'  οτι 
τών  άλλων  Ε  ύαγγελιστών  τήν  κάτω  γέννησι  ν  τοΰ 
Κυρίου ■  τήν  άνατροφήν  τήν  αϋξησιν  πλα τέως  άφηγου- 
μένων  οΰτος  έκεΐνον  μέν  παρατρέχει. 

Ή  έρμηνεία  επεται  έκάστοτε  κατά  τάνωτέρω  εις  βραχύ  άπό- 
σπασμα  τοΰ  κειμένου  γεγραμμένον  έρυθρόν.  Έκαστου  δέ  τών 
εύαγγελίων  προτάσσεται  ή  ύπόθεσις  αύτοΰ  καί  τινα  έκ  τοΰ  Βίου 
τοΰ  οικείου  Εύαγγελιστοΰ. 

Πλήν  δέ  τής  ερμηνείας  ύπάρχουσιν  έν  τω  κώδικι  καί  Σχόλια 
παρασελίδια.  Άρχή  τών  Σχολίων  έν  φ.  1  α'.,.’Ίνα  μή  ώς 

κάκιστον  ...τες  τάς  γυναίκας  ά _  δέδωκεν  ό  νόμος 

άδειαν  ....νφ  ρεπουδ  ιατεύειν  τήν  γυναίκα  τις  διαζεύ- 
γνυσθαι  καί  [χωρίζε]σθαι  αύτής·  βιβλίον  δέ.,.ϊνα  μή 
έξόν  ή  τή  γυναικί  έγκλημα  φησί  τον  τήν  σώφρονα 
έ κβάλλοντα'  δίδωσι  γάρ  αυτή  άδειαν  άλλφ  γαμηθήναι 
οπερ  έστίν  είδος  μοιχείας  05  άν  εί  μή  ληθείσης  τής 
συζυγίας·  οΰ  γάρ  τό  ρεπούδιον  παρά  θεφ  λύει  τον 
γάμον,  άλλ’  ή  άτοπος  πραξις·  ό  γάρ  λαβών  αύτήν 
μοιχός  έστιν  καί  αύτή  δέ  τή  γυναικί  κωλύει  άλλφ 
συνευρεθήναι'  διά  φιλίας  έπιτρέπων  άνακάμψαι  προς 
τον  άνδρα'  καί  ό  άπολύων  νΰν  τήν  γυναίκα·  μοιχάται 
αύτήν  τουτέστιν  άν αγ κάξει  μοιχευθήναι'  καί  ό  δεχό¬ 
μενος  αύτήν  μοιχάται  αύτήν  άφορμήν  παρέχων  τοΰ 
άμαρτήσαι  τήν  γυναίκα·  εί  γάρ  μή  δέχοιτο  έπανα- 
κάμψει  πρός  τόν  άνδρα.  Τό  τελευταΐον  τών  εις  τον  Ματθαίον 
Σχολίων  (0.  78  α)  έχει  ώδε'  Είπών  εις  τό  Άνομα  τοΰ  πατρός 
καί  τοΰ  υίοΰ  καί  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος·  ού  μήν  εις  τά 
ονόματα  έδίδαξε  μίαν  καί  μόνην  τήν  τής  θεότητος 

φύσιν  έν  τρισί  π  ροσώποις _ Έπεβεβαίωσε  δέ  τοΐς 

λεχθεΐσιν  διά  τοΰ  άμήν  δπερ  έστίν  βεβαιώσεως  ση¬ 
μαντικόν  καί  φησίν  καί  ιδού  έγώ  μεθ’  υμών  είμι 
πάσας  τάς  ημέρας  έως  τής  συντέλειας  τοΰ  αίώνος  άμήν. 
Άρχή  τών  εις  τόν  Μάρκον  Σχολίων  (φ.  80  β)·  Μάρκος  ό 
εύαγγελιστής  άπό  τοΰ  π ροφητικοΰ  πνεύματος  τοΰ  έξ 
ύψους...  ’  Αλλο  δέ  φησι  δύο  προφητείας  έν  διαφόροις 
είρημένας  τόποις  ύπό  δύο  π  ροφητών  εις  έν  συναγαγών 
πεποίηκε  καθώς  γέγραπται  έν  'Ησαΐα  τφ  προφήτη. 
Τελευταΐον  τών  εις  τόν  Μάρκον  Σχολίων  (φ.  124  α)·  Παρά 
πλείστοις  άντιγ ράφοις  ού  κεΐται  ταΰτα  έπιφερόμενα 

43 


Η.  II. 


338 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


τιρ  κατα  Μ άρκω  εύαχχ ελίιρ  ώς  νόθα  νομίσαντες  αυτά, 
τινε 5  εΐναι'  όμως  ήμεΐς  έξ  ακριβών  άντιχ  ράφων  καί 
7 τλείστων  οΰ  μήν  άλλα  και  έν  τφ  II  αλαιστιναίιρ 
εύαχχελίιρ  Μάρκου  εΰρόντες  αύτά'  ώ?  έχει  ή  αλήθεια 
τεθείκαμεν  και  την  έν  αύτφ  έπιφερομένην  δεσποτικήν 
άνάστασιν·  εΐτα  άνάληφιν,  και  καθέδρα ν,  έκ  δεξιών 
τοΰ  πατρός'  φ  πρέπει  ή  δόξα  και  ή  τιμή  νυν  καί  αεί 
καί  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  αμήν.  Αρχή  των  εις 
τον  Αουκάν  Σχολίων  (φ.  126  α)-  [Τ]ό  έιτεχείρησαν  ένταΰθα 
λεληθ[νΐαν  έ?]χει  κατηγορίαν  των  χωρίς  χαρ[ίσματος ] 
έλθόντω ν  επί  τήν  άναχ  ραφήν  των  εύαχχ  ελιών  Ματ- 
θαΐος  χάρ  οϋκ  έπεχείρησε  άλλ’  έχραφε'  έξ  αχ....  την... 
ομοίως  Μάρκος  καί  Ιωάννης·  παραπλησίως  δέ  καί 
Αουκάς  ό  τό  παρόν  εύαχχ έλιον  συχ χραφάμενος  προ- 
τραπείς  παρά  τοΰ  κορυφαίου. ...ώςτε  σημαίνειν  τό 
έιτεχείρησαν  τό  χωρίς  χαρίσματος  έλθεΐν  εις  άναχ  ραφήν 
των  εύαχχ  ελιών  τινάς.  Τελευταίου  των  εις  τον  Αουκάν 
Σχολίων  (φ.  246α)’  Τό  ίξήγαγεν  αΰτοΰ$  εί$  Βηθανίων 
καί  τά  έξης  χρή  νοεΐν  ΰτι  έν  τή  τεσσαρακοστή  ήμέρη. 
μετά  τήν  άνάστασιν  χέχονεν ..  ,δν  έ  κδεχόμεθ  α  έλεύσεται 
έν  τή  δευτέρμ  αΰτοΰ  παρουσία  έπί  τφ  κρΐναι  ξώντας 
καί  νεκρούς ·  αύτιρ  ή  δόξα  καί  τό  κράτος  νυν  καί  άεί 
καί  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  άμήν.  Αρχή  των  εις 
τόν  Ίωάννην  Σχολίων  (φ.  248/3)·  ’Όρα  όσον  δύναται  τοΰ 
έν  άρχή  τό  ην  εΐ  χάρ  έν  άρχή  ήν,  πότε  οϋκ  ήν  διά 
τούτο  δέ  φησίν  ό  λόγο$  καί  ούχ  ό  υί05·  Τελευταϊον  των 
εις  τόν  Ίωάννην  Σχολίων  (φ.  389  α)·... (εξίτηλα)  'ΐνα  μή  τό 
πλήθος  τής  άπαχχελίας  ΰπερβαίνειν  τήν  μνήμην  των 
άκουόντων  δοκή  ώϊ  τεραστίων  τό  7τλ[ί)άο5  καί  μέ]χεθος 
σημάναι  άελι)[σα?]  ό  Β ϋαχχ ελιστής  φησίν  6τι  ταΰτα 
έάν  χράφητε  καθ  έν  ουδέ  αυτόν  οΐμαι  τόν  κόσμον 

χωρήσαι  τά  χ ραφ&μενα  βιβλία . ουδέ  τό  φαινόμενου 

τοΰτο  δι&χωρον  καί  περίμετρον  τοΰ  τε  ούρανοΰ  καί  τής 
χής'  τοΰτο  χάρ  έστιν  ό  κόσμος·  ήδυνήθη  χωρήσαι  τά 
περί  τούτων  χραφόμενα  βιβλία  άμήν. 

Ό  κώδιξ  ένιαχοΰ  μέν  τιλφόβρωτος,  ενιαχού  δ’  εξίτηλος. 

5725·  2ΐ8. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34  χ  0,235).  XIX.  (σ.  1835). 

“  Επίτομη  των  ιερών  Κανόνων 
τής  μιας  άχίας  καθολικής  καί  άποστολικής  τοΰ  Χρίστου 
εκκλησίας  μετά  των  οσα  τούτοις  άπό  τε  τής  θεοπνεύστου  Γ ραφής 
καί  των  πνευματοφύρων  πατέρων  εϊς  τε  άνάπτυξιν  καί  έπιθεωρίαν 
συντείνει,  ξυντεθείσα  παρά  τίνος  των  τής  τοΰ  Χριστοΰ  έκκλησίας 
τροφίμων  Αθωνίτου.” 

Προτάσσεται  “  Προοιμίου .”  'Άρχ.  Τά  των  ιερών  Κανόνων 
ήνθησε  μέν  έπ'  αϋτοΰ  τοΰ  άποστολικοΰ  κηρύχ ματος, 
έπλατύνθη  δ’  έπειτα  κατά  διαφόρους  τοπικάς  τε  καί 
οικουμενικός  ξυνελεύσεις  θ εοφόρων  άνδρών  καί  ίδια 
δέ  κατά  τινας  τών,  ώί  'άν  ε'ίποι  Παΰλοϊ,  έν  κόσμιρ 
λόχον  ζωής  έσχηκότων  φωστήρων. 

Ό  κώδιξ  περιέχει  πλήν  τών  1835  σελίδων,  ών  λείπουσιν  αί 
σ.  537  καί  538,  καί  δώδεκα  μή  συνηριθμημένας. 

5726.  2Ι9· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVIII.  (0.88). 

1  (φ.  I  α).  “  Εκ0εσΐ5  κατά  πενσιν  καί.  άποκρισιν 
συνοπτικώς  εις  τό  περί  συντάξεως  [Θεοδώρου]  τοΰ  Γαζή.” 

2  (φ.  34  α)·  'Ερμογε'νου$  ΐΐρογνμνάσματα. 


Αρχ.  (άκέφ.)...'άν  ή  τό  έχκλημα  καί  έπανακεφαλαιου- 
μένων  χε  εκαστα.,.έπικαίρων  ώϊ  ό  Αημοσθ έν ης. 

3  (Φ·  56  β)·  “  Ενταύθα  είσί  Σημειώματα  μετρικά.’ ’ 

4  (φ·  83  α)·  “  Στίχον ργική  απλή.” 

Ορισμοί  χεχραμμένοι  δι’  άλλης  χειρός  μετά  καί  παραδειχμάτων 
ομοιοκαταληξίας. 

5  (φ.  86  β).  Αποσπάσματα  συγγραφέων. 

Δι’  Άλλης  χειρός  καί  άλλου  μέλανος. 

'  5727·  220. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  XVIII.  (0.200). 

Σννοφις  τέχνης  γραμματικής  κατά  πεΰσιν  και  άπό- 
κρισιν. 

Γ έχραπται  διά  χειρός  Αωροθέου  Β ουλησμά. 

5728.  221. 

Χαρτ.  8.  (0,225  X  0,16).  XVIII.  (0.  280). 

1.  Σύνταγμα  Αογικής. 

2.  “  Εις  τά  Ύστερα  τον  Άριστοτέλουξ  αναλυτικά  εκ 
των  [Θεοφίλου  τοΰ]  Κορυδαλέω$.” 

5729·  222. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVIII.  (0.192). 

“  Επιτομή,  ειτουν  βραχεία  ειςαγωγή  εις  τά  τής 
Αογικής  ζητή ματα.” 

Έττονται  Διαλέξεις  λοχικαί. 

5730-  223- 

Χαρτ.  8  μέχ.  (0,24  X  0,17).  XVIII.  (φ.  639). 

Ευγενίου  τοΰ  Βουλγάρεω$  Αογική. 

5731·  224. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (σ.  803). 

1.  “  Εκθεσις  συνοπτική 

τής  όλης  συλλοχιστικής  πραχματείας,  έκδοθεΐσα  παρά  τοΰ 
λοχιωτάτου  καί  σοφωτάτου  Κορυδαλεωξ  κυρίου  Θεοφίλου 
μητροπολίτου  Αθηνών .” 

2.  Τοΰ  αΰτοΰ  “Εΐϊ  τά  "Υστερα  αναλυτικά.” 

5732.  225- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.67  +  1). 

1.  “νΕκ#εσις  συνοπτική  τής  όλης 

συλλοχιστικής  πραχματείας  έκδοθεΐσα  παρά  τοΰ  λοχιωτάτου 
καί  σοφωτάτου  Θεοδοσίου  του  Κορυδαλλεωϊ  πρώην  μητρο¬ 
πολίτου  Χαυπάκτου  καί’Άρτης.” 

2.  “Εις  τήν  κατά  ’Αριστοτε'λην  Αογικην  Σχολαστικοί 
αποση μειώσεις.  ’ 

3·  “Αναστασίου  ιερομονάχον  τοΰ  Γορδίου  Συντομω- 
τάτη  έκθεσις  τής  λογικής  πραγματείας.” 

4·  “  Πρόκλου  Σφαίρα.” 

5·  “  Χαρακτήρες  επιστολών.” 

Έν  τέλει'  Τελθ5  1697,  Μαρτίου  ιη'  εις  τό  ’ Ανατολικόν. 

5733-  226. 

Χαρτ.  8  μέχ.  (0,235x0,17).  XVIII.  (0.95). 

I.  “  Αογική  ελάττων  Μεθοδίου.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


339 


2.  Μακαρίου  [τοΰ  Πατρίου]  ΐΐρογνμνάσ/χατα  τής 
ρητορικής. 

Προτάσσεται  “  Προοίμιον  εις  την  ρητορικήν  τέχνην.” 

3-  “  Στάσεις  της  ρητορικής  εις  βιβλία  γ'.” 

Προτάσσεται  “  ΙΙροοίμιον  εις  τα!  Στάσεις.”  ’Άρχ.  Ίκανώς 
περί  των  π  ρογυμνασ  μάτων  τοΰ  ’  Αφθονίαν  έξακρι- 
βώσασι. 

5734·  227. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (φ.  58). 

“  Σΰνοφις  γενική  της  λογικής  έζεως.” 

Προτάσσεται  “Προοίμιον  εις  τόν  αίτησαν  τα.”  ’Άρχ.  Πάσα 
φιλοσοφική  άκρότης. 

Έν  τελεί  Κατάλογοί  επισκόπων,  -ήτοι  δσαι  έίνε  άρχιεπισκοπαΐ, 
τίνες  -γράφονται  ύπέρτιμοι  καί  έξαρχοι  καί  τίνες  μόνον  ύπέρτιμοι, 
άλλ’  ούχϊ  έξαρχοι. 

Τά  φ.  2 — 7  καί  51 — 55  άγραφα. 

5735·  228. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24  χ  0,17).  XVIII.  (σ.  503). 

“  Τέχνη  ρητορική.” 

Εί!  βιβλία  γ'  μετά  Π ίνακος  έν  τελεί,  οΰ  τά  φύλλα  ού  σννη- 
ρίθμηνται.  Τοΰ  Α'  βιβλίου  τό  α'  κεφάλαιον  “  Τί  είναι  η 
ρητορική,  πόθεν  ώνομάσθη,  κατά  τί  όμοιάζε ι  καί  διαφέρει  άπό 
την  διαλεκτικήν.”  ’Άρχ.  Πόθεν  ώνομάσθη  ή  ρητορική. 

Έν  άρχή  τοΰ  κώδικας  Σημειώματα  θεολογικά. 

5736·  229- 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,16).  XVIII.  ( φ .  539). 

1.  'Ρ ητορικη  τέχνη. 

’Άρχ.τδ  “Προοίμιον  είί  την  ρητορικήν  τέχνην.”  Την  έμφυτον 
έτιθυμίαν  καί  ’έφεσιν  άϊ  περί  τούς  λόγους  καί  τά  μαθή¬ 
ματα  φύσει  πάντες  έχουσιν  άνθ ρωποι.  Τέλ.  τής  "Ρητο¬ 
ρικής"  τελειωτική  πανσθενής  τριάς  τοΐς  έπιμόνως  ένδια- 
τρίβουσι  τούτοις  τοΐς  άτελέσι  τής  κατά  ρητορικήν 
τελειότητος  έγκρατεΐς  γενέσθαι. 

2.  “Αλεξάνδρου  [Μαυροκορδάτου]  του  εξ  απορρήτων 
Σΰνοι/ας  τέχνης  ρητορικής  κατά  πενσιν  και  άπόκρισιν.” 

3·  “’Έκθεσις  ρητορικών  τινων  κανόνων 

ίεροκήρυξι  μάλιστα  σνμβαλλομένων  οΰς  έκ  τής  Αατινίδος 
φωνής  ό  έν  ίεροδιακόνοις  Μακάριος  [ό  Πάτριος]  εις  την  Ελλάδα 
φωνήν  άπανθισάμενος  τοΐς  φίλολόγοις  προϋθηκεν.” 

4·  “  Περί  τον  πώς  δει  ομιλίαν  σνγγράφειν. 

Περί  των  γενών  διαιρέσεως  τής  ομιλίας  Γεωργίου  Σουγδουρή 
ίερέως.” 

5·  “  Πρόκλου  Σφαίρα  περί  άφωνος  και  πόλων.” 

6.  “  Σκαρλάτοι  τω  πανενκλεεΐ  άνδρ'ι  λογίω  τε  και 
ενγενεστάτω  Θεόφιλος  ό  Κορυδαλεΰς.” 

’Άρχ.  Δόγμα  σοφόν  οϋχ  ήττον  ή  παλαιόν. 

η.  “  Περί  κλιμάτων  η  περί  διαφοράς  ημερών 

καί  νυκτών  κατά  μέρος  επί  τοΰ  βορείου  ημισφαιρίου.” 

’Άρχ.  Έδιηγηθήκαμεν  καθολικώτερον  τήν  διαφοράν 
τών  ημερών  καί  νυκτών. 

8.  “  'Απόκρισις  προς  τους  ζητήσαντας  την  πρό- 
γνωσιν  του  άερος.” 

’Άρχ.  Εκείνος  όπου  ζητεί  τήν  π ρόγνωσιν  τής  μετα¬ 
βολής  τοΰ  άέρος  υποθέτει  τήν  γνώσιν  τελείαν. 


9·  “  Απόκρισις  μικρά  τις  του  μεγάλου  σκενο- 
φνλακος 

τής  μεγάλης  εκκλησίας  κύρ  Μτταλασίου  πρός  τούς  έρωτήσαντας 
που  δεΐ  τίθεσθαι  τήν  μερίδα  τής  Παναγία!.” 

ΙΟ.  “  Ιστορία  διά  τον  Χριστόν  πώς  έγινεν 
καί  έκλέχθη  ίερεύς  υπό  τών  Εβραίων.” 

11.  “’Έκ#εσις  σύντομος  και  κεφαλαιώδης 

τών  ιερών  δρων  τε  καί  δογμάτων  τής  ανατολικής  τοΰ  Χριστού 
εκκλησίας.” 

1 2.  Ίωάννου  Καρυόφυλλου  τοΰ  μεγάλου  λογοθέτου 

Ζητήματα  καί  λύσεις  θεολογικαί. 

13.  “  Κανών  εις  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον 
κατά  πασών  σχεδόν  τών  αιρέσεων.” 

Κατά  τινα  σημείωσιν  ό  Κανών  ούτος  άντεγράφη  έξ  εντύπου 
Ωρολογίου  έκδεδομένου  Ένετίησι  παρ'  Άνδρέμ  τφ  Κουνάδιρ  τφ 
μφκε'.  Σημειωτέον  δ’  δτι  παρά  τφ  ΠΚΟΚΑΝΙ)  Βΐ61ϊο§ΐ’&ρ1ΐϊθ 
Ηθ1Ιέηϊς[ΐιβ  Τόμ.  Α'  σ.  181  ώϊ  έτος  τυπώσεως  τοΰ  Ωρολογίου 
φέρεται  τό  1524.  Πρόκειται  άρα  ενταύθα  περί  άλλης  νεωτέρας 
τοΰ  βιβλίου  έκδόσεως  ; 

'Ίδε  καί  άρ.  6052  (545). 

Ι4·  Γαβριήλ  Σεβήρου  Περί  τοΰ  7τότε  αγιάζονται 
καί  μεταποιούνται  τά  άγια  δώρα. 

Ι5·  “Νικολάου  Μαυροκορδάτου  τοΰ  Κωνσταντινου- 
πολιτου  Περί  γραμμάτων  σπουδής  και  βιβλίων  άνα- 
γνωσεως.” 

ΐ6.  “Τοΰ  τιμιωτατου  και  λογιωτατου 
κυρίου  Χουρρουξίου  τοΰ  Κ ωνσταντινουπολίτου  Σύνοφις  τών 
πάλαι  έπισημοτέρων  τής  Έώαϊ  γυμνασίων.” 

Άφιεροΰται  Άθ  ανασίιρ  Σκιαδμ  τφ  Κεφαληναίιρ' 
έγράφη  δ’  έν  Π αταυ'ίω  τφ  αφια'  (  =  1711). 

1  7·  “’ Αποφθέγματα  λακωνικά.” 
ΐ8.  “  Εκ  τών  τοΰ  Πλάτωνος  "Οροι.” 

19.  Πλάτωνος  Σωκρατους  απολογία. 

20.  Διογε'νους  Λαερτίου  “  Διογένης.” 

’Άρχ.  Διογένης  Ίκεσίον  τραπεζίτου  Σινωπεύς. 

2  1.  “  Εκ  τών  του  Μαξίρου  Τυρίου  φιλοσόφου 
Πλατωνικού  Εί  προηγούμενος  ό  τοΰ  κυνικοΰ  βίος  λόγος  κ'.” 

2  2.  Προχόρου  Περίοδοι  Τωάννου  τοΰ  Θεολόγον. 

Τά  φ.  291—293,  390,  391  καί  492—495  άγραφα. 

5737·  230. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVIII.  (σ.  582). 
Άφθονίου  'Ρ  ητορικη  εις  τέσσαρας  τόμους  (βιβλία). 

5738-  23Ι. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,145).  XVII.  (0.114). 

“  Αναστασίου  Ιερομόναχου  τοΰ  Γορδίου 
Τέχνης  ρητορικής  είςαγωγική  διδασκαλία  μετά  πράξεως  έν 
δέκα  τμήμασι  διηρημένη.” 

Έν  τέλει'  1698,  μχξην  Π οσειδεώνος  λ^'  έν  τφ  Άνα- 
τωλικφ. 

5739·  232. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVIII.  (0.334). 
I.  [Βικεντίου]  “  Δαροδοΰ  τοΰ  εκ  Κ εφαληνίας 
Πράξις  κατά  συντομίαν  εις  τάς  ρητορικάς  ασκήσεις.” 

43—2 


340 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2.  Θερ,ατα  τής  'Γητορικής. 

3·  “Άμφοτέρα  λογική  έλαττων  και  μειζων, 
περιπατητική  τε  καί  νεωτερική  παρά,  του  έν  φιλοσοφίμ  και 
θεολογίι £  τά  πρώτα  φέροντον  διαπονηθείσα  κυρίου  Βικεντίου 
Δαμοδοΰ  του  Κεφαληναίου." 

4·  “  Διδασκαλία  περί  τον  ακραιφνούς  τρόπον 
τοΰ  διδάσκειρ  τδ  θεΐορ  καί  ίερδρ  Εύαγγέλιον  έκδοθε ίσα  παρά 
Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κρητόν...” 

5·  “  Στοιχεία  γευιγραφίας  ”  μαθηματικής. 

6.  [Βικεντίου]  “  Δαμοδοΰ  τον  εκ  Κεφαλήν ίας. 

Τι  δεΐ  φρορεΐρ  περί  τοΰ  προορισμού  καί  περί  τής  αποδοκιμασίαν 
ών  άσφαλέστερορ  καί  τή  καθολική  πίστει  σύμφωνον.” 

7·  Σαμουήλ  τοΰ  οικουμενικού  ττατριάρχου 
λόγον  Εκφωνηθεί ν  τη  “  Κυριακή  την  όρθοδοξίαν  α.ψξζω’ 
Φ ευρουαρίου  κε' .  ” 

8.  “  Περί  τοΰ  πόθεν  τινές  αμαθείς  παρέλαβον 
λέγειν  τδ,  ΐΐιστεύω  Κύριε  καί  ομολογώ... δταν  δ  Ιερεύν 
εκφωνεί  τδ  λάβετε  φάγετε  καί  τδ  ΙΙίετε  έξ  αΰτοΰ  πάντεν.” 

9·  “  Μεγαλυνάρια  φαλλόμενα  κατά.  τάζιν 
είν  τάν  δεσποτικάν  έορτάν,  είν  την  ένάτην  ιρδήν.” 

Τά  φ.  272 — 277  άγραφα. 

5740.  233· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,14).  XIX.  (σ.  228). 

“  'Ρητορικής  προθεωρονμενα.” 

“λρχ.  Ή  ρητορική  εϊρε  μία  τέχνη  είν  τήρ  δποίαρ  ό 
ρήτωρ  μέ  λόγορ  καταπειστικόν  θεωρεί  πολιτικά  πρά¬ 
γματα  καί  αποβλέπει  είν  τδ  ρά  έκφράξωνται  τά 
λεγόμερα  καλών. 

5741·  234· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (0.247). 

1.  “Εγχειρίδιου  άπάσης  τής  μετρικής  τέχνης 
παρά  Γερασίμου  Βλάχου  τοΰ  Κ ρητόν  συι πεθείσα." 

2.  “Θερ,ατα  τής  γραμματικής  Αλεξάνδρου  [τοΰ 
Μαυροκορδάτου],  ” 

3-  Λόγου  ερμηνεία  ανεπίγραφος. 

Τό  κείμενον  άρχ.'Ώνπερ  οί  μέγιστοι  των  άγωνι'ζομένων 
έν  σταδίοιν  άθληταί  στήλην  άξιοΰνται.  Η  δ’  ερμηνεία 
άρχ.  ’λκούσατε. ,.&κουε  καί  τοΰ  μεγάλου  Κ ωνσταντίου. 

..  Εκείνη  μέν  δή  τοιαύτη. 

4·  Περί  των  ιστοριών  ών  έμνησθη  Γρηγόριος  ό 
Θεολόγος  έν  τω  Στηλιτευτικώ. 

Μεθ’  ερμηνείαν. 

3·  “Εις  άπασαν  την  Αογικην  τον  Άριστοτέλους 
μέθοδον  ΐΐροδιοίκησιν  ήτοι  είναγωγή,  συντεθεΐσα  παρά  Γεωρ¬ 
γίου  ιερέων  τοΰ  Σουγδουρή  τοΰ  έξ  Ιωαννίνων.” 

6.  “Προςφυίνημα  εις  πατριάρχην  διδόμενης  αυτω 
τής  ποιματικής  ράβδον.” 

η.  “  Έκ  τής  νέας  Γραφής  σημειώσεις  και  ζητήσεις 
πάνν  ωφέλημαι.” 

8.  Περί  τοΰ  μυστήριον  τής  άγιας  Τριάδος. 

9·  Περί  τής  Άναστασεως. 

Τά  0.  37,  38,  104—110,  233—236  καί  242—244  άγραφα. 


5742.  235- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,145).  XVIII.  (0.206). 

1  (φ.  I  α).  Άδηλου  Όμιλίαι  ιγ'  έν  τή  καθωμιλημένη. 

"λόγον  α  °5.  Ομιλία  είν  τδ  ’Κλέησόν  με  ό  θεόϊ  διά  την  των 

πάντων  όφέλειαν  περί  τοΰ  πρακτικού  καί  θεληματικού  άμαρ- 
τήματον.” 

Έν  0.  118  α’  α,φλδ'  Μαρτίου  κγ’  (  =  1734). 

2  (φ.  121  α).  “  Χρυσάνθου  ττρεσβυτέρου, 

καί  άρχιμαδρίτου  τοΰ  άποστολικοΰ  τών '  Ιεροσολύμων  άγιωτάτου 
πατριαρχικού  θρόνου  Περί  άφορισμοΰ'  κατ'  αϊτησιν  τοΰ  γαλη¬ 
νότατου  καί  θεοσεβ  εστάτου  αΰθέντου  καί  ήγεμόνον  πάσην 
Οΰγκροβλαχίαν,  κυρίου  κυρίου  ’Ι  ωάννου  Κ  ωνσταντίου  Κασαράβα 
ΐΐραγκωβάνου  βοεβόδα.” 

3  (φ.  149  α)·  “ Αενχημονονσα  ρητορική  Αναστασίου 
Πατταβασιλοττοΰλου.” 

Τό  0.  119  άγραφον.  Έν  δέ  τω  τελευταίιρ  παραφύλλιρ  Ιδιω¬ 
τική  σημείωσιν  οΰδενδν  λόγου  περί  οικογενειακών  συμβάντων. 

5743·  236. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (0.270) 

1.  “  Αριθμητική  τοΰ  σοφιντάτον  εν  ιεροδιδασκάλοις 
κνριον  Δωροθέου  Πρωΐου  τοΰ  Χίου.” 

"Αρχ.  Ή  αριθμητική  έστιν  έπιστήμη  τάν  τών  αριθμών 
ιδιότηταν  υποκείμενον  έχουσα  καί  περί  τούν  λόγουν 
αυτών  καί  τά  πάθη  ένασχολουμένη. 

2.  “  Κωνικών  τομών  συνοφις.” 

5744·  237- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,235  x0,185).  XVIII.  (0.382). 

Δωροθέου  Πρωΐου  τοΰ  Χίου  Γεωμετρία  καί " Αλγεβρα . 

5745·  238. 

Χαρτ.  8.  (0,222  χ  0,151).  XIX.  (σ.  133). 

“  Πρόχειρος  αριθμητική .” 

5746·  239· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XIX.  (σ.  2  +  75  +  4) 
“  Βι βλίον  περιέχων  τήν  αριθμητικήν  μέθοδον.” 

Μετά  Πίνακοδ  έν  τέλει. 

5747·  240. 

Χαρτ.  8.  (0,20  X  0,16).  XVIII.  (0.  247). 

1.  Αριθμητική. 

"Αρχ.  ’ λριθ μητι κή  έστιν  ή  τών  έν  τοίν  αριθμό ΐν 
λόγων  τε  καί  παθών  έπιστήμη  θεωρητική  μέν  ώϊ  τούν 
αυτών  έπιθ εω ροΰσα  λόγουν  τε  καί  πάθη,  π ρακτική  δέ 
ώ$  τό  07τω5  δεΐ  τούτοιν  χρήσθαι  είνηγουμένη. 

2.  Γεωμετρία. 

"λρχ.  Σημεΐον  έστιν  οΰ  μέρον  ούδέν. — Γραμμή  έστι 
σημείου  ξωή’  7 τέρατα  δ’  αυτήν  σημεία. 

5748·  24ι. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XVIII.  (0.100). 

“  Φυσική  Ίωάννου  Φριδερίκου  Βουκερέρ.  ” 

' λποτελεΐται  έκ  δύο  τμημάτων  καί  Π ίνακον  τών  παραγράφων 
έν  αρχή.  Έν  δέ  τή  φφ  τοΰ  όλου  κωδικόν  διάφοροι  Σημειώσειν 
είν  τήν  αυτήν  Φυσικήν. 

Έν  0.  15α  κάτω  έν  τη  ιρα,’  λη μητ ρίοιο  κτείαρ  μεΰ  καί 
τόδε  έστί. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


341 


*5749·  242. 

Χαρτ.  8.  (0,215  χ  0,155).  XVIII.  (φ.  250). 

“  Τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  άρχιερεως 

μητροπολίτου  Αθηνών,  κυρίου  κυρίου  Μελετίου  τοΰ  ΐξ 
Ίωαννίνων  συν  τη  τοΰ  θεοΰ  παλάμη  Επίτομη  τη ς  αστρονομίας.” 

’  Άποτελεΐται  έκ  τμημάτων  έξ  καί  περιέχει  πολλά  σχήματα 
αστρονομικά  καί  πίνακας. 

575°·  243· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,17).  XVIII.  (φ.  121). 

“  'Υπόμνημα  συνοπτικόν  και  ζήτημα 

εις  την  περί  οΰρανοΰ  πραγματείαν.” 

"Άρχ.  Οΐόν  τις  νέηλυς  εις  πάλιν  μεγίστην  καί 
μεγαλοπρεπεστάτην  εις  τό  τοΰ  παντός  τούτου  θέατρον 
γεννηθείς  εΐςάγεται  ό  &νθ ρωπος. 

Περιέχει  πολλάς  διορθώσεις  καί  σχόλια  παρασελίδια. 

5751·  244· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,165).  XVIII.  (σ.  488). 

Ψυχολογία. 

Προτάσσεται  Προοίμιον,  οϋ  ή  άρχή'  Τό  φυσιολογικόν 
τής  θεωρίας  μέρος  τα  μάλιστα  συντείνει  εις  γνώσιν 
τής  άνθ ρωπίνης  φύσεως  καί  τέλος  παρέχεται  τοΐς 
ΐδίοις  όργιασταΐς  τό  γνώναι  σφάς  αυτούς.  Η  δέ 
Ψυχολογία  αύτή  διαιρείται  εις  βιβλία  γ',  ών  πρώτον,  “  Περί 
ψυχής  βιβλίον  α°"  κεφον  αον.”  “Άρχ.  Τό  πρώτον  κεφον  τό 
προοίμιον  περιέχει  έν  ψ  τρία  ταΰτα  ποιείται  πρώτον 
τό  ύπερέχον  τής  περί  ψυχής  θεωρίας  έξυμνεΐ. 

5752.  245- 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  XVII.  {φ.  68). 

1.  Διάλογος  μεταζυ  Δι ογενους  και  Ολυμπιάδος. 

Έν  τή  καθω μιλημένη. 

Ή  συνέχεια  αύτοΰ  ευρηται  κατωτέρω  ΰπ’  άρ.  6. 

2.  “  Κοσμογραφικής  προπαιδείας  Ίωάννου  Ώρτίλου 
Κορωνε'λου  βιβλίον  α'  μεταγλωττ ισθεν 

έκ  τής  λατινικής  φωνής  εις  την  έλληνίδα  διάλεκτον  παρά  τοΰ 
τιμιωτάτου  καί  λογιωτάτου  μεγάλου  εκκλησιάρχου  τής  με¬ 
γάλης  τοΰ  Χριστοΰ  έκκλησίας  κΰρ  Μανουήλ.” 

Περιλαμβάνονται  καί  τά  λοιπά  βιβλία.  Έν  τέλει'  Τέλος 
άπάσης  τής  π ραγ ματείας’  1685  Δεκεμβρίου  ιβ ’λ 

3·  “  Περί  ποιητικής  τέχνης.” 

Μετρική,  ής  ή  άρχή'  Τό  ιαμβικόν  νέον  μέτρον  δέχεται 
πόδας  έξ  ήγουν  σνλλαβάς  δύο  καί  δέκα. 

4·  “  Ίωάννου  νομικοί)  τοΰ  Βωτανιώτου  απο  Κριτής. 

Πρόί  Ισίδωρον  διάκονον  καί  ταβουλάριον  τον  Χιώτην  Στίχοι 
εκατόν  τό  ιαμβικόν  διασαφοΰντα  μέτρον.” 

’Άρχ.  Ή  τών  ποδισμών  των  ιάμβων  αιτία 

αϋτη  πέφυκεν  ώς  δοκεΐ  τεχνογ ράφοις. 

Β ΰρηται  έκδεδομένον  παρά  Ε.  ΟουβΝΥ  (ΑηηπΒ,ΪΓβ  Λβ  Γειβδο- 
οί&ίίοη  ρουτ  Γβηοοαί'ίΐββκιβηΙ;  άβδ  βίαάθβ  Οτθοςυβδ  Τόμ.  ιχ. 
(1875)  σ.  90  κ.  έ.)  καί  Εο.  8τνϋΕΜνΝΐ>  (Αηβοάοΐα  ν&ι-ΪΗ,  ι, 
201  κ.έ.). 

5 .  “Έττιφανίου  αρχιεπίσκοπου  Κύπρου  Περί  τοΰ 
φυσιολόγου.” 

6.  Συνεχεία  καί  τε'λος  τοΰ  ανωτέρω  ΰπ  άρ.  I  Δια¬ 
λόγου. 


5753·  246. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  {φ.  148). 

“^τοιχεΐα  τής  Μεταφυσικής  του  άββά  Αντωνίου  τοΰ 
Γενουηνσίου 

μ ετενεχθέντα  έκ  τής  Ίταλίδος  εις  την  Ελλάδα  φωνήν  παρά 
τοΰ  σοφολογιωτάτου  κυρίου  Αθανασίου  τοΰ  Παρίου.” 

5754·  247- 

Χαρτ.  8.  (0,225  χ  0,17).  XVII.  (σ.  1052). 

Θεοφίλου  τοΰ  Κορυδαλεως  Προδιοίκησις  εις  την  Φυσι¬ 
κήν  καί  τά  οκτώ  βιβλία  τής  Άριστοτελους  Φυσικής 
άκροάσεως. 

Έξεδόθη  τύποις  Ένετίησι  τφ  1779  παρά  Χικολάω  Γλνκεΐ. 
Ίδ.  Βρετοΰ  Νεοελληνική  φιλολογία  Μ έρ.  Β'  σ.  71  άρ.  161. 

5755·  248. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24  χ  0,175).  XVIII.  {φ.  207). 

1.  “Τοΰ  σοφωτάτου  κυρίου  Θεοφίλου 

τοΰ  Κορυδαλεως  '  Υπομνήματα  συνοπτικά  καί  ζητήματα  εις 
την  Περί  οΰρανοΰ  πραγματείαν  ”  [Άριστοτε’λους]. 

2.  “Εις  τό  αον ,  βον  καί  γον  βιβλίον  των  Μετεω¬ 
ρολογικών  τοΰ  Άριστοτε'λους,  Σχολαστικά 

ζητήματα  έκδοθέντα  παρά  Γερασίμου  ίερομονάχ ον  Βλάχου 
τοΰ  Κρητός,  κήρυκος  τοΰ  ίεροΰ  Ευαγγελίου  καί  κοινοΰ  κατ’ 
άμφοτέρας  τάς  διαλέκτους  τών  επιστημών  διδασκάλου.” 

5756·  249· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,17).  XVII.  (0.331). 

“  Τοΰ  σοφωτάτου  εζ  απορρήτων 

[Αλεξάνδρου  τοΰ  Μαύρο κορδάτου]  Ερμηνεία  εις  την  Περί 
γεννέσεως  καί  φθοράς  τοΰ  Άριστοτελους  πραγματείαν.” 

5757·  250. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (0.5  +  254). 

1.  “  Ηθική  φιλοσοφία.” 

Περιέχει  υπό  την  επιγραφήν  “Ή  δ’  ος  ”  διαφόρους  γνώμας 
περί  άρετών.  "Άρχ.  ΙΙερί  αρετής.  Τ ελείοσίς  τις  έστίν 
ή  άρετή. 

2.  “Έκ#εσις  συνοπτική  τής  λογικής  πραγματείας 
κατ  ερωτησιν  και  άποκρισιν.” 

Αιάλογος  μεταξύ  Διδασκάλου  καί  Μαθητου. 

3·  “  Σύντομος  πραγματεία  περί  τέχνης  ρητορικής.” 

"Άρχ.  Την  τών  έπ  ιστολών  καί  γ  ραμμάτων  έξανύ- 
σαντες  συντομίαν  τά  τής  ρητορείας  μετελθ εΐν  αναγ¬ 
καίου  φήθημεν. 

4·  Ευγενίου  Ίωαννοΰλη  τοΰ  Αίτωλοΰ  Επιστολαί 
τεσσαρες. 

3·  “  Ομιλία  τή  πέμπτη  Κυριακή  τών  νηστειών 

Περί  ταπεινωσεως.” 

’Άρχ.  θέλει  ένας  σοφός  μαθηματικός  ένας  έμπειρος 
γεωμέτρης  νά  ση μειώση  τό  τριχή  διαστατόν. 

6.  “Λόγος  εις  την  δευτεραν  τοΰ  Χρίστου  παρουσίαν.” 

"Άρχ.  'Ο  φόβος  ό  πολύς  καί  ό  τρόμος  όποΰ  ένθυ 
μοΰμαι  καί  λογιάζω  πώς  έχει  νά  με  περιλάβει  έμένα 
τόν  αμαρτωλόν. 


342 


ΑΓΙ0ΡΕΓΓΙΚ01  ΚΩΔΙΚΕΣ 


7·  Εγκώμιο  ν  Ίωάννου  τον  Προδρόμου. 

Ανεπίγραφοι*.  Ά ρχ.  ’Αλλ’  &5  έμποΰμεν  λοιπόν  τώρα 
καί  εις  τον  θειον  περίβολον  των  έγ κω μίων  του  μεγάλου 
Προδρόμου. 

8.  “  Συμεών  μαγιστρον  τοΰ  Σήθ  2υνοι )/ις 

των  φυσικών  μεταφρασθεΐσα  ύπ'  έμοΰ  εις  κοινήν  γλώτταν 
τοΰ  έν  ελάχιστοι ς  σπουδαίου  Μάρκου  τοϋ  Πορφυρο-ττούλου 
τοΰ  έκ  Κύπρου  καί  νοταρίου  τής  τοΰ  Χριστού  μεγάλης  εκ¬ 
κλησίας.” 

Κώδι£  κολοβός. 

Τά  φ.  137—147,  181  καί  182  άγραφα. 

5758·  251. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,165).  XVIII.  (φ.  87). 

Άδηλου  Ήθικτ]  θεολογία. 

“Κ εφ.  α°"  Περί  θεοΰ,  τουτέστιν  όπως  δει  τον  Χριστιανόν 
καί  τήν  αύτοΰ  θρησκείαν  διδάσκειν  καί  προς  τούς  περιέργως 
έρωτώντας  άποκρίνεσθαι.”  "Α ρχ.  Τό  της  άληθοΰς  θρη¬ 
σκείας  θεμέλιον  έστί  τό  πιστεύειν  δτι  έστίν  εις  ό 
θεόϊ,  αρχή  τις  δηλ.  καί  αιτία,  δι’  ής  ό  σόμπας  οΰτος 
κόσμος  υλικός  τε  καί  άύλος  έκ  τοΰ  μη  δντος  εις  τό 
είναι  'έκτισται  καί  διά  παντός  διοικεΐται  καί  προς 
τό  αυτής  τέλος  τό  παν  έπανάγει  ώς  αρχή  οΰσα  καί 
τέλος  των  πάντων  καθά  φησίν  ό  Απόστολος. 

Προτάσσονται  “Προλεγόμενα  τής  ηθικής  θεολογίας.”  Ά ρχ. 
Αεί  άν αγ καίως  διδασκαλίαν  τινά  έν  τφ  κύσμιρ  εΤναΓ 
την  διδ άσ κουσαν  την  αληθή  θ ρησκείαν. 

5759·  252. 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,16).  XVIII.  {φ.  65). 

“  Μεταφυσική 

συντεθείσα  μέν  παρά  τοΰ  σοφωτάτου  καί  λογιωτάτου  κυρ  Μ. 
τοΰ  Φιδερίκου  Χριστιανού  Βαϋμα'ίστε'ρου  τοΰ  κατά  τό  Γορ- 
λύκιον  βασιλικοΰ  γυμνασίου  διδασκάλου  εις  την  Λατίνων  φωνήν, 
μετοχευθεΐσα  δέ  εις  τήν  Ελλάδα  παρά  τοΰ  έλλογιμωτάτου  κύρ 
Δημητρίου  Νικολάου  τοΰ  Δαρβάρεως.” 

Έν  φ.  65  β'  Τέλος  μέν  άπάσης  τής  Μεταφυσικής · 
τφ  θεφ  δ'  έστω  χάρις  καί  τή  θεομήτορι  κλέος. 

Οϋ  φέρεται  μεταξύ  των  παρά  Βρετιΰ  καί  Σάθα  (Νεοελληνική 
φιλολογία  σ.  564)  έκδεδομένων  τύποις  έργων  τοΰ  Ααρβάρεως. 

5760.  253· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,152).  XVIII.  (φ.  114). 

“  Σημειώματα  τινά  εις  τα  τον  Ξενοφώντος  βιβλία. 

Έν  φ.  114  β’  “Τέλο;  των  έν  τφ  Έενοφώντι  σημειω¬ 
μάτων,  &  ποιήσας  συνέλεξα  κατά  τό  1780  εν  τή  τής 
Σμύρνης  σχολή  τήν  Λογικήν  διδασκόμενος  Έλευθε'ριος 
Ιθακήσιος  Καραβίας.” 

57δι·  254· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19  χ  0,13).  XIX.  (φ.  155). 

1.  Έκ  των  Ξενοφώντος  ' Απομνημονευμάτων. 

2.  [Λουκιανού]  “  Διάλογοι  μυθολογικοί .” 

3·  “  Γεωγραφία  και  εθνογραφία.” 

“  Περί  Ευρώπης.” 

4·  Έκ  τής  Πλάτωνος  Απολογίας  Σωκράτους. 

Τά  ύπ’  άρ.  1,  2  καί  4  Μεταφράσεις  εις  τήν  νέαν  ελληνικήν. 

Τά  φ.  1 — 6  άγραφα. 


*5762·  255· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,125).  XIX.  (φ.  132). 

“  Πλάτωνος  των  σωζομενων  Τόμος  δεύτερος. 

Εν  Βυί"αντίιρ  μωκ'  (  =  1820)  ύπό  Αναστασίου  Μαύρο- 
κεφάλου  Καισαρέως.” 

Π εριέχονται  θεάγης,  Έρασταί,  θεαίτητος  καί  Σοφιστής. 

Ο  τίτλος  τοΰ  κώδικος  κοσμείται  ύπό  είκόνος  τοΰ  Σωκράτους 
έν  θυρεφ. 

5763·  256. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (σ.  238). 

Μουσική  θεωρητική  καί  πρακτική. 

Εέϊ  βιβλία  ε'.  Έν  τέλει  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

57^4·  257· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  XIX.  (σ.  59). 

“  Εΐςαγωγη  είς  τό  θεωρητικόν  και  πρακτικόν 
τής  εκκλησιαστικής  μουσικής  συνταχθε ΐσα  προς  χρήσιν  των 
σπουδαζόντων  αυτήν  κατά  τήν  νέαν  μέθοδον  παρά  Χρυσάνθου 

τοΰ  έκ  Μαδύτων  διδασκάλου  τοΰ  θεωρητικού  τής  μουσικής _ 

Εν  Παρισιού  έκ  τής  τυπογραφίας  Ϋηγνίον  εύρίσκεται  δέ  κατά 
τόν  Γαλατάν  τής  Κωνσταντινουπόλεως  παρά  τφ  Α.  Κάστρου, 
τυπογράφιρ  1821.” 

Προφανώς  άντίγραφον  βιβλίου  εντύπου  οΰκ  άναγεγραμμένου 
παρά  τφ  Βρετω. 

5765·  258. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,135).  XVIII.  (σ.  598). 
[Διονυσίου  τού  έξ  Άγράφων]  Ερμηνεία  των  ζωγράφων. 

5766.  259· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVII.  (0.56). 

“  Αρχή  συν  Θεω  αγιω  τής  τέχνης  καί  ερμηνείας 
τών  ζωγράφων  [Διονυσίου  τοΰ  έξ  Άγράφων]  περιέχουσα 
τούς  τε  άγιους  καί  άγιας  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ.” 

*57^7·  2  6ο. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XIX.  (σ.  209). 

1 .  Ανθρωπολογία. 

2.  Ζωολογία. 

3·  Βοτανική. 

Έν  φ.  1  α  ή  υπογραφή  Πέτρος  Αοΰρνεφ.  Τέγραπται  δέ  ό 
κώδιξ  τφ  1881,  καί  κοσμείται  ύπό  εικόνων  εντύπων  καί  χρωμα- 
τολιθογραφιών  έπικεκολλημένων  έπί  τοΰ  χάρτου. 

5768.  201. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,145).  XVIII.  (0.128). 

“  Τοΰ  πανιερωτατου  και  λογιωτάτου 
μητροπολίτου  Ναυιτάκτου  καί’Άρτης  κυρίου  κυρίου  Μελετίου 
Είϊαγωγή  διαφόρων  άκουσμάτων  καί  ιατρικών.” 

Περιβάλλεται  ύπό  φύλλου  (ΙΙεργ.  XII.  σελ.  2)  περιέχοντο ς 
μέρος  Βίου  άγιου. 

5769·  202. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,14).  XVIII.  (φ.  106). 
I  (φ.  I  5  α).  “  Ιατροσοφίου  εκλελεγμενον 
ύπό  πολλών  ιατρικών  βιβλίων  Γαληνού,  'Ττγιγο  κράτους, 
Μελετίου  μοναχού  καί  Παύλου  τοΰ  αγέννητου  (γρ.  Αίγινητου)· 

συγγραφέν  δέ  παρά  Κοσμά  ίερομονάχου  τοΰ  Μακεδόνος.  ” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


343 


Προτάσσεται  (φ.  3  α— 14/3)  ΪΙίναξ  “τοΰ  παρόντα ς  ιατρο¬ 
σοφίου ”  έκ  κεφαλαίων  νί,δ'  ών  α'  “Περί  παίδων  αγωγής, ”... 
υί,δ'  “Βίϊ  πόνον  λαιμού.” 

’Εν  τή  ψρ  του  φ.  15α-  "Εν  έτει  1771  Όκτωβρίου  8 
ένήρχθη.  Έν  δέ  φ.  100  α'  Τό  παρόν  ίατροσ&φιον  εϊληφε 
τέρμα ’  έξεγράφη  δια  χειρός  Ν ικολάου  Κυριτ  ζοπούλου 
εις  κόμην  Μαραθ έα’  έν  έτει  ρψοβ’  Ίαννουαρίου  δ’  (  = 
1772). 

2  ( φ .  ΙΟΙ  α). '  Διάφοροι  συνταγαί. 

α'.  “Τίνα  τρόπον  δύνανται  οί  ανδρες  να  γεννήσουν  μέ  τάς 
εαυτών  γυναίκας  άρρενα  παιδία .” 

3  (φ.  102  β).  “Ί,κευασ ία  του  μελανός.” 

4  (φ.  103  β).  Ε ΰχαί  επ'  άσθενείαις. 

5  (φ.  105  β).  Συνταγαί. 

’Εν  τω  παραφύλλιρ  τφ  προςκεκολλημένιρ  εις  την  στάχωσιν 
του  κωδικός  τάδε’  Μαΐου  ιγ’  ήλθον  οί  παΐδες  τής  των 
Αασπιωτών  χώρας  έπήγαν  εις  τό  χωρίον  τους  διά 
τον  φόβον  τής  πανόλης  Ιουλίου  ζ’ .  Καί  κατωτέρω ·  Έχ- 
ανήλθον  αΰθις  οϋτοι  οί  παΐδες  έν  μηνί  Όκτωβρίου  η'. 
Κατωτέρω  δέ'  Ήλθεν  ό  Γεώ ργιος  Αασπιότης  εις  την 
παιδείαν  των  γ ραμμάτων  Νοεμβρίου  α' . 

Τό  φ.  1  άγραφον  άρχήθεν.  Είτα  δ’  έν  μέν  φ.  ία  ένεγρά- 
φησαν  τάδε’  Ενταύθα  ένθυμίζω  τον  καιρόν  ήνίκα  ήγειρε 
πόλεμον  μέγαν  ό  ξανθός  κατά  του  Μουσουλμάνου, 
διατρίψαντες  δέ  αναμεταξύ  μαχόμενοι  πλεΐστον  και¬ 
ρόν,  υπέρ  τα  οκτώ  έτη,  καί  έλαβεν  ό  ξανθός  έν 
αυτή  τη  μάχη  πολεμικώς,  πλεΐστα  καί  διάφορα 
κάστρη,  καί  χώρας  κατά  τό  μέρος  τής  Ανατολής, 
καί  πολεμώντας  ήγκισε  μέχρι  του  Αούναβι  ποταμού. 
Έν  δέ  φ.  1  β  εϋρηνται  Στίχοι  ανεπίγραφοι. 

’Άρχ. 

“ Αρχοντες  καί  μεγιστάνοι,  καί  λοιποί  πτωχολογιά 
θάνατος  μάς  παντυχαίνει  νέους  γέρους  καί  παιδιά. 
ΤΑ. 

ώ;  όνείρατα  τά  πλούτη,  καί  ώς  άνθος  ή  ζωή, 
κόνις  εΐναι  του  άνθρώπου  καί  χαμός,  οσα  πλούτε ΐ. 

’Ίδ.  καί  3820  (286),  22. 

577°·  ζ63· 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,16).  XIX.  {φ.  494). 

Λεξικόν  κατ'  αλφάβητου. 

ΙΙεριλαμβάνονται  τούτο  μέν  έρμηνεΐαι  λέξεων,  τούτο  δ’  εξη¬ 
γήσεις  κυρίων  ονομάτων  ιστορικών  τε  καί  γεωγραφικών,  τούτο 
δέ  διηγήσεις  καί  άνέκδοτα  ή  καί  άποσπάσματα  συγγραφέων  ύπό 
τά 5  οικείας  λέξεις  τασσόμενα,  έν  οΐς  καί  τινα  έκ  τής  τού  Φωτίου 
Βιβλιοθήκης. 

’Έστι  δ’  έργον  Διονυσίου  Πίστου  του  Έζ,άνθης,  ί>5  καί 

αγγελίαν  περί  έκτυπώσεως  τού  βιβλίου  ύπό  την  επιγραφήν 
“Ποικιλία”  είχεν  έκδώσει  έν’Αθήναις. 

"Ιδε  καί  5771  (264). 

5771·  204· 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,16).  XIX.  (0.494). 

Διονυσίου  Πίστου  τοΰ  Ηάνθης  Ποικιλία. 

Επιγράφεται  έν  φ.  Ια  “  Τόμ.05  δεύτερος,”  ’έατι  δέ  συμπλή¬ 
ρωμα  τού  άνωτέρω  ύπ’  άρ.  5770  (263).  Περιλαμβάνονται  δ’  έν 
τιρδε  τω  τόμιρ  καί  τάδε’  α'  (φ.  1  α).  Κατάλογος  των  άγιορει- 
τικών  μοναστηρίων  καί  σκητών. — β'  ( φ .  2/3).  Στίχοι,  ο'ίδε’ 


Ό  μοναχός  ςτήν  μοναξά  ' σαν  τό  πολί  γυρίζει 
'  σαν  τόν  βασιλικόν  άνθη  πλήν  πάντα  δέν  μυρίζει  ’ 
έχει  τά  μαύρα  βάσανα  έχει  τόν  κυνηγόν  του, 
άλλα  προς  φύλαξιν  αυτού  έρημον  οδηγόν  του. 
Φεύγε  λοιπόν  ώ  μοναχέ  φεύγε  τήν  έρημίαν 
ν’  άνθησης  ώς  βασιλικός  καί  φέρης  εύωδίαν. 

— γ'  (φ.  3  α).  Στίχοι  ανεπίγραφοι,  οϊδε’ 

'Ο  υιός  τής  Ποικιλίας  "Ανδρου  νήσου  τής  άγιας 
περιήλθε  μαθητεύθη  άπ’  αυτής  δέ  έμαγεύθη 
έδιδάχθη  να  κηρύξη  εις  αυτής  τήν  νεολαίαν 
'Έλληνών  τε  αλλοφύλων,  ώς  νεόφυτον  έλαίαν. 
Κήρυττε  τέκνον  έμόν  λέγει  μου  ή  Ποικιλία 
οτι  είμαι  αληθής  τε  τών  έθνών  ή  άγγελία’ 
μή  πτοοΰ  τάς  λοιδωρίας  τών  άνθ ρώπων  ομιλίας 
άλλα  γράψον  ό'σα  σ’  εΐπον  τών  έθνών  όλιμελείας 
γνώσεις  δανναι  καί  Ιδέας  εις  αύτήν  τήν  νεολαίαν 
'Έλληνών  τε  άλλοφύλλων  ώς  νεόφυτον  έλαίαν. 

Τών  στίχων  δέ  τούτων  τινές  έπαναλαμβ άνονται  καί  πάλιν 
πλαγίως  γεγραμμένοι. — δ'  (φ.  3  α).  Στίχοι,  ο'ίδε’ 

Διονύσιο;  ό  Πίστης 
μαθητής  τής  Αφροδίτης 
διετάχθ η  να  συνθέση 
καί  π ρός  πάντας  ν’  άναθέση 
δόσι  γνώσεις  καί  ιδέας 
νέους  τε  καί  εις  τάς  νέας 
Ποικιλίαν  νά  γνωρίσουν 
καί  αυτήν  νά  έξυμνήσουν. 

5772.  265. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,144).  XVIII.  XIX.  (0.171). 

1  (φ.  I  α).  Τραμματική  ανεπίγραφος. 

"  Αρχ.  ( άκέφ.)...Οϋτω  προηγουμένων  τών  π  ροτακτικών 
καί  επομένων  τών  υποτακτικών ’  τό  ϋ  προτακτικόν 
τοΰ  ϊ  γίνεται  καί  ούχί  έτέρου.  ΤΑ.  έρε'ίνω  σημαίνει 
τό  προςκυνώ  έγ κωμιάζω’  τό  δέ  φαείνω  σημαίνει  τό 
λαμπρύνω. 

2  (φ.  2  2α).  “Κανών  παρακλητικός  εις  τόν  άγιον 
Μηνάν.” 

Έν  φ.  27  α-  Μέμνησθε  μου  τού  γράψαντος  ταπεινού 
δούλου  σας  Αγαπίου  ίερομονάχου  Ααρησσείου. 

3  (φ.  28  α).  “  Κεφάλαια  συλλοστικά 

Περί  ύπάρξεως,  καί  ψυχικής  ύπάρξεως,  καί  άθανασίας  καί 
ελευθερίας  αύτής.” 

4  (φ.  38  α).  “Έκ  των  υστέρων  καί  εκ  τής  πείρας 
άναντίρρητοι  άποδείξεις  τοΰ  Χριστιανισμού  εϊτουν  τής  εν- 

αγγελικής  άληθείας.” 

5  (φ.  4°  β)·  “Αλήθεια  μεταφυσική  καί  ειςαγωγή 
αληθούς  ευδαιμονίας.” 

6  (φ.  42  α)·  “  Αόγος  του  Δημ,ητρίου  Σουτζου 

υπέρ  τοΰ  θεοκλήτου  Φ αρμακίδου  εκφωνηθείς  εις  "Αργος  τήν 
ζη ν  Μαρτίου  1830  ένώπιον  τοΰ  άνεκλήτου  Κριτηρίου.” 

7  (φ.  5°  α)·  “Περί  έγκλ ινομενων  καί  έγκλι- 

-  » 

τικων. 

Ατελές. 

8  (φ.  5 1  α)·  “  Τω  ευγενεστάτω  καί  έντιμωτάτω 
κυρίιρ  κυρίω  Νικολάω  τω  Άναστασίιρ’  Ακάκιος  ιερομόναχος 

ό  Διακροΰσης  τό  χαίρειν.” 


344 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ΤΙοίημα  στίχων  133.  ’Άρχ. 

Πειδή  καί  με  καμώματα  δέν  ήμπορώ  να  σώσω 

ςταΐς  χάριταις  ποΰ  έλαβα  άνταμειβήν  να  δώσω. 

Ύέλ. 

"Οτι  τδ  κατά  δύναμιν  έτέλεσα  ό  τάλας 

κ’  ·η  αΰθεντιά  σου  άϊ  τήν  δεχθή  ταύτην  ώς  τα ς  με- 
χάλας. 

9  (φ.  54 α)·  “Στίχοι  ηθικοί  τοΰ  αύτοΰ  προς  τον 
αυτόν.” 

Στίχοι  64.  "Αρχ. 

Καί  τέλος  κάνω  καί  τ'  άφίνω, 
καί  δεν  έχω  πλοιδ  να  κρίνω 
ουδέ  χράφω  πλιό  κανένα, 

* γιατί  μωχάλασε  ή  πένα. 

ΙΟ  (φ.  54  β)·  “^Ετεροι”  Στίχοι  τον  αύτοΰ  (;). 

’Άρχ.  Φίλος  λέχω  μπιστεμένος 
άξιος  τέτιμημένος. 

11  (φ.  5  5  α)·  “Εις  τον  τιμιον  Προδρομον' 

ποίημα  τοΰ  'Ραματά  τη  ύπερμάχιρ." 

12  ( φ .  6ο  α).  “Εΰχη  εις  τον  τιμιον  Πρόδρομον.” 

13  (φ·  6 2  α).  Παρθενίου  ίεροδιακόνου  Δημητζαναίου 
Εγχειρίδιου  έμμετρον  εις  βιβλία  πέντε. 

Τδ  α”  “Τοΰ  θανάτου”  έκ  στίχων  292,  τδ  β'  “Ττ)?  ζωής”  στ. 
1058,  τδ  χ'  “Τί}5  κρίσεως”  στ.  126,  τδ  δ’  “Ττ)$  κολάσεις”  στ. 
116,  τδ  ε'  “Τοΰ  παραδείσου”  στ.  54. 

ΙΥγραπται  κατά  δύο  σελίδας  καί  έχει  τούς  πολιτικούς  στίχους 
διηρημένους  εις  δύο  ημιστίχια.  Έν  άρχή' 

Π αρθενίου  πόνος  είμι 
ι μ  πατρίς  Αημιτζάνα' 
λέχετε  οί  κρατοΰντές  με 
0ν  σώσον  Χριστέ  άνα 
καί  ρΰσαι  της  κολάσεως 
πλήθος  σής  εΰσπλαχχνίας 
καί  άξιον  άπέρχασαι 
της  άνω  βασιλείας. 

Καί  κατωτέρω · 

Τοΰτο  τδ  έχχειρίδ ιον 
φέρει  πέντε  βιβλία 
τδ  τοΰ  θανάτου  της  ζωής 
έν  της  κρίσεως  τρία. 

’Έτι  έν  της  κολάσεως 
έν  δ&ξης  της  άληκτου 
της  άνω  ' Ιερουσαλήμ 
τρυφής  ά καταληπτού. 

Έν  τέλει'  μωιβ'  (  =  1812)  Α ύχούστου  ιβ'  έν  Β υτίνη  ό 
κατά  πνεΰμα  σδς  πατήρ  ΐίαρθένιος  Ίεροδιάκονος. 
Καί  κατωτέρω ·  Ό  μέν  όνήσας  ούδείς  πω'  Ό  δδ  ταύτης 
της  Αέλτου  χραφεύς  Ιωάννης  ΙΙαπατρυφωνόπουλος 
πέλει. 

14  ( φ·  87  β)·  Ποίημα  ανεπίγραφου  εκ  στίχων 
διπλών  2  2. 

Τέχραπται  άλλη  χειρί.  ’Άρχ. 

"Ανακτος  Εμμανουήλ  άρχων  μέχα  Μιχαήλ 
βασιλέως  παντουρχοΰ  παμμέχιστε  ύπουρχέ 
χέμων  όλος  νοητώς,  τοΰ  ανέκφραστου  φωτός. 

15  ( φ·  88  α).  “  Δόφχ  τοΰ  άγιου  Έπιφανίον  εις  τους 
αίνους.” 


ιό  (φ.  89α).  Ακολουθία  του  αγίου  Άδριανοΰ  καί 
Ναταλιας  της  συζύγου  αυτοί. 

\~1  ( φ .  98α).  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Τΰχωνος  επί¬ 
σκοπον  Α  μαθοΰντος. 

Έν  τέλει  (φ.  108  α)  · 

Επιφάνιος  άρχιθύτης  της  Κύπρου 
άρχιερηα  Τύχωνα  στέφει  πάλαι. 

Εγώ  δ’  Επιφάνιος  ό  χράψας  τάδε 
δείλαιος,  ανάξιος  έκ  της  Σκιάθου 
θαρρών  έχραφα  χάριτι  τοΰ  άχίου. 

Εντεύθεν  φαίνεται  ή  Ακολουθία  χραφεΐσα  ύπδ  ’Επιφανίου 
Δημητριάδου  τοΰ  Σ κιαθίου. 

ΐ8  (φ.  ιο8  β).  /Δευτέρα  στάσις  τοΰ  αγίου  Αθα¬ 
νασίου  τοΰ  Αγιορείτου. 

19  (φ·  I  ίο  α).  “Μεγαληνάρια  τοΰ  άγιου  Αθανασίου 
τοΰ  εις  τω  " Αθω.” 

20  ( φ .  ιιι  α).  “'Έτερα  υπέρ  της  ” Υδρας  εν  ή  6 
θειος  αύτοΰ  ναός.” 

2ΐ  (φ.  1 1 2  α).  Κανών  παρακλητικός  αγίου  ’ Αθα¬ 
νασίου  τοΰ  Αγιορείτου. 

2  2  (φ.  115  α).  Μεγαλυνάρια  τής  Θεοτόκου  ανεπί¬ 
γραφα. 

23  (φ.  120  α).  Έτερα  εγκώμια  τής  Θεοτόκου  ψαλλό¬ 
μενα  διαφόρως. 

24  (φ.  125  α).  Ακολουθία  των  άγιων  Μανουήλ, 
Σα/3ελ  καί  Ισμαήλ. 

25  (φ·  134  α)·  Δευτέρα  στάσις  τοΰ  αγίου  Αθα¬ 
νασίου  τοΰ  Αγιορείτου. 

2 6  (φ.  135  α)·  Ομιλία  κατηχητική  ανεπίγραφος. 

Έν  τή  καθωμιλημένη.  ’Άρχ.  Άνίσως  ΰλη  ή  χή  της 

όποιας  ή  περίμετρος  εΐναι  είκοσι  χιλιάδες  χιλι¬ 
άδων. 

2  7  (Φ·  Ι39α)·  Τροπάρια  ανεπίγραφα  επτά. 

28  (φ.  141  α).  Τροπάρια  περί  τα  είκοσι  και  πέντε. 

Έν  αρχή  (φ.  141  α)  κάτωθεν  έπιτίτλου' 

Τ  :  θ  :  φ  :  λ  :  ζ~  :  τ  :  α  :  χ  :  ω  :  σκ  :  α  :  θ  : 

(  =  Τω  θεο  φι  λε  στά  τιρ  ά  χι  ιρ  Σκι  α  θου 

κ  :  Κ  : 

κυρίιρ  Κ ωνσταντίνιρ 

Έν  δδ  τιρ  τέλει'  Έλάχιστο?  αυτής  δούλος  ’Επιφάνιος 
Δημητρίου  Σκιάθιο 5. 

29  (Φ·  Γ5°  α).  “Νικολάω  φίλω  μοι  άνδρί  εΰ 

πράττειν.” 

Επιστολή,  ίσως  χραφεΐσα  ύπδ  τοΰ  αύτοΰ  Έττιφανίου  Δημη 
τριάδου.  ’Άρχ.  Τδ  φίλοι  ς  άνακοινώσασθαι  φιλικώς 
τούς  φιλουμένους  τα  κατ’  αι /τούς  φίλον  οΐμαι  δοκεΐ. 

30  (φ.  150/3).  Περί  φιλοσοφίας  ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  Φιλοσοφίας  έρχον  έστι,  φασί,  τδ  χινώσκειν 

τον  δημιουρχδν  θεόν. 

31  (φ·  152/3).  Αποσπάσματα  Περί  αρετών  τοΐν 
πολιτευόμενων. 

32  (φ.  157  α)·  “  Επη  απλοελληνικά .” 

Τά  πλεΐστα  προς  έξύμνησιν  τής  νήσου  Κδω.  Είσί  δ’  έλλιπή 
έν  τω  μεταξύ. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


345 


Αρχ.  Αί  Μ οΰσαι  τής  Αθήνας 
μέ  χρυσαυγείς  ακτίνας 

έστάλθησαν  σ’  έμάς 
αδουσαι  χρυσά  έπη 
μέ  μέλος  όπου  τέρπει 

άνδρών  τάς  άκοάς. 

33  (Φ·  169  α)·  Ε ναγγεΧιον  τον  εωθινόν  της  Κ.νριακης 
τον  Πάσχα  διά  στίχων  ηρωικών. 

“Αρχ. 

'Οφρα  κε  νωητέροισιν,  έν  οϋασι  πάγχυ  βάλωμεν 

θ εόσφατον  ήμερόεσσαν  αγνήν  εύάγγελον  &ππα. 

ΤΑ. 

χεΐρα  τ’  έμήν  ε’ίσω  πλευρής  οι  ρεΐα  βαλοίμην 

οϋποτε  ήμετέροισιν  λόγοις  κεφαλή  κατανεύσω. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών.  Καί  τα  μεν  ΰπ’ 
άρ.  1,  3 — 5,  20 — 23,  26,  28 — 31  καί  33  έγράφησαν  χειρι 
XVIII.,  τα  δε  λοιπά  χειρί  XIX.  αίώνος. 

5773·  266. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,152).  XVI.  (0.220). 

1  (φ.  I  α).  Αδήλου  Χρονογραφία  εν  τη  καθωμιλημεν η. 

"Αρχ.  (άκέφ.).,.λα  ς  όπου  ήδοΰν  τά  ώματιά[σ]ου.... 

ούτως  ή  άγαρ  έκλαυσεν  πικρός  και  έπ ήρε  το  φομή 
και  τό  νερόν  ή  άγαρ  και  έφηγεν  εις  τήν  έρημων. 
Έν  φ.  44/31  καί  π  ο  ς  έβασίλευσαν  και  που  άρχησε  ή 
βασιλήά  αυτών  απαρχής  α’ίος  τέλους  και  πός  έκα- 
τακυρήευσαν  όλην  τήν  γήν  άπο  ανατολής  αϊος  δύσεος. 
Έν  φ.  44  β'  “Περή  τον  Ρ ομέον  βασηλής  και  7 Γερή  τοΰ  Άνήά 
τον  στρατηγού  όπίος  ήπήγεν  εΐς  την  Ήτ αλήαν  άπό  τήν  Τροάδα.” 
"Αρχ.  Μετά  τήν  άλωσιν  τής  Τρωάδως  στρατηγως  όνο- 
Ε 

ματη  αινήας  ό  νιος  Αχήσθου  είτε  έφυ γεν  τώται  ήτε 
έλευθερύθ η  άπο  τον  Έλήνον’  έπήρε  των  λαών  του 
καί  έπηγεν  εΐς  την  Έταλήαν,  ούτος  γ άρ  έλαλησεν 
έκήνο  τώ  μάντευμα  ότη  νά  εύγή  μέ  σιντ ροφήαν  του 
να  ήπάγη  εις  την  δύσιν.  ΤΑ.  τής  Χρονογραφίας  (φ.  158  β). 
ιόν  δέ  αυτόν  κύριν  Τ υμόθεον  τόν  άρχηεπήσκοπον  τον 
έχυροτωνησεν  6  παναγιώτατος  πατριάρχης  κυρ  Μ??- 
τροφάνης  έν  τή  καθοληκή  μεγάλη  έκλησία  ψύφω  τόν 
πανίερωτάτων  αρχιερέων. 

Συμπίπτει  έν  τοΐς  πλείστοις  μετά  τοΰ  Χρονογράφου  τοΰ 
Ψευδοδωροθεου  Μονεμβαιτία;.  Τά  επόμενα  φ.  159  α — 170  β 
άγραφα. 

2  ( φ .  1 7 1  α).  “  Δηηγησης  και  αποκάλυψης  της 

υπεραγίας  Θεοτόκου.” 

"Αρχ.  Κατά  τούς  κερούς  έκήνους  ότε  ΐμελεν  ύπεραγία 
θεοτόκω ς  πορεύαιται  έως  τες  κώλασαις’  και  άναβάς 
εΐς  τό  ώρος  των  έλεών  π ροςηύχετο  το  πρός  Κ ύριον. 
ΤΑ.  όμοΰ  και  ή  άναγινώσκονταις  έν  ημέρά  της  αντα- 
π οδώσαιος  αύτου  τής  φοβέρας  ό  ή  δόξα  καί  τό  κράτως 
εις  τούς  αιώνας  άμήν. 

3  (φ.  177  α)·  “  Περί)  της  Έυφροσηνής.” 

4  {φ·  Ι?7  β)·  Διήγησις  ττερ'ι  Παφνοντίον. 

"Αρχ.  Είϊ  τήν  Αλεξάνδ  ρηαν  ητών  της  άνθρωπος  τό 
όνομά  του  Έαυνούτιως  πωλί  πλούσιος  καί  έφημερ η- 
μένος,  καί  σπονδέο ς  εΐς  τό  θέλημα  τοΰ  θεοΟ  έπήρε 
καί  γηνέκα  καί  αύτή  άπό  γένος  βασιλικών. 


5  (φ.  184  α)·  “  Περη  της  άρχωντησας  της  χνρας.” 

"Αρχ.  Εΐ$  ταις  ήμεραις  τον  Χρηστήανών  βασιλέων 

άρχώντησα  μία  έχήρευσε  καί  πωλή  των  αρχώντον  της 
πολεος  έ  βούλοντον  να  την  παρούση  δήά  γηνέκα. 
ΤΑ.  καί  εΐϊ  τρής  ημέρες  έξεδήμησαν  καί  ή  δήο  της 
δούλες  πρός  Κ  ύριον  αύτιρ  ή  δώξα  εΐς  τούς  αιώνας 
τον  αιώναν  άμήν. 

6  (φ.  185  α).  “Π ερη  της  καλογρεας  της  πλονσίαςί 

"Αρχ.  Είί  τήν  σκύτην  τον  καλογ ρήάδων  ητον  μια 

καλογρέα  πλούσια·  καί  ποταί  της  ελέη  μωσίνη  δέν 
έκαμνεν,  αλα  αυτή  ασκητευεν,  ο  βήος  της  δε’  ήταν 
μώνον  μαργαρηταρηά  καί  πωλύτημες  πετρες.  Τέλ. 
Τόται  άρχησε  καί  έδηήγοΰνταν  τό  ώνυρών  της·  καί 
τοσοΰτων  έγηνεν  ελεήμων  ησα  ότη  καί  τώ  ράσω  της 
έδωκε  δηα  τω  ώνομα  τοΰ  Χριστού ·  αΰτφ  ή  δώξα  εΐς 
αιώνας  άμήν. 

7  (φ.  ΐ86α).  “  Περη  της  γηνεκως  της  πωρνις  και 
τον  ανδρώς  του  δίκαιου.” 

"Αρχ.  "Η των  μήα  γηνή  πώρνη  καί  τηαυτη  ότη  τω 
καστρω  έκήνω  τής  Αλεξανδ ρήας,  ολο  το  έμηανεν  ή 
αθλήα.  ΤΑ.  δήα  να  μήν  λαχωμεν  καί  ήμής  εις  την 
κώλασιν  ωςοι  έκήνην  άλα  να  άξιοθοΰμεν  τής  βασιλήας 
τόν  ουρανόν  ο  η  δώξα  εΐς  τους  αίύνας  αμήν. 

8  (φ.  138  β).  “  Διοίγησης  τοΰ  αβα  Μακαρίου.” 

"Αρχ.  Π ορεβόμενος  πωταί  της  τον  άγιων  πατέρων 

καί  άκολοΰθησεν  αυτόν  άγγελος  Κυρίου.  ΤΑ.  άπήλθεν 
εις  τόν  ούρανών,  ό  δέ  μοναχώς  γέρων  άπήλθεν  έν  τό 
κελήό  αυτοΰ’  το  δέ  θεψ  ημών  ο  ή  δόξα  καί  τό  κράτος 
εις  τούς  αιώνας  άμήν. 

9  ( φ .  194  α)·  Διηγησις  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  Είπε  τής  τον  γερώντον  ότη  ή  πύλη  τής 
βασιλήας  τόν  ουρανών  ή  ταπήνωσις  έστήν. 

'Έπονται  καί  αλλαι  Αιηγήσεις  έκ  τοΰ  Γεροντικού. 

ΙΟ  (φ.  200  β).  “Θεοφάνουϊ  μωναχοΰ  τού  νέου 

καί  φυλοσώφου  ΐίερηφράσεις  καί  δηδακτηκή  λόγη  εΐς  τών 
δεκάλογων  τοΰ  προφήτου  Μ ωϋσαίος  εΐς  πάσα  Χρηστη ανών  άπό 
τό  Έβαγγελήων  άπο  των  άπο  τους  ” Αποστόλους  άπο  τους 
ΐίροφήτας '  και  απο  πάυα  χαρτή  τής  έκλησίας  μας·  καί  π  ρεπών 
ήνε  να  δηαβαξεται  εΐς  τήν  έκλησίαν." 

"Αρχ.  Ααίκα  παραγγεληαις  μεγάλαις  ήνε  οπού  όρισεν 
ό  θεός  τόν  Μ,ωυσύν  να  ταις  ϋπή  εις  των  κόσμων 
καί  όπίως  ταις  τελη&σι  ϋπάγι  εΐς  των  πα ράδησων 
όπίος  δέ  πάλην  ταις  περηφρονέσυ  ήπαγι  εΐς  τήν 
κύλασιν. 

11  (φ.  2  13  »)■  [Έττιφανίου  μοναχού  του  '  Α-γιοττολί- 
του]  Διηγησις  περί  τών  άγιων  τόπων  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  ΐίρότων  μέν  περάσοντον  τήν  Κύπρον  ξητη... 
καί  ημέρας  πωλάς. 

ΐίρβλ.  Μιονε  οχχ.  260  κ.  έ. — οχχχιιι.  963. 

12  (φ.  2ΐ8α).  Ερωτήσεις  και  αποκρίσεις  θεολογικαί. 

"Αρχ.  (άκέφ.)'  'Έι  δέ  ταίσερης  εβαγγεληστέ  έκύρηξαν 

τά  τέσερα  μέρη  της  γής'  ερώτηση  τής  ό  κλέπτον 
καί  έσώθην.  Αποκ.  ο  τουβηά  κλέψας  τά  σώματα  των 
αγίων  τεσαράκωντα  μαρτύρων  καί  έσώθη.  ΤΑ.  (κολ.)· 
υπό  θαλάσης  έσπηρα  καί  ύπό  πυρ  έθέρηξας  καί  εις 
των  ποταμών  'έστησεν  τόν  σωρόν  αυτόν.  [Άττ [ωκριση' 
ή  θαλασα. 


Η.  II. 


44 


346 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5774·  267. 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,15).  XVIII.  (φ.  54). 

“  Φ ανέρωσις  τον  εζετακτ ικον  έργου 
καί  τή ς  κρίσεως  κατά,  τό  πρώςταγμα  τής  βασιλικής  του 
μεγαλιότητος  διά  τδν  βασιλίδην  Αλέξιον  Πετροβίτβι ,  εις  τδ 
Σανκτπιτερμπούργο  καμωμένον,  καί  κατά  τό  πρώςταγμα  της 
μεγαλιότητός  του  εις  τύπον,  διά  εΐδησιν  παντός  του  λαοΰ,  τοΰ 
παρόντος  μηνός  25.  1718  έκδομένον.” 

5775·  268. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,192x0,145).  XVII.  (0.94). 

1  ( φ .  I  α).  Τεωμετρία. 

Ακέφαλος  καί  κολοβή. 

2  ( φ .  1 6  α).  Αστρονομία. 

Ακέφαλος. 

3  (φ.  ΐδα).  “  Περί  ερωτησεως  χρόνων  ζωής.” 

4  (φ.  20  α).  Μανουήλ  Πορφυρογέννητου 

[τοΰ  Κομνηνοΰ ;]  Επιστολή  απολογητική  προς  γραφήν 
Παλατίνου  τινός  Παντοκρατορινοΰ  κακί'ζουσαν  την  αστρονομίαν 
ώς  ασεβές  μάθημα. 

5  (φ.  25  α).  “  Εξηγηταί  τον  άγιον  Τρηγορίου  τοΰ 
Να£ιαν£ηνοΰ.” 

6  (φ.  2  7  α).  Άδηλου  Συγγραφή  κατά  Μωάμεθ. 

’Άρχ.  (άκέφ.)...δσα  κατά  τής  άγιας  Τριάδος  διδάσκει 

ό  "Μωάμεθ  ένα  καί  μόνον  θεόν  κηρύττει  μονοπ ρόσωπον. 

Αιήρηται  εις  κεφάλαια  λα',  ών  λείπουσι  τό  α'  και  β'.  Έν 
δέ  τή  τάξει  των  κεφαλαίων  επικρατεί  σύγχυσις. 

7  (φ.  45  α)·  Νικήτα  τοΰ  Βυζαντίου  Κεφάλαια 
συλλογιστικά  κατά  Αατίνων  περί  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιον 

Πνεύματος. 

Κεφάλαια  κδ'  μετά  Προοιμίου. 

8  (φ.  77  α)·  Μάρκου  Εφεσον  τοΰ  Ευγενικού 
Κεφάλαια  συλλογιστικά  τής  αίρέσεως  των  ’  Ακινδυνιαστών. 

Ε Ισί  τον  αριθμόν  ξφ  ' . 

9  (φ.  8ΐ  β).  Αλεξάνδρου  Βασιλοπούλου  τοΰ  Ζακννθίου 
α'  (φ.  81(3).  Επιστολή  διά  στίχων  πρός  τόν  λογι ώτατον 

κύριον  Ίωάννην  τόν  Β οναφέα.  ’Άρχ. 

Χθιβός  άπό  σφετέροιο  δόμου  παλίνορσος  Ικάνω 
ήνίκα  γαΐα  ποτοΐς  βάλλετο  νε κταρίοις. 

— β'  (φ.  81/3).  Έτέρα  επιστολή  ανεπίγραφος. — γ'  (φ.  82  α). 
Έπιστολαί  τρεις  Μ άρκψ  τιρ  Πατίλλμ  ίεροδιακόνιρ. — ·δ'  {φ.  82(3). 
"Επίγραμμα  είς  τήν  γέννησι ν  τοΰ  Σωτήρος.  ’Άρχ. 

Ίρεΐς  φατοντίδ ος  είς  στερόν  άντρον  άπ’  αίγλης 
ήλυθον  ήμέριοι,  τρισσά  τε  δώρα  φέρων... 

— ε'  (φ.  82  β).  Επίγραμμα  είς  τόν  πρωτομάρτυρα  Στέφανον. — 
ζ~'  (φ.  83α).  Επίγραμμα  είς  τάς  βίβλους  τοΰ  άγιου  Κυρίλλου. 
— β'  ( φ .  83  α).  " Εμβλημα  είς  τήν  περιτομήν  τοΰ  Χριστού. — 
η'  (φ.  83/3).  Επίγραμμα  “ είς  φι Άλαν  έν  μέλανι  θανοΰσαν 
σχετλιαστικόν .” — θ'  (φ.  83/3).  Ελεγεία  είς  Ίωάννην  τόν  Χρυ¬ 
σόστομον  καί  είς  τήν  γέννησιν  τοΰ  Σωτήρος.  — 1'  (φ.  84α). 
“ Προτρεπτικόν  πρός  αρετήν  ήδέ  γνωμ ολογικόν.” — ια'  (φ.  84(3). 
Επίγραμμα  είς  τήν  αγίαν  Αικατερίνην. — ιβ'  (φ.  85  α).  ’ Επί¬ 
γραμμα  διαλογικόν  “  Εί$  τό  σύμβολον  τοΰ  Μιχαήλ  τοΰ  Κράλλου.” 
—ιγ'  (φ.  85  α).  Επίγραμμα  “  Είϊ  τό  δτε  κατήλθες  πρός  τόν 
θάνατον .” — ιδ'  {φ.  85(3).  Επίγραμμα  “Είϊ  τήν  βίβλον  τοΰ 
κυρίου  Ταβριήλ  [τοΰ  Σεβήρου ]  μητροπολίτου  Φιλαδέλφειας.” — 
ιε'  ( φ .  85/3).  Επίγραμμα  “Εί;  τόν  Σταματέλλον  τόν  Πα 


τίλλαν.” — ιφ'  ( φ .  85 β).  “Στίχοι  περί  των  αύτοΰ  ποιημάτων 
ή  βίβλου.” — ιβ'  (φ.  86α).  “Εί;  τόν  Ιεροδίακονον  Μακάριον 
Π ατίλλαν  επίγραμμα.” — ιη'  ( φ .  86α).  “Είς  τόν  ενγενέστατον 
τής  Ζακύνθου  κυβερνήτην  Νικόλαον  τόν  Β ασικύντον  έπιγράμματα. 
έπικήδεια.” — ιθ’  (φ.  86  α).  “Εί$  τόν  αύτόν  ώς  άπό  Αουδοβίκου 
τοΰ  Σουμαακίου.” — κ'  (φ.  86  α).  “ΏξάποΊώου  τοΰ  Χαριάτου.” 
“Άπέθανε  δέ  ουτος  [ πάντως  ό  Ν ικύλαος  Βασικόντοϊ]  ρχέ 
Ιουνίου.” 

Έν  φ.  85  β  μετά  τό  είς  τήν  βίβλον  Ταβριήλ  Σεβήρου 
ετ ήγραμμα'  Αλέξανδρος  ό  Βασιλόπουλοί  έγραφα. 

ίο  (φ.  86  β).  “  Απο  τοΰ  περί  ενυπνίου  λόγου 

Συνεσίου.” 

11  (φ.  87  α).  “Μάρκου  μητροπολίτου  Εφέσου 

τοΰ  Ευγενικού  Επιστολή  πρός  Ισίδωρον  ιερομόναχον  αίτή- 
σαντα  περί  όρων  ζωής.” 

12  (φ.  91  β)·  “  Μέθοδος  δι  ής  τό  άγιον  Πάσχα 
ευρίσκεται  κατά  τήν  τής  έκκλησίας  παράδοσιν  Ίσαακίου 

Αργυρού.” 

τ3  (Φ·  93  α)·  “Μέθοδος  εις  τό  ευρεϊν  ευχερέος  ήλιου 
και  σελήνης  έκλειψιν.” 

14  (φ.  93  α)·  “  Έτερα  μέθοδος  τον  Πάσχα.” 

15  (φ.  93  β)·  “  Ετεφα  μέθοδος  περί  τον  Πάσχα.” 
ι6  (φ.  93(3)·  “Περί  τής  τον  Πάσχα  διορθώσεως.  ’ 

(κολ.). 

577*2-  269. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,325x  0,22).  XVIII.  (φ.  20  +  σ.  486). 

[Θεοκλήτου  τοΰ  Βυζαντίου]  “  Νομοκ άνονον 
άκριβέστατον  είς  κοινήν  ήδη  γλώσσαν  μεταφρασθέν  πρός  τήν 
των  άνα γινωσκόντων  ωφέλειαν.” 

Καί  έν  μέν  τιρ  τέλει  τής  “ΙΙρόϊ  τούς  άναγινώσκοντας  ” 
Προςφωνήσεως'  Έν  τή  κατά  τό  " Αγιον  τοΰ  "Αθω  όρος 
ιερή  τοΰ  Καυσοκαλύβη  σκήτη  ό  εν  μοναχούς  έλάχιστος 
Θεόκλητος  ό  Βυζάντιοί.  Έν  δέ  τιρ  τέλει  τοΰ  κώδικος'  Έγράφη 
ή  παρούσα  Ιερά  καί  θεία  βίβλος  έν  τή  κατά  τό 
"Αγιον  6ρος  ιερή  τοΰ  Καυσοκαλυβίου  σκήτη  τιρ  αφοε' 
σωτηρίιρ  έτει  μηνϊ  Μαρτίω  (  =  1775). 

5777·  270. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,335x0,22).  XVIII.  (φ.  192). 

1.  “Συμφωνία*,  τής  Παλαιός  τε  καί  νέας  Δια  θήκης.” 

2.  “  Πίνα£  των  υποθέσεων  τής  θείας  Γ ραφής 
Παλαιάί  καί  νέας  έν  ή  καί  περί  των  έκδόσεων  τής  Παλαιάί 

καί  Προΰεωρία  περί  των  δώδεκα  προφητών  διά  χειρός  τοΰ 
μεγάλου  χαρτοφύλακος  'Ραλάκη  Καρυοφύλλου.” 

3·  “  Συνανάγνωσις  τιυν  ευαγγελίων  τε 
καί  αποστόλων  των  τοΰ  χρόνου  εβδομάδων,  έν  ή  οί  απόστολοι 
τοϊς  εύαγγελίοις  έπεσθαι  όφείλουσι.” 

4·  “Πίνα£  των  εν  τω  τον  Βα λσαμώνος  σνγγράμματι 
περιεχομένων  άξιομνημονεύτων  κατά  στοιχεΐον  διά  χειρός  τοΰ 
μεγάλου  εκκλησιάρχου  καί  διδασκάλου  Κριτίου.” 

5·  “Περί  των  τής  έζ  αίματος  συγγένειας  βαθμών 
μετά  διαγράμματος  έκ  των  Ινστιτούτων  Ίουστινιανοΰ  βασι- 
λέως.” 

6.  “  Σεληνοδρομ ιον.” 

7·  “  Πίναζ  χρονολογικός  ”  βασιλέων  και  γεγονότων. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


347 


8.  “  ΐίίναξ  τών  ενεσπα ρμενων 

τή  περί  των  ένΊεροσολύμοις  πατριαρχευσάντων  δωδεκαβίβλφ 
Δοσιθε'ου  πατριάρχου  άξιομνημονεύτων  υποθέσεων  κατά,  στοι- 
χεΐον.” 

Πλήν  τούτων  πάντων  περιλαμβάνεται  έν  τφ  έν  αρχή  τοΰ 
κώδικας  ΤΙίνακι  καί  “Κατάλογοί  των  έκδεδομένων  τε  και 
ανεκδότων  συγγραφέων  της  Β υζαντίδος  καί  Πίναξ  των  περιε¬ 
χομένων  έν  τοΐς  τόμοις  της  Β υζαντίδος,”  ου  ή  θέσις  ήν  μεταξύ 
των  ύπ’  άρ.  6  και  7.  Άλλ’  ό  Κατάλογοί  οΰτοί  έξέλιπεν 
άποκοπείς. 

Ό  κώδιξ  λέγεται  εύθύς  έν  αρχή  “Π ινακολόγος”  τοΰθ’  δπερ 
ερμηνεύεται  διά  των  λέξεων  “  έν  φ  περιέχονται  οΐ  ύποτεταγμένοι 
πίνακες.” 

*5778·  27ΐ· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31x0,22).  XVIII.  (σ.  820). 

“  Ή  θεία  κα'ι  ιερά  αποκάλυψες 

Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου,  έρμηνευθεΐσα  μέν  θείω  έλέει  παρά 
τοΰ  ταπεινού  αρχιεπισκόπου  Μύρων  της  Αυκίας  Ίωάννου 
Αινδίου  Άντος  ύπερορίου  υπό  Χεοφύτου  έν  τη  ίερμ  και  σεβάσμιο, 
μονή  των  Ίβήρων,  άφιερωθεΐσα  δέ  παρ’  αύτοΰ  τη  ύπερενδόξιρ 
καί  άειπαρθένιρ  μητρί  τοΰ  θεοΰ  καί  β ασιλίσση  των  δλων  Πορ- 
ταιτίσση  καί  τφ  κατ’  έξοχην  πάντων  θετφ  υίφ  αυτής  μακαρίφ 
έπ ιστηθίφ  Ιωάννη  τφ  θεολόγφ  έξ  ών  άμέσως  καί  την  μυσταγω¬ 
γία  ν  των  υπερφυών  μυστηρίων  ταύτης  έδέξατο.  Αηηο  μροοχογ. 
Κατά  τό  αψί,α'  έτος  άπό  Χρίστου  τό  σωτήριον  1791.” 

Προτάσσονται  α'.  Επιστολή  τοΰ  Μύρων  Ίωάννου  “  ΙΙρόί 
τον  ιεροδιδάσκαλον  κυρ  'Ρ αφαήλ  τόν  έν  τφ  Καυσοκαλυβίφ... 
αφ^γ“  ’ϊαννουαρίου.” — β' .  “ Άποκριτική  επιστολή  τοΰ  Ιεροδι¬ 
δασκάλου  κΰρ  'Ραφαήλ  πρός  τόν  Μύρων  κύρ  Ίωάννην.” — γ'. 
“Έτόρα  επιστολή  τοΰ  αύτοΰ  Ιεροδιδασκάλου  κΰρ  'Ραφαήλ 
πρός  τόν  αυτόν  Μ υρέων  κύρ  Ίωάννην  μετά  τήν  τής  ίερας  βίβλου 
έπίκρισιν.” 

Προ  δέ  τής  εις  τήν  Π ορταίτισσαν  άφιερώσεως  κοσμείται  ό 
κώδιξ  ύπό  καλλίστης  υδατογραφίας,  παριστώσης  τήν  μονήν 
Ίβήρων,  άνωθεν  δ’  αυτής  τήν  ΐίορταίτισσαν  καί  έκ  μέν  δεξιών 
τοΰ  θεωμένου  τόν  Μύρων  Ιωάνναν  προςκομίζοντα  τη  δεξιφ  τήν 
βίβλον  και  διά  τής  άριστεράς  κρατούντα  τήν  αρχιερατικήν  ράβδον, 
έκ  δ’  άριστερών  Ίωάννην  τόν  θεολόγον,  πρός  δν  προς  κομίζεται  ή 
βίβλος. 

5779·  272. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,305x0,21).  XVIII.  (0.  217). 

1.  ’Έιξηγησις  εις  χωρία  και  ρητά  της  θείας  Τ  ραφής, 

ανεπίγραφος  καί  διηρημέν η  κατά  Κεφάλαια  και  Μόρια. 

"Αρχ.  Κ εφον  α°ν  μύριον  αον .  Έν  άρχή  έττοίησεν  ό  Θεός  τόν 

ουρανόν  καί  τήν  γήν.  Τί  δήποτε  μή  προτέταχε  τής 
των  όλων  δημιουργίας  θεολογίαν  ό  συγγραφεύς;  Με- 
τρεΐν  εΐωθε  τοΐς  πεπαιδευμένο ις  ή  θεία  Τραφή  τα 
μαθήματα  καί  τοΐς  μέν  τελείοις  προςφέρειν  τά  τέλεια, 
τοΐς  άτελέσι  δέ  τά  στοιχειώδη. 

Απαρτίζεται  δ’  ή  Ίόξήγησις  έκ  των  ερμηνευμάτων  διαφόρων 
πατέρων,  Θεοδώρητου  Κύρρου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου, 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Ακακίου  [ πιθανώς  τοΰ  Μελι- 
τηνήί],  Σεβήρου,  Διοδώρου  [Ταρσοΰ],  Γενναδίου  [τοΰ  Σχο- 
λαρίου;]  καί  άλλων. 

2.  “  Γεωργίου  Κορεσίου  Ιατρόν  και  θεολογου 

τοΰ  Χίου  Ερμηνεία  εις  τόν  προφήτην  Δανιήλ.  ” 

"Κπονται  Τοΰ  αύτοΰ  Έρμηνεΐαι  εις  τούς  λοιπούς  ΤΙροφήτας. 


3·  “Έκ  των  προς  τον  Ιώβ  εξηγήσεων 
άποσημειώσεις  τινές  δντος  μου  έν  τή  λαύρρ.  τοΰ  άγιου  Σάββα 

4·  “  Έκ  διαφόρων  άββάάων  άποσημειώσεις 
δντος  μου  έν  τή  λαύρμ  τοΰ  άγιου  Σάββα  α.ψξ!Γω.” 

5·  “  Περί  κατανυξεως.” 

“Β πονται  καί  αλλαι  Συλλογαί  νηπτικών  κεφαλαίων. 

6.  “ Θεωρία  των  τεσσάρων  στοιχείων  εξ  ών  6  κόσμος.” 
Έν  τφ  φ.  1  α  γέγραπται  έν  τή  φμ  &νω·  Των  έν  τήδε  τή 
βίβλφ  τά  πλεΐστα  ώί  εΰρηται  οΰτω  καί  άντεγράφη, 
τά  δέ  πρός  τό  τέλος  συλλογαί  είσιν  έκ  διαφόρων 
ήμέτεροι.  Περί  δ’  έκατέρων  ό  άναγινώσκων  μοι 
σύγγνωθι  τή  των  πεπταισμένων  μετά  δοκιμασίαν 
έπιστατικήν  πληθύϊ  καί  μέμνησό  μου  έν  ταΐς  κατ’ 
ίδιαν  έντεύξεσιν.  Έν  τφ  αΰτφ  δέ  φύλλφ  κάτω  έν  τή  ώα' 
Έκ  των  τοΰ  Δωροθέου  Ιθακήσιου  Βουλησμά,  τοΰθ’  δπερ 
δηλοΐ  αυτόν  ού  μόνον  ώί  κτήτορα  τοΰ  βιβλίου,  άλλα  καί  ώί 
συμπήξαντα  τά  έν  τή  άνωτέρφ  σημειώσει  δηλούμενα. 

57δ°·  273· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,36  X  0,242).  XIX.  {φ.  100). 

“  Τοΰ  όσιου  /ιατρός  ημών  άββά  Ήσαΐου 
τοΰ  άναχωρητοΰ  λόγοι  πρός  τούς  έαυτοΰ  μαθητάς.” 
Προτάσσονται  α'  (φ.  2  α).  Ιστορική  σύνοφις  περί  τοΰ  ΊΙσαίου. 
— β'  (φ.  3  α).  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

*57δι-  274- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31  X  0,225).  XIX.  ( φ .  767). 

“  Βίβλος  ιερά  φερονσα  τους  ασκητικούς  λόγους 
τοΰ  πανοσίου  πατρδς  ημών  καί  ιεράρχου  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου 
Μ εταφρασθέντες  ήδη  εις  τήν  κοινήν  απλήν  ιδιωτικήν  φράσιν 
πρός  εϋληπτον  κατανόησιν  των  ολίγων  φιλόπονων  άδελφών  τών 
καταγινομένων  σχετικώς  εις  τήν  τούτων  άνάγνωσιν  Αιτήσει  μέν 
αυτών,  ΤΙύνφ  δέ  ώφελείας  "ένεκα  τούτων,  Ιακώβου  μοναχού 
οίκτροΰ  άμονάχου  εις  ψυχικήν  αύτοΰ  σωτηρίαν,  Ιδίμ  δαπάνη  καί 
κόπφ  δσφ,  υπέρ  οΰ  είίχεσάε  δέομαι  οι  έντυγχάνοντες,  Κ αθιερω- 
θεΐσα  δό  τή  άγίμ  Σκέπη  τής  πανυπεράγνου  δεσποίνης  ημών 
Θεοτόκου,  καί  άειπαρθένυυ  Μαρίας. 

Μαριάμ  θεόνυμφε  παστάς  τοΰ  λόγου, 

Σκέπε  φρούρει  φύλαττε  τόν  σόν  ικέτην. 

Έν  έτει  σωτηρίφ  σεπτής  θεογονίας  μωνε'  1855.  Έν  τφ  άγιω- 
νύμφ  δρει  τής  Θεοτόκου” Αθφ.” 

Έν  τφ  πρώτφ  παραφύλλφ  ολοσέλιδος  πολύχρωμος  είκών 
Έφραίμ  τοΰ  Σύρου,  μεταξύ  δέ  τών  φ.  8  καί  9  ομοιαι  εικόνες 
Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  καί  Συμεών  τοΰ  θαυμαστορείτου . 

5782·  2  75- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,35x0,25).  XVIII.  (0.  73). 

“  Οτι  πάντας  δει  βαπτίζειν 
τούς  μή  καθ’  έκατέραν  τήν  δεσποτικήν  έντολήν  βαπτισθέντας 
τήν  τε  προ  τής  Άναστάσεως  δηλαδή  καί  τήν  μετά  τήν 
Άνάστασιν.” 

*57δ3·  276. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,322  χ  0,23).  XIX.  (φ.  275). 

“  Βίβλος  ψυχοσωτήριος  περιεχων 
τούς  θαυμαστούς  βίους  τών  όσιων  πατέρων  ημών  Άνδρέου  τοΰ 
διά  Χριστόν  σαλοΰ  καί  Βασιλείου  τοΰ  νέου  σημειοφόρου  μετα- 

44—2 


348 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


φρασθέντε ς  είς  κοινήν  φρασιν  προς  ωφέλειαν  των  αδελφών  παρά 
Ιακώβου  μονάχου  Αγιορείτου  πόνιρ,  -γραφή,  καί  δαπάνη 
αύτοΰ  εις  ά'ίδιον  αύτοΰ  μνημόσυνου  "να  ένθυμώνται  αύτοΰ  οί 
έντυχχάνοντες  έν  ταΐς  πρό ς  θεδν  εΰχαΐς  αυτών  είθε  δε  έξεδίδετο 
εις  φως  τύπου  δι’  έπιμελείας  φιλαδέλφου  τινδς  όπως  έξη  βοηθούς 
και  άντιλήπτορας  τούς  θείους  πατέρας  Άνδρέαν  καί  Βασίλειον, 
ών  και  αί  Άκολουθίαι  συνετάχθησαν  ένταΰθα..  .1853  έν  τιρ 
άχιωνύμιρ  δρει  τοΰ'Αθωνος.” 

Έν  φ.  4  είκών  ολοσέλιδος  πολύχρωμος  τοΰ  όσιου  Άνδρέου 
τού  Σαλοΰ. 

57δ4·  277· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,22).  XIX.  (φ.  34). 

Πίνακες  εις  τους  λογους  Ίωάννου  τον  Χρυσοστόμου 
κατα  τόμους. 

5785·  278. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34x0,23).  XVIII.  (σ.  606). 

“  Φωτίου  πατριαρχίαν  Κωνσταντινουπόλεως 

Αιαφόρων  των  από  της  Τραφής  ζητημάτων  καί  αποριών 
λύσεις  και  έρμηνείαι  επαίνου  χέμουσαι  τα  ' Αμφιλύχια  η  λόχων 
ιερών  καί  ζητημάτων  ίερολοχία.” 

Έν  τη  ιρμ  πολλαί  διορθώσεις  έξ  άντιβολής. 

5786.  279· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,36x0,26).  XIX.  (σ.  112). 

X  (σ.  ΐ).  “Βίβλος  ιερά  περιέχουσα  τους  βίους 

των  δύων  ’ Αθωνιτών  όσιων  πατέρων  ημών  Π έτρου  τοΰ  πρώτου 
ήσυχαστοΰ  καί  Αθανασίου  πρώτου  κοινοβιάρχου  μεταφρασθέντες 
εις  την  κοινήν  αιτήσει  τοΰ  έλλοχιμωτάτου  Σθλαβικής  διαλέκτου 
Κυρίου  Άζαρία.,.πόνιρ  Ιακώβου  μονάχου  άρετής  πόσης  ξένου... 
αωνη' .” 

2  (σ.  104).  “  Οπτασία  φρικτή  Μακαρίου 

ίερομονάχου  καί  πνευματικού  Καρακαλλινοΰ  περί  καταστά¬ 
σεων  των  έν  ’Άθιρ  μοναχών,  συχχραφεΐσα  παρά  Δαμιανού 
ίερομονάχου  Ίβηρίτου  κατά  τό  έτος  μχοθ'.” 

3  (σ.  109).  “  Διήγησις  παλαια  Αίνέα  πιστοί 

Ιουδαίου  περί  τής  ταφής  τοΰ  Κυρίου  πόθεν  παρελάβομεν 

σφραχίζεσθαι  τψ  τύποι  τοΰ  Σταυροΰ.” 

Καί  τά  ύπ'  άρ.  2  καί  3  εΐσίν  άντίχραφα  τοΰ  αύτοΰ  Ιακώβου 
τοΰ  τό  ύπ’  άρ.  1  χράφαντος. 

*5787·  28ο. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,323x0,222).  XIX.  (φ.  356). 

1  ( φ .  ι  α).  “Βίβλος  λίαν  φνχωφελεστάτη 

τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Νείλου  τοΰ  μυροβλήτου 
τά  οσα  βουλήσει  θείμ  καί  προμηθείμ  τής  ύπεραχίας  Θεοτόκου 
έφόρου  καί  προστάτιδο ς  τοΰ  όρους  ” Αθω  φανείς  έν  διαφόροις 
σχήμασι  πατέρων  διηχήσατο  τιρ  μοναχιρ  Θεοφάντ)  τιρ  μετονο- 
μασθέντι  Αίχμαλώτω  διά  την  καταδρομήν  τοΰ  "Ορους  ήτις 
συνέβη  κατά  τό  μωκα’  'ίνα  εύρεθώσιν  έν  μετανοίμ. . .Άντεχράφη 
σύν  πολλιρ  πόνιρ.,.παρ’  έμοΰ... μοναχού  Ιακώβου... μωνζ~' 

2  (φ.  33 2  α)·  “  Έλεγχος  της  κακοδοξίας 

τών  Αρμενίων  Παρά  τίνος  όρθοδύξου  άποκριτικδν  προς  Αρμέ¬ 
νιον  σχολαστικόν  έν  Π ιτοσσάνι  τής  Μολδαυίαϊ  έτει  αφκθ' .” 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλων  καί  τριών  ολοσέλιδων  καί  πολυ- 
χρώμων  εικόνων  Νείλου  τοΰ  μυροβλύτου  α  )  έν  τιρ  πρώτιρ 
παραφύλλ ιρ,  β')  έν  φ.  29  α  καί  γ')  έν  φ.  29  β. 


5788.  2δΐ. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,355x0,215).  XIX.  (σ.  218  +  254  +  310  +  63). 

“  Βίβλος  συν  Θεω  αγία)  Άθωνιας  καλούμενη 
περιέχουσα  τά  έν  τιρ  ’Όρει  συμβάντα,  καί  περί  αρχαίων 
μονών  καί  νεοτέρων.  Καί  όσα  χρυσόβουλλα  παλαιών  βασιλέων, 
καί  σιχχίλλια  πατριαρχικά  πρός  τούς  εν  αύτιρ  ευρισκομένους 
πατέρας  κατά  καιρούς  έξεδόθησαν,  καί  όπόσοι  άχιοι  ήσκησαν  έν 
μοναίς  καί  έρημίαις  παλαιοί  τε  καί  νεώτεροι.  Εί5  τρία  μέρη 
διαι^ουμένη'  τό  μέν  πρώτον  προλεχόμενα  περιέχων  τών  άπ’ 
αρχής  άχρι  τοΰδε  συμβεβηκότων  έν  τιρ  ’Όρει.  Τό  δεύτερον 
βίους  άχίων  τών  πρώτον  άσκησάντων  έν  τιρ  "Ορει  χρυσοβούλλιά 
τε  καί  τυπικά  τοΰ  Τ ράχου.  Τό  δέ  τρίτον,  περιχραφήυ  τών  νΰν 
σωζομένων  μονών  είκοσι,  καί  τών  όσων  παλαιών  έν  άρχαίοις 
ύπομνήμα σιν  ευρισκομένων.  Νΰν  πρώτον  αιτήσει  τοΰ  φιλο¬ 
μαθούς  άχίου  άρχημανδρίτου  καθηχουμένου  τής  Ιεράς  ρωσσικής 
Κοινοβιακής  μονής  τής  τιμωμένης  έν  τη  άχίμ  σκέπη  τής  ύπερ¬ 
αχίας  Αεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  κυρίου  κυρίου  Ιερωνύμου. 
Σπουδή  δέ  καί  όση  έπιμελείμ  τοΰ  μαθητοΰ  αύτοΰ  όσιωτάτου 
καί  έλλοχίμου  τής  Σθλαβικής  διαλέκτου  κυρίου  Άζαρία,  εις 
άιδιον  αύτών  μνήμην '  πόνιρ  δέ  ότι  Ιακώβου  οίκτροΰ  άμονάχου. 
Έν  έτει  σωτηρίιρ  εαυξε“  =  1865  έν  τιρ  άχιωνύμιρ  δρει  ’Άθω 
κλήριρ  τής  Θεοτόκου  Μαρίας.” 

'Ο  όλος  κώδιξ  άποτελείται  συνιρδά  τοί ς  έν  τη  ανωτέρω 
παρατεθείση  έπιχραφή  τής  βίβλου  άναχραφομένοις  έκ  τριών 
μερών,  οΐς  προςήρτηται  δίκην  παραρτήματος  καί  τέταρτον  άλλότρια 
περιέχον.  "Εκαστον  δέ  τών  τεσσάρων  τούτων  μερών  έχει  καί 
ΐδιον  Πίνακα. 

Τοΰ  δέ  πρώτου  βιβλίου  προτάσσονται  φύλλα  τινά  μη  συνη- 
ριθμημένα,  έν  οΐς  περιέχονται  α' )  Στίχοι  εις  τήν  Θεοτόκον  κατ’ 
αλφάβητου  ομοιοκατάληκτοι. — β')  “  ΐΐροοίμιον  τοΐς  έντευξομένοις 
φιλολόχοις.” — γ')  Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι  είς  τό  “ Ορος ,  τούς 
άναχνώστας  καί  τήν  αγίαν  Τριάδα. 

Έν  τιρ  Α'  μέρει  περιλαμβάνονται· 

1  (σ.  ι).  “  Περί,  της  αρχαιότατος  τοΰ  όρους  Αθω 
καί  πόθεν  έκλήθη  καί  έκ  ποιων  κατιρκίσθη.” 

2  (σ.  3)·  “  'Οτι  τό  όρος’Άθως  έκληρώθη  τή  ®εοτοκω· 
άντιχραφή  έκ  παλαιών  βιβλίων  σωζομένων .” 

3  (σ.  7)·  ιι<,Οτι  η  κυρία  Θεοτόκος  έτι  £ώσα 

ήλθεν  είς  τό  όρος'Άθω  σωματικώς  μετά  τοΰ  θεολόγου” Ιωάννου.” 

4  (σ.  14)·  “Περί  πριόταϊ  οΐκήσεως  τοΰ  όρους  Άθω.” 

5  (σ.  17)·  “’Υπομνήματα  λίαν  χρήσημα  έκ  παλαιών.” 

6  (σ.  ΐ8).  “Περί  θεών  ασεβών  πόθεν  ήρξαντο.” 

7  (σ.  2θ).  “Έκ  της  ρωσσικής  εκκλησίας.” 

8  (σ.  23)·  “  Περί  τής  είκόνος  τής  Θεοτόκου 
όδηχητρίας  ήν  Βαρνάβας  καί  Συμεών  έξ’ Αθηνών  μετεκόμισαν 

είς  όρος  Μελά  Ύραπεζοΰντος  καί  περί  τοΰ  "Ορους  άρχαιότητος.” 

9  (σ.  36)·  “  Υπόμνημα  εκ  τον  βίου  τον  οσίου 
χλαζάρου  τοΰ  Γ αλισιώτου  περί  τοΰ’Όρους.” 

ΙΟ  (σ.  37)·  “  Βίος  τοΰ  οσίου  Αντωνίου  Ρωσσου 
έκ  τοΰ  όρους  "Αθω  άπελθόντο ς  είς  Ρωσσίαν  καί  συστήσαντος 
τήν  μονήν  τοΰ  Σπηλαίου.” 

11  (σ·  55)·  “  Περί  έλεΰσεως  οικοδομών  τον  ναόν 
Σπηλαίου.” 

12  (σ.  6ΐ).  “Περί  τής  θαυμαστής  ιστορίας  τοΰ 
ναόν. 

13  (σ.  64)·  “Περί  των  εγκαινίων  τοΰ  ναοΰ.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


349 


14  (σ.  65)·  “Περί  τής  Κοιμήσεως  αΰτοΰ.” 

15  (σ.  69).  “Περί,  τών  συμβάντων  σκανδάλων 
έν  τφ’Όρει  έκ  τής  είςελε ύσεως  των  Βλάχων.” 

ΐ6  (σ.  75)·  Θεσμός  τον  βασιλέως  Αλεξίου  [τοΰ 
Κομνηνοΰ]. 

17  (σ.  8ο).  “"Οροι  περί  αγενειών 
έπί  Μανουήλ  βασιλέων  καί  έπί  πατριάρχου  'Ι ερεμίου.” 
ι8  (σ.  8ΐ).  “Περί,  αιρετικών  Βογ  ομίλων 
μολυνάντων  τό  Άγιον"  Ορος.” 

19  (σ.  82).  “'Υπόμνημα  περί  τής  εις  τό  "Ορος 
έλεύσεως  καί  καταδρομής  τοΰ  Μιχαήλ  Π αλαιολόγου  καί 

Βέκκου  πατριάρχου  των  Αατινοφρόνων.” 

20  (σ.  89)·  “Περί  βλάβης  Βαρλαάμ  και  ’  Ακίνδυνου 
των  Αατινοφρόνων  εις  τδ  "Ορος.” 

21  (σ.  9ΐ)·  “Θεσμός  Μανουήλ  βασιλέως 
τοΰ  Παλαιολόγου  εις  το  ΤΙρωτάτον  τοΰ  "Ορους.” 

22  (σ.  96).  “Τυπικόν  τοΰ  αγίου  Σάββα 
Σέρβου  μονής  Χι λανδαρίου.” 

23  (σ.  I ο I ).  “Περί  τοΰ  καινοτομηθέντος  καλενδα- 
ρίον  τταρά  του  πάπα.” 

24  (σ.  107)·  “  Συλβε'στρου  ’  Αλεξανδρείας 

Πρϊ>5  'Ράδουλον  αύθέντην  Βλαχίας  περί  άζύμων,  δτι  νομικόν 
Φάσκα  ό  Χριστός  με  Άζυμα  ούκ  έποίησεν  άλλα  τόν  μυστικόν 
δεΐπνον  μέ  ένζυμον  Άρτον.” 

2ζ  (σ.  1 1 1 ).  “Ίερεμίου  ττατριάρχου  ~%ιγγίλιον 
κατά  τοΰ  νέου  καλενδαρίου  καί  Πάσχα  Λατίνων.” 

20  (σ.  1 1 5 )-  “  Άπόφασις  τής  αυτής  συνόδου.” 

27  (σ.  119)·  “Περί’Ιωσηφ  Αριμαθαίον 
υπόμνημα  Αίνε'ου  έξ  Εβραίων  καί  πόθεν  παρελάβομεν 

σφραγίζεσθαι  τφ  τύπω  τοΰ  τίμιου  Σταυρού.” 

28  (σ.  125)·  “Επιστολή  Γρηγορίου  μοναχού 

προς  Ίωάννην  Αίνδιον  αρχιερέα  [Μ  ύρων]  περί  μνημο¬ 
σύνων.” 

29  (σ.  14°)·  “  Αήλωσις  του  τυπικόν  περί  μνημο¬ 

συνών.” 

30  (σ.  144)·  “Περί  των  συμβάντων  εν  τή  ιερά 
μονή  τοΰ  άγιου  Διονυσίου  υπέρ  μνημοσύνων.” 

31  (σ.  152).  “Περί  τής  εν  Κ οντλονμουσίον 
μονής  γενομένης  συνόδου  υπέρ  των  μνημοσύνων.” 

32  (σ.  164)·  “  Σιγγιλλιον  πατριαρχικόν 
Σωφρονίου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  καί*  Αβραμίου 

πατριάρχου  Ιεροσολύμων  καί  λοιπά  περί  τοΰ  άπαρατηρήτω ς 
γίγνεσθαι  τα  μνημόσυνα  των  άποιχομένων.” 

33  (σ.  ΐ66).  “Τοΰ  παναγιωτάτον  ττατριάρχου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως  περί  των  αυτών  μνημοσυνών.” 

34  (σ·  1Τ2)·  “  Υποσημείωσες  περί  τών  αυτών.” 

35  (σ.  1 7*5)·  “  Έτερον  σιγγίλι ον  πατριαρχικόν 
Γρηγορίου  ίερομάρτυρος  πατριάρχου  [Κωνσταντινουπό¬ 
λεως]  περί  τών  αύτών.” 

36  (σ.  ι8ΐ).  Μαρτΰριον  τοΰ  άγιου  νεομαρτυρος 
Αναστασίου. 

37  (σ.  ΐ86).  “  Περί  Μούσα,  υίοΰ  του  πασά  τοΰ 

μα ρτηρίσαντος  εις  τόν  Άγιον  Αναστάσιον  καί  πώς  έβαπτίσθη.” 


38  (σ.  1 9 1  )·  “  ’ Οπτασία  θαυμασία  ήν  είδε 

έν  Κωνσταντινουπόλει  ό  Δανιήλ  πρώην  Μούσα;  διά  μεσιτείας 
τοΰ  άγιου  Αναστασίου.  ” 

39  (σ·  ι99)·  “Καί  τίνος  'ένεκεν  εκώλυσεν  αυτόν 

ή  Θεοτόκος  τοΰ  μή  έλθεΐν  εις  τό  άγιον  "Ορος  ένεκα  τών 
συμβασών  ταραχών,  ένεκα  τών  μνημοσύνων,  Ίνα  μή  πλανηθή 
παρά  τών  τοιούτων  καινοτόμων  κακοδόξων  σχισματικών.” 

40  (σ.  4°5)·  “Περί  Παϊσίου  πατριάρχου  Αχριδών 
χειροτονηθέντος  παρά  τοΰ  πάπα  άρχεύειν  πάντων  τών  έν 

Εύρώπη  άνατολικών  Γραικών  καί  λοιπών  ομοφώνων .” 

41  (σ.  212).  “  Διαθήκη  Ιακώβου  Πρικανά 
ηγουμένου  τής  Ααύρας  λίαν  ωφέλιμος.” 

Έν  δέ  τώ  Β'  μέρει  περιλαμβάνονται ' 

42  (σ.  ΐ).  “Περί  τοΰ  βίου  τοΰ  οσίου  πα τρός  ημών 
ΐίέτρου.” 

43  (σ·  3)·  “  Βίο*  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  ΐίετρου 
τοΰ  Αθωνίτου.” 

44  (σ.  31)·  “Βίος  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 
Ευθυμίου  τοΰ  νέου,  άσκήσαντος  έν  τφ  όρει’Αθφ.” 

45  (σ·  73)·  “Βίος  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών 
Αθανασίου  τοΰ  έν  τφ  "Αθω  ό  κατά  πλάτος  μεταφρασθείς...” 

46  (σ.  159)·  “Διαθήκη  δια τάξεως  τοΰ  αΰτοΰ  αγίου 
Αθανασίου.” 

47  (σ.  ΐ86).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διατύπωσες 
πρός  τούς  αυτού  μοναχούς  τής  Ααύρας.” 

48  (σ.  195)·  “Διάταξις  περί  φαγητών  τής  τραπέζης.” 

49  (σ.  203)·  “  Χρυσόβονλλον  τοΰ  βασιλεως 
Βασιλείου  τοΰ  Μακεδόνος.” 

50  (σ.  205).  “  Χρυσό βουλλον  Αε'οντος  τοΰ  σοφοΰ 
βασιλεως.” 

51  (σ.  2θ8).  “  Χρυσόβουλλον  'Ρωμανοΰ,  Κωνσταν¬ 
τίνου,  Στεφάνου  και  Κωνσταντίνου.” 

52  (σ.  2 1 1 ).  “  Χρυσόβουλλον  τοΰ  βασιλεως  Ίω- 
άννου  Τσιμισχή.  ” 

53  (σ·  2 14)·  “  Τυπικόν  πρώτον  τον  Όρους 
έκ  τοΰ  Τράγου  εις  κεφάλαια  κη' .” 

54  (σ·  2  2  0).  “  Τυπικόν  δεύτερον  τοΰ ’Όρους 

διά  προςταγής  τοΰ  βασιλέως  Κωνσταντίνου  Μονομάχου  εις 
κεφάλαια  16.” 

55  (σ.  241)·  “Χρυσοβουλλον  τοΰ  αΰτοΰ  βασιλεως 
Κωνσταντίνου  τοΰ  Μονομάχου.” 

56  (σ.  245)·  “  Πώς  προςηνχοντο  οί  παλαιοί 

πατέρες .” 

57  (σ.  250).  “Περί  τυπικόν  εκκλησιαστικού  πότε 
ήρξατο.” 

58  (σ.  252).  “Διάτα^ις  τών  εν  "Αθω  πατέρων 
πώς  νά  διάγωσι  τά  μοναστήρια.” 

Έν  δέ  τφ  Γ'  μέρει  περιλαμβάνονται " 

59  (σ·  ϊ)·  “  Περιγραφή  τής  ίεράς  μονής  Ααύρας  τοΰ 
αγίου  Αθανασίου.” 

6ο  (σ.  9)·  “  Περιγραφή  τής  ίεράς  μονής  τοΰ  Βατο¬ 
πεδίου.” 


350 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6ΐ  (σ.  23)·  “  Ϊίεριγραφή  τής  ίεράς  μονής  τών 

Ίβήρων.” 

02  (σ.  33)·  ί£  ΐίεριγραφή  τής  λαύρας  των  Καρύων 
τον  Πρωτάτου.” 

63  (σ.  41)·  “Π εριγραφη  τής  ίεράς  μονής 
Έσφιγμένου  ώ?  παλαιός  καί  αύτής  οϋσης.” 

64  (  σ.  51)·  “ΐίεριγραφή  τής  ίεράς  μονής  Άηρο- 
ποταμου.” 

65  (σ.  57)·  “Π εριγραφη  τής  ίεράς  μονής 
τον  άγιον  Πανλον  συγχρόνου  αυτής.” 

66  (  σ.  75)·  “ΐίεριγραφή  τρς  ίεράς  μονής  τον 

Ζωγράφον.” 

67  (σ.  87).  “Περί  τής  ίεράς  μονής  τον  Δοχειαρίου.” 

68  (  σ.  95)·  “Περί  τής  ίεράς  μονής  τοΰ  άγιον 

Φιλοθέυν.” 

69  (σ.  Ι°5)·  “Π ερί  τής  ίεράς  μονής  τον  Έενοφώντος.” 

70  (σ.  113)·  “Περί  τής  ίεράς  μονής  τον  Κουτλου- 
μουσιον.” 

71  (σ.  1 1  7)·  “  Περί  τής  ίεράς  μονής  τον  Χιλανδαριου.” 

72  (σ.  125)·  “  Περιγραφή  τής  ίεράς  μονής 
των  Ρώσσων  άγιας  Σκεπής  καί  άγιου  Παντελεήμονος.” 

73  (σ·  τ33)·  “Π εριγραφή 
ΤΙαντοκρατορος.” 

74  (σ.  137)·  “Περιγραφή 
^,ταυρονικητα.” 

75  (σ·  Ϊ41)·  “Περιγραφή 

Κ  αρακαλλον.” 

76  (σ.  1 5  1  )·  “  Περιγραφή 

Κα  σταμωνίτον.” 

77  (σ·  155)·  “Περιγραφή  τ^ς  ίεράς  μονής  τον  άγιον 
Διονυσίου.” 

73  (σ.  165).  “  ΐίεριγραφή  τής  ίεράς  μονής  τον 

α γιον  Υρηγορίον.” 

79  (σ.  169)·  “  ΐίεριγραφή  τής  ίεράς  μονής 
τοΰ  αγίου  Σίμωνος  της  Πέτρας.” 

8ο  (σ.  173)·  <£  ΐίεριγραφή  των  όσων  μονών 
αρχαίων  μέν  μή  σωζωμένων  δέ  νυν,  ώ$  6'τι  αί  μέν  παντελώς 
έρημώθησαν  από  καιρικός  περιστάσεις ·  αί  δέ  ήνώθησαν,  καί 
ύπ ετάγησαν  ταΐς  λοιπαΐς.” 

α  (σ.  173).  “Ή  πάλαι  περίφημος  μονή  τοΰ  Ζ υγοΰ  καλού¬ 
μενη.” — β'  (σ.  173).  “Μονή  τον  άγιου  Νικηφόρου.” — γ'  (σ. 
174).  “  Μονή  τοΰ  άγιου  Β ασιλίου  τοΰ  II ύργου.” — δ'  (σ.  174). 
“Μονή  τον  Νεακήτον.” — ε'  ( σ .  175).  “Μονή  Ξηροκάστρου.” — 
ζ~'  (σ.  175).  “Μονή  έτέρα  τοΰ  Ξηροκάστρου  των  άγιων  Απο¬ 
στόλων.” — ζ'  (σ.  176).  “  Η  μονή  καλουμένη  "Α ρκου.” — η  (σ. 
176).  “Μονή  των  Άμαλφινών.” — θ'  (σ.  176).  “Μονή  των 
Β ονλεντηρίων.” — ι'  (σ.  177).  “  Μονή  τοΰ  Φιλοπάτορος.”— 

ια'  (σ.  178).  “  Μονή  τοΰ  φαλακρόν.” — ιβ'  (σ.  179).  “  Μονή  τον 
άγιου  Λημητρίου.” — ιγ'  (σ.  179).  “  Μονή  τοΰ  Φακινοΰ.” — 

ιδ'  (σ.  180).  “Μονή  τοΰ  Ξέστου.” — ιε'  (σ.  180).  “Μονή  τον 
'Ραβδα.” — ιΓ'  (σ.  180).  “Μονή  τον  Μακρή.”· — ιζ'  (σ.  180). 
“Μονή  τοΰ  άγιου  Τρύφωνος.” — ιη'  (σ.  180).  “  Μονρ  τον 

Κάσπακος.” — ιθ'  (σ.  181).  “Μονή  τον  Ινοχιαρά.” — κ'  (σ.  181). 


“  Μονή  τοΰ  Μηνίτζη.” — κα'  (σ.  181).  “  Μονή  τής  Κ αλλιάγρας.” 
— κβ'  (σ.  181).  “  Μονή  τον  Σιδηροκάστρου.” — κγ'  ( σ .  181). 
“Μονή  τον  Τομάτου.” — κδ'  (σ.  181).  “Μονή  τής  Κο μιτίσσης 
Νουρμίτζα.” — κε'  (σ.  181).  “Μονή  Μονοξνλίτον.  ” — κζ~’  (σ. 
182).  “  Τιοβάντ’ςα.” — κξ'  (σ.  182).  “Μοναί  άδηλοι.” 

8ι  (σ.  183).  “Περί  των  αγίων  παθών  τον  Κυρίου, 
άκανθίνον  στεφάνου.” 

82  (σ.  183).  “  Περί  τής  αγίας  λόγχης.” 

8  3  (σ·  185)·  “Περί  τοΰ  άρράφου  χιτώνας  τον 
Κυρίου.” 

84  (σ.  ΐ86).  “Περί  τής  δεξιάς  χειρός  τοΰ  Προ- 
δρόμον.” 

85  (σ.  187).  “  Στίχοι  ωφέλιμοι  Κυρίλλου  Καστανο- 
φίλλη.” 

86  (σ.  19°)·  “  Βιος  τοΰ  όσιου  πατρος  ημών 

Σάββα  τοΰ  Βα τοπεδινοΰ,  μεταφρασθείς  εις  απλήν  διάλεκτον.” 

Έν  δέ  τιρ  Δ'  μέρει  προςήρτηνται' 

87  (σ.  ι).  “Ελεγχος  κακοδοξίας  Αρμενίων 

ορθοδόξου  προς  Άντωνάσσην  εις  Μολδαυ'ίαν. 

88  (σ.  9)·  Αναστασίου  Γορδίου 

Κατά  Λατίνων  περί  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Πνεύματος  καί 
άλλων. 

89  (σ.  2 1 ).  “  Ελεγχος  καινοτομιών  ΐίαποληθνρο- 
καλονϊνων  και  άλλων.  ’ 

90  (σ.  32)·  Μελετίου  Συρίγου  τοΰ  Κ  ρητός  Κατά 
Λ,ονθηροκαλβίνων. 

91  (σ.  41)·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Περί  θανάτου. 

92  (σ.  5°).  Ομολογία  ορθόδοξος  εις  άρθρα  δώδεκα. 

Αί  έπιγραφαί  των  έν  τοΐς  τρισί  πρώτοις  μέρεσι  περιλαμβανο- 

μένων  κεφαλαίων  έξεγράφησαν  έν  τή  ανωτέρω  περιγραφή  έκ 
των  Πινάκων,  έν  οΐς  ή  διατύπωσις  αυτών  έστιν  ενίοτε  διάφορος 
ή  έν  αύτιρ  τω  τοΰ  κωδικός  κειμένιρ,  πλήν  τών  τον  άρ.  80,  αϊτινες 
παρελήφθησαν  έξ  αύτοΰ  τοΰ  κειμένου.  Κατά  πόσον  δέ  δια- 
φέρουσιν  αί  έπιγραφαί  έν  τοίς  Πίναξι  καί  τιρ  κειμένιρ  κρινάτω  ό 
αναγνώστης  ώς  έν  δείγματί  τινι,  παραβάλλων  προς  τάς  ανωτέρω 
τών  νπ’  άρ.  80  κεφαλαίων  τάς  ώδε  έκ  τοΰ  Πίνακος  παραλαμβα- 
νομένας  έπιγραφάς  τών  αύτών.  “ ΐίεριγραφή  τών  αρχαίων 
μονών  αϊτινες  νυν  άλλαι  μεν  άπό  καιρικός  περιστάσεις  έρημώ¬ 
θησαν  άλλαι  δέ  ύπετάγησαν  είς  άλλας  μεγάλας  μονός  καί 
σώζονται  νυν  κελλία  καλούμεναι.” — α'.  “Καί  πρώτη  μονή 
αρχαία  ή  τοΰ  Ζυγόν  καλουμένη.” — β  .  “Μονή  τον  άγιου  Νικη¬ 
φόρου.” — γ'.  “Μονή  τον  ΙΙνργον  άγιου  Βασιλείου  τής  Άνα- 
λήφεως.” — δ'.  “Μονή  τον  Νεακήτου.” — ε'.  “Μονή  τον  Ξηρο- 
κάστρου  τής  Θεοτόκου.” — 5~' .  “  Μονή  Ξηροκάστρου  άγιων 

Αποστόλων.” — ζ'.  “ Μονή  τής  ’Άρκου  Ξηροκάστρου  καί  αΰτη 
καλουμένη .” — η’ .  “Μονή  τών  Άμαλφηνών.” — θ’.  “Μονή  τών 
Β  ονλεντηρίων.” — 1'.  “  Μονή  τον  άγίον  Λημητρίου  Βατοπεδινή.” 
— ια'.  “ Μονή  Φιλοπάτορος  καί  υπόμνημα  αύτής.” — ιβ'.  “  Μονή 
τον  Φαλακρόν.” — ιγ'.  “Μονή  τον  Φακινον.” — ιδ'.  “Μονή 
τον  Ξέστρου  Σαράγιον.” — ιε'.  “Μονή  τον  Ρ  αβδά.” — ιίΓ' . 
“Μονή  τον  Μακρή  παλαιός  Πδργο5.”· — ιζ'.  “Μονή  τον  άγιου 
Τρύφωνος  Τρηγοριάτικον.” — ιη'.  “Μονή  τον  Κώσταντοχ  τον 
Μαγονλά.” — ιθ'.  “Μονή  Κοχλναρά.” — κ'.  “Μονή  τον  Μη¬ 
νίτζη.” — κα'.  “  Μονή  τής  Καλλιάγρας.”· — -κβ'.  “Μονή  Σιδηρο- 
κάστρου.” — κγ'.  “Μονή  τον  Γομάτον.  Ή  μεγάλη  Παναγία.” 
— κδ'.  “Μονή  Κομιτίσσης  Νουρμίτζη.” — κε'.  “Μονή  Μο- 


τής  ίεράς  μονής  τον 
τής  ίεράς  μονής  τον 
τής  ίεράς  μονής  τοΰ 
τής  ίεράς  μονής  τοΰ 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


3δ1 


νοξυλίτου.” — κζ~' — κβ.  “Μονή  Τιοβάντξα  Ίωάννου  Σελήνου 
καί  άλλαι  τινές  Άδηλοι.” 

Τΐί'ά  όλίγα  των  εν  τώ  κώδικι  εγγράφων  εϋρηνται  έκδεδομένα 
παρά  Ρη.  Μευεκ  Ι)ΐ8  Η&υρίαιΐηιηείβη  £ίίτ  άϊβ  ϋββοΙιΐοΙιίΘ 
άβΓ  ΑϋιοδΗδβίβΓ.  Ιιοίρζί§  1894. 

'Ο  κώδιξ  κοσμείται  ύπό  τινων  χαλκογραφιών  χρωσθεισών 
υπό  του  βιβλιογράφου  Ιακώβου  και  ύπό  τινων  άκόμφων  εικόνων 
ύπδ  του  αϋτοΰ  γραφεισών  τε  καί  χρωσθεισών. 

’Ίδε  καί  5789  (282). 

*57®9·  232. 

Χαρτ.  4.  (0,325x0,22).  XIX.  (σ.  346). 
“  Βίβλος  συν  Θεώ  άγίώ  καλούμενη  ’Αθωνιάς, 
περιέχονσα  άπ  αρχή ς  τοΰ  α'  αίώνος  της  θείας  Χριστού 
ένσάρκου  οικονομίας,  άχρι  τού  ιη'  αΐώνος  1855.  Καί  περιγραφή 
των  νΰν  σωξομένων  ε’ίκοσιν  ευαγών  ιερών,  και  τών  όσων  κατερη- 
μώθησαν.  Καί  καταγραφή  τών  όσων  άγιων  παλαιών  καί  νέων 
εν  τφ  αύτφ  "Ορει  όσίως  διέπρεφαν.  "Οροι  τε  και  θεσμοί  δσοι 
βασιλικοί  καί  πατριαρχικοί  εις  τούς  έν'Άθφ  άσκοΰντας  έδόθησαν. 
Χΰν  πρώτον  παρά  μοναχοί  Ιακώβου  '  Αγιορείτου  συλεχθείσα, 
καί  συντεθεΐσα,  αιτήσει  τοΰ  έν  τη  ιερέ}  μονή  'Ρ ωσσικοΰ  Αρχι¬ 
μανδρίτου  κυρίου  Ιερωνύμου  καί  τοΰ  σύν  αύτφ  ελλογίμου  της 
Σθλαβικής  διαλέκτου  κυρίου  ’Αξαρία  εις  ωφέλειαν  τών  φιλο¬ 
μαθών  αναγνωστών  καί  εις  αίύιον  αυτών  μνημύσυνον 
" Ορος  θεού  κατάσκιον  παρθένε  ΤΙαναγία, 
τούς  εν  τφ  ’Όρει  φύλλαττε,  ώ?  ημών  προστασία. 

Έν  έτει  σεπτής  Χριστού  θεογονίας  αωνε'  -ήτοι  1855  έν  τφ 
άγιωνύμφ  δρει  τοΰ" Αθω  έν  Νέα  σκήτει  μονής  άγιου  Παύλου.” 

Προτάσσονται  τής  βίβλου  τινά  μή  συνηριθμημένα  φύλλα, 
έν  οϊς  πλήν  τής  ανωτέρω  επιγραφής  περιλαμβάνονται  α' .  Τίίναξ 
τών  περιεχομένων. — β' .  “ Στίχοι  ίκετήριοι  εις  την  ύπεραγίαν 
Θεοτόκον  κατά  άλφάβητον  ομοιοκατάληκτοι .” 

Έν  δδ  τη  βίβλφ  αυτή  περιλαμβάνονται  τάδε · 

1  (σ.  ι).  “  Τυπικόν  ήτοι  Κανονικόν  τοΰ  οσίου 
πατρός  ημών  Αθανασίου  τοΰ  εν  τω’Άθω.” 

2  (σ.  28).  “  Τΰπωσις  του  οσίου  καί  μακαρίου 
πατρός  ημών  Αθανασίου.” 

3  (σ.  38)·  “Περί  τής  εν  βρωμασι  και  -ττόμασι 
ποσότητας  καί  ποιότητας,  καί  τής  έν  ταΐς  τραπέζαις  ευταξίας 

Αιάταξις  τοΰ  όο'ίου  πατρός  ημών  Αθανασίου  τής  Ααύρας.” 

4  (σ.  45)·  11  Αποκλήρωσες  των  απόρων 
εύρισκομένων  έν  τφ  παρόντι  πονήματι  κατά  περικοπάς  καί 

ύπομνήματα.” 

5  (σ.  5  6)·  “Περί  καταχρήσεως  τών  εσχάτων 
μοναχών.” 

6  (σ.  6ι).  “  Προοίμιον  τής  Άθωνιάόος  βίβλου 
τοί ς  έντευξομένοις  φιλολόγοις.” 

7  (σ.  67)·  “Στίχοι  άπλοι  προς  το  όρος  ’Άθω 
ομοιοκατάληκτοι.” 

8  (σ.  69)·  “Περί  του  όρους” Αθω  άρχαιότητος, 
πόθεν  έλαβε  την  κλήσιν,  εκ  ποιων  έκατοικεΐτο,  καί  πότε 

ήκμασε,  καί  ηϋξησε  κατά  τόν  Μελέτιον  γεωγράφον.” 

9  (σ.  72).  “Περί  του  όρους” Αθω  εις  ποιαν 
διαγωγήν  καί  κατάστασιν  κατά  τό  5538  ήτοι  κατά  τον 

πρώτον  αιώνα  μετά  τό  λγ' :  33  τής  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ 
σωτήρος  Χριστού  αχρι  τοΰ  τιβ'  :  312.” 

ίο  (σ.  75)·  “Περί  του  κλήρου  τής  Θεοτόκου  "Αθω.” 


11  (σ.  76).  “Λόγοι  τής  Θεοτόκου  προς  τόν  Πέτρον.” 

12  (σ.  78).  “Οτι  η  Θεοτόκος  κατά  τό  τελευταΐον 
έτος  τής  έν  τφ  κόσμφ  βιώσεως  αύτής  ήλθε  εις  τό  "Αθως  καί 

έκεΐθεν  αυθημερόν  μετέβη  είς  Κύπρον  προς  τόν  τετραήμερον 
Αάξαρον.” 

13  (σ.  85).  “Πως  προςηΰχοντο  οί  παλαιοί  πατερες 
καί  ποιας  εϋχάς  μετήρχοντο.” 

14  (ο\  92)·  “Περί  τυπικοΰ  πότε  ήρζατο.” 
τ5  (σ·  93)·  “  Περί  τριττοΰ  πολέμου 

τοΰ  Σατανά  κατά  τών  Χριστιανών.” 
ΐ6  (σ.  96).  “Τα  όσα  από  τοΰ  γ'  καί  δ’  αίώνος 
αχρι  τοΰ  όγδόου  καί  ήμισυ  συμβάντα  έν  τφ’Όρει  τοΰ" Αθω.” 
17  (σ.  97)·  Χρυσόβουλλον  βασιλεως  Βασιλείου. 
ΐ8  (σ.  99)·  “  Χρυσόβουλλον  Λέοντος  τοΰ  σοφοί 

βασιλεως.” 

19  (σ.  103).  “ Θεσμός  του  βασιλεως  Αλεξίου”  [τοΰ 
Κομνηνοΰ]. 

20  (σ.  107).  “  ΐΐροφητεΐαι  άγιου  γεροντος 

προς  τόν  βασιλέα  Μανουήλ  τόν  ΤΙαλαιολόγος,  άς  έγραψεν 
Ιωάννης  Αγιορείτης.” 

21  (σ.  1 1 5 )·  “  Τα  μετά  την  άλωσιν 
Κωνσταντινουπόλεως  άθλα  καί  τρόπαια  τών  Αγιορειτών 

πατέρων  αιών.  14,  15  καί  16.” 

22  (σ.  Ιΐ6).  “ Υπόμνημα  περ'ι  τής  ευσεβούς 

'Ρωσσίας.” 

23  (σ.  II 7)·  “'Οτι  πρώτη  απαρχή  τών  μοναχών 
'Ρωσσίας,  εκ  τοΰ  ορούς  " Αθω  ήχθη  διά  τοΰ  όσιου  Αντωνίου 

δομήτορος  μονής  Π ετσερτσκης.” 

24  (σ.  I  2θ).  “Περί  τών  συμβεβηκότων 

έν  τφ  δρει  "Αθω  περί  τά  μέσα  καί  τέλη  τοΰ  δέκατου  εβδόμου 
αίώνος.” 

25  (σ.  122).  “  Περί  τοΰ  νεοφανε'ντος  σχίσματος 

τών  μοναχών  έν  τφ  δρει  "Αθω,  παρά  Ν εοφύτου  τοΰ  έξ 
Ιουδαίων  αρχήν  λαβύντος  συνεργίμ  τοΰ  διαβόλου.” 

2 6  (σ.  123).  “Περί  μνημοσυνών.” 

2  7  (σ.  13°)·  “Έιίχήυπέρ  ένώσεως  πάντων.” 

28  (σ.  13°)·  “Π ερι  συνεχούς  μεταλήψεως.” 

29  (σ.  135)·  “  ΐΐροφητεΐαι  τοΰ  οσίου  πατρός 

ημών  Μωϋσε'ως  τοΰ  Αίθίοττος  έκ  παλαιού  χειρογράφου 
άντιγραφεΐσαι  σωξομένου  έν  τη  σκήτει  τής  άγιας" Αννης.” 

30  (σ.  138).  “Τά  κατά  τόν  ΐ8  αιώνα  ή  ΐδοο 
αχρι  τών  1850  έτών  συμβάντα  έν  τφ  άγίφ'Όρει  τοΰ’Άθω.” 

31  (σ.  140).  “Τά  όσα  κακά  συνέβησαν 

είς  τό  " Ορος  έν  τφ  καιρφ  τής  έπαναστάσεως  καί  μετά  τήν 
έπανάστασιν'  -ήτοι  άπό  τοΰ  1821  αχρι  τοΰ  1855.” 

32  (σ.  145)·  “Περί  τής  σεβασμίου  μονής  τοΰ 
Βατο7ταιδίου.” 

33  (σ·  157)·  “  Περί  τής  λαύρας  τοΰ  πρωτάτου 
τών  Καρεών  καί  σκήτεως  οϋσης.” 

34  (σ.  ι6ι).  “Περί  τής  ιεράς  μονής  τών  Ίβήρων.” 

35  (σ·  ΐ68).  “Περί  τής  σκήτεως  τοΰ  Προδρόμου.” 

36  (σ.  I  7  Τ  )·  “Περί  τής  βασιλικής  και  σεβάσμιας 
μονής  τής  μεγίστης  Α αύρας  τοΰ  άγιου  Αθανασίου.” 


352 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


37  (σ·  177)·  “  Περί  τής  Ιεράς  σκητεως  Καυσο- 
καλνβης.” 

38  (σ.  178).  “Περί  τής  σκητεως  τής  άγιας”  Αννης.” 

39  (σ.  183)·  “  Περί  τής  Ιεράς  και  σεβάσμιας 
μονής  της  Θεοτόκου  της  κεκλημένην  επ’  όνόματι  του  άγιου 

Παύλου.” 

40  (σ.  189)·  “  Λΰσις  τον  πλαστόν  χρυσοβουλλου.” 
’Άρχ.  Ό  πλαστουργός  οΰτος  εΰρε  τό  χρυσόβουλλον 

τοΰ  δυστυχούς  διά  την  καινοτομίαν  της  πίστεως 
’ϊωάννου  τοΰ  έσχάτου  βασιλέων  των  Π αλαιολόγων. 
Κάτωθεν  δ’  εν  τη  φφ  ενρηται  ή  σημείωσις  ήδε'  Έλαν- 
θάσθη  εις  αυτό  ότι  δέν  εΐνε  Ίωάννου  έσχάτου  τό 
χρυσόβουλλον  άλλ'  Ίωάννου  άρπαγον  της  βασιλείας 
Μανουήλ ·  8ϊ  ύστερον  τοΰ  έδόθη  νά  βασιλεύη  εις 
θετταλίαν,  καί  άνήγειρε  την  Παλλήνην  έν  δέ  ταΐς 
ήμέραις  Ίωάννου  έσχάτου  έλαβε  την  Θεσσαλονίκην 
ο  Μοι φάτης  α. 

41  (σ·  195)·  “  Ίσον  απαράλλακτου  σωζομένον 
εγκλητικού  γράμματος  Παύλου  β'  τοΰ  ^ηροττοταμίτου  · 

προδήλωσις  εις  σαφήνιαν.” 

42  (σ.  198).  “Έτερον  προς  πίστωσιν  ότι  μονή 
τοΰ  Έηροποτάμου  ήν  ή  μονή  τοΰ  άγιου  Παύλον.”  . 

43  (σ.  20 1 ).  “  Περί  της  νΰν  άποκαταστάσεως 
τής  μονής  τοΰ  άγιου  Παύλον.” 

44  (σ·  2°5).  “Περί  της  σεβάσμιας  μονής  τον 

Διονυσίου.” 

45  (σ.  2θδ).  “  Εκ  της  Ίίωνσταντινιάδος 
Κωνσταντίου  ττατριάρχου,  καί  Σκαρλάτου  [Βυζαντίου] 

έτέρας  νεοτυπώτου.” 

46  (σ.  2  I ο).  “"Ισον  απαράλλακτου  τον  χωρισμοί) 

των  ορίων  των  δύω  μονών  άγιου  Παύλον  καί  Αιονυσίου.” 

47  (σ.  215)·  “Περί  τής  σεβάσμιας  μονής  τοΰ 

’Β,ηροποτάμον.” 

48  (σ.  219)·  “Περί  τής  σεβάσμιας  μονής  τοΰ 

Έσφιγμένου.” 

49  (σ.  225).  “Περί  τής  Ιεράς  μονής  τοΰ  Ζωγράφου.” 

50  (σ.  238).  “Περί  τής  ιεράς  μονής  τοΰ  Παντο- 

/  >> 
κρατορος. 

51  (σ.  240).  “Υπόμνημα  αναγκαίου  σημειωσεως.” 

52  (σ.  242).  “Περί  τής  ιεράς  μονής  τοΰ  Αοχειαρίου.” 

53  (σ.  247)·  “Περί  τής  ιεράς  μονής  τοΰ  Φιλοθέου.” 

54  (σ.  249)·  “Περί  τής  Ιεράς  μονής  τοΰ  Καρα- 
κ  άλλον.” 

55  (σ.  251)·  “Περί  τής  σεβάσμιας  μονής  τοΰ 
Κ  ουτλουμουσίου.  ” 

56  (σ.  253)·  “Περί  τής  Ιεράς  μονής  τοΰ  Χιλαν- 
ταρίον.” 

57  (σ.  255)·  “Περί  τής  σεβάσμιας  μονής  τοΰ 
Η  ενοφωντος.” 

58  (σ.  258).  “Περί  τής  Ιεράς  μονής  τοΰ  αγίου 
Παντελεήμονον  των  'Ρώσσων.” 

59  (σ.  261).  “Περί  τής  ιεράς  μονής  τοΰ  Σταυρο- 

νικήτα.” 


6ο  (σ.  263).  “Περί  τής  ιεράς  μονής  τοΰ  Τρηγορίου.” 
6ι  (σ.  265).  “Περί  τής  ιεράς  μονής  Σίμωνος  Πέτρας.” 

6 2  (σ.  269)·  “  Περί  τής  ιεράς  μονής  τοΰ  Καστα- 

μονίτου.” 

Η  τελευταία  λέξιν  εκ  διορθώσεων  τοΰ  τό  πρώτον  γραφέντον 
Κωνσταμονήν. 

63  (σ.  271).  “  Καταγραφή  των  όσων  μονών 
έρημώθησαν  σώζονται  δέ  μόνον  τά  ονόματα  αυτών  έν  τοίν 

άρχαίοιν  κώδιξι,  καί  αί  ύπογραφαί  των  πάλαι  έν  αύταΐν  ήγου- 
μενευόντων.” 

α'  ( σ .  271).  “Καί  πρώτον  ή  τοΰ  Ζ υγοΰ.”· — β'  (σ.  271). 
“Μ ονή  Ξηροκάστρου.” — γ’  (σ.  271).  “Μονή  τον  άγιου  Νικη¬ 
φόρου.” — δ  (σ.  272).  “Μονή  τον  Νεακίτον.” — ε'  (σ.  272). 
“  Μονή  τον  Σωτήρον  ή  τοΰ  Βασιλείου.” — ζ~'  (σ.  272).  “  Μονή 
τών  Αμαλφινών.” — ζ'  (σ.  272).  “Μονή  των  Βουλευτή ρίων.” — 
η  (σ.  272).  “Μονή  τοΰ  Σιδηροκάστρου.” — θ'  (σ.  273).  “Μονή 
τον  Φαλακρόν.” — 1'  (σ.  273).  “Μονή  τον  Φακηνοΰ.” — ια'  (σ. 

273) .  “Μονή  τον  Γομάτον.” — ιβ'  (σ.  273).  “Μονή  τον 

Βαβδά.” — ιγ'  (σ.  273).  “Μονή  τοΰ  Άλυπίου.” — ιδ'  ( σ .  273). 
“Μονή  τον  Μακρή.” — ιε’  (σ.  273).  “Μονή  τον  Ξέστρου.” — 
ιζ~'  (σ.  273).  “Μονή  τον  Κ άσπακον.” — ιζ'  (σ.  273).  “Μονή 
τοΰ  άγιου  Τ ρύφωνον.” — ιη'  (σ.  273).  “  Μονή  έτέρα  Ξηρο- 

κάστρου  τών  άγιων  Αποστόλων,  συνομοροΰσα  την  μονήν  Ζω- 
γράφοΰ.” — ιθ'  (σ.  274).  “Μονή  άγιου  ΙΙετρον.” — κ'  (σ.  274). 
“Μονή  την  Κ αλλιάγραν.” — κα'  (σ.  274).  “Μονή  τον  άγιου 
Αημητρίου.” — κβ'  (σ.  274).  “  Μονή  τον  Σικελοΰ.” — κγ’  ( σ . 

274) .  “Μονή  τον  Φίλοπάτορον.” — κδ'  (σ.  274).  “Μονή  τον 
Μ ηνίτζη.” — κε'  (σ.  274).  “Μονή  Κοχλιαρά.” — κζ"'  (σ.  274). 
“Μονή  τον  Β ερροιώτου.” — κζ'  (σ.  274).  “Μονή  τοΰ  Αρχι¬ 
στρατήγου.” — κη'  (σ.  274).  “Μονή  τον  Σισώη.” — κθ'  (σ.  274). 
“Μονή  τον  Μακρή.” 

64  (σ.  275)·  “  Οί  έν  τή  σκήτη  τής  άγιας” Αννης 
άσκήσαντεν  καί  άθλήσαντεν  νέοι  όσιομάρτυρεν.” 

65  (σ.  276).  “" Οσοι  άγιοι  διέπρεψαν  άπ  αρχής 
έν  τιρ  άγίιρ'Ορει  τοΰ  Άθω  κατά  βαθμόν.” 

66  (σ.  28ο).  “  Τά  ονόματα  των  όσιομα ρτυρων 
την  μονήν  Ζωγράφου  τών  υπό  Λατίνων  άναιρεθέντων.” 

6η  (σ.  2δΐ).  “Έκ  τοΰ  Τράγου 

(ήτοι  μεμβράνην  έκ  τράγου  δέρματον  κατασκευασθείσην) ' Υπό¬ 
μνημα  περί  τήν  τοΰ  " Ορου  Άθω  καταδρομήν  υπό  την  άφήξεων 
Μιχαήλ  πρώτου  τών  Π  αλαιολόγων  καί  Β  έκκου  πατριάρχου  μετά 
στρατού  Λατίνων  καί  τών  όσων  κακών  έν  αύτιρ  διεπράξαντο.” 

68  (σ.  286).  “"Ορος  και  θεσμός  τοΰ  Όρους  "Αθω 
καί  Πρωτάτου,  Συνοδικόν  γινόμενον  έπί  Μανουήλ  τον  Παλαιο- 

λύγου  έν  έτει  1394·  έκ  τοΰ  Τράγου.” 

69  (σ.  290).  “ "Ορος  περί  νέων  αγενειών.  "Ορος 
περί  κοσμικών  δοκίμων.” 

η  Ο  (σ.  294)·  “Έτερος  κανών  περί  αγενειών  νέων.” 
ηΐ  (σ.  295)·  “Διάταςις  τών  έν  Αθω  οσίων  πατέρο>ν 
πών  νά  διάγωσι  τά  Ιερά  Κοινόβια  καί  πών  νά  νηστεύουσι  καί 
πών  νά  καταλύωσι.” 

η  2  (σ.  297)·  “  Τετράστιχον  άφιερωτικόν 
είν  τήν  φυλάκισα  αν  τοΰ  δρουν"  Αθω.” 

73  (σ.  298).  “Περί  τών  άγιων  παθών  τοΰ  Ο,ωτήρος 
θησαυρού  πού  ννν  εΰρίσκονται.” 

74  (σ.  298).  “Περί  τής  άγιας  λόγχης.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


353 


75  (σ.  299)·  “  Περί  τών  άγιων  ήλων  καί  άλλων 

κειμηλίων.” 

7 6  (σ.  301)·  “Περί  τον  άρράφου  χι τώνος 

τοΰ  Δεσπότου  Χρίστου  όν  έλαβεν  εις  λαχνόν  ό  ε?5  στρατιώτης.” 

77  (σ.  301)·  “  Περί  τοΰ  άγιου  Βλαδιρήρου 
τοΰ  φωτίσαντος  την  'Ρ ωσσίαν.” 

78  (σ.  3°2)·  “Περί  τοΰ  τετράστυλου 

των  Χαλκοπρατείων,  2 ταυροΰ  καί  ’λντιφωνητρίας  είκόνος  τοΰ 
σωτήρο 5  Χρίστου.” 

79  (σ.  3°6)·  “  Περί,  τοΰ  πώς  οί  τής  ε£ω  μωράς 

τοΰ  κοσμου  τρόφημοι  έξ  οί ήσεως  φανταξόμενοι  κατά  τό  δοκοΰν 
αΰτοϊς  δογματίξουσιν  έξ  εικασίας  περί  των  οντων  ουρανίων 
σωμάτων,  -γης  καί  λοιπών,  ούδέν  υγιές  εύράμενοι,  θεωρίας  πνευ¬ 
ματικής  Άμοιροι  δντες.” 

8ο  (σ.  3χ3)·  “Περί  τοΰ  ότι  ο  ουρανός  κινείται 
καί  ούχ  η  -γη  κατά  την  θείαν  Γραφήν  καί  τούς  θεολόγους 
πατέρας  της  έκκλησίας.” 

8ΐ  (σ.  3ι5)·  “  Τατιανοΰ  φισόφου  ευσεβούς 
Αντιρρητικά  κατά  άθέων  καί  ασεβών  είδολολατρών  αναγκαία.” 

82  (σ.  33°)·  “  Υπόμνημα  περί  αιρετικών 
Βογο/ιίλων,  μολυνάντων  τό  άγιον  "Ορος  "Αθω.” 

Έν  σ.  331  κάτω'  "Ορα  περί  τούτων  έν  τφ  τρίτιρ  τόμφ 
Β υξαντίδος  σελίδι  436  κατά  τό  έτος  1345. 

83  (σ.  235)·  Λογίδριον  εις  τήν  Κοίμησιν  τής  αγίας 
’Άννης. 

84  (σ.  337)·  “’Εγκωριον  τής  θεοπρομητορος 

’Άννης.” 

85  (σ.  341)·  “  Φημη  των  προεστωτων  τής  Μ. 

Λαύρας.” 

Κάτωθεν  ςιωνε"  Ιάκωβος  Μ. 

86  (σ.  343)·  “  Υπόμνημα  περί  διαφοράς 

μεταξύ  των  Ζωγραφιτών  καί  ’Χσφιγμενιτών  ιί>5  προς  τό 
μονήδριον  της  Β ανίτζης  ή  Γ ιβάντξας.” 

Ό  κώδιξ  κοσμείται  ύπό  πλείστων  εικόνων  των  μονών,  έπι- 
κολληθεισών  έξ  εντύπων  έπ ιχρωσθέντων. 

Τ ινά  όλίγα  των  έν  τφ  κώδικι  εγγράφων  εΰρηνται  έκδεδομένα 
παρά  Ρη.  Μευεε,  ϋίβ  ΗαπρίαιΊΣυηάθη  ίίίΓ  αίβ  Οβδοΐιϊοΐιίβ 
άθΓ  ΑΐΙιοΒΜδδίβΓ.  Ιιβίρζϊ§  1894. 

’Ίδε  καί  5788  (281). 

5790.  283. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33x0,21).  XIX.  ( φ .  143). 

1.  Ακολουθία  τής  άγιας  Σκεπής.” 

2.  “  Ακολουθία  τον  οσιον  Αντώνιον  Ρωσσου 
Αγιορείτου  πρώτου  μοναστοΰ  Ύωσσίας  καί  ό  βίος  αύτοΰ  καί 

τοΰ  μαθητοΰ  αύτοΰ.” 

3·  “Θεοδοσίου  ηγουμένου  Περι£ε'σκ/3οϊ  ήτοι  Σπη¬ 
λαίου.”  Ακολουθία. 

4·  “  Διήγησις  περί  τής  οικοδομής  τον  ναόν  και  τής 
Ιστορίας  τον.” 

5·  “Ακολουθία  των  άγιων  λειψάνων  των  εν  αντω 
σωζομένων.” 

6.  “  Ακολουθία  και  βίος  τον  άγιου  Μ ητροφάνονς 

'Ρώσσου.’’ 


7·  “  Διήγησις  καταδρομής  τον  ορούς  Άθω 
παρά  Λατίνων  καί  μονής  Ζωγράφου  έκ  Βουλγαρικόν  μετά- 
φρασις.” 

8  “  Ίώβ  αμαρτωλού  Διασάφησες 

των  επτά  μυστηρίων  καί  μοναδικοΰ  σχήματος .” 

9·  Ακολουθία  Μ  ητροφάνονς  τοΰ  Ρωσσου. 
ίο.  Βιος  τοΰ  αυτόν. 

II.  “  Εγκωρ,ιον  εις  τον  άπόστολον  Άνδρεαν.” 

12  (φ.  73  α)·  “  'Υπόμνημα  περί  των  εν  τω  'Αγιω  ’Όρει 
τοΰ  Άθω  ύπό  τών  θεοστυγών  παπ ιστών  άθλησάντων  όσιων 

καί  θεοφόρων  πατέρων  ημών,  μεταφρασθέν  έκ  τοΰ  Σλα βωνικοΰ.” 

Άρχ.  Πόλε/105  σφοδρός  έπεκράτει  μεταξύ  τών  Γραι¬ 
κών  καί  Λατίνων. 

13  (φ·  83  α).  'Έρμηνεία  περί  νοεράς  προςευχής. 

14  ( φ·  95  α)·  “Περί  καρδιακοί)  πόνον 

τής  έπιμόνου  προςεκτικής  προςευχής  καί  τών  καρδιακών 
δακρύων  όπου  έξ  αυτής  πηγάζουσιν.” 

15  ( φ .  114  α).  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Βησσαρίωνος, 
ιό  (φ.  117α).  “Ακολουθία  Μαρίας  τής  Μαγδα- 

λινής.” 

17  (φ·  123α).  “Περί  καρδιακής  νοεράς  προςευχής 
Λόγος  ωφέλιμος 

ι8  (φ.  136  β).  “  Όραμα  ο  εΐδεν  ίερευς  τις 
ό  συγγράψας  τούς  λόγους  δι’  οί  έπληροφορήθη  ότι  διά  τής 
χάριτος  τοΰ  θεοΰ  έγράφησαν.” 

19  (φ·  Ι42  α).  “Περί  τής  επιστολής 
τοΰ  τριςκαταράτου  καί  μυριοκαταράτου  πάπα  Πίου  θ’  όςτις 
έπιεν  ό'λον  τό  ποτήριον  τοΰ  Τ αρτάρου.  Συνέχεια.” 

"Οπισθεν  δέ  τής  έπιστολής  ταύτης  τάδε ·  “Τιρ  όσιωτάτφ 
διδασκάλιρ  κυρίφ  Ίακώβφ  τφ  έν  Χριστφ  μοι  λίαν  άγαπητφ  καί 
περιποθήτιρ  εύχετικώς,  εις  τήν  ίεράν  σκήτην  τοΰ  άγιου  μεγαλο¬ 
μάρτυρας  Αημητρίου.” 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  πλήν  τοΰ  ύπ'  άρ.  19  χειρί  Ιακώβου 
Αγιορείτου  τοΰ  πρεσβυτέρου. 

579ΐ·  284. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31x0,21).  XIX.  (σ.  482). 

1  (σ.  ι).  “Βιος  καί  πολιτεία  του  έν  άγίοις  πατρος 
ημών  Συμεών  τοΰ  νέου  θεολόγου,  ό  όποιος  συνεγράφη  άπό 

τόν  όσιώτατον  Νικήταν  τόν  Στηθάτον  τον  μαθητήν  του  καί 
μετεφράσθη  εις  κοινήν  διάλεκτον  συντομώτερον.” 

’Έμπεριέχονται  καί  λόγοι  κατ’  έκλογήν  Συμεών  τοΰ  νέου 
Θεολόγου  έν  τή  καθωμϊλημένη. 

Έν  σ.  392·  Ε ΐληφε  τέρμα  καί  τόδε  σύν  τοίς  άλλοις 
διά  χειρός  οίκτροΰ  μοναχού  Ιακώβου  προς  ωφέλειαν 
ψυχικήν  τών  τυχόντων  ώς  έκλογής  άθροισμα  τών 
Συμεώνος  λόγων. 

2  (σ.  393)·  Αναπλήρωσες  τής  Ακολουθίας 

τών  άγιων  Συμεώνος  τοΰ  εύλαβοΰς  καί  τοΰ  μαθητοΰ  αύτοΰ 
Συμεώνος  τοΰ  νέου  θεολόγου. 

’Ίδε  καί  5792  (285). 

5792.  285. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,20).  XIX.  (σ.  183). 
“  Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Συμεών 
τοΰ  νέου  Θεολόγου  Β ιβλίον  δεύτερον,  λόγοι  διά  στίχων 
πάνυ  ώφέλιμοι  καί  γλυκύτατοι.” 


Η.  II. 


45 


354 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Έν  σ.  3  “  Νικήτα  τοΰ  Στηθάτου  Στίχοι  πρός  τόν  θειον 
Συμεών.” 

"Αρχ.  Ώί  Άλλον  είδότες  σε  θειον  Μωσέα. 

'Ίδε  και  5791  (284). 

5793·  286. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,20).  XIX.  ( φ .  37). 

Προκοττίου  αρχιμανδρίτου  [τοΰ  Δενδρινοΰ] 

Σύνταγμα  κατά  Ιουδαίων  κατά  πεΰσιν  καί  άιτύκρισιν. 
Προτάσσεται  ’ Αφιέρωσες  “εις  τον  σεβασμιώτατον  αρχιμαν¬ 
δρίτην  κύριον  Πολύκαρπον.”  Έν  τέλει'  Τ^λθ5  καί  τφ  θεφ 
δόξα  πόνος  καί  χειρ  Προκοπίου  αρχιμανδρίτου  τη 
12^  Ιανουάριου  1845.  Άλλ’  ’έστιν  όμως  παρά  ταύτην  την 
σημ είωσιν  πόνημα  μόνον  Προκοπίου ,  έγράφη  δέ  χειρί  ’Αμ φιλοχίου 
ίεροδιακόνου  τοΰ  Π ατμίου. 

’Ίδε  καί  5794  (287),  1. 

5794·  287. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,195).  XIX.  ( φ .  98). 

1  (φ.  I  α).  Προκοττίου  τοΰ  Δενδρινοΰ  Σύνταγμα  κατα 
Ιουοαιων. 

Έστιν  δμοιον  τφ  ύπ’  άρ.  5793  (286),  επιγράφεται  δ’  έν  τινι 
παραφύλλιρ  “  ΙΙρόϊ  τον  έκλαμπρότατον’Όμπερ  προκουρώρον  της 
ίεράς  'Ρ ωσσικής  διοικούσης  συνόδου  κύριον  κύριον  Αλέξανδρον 
Π ρατάσωβ  τφ  εΰμενεστάτιρ  μοι  Α ύθέντι.  Σπούδασμα  κατά 
Ιουδαίων  η  διά  τούς  Ιουδαίους.” 

Προτάσσονται  δ’  εν  άρχή  τοΰ  κώδικος  άπεσπασμέναι  δύο 
Έπιστολαί  Προκοττίου  τοΰ  Δενδρινοΰ  α' .  Πρόϊ  τόν  "Ομπερ 
προκουροΰρον.—β' .  Πρόϊ  άπασαν  την  Ρωσικήν  σύνοδον,  ής  έν 
τέλει'  αωμη'  'Απ ριλίου  κζ'.  Ταπεινός  δούλος  ό  έν  τφ 
ρωσσικφ  κοινοβίιρ  άρχιμανδ ρίτης  Προκόττιος  Δενδρινός. 

2  (φ.  82  α).  Άνάλυσις  τον  περιεχομένοι/των  Ψαλμών 
εν  τύ\  καθωμιλημενη. 

Έν  ’Αθήναις  τη  1  Ίανοναρίου  1851. 

3  (φ.  85  α).  Αντίγραφου  7 τράζεως 
τής  Ίεράς  Συνόδου  κατά  Θεοφίλου  Κ αίρη. 

Έν  τέλει'  Έξεδόθη  έν  Άθήναι ς  κατά  μήνα  Όκτώμ- 
βριον  τφ  μωμα’  σωτηρίιρ  έτει. 

Φέρονται  δέ  υπογεγραμμένοι '  Ο  ’ Αργολίδος  Κ ύριλλος, 
πρόεδρος ·  ό  "Ύδρας  Γεράσιμος '  6  Θήρας  Ζαχαρίας ·  ό 
Φ ωκίδος  Νεόφυτο ς'  ό  πρώην  'Ηλία$  Ίωνάϊ. 

4  (φ.  8γ  α).  “  Σόνοφις  τής  ίεράς  θεολογίας 
φιλοπονηθεΐσα  διαλογικώς  εις  ωφέλειαν  των  φιλορθοδύξων 

φιλομαθών  παρά  τίνος  ζηλωτοΰ .” 

ΤΑ.  (κολ.)·  αλλά,  μήν  ούκ  έστι  πιθανόν  ένεσπάρθης 
άπό  τής  φύσεως  τοΐς  άν[θ  ρώποις]... 

5  (φ.  91  α)·  Λόγος  περί  θρησκείας  και  πολιτείας. 
Αρχ.  Επειδή  εύγενή  κύριε  τοποτη ρητά,  ευλαβέ¬ 
στατοι  'ιερεΐς.  Τελ.  ευάρεστοι  εις  τόν  Πλάστην  καί 
δημιουργόν  σας  θεόν  φ  πρέπει  πάσα  δόξα  εις  τούς 
αιώνας  άμήν. 

5795·  288. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,35  χ  0,22).  XIX.  (σ.  270). 
ι  (σ.  ΐ).  Λε'οντος  του  σ-οφοΰ  Λογοι  λε 

εις  διαφόρους  άγιους  καί  έορτάς. 

2  (σ.  265)·  “Δέοντος  εν  Χριστώ  βασιλεί  αίωνίω 
βαετιλε'ως  ’Ωδάριον  εις  την  τοΰ  Κ  υρίου  παρουσίαν  κατά  άλφά- 
βητον.” 


Αρχ.'Άρα  τις  γήθεν  άείρας  έν  συστροφή  με  ζεφύρου. 

Έν  άρχή  Πίναξ  καί  άλλος  ορθότερος  έν  τέλει.  Έν  σ.  263  · 
α,ωμε'  Νοεμβρίου  θ'  (  =  1845)  είληφε  τέλος.  Έν  δέ  σ. 
264·  Χειρ  ’ Αμφιλοχίαν  τοΰ  έν  ίεροδιακόνοις  έλαχίστου 
τοΰ  Πατμίου.  ’Έστι  δ’  άπόγραφον  τοΰ  ύπ’  άρ.  360  (Περγ. 
φύλλ.  0,36x0,28.  XIV.  σελ.  2  φ.  376)  κώδικος  τής  μονής 
Πατοπεδίου. 

>  5796.  289. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,21).  XVIII.  (σ.  1044). 

1  (σ.  ΐ).  Γεωργίου  Κορεσετίου 

α'  (σ.  1).  “  Βίϊ  τήν  τοΰ  Ίωάννου  ’Α ποκάλυψιν  Έξήγησις.” 
"Αρχ.  Περί  τοΰ  Ίωάννου  πρώτον  ζητείται  εί  έν  τφ  τέλει 
τοΰ  κόσμου  έλεύσεται  καί  μάρτυς  γενήσεται. — β'  (σ. 
76).  “  Περ!  μυστηρίων.”  “Αρχ.  Επειδή  ό  θεός  τήν  έκκλη- 
σίαν  καί  ένδοθεν  καί  έξωθεν  έπέρχεται  διτταχώς  καί 
ένδοθεν  ο ΐον  πνευματική  έλλάμψει. — γ'  ( φ .  137).  “Περ! 
τών  έπτά  μυστηρίων.”  “Αρχ.  “Περί  τής  σημασίας  τοΰ  μυ¬ 
στηρίου.”  ’Έοικε  δέ  πολλαχώς  καί  μή  απλώς  τοϋνομα 
τοΰ  μυστηρίου  λέγεσθαι,  έχει  γάρ  καί  καλήν  καί 
κακήν  λήψιν. — δ'  ( σ .  321).  “ Έξήγησις  τής  παλαιάς  Γραφής 
? ίγουν  εις  τόν  Δανιήλ  τόν  προφήτην.”  "Αρχ.  ' Αρτι  τοΰ 
Όστυλλίου  τήν  Έώμην  διέποντος,  τρίτου  Άνακτος 
’όντος.—ε’  (σ.  377).  “  Σημειώσεις  εις  τούς  θρήνους  τοΰ 

Ίερεμίου  τοΰ  αύτοΰ  Γεωργίου  Κορεετετίου  θεολόγου  πρω¬ 
τίστου  τής  μεγάλης  έκκλησίας.”  Έ πονται  Τοΰ  αΰτοΰ  Σημειώσεις 
εις  τούς  λοιπούς  II ροφήτας  κατά  κεφάλαια. — ζ~'  (σ.  480).  “  Περ! 
θεολογικών  ζητημάτων.”  Κεφάλαια  φέροντα  Ιδίας  έκαστον 
έπιγραφάς,  πιθανώς  έκ  τής  τοΰ  Κορειτετίου  θεολογίας. — 
ζ'  (σ.  659).  "Έξηγήσις  τών  Ί'αλμών  τοΰ  Ααυϊδ  Γεωργίου 
Κορέσση  θεολόγου  τής  μεγάλης  έκκλησίας.” — η'  (σ.  698). 
“Περ!  ζητημάτων”  άναφερομένων  εις  τό  Ψαλτήριον. — θ'  (σ. 
701).  “  Εί?  τόν  Ίώβ.” — 1'  (σ.  708).  “  Περ!  καλών  συμβουλών 
παραδείγματα.” — ια'  (σ.  709).  “  Παραδείγματα  τών  κακών 
συμβουλών.”  "Ε πονται  διάφορα  Κεφάλαια  θεολογικά  μετ’ 
Ιδίων  έπιγραφών. — ιβ'  (σ.  817).  “Περ!  ομοιοτήτων  ιατρικών 
προς  τάς  πνευματικός  θεραπείας.” — ιγ  (σ.  830).  “’Αφορισμοί 
άπό  τοΰ  2  τμήματος  τοΰ  'Ιττττοκράτους.” — ιδ'  ( σ .  845). 
“Γεωργίου  Κορεσ-αίου  θεολόγου  τής  μεγάλης  έκκλησίας  καί 
ίατροΰ  Εί?  τάς  ευφημίας  τής  θεομήτορος — ιε'  (σ.  863). 
“  Γεωργίου  Κορεετσ-ίου  θεολόγου  τής  μεγάλης  έκκλησίας  Αύγος 
περί  τών  Ε ίςοδίων.” — ιζ~'  (σ.  874).  “Περί  τής  πανάγνου 
θεομήτορος.”  —  ιζ'  (σ.  876).  “  Εϊτ  τό  αον  βιβλίον  περί 

Γενέσεως.” 

Τά  πλείστα  τών  άνω  καταγεγραμμένων  έργων  Γεωργίου  τοΰ 
Κ ορεσσίου  φέρονται  έν  τφ  κώδικι  Άνευ  τοΰ  όνύματος  αύτοΰ. 

2  (σ.  88 1).  “  Εκ  τών  ΑμφιΑοχιων  Φωτίου 

ττατριείρχου  ζητημάτων  συλλογή  πάνυ  ωφέλιμος .” 

3  (σ.  909)·  “  Σεβασ-τοΰ  Τραττε'ζουντίου 

Περ!  τοΰ  μυστηρίου  τής  ευχαριστίας  τφ  εύλαβεστάτιρ,  Ιερο- 
λογιωτάτω  άγχινονστάτω  καί  κατά  πάντα  μοι  έν  Νριστφ 
έρασμιωτάτφ  κυρίιρ  Νρυσάνθιρ  άρχιδιακόνφ  τοΰ  μακαριωτάτου 
ημών  αύθέντου  καί  δεσπότου  κυρίου  Αοσιθέου.” 

Έν  άρχή  τοΰ  κώδικος  εϋρηνται  φύλλα  τινά  άσελίδωτα,  έν  οΐς 
α'  “Ίωσ"ήε|>  Βρυεννίου  Έκ  τοΰ  περί  θείας  Ύριάδος  δ8  λόγου  δς 
άφορρ.  εις  τό  περί  τής  τοΰ  άγιου  Πνεύματος  έκπορεύσεως  ζήτημα.” 
— β' .  Πίνακες  άκριβέστατοι  κατ’  άλφάβητόν  τε  καί  μή  τών  έν 
τφ  κώδικι  έμπεριεχομένων. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


355 


5797·  29°· 

Χα ρτ.  φύλλ.  (0,36x0,24).  XIX.  (φ.  176). 

“  Έιβλί ον  τον  Ιουνίου  μηνάς  περιέχον 
έλληι ’ΐστί  υπομνήματα,  βίου ς  τε  καί  μαρτύρια,  των  κατα 
σειράν  έορταζομένων  άγιων.” 

Προτάσσονται  α'  (φ.  Ια).  “Π ροοίμιον.” — β'  (φ.  2α). 
Πίναξ  των  περιεχομένων. 

5798.  291. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31x0,21).  XIX.  (φ.  ρνδ'). 

“  Περί  Χριστιανισμόν.” 

Συγγραφή  θεολογική  είς  βιβλία  τέσσαρα,  γεγραμμένη  κατά 
διάλογον  μεταξύ  Διδασκάλου  καί  Μ αθητοΰ. 

’Άρχ.  Διδ.  Καλόν  πράγμα  είναι  έπειδή  άνενεύσαμεν 
μικρδν  άπδ  τδ  βάρος  του  διδασκαλικού  κη  ρύγματος 
και  έπετύχομεν  τήν  ησυχίαν  του  τύπου  τούτου  να  μην 
κατεξοδεύσωμεν  εις  μάτην  τήν  ευκαιρίαν  ταύτην. 

Μ.  Τούτο  έπεθύμουν  καί  εγώ  διά  νά  έρωτήσω  μέ 
ησυχίαν  οσα  σνντείνουσιν  εις  σωτηρίαν. 

*5799·  292· 

Χα  ρτ.  φύλλ.  (0,34x0,215).  XIX.  (σ.  218). 

1  (σ.  ι).  “Βιος  καί  πολιτεία  τον  άγιον, 

εύσεβ εστάτου  τε  καί  φιλοχρίστου  μεγάλου  δουκδς  Αλεξ¬ 
άνδρου.” 

Κολοβός. 

2  (σ.  2 1).  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως  ’Εγκώρ,ιον 
εις  την  ©εοτοκον. 

3  (σ\  54)·  Τού  αυτού  Εις  τον  άγιον  Ίωάννην  τον 
Θεολόγον. 

4  (σ.  58).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τούς  δώδεκα 
Αποστόλους. 

5  (σ.  6ΐ).  Αθανασίου  Άλεξανδρείας  Εις  την  Ανά- 
στασιν. 

6  (σ.  67)·  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  τό  άγιον 
Πάσχα. 

7  (σ.  7ΐ)·  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Εις  την  νεαν 
Κυριακήν  και  τον  άποστολον  Θωρ,άν. 

8  (σ.  8ΐ).  Τοΰ  αυτού  Εις  τον  ευαγγελισμόν  της 
Θ εοτοκον . 

9  (σ.  87).  Αθανασίου  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  την 
μεγάλην  Παρασκευήν. 

ίο  (σ.  93)·  “Διήγ-^σις  περί  τής  εύρε'σεως 
καί  άνακαλύφεως  των  τίμιων  λειψάνων,  τοΰ  έν  άγίοις  πατρδς 
ημών  Μητροφάνους  τοΰ  διά  τοΰ  άγγελ.  σχήμ.  μετωνομασθέντος 
Μακαρίου  α' .  επισκόπου  Β ορόνελ  ώς  νεοφανούς  θαυματουργού 
καί  περί  των  σημείων  καί  θαυμάτων  αυτού.” 

11  (σ.  125)·  “Ή  θεία  καί  ιερά  ακολουθία  τον  οσίου 
καί  θεοφόρου  πατρδς  ημών  Μητροφάνους  Αρχιεπισκόπου 

Β ορωνεζίας  τοΰ  θαυματουργού  ψαλλομένη  τη  23^  τοΰ  Νοεμβρίου 
μηνάς.” 

12  (σ.  141)·  Κανών  εις  “τούς  δυο  προστάτας 

τοΰ  Ιερού  ημών  κοινοβίου  Μητροφάνην  τε  καί  Π αντελεήμονα.” 

13  (σ.  147)·  Ακολουθία  των  αγίων  Ονουφρίου 
τοΰ  μεγάλου  καί  Πέτρου  τοΰ  Αθωνίτου. 


14  (σ.  173)·  “  'Ο  ακάθιστος  ύμνος  προς  τον  άγιον 
μεγαλομάρτυρα  καί  ιαματικόν  Π  αντελεήμονα.” 

15  (σ.  ΐ8ΐ).  Παύλου  Ξηροποταμινοΰ  Κανών 
ιαμβικός  είς  τήν  εορτήν  τοΰ  τίμιου  Σταυρού. 

ιό  (σ.  185).  Νικοδήμου  Αγιορείτου  Κανών  είς  τον 
άγιον  Γεώργιον. 

17  (σ.  189)·  'Στιχηρ'α  είς  τους  αγίους  μάρτυρας 
’ϊουλιανδν,  Αντώνιον,  Αναστάσιον,  Βασιλικήν  καί  Κ έλσιον. 
ΐ8  (σ.  193)·  Κανών  τον  αγίου  Γερμανόν  πατριάρχον. 

19  (σ.  195)·  Θεοτοκία. 

20  (σ.  197)·  “  ^τιχηρά  τον  αποστόλου  Ίονδα.” 

21  (σ.  199)·  Απολυτίκια  καί  Κοντάκια 

α'.  Μεθοδίου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως. — β' . 
Οσίου  Ακακίου  νέου  Καυσοκαλυβίτου. — γ' .  Οσίου  Στυλιανού 
τοΰ  Παφλαγόνος. — δ'.  Αγίου  Συμεών  τοΰ  νέου  θεολόγου. 

2  2  (σ.  20 1).  ^,τιχηρά  τον  αγίου  Γ οβδελαά. 

23  (σ.  207).  Ακολουθία  των  νεομαρτυρων 
Ευθυμίου,  Ιγνατίου  καί  Ακακίου  (ακέφαλος). 

Τδ  ΰπ’  άρ.  13  κοσμείται  ΰπδ  πολλών  αρχικών  γραμμάτων, 
αί  δέ  σ.  1  καί  149  ύπό  έπιτίτλου. 

Τα  φ.  118 — 124  καί  203 — 206  άγραφα. 

5800.  293- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,22).  XVIII.  (φ.  150). 

Δωροθε'ου  του  διακόνου  Επιστολή  κατηχητική. 

Άρχ.  Επειδή  πολλά  πολλάκις  αγαπητοί  μου  έν 
Χριστφ  αδελφοί  είς  έν  συνελθόντες  ώμιλήσαμεν 
άνάμεσόν  μας  στόμα  πρδς  στόμα  είς  διόρθωσιν  άνα- 
φερόμενα  ηθών  καί  ψυχικήν  σωτηρί αν  ίδοϋ  καί  τώρα 
μέ  όλους  σας  συνέρχομαι  έπί  τδ  αύτδ  διά  γ  ράμματος. 

Έν  τέλει'  Η  άνωθεν  έπιστολή  έγράφη  έν  τιρ  χριστο- 
ευλογήτιρ  καί  άβραμιαίιρ  πύργοι  τοΰ  έκ  τής  άγιας 
Τ ριάδος  τών  Αγ ράφων  αίδεσιμωτάτου  ϊεροθύτου  κυρίου 
Γεωργίου  τοΰ  διά  τοΰ  μοναχικού  έπειτα  σχήματος 
Γαβριήλ  μετωνομασθ  έντος.  Έγράφη  δέ  κατά  τδ 
αψοεον  έτος  έν  μηνί  Ό κτωβρίιρ  (  =  1775)... 

5δοι.  2  94* 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34x0,23).  XVIII.  (σ.  1116). 

“Γεωργίου  Κορεσσίου  ιατροφιλόσοφον 
καί  θεολόγου  τής  μεγάλης  έκκλησίας  ζητήματα  είς  τά  οκτώ 
τοΰ  Άριστοτελους  βιβλία  περί  φυσικής  άκροάσεως.” 

Προτάσσεται  Πίνα£.  Έν  δδ  τιρ  φύλλιρ  τιρ  φέροντι  τήν 
επιγραφήν  Εκτων  τοΰ  Δωροθέου  Ιθακήσιου  Βουλησμά. 
Έν  αρχή  καί  τέλει  τοΰ  κώδικος  φύλλα  τινά  μη  συνηριθμημένα. 

*58ο2.  295- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33  χ  0,23).  XIX.  (σ.  1176). 
I  (σ.  22).  “  Φιλοκαλία  τών  ιερών  νηπτικών 
ήτοι  Συλλογή  τών  θεοσόφων  διδασκαλιών  τών  όσιων  καί 
θεοφόρων  πατέρων  μεταφρασθείσα  είς  άπλήν  κοινήν  φράσιν  καί 
διαιρεθεΐσα  είς  τόμους  τρεις,  ών  οί  μεν  δύο  περιέχουσι  τά 
άπαντα  τής  Φιλοκαλίας,  μετά  προςθήκης  τεσσαράκοντα  κεφα¬ 
λαίων  θεωρητικών  καί  ετέρου  λόγου  τοΰ  οσίου  πατρδς  ημών 
Νείλου  καί  τινων  θεωριών  τοΰ  όσιου  πατρδς  ημών  Νικήτα  τοΰ 
Στηθάτου.  'Ο  δέ  τρίτος  τόμος  περιέχει  τά  αποφθέγματα  τών 
όσιων  πατέρων  τοΰ  όλου  Γεροντικού.  Έκ  διαφόρων  παλαιών 

45—2 


356 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


χειρογράφων  συλλεχθέντα  καί  μεταγλωττισθέντα  εις  ωφέλει αν 
των  φιλοπόνων  εν  Χριστιρ  αδελφών . . .1839 .. .πονηθέν  συν  πολλιρ 
πόνιρ  παρά  Μοναχού  Ιακώβου.. . 

Προτάσσεται  τής  Φιλοκαλία;,  άρχομένη 5  εν  σ.  22,  “Κανών 
εί;  τού;  αγίους  άπαντας  περιέχων  τά  ονόματα  των  μεγάλων 
άγιων  κατά  τάξιν ,”  καταλαμβάνων  τά;  σ.  1 — 6.  Αί  δε  σ. 
7 — 21  Άγραφοι. 

2  (σ.  850).  “  Ακολουθία  άσματική  πληρέστατη 

μετά  είκοσιτεσσάρων  οίκων  εις  πάντας  όμοϋ  τούς  άγιους 
7 τονηθεΐσα  χάριν  των  φιΧαγίων  πανηγυριστών,  ήτις  πονηθείσα 
έθεωρήθ η  καί  έπεδιορθώθη  παρά  μέν  Ιακώβου  Μοναχοί  συντε- 
θεΐσα  υπό  δέ  Ε ύσεβείου  διδασκάλου  έπικηρωθείσα.  1840.” 

Το  ύπ'  άρ.  1  κοσμείται  ΰφ’  ικανών  έπ ιτίτλων. 

'Ίδ.  καί  5803  (296)  καί  5804  (297). 

*5δ°3·  296· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33  χ  0,23).  XIX.  (σ.  1190). 

“Μέρος  τον  βιβλίου  δεύτερον  της  ιερά ς  Φιλοκαλίας.” 

Έν  σ.  1184  κ.  έ.  ΤΙίναξ  άμφοτέρων  των  τόμων  (5802.  295. — 
5803.  296). 

’Έ,γράφη  υπό  Ιακώβου  μονάχου  του  πρεσβυτέρου. 

Κοσμείται  δέ  υπό  έπιτίτλων ,  προς  δέ  καί  07Γ0  εΙκόνων 
εντύπων  καί  κατόπιν  χρωσθεισών,  ών  τινες  ολοσέλιδοι.  Τούτων 
ή  έν  τιρ  πρώτιρ  παραφύλλιρ  είκών  Όνουφρίου  του  Αιγυπτίου  καί 
αί  έν  σ.  1192  καί  1193  εικόνες  του  άγιου  Αρτεμίου. 

"Ιδε  καί  5802  (295)  καί  5804  (297). 

*5δ°4·  297· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33x0,23).  XIX.  (σ.  650). 

Γεροντικόν. 

’Εν  σ.  639  κ.  έ.  ΥΙίναξ  τών  περιεχομένων. 

’Κγράφη  υπό  Ιακώβου  μονάχου  του  πρεσβυτέρου.  Κοσμείται 
δέ  υπό  έπιτίτλων,  έν  δέ  τιρ  πρώτιρ  μη  σννηριθμημένιρ  φύλλιρ 
υπό  εΐκόνος  Όνουφρίου  τοϋ  Αιγυπτίου  έντύπου  καί  κατόπιν 
χρωσθείσης. 

"Ιδε  καί  5802  (295)  καί  5803  (296). 

5805.  298. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,315  χ  0,22).  XIX.  (σ.  293). 

1  (σ.  ι).  “Βίβλος  ιερά  λίαν  φνγωφελεστάτη 

περιέχουσα  αποφθέγματα  τών  όσιων  καί  θεοφύρων  πατέρων 

ήτοι  τό  Γ  εροντικόν,  πλέον  χρησιμώτερα  καί  ώφελιμώτερα 
μεταφρασθέντα  εις  άπλήν  πεζήν  φράσιν  προς  κατάληφιν  τών 
άναγινωσ κοντών  καί  συλλεχθέντα  έκ  διαφόρων  χειρογράφων 
παρ'  Ιακώβου  άμαρτωλοΰ  εις  άίδιον  αϋτοΰ  μνημόσυνου  εϋχεσθε 
οί  έντ υγχάνοντες :  έν  ’έτει  σωτηρίιρ  ρωλ^'=1837  έν  τιρ  άγιω- 
νύμιρ’Όρει  τοΰ’Άθωνος'  καί  κατά  τό  μωμ’  =  1840  έλαβε  πέρας.” 

2  (σ.  899)·  “  Ε*  τ°ΰ  Λεξικοί  Σούίδα 

άπό  τό  στοιχείου  Ιώτα  περί  τοϋ  όνόματος  τοΰ  Ιησοΰ  διήγησις 
ώς  εΰρέθη  έκεί.” 

*5δο6.  299· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32  χ  0,22).  XIX.  (φ.  423). 

I  ( φ .  I  α).  “  ΐΐροοίμιον  της;  παρονση<;  βίβλου 

πρός  τούς  έντευξομένους  έν  Χριστιρ  αδελφούς  έν  Κυρίιρ 
τό  χαίρειν.” 

’Άρχ.  Έν  τή  παρούση  βίβλω  έτέθησαν  τά  ένθεα 
έπη  ενάρετος  άσκησις,  καί  θαυμαστή  διαγωγή,  τών 
μακαρίων  καί  θαυμάσιων  πατέρων. 


2  (φ.  3  »)·  “Στίχοι  κατανυκτικοί  ομοιοκατάληκτοι.” 
"λ  ρχ. 

’Ή,λθον  καί  έκατοίκησα,  καί  τόν  κόσμον  άπήλαυσα' 
εις  τόσους  χρόνους  που  έζησα,  τί  έκέρδησα; 

Καλά  έγνώρισα,  ότι  όσα  έσύναξα  τά  άφησα · 
δλα  τά  έκαμα,  όπίσω  κανένα  δεν  άφησα. 

ΤΑ. 

Μ  ή  χάνεις  τόν  καιρόν,  έν  δσιρ  τόν  έξουσιάζει ;, 
ό'τι  όταν  αδύνατον,  είναι  πλέον  νά  τον  εϋρης. 

Σου  ο9ν  δεόμεθα  Σώτερ,  οϊκτειρον  σούς  ίκέτας. 

3  (φ.  4  α)·  11  ΐΐροοίμιον  τής  Ίερας  ταντης  βίβλον 
Πρδ;  τούς  έντευξομένους  τό  χαίρειν.” 

’Ά ρχ.'Ότι  μέν  τό  τής  αληθινής  θεοσόφου  φιλοσοφίας 
γυμνάσιου  μοιράζεται  εις  δύω,  εΐνε  γνωστόν  εις  όσους 
περί  τήν  μοναδικήν  πολιτείαν  άσκείν  π ροηρήθησαν. 

4  (φ.  6  α).  “  Περί  Αναστασίου  τοΰ  Σινα ίτον 

καί  Ίωάννου  τοΰ  συγγραφέως  τής  Κ λίμακος  ηγουμένου  γενο- 
μένου  τής  ίεράς  μονής  τοΰ  Άγιου  "Ορους  Σινά.” 

’Άρχ.  Ό  άββάς  Αναστάσιος  ό  Σιναΐτης,  έγινεν  ηγού¬ 
μενος  πριν  τοϋ  όσιου  πατρός  ημών  Ίωάννου  τοΰ 
Κλίμα κος’  ό  δέ  Ιωάννη;  εΐχεν  έλθει  τότε  νέος  εις 
τό  θ εοβάδ ιστόν  έκεΐνο  δρος. 

5  (φ.  I  2  α).  “  Υπόμνημα  εις  τήν  εΰρεσιν 

τοΰ  τίμιου  καί  Ζωοποιού  Σταυρού,  έκ  παλαιού  χειρογράφου 
άντιγραφέν.” 

"Α ρχ.  ’Έτου;  τριακοσιοστού  πρός  τ ριακοστοΰ  τοΰ 
πάθους  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ'  ζήτησις  καί 
άνεύρεσις  έγένετο,  έν  ιρ  έκρεμάσθη  ό  Κύριος  ξύλιρ. 

6  (φ.  15  α).  “  Τοΰ  ποιητον  τοΰ  Λειριοναριου 
Εύκρατα  Πρόλογο;  τής  βίβλου  τών  πατέρων  τής  έπονομα- 

ζομένης  Α ειμώνος.” 

'Έ,πονται  καί  τινα  άλλα  έκ  τοΰ  λειμωνάριου. 

7  (φ.  29  α).  “  Στίχοι  πολιτικοί  λίαν  φυχωφελεΐς 
εις  πάντα  άνθρωπον.” 

“λρχ· 

X ήφε  ψυχή  μου  ταπεινή  καί  σκόπει  σου  τόν  βίον. 

8  (φ.  29/3).  “Δ  ιάφοροι  διηγήσεις.” 

9  (φ·  3  2  α)·  11  Περί  κοσμοποίίας  Εις  τό  έν  άρχτ 7 
έποίησεν  ό  θεός  τόν  ουρανόν  καί  τήν  γήν.” 

ΙΟ  (φ.  38  β).  “Γεωργίου  Ζυγαβηνοΰ 
Διδασκαλία  τών  άντιστίχων.” 

Έπεται  καί  δευτέρα  επιγραφή '  “Γεωργίου  Ζυγαβινοΰ  Πλη¬ 
ροφορική  διδασκαλία  εις  μάθησιν  τών  άντιστίχων  κατά  αβ' 

'Α  ΡΧ· 

<"Α>  άεί  μέν  τό  άίδιον  καί  όν  καί  διαμένον 
διά  ΐ  γ ράφεται  έν  τοϊς  έπισταμένοις. 

"Ιδε  καί  3225  (152),  3.  4215  (95),  6. 

11  (φ.  41  β)·  “Περί  όσιας  τίνος  άσκητρί ας.” 

’Άρχ.  ’Έπορεύετο  τις  τών  πατέρων  εις  τήν  έρημον, 

καί  παρακύψας  εις  μέσην  πέτραν,  εΐδεν  άνθ  ρωπον, 
όποϋ  έκάθητο. 

12  (φ.  42  α)·  “  Γρηγορίου  τού  Διαλόγου.” 

'Έπονται  άλλα  τινά  βραχέα  αποσπάσματα  ττατε'ρων. 

13  (φ·  44  α)·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς 
περί  τών  δι αφόρως  γινομένων  θανάτων. 

14  (φ·  5 2  α)·  **  Αρχή  σ^ν  το^  Πατερικοΰ 

ήτοι  Γεροντικού  περιέχων  αποφθέγματα  άγιων  πατέρων 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


357 


παλαιών  τε  καί  νέων '  έμπρώτοις  τίθονται  ενταύθα  διηγήματα 
διάφορα  περί  των  οσίων  πατέρων  κατά  άλφάβητον.’ 

"Α ρχ.  Στοιχεΐον  α:  Έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  μεγάλου  Αν¬ 
τωνίου.  ΕΓ  π  εν  δ  άββάς  Αντώνιος  καθώς  τα  όφάρια 
δέν  ήμποροΰν  νά  ζήσουν  έξω  άπδ  τδ  ϋδωρ. 

15  (φ.  9^  β)·  “Δια  θήκη  του  όσιον  πατρός  ημών 
Υερασίμου  τον  εν  I ορδάνη.” 

"Αρχ.  'Ο  όσιος  πατήρ  ημών  Τεράσιμος  άναδείχθη 
δπδ  τοΰ  θεοΰ  πολιστής  καί  πολιούχος  εις  την  έρημον 
τοΰ  Ίορδάνου. 

ΐ6  ( φ .  ΙΟΟα).  “Αναστασίου  Μονάχου  Διήγησις 
των  κατά  την  θάλασσαν  Έρυθράν  'Ρ αϊθοΰ,  Σιναίου,  καί 
άγιας  πδλεως  Ιερουσαλήμ  θεοφδρων  πατέρων  ασκήσει  λαμ- 
φάντων.” 

“Αρχ.  Έγώ  με  τδ  νά  έζήλευσα  τάς  ήδυτάτας  καί 
εύγλώττους  χελιδόνας  καί  στοχασμένος  τάς  φιλάγνους 
καί  φιλοτέκνους  τρυγόνας,  άφησα  κάθε  οκνηρίαν. 

17  ( φ.  1 1 9  >3).  “Ίσον  επιστολής  τοΰ  μακαρίου 
γέροντος  άββά  Παύλου  τοΰ  εξ '  Ελλάδος.  ” 

"Α,ρχ.  "Οσοι  λέγουν  πώς  ήμποροΰν  νά  συγ κατοικοΰν 
μέ  γυναίκας  καί  παιδία. 

"Έιπονται  άλλα  τινά  Τοΰ  αύτοΰ  καί  άλλαι  διηγήσεις. 
ΐδ  (φ.  124  α)·  41  Επιστολή  τον  οσίου  πατρός  ημών 
Νείλου  προς  τδν  αύτοΰ  μαθητήν.” 

'Άρχ.  Ιδού  μετά  τάς  π ρολαβούσας  έπιστολάς  καί 
αΰθις  γράφω. 

19  (φ.  Ι20α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Επιστολή  ετερα 
πρδς  τδν  αύτδν  μαθητήν.” 

20  ( φ .  131  α)·  “Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρός 
ημών  Β ενεδίκτου,  ήτοι  τοΰ  κατά  Ελλάδα  φωνήν  μεθερμη- 

νευομένου  Ευλογημένου  Συγγραφείς  παρά  τοΰ  άγιου  Γρηγορίου 
τοΰ  Διαλόγου.” 

21  ( φ .  144  α)·  44  Βίοι  των  εν  Ιταλία  δια λαμφάντων 
όσιων  πατέρων  συγγραφέντες  παρά  τοΰ  έν  άγιο ις  πατρός  ημών 

Γρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου.” 

α'.  “Περί  Όνωράτου  ηγουμένου  μονής  Φούνδης.” — β' . 
“Περί  Αιβερτίνου  δευτεραρίου  τής  αυτής  μονής.” — Τελευταίοι 
βίοι  “Περί  θανάτου  Χρυσαορίου  άρχοντας.” — “Περί  διακόνου 
ΙΙασχασίου.” 

22  ( φ .  173  α)·  44  Περί  των  δειλιωντων  τον  θάνατον 
καί  διά  άποκαλύφεως  έπ ιστηριξομένων .” 

α'.  “  Περί  Αντωνίου  μονάχου  άποκαλυφθέντος.”  "Αρχ. 

Ενας  αδελφός  τδ  όνομά  του  ' Αντώνιος,  ώντας  μαζί  μου 
εις  τδ  μοναστή ρι  ήγωνίξετο  κάθε  ημέραν  εις  τδ  πένθος 
καί  δάκρυα. 

23  (φ·  178  α).  “  Θεοδούλου  μοναχοΰ 

Περί  τών  θείων  ύμνων  ότι  άπδ  τδν  θεόν  έδδθησαν  καί  περί 
αρετής  καί  κακίας.” 

“Αρχ.  Κάμνει  χρεία  νά  σημειώσωμεν  τά  όσα  ήκού- 
σαμεν. 

24  (φ·  19 1  α)·  “Κανών  κατανυκτικός 

εις  τδν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν  ποίημα  Μακαρίου 
Καταφυγιώτου,  τοΰ  έν  τφ  Κ αταφυγίιρ  ησυχαστηρίου  άσκή- 
σαντος,  έν  φ  καί  Κ άλλιστος  δ  Καταφυγιώτης  ήσυχάσας  έλαβε 
την  τοιαύτην  επωνυμίαν.  Φέρει  δέ  άκροστιχίδα  τήνδε’  Κύριε 
’ϊησοΰ  Χριστέ  υίέ  τοΰ  θεοΰ  έλέησόν  με  άμήν  έν  δέ  τοΐς 
θεοτ οκίοις  Μακαρίου.” 


25  (φ.  194  β)·  “  Ευχή  τον  Θηκαρά  λεγάμενη  εν  τώ 
μεσονυκτικω.” 

"Ε πονται  Εύχαί  τής  Ακολουθίας  τοΰ  “(άρθρου  καί  "Ύμνοι 
διάφοροι. 

20  (φ.  2ο8  α).  “  Εύχαί  καί  Ύμνοι  τής  τριςεκτης 
δμοΰ  καί  έννάτης  ώρας  του  Θηκαρά.” 

2  7  (Φ·  21 4  α).  [Θηκαρά]  “  Θεωρίαι  πενθικαί 
εις  όλας  τάς  ημέρας  τής  έβδομάδος.” 

28  (φ.  234 α)·  44  Επιστολή  Συμεών  μητροπολίτου 
Εύχαΐτων  προς  Ίωάννην  μοναχόν.” 

’Άρχ.  Τρία  μέρη  λέγουσιν  οι  πατέρες  νά  έχη  ή 
φυχή  μας. 

29  (Φ·  238  α).  “  Τού  μαθητου  όσιον  Θηκαρά 
Διονυσίου  μοναχού  Γνωστικά  κεφάλαια  πεντήκοντα  περί 

διαφοράς  τών  θείων  ύμνων.” 

30  (φ.  244  β)·  4<  Κανών  κατανυκτικός  λεγόμενος 

πάντοτε.” 

“Αρχ.  ’Ηχοϊ  πλάγιος  β’.  Κύματος  θαλάσσης.  Ε ίί- 
σπλαγχνε  θεέ  μου,  δ  μόνος  είδώς  μου  τά  πλη μμελή- 
ματα. 

31  (φ·  246/3).  “  Διήγησι 5  περί  καθαρότητας  πολλά 
ωφέλιμος .” 

'Άρχ.  "Ενα5  άδελφό$  ήλθεν  εις  τήν  σκήτιν. 

"Ε πονται  καί  άλλαι  τοιαΰται  Αιηγήσεις. 

32  ( φ .  251  α).  “ Αποφθέγματα  των  αγίων  γερόντων 
έν  άσκήσει  γηρασάντων  καί  δσίως  τελειωθέντων.” 

33  {Φ·  257  α)·  “  Επτά  κεφάλαια  τον  άββά  Μωϋσεως, 
τά  όποια  άπέστειλε  πρδς  τδν  άββάν  ΙΙοιμένα.” 

34  (Φ·  258  β).  “Τού  οσίου  πατρός  ημών  Ζωσιμά 
Λόγοϊ  πάνυ  ωφέλιμος.” 

35  ( φ·  208α).  “Τού  όντως  φιλοσοφου  και  Σιναίτου 
ήσυχαστοΰ  Αποφθέγματα  τοΰ  όσιον  πατρός  ημών  Νείλου 

εις  κεφάλαια  λίαν  ωφέλιμα.” 

36  (Φ·  292  α).  “  Τού  άγιωτάτον  κυρίου 
μητροπολίτου  ΤΙρδς  τούς  ορθοδόξους  κυρίου  Μάρκου  Εφέσου 

τοΰ  Ευγενικού.” 

’Άρχ.  Τνωστοποίησις.  Έγώ  διά  τήν  έπιταγήν  καί 
χρείαν  τής  άγιας  τοΰ  Χρίστου  έκκλησίας  έδέχθη κα 
τδ  υπούργημα  τής  άρχιε ρωσύνης . 

37  ( φ·  294  α)·  44  Τοΰ  αΰτοΰ  Όμολογί α 

τής  ορθής  πίστεως,  έκτεθείσα  έν  Φλωρεντία,  κατά  τήν  πρδς 
Αατίνους  γενομένην  φευδοσύνοδον .” 

38  (φ.  297  σ·)·  44  Τού  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Μάρκου  τοΰ  Ευγενικού,  αρχιεπισκόπου  Εφέσου,  καί  νέου 

θεολόγου,  τοΰ  άνατρέφαντος  τήν  έν  Φλωρεντίμ  φευδοσύνοδον 
'  Ομολογία  όρθδδοξος  τοΐς  άπανταχοΰ  Χριστιανούς.” 

39  (Φ·  299  α)·  “  Διαθήκη  του  μακαριωτάτον 
Μάρκου  τοΰ  Εύγενικοΰ  αρχιεπισκόπου  Εφέσου.” 

’Άρχ.  Βούλομαι  πλατύτερον  τήν  έμήν  γνώμην  είπεΐν, 
εϊπερ  ποτέ  καί  νυν,  έν  τφ  έγγίξειν  τήν  έμήν  τελευτήν. 

40  (φ.  3°°  <*■)·  44  Συνοδική  Βιάγνωσις 

καί  άπόφασις,  τών  άγιωτάτων  καί  όρθοδδξων  τής  Ανατολικής 
’ Εκκλησίας  τριών  Π ατριαρχών  Φιλοθε'ου  Άλεξανδρείας,  Δωρο- 
θε'ου  Άντιοχείας,  καί  Ιωακείμ  Ιεροσολύμων  κατά  τής  έν 
Φλωρεντία  γενομένης  συνόδου.” 


358 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


’Άρχ.  Έττιδή  ήκε  καί  ό  πανιερώτατος  μητροπολίτης 
ένταΰθα  τής  άγιωτάτης  μητ  ροπόλεως  Καισαρείας 
Καππαδοκίας. 

41  ( φ.  301  β).  “"Οτι  οι  πνευματομάχοι  Λατίνοι 
άντιφέρονται  εις  τό  Μ εταβαλών  τιρ  πνεύματί  σου  τιρ  άγ ίιρ, 

καί  δ'τι  αυτή  ή  άγια  σύνοδος  εδιόρισε  να  λέγεται  καί  έν  τή  του 
μεγάλου  Βασιλείου  λειτουργίμ.” 

'Άρχ.  Κύτη  ή  Άγια  σύνοδος  ή  συγ κροτηθεισα  έν 
τή  Ανατολή  μετά  την  έν  Φ λωρεντίμ  ψευδοσύνοδον 
όπου  άπεσχίσθη  ή  έκκλησία  τής  Κωνσταντινουπόλεως, 
καί  έδέχθησαν  τόν  λατινισμόν,  ό  λατινύφρων  Ιωάννης 
βασιλεύς  ό  ΙΙαλαιολόγ  ος,  καί  ό  πατριάρχης  δςτις 
άπέθανεν  έκεΐ  εις  την  Ιταλίαν. 

42  (φ.  306  β).  “  Μάρκου  Αρχιεπισκόπου  Έφεσον 
[τοΰ  Ευγενικοί]  "Οτι  ού  μόνον  άπό  τής  φωνής  του  Κυρίου, 

αγιάζονται  τά  θεΐα  δώρα,  άλλ’  έκ  τής  μετά  ταΰτα  ευχής  καί  ευ¬ 
λογίας  τοΰ  ίερέως,  δυνάμει  καί  έπιφοιτήσει  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος.” 

'Άρχ.Ίίμεΐς  με  τό  νά  έπα ρελάβομεν  άπό  τούς  άγιους 
Αποστόλους  καί  τούς  διαδόχους  αυτών  ιερούς  διδασ¬ 
κάλους  την  ’έκθεσιν  τής  μυστικής  λειτουργίας. 

43  (φ·  3το  β)·  “Τοΰ  μακαρίου  Σαμωνά 
αρχιεπισκόπου  Γάξη$  Αιάλεξις  πρός  τόν  Σαράληνόν  Αχμέδ 

άπ  οδεικνύουσα  τόν  υπό  τοΰ  Ιερέως  ιερουργού  μεν  ον  άρτον  καί 
οΐνον,  νά  ήναι  ολόκληρον  σώμα  καί  αίμα  τοΰ  κυρίου  ήμών 
Ίησοΰ  Χρίστου.” 

’Άρχ.  Έτυγχάνομεν  μίαν  φοράν  περιπατοΰντες  νά 
πηγαίνομεν  εις  την  'Έμεσαν  μέ  άλλους  πολλούς. 

44  (Φ·  3χ4α)·  “  Εκ  τν<;  τ°ά  άγιον  Διονυετίου 

τοΰ  Αρεοπαγίτου  Εκκλησιαστικής  ιεραρχίας  περί  των  έν 
τή  συνάξει  τελουμένων .” 

’Άρχ.  Έν  τέλει  δέ  πάντων  ό  ίεράρχή ς  έπί  την 
ιερατικήν  εύχα ριστίαν  καλεΐ  τόν  τετελεσμένον. 

45  {Φ·  3  Γ5  β)·  “  Ιουστίνου  τοΰ  φιλοσόφου 

και  μάρτυρο5  Απολογία  περί  Κριστιανων  υπέρ  λειτουργίας.” 
'Άρχ.  Ήμεΐς  δέ  μετά  τό  ούτως  λοΰσαι  τόν  πεπει- 
σμένον  καί  συγ  κατατεθειμένου. 

46  ( φ .  3χ6α).  “  Σημειώματα  τινά.” 

’Άρχ.  Αριστερά  χειρ α  εννοείται  ή  κενοδοξία. 
"Κπονται  καί  άλλα  τινά  τοιαΰτα. 

47  (Φ·  3χ8  β)·  “  Ακολουθία  τον  εν  άγίοις 
πατρός  ήμων  Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου.” 

48  (φ.  323  β)·  “Κανών  ιαμβικός 

εις  την  υπαπαντήν  τοΰ  κυρίου  ήμων  Ίησοΰ  Κριστοΰ,  φέρων 
άκροστιχίδα  τήνδε'  διά  στίχων  ήρωελεγείων 

Ττ ήμερον  άθανάτοιο  έϋς  πάϊς  έκγένεται, 
ε’5  ναόν  άγνήσιν  ΐκετο  έν  παλάμαις, 
δν  πρέσβυς  φρίττων  χαίρων  τε  φέρει  κάρτ’  ήτορ, 
άλλ’  άνα  σιρ  δοίοις  γ’  όλβια  ΰμνοπόλψ.” 

49  (Φ·  32^  α)·  “  Οίκοι  κατά  αλφάβητου  κ8' 
εις  τούς  πανενδόξους  Αποστόλους  τούς  δώδεκα.” 

50  (φ.  33 1  β)·  “Άνάμνησις  περί  όρους  νηστείας 
καί  εγκράτειας.” 

51  (φ.  33 2  α)·  “  Διαθήκη  καί  νποτνπωσις 

τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  Ιακώβου  τοΰ  Πρικανά.·  ήγουμέν ου 
χρηματίσαντος  τής  μεγίστης  λαύρας. 

’Άρχ.  Ιδού  καλοί  μου  πατέρες  καί  αδελφοί,  κήγώ  ό 
αμαρτωλός  Ιάκωβος  την  ήμέραν  τοΰ  θανάτου  μου 


άναλογιζόμενος,  γράφω  πρός  υμάς  τούς  κυρίους  μου 
λόγους  ΰπομνήσεως  καί  αγάπης  πνευματικής. 

52  (φ.  334  α)·  “  Σημείωσες  αναγκαία.” 

’Άρχ.  Κατά  τό  α,ωη'  έτος  Σεπτεμβρίιρ  β'  ξένα  τινά  καί 
ανήκουστα  άπό  γενεών  εις  γενεάς  συνέβησαν  καί  οργή 
θ  εήλατος'  εις  δλον  τοΰτο  τό  άγιώνυμον  " Ορος ,  κατ’ 
έξοχήν  δέ  εις  τήν  σκήτιν  τής  άγιας  ’Άννης. 

Γίνεται  δέ  λόγοι  περί  θυέλλης,  έξ  ής  πλήν  άλλων  κατα¬ 
στροφών  τή  θ’  ώρμ  κατελύθησαν  έκ  θεμελίων  τέσσαρες 
καλύβαί,  καί  συναπολέσθησαν  τρεΐς  αδελφοί  μή 
π ροφθ άσαντες  έξελθεΐν,  των  όποιων  μέρος  τι  των 
σωμάτων  έκ  των  ποδών  εύρέθη  τη  έπιούση  παρά  τόν 
αϊγυαλόν  μόνον. 

53  {Φ·  334 β)·  “Έκ  τοΰ  Τράγου  περί  τοΰ  κου¬ 
κουλιού.” 

Άρχ.’Όταν  τούς  γέροντας  θεάσομαι  κατά  τόν  καιρόν 
τής  θείας  μεταλήψεως  φοροΰντ  ας  κουκούλι  α  ποικιλτά 
διά  μετάξης  διαφόρου  λίαν  έμπλήττομαι. 

54  (Φ·  335  α)·  “Έ«  των  άπ  οστολικών  διαταγών 

"Οτι  έθος  Ιουδαίου  τε  καί  "Ελλησι  συμπαρατηρεΐσθαι  τάς 

φυσικάς  καθάρσεις,  καί  τών  τεθνεώτων  τά  λείψανα  βδελύτ- 
τεσθαι,  Κριστιανών  δέ  άλλότριον.” 

"Κπονται  διάφορα  άλλα  Σημειώματα  κανονικά. 

55  (Φ·  336/3)·  “Έκ  τών  ερωτήσεων  τοΰ  μακαρίου 

Αλεξάνδρου  [Άλεξανδρεία$]  πρός  τόν  μέγαν  Κύσέβιον  Περί 

αώρου  θανάτου.” 

5 6  (Φ·  337  /3)·  “Έκ  τών  ασκητικών  Λόγων  τοΰ 
μεγάλου  Βασιλείου.” 

57  (Φ-  339  α)·  Συναγωγρ  κατά  τών  αίρεσεων  άνεπί 
γραφος. 

ΤΙροηγεϊται  ΤΙροοίμιον  “  Το?5  έντευξομένοις,”  ού  ή  άρχή' 
Πολλαί  καί  άλλαι  συμφοραί,  ταραχαί  καί  διχοστασίαι 
έσυνέβ ησαν  εις  τό  ανθρώπινον  ταλαίπωρον  γένος. 

58  (φ.  35 2  α)·  “  Περί  τής  μνημης  τών  άγιων 

οτι  άποστολική  διάταξις  ήν  τιμάσθαι  αυτούς,  πρός  άνατροπήν 
τών  Αηθύρων  ”  (Γρ.  Αουθήρων). 

"Ε πονται  άλλα  τινά  τοιαΰτα  Κεφάλαια. 

59  (Φ-  355  α)·  “  Ομολογία  τής  ορθοδόξου 

καθολικής  καί  άποστολικής  εκκλησίας  τής  άνατολικής.” 

6ο  (φ.  35^  β)·  Αιάλογος  περί  ορθοδοξίας  ανεπί¬ 
γραφος. 

“  Τά  τοΰ  διαλόγου  κατ’  έρωταπόκρισιν.  Αιδάσκαλος  καί 
Μαθητής.  ” 

’Άρχ.  Μαθητής.  Πω!  άρα  δυνάμεθ α  πληροφορηθήναι 
Άτι  μόνη  ή  πίστις  ημών  έστίν  άληθής,  άλάθητος  καί 
δρθόδοξος ;  δ'τι  πάσα  θρησκεία  φρονεί  δ'τι  όρθώς 
πιστεύει  ; 

6ΐ  (φ.  366  α).  “  Περί  τοΰ  πώς  εκαμεν  δ  Θεός 

τόν  ουρανόν  καί  τήν  γήν,  καί  πώς  στέκεται  ολος  ό  κόσμος.” 

’Άρχ.  Έν  αρχή  έποίησεν  ό  Θε6$  τόν  ουρανόν  καί 
τήν  γήν. 

6 2  (φ.  37 1  β)·  “Περί  θερμών  υδάτων. 

"Οτι  εις  αύτά  καταδικάζονται  ψυχαί  άμαρτωλών  κολαζομένων 
τοΰ  άγιου  Γ ρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου.” 

63  (φ·  31 2  β)·  “Τοΰ  άγιου  Ήσαίου  τοΰ  άσκητοΰ 

Περί  τών  κλάδων  τής  κακίας .” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


359 


64  ( φ.  374  α)·  “  Προφητείας  Ίερεμίου  Κ εφάλαιον 

μβ'·” 

65  ( φ.  374  β)·  “  Περί  λογισμών  βλασφημίας.” 
’Άρχ.  Ήρώτ ησε  τις  αδελφός  τδν  όσιον  ’ Αναστάσιον. 

66  (φ.  375  β)·  “  Διήγησις  φνχοφελής  τον  άγιον 
Ζωσίμου  μονάχου  περί  των  άγιων  μακάρων  καί  πω ς  έμβήκε 

μέσα  εις  την  μακαρίαν  γην.” 

’Άρχ.  Κατ’  έκεΐνον  τδν  καιρόν,  εύρίσκετο  εί 5  την 
έρημον  ένας  άγιος  όνόματι  Ζώσιμος. 

" Έπονται  άλλα ι  διηγήσεις  έκ  του  Γεροντικοί. 

67  (φ.  382  α).  Ακολουθία  πάντων  των  ασκήσει 
λαμψά.ντων  οσίων  πατέρων  τφ  Σαββάτω  τής  Τυροφάγου. 

68  ( φ .  393  α)·  “  Έττιφανίου  Κυπρου  Περί  νομικών 
και  τής  χάριτος  Πάσχα.” 

69  ( φ·  394  α)·  Κανών  €ΐ?  τον  άγιον  Χριστόφορον. 

7°  ( Φ·  396  α)·  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως 
Κανών  είί  Ίωάννην  τδν  Χρυσόστομον. 

ηΐ  (φ.  398  α).  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου 

Είί  τδν  Εΰα γγελισμόν. 

’Άρχ.  Πάλιν  χαράς  ευαγγέλια,  πάλιν  έλευθερί  ας 
πνεύματα. 

72  (φ.  4°Ι  α).  “Βιος  και  άθλησις  τον  εν  άγίοις 
πατρδς  ημών  καί  ιερομάρτυρος  Άνθιμου,  αρχιεπισκόπου 

Χικομηδίας.” 

’Άρχ.  Ποΐοϊ  ώ  άκροαταί  δει  ήξεύρει  την  περίφημον 
πόλιν  των  Χικομηδέων. 

73  (φ·  4° 5  α)·  “  Χιηγησις  περί  τής  έλενσεως 
Μιχαήλ  του  λα τινόφρονος,  καί  Β έκκου  πατριάρχου  εν  τφ 

"Ορει  τού’Άθωνος  καί  των  όσων  κακών  έν  αύτφ  διεπράξαντο.” 

’Άρχ.  Μιχαήλ  του  πρώτου  των  Παλαιολόγων  τό 
ρωμαϊκόν  σκήπτρον  διέποντος  καί  όρώντος  αυτό  άκρως 
ταπεινωθέν  διά  τδ  ύπδ  Αγαρηνών  καί  Βουλγάρων... 

74  (Φ·  4° 5  β)·  Σημείωμα  περί  ΆνΒρεον  Καισαρείας 
καί  εκδόσεων  καί  χειρογράφων  αύτοΰ. 

75  (φ·  4°7  β)·  “  Περί,  τον  ναόν  τής  άγιας  Σοφίας.” 
’Άρχ.  Πρώτον  ό  α ύτοκράτωρ  Κων σταντΐνος  έκτισεν 

αυτήν  δρομικήν. 

76  (φ.  4°9  α)·  “Εκ  των  τοΐι  Ζωναρά  μεταφρασθεντα.” 
’Άρχ.  Μετά  τον  θάνατον  Αέοντος  υίοΰ  του  Κ οπρω- 

νύμου  διεδέχθη  την  βασιλείαν  Ειρήνη  ή  αύγούστα. 

77  (Φ·  4Ιοα)·  ίί  Άιηγησις  μετ  εγκωμίου 

εις  τούς  νεομάρτυρας  οτε  ψάλλεται  ή  ακολουθία  αύτών  κατά 
τήν  β'  Κυριακήν  Ματθαίου  ήτοι  τη  β'  Κυριακή  μετά  την  εορτήν 
των  άγιων  Πάντων  καθώς  εις  τδ  νέον  Μ αρτυρολόγιον  φαίνεται.” 

Ή  επιγραφή  αίίτη  εΰρηται  ήδη  έν  φ.  406  β,  άλλ’  άναφέρεται 
εις  τδ  έν  φ.  410  α  άρχόμενον  κείμενον,  οδ  ή  αρχή·  Αποσυνα¬ 
γώγους  π οιήσουσιν  ύμάς,  άλλ’  έρχεται  ώρα,  ϊνα  πας 
ό  άποκτείνας  ύμάς  δόξη  λατρείαν  προςφέρειν  τφ  θεφ. 
Ίωάνν.  Ευαγγελική  πίστις  τού  ’ίησοΰ  Χριστού 

αναιρεί  ίόλην  τήν  δυστυχίαν  τής  άνθ ρωπότητος,  καί 
συναθ ροίξει  άπδ  δ'λα  τά  έθνη  όσους  π ρογνω ρίξει  έτοι¬ 
μους  εις  τήν  διάθεσιν.  Τέλ.  Άλλ’  ω  γενναίοι  άθληταί 
τού  Χριστού  νεομάρτυρες,  χορός  άγιος,  σύνταγ  μα 
ιερόν,  συνασπισμός  αρραγής,  φύλακες  των  ευσεβών... 
ών  γένοιτο  πάντα ς  ύμάς  έπιτυχεΐν  χάριτι  καί  φιλαν¬ 
θρωπία  τού  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού  μεθ’  οδ  τφ 


πατρί  δόξα  άμα  τφ  άγίφ  Τίνεύματι  εις  τούς  αιώνας 
των  αιώνων  αμήν. 

Τό  Μ  αρτυρολόγιον  τούτο  τών  νεομα ρτύρων  άρχεται  άπδ  τού 
XVI.  αίώνος.  Κάτωθεν  δέ  τής  έν  φ.  406  β,  καθ’  ά  εΐρηται 
ανωτέρω,  εύρισκομένης  έπιγραφής  είσι  γεγραμμένα  τάδε'  Τό 
μαρτύριαν  τού  άγιου  Αναστασίου  ύστερον  εύρέθη'  καί 
δρα  εις  τήν  φυλλάδα'  'ότι  κατά  λάθος  εύρίσκεται 
ώδε  γεγρ αμμένον  διά  τήν  αδελφήν  του  ήν  έ ξήτευσαν 
π  ορνεύσαι  δύο  Αγαρηνοί  διώξας  αυτούς  μετά  καί 
άλλων  Χριστιανών  διεβάλθη  εις  Άχεμέτ  άγάν'  οδ  ό 
υιός  Μούσας  έπίστευσεν  εις  τδν  Χριστόν  βαπτισθ εις 
εις  Βενετίαν  καί  εις  Κέρκυραν  μονάσας  Δανιήλ  μετω- 
νομάσθη. 

Τά  ύπ’  άρ.  2,  4,  9,  11,  14,  16,  17,  20—23,  28,  29,  31—37, 
41—43,  46,  55 — 57,  59,  65,  66,  72,  76,  77  καί  ή  αρχή  τού  ύπ’ 
άρ.  38  έν  τή  καθωμίλημένη. 

Ο  κώδιξ  έγράφη  ύπδ  Ιακώβου  μοναχού  τού  πρεσβυτέρου. 
Κοσμείται  δέ  ύπδ  έπιτίτλων  έπιτετυπωμένων  διά  ξύλου  έν  τφ 
κειμένφ,  έπειτα  δ’  έπιχρωσθέντων,  μεταξύ  δέ  τών  φ.  2  καί  3 
ύπδ  έντύπου  εικόνας  τού  λειψάνου  τού  άγιου  Σπυρίδωνος,  ομοίως 
έπειτα  έπιχρωσθείσης. 

Τό  φ.  Ά  β  άγραφον.  Τά  δό  φ.  44 — 51  έξ  αβλεψίας  τού 
βιβλιοδέτου  έσταχώθησαν  προ  τών  φ.  29 — 43. 

5807.  3°°· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,305x0,21).  XV.  σελ.  2.  [σ.  650). 

1  (σ.  ΐ).  Άνδρε'ου  Κρήτης  Λόγοι. 

α'  (σ.  1).  Έγκώμιον  εις  τδν  άγιον  Χικόλαον. — β'  (σ.  8). 
Λόγοι  εις  τήν  γέννησιν  τής  Θεοτόκου,  —γ'  (σ.  18).  "Ετεροί 
λόγος  εις  τήν  αύτήν. 

2  (σ.  33)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοί  Εις  τήν  γέννησιν 
τής  Θεοτόκου. 

3  (σ.  45)·  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου  Εις  τον  τίμιον 
Σταυρόν. 

4  (σ.  51)·  Διήγησις  περί  τής  ενρέσεως  τον  τιμίον 
Σταύρον. 

Έν  σ.  59 '  μυμα’  (  =  1441)  έγράφη  τό  παρόν. 

5  (σ.  6ο).  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  τήν  Θεοτόκον 

δτε  προςηνέχθη  εις  τδν  ναόν  τριετίξουσα. 

6  (σ.  73)·  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου. 

Είί  τό  μή  πλησιάξειν  θεάτροις  καί  εις  τδν  πατριάρχην  Αβραάμ. 

7  (σ.  98).  Αθανασίου  Άλεξανδρείας 

Είί  τήν  άπογ ραφήν,  εις  τήν  Θεοτόκον  καί  τδν  Ιωσήφ. 

8  (σ.  109).  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου  Εις  τήν 
γέννησιν  τον  Χρίστου. 

9  (σ.  1 2θ).  Τοί  αυτοί  Λόγος  έτερος  εις  τήν  αυτήν. 

ΙΟ  (σ.  128).  Γρηγορίου  Νυσσης  Εις  τον  άγιον 

Στέφανον. 

11  (σ.  143)·  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου 

ΕΪ5  τά  άγια  νήπια  καί  τδν  Ήρώδην. 

12  (σ.  148).  Βασιλείου  τοί  μεγάλου  Λόγος 

προτρεπτικός  εις  τό  άγιον  βάπτισμα. 

13  (σ.  164)·  Ίωάννου  τοί  Χρυσοστόμου 

α'  (σ.  164).  Εις  τά  άγια  Φώτα. — β'  (σ.  168).  "Ετεροί  λόγος 
εις  τήν  αύτήν  εορτήν. 


360 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


43·  “  Γρηγορίου  αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  [τοΰ 
Παλαμά]  Λόγος  διασαφών  έν  έπιτόμω 

τήν  τον  Βαρλαάμ  καί  Άκινδύνον  δόξαν  καί  των  υπέρ  εΰσεβείας 
άντιλεγόντων  αύτοίς.  Έστι  δέ  ούτο5  αντιρρητικός  προς  Ακίν¬ 
δυνου  λόγον  έν  ιρ  διασύρει ν  επιχειρεί  καί  θεολογικόν  τροπάριον 
Ισιδώρου  τοϋ  παναγιωτάτου  ττατριάρχου.” 

"Αρχ.  Απολογίαν  έαυτον  τον  προς  ανασκευήν  άρτίως 
προταθέντα  παρ'  ήμών  αϋτοΰ  λόγον  έπιγ  ράψει  6 
'  Ακίνδυνος. 

44·  ’ΕφραΙμ  του  Σύρου 

α'.  Ιΐερί  τελειότητος  μοναχικής  πολιτείας.  "Αρχ.  ΙΙέρυσί 
μοι  π ροςήλθ ον  τινές  αίτοΰντε  ς.—β’.  ΓΙερί  γλωσσαλγίας. 
"Αρχ.  Έσ? ταρμέν  αι  ε’ισίν  αί  αναπαύσεις  πασαι. 

45·  “Βαρλαάμ  μονάχου  και  φιλοσόφου  τοϋ  Καλαβροΰ 
εκείνον  Κατά  Λατίνων.”  Εν  λόγοις  θ'. 

“ Αρχ.'Οτι  μεν  οΰν  υποκειμένου  έκ  μόνης  τής  πρώτης 
αιτίας. 

46.  “  Βαρλαάμ  τοΰ  φιλοσοφον  και  Καλαβροΰ 

δτι  υποκειμένου  καί  έκ  τοΰ  ν'ιοΰ  έκπορεύεσθαι  τό  πνεύμα 
το  άγιον  πολλά,  των  όμολογουμένων  αναιρείται  καί  πολλοΐς 
ρητοΐς  των  άγιων  έναντίως  έχει  ή  τοιαύτη  ϋπόθεσις.” 

"Αρχ." Οταν  εις  λόγους  άλλήλοις  έ ρχόμεθα  ώ  άνδρες 
Αατΐνοι  περί  των  άμφισ βητου μένων. 

47·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Προς  τον  αρχιεπίσκοπον  Νικόλαον 
περί  τής  αρχής  τοΰ  πάπα.” 

"Αρχ.  Μή  τοΰτο  ο’ίου  σεβάσμιε  πάτερ  δτι  τοΰ  πάπα 
των  όρθών  έκπεσόντος  δογμάτων. 

Έν  τέλει'  Ή  βίβλος  αυτή  δογ ματ ική  κατά  Βαρλαάμ 
καί’Ακιν δύν ου  των  δυςσεβών  ναι  μην  καί  κατά  Λατίνων 
καί  Ελλήνων  καί  είκονομάχων  καί  περί  άλλων  δή 
τινων  εκκλησιαστικών  ζητημάτων  άν  αγ καίων  έτους 
ου 

ένιστ αμένου  έγράφη  ,ζ'ωοα.'  ίνδ.  α'  μηνί  Μαρτίω  κα' 

(  =  1363). 

48.  “  Του  μακαρίου  υπερτιμάν  και  υπάτου 

των  φιλοσόφων  κυροΰ  Μιχαήλ  τοΰ  Φελλού  ΙΙρόϊ  τον 
αοίδιμον  βασιλέα  κΰριν  Μιχαήλ  τόν  Αουκαν.  ” 

3729·  1 95-  Χαρτ.  8.  XVIII. 

1.  “Περί  ευχής  καί  ψαλμωόίας  κεφάλαια  διάφορα 

ϋπό  άγιων  πατέρων  καί  διδασκάλων  ρηθέντα .” 

Τά  πλεΐστα  έκ  τοΰ  Γεροντικού  καί  ΙΙατερικοΰ  έν  τη  καθω- 
μιλημένη. 

2.  Κεφάλαια  λζ' 

συνιστάμενα  έξ  αποσπασμάτων  πάτερων  καί  αρχαίων  Ελλή¬ 
νων,  τοΰ  ΙΙατερικοΰ  καί  τοΰ  Τεροντικοΰ.  Κ εφ.  α' .  “Περί 
πίστεως  καί  εΰσεβείας  εις  τόν  θεόν  καί  δτι  παντός  άγαθοΰ 
ύπερέχονσιν,  όπηνίκα  μάλιστα  διά  των  έργων  άναλάμπουσιν.” 
— Κ  εφ.  β’ .  “Περί  των  παραβεβηκότων  την  ευσέβειαν  καί 
πίστιν  καί  εις  θεόν  άσεβούντων." — .  ..Κεφ.  λ5"'.  “  Περί  αύταρ- 
κείας.” — Κεφ.  λζ' .  “  Περί  τοΰ  δτι  οϋκ  αεί  τό  πλεΐστον  άριστον.” 

3·  “Χρυσοστόμου  Επιστολή 

πρός  τινα  ηγούμενον  οςτις  έζήτησεν  άποστείλαι  αύτιρ  κανόνα 
πνευματικής  διδασκαλίας  εις  ωφέλειαν  αϋτοΰ  τε  καί  των  μετ’ 
αϋτοΰ  αδελφών.” 

4-  Κεφάλαια  ανεπίγραφα  έκ  τοΰ  Γ  εροντικου  και 
Π  ατερικον. 


373°·  196·  Χαρτ.  8.  XVII 

“  Ψαλτηρίου  εξηγημένου  εις  απλήν  γλώσσαν.” 

"Αρχ.  Καλότυχος  είναι  εκείνος  ό  άνθ ρωπος  όπου. 

Ιίροτάσσονται  α' .  Περί  ψαλτηρίου  καί  τών  έν  αϋτιρ  άνα- 
φερομένων  μουσικών  όργάνων. — β' .  “  Εύσεβείου  Παμφίλου 

Περί  διαιρέσεως  τών  Ψαλμών."  Έν  τόλει'  Γ έγραπται  τό 
παρόν  ψυχοσωτήριον  Ψαλτήριον  κατά  τό  αχί,γ'  έτος 
(  =  1693)  έν  τή  τοΰ  θέρους  ακμή  διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  τα¬ 
πεινού  Μανουήλ,  ΰ  π  ο  μν  η  ματ  ογ  ράφ  ο  υ  τής  τοΰ  Χριστού 
μεγάλης  έ  κκλησί  α  5. .  .Ό  κτωβρί  ιρ  ιζ~' . 

3731·  1 97·  Χαρτ-·  8.  XVII.  (φ.  389). 

1.  Λογοι  εις  έορτάς  έκ  τών  έπ  έκκλησιας  άναγινω- 
σκομένων. 

α'.  Εΐ$  τόν  ευαγγελισμόν  τής  Θεοτόκου. — β' .  “  Εί?  τό 

εύαγγέλιον  τής  προ  τών  Χρίστου  γεννηθλίων  Κυριακής.”— 
γ’ .  “Είϊ  την  περιτομήν  τοΰ  Χρίστου  καί  εις  τόν  μέγαν 
Βασίλειον.” — δ'.  Είϊ  τήν  προ  τών  Φώτων  Κυριακήν. — ε'. 
“  Εΐ?  τά  θεοφάνεια  τοΰ  Χρίστου.” — ζ~'.  Είϊ  τήν  ΰψωσιν  τοΰ 
Σταυρού. 

2.  “  Επιστολή  Ίωάννου  Δαμασκηνού 

τοΰ  I εροσολυμίτου  Πρόϊ  τόν  βασιλέα  Κωνσταντίνον  τόν 
Κ οπρόνυμον  περί  τών  άγιων  καί  σεπτόν  εικόνων.” 

3·  “  Πρά£ις  Ματθαίου  καί  Άνδρέου  τών  άγιων  απο¬ 
στόλων  μαθητών  Ιησού  Χρίστου.” 

"Αρχ.  [Κ]ατ’  έκείνον  τόν  καιρόν  ήσαν  πάντες  οι 
’ Απόστολοι  συνη γμένοι  έπί  τό  αύτώ'  καί  έμέρισαν 
πασαν  τήν  οικουμένην,  δπως  άπέλθη  έκαστος  εις 
τόν  έπίλαχών  αϋτώ  μερών. 

4·  “  Λόγος  διδασκαλικός  έκ  πολλών  συλεγέν, 

εις  τήν  αγίαν  γέννησιν  τοΰ  κυρίου  ήμών  Ιησού  Χριστού.” 

5·  “Λογος  πάνυ  ωραίος  καί  τήμιώτατος 

καί  ψυχοφελής  περί  τήν  φρικτήν  καί  άγιαν  ανάστασιν.” 

Έν  τέλει'  θεού  τό  δώρον  καί  τοΰ  Αιμητρίου  πόνος. 
ΑΧΚ5"'.  ίνδ.  θ'  μηνι  Μάρτιος  (  =  1626). 

Τά  υπ’  άρ.  1,  4  καί  5  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  κομψώς,  καίπερ  βρίθων  ανορθογραφιών. 

3732-  ΐ98·  Χαρτ.  8.  XIV. 

“  Βιος  καί  πολιτεία  του  οσίου  πατρός  ημών 

Χήφοντος,  καί  επισκόπου  Κ υλικίας  καί  συγγραφέως  Πε'τρου 
ίερομονάχου.” 

"Αρχ.  Μυστήριον  βασιλέως  κ  ρύπτειν  καλόν,  τά  δε 
έργα  τοΰ  θεού  άν ακηρύττ ειν  ένδοξον. 

Έν  τέλει·  Έτους  ,ίΓωμβ'  (  =  1334).  Μετά  τό  πρώτον 
φύλλον  αμέσως  λείπουσιν  έν  τιρ  μεταξύ  φύλλα  τινά. 

3733·  ΐ99·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  Βιος  καί  πολιτεία  άγ.  Κωνσταντίνου  καί  Ελένης. 

Φύλλα  τινά  εϋρηνται  μετατεθειμένα  έκ  τών  μεταξύ  εις  τό 

τέλος  τοΰ  βίου. 

2.  “  Λιήγησις  περί  τής  οικοδομής 

τής  μεγάλης  εκκλησίας  τής  έπονομαξομένης  Άγιας  Σοφίας.” 

3·  “Τού  άγιοτάτον  [Ίωάννου]  μητροπολίτου  Κλαυδίου 
πόλεως  Περί  τών  άζυμων,  καί  λόγος  στηλιτευτικος.” 

4·  “  Τοΰ  αύτοΰ  κατά  Αρμένιων." 


ΙΗ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΔΪΟΝΤΣΙΟΤ 


361 


5-  “  Νικήτα  μοναχού  καί  Ιερέως  των  Στουδίων  Επι¬ 
στολή  προς  'Ρωμαίους  περί  τών  άζυμων, 

της  νηστείας  της  άγιας  Τεσσαρακοστής  καί  τοΰ  -γάμου  των 
Ιερέων.” 

6.  “Το  παρά  τοΰ  άγιου  και.  ίσαποστολου 

Κωνσταντίνου  μεγάλου  γεγονώς  βασιλέως  έγγραφον  θέ¬ 
σπισμα  πρδς  τδν  άγιον  Σίλβεστρον  τον  πάπαν  της  "Ρώμης." 

“ Αρχ .  Αέον  έ  κρίναμεν  μετά  πάντων  των  σατρα πων 
ημών. 

7·  “  Επιστολή  Ίνοκεντίου  πάππα  'Ρώμης 

προς  τον  βασιλέα  Άρκάδιον  περί  της  έξορίας  τοΰ  άγιου 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  ότε  καί  τέλει  τοΰ  βίου  έχρήσατο 
ό  Χρυσόστομος  μη  καταλαβών  την  έξορίαν'  άλλα  διδαχθέντος 
τοΰ  πάππα  τά  κατ'  εκείνον  διά  ίερέως  τινδς  καί  διακόνου  των 
έκδουλευσάντων  τω  άγίιρ  μέχρι  τελευταίας  αναπνοής.” 

“Αρχ.  Φωνή  αϊματος  τοΰ  άδελφοΰ  μου  ’ίωάνν ου  βομ 
προς  τδν  θεδν  κατά  σου  βασιλεύς. 

8.  “  Βίος  καί  πολιτεία  του  άνθρωπον  τον  Θεοΰ 
'  Αλεξίου.” 

Τά  φύλλα  συγκεχυμένα. 

9·  “Τοΰ  όσιον  πατρος  τημων  ΈφραΙμ  τού  Σύρου  Περί 
κατανυξεως.” 

ίο.  Βίος  και  πολιτεία  Ιωάννου  τοΰ  Εαλνβίτου. 

11.  Βιος  και  πολιτεία  όσιον  Ξενοφώντος. 

12.  “Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  αγίου  Μακαρίου 

τοΰ  'Ρομαίου  τοΰ  εΰρεθέντος  άπδ  μιλιών  κ’  έξο  τοΰ  παρα¬ 
δείσου.” 

13.  “Βίος  και  πολιτεία  τον  μακάριον  Ζωσιμον 

καί  πώς  έδεήθην  τοΰ  θεοΰ  καί  είςηλθεν  εις  τούς  μακάρους  καί 
έλαβεν  τάς  διηγίσης  αυτών.” 

14.  Στίχοι  Ψ αλμών  τινων  καί  Τροπάρια  δυο. 

Ι^.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  την  διαθήκην  τον 
Αβραάμ  καί  Ίσαακ. 

ΐ6.  Σημειώσεις  περί  των  Ψαλμών  τον  Δαβίδ  (κολ.). 

Ι7·  Διηγήσεις  εκ  τον  Γεροντικού  ( άκέφ .). 

ΐ8.  “Επιστολή  τον  κνρίον  ημών  Ιησού  Χριστού. 

πεμφθεΐσα  εν  Ιερουσαλήμ  τη  άγίμ  πδλει,  έγγραφείσα  δέ 
παρά  τοΰ  άγιοτάτου  πατριάρχου  δέ  Ιεροσολύμων  καί  σταλεϊσα 
εις  πάντας  Χριστιανούς.” 

“Αρχ.  Ακούσατε  αδελφοί  καί  πατέρες,  ίεροΐς  καί 

ω 

μον  αξοντες. 

19.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  την  Κυριακήν 
τον  Άσωτον. 

20.  “  Θαύμα  γενόμενον  νπό  τοΰ  μεγα λομάρτυρος 
Γ  εωργιον.” 

21.  “  Τδ  αυτό  θαΰμα  τοΰ  αγίου  εξ  άλλης  βίβλον.” 

22.  Διήγησις  περί  των  παθών  του  Χρίστον. 

Έν  τή  καθωμιλημένη.  Ακέφαλος,  κολοβή  (χνΐιΐ.  άιώνος ). 

Τή;  επιγραφής  τοΰ  ΰπ’  άρ.  9  προτάσσονται  τάδε'  Αρχή 
συν  θεω  άγίιρ  Άναγν ωστικόν  περι’έχων  βίους  άγιων 
καί  όσιων. 

3734·  2°°·  Χαρτ.  8.  ΧΠΙ. 

Γρηγορίου  τοΰ  ΙΙαλαμά  Εργα 


α'.  “Γρηγορίου  άρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  Εί$  την 
προς  τά  άγια  τών  άγιων  εϊςοδον  καί  τδν  έν  αυτούς  θεοειδή  βίον 
της  ύπεράγνου  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου.” — β'.  “Τοΰ  αύτοΰ 
Ομιλία  εις  την  ύπαπαντην  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτηρος 
ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ,  έν  ή  περί  σωφροσύνης  καί  σώφρονος 
χηρείας,  καί  κατά  της  άντιθέτον  ταύτη  πορνείας." — γ'.  “Τοΰ 
αύτοΰ  ΓΙώ;  άνύσιμός  τε  καί  άμωμος  ή  αρετή  τελείται  καί  ότι 
μέγα  τδ  όφελος  της  νηστείας  καί  έγκρατείας,  καί  πολύ  τδ 
βλάβος  της  άκρασίας'  έν  οΐς  ιός  έν  έπιτόμω  καί  περί  της  τοΰ 
κόσμου  καί  τοΰ  άνθρωπον  γενέσεως.  Έξεφωνήθη  τη  νηστίμιρ 
Κυριακή  δ' .” — δ'.  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  νηστείας  καί  προςευχης 
καί  της  κατ’  αυτών  πολυειδοΰς  επίβουλης  τοΰ  κοινού  πολεμίου. 
’Έ,ξεφωνήθη  κατά  την  εσπέραν  της  αύτης  ημέρας.” — ε'.  “Γρη¬ 
γορίου  αρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  Αάγος  αποδεικτικός 
πρώτος,  ότι  ούχί  καί  έκ  τοΰ  υίοΰ,  άλλ’  εκ  μόνου  τοΰ  πατρδς 
εκπορεύεται  τδ  πνεΰμα  τδ  άγιον.” — .  “Τοΰ  αύτοΰ  Ποσαχώς 
ή  θεία  ένωσις  καί  διάκρισις  καί  ότι  μη  κατά  τάς  υποστάσεις 
μόνον,  άλλά  καί  κατά  τάς  κοινάς  προόδους  καί  ένεμγείας  διάκρισιν 
έδιδάχθημεν  έπί  θεοΰ,  καί  ότι  καθ’  έτέραν  'ένωσίν  τε  καί  διά- 
κρισιν,  άκτιστου  φρονέΐν  παρελάβομεν  αύτδν,  καν  Βαρλαάμ  καί 
Ακίνδυνος  άπαρέσκωνται.” — ξ' .  “Τών  πρδς’ Ακίνδυνου  αντιρρη¬ 
τικός  πρώτος,  κατάλογον  έχων  τών  αιρέσεων,  αΐς  περιπίπτειν 
έκινδύνευσεν  αυτός  τε  καί  όσοι  κατ’  αύτδν,  έν  καί  άδιάφορον 
παντάπασιν  έπί  θεοΰ  λέγοντες  ουσίαν  καί  ενέργειαν.” — η  .  “  Του 
αύτου  Πρό;  τά  τοΰ  Γρήγορα  συγγράμματα  λόγος  τέταρτος. 
"Ελεγχο;  της  εις  τδ  θειότατον  της  τοΰ  κόσμου  μεταμορφώσεως 
παντοδαπης  τοΰ  Γρήγορά  βλασφημίας  καί  παράστασις  έξ  άντι- 
θέσεως,  ότι  άκτιστου  τοΰτό  έστιν  ώς  αληθώς  καί  άιδιον.” 

3735·  20 1·  Χαρτ.  8.  XV. 

1.  “Ησυχίου  πρεσβυτε'ρου  τοΰ... της  Βατού 

προς  θεόδουλον  λόγοι  φυχοφελείς  περί  νύφεως,  τά  λεγάμενα 
άντιρητικά  καί  εϋκτικά  κεφάλαια  ρ' .” 

Σώζονται  μόνον  μέχρι  τοΰ  πη'  κεφ.  (κολ.) 

2.  “  Διατάξεις  καν  ιόν  ον  τών  αγίων  Αποστόλων 
καί  τών  άγιων  πατε'ρων .. .διάφορα  κεφάλαια...” 

3·  “  Νορ,ι ριος  καί  μερική  εντολών  πρόρρησ ις, 
συλλεγήσα  άπδ  της  άγιας  καί  οικουμενικής  τετάρτης  συνόδου 
καί  τών  καθ’  εξείς,  περί  τών  συμβάντων  ήμΐν  ή  καί  συμβησω- 
μένων  έν  διαφόρων  αμαρτημάτων  καί  ακριβείς  έξέτασις  άπδ  τών 
αίσχάτων  καί  έως  τών  πρώτων.” 

4·  Αγίων  πάτερων  Κανόνες. 

5·  Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικοΰ  “  Λόγοι  διάφοροι  εκ 
τοΰ  Κληρ,ακος.” 

6.  “  Διδασκαλείαι  καί  διαταγαί  εκ  των  μωσαϊκών 
νόμον  και  παραδωσεως  τών  αγίων  Αποστόλων.” 

7·  “  Περί  τοΰ  πώς  οφείλει  υποτάσσεσθα ι  τώ  οΐκείω 
άνδρί  ή  γυνή,  διδασκαλία.” 

8.  “  ΙΙρος  τό  Μη  καλλωπιζέσθω  γυνή  παρ  εξ  τ οΐς 
υποτακτικοί ς  ήθους.” 

9·  “  Διδασκαλία  περί  τοΰ  μή  συνλοΰεσθαι 
άνδρας  μετά  άνδρδς  ή  γυνή  μετά  άνδρδς  δ  καί  βάρβαρον.” 

ΙΟ.  “  Περί  επισκόπων  καί  Ιερέων  και  διακόνων 
διδασκαλεία  τών  έπιτιμιών  άντηρητικά.” 

1 1.  “  Περί  βαπτήσματος  διδασκαλία 

τών  κορυφαιώτάτων  Αποστόλων  εις  έπισκόπους  καί  ιερείς.” 

46 


Η. 


362 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


άλλρ  χειρί. — β'  (φ.  2α).  “  Πίναξ  ακριβής  τοΰ  παρόντος  βιβλίου.” 
Περιλαμβάνει  δέ  ό  Πίναξ  οΰτος  κεφάλαια  σν' ,  ών  α'  “Περί 
πνευματικών  πώς  δεΐ  αυτούς  είναι,”  β'  “Περί  πνευματικού 
τοϋ  όμολογήσαντος  την  αμαρτίαν  τοΰ  έξαγορεύσαντος  αύτφ,” 
γ'  “Περί  τοΰ  έξομολογήσαντος  χωρίς  ένταλτηρίου  ” ...  σμθ' 
“  Περί  Επισκόπου  καί  ίερέως  των  μη  δεχομένων  τδν  έπιστρέ- 
φοντα  από  αμαρτίας  καί  των  χλευαζόντων  χωλόν  τυφλόν  η 
κωφόν  η  τάς  βάσεις  πεπληγμένον,”  σν'  “Περί  ύφουμένης 
Παναγίας  εάν  συμβή  άπολεσθήναι.” 

Ό  δά  Ν ομοκάνων  αύτός,  τάλλα  συμπίπτων  τφ  Πίνακι, 
αρχεται  διά  τοΰ  Προοιμίου  “Νουθεσία  εις  τόν  πνευματικόν 
καί  ασφάλεια.”  ’Άρχ.  Ό  δεχόμενος  τούς  λογισμούς  των 
άνθ ρώπων  οφείλει  είναι  τύπος  αγαθός  των  πάντων. 

2  (φ.  144/2).  Ευχή  σνγχωρητ ική 

7 τρός  τούς  μέλλοντας  μεταλαβεΐν. 

3  (φ.  148).  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν · 

Έν  φ.  17  α'  Ίωάσαφ  ίερομονάχον  Π  ατμίου.  Έν  φ. 
18α·  Τώ  παρόν  ύπάρχη  καμοΰ  Ίωάσαφ  ίερομονάχον 
άγιώρίτη  εί  καί  σύ μοπετ ριώτη  καί  έκ  της  νήσου  Πά¬ 
τριου  καί  δπηος  τό  άποξενόση  νά  ήναι  άφόρεσμένος 
καί  άσυνχύρετος  αμήν.  1785  Ιουνίου  5.  Έν  δε  φ.  18/3· 
Ίωάσαφ  ίερομονάχον  Σύμοπετριώτου  καί  έκ  τής  νήσου 
Π  ατμού. 

5821.  3ι4· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11)·  XVII.  (0.  131). 

Νομοκανων  (  Ε ξομολογηταριον). 

Κεφ.  σμ' ,  ών  α'  “  Περί  των  χειροτονούντων  παρ  ενορίαν  ” ... 
σμ'  “Ό  μικρός  αγιασμός.” 

5822·  3*5- 

Χαρτ.  32.  (0,132  χ  10).  XVI.  (φ.  170). 

1  (φ.  I  α).  Ν  ομοκάνων. 

Προτάσσονται  α'  (φ.  1  α).  “  11/ναξ  των  έμπροσθεν  κεφα¬ 
λαίων  :~Συνοδικοί  καί  άποστολικοί  κανόνες  καί  τοΰ  μεγάλου 
Βασιλείου.”· — β'  (φ.  7/3 — ·25  β).  “Πράε  τόν  πνευματικόν 
πατέρα,  καταρτισμός  καί  ασφάλεια.”  ’Άρχ.  Ο  δεχόμενος 
τούς  λογισμούς  των  άνθ  ρώπων  οφείλει  είναι  τύπος 
άγαθός  τοΐς  πάσιν. 

Ό  Ν  ομοκάνων  συμπίπτει  τφ  προτασσομένιρ  Πίνακι,  περι- 
λαμβάνοντι  κεφάλαια  σμη',  ών  α'  “  Περί  τοΰ  παρ’  ενορίαν 
χειροτονοΰντος,”  β'  “Περί  τοΰ  έπί  χρήμασι  χειροτονοΰντος,” 
γ'  “"Επισκόπου  ή  ίερέως,  τύφαντος  τινά,”  δ'  “Περί  κληρικού 
έγγύας  διδόντο ς,”...σμζ~'  “Περί  τοΰ  πότε  όφείλουσιν  οί  όρθώς 
βιοΰντες  μεταλαμβάνειν,”  σμζ'  “  Περί  πνευματικής  συγγένειας  ’ 
έκ  τοΰ  άγιου  βαπτίσματος,”  σμη'  “  Περί  έτέρας  πνευματικής 
συγγένειας,  έκ  τοΰ  άγιου  βαπτίσματος.” 

2  (φ.  82  α).  “Ε υχή  ήτις  λέγεται 

παρά  άρχιερέως  ή  πνευματικόν,  έπί  τόν  μέλλοντα  μεταλαβεΐν 
των  φρικτών  μυστηρίων.” 

3  (φ·  86  α).  “ 'Ο  τιμιωτατος  ο  δείνα,  βονλόμει /ος 

άναβιβασθήναι  εις  τό  τής  ίερωσύνης  μέγα  άξίωμα,  προςελθών 

άνέθετο  τούς  αύτοΰ  λογισμούς  τη  έμή  οΰθενύτητι.” 

4  (φ·  86  β).  “  ’ Ακολουθία  εις  αρχάριον  ρασοφο- 
ρονντα.” 

5  (φ.  88  β).  “  ’ΑκολουΟία  τον  μικρόν  σχήματος.” 

6  (φ.  102  β).  “  Αιήγησις  πάνυ  ώφελημος 

τοΰ  άββά  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου.” 


7  (φ.  1 1 9  β)·  “  Επιστολή  τοΰ  κνρίον  ημών 

Ίησοΰ  Νριστοΰ'  αϋτη  ή  έπιστολή  έπεσεν  εξ  ούρανοΰ,  έν  μηνί 
Σεπτεμβρίιρ  δ^.” 

Άρχ.  Πρόλογοί  καί  διήγησις,  τοΰ  φοβερού,  καί 
φρικτοΰ  θαύματος  τοΰ  γενομένου  έν  τφ  λαφ  τής 
Ιερουσαλήμ. 

8  ( φ .  129/3).  “Βαθμολογίου  συν  Θεω  άγίω, 
περιέχον,  εις  τούς  πόσους  βαθμούς  γίνονται  τά  των  γάμων 

συνοικέσια.” 

9  [Φ·  ΐ6 2  β).  ’ Οδηγία ι  περί  τής  ενρέσεως 
τοΰ  Πάσχα  καί  των  κινητών  εορτών. 

ίο  (φ.  167  β).  “  Στιχηρά  αναστάσιμα.” 

Εν  φ.  170  β  μεταξύ  δοκιμίων  κονδυλίου  χειρί  νεωτέρα' 
1665  έτος,  Επαναλαμβάνονται  δε  ταΰτα  δίς. 

Τά  φ.  3  κεκομμένον  κατά  τό  ήμισυ  προς  τά  έξω. 

5δ23·  3ΐ6. 

Χαρτ.  16  μι κρ.  (0,14x0,95).  XVI.  (0.131). 
“  Νομοκανονον  πανν  πλούσιον.  Νονθεσίαι  εις  τον 
πνευματικόν  και  άσφάλειαι.” 

"Αρχ.  Ό  δεχόμενο;  τούς  λογισμούς  των  άνθ  ρώπων 
οφείλει  εΐναι  τύπος  άγαθός  των  πάντων  καί  έγ κρατής. 

Προτάσσεται  τοΰ  Νομοκάνονος  Πίναξ  ακέφαλος,  άρχόμενος 
άπό  κεφ.  ριε'  “Περί  ίερομονάχον  μεγαλοσχημονήσαντος.” ... 
Κεφ.  σιξ' .  “  Περί  ΰφουμένης  Παναγίαε  εάν  άπολεσθή.” 

Π ροςτέθεινται  έν  τέλει  τοΰ  Νομοκάνονος  κεφ.  σιη' — σκβ', 
ών  κεφ.  σιη'  “Ιν ύρ  Μάρκου  Άλεξανδρείας.”  ”Α ρχ.Έάν  έκ 
τοΰ  άγιου  ποτηριού  ή  έκ  τοΰ  άγιου  δίσκου  χυθή  τι 
κατά  γής.,.,σκβ'  “ Εί  ούχ  εύρίσκεται  οίνος  δυνατόν  έστι  μετά 
οξους  ποιήσαι  ένωσιν.” 

5δ24·  3ΐ7- 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,105).  XVII.  (0.254). 

1.  Νομοκανων  ( ακέφαλος ). 

2.  “  Συνοδικοί  καί  άποστολικοί  κανόνες  καί  τοΰ 
μεγάλου  Βασιλείου  ”  κεφ.  ρπγ  . 

3·  “  Εκλογή  ΰττο  διαφόρων  κανόνων 
περί  ποια  άμαρτήματα  κολύουσι  την  ιεροσύνην .” 

4·  Τίτλος  περί  χειροτονίας  καί  συγγένειας. 

5·  Εΰχαί  σνγχωρητικο,ί  επί  μεταλήφει. 

5δ25·  3ιδ· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.102). 

1  (φ.  I  α).  “  Ευχή  σνγχωριτική  έπί  εξομολογού¬ 

μενων." 

2  (φ.  9  α)·  Πίνα£  τον  επομένου  Νομοκάνονος. 

3  (φ·  17  β)·  Ν  ομοκάνων  κεφαλαίων  σογ  . 

α'  “Περί  πνευματικούς  καί  τί  λογής  πρέπει  νά  εϊνε  ό  πνευ¬ 
ματικός.” — ...σογ  “Περί  τής  λαβούσης  ζυμάρι  καί  τό  σώμα 
άποσπογγιζούσης.” 

"Επονται  δ’  εις  τόν  Νομοκάνονα  πρόςθετοι  Κανόνες  εις 
άμαρτάνοντας  άνευ  ίδιου  αριθμού. 

4  (φ.  95  α)·  “  Περί  αφωρισμένον  πώς  γνωρίζεται 
κατά  τόν  θάνατον  αύτοΰ  πόθεν  άφωρίσθη.” 

5  (φ.  9^  β)·  “"Εως  επτά  ηλικίας  έχει  δ  άνθρωπος 
καί  ποια  εΐναι  καί  πώς  καλούνται.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΊΈΛΕΗΜΟΝΟΣ 


363 


6  (φ.  97  α)·  “  Περί  εκείνος  οποί»  εδραμεν 

όλοψύχως  εις  την  έξομολό γησιν  πώς  έσυγχωρήθη  παρά. 

θεού.” 

7  (φ.  99  α)·  “  Περί  τοΰ  Μ,ανασση,  ότι 

διά  νά  μετανοήση  έξ  όλης  ψυχής  έσυγχώρησεν  αυτός  ό  θεός.” 

8  ( φ .  ιοο  β).  “  Άκονσεται  Ιστορία  θαυμαστή  περί 
ελεημοσύνην.” 

Έν  φ.  8  β·  μψπγ™  Αϋγούστου  23·  τό  παρόν  νομοκά- 
νονον  υπάρχει  κάμμοΰ  τοΰ  αμαρτωλού  και  αναξίου 
μονάχον  ΐίαρθ ενίον '  καί  8ςτις  των  Χριστιανών  νά  τον 
πάρη  &νευ  τό  θέλημά  μου  νά  εΐνε  άφωρισμένος  παρά 
της  όμοουσίου  καί  αδιαιρέτου  Ύριάδος'  ενός  θεοΰ  των 
8λω ν  καί  νά  ύπάγη  εις  τον  τόπον  τοΰ  Ιούδα. 

Τά  φ.  86  β  κ.  έ.  υπό  άλλης  έξαιρέτως  κακογράφου  χειρός. 

5826.  3Ϊ9- 

Χαρτ.  16.  (0,16  χ  0,11).  ΧΥΙ.  (φ.  419). 

ι  ( φ .  ι  α).  Εΰχαί. 

’Άρχονται  έν  τρισί  μη  συνηριθμημένοις  φύλλοις,  έξακολουθοΰσι 
δε  μέχρι  καί  τοΰ  φ.  1  α. 

2  (φ.  2  β).  “  'Ωρολόγιον  περιέχον  την  ακολουθίαν 
της  εκκλησίας.” 

3  (φ·  135  α) ■  “Άρχη  συν  ©εώ  άγιω  τον  μηνολο¬ 
γ  ί ον.” 

4  (φ.  265  α).  “  Απολιτίκια  αναστασία ...  των 

Οκτωήχων.” 

5  (φ.  289  α)·  Ακολουθία  εις  εννπνιασμόν.” 

6  (φ.  293  α)·  “  ’ Ακολουθία  τοΐι  ακαθίστου  νμ.νον” 
(κολ.). 

5827.  32°· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  ΧΥΙ.  (σ.  800). 

1  (σ.  ι).  Ανθολόγων. 

2  (σ.  787)·  “ Αναγνώσματα  εις  διαφόρους  αγίους.” 

5828.  321· 

Χαρτ.  16.  (0,15  χ  0,10).  XVII.  XVIII.  (φ.  37). 

Ακολουθία  και  ενχα'ι  τής  αγίας  Μ εταληψεως. 

5829.  322· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (φ.  253). 

“"Υμνος  τριαδικός  συνέχει  εις  το  μεσοννκτικόν 

λέγεται  δέ  εις  την  αρχήν  μετά  τό  είπεΐν  τό  Πιστεύω  εις  ένα 
θεόν  εί  μετά  τό  Τ ριςάγιον.  Έκ  των  δογμάτων  τοΰ  άγιου 
Διονυσίου  τοΰ  Αρεοπαγίτου.  Εκλογή  καί  σύνταξις  Θηκαρά 
μονάχου  ■  καί  τό  Ίδου  ό  νυμφίος  ·  καί  ’έτερα .” 

Έν  φ.  1  α  άλλη  χειρί '  Τό  παρών  βιβλίων  ΰπάρχη  έμοΰ 
τοΰ  ταπεινού  καί  αναξίου  καί  εϋτελοΰς  Άνθιμου  ίερο- 
μονάχου  καί  καταγινόσκοντες  εϋχεστέ  μου  διά  τόν 
Κύριον.  Κατωτέρω  δέ  οικογενειακού  συμβάντος  σημείωσις 
ούδενός  λόγον. 

583ο·  323. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,105).  XVIII.  (0.134). 

Θηκαράϊ. 


5δ3Σ·  324· 

Χαρτ.  32.  (0,12  χ  0,8).  XVIII.  {φ.  414). 

Θηκαράϊ. 

Περιβάλλεται  ύπό  ξένου  φύλλου  (Περγ.  XII.)  ύλης  εκκλη¬ 
σιαστικής. 

5832.  325· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,112).  XVI.  (0.85). 

Θηκαράϊ  ακέφαλος. 

Έν  0.  8  α  “  "Ύμνος  εις  την  άρχην  τοΰ  "Ορθρου  τοΰ  φιλοσο- 
φωτάτου  κυροΰ  Νικηφόρου  τοΰ  ΒΧεμύδου.” 

Έν  0.  70  β  άλλη  χειρί'  Ετούτο  το  χαρτί  εΐνε  της 
Παναγήας  τό  κελίον  του  Βισαρίον  καί  μ ιδίς  άποξενόσι 
αυτό  άπό  έκί  διά  νά  μιν  ’έχι  την  Παγίαν  αντίδικον 
έν  τι  είμέρα  της  κρίσεος  καί  πάντας  τους  άγιους. 

Έν  0.  84β·  £  ΙΟΟλγ'  επάτωσ  αν  το  βιμα  Της  μεγάλης 
ε κ κλησίας  του  Πρωτάτου. 

ζ  100)  οε'  εφτιάσαν  το  τέμπλω  της  μεγίστης  εκλη- 
σίας  του  Προτάτον  Τριγωρίου  μοναχού. 

Κατωτέρω  δέ  άλλη  χειρί'  1798  βροχάς  περήσάις  εδορ- 

θή  (;)■ 

Και  έν  τοϊς  τρισί  δέ  πρώτοις  μη  συνηριθμημένοις  παραφύλλοις 
εΰρηνταί  τινα  σημειώματα,  άλλ’  ονδενόϊ  λόγου. 

5δ33·  326. 

Χαρτ.  16.  (0,152x0,11).  XVII.  (0.183). 

Συλλογή  διαφόρων  Κανόνων  και  Ευχών. 

Έν  0.  181  α  έν  μέσιρ  αναξίων  λόγου  σημειωμάτων  καί 
δοκιμίων  κονδυλίου '  Τό  παρόν  βιβλεΐον  ύπάρχη  τοΰ  έλα- 
χίστου  Τιμοθέου  'ιερομονάχου  τοΰ  κατα  τόπουΈλάδος. 
Έν  δέ  0.  181  β  άλλη  χειρί'  'Α ναπαύθηκαι  ό  γέροντας  μου 
ό  μακαρίτης  παπά  Ττ;μ.ό0εο$  είι  τοΰ  ς  1803  έν  μιν  η 
Χόέμβρίου  εις  τας  8  τοΰ  άυτοΰ  μηνάς  όπου  έόρτά- 
ξομεν  την  εορτήν  τών  ταξιάρχόν'  ταίσαρας  8ρας  της 
νικτός'  πηγενάμενι  όμοΰ  εις  τον  άγιον  Τά0ον  τοΰ 
κιρίου  ημόν  Ίύσοΰ  Χρίστου,  όντας  εί  το  Τάφα  άρο- 
στόντας  καί  έτσι  ανέβι  εις  την  αγίαν  πόλιν  ’ϊέρου- 
σαλίμ  καί  π ρός κιν όντας  τά  αγία  π ρος κινίματα  καί 
κονέψαμε  εις  τόν  τήμιον  Πρόδρομον  τό  μοναστήρον 
καί  βαρένοτας  ι  άροστεία  εις  μέρας  δέκα  δκτό  καί 
έδοσε  τό  κινόν  χρέος. 

5δ34·  327· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,145x0,10).  XVIII.  (0.194). 

1.  “  Εΰχαί  θεωρητικά ι  καί  εξωτικά ί 

καλούμεναι  Μονόλογοι,  τοΰ  μακαρίου  Αυγουστίνου 'Ιππώνοϊ 
έ  ρ  μην  ευ  θ  είσαι  προς  την  Ελλάδα  γλώτταν  παρά  Δημητρίου  τοΰ 
Κυδώνη.” 

2.  Μ,ακαρισμοί. 

*5δ35·  32δ· 

Χαρτ.  16.  (0,15  x0,905).  XIX.  (σ.  25). 

“  Στίχοι  εις  την  Κοίμησιν  τής  υπέρ  αγίας 

Θεοτόκου.  Ποιηθέντες  παρά  Νήφωνο$  μονάχου  Αγιορείτου, 
άντιγραφέντες  δέ  παρά  μοναχοΰ  Συμεών,  καλλιγράφου,  Σαμιώτον. 
Έν  Άγιωνύμω’Όρει.  1895.” 

Εΐσί  δέ  τροπάρια  86,  ών  1  “'Έχοί  γ'  προς  τό  Άκατάληπτον 
έστι  ’  ’ 


46—2 


364 


ΑΓΙΟΡΕ1ΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Αεΰτ ε  στίφη  Μοναστών 
της  Μτ /τρόϊ  θεοΰ  ημών, 
την  Μ  ετάστασιν  ιρδαΐς 
εύφημήσω  μεν  φαιδρώς. 

86  ΈΪ5  π  ρεσ  βείαις  ό  θεόϊ 

σωσον  τάς  ψυχάς  ημών 
πάντων  των  πανευλαβώς 
σέ  τιμώντω ν  ώϊ  είκό ς. 

Έν  άρχη  έπίτιτλον  έγχρωμον. 

583δ·  329· 

Χαρτ  16  μικρ.  (0,144x0,10).  XVIII.  (φ.  55). 

1  (φ.  I  α).  “  Πινα£  κατά  αλφάβητου 

όπου  δείχνει  καταλεπτώς  δλα  τά  συναξάρια  των  άγιων  κατά 
πλάτος  εις  ποιον  βιβλίον  άπά  τά  κοινά  της  εκκλησίας  μας  τά 
καθένα  περιέχεται,  διά  νά  ϊμποροΰν  νά  εΰρίσκωνται  εΰκολώτερα , 
και  νά  διαβάξωνται  εις  τούς  καιρούς  των." 

2  (φ.  I 1  α).  “  Α ρχι  συν  Θεω,  ταΐς  Ωρα ις.” 

Άπό  φ.  21  λείπουσιν  δσα  έδει  γραφηναι  ύπο  του  έρυθρο- 
γράφου.  Ατελείς  δ’  ΰπά  του  πρώτου  βιβλιογράφου  μεινάσας 
τάς”  Ωρας  συνεπλήρωσεν  άλλη  χειρ. 

3  ( φ.  43  α)·  Στ ιχολογία  προ  τον  Κανονος. 

4  (φ.  55  β)·  Τύπος  επιστολής. 

"Εν  τέλει  εύρηται  συνεσταχωμένον  μετά  του  ξύλου  τοΰ  περι¬ 
καλύμματος  φύλλον  (Χαρτ.  XVI.)  περιέχον  μέρος  Κανόνος  άγιου. 

*5δ37·  33°· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVI.  (0.115). 

1  (φ.  I  α).  Έ£α7 τοστειλάρια  ακέφαλα. 

’Άρχ.  (άκέφ.) ...Κύριε  έξαπόστειλον  την  χεΐρα  σου  έξ 
ύφους.  < 

2  (φ.  5  α )·  Ίωάννου  τοΰ  Χρνσ-οσ-τόμου  Λειτουργία. 

3  (φ·  43  β)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

4  (φ·  9 2  α)·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 
Κοσμείται  ύπο  κομψών  αρχικών  -γραμμάτων. 

5δ38·  33 1  - 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVI.  (0.85). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  της  κουράς  των  μοναχών 
(ακέφαλος). 

2  (φ.  13  α)·  “  Λ ρχη  τον  σχηματολογίου.” 

3  (φ.  14  β)·  “  Ακολουθία  τον  μεγάλου  αγιασμόν.” 

4  (φ.  35  α)·  14  Ακολουθία  τον  έξοδιαστικον.” 

5  (Φ·  7άβ)·  “  Ακολουθία  τοΰ  μικρόν  αγιασμόν.” 

5839·  332· 

Χαρτ.  32.  (0,13x0,10).  XVIII.  (0.51). 

1  (φ.  I  α).  “Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν.” 

2  (φ.  20  α).  Εΰχτ/  επι  των  σταφνλών. 

Τέγραπται  Αλλη  χειρί. 

3  (φ.  21  α).  “  Γνώριαι  μονόστιχοι  εκ  διαφόρων 

σοφών  καί  ποιητών .” 

α'.  “Εΐ$  αγαθούς  άνδρας.”  ’Άρχ.  Άνηρ  6  χρηστός. 
Τελευταία  κεφάλαια  “Εί$  έχθραν”  καί  “Εί?  ζωήν." 

4  (φ.  28  α).  Τυ7τοι  επιστολών  και  έγγραφων  εις 
ιερωμένους  καί  κοσμικούς. 


Μεταξύ  τούτων  έν  φ.  40/3  “  Ιΐανδεκτικη  ητις  καλείται  ύπο 
τών  ιδιωτών  άπανταχοΰσα .”  ’Άρχ.  Οΐ  Απανταχού  ευρισκό¬ 
μενοι  πανιερώτατοι  μητ  ροπολΐται,  θ  εοφιλέ  στατοι 
έπίσ κοποι.  Έν  δε  0.  44α  Τύποϊ  έγγραφου  άποστελλομένου 
εις  μητροπολίτην  Χαλκηδόνος  ώ$  παρά  μονής  παθούσης  ύπδ 
τών  Αγαρηνών  καί  δεομένης  βοήθειας. 

Έν  0.  47  α  άνωθεν  Τύπου  έπιστολικοΰ  διά  μονοκονδυλίας· 
Ό  καθηγούμενος  της  σε βασ μίας  καί  βασιλικής  μονής 
τοΰ  Δοχειαρίου  όΔ  ιερομόναχος  καί  οι  έν  Χριστιρ  σύν 
έμοί  αδελφοί. 

Τ’ 

584°·  333- 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XVII.  (0.41). 

1.  “  Ακολουθία  εις  μνημοσννον  τον  μοναχών.” 

2.  Ακολουθία  εις  ετερα  μνημόσυνα. 

Έν  0.  41α’  +  Ό  γράψας  Ναθαναήλ  μοναχός  α,χπ'  ( = 
1680). 

5δ4ΐ·  334- 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,11).  XVII.  (0.129). 

Έ'ιρμολόγιον. 

5δ42·  335- 

Χαρτ.  16.  (0,162x0,112).  XVII.  (0.63). 

1  (φ.  I  α).  “  Θεοτοκία  ψαλλόμενα 

κατά  ήχον  έν  τη  τών  ιδιομέλων  τάξει.” 

2  (φ.  57  α)·  ί1  Ανάμνησις  πνευματική 

τοΰ  άγίου'Όρους  τοΰ'Άθω  έκ  παλαιών  ιστοριών.” 

Έν  0.  56 β-  Τά  παρόν  θεοτόκιον  άφηερώθη  εις  τον 
άριστε ρόν  χωράν  καί  ό  άποξενύσας  αύτώ  έστω  άφη- 
ρισμένος  παρά  τάν  τιη’  θεοφόρων  πατέρων  καί  ή  μερίς 
του  μετά  τοΰ  Ιούδα. 

Έν  άρχη  τοΰ  κωδικός  τέσσαρα  μη  συνηριθμημέν α  φύλλα 
περιέχοντα  Εύχά$. 

5δ43·  336- 

Χαρτ.  16.  (0,162x0,11).  XVII.  (0.229). 

1  (φ.  3  α)·  Ακολουθία  εις  τους  άγιους  Ασωμάτονς. 

2  (φ.  7δα)·  ’Αποστολοευάγγελα. 

5δ44·  337- 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (0.215). 

Θηκαράς. 

5δ45·  338· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,10).  XVII.  (0.107). 

1.  Εΰχαί  τον  "Εσπερινού,  τον  Ορθρου  καί  τον 
Ανχνικον. 

2.  Ακολουθία  ψαλλομένη  εις  κόλλυβα  νεκρώσιμα. 

3·  Εΰχαι  διάφοροι. 

5846·  339· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,115).  XVIII.  (0.129). 

Μάρκου  Εφέσου  τον  Ευγενικού  Κανόνες  η 

κατά  τών  οκτώ  γενικών  λογισμών. 

5δ47·  340· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.259). 

I.  "Ερμηνεία  κανόνων  των  οεσποτικων  εορτών. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


365 


2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

Έκ  τοΰ  των  Ασκητικών  β'  κεφαλαίου  Περί  προςευχης. 

3·  Συνεσίου  Προς  τον  φύλακα  άγγελον  Ικετηρία 
έφεσις. 

4·  Κανών  Ιαμβικός  της  Πεντηκοστής. 

5·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Κανών 

ίαμβικο$  εις  την  τοΰ  Χρίστου  γέννησιν  μεθ'  ερμηνείας. 

5848.  34ΐ· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,95).  XVII.  (0.102). 

Κ,αταβασίαι. 

Έν  φ.  18  α’  Τό  παρόν  υπάρχει  έκ  της  βασιλικής 
μεγίστης  λαύρας  τοΰ  Β ατοπεδίου  και  όπιος  τό  απο¬ 
ξενώσει  να  2χει  άντίδικον  την  βη ματάρισσαν  έν  τη 
φρικτη  ημέρμ  της  κρίσεως.  Φ έρουσι  δέ  ταΰτα  κάτωθεν  την 
υπογραφήν  Παχωμίου  μονάχου.  Έν  φ.  55  α  μονοκονδυλία 
δυςξύμβλητος.  Έν  ΰέ  φ.  84  α  σημείωσις  κτήτορος  τοΰ  βιβλίου 
η  αναγνώστου  μετά  χρονολογίας  αψοη' . 

5849·  342- 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.31). 

1  (φ.  I  α).  ’ Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμού. 

2  (σ.  24  β)·  Μεγαλυνάρια  ψαλλόμενα  εις  τας 

Βεσποτικα,ς  έορτάς. 

5850·  343· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.32). 

Ακολουθία  τον  όσιον  Μακαρίου  “  τον  υπέρ  Χριστού 
άθλήσαντος.” 

5851·  344· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,145x0,11).  XIX.  (0.10). 

“  Οίκοι  κΒ'  κατα  άλφάβητον  εις  τον  άγιον  μεγαλο¬ 
μάρτυρα  Τ ρύφωνα.” 

5852.  345· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,105).  XVIII.  (0.67). 

1  (φ.  I  α).  Κανών  παρακλητικός 

εις  τόν  άγιον  ιερομάρτυρα  Χαράλαμπον. 

2  (φ.  ΐδ  β).  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμμΰδου 

Εκλογή  φαλλομένη  εις  τα ς  έορτάς  τοΰ  όλου  ’έτους. 

3  (φ·  5 1  α)·  λ-κολουθία  τού  μικρού  αγιασμού. 

5δ53·  346. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.60). 

Εκλογή  τού  Ψαλτηρίου. 

"Επιγράφεται  έν  φ.  8β'  “Εκλογή  καί  σύνταξις  τοΰ  σοφω- 
τάτου  [Νικηφόρου]  Βλεμΰδους  εις  τάς  έορτάς  τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ.” 

5δ54·  347· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XVIII.  (0.26). 

“  Κανών  παρακλητικός  εϊς  τήν  υπεραγίαν  Θεοτόκον 
ποίημα  Θεοστηρίκτου  μοναχοΰ.” 

Τελ.  (κολ.)  Ένδοξοι  απόστολοι  τοΰ  Χριστού  μάρτυρες... 


5δ55·  348. 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,105).  XVIII.  (0.58). 
Γενναδίου  τοΰ  Σχολαρίου  “  Οί  επίλοιποι  τής  ακο¬ 
λουθίας  τού  μεροννκτ ίου  Ψαλμοί.” 

5856·  349· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,105).  XIX.  (0.244  +  2). 

1.  Πασχάλιον  μεθ  ερμηνείας. 

2.  Κανονιον  των  Κυριακών. 

3·  Κανονιον  τού  'ί'αλτηρίον  μεθ  ερμηνείας. 

4·  Μηνολόγιον  μεθ'  ερμηνείας. 

5·  ΣεληνοΒρόρ ιιον. 

5δ57·  350- 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XIX.  (0.424). 
“  Πασσάλων  παντοτινόν  από  τής  ένσάρκου 
οικονομίας  έν  έτι·  ήσί  1600  αχ.” 

Έγράφη  τό  παρόν  βιβλίον  χειρόγραφων  ΪΙασχάλιον 
έτους  1858  αωνη'  έτος  από  Χρίστου  Απριλίου  9  θ' 
ήμέρμ  δ'.” 

5858.  351· 

Χαρτ.  16.  (0,135  x0,95).  XIX.  (0.178). 

1.  “  Σημειώσεις  των  ευαγγελίων.” 

2.  “  Σημείωσις  εις  τεσσαρα  θεία  και  ιερό, 
εύαγγέλια  των  κεφαλαίων  καί  εδαφίων,  εις  τάς  περικοπάς  τοΰ 

ίεροΰ  Ευαγγελίου  όλων  των  εβδομάδων  καί  των  δώδεκα  μηνών 
τοΰ  όλου  ένιαυτοΰ...” 

Έγράφη  τό  παρόν  τοΰ  ς  1865  αωξε  Ιουλίου  23  κγ’ 
ημέρα  Γ '. 

’Ίδε  καί  5905  (398). 

5δ59·  352- 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVI.  (0.47). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία  (ακέφαλος). 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία  (ακέφαλος). 

Έν  τέλει’  Ή  παρούσα  λειτουργία  έγράφη  διά  συν¬ 
δρομής  καί  έξόδων  τοΰ  κυροΰ  Παρθενίου  ίερομονάχου 
καί  έπροςηλόθη  έν  τιρ  ναφ  τοΰ  Χρυσοστόμου  Ίωάννου 
διά  ψυχικήν  σωτηρίαν. 

586ο.  353· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (0.134). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  τής  προςκομιΒής  (ακέφαλος). 
Έν  0.  7  β  γράμμασιν  έρυθροΐς·  Μ νήσθητι  κάμοΰ  Τρη- 

γορίου  μοναχοΰ  καί  Χρηστίν ης  μονάχης :·  Κ ομνηνοΰ. 

2  (φ.  8  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

3  (φ.  54  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

4  (φ·  107  α).  “Η  θεία  μυσταγωγία  των  προη¬ 
γιασμένων.” 

5  (Φ·  133ί®)·  τών  κολλυβών. 

586ι.  354· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (0.107). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  33  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ.  7  7  α)·  'Η  λειτουργία  των  προηγιασμένων. 


366 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5862.  355- 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (φ.  35). 

I.  “  Συλλογή  εκ  πολλών  άγιων  βίων 

συναγωνισαμένων  τω  έν  άγίοις  πατρί  ημών,  Μιχαήλ  επι¬ 
σκοπώ  Συνάδων  τιρ  ομολογητή.  [Μ  ]εταφρασθεΐσα  εις  τήν 
κοινήν  γλώτταν  παρά  τοΰ  λογιωτάτου  διδασκάλου  καί  πνευμα¬ 
τικόν  κυροΰ  Γερμανού·  αιτήσει  τοΰ  εν  πνευματικοί  Ματθαίου.” 

Ή  έπ ιγραφή  αυτή  εΰρηται  μόνη  &νευ  κειμένου  έν  τοΐς  δύο 
πρώτοις  μή  συνηριθ μημένοις  φύλλοις. 

2  ( φ .  I  α).  Ψαλτηριον. 

3  (Φ·  35  β)·  ΈίΧΨ 

ΤΑ.  (κολ.)*  και  πάντων  των  διακονιστών  έν  τχι  άγ/ςι 
μονή  ταύτΎ),  €Ϊπομ€ν ... 

5863.  35^· 

Χαρτ.  16.  (0,1.51x0,101).  XVI.,  XIX.  (0.96). 

1  (φ.  I  α).  “  Εΰχαί  τοΰ  Ανχνικοΰ.” 

2  (φ.  33  α)·  “  Κανών  ψαλλόμενος  εις  πάντας  τους 
άγιους· 

ποίημα  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού.” 

3  (φ·  63  <*■)■  Κανών  παρακλητικός 

εις  τον  άγιον  ιερομάρτυρα  καί  θαυματουργόν  Χαραλάμπην. 

Τέγραπται  χειρί  τοΰ  XIX.  αίώνο 5. 

4  (φ.  82  α).  “  Παράκλησις  εις  τον  άγιον  ιερο¬ 

μάρτυρα  Σεραφείμ..” 

Έν  τέλει'  Έν  ’έτει  σωτηρίιρ  μωιη'  εις  μήνα  Ίαννου- 
αρίου  (  =  1818). 

5864·  357- 

Χαρτ.  16.  (0,149x0,10).  XVII.  (0.59). 

1  ( φ .  I  α).  “  Αρχή  τοΰ  Εσπερινοΰ 

τή;  αγρυπνίας  τής  ίεροδιακονικής  τάξεως.” 

2  (φ.  45  α)·  41 Ή  θεία  λειτουργία  των  προηγια¬ 
σμένων.” 

5865·  358· 

Χαρτ.  16.  (0,151x0,102).  XVI.  (0.90). 

1  (φ.  4  α)·  ^ αλτηριον . 

Αειπόντων  των  φύλλων  1 — 3  άρχ.  ( άκέφ .)  άπό  τοΰ  5~'  Ύαλ- 
μοΰ  άκεφάλου'... δικαιοσύνη  σου'  ένεκα  των  έχθρών  μου, 
κατεύθηνον  ένώπιόν  σου. 

2  (φ.  23  β).  Ακολουθία  της  Πεντηκοστής. 

3  (φ·  4^  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αογος  εις 
την  Πεντηκοστήν. 

4  (φ.  6ΐ  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Αόγος  εις  την 
Πεντηκοστήν. 

5866·  359- 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14  χ  10).  XVI.  (φ.  113). 

Κανόνες  μεσονυκτικοι  των  Κυριακών 

ε2;  τήν  αγίαν  Τριάδα  κατ'  ήχον. 

Μετά  καί  ετέρων  Κανόνων. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός.  "Αρχ — ρησθαι'  Τριά; 
πρώην  οΰτω  καί  νυν  οίκτειρησον  τούς  δούλους  σου. 
Τέλ.  λιταΐς  τής  σε  τε καύσης  καί  εύωνύμου  μερίδος 
λύτρωσαί  με. 


5867.  36°· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,12).  XVII.  (0.208). 

Προλόγων  (κολοβόν). 

5868.  36ι· 

"  Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XV.  (0.189). 

Τυπικόν  της  εκκλησιαστικής  ακολουθίας  (κολοβόν). 

5869.  2,62. 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,16).  XVIII.  (σ.  630). 

1  (σ.  ΐ).  “  Τυπικόν  ακριβές 

τής  εκκλησιαστικής  ακολουθίας  άπό  τε  τοΰ  τυπικοΰ  τοΰ  άγιου 
Σάββα,  καί  ετέρων  άθροισθέν  διαφόρων,  ίχον  καί  τα  κεφάλαια 
τοΰ  μοναχού  κύρ  Μάρκου.  Έν  οι;  έκαστον  αυτών  ζητείται 
χωρίοις  μεθ’  ετέρων  αναγκαίων  σημειώσεων.”  Έν  αρχή  φύλλα 
μή  συνηριθ μημένα,  έν  οΐς  “Πίναξ  των  τοΰ  βιβλίου  κεφαλαίων  ” 
[ρμθ'].  Έν  τέλει  δέ  τοΰ  Π ίνακος'  Τό  παρόν  Τυπικόν  μοί 
έδωρήθη  υπό  τοΰ  σε βαστοΰ  μοι  γέροντος  καί  καθη¬ 
γουμένου  Υερασίμου  όπως  πάντοτε  καταγίνωμαι  έν 
αύτφ'  ό  άρχιγραμματεύς  τής  Ελληνική;  γλώσσης  έν 
τιρ  Ρωσσικφ  Κ  οινοβίιρ  τοΰ  άγιου  Μαντελεήμονος 
Ν αθαναήλ  ιερομόναχος.  1870  7 /βρίου  17. 

Έν  σ.  626  κάτω-  Τόλο;  καί  τω  θειρ  δόξα. 

2  (σ.  627).  “  Εκ  τον  Αιοννσιακοΰ  τυπικόν ' 

δήλωσις  περί  τής  εναλλαγή;  τοΰ  ήχου.” 

3  (σ.  629)·  “Περί  τής  άποδάσεως  τον  Χριστός 
άνεστη.” 

Ό  όλος  κώδιξ  περιέχει  διαφόρους  προςθήκας  έν  τή  ψα.  διά 
παραπομπών. 

587°·  363· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XIX.  (σ.  213). 

Τυπικόν  των  αναγνωσμάτων. 

587χ·  36 4- 

Χαρτ.  8.  (0,213  χ  0,135).  XV.  (0.267). 

ι  (φ.  I  α).  Ακολουθία  εις  μνηστείαν. 

2  (φ.  3  α)·  Ακολουθία  τον  στεφανώματος  (άκεφ.). 

3  (φ.  6  α).  Ακολουθία  των  στεφανωμάτων. 

4  (φ.  15  β).  “  Ακολουθία  εις  άδελφοπο ίησιν.” 

5  (φ.  ΐ8  β).  Ακολουθία  εις  την  σφράγησιν  παιόός 

λα/3ών[το;]  όνομα  τή  ημέρα  τής  γεννήσεως  αύτοΰ.” 

6  (φ.  ΐ()β).  “  Ακολουθία  εις  τό  ποίησα ι  κατι- 

χονμενον.” 

7  (φ.  31  α)·  <1  Ακολουθία  τον  αγιασμόν  των  αγίων 
Θεοφανειων.  ” 

8  (φ.  39  β)·  “  Ακολουθία  τοΰ  άγιασμοΰ.” 

9  (φ·  45  β)·  ’Αποστολοενάγγελ α  (κολ.). 

Τά  0.  30 — 33  άντιστρύφως  έσταχωμένα. 

5872·  365- 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XV.  (0.178). 

Π  εντηκοστάριον. 

Έν  φ.  177  β'  Τό  παρόν  Μέντη  κον  στάριον  ύπάρχι 
τής  σεβάσμιας  μονής  Β  ατοπεδίου  καί  ήτης  βουληθι 
άποξονόσαι  αϋτο  να  'ίναι  άσηχώ ριτος  Οπό  θεού  παντω- 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


367 


κράτωρος  καί  να  έχι  την  11α ναγίαν  άντίδικον.  Εΰ- 
ρηνταί  δε  ταΰτα  γεγ ραμμένα  χειρί  τον  XVII.  αίώνο 5  εν  κενφ 
μείναντι  χώριρ  άνωθεν  των  στίχων  τώνδε  τον  τδ ν  κώδικα 
έκγ ράφαντος,  γεγ ραμμένων  καταλογάδην" 

Ταύτην  την  βίβλον  ήν  όράτε  ώ  φίλοι 
υπάρχει  άνδρδ ς  εύλαβούς  και  τίμιου 
τούνομα  Κωνστάντιος  Χριστού  γάρ  θύτης 
έχων  γ άρ  αξίωμα  αγγέλων  σχήμα 
5  μονής  κατοίκων  ίεράς  σεβασμίους 
Νικολάου  τε  Μ νρέων  ίερονργοϋ(;) 
όνομαξομένη  τε  Κροτη ριάτη 
φάλλων  γ  άρ  άεί  αυτή  ικεσίας 
έν  εσπέρα  τε  πρωί  καί  μεσημβρία 
10  δεόμενος  τε  υπέρ  βρωτίου  γένος 
δεήθητι  νυν  υπέρ  ημών  &  πάτερ 
δπ ως  δ  φιλάνθ ρωπος  θεδς  οίκτίρμων 
τιμωρήση  ρύσει  με  της  αιωνίου 
αξιώσει  με  ζωής  άτελευτήτου. 

Έν  στίχψ  6  άνέγνων  μετ'  αμφιβολίας  ιερουργού  τδ  έν  τιρ 


κώδικι  δυςξύμβλητον 


Έν  δέ  φ.  177  α  άνωθεν  των  παρατεθέντων  στίχων  ή  μονο- 
κονδύλια  ηδε " 


Έν  δέ  φ.  178  η  μονοκονδυλία  ηδε" 


5873·  366. 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,15).  XV.  (φ.  346). 
Τριωδίου. 

"Α ρχ.  (άκέφ.)'.,.τών  έργων  αύτοΰ  ώς  έποίησε. 

Έν  φ.  339  β" 

Χριστέ  δίδου  μογήσαντι  τεήν  πολύολ βον  άρρω γην. 
+  μηνί  Άπριλίφ  β'  έτους  ιζ~~^)<ί>πζ~'  έν  τψ  άγίωρ 
(=1479). 

+  Χριστοΰ  χάριτι  καί  χειρί  Α αυρεντίου. 

Κϋχεσθ  αί  μοι  δια  τον  Κ ύριον  δτι  εις  ξένην  γη 
γέγραφα  καί  ούδέν  ευκαιρούν  εις  τδ  έμδν  θέλημα. 


5δ74·  36?· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,155).  XVI.  (φ.  257). 

Τριωδίου. 

Έν  τέλει"  Έγράφη  διά  χειρδς  Διονυσίου  ίερομονάχου 
τού  Τίελοπίδους  έν  τω  βξα'  ΐνδ.  ιαης  έν  μηνί  Ίουνίιρ 
κβ'  ημέρα  ε Ί  (  =  1553)  διά  έξύδου  θεοκλήτου  μοναχού. 

Τά  φ.  178 — 180  άγραφα. 

5δ75·  368. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVI.  (0.344). 
©εοτοκάριον. 

Κανόνες  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον. 

5876.  369· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,16).  XVII.  (φ.  272). 
Θ εοτοκάριον . 

Κανόνες  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον. 

5δ77·  37ο· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,14).  XV.  (σ.  857). 
θ  εοτοκάριον. 

Κανόνες  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον. 

5878.  371- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVIII.  (0.163). 

©εοτοκάριον  συνειλεγμενον  εκ  διαφόρων  ύμνων 

ύπό  Λουκά  τοΰ  Νικαεωϊ. 

Προτάσσονται  α'  (φ.  1  α).  “  Το?5  έντευξομένοις  τδ  εΰ 

πράττειν.”  ’Άρχ.  Πολλά  μέν  καί  έτερα  πρδς  την  τουτουί 
τοΰ  βιβλίου  συλλογήν  τά  παροτ ρύνοντά  με  έστίν. 
" Ανωθεν  δέ  τής  επιγραφής  Τίοίημα  Διονυσίου  ίερομονάχου. — 
β'  (0.  4α).  “Στίχοι  ιαμβικοί,  ποίημα' ΗσΌ,ίου  μονάχου.”  Άρχ. 
λίητρδς  πανάγνου  βίβλος  ύμνος  ένθέων 
οϊ  νουν  βρότειον  ίστάουσι  πρδς  πόλον. 

— 7  (0·4)3).  “  Καί  ήρωελεγεΐοι."  ’Άρχ. 

"Ανθεα  ποικίλα  παντοίων  άπολέξατο  κήπων 
ήδυπνόων  λογιών  δ  ρεφ  άμενος  παρέχει. 

— δ'  (0.  5  α).  “Τή  άειπαρθένφ  καί  μητρί  τοΰ  βασιλέως  των 
άνω  δυνάμεων  δουλική  άκρα  προςφώνησις.”  "Αρχ.  Αουκάς  δ 
μέγας  απόστολος  καί  σάλπιγξ  ή  ευαγγελική  μεγαλό¬ 
φωνος  εικόνα  καί  έκμάγιον  τής  θ ειωτάτης  ιδέας  σου 
καί  τοΰ  παναμώμου  καί  παναγίου  καί  θ εοχω ρίτου  σου 
σκήνους  έπί  τής  έν  γή  παρουσίας  σου  καί  διατριβής 
προςήγαγε  καί  ούκ  άπεστράφη.  "Ανωθεν  δέ  τής  επιγρα¬ 
φής  ταύτης  τής  προςφωνήσεως  “Τίοίημα  τοΰ  κυρίου  Ίωιτήφ  καί 
ιτρώην  Τουρνόβου.” 

Έν  0.  163 β"  Εί$  τούς  χιλίους  οκτακόσιους  τριάντα 
ένας  άναπαύθη  έν  Κυρίιρ  δ  πανοσιώτατος  κύριος 
Παίσιοί  ηγούμενος  τον  μΙ,ενοφόντος"  μετά  την  νέαν 
Κυριακήν,  τή  Αευτέρα  τρίτη  ώρει  τής  ημέρας  ήτοι 
’Α  πριλίου  +  26. 

5δ79·  372. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XVI.  (0.387). 

Μτ)ναΐον  Δεκεμβρίου . 

Τά  0.  52  καί  56  κατεστραμμένα,  σιρζομένου  μόνου  τοΰ  πρδς 
τή  ράχει  μέρους  αυτών. 

Έν  αρχή  καί  τέλει  συνεσταχωμένα  μετά  τοΰ  περικαλύμματος 
άντιστρόφως  άνά  δύο  φύλλα  (Περ7·  8.  XIII.  σελ.  2)  περιέ- 
χοντα  Χτιχηρά. 


368 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


588°·  373· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,15).  XVI.  (0.533). 
Ανθολόγων  (μηνολόγ ιον)  τον  ολον  ενιαντ ον. 

Κ ώδφ  ακέφαλος. 

5δδι·  374· 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,151).  XVI.  (0.220).^ 
Άν0ολόγιον  των  κνριωτίρων  εορτών. 

Μαρτίου — Αύγουστου  μετά  της  άκολουθίας  έκάστης. 

5882·  375· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVI.  (0.  289). 

1  (φ.  I  α).  “  Ευχτ;  σνγχωρητική  λεγομίνη 

ύπό  άρχιερέως  η  πνευματικού  πατρός,  έττί  τούς  μέλλοντας 
μεταλαβεΐν  των  θείων  καί  άχράντων  μυστηρίων." 

Μ εταγενεστέρα  εις  τον  κώδικα  προςθήκη,  ής  έν  τελεί  (0. 

3 β)'  ,ξρνζ"  (  =  1648)  Αντώνιος  'έγραψεν.  Καί  κατωτέρω 
Έδιορθώθη  και  έσταχώθη  διά  έξοδο υ  Ανθίμου  μοναχού. 

2  (φ.  4  β)·  Ανθολόγων  των  κνριωτίρων  εορτών 
Νοεμβρίου — Α  νγονστον. 

Π εριέχονται  δ’  αί  έορτα'ι  α  .  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου. — β  . 
Τών  τριών  Ιεραρχών. — γ’ .  ΤοΟ  άγιου  Αη  μητριού. — δ  .  Το  δ 
άγιου  Νικολάου. — -ε'.  Τών  Χριστουγέννων. — ί~’  (φ.  122  α). 
“Άττριλίου  ιη’ .  ' Ακολουθία,  εις  τόν  άπόΊωανν ίνων  [ Ίωάννην ] 
τδν  νέον  μάρτυρα  ττονηθεΐσα,  τω  Ίουστίνω-  αιτήσει  φίλο- 
χριστών  τε  καί  φιλομαρτύρων  τινών  συμπατριωτών  τω  μάρτυρι." 
Έμπ" εριλαμβάνεται  δ’  έν  φ.  127  α  κ.  έ.  Βίο?  Ίωάννου  τοΰ 
νεομάρτυρος  εξ  Ίωαννίνων.  Έν  δέ  φ.  131  β  τάδεί 


5883·  376. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVI.  (0.410). 

1  (φ.  I  α).  Ανθολόγων  τον  όλον  ενιαυτόν. 

Τελευτά  έν  φ.  404/3  διά  τού  Συναξαριού  της  Ακολουθίας  της 

καταθέσεως  της  τίμιας  Ζώνης,  μένοντας  κολοβού. 

2  (φ.  4° 5  α)·  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τόν 
Ευαγγελισμόν. 

“Αρχ.  (άκέφ·Υ ...γγυάται.  Τφ  μηνί  τιρ  'έκτιρ  άπεστάλη 
Ταβριήλ. 

3  (φ·  4°8  »)·  Λόγος  ανεπίγραφος. 

“Αρχ.  Πάντεϊ  υμείς  έν  ευθυμία,  σήμερον,  έγώ  δε 
όδυνώμαι  μόνος.  Τό  δέ  τέλος  κολοβόν  καί  έφθαρμένον  ύφ’ 
υγρασίας. 

Έν  τιρ  φ.  114/3  μείναντι  άγράφφ  έπεγράφη  ώς  δοκίμ ιον 
κονδυλίου  ή  επιγραφή  “ Αρχή  συν  θειρ  άγίιρ  τών  σημαδίων  τής 
ψαλτικής  τέχνης  τών  τε  άνοιώντων  καί  κατιώντων  σώμα..." 

Τά  ύπ'  άρ.  2  καί  3  έγράφησαν  ύπό  έτέρας  χειρύς. 

5884·  37  7- 

Χαρτ-  8.  (0,22x0,16).  XVI.  (0.354). 

“  ’Εκλογάδιον  συν  ©εω  περιεχον 

τάς  καθ'  δλου  τού  ενιαυτού  δεσποτικάς  έορτάς  καί  επισήμων 
αγίων." 

5885·  378· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVIII.  (0.90). 

I  (φ.  I  α).  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν. 


Άναγνωστέα  δέ  ταϋτα  κατά  σύγκρισιν  προς  τήν  αύτήν  γραφήν 
έν  φ.  8  β  καί  16  α  τοΰ  ανωτέρω  ύπ’  άρ.  5679  (172)  κωδικός  ώδε' 
Εν  ιοαννίνοις  έγραφη  τό  παρόν  έπί  έτους  ,ξμξ',  φευ- 
ροναρίο  μηνό  (  =  1543).  Προςήρτηται  δ’  έν  φ.  135α  “Τοΰ 
αυτού  Γρηγορίου  ίερομονάχου  τοΰ  Ματζουκίδη-  εις  τόν  έξ 
Ίωαννίνων  νεομάρτυρα  Ίωάννην  ”  μουσικόν  τεμάχιον. — ς  .  Τών 
γενεθλίων  τοΰ  Προδρόμου. — η' .  Τη5  άποτομής  τής  κάρας  τού 
Προδρόμου. 

3  (φ·  164  «)·  Βιος  καί  πολιτεία  Ιωάννου  τον 

Χρυσόστομον. 

Έν  0.287/3"  Έτελειώθη  ό  παρών  βίος  τοΰ  μεγάλου 
Χρυσοστόμου  διά  χειρός  καμου  τοΰ  άμαρτωλοΰ  Ιωακείμ 
τάχα  καί  Ιερομονάχου  έν  έτη  ,ξνη'  έν  μηνή  Α ύγονζ'ιρ 
ς -Ύι·  καί  έπεδόθι  έν  τη  μονή  αντοΰ  τοΰ  άγιον  Χρυσο¬ 
στόμου-  προςμένοντος  δέ  έν  τή  αυτή  κέλλη-  δ'τε  καιρού 
τοΰ  αίδεσιμωτάτου  γέροντας  κνρον  Φ ιλίμονος  μοναχού: 
ωσάβλ  έυλν  εοεβ'  αβλ’ς~^\  τθω  ’θξβ'ν  ( =  σωθην  έχον 
ελεήθη  ο  γραψας  αμήν). 

4  (φ.  289  α.).  Μέλος  παρασεσημασμενον. 

Έν  0.  162  α’  έψλχψλί,β'  ς-χλπθνλ'  νθΐ,ωψλχκ~ϊ\λς-~Ν 
λ'ξλχ,  “βνθί,ψλχφί,οβ'ξλνψλχ  ~*\θχψβ,  έί,ωψθ^ω 
πθ  (=Έτοΰτοι  ή  δυο  κανοναις  τοΰ  Προδρόμου 

ήναι  τοΰ  Φιλήμον  τοΰ  'ραύτη,  εις  ταΐς  Καρίαις). 

Ό  κώδιξ  φαίνεται  γεγραμμένος  ύπό  τής  αυτής  χειρός  καί  ή 
γράψασα  τά  ύπ’  άρ.  1 — 6  τού  κωδικός  5679  (172). 


2  (φ.  ΙΟ  β).  Αγίου  Τρΰφωνος  Ευχαι  εις  κήπους  καί 
αμπέλους. 

3  (φ·  ΐδα).  Κανόνες  παρακλητικοί  εις  τόν  άγιον 
Νικόλαον. 

4  (φ·  3°  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Έιξορκισμοί. 

5  (φ.  42  β)·  “’Ε κλογή  σνλλεγεΐσα  εκ  τής  δαβι- 


τικης 

βίβλου  παρά  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμμίδου  καί  τεθεΐσα  άρμο- 

ζόντως  έκάστη  εορτή." 

6  (φ.  57  α)·  Παράκλησις  εις  τόν  άγιον  ’ Αρτέμιον. 

7  (φ.  6ΐ  α).  ' Οδηγία  περί  έζομολογήσεως. 

8  (φ.  6 7  β)·  Ευχαί  εις  ευλογίαν  εδεσμάτων. 

9  (φ.  71  α)·  Ομολογία  εις  δάνεια. 

Τύπος  φέρων  ύποθετικήν  χρονολογίαν  α,ψπη'  Μαρτίου  10. 
ίο  (φ.  72  α)·  “  Αηλωσις  εις  τό  να  είφίσκης  εύκολα 
τούς  βίους  τών  άγιων  εις  ποιον  βιβλίον  εύρίσκονται'  ν’  άνα- 
γινώσκωνται  δλον  τόν  χρόνον.” 


1 1  (φ.  78  β)·  "  Κανών  παρακλητικός  τον  άγιου 

Χαραλάμπονς.  ” 

12  (φ.  841)·  “  Ετερα  διήγησις,  περί  των  ανα¬ 

γνώσεων 

τών  εύρισκομένων  εις  τό  νέον  Μ αρτυρολόγιον,  Έκλόγιόν  τε 
καί  λειμωνάριου  καί  Ιδιετέρων  αύτών  φυλλάδων.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


369 


5886.  379- 

Χαρτ.  8  μι. κρ.  (0,19x0,13).  XVI.  {φ.  34). 

1.  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν. 

2.  Ένχαί. 

Τελ.  (κολ.)’  τοΰ  όχλου  εΐπεν  αύτφ  μακαρία  ή  κοι... 

5887.  3^0. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,145).  XIX.  (σ.  2  +  22). 
“  Αγιασριατάριον  συν  Θεώ  περιεχων 
τόν  αγιασμόν  κατά.  τόι>  τύπον  τοΰ  άγιωνύμου  "Ο ρους·  ότι  δε 
και  την  ευχήν  τοΰ  άγιου  Μ οδέστου  καί  έτέραν  εύχήν  εις  πάσαν 
ασθένειαν  καί  την  Ικετήριον  παράκλησιν  τοΰ  άγιου  Ιεραμάρτυρος 
Χαραλάμπους,  αιτήσει  τοΰ  πανοσιωτάτου  κυρίου  Θεοδοσίου  Σί- 
αονος  Πέτρας  μονής  έν  έτει  σωτηρίιρ  αωμε'  1845.” 

5888.  3§ι 

Χαρτ.  8  μι  κρ.  (0,195x0,135).  XIX.  (σ.  37). 

1 .  ΑΙ  θ'  ’Ωδαί. 

2.  Φωταγωγικά. 

5889.  3δ2· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,135).  XIX.  (σ.  36). 
ι.  Αι  θ'  ’Ωδαι. 

2.  Φωταγωγικά. 

*5δ90·  383· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XV.  (0.168). 

1  (φ.  I  α).  Εΐρ/αολόγιον  (άκέφαλον). 

2  (φ.  78  α).  “  Κανών  ικετήριον 
εις  την  ύττεραγίαν  Θεοτόκον." 

"Α ρχ.  ’ίίδή  α'  ήχος  πλάγιος  δ'  'Τγράν  διωδεύσας  ώς 
ξηράν. 

3  (φ.  82  β).  “Κανών  ευχαριστήριο ς 

εις  τήν  ΰπεραγίαν  Θεοτόκον  ου  ή  άκροστιχϊς  Χαράς  δοχεΐον 
σοί  πρέπει  χαίρειν  μόνον  Ιωσήφ." 

Άρχ.  ’ίίδή  α'  ήχος  δ'  Ανοίξω  τό  στόμα  μου. 

4  (φ.  93  β)·  “  Κανόνες  εις  την  νπεραγίαν 
Θεοτόκον  κατ  ήχον  ποίημα  Ίωάννου  μοναχοΰ  ”  [τοΰ  Δαμα¬ 
σκηνού]. 

5  (φ.  127/8)·  “  Κανών  παρακλητικως 
εις  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν." 

"Αρχ.  ’Πδή  α'  ήχος  β'  Έν  βυθφ  κατέ. 

6  ( φ .  13 1  α).  “Κανών  καταννκτικος  ψαλλόμενος 

έν  τοΐς  άπ οδείπνοις  τής  πρώτης  εβδομάδας  Άνδρε'ου  Κρήτη5.” 
"Α ρχ.'Ωδή  α'  ήχος  πλάγιος  β'  Βοηθός  καί  σκεπαστής. 

7  (φ.  153  β)·  “Κανών  ψαλλόμενος  εις  τόν  θρήνον 
τής  ύπεραγίας  Θεοτόκου  τη  άγίμ  καί  μεγάλη  Παρασκευή  έν 

τοίς  άποδείπνοις  έν  τοΐς  κελλίοις  ποίημα  κΰρ  Συμεών  τοΰ  μετα- 
φραστοΰ.” 

"Αρχ.  ’Ωδή  α'  ήχος  πλάγιος  β’.  Κύμα  τι  θαλάσσης. 

8  (φ.  158  α).  Πασ-χάλια  των  ετών  /£·~^λγ/ — ,^^ΐζ' 
(ούτως  αντί  ,ζ^ζ'). 

"Αρχ.  Ό  χρόνος  έχει  μήνας  δώδεκα  καί  ημέρας 
τριακοσίας  έξιντα  πέντε. 

Έν  τέλει' 

Τφ  έχοντι  καί  γράψαντι  Χριστέ  μου  σώσον.+ 

Η.  II. 


Εΰ'χον  μοι  τφ  σφ  ίερομονάχιρ  Σίμωνι  Ιωακείμ  ιερο¬ 
μόναχε  σωθείημεν  σύ  τε  κάγώ.+ 

Έν  φ.  157  β  έναντι  τοΰ  πρώτου  φύλλου  τοΰ  Π ασχαλίου 
κυκλοειδές  περίκομψον  κόσμημα  ίπιστεγαξόμενον  υπό  σταυρού. 

*5891·  384· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XVII.  (φ.  332). 

Θηκαρά 

1.  Τριαδικός  νμνος. 

2.  Εΰχαί  πενθικαί. 

Προτάσσονται  έν  φ.  Ια  “Διονυσίου  μοναχοΰ  Γνωστικά 
κεφάλαια  περί  διαφοράς  των  θείων  ύμνων.” 

Ό  κώδιξ  ένιαχοΰ  τιλφόβρωτος.  Κοσμείται  δέ  ύπό  κομψών 
τινων  έρυθρών  αρχικών  γραμμάτων. 

Έν  άρχη  τό  πρώτον  φύλλον  εντύπου  Ωρολογίου  Ένετίησι 
παρά  Τζανέτψ  αφπ’ζ' ,  λείποντος  παρά  τε  ΒΡΕΤΩ  καί  Εεοκανο. 

*5892·  385- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,132).  XVI.  (0.246). 

Θηκαράς. 

Εν  0.  24Ο/3-  θεοί;  τό  δώρον  Ίερεμίου  πόνος  έγραφα 
έπί  έτους  ,'ζήζ’1  (  =  1588). 

Κοσμείται  ύπό  τριών  εντέχνων  εικόνων  διά  μέλανος  γε- 
γ ραμμένων  α'  (0.  30/3).  ’ϊωάννον  τοΰ  Χρυσοστόμου. — β'  (φ. 
31/3).  Τρηγορίου  τοΰ  θεολόγου. — γ'  (φ.  32/3).  θεοδώρου  τοΰ 
ηγιασμένου. 

5893·  386. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,14).  XVII.  (0.246). 

Θηκαράς. 

5894·  387- 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,182x0,121).  XVII.  (0.146). 

Θηκαράς. 

Εν  0.  145  α·  +Έγρά0τ;  διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  ευτελούς 
τών  ίερομονάχων  Αρσενίου  τοΰ  Κ ρητός  έν  έτει  μχί,ζ' 
μη νί  Νοεμβρίω  ιζ'  (  =  1697)  καί  ό  άναγινώσκων  άς 
εύχεται  υπέρ  έμοΰ  προς  Κύριον 

Έν  τη  δευτέρμ  σελίδι  τοΰ  έν  άρχη  ποώτου  π αραφύλλον’ 
αψιθ'  Ιουλίου  εις  ιβ'  ημέρα  Τρίτι  άρχισεν  σεισμός· 
γ’  τι  Τ ετράδι  ·  έκαμεν  ·  έ·τι  νίκτα  ·  ε·σούμα  ·  ιθ’  και 
τι  Πεμπτι  ·  το  μεσημέρι  ·  βροντι  μεγάλι  ·  εις  τών  ου¬ 
ρανών.  Καί  αμέσως  κατωτέρω 4  αψμβ'  ’Απρηλήου  ·  ιβ' 
έφυ&σα  το  άρχωνταρή κη.  Έν  δί  τφ  αύτφ  φύλλιρ  έν  μέσιρ 
άλλων  άναξίων  λόγου  σημειωμάτων  περί  θανάτου  μοναχών  καί 
τάδε4  μψε'·  έν  μήνί  Μαρτίου  19  τρις  Κ υριακεί  τετάρτι 
τον  νηστιόν  έγινα  καλόγερος  και  ονομάσθ εικα  Γρι- 
γώριως  μοναχός.  "Αλλη  δέ  χειρί  έν  φ.  146  α'  +  άι  ήμέραι 
τών  έτών  τής  ζωής  μου  άς  παροικώ 4  μβ'  έτη: — μιαρέ  καί 
πονηρέ  γεγόνασην  :  φρ  μψλη' :  Ιανουάριου4  ιζ’ — έγινα 
μεγαλόσχιμως :  ήμέρμ'  γ'  Νεκτάριος  ιερομόναχος  καί 
πνευματι  κός  εις  Κάρε$. — έκ  πατρίδως’  Βέλα  γράδων: — 
+  ή  γένησής  μου  Αυκεμβρίου.  ε'  εις  τοξώτην  ιε'.  Έν 
τφ  αύτφ  δε  φύλλιρ  καί  φ.  146  β  καί  άλλα  σημειώματα  λόγου 
άνάξια  περί  θανάτου  μοναχών,  ώί  καί  έν  τφ  τελευταίω  παρα- 
φύλλιρ,  έν  οΐς  καί  τάδε4  +  α,ψμα'  εκάηκεν  ή  Σταβρονηκήτα4 
Όκτοβρίου  κδ' . 


47 


370 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5δ95·  3δδ· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195  χ  0,145).  XVI.  (<ρ.  304). 
Θηκαρά  Τριαδικοί  ύμνοι  και  Εΰχαί  πενθικαί. 

Κώδιξ  κολοβό 5. 

5896.  3δ9· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,145).  XVI.  (0.70). 

1  (φ.  I  α).  Θηκαρά  Εΰχολόγιον. 

2  (φ.  63  β)·  “  Οίκοι  εις  τον  ταξίαρχον  Μιχαήλ.” 
"Αρχ.  Κ οντάκιον  πρός  τό  Τή  ύπερμάχιρ.  Τιρ  πρω- 

ταγγέλφ  Μιχαήλ  τά  ΰμνητήρια. 

Εν  τφ  κατά  την  αρχήν  7 ταραφύλλφ  χειρί  νεωτέρμ'  Καί 
τφδε  Χρύσανθο  ίερομονάχο  ταπινό  και  άναξίω. 

Τό  ύπ'  άρ.  2  γέγραπται  άλλη  χειρί  νεωτέρμ. 

5δ97·  390· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVII.  (0.59). 
Θηκαρά  "Υμνοι  και  Εΰχαί. 

5δ9δ·  391· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XIX.  (0.90). 
“  Θεοδουλου  μοναχοί  Διηγησις  περί  των  νμνων 
πώς  θεόθεν  δεδώρηνται'  και  'άτι  χρή  τοΐϊ  αίρομένοις  λέγειν, 
τηρείν  εαυτού ς  από  των  παθών  εΐτα  καί  μαρτυρίαι  άπό  των 
άγιων  Διδασκάλων,  περί  της  πρός  θεόν  αίνέσεως’  καί  της  πρός 
αυτόν  ευχαριστίας ·  καί  περί  αρετής  καί  κακίας.” 

5δ99·  392· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,135).  XV.  (0.  117). 

1  (φ.  3  α)·  41  Επιστολή  Νικολάου  μονάχον 
[Κατασκεττηνοϊ]  Πρόϊ  Σάβ αν  μοναχόν  καί  καθηγούμενον 

της  μονής  του  οσίου  Δανιήλ  τοΰ  έν  τφ  Άνάπλφ.” 

2  (φ.  5  β)·  Κανών  κατανυκτικος  εις  τον  {ήσουν 

“ ποίημα  συν  θεφ  Νικολάου  μοναχοί  τοΰ  έν  τή  Κατα- 
σκε'ττη.” 

Έχει  χίλια  τροπάρια  και  καθίσματα  τεσσαράκοντα  όκτώ. 

3  (φ·  III  α).  “  Στιχηρα  τοΰ  Μεταφραστοί 

κυρίου  Συμεών  τοΰ  λογοθέτου  κατά  άλφάβητον  καί  έτερα 
ομοια  Νικολάου  μοναχοί  [Κατασκειτηνοϊ].  Προηγούνται  δε 
τά  τοΰ  Μ εταφραστοΰ.” 

4  (φ.  1 1 5  β)·  “  Επιστολή  τοΰ  αυτόν  Νικολάου 
μονάχου  [Κατασκεπηνοί]  Ίκετήριος  πρός  Ειρήνην  δέσποιναν 

την  Δούκαιναν  οτε  έμελλε  εκ  δαιμόνιας  συνεργίας  έξεώσαι  αυτόν 
έκ  τοΰ  καθίσματος  αϋτοϋ  διά  τής  έπηρείας  των  βουβάλων  αυτής.” 

5  (φ.  1 1 7  α )·  “  Τοΰ  μακαρίου  και  οσίου  πατρος 
ημών  Μάρκου  μοναχοί  καί  άσκητοΰ  Αόγος  περί  μετάνοιας 

τοίς  πά σι  πάντοτε  προςηκούσης  ής  την  δύναμιν  οι  πιστοί  καί  προ 
τής  εργασίας  διά  τοΰ  βαπτίσματος  έλαβον.” 

Τό  ύπ’  άρ.  5  μένει  κολοβόν  ευθύς  έν  άρχή. 

Έν  αρχή  τοΰ  κωδικός  δύο  φύλλα  (Περγ.  XV.)  περιέχοντα 
Πίνακα  των  περιεχομένων,  ού  πολλά  εξίτηλα. 

59°ο.  393· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVII.  (0.77). 
Ωρολογίου  μέρος. 

’Άρχ.  ( άκέφ.)...τυθήναι  ώς  πρύβατον  διά  βροτών 
αμαρτήματα.  Σφζονται  δέ  πλήρη  μέρη  α'  (φ.  15/3).  Εΰχαί 
τής  Μ εταλήψεως. — β'  (φ.  26  α).  Εκλογή. — γ'  (φ.  49  α).  3Ιέγα 
άπύδειπνον. — δ'  {φ.  67).  Ακάθιστος  ίίμνος. 


5901.  394· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,15).  XVI.  (φ.  44). 

Ακολουθία  τής  Πεντηκοστής. 

5902.  395· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,145). 

1  (φ.  3  α).  Εΰχτ)  επί  τον  μέλλοντα  μεταλαβεΐν. 

2  (φ.  6  α).  ΑκολοιΦια  εις  ψυχορραγονντα. 

Γ  3  (Φ·  24  β)·  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“  Αόγος  περί  σωτηρίας  ψυχής  καί  περί  υπομονής  καί  μή 
ούτως  σφοδρώς  θρηνείν  τούς  τελευτώντας.” 

4  (φ.  54  α)·  “Περί  υπομονής  και  ευχαριστίας 

άςπερ  όφείλουσιν  έχειν  οι  έν  νόσοις  διαφόροις  πάσχοντες 
καί  έτέραις  θλίψεσι  καί  πειρασμούς  έξεταξόμενοι.  Του  Χρυσο¬ 
στόμου  έκ  τοΰ  γ'  Αόγου  εις  τον  Πλούσιον  καί  τόν  Αάξαρον.” 

5·  Εΰχαί  και  τινα  εκ  βίων  καί  λόγων  πατέρων. 

5903·  396· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVIII.  (σ.  672). 

Υμνοι,  Εΰχαί  καί  Κανόνε?. 

Τά  πλεΐστα  έκ  τής  Κ ατανύξεως.  Έν  δέ  σ.  599  κ.  έ. 
Γενναδίου  τοΐ  Σχολαρίου  Εκλογή  τοΰ  Ψαλτηρίου. 

Έν  τέλει’  Έν  έτει  μψν'ς'  κατά  μήνα  Φ ευρουάριον 
(  =  1757). 

*59°4·  397· 

Χαρτ.  16.  (0,18x0,13).  XVIII.  (σ.  45). 

ι  (σ.  2).  “  Ακολουθία  τοΰ  Αυχνικου.” 

2  (σ.  13)·  Αρχή  του  "Ορθρου.” 

3  (σ.  4°)·  “  Τη5  παρρισίας  τα  όνοματα 

τά  όποια  μνημονεύονται  έν  τε  τό'Όρθρο  τή  ιερή  λειτουργίαν 
καί  τφΈσπερινψ.” 

Έν  σ.  Τ  Τό  παρόν  Αυχνικόν  άφιέ ρωται  εν  τή  σε- 
βασμίμ  Μονή  τών  άγιων  Πάντων  τοΰ  Βαρλαάμ,  διά 
συνδρομής  έμοΰ  τοΰ  ταπεινού  Κ ωνσταντά  Ίατροΰ 
Τ υρναβίτου  εις  μνη μόσυνόν  μου. 

Έγράφη  διά  χειρός  έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς  Αάμπρου 
Τυ ρνα'βίτου  έν  έτει  άπό  τής  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ 
Χρίστου  μψξ’.  1760  καί  κατά  μήνα  Μάϊον  α.  1  καί 
εις  Ηλιου  Κύκλον  ιζ~’ .  16  καί  τής  σελήνης  ι’.  10. 

Ο  κώδιξ  κοσμείται  ύπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  αρχικών 
γραμμάτων. 

Ή  γραφή  έντεχνοτάτη  οΰσα  καί  όμοια  έντύποις  γράμμασιν 
έστί  τής  αύτής  χειρός  καί  ή  τοΰ  κώδικος  4585  (465),  οδ  πανο¬ 
μοιότυπος  σελίς  έξεδόθη  ύπό  ΣΠΤΡ.  Π.  ΛΑΜΠΡΟΥ  έν  τή 
Εικονογραφημένη  Έστίμ  1893  (Ιούλιος — Δεκέμβριος)  σ.  328. 

5905·  39δ· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,13).  XIX.  (σ.  218). 

“Πιβλί ον  καλούμενου  Σημειώσεις 

εις  τά  τέσσαρα  θεία  καί  ιερά  ευαγγέλια  τών  κεφαλαίων  καί 
στίχων  εις  τάς  περικοπάς  τοΰ  ιεροΰ  Ευαγγελίου  όλων  τών 
εβδομάδων...” 

Έγράφη  τό  παρόν  χειρόγραφον  έν  έτει  σωτηρίω 
1863  αωξγ’  Φ ευρουαρίου  6  5~’  ημέρα  δ'. 

Ιδε  καί  5858  (351). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


371 


59°6.  399· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XIX.  (0.18). 

Λΐίναζ  των  ευαγγελίων  εις  πάσας  τάς  -ημέρας. 

5907-  4οο. 

Χαρτ.  8  μι κρ.  (0,19x0,135).  XIX.  (0.  12). 

I  ( φ .  I  α).  “  Κανών  παρακλητικός  και  ίκετήριος 

εις  τόν  μέχα,ν  Ιεράρχην  άχιον  Νικόλαον.” 

Έν  φ.  12/3-  Τό  παρόν  έκτίθετε  εΪ5  την  υπεραξίαν 
Θεοτόκον,  διά  τό  παράδοξον  θαΰμα  όπου  ένήρχισεν 
εις  τό  άχιον  "Ορος  εις  τούς  1854  έν  μηνί  Μαΐον  30^· 

5908.  4οι. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (0.145  +  1). 

Ψαλτήριον. 

Προτάσσονται  έν  δυσί  φύλλοις  “  Αί  έρμηνίαι  της  θείας  των 
Ψαλμών  Σφερταλήμ  βίβλος  του  Ααυ'ιδ,  έρμψευθεΐσα  παρά  τοΰ 

Ευσεβίου  τοΰ  Μιταμφίλου  ”  [χρ.  Παμφίλου].  ’Άρχ.  Περί 
ταύτης  της  ιερά 5  καί  θ αυμασίας  καί  μελιχλωττου  δέλ- 
τον  φασί  τινες  μη  είναι  άπασαν  τοΰ  π ροφήτον  Ααυ'ιδ. 

5909.  402. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVI.  (0.216). 

Ψαλτηριον. 

Έν  φ.  214/3-  “Έτους  ,ζ^λ™  Ινδ.  ι'  ήλιου  κύκλος 
β'  σελήνης  κύκλος  ιθ' ,  μηνί  Αεκεμβρίφ  ια' ,  ημέρα 
δ*1  ώρα.  7Π  (  =  1521)  υπό  χειρός  κάμοΰ  χορικοχ  ράφου 
καί  αμαρτωλού  Σταμάτη  τοΰ  πίκλην  Άντάκος  Αίμνης 
χωρίον  Πύρίππου  νήσος  καί  όσοι  έν  ταύτιρ  τν χχά- 
νοντες  ευσεβείς  Χριστιανοί... 

59ΐο.  403· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,135).  XVI.  (0.92). 

Ψαλτηρίου. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν.  'Άρχ.  ( άκέφ .)  από  τοΰ  τέλους  τοΰ 
Ψαλμοΰ  χ'  ...κεφαλήν  μου  φωνήν  μου  προς  Κύριον 
έκέκραξα  καί  υπήκουσέ  μου.  Ύέλ.  ( κολ .)  αμέσως  έν  αρχή 
τοΰ  Ψαλμοΰ  ρκξ'·  μακάριοι  πάντες  οι  φοβούμενοι  τόν 
Κύριον  οι  πορευόμενοι  έν  ταΐς  όδοΐς  αύτοΰ.... 

*59ϊϊ·  404· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XVI.  (0.239). 

Ψαλτηρίου. 

Έν  τιρ  έν  αρχή  παραφύλλιρ·  Τό  παρόν  ψαλτήριον  υπάρ¬ 
χει  κάμοΰ  Ίωανη κίου  ίερομονάχου  καί  τω  άχώρασα 
τέσερα  χρόσηα  καί  νά  μην  ’έχη  εξουσία  κάνης  νά  τω 
πάρη  έως  οΰ  ξή  ότη  άφωρησμένος  και  άσηχώ ρητως 
έν  τω  νήν  εωνη  και  έν  τω  μέλωντι  αμήν.  Ίωανήκιος 
Ιερομόναχος  καί  τ^· 

Κοσμείται  υπό  κομψών  άρχικων  χραμμάτων. 

*59ϊ2·  405· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,145).  XVI.  (φ.  205). 

Ψαλτηρίου. 

Κοσμείται  ύπό  έπι τίτλων  καί  κομψών  άρχικων  χραμμάτων. 

*59χ3·  406. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (0.204). 

I  (φ.  Ια).  Ψαλτηρίου  μετά  και  των  Ωδών. 


Έν  0.  194/3.  ^-|-=  (  =  Σεραφείμ)  έν  έτει  ^ρκΙΤ'  μηνί 
Ν οεμβρίου  κδ'  (  —  1617). 

2  ( φ .  195  α)·  Στίχοι  εις  του  Δαυίδ  πεντεκαίδεκα. 

'Άρχ.  Ααβίδ  μελφδέ  μουσικής  άποκρύφου. 

Τέλ.  είμή  σύ  τήν  πρέπουσαν  άνθ ρώποις  χάριν. 

3  (φ·  195/5).  “Τα  φωταγωγικά  της  δλης  εβδομάδας.” 

4  ( Φ·  Ι96  α).  “  Έξαποστειλάρια  της  όλης  ε βδο¬ 

μάδας. ν 

5  (φ.  197  α)·  “Περί  των  θεοειδώυ  τής  Θεοτόκον 
ειδών.” 

6  (φ.  197  β)·  “  Τοΰ  άββά  Ισαάκ  Παραγγελία 

π ρός  αρχαρίους  μοναχούς.” 

7  (φ.  ?.οο  β).  “  Ευχή  εις  τήυ  νπεραγίαν  Θεοτόκου.” 

8  (φ.  20  2  α).  “+"Υμνοι  τριαδικοί  φαλόμευοι, 

δτε  ένι  άληλούϊα.” 

Ο  κώδιξ  κοσμείται  ύπό  μικρών  έπιτίτλων  καί  κομψών  αρχι¬ 
κών  χραμμάτων. 

59Ι4·  407· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVII.  (0.206). 

Ψαλτήριον. 

Προτάσσονται  Υμνοι  τριαδικοί. 

Έν  0.  205/3- 

'Ώςπερ  κατηξίωσα ς  ώ  θεοΰ  λόχε 
τέρμα  κατιδεΐν  τής  παρούσης  πυκτίδος 
οϋτω  καταξιώσου  ίδεΐν  καί  τέλος 
των  συνεχουσων  συμφορών  με  ποικίλων 
τής  σής  δεήσεις  μητρός  έκδεδεχ μένος 
τοΰ  τε  Νικόλαον  καί  θείου  του  ιεράρχου. 

’ Αντώνιος  ό  τλήμων  ό  καί  αύτοΰ  ικέτης  έτους  ,ζρλε 
μηνί  Ί αννουαρίου  δ'  (  =  1627). 

5915·  4θ8. 

Χαρτ.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.185). 

Ψαλτήριον. 

Έν  0.  185α·  Τό  παρόν  βιβλίου,  έχράφη  μετά  πλεί- 
στης  έπιμελεία  ς  καί  πόνου  παρά  Γερμανόν  ίερο¬ 
μονάχου·  έτελειώθη  δέ  έν  μηνί  Αεκεμβρίφ  λα  κατά 
τό  μχλζ'  έτος  τό  σωτήριον  (  =  1637). 

59ΐδ.  4°9· 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,170).  XVII.  (0.209). 

1  (φ.  I  α).  Ψαλτηρίου. 

2  (φ.  204  α)·  “  Ύμνοι  τριαδικοί.” 

Έν  0.  203  α·  Τό  παρόν  Ψαλτήριον  έχραψα  έχωχε 
’ϊωάσαφ  τ ή  ίδίμ  χειρί  έν  έτει  τής  ένσάρκου  οικονο¬ 
μίας,  αχνΓ'  μηνί  Όκτωβρίψ  η'  (=1656).  Έν  δό  τψ  έξω- 
φύλλιρ "  Τό  παρόν  βιβλίου  άφιερώθη  εις  τούς  τρεις 
Ίεράρχας  έν  τή  σκήτη  τής  άχίας  ’Άννης·  παρά  τοΰ 
έν  μοναχούς  Μελετίου. 

Τίνά  φύλλα  δλως  διαβεβρωμένα  ύπό  τής  όξύτητος  τοΰ  μέλανος. 

*59Ι7·  4ΐο· 

Χαρτ.  8:  (0,225x0,16).  ΧνΠ.  (0.209). 

1  (φ.  I  α).  Ψαλτήριον  μετά  και  των  ’ξίδών. 

2  (φ.  2θ8  α).  “'Ο  ενδομαδοβρετης.” 


47—2 


372 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  (φ.  2θ8  β).  “  Οί  κύκλοι  τοΰ  ήλιου.” 

4  ( φ·  209  α).  “  Τον  άγιων  Αποστόλων 

οί  νοιστείαις  ψήφησον  ακριβό ς.” 

5  (φ.  209/3).  “  Τό  ημεροενρέσιον 

των  ιβ'  μηνων’  ψήφα  ω  θήτα.” 

Τά  νπ’  άρ.  2 — 5  γεγραμμόνα  κατά,  κανόνια  διηρημένα  εις 
ι ττήλα 5  καί  τετραγωνίδια. 

Ό  κώδιξ  κοσμείται  υπό  κομψού  έπιτίτλου  (φ.  Ια)  καί 
αρχικών  -γραμμάτων  σχηματισμένων  υπό  ξφων  καί  προσώπων. 

59ΐ8.  4”· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVI.  (0.206). 

ι  (φ.  I  α).  “  Ακολουθία  τής  κοινής  παρακλήσεως.” 

2  (φ.  1 1  α).  Ψαλτ^ριον. 

ΤΙροτάσσονται  Στίχοι  τινές.  Άρχ. 

" Ακούε  Ααβίδ  τοΰ  παρ'  ήμΐν  Όρφέως' 

0όρμιγγα  κινεΐ  μυστικής  υμνωδίας. 

Έν  φ.  205  α  Σημειώσεις  δια-γεγραμμέναι  νπ’  άλλης  χειρός. 
Έν  φ.  206/3  ή  σημείωσις  ήδε  τοΰ  έτους  1693·  Έγενήθη  ό 
ανεψιός  μου  Ζορξ'ής  τοΰ  Ζ ορξή  Δρομοκα'ίτη  υίδς  εις 
τάς  έντεκα  τοΰ  ' Οκτοβρίου  μυνός  ημέρα  Ύετράδι  ώρα 
3  τής  ημέρας.  Έν  δέ  τφ  παραφύλλιρ  τφ  συνεσταχωμένψ 
μετά  τοΰ  περικαλύμματος  Σημείωσις  περί  χειροτονίας  τινός  υπό 
τοΰ  πατριάρχου  Ιεροσολύμων  θεοφάνους  τφ  ρ,χκα' . 

59Ι9·  4ΐ2. 

Χαρτ.  8.  (0,202x0,132).  XVI.  (0.185). 

Ί’αλτήριον  (κολοβόν). 

5920.  413· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,142).  XVI.  (0.220). 

1  (φ.  2  α).  “  Διατύπωσες  πώς  δει  λέγειν  τό 

Ψαλτήριον.” 

2  (φ.  5  α)·  Ψαλτ^ριον. 

Έν  0.  Ιβ'+Άφιερώθι  τδ  παρόν  Ψαλτήριον  έν  τφ 
μονιδρίω  τής  ' Υπαπαντής ,  έν  τη  σκήτη  τής  άγιας 
θεοπ ρομήτορος  “ Αννης’  ’ίτις  δέ  αποξενώσει  αΰτφ  έκ 
τοΰ  π ρορηθ έντος  ναοΰ'  έχέτω  τάς  άράς  των  άγιων 
πατέρων  καί  των  Χριστιανών  άλότριο ς. 

5921·  4Γ4· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,193x0,132).  XVI.  (φ.  227). 

Ψαλττ/ριον. 

Έν  0.  227 β'  Έτελε ιώθη  τό  παρόν  -Βαλτήριον  εις... 
(έσχισμένα)  έξοδον  τοΰ  τιμιωτάτου  έν  ίερο μον άχοις ... 
(έσχισμένα)  [προ?]  μοναρίου  τοΰ  άγιον  καί  ξωοδόχου 
τάφου  κόπος  δέ  "Μακαρίου  ιερέ  ως  τοΰ  άπο  Κρήτης 
τοΰ  ,ξξγ’  έτους  ίνδ.  ιγ715  μηνί  Δεκεμβρίου  εις  την 
πρώτην  (  =  1554).  Εϋχεσδε  καί  υπέρ  άμφοτέρων  τοΰ 
τε  έξοδεύσαντος  καί  τοΰ  κοπιάσαντος. 

5922.  415· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,182x0,132).  XVII.  (0.264). 

Ψαλτηρίου. 

Έν  0.  1  α  καί  264φ  “Στίχοι  εις  τον  θειον  Δαβίδ.” 


5923·  4ΐ6. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVII.  (0.298). 

1  (φ.  I  α).  Ψαλτηρίου. 

2  (φ.  194  α).  ί)8ή  Μωϋσεως  εν  τή  Ε£όδω. 

3  (φ.  195  β )·  Ωδή  Μωϋσεως  εν  τφ  Αεντερονομ ιω. 

4  (φ.  200  α).  “  Π ροςενχή  " Λννης  τής  μητρός 
τοΰ  Σαμουήλ  έν  τή  των  Βασιλειών  βίβλφ.” 

5  (φ.  210  α).  Μητροφάνους  Ύμνοι. 

6  (φ.  230  α).  Θηκαράς  (κολοβός). 

5924·  41 7· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,165).  XIX.  (0.41). 

1.  “  Ή  θεία  λειτουργία  τον  εν  άγίοις  πατρός 
ημών  Ιακώβου  τον  αποστόλου  τοΰ  άδελφοθεου.” 

2.  “Ή  θεία  λειτουργία  τον  αποστόλου  Πε'τρου.” 

3·  Εύχαι'. 

α'.  Τον  θυμιάματος. — β' .  Ττ)?  προθέσεως... 

4·  Αιάταζις  τής  λειτουργίας  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσο¬ 
στόμου. 

5925·  4ΐδ. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,165).  XVI.  (0.36). 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

Έν  τέλει'  θεόν  τό  δώρον  καί  Θεοφίλου  πόνος ·  έν 
έτει  ,^νω  (  =  1542). 

5926.  4ΐ9· 

Χαρτ.  8.  (0,21  X  0,14).  XVI.  (0.  59). 

1  (φ.  I  α).  “  Εύχαί  τον  λνχνικον.” 

2  (φ.  20  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ.  39  β)·  Εΰχαι  και  Τάζεις. 

Έν  0.  19  α-  θεόν  τό  δώρον  καί  θεονά  8  πόνος-  έτους 
/ζοζ~'  ίνδ.  (  =  1568). 

*5927·  420. 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,152).  XVII.  (0.34). 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

Έν  τέλει'  'Κτελειώθη  ή  παροΰσα  θεία  λειτουργία  διά 
χειρός  έμοΰ  τοΰ  άμαρτωλοΰ  3Ιατ#αΐον  καί  εϋχεσθ αί 
μοι  διά  τόν  Κύριον. 

" Ανωθεν  τής  έπιγραφής  τής  Λειτουργίας  άτεχνος  είκών 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 

5928.  421· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVI.  (0.48). 
“  Φιλόθεου  τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Διάταξυ  τής  θείας  καί  ίεράς  λει¬ 
τουργίας.” 

Έν  0.  48α·  θεόν  τό  δώρον  καί  Θεοφίλου  πόνος  έν 
έτει  <Γνίν/  (  =  1545). 

*5929·  422. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,14).  XVI.  (0.144). 

1  (φ.  2  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  6θ  β).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ.  91  α)·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


373 


4  ( φ.  103  β).  “  Εΰχαί  τον  Ανχνικον.” 

Τέλ.  (κολ.)·  δν  εί ς  άνάπαυσιν  τη  άσθενείμ  ημών... 

5  (φ.  Ιθ6  α).  Ακολονθία  τον  μικρόν  αγιασμόν. 

ΤΑ.  (κολ.)'  εΐπεν  ό  Κύριο 5  τοίϊ  έαυτοΰ  μαθηταΐς' 

ιδού  δ ί . . . 

6  (φ.  1 17  α)·  Εΰχαί. 

Κοσμείται  ύπδ  κομψών  αρχικών  -γραμμάτων. 

*593°·  423· 

Χαρτ.  Βμικρ.  (0,195x0,135).  XVI.  (0.71). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  2  7  ο·)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ.  6θ  α).  “  Τά£ις  γινόμενη  είς  χωράφιον 

η  είς  αμπελώνα  ή  εις  κήπον  εί  συμβή  βλάπτεσθαι  ΐπδ 
■ερπετών  η  Άλλων  ειδών.” 

4  (φ.  65  α).  ΕΰαγγεΆιον  εκ  τοΰ  κατά  Λουκάν. 

5  (φ.  67α).  Εΰχ-ΐ)  ει,  τον  μέλλοντα  μεταλαβειν. 
Κοσμείται  ύπδ  κομψών  αρχικών  -γραμμάτων. 

593Ι-  424· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,15).  XVII.  (0.  89). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

5932-  425· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,155).  XVI.  (0.  73). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  2  7  α).  Λειτουργία  τ^ς  προθέσεως. 

3  (φ·  57  α)·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

4  (φ.  67  α).  Ακολονθία  τοΰ  μικρόν  αγιασμόν.” 

*5933·  426. 

•Χαρτ.  8.  (0,20x0,13).  XVII.  (0.120). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

Έν  τελεί  -γράμμασιν  ερυθροί ς'  Έτελειώθησαν  αί  παρ- 
οΰσαι  θεΐαι  λειτουρ-γίαι  διά  χειρδς  έμοΰ  τοΰ  ταπεινού 
και  εύτελού 5  έπισκδπου  Μττο^έου  καί  εϋχεσθαί  μ  οι 
διά  τον  Κύριον. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

Έν  τΑει  -γράμμασι  χρυσοΐς'  Άφιερώθησαν  αΰται  παρά 
Τρη-γορίου  αρχιδιακόνου  Τ ορν&βου  έν  μοναστηρίψ  της 
Παναμώμου  τής  έν  Χάλκη  τη  νήσιρ  έν  ιρ  και  [κ]ώμην 
έκείρατο  έν  ’έτει  αχ..  (  =  16..). 

Κ ώδιζ  επιμελέστατα  και  πλουσίως  -γε-γραμμένος,  κοσμούμενος 
δέ  και  ϋπδ  προτομών  μέν  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  όλης  δέ  εΐκύνος  Τρη-γορίου  τοΰ  Διαλόγου. 

5934·  427· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  XVII.  (0.95). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

Έν  τέλει'  ’Κ-γράφη  χειρί  Κυρίλλου  μοναχοΰ  ,ξριδ' 
Αΰγοιίστου  Έοηδ ρομιών  δεκάτη  (  =  1606)"  έχρτν' θ  Ιέρ' 


(  =  έχειροτονήθην  ίερεύς).  Αί  θεΐαι  λειτουργία ι  ΰπάρχουσι 
εντελούς  ίερομονάχου  θεοφάνους  τοΰ  έξ  Έλλάδοί. 

5935·  428. 

Χαρτ.  16.  (0,175x0,125).  XVIII.  (0.94). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Τάίειϊ  επί  χει ροτονία  αναγνώστου  και  διακόνου. 

5936·  429· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,145).  XVII.  (0.  77). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  20  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (Φ·  55  α)·  Λειτουργία  τών  προηγιασμένων. 

4  (Φ·  69  α).  ’ Ακολονθία  τοΰ  μικρού  αγιασμόν. 

5  (φ.  75  β).  Εΰχαί  σνγχωρητικαι  δυο. 

Έν  0.  54/3-  Δοθείτο  αυτό  εις  κελίον  τής  Ζοωδόχου 
πη-γής.  Έν  δέ  φ.  68  β'  Ή  παρούσα  λειτουργία  ΰπάρχι 
έκ  τής  καθ’  ημάς  ά-γίας  καί  βασιλικής  Λ  αύρας  καί 
έπρο  ςηλώθι  είς  την  νέαν  έκκλησί  αν  τής  Ζ  ωοδόχου 
πη-γής  είς  ταΐς  Καραΐς  είς  τδ  ήμέτερον  κελίον  καί 
μηδεΐς  άπδξενωσι  αύτδ  είς  βάρος  άφωρησμοΰ  άλύτου 
τοΰ  άπδ  θεοΰ.  Έν  δέ  φ.  75  β·  ’Έτει  ξρκη’  Φεβ ρουρίου 
(  =  1620). 

*5937·  43°· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,152).  XVII.  (0.73). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  2^  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (Φ-  53  α)·  “  Τά£ις  γινόμενη  επί  χειροτονία  υπο¬ 
διακόνου.” 

4  (φ·  6 2  α).  “Τά£ις  γινόμενη  επί  χειροτονία  μη¬ 
τροπολίτου.” 

Έν  0.  52  α-  Τέλοϊ  αχνγ'  έν  μηνή  Φ ευρουαρίου  κζ~' 
ημέρα  Σαββάτιρ  ίνδ.  ζ~’  (=1653). 

Κοσμείται  ύπδ  μεγάλων  αρχικών  -γραμμάτων  διά  μέλανος 
γεγ  ραμμένων, 

5938·  43ΐ· 

Χαρτ.  8.  (0,212  χ  0,16).  XVI.  (0.  36). 

1  (φ.  I  α).  Φιλοθέου  Κωνσταντινουπόλεω® 

Διάταξις  τής  προςκομιδής  (ακέφαλος). 

2  (φ.  5  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

*5939·  432. 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,132).  XVI.  (0.76). 

1  (φ.  I  β).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  2  7  β)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ·  63  α).  Λειτουργία  τών  προηγιασμένων. 

Κοσμείται  υπό  τών  εικόνων  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  καί 

Βασιλείου  τοΰ  με-γάλου,  έκατέρας  άνωθεν  τής  οικείας  Α ειτουρ-γίας, 
καί  πλείστων  ιδιορρύθμων  άρχικών  -γραμμάτων. 

594°·  433· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,13).  XVI.  (0.96). 

1  (φ.  1  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  17  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 


374 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  ( φ.  42  α)·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

4  (Φ·  53  α)·  Απ' οστολοευάγγελα  τής  όλης  έβδο- 
μάδος. 

5  (φ.  6  Ια).  Άποστολοευάγγελα  εις  δια  φόρους  αγίους. 

6  (φ.  69  α).  Εΰχαί. 

Έ νφ.  96α-  θημλψλωψλξθνπθ'  ί,  κοί,  ^λα ξσετεκνεξθψλ 
(  =  α[ν]ιξω  το  στομαν  καϊ  πλιροθισετε  πνεματο). 


594ΐ·  434· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,148).  XVI.  (0.  77). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τού  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

Έν  φ.  1  α  γράμμασιν  ερυθροί;·  λίνήσθητι  δέσποτα  άγιε 


τον  δούλου  σου  Χριστοφύρου  και  —  ( =  Χριστόφορος ). 
Διά  τούτων  δέ  δηλοΰται  πιθανώτατα  τδ  όνομα  τοΰ  βιβ λιογράφου. 
Ίδε  και  5954  (447). 


5942-  435· 

Χαρτ.  8.  (0,218x0,15).  XVI.  (0.68). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

4  (φ.  4^  α)·  Φιλόθεου  Κωνσταντινου·π·όλεω5  Αιάταήις 
της  θείας  λειτουργίας. 

5  ( φ .  6ι  β).  “  Έτε'ρα  διάταξις  της  λειτουργίας  των 
προηγιασμ  ενων.  ” 

Έν  φ.  68  α·  Τό  παρόν  βιβλίον  είναι  αί  τρεις  λει- 
τουργίαι  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  τοΰ  μεγάλου 
Βασιλείου  καί  ή  των  προηγιασμένων  υπάρχει  γοΰν  της 
καθ’  ημάς  μονής  κυρίας  ημών  Π ορτιατήσης'  έδόθη  γοΰν 
παρ’  έμοΰ  +  ίε ρομονάχου  +  Τε ρμανοΰ  καί  ηγουμένου,  έν 
τφ  μονηδ ρίιρ  τοΰ  Μαγουλά,  εις  καιρόν,  'ίνα  πορευθώσιν 
οί  έκεΐσαι  μοναχοί·  3  τε  Δανιήλ  καί  οί  συν  αΰτ φ· 
καί  Ιερά  καί  ποτήριον  μετά  πάσης  της  οικονομίας 
αυτών  &νευ  καθιερώσεως·  μενέτωσαν  δέ  ταΰτα,  είς 
τήν  έξουσίαν  την  ήμετέραν  άδιαλώβητοι'  καί  μή 
κυριευόμενοι  ύπ’  αυτών  μηδέ  έχέτω  τις  έξουσίαν  έξ 
αυτών  είς  αΰτάς  τό  παράπαν. 

5943·  436· 

Χαρτ.  8.  (0,209x0,15).  XVI.  (0.103). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

Προτάσσονται  α'  (φ.  Ια).  Τνπο$  έπιστολής  “εις  τόν  πρωτό- 

παπαν  τόν  κωρυφαίον  πός  γράφης.” — β'  (φ.  2  α).  Ακολουθία 
τοΰ  μικρού  άγιασμοΰ. 

5944·  437· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,16).  XVIII.  (0.65). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λει τονργια. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Εΰχαί. 


*5945·  433· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XVII.  (0.50). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  29  α)·  “  Άποστολοενάγγελα  τής  έβδομάδος  δ'.” 
Κοσμείται  υπό  κομψών  άρχικών  γραμμάτων. 


5946.  439· 

Χαρτ.  8.  (0,211  χ  0,16).  XVIII.  (φ.  112). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

Έν  0.  36  α'  Έτελιώθη  ή  παρούσα  λειτουργία  τοΰ  έν 

αγίου  πατρός  ημών  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  ύπό 
χειρός  καμοΰ  τοΰ  ταπεινού  καί  αμαρτωλού  Αιωνισσίου 
ίερομονάχου  έν  έτι  άπο  κτίσεως  κόσμου  /ζσνα'  άπο 
δέ  Χριστού  </.ψ  μγ^  Ίουλίω  λ^1  (=  1743)  καί  συγχω ρισατέ 
μοι  ΰτι  αμαθείς  υπάρχω  τό  σύνολον. 

2  (φ.  37  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ·  89  α).  Λειτουργία  τιΰν  προηγιασμένων. 

*5947·  44°· 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,15).  XVI.  (0.102). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

“λρχ.  (άκέφ.).,.τόν  άπε κδεχόμενον  τό  παρά  σοΰ  πλού¬ 
σιον  έλεος. 

2  (φ.  21  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3  (φ·  65  α).  Αειτονργία  των  προηγιασμένων. 

4  (φ.  89  α).  Ακολουθία  τοΰ  μικροί)  άγιασμοΰ. 

Έν  άρχη  επτά  άνευ  άριθμήσιως  άπεσπασμένα  φύλλα  κω¬ 
δικός  άλλου  άλλης  χειρός  καί  διαφόρου  σχήματος,  άλλα  τοΰ 
αυτού  αίώνος  XVI.  περιέχοντα  την  έκ  τοΰ  Αλλου  άκεφάλου 
κώδικος  έλλείπονσαν  αρχήν  τής  λειτουργίας  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

Έν  0.  85  α·  ’Κτελειώθη  είς  τόν  Παντοκράτωρα. 

Τά  0.  87  καί  88  Αγραφα.  'Ο  δέ  κώδιξ,  έφθαρμένος  νΰν 
πολλαχου,  κοσμείται  ύπό  πολυαρίθμων  μεγάλων  Ιδιορρύθμων  καί 
κομψών  άρχικών  γραμμάτων. 

5948.  44ΐ· 

Χαρτ.  8.  (0,203  χ  0,162).  XVI.  (0.  69). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτονργία. 

2  (φ.  24  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτονργία. 

3  (φ.  54  β )■  Αειτονργία  των  προηγιασμένων. 

5949·  442. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,161).  XVII.  (0.45). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2  (φ.  25  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτονργία. 

3  (φ.  41  β)·  Εΰχαί. 

595°·  443· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,15).  XVIII.  (φ.  54). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν. 

2  (φ.  ΐοα).  Αγίου  Τρΰφωνοϊ  Εΰχαί  εΪ5  κήπους  καί 
αμπελώνας. 

3  (φ.  15  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτονργία. 

4  (φ.  3 2  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτονργία. 

5  ( Φ·  53  β)·  Εΰχτ)  των  κολλυβών. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


375 


5951·  444· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  ΧΥΙ.  (σ.  96). 

1  (σ.  I ).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λει τουργία. 

2  (σ.  55)·  Ακολουθία  τοΰ  μι κροΰ  αγιασμού. 

3  (σ.  94)·  Εΰχτι  εττι  τον  μέλλοντα  μεταλαβεΐν. 

5952·  445· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XVI.  (0.47). 

1.  Διάταζις  της  θείας  λειτουργίας. 

2.  Αί  απολύσεις  τοί)  ο λον  ενιαυτόν. 

3·  Ακολουθία  εις  μνημόσυνου  μονάχου. 

5953··  446. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,14).  XVIII.  (0.43). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

2.  Ακολουθία  τον  μικρού  αγιασμού. 

3·  Εΰχαι  (κολ.). 

5954·  447· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  XVI.  (0,38). 

1  ( φ .  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

Έν  τέλει  (φ.  37  α)·  —  |—  (  =  Χριστόφορος),  τοΰθ’  δπερ  δηλοΐ 

πιθανώτατα  το  δνομα  τοΰ  βιβλιογράφου.  Ίδε  καί  5941  (434). 

2  ( φ .  37  β)·  Εΰχί)  επί  σταφυλαΐς. 

*5955·  44δ· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVI.  (φ.  64). 

1  ( φ .  4  <*■)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

2  ( φ .  23  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτουργία. 

3  (φ·  45  α)·  Αειτουργία  των  προηγιασμένων. 

4  (Φ·  55  α)·  Ακολουθία  του  μικρού  αγιασμού. 

Έν  0.  64  α-  Χειρί  Νικολάου  έκ  νήσου  'Βόδου. 
Κοσμείται  υπό  άτεχνων  διά  μέλανος  γεγ ραμμένων  εικόνων 

Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  (φ.  22  β)  καί  Τρηγορίου  τοΰ  Διαλόγου 
(Φ·  44(8). 

*5956·  449· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.86). 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

2  (φ.  3 2  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αειτουργία. 

3  ( φ.  7 2  α)·  Αειτουργία  των  προηγιασμένων. 

Έν  μέν  φ.  69α·+Έγρά0γ  χειρί  Κυρίλλου  μονάχου  έν 
έτει  ,^ρλα"  μηνί  Φευρουαρίφ  (  =  1623).  Έν  δβ  φ.  86  α- 

,ξρν  ·”|~  (—Ίωάσαφ)  μηνί  Σεπτεμβρίφ  θν  (  =  1642). 

Έν  αρχή  καί  τέλει  τοΰ  κώδικα ς  τέσσαρα  φύλλα  άλλου 
κώδικος  (Χαρτ.  XVII.),  εν  οΐς  έκ  τοΰ  Ψαλτηρίου  “Συνέσεως  τμ 
’λσάφ”  ’Ωδή  οξ' . 

Τα  0.  70  καί  71  άγραφα. 

Κοσμείται  υπό  άκόμψων  αρχικών  γραμμάτων. 

5957·  45°· 

Χαρτ.  8.  (0,203  χ  0,15).  XVII.  (ψ.  27). 

1  ( φ .  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αειτουργία. 

2  (φ.  2  0/3).  “  Εΰχί)  των  κολΰβων.” 


*5958·  45 ϊ· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,19).  XIX.  (0.300). 

1.  Θεοδοόλου  μοναχού  Διηγησις  περί  των  ύμνων. 

2.  “Διονυσίου  μοναχοΰ  Γνωστικά  κεφάλαια  ν' 
περί  διαφοράς  των  θείων  ύμνων.” 

3·  Θηκαράϊ. 

Κοσμείται  ύττδ  αναξίων  λόγου  εικόνων  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου, 
Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Τρηγορίου  τοΰ  θεολόγου  καί  θεοδώρου 
τοΰ  ηγιασμένου. 

5959·  452- 

Χαρτ.  4.  (0,252x0,18).  XVI.  (0.182). 

Ψαλτηριον. 

*59δ°·  453· 

Χαρτ.  4.  (0,258x0,18).  XVII.  (0.160). 

Ψαλτήριον  μετά  καί  των  ’Ωδων. 

Μ^νει  κολοβός  έν  ’Ωδή  θ',  ής  ή  επιγραφή  “  Αίνεσις  αγνής 
μητροπαρθένου  κόρης.”  ’ 

Κοσμείται  υπό  άκομψων  αρχικών  γραμμάτων  καί  άτεχνων 
έπιτίτλων. 

59δι.  454· 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,18).  XVI.  (0.  164). 

Τίροφητολογιον  (άκέφαλον  καί  κολοβόν). 

’Άρχ.  άπό  τού  ια'  άναγνώσματος  Βασιλειών  τρίτης  τής 
Ακολουθίας  των  Φώτων  (άκέφ.)'  ...πίται  τό  ολοκαύτωμα 
καί  έπί  τάς  λίθακας. 

Έν  0.  81  α  χειρί  μεταγενεστέρμ  ολίγοι  Στίχοι  δημοτικού 
άσματος  έφθαρμένοι,  ών  ή  αρχή 

Μάνα  μου  μανούλα  μου  μάνα  κ’  ’άν  άποθάνω. 

5962.  455· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,18).  XIX.  (0.121). 

1  (φ.  I  α).  “'Αγιασματάριον  κατά  τον  τόπον 
των  μονών  τοΰ  άγίου’Όρους.” 

Ένφ.ίακάτω'  ςιωλγ“  άντεγράφη  1833  έν  ’Άθωνι. 

2  (φ.  2  2  α).  Ακολουθία  του  μικρού  Εσπερινοί  της 
Άναληψεως. 

3  (φ.  20  α).  Ακολουθία  του  μικρού 'Έσπερινου  της 
' Αγίας  σκέπης. 

4  (φ·  48  α)·  Ακολουθία  Ιωάννου  του  Θεολόγου. 

5  (φ.  5§  α).  Οίκοι  των  αγίων  ’  Αρχαγγέλων. 

6  (φ.  6γ  α).  “  ΐίροφητεΐαι  άνδρός  αγίου  λεχθεΐσαι 
τω  εύσεβ εστάτιρ  βασιλει  Μανουήλ  τφ  Π αλαιολόγφ  τοΰ  καί 

Κομνηνοΰ  έν  έτει  μριγ.  1113  περί  άλώσεως  τής  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  καί  τής  μελούσης  γενέσθαι  ελευθερίας  αυτής  καί  περί 
συντέλειας  κόσμου.” 

Έν  0.  69  β  ’Κπίλογος  τοΰ  συγγραφέως.  ’Άρχ.  Εγώ  δέ  δ 
Ίωάννηδ  νέος  ών  τότε  καί  έπεί  διδ άσκαλος  έκλήθην 
τοΰ  νέου  Βασιλείου. 

Έν  τέλει·  α.ωμγ'Ρ  ίνδικτιώνος  /3α!. 

7  (φ.  γοα).  Τίροοίμιον  τοΰ  αγίου  ΤΙαντελεημονος. 

8  (φ.  7  I  α)·  Οΐκοι  εις  τον  άγιον  ΤΤαντελεήμονα. 

9  (φ.  79 α)·  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον 
ΤΙαντελεημονα. 


376 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΤ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ΙΟ  ( φ .  84  β).  “  Ο  ασπασμός  τον  άγιου  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλοι»  προ  ς  τόν  όσιον  Έφραίμ.” 

11  (φ.  85  α).  Ίωάννου  Ευαγγελίου  της  Κυριακή  τον 
Πάσχα. 

12  (φ.  85  β).  Ακολουθία  των  άγιων  Ανάργυρων. 

13  (φ·  88  α).  Αόγος  εγκωμιαστικός 
εΪ5  τοΰ?  άγιους  Αναργύρους. 

ι4  (Φ·  9°  α).  Οίκοι  εις  τους  αποστόλους  Πέτρον  καί 
Παύλον. 

15  (φ·  α).  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

Κανών  της  'Τπαπαντής. 

ιό  (Φ·  ιοί  α).  ΙΙαράκλρσις  τον  άγιον  νεομάρτνρος 
Θεόδωρου  τον  Βυζάντιου. 

Ένφ.  101  α·  Εν  έτει  σωτηρίιρ  μωμδ':  1844  Άάωνί^σι 
έν  τοΐς  όρίοις  Μονή  5  Βατοπαιδίου. 

17  (ή>·  III  α).  “  Επιστολαί  τεσσαρες  του  άγιον 
Μακαρίου  Κορίνθου  Πρ05  τάν  πατέρα  τοΰ  άγιον  θεοδώρου 
Χατζή  Αναστάσιον  Βυζάντιον,  άντιγραφεΐσαι  πρδς  πίστωσιν 
της  αφθαρσίας  τοΰ  άγιου  σώματος  αύτοΰ.” 

Φ έρουσι  χρονολογίαν  10  Ιανουάριου  1800  μέχρι  κθ’ 
Μαΐου  αωγ'. 

ΐ8  (φ.  117  α).  Στίχοι  εις  τον  άγιον  Θεόδωρον  τον 
Βυζάντιον. 

Έν  φ.  117 α'  ρωμ3  (  =  1843)  Ιουλίου  ιβ’. 

19  ( φ·  Ι20α).  Τροπάρια  εις  τον  άγιον  Δημήτριον. 

20  (φ.  ΐ  2  I  α).  “Τροπάρια  τοΰ  όσιου  Γερασίμου  τοΰ 
έν  Ιορδάνη.” 

'Η  τάξυ  των  φ.  48 — 08  συγκεχυμένη  έν  τη  σταχώσει. 

5963·  456· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,19).  XIX.  (φ.  227). 

“  Θεοτοκάριον  ωραιότατου 
καί  ψυχωφελέστατον  : — 

Βίβλος  παρθένον  καί  Θεοτόκου  κόρης" 

Ποίημα  πέλει  μονάχου  Ίωάννου. 

Τέρμα  των  "ήχων  κατά  της  ' Οκτωήχου. 

Τ ούτου  δέ  γένος  έκ  Δαμασκόθεν  πέλει. ” 

Έν  τέλει'  Έγράφη  ή  παρούσα  βίβλος  κατ'  έντολήν 
τον  πανοσιωτάτου  Καθηγουμένου  τοΰ  έν  "Α θιρ  ΐεροΰ 
Ρωσσικοΰ  κοινοβίου  τοΰ  άγιου  ένδόξου  μεγαλομάρ¬ 
τυρας  καί  Ιαματικού  Π αντελεήμονος — Αρχιμανδρίτου 
κυρίου  Άνδρέου  διά  χειρός  Παύλου  μοναχού  τοΰ  καλλι¬ 
γράφου,  έν  τοΐς  όρίοις  τής  ίεράς  καί  μεγίστης  Λαύρας 
τοΰ  άγιου  Αθανασίου  άσκητεύοντος,  έλαβε  δέ  πέρας 
κατά  τό  σωτήριον  έτος  αωί,ν  κατά  μήνα  Ν οέμβριον. 

5964·  457- 

Χαρτ.  4.  (0,25  X  0,192).  XVI.  (φ.  274). 

Μμναΰον  Μαρτίου  καί  Απριλίου. 

Εν  φ.  274  β  Σημειώματα  ανάξια  λόγου. 

5965·  458· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,175).  XIX.  (φ.  49). 

1.  “  Ακολουθία  τής  οκτωήχου  νεκρώσιμου  τταννυ- 
χίδος.” 

2.  “Κανόνες  οκτώηχοι  νεκρώσιμοι .” 


5966.  459- 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,152).  XVII.  (φ.  64). 

1  ( φ .  I  α).  Ακολουθία  νεκρώσιμος. 

2  (Φ·  53  α).  Ακολουθία  τής  κοινής  παρακλήσ εως. 

5967.  46ο. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,16).  XIX.  (φ.  346). 

Κοσμά  ίερομονάχου  Σιφνίου. 

Άκολουθί αι  εις  τάς  ίεράς  εικόνας  τής  Θεοτόκου  τάς  περι- 
λαμβανομένας  έν  τφ  προτασσομένφ  έντύπψ  τφ  φέροντι  την 
έπιγ ραφήν  Ανωτέρα  έπισκίασις  έπί  τοΰ  "Αθω  ήτοι  Αιηγήσεις 
περί  των  άγιων  καί  θαυματουργών  καί  έν  "Αθω  δοξασθεισών 
εικόνων  τής  Θεοτόκου  καί  άλλων  Αγίων.  Έν  Κωνσταντινου- 
πόλει.  Έκ  τοΰ  τυπογραφείου  τής  Βουλγαρικής  Έφημερίδος 
“Τ σαρεγράδσκη  Βέστνηκ”  καί  Συντρ.  1861.” 

Έγράφη  δέ  τό  χειρόγραφον  μέρος  τοΰ  κώδικος  περί  τό  1870. 

5968.  461. 

Χαρτ.  4.  (0,255  X  0,18).  XIX.  (φ.  12). 

1.  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  αρχάγγελον  Μ,ιχαηλ. 

2.  Ευχή  εις  τον  αυτόν. 

3·  “Ευχή  εις  τον  άγιον  άγγελον  τον  φύλακα  ημών 
διά  στίχων  πολιτικών  Θεοκτίστου  μοναχού  τοΰ  Στουδίτου.” 
“Αρχ. 

Τοΰ  πρώτου  φάους,  άγγελε  δεύτερον  φως  τυγχάνων. 
4·  Μεγαλυνάρια  εις  τον  αρχάγγελον  Μιχαήλ. 

5·  Θεοτοκίου  εις  τον  αυτόν. 

6.  Τροπάριου  κατανυκτικόν  εις  τον  αυτόν. 

5969-  462. 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,175).  XIX.  (φ.  8). 

1.  Οί  κδ  οίκοι  τον  αρχαγγέλου  Μιχαήλ. 

2.  Ιερού  Αυγουστίνου  Ευχή  εις  τάς  έπουρανίους 
δυνάμεις. 

597°·  403- 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XVIII.  (φ.  62). 

1.  “Ακολουθία  των  ταξιαρχών  Μιχαήλ,  Ταβριήλ 
καί  πασών  τών  έπο υρανίων  δυνάμεων.” 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  ττιν  σνναξιν  τών 
αρχαγγέλων. 

3·  Οί  κδ"  οίκοι  τοΰ  αρχαγγέλου  Μιχαήλ. 

5971·  464· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,145).  XVII.  (φ.  110). 

1.  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Π  αντελεήμονος. 

2.  “  Αθλησις  του  αγίου  ΐΐαντελεημονος. 

3·  Μεγαλυνάρια  εις  τον  άγιον  Π αντελεήμονα. 

4·  “Τοΰ  σοφωτάτου  ρήτορας  Νικήτα 
τοΰ  Παφλαγόνος  Έγκώμιον  εις  τόν  άγιον  μεγαλομάρτυρα 
Παντελεήμονα .” 

"Αρχ.  θαυμαστός  ό  θεός  έν  τοΐς  άγίοις  αύτοΰ  φησίν 
ό  μέγας  ιεροψάλτης  Ααβίδ. 

5·  Μαρτυρίου  τοΰ  αγίου  Παντελεήμονος 
έν  τη  καθωμιλημένη  (κολοβόν). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


377 


5972.  465· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,16).  XVIII.  (0.  55). 

1.  Ακολουθία  του  αγίου  Παντελεήρ,ονος. 

2.  Ακολουθία  των  αγίων  αποστόλων  Τίροχόρου, 
Νικάνορος  και  Παρρ,ενα. 

3·  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον  Π αντελεημονα. 

4·  Κανόνες  κατ’  ήχον  εις  τον  άγιον  Παντ ελεημονα. 

5·  Εΰαγγελιον  κατα  Ίωάννην. 

5973·  466. 

Χαρτ.  8.  (0,235  χ  0,165).  XIX.  (φ.  39). 

1.  Ακολουθία  του  αγίου  Τίαντελεημονος. 

2.  Ακολουθία  της  αγίας  Παρασκευές. 

5974·  467· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,16).  XIX.  (0.21). 

Κανόνες  οκτώηχοι  εις  τον  άγιον  Παντ  ελεημονα. 

’Ε ν  φ.  20/3·  Άντεγράφη  διά  χειρδς  θεοδώρου  αμαρ¬ 
τωλού,  'ίνα  άξιωθή  συγχωρήσεως  των  πολλών  αύτοΰ 
αμαρτιών,  διά  πρεσβειών  τοΰ  άγιου  Παντελεήμονο;· 
μω7α“  Ιουλίου  ε1*  (  =  1811).  Παρελθόντων  δέ  δύω 
χρόνων  κατά  τδ  αωϊγω:  Σεπτεμ'.  λν :  μέ  ήλέησεν  ό 
άγιος  καθηγούμενος  μέ  τδ  μοναχικδν  σχήμα,  καί  μδ 
ώνόμασε  θωριάν  Μοναχόν1  διά  δδ  των  αγίων  ευχών 
τοΰ  άγιου  πνευματικού  μου  πατρδς  θείιρ  έλέει  να 
ευαρεστήσω,  θεαρέστως  καί  νά  αξιωθώ  τής  ουρανίου 
βασιλείας. 

5975·  468. 

Χαρτ.  8.  (0,225  χ  0,165).  XIX.  {φ.  19). 

1.  Ακολουθία  του  μικρού  αγιασμού. 

2.  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον  ΐΐαντελεημονα. 

Έν  τόλει'  Χειρ  άμαρτωλοΰ  Διονυσίου  μοναχού,  έν 

’έτει  σωτηρίιρ  αωλΓ'  Α ύγούστου  ε'  (  =  1836). 

5976·  469· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,17).  XIX.  (0.104). 

1  (φ.  I  α).  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον 
ΐίαντελεη  μονά. 

2  (φ.  8  α).  “  Κανών  παρακλητικός  προς  τον  άγιον 

τοΰ  Χριστού  μεγαλομάρτυρα  καί  Ιαματικόν  ΤΙαντελεήμονα.” 

3  (φ.  14  α)·  “  Έτερος  παρακλιτικός  κανών 

προς  τδν  άγιον  τον  Χριστού  καί  ιαματικόν  ΐΐαντελεήμονα.” 

4  (φ.  2  I  α).  “  Απολυτίκια  και  κοντάκια 

τά  μή  υπάρχοντα  έν  τδ  Ώρολογίο.” 

5  (φ.  38 α)·  “Βιος  του  οσίου  πατρός  ημών  καί 
άσκητοΰ  Μ άρκου  του  Αθηναίου." 

Έν  τή  καθω μιλημένη. 

6  (φ.  48  οί).  “  Λόγος  θαυμάσιος  περί  των  λόγων 

τής  θείας  προ ςευχής  ήγουν  τοΰ  Κύριε  Ιησού  Χριστδ  υίδ  τοΰ 

θεοΰ  δλέησδν  με .” 

7  (φ.  56  β).  “  Διηγήματα  διάφορα  των  πάτερων.” 

Τά  0.  35 — 37  καί  67—104  άγραφα. 


5977·  47ο. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XVIII.  (0.79). 

1.  Ακολουθία  τον  αγίου  πρωτομάρτυρος  Στεφάνου. 
Έν  τελεί"  Έν  ’έτει  1790  κατά  μήνα  Δεκέμβριον  κε' . 

2.  “Νικήτα  φιλοσόφου  καί  ρήτορος  Λογος 
διηγηματικδς  και  Βίο$  εγκωμιαστικός  περί  τής  αθλήσεως  και 

εύρέσεως  και  άνακομηδής  τοΰ  λειψάνου  τού  άγιου  ένδδξου  καί 
πανευφήμου  αποστόλου  πρωτομάρτυρος  καί  αρχιδιακόνου  Στε¬ 
φάνου.” 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

3·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εγκωριον  . 

είς  τδν  πρωτομάρτυρα  Στέφανον. 

4·  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως  Έγκώριον 
είς  τδν  πρωτομάρτυρα  Στέφανον. 

5·  “Λόγος  πανηγυρικός  εις  τον  πρωτομάρτυρα 
τοΰ  Χριστού  Στέφανον  συντεθείς  παρά  Στεφάνω,  υίω  τοΰ 
γαληνότατου  καί  φιλοχρίστου  ηγεμόνας  πόσης  Οΰγκροβλαχίας 
κυρίου  κυρίου’Ιωάννου  Κωνσταντίνου  Μπασαράμπα.” 

“Α ρχ.  Μ,ακαριώτατοι  καί  καλότυχοι  ήσαν  έκεΐνοι  οί 
καιροί  είς  τούς  όποιους  ή  μαρτυρολογία  των  άγιων, 
ό'ταν  έκηρύττετο  καί  διαλαλεΐτον,  έπαρακίνα  τούς 
άκροατάς  είς  μίμησιν  των  μαρτύρων. 

5978.  47ΐ· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XVI.  (0.168). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  του  εσπερινού  της  ΐΐεντη- 
κοστής. 

2  (φ.  1 7  α).  “  Ακολουθία  είς  τον  άγιον 
πρωτομάρτυρα  καί  αρχιδιάκονον  Στέφανον .” 

3  (φ.  29  λ).  Ίωσ-ήφ  τοΰ  ύμνογράφου  Κανόνες  εις  τον 
άγιον  Στέφανον. 

α'  (0.  29α).  “Κανών  είς  τδν  άγιον  τοΰ  Χριστού  πρωτο¬ 
μάρτυρα  Στέφανον  οΰ  ή  άκροστιχίς  Δέχου  ύμνον  παμμάκαρ 
Στέφανε  τοΰ  Ιωσήφ.” — β'  (0.  32  β).  “"Έτερος  κανών  είς  τδν 
πρωτομάρτυρα  Στέφανον .  Ή  άκροστιχίς  :  Στεφάνιρ  νΰν  δεύτερον 
πλέκω  μέλος  Ιωσήφ.” — γ'  [φ.  36α).  “"Έτερος  κανών  είς  τδν 
άγιον  Στέφανον  τδν  πρωτομάρτυρα  ου  ή  άκροστιχίς  Τρίτην  φέρω 
σοι  παμμάκαρ  μελωδίαν.” — δ'  (φ.  40α).  “"Έτερος  κανών  είς 
τδν  άγιον  πρωτομάρτυρα  Στέφανον  ου  ή  άκροστιχίς  Δέχοιο 
τέταρτον  ύμνον  έξ  ημών  μάκαρ.” — ε'  (0.  4:3  β).  “"Έτερος  κανών 
εις  τδν  άγιον  πρωτομάρτυρα  τού  Χριστού  Στέφανον  ου  ή  άκρο¬ 
στιχίς  Δέχοιο  πέμπτην  παμμάκαρ  μελφδίμν  Ιωσήφ.” — ξ~'  (0. 
47  α).  “Έτεροϊ  κανών  είς  τδν  άγιον  τοΰ  Χριστού  πρωτομάρτυρα 
Στέφανον  οδ  ή  άκροστιχίς  "Έκτην  δέησιν  μαρτύρων  δέχου  κλέος 
Ιωσήφ.” — ζ'  (0.  51α).  “Έτεροί  κανών  είς  τον  άγιον  τοΰ 
Χριστού  πρωτομάρτυρα  καί  αρχιδιάκονον  Στέφανον  οΰ  ή  άκρο¬ 
στιχίς  ’Ωδήν  φέρω  σοι  παμμάκαρ  την  έβδόμην.” — η'  (φ.  54  α). 
“"Έτερος  κανών  είς  τδν  άγιον  πρωτομάρτυρα  Στέφανον,  οΰ  ή 
άκροστιχίς  Την  δέησιν  (ή  λέξις  δέησιν  είτα  διαγεγραμμένη) 
όγδύην  δέησιν  παμμάκαρ  δέχου  Ιωσήφ.” 

Οί  κανόνες  τοΰ  Ιωσήφ  μετά  πολλών  διασβεσμάτων  καί 
διορθώσεων  ύπδ  νεωτέρας  χειρός. 

4  (φ.  59  α)·  Ακολουθίας  τοΰ  αγίου  Στεφάνου 
μέρος  άκέφαλον  καί  ατελές. 

5  (φ.  59  β)·  Γρηγορίου  Νύσσης  “Έγκώρ,ιον 

είς  τδν  άγιον  απόστολον  καί  πρωτομάρτυρα  Στέφανον.” 

48 


Η.  II. 


378 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6  ( φ .  76/3)·  “  Παρακλϊ/σις  εις  τόν  άγιον  πρωτο¬ 
μάρτυρα.  Στέφανον.” 

7  (φ.  8ο  α).  Ακολουθία  του  αγίου  Στεφάνου. 

8  (φ.  ΙΟΟ  α).  “  Έτερος  κανών  του  αγίου 
άποστύΧου  πρωτομάρτυρος  και  άρχήδιακόνου  "Στεφάνου.  'Ωδή 

α'  ήχος  α'.  Χριστός  γεννάται.” 

’Άρχ.  "Χρίστου  κειμίΧιον  έμψυχον. 

Έν  τέΧει"  ΈτεΧϊώθι  δ  παρών  κανών  έν  μηνη  ΊοόΧΧίιρ 
εις  ιε'.  ΎέΧος  και  τφ  θεφ  δόξα·  αμήν. 

Αμέσως  δέ  κατωτέρω  ή  μονοκονδυΧία  ήδε’ 


(  =  ό  εύτελείϊ  "Νεκτάριος  μοναχός),  δι  ής  δηΧοΰται  πάντως 
ό  βιβΧιογράφος. 

9  (φ.  Ιθ8α).  “  ΤΙεντηκοστάριον  άρχόμενον 

από  της  Κυριακής  των  Βαΐων  μέχρι  των  άγιων  Πάντων.” 

ΙΟ  (φ.  1 1 7  “)·  Θηκαράς  ανεπίγραφος. 

11  (φ.  143/3).  “Τα  απο  κτίσεος  κοσμου  ετι  υσιν 
ταΰτα.” 

’Άρχ.  Άπο  Άδαμ  μέχρι  Νοε  ετι  δίςχίΧία  σ'.  ΤέΧ. 
καί  απο  ε  εως  ζ~ρκθ  άπο  ζ~  εως  ζρε. 

12  (φ.  146α).  “Κανών  εις  τον  άεσπότην  Χρίστον 

παρακΧητικός  καί  είς  την  υπεραξίαν  Θεοτόκον.  δ' 

ιρδή  α' .  Τφ  όδηγιγίσαντι  πάΧαι.” 

’Άρχ.  Σέ  τόν  πανάγαθον  Χύγον  έκδυσωπώ  Κύριε. 

13  (φ·  165  α).  “'Ορασις  Δανιήλ  έσχατη.” 

Μετά  του  ξύλου  τοΰ  περικαΧύμματος  έν  τέΧει  και  ιί>5  τελευ- 
ταΐον  άμα  παράφυΧΧον  συνεστάχωται  ξένον  φύΧΧον  ( Χαρτ .  4. 
XV.  σελ.  2)  περιέχον  μέρος  θεοτοκαρίου. 

Ο  κωδιξ  γέγραπται  υπό  διαφόρων  χειρων. 

Τά  φ.  106,  107,  142  β  καί  143  α  άγραφα. 

5979·  472· 

Χαρτ.  8.  (0,23  X  0,162).  XIX.  (φ.  32). 

Οΐκοι  κατ’  άλφάβητον  είς  τον  πρωτομάρτυρα  Στέ¬ 
φανον. 

Έν  φ.  32/3·  Έγράφησαν  τά  παρόντα  τφ  1859  κατά 
Μ  άρτιον  καί  άφιε  ρώθη  σαν  τφ  ναω  τοΰ  αγίου  Στεφάνου 
τοΰ  π ρωτομάρτυ ρος  έν  τω  ρωσσικφ  κεΧΧίιρ. 

598°·  473· 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,16).  XIX.  (φ.  8). 

Οίκοι  κατ'  άλφάβητον  είς  τον  πρωτομάρτυρα  Στέ¬ 
φανον. 

5981.  474· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XIX.  (0.60). 

I.  Ακολουθία  των  άγιων  Ανάργυρων  Κ οσμά  καί 
Ααμιανοΰ. 

Έν  τέΧει·  Έν  άγίοις  Άναργύροις  27  Ία ννουαρίου 
1865. 


2.  Βιος  καί  πολιτεία  των  αγίων  Ανάργυρων  Κοσμά 
και  Ααμιανου. 

Έν  τφ  καθωμιΧημένη. 

5982.  475· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  XIX.  (0.49). 

1.  “  Κανών  παρακλητικός  είς  τον  άγιον  Αρτέμιον.” 

2.  “Τοΰ  αγίου  ενδόξου  μεγαλομάρτυρος 

Αρτεμίου  ώϊ  έν  είδη  έγκωμίου.” 

’Άρχ.  Μ^γα?  έστάθη  είς  τήν  ανδρείαν  έκεΐνος  ό 
ΆχιΧεύς  καί  ήτον  θαυμαστόν  πράγμα  εις  αυτόν, 
επειδή  εΐϊ  τοσαύτην  άνδρίαν  νά  είναι  σύμμικτος  ή 
ωραιότη ς  τοΰ  σώματος,  &ςτε  όποΰ  ευρισκόμενος  ανά¬ 
μεσα  είς  τόν  παρθενώνα  τοΰ  Αυκομήδους,  έΧάνθανε 
τούς  ποΧΧούς  η  'όψις  νά  είναι  καί  αυτός  παρθένος. 

3·  Κανών  παρακλητικός  είς  τον  τίμιον  Σταυρόν. 

4·  “  Ετερα  παράκλησις  προς  τόν  τίμιον  καί  ζωοποιόν 
Σταυρόν.” 

5983·  476. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,17).  XIX.  (φ.  75). 

1.  ’Ακολουθίαι. 

Μεταξύ  τούτων  α'  Ακολουθία  των  έν  άγίφ  ’Όρει  διαΧαμ- 
ψάντων  πατέρων. — β' .  “λόγος  εγκωμιαστικός  διαΧαμβάνων 
έν  συντομία  περί  πάντων  των  όσιων  καί  άγιων  πατέρων  των 
έν  τούτφ  τω  άγίφ’Όρει  τοΰ’Άθω  Χαμ ψάντων."  ’Άρχ.  Όσιακη 
πανήγυρις,  πάντες  οί  δήμοι  των  οσίων  συν άχθητε. 

2.  Σημείωσες  περί  Συμεών  τοΰ  έν  τη  μονή 

ΦιΧοθέου  καί  Ααμιανοΰ  τοΰ  έν  τη  σκήτη  τοΰ  ’Έσφι γμένου  τή 

καΧουμένη  Σαμαρείμ. 

5984·  477· 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,172).  XIX.  (σ.  48). 

Ακολουθία  Χηφωνος  πατριάρχου  Κωνσταντινουπό¬ 
λεως. 

Έν  σ.  1 — 2  Νηφωνος  Ευχή  συγχωρητική. 

*59&5·  478. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XVI.  (0.  121). 

1  (φ.  I  α).  Βιος  Κοσμά  τοΰ  άγιου  Όρους  τοΰ’Άθω. 

2  (φ.  6  α).  “’  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου  Εν  τίν ι 

φυΧάττεται  τό  κάΧΧος  τής  μοναδικής  ποΧιτείας.” 

3  (φ·  ιοα).  Ακολουθία  αγίου  Ονουφρίου. 

4  (φ.  2  2  α).  Ακολουθία  Πε’τρου  τοΰ  Αθωνίτου. 

5  (Φ·  55  α)·  Βιος  Πέτρου  τοΰ  Αθωνίτου. 

6  (φ.  1 15  α).  “Έκ  τοΰ  Γεροντικού.” 

7  (φ.  117“)·  Άνάμνησις  είς  τόν  βίον 

τοΰ  θεοφόρου  ημών  πατρός  Θεοφίλου. 

Τά  ύπ’  άρ.  1  καί  7  έγράφησαν  αΧΧη  χειρί. 

Κοσμείται  έν  φ.  9  β  ύπό  δύο  εικόνων  τοΰ  αγίου  ’θνουφρίου 
γεγραμμένων  διά  μέΧανος. 

5986.  479· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XV.  (0.303). 

1.  “Εκλογή  τοΰ  αγίου  αποστόλου  καί  εναγγελιστοΰ 
Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου.” 

2.  Κανών  εις  Ίωάννην  τόν  Θεολόγον  (ακέφαλος). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


379 


3·  Βίος  Ιωάννου  τοΰ  Θεολόγου  μετά  και  ετέρου 
κανόνος. 

4·  Θηκαράϊ. 

5·  Ακολουθία  Ίωάννου  τον  Θεολόγου  κατ’  ήχον. 

•  6.  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης  τον  ΙΙαλαμά 

Ομιλία,  εις  Ίωάννην  τον  θεολόγον. 

7·  Υπόμνημα  εις  Ιωάνναν  τον  Θεολογον. 

’  Αρχ.  "Οτι  μη  πολύ  των  αγγέλων  άφέστηκεν  Άνθρω¬ 
ποί  ή  φησιν  6  θείος  Δαβίδ. 

8.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  ’Εγκώμ,ιον  εις  Ιωάνναν 
τον  Θεολόγον. 

9·  [Νικήτα  Παφλαγόνος]  Εγκόσμιόν  εις  τον  αυτόν. 

"Αρχ.  Ό  τόν  μέγαν  της  βροντής  γόνον  προτρεπό- 
μενος  έπαινεΐν,  αύτό  μοι  δοκεΐ  τό  μέγα  τοΰ  θεοΰ 
πνεΰμα  παραινεί  έπαινεΐν. 

ΙΟ.  Προχόρου  “Περίοδοι  τοΰ  αγίου  αποστόλου  και 
εύαγγελιστοΰ  Ίωάννου ...” 

1 1 .  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου  ’Αποκάλυφ ις. 

12.  “  Ποίημα  Φωτίου  Παραίνεσις  φυχωφελοΰς 

πάνυ  εις  τάξιν  παραβολής  φανεροΰσα  τίνι  παρίκασται  δ  βίος 
ούτως  καί  εις  ποιον  τέλος  καταστρέφει .” 

"Αρχ.  ΐίάντας  μέν,  αγαπητοί,  τούς  κατά  καιρόν 
αρχιερείς  τε  καί  ποιμενάρχας  ό  δι  ημάς  καί  δι  ημών 
καί  έν  ήμΐν  ιεραρχών  θείος  λόγος  διέγειρη  πρός  έπι- 
μέλειαν  λόγου  εις  νουθεσίαν  ημών.  Τόλ.  (κολ.)·  Καί 
ΰμωσεν  τοΰ  δούναι  αύτοΐς  πάντα  δσα  κέκτηται  καί 
δουλεΰσαι  αύτοΐς  πάσας  τάς  ημέρας  της  ζωής  αύτοΰ, 
έάν  έλευθερώσωσιν  αύτόν  τοΰ  θανάτου  καί  έλεγεν 
αύτοΐς  ταραττόμενος,  &  αδελφοί  ούκ  ε’ίδην  έως  τοΰ 
νυν  δτι  ούτως  πικρός  έστην  ό  θάνατος  άβάλα  μοι  τφ 
έλεηνφ  καί  τελαιπόρω  έπ  αλήθειας  έγώ  έμ’  αύτόν 
έπλανησα  έκ  της  εύθείας  όδοΰ  καί  διά  τούτο  ούκ  ’έστιν 
ό  έλεών  μοι... 

13.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  τό  Πάσχα  καί  εις 
την  βραδύτητα.. 

Ι4·  Τοΰ  αΰτοΰ  Εις  τό  Πάσχα. 

"Αρχ.  ’Ε 7τ ί  της  φυλακής  μου  στήσομαι.  Κολοβός. 

59§7·  4δο. 

Χαρτ.  8.  (0,21  X  0,15).  XVIII.  (φ.  39). 

Ακολουθία  των  Εΐςοδίων  της  Θεοτόκου. 

Έν  τέλει'  αψγ'  μηνί  ’Απριλλίω  α'  (  =  1703),  χειρ 
Διονυσίου  Κώτη. 

5988.  481· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,145).  XVII.  (0.91). 

1.  ’ Ακολουθία  Βασιλείου  τον  μεγάλου. 

2.  Άρ,φιλοχίου  Ίκονίου  Εις  τον  βιον 

καί  τά  θαύματα  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 

5989.  482. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (0.57). 

1  (φ.  I  α).  ’ Ακολουθία  των  τριών  Ιεραρχών. 

2  (φ.  45  α)·  Ί“άννου  Εύχαίτων  ’Εγκώμιον  εις  τους 
τρεις  ίεράρχας  (κολ.). 


599°·  483· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.118). 

1  (φ.  I  α).  ’ Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Νικολάου. 

2  (φ.  99  α)·  Μερική  όιηγησις  έκ  τον  βίου 
καί  των  θαυμάτων  τοΰ  άγιου  Νικολάου. 

Έν  τέλει  χειρί  νεωτέρμ'  μψξα'  1761  κατά  μήναν 
Νοέμβριον  κγ.  23. 

599ΐ·  484· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XIX.  (0.7). 
Κανών  παρακλητικός  εις  τόν  άγιον  Νικόλαον. 

*5992·  485· 

Χαρτ.  8.  (0,232x0,18).  XIX.  (0.10). 
Κανών  παρακλητικός  εις  τόν  άγιον  Νικόλαον. 
Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλου. 

5993·  486. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,14).  XIX.  (0.11). 
“  Κανόνες  των  άγιων  τριών  Ιεραρχών .” 

5994·  48?· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,145).  XVI.  (0.187). 

1  (φ.  I  α).  ’ Ακολουθία  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 

Σάββα. 

2  (φ.  38  α).  Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  Σάββα. 

Τελ.  ( κόλοβ .)  έν  τροπαρίιρ,  οδ  τό  τέλος ·  την  τρυφήν  των 

αρετών  καί  τών  άγαθών,  τών  ασκητών... 

Έν  0.  Ια’  Τό  παρόν  βιβλίον  εΐναι  αφιερωμένο  εις 
τόν  ναόν  τοΰ  άγιου  Σάββα  εις  την  άγια  "Αννα. 

5995·  488. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XVII.  (0.92). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  τών  οσίων  καί  θεοφόρων 
πατέρων  ημών  Μακαρίων  τοΰ  τε  Αιγυπτίου  καί  τοΰ  ’Αλεξ- 

ανδρέως. 

2  (φ.  29α).  Βίος  καί  πολιτεία  τών  οσίων  Μακαρίων 
συγγραφείς  παρά  Παλλαδίου  επισκόπου  ’ Ελενουττόλεως  καί 

αποστολείς  πρός  τούς  έν  τη  ξένη  μοναχούς. 

3  (φ.  8ι  α).  “  ΟΙ  κοσμοχαρμόσυνοι  κδ'  οικοι 

πρός  την  νοητήν  σκάλαν  τόν  τίμιον  καί  ζωοποιόν  σταυρόν 
τοΰ  σωτήρος  Χριστού.” 

5996·  489· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,165).  XVIII.  (φ.  100). 

1  (φ.  I  α).  “Επιστολή  Νικολάου  μοναχοΰ 
[Κατασκεπηνοΰ]  πρός  εύλαβη  μοναχόν  καί  καθηγούμενον 

της  μονής  τοΰ  όσιου  Δανιήλ  τοΰ  έν  τιρ  ’Ανάπλιρ.” 

2  (φ.  3  α).  “  Κανών  κατανυκτικός  εις  τόν  κύριον 
ημών  ’ϊησοΰν  Χριστόν  ήτοι  έλεγχος  καί  διάλεξις  νοός  πρός 

την  έαντοΰ  ψυχήν  Δίειρμος  εις  ήχους  καί  ειρμούς  τούς  αύτούς. 
Ποίημα  συν  θεφ  Νικολάου  μοναχοΰ  τοΰ  έν  τη  Κατασκεττη.” 
Έγράφη  διά  χειρός  Νήφωνος  μοναχού. 

5997·  49°· 

Χαρτ.  8.  (0,215  χ  0,115).  XIX.  (0.  150). 

I  (φ.  3  α)·  Ακολουθία  Σίμωνος  τοΰ  μυροβλύτου. 

48—2 


380 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  (φ.  I  7  β).  ’  Απολυτίκιου  εις  την  ανακομιδήν 
του  λειψάνου  τοΰ  άγιου  Νικολάου. 

3  (φ.  ΐ8  β).  ΤΙαράκλησις  εις  τον  άγιον  Νικόλαον. 

4  (φ.  25  β).  Μικρός  εσπερινός  της  ανακομιδής 
τοΰ  λειψάνου  τοΰ  άγιου  Νικολάου. 

5  (φ.  27  β).  Τα  λοιπά  της  άναγνωσεως 
της  ανακομιδή ς  τοΰ  λειψάνου  τοΰ  άγιου  Νικολάου. 

6  (φ.  3°  α)·  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Κορνηλιου. 

7  (φ.  34  α)·  Ο  μικρός  εσπερινός  της  αγίας 

’Άννης. 

8  (φ.  42  α)·  Της  αγίας  είκόνος  της  Κ,οιμησεως. 

9  (φ.  44  β)·  Επιγράμματα  εν  τη  αρχαία  γλώσση. 
α'  (φ.  44/3).  Εΐ$  την  Θεοτόκον  καί  εις  ττ)ν  είςοδον  αΰτης. — 

β'  (φ.  45  α).  ΕΪ5  Ιωάνναν  τόν  Πρόδρομον. — γ'  (φ.  45  α).  Είϊ 
τόν  αρχιστράτηγον  λίιχαήλ. — δ'  (φ.  45/3).  Ε Ις  τόν  ασπασμόν 
Πέτρου  καί  ΙΙαόλου. — ε'  (φ.  45/3).  Εί?  τους  άγιους  θεοδώρους. — 
5~'  ( φ .  45/3).  ΕΪ5  τόν  θάνατον  δικαίου. — β  (φ.  46  α).  Εί; 
άμαρτωλόν. — η'  ( φ .  46  α).  Είί’Ιωάννην  τόν  Πρόδρομον. — θ'  (φ. 
46α).  Πίς  τόν  άγιον  Αντώνιον. — 1'  (φ.  46  α).  Είϊ  τόν  άγιον 
Όνούφριον. — ια'  (φ.  46α).  Εί$  την  άγίαν  Τριάδα. — ιβ'  (φ. 
46/3).  Εΐ$  ττ/ν  δευτέραν  παρουσίαν. — ιγ’  (φ.  46/3).  Ε ΙςΈφραΙμ 
τόν  Σύρον. 

ίο  (φ.  47  α)·  Κανών  εις  την  εικόνα  της  Βηματαρίσσης. 

11  (φ.  ζο  β).  Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι 
εις  την  άγίαν  Τριάδα. 

12  (φ.  51  α)·  Ίώβ  ταπεινού  “Περί  των  τον  κέντρου 
τοΰ  μυστηρίων.” 

τ3  {Ψ·  51  β)·  Ιστορία  των  ψυχικών  αρρωστημάτων. 
Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι. 

14  (φ·  52  «).  Απολυτίκιου  της  Άντ ιφωνητρίας. 

15  (φ·  5  2  β)·  Στίχοι  €?5  την  εικόνα 
της  Βηματαρίσσης  κατ’  άλφάβητον . 

ΐ6  (φ.  5 2  β)·  Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι 

εις  την  Παραμυθίαν  ( εικόνα  της  Θεοτόκου)  κατ’  άλφάβητον. 

17  (φ·  54  α)·  Στίχοι  εις  την  εικόνα 

της  Βηματαρίσσης  ομοιοκατάληκτοι. 

ΐ8  (φ.  55  α)·  Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι  ανεπίγραφοι. 

“Αρχ. 

Σύ  δέσποτα  ό  ιατρός,  ψυχών  τε  καί  σωμάτων, 
ίάτρευσόν  με  Ίησοΰ  όλων  έκ  των  πραγμάτων. 

19  (φ·  56  β)·  Στίχοι  ομοιοκατάληκτοι  ανεπίγραφοι. 
"Αρχ. 

Αμαρτωλών  μεσήτρια,  λιμην  χειμαζΌμένων 
καί  ξενοδόχε  άμισθε  των  ορφανών  καί  ξένων. 

20  (φ.  59  «).  ’Ε  πιγράμματα. 

α’  (φ.  59α).  “Στίχοι  εις  ιστορίαν.”— β'  (φ.  59/3).  Εί$ 
δισκάριον  ζωγραφισμένου. — γ'  (φ.  59  β).  Είϊ  τόν  Θεοτόκον, — 
δ'  (φ.  59  β).  Εις  τόν  Ταξιάρχην. 

21  (φ.  6ο  α).  Ακολουθία  τοΰ  έσπερινοΰ  τοΰ  μεγάλου 
Βασιλείου. 

22  (φ.  68  α).  Παράκλησις  τοΰ  ίερομάρτυρος  Μο- 
δεστου. 

23  (Φ·  73  α)·  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Προκοπίου. 

24  (φ·  75  α)·  Εαταβασίαι  τής  αγίας  Ζώνης. 


25  (Φ·  77  α).  Φιλοθε'ου  Κωνσταντινουπόλεως 

Βίο;  Σάββα  μαθητοΰ  Νικηφόρου  Αγιορείτου,  τοΰ  έν  τοί ς 
όρίοις  Βατοπεδίου  άσκήσαντος. 

20  (φ.  I  2 1  α).  Βιος  σύντομος  αγίου  Ιερωνύμου. 

27  (φ·  122  α).  Ακολουθία  τοΰ  προφήτου  Δανιήλ. 

28  (Φ·  133  α).  Ακολουθία  τοΰ  αγίου 
μεγαλομάρτυρας  Μάρκου  τοΰ  έν  Ν,ίιρ  άθλήσα ντος,  κατά  τό 

1801  έτους  Ιουνίου  ζ~'  πονηθείσα  παρά  τοΰ  έν  ίερομονάχοις 
έλαχίστου  Νικηφόρου  Χίου.” 

29  (φ.  139 α)·  Ακολουθία  τοΰ  οσίου  Παρθενίου 
επισκόπου  Ααμφακου. 

Τέλ.  (κολ.)·  Έκ  τοΰ  κατά  Αουκάν  Τφ  καιρφ  έκείνιρ 
’έστη  ό  Ίησοΰς,  έπί... 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών. 

Τα  φ.  1  καί  2  λείπουσιν. 

5998.  491· 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,175).  XIX.  (φ.  159). 

1  (φ.  I  α).  Κανών  ευχαριστήριος  εις  την  Θεοτόκον. 

2  (φ.  5  α)·  Συμεών  λογοθε'του  Αογος  εις  την  Θεοτόκον. 

3  (φ·  25  α).  Αναπλήρωσις  τής  ακολουθίας 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  καί  της  περιτομής. 

4  (φ.  29  α).  “  Απόστιχα  εις  τους  δώδεκα  Απο¬ 

στόλους 

μετά  καί  των  κορυφαίων.” 

5  (φ.  3°  α).  Κανών  εις  τόν  άγιον  Αντώνιον. 

6  (φ.  37  α)·  Βίος  και  μαρτύριον  τοΰ  αγίου  Παντε- 
λεημονος. 

7  (φ.  38  α)·  Κανών  εις  Γερασιριον  τόν  Ιορδανιτην. 

8  (φ.  4°  α)·  Οΐκοι  εις  τόν  όσιον  Τεράσιμον 
τόν  έν  Μακρυνίτζη  της  Αημ ητριάδος  άσκήσαντα. 

9  (φ.  48  α)·  Ακολουθία  τοΰ  όσιομάρτυρος 
Ίουλιανοΰ  τοΰ  Αιγυπτίου  καί  τών  συναθλητών  αύτοΰ. 

ίο  (φ.  56  α).  “ Αναπλήρωσες  ακολουθίας  των  αγίων 
Ίσαακίου,  Ααλμάτου  καί  Φαύστου.” 

11  (φ.  58α).  “Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  ήγεμόνος 

της  Βωσσίας  Αλεξάνδρου  τοΰ  Νευαίου  τοΰ  μετονομασθέντος 
Αλεξίου  μονάχου.” 

Έν  τέλει  (φ.  72  α — 75/3)  αί  ’ΩδαΙ  μετά  παραφράσεως. 

12  (φ.  76  α).  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  λίητροφάνους 
Βορουζίας. 

13  (φ·  107  α)·  Αόγος  εγκωμιαστικός  εις  τόν  αυτόν 
Έν  τέλει'  23  Σεπτεμβρίου  1810. 

14  (φ·  117  α)·  Βιος  τοΰ  αυτοΰ,  μεταφρασθεις 

έκ  τοΰ  Ρ ωσσικοΰ  ύπό  Έμμαν.  Ίωάν.  Χριστοδούλου  έν 
Όδησσω  21  Ιουλίου  1839. 

15  (φ·  133  α)·  Ακολουθία  τοΰ  όσιου  Σέργιου 
καθηγουμένου  Ρ αδονεζίας. 

ΐ6  (φ.  141  α)·  Ακολουθία  των  οσίων  πατέρων 
Γερμανού  καί  Σέργιου  τοΰ  Β αλαάμου. 

17  (φ.  150  α).  Ακολουθία  άγιου  Σάββα  αρχιεπι¬ 
σκόπου  Σερβίας. 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών. 

Τα  φ.  127 — 132  άγραφα. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


381 


5999·  492· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XIX.  {φ.  219). 

1  (φ.  I  β).  Τυπικόν  “  ’Έινθυμισις  τι  μεγάλι  τεσα- 
ρακοστί.” 

2  (φ.  3  “)·  Εΰχαί  κατ’  άλφάβητον,  εν  είδει  οίκων, 
εις  τον  Χριστόν. 

'Άρχονται  άπό  της  θεολογίας  καί  τελευτωσιν  εις  την  Δευτέραν 
τοΰ  Χρίστου  παρουσίαν.  Περιέχουαι  δέ  κατά,  τάξεις  Δοξολογίας, 
Ευχαριστίας,  Εξομολογήσεις  καί  Αιτήσεις. 

3  ( φ .  ΐόα).  Ίωάννου  τον  Δαμασκηνού 
Ευχή  εις  την  Θεοτόκον  διά  στίχων  κατ'  άλφάβητον. 

4  (φ.  23  α).  Ιωσήφ  τοΰ  ΰμνογράφου  Κανών  εις  τον 
τίμιον  Σταυρόν. 

5  (φ.  24  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κανών  εις  τον 
αυτόν. 

6  (φ.  35  α)·  Ισιδώρου  Κανών  εις  τον  κύριον  ημών 
Ίησοΰν  Χριστόν. 

7  (φ.  43  »)·  Νικηφόρου  Καλλίστου  τοΰ  Ξανθοττούλου 
Ακολουθία  εις  την  Ζωοδόχον  πηγήν. 

Τέγραπται  χειρί  XVI.  αίώνο5. 

8  (Φ·  5ΐ  α).  Ακολουθία  του  αγίου  Αχίλλειου  επι¬ 
σκόπου  Ααρισης. 

9  (φ.  59α)·  Ακολουθία  αγίου  Πέτρου  τοΰ  Αθωνίτου. 
ίο  (φ.  75  α).  Κανών  παρακλητικός  εις  την  Θεοτδκον 
καί  ει!  τούς  μεγαλομάρτυρας  κατά  βαρβάρων. 

Έν  τή  <ρςτ  “  Ποίημα  τοΰ  άγιου  Ιωσήφ  τοΰ  ΰμνογράφου.” 

11  (φ.  8ΐ  α).  Ακολουθία  τοΰ  αποστόλου  Τιμο0ε'ου 
καί  τοΰ  όσιομάρτυρος  Αναστασίου  τοΰ  ΤΙέρσου. 

12  (φ.  92  α).  Νήφωνος 'Αγιοττροδρομίτου  Παράκλησις 
εις  τον  απόστολον  Θωριάν. 

Γόγραπται  άλλη  χειρί. 

13  (φ.  96  »)·  Το®  σΰτοΰ  Οίκοι  κδ’  εις  τον  αυτόν. 

14  (φ.  102).  “  Κανών  παρακλητικός 

πρδ ς  τούς  δύο  προστάτας  του  ιερού  ημών  Κοινοβίου,  τοΰ  τε 
ιεράρχου  Μητροφάνους  Β ορωνεξίας  τής  έν  'Ρωσσία  καί  τοΰ 
μεγαλομάρτυρος  Τίαντελεήμονος 

15  (φ.  ΐοδα).  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον 
Π  αντελεημονα. 

ιό  (φ.  113  α).  Οίκοι  κατ  άλφάβητον  εις  τον  άγιον 
Γεώργιον. 

17  (φ·  120  α).  Απολυτίκιον  τοΰ  αγίου  Τρυφωνος. 
ΐ8  (φ.  127  α·)·  Κανών  τοΰ  αυτοΰ  ψαλλόμενος  εν  τη 
λιτανεία. 

19  (φ·  133  α)·  Μικρός  εσπερινός  των  άγιων  Ανάρ¬ 
γυρων  Κοσμά  και  Ααμιανοΰ. 

20  (φ.  134  α)·  Μικρός  εσπερινός  τής  άγιας  Μαρίνης. 

21  (φ.  137  α)·  Μικρός  εσπερινός  της  αγίας  Θεο¬ 
κτίστης. 

Τέγραπται  διά  χειρός  ’  Αθανασίου  Παρίου. 

22  (φ.  Ι40  α).  ’ Ακολουθία  των  άγιων  %άββα  και 
Σίμωνος  των  Άερβων. 

Τέγραπται  χειρί  XVI.  αιώνας. 


23  (φ·  ΐ6ι  α).  Οίκοι  Μακαρίου  τοΰ  νέου 
αρχιεπισκόπου  Κ ορίνθου  κατ'  άλφάβητον. 

24  (φ.  16911).  Ακολουθία  της  όσιας  Αθανασίας 
Αΐγινήτιδος. 

Μένει  ατελής  έν  ταΐς  λέξεσι·  και  ανδρείας  τόν  πύργον 
Αθανασίαν  σή.... 

Τέγραπται  τόν  XIX,  αιώνα  χειρί  Ιακώβου  διδασκάλου. 

25  (φ.  185  α ).  Απολυτίκιον  Φωτεινής  τής  %αμαρεί- 
τιδος. 

26  (φ.  ΐ86α).  Κανών  εις  τους  θεοπάτορας. 

27  (φ·  192  α).  Ακολουθία  τής  Ζωοδοχου  πηγής. 
Έπιδιωρθώθη  παρά  τοΰ  διδασκάλου  Βενεδίκτου. 

28  (φ.  200  α).  Χαιρετισμοί  τοΰ  τίμιου  Προδρόμου. 

29  (φ.  204»)·  Κανών  παρακλητικός  εις  τόν  άγιον 
Νικόλαον. 

30  (φ.  207  /3).  Απολυτίκια  Ιωσήφ  τοΰ  Μ νηστορος, 
μεγαλομάρτυρος  Ιγνατίου  καί  άγιων  μαρτύρων  Κ ηρύκου  καί 

Ίουλίττης. 

31  (φ.  2θ8  α).  Νήφωνος 'Αγιοττροδρομίτου 

Άναπλήρωσις  τής  ακολουθίας  τοΰ  όσιου  Γερασίμου. 

32  (φ.  209  α).  Ακολουθία  τοΰ  προφήτου  Ήλιοΰ. 

33  (Φ·  214»)·  Προςόμοια  τοΰ  αγίου  Ευθυμίου. 

34  (Φ·  2Ι7  α)·  Απολυτίκια  τοΰ  προερτίου 

τής  Υπαπαντής,  τής  αγίας  Έΰβούλης,  τοΰ  άγιου  Μητροφάνους 
καί  τοΰ  άγιου  Αναστασίου. 

Τέγραπται  υπό  διαφόρων  χειρών. 

6οοο.  493· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,16).  XVIII.,  XIX.  (φ.  87). 

1  (φ.  I  α).  “  Εις  την  αναληψιν  τοΰ  Χρίστου  Μεγα- 
λυνάρια.” 

2  (φ.  2α).  “Εις  την  αγίαν  Πεντηκοστήν  Μεγαλυ- 
νάρια.” 

Έν  ή>.  4/3"  Έγ ράφησαν  τά  παρόντα  Μ εγαλννάρια 
καί  ή  Εκλογή  διά  χειρός  Δοσιθέου  Αεσβίου  καί  οι 
άναγινώσκοντες  εϋχεσθε.  1849  έν  μηνί  Μ αρτίω. 

3  (φ.  5  α)·  11  Κατά  άλφάβητον  Στίχοι.  'Ο  αμαρ¬ 
τωλός  με  την  Θεοτόκον.”  ’  Α ρχ. 

Ό  αμαρτωλός. 

Ανύμφευτε  θ εόνυ μφε,  ούρανοΰ  γης  κυρία, 
σώσόν  με  τόν  ταλαίπωρον,  θεοΰ  μήτερ  Μαρία. 

'Η  Θεοτόκος. 

Βέβαια  ήθελες  σωθής,  εί  μέν  μετανοήσης’ 

εί  δέ  μή,  εις  την  κόλασιν,  θέλεις  νά  καταντίσης. 

4  (φ.  8  α).  “  Κανών  παρακλητικός,  ψαλλόμενος 
δλον  τό  δεκαπενταύγουστον  μετά  τόν  Ευλογητόν...” 

5  (φ.  13  »)·  “  Παράκλησις  τοΰ  άγιου  Παντε- 

λεήμονος. ..” 

6  (φ.  20  α).  “  Οΐκοι  εις  τόν  άγιον  μεγαλομάρτυρα 
καί  ιαματικόν  τοΰ  Χρίστου  Παντελεήμονα.” 

7  (φ.  29  »)  Ακολουθία  έπι  τοΐς  έγκαινίοις 
τοΰ  έν  Αύδδη  ναοΰ  τοΰ  άγιου  Γεωργίου. 

8  (φ.  4°  »)·  “  Παράκλησις  τοΰ  πανενδό£ου 
μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου  τοΰ  τροπαιοφόρου.” 


382 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΠΔΙΚΕ2 


9  (Φ·  46  α).  “  Ο ικοι  εις  τόν  άγιον  Γεώργιον.” 

ΙΟ  ( φ .  53  α)·  “  Κανών  παρακλητικός 
εις  τον  άγιον  Ιερομάρτυρα  λΐόδεστον .” 

11  ( φ .  59/®)·  “  Κανών  παρακλητικός 

εις  την  ίεράν  καί  πανσεβάσμιον  κάραν  τοΰ  άγιου  και  θαυ¬ 
ματουργόν  μάρτνρος  Ύρύφωνος.” 

12  (φ.  65  β )·  “  Εΰχη  τον  άγιον  Μοδί'στου 
επισκόπου  Ιεροσολύμων  λεγομένη  εις  πάσαν  θανατηφόρον 

ασθένειαν  καί  βλάβην  βοών,  ίππων,  όνων,  ήμιόνων,  προβάτων, 
μελισσών,  καί  των  λοιπών  ξφων." 

13  ( φ·  68  α).  Ακολουθία  εις  μνημην 
της  άγιας  μάρτυρος  θωμαΐδος. 

14  ( φ.  77  α)·  Μν^/«7  των  άγιων  ενδόξων 
ιερομαρτύρων  Ίουλιανοΰ,  Αντωνίου,  Αναστασίου,  Βασιλικής 

και  Κελσίου. 

15  ( φ·  82  α).  “  Κοντ άκιον  τον  άγιον  Ανδρονίκου .” 
ιό  (Φ·  83  α).  Κοντακιού  τοΰ  άγιον  Κ νριλλον. 

ι7  (φ.  84  α).  “  ' Απολυτίκια  της  αγίας  Μαρίνης.” 

1 8  (φ.  86  α).  Απολυτίκιου  καί  κοντακίου  του  άγιου 
Χηφωνος. 

Γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρων. 

6οοι.  494· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVI.— XVIII.  (0.177). 

1  (φ.  I  α).  “  Μακάριος  άνηρ .” 

2  (φ.  3  α)·  ι<  'Ο  ττολυ€λ€θ5·” 

3  (φ.  6  α).  Νικηφόρου  Βλίρμύδου  Εκλογαί  εκ  της 
Δαβιτικής  βίβλον. 

4  (φ.  29  α)·  Μεγαλνναρια  της  Αναληψεως. 

5  (Φ·  33  α).  Ακολουθία  τον  Πάσχα. 

6  (φ.  39 α)·  Οίκοι  τοΰ  αρχαγγέλου  Μιχαήλ  κατ’ 
αλφάβητου. 

7  (φ.  5° α)·  Οίκοι  εις  τους  αγίους  Πάντας  κατ' 
αλφάβητου. 

8  (φ.  58  α).  Εσπερινός  τοΰ  πρωτομαρτνρος  Στε¬ 
φάνου. 

9  (φ.  6 2  α).  Εσ7Γ€ρινος  των  αγίων  Ανάργυρων 
Κοσμά  καί  Δαμιανόν. 

ίο  (φ.  87  α).  Παρακλησις  τοΰ  οσίου  Σάββα. 

11  (φ.  94  α)·  “  Κανόν€5  παρακλητικοί .” 

12  (φ.  114  α)·  Ακολουθία  τον  άγιου 
ιερομάρτυρος  Μ οδέστου. 

13  (φ·  Ι41  α)·  Κανών  παρακλητικός 
εις  Αθανάσιον  τόν  έν  τιρ  ’Άθφ. 

14  (φ·  146  α)·  Ακολουθίας  της  Κοιμήσεως  μέρος 
[ακέφαλου). 

15  (φ·  15°  α)·  Ακολουθία  τον  προφήτου  Ιωνά. 
ΐ6  (φ.  159  α)·  Στιχηρα.  εις  τους  αγίους 
Αθανάσιον  και  Κύριλλον  Αλεξάνδρειάς. 

17  (φ·  ι6ι  α).  Στιχηρά  εις  τον  άγιον  Αλέξιον. 
ΐ8  (φ.  164  α)·  Εΰχαί.  διάφοροι. 


ΐ9  (Φ·  ι67  α).  Κανόν€5  €15  την  αγίαν  Άνναν. 

Έν  0.  175  /3  καταλογάδην 

Τφ  συμπράξαντι  και  συνεργήσαντί  μοι, 
χάρις  καί  δόξα,  οΐα  θειρ  των  όλων 
έν  τη  ιερή  καί  σεβασμίμ  σκήτη 
τής  πανενδόξου,  θ εοπ ρομήτορος  μου, 

5  έπ ονήθησαν,  καί  έγράφησ αν  ούτοι 
οί  άσματικο X,  καί  Ιεροί  κανόνες, 
τής  θεοπρομήτορος  άγιας  Άννης, 
προτροπή  μέντοι  φίλου  τίνος  φιλτάτου 
παρά  μελανείμονος  άνδρός  αγύρτου 

10  ού  ή  κλήσις  εϋδηλος  τιρ  πάντ’  είδότι: 
θειρ  κλέος  διδόντι,  ώδε  τί>  τέρμα. 

Έν  έτει  σωτηρίιρ  μψοωη  κατά  μήνα  Φεβρουάριον 
(  =  1778). 

Οί  στίχοι  7 — 9  π εριγεγραμμένοι. 

'Ο  κωδιξ  συμπέπηκται  έκ  τεμαχίων  κωδίκων  των  αιώνων 
XVI. — XVIII.  γεγ ραμμένων  ύπό  διαφόρων  χειρων. 

6οο2.  495· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,173).  XVIII.,  XIX.  (0.148). 

1  (φ.  I  α).  Α ίνετικά  τροπάρια  τής  Θεοτόκον. 

2  (φ.  20  α).  Οίκοι  κατ'  αλφάβητου  εις  τόν  άγιον 
ΐΐαντελεημονα. 

3  (φ.  2  8  α).  Απολυτίκιου  τής  Θεοτόκον. 

4  (φ·  29  ο.),  ^ιϊεγαλνναρια  τής  Θεοτόκου. 

5  (φ.  3°  α)·  Εγκωρ,ιον  τής  Θεοτοκον. 

6  (φ.  34  α)·  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Μ ητροφανονς. 

7  (Φ·  45  α).  Ακολουθία  των  άγιων  Γερμανού  καί 
Σέργιου. 

8  (φ.  56  α).  Ακολουθία  των  αγίων  Ανάργυρων 
Κοσμά  καί  Δαμιανού. 

9  (φ·  6 1  β).  Εγκωμίου  εις  τους  αγίους  Ανάργυρους. 
ίο  (φ.  7°/®)·  Εγκωριιον  εις  την  μεγαλομάρτυρα 

Παρασκευήν. 

11  (φ.  8ΐ  α).  ' Ακολουθία  εις  τόν  νεομάρτνρα 
Κωνσταντίνον  τόν  έξ  Ισμαηλιτών.  Ατελής. 

12  (φ.  91  α)·  Παράκλησις  εις  τόν  νεομάρτνρα  Κων¬ 
σταντίνον. 

13  (Φ·  9&  α)·  Κανών  παρακλητικός  εις  το'ν  άγιον 
Νικόλαον. 

14  (φ·  105  α)·  Ακολουθία  εις  τόν  μεγαλομάρτυρα 
Αρτέμιον. 

15  (φ·  127  α).  Ακολουθία  εις  τόν  άγιον  I λαρίωνα. 
ΐ6  (φ.  132  α).  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον 

Αρτέμιον. 

17  (φ.  147  α)·  Απολυτίκιου  τοΰ  όσιον  Ιωάσαφ. 

'Ο  κώδιξ  συμπέπηκται  έκ  τεμαχίων  κωδίκων,  ύπό  διαφόρων 
χειρων  γεγραμμένων. 

6οο3·  496· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,14).  XVI.  (0.150). 
I  (φ.  I  α).  Ακολουθία  τής  γεννησεως  τοΰ  Χρίστον. 
Ακέφαλος. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


383 


2  (φ.  ιδ  α).  Ακολουθία  τον  Ευαγγελισμόν. 

3  (φ.  28  α).  Ακολουθία  των  γενεθλίων  της  Θεοτόκον. 

4  (φ.  4°  /8).  Ακολουθία  της  ΰφώσεως  τον  τιμίου 
^ταύρον. 

5  (φ.  4&  α)·  Μνήμη  τον  αγίου  μεγαλομάρτυρας 
Αημητριον. 

6  (φ.  6γ  α).  Μνήμη  των  αγίων  αποστόλων  ΐίετρον 
και  Παυλου. 

7  (φ.  77  α)·  λίνημη  τον  προφήτου  Ήλιοι. 

8  (φ.  84  α).  Μν^μ-ΐ/  τι^ς  Μεταμορφώσεως. 

9  (φ.  9^  α).  Μνήμη  των  μεγαλομαρτυρών 

Μήνα  Βίκτωρο 5  καί  Βικεντίου,  τη 5  όσιομάρτυρο 5  Στεφανίδο 5 
καί  τοΰ  όσιοι;  θεοδώρου  του  Στουδίτο υ. 

ΙΟ  (φ.  112  α).  Μ,νημη  τον  αγίου  Γεωργίου. 

II  (φ.  123  α).  “Ακολουθία  εις  ιερείς  κοιμηθέντας." 
Κολοβή. 

*6οο4·  497· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,175).  XIX.  (φ.  200). 

1  (φ.  2  α).  “  Στίχοι  ίκετήριοι  προς  την  Θεοτόκον." 

2  (φ.  5  α).  Οίκοι  του  οσίου  Τερασίμον. 

3  (φ·  1 6  α).  Βίος  και  πολιτεία  του  οσίου  Παΰλου 
τον  Θηβαίον. 

4  (φ.  3^  α).  '  Ακολουθία  τον  αγίου  Τίαρθενίου 
επισκόπου  Ααμφάκου. 

5  (Φ·  5°  α).  “  Κανιά  ν  των  αρχαγγέλων 
καί  πασών  των  ούρανίων  δυνάμεων  άσωμάτων.” 

6  (φ.  65/8).  “  Ευχή  του  αγίου  Τρΰφωνος 
Είϊ  κήπους  καί  χωράφια 

7  (φ.  78  α).  Συμεών  Θεσσαλονίκης  Ευχή. 

8  (φ.  82  /3).  Τροπάρια  εις  τον  αγιασμόν  του  τιμίου 
Σταύρον. 

9  (φ.  9°  α)·  Ακολουθία  του  άγιου  Κωνσταντίνου. 
ίο  (φ.  95  α)·  Μικροί  εσπερινοί. 

α'  (φ.  95  α).  ΤοΟ  αγίου  ΤΙαντελεήμονος.—β'  (φ.  96/3).  ΤοΟ 
αποστόλου  Άνδρέου. — /  (φ.  98  α).  Εί?  τήν  άποτομήν  τοΰ 
ΤΙροδρόμου. 

1 1  (φ.  99  β)·  Μεγας  εσπερινός  του  αγίου  Κων¬ 
σταντίνου. 

12  (φ.  105  β)·  ' Αθλησις  τον  άγιον  νεομάρτυρος 

Γεωργίου. 

Κολοβή. 

13  (φ·  107  β).  Απολυτίκιου  τον  άγιον  Φιλαρέτου. 

14  (φ·  ιο8  /8).  Μικρό;  εσπερινός  του  προφήτου 
Ηλιου. 

15  (φ-  114  α).  Μεγας  εσπερινός  του  αγίου  Γεωργίου. 
ΐ6  (φ.  134  α)·  Μαρτυριον  καί  θαυμάτων  όιηγησις 

τοΰ  αγίου  Γεωργίου. 

17  (φ·  154  α)·  Παράκλησις  τοΰ  νεομάρτυρος  Γεωρ¬ 
γίου. 

ΐ8  (φ.  165  α).  Ακολουθία  του  άγιου  Μηνά. 

Κολοβή. 


19  (φ·  185  α).  Συνάχι;  των  αρχαγγέλων 
έν  τα  μικριρ  έσπερινιρ. 

20  (φ.  191  /8).  Απολυτίκιου  των  αγίων  ζ'  παίδων 
Εφέσου.” 

21  (φ.  195  α)·  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Ερωτησις  ιζ"' . 

22  (φ.  196  α).  Συμεώνος  τοΰ  Θαυμαστορείτου  Θεωριαι. 

23  (φ·  197  α)·  “Επιστολή  Άντιόχου  μοναχού 
μονής  αγίου  Σάββα  πρός  Ε ΰστάθιον  ηγούμενον  μονής  Άττα- 

λίνης  πόλεως  '  Αγγύρας  καί  τοΐς  συνασκουμένοις  Περί  ένυπνίων." 

24  (φ.  199  α).  Απολυτίκιου  της  ΐνδίκτου. 

Κοσμείται  υπό  έγχρωμου  ολοσέλιδου  εικόνας  τοΰ  άγιου 

Όνουφρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  ( φ .  3  α)  καί  άναξίας  λόγου  έγχρωμου 
είκόνος  τοΰ  αγίου  Μηνά  (φ.  164  β). 

Τά  φ.  12—15,  24—27,  34—37,  46—49,  60—63,  74—77, 
86—89,  100—103,  110—113,  126—129,  142—145, 150—153, 
177 — 180,  καί  187 — 190  άγραφα.  Τά  δέ  φ.  104 — 109  άντι- 
στρόφως  έσταχωμένα. 

6005.  498· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (φ.  122). 

1  (φ.  I  α).  Με'λος  Ααβι8  τοΰ  προφήτου  έν  τω 
Μεγάλω  εσπερινω. 

2  (φ.  9  α)·  Κανών  της  γεννησεως  τοΰ  Χριστοΰ. 

3  (φ.  17  α)·  “Μακαρίου  Χριαστανοιτούλου  ” 

(γρ.  Χριστιανουπόλεωϊ)  Αύγος  εις  την  γέννησιν  τοΰ  Χρίστου. 

4  (φ.  36  β)·  Εγκώμιου  εις  τον  άγιον  Καραλάμπην. 

5  (φ.  5°  β)·  Μαρτυρίου  τοΰ  αγίου  Χ,αραλάμπους. 

6  (φ.  77  α)·  “  Εξήγησις  τοΰ  κανονος  της  τοΰ 
Χριστοΰ  γεννησεως." 

7  (φ.  9 2  α)·  Κανόνες  εις  τον  Ίησοΰν. 

Έν  φ.  122  β·  Ε Ιλήφασι  πέρας  οί  των  τοΰ  Χριστοΰ 
γενεσίων  κανόνες"  παρ'  έμοΰ  τοΰ  αναξίου  ίεροδιακόν ου 
Δαυίδ  έν  'έτει  μψί,δ™  μηνί  Σεπτεμβρίω  ιθ V  (  =  1794). 

Τά  ύπ’  άρ.  3,  5  καί  6  έν  τη  καθω μιλημένη. 

6οο6.  499· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,17).  XIX.  (0.  79). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Αημητρίου  τοΰ 
μυροβλύτου. 

2  (φ.  12  α).  Κανόνες  εις  τον  άγιον  Αημητριον. 

Έν  φ.  40/3·  Χείρ  μόν  αμαρτωλού  Τρηγορίου'  ποίημα 
δέ  τοΰ  όσιολογιωτάτου  κυρίου  Νικοδήμου  Ναί·:[ίου]. 

3  (φ.  43  α)·  Γρηγορίου  τοΰ  Παλαμά  Λόγος  εις  τον 
άγιον  Αημητριον. 

4  (φ.  55  α)·  ’Ιω&ννου  χαρτοφυλακος  Θεσσαλονίκης 
τοΰ  Σταυρακίου  Αόγος  εις  τά  θαύματα  τοΰ  άγιου  Αημητρίου. 

6οογ.  5°°· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XV.  (0.  363). 
Μηναίου  Αύγουστου . 

"Αρχ.  (άκέφ.)  από  τής  ζ~'  καί  τελευτφ  ( κολ .)  είϊ  τήν  λα’. 

6οο8.  5οχ· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XVIII.,  XIX.  (φ.  384). 
I  (σ.  ΐ).  “  Αιηγησις  περί  τοΰ  πώς  ήλθεν 
εις  άγιον  "Ορος  ή  κυρία  ημών  Θεοτόκος  σώμα  τικώς....” 


384 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  (σ.  45)·  11  Περί  τής  εις  το  ορος’Άθω  ελεΰσεως 

τη 5  ύπεραγίας  Θεοτόκου  κλήρου  αυτής·  ώ$  παλαιοΐς  χειρο- 
γράφοις  Μονών  τοΰ’Όρους  εύρίσκεται  γεγ ραμμένου.” 

’Άρχ.  Μετά  την  ένδοξον  Άνάληφιν  του  Κυρίου. 

3  (σ.  65).  Μνφατ /  τοΰ  δσιομάρτυρος  Ν εκταρίου  τον 
νέου. 

4  (σ.  85).  Κανών  εις  τον  μαρτνρα  Αουκάν  τον  νεον 
Αγιορείτην. 

5  (σ·  93)·  “  Δόγος  τοΰ  οσίου  πατρος  ημών 

Νείλου  τοΰ  Αθωνίτου  Περί  τήν  άνα χώρησιν  τής  βασιλίσσης 
άττό  τό  “Ορος.” 

'Άρχ.  Ιδού  δέομαι  και  σας  τταρακαλώ,  ώ  όσιώτατοι 
7 τατέρες. 

6  (σ.  105)·  “  Διήγησις  των  γινομένων  θαυμάτων 

παρά,  των  παμμεγίστων  πατριάρχων  τής  ουρανίου  δυνάμεως 

Μιχαήλ  καί  Ταβριήλ  έν  τη  ιερή  ταύτη  ημών  μονή  τοΰ  Αοχειαρίου 
έπονομαξομένη  τη  κατά  τό  άγιον  "Ορος  τοΰ’Άθω.” 

Α ρχ.  Ααμπρά  εορτή  καί  πανήγυρις  επέστη  σήμερον 
τοΐς  φιλεόρτοις  ήμίν. 

7  (σ.  149)·  “  Ε πιστολή  Άθαναετίου  τοΰ  Παρίου 

Πρθ5  τον  λογιώτατον  Κυπριανόν  καί  πρός  πάντας  απλώς 
τούς  λέγοντας  ότι  αυτός  έχρημάτισεν  αίτιος  των  έν  τιρ  "Ορει 
τοΰ  "Αθωνος  ταραχών  καί  σκανδάλων  άπολογιτηκή,  τουτέστι 
δεικνύονσα,  ότι  φευδώς  καί  πάντη  άλόγως  λέγεται  κατ’  αυτού.” 

8  (σ.  223)·  “  Απολογία  προς  τα.  υπο  τον  διδασκάλου 

Σέργιου  γραφέντα  κατά  τοΰ  ίεροΰ  βιβλίου  τοΰ  περί  τής 

συνεχούς  διαγορεύοντος  θείας  Μ εταλήψεως.” 

’Άρχ.  Αΐθ’  ώφελες  τό  σαυτοΰ  ξυνιέναι  συμφέρον,  ώ 
γενναίε  άνδρών. 

9  (σ.  257)·  “Επιστολή  αποσταλεΐσα 

παρά  των  Αγιορειτών  πάντων  πρός  τόν  βασιλέα  Μιχαήλ  τον 
Παλαιολόγον  όμολογητική ,  σπεύδοντος  τούτου  όση  δύναμις 
ένώσαι  τούς  Ίταλούϊ  παραλύγως  μεθ’  ημών,  μένοντας  εκείνους 
πάντη  αδιόρθωτους.” 

’Άρχ.  Κ ράτιστε,  θ εύστεπτε,  θεομεγάλυντε  άγιε  δέ¬ 
σποτα  τόν  πρός  τήν  κραταιάν  καί  αγίαν  σου  βασιλείαν 
ημών  πνευματικόν  καί  διάπυρον  έρωτα. 

ΙΟ  (σ.  282).  Αντίγραφα  έζ  επιστολών  και  έγγρα¬ 
φων  άνα φερομενων  εις  το  άγιον  Ορος. 

11  (σ.  299)·  Διονυσίου  μοναχοΰ  Έ*πι στολή. 

“  Τω  πανοσιωτάτφ  καί  σεβασμιωτάτιρ  άγίιρ  καθη γουμένιρ  τής 
πατριαρχικής  καί  σεβάσμιας  μονής  τής  κυρίας  ημών  θεστόκου 
τής  έπονομαξομένης  Πηγή5  Κρυεράί  καί  Κορώνης,  κυρίιρ  Ίωαν- 
νικίιρ  καί  τοΐς  λοιποΐς  όσιωτάτοις  πατράσι  τή 5  αυτής  μονής 
καί  πάσι  τοΐς  έντευξομένοις,  τήν  όφεΐλομένην  προςκύνησιν  καί 
εγκάρδιον  προςαγόρευσιν.” 

’Άρχ.  Η  διάπυρος  καί  διακαής  εύλάβεια  καί  τό  ύπερ- 
άπειρον  χρέος  τό  όποιον  έχω  εις  τόν  κοινόν  ημών 
πατέρα  καί  ένδοξον  ιερομάρτυρα  τοΰ  Χριστού  Σερα¬ 
φείμ. 

Έν  τέλει'  Έν  έτει  μωια'  κατά  μήνα  Όκτώβριον  έν 
τή  περιωνύμιρ  καί  Ιερή  σκήτη  τής  θεοπρομήτορος 
άγιας  ’Άννης Ο  έν  μοναχοί ς  έλάχιστο ς  Διονύσιος,  έκ 
Ζ ητουνίου  τής  Έλλάδοϊ. 

12  (σ.  3°ΐ)·  Διονυσίου  τοΰ  Άγιαρτεμίτη 

Επιστολή  πρός  τόν  πρώην  δίκαιον  κΰρ  Ζαχαρίαν... “Έκ  τοΰ 

ρωσσικοΰ  Κοινοβίου  1838  Ιουνίου  10.” 


13  (σ·  3°5)·  “  %τήχει  πολητηκεΐ  εις  την  υπεραγίαν 
Θεοτόκον  κατά  αλφάβητου  ποιειθέντες  παρά  Γ ερβασίου 

ίερομονάχου  Διονυσι[άτου],  ” 

’Άρχ.  ’Άνοιξόν  μου  Κυρία  τά  χείλη 

καί  τήν  καρδιαν  δια  να  σέ  εύφιμίσω 
καί  να  σε  [δο] ξολογήσω : 

Βασιλέως,  θυγατέρα 
καί  θεού  μητέρα · 
σοί  υπάρχεις  ώ  παρθένε 
στάμνε  θρόνε  ναέ  ηγιασμένε. 

14  (φ·  3°7  α)·  Στίχοι  ακέφαλοι. 

’Άρχ. 

...ώς  φοβερά  τά  έργα  σου  σύν  τιρ  Ααβίδ  να  κράξω 
Κύριε  καί  κατ  Άββακούμ  έξέστην  καί  φωνάξω. 

15  (ογ.  309)·  “ ’ Ασματική  ακολουθία  εις  τον  άγιον 
νέον  όσιο  μάρτυρα  τοΰ  Χριστού  Παχώμιον  τόν  'Ρώσσον, 

άθλήσαντα  έν  Ο ΰσακκίιρ  τής  Φιλαδελφίας  τιρ  αφλ'  σωτηρίιρ 
έτει  Μα'ίου  β  ήμέρμ  ε'  τής  Άναλήφεως.” 

ιό  (σ.  3τ7)·  Αιηγήσεως  περί  Αβραάμ  ακέφαλου 
τέλος. 

’Άρχ.  Ταΰτα  μέν  ΰμΐν  ό  σεμνός  Αβραάμ  οΰτος  ό 
πατριάρχης  ή  τίμια  κεφαλή  καί  αΐδέσιμος. 

17  (σ.  318).  “  Διήγησις  περί  των  άναιρεθέντων 
όσιων  πατέρων  ημών  έν  τιρ  άγίιρ" Ορει  τοΰ" Αθω,  ύπό  Μιχαήλ 
βασιλέως  τοΰ  λατινόφρονος  καί  τών  σύν  αύτιρ  Λατίνων  καί 
Αατινοφρόνων.” 

’Άρχ.  Μιχαήλ  τοΰ  πρώτου  τών  Παλαιολόγων  τό 
ρωμαϊκόν  σκήπτρου  διέποντος. 

ΐ8  (σ.  329)·  “  Ακολουθία  του  αγίου  νεομάρτυρος 
Κωνσταντίνου  τού  έξ  Ισμαηλιτών  άθλήσαντος  κατά  τό  α,ωιθ 
έτος  μηνί’Ιουνίιρ  δευτέρρ.” 

Ι9  (σ·  342)·  “  Βιος  καί  Μ αρτΰριον  τοΰ  αγίου 
ένδύξου  νεομάρτυρος  Κωνσταντίνου  τοΰ  έξ  Αγαρηνών,  έναθλή- 
σαντος  έν  τή  βασϊλίδι  τών  πόλεων.” 

20  (σ.  375)·  “  Παρακλ^σις  τοΰ  πανενδόζου 
νεομάρτυρος  Κωνσταντίνου.” 

Ό  κώδιξ  γέγραπται  ύπό  διαφόρων  χειρών. 

6009.  502· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XVIII.  (φ.  213). 

1  (φ.  I  α).  Αογος  προτρεπτικός  εις  μελετην 
τών  κατωτέρω  περιλαμβανομένων . 

Έν  τή  καθωμϊλημένη. 

2  (φ.  ΐοα).  Κανόνες  ανεπίγραφοι. 

’Άρχ.  θεός  ών  ειρήνης  πατήρ  οίκτιρμών. 

3  (φ.  ΐ8α).  Κανόνες  τών  ©εοφανείων. 

4  (φ.  25  α).  Κανόνες  τοΰ  Πασχα. 

5  (φ.  3°α)·  Κανόνες  τής  ΐΐεντηκοστής. 

6  (φ.  4°  α)·  Κανόνες  τής  Αίεταμορφωσεως. 

7  (φ.  51  α).  Κανόνες  τής  μεγάλης  έβ δομάδος. 

8  (φ.  7  2  α)·  Τ°ν  οσίου  Νείλου  Στίχοι  παραινετικοί. 

9  (φ.  88  α).  Συνεσίου  Επιστολαι. 

ΙΟ  (φ.  Ι20α).  “  Λιβανίου  Μελετι;.  Θεωρίαι.” 

11  (φ.  134  α).,Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Δίστιχα. 

12  (φ.  146  α).  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου  Κατα 
μεθυόντων. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


385 


13  ( φ·  102  α).  “Του  σοφωτάτον  και  λογι ωτάτου 

[Μανουήλ  τοΰ]  Φιλή 

Στίχοι  προ:  τον  αύτοκράτορα  κύρίον  Μιχαήλ  περί  ζφων 
ιδιότητα:.” 

’Έστι  δέ  “  Εξήγησα  εί:  τού:  στίχου 5  τοΰ  σοφωτάτον  καί 
λογιωτάτου  Φιλή  ει?  τον  βασιλέα  Μιχαήλ  διά  την  φύσιν  των 
ξιρων.” 

Άρχ.Ή  κράτιστε  βασιλεύ  Μιχαήλ  έπρεπεν  ό  Άδάμ. 
Έν  τη  φφ  τοΰ  φ.  162α·  1738  Φεβρουάριου  27. 

14  (φ·  197  α)·  Λουκιανού  Τυραννοκτόνος. 

’Άρχ.  Δύο  τυράννου 5  άπο  κτείνα:. 

Τά  έν  τψ  κώδικι  περιλαμβανύμενά  είσι  ψυχαγωγικοί  εξηγή¬ 
σει :  εί:  την  καθωμΐλη μόνην,  εν  τισι  διάστιχοι. 

6οιο.  5°3· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,13).  XVIII.  (0.  184). 

1  (φ.  I  α).  Κανών  της  ΰφώσεως  τον  Σταυροί). 

2  (φ.  ΐοα).  Κανόνες  τών  Χριστουγέννων. 

3  (φ.  24  α).  Κανών  των  ©εοφανειων. 

4  ( φ.  3 2  α)·  Κανών  της  'Υττατ ταντής. 

5  (φ.  36  α).  Κανών  του  Ευαγγελισμόν. 

6  (φ.  40  α).  Κανών  των  Βαΐων. 

7  ( φ .  φ6  α).  Κανοιν  της  Πεντηκοστής. 

8  (φ.  56  α).  “Προ0εωρια  τοΐς  περί  τους  αναβαθμούς 
ζητούμενο  ις.” 

9  (Φ·  59  α).  Αναβαθμοί. 

ΙΟ  (φ.  7 2  «)·  Κανόνες  εις  την  μεγάλην  εβδομάδα. 

11  (φ.  84  α)·  Τριώδια  τής  μεγάλης  Δευτέρας, 
Ώαρασκευή:  καί  Σαββάτου. 

12  (φ.  97  α)·  Φωτίου  Προς  Μιχαήλ  άρχοντα 
Βουλγαρία:  Τί  έστιν  ΐργον  άρχοντα:. 

13  (φ·  15 2  α)·  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου  Τετράστιχα. 
’Άρχ.  (άκόφ.)  Νυν  γοΰν  ύπέρσχεν  άδικώτατον  φόνον. 

14  (φ·  Ι04<*)·  “ Άριστοτε'λους  Αναλυτικών 
ύστέρων  τό  πρώτον  ήτοι  τή:  αποδεικτική:.” 

15  (φ·  178  α).  Κανών  της  Μεσο7 τεντηκοστής. 

Ένφ.  178α ·  1737’Ιουλίου  α'.  Καί  1-7-3-7-Ίουνίου-28. 
Τά  ύπ’  άρ.  1 — 13  μετά  διάστιχου  έξηγήσεω:  εϊ:  την  καθω- 

μιλημένην. 

Τά  φ.  148 — 151  άγραφα. 

6ος ι.  5°4· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XVI.,  XVII.,  XIX.  {φ.  142). 

1  (φ.  I  α).  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμμΰδου  Εκλογή  του 
Ψαλτηρίου. 

2  (φ.  17  α).  Οίκοι  κατ’  αλφάβητου  εις  την  αγίαν 
Τριάδα. 

Έν  τέλει'  Έγράφησαν  τιρ  1856  ότει  Ιανουάριου  12. 

3  (φ.  25  α).  Ακολουθία  εις  την  θαυματουργόν  εικόνα 
της  αειπάρθενου  Μαρίας. 

Έγράφη  κατά  τό  ότο:  1874  μηνί  Α ύγούστω  έν  άγίω 
”0 ρει  "Αθω. 

4  (φ.  3^  α)·  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  τίμιον 
ΤΙροδρομον. 


5  (φ.  44  “)·  Οίκοι  κδ'  εις  τον  τίμιον  ΤΙροδρομον 
“  ποίημα  'Ραμματά.” 

Έν  τέλει  ·  καταλογάδην  · 

'Η  παράκλησι:  τοΰ  τίμιου  Προδρόμου 
σύν  τού:  οΐκοι:  τε  έγράφησαν  άμφω’ 
παρά  τινο:  τλήμονο:  καί  ρακενδύτου 
Ταλακτίωνο:  αρετή:  πάση:  ξένον 

αχξε’  ίουνίιρ  α'  ·  τόν  κλεινόν  Σωφρόνιον  καί  Συμεώνην ■ 

τού:  πιστού:  φίλου:  καί  πνευματικά  τέκνα · 

τού:  αύταδέλφου:  καί  μονάξοντα:  άμα 1 

άνατίθημι  την  παρούσαν  πυκτίδα 

ΰπω:  ποιείτε  ’έντευξιν  τιρ  δεσπότη 

υπέρ  των  έμων  άμετρήτων  σφαλμάτων  :  ^ 

6  (φ.  53  α)·  Κανών  παρακλητικός  εις  Ιωάννη ν 
τόν  Θεολόγον. 

7  (φ.  58  α).  Όκτώηχος  τοΰ  εύαγγελιστοΰ  Ιωαννου 
“  ποίημα  Ιωσήφ  τοΰ  'Υμνογράφου.” 

8  (φ.  8ι  α).  Μικρός  εσπερινός  Ίωάννου  τοΰ  ©εο- 
λογου. 

9  (φ·  82  α).  Παρακλησις  των  άγιων  Ανάργυρων. 

ΙΟ  (φ.  88  α).  Κανών  παρακλητικός  εις  Ίωάννην  τόν 
©εολογον. 

1 1  (φ.  93  α)·  Ανεπίγραφου  ποίημα  εις  την  ©εο- 
τοκον. 

Έκ  στίχων  πολίτικων  άνομοιοτελεύτων  περί  τού:  400  γε- 
γραμμένων  καταλογάδην .  Άρχ.  (άκέφ.). 

...γοργοεπήκοε  τερπνή  καί  κεχαριτωμένη’ 
ή  τό  μυρέλαιον  έν  γη  διδοΰσα  παραδόξω: ' 
τοΰ  Ιωσήφ  καί  Γεδεών,  ό  πόκο:  ούρανύθεν 
ιεραρχών  όμήγυρι:  καί  πάντων  των  άγιων, 
καί  των  παρθένων  στέφανο:,  άπρό:ιτο:  λαμπάδα. 

12  (φ.  105  β).  Εΰχαι. 

α'  (φ.  105/3).  Ευχή  εί:  τήν  Θεοτόκον. — β'  (φ.  108  α).  Ευχή 
εί:  τήν  Θεοτόκον. — γ'  ( φ .  111/3).  Ευχή  έτέρα. — δ'  ( φ .  113/3). 
Ευχή  εγκωμιαστική. — ε'  ( φ .  114/3).  Ευχή  ευχαριστήριο:  εί:  τήν 
Θεοτόκον. — (φ.  117  α).  Ευχή  έτέρα. —  'ς'  (φ.  119  α).  Ευχή 
έτέρα  τοΰ  όσιου  Νήφωνος. 

13  (φ·  127  α).  Διηγησις  περί  Μακαρίου  του  Αιγυ¬ 
πτίου. 

14  (φ·  137  α)·  Μακαρίου  τοΰ  Αίγυιττίου  Λόγος 

“Τό  πώ:  χρή  είναι  τόν  μοναχόν.” 

0  κωδιξ  συμπεπηγ μένο:  έκ  διαφόρων  τεμαχίων  XVI.  καί 
XIX  αίωνο:,  ύπό  διαφόρων  χειρων  γεγραμμένων.  Καί  τά  μέν 
ύπ’  άρ.  4  καί  11  έγράφησαν  χειρί  XVI,  τό  δό  5  χειρί  XVII., 
τά  δε  λοιπά  χειρί  XIX  αίωνο:.  Τά  ύπ’  άρ.  6  καί  7  τή:  αυτή: 
χειρό:. 

6012.  5°5· 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,16).  XIX.  (φ.  76). 
I  (φ.  I  α).  Μνήμη  των  όσιων  πατέρων  Βαρνάβα 
καί  Σωφρονίου  τοΰ  έξ  Αθηνών  καί  τοΰ  ίεροΰ  Χριστοφόρου  των 
έν  Μελά  ό’ρει  άσκησάντων. 

Έν  φ.  5  β'  Τό  παρόν  άντίγ ραφον ,  τό  άντιγράψα  έγώ 
ό  ’ Αποστόλη:  Σφαέλο:'  Κ εφαλλήνο:  εί:  τού:  1877 
οΐμουν  χρόνων  64. 


Η.  II. 


49 


386 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  (φ.  5  β).  Μνήμη  Στυλιανού  τοΰ  Παφλαγόνος. 

3  ( φ.  5  β)·  Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως 

τοΰ  έξ  Α δριανονπόλεως  Μεγαλυνάρια. 

"Επονται  τοΰ  αυτού  Τροπάρια  καί  εϋχαί. 

4  (φ·  6  β).  “  Μνήμη  των  καλλινίκων  μαρτύρων 

των  τελειοθέντων  εν  Τιβεριούπολις  έπΐ  Ίουλιανοΰ  τον  παρα¬ 
βάτου  μαρτυρησάντων  άπό  Χρίστου  361.” 

5  (Φ·  7  α).  Μνήμη  του  άγιον  μα ρτνρος  Γεωργίου 
τον  νέου  αθλητον. 

6  (φ.  8  α).  Μνήμη  “  Νικολάου  αρχιεπίσκοπον 
Μόρων  τί)5  Αυκίας  τοΰ  θαυματουργού  άπό  Χρίστου  1081.” 

7  (φ.  1 1  /3).  Κανόνες  τ^ς  Θεοτόκου  ρ,ετά  των  ειρμών. 

8  (φ.  1 2  α).  Α κολονθία  εις  τους  όσιους  Όνονφριον 
και  Πέτρον  (ακεφ.). 

9  (Φ·  ·*5  β)·  ’Αποδοσις  τής  εορτής  των  οσίων 
Όνουφρίου  και  Πέτρου  σύν  τή  Άκολουθίμ  τη ς  άγία5  Άκυλίνης. 
ΙΟ  (φ.  3°  α)·  Δημητρίου  μητροπολίτου 
Εωσηροστόβου  Αιήγησις  εις  τά  εί'δτ;  των  άγιων  παθών. 

1 1  (φ.  34  α)·  “  Οπτασία  πνευματικόν  Μακαρίου 
ίερομονάχου  Κ αρακαλλινοΰ  έν  ϊτει  1676  πολλά  ωφέλιμοί.” 

Η  επιγραφή  έπ'ι  νεωτέρου  τεμαχίου  χάρτου  έπικεκολλημένου. 
Η  δό  "Οπτασία  άρχ.  (άκέφ.)'... γίνεσαι  τέκνον  άτι  έχω 
τώρα  χρόνους  τεσσαράκοντα  όπου  έλαβον  τό  άγιον 
σχήμα  και  ποσώς  δέν  έγνώρισα  τί  είναι  ή  μοναδική 
πολιτεία,  ούτε  έκαμα  τά  χρέη  μου.  Έγράφη  δέ  χειρί 
Ιακώβου  τοΰ  πρεσβυτέραν  περί  τό  1850. 

12  (φ.  42  α).  Α  κολονθία  Ιωάννου  τοΰ  Θεολόγου. 
"Αρχ.  (άκέφ.).,.άχρόνω ς  έκλάμψαντα  καί  απαθώς  έξ 

αύτον'  δημιουργόν  τε  καί  κύριον  πάντων  αιώνων. 

Γ έγραπται  χειρί  XVII.  αίώνος. 

13  {φ-  51  α)·  Μνημη  τής  σννάήεως  τής  κόνεως 
Ιωάννου  τοΰ  θεολόγου. 

14  (φ.  58α)·  Εγκωριιον  εις  Ιωάνναν  τον  Θεολόγον 
έν  τ ή  καθωμιλημένη. 

Τινά  των  φύλλων  τοΰ  κωδικός  &-γραφα. 

6013.  5ο6· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XIX-  (Φ·  135). 

Κανόνες. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την  καθωμιλημένην. 
α'  (φ.  Ια).  Κανών  τοΰ  τίμιου  Σταυροΰ. — β'  (φ.  10  /3). 
Κανών  τής  τοΰ  Χριστοΰ  γεννήσεως. — γ'  (φ.  27α).  Κανών  των 
θεοφανείων. — δ’  (φ.  43  α).  Κανών  τής  Υπαπαντής. — ε'  (φ. 
50  α).  Κανών  τοΰ  Ευαγγελισμόν. — £Γ'  (φ.  60/3).  Κανών  των 
Βαΐων. — Γ  (φ.  68  α).  Κανόνε?  τής  μεγάλης  έβδομάδος. — η  (φ. 
99  β).  Κανών  τής  Πεντηκοστής. — θ’  (φ.  110  α).  Κανών  τής 
Μ εταμορφώσεως. — 1'  (φ.  123  α).  Κανών  τής  Κοιμήσεως,  ου 
λείπει  ή  διάστιχος  ερμηνεία. 

Μετά  τό  τέλος  έκαστου  Κανύνος  γέγραπταν  " Ελαβε  πέρας 
καί  ό  άγιος  οΰτος  κανών.  Έν  δέ  φ.  134α-  Κατά  τό 
αωγω  έτος  Ιουλίου  ιζ*1  τής  άγιας  Μ αρίνης  (  =  1803). 

6οΐ4·  5°7· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (φ.  124). 
I  (φ.  I  α).  Περί  των  αγίων  πατέρων. 

’Άρχ.  Ε  γνωρίσατε  βέβαια  άπό  έκεΐνα  όπου  σάς 
διδάσκει  ό  Χρυσόστομος. 


2  (φ.  6  α).  Εκ  τοΰ  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Έξήγησις  εις  την  κοινήν. 

Έν  φ.  22  α·  Τόλο$  τής  έξηγήσεως  Χρυσολουρά. 

3  (φ.  25  λ)·  Περί  τών  κανόνων  των  δεσποτ ικων 

εορτών.  Λ 

4  (φ·  1 13  α)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα. 

"Απαντα  έν  τή  καθωμιλημένη.  Τά  δό  ύπ’  άρ.  3  καί  4  είσίν 
Εξηγήσεις. 

6015.  5°8· 

Χαρτ.  8.  (0,21.5x0,16).  XVII.  (φ.  94). 

1  (φ.  I  α).  Κανόνες  τής  γεννήσεως  τον  Χρίστον. 

2  (φ.  I  7  α).  Κανών  τών  άγιων  θεοφανείων. 

3  (φ·  35  α)·  Κανών  τής  Πεντηκοστής. 

4  (φ.  47  α)·  Οίκοι  εις  την  αγίαν  Τριάδα. 

5  (Φ·  55  α)·  “Μυστική  θεωρία 

περί  τής  άγιας  έκκλησίας  καί  περί  τών  έν  αυτή  γενομένων.” 
Έν  τή  καθωμιλημένη. 

6  (φ.  5 &  β)·  Γ,ζηγησις  τής  θείας  λειτουργίας. 

7  (φ.  7  I  α)·  Διάλεζις  τον  αρχαγγέλου  Γαβριήλ 
καί  τής  Θεοτόκου  εις  τον  Ευαγγελισμόν. 

8  (φ.  77  β)·  Διάλε^ις  Ιωσήφ  καί  Θεοτόκου 
έκ  τοΰ  κατά  Ματθαίον. 

9  (φ.  86  α).  “  Ακολουθία  τον  θείου  νιπτήρος.” 

Έν  φ.  94/3  ·  Έτελιώθι  τό  παρόν  έν  μην  ή  Φεβρουάριου  7 
1728  ημέρα  δ'·  χειρ  αμαρτωλού  Άλεβιξε  ίερέως. 

Τά  ύπ’  άρ.  1  καί  2  περιέχουσι  πλήν  τοΰ  κειμένου  καί  έξήγησιν 
εις  την  καθωμιλημένην. 

Τά  φ.  32 — 34,  84  καί  85  άγραφα. 

6οι6.  5°9· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XIX.  (φ.  73). 

1  (φ.  I  α).  Διονυσίου  Πίστη  πρώην  Ξάνθης  Πασχά- 

λιον. 

2  (φ.  5  1  α)·  Κατάλογος  τών  εορτών  ολου  τοΰ  ενιαυ¬ 
τόν. 


6οιγ.  510· 


Χαρτ.  8.  XIX. 


1.  Οίκοι  τοΰ  άγιου  Ιωάννου  τοΰ  Θεολογου. 

2.  “  Επιστολή  τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 
Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  πρός  τινα  ηγούμενον  αίτησαν  τα 

κανόνα  διδασκαλίας  πρός  ωφέλειαν  αύτοΰ  καί  τών  μαθητών 
αϋτοΰ.” 


3·  “  'Ο  μεγάλος  κανόνας  τής  μεγάλης  Τ εσαρακο- 

στης.” 

Ό  κώδιξ  συνεπήχθη  έκ  δύο  κωδίκων,  φερύντων  πρότερον  τους 
άρ.  55  (άρ.  1  καί  2)  καί  66  (άρ.  3).  Άλλ’  οποία  ή  τάξις  καθ'  ήν 
σννεπήχθησαν  καί  όπότερος  προηγείται  νΰν  έν  τή  συμπήξει  ούκ 
ήδννήθην  γνώναι,  τοΰ  κώδικος  μή  ευρισκομένου  έν  τή  βιβλιοθήκη 
τό  θέρος  τοΰ  1895,  δτε  συνετάχθη  ό  άνά  χεΐρας  κατάλογος. 


6οι8.  511· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,12).  Χλ7ΙΙΙ.  (φ.  103). 
I  (φ.  I  α).  “Έκ  τών  τοΰ  [Βικεντίου]  Δαμοδοΰ  Θεο- 
λογικών.  ” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


387 


2  (φ.  5  α).  “Έπι θεωρία  εις  τους  κανόνας  των  αγίων 
’  Αποστόλων.” 

3  (φ-  17  α).  “Των  #εοπαραδότων  μεν  εχεσθαι, 

των  δέ  μη  τοίούτων  λόγων  έκ  παντός  τρόπου  ανάγκη 
άπέχειν." 

Περί  έξομολογήσε ως. 

4  (φ.  20  α).  “Αρσενίου  μοναχού  Σννοφις.” 

Περί  έξομολογήσεως. 

5  (Φ·  37  α)·  11  Πίνα!  £15  τας  έπιστολάς  Ίσηδώρου 

του  άγιου  πατρός  ήμων  Πηλουσιώτου  καί  εις  ποιον  τούτων 

έκαστη  έπιστολιμαΐον  τύπον  ανάγεται .” 

6  (φ.  45  α)·  Σημειώσεις  μικρού  λόγον. 

7  (φ.  49  α)·  Περί  μαρτυρίας  των  άγιων  Γ ραφών. 

8  (φ.  57  α)·  Προςβήκη  εις  τήν  απολογίαν 

προς  τόν  νέον  φιλόσοφον. 

9  (φ.  59  α)·  Σ^ρ-ειωσεις  περί  τής  "Ερμηνείας  της 
Άποκαλύφεως. 

ΙΟ  (φ.  65  α).  Μέρη  έκ  τής  Λογικής. 

ιι  (φ.  73  α)·  Όνοματολόγιον  τον  Α. 

12  (φ.  74  β)·  Έ^ηγησις  φράσεων,  λέξεων  και  ρητών. 

13  (φ·  79  α)·  Προςβηκη  εις  τόν  διάλογον  περί  τής 
αγίας  Τριάδος. 

Κώδι£  αύτόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά  ως  καί  οι  αμέσως 
επόμενοι.  Σημειωτέου  δέ  6τι  τα  ιδιόγραφα  ταΰτα  τοΰ  Βουλησμα 
τό  πλεΐστον  μέν  ανέρχονται  εις  τα  τέλη  τοΰ  XVIII.  αίωνος ,  ώς 
καί  σημειοΰται  παρ’  ήμων  έκαστον,  άλλα  καί  τινα  καταβαίνουσιν 
άναμίζ  εις  τόν  XIX.,  καί  τινες  δέ  των  τοΰ  XVIII.  κωδίκων 
συνεπήχθησαν  μετά  καί  τεμαχίων  τοΰ  XIX.  ή  καί  τάνάπαλιν . 

Τά  ήμίση  των  φύλλων  τοΰ  κωδικός  είσι  σχήματος  μικρότερου 
ή  τά  λοιπά. 

6019.  512· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,112).  XVIII.  (σ.  160). 

Λωροθε'ου  Βουλησμα  Απολογία  εις  νεον  φιλοσοφον. 

6020.  5ι3· 

Χαρτ.  8  μέ-γ.  (0,24x0,168).  XVIII.  (σ.  1 — 444). 

Λωροθε'ου  Βουλησμά  Έπιστολαί  ιδιόγραφοι  προς 
διαφόρους. 

Τόμος  Α'  περιλαμβάνων  τάς  έπιστολάς  1 — 163  των  έτων 
1763 — 1793.  Τούτων  α'  (σ.  1).  Ίερεΐ  Νικολάιρ  Σμύρνηθεν. — 
β'  (σ.  7).  Τφ  αύτιρ  από  Β ουκουρεστίου... — ρξα'  (σ.  427). 
Ν ικοδήμιρ  διδασκάλιρ. — ρξβ'  (σ.  429).  Τφ  αύτιρ. — ρξγ'  (σ.  439). 
Μ ατθαίιρ  διδασκάλιρ. 

’Ίδε  καί  6021  (514),  6022  (515),  6023  (516). 

6ο2ϊ.  5χ4· 

Χαρτ.  8μέγ.  (0,242x0,17).  XVIII.  (σ.  447— 1078). 

Λωροθε'ου  Βουλησμά  Έπιστολαί  ιδιόγραφοι  προς  δια¬ 
φόρους. 

Τόμος  Β'  περιλαμβάνων  τάς  έπιστολάς  164 — 342.  Τούτων 
ρξδ'  (σ.  445).  Νικηφόρα  ιεράρχη. — ρξβ'  (σ.  446).  Τφ  αύτιρ... — 
τμ'  (σ.  1073).  Τφ  αύτιρ  ωσαύτως  κυρίιρ  Ζώη. — τμα'  {σ.  1075). 
Τφ  αύτιρ. — τμβ'  (σ.  1078).  Το?5  φιλογενέσι  Ζιώη. 

’Ίδε  καί  6020  (513),  6022  (515),  6023  (516). 


6θ22.  5γ5· 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,17).  XVIII.  (σ.  1079—1489). 
Λωροθε'ου  Βουλησμά  Έπιστολαί  ιδιόγραφοι  προς  δια¬ 
φόρους. 

Τόμος  Γ'  περιλαμβάνων  τάς  έπιστολάς  343 — 429.  Τούτων 
τμγ'  (σ.  1079).  Τφ  κυρίμ  μοι  ξενοδόχιρ  άπό  Χίίξνης — — (σ. 
1203).  Τφ  ΤΙαπαδάτιρ. — (σ.  1214).  Τφ  κυρίμ  δομνίτση  Ευ¬ 
φροσύνη.... — υκίβ  (σ.  1463).  Κ υρίλλιρ  οϊκουμενικιρ. — υκη'  (σ. 
1474).  Τφ  αύτιρ. — (υκθ')  (σ.  1486).  Τφ  ήγεμόνι  ό  πατήρ 
αύθέντης  άπαντμ  ώςαύτως. 

’Ίδε  καί  6020  (513),  6021  (514),  6023  (516). 

6023.  5ι6· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XVIII.  (σ.  1491 — 1696). 
Λωροθε'ου  Βουλησμά  Επιστολαί  ιδιόγραφοι  προς  διά¬ 
φορους. 

Τόμος  Α'  περιλαμβάνων  τάς  έπιστολάς  430 — 445.  Τούτων 

(σ.  1507).  Τιρ  εύγενεστάτω  κυρίω  Ν _ — (σ.  1548).  Ζωσιμμ 

Ζώη.... — υμδ'  ( σ .  1650).  Βενιαμίν  μητροπολίτη  Μολδαβίας. — 
υμε'  (<τ.  1658).  Γαβριήλ  Κατακάίρη. 

’Εν  τέλει  Κατάλογοι  των  έπιστολων  εν  έκάστιρ  τόμιρ  καί 
Χρονολογικός  πίναξ  των  έπιστολων. 

’Ίδε  καί  6020  (513)— 6022  (515). 

6024.  5ι7· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,192).  XIX.  (φ.  435). 

1  (φ.  I  α).  Λωροθε'ου  Βουλησμά  Επιστολή 
προς  τόν  πατριάρχην  Κ ύριλλον  2  Μαρτίου  1815. 

2  (φ.  13  α)·  Τοΰ  αύτοΰ  Προς  Σκαρλάτου  ηγεμόνα 
Μολδοβλαχίας. 

3  (φ.  13  α)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Επιστολή 

προς  τόν  ηγεμόνα  Αλέξανδρον  Κ αλλιμάχην  κατά  τοΰ  Στε¬ 
φάνου." 

4  (φ-  49  α)·  14  Αντιρρητικόν  πρώτον  τον  Λωροθε'ου 
εί$  τά  προςκρούσματα  τοΰ  Στεφάνου,  έπιγραφέν  τω  ήγεμόνι 

Σκαρλάτιρ  Καλλιμάχη.  (1815  Ιουνίου  12).” 

5  (φ.  65  α).  “Επιστολή  τοΰ  ήγεμόνος 
Σκαρλάτου  Καλλιμάχη  Πρόϊ  τόν  πατριάρχην  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  (1815  Σεπτ.  16).” 

6  (φ.  69  β)·  “  Τοΰ  αύτοΰ  Επιστολή 

πρό ς  τόν  Αωρόθεον  Β ουλησμάν  (1815  Ν οεμβρ.  27).” 

7  (φ.  78  α).  “Αντιρρητικόν  τρίτον  τον  Λωροθε'ου 
πρό  ς  τά  τοΰ  Στεφάνου,  έπιγραφέν  τφ  ήγεμόνι  Σκαρλάτιρ 

Καλλιμάχη." 

8  (φ.  2ΐόα).  “Τοΰ  αύτοΰ  Αντιρρητικόν  δεύτερον 
έπιγραφέν  τιρ  αύτιρ  ήγεμόνι." 

9  (φ·  242  α).  “  Συνοδική  επιστολή 

προς  τόν  μητροπολίτην  Μολδαβίας  Κ01'  Βενιαμίν  περί  τής  μετά¬ 
νοιας  τοΰ  διδασκάλου  Στεφάνου  Αούγκα ”  (1816  Ιανουάριου  7). 
ίο  (φ.  243  α)·  “Συνοδικός  λίβελλος 
περί  τοΰ  συγγράμματος  τοΰ  Στεφάνου  Αούγκα  (1815  Δε¬ 
κεμβρίου  24).” 

II  (φ.  244  β)·  “ "Υποσημείωσες  τον  πατρός 

ανθεντου 

προς  τόν  υιόν  του  Σκαρλάτου  Κ  αλλιμάχην  αύθέντην  περί  τής 
ύποθέσεως  ταύτης." 


49—2 


388 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


12  (φ.  245  β)·  Επιστολή  τοΰ  Νεοκαισαρείαϊ 
Μελετίου  Πρό$  τήν  Κ®”  Αόμναν  (1816  Ίανουαρ.  15).” 

13  (φ.  254  α)·  “  Μετάνοια  τον  διδ.  Στεφάνου 
συγγραφεΐσα  παρά  Δωροθέου  Βουλησμά.  ’ 

14  ( φ·  265  α).  “  Επιστολή  τοΰ  ηγεμονος  Σκαρλάτου 
Καλλιμάχη  Πρόϊ  τον  πατέρα  του  αΰθέντην  (1817  Αεκ.  8), 

περί  της  Χύσεως  της  ΰποθέσεως  ταύτης." 

15  ( φ·  265  α).  “  Αογίδριο ν  τον  Στέφανου  [Δοΰγκα] 
Διδ.” 

ιό  (φ.  272  α).  “  Ευχαριστήριος  συνοδική 
επιστολή  τιρ  ήγεμόνι  Σκαρλάτω  Κ αλλιμάχη  έπι  τά  πραχθέντα 
έν  τ ή  Χύσει  τής  ΰποθέσεως  ταύτης  (1818  Ίαν.  15).” 

17  ( φ·  274  α)·  “Εΐςαγωγι;  εΐζ  την  φιλοσοφίαν 
τοΰ  Στέφανου  Δοΰγκα  Διδ.” 

Ατελής. 

ΐδ  (σ.  322  α).  “  Αντιρρήσεις  εις  την  Είςαγωγήν 
του  Δωροθέ'ου.” 

19  (σ.  389°·)·  “ Αντιρρητικόν  πρώτον 

τον  Δωροθέου  προς  τά  τοΰ  Στεφάνου  μεταφρασθέν  εις  τήν 
καθωμιλημένην  παρά  Γαβδέλά  φιλοσόφου.” 

20  (σ.  434  α)·  ΰίιναξ  των  περιεχομένων 
συντεταγμένος  ύπό  τοΰ  βιβλιοθηκάριου  τής  Μονί?$  Αγίου 

Π αντελεήμονος  Ματθαίου.  Αί  δ’  έπιγραφαί  των  άνωτέρω 
έλήφθησαν  εκ  τούτου  τοΰ  Πίνακος. 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέ'ου  Βουλησμά  τοΰ  καί  συντάξαντος 
τά  πλεΐστα. 

6025.  5ιδ· 

Χαρτ.  8.  (0,235  χ  0,175).  XVIII.  (σ.  293). 

1  (σ.  ΐ).  “  Επίτομη  Δωροθέ'ου  ιερομονάχ ον 

τον  Βουλησμά,  εϋ  τήν  τοΰ  κριτικωτάτου  Φωτίου  βιβλιο¬ 
θήκην.  Είτ’  ούν  εις  τήν  άπο γραφήν  καί  συναρίθμησιν  των 
άνεγνωσμένων  αύτιρ  βιβλίων  ών  εις  κεφαλαιώδη  άνάγνωσιν  ό 
ήγαπημένος  αύτιρ  άδελφός  Ύαράσιος  έξητήσατο.  “Εστι  δε 
ταΰτα  είκοσι  δεόντων  έφ'  ένΐ  τριακόσια .” 

2  (σ.  95)·  Τού  α^τοΰ  “  Συμφωνία  τε 

καί  διαφορά  των  Ιερών,  έν  δυσί  χειρογράφοις  παραβεβλη- 
μέναις  βίβλοις,  και  τοΰ  έν  τύποις  τψ  πέμπτιρ  τύμω  Θέοδωρίτου 
καταλόγου,  ερωταποκρίσεων  τοΰ  άγιωτάτ ου  Φωτίου  κατά  τήν 
έπομένην  των  αραβικών  άριθμών  δήλωσιν.” 

3  (σ.  II  9)·  44  Τοΰ  αΰτοϋ  Εκ  των  τον  Φωτίου 
αποριών  τε  και  λύσεων ,  αϊπερ  ού  κεΐνται  έν  τη  περιφερομένη 

μοι  βίβλιρ,  τοΰ  άριθμοΰ  'έσθ'  δτε  κειμένου  τοΰ  αΰτοΰ.” 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά. 

6026.  5τ9· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XVIII. — XIX.  (φ.  96). 

I  (φ.  I  α).  Επίκρισις  εις  τα  τοΰ  Μακαρίου  τοΰ 

Α>  .  !> 

ιγυιττιου. 

2  (φ.  ΙΟα).  “  Εκ  των  τοΰ  Συμεών  τοΰ  νέου 
Θεολόγου  Κατ’  άλφάβητον  κεφαλαίων  υποσημειώσεις.” 

3  ( φ .  25  β).  “  Ανακριτική  επιστολή 
έν  τοΐς  κδ'  κατ’  άλφάβητον  Λόγου  Συμεών  τοΰ  νε'ου 
Θεολόγου.  ” 

4  (φ·  2  7  β)·  “  Τά  εκ  των  άπαριθμηθέντων 
λγ'  λόγων  ύποσημειωθ έντα.” 


5  (φ.  5°  α)·  “  Εις  το  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου 

Εγχειρίδιου  έπίκρισις  τοΰ  Νεοφύτου  διδ.[ασκάλου]  μετ’ 
ιδιοχείρων  αύτοΰ  διορθώσεων.” 

6  (φ.  5&α).  “  Σημείωσες  περί  διαφορών 

έν  τοΐς  χειρογράφοις  βίβλοις  τοΰ  άγ.  Ισαάκ  Σύρου.” 

7  (φ·  56  α).  “Επιδιορθώσεις  διαφόρων  ευχών  τοΰ 
Ευχολογίου.” 

8  (φ.  56  β).  “Τροποι  της  προςοχης  τής  προςενχής 
έκ  τοΰ  συντάγματος  Καλλίστου  τοΰ  Άγιωτάτου  πατριάρχου 

Κω  νσταντινουιτόλεω;.  ’  ’ 

9  (φ·  5 δ  α)·  “  Γενναδίου  τοΰ  Σχολαρίου  Νόριος  ευ¬ 

αγγελικός.” 

ΙΟ  (φ.  8ΐ  β).  “  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  διαφοράς 
τών  συγγνωστών  καί  θανάσιμων  αμαρτημάτων.” 

11  (φ.  88  α).  “  Διαφοραί  εν  ευαγγελικά)  νόμω 

τοΰ  Γενναδίου  [Σχολαρίου]  έν  τύπιρ  τε  καί  αλλοις  άντι- 

γράφοις.” 

12  (φ.  93  α)·  44  Έ πικρίσεις  παροραμάτων  διαφόρων 
βιβλίων.” 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέ'ου  Βουλησμά  τοΰ  καί  συντάξαντος 
τά  πλεΐστα. 

6027.  52°· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (φ.  83). 

1  (φ.  I  α).  Δωροθέ'ου  Βουλησμά  “ Οτι  πάντας 

δει  βαπ τίξειν  αιρετικούς  τους  μή  καθ’  έκατέραν  τήν  δεσποτικήν 
έντολήν  βαπτισθέντας,  τήν  τε  πρό  τής  Άναστάσεως  δηλαδή,  καί 
τήν  μετά  τήν  ’ Ανάστασιν.” 

2  (φ.  65  α).  “Το  ΰ  αύτοΰ  Περί  τής  προς  τους 
έρχομένους  προς  ημάς  αιρετικούς  ή  σχισματικούς  ακρίβειας 

όπως  δει  αυτούς  δέχεσθαι  διά  βαπτίσματο ς.” 

3  (Φ·  79  α).  “  Ακολουθία  τυπωθείσα 

εις  τούς  έκ  τών  λατινικών  αιρέσεων  έπιστρέφοντας  προς  τήν 
ορθόδοξον  καί  καθολικήν  έκκλησίαν  ημών.  Ύπό  τής  άγιας  καί 
οικουμενικής  συνόδου  τής  έν  Κ ωνσταντινουπόλει  συναθ ροισθείσης 
έπι  άνατροπη  καί  καθαιρέσει  τής  έν  Φλωρεντία  συστάσης  παρα¬ 
νόμου  καί  άθέσμου  συνόδου  κατά  τό,  ζ~~ϊ>)17β'  έτος.” 

Τά  ύπ’  άρ.  1  καί  2  ιδιόγραφα  Αωροθέου  Βουλησμά. 

6028.  521· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (σ.  149), 

1  (σ.  1 ).  “  Σπούδασμα  Δωροθέου  ιερομονάχου 

τοΰ  Βουλησμά  περί  τοΰ  άγιου  καί  μυστηριώδους  Μύρου.” 

2  (σ.  1 3 1 )-  Τ°ύ  αΰτοΰ  “  Ακολουθία  εις  πολυομβρίαν.” 
Κώδιξ  ιδιόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά. 

6029.  522· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (φ.  166). 

1  (φ.  I  α).  “  Περί  τών  διαφορών  μεταξύ 
τής’ Ανατολικής  καί  Αυτικής  έκκλησίας.” 

Έν  φ.  1/3  καί  λατινιστί  ή  έπιγραφή·  “  ϋβ  άίίίβΓβηΙϋδ  ϊηΙβΓ 
οήβηΐδ,ΐβ  βοοίβδΐα  αο  οοοίάβηί&ΐβ.” 

2  (φ.  25  α).  “Επιστολή  τοΰ  Βενιαμίν 
μητροπολίτου  Μολδαβίας  τιρ  πατριάρχη  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Κ υρίλλω  1814  Μαΐου  15.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


389 


3  ( φ.  2  6  α).  “  Ε τέρα  επιστολή  τον  αΰτοΰ 
τψ  αϋτφ  (1814  Ιουνίου  15).” 

4  ( φ.  2  7  α)·  “  Απάντησις  τον  πατριάρχου 
Κυρίλλου  προ:  τον  μητροπολίτην  Μολδαβίας  Βενιαμίν.” 

5  (φ.  28  α).  “  Επιστολή  προς  τον  αυτόν  πατριάρχην 
(ίσως  ήγεμόνος).” 

6  (φ.  29  α).  Συνοδικόν  -γράμμα 

προς  τούς  κατοίκους  της  πόλεως  Κυδωνιών  ( περί  φιλοσοφικών 
διδάχων  1803). 

7  (Φ·  33  α)·  "Τα  περί  των  από  'Γ ζίας  δυο  δεύτερων 
έξαδέλφων  εις  -γάμου  κοινωνίαν  έλθύντων  διά  των  παπιστων.” 

8  (Φ·  37  β)·  “Τα  τφ'ι  των  Κα£άκων.” 

9  (φ.  41  α).  “  Κα#αίρεσις  στηλιτ ευτική  τον  Κα- 
κοιερεμίου.”  (1726). 

ίο  ( φ .  47  α)·  “Κ αθαίρεσις  Μελετίου  Νικομήδειας.” 

(1783)· 

11  (φ.  5Ια)·  “  Ζητήματα  Κωνσταντίνου 
Καντακουξηνοΰ  προς  ά  δ  Καρυοφύλης  άπαντά.” 

1 2  ( φ .  63  α).  “Ίσον  την  επιστολήν 
τής'ίεροσολυμιτικής  άδελφότητος  πρδς  τον  αύτων  πατριάρχην 

περί  της  πυρκαϊάς  εν  τφ  ναφ  της  ’  Αναστάσεως.”  (1808). 

13  (φ·  ί >5  α )·  “  ’Αφιερωτη'ριον  γράμμα 

των  εν  Β ονκουρεστίφ  κατοίκων  εις  τον  Ζ ωοδόχον  τάφον.” 

14  (φ·  6()α).  “ΙΙερί  των  βαπτισθέντων 
ύπό  Ουνιτών  έν  Μολδαβία  ορθοδόξων.” 

15  ( φ·  70α)·  “Συγγραφή  περί  της  προςκυνητων 
συμφοράς.” 

ΐ6  ( φ .  82  α).  “Έκ^εσις  μύθον  κατ  Άφθόνιον 
έν  τοΐς  Μρογυμνάσμασι.” 

1 7  ( φ·  84  β)·  “  Σημειώσεις  περί  του  νεομάρτνρος 
Αντωνίου.” 

ΐ8  ( φ .  85  α).  “Ίσον  απαράλλακτου 

της  ιδιοχείρου  έπιστολής  του  μάρτυρος  Αντωνίου.” 

Μετά  μεταφράσεως  ταύτης  έκ  της  τουρκικής  εις  την  ελληνικήν. 
"Κπεται  δέ  Κο ντάκιον  του  νεομάρτνρος  Αντωνίου. 

19  (φ·  89  α)·  “  Δραματικόν  κατά  των  ανευλαβών.” 

20  ( φ .  93  α).  “Έκ  διαφόρων  αγίων  πατέρων 
’Έξήγηι τις  του  ρητοΰ  Φυγή  έν  Σαββάτιρ.” 

21  (φ.  95  α)·  “Ευγενίου  του  Βούλγαρη 
Βίθ5  του  Ιεροΰ  Αυγουστίνου.” 

22  (φ.  9 6  α).  “  Περιγραφή  τοΰ  εν  Μ εσημβρία 
Ιεροΰ  ναοΰ  τής  Ζωοδόχου  πηγής.” 

23  (φ·  99  α)·  “  Διήγημα  το  κατά  τον  όφιν.” 

24  (φ·  ΐοοα).  “Έτερον  το  κατά  τον  Καιν.” 

25  (φ·  103  α).  “Έκ  διαφόρων  αγίων  ττατε'ρων”  χωρία. 
2  6  (φ.  104  α).  “Εύχη  τ°ΰ  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.” 

27  (φ.  105  α).  “Έκ  της  καισαρικής  βιβλιοθήκης 
Αιάλογος  σχολαστικού  τίνος  προς  Συμεών  τον  νέον  θεολόγον.” 

28  (φ.  117»)·  “  Κεφάλαια  εκ  των  τον  Διαδόχου” 
[Φωτικής], 

29  (φ·  Ι20α).  “ 'Αγιογραφικαί  καί  πατερικαι 
μαρτυρίαι  περί  τής  των  άγιων  πρεσβείας.” 

30  (φ.  126  α).  “  Έκ  τής  καισαρικής  βιβλιοθήκης.” 


Χωρία  διαφόρων  οσίων  ττατερων. 

31  (φ·  136  α).  “Εκλογή  έκ  των  τοΰ  Χρυσοστόμου, 
Βασιλείου  [τοΰ  μεγάλου]  καί  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

Λόγων  καί  κανόνων  συνοδικών.” 

32  (φ.  144  α)·  “  Δυο  πίνακες  των  Επιστολών 
του  Ίωάννου  Ζωναρά.” 

33  (Φ·  Ι48α)·  “Διάφορα  ρητά  αγίας  Γραφής.” 

34  (Φ·  149  α)·  “  Σοαβίου  Παράρτημα 

7Γ€ ρΐ  της  των  αλόγων  ξ"ψων  ψυχής.” 

35  ( Φ·  ^Η®)·  “  Πίναξ  λόγων.” 

36  (φ.  159  α).  “  Μετάφρασες  του  μανιφέστου 
τής  Αικατερίνης  Β'  επί  τη  άναβάσει  τοΰ  θρόνου.” 

37  (Φ·  ΐ6ι  α).  “  Συνθήκαι  τής  ειρήνης.” 

38  (φ.  ι02  α).  * 1 Π ίνα£  Νϊοερίιοπ  Βΐ€ΓΠΓηΐά3ε 
Ρ1ΐγβΪ0£1.” 

39  (Φ·  1 65  α)·  “Περί  τοΰ  Ρωμαιο-κατολικοεπι- 

σκοπον  Σαμμαν.” 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά,  ου  έν  τέλει  προςήρτη- 
ται  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

Τά  φύλλα  τοΰ  ύπ'  άρ.  13  έσταχωμένα  άντιστρόφως. 

6030.  523· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (0.68). 
Θεοδώρητου  Κΰρρου  Ερμηνεία  τής  Αποκαλνφεως 
Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου. 

Γ έγραπται  χειρί  Αωροθέου  Βουλησμά. 

6031.  524· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,18).  XIX.  (0.62). 

ΔωροΘε'ου  Βουλησμά  Πραγματεία 
περί  των  αβάπτιστων  παιδιών  “προς  τον  έρωτήσαντα  αρχι¬ 
μανδρίτην  τής  έν  Χίξ'νη  περικλείτου  τοΰ  θείου  Ευαγγελισμού 
μονής  καί  έγκριτον  τής  θεολογίας  διδάσκαλον  καί  διρέκτορα  τοΰ 
έν  Ύξερνιγοβίη.  Γυμνασίου.” 

Κώδφ  ιδιόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά. 

6032.  5  25· 

Χαρτ.  8.  (0,212x0,16).  XIX.  (σ.  260). 

1  (σ.  ΐ).  “  Σύντομοι  υποσημειώσεις 

περί  των  έν  τφ  θείφ  ναφ  δηλουμένων  πραγμάτων,  την  θείαν 
τοΰ  ίερέως  μέλλοντος  έπιτελέσαι  ιερουργίαν  καί  περί  τοΰ  ποσάκις 
τής  ημέρας  καί  ποΰ  καί  πότε  διδασκόμεθα  προςεύχεσθαι  καί  τίνα 
καί  διατί  καί  πως  καί  πότε  διδασκόμεθα  προςκυνεΐν.” 

2  (σ.  134)·  Ερωταποκρίσεις  έκ  των  τοΰ  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου  Αογων. 

3  (σ.  ΐ88).  Ανταποδοτικά!  υποσημειώσεις 

έκ  των  τοΰ  ούρανοφάντορος  [Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου]  Λόγων. 
Έν  τέλει  ΙΙίναξ  λεπτομερής  των  περιεχομένων,  γεγραμμένος 
χειρί  νεωτάτη. 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά. 

6ο33·  526· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24  χ  0,175).  XIX.  (σ.  132). 

ΔωροΘε'ου  Βουλησμά  Πραγματεία  έπιστολιμαια 
περί  τής  θείας  Μεταλήφεως  προς  Σάββαν  τον  Κ οινοβιάρχην 
Τωσσικοΰ. 

Κώδιξ  Ιδιόγραφος  Αωροθέου  Βουλησμά. 


390 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6ο34·  527· 

Χαρτ.  8.  (0,232x0,19).  XIX.  (0.  111). 

1  ( φ .  I  α).  Δωροθέου  Βουλησμά  Επιστολή 
Σκαρλάτιρ  [Καλλιμάχη]  ήγεμάνι  Μολδαβίας  κατά  Στεφάνου 

Δούγκα. 

2  ( φ .  53  α)·  “  Δωροθέου  Αντιρρητικόν  πρώτον 

εις  τα  προςκρούσματα  του  Στεφάνου,  έπιγραφέν  τφ  ήγεμόνι 
Σκαρλάτιρ  Καλλιμάχη  1815  Ιουνίου  12.” 

3  (Φ·  69  α).  “  Τερ,άχιον  εκ  των  Αντιρρητικών  τον 

Δωροθέου  ”  [Βουλησμά]. 

4  (Φ·  73  α)·  “"Ετερον  τεμαχίου  των  αυτών  [τού 
αυτοί]. 

5  ( φ.  79  α)·  44  Συνοδικός  λιβελλος 

περί  του  συγγράμματος  του  Στεφάνου  Δούγκα  (1815  Δεκ.  24).” 
Έν  τέλε ι  ΙΙίναξ  των  περιεχομένων. 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέου  Β ουλησμά. 

6035-  52δ· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (0.132). 

1  (φ.  I  α).  “  Επιστολιμαια  επικρι σις 

τού  Δωροθέου  Βουλησ-μά  τής  τον  Χριστοδούλου  διδ.[ασκάλου] 
Κανονικής  βίβλον  (1796  Μαίου  23).” 

2  (φ.  17  ο·)·  44  Απολογία  τον  Χριστοδούλου 
εις  τα  του  κυρίου  Δωροθέου.” 

3  (φ  5°  α)·  44  Λωροθε'ου  Βουλησμά  Επιστολή 

πρός  τδν  πατριάρχην  Χεόφυτον  περί  τής  βίβλουί” 

4  (φ.  54)®)·  “Αί  προς  την  Χριστόφορον 
απολογίαν  Δωροθέ'ου  [Βουλησμά]  άνταποκρίσεις." 

5  (Φ·  1 1 7  α).  “  Ετε'ρα  επιστολή  τον  Δωροθέ'ου 
Βουλησμά  Τφ  αϋτφ  πατριάρχη  περί  τής  Κανονικής  βίβλου 

Νικοδήμου  του  Αγιορείτου.” 

Έν  τέλει  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

6036.  529· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (0.82). 

1  (φ.  I  α).  “  Επιστολιμαια  επίκρισις 

Δωροθέ'ου  του  Βουλησμά  τής  τοΰ  Χριστοδούλου  Διδ.[ασκάλου] 
Κανονικής  βίβλου  (1796  Μαίου  23).” 

2  (φ.  15  α).  “  Αί  προς  την  Χριστοδούλου 
Διδ.[ασκάλου]  απολογίαν  Δωροθέ'ου  [Βουλησμά]  άνταπο- 

κρίσεις.” 

3  (φ.  69  α)·  “  Ετε'ρα  επιστολή  τον  Δωροθέ'ου 
[Βουλησμά]  τφ  αύτιρ  (Ν εοφύτφ)  πατριάρχη  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  περί  τής  Κανονικής  βίβλου  Νικοδήμου  τοΰ  Αγιορείτου.” 

Εν  τΕλει  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

Κώδιξ  Ιδιόγραφος  Δωροθέου  Βουλησμά. 

6°37·  53°· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,242x0,17).  XIX.  (0.36). 

1  (φ.  I  α).  Καλλινίκου  Κωνσταντινουπόλεως 
Επιστολή  πρός  τούς  Χριστιανούς  τής  πόλεως  των  Κυδωνιών. 

2  (φ.  5  α)·  Δωροθέου  Βουλησμά  Απολογία 

ώς  έν  συντόμιρ  πρός  τάς  συκοφαντίας  τοΰ  νέου  φιλοσόφου 
πρός  τε  τόν  κάτοικον  τής  γής,  διατί  δεν  φρονεί  κατοικουμένους 
τούς  πλανήτας,  όποΰ  κατ'  αυτόν  είναι  ή  ζωηρά  ιδέα  τής  άπειρό- 


τητος  τοΰ  θεού,  καί  πρός  τόν  θεόν,  διατί  δεν  έδωκε  δύναμιν  εις 
αυτόν  να  έξέρχηται  έξ  αύτής.” 

3  (Φ·*  33  α)·  “Πφΐ  των  πλανητών  Ιδίως.” 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέου  Βουλησμά. 

6038.  531· 

Χαρτ.  8.  (0,25  χ  0,17).  XVIII.  (σ.  900). 

Λόγων  σχέδια σθέντων  καί  σνλλεχθέντων  νπδ  Δωρο¬ 
θέου  Βουλησμά  Τοριος  Α  . 

ΙΙεριέχονται  Όμιλίαι  τοΰ  Βουλησμά  έν  τή  καθωμιλημένη. 

ΤΙροτάσσεται  δ’  εν  αρχή  “Πίναξ  των  σνλλεχθέντων  τε  καί 
σχεδιασθέντων  λόγων  παρ'  έμοΰ  Δωροθέου  Βουλησμά  τοΰ  έξ 
Ιθάκης,  καί  περιεχομένων  έν  τήδε  τή  βίβλιρ  πρός  ψυχωφελή 
σωτηρίαν  τάν  άνα γινωσκόντων.” 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέου  Βουλησμά. 

Ίδε  καί  6039  (532),  6040  (533). 


6°39·  532· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,235x0,17).  XVIII.  (σ.  600). 

Λόγων  σχεδιασ^ε'ντων  καί  συλλε^^εντων  νπδ  Δωρο¬ 
θέου  Βουλησμά  Τ ομος  Β  . 

α”  (σ.  1).  Δωροθέ'ου  Βουλησμά  Λόγοι  πανηγυρικοί  καί 
κατηχητικοί  εις  διαφόρους  Κυριάκός  καί  έορτάς  καί  έγκώμια  εις 
άγιους.  Έν  τή  καθωμιλημένη. —  β'  \σ.  289).  “Παισίου  αρχι¬ 
επισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή  τφ  πατριάρχη  Μο- 
σχοβιας  άπάντησις  πρός  τά  προβληθέντα  εκκλησιαστικά  ζητήματα 
παρά  τής  των  Ρώσσων  εκκλησίας.” — γ'  (σ.  325).  [Δωροθέ'ου 
Βουλησμά]  “Περί  άρετών  καί  παθών  ψυχών  καί  σωμάτων.” — 
δ'  (σ.  333).  [Τοϋ  αυτού]  Ομιλία  εις  την  Κυριακήν  των  άγιων 
Πάντων.  Έν  τή  καθωμιλημένη. — ε'  (σ.  429).  “Δωροθέ'ου  δι¬ 
δασκάλου  Κωνσταντινουπόλεως  [Βουλησμά]  Λόγος  περί  νη¬ 
στείας.”  Έν  τή  καθωμιλημένη. — ζ~  (σ.  463).  “Κυρίλλου  Εις 
τόν  Ησαΐαν.”  Είσί  δε  Σημειώματα  Βουλησμά  εις  πάντα  τά 
κεφάλαια  αύτοΰ. — ζ'  (σ.  473).  “ θησαυρός  τοΰ  άνθρώπου  Ιδιος 
καί  φυσικός  αναλογών  τοϊς  ιβ'  λίθο ις.”  Έν  τή  καθωμιλημένη. 
— η'  (σ.  474).  θεολογικαί  σημειώσεις. — θ'  (σ.  483).  Είς  τούς 
Ψαλμούς  σημειώσεις  κατά  τόν  Χρυσόστομον. — 1'  (σ.  491). 
Τόποι  επιστολών  καί  τινα  άλλα  θεολογικά. — ια'  (σ.  507). 
[Δωροθέ'ου  Βουλησμά]  Λόγοι  γ'  εις  περικοπάς  τού  Ευαγγελίου. 
Έν  τή  καθωμιλημένη. — ιβ'  (σ.  515).  ' Απάντησις  εΐς  τινα  Εκκλη¬ 
σιαστικά  ζητήματα  τού  Έφραίμ. — ιγ'  (σ.  531).  Ερμηνεία  πρός 
κατασκευήν  Μόρου. — ιδ'  (σ.  547).  Περί  καθαιρέσεων. — ιε'  (σ. 
563).  Συνοδικά  τινα. — ιζ~'  (σ.  573).  Τ πομνήματά  τινα. — ιζ'  (σ. 
579).  Χρύσανθού  Ιεροσολύμων  Σύντομος  Ορθόδοξος  ομολογία. 
— ιη'  (σ.  595).  Ορθόδοξος  ομολογία  ανωνύμου  τινο'ς.” 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέ'ου  Βουλησμά,  παρ’  οΰ  συνετάχθη- 
σαν  πάντως  καί  τά  πλείστα  τών  έν  τφ  κώδικι  ανωνύμων. 

Ίδε  καί  6038  (531),  6040  (533). 

6040.  533· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (0.555). 

Δωροθέου  Βουλησμά  Λόγων  Τομος  Γ  . 

Προτάσσεται  Πίναξ. 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Δωροθέου  Βουλησμά.  Ίδε  καί  6038  (531),. 
6039  (532). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


391 


6041.  534· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24  χ  0,17).  XIX.  (0.194). 

χ  (φ.  ι  α).  Δωροθέου  Βουλησμά  Λόγοι  εκ  τών  δοθεντων 
άλλοις. 

2.  Πίναξ  των  περιεχομένων  λόγων. 

3  ( φ·  191  α).  Τοΰ  αύτοΰ  (;)  "Στίχοι. 

’Ίσωϊ  μδν  καί  έγράφησαν  οί  Στίχοι  υπό  τοΰ  Β ουλησμά,  άλλα 
πάντως  διωρθώθησαν  διά  χειρός  αύτοΰ. 

6042.  535· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,17).  XVIII.  (0.  190). 

1  (σ.  ΐ).  “Τοΰ  σοφωτάτον  καί  λογιωτάτου 

καί  οικουμενικού  διδασκάλου  κυροΰ  Γενναδίου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Περί  τη ς  τοΰ  θεοΰ  πρώτης  λατρείας  η 
Ν όμος  ευαγγελικός  εν  επιτομή"  έξεδόθη  δέ  μετά  την  τοΰ  πατρι¬ 
αρχείου  άποκατάστασιν.”  Έν  κεφ.  μ' . 

2  (σ.  45)·  Γενναδίου  μοναχοί)  τοΰ  Σχολαρίου 

“Περί  διαφοράς  συγγ νωστών  καί  θανάσιμων  αμαρτημάτων .” 

3  (σ.  6ΐ).  “Τοΰ  αύτοΰ  Γενναδίου  μονάχον 

τοΰ  Σχολαρίου  Λύσεις  αποριών  τινων  επί  τη  θείμ  Τραφή.” 

4  (σ.  69)·  “  Τοΰ  σοφωτάτον  [Μιχαήλ]  του  Ψελοΰ 

Εί$  τδ  θεωρία  ήν  τό  φυτδν,  ώί  η  έμή  θεωρία.” 

5  (σ·  7  7)·  “Τ ον  σοφωτάτον 

Βλεμμίδου  κυρίου  καί  Νικηφο'ρου  Έκ  τοΰ  τρίτου  αύτοΰ 
βιβλίου  περί  πίστεως  λόγος  α'.” 

6  (σ.  9ΐ)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  αρετής  καί  άσκησεω ς.” 

7  (σ.  II 4).  “  Γρηγορίω  άδελφώ  Βασίλειος 

Περί  διαφοράς  ουσίας  καί  ύποστάσεως.” 

8  (σ.  126).  “Λόγος  περί  σώματος  Νικηφόρου 

Βλεμίδου.  ” 

9  (σ.  ΙΟΟ).  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  ψυχής.” 

ΙΟ  (σ.  ΐ).  Μιχαήλ  τοΰ  Γλυκά  Έττιστολαί  θεο- 

λογικαι  μξ~' . 

Ο  κώδιξ,  ών  Ιδιόγραφος  τοΰ  Λωροθέου  Βουλησμά,  σύγκειται 
έκ  δύο  διακεκριμένων  άπ’  άλλήλων  μερών  (1 — 9  καί  10),  ών 
έκατέρου,  φέροντος  ιδίαν  σελίδωσιν,  προτάσσεται  ίδιος  Πίναξ. 
Άποτελοΰσι  δέ  τόν  κώδικα  σελίδες  1  +  80  +  5  +  294. 

6043.  536· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,16).  XVIII.  (0.358). 

1.  Ομιλιαι  των  Κυριακών. 

Εν  τη  καθω μιλημένη. 

2.  “  Διδασκαλία  περί  τοΰ  άκραιφνοΰς  τρόπου 

τυΰ  διδάσκειν  το  θειον  καί  ιερόν  Εΰα γγέλιον,  έκδοθεϊσα  παρά 

Γερασίμου  Βλάχου.” 

Ό  κώδιξ  συμπέπηκται  έκ  διαφόρων  τευχών.  Ανήκε  δέ  ποτέ 
εις  Λωρόθεον  τόν  Βουλησμάν. 

6044·  537· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,23x0,18).  XVIII.  (φ.  157). 

'Ομιλίαι  εν  τή  καθωμιλημένη. 

Άναφέρονται  εις  την  Κυριακήν  τοΰ  Τελώνου  καί  Φαρισαίον, 
την  τοΰ  Ασώτου,  τάς  της  Τεσσαρακοστής  καί  τινας  Κυριακάς 
τοΰ  Λουκά. 

Ό  κώδιξ  συμπέπηκται  έκ  διαφόρων  τευχών.  ’λνήκε  δέ  ποτέ 
εις  Λωρόθεον  τόν  Βουλησμάν. 


6°45·  538- 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XVI.  (0.2  +  272). 

1.  Ομιλιαι  κγ  εις  διαφόρους  Κυριακάς  καί  δε- 
σποτικάς  εορτάς. 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

2.  Ίωάννου  μοναχοΰ  Βιος  Βαρλαάμ  καί  Ίωάσαφ. 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  ’Λτελης  έν  ταΐς  λέξεσιν  ’έστοντα 
όποΰ  είθελε  τόν  έχει  δακομένον  ένα  θυρίον  εις  τό 
ποδάριον,  καί  ητον  τό  ποδάριόν  του  β λαμένον  δυ¬ 
νατά... 

Προτάσσεται  τοΰ  κωδικός  Π ίναξ  των  περιεχομένων. 

Ό  κώδιξ  ην  ποτέ  κτήμα  Λωροθέου  Βουλησμά. 

6046.  539- 

Χαρτ.  8.  (0,21  X  0,16).  XVIII.  (σ.  449). 
Λογοι  εις  περικοπάς  ευαγγελίων 
καί  διαφόρους  έορτάς  καί  άγιους  καί  Λόγοι  τινές  έπιτάφιοι  εις 
διαφόρους  καί  Κατηχητικοί.  Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Προτάσσεται  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

6047  ·  540- 

Χαρτ.  8.  (0,232x0,16).  XVIII.  (0.191). 

Δωροθε'ου  Βουλησμά  Λογοι. 

Κώδιξ  ιδιόγραφος  Λωροθέου  Βουλησμά  πλήν  τοΰ  πρώτου 
Λόγου  “  Εί?  τδ  σωτήριον  πάθος  τοΰ  Κυρίου,”  γεγραμμένου 
άλλη  χειρί. 

6048.  54ΐ· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,165).  XVIII.  (σ.  462). 

1.  Λογοι  εις  Κυριακάς  και  λοιπας  εορτάς  και  εις 
Περικοπάς  ευαγγελίων. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

2.  "Ύλη  προς  συγγραφήν  λόγων  κατηχητικών. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει  τοΰ  κωδικός  Πίναξ  τών  περιεχομένων  μη  σννη- 
ριθμημένος. 

6049·  542- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24  χ  0,17).  XVIII.  (0.  539). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

“Πρ05  τούς  πολεμοΰντας  τοΐς  εις  τό  μονάζειν  είςάγουσι.” 

2.  “  "Ομιλία  σύντομος  γενομενη  επί  τη  διαλλαγή 
Υαβριήλ  [ Σεβήρου ]  τοΰ  πανιερωτάτου  Φιλαδελφίας  αρχιεπι¬ 
σκόπου  καί  Μαξίμου  έπισκόπου  Κυθήρων”  [τοΰ  Μ αργουνίου]. 

3·  Μαξίμου  Κυθήρων  τοΰ  Μαργουνίου 
Λόγος  εγκωμιαστικός  εις  την  εορτήν  τών  Επιφανειών  τοΰ 
Χριστοΰ. 

'' Λρχ.  Καί  ποΰ  δ’  άν  ημείς. 

4·  “Τοΰ  αύτοΰ  "Ετερος  εις  την  αυτήν  εορτήν.” 

"Λρχ.  ΤΪ5  ή  τερπνότης. 

5.  “Εμμανουήλ  [Γλυξωνίου;]  Προς  τινα  κακώς  λε- 
γοντα  τους  Έλληνας.” 

Στίχοι  ήρωελεγεΐοι.  "Λρχ. 

Τ ίπτε  άτασθ αλίησι  μεμιγ μένα  ρήματα  βάζεις; 

6.  “  Νικολάου  Μαυροκορδάτου 

Κωνσταντινουπολίτου  Λιάλογος  περί  ζωής  καί  θανάτου.” 


392 


ΑΓΙΟΡΕΓΓΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


η.  ®έματα  εκ  τής  καθωμιλημενης  εις  την  άργαιαν. 

3.  “  Τοΰ  κυροΰ  Νεοφύτου  ίεροδιακόνου 

Πελοιτοννησίου  Σχόλιον  εις  το  τροπάριον  της  άγιας  Παρα- 
σκευής.” 

9·  “  Περί  γραμμάτων  σπονδής  και  βιβλίων  άνα- 

γνώσεως.” 

ίο.  Νεοφύτου  ίεροδιακόνου  Επιστολή 
πρός  τί>ν  πατριάρχην  καί  την  περί  αύτόν  σύνοδον. 

11.  Θεριατα  εν  τή  καθω  μιλημένη. 

12.  Τόποι  επιστολών  εν  τή  καθωμιλημένη. 

Μεταξύ  τούτων  έν  τέλει  και  ’ Επιστολή  “  Τφ  όσιωτάτιρ 

μοναχιρ  κυρ  β'  διδασκάλιρ  της  έν  Π  άτμιρ  ιερών  λόγων 
σπουδής." 

13-  “Τα  είδη  των  επιστολών  τεσσαράκοντα.” 

Μετά  τη 5  ερμηνείας  αυτών. 

Ι4·  “  Έπιθεωρήματά  τινα  και  σχόλια 
εις  την  ερμηνείαν  των  επιστολικών  τύπων  τοΰ  σοφωτάτου 
[Θεοφίλου]  Κορυδαλε'ως.  ” 

I  5·  “  Προοιριιον  εις  την  Ρητορικήν.” 

1 6.  “  Σχόλια  εις  τά  ΤΙρυγνμνάσματα 
τοΰ  Άφθονίου  τοΰ  σοφιστοΰ .  ” 

1  7·  “Στοιχεία  τής  "Ρητορικής.” 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπόκρισιν  μεταξύ  Διδασκάλου  καί 
Μ  αθητοΰ. 

ΐ8.  “  Σχόλια  εις  τον  Περί  στεφάνου  λόγον 
τοΰ  ρητορικωτάτου  Δημοσθε'νους.” 

1 9·  Παρθενίου  Επιστολή  προς  πατριάρχην. 

20.  Έτερα  επιστολή  προς  πατριάρχην. 

2  1.  Αογοι  πανηγυρικοί,  εγκωμιαστικοί 
καί  κατηχητικοί.  Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Τούτων  οί  πρώτοι  α' .  Είϊ  την  πρώτην  Κυριακήν  τοΰ  Λουκά. 
— β' .  Εις  τήν  σύναξιν  των  Ταξιαρχών. — γ' .  “Είϊ  τόν  μέγαν 
Νικόλαον  τόν  έν  λΐύροις  προςφωνημάτιον." — δ'.  “Είϊ  τόν  με¬ 
γαλομάρτυρα  Γεώρηιον." — ε'.  “Είϊ  τήν  αγίαν  Μαρίναν. 5" '. 
“Είϊ  την  αγίαν  Παρασκευήν.” — ^'.  “Είϊ  την  Κοίμησιν  της 
Παναγίαϊ.  ” — η' .  “Είϊ  την  γέννησιν  της  Π  αρθένου."  —  θ'. 
“  Ομιλία  εις  τόν  άγιον  Νικόλαον.” — 1' .  “Είϊ  την  Κυριακήν  πρό 
της  Κριστοΰ  γεννήσεως." — ια’.  “Είϊ  τά  έπιλόχια  της  ϋπεραγίας 
Θεοτόκου.” 

2  2.  “  Άντίρρησις  Νεοφύτου  [ίεροδιακόνου] 

Εί$  τό,'Ότι  ό  ίερεύς  μεί'ζων  τοΰ  Χριστοΰ,  δόξα  τοΰ  Προκο-ττίου 
ίεροκήρυκος  [τοΰ  Πελοιτοννησίου ;]  καί  άλλων  έν  τιρ  Περί 
ίερωσύνης  αύτοΰ  λόγιρ.” 

23·  Προκοπίου  [τοΰ  ΠεΧοιτοννησίου;]  Επιστολαί  δυο. 
α'.  “  Προκόπιος  ό  ευτελής  έν  ίεροδιακύνοις  θεοδώριρ  τιρ  έν 
τιρ  τοΰ  Β  ουκουρεστίου  ήγ  εμονικιρ  μουσοτροφείιρ  φιλοσόφιρ 
διδασκάλιρ.”  —  β'.  “Προκόπιος  Νεοφύτιρ  εδ  πράττειν  έν 
Κ  υρίιρ.” 

24·  Κοσμά  [Μπαλάνου]  Επιστολή  εν  τή  καθω- 
μιλημεντ], 

“Τιρ  θεοφιλεστάτιρ  καί  έλλογιμωτάτιρ  έπισκόπιρ  Δρυίνου- 
πόλεως  καί  ’  λργυροκάστρου  κυρίιρ  κυρίιρ  Αοσιθέιρ,  την  όφειλο - 
μένην  προςκύνησιν.” 

Έν  τέλει'  Κοσμάς  ίερεΰς,  ό  οικονόμος  Ίωαννι'νων  καί 
διδάσκαλος. 


Λ  6°5ο.  543· 

Χαρτ.  8.  (0,225  x0,17).  XVIII.  (σ.  708). 

1  (σ.  3)·  Κανόνες  εις  διαφόρους  έορτάς. 

2  (σ.  179)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Παραινεσις 
πρός  τούς  νέους  όπως  άν  εκ  των  ελληνικών  ωφελούντο  λόγων. 

3  (σ.  219)·  “Διβανίου  πρεσβευτικός  πρός  τους  Τρώας 
υπέρ  Ελένης.  Μενέλαος.” 

4  (σ.  235)·  “Τοΰ  αύτοΰ  Πρεσβευτικός  β' 
πρός  τούς  Τρώας  υπέρ  Ελένης.  Όδυσσεύς.” 

5  (σ.  287)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'  (σ.  287).  Εί$  τούς  λόγους  καί  τόν  έξισωτήν  ’ Ιουλιανόν . — 
β’  (σ.  311).  Είϊ  Καισάριον  τόν  έαυτοΰ  άδελφόν  έπ ιτάφιος. — 
γ'  (σ.  351).  Είϊ  τόν  μέγαν  ’ Αθανάσιον. — δ'  (σ.  392).  “Είϊ  τά 
άγια  θεοφάνεια  εί'τ’  οΰν  γενέθλια  τοΰ  Σωτήρος.”· — ε'  (σ.  423). 
“ Επιτάφιος  είϊ  τόν  μέγαν  Βασίλειον.” — ζ~'  (σ.  547).  Είϊ  τόν 
μέγαν  Βασίλειον  Επίγραμμα  έν  στίχοις  ήρωελεγείοις. — β  (σ. 
551).  “Περί  τοΰ  άκούειν.”— η’  (σ.  595).  Απολογία  της  εις  τόν 
Πόντον  φυγής. 

6  (σ.  643)·  Δημοσθε'νους 

α' .  Όλυνθιακοί  τρεις. — β'.  Φιλιππικός  α'. — γ'.  Φιλιππικός  γ' . 

7  (σ.  689)·  “  Σοσιάδου  Των  επτά  σοφών  νποθήκαι.” 

8  (σ.  698).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Τετράστιχα. 

Έν  άρχη  (σ.  1).  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

"Απαντα  τά  έν  τιρ  κώδικι  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την 
καθωμίλημένην . 

6051.  544· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,17).  XVIII.  (0.  494). 

1.  “'Ώρου  Απόλλωνος  Νειλωου  Τής  των  παρ 

Αίγυπτίγοις  ιερογλυφικών  γραμμάτων  ερμηνείας.” 

Βιβλία  α'  ( άκέφ .)  καί  δ'. 

2.  Λουκιανού  Νεκρικών  τινων  διάλογων  Έξήγησις. 

3·  “  ’Ε^ήγησις  εις  τόν  [Συνεσίου]  Περί  βασιλείας 
λόγον  έκφωνηθέντα  πρός  Αρκάδων  τόν  βασιλέα,  έξηγηθεισα 

παρά  Γαβριήλ  τοΰ  έκ  Βρυούλλων.” 

4·  Διβανίου  Λόγος  πρεσβντ ικός  πρός  τους  Τρώας 
υπέρ  Ελένης. 

5·  Πλουτάρχου  Περί  παίδων  αγωγής  Εξηγησις. 

6.  “  Συνεσίου  Εις  τόν  αντοκράτορα  Αρκάδιον 
περί  βασιλείας.  Έξήγησις.” 

η.  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου 

α'.  Απολογητικός  της  είϊ  τόν  Πόντων  φυγής. — β'.  Είϊ  την 
αγίαν  Πεντηκοστήν . — γ'.  Είϊ  τά  άγια  Φώτα  των  Επιφανειών. 
8.  Πλουτάρχου  Περί  παίδων  αγωγής. 

9·  Θεοδώρητου  Κύρρου  Περί  προνοίας  Αογος  β  . 

ΙΟ.  Γρηγορίου  τού  Θεολόγου  Αογοι. 
α'.  Λόγοϊ  άνεπίγραφος.  “Αρχ.  Τις  ή  τυραννίς. — β’.  Είϊ 
την  Πεντηκοστήν  καί  την  κάθοδον  τοΰ  άγιου  Π  νεύματος. — γ  . 
Επιτάφιος  εις  Καισάριον  τόν  έαυτοΰ  άδελφόν. — δ'.  Ομιλία  εις 
τόν  β  Φαλμόν. 

11.  “νΕκ0εσις  κεφαλαίων  παραινετικών 
σχεδιασθεΐσα  παρά  ’ Αγαπητού  διακόνου...” 

12.  Βασιλείου  Σελεύκειας  “  Αογος 

είϊ  τό  Έν  άρχή  έποίησεν  ό  θεός  τόν  ουρανόν  καί  την  γην.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


393 


13.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αογοι. 

α  .  Όμιλία  κατά,  των  όρχιξομένω ν. — β'.  Είϊ  το  Κ αθεΧώ  μου 
τά 5  άπ οθήκας. — γ'.  Εΐϊ  τό  Πρόχεχε  σεαυτιρ. 

Ι4·  Θεμιοτίου  Περί  φιλίας. 

Έν  τέΧει  Πίναξ  των  περιεχομένων . 

Τά  ΰπ’  άρ.  7 — 14  μετά  διάστιχου  έξηχή σεως  εις  την  καθω- 
μιΧημένην. 

6052.  545· 

Χαρτ.  8μέχ.  (0,24x0,17).  XVIII.  (0.  554). 

1  (φ.  I  α).  “  Κανών  εις  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον 

κατά  πασών  σχεδόν  των  αιρέσεων '  εΰραμεν  δέ  και  αυτόν 

τυπικώς  χεχραμμένον  εις  όροΧόχιον  παΧαιώτατον,  τετυπωμένον 
κατά  τό  μφκε01"  έσωτήριον  ίτο χ,  άπό  δέ  κτίσεως  κόσμου  ,ξΧχ0ν· 
διά  τυποχράφου  Άνδρέου  Κ ουνάδου  και  έπιχράφεται  τιρ  κανόνι · 
ποίημα  Ίωάννου  Ζωναρά.” 

"Αρχ.  ΆρματηΧάτην  Φαραώ  ΰπεραχία  ή  Θεοτόκον 
κυήσασα. 

Άναχράφεται  μέν  ένταΰθα  τό  ΏροΧόχιον  ώς  έκδοθέν  παρά 
τιρ  Κουνάδιρ  τφ  1525,  αλλά  παρά  τιρ  Εεοκανο  ΒίΟΙίο/μ&ρΙιίβ 
Ηβΐΐέηίοιαβ  Τόμ.  Α'  σ.  181  ώ5  έτος  τυπώσεως  φέρεται  τό  1524. 
"Επιθι  καί  άρ.  5736  (229). 

2  (φ.  9  α)·  Άγαιτητοΰ  διακόνου  "Εκόεσις  κεφαλαίων 
παραινετικών. 

3  (φ.  28  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

Όμιλία  κατά  των  όρχιξομένων. 

4  (φ.  45  α)·  Βασιλείου  Σελεύκεια;  Λογος 

Εΐχ  τό  Έν  αρχή  έποίησεν  ό  θεόχ  τόν  ούρανόν  και  την  χην. 

5  (φ.  7  1  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

Πρόχ  τούς  νέους  όπως  άν  έκ  των  έΧΧηνικών  ώφεΧοΐντο  Χάχων. 

Έν  φ.  94/3"  ΈτεΧειώθη  τό  παρόν  διά  χειρός  Εμ¬ 
μανουήλ  ΐξιρπιντόχΧου  όνομα  τι  ΣτεΧινοΰ  ό  του  Παρα- 
σκευά  τοΰ  μεχίστου  ή  πατρις  αυτών  έκ  Σύρνης  καί 
μεύ  ϊνα  μέμνησθε  οί  συναν αχ ινώ σ κοντές. 

6  (φ.  95  α)·  “Έξτγγ^σις  τοΰ  Θεμιστίου  Περί  φιλίας.” 

7  (φ.  119  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λόγοι. 

α'  (φ.  119α).  Εΐϊ  τόν  έξισωτήν  ΊουΧιανόν. — β'  (φ.  133  α). 
Είχ  τά  Φώτα. — χ'  (φ.  155  α).  Εΐϊ  τό  άχιον  Β άπτισμα. — δ'  (φ. 
198  α).  Είχ  τό  Πάσχα  καί  την  βραδύτητα. — ε'  (φ.  211  α). 
Π ανηχυρικός. — 5~'  (φ.  235  α).  ’ ΑποΧοχητικός  της  εις  τόν  Πόντον 
φυχής. — ξ'  (φ.  259  α).  Περί  φιΧοπτωχίας. — η'  ( φ .  315  α).  Εί$ 
τόν  εαυτού  πατέρα. — θ'  (φ.  359  α).  Είχ  την  βραδύτητα. — 1'  (φ. 
363  α).  Είχ  τόν  πατέρα  έαυτοΰ  σιωπώντα  διά  την  πΧηχην  της 
χαΧάξης. — ια'  (φ.  388).  Είχ  τά  αχια  Φώτα. — ιβ'  (φ.  412  α). 
Είχ  την  άχίαν  Πεντηκοστήν. 

8  (φ.  434 α)·  Κανόνες  των  δώδεκα  δεσττοτικών 
εορτών  τοΰ  ενιαυτόν. 

9  (Φ·  554  α)·  Π ίναζ-  των  περιεχομένων. 

Έν  τιρ  έπιτίτΧιρ  τοΰ  φ.  315α-  1765  αφξε'  Όκτωβρίου 
25.  ’Ε7τί  δέ  τοΰ  έν  φ.  363α  αρχικού  χράμματος'  αφξε'  Αΰ· 
χούστου  κε'  (  =  1765)  —  ΈμανουήΧ.  Έν  φ.  387 β'  1765 
Όκτωβρίου  22  Εμμανουήλ  ό  τοΰ  ΣτεΧιανοΰ.  Έν  φ. 
553/31  Τόλοχ  των  κανόνων  των  δεσποτικών  εορτών 
τω  δέ  θειρ  δόξα  τιρ  ένισχύσαντι  καθηχεμώνι  τε  μΰ- 
σταις  τε  αφξξ'  κατ’  εικοστήν  Δεκεμβρίου  Τετάρτη 
δ'  (  =  1767). 

Η.  II. 


Τά  ΰπ’  άρ.  2 — 5  καί  7  ξ' — ια'  μετά  διάστιχου  ερμηνείας. 

Τά  φ.  6 — 8  άγραφα. 

6ο53·  546. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  ΧΛΙΠ.  (φ.  298). 

Μαξίμου  τοΰ  Πελοττοννήσου  Κυριακοδρόμιον. 

Έν  τέΧει  Πίναξ  τών  περιεχομένων  χεχραμμένος  χειρί  XIX. 
αίώνος. 

6054·  547· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,155).  XVII.  (φ.  239). 

1  (φ.  I  α).  Μαρτυριον  άγιου  Χαραλόμ 7τους. 

Μ ετάφρασις  εις  την  κ αθωμιΧημένην  ύπό  Δανιήλ  ίερομο- 
νάχου  έκ  τής  τών  Ίβήρων  μονής. 

2  (φ.  4?>  α)·  Χριστόφορου  Αλεξάνδρειάς  Εις  τόν  όφιν. 

3  (φ.  57  α)·  “  Διήχησις,  πάνν  ώφέλημος 

χεωρχοΰ  τίνος  Μ ετρίου  Χεχομένου.” 

"Αρχ.  Είχ  τά  μέρη  τής  Πα φΧαχωνίας  ήχουν  τής 
ΆνατοΧής  ήτον  ένας  άνθ ρωπος  χεωρχός. 

4  (φ.  6ΐ  β).  Συνεσίου  ιΔιήγησις  περί  Εΰαγρίου. 

5  (φ.  65  α).  “  Περί  τής  άνακομηδής 

τής  τίμιας  έσθήτος  τής  ΰπεραχίας  Θεοτόκου.” 

6  (φ.  71  »)·  Θαύμα  γενομενον 

εν  ΚωνσταντινουπόΧει  περί  τής  άχίας  έκκΧησίας  τοΰ  Χρίστου. 

7  (φ.  79  α)·  "  Θεοφάνους  μοναχοΰ  τον  σοφωτάτον 

καί  Χοχιωτάτου  Αόχος  πεξή  φράσει  εις  τά  δώδεκα  άρθρα 

τής  πίστεως.” 

8  (φ.  9 2  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Αόχος  αποδεικτικός  περί  αδικίας. 

9  (φ·  149  β)·  Βίος  καί  πολιτεία  Κλήμεντ ος  παπα 
Ρώμης. 

Έν  φ.  298/3'  Έχράφη  τό  παρόν  κατά  τό  ,ξρμ'  άπό 
κτίσεως ·  μην  Σεπτέβριος  α'  (  =  1631)  καί  οί  άναχινώ- 
σκοντες  εϋχεσθε  παρακαΧώ'  καί  εί  τι  δ’  άν  σφαΧερόν 
εϋρητε  διορθώσατε·  καί  χάρ  ό  χράφας,  τριπΧώς  ένόσει: 
μηνί  Αεκεμβρίιρ  α' . 

ΙΟ  (φ.  298/8).  Βίος  καί  πολιτεία  τον  άγιον  Φι¬ 
λαρέτου. 

II  (φ.  329α)·  "Έκ  τής  δευτέρας  επιστολής  τον 
αγίου  Μάρκου.” 

Έν  αρχή  Πίναξ  τών  περιεχομένων. 

"Απαντα  πΧήν  τών  ύπ’  άρ.  2  καί  11  έν  τή  καθωμιΧημένη. 
6055·  548. 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,145).  XV.  (φ.  342). 

I.  Μαξίμου  μοναχοΰ. 

α'.  “Μαξίμου  μοναχοΰ  Πρόλογοχ  τών  παρακειμένων  έν  τοΐς 
μετόποις  ΣχοΧίων.”  "Αρχ.  Φυσικόν  μέν  τοΐς  Χοχικοΐς 
πέφυκε  κάΧΧος  ό  Χόχος. — β'.  “Μαξίμου  μοναχοΰ  Αόχος 
προς  θαΧάσσιον ...περί  διαφόρων  άπόρων  τής  άχίας  Τραφής.” — 
γ'.  “Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  διαφόρων  άπόρων  τών  άχίων  Διονυσίου 
καί  Τρηχορίου  προς  θωμ&ν  τόν  ήχιασμένον  τιρ.,.δούΧιρ  τοΰ 
θεοΟ  πατρί  πνευματικφ  καί  διδασκάΧιρ  κυρίιρ  θωμμ  Μάξιμος 
ταπεινός  καί  άμαρτωΧός  άνάξιος  δοΰΧος  καί  μαθητής .” — δ'. 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Πρόχ  Ίωάννην  αρχιεπίσκοπον  Κυξίκου.” — ε'. 
“Τοΰ  αΰτοΰ  Είχ  την  προςευχήν  τό  Πάτερ  ημών.” — ζ~'.  “Τοΰ 

50 


394 


ΑΓΙΟΡΕΠΊ  ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


αΰτοΰ  Πρ05  θαλάσσιον  επίσκοπον." — ("'·  “Τού  αΰτοΰ  Περί 
τής  κατά,  θεόν  λύπης." — η' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Επιστολή  άλλη." 
" Αρχ .  Ό  κατά  σάρκα  πόθος  χρόνιρ  μαρ αίνεσθαι  πέφυκε. 
—θ’ .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Πρό$  τόν  άγιώτατον  αρχιεπίσκοπον  Ίωάννην 
Περί  τοΰ  ότι  άσώματός  έστιν  ή  ψυχή." — Γ.  “Τί  τό  καταλη¬ 
πτικόν  τής  ψυχής  κριτήριου." — ια' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  Πρόϊ  Τορδάνην 
πρεσβύτερον  Περ!  τοΰ  καί  μετά  θάνατον  ’έχειν  την  ψυχήν  την 
νοεράν  ενέργειαν." — ιβ' .  “Τοΰ  αΰτοΰ  άγιου  Μαξίμου  τοΰ 
Ομολογητοΰ  Περί  θεολο γίας  καί  τής  ένσάρκου  οικονομίας  τοΰ 
υίοΰ  τοΰ  θεοΰ..."  Έκατοντάδεϊ  επτά. 

2.  “  Σημασία  εις  την  ορασιν  ταυ  προφήτου 
Ιεζεκιήλ  εν  ή  έπΐ  των  τεσσάρων  ξψων  ομοίωμα  θρόνον  και 
έπί  τοΰ  ομοιώματος  τοΰ  θρόνου  ομοίωμα  είδος  άνθρωπον.” 

’Άρχ.  Πάσα  προφητεία  καί  θεωρία  καί  όρασις  ει¬ 
κόνες  ήσαν  τής  τοΰ  Σωτήρος  επιδημίας. 

3·  "Σημασία  εις  την  ορασιν  τον  προφήτου  Ιεζεκιήλ." 
'  Αρχ.  Τήν  τοΰ  θεοΰ  προς  τούς  άνθρωπο υ$  επιδημίαν 
έξεδέχοντο. 

4·  “  Έπίλνσις  των  ιβ  κεφαλαίων  ρηθεΰσα 
εν  ’Ε0όσιρ  ύπό  Κυρίλλου  αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειάς  τής 
άγιας  συνόδου  άξιωσάσης  αυτόν  σαφέστερον  έκθεΐναι  αντοΐς  την 
τούτων  λύσιν.” 

5·  “Αγίων  τε  και  σοφών  παραγγέλματα  ενταύθα 
σκοπεί 

"Αρχ.  Τοΰ  αγίου  Βασιλείου.  Πρό?  τό  τοΰ  άρχοντας 
ήθος  πλάττεσθαι  πέφυκεν  ώ?  τα  πολλά  τό  άρχόμενον. 

6.  Γρ  γορίου  τοΰ  Θεολόγου  Γνώρισε  τετράστιχοι. 

7· 

“ τΑσμα  πέφυκε  τον  σοφοί  Σολομώντος 
λίαν  εύ  λνθεν  παρά  Ψελλοΰ  πανσυ  φως 
εις  τον  κράτιστον  ανακτα  Μονορ,αχον.” 

"Αρχ. 

Έπείπερ  τό  φιλομαθ  ές  τό  σόν  ώ  στεφηφόρε 
έρμηνευθήναι  γλίχεται  την  ξένην  καί  ποικίλην. 

8.  Συγγραφή  κατά.  Λατίνων  και  Ιουδαίων. 
Ανεπίγραφος  εις  κεφάλαια  μζ'. 

"Αρχ.  (άκέφ.) . .  ,οΰσών  άλλω;  καί  άλλως  εξ  έκατέ  ρου' 
λεγέσθω  καί  τό  των  τρόπων  διάφορον.  Τέλ.  "Οτι  δέ 
καί  αίτιος  άμφοίν  ό  πατήρ  τούτοιν  τοΐν  δυοΐν  δέ  ου¬ 
δέτερον  έκ  θατέρου  'ίνα  μή  δύο  τά  αίτια  γένηται. 

“Τοΰ  σοφωτάτου  κυροΰ  Μανουήλ 
τοΰ  τή$  Κρήτης  άνεψιοΰ  Διάλεξε*  κατά  Λατίνων.” 

I  Ο.  “  Αόγος  περί  άζυμων  τοΰ  τιμιωτατον 
μοναχοΰ  κυροΰ  Λουκά.” 

6056.  549· 

Χαρτ.  8.  (0,218x0,14).  XV.  (0.242). 

1  (φ.  I  α).  Συναξάρια  των  μετά  το  Πασχα 
πόντε  Κυριακών  (άκόφ.) 

Τινά  ελλιπή. 

2  (φ.  I  2  α).  Ίωάννου  τού  Χρυσοστόμου  Λογοι. 

α'  (φ.  12  α).  Εί?  τάς  δόκα  παρθένους. — β’  (φ.  18/3).  Είί  την 

ξηρανθείσαν  συκήν. - γ'  (φ.  25  β).  Είϊ  την  άλείψασαν  μύρψ  τόν 

Χριστόν  πόρνην. — δ’  (φ.  35  β).  Είϊ  την  τετραήμερον  τοΰ  Ααξάρου. 

3  (φ.  3^  β)·  Έφραιμ  τού  Σύρου  Περί  άγαπης 
καί  πίστεως  καί  εις  τήν  δευτόραν  παρουσίαν. 


4  ( Φ·  52β)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Αόγοι. 

α  (φ.  52/3).  Είί  τήν  αρχήν  τής  Τεσσαρακοστής  καί  εις  τήν 
εξορίαν  τοΰ  Αδάμ. — β'  (φ.  79  α).  Περί  νηστείας. — γ’  (φ.  84/3). 
Εί$  τήν  μέσην  έβδομάδα  των  νηστειών. 

5  (Φ·  δ7  α)·  Ιακώβου  τού  άδελφοθε'ου 
Είί  τό  γενέσιον  τής  Θεοτόκου. 

6  (φ.  ΙΟΙ  α).  Μαρτνριον  τον  μεγαλομάρτυρος  Αη- 
μητρίου. 

7  (φ.  1 1  2  α).  Βίος  καί  πολιτεία  τή1;  όσιας  Πελάγιας. 

8  ( φ .  ι  23  α).  Βιος  καί  πολιτεία  των  άγιων 
Αναργύρων  Κοσμά  καί  Ααμιανοΰ. 

Σψψεται  μόνη  ή  αρχή,  έκπεσόντων  φύλλων. 

9  (φ.  124  α).  Μαρτΰριον  τοΰ  άγιου  Νικηφόρου. 

ΙΟ  (φ.  129  α).  Λόγος  ακέφαλος. 

" Αρχ,.,.ησοις  εύχήν  καί  ότυμάσει  πολλά·  τη  δό  κακία, 
μένει  καί  τή  ’έχθρμ  ουδόν  όφελή·  τοΰτιρ  γάρ  καί  ό 
Κύριος  παρηγγηλεν  λόγων. 

ιι  (φ.  134  β)·  Βόος  καί  πολιτεία  της  όσιας  Ευ¬ 
φρόσυνες. 

12  (φ.  141/3).  Άμφιλοχίου  Ίκονίου  Ομιλία  περί 
αρετής. 

13  (φ·  144  β)·  Εφραιμ  τοΰ  Σύρου  Περί  κατανυξεως 

ψυχής. 

14  (φ·  149  α)·  Ίωάννου  τοΰ  νηστευτοΰ 

Αόγος  περί  εξόδου  ψυχής. 

15  (φ·  15  1  β)·  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  Περί  μετάνοιας. 

10  (φ.  158  β).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Επιστολή  πρός  μοναχούς  καί  ηγούμενόν  τινα. 

17  (φ.  1 68  β).  Πε'τρου  τοΰ  Δαμασκηνού 
Λόγοί  περί  τών  πενθεΐν  βουλομόνων. 

ΐ8  (φ.  172  β).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Περί  τοΰ  μή  άνακρίνειν  τό  πταίσμα  τοΰ  άδελφοΰ. 

19  (φ·  174  α)·  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου 

Π αραίνεσις  πρός  τόν  όαυτοΰ  μαθητήν  δι’  επιστολής. 

20  (φ.  176  β).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι. 

α'  (0.  176  α).  Περί  νηστείας. — β’  (0.  178  α).  Είι  τόν 
πρωτομάρτυρα  Στέφανον. 

21  (φ.  ΐδο  β).  “  Ανακεφαλαίωσες  εν  επίτομη 
τών  προειρημένων  περί  τών  τοΰ  Κλείμαξ." 

Μίνει  άτελόϊ. 

2  2  (φ.  194  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι. 

α'  (0.  194/3).  ΤοΪ5  άπολειπομένοις  τής  αγίας  συνάξεως. — 
β'  (φ.  197  β).  Περί  έλεημοσύνης  καί  άμνησικακίας. 

23  (φ.  200  α).  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου 
Εϊγ  τάς  τοΰ  θεοΰ  έντολάς. 

24  (φ·  2θ6  α).  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 
Περί  αρχής  βίου. 

25  (φ.  211  α).  Άμφιλοχίου  Ίκονίου 

Εί?  τήν  'Τ παπαντήν. 

20  (φ.  219  α).  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

Είί  τήν  Θεοτόκον. 

2~!  (φ.  225  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι. 
α'  (0.  225  α).  Περί  τοΰ  άσχημύνως  πενθεΐν  τούς  τελευτώντας. 
— β’  (φ.  228  α).  Εί?  τό  Ειρήνην  διώκετε  (κολοβ.). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


395 


Τά  0.  127,  128,  182—185,  210,  226,  227,  καί  234—286 
άγραφα.  Έξέπεσον  δέ  καί  τινα  φύλλα  έν  τω  μεταξύ  του 
κώδικος. 

6°57·  55°· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XVI.  (0.306). 

1.  ’Ανδρέου  Κρήτης  Εις  την  Κοίμησίν. 

’  Αρχ.  Μυστήριον  ή  παρούσα  πανήγυρις. 

2.  “  Διηγησις  περί  των  άναιρεθέντων  όσιων 
πατέρων  ημών  έν  τφ  άγίιρ  δρει  τοΰ  " Αθω ,  ΰπδ  Μιχαήλ 

βασιλέω ς  τοΰ  Αατινόφρονο ς,  καί  των  σύν  αυτή  Λατίνων  και 
Αατινοφρύνων 

3·  Άνδρεου  Κρήτης  Εις  την  Κοίμησιν. 

"Αρχ.  Καλεΐ  πάλιν  ημάς. 

4·  Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας  Εις  τα  Εΐςόδια. 

5·  “  Τοΰ  άγιου  Ιακώβου  τοΰ  άδελψοθε'ου 

Λόγο;  ιστορικός  εις  τό  γενέσιον  της  ύπεραγίας  Θεοτόκου.” 

6.  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  την  νφωσιν  τον  Σταύρον. 

7·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εις  την  γέννησιν  τον 
Χρίστον. 

8.  Γρηγορίου  Νύσσης  Εις  τό  Οντος  έστιν 
ό  υιό;  μου  ό  αγαπητός. 

9·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  τον  Ευαγγελισμόν. 
ΙΟ.  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εις  τα  Βαΐα. 

11.  Έττιφανίου  Κΰττρου  Εις  την  ταφήν 
τοΰ  Χριστού  καί  εις  τόν  Ιωσήφ  Άριμαθείας. 

12.  Γρηγορίου  Νυσσης  Εις  τό  άγιον  Πάσχα 
καί  εις  την  τριήμερον  ’Ανάστασιν. 

Ι3·  Έττιφανίου  Κύττρου  Εις  την  Αναληφιν. 

Ι4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λογοι. 
α' .  Εί;  τήν  Άνάληφιν. — β' .  Εί;  την  Πεντηκοστήν. — γ' . 
Εις  τούς  άγιους  Πάντα;. 

Ι5·  “  Τοΰ  έν  άγιοις  7 τατρος  ημών  Άντπτάτρου 
επισκόπου  Βοστρών  Λόγο;  εί;  τό  γενέσιον  τοΰ  άγιου  Ίωάννου 
τοΰ  Προδρόμου  καί  Β απτιστοΰ  και  εις  την  σιγήν  Ζαχα ρίου  καί 
εις  τόν  ασπασμόν  τής  άγιας  καί  ένδόξου  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου.” 

ΐό.  “  Άετίου  ττρεσβυτέρου  Κωνσταντινουπόλεως  Ομι¬ 
λία  λεχθεΐσα  εις  τό  γενέσιον  τον  άγιον  Ίωάννου  τον 
Προδρόμου  καί  Βαπτιστοΰ.” 

Ι7·  “Υπόμνημα  διαλαμβάνον  μερικώς 
τους  αγώνας  καί  αθλα  καί  αποδημίας  καί  τελείωσιν  των  άγιων 
καί  πρωτοκορυφαίων  ΙΙέτρου  καί  Παΰλου.” 

ΐ8.  Νικήτα  ρήτορος  Έγκωμιον  εις  τους  άποστόλονς 
Πέτρον  και  Παύλον. 

19.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  προφήτην 
Ή  λίαν. 

20.  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  την  Μεταμορφωσιν. 

2  1.  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εγκωμιον 

εί;  την  άποτομήν  τοΰ  Προδρόμου. 

Έν  τέλει'  θεοΟ  τό  δωρον  καί  Ήλιου  ό  πόνος. 

6058.  551· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18x0,165).  XVII.  (0.210). 
I.  “Κεφάλαιά  τινα  εκ  τοΰ  περί  μιμήσεως  Χρίστον.” 
"Αρχ.  Ίδέ  αμαρτωλέ  τυφλέ  εις  ποιον  τρόπον  έπερι- 


πάτησες  έως  τώρα  καί  εις  τό  σκότος  τής  ανομίας 
καί  εις  τό  φως  τής  χάριτος. 

2.  “  Λόγος  εις  τά  τίμια  και  άγια  πάθη 
τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού.” 

"Αρχ.  Ή  συμπ ονητικοί  παΐδες  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ 
Χριστού,  άπορρίφατε  πάσαν  μέριμναν  άπό  την  διά¬ 
νοιαν  σας. 

δ°59·  552· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVI.  (0.  253). 

1.  Άμφιλοχίου  Ίκονίου  Όμιλίαι  ζ'. 

2.  “  Βιος  και  πολιτεία  και  ασκησις 

καί  φαιδροί  αγώνες  καί  θαύματα  τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου 
πατρός  ημών  Μ αξίμου  τοΰ  την  καλύβην  πυρπολοΰντος  έν  τώς 
άγίιρ  'Όρει  τή  "Α θωνι,  ποίημα  καί  πόνημα  Θεοφάνους  τοΰ 
Περιθεωρίου  καί  πρωηγουμένου  τοΰ  Βατοπεδίου.” 

3·  “  Βιος  καί  πολιτεία  τής  όσιας  Μακρινής 
συγγραφείς  παρά  τοΰ  έν  άγιοις  πατρός  ημών  Γρηγορίου 
αρχιεπισκόπου  Νΰσης...” 

4·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Περί  παρθενίας. 

5·  “  Βίος  καί  πολιτεία  τον  όσιου  καί  θεοφορον 
πατρός  ημών  Νικήτα  καί  ετέρων  τινών  όσιων  των  έν  ταΐς 
ήμέραις  έκείναις  διαλαμφάντων.” 

6.  Αθανασίου  Άλεξανδρείας 

α'.  "Εκθεσις  πίστεως. — β’ .  Περί  τής  αίδίου  ΰπάρξεως. — γ'. 
Εί;  τό  Πάντα  μοι  παρεδόθη  υπό  τοΰ  πατρός  μου. 

7·  “  Βρέβιον  8οθέν  παρά  Μελετίου  [Άλεξανδρείας] 
Άλείανδρω  τω  επισκοπώ.” 

"Αρχ.  Έγώ  Μελέτιο;  έν  Λυκιρ,  Λουκιο;  έν  Άντινόου, 
Φασιλεΰ;  έν  Έρμουπόλει,  Άχιλλεύς  έν  Κουσαΐ;, 
Άμμώνιο;  έν  Αιοςπ  όλει.  Τελ.  Συνορώντε;  γάρ  οί 
πρεσβύτεροι  τής  πόλεω;  καί  τοΰ  Μ αρεώτου  τάς  κα- 
κουργίας  αυτών  έγραφαν  καί  διεμαρτύραντο  ταΰτα. 

6ο6ο.  553- 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,17).  XVIII.  (σ.  535). 

“  Τοΰ  μακαριωτατον  Αυγουστίνου 
έπισκόπου  Ίιτιτώνος  Βιβλία  περί  Τ ριάδος  πεντεκαίδεκα'  άπερ 
εις  την  έλληνίδα  έκ  τής  λατινίδος  μετήνεγκεν  ό  έν  μοναχούς 
σοφώτατος  Μάξιμος  ό  Πλανούδης.’ 

Έν  αρχή  Πίναξ  λεπτομερής. 

6ο6ι.  554- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,145).  XVI.  (0.21). 

1  (φ.  Ια),  “ΐίερι  των  άζυμων  και  των  ε'  πατριαρχιών.” 

2  (φ.  5  α)·  “Τω  σεβασμιωτάτω  ισαγγέλω  δεσπότη 
καί  πνευματική  ημών  αδελφή,  τφ  αγιωτάτιρ  έπισκόπιρ 

Τρανδούσης  ήτοι  Άκυλίας  Πε'τρος  έλέιρ  θεού  πατριάρχης  θεο- 
πόλεως  μεγάλης  Αντιόχειας.” 

"Αρχ.  Πολλή;  ήμΐν  ευφροσύνης  καί  μεγάλης  πνευ¬ 
ματικής  άγαλλιάσεως. 

Έν  0.  21  α·  Αί  παροΰσαι  έπιστολαί  εΰρέθησαν  έν 
τινι  βιβλίω  τών  έκ  τοΰ  άγιου  "Ορους  παλαιών  έν  τη 
κλεινή  Μοσχοβία  καί  έγράφησαν  παρ’  έμοΰ  τοΰ 
αμαθούς  αρχιμανδρίτου  θύτου  Γαβριήλ. 


50—2 


396 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΐ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6ο62.  555· 

Χαρτ.  8.  (0,202  χ  0,13).  XIX.  (σ.  372). 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικοί  Κ.λίμα$  μετά  τον  προς  τον 
ΤΙοιμενα  λογον. 

Προτάσσεται  “Βίος  σύντομοί  τοΰ  μακαρίου  Ίωάννου  καθη¬ 
γουμένου  τοΰ  άγιου  ορούς  Σινά,  τοΰ  λεγομένου  Σχολαστικού , 
συγγραφέως  της  παρούσης  βίβλου,  συγγραφείς  παρά  Δανιήλ 
Μονάχου.” 

6063.  556. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,142).  XVIII.  (0.  161). 

“  Αποκαλνψις  Ίωάννου  του  Θεολόγου 

καί  ε ύαγγελιστοΰ  εις  άπλήν  -γλώσσαν  έρμηνευθεΐσα  υπό 
Μαξίμου  τοΰ  σοφωτάτου  Πελοττοννησίου,  καθώς  οί  θεολό-γοι  οι 
παλαιοί  της  εκκλησίας  των  ορθοδόξων  ερμήνευσαν  αυτήν  εις 
κοινήν  ωφέλειαν.” 

Προτάσσεται  έκάστοτε  άνά  έν  κεφάλαιον,  ϊπεται  δό  “Έξή- 
-γησις  φανερωτέρα.” 

6064.  557- 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,193x0,14).  XVIII.  ( φ .  39). 

“  Βιος  τον  εν  μακαρια  τη  λήξει  γενομένον 

σοφωτάτου  τε  καί  λογιωτάτου  εν  ίερομονάχοις  κυρίου  Ευγενίου 
Ίωαννουλίου  τοΰ  εξ  Αιτωλίας,  έν  φ  καί  περί  τοΰ  Κορυδαλλέως 
τινά  καί  των  αϋτοΰ  οπαδών  κατ'  επιτομήν,  συ-γ-γραφείς  παρά 
τοΰ  έλαχίστου  εν  Ιερομονάχοις  Αναστασίου  Γορδίου  τοΰ  έξ 
' Α-γράφων  εσχάτου  των  αύτοΰ  χρηματίσαντος  φοιτητών.” 

6065.  558· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,13).  XVIII.  (σ.  380). 

1  (σ.  ΐ).  Βασιλείου  του  μεγάλου  Ομιλιαι  κγ  . 

Εις  τούς  Ψαλμούς  καί  άλλας  υποθέσεις. 

Μετά  διάστιχου  ερμηνείας. 

2  (σ.  354)·  Τοί  αυτοί  Ασκητικά. 

6ο66.  559- 

Χαρτ.  8.  (0,195  x0,145).  XVII.  (0.121). 

1.  “  Συμεών  λογοθε'του  Λόγος  διαλαμβάνων 

τά  άπό  τής  σεβάσμιας  -γεννήσεως  καί  ανατροφής  τής  ύπερα-γίας 
δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου.” 

2.  Γεωργίου  Νικομηδείας  Εις  την  εΐςοδον  της  Θεο¬ 
τόκου. 

3·  Γερμανοί  Κωνσταντινουπόλεως  Εις  τά  ειςόδια  της 
Θεοτόκον. 

4·  “Έκλογαί  εκ  των  Αποφθεγμάτων  και  Πράξεων 

τών  μεγάλων  διδασκάλων  καί  τών  όσιων  πατέρων  ημών 
πάνυ  συντείνοντες  εις  ψυχικήν  ωφέλειαν .” 

"Εν  φ.  121  β·  +  Έτοΰτο  τω  χαρτή  άφηέρώθη  παρ  εμοΰ 
Ν εοφύτου  ίερομονάχου  έπικληθεν  Ρ ουτής  εις  τήν 
Μττογα  ροτήτζα  καί  εΐ  της  το  άρπάσοι  εστο  αφω- 
ρησμενος  καί  μετά  θάνατον  άλλητος  και  να  σαπηθοΰν 
η  σάρκες  του  καί  τα  χεριά  του  καί  ή  μερής  αΰτοΰ 
μετά  του  Ιούδα '  έπη  έτους  ,ζρκ’  (  =  1612). 

Ίδε  καί  6067  (560). 


6067.  ζ6ο. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,135).  XIX.  (σ.  198). 

Αντίγραφου  νεωτερον  τοΰ  προηγουμένου  κωδικός. 

Ίδε  6066  (559). 

6ο68.  561. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,152).  XVIII.  (σ.  254). 

“  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εκδοσις 

τής  ορθοδόξου  πίστεως.  Τοΰ  αΰτοΰ  Περί  τών  έν  πίστει 
κεκοιμημένων .  Ύυπωθέντα  διά  δαπάνης  τοΰ  ύφηλοτάτου,  εύσε- 
βεστάτ ου  καί  σοφωτάτου  ήγεμόνος  πάσης  Μολδοβλαχίας,  κυρίου 
κυρίου  Ίωάννου  Νικολάου  Αλεξάνδρου  βοεβόδα.  Έν  τή  σεβάσμιο, 
μονή  τοΰ  άγιου  Σάββα,  τελούση  υπό  τόν  άγιώτατον  άποστολικόν 
πατριαρχικόν  θρόνον  τής  άγιας  πόλεως  Ιερουσαλήμ·  άδείμ  τοΰ 
μακαριωτάτου  καί  σοφωτάτου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων  καί 
πάσης  Παλαιστίνης  κυρίου  κυρίου  Χρυσάνθου  έπιμελείμ  καί 
διορθώσει  τοΰ  λογιωτάτου  Ίωάννου  τοΰ  ’Εφεσίου.  Έν  Ίασίιρ 
τής  Μολδαβίας  μφιε’  μηνί  Σεπτεμβρίιρ.  Έκ  τής  τυπογραφίας 
τοΰ  άγιου  Τάφου.” 

Έν  σ.  225'  Πίναξ  κατά  στοιχεΐον  τών  περιεχομένων. 

Έν  τέλει  τοΰ  Π ίνακος’  Ό  ήπιστάτης  τής  κατά  τέχνην 
έκτ υπώσεως  τοΰ  παρόντος  βιβλίου  Κωνσταντίνος  Βυ- 
ξάντιος. 

“Ιδε  Βρετοΰ  Νεοελληνική  φιλολογία  Μέρ.  Α'  σ.  61,  άρ.  160. 

6069.  5^2· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVII.  (φ.  72). 

Θεοφάνους  Τα νρομενιου  τοΰ  Κεραμε'ως  Ομιλιαι  εις  τά 
ένδεκα  εωθινά  ευαγγελία. 

α'  (φ.  1  α).  “  Τοΰ  μακαριωτάτου  καί  λογιωτάτου  κυροΰ 
Θεοφάνους  αρχιεπισκόπου  Τ ανρομενίας  τής  Σικελίας  τοΰ  επίκλην 
Κεραμε'ως  Ομιλία  εις  τό  πρώτον  έωθινόν.” — β'  (φ.  7  β).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  δεύτερον  έωθινόν.” — γ'  (φ.  12α).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  τρίτον  έωθινόν.” — δ'  (φ.  18 β).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  τέταρτον  έωθινόν.” — ε'  (φ.  22 β).  “Τοΰ 

αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  πέμπτον  έωθινόν.” — ζ~'  (φ.  29α).  “Τοΰ 

αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  ΐκτον  έωθινόν.” — ζ'  ( φ .  37/3).  “Τοΰ 
αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  έβδομον  έωθινόν.” — η'  (φ.  44  α).  “Τοΰ 

αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  όγδοον  έωθινόν.” — θ'  ( φ .  49α).  “Τοΰ 

αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  ’έννατον  έωθινόν.” — 1'  ( φ .  54α).  “Τοΰ 

αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  δέκατον  έωθινόν.” — ια'  ( φ .  62α).  “Τοΰ 

αΰτοΰ  Όμιλία  εις  τό  ένδέκατον  έωθινόν.” 

Έν  φ.  71  α'  Γνωστόν  έστω  πάσιν  ύμΐν  άδελφοί,  ότι 
οΰτοι  οί  θείοι  λόγοι  τοΰ  Ευαγγελίου  υπήρχαν  όξύριχοι 
εις  τό  μέγα  βιβλίον  τό  Χρυσοστομικόν  τοΰ  Πρωτάτου 
καί  διά  τό  δυςδιήγητον  έξέλομεν  αυτούς  έκ  μέσου, 
έχαράξαμεν  αύτούς  ώδε  πώς  άκαλλέεις  κάλλεσι  (κατά 
διόρθωσιν  νεωτέραν  τοΰ  τό  πρώτον  γραφέντος  κάλεσι)  γρα- 
φήσι,  καί  συγγνώμην  αϊτω,  τη  υμών  όσιότητι:  ζρλη' 
(  =  1630),  χειρ  Σωφρονίου,  τοΰ  άδαή. 

Τό  φ.  1  έφθαρμένον  περί  τό  μέσον.  Τό  δε  φ.  72  άποτελείται 
έξ  ήμιφύλλου  μείζυνος  κωδικός  (Χαρτ.  ΧνΠ.)  περιέχοντος  μέρος 
Μηναίου  τοΰ  Φεβρουάριου,  έν  ω  σώζεται  ή  “  Μνήμη  τών  άγιων 
μαρτύρων  τών  έν  Μαρτυροπόλει  καί  τοΰ  άγιου  Μα ρουθά  τοΰ 
άνεγείραντος  τήν  πάλιν...”  καί  ή  τοΰ  πατριάρχου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Φλαβιανοΰ. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


397 


6ογο.  5^3- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,135).  XVII.  (σ.  247). 

1  (σ.  ΐ).  Ιακώβου  τοΰ  άδελφοθε'ου  Εις  το  γενε'σιον 
της  Θεοτοκου. 

2  (σ.  41)·  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

ΒΪ5  τα  είςόδια  τής  Θεοτόκου. 

3  (σ.  6ΐ).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Είί  την  ύπαπαντήν  τού  Χρίστου. 

4  (σ.  9°)·  Άμφιλοχίου  Ίκονίου  Εις  την  υπαπαντην 

τοΰ  Χρίστου,  (ί:  τόν  Συμεώνα  καί  εις  την  "Ανναν  την 

προφήτιν. 

5  (σ.  1 1 5 )-  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

Είϊ  τον  ευαγγελισμόν  τής  Θεοτόκου. 

6  (σ.  167).  Υπόμνημα  εις  την  Κοίμησιν. 

7  (σ.  ι8θ).  Δαβίδ  Θεσσαλονίκης  Λόγος 

“εΪ5  τήν  έορτάσιμον  ημέραν  καί  την  προς  θεόν  μετάστασιν 
τοΰ  σώματος  της  Θεοτόκου.” 

8  (σ.  247)·  Πινα£  των  περιεχομένων. 

Έν  σ.  246·  Τό  παρών  βηβλήων  ΰπάρ  της  δεσπήνης 
ημον  Θεοτόκου,  καί  δστις  τό  άποξενύσει  έχέτό  αυτή 
άντείδηκον — άφηεροθέν  παρ  εμοΰ  Πα ρθενίου  ιερομό¬ 
ναχου  καί  καθηγουμένου  Αιονυσιάτη — αχνβ  •ήτοι 
1632.  Αί  δύο  τελευταΐαι  λέξεις  προςτέθεινται  χειρί  νεωτέρα. 

6ογι.  564· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XVII.  (0.132). 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις,  εν  τη  καθω- 
μιλημένη. 

’Εν  παραφύλλω  της  αρχής  χειρί  νεωτέρφ  Ετούτο  τό 
βιβλίον  υπάρχει  έμοΰ  τοΰ  Ν ικάνδρον  μονάχου... 

Οί  έν  τιρ  κώδικι  λόχοι  τοΰ  Στουδίτου  είσίν  άλλοι  παρά  τούς 
περιλαμβανομένους  έν  τιρ  Κατηχητική  αΰτοΰ  τιρ  έκδεδομένιρ 
τύποις  Ένετίησιν. 

6072.  5^5- 

Χαρτ.  8.  (0,203  χ  0,15).  XVII.  (φ.  109). 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Έν  φ.  69  β·  Ή  παρούσα  κατήχησις  άφιέρωται  τη 
βασιλική  μεγίστη  λαύρα  παρά  τοΰ  έν  πνευματικούς 
έλα χίστου  Μ ατθαίου  μονάχου  τοΰ  έκ  σκήτεως  χάριν 
ευλογίας  καί  οί  άναγ ινώσκοντες  ’έρρωσθε.  Εν  δό  τέλει 
έν  παραφύλλφ  προςκεκόλλημένω  επί  τοΰ  περικαλύμματος  χειρί 
νεωτέρμ  Καί  τόδεν  συν  τοις  άλλοις  κτήμα  ύπάρχη 
τής  λαϋρας  τοΰ  άγιου  Ά[δα]ννασίου  τοΰ  έν  "Αθω.  Καί 
κατωτέρω "  ’Εγ ράφη  οΰν  αΰτώ  διά  χήρος  έμοΰ  τοΰ  αναξίου 
Διονυσίου  μονάχου  ΙΙελοπονησίου.  Όμοια  σημειώματα 
καί  έν  φ.  109  β. 

'Ο  κώδιξ  γέγραπται  ϋπό  δύο  χειρών  τοΰ  αΰτοΰ  αΐώνος. 

6°73·  566· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,192x0,153).  XVIII.  (φ.  113). 

Θεοφάνους  Ύανρομενιου  τοΰ  Κεραμεως. 

Όμιλίαι  δέκα  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  φ.  45β·  Ίαννουαρίου  μηνός  κγ' . 


6074.  567· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XVIII.  (0.3+195). 

I.  Θεοφάνους  Νικαίας  Λογοι  ε  . 

α'  (φ.  Ια).  “Θεοφάνους  μητροπολίτου  Νικαίας  Αόγοί 
πρώτος ,  άποκρινάαενος  προς  έρώτησίν  τινα  κακούργως  καί 
περιέργως  προβεβλημένην  παρά  τίνος,  κατά  τοΰ  έν  τιρ  θαβωρίιρ 
τούς  ’ Αποστόλοις  οφθέντος  θειοτάτου  φωτός '  έπιλύων  δέ,  καί 
τινας  αναγκαίας  ζητήσεις  έν  φ  καί  περί  θείας  ουσίας  καί  κοινω¬ 
νίας.”  " Αρχ.  Καί  παντός  μέν  ότουοΰν  ζητήματος  εΰ- 
ρεσις,  δυςχερής  τέ  έστιν  ώς  τά  πολλά  καί  δυςθήρατος 
διά  την  τής  φυχής  έρεννητικήν  δύναμιν.  Τόλ.  τής  δ’ 
έν  αύτιρ  χάριτος  αμέτοχος  καθάπαξ  ώ$  ανάξιος  έμεινεν' 
ήςτινος  χάριτος,  κμν  τιρ  θαβωρίιρ  π ρότερον  γυμνής 
καί  οΰ  μετά  τοΰ  σώματος  χορηγουμένης  εις  μετουσίαν, 
αδύνατον  ήν  ομοίως  ώϊ  ακάθαρτον  τόν  αυτόν  καί 
όπωςοΰν  μετασχεΐν. — β'  (φ.  13  α).  “  Αόγος  δεύτερος ·  έχό- 
μενος  μέν  καί  αυτός  τοΰ  αΰτοΰ  τω  πρώτιρ  σκοπού·  έπιλύων  δέ 
καί  την  απορίαν  τούς  ζητοϋσι  περί  τής  θείας  χάριτος'  πώς 
άπτομένη  πάντων  τών  έαυτής  άξιων,  ούκ  έν  έκάστιρ  των  πάντων 
ομοίως  πάσας  τάς  έαυτής  ένεργείας  διαδήλους  καθίστησιν,  έν  ω 
καί  περί  διαφοράς  τε  καί  τάξεως,  θεωρίας  θείας  καί  ένώσεως.” 
“Αρχ.  Έτ τείπερ  έκ  τών  πρόσθεν  ήμΐν  είρημένων,  άνέ- 
κυφεν  άπορία  τις,  ού  μικρά  τις  καί  παροπτέα,  δεΐν 
’έγνωμεν  καί  περί  ταύτης  κατά  τό  έγχωροΰν  ήμΐν, 
μάλλον  δέ  καθώς  ήκούσαμεν  καί  ’έγνωμεν  αυτά  καί 
οί  πατέρες  ημών  διηγήσα  ντο  ήμΐν,  έν  τιρ  παρόντι 
λόγω  διαλαβεΐν.  ΤΑ..  Εντεύθεν  ούκ  ήν  δλως  τών 
δυνατών,  τοιαύτην  άλλοίωσιν  πείσεσθαι  παρά  τοΰ 
θείου  Π  νεύματος  την  μιαράν  καί  άκάθ  άρτον  τοΰ  προ¬ 
δότου  φυχήν,  ώςτε  τοιαύτης  υπερφυούς  ήξιώσθαι 
φωτοφάνειας  παραπλησίως  τοΐς  καθαρούς. — γ'  (φ.  34  α). 
“Αόγοί  τρίτος,  άπαντών  προς  τό  προφερόμενον  καθ' ημών  παρά 
τών  Άκινδυνιανών  αιρετικών  ρητόν  τοΰ  θείου  ΆΙαξίμου,  τό  λέγ ον, 
τό  έν  τω  θαβωρίιρ  θειότατον  φώς,  σύμβολον  είναι ·  καί  άπο- 
δεικνύς  τό  αύτό  είναι  καί  σύμβολον  καί  αλήθειαν.”  "Αρχ.  Περί 
λύσεων  τινών  απόρων  καί  ζητημάτων  τής  παρούσης 
πραγματείας  άνηρημένης  μάλιστα  τόν  αγώνα,  προς 
περιφανεστέραν  ανατροπήν  τής  αίρέσεως  Βαρλαάμ  τε 
καί  Ακίνδυνου ·  ό  τής  θολεράς  'όντως  ανατροπής  κατά 
τόν  θειον  φάναι  π ροφήτην  καί  τοΰτ'  επιεικώς  αναγ¬ 
καίου  μη  σιωπή  παρελθεΐν  έδοξεν  είναι  πώς  ό  θειος 
Μάξιμος  έν  τισι  τών  έαυτοΰ  λόγων  σύμβολον  τό  έν 
τω  θαβωρίιρ  θειότατον  φώς  διαρρήδην  φαίνεται  λόγων. 
ΤΑ.  έπειτα  πόσης  άνοιας  άν  εϊη,  τό  μη  ον  λόγων 
χαρακτη ρίζειν  τό  όντως  ον  άμέτοχον  ον  καθάπαξ 
τής  κοινωνίας  έκείνου  καί  τής  όπωςοΰν  όμοιότητος. — 
δ  (0.  47  α).  “  Αόγος  τέταρτος  άνατρέπων  την  άντεπαγομένην 
παρά  τών  Άκινδυνιανών  άπάντησιν,  περί  τοΰ  θείου  συμβόλου 
καί  τής  καθ’  αύτό  θεωρίας,  έν  ιρ  καί  έτεραι  περί  τών  τοιούτων 
άπορίαι  καί  λύσεις "Α ρχ.’Ίσως  &ν  τις  προς  τά  λεχθέντ α 
παρ'  ημών  περί  τοΰ  θείου  συμβόλου  πάλιν  άνθυ- 
πενέγ κοι,  λόγων  τύπους  αληθείς  είναι  θείων  πραγμά¬ 
των  έν  τή  φαντασία  ή  τή  άλαθήσει  ζωγ ραφου μένους, 
δηλοΰντας  την  θέλησιν  τοΰ  θεοΰ  καί  γνώσεώς  τίνος 
θείας  παρεκτικούς.  Τόλ.  Εϊκότωί  &ρα  ό  Κύριοί  τής 
μέν  θεωρίας  καί  άπολ αύσεως  τοΰ  έν  θαβωρίιρ  φωτός 
άπηξίωσεν  ώς  ακάθαρτον  καί  τυφλόν  τόν  Ιούδαν  τής 
δέ  ζωοποιοΰ  τούτου  σαρκός,  ομοίως  τοΐς  Αλλοις  μετέ- 
δωκε,  διά  τάς  ίκανώς  ήμΐν  είρημένας  αίτιας. — ε'  (φ. 


398 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


65  β).  “  λόγος  πέμπτος,  άλλην  απορίαν  λύων  δοκοΰσαν  ϊσχυρο- 
τέραν  των  άλλων  περί  τη ς  συμβολικής  θεωρίας  των  θείων,  έν 
φ  λύεται  έντελέστερον  καί  ή  πρώτη  έρώτησις,  δι'  ήν  καί  ή 
παρούσα  γέγονεν  πραγματεία."  ’Άρχ.  Αλλά  κάνταΰθα, 
πάλιν  έτέρα  τί;  άνθυπενεχθήσεται  τοΐς  είρημένοις 
άπάντησις.  ΤΑ.  Εί  δό  τις  καί  λόγους  ετέρους  των 
ξητο υμένων  προςθεΐναι  τοΐς  είρημένοις  βούλοιτο,  τού¬ 
τους  καί  ήμΐν  έσται  συνειλοχώς. 

2.  Τοΰ  αύτού  “Έτι στολική  διδασκαλική 
προς  τούς  ιερείς  καί  λοιπούς  κληρικούς..." 

Μιονε  οι,  320  κ.  έ. 

3·  Τού  αΰτοΰ  “’Ατόδειφ,ς  8ι'  επιβολών  τινων 
αναγκαίων  νομιξομένων ,  δτι  έδύνατο  έξ  άϊδίου  γεγενήσθαι 
τα  όντα,  καί  ανατροπή  ταύτης  καί  έλεγχος  της  απάτης  της 
δοκούσης  εκ  των  επιχειρημάτων  ανάγκης 

4·  “  Παύλου  τοΰ  εττισ-κόττου  της  Λατίνων 
εκκλησίας  Επιστολή,  ζητήματά  τινα  δογματικά  έχονσα  πρ'ος 
τδν  βασιλέα  κύριν  Ίωάννην  τον  Κα τακονξηνδν,  τδν  διά  τοΰ  θείου 
καί  αγγελικού  σχήματος  μετονομασθέντα  Ίωάσαφ." 

“  Επιστολή  έν  έπιτομω  δηλονσα 
τίνα  δόξαν  έχει  ή  καθ'  ήμας  εκκλησία  περί  των  παρά  τού 
Παύλου  προενηνεγμένων  ζητήσεων,  συγγραφεΐσα  παρά  Θεο- 
φάνους  επισκόπου  Νίκαιας  ώ?  εκ  προσώπου  τού  βασιλέως.” 

6.  “  Τού  αυτού  Επιστολή  διδασκαλική 
πρός  πάντας  τού;  ύπ’  αυτού  ποιμενομένονς  Χριστιανούς,  περί 
υπομονής  καί  μα κροθυμίας.” 

7·  “  Ε ρμηνεία  περί  των  εγκλιτικών 
καί  έγκλινομένων  μορίων." 

8.  “ "Ομολογία  πίστεως  ην  δφείλονσι 
μεθ'  όρκου  καί  [ί]διοχείρως  έγγραφον  καί  ενυπόγραφου  δι- 
δόναι,  όπύσοι  περιέπεσον  εις  την  τού  λατινοφρονεΐν  υποψίαν." 

9·  “  Συναγωγή  εξηγήσεων  απο  διαφορωί' 
πατέρων  καί  διδασκάλων  εις  την  βίβλον  των  Παλμών, 
συλλεγεΐσα  παρά  τοΰ  ίερωτάτου  μητροπολίτου  Η  ρακλείας  κυρ 
Νικήτα  τοΰ  τοΰ  Σερρών. 

ΙΟ.  Ομολογία  πιστεως. 

Όμοια  τη  ύπ’  άρ.  8. 

11.  “  Κανόνες  της  γραμματικής  χρήσιμοι." 

12.  “’Εκλογαί  λέζεων  εκ  τής  θνρας  των  γλωσσών." 
χ3  (Φ·  Ι5οα)·  “  Μελετη.  Τίνας  αν  είποι  λόγους 

ό  φιλόχριστος  θεοστεφής  τε,  καί  νικητής  μεί  βασιλεύς  Π έτρος 
Άλεξιοβίτζης,  πρός  τόν  αυτού  αποστάτην  Μ αζέπαν,  ίκετεύοντα 
μή  θανατωθήναι,  άλλά  συγγνώμης  τυχεΐν  έφ’  οίς  έπραξε." 

’Άρχ·  Τά  μέν  από  τής  ανταρσίας  κακά,  ώ  περί¬ 
βλεπτοι  καί  συνετώτατοι  άνδρες,  καί  τής  έμής  σύνε¬ 
δροι  καί  πρόβουλοι  βασιλείας.  ΤΑ.  ού  γάρ  όσιον  εις 
γην  κατορυχθήναι,  ήν  όμογνίοι  ς,  καί  άνθ  ρωπίνοις 
αΐμασι  κατέχρανε. 

Έν  τέλει  ο'ίδε  οί  Στίχον 

Τ οΐσι  κακώς  ρέξασι  δίκης  τέλος  ούχί  χρονιστόν 
ουδέ  παραίτητον,  καί  εΐ  Αιός  έκγονοι  εΐεν. 

”Ιδε  ΑΙλιανοΰ  Ποικίλων  Ιστορίαν  Γ'  43. 

Καί  ό  Στίχος  όδε' 

οΐά  τ’  άνήρ  ρέξει,  τοΐον  τέλος  αύτόν  ίκάνει. 

14  (φ.  ΐόοα).  “  Μελε'τη.  Τίνας  αν  είποι  λόγους 
Μα^έπα;  μετά  την  αποστασίαν,  καί  τόν  πόλεμον,  κρατηθείς 
ΰπό  τοΰ  φιλοχρίστου  βασιλέας  Πέτρου,  καί  μέλλων  φονευθήναι. 


"Α  ρχ.  ΟΙ  δα  μέν  οΐδα,  ώς  μεγάλα  τε  καί  ασύγγνωστα 
τή  μεγίστη  σου  π ροςκέ κρουκα  βασιλείμ.  ΤΑ.  ευμενή, 
καί  άξια  έαυτής,  καί  τής  εύαγγ ελικής  έπαγγελίας 
καί  χάριτος  κατάλληλα  περί  έμοΰ  φιλανθ  ρώπως 
άποφηνάτω 

Ι5·  Σημειώσεις  μυθολογικά].,  χρονολογικοί, 

γραμματικοί  καί  άλλαι  (άκέφ.). 

ιό.  Έιρμηνεΐαι  λεήεων  κατ  αλφάβητου. 

ΐγ.  Σημειώσεις  γραμματικοί  και  θεολογικαί. 

ΐ8.  “  Έιριάτησις  Ιταλοί  προς  Γραικόν”  περί  αιρέσεων. 

19-  ^  ΐΐράήις  αρχιερατική." 

’Άρχ.  Τήν  μέν  διαφοράν  των  έγ κοσμίων  έπιστημών 
ή  αριστοτελική  αγχίνοια.  Τελ.  καί  έν  τή  ΰποκειμένη 
τή  μητροπόλει  ταύτη  έπ ισ κοπή  Άγαθουπόλεως  ε'ίποτε 
συμβαίη  χρεία  χειροτονήσαι  έν  αύτή  επίσκοπον  χειρο¬ 
τονούν  κατά  τήν  Κυριακήν. 

20.  Ε  τέρα  πράξις  άΐ'επιγραφος. 

’Άρχ.  Ο  τής  θεαρχικής  δικαιώσεως  λόγοις  άρρήτοις. 
Τελ.  εν  αυτή  τε  τή  μητροπόλει  καί  πάσι  τοΐς  ύπο- 
κειμένοις  αύτή  χωρίοις. 

2  1.  Νικηφόρου  τοΰ  βανθοπούλου 

α'.  Κατάλογο;  Χριστιανών  αΰτοκρατόρων. — β' .  Κατάλογο; 
πατριαρχών. 

’Εν  στίχοις  χωλιαμβικοϊς. 

Τό  φ.  47  δί;,  τό  δέ  50  τρις.  Τά  δέ  φ.  121 — 123,  127,  128, 
137,  187  και  191  άγραφα. 

6075·  568· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,140).  XVIII.  (φ.  105). 

1  (φ.  1  α).  ’ΕφραΙμ  του  Σύρου  Εγκωρ,ιον 
εις  τόν  μέγαν  Βασίλειον. 

2  (φ.  ΐδα).  Αποφθέγματα  των  έν  ασκήσει 
γηρασάντων  άγιων  πατέρων. 

3  (φ·  19  β)·  Νεοφύτου  ίερομονάχου 
Κατορθώματα  άγιων  πατέρων. 

Ύέλ.  (κολ.)’  εάν  μή  πρώτον  νοήση  εαυτόν  ώφελού- 
μενον .... 

4  (φ·  55  α)·  14  Α ρχή  καλογερικής  καί  πνευματικής 
πολιτείας 

Γ έγραπται  άλλη  χειρί. 

5  (φ.  6ο  α).  “  Οπτασία  τίνος  μονάχον  ευλαβούς 

φοβερά  καί  ωφέλιμος." 

Έγκαταμεμιγμέναι  “Ν ουθεσίαι  πνευματικών  ωφέλιμοι." 

6  (φ.  63  β)·  Ίωάννου  του  Σχολαστικού 

λόγοι  έκ  τής  Ιν λίμακος  Περί  βλασφημίας  (φ.  63  β)  καί  Περί 
προςευχής  (φ.  64/3). 

7  (φ.  65  α)·  “  Ατό  τό  Γεροντικόν  Λογος  περί 

βλασφημίας." 

8  (φ.  65  β)·  Οπτασία ι  ωφέλιμοι  καί  φοβεραί. 

9  (φ.  67  α).  “  Περί  τοΰ  πώς  δεΐ  καθέζεσθαι 
τών  ήσυχαξόντων  εις  τήν  προςευχήν." 

ίο  (φ.  67  β)·  Ν  ουθεσίαι  καί  διδαχαί  τον  πνευ¬ 
ματικόν. 

11  (φ.  68  α).  Οπτασία  μονάχον. 

12  (φ.  68  β).  Περί  πλάνης. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


399 


13  (φ.  6<)α).  Περί  προςευχής. 

14  ( φ·  7°  “)·  Αόγος  περί  κρίσεως  καί  μνήμης  θανατον. 

15  (φ·  7 2  α)·  Όπτασία  πνευματικόν. 

ι6  (φ.  73 α)·  “  Παραβολή  δια  τους  μετανοοΰντας 

επιστροφής  θαυμαστή .” 

’Άρχ.  Άπδ  ριπαρών  χηλέον 

άπδ  βδαιληράς  καρδί ας, 
άπδ  άκαθ άρτου  γλώσσης, 
έκ  ψυχής  ρερυπομένις. 

17  (φ.  74  α)·  Επιστολή  πνευματικόν  προς  τους 
μαθητάς. 

ΐδ  (φ.  77  α)·  Έ^ηγησις  τοΰ  Κανο'νος  τής  μεγάλης 
Πέμπτης. 

Ανεπίγραφος.  ’Άρχ.  (άκέφ.)'  τδν  οΐκον  έαυτής  αγνής 
έξ  άπειράνδ  ρου  μητρός. 

19  (φ·  8ο  /8).  Κανών  τω  άγίω  καί  μεγάλω  Σαββάτω. 
2  0  (φ.  84  /3).  Κανών  τή  άγια  και  μεγάλη  Παρασκευή. 
21  (φ.  89“)·  Αόγος  περί  ευρέσεως  τής  κάρας  του 
ΤΙροδρόμον. 

2  2  (φ.  95  α)·  Αιήγησις  εκ  τον  Γεροντικοί  ανεπίγραφος. 

23  (Φ·  9^  α)·  Επιστροφή  προς  Χρίστον  εν  ευχή. 

Εύχαί  ΐξ. 

24  (φ.  99  α)·  Αποφθέγματα  διάφορα. 

Τό  ύπ'  άρ.  18  γέγραπται  χειρί  XVII.  αίώνος.  Άλλη  δέ 
χειρ'ι  γέγραπται  το  ύπ'  άρ.  21. 

6076.  569· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVI.  (0.208). 
Πατερικόν  (ακέφαλου). 

Περιέχει  Αποσπάσματα  πατέρων  και  Διηγήσεις  έκ  τοΰ 

Γεροντικού. 

6ο77·  57°· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.121). 

1  (φ.  I  α).  Αιηγησις  εκ  τοΰ  Γεροντικού  ανεπίγραφος. 
’Άρχ.  ’Ή,ρωτήσ  αμεν  τινά  γέροντα  λέγοντες  πως 

πάτερ  κτάται  τις  αρετήν. 

2  (φ.  2  α).  Βιος  και  πολιτεία  οσίου  Ν ήφωνος. 

3  (φ.  24  β).  Κεφάλαια  πάνν  ωφέλιμα 
έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  άγιου  Νήφωνος. 

4  (φ.  82  α).  Ψαλμός  ι 

5  (φ.  84  α).  Διηγήσεις  εκ  τοΰ  Γεροντικού. 

6  (φ.  ιοοα).  “Κατά  τής  υπερηφάνειας  υπόδειγμα 
ωραιότατου.” 

7  (φ.  III  α).  Εΰχαί  εις  κουράν  μοναχοΰ. 

8  (φ.  113  α).  “  Εΰχη  εζομολογητική .”  (κολ.). 

6078.  571- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVI.  (0.259). 
I .  “  Ιστορία  ψυχωφελής  εκ  τής  ένδοτέρας 
των  Αίθιόπων  χώρας  τής  Ινδών  λεγομένης  προς  την  αγίαν 
πόλιν  μετενεχθεΐσα  παρά  του  έν  άγίοις  πατρδς  ημών  Ίωάννου 
τοΰ  Δαμασκηνού  συγγραφιίσα  άπδ  τής  Αραβικής  γλώττης 
π ρός  την  "Ελληνικήν  έν  ή  βίος  Βαρλαάμ  καί  Ίωάσαφ  των 
αοιδίμων  καί  μακαρίων 


2.  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος  ημών  Βασιλείου 
τοΰ  μεγάλου  Διάταξις  ακριβής,  δπως  δει  μετά  φρίκης  καί 
κατανύξεως  καθυπουργεΐν  τοΐς  θείοις  μυστηρίοις.” 

’Άρχ.  Πρόςεχε  σεαυτφ  &  πρεσβύτα  καί  βλέπε,  ώ 
Ιερεΰ. 

3·  “Περί  μετάνοιας  άπο  τοΰ  Περί  μετάνοιας 
λόγον  τοΰ  αγίου ’Εφραίμ.” 

’Άρχ.  'Ώ  τής  μετάνοιας  ή  χάρις  ότι  τδν  κόσμον  έν 
τρισίν  ήμέραις  κατήχησ εν . 

4·  “  Τοΰ  σοφωτάτου  και  οσιωτάτον  εν  μοναχοΐς 
κυρ  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμίδους,  Περί  πίστεως.” 

5·  “Τοΰ  άγιου  Δωροθέου  Περί  οικοδομής 
καί  άρμολογίας  των  τής  ψυχής  αρετών.” 

6.  “  Έκ  των  άγιων  ττατε'ρων  ”  Αποφθέγματα, 
η.  “  ΜεΘοδος  θαυμαστή  Συμεών  τοΰ  νέου  Θεολόγου.” 
’Άρχ.  Άδειαν  εϋρεν  ό  διάβολος  μετά  των  αύτοΰ 
στρατευμάτων. 

8.  “  Φιλόθεου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως 
Υπόμνημα  εις  τδν  όσιον  πατέρα  ημών  Ν ικόδημον  τδν  νέον 
τδν  έν  τή  σεβασμίμ  μονή  τοΰ  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ 
τοΰ  άληθινοΰ  θεοΰ  τή  τοΰ  Φ ιλοκάλλους.” 

’Άρχ.  Άλλα  τις  &ν  παραδράμο ι  τφ  λόγω  τδν  μέγαν 
τφ  Άντι  έν  άσκηταΐς  Νικόδημον. 

Γόγραπται  άλλη  χειρί. 

9·  “  Εΰχη  εις  εΰλάγησιν  οίνου.” 

ίο.  “  2 ηχηρά  εις  αρχαρίους  μονάχους.” 

Έν  τέλει’  Έτελειώθη  ή  παρούσα  βίβλος  διά  χειρδς 
Δη μητ ρίου  υίοΰ  Παπά  Χαλκία  μετά  συνδρομίσ  Γεωρ¬ 
γίου  Τραμματικοΰ  έτους  ,β’λ'  έν  μηνή  Άπ ριλλίφ  η¬ 
μέρας  ιβ  (=1522). 

Τά  πρώτα  φύλλα  τοΰ  κωδικός  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπδ 
νεωτέρων  (XIX.  αίώνος). 

*6°79·  572· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVII.  (φ.  328). 

1  (φ.  I  α).  Βίος  άγιου  ’Ανδρέου  τοΰ  διά  Χρίστον 
σαλοΰ. 

Εν  τή  καθωμίλημένη. 

2  (φ.  225  β)·  Αποκάλυψες  τής  Θεοτόκου. 

’Άρχ.  Κατά  τούς  καιρούς  έκίνους  ωταν.  αιμελαιν.  ι 
δεσπινα  ιμων  θαιωτωκως  προςαιυξασται.  επί  τω  ορως. 
τω  αιλεων. 

3  (φ.  3°6  α).  ’ Ακολουθία  τοΰ  μεγάλου  Σαββάτου. 

4  (φ·  3 22  β)·  Χεληνοδρομιον. 

5  (φ.  328  α).  Κύκλοι  τοΰ  ήλιου. 

Πολλαχοΰ  τοΰ  κώδικας  χώρος  δι’  εικόνας  μή  γραφείσας  πλήν 
τής  έν  10  α  εν  τφ  βίφ  τοΰ  άγιου  Άνδρέου,  γραφείσης  διά 
μέλανος. 

Τά  δόο  πρώτα  φύλλα  τοΰ  κωδικός  έσχισμένα. 

6ο8ο.  573- 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVIII.  (0.  132). 
Βιος  και  πολιτεία  Βασιλείου  τοΰ  νέου  “  συγγραφεΐσα 
παρά  Γρηγορίου  ταπεινού  καί  φιλοχρίστου  μαθητου.” 

Έν  τή  καθωμίλημένη. 


400 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6ο8ι.  574· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  ΧΙΥ.  (σ’.  98). 

Διάφοροι  λογοι  εκ  τον  Πατερικου. 

Κώδι£  κολοβό 5. 

6082.  575- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVIII.  (ο-.  484). 

Γεροντικόν. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει'  Τύλο*  καί  τφ  θειρ  δόξα"  έγραφή  τό  παρόν 
δια  χειρός  δουλοΰ'  Ματθαίου  ίε  ρω  μονάχου  Ίων  ιτζακίου' 
καί  όποιος  τό  πιάση  νά  διαβάση,  ας  έχευτε  καί  ύπερ 
ιμον.  Έτο*  σωτήριον  1717. 

6083.  576· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,14).  XVI.  (0.390). 

“  Αποφθέγματα  και  ίστορίαι  των  άγιων 

μαζομένα  εκ  τοΰ  Πατερικοΰ  καί  έκ  των  βίων  των  άγιων  καί 
έρμηνευθέντα  εις  πεζήν  φράσιν  παρά  Γεωργίου  ρήτοροϊ  Αίνου.” 

Έν  τφ  παραφύλλιρ  της  αρχής·  Τό  βηβλήόν  υπάρχη  εκ 
της  μονοί  ς  του  αγήου  Ν  ικολάοΰ  του  πνευματηκού 
πατρός  κήρ  Χικηφύρου  Π αντοκρατορινοΰ. 

Τα  φ.  191 — 204  έφθαρμένα  ΰπό  της  όξύτητος  τοΰ  μέλανος. 

*6ο84·  577- 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,15).  XVII.  (φ.  329). 

1  (φ.  I  α).  Έκλογτ;  λόγων. 

Είσί  δό  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου.  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου, 
Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου,  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου,  Γρηγορίου 
τοΰ  Θεολόγου,  Έφραίμ  τοΰ  Σύρου  καί  άλλων.  Πρώτο*  των 
λόγων  ό  τοΰ  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εί*  την  πρός 
θεσσαλονικεΐ*  πρώτην  επιστολήν  τοΰ  αποστόλου  Παύλον. 
Έτεται  (φ.  9  α),  “"Αρχή  συν  θειρ  περί  σιωπής  καί  ησυχίας, 
καί  βίου  ημέρου  τοΰ  συνίστασθαι  δυναμένου  καί  παντός  ετέρου, 
από  αποχής  γλώττης,  καί  πραείας  καρδίας·  έν  ώ  καί  μικρός 
έπαινος  ώ*  από  ιδιωτικών  χειλέων  προςφερόμενος,  τιρ  όσίιρ  πατρί 
Ισαάκ  τφ  Σύριρ,  οΰ  πρός  τό  τέλος  καί  Πίνα£  των  θεοσόφων 
λογιών  αΰτοΰ Έτί  δέ  τούτοις  (φ.  19/3)  Ισαάκ  τοΰ  Σύρου 
Λόγοι  ασκητικοί. 

Τον*  Λόγου*  διακόπτουσιν  έν  μέν  φ.  80α  Βίο*  “Τον  άγιον 
Κυπριανού  καί  Ε Ιουστίνος  της  Παρθένου,”  μέχρι  φ.  107  α 
διήκων,  έν  δέ  φ.  124  α — 242  β  “  Ερμηνεία  των  εντολών  τοΰ 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστού”  έν  λόγοι*  κζ'. 

2  (φ.  322α).  “Κανών  τής  ©εοτοκου, 

εις  ψυχοραγοΰντας'  ποίημα·  Άνδρε'ου  Ιεροσολύμων. 

Έν  τφ  μετά  τοΰ  περικαλύμματος  συνεσταχωμένιρ  παρα- 
φύλλφ  τοΰ  τέλους '  Αΰτη  η  βίβλος  ’έγινεν  διά  ώκτακόσια 
σαράντα  άσπρα  καί  ήτις  εύρεθή  σηλύσαι  αυτήν, 
ποιήσας  τα  γ εγ ραμμένα,  ήδέ  καί  δέν  τα  ποίηση  ά* 
γινώσκη  θέλη  άπολεσθή. 

Τό  φ.  1  κατείληπται  όλον  ΰπό  διαφόρων  δοκιμίων  κονδυλίου. 

Έν  φ.  59  β  είκών  έγχρωμος  παριστώσα  τόν  άγιον  Βασίλειον 
ενλο γονντα,  μικρόν  άποκοπεΐσα  ΰπό  τοΰ  βιβλιοδέτου. 

6085.  57^· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,145).  XVII.  (0.174). 

I  ( φ .  I  α).  “  Ριιβλίον  δεύτερον  καλούμενου 

τοΰ  άββά  Ήσαίου.” 


"Α  ρχ. 

Βίβλος  καλλίστη  μοναχής  ’ Αγγελίνας 
πεμφθέν  έκ  πατρός  πρός  γλυ κύτατον  τέκνον 
φ αΐνον  παραινούν  νουθετούν  τε  καί  λέγον. 

2  (Φ·  3 2  β)·  “Β‘05  καί  πολιτεία  της  όσιας 

μητρός  ημών  τής  όσιας  Συκλητικής.” 

3  ( φ .  86  β).  Άββά  Ήσαίου  Έπιστολα!  καί  διδαχαί. 
α'  (φ.  86/3).  “Επιστολή  τοΰ  άμαρτωλοΰ  μοναχοΰ  *  Ησαίου 

πρός  την  εύγενεστάτην  θεοδώραν  μοναχήν  την  Φ ωκαήτησαν.” 

’  Αρχ.  Διά  τούτο  έν  ημιν  πολλοί  άρωστοι  καί  κοιμώνται 
οίκανοί  φησίν  ό  μέγας  Απόστολος. — β'  (φ.  93  β). 

“  Κπιστολή  ετέρα  τοΰ  άμαρτωλοΰ  Ήσαίου  μοναχοΰ  πρός 
την  εύγενεστάτην  μοναχήν  θεοδώραν  την  Άγγελήναν. — 
γ  (0.  95/3).  “  Επιστολή  έτερα  θέ*  κυρία  μου  τόν  νούν  σου 
καί  στερέωσαν  (κατά  διόρθωσιν  τοΰ  τό  πρώτον  γραφέντος 
στερέωσε)  τόν  νοΰν  σου  εις  τόν  λογισμόν  σου  καί  άκουσον  τά 
μέλλοντα  γραφήνα ι.” — δ'  (φ.  97  β).  “Επιστολή  ετέρα.” 
"Αρχ.  Ή/3 ουλόμην  έως  ώδε  κατάπαΰσαι  τόν  λόγον. — - 
ε'  (0.  100α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  Διδαχή  καί  παραίνεσις  καί  πρός 
θεοδώραν.” — ίΓ'  [φ.  104  α).  “Επιστολή  ετέρα  τοΰ  αΰτοΰ.” 
"Αρχ.  Μγ  φοβηθής  καλήν  αρχήν. — ζ'  (0.  106).  “Επιστολή 
ετέρα  πρός  αύτήν .”  “Αρχ.  Τέκνον  περιπόθητον  καί  τής 
έμής  ψυχής  πειρασμέ. — η'  [φ.  107/3).  “  Στίχοι  τοΰ  αΰτοΰ.” 
'Α  ρχ. 

Μ ή  τρέφε  χριστοπόθητε  τήν  σάρκα  σου  πλουσίως. 
Ονδεΐ*  γάρ  ελεεί  τόν  νεκρόν  θηροτρόφον. 

Τέλ. 

Έάν  τόν  οίνον  άφήσης  τοΰ  μή  πίνειν 
οΐνον  δε  φεύγε  τήν  παθών  τροφών  πτώσιν. 

"Επεται  (φ.  108  α).  Ερμηνεία  τών  στίχων  τούτων  εις  τό 
πεζόν.  Αρχ.  Π ρόςεχε  χαλιναγωγούν  τήν  σάρκα. — θ'  (φ. 
109 β).  Ανεπίγραφου.  "Αρχ.  Π αράδωσις  άγραφος  μόνον 
έάν  εΐ,  περί  νηστείας  τοΰ  γλυκυτάτου  Ίησοΰ  Χριστοΰ. 
— Γ  (0.  111  β)  Στίχοι  ανεπίγραφοι.  "Αρχ. 

Έ£  ενγενών  τεχθεΐσαν  καί  γάρ  πατέρων 
ον*  περ  μεγίστους  πάσα  γη  λαμπ ρούς  φέρει. 

Τέλ. 

Εί*  άλλην  μοίραν  πρόςεχε  μέλεις  πάσχει. 

" Οπου  τοΰ  σκότους  άρχιγός  ώ  τής  ζυμίας  ταΰτης' 
καί  βλέπε  πρόσχες  νουνεχώς  όπως  έκφύγης  τούτου. 
— ια'  (0.  112  α).  Επιστολή  άνεπίγραφος.  "Αρχ.  Έπεΐ  οΰν 
σωματικώς  πρός  όλίγον  δίέστημέν  σου  ώ  καλή  άδελφή. 
— ιβ'  (φ.  145α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  άββά  Ήσαίου  Διδαχή  καί 
παραίνεσις  πρός  πάντας.” 

Έν  0.  174α-  Τό  παρόν  υπάρχει  κτήμα  τοΰ  πανο- 
σιωτάτου  αγίου  προηγουμένου  τής  ίεράς  βασιλικής 
καί  πατριαρχικής  μονής  τοΰ  Π αντοκράτορος  θεοφάνους 
ίερομονάχου  ον  ή  πατρίς  πέφυκεν  τής  Λάρισα*  επαρ¬ 
χεία  τοΰ  Φαναριού  έν  έτει  α^χ^π^θ^  (  =  1689). 

6ο86.  579· 

Χαρτ.  8.  (0,201x0,15).  XVIII.  (0.193). 
Διάφοροι  λογοι  άγιων  πάτερων  εκ  τοΰ  Γεροντικοί  (κολ.). 

6087.  5^°· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVII.  (0.  309). 
“  Τοΰ  σοφωτά του  κνρον  Μαξίμου  ιερομόναχον 
τού  Πελοποννησίου  Διδαχαί  εις  τάς  Κ υριακάς  τοΰ  όλου 
ένιαυτοΰ,  άρχόμεναι  άπό  τη  Κυριακή  προ  τής  'Ύψώσεως.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


401 


Κυριακοδρομίου  Τόμος  Α '  μέχρι  της  ε'  Κυριακής  των  νηστειών. 
Έν  τη  καθωμίΚημένη. 

Προτάσσεται  τό  Προοίμιον,  ου  ή  άρχή'  Μάξιμος  Ιερο¬ 
μόναχος  ό  Πελοποννήσιος  τοΐς  απανταχού  εύρισκομέ- 
ν οις  Χριστωνύμοις  λαοΐς'  "Ετ τεται  δέ  τφ  Π ροοιμίφ  Πίναξ 
των  περιεχομένων. 

Έν  τέλει'  Τό  παρόν  Κυ ριακοδ ρύμιον  έγράφη  έν  ίτει 
,ζρνη'  (  =  1650)  χειρϊ  Αντωνίου  εντελούς  ίερομονάχου, 
οΰ  καί  κτήμα  υπάρχει,  καί  οί  άναγινώσ  κοντές  εϋχεσθε 
ύπέρ  αύτοΰ,  καί  εί  τι  σφαλερόν  εϋρητε,  διορθώσαντες 
σύγγνωτε  άνθ ρώπινόν  έστι  τό  σφάλε ιν. 

■'Ιδε  καί  6088  (581). 

6ο88.  581· 

Χα ρτ.  8.  (0,22  χ  0,15).  XVII.  ( φ .  306). 
X.  Μαξίμου  τοϋ  ΓΓελοποννησίου  Κυριακοδρομίου.  Έν 
τη  καθωμ ιλημένη. 

Τόμος  Β'  άπό  της  ίΓ'  Κυριακής  των  νηστειών  μέχρι  τέλους 
των  Κυριακών  του  Ματθαίου. 

Έν  τέλει'  ,ξρνθ'  (  =  1651). 

Πδε  καί  6087  (580). 

2.  “  Του  άγιον  μητροπολίτου  Κορίνθου 
κυροΰ  Γρηγορίου  ’Ε ξήγησις  δι’  ολίγων  συντάξεων  εις  τούς 
των  δεσποτικων  εορτών  κανόνας.” 

α'.  “Κανών  εις  τήν  ϋφωσιν  του  τίμιου  καί  ζωοποιού  Σταυροί, 
ου  η  άκροστιχίς  Σταυρφ  πεποιθώς,  ύμνον  έξερεύγομαι.” 

3·  “  Διδασκαλία  εις  την  Κοίμησιν  της  υπεραγίας 
δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρίας.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

4·  “  Έτερα  διδασκαλία  εις  την  μετάστασιν 
της  ύπεραγίας  δεσποίνης  ήμων  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου 
Μαρίας.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

5·  Κανόνες,  ών  πρώτος  6  της  'Υπαπαντής. 

Μετ’  έξηγήσεως  επομένης  εις  έκαστον  τροπάριον. 

Κωδιξ  κολοβός. 

6089.  5^2. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVI.  (0.259). 
Μαξίμου  τοΰ  Πελοποννησίου  Κυριακοδρομίου  πλήρες. 
Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  περιεχομένων  καί  τό  Προοίμιον. 

6090.  583· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,146).  ΧνΠ.  (0.198). 

Μαξίμου  τοΰ  Πελοποννησίου  Κυριακοδρομίου. 

Έν  τφ  παραφύλλφ  της  αρχής·  θιμησι  επει  ετούς  αχξα 
εγίνη  εκληψις  του  ιληου  μινή  Μαρτήω  2  ήμερα  δ’ 
έος  ου  εφανησαν  η  αστερες. 

6091.  584· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  ΧνΠ.  (0.123). 

I  (φ.  I  α).  “  ’ Ομιλία,  ωραιωτάτη,  περί  της  θείας 
κοινωνίας.” 

Έν  0.  32 β'  θεοί  τό  δωρον  καί  Εΰστρατήκοι  πόνος 
έπί  έτει  ,ζρμα'  (=1633)  τί\θ5. 


2  ( φ .  33  α)·  Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως 

Είϊ  τά  είςόδια  της  Θεοτόκου. 

3  (φ.  4°  α)·  “  Γεωργίου  χαρτοφΰλακος 

της  μεγάλης  εκκλησίας  Λόγος  εις  την  ΰπεραγίαν  Θεοτόκον, 
όταν  την  έπήγαν  εις  τό  Ιερόν  οί  γονείς  αυτής,  τριών  χρόνων 
μεταγλωττισθείς  εις  την  απλήν  καί  ιδιωτικήν  φράσιν.” 

4  (φ.  5 2  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 
Εί$  τό  γενέσιον  της  Θεοτόκου. 

5  (φ.  02  β).  Άνδρε'ου  Κρη'της  Εις  την  Κοίμησιν. 

6  (φ.  73  α)·  Αντιπάτρου  Βόστρων 

“Είϊ  τό  γενέθλιον  τοΰ  Προδρόμου,  εις  την  Ζαχάρίου  σιγήν  καί 
εις  τόν  ασπασμόν  της  Θεοτόκου.” 

7  (φ.  8ΐ  α).  Γερμανοΰ  ίερομονάχου 
Είϊ  τό  μαρτύρων  της  αγίας  Μαρίνης. 

8  (φ.  95  β)·  Μαρτυρίου  τοΰ  αγίου  Μερκούριού. 

9  (φ.  97  α)·  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εγκωμίου 
εις  τόν  άγιον  Νικόλαον. 

ΙΟ  (φ.  ΐοδ  β).  Θαΰ/ια  τοΰ  άγιου  Νικολάου 
περί  τοΰ  δένδρου. 

11  (φ.  114α).  “"Ετερον  θαύμα  τοΰ  άγιου  Νικολάου.” 

12  (φ.  1 1 7  α)·  Έτερον  θαύμα  τοΰ  άγιου  Νικολάου. 

Έν  0.  123  α·  (  =  1666). 

Τά  ύπ’  άρ.  2 — 8  έν  τη  καθωμιλημένη. 

6092.  585· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVIII.  (α.  220). 
Λογοι  κατηχητικοί  και  πανηγυρικοί, 

Εγκώμια  αγίων  καί  Λόγοι  ε’ές  τινας  περικοπάς  τοΰ  Ευαγγελίου . 
Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Έν  τε!λει  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

Κωδιξ  έκ  των  τοΰ  Δωροθέου  Εουλησμά. 

6093-  586· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  XVIII.  (0.55). 
Λόγος  “Εις  τόν  ευαγγελισμόν  της  Θεοτόκου.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

6094-  587· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,198x0,145).  XVII.  (φ.  259). 
Άδηλου  Λόγοι  διδασκαλικοί  εις  την  μεγάλην  Τεσ¬ 
σαρακοστήν. 

"Αρχ.  (άκέφ.) ...σφάλματα  καί  ό  Χριστός  πέντε  πληγάς 
έπληγώθη,  μίαν  εις  την  άχραντον  αύτοΰ  πλευράν, 
έπάνω  εις  τόν  Σταυρόν  δύο. 

Έν  0.  22  α·  “Συνηγμένα  διηγήματα  έκ  πολλών  βιβλίων  καί 
ιστοριών  συναχθέν  δέ  παρά  ίερέως  κΰρ  Μάρκου  Χάνδακος.” 

Έν  0.  1  α  χειρί  νεωτέρα."  1773  (διωρθωμένον  εις  1673) 
Μαρτίου  +  Τό  παρόν  βιβλίον  είναι  τοΰ  άγιου  Σάβα 
καί  δπιος  το  π άρη... (εξίτηλα). 

Οί  Λόγοι  είσίν  οί  αυτοί  καί  έν  τφ  έπομένφ  κώδικι  6095 
(588),  1. 

6ο95·  588· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195  χ  0,14).  XVII.  (0.  270). 

I  ( φ .  I  α).  Άδηλου  Λόγοι  διδασκαλικοί  εις  την 
μεγάλην  Τεσσαρακοστήν. 

α'  (0.  Ια).  "Αρχ.  (άκέφ.).,.τής  Γραφής  καί  γάρ  ό 

51 


Η.  II. 


402 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Μωυσή$  ό  δίκαιοί,  νηστεύσας  ημέρας  τεσσαράκοντα 
τον  νόμον  έδέξατο  έκ  χειρός  του  Κυρίου. — β'  ( φ .  4α). 
“  Ττ?  δ'  τη 5  αΛ  έβδομάδος  τού  αύτοΰ  Αόγος  έτερος  έκ  πολλών 
συγγραμμάτων  ηνωμένων ” — Ο  δε  τελευταίος  λόγος  (φ.  217/3). 
“Τ#  άγίςι  καί  μεγάλη  Τετράδτ/·  Αόγος  διδασκαλικός,  εις  τό 
ρητόν  του  Ευαγγελίου  της  ημέρας ’  Τοΰ  Ίησοΰ  γενομένου  εν 
Β ηθανίμ.”  ’Άρχ.  Π άντοτε  μέν  ό  θεός  ώς  φιλάνθ  ρωπος 
καιρόν  μετάνοιας  δέδωκε  τοΐς  άμαρτωλοΐς'  καί  ό 
άνθ ρωττος  τη  ραθυμία  τήν  έαυτοΰ  ψυχήν  άπόλυσιν. 
Τελ.  έργα  αγαθά ·  πίστιν'  ομολογίαν  έξομολόγ ησιν 
δάκρυα ·  μετάνοιας,  καί  την  έλεημοσύνην'  καί  οϋτος 
π ρος κυνήσωμεν  την  αύτοΰ  συγ κατάβασιν  ώ  η  δόξα  εις 
τούς  αιώνας  αμήν. 

Οί  λόγοι  εΐσίν  οί  αυτοί  καί  έν  τφ  προηγουμένφ  κώδικι 
6094  (587). 

2  ( φ .  2ζΟ  α ).  Έπιφανίου  Κύπρου  Λογο 5 

είϊ  την  ταφήν  τού  Χρίστου  καί  εις  τόν  Ιωσήφ  τόν  από 
’  Αριμαθείας  καί  τόν  Νικόδημον. 

Ό  κώδίξ  έστιν  έλλιπής  φύλλων  έν  τφ  μεταξύ. 

6096.  5^9- 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195  χ  0,14).  XIX.  (φ.  241). 

Θεοδώρου  του  Προδρόμου 

α'  (φ.  Ια).  “Κυροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου  Τετράστιχα 
ιαμβικά,  καί  ήρωελε γεια  εις  τα  κεφαλαιωδώς  ρηθέντα  έν  τη 
παλαιή  Τραφή.” — β'  (φ.  42  α).  “ Έξήγησις  των  ιαμβικών 

τετραστίχων  καί  των  ήρωελεγείων  τοΰ  τίμιου  Θεοδώρου  τοΰ 
Προδρόμου  εις  τά  κεφαλαιωδώς  ρηθέντα  εν  τη  παλαιή. 
Τραφη.” — γ'  (φ.  158α).  “Τού  αύτοΰ  Τετράστιχα  Ιαμβικά  καί 
ίερωελε  γεια  εις  τά  κεφαλαιωδώς  ρηθέντα  έν  τφ  Τετραευ- 
αγγελίφ .” — δ'  (φ.  174  α).  Τοΰ  αύτοΰ  Εί$  τάς  Πρά£ευ  των 
Αποστόλων. — ε'  (φ.  181α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Τετράστιχα  ιαμβικά 
καί  ήρωέλεγεΐα  εις  τά  κεφαλαιωδώς  ρηθέντα  έν  τφ  Τ ετραευ- 
αγγελίφ — <Γ'  (φ.  226/3).  Τού  αύτοΰ  Ει$  τάς  Πράξεις  τών 
Αποστόλων. 

Έν  φ.  241(3·  1803  ’ Οκτωβρίου  23  ημέρα  Πα ρασκενή 
τέλος  είλήφασιν  αί  της  νέας  Τραφης  έξηγήσεις'  τφ  δέ 
θεφ  έστω  κλέος. 

6097.  59°· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19  χ  0,135).  XVIII.  (φ.  240), 

1.  “Χρηστοήθεια  τό  παρόν  ονομάζεται  σύγγραμμα, 

συντεθεϊσα  παρά  Αντωνίου  του  Βυζαντίου,  διδασκάλου  τής 

έν  Κ ωνσταντινουπύλει  Ακαδημίας.” 

2.  Βασιλείου  Σελεύκειας  Εις  τόν  Άδάμ. 

3·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λογοι. 

α'.  Είς  τό  Πρόςεχε  σεαυτφ. — β' .  Προτρεπτικός  εις  τό 
βάπτισμα. 

4·  Ρρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λογοι. 

α'.  ΕΪ5  τήν  Χριστού  γέννησιν. — β'.  Εί?  τό  άγιον  Πάσχα  καί 
την  βραδύτητα. — γ'.  Απολογητικός  τής  εις  τόν  Πόντον  φυγής. 

5·  Συνεσίου  Έπιστολαί  οδό 

6.  Ίουλιανοΰ  Επιστολαί  ιε  . 

"Απαντα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την  καθωμιλημένην. 

6098.  59ΐ· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,13).  XVI.  (φ.  77). 

Εξηγήσεις  κανόνων  τών  δεσποτικών  εορτών. 


"Αρχ.  (άκέφ.).,.δι  αινιγμάτων  π ροεδήλουν  καί  προε- 
μήνυον'  νΰν  οβν  δέχου  τόν  θεόν  εΰδοκήσαντα  διά 
σου.  Τελ.  (κολ.)  ξητητέον  οΰν  καί  ρητέον  τίνος  ένεκεν 
ό  θεάν  [θ  ρ  ω  π  ο  ς~] .. . 

6ο99·  592· 

Χαρτ.  8.  (0,205  X  0,165).  XIX.  (σ.  310). 

1  (σ.  7).  Υπόμνημα  εις  την  ενρεσιν  του  τίμιου 
Σταυροί. 

2  (σ.  19)·  “Περί,  τών  εν  τώ  Ευαγγελία) 
άναφερομένων  έξεγερθέντων  νεκρών.” 

3  (σ.  25).  “Περί  τον  Μελχισεδέκ,  και  δια  τι  άγε- 
νεαλόγητος.” 

4  (σ.  32)·  “Περί  της  βαπτίσεως  τοΰ  ~%ερβίον.” 

5  (σ.  46)·  “  Περί  τοΰ  σφάζαντος  τόν  έαυτοΰ  υιόν 
διά  τόν  φίλον  αύτοΰ.” 

6  (σ.  5ΐ)·  Διαθήκη  τών  τεσσαράκοντα  μαρτύρων. 

6  α  (σ.  57)·  Διαθήκη  τον  Μάρκου  Έφε'σου. 

7  (σ·  59)·  Διηγήσεις  περί  υπομονής. 

8  (σ.  66).  “  Περί  τοΰ,  πόσον  αφόρητος  ή  δυσωδία 
τών  έν  "4-δη  κολαζομένων.” 

9  (σ.  72)·  “Περί  τοΰ,  ότι  μέγα  αρετής  κτήμα,  ή 
άπλότης.” 

ΙΟ  (σ.  77)·  Διήγησις  οπτασίας  Σοφιανής. 

11  (σ.  9°)·  “  Διηγήσεις  περί  αληθινής  μετάνοιας.” 

12  (σ.  97)·  Γαβριήλ  Φιλαδέλφειας  τοΰ  Σεβήρου 

Περί  τών  κολλύβων. 

13  (σ.  99)·  “Περί  τοΰ  έν  Έδέμ  παραδείσου.” 

14  (σ.  I Ο I ).  Περί  μνημοσυνών  καί  πόσον 
τό  δι’  αύτών  όφελος  τοΐς  κεκοιμημένοις. 

15  (σ.  125)·  “  Βίος  καί  πολιτεία  τον  άββά 

Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου.” 

ι6  (σ.  14°)·  “Βίος  καί  πολιτεία  τοΰ  άγιον 
λίακαρίου  τοΰ  ' Ρωμαίου .” 

17  (θ’.  157)·  “  Αναστασίου  τοΰ  Σιναΐτου  Διηγήσεις 

περί  τών  έν  Σινμ  καί  'Ϋαϊθφ,  καί  τών  κατά  την  Ερυίίράν 
θάλασσαν,  καί  άλλαχόσε  πατέρων.” 

ΐ8  (σ.  209)·  “Αναστασίου  θεονπολεως 
[Άντιοχείας]  Έξήγησις  περί  τών  έν  Περσίδι  πραχθέντων.” 

19  (σ.  257)·  Κελεστίνου  τοΰ  ' Ροδίου 
Επιστολή  πρός  τινα  Β ολτερόφρονα. 

20  (σ.  297)·  “Φυσικά  τινα.  Περί  τών  στοιχείων 
περί  τοΰ  ούρανίου  σώματος  καί  τών  αστέρων.” 

Έ πονται  α'  (σ.  303).  Περί  κεραυνού  καί  αστραπής. — β'  (σ. 
304).  Περί  νεφών  χιύνος  βροχής  κτλ. 

21  (σ.  3°5)·  Περί  αντιπόδων. 

22  (σ.  3°7)·  “Περί  τής  Αμερικής.” 

Αί  σ.  1 — 6  λείπουσιν. 

6ιοο.  593- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVIII.  (σ.  416). 
ι  (σ.  ι).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  προςενχής. 
2  (σ.  25)·  Βασιλείου  Σελευκείας  Λόγοι, 
α'  {σ.  25).  Εις  τό  έν  άρχή  έποίησεν  ό  θεός. — β'  (σ.  41).  Είς 
τόν  Άδάμ. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


403 


3  (σ·  59)·  Β&σιλίίου  του  μεγάλου  Λόγοι. 

α'  (σ.  59).  Είς  τό  Πρόϊεχε  σεαυτφ. — β'  (σ.  93).  Κατά  των 
όργιξομένων. — γ'  (σ.  123).  Είϊ  τους  τεσσαράκοντα  μάρτυρα ς. — 
δ'  (σ.  149).  Είί  τόν  μάρτυρα  Βαρλαάμ. — ε'  (σ.  159).  Πρόϊ  τοι>5 
νέους  6πως  άν  έκ  των  ελληνικών  ωφελούντο  λόγων. 

4  (σ.  21 1).  Θεοδώρητου  Κυρρου  Περί  πρόνοιας 

Αόγοι  δυο. 

Τά  ΰπ'  άρ.  1 — 3  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την  καθω- 
μιλημένην. 

Α I  σ.  21 — 24,  87 — 92  καί  207 — 210  άγραφοι.  Αί  δέ 
σ.  253 — 264  έσταχωμέναι  άντιστρόφως. 

6ιοι.  594· 

Χαρτ.  8.  (0,215  χ  0,155).  XVIII.  (σ.  563). 

Θεματογραφία  έκ  της  κοινής  εις  την  άρχαίαν  (άκέφ.). 

’Εκ  των  του  αγίου  'ϊε ρισσοΰ. 

6ιο2.  595· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,145).  XVIII.  (σ.  98). 

1  (σ.  ι).  Θεματογραφία  εκ  της  κοινής  εις  την 

άρχαίαν. 

2  (σ.  94)·  Στίχοι  ιαμβικοί  εκ  της  κοινής  εις  την 
άρχαίαν. 

3  (σ.  98).  Τύπος  επιστολής. 

6103.  596. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,16).  XVIII.  (φ.  89). 

Κανόνες  των  δεσποτικων  εορτών 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  είς  την  καθωμιλημένην. 

’Αρχ.  (άκέφ.)...τφ  κόσμο)  άνάστασι 5  ει’ϊ  τούς  αιώνα ς. 
Τέλ.  (κολ.)  αληθή  χρηστότητα  σεμνηνώμεθα  τρόπιρ... 

Τό  φ.  4  έφθαρμένον  έν  άρχη. 

6ιο4·  597· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XVII.  (0.141). 

1.  Αινίγματα. 

2.  Κανόνες  των  Χριστουγέννων  δυο. 

3·  Κανών  της  Πεντηκοστής. 

4·  “  Τετράστιχα  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

5·  Περί  μέτρων. 

6.  “Κάτωνος' Ρωμαίου  Γνώμαι  παραινετικοί  δίστιχοι.” 

7·  “Όμηρου  Βατραχομυομαχία.” 

8.  Σημειώσεις  θεολογι  καί. 

9·  “Πόσαι  Σιβνλλαι  γεγόνασι.” 

ΙΟ.  Μΰ0ος  της  άλωπεκος  έν  τη  καθωμιλ ημένη. 

11.  Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις  θεολογικαί. 

12.  Τραμματικης  μέρος  (άκέφαλον). 

Περί  τη ς  γραφή ς  των  φωνηέντων  καί  περί  προθέσεων. 

Ι3·  Τεχνολογικά!  ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις. 

Μετά  τά  ΰπ’  άρ.  1,  10  καί  13  "Σημειώσει 5  μικρού  λόγου. 

Τά  ύπ’  άρ.  2  καί  3  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  είς  την 
καθωμιλημένην  καί  παρασελιδίων  σημειώσεων,  τό  ύπ’  άρ.  4 
μετά  παρασελιδίων  σημειώσεων  μόνον,  τά  δέ  ύπ’  άρ.  6  καί  7 
μετά  διάστιχου  έξηγήσεω!  είϊ  την  καθωμιλημένην  μόνον. 


6105.  598· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XVIII.  (φ.  180). 

1.  Γνώμαι  μονόστιχοι  κατ’  άλφάβητον  (άκέφ.). 

2.  Πλουτάρχου  Περί  του  άκουειν. 

3·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

α'.  Λόγο 5  είϊ  τό  άγιον  Πάσχα. — β'.  Είϊ  την  Πεντηκοστήν. 
— γ' .  “Περί  των  καθ’  εαυτόν  έπη,  δι’  ών  παροξύνει  λελυθότως 
ημάς  πρός  τόν  έν  Χριστό)  βίον.” — δ'.  Κατά  Ίουλιαυοΰ  στηλι- 
τευτικός  β'. — ε'.  “Περί  τής  έν  διάλέξεσιν  ευταξία ς  καί  δτι  ού 
παντός  άνθρώπου,  ούτε  παντός  καιρού  τό  περί  θεού  διαλέγεσθαι.” 
4·  Δημοσθένους  ’Ολννθια κός  α'. 

Προτάσσεται  ή  'Ύπόθεσις  Διβανίου. 

5·  “  Χρυσά  έπη  Πυθαγόρου.” 

6.  Φωκυλίδου  Έπη. 

"Απαντα  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την  καθωμιλημένην. 

6ιοδ.  599· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195  χ  0,125).  XVII.  (σ.  336). 
[Θωμά  Δεκάμιτσυ]  Περί  μιμησεως  τον  Χρίστον 
καί  καταφρονήσεως  πασών  των  ματαιοτήτων  τοΰ  κόσμου. 
Αντίγραφου  τοΰ  έν  έτει  1780  τυπωθέντος  ’Ενετίησι  παρά 
Αημητρίφ  Θεοδοσίου  τφ  έξ  Ίωαννίνων  βιβλίου,  λείποντος  παρά 
Βρετω.  Έχει  δέ  ή  έπιγραφή  τοΰ  βιβλίου  ώδε' 

ΕΡΜΗΝΈΙΑΙ  ΕΤΣΕΒΕΙΣ·  ΤΟΤ  ΦΧΧΩΦΕΑΕΣ- 
ΤΑΤΟΤ,  ΚΑΙ'  ΘΑΤΜΑΣΤΟΪ”  ΒΙΒΛΙΌΤ 
ΠΕΡΓ  ΜΙΜΗ'ΣΕΩΣ  ΧΡΙΣΤΟΤ. 

Μέ  στόχασες  πνευματικαΐς,  καί  Κ ατάνυξιν  εις  κάθε  Κε¬ 
φαλαίου. 

Νεωστί  τυπωθεΐσαι,  μετ’  έπιμελέίας  πλείζ~ης  διορθωθεί- 
σαι,  καί  έκ  τής  πανουργίας  των  έτεροδόξων  δισωθέίσαι 
αφπ'.  ΈΝΕΤΙΉΣΙΝ.  1780. 

Παρά  Αημητρίιρ  θεωδοσίου  τφ  έξ  Ίωαννίνον. 

διογ.  6οο. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  XVIII.  (φ.  102). 
“  Ερμηνεία  τον  περί  βασιλείας  Λογου  τοΰ  Συνεσίου” 
εις  την  καθωμιλημένην. 

Τά  φ.  38  β,  39  β  καί  40  β  άγραφα. 

6ιο8.  6οι. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XV.  (φ.  170). 
Ωρολόγιον. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν. 

6109.  6θ2. 

Χαρτ.  8.  (0,195x0,135).  XV.  (φ.  175). 
Ωρολογιον. 

Ακέφαλον  καί  έΧλιπές. 

Έν  τέλει  τοΰ  σψξομένου  πρώτου  μέρους ·  "Ετους  ζ~~ϊ>\κβ' 
ίνδ.  ^  μηνί  Αύγούστφ  ι'  (  =  1414).  θεοΰ  τό  δώρου 
καί  τοΰ  Γεδεώυ  πόνος. 

6ιιο.  603. 

Χαρτ.  16.  (0,18x0,12).  XVIII.  (φ.  100). 

1.  Ερωτήσεις  καί  άποκρίσεις  θεολογικαί. 

2.  Επιγράμματα  έν  στίχο ις  πολιτικοΐς. 
α'.  Εις  ένάρετον. — β'.  Εις  πλούσιον ... 


51—2 


404 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3·  Περί  τώΐ'  χαρισμάτων  του  άγιου  ΐΐνευματος. 

4·  Περί  εξομολογήσεως. 

5·  Ευχαί  προ  της  μεταλήψεως  καί  άλλαι. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

6.  “  Του  όσιον  και  ιερόν  Αυγουστίνου  επισκόπου 
Ίππώνος  τό  Έγχειρ/διον  περί  τής  του  Χρίστου  θεωρίας.” 

6ιιι.  604. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14)·  XV.  (0.18). 

1  (φ.  I  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Σ χηματολόγιον . 

2  ( φ .  ΙΟ  β).  “  Εις  μονάχους.” 

’Άρχ.  Μακάριοι  οι  άμωμοι  εν  όδιρ. 

6ιΐ2.  605. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVII.  (0.117). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  της  Κοιμήσεως  της  Θεοτόκου. 
’Άρχ.  (άκέφ.)...  πολλοί  λέγουσι  τή  ψυχή  μου. 

2  ( φ .  33  α)·  Άνδρεου  Κρήτης  Εις  την  Κοίμησιν. 

3  (φ·  5  1  α)·  Ίωάννου  του  Δαμασκηνού 
Εις  την  Κοίμησιν. 

4  (φ.  74)3).  Άνδρεου  Κρήτης  Εγκωριιον 
Εις  την  Κοίμησιν. 

5  (φ.  93  α)·  Τοΰ  αυτού  Έτερον  εις  την  αυτήν  εορτήν. 
’Εν  τίλει'  +  /ζριζ'  μηνϊ  Μαΐω  ιη'  (  =  1609)  Δαμιανόν 

πόνος,  Μητροφάνονς  κτήμα. 

6113.  6ο  6. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.50). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  του  ιερομάρτυρας  Μοδε'στου. 

2  (φ.  25  α).  “  "Μνήμη  τον  εν  άγίοις  πατρός  ήμων 
ίερομάρτνρος  Μ οδέστου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων.” 

3  (Φ·  33  α)·  θλησις  του  Ιερομάρτνρος  Μοδε'στου. 
’Εν  0.  30/3·  Πόνος  Βενιαμίν  ιερομονάχου  έν  έτει 

,ζρλ'  μηνι  Α ΰγούστον  λ’  (  =  1622). 

Τά  0.  31  καί  32  άγραφα. 

6ιΐ4·  6ο7· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,112).  XVIII.  (0.82). 

1  (φ.  2  α).  “  Ευχή  εις  την  υπεραξίαν  Θεοτόκον...” 

2  (φ.  5  α)·  Οίκοι  τής  Θεοτοκου. 

3  (φ.  1 1  α).  Οίκοι  εις  τον  άγιον  Ίωάννην  τον 

Θεολογον. 

4  (φ.  20  α).  Άποστολικοι  κανόνες. 

’Άρχ.  (άκέφ.)...[έπί]σκο πος  [ή  πρε]σβύτερος  ή  διά¬ 
κονος,  εΐχε  χειροτονηθή  διά  χρημάτων. 

5  (φ.  25  α).  “  Περίληφις  των  κανόνων 
των  οικουμενικών  συνόδων.”  (Κολ.). 

6  (φ.  55  α)·  Μαρτυριον  τοΰ  άγιου  Χαρ αλάμπονς. 
’Άρχ.  (άκέφ.)' ...ϊδε  Κάριε  την  ταπείνωσιν  των  αρ¬ 
χόντων. 

7  (φ.  63  α).  “Ευχαί  κατανυκτικαί  εκ  τοΰ  Θηκαρά.” 

8  (φ.  74  α)·  Μοδε'στου  Ιεροσολύμων  Ευχή. 

9  (φ.  7$  α)·  Οπτασία  φρικτη  Μακαρίου 
ιερομονάχου  και  πνευματικόν  Κ αρακαλλινοΰ  περί  κατα¬ 


στάσεων  των  έν  ’Άθψ  μονάχων  συγγραφεΐσα  παρά  Δαμιανού 
ιερομονάχου  Ίβηρίτου  κατά  τό  έτος  αχοθ  1679.” 

Τά  ΰπ’  άρ.  1  καί  9  χειρϊ  XIX.  αΐώνος. 

Ο  κωδιξ  συμπέπ ηκται  έκ  διαφόρων  τεμαχίων  κωδίκων. 

6115.  6ο8. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XVIII.,  XIX.  (0.85). 

1  (φ.  I  α).  Ελευθερίου  Σμυρναίου  Κανών 
παρακλητικός  εις  τον  άγιον  Χαράλαμπον. 

2  (φ.  9  α)·  Κοντάκια  (άκε'φ.). 

3  (φ.  26  α).  Κανόνες  τοΰ  Εΰαγγελισροΰ. 

4  (φ.  3 2  α)·  Κανόνες  τής  Πεντηκοστής. 

5  (φ.  37  α)·  Κανών  εις  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον. 

6  (φ.  45  α)·  Ακολουθία  των  αποστόλων  Πε'τρου  καί 
Παυλου. 

7  (φ.  5 δ  )3).  Συνα| ις  των  δώδεκα  Αποστόλων. 

8  (φ.  65  α).  Μνήρη  τοΰ  άγιου  Θεωνά  Θεσσαλονίκης. 

9  (φ.  75  α)·  Εΰλόγησις  τ ραπεζης  καί  άλλαι  Ευχαί. 

6ΐΐ6.  609. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,185x0,145).  XIX.  (σ.  53). 
Κοντάκια,  Απολυτίκια  καί  Ευχαί. 

6ι  ι  γ  ·  6ιο. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,165).  XIX.  (0.33). 
“  Έκλογάριον  ήτοι  Συλλογή  των  εν  εκάστη  εορτή 
ολου  του  έτους  μετά  τόν  Πολυέλεον  αναχινωσκο μενών 
■φαλμων  του  Δαβίδ.” 

6ιι8.  6ιι. 

Χαρτ.  8.  (0,223x0,17).  XVIII.  (0.33). 
“  Ακολουθία  τοΰ  έ£οδιαστικοΰ  των  μονάχων .” 

Μετά  διαφόρων  σημειώσεων,  προςθηκών  καί  άφαιρέσεων  τοΰ 
διδασκάλου  Βενεδίκτου. 

Ιδε  καί  6119  (612). 

6119.  6ΐ2. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,165).  XVIII.  (0.29). 
“Ακολουθία  τοΰ  ε|οδιαστικοΰ  των  μονάχων.” 

Μετά  διαφόρων  σημειώσεων,  προςθηκών  και  άφαιρέσεων  τοΰ 
διδασκάλου  Βενεδίκτου. 

Ίδε  καί  6118  (611). 

6120.  6ΐ3· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XIX.  (σ.  101). 
Θηκαράς. 

6121.  6ΐ4· 

Χαρτ.  8.  (0,207  χ  0,165).  XIX.  (σ.  172). 

1  (σ.  I).  “  ΐΐροθεωρία  κεφαλαιώδης  περί  συμβόλων 
και  μυστηρίων  πονηθεΐσα  καί  προτροπή  καί  άξιώσει  τοΰ 

ιερωτάτου  επισκόπου  Φ ιλοθέου.” 

2  (σ.  41)·  Μιχαήλ  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως 
Δήλωσις  προς  τόν  βασιλέα  περί  τής  λειτουργίας  των  προη¬ 
γιασμένων. 

3  (σ.  49)·  “Τά£ις  γενομενη  εν  τη  μεγάλη  εκκλησία.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝ 02 


405 


4  (σ.  64)·  “  Ή  χειροτονία  τον  επισκόπου  -γίνεται 
όντως . 

5  (σ.  71)·  Ερμηνεία  της  θείας  λειτουργίας. 

6  (σ.  ίο ι ).  “  Αιάταξις  της  θείας  καί  ιερά ς 
προςκομιδής  καί  των  προςφορών .” 

7  (σ·  135)·  “’Ε*  τν«  τον  Κωνσταμονίτου  μονάχου 

Τάξιί  γινόμενη  εν  ταΐς  άγρυπνίαις.” 

8  (σ.  145)·  Περί  της  εορτής  του  Ευαγγελισμόν 

έάν  τύχη  μεγάλην  Παρασκευήν,  Σάββατον  ή  Κυριακήν  του 
Πάσχα. 

0122.  615. 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,15).  XIX.  (φ.  95). 

1  (φ.  I  α).  Κ ατηχησις  κατ’  ερωτησιν  καί  άπόκρισιν. 
’Άρχ.  (άκέφ.)...’Άι τ.  Διότι  'άν  6  &νθ ρωπος  6  όποιος 

εΐνε  έμψυχον  λογικόν  ’όν.  Τ ελευτή  δέ  κολοβή. 

2  ( φ .  24  α).  “  2 ηνοψις  σαφής  καί  διάγνωσις 
τής  πίστεως  τής  έν  τη  άγια  Τριάδι.” 

3  (φ.  3 2  α)·  Βίο®  καί  πολιτεία  Ενθυμίου  του  νέου 
του  έν  Θεσσαλονίκη  συγγραφείς  παρά  Βασιλείου  αρχι¬ 
επισκόπου  Θεσσαλονίκη®. 

4  (φ.  ζ6  α).  Θεοδώρου  του  Στουδίτου  “ίαμβοι 
εις  διαφόρους  υποθέσεις. 

5  (Φ·  59  α).  “  Επιστολή  κυρίου  Κοσμά  Φλαμιάτου 
πρός  τινα  φίλον  του  ιερομόναχον.” 

6  ( φ .  7 1  β)·  “  Με’ρο®  εκ  της  ακολουθίας 
τοΰ  μεγάλου  σχήματος.” 

7  (φ.  8 2  α).  'Ο  εις  κεκοιμημενους  λεγόμενος 
Απόστολος  καί  τό  κατά  Ίωάννην  Έ,ύαγγέλιον, 

8  (φ.  84α)·  Περί  απότομης  της  κεφαλής  Ίωάννου 
τον  ΤΙροδρόμον. 

9  (φ·  86  α).  “  Γράφει  Γεώργιο®  ό  Κεδρηνδ®  εί®  τα 
Χρονικά  του.” 

’Άρχ.  Τώ  ιβ’  ’έτει  τής  Ηρακλείου  βασιλείας,  ήγουν 
τφ  ζ~ρλα'  από  κτίσεως  κόσμου.  Ύέλ.  έως  διά  Και· 
σταντίνου  καί  Ειρήνης  πάλιν,  ώ  ήλιε,  ’όψεις  με. 

ΙΟ  (φ.  86  β).  “Εκ  τής  Ιστορίας  Γεωργίου  τοΰ  Φραντξή. 
δ'  βιβλ.  κεφ.  α'.” 

1 1  (φ.  94  α)·  Χρονική  σημείωσις. 

’Άρχ.  Μετά  την  άλωσιν  τής  Κωνσταντινουπόλεως. 
Ύέλ.  έπεκράτησεν  ή  των  Ρωμαίων  βασιλεία  ’έτος 
αρλε“  καί  μήνας  ϊ“  καί  ημέρας  δ  °!. 

Τό  υπ’  άρ.  2  έγράφη  χειρί  XVII.  αίωνος. 

6123.  6ι6. 

Χαρτ.  8.  (0,213x0,17).  XIX.  (φ.  75). 
“Ίωάννου  τοΰ  αοιδίμου  διδασκάλου 
τοΰ  ΜιτενιξεΧου  Διδασκαλία  χριστιανική  κατ’  έρωταπόκρισιν.” 
Μετά  προλόγου. 

Ίδε  καί  6124  (617). 

6ΐ24·  6  ι  7- 

Χαρτ.  8.  (0,198x0,14).  XIX.  (0.62). 
“  Τοΰ  μακαρίου  Ίωάννου  Μττενιξε'λου, 
τοΰ  έξ  ’  Αθηνών  πανευγενοΰς  καί  πανελλογίμου  έν  αύταΐς 


διδασκάλου  Διδασκαλία  χριστιανική  κατ’  έρωταπόκρισιν,  περί 
των  αναγκαίων  δογμάτων  τής  πίστεως,  καί  των  κατά  τήν  πίστιν 
έργων  συντόμως  θ’  άμα  καί  εντελώς  πραγματευομένη.” 

Ίδε  καί  6123  (616). 

6125.  6ι8. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XIX.  (0.76). 
Ίωάννου  Μιτενιξε'λου  Κατήχησις  κατ’  έρωταπόκρισιν. 
Έν  0.  76/31  Τόλοε  καί  τιρ  θεψ  δόξα.  Έν  "Ύδρα,  ό 
αρχιμανδρίτης  Προκόπιος  [Δενδρινόί]. 

6126.  619. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XIX.  (0.143). 

Χριστιανική  διδασκαλία. 

Έν  τελεί  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

Ενιαχού  τοΰ  κωδικός  σημειώσεις  υποσελίδιοι. 

6127.  620. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,145).  XVIII.  (σ.  7  +  142). 
ι.  “  Βι βλίον  καλούμενου  Όδηγία  περί  Θεοΰ  καί  τής 
αυτου  διμηουργίας.” 

2.  “  Τοΰ  σοφωτάτου  κυρού  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυεννίου 

Μερικαΐϊ  άπορίαις  παρ’  αύτοΰ  έρμηνευμέναις  περί  μελλούσης 
κρίσεως  καί  άποκαταστάσεως  δικαίων  καί  αμαρτωλών  Συλλεγεΐσα 
παρ’  έμοΰ  ελάχιστου  Παρθενίου  ίερομονάχου  κατά  τφ  μψξδ 
έτει  σωτηρίιρ  μηνί  Σεπτεβρίφ  κατ’  έρωταπόκρισιν.” 

3·  “  Ερμηνεία  εις  τους  άναβασμούς  τής  Όκτωήχου 
σύντομος.” 

4·  “  Περί  τοΰ  άθεου  δόγματος  των  ΤΆολβινιστων, 
ήτοι  περί  τοΰ  προωρισμοΰ  καί  τής  αποδοκιμασίας  τής  τοΰ 
Βικεντίου  Λαμωδοΰ  πραγματείας.” 

’Άρχ.  Ύήν  αΐρεσιν  των  Καλβ ινιστών  περί  τοΰ  προ- 
ωρισμοΰ  καί  τής  αποδοκιμασίας  κατά  πλάτος  θεορεΐ 
ό  Πετάβιος. 

6128.  621. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (0.102). 

“’Έκθεσις  κατά  των  άμαθως  λεγοντων, 
καί  παρανύμως  διδασκόντων,  ότι  ημείς  οί  τής  Ανατολικής 

έκκλησίας  γνήσιοι  καί  ορθόδοξοι  παΐδες  έσμέν  σχισματικοί  παρά 
τής  αγίας  καί  καθ'  ολου  έκκλησίας  καί  κατά  τοΰ  προβαλόντος 
μοι  κυρίου  (όΔ)  ό’τι  κάθε  θρησκεία  τώρα  έλαβε  νομιμότητα  καί 
δικαίωμα  εύσεβείας.” 

Προτάσσεται  Προοίμιον.  ’Άρχ.  Ό  κατ’  εξοχήν  καλού¬ 
μενος  φιλόσοφος  Αριστοτέλης  εις  τό  Α°"  βιβλίον  των 
Μετά  τά  φυσικά,  λέγει ·  ΙΙάντε$  οί  άνθρωποι  τοΰ 
εΐδέναι  φύσει  ορέγονται ’  ήγουν  δλοι  οί  άνθ  ρωποι 
φυσικά  έπιθυμοΰσι  νά  μανθ άνουσι  καί  νά  γνωρίζουν 
τά  πράγματα. 

6X29·  022. 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,15).  XVIII.  (0.  93). 

1.  Αγαπίου  Βουλησμά  Συλλογή  περικοπών 
έκκλησιαστικών  μεθ’  ερμηνείας. 

2.  Περί  τής  τάξεως  τοΰ  ιερού  ναοΰ. 

3·  Αποσπάσματα  Ελλήνων  συγγραφέων  (κολ.). 

Κώδι£  ιδιόγραφος  Αγαπίου  Βουλησμά. 


406 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6130.  623. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,162).  XIX*.  (σ.  184). 

“  ΜιβΧίον  φνχωφεΧεστατον  περιεχον  λογους 
καί  βίους  μεστούς  πάσης  ψυχικής  ώφελείας  συλλεχθέντα  έκ 
διαφόρων  βιβλίων  πατερικών  εις  ωφέλειαν  των  άναγινωσκόντων 
αδελφών  ήδη  σνγγραφέντα  πόνιρ  δτι  καί  κόποι  Ιακώβου  μο¬ 
ναχού  οίκτροΰ  εν  έτει  σωτηρίιρ  φωξζ™  έν  τφ  Άγιωνύμιρ  δρει  "Αθω 
μέμνησθε  οί  έντυγχάνοντες.” 

Τή  επιγραφή  του  βιβλίου  έττεται  ΐΐίναξ  των  περιεχομένων . 

6131.  024- 

Χαρτ.  8.  (0,21  X  0,17).  XIX.  (φ.  245). 
Βίοι  αγίων  και  Διηγήσεις  εκ  τον  Γεροντικού  εν  τή 
καθωμιΧημενη. 

Πρώτο$  των  βίων  ( φ .  1  α)  Βίο$  του  οσίου  Βασιλείου  του  νέου. 
Φύλλα  28  ού  συμττεριλαμβάνονται  έν  τή  αριθμήσει  τοΰ 
κωδικός. 

6132.  625. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,162).  XIX.  (φ.  25). 

“  Λόγος  αυτοσχέδιος  συνοπτικός, 
δι’  οΰ  στηλιτεύεται  ή  έκ  τής  Αγγλίας  των  ορθοδόξων  επι¬ 
βουλή,  έκφωνηθείς  υπό  πολλών  Ιερέων  τής  νήσου  Κεφαληνίας 
έπ’  εκκλησίας  κατά  Ίαννουάριος  τοΰ  1840  έτους.” 

6ΐ33·  626. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XIX.  (σ.  94). 

“  Ερμηνεία  κατά,  συμφωνίαν  άΧΧηΧένοετον 
τής  παλαιας  και  νέας  Γραφής  περί  τής  έκβάσεως  των  μελλόντων 
καί  συντέλειας  τοΰ  αΐώνος  τούτον,  καί  περί  τής  δευτέρας  παρου¬ 
σίας  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.  Έρμηνενθεΐσα  μέν  παρά 
τίνος  άμαθοΰς  ορθοδόξου  Ανατολικού  αναξίου  Χριστιανού  πρδς 
όφέλειαν  τοΰ  ορθοδόξου  λαοΰ  τοΰ  θεοΰ  καί  πάσης  τής  άνθρω- 
πότητος  εΐ  μετανοήσωσι.  Προςφωνηθεΐσα  δε,  καί  άφιερωθείσα 
τφ  Ιίιστφ  Όρθοδόξιρ  Βασιλεΐ  τφ  Ζωροβάβελ  τφ  έκ  τής  φυλής 
Ιούδα1  τφ  αύτοκράτορι  καί  προστάτη  τής  Φιλαδέλφειας  τφ 

Π  :  Ρ  „  ,  , 

Μονάρχη  ΤΎ  ΤΧΙ  V  Ν οεμβρίου  τοΰ  μωιζ  έν  Χρι- 

Α  .  II 

στιανουπόλει.” 

6ΐ34·  627. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  XVIII.  (σ.  112). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “Λογος  περί  νηφεως 
καί  7 τροςενχής.” 

2.  “Νικηφόρου  μονάξοντος  Περί  νηφεως  καί  φυλακής 
καρδίας.  ” 

3·  Αποφθέγματα  εκ  τον  Γεροντικού. 

4·  “'Ησ-υχίου  -ττρεσβυτε'ρου  Προς  Θεόδουλον 

λόγος  ψυχωφελής  καί  σωτήριος  περί  προςευχής  καί  αρετής.” 

6ΐ35·  628. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  XVIII.  (0.36). 
“Τοΰ  εν  άγίοις  πατρδς  ημών  Γρηγορίου  [Παλαμά] 
άρχιεπισκόπου  Θεσσαλονίκης  Α όγος  εις  τά  είςόδια  τής  Θεοτόκου 
καί  εις  τήν  Ισάγγελον  ζωήν  όποΰ  διεπέρασεν  αΰτη  μέσα  εις  τά 
άγια  τών  αγίων,  μεταφρασθείς  εις  κοινήν  διάλεκτον  παρά 
Νικοδήμου  μοναχού”  [τοΰ  Αγιορείτου]. 

Ιδιόγραφον  Ν ικοδήμου  τοΰ  Αγιορείτου. 


6136.  629· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,152).  XVIII.  (0.158). 

“  Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  άββά  Ήσαίου 
τοΰ  άναχωρητοΰ  Λόγοι  πάνυ  ώφέλειμοι.” 

Λόγοι  κθ',  ών  α'  “Έντολαί  τοΐς  μετ'  αύτοΰ  ούσιν  άδελφοις.” 
...κθ'  “θρήνοι.” 

Έν  αρχή  Π ίναξ  τών  περιεχομένων. 

6ι37·  63ο. 

Χαρτ.  8.  (0,22  x0,132).  XV.  (0.262). 

1  (φ.  I  α).  Εγκωμιον  εις  τον  άγιον  ’Ιγνάτιον  τον 
θεοφορον. 

Αρχ.  (άκέφ.)...  κατορθωμάτων  καλεΐ  ό  λογισμός  δέ 
ταράττε[ται ]  καί  θορυβείται.  Ύέλ.  ϊν’  όμοΰ  καί  ευ¬ 
φραινόμενοι  καί  κερδαίνοντες  καί  έκεΐ  σύσκηνοι  τοΐς 
άγίοις  τούτοις  καί  όμοδίαιτοι  γενέσθαι  δυνηθώμεν, 
εύχαΐς  τών  άγιων  αυτών  χάριτι  καί  φιλανθρωπία.... 

2  (φ.  ΙΟ  α).  Κυρίλλου  Άλεξανδρείας  Εις  την  νπεραγίαν 
Θεοτόκον. 

3  (φ·  15  α)·  Έττιφανίου  Κύπρου  Εγκωμιον  εις  τήν 
Θεοτόκον. 

4  (φ.  23  α).  Άθανασ-ίου  Άλεξανδρείας  Εις  τήν  Θεοτόκον. 

5  (φ.  31  °0·  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης  [Παλαμά]  Λόγοι, 
α'  (0.  31α).  Περί  τών  Χριστού  μαρτυρίων. — β'  (0.  38  α). 

Εί?  τήν  γέννησιν  τοΰ  Χριστού. — γ'  (φ.  44  α).  Περί  βαπτί- 
σματος. — δ'  (φ.  50  β).  Εις  τήν  εορτήν  τών  Φώτων. 

6  (φ.  5§  β)-  Μεθοδίου  Πατάρων  Εις  τήν  Ύπαπαντήν. 

7  (Φ·  73  β)·  Κυρίλλου  Άλεξανδρείας  Εις  τήν  *Υπα- 
παντήν. 

8  (φ.  79  α)·  Αθανασίου  Άλεξανδρείας  Εις  τον  Ευ¬ 
αγγελισμόν. 

9  (φ·  91  «)■  Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα  Εις  τον  Ευαγ¬ 
γελισμόν. 

ίο  (φ.  99  α)·  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης  [Παλαμά] 

Είί  τήν  Κ οριακήν  τών  Β αΐων. 

11  (φ.  105  α).  “Λόγος  εις  τά  σωτήρια  πάθη 
τοΰ  Κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος  ημών  Ιησού  Χρίστου.” 
Άρχ.Άκουε  ούρανέ  καί  ό  τών  αγγέλων  άπας  κύκλος 

καί  εΐ  τι  μεΐζον. 

12  (φ.  113  α).  Νικολάου  τοΰ  Καβάσιλα 

Εί;  τήν  ’Α νάληψιν. 

13  (φ·  124 β).  Νικήτα  τοΰ  φιλοσόφου  Λογοι. 

α'  (0.  124/3).  Έγκώμιον  εις  Ιάκωβον  τόν  τοΰ  Ζ εβεδαίου. — 
β’  (φ.  132  α).  Εί5  Ίωάννην  τόν  εύαγγελιστήν.— γ'  (φ.  134α). 
Είϊ  τόν  απόστολον  Βαρθολομαίον. — δ'  (φ.  140  α).  Είϊ  τούς 
δώδεκα  Αποστόλους. — ε'  (φ.  147  α).  Είϊ  τόν  απόστολον  Παύλον. 

14  (φ·  162  α).  “Λόγος  εις  τον  πλούσιον 
καί  εις  τόν  πένητα  Αάζαρον.” 

Άρχ.  Τό  λοιπόν  καίτοι  τί  πονηρόν  έλεγον  οΰτοι  οί 
&νθ  ρωποι. 

15  (φ·  ΐ86  α).  Νείλου  πατριάρχην  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  'Ομιλιαι  δώδεκα. 

Ή  τελευταία  τούτων  τελευτά  (κολ.)'  καί  τών  άναγκαίων 
αποριών  συγχωρήσας  ταλαιπωρεΐσθαι  ΐνα  κάν  οϋτω 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


407 


συνωμεν  καί  ζητήσωμεν  τήν  αιτίαν  της  τιμωρίας  καί... 

Τό  ύπ’  άρ.  3  φέρει  έν  τφ  κώδικι  αριθμόν  “ Όμιλία  ε'.” 
"Εντεύθεν  είκαστέον,  ότι  δύο  λόγοι  είσίν  οί  ττρό  του  άρ.  1 
έκπεσόντες. 

*6ΐ3δ.  631. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVII.  [φ.  246). 

1  ( φ .  I  α).  Βιθ5  καί  πολιτεία  τον  όσιον  Νηφωνος. 

2  (φ.  49  α)·  “Διατα£ΐ5  τον  πατριαρχον  Αβραάμ.” 

3  ( φ .  67  β).  “  Λογο?  εις  την  υφωσιν  τον  τιμίον 

καί  ζωοποιού  Σταυροΰ  καί  πως  ηΰρεν  αυτόν  η  μακαρία  Ελένη 
η  βασίλισσα.” 

4  (φ.  8ι  α).  Βιος  καί  πολιτεία  τον  άγιου 
Άνδρέου  του  διά  Χριστόν  σαλοΰ. 

"Απαντα  έν  τη  καθωμιλημένη. 

Έν  τέλει'  Έγράφ η  έν  ετη  αχπ γ'  (  —  1683)  διά  χειρός 
καμοΰ  Ιωσήφ  ίερο μονάχου. 

Έν  φ.  81α  κομψόν  έπίτιτλον. 

6ΐ39·  632. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,155).  XVIII.  (σ.  426). 

1  (σ.  ι).  “Περί  των  πε  καθολικών  κανόνων, 
των  θείων  καί  ιερών  ’ Αποστόλων .” 

2  (σ.  19)·  “  Διηγήσεις  ψυχωφελείς 

περί  του  νέου  παραδείσου,  -ήτοι  Αποφθέγματα  καί  βίοι  των 
άγιων  πατέρων.” 

3  (σ.  347)·  Αλβέρτου  Μαρίνου  του  Χίου 

Αόγος  εις  την  σταύρωσιν  του  Χρίστου. 

Τό  ύπ’  άρ.  3  γεγραμμένον  άλλη  χειρί  του  αύτοΰ  αίωνος.  Έν 
δό  τέλει  καταλογάδην 

Τόν  δακτύλοις  γ ράψαντα,  τόν  κεκτημένον, 
τόν  άναγινώσκοντα  σύν  π ροθυμία, 
φύλαττε  τούς  τρεις  ώ  Τ ριάς  τ ριςολβία. — 

Και  τάδε  καμοΰ  Αιονυσίου  ιερομόναχου  έξ  Άγραφων 
αψοθ'  κατά  μήναν  Μάρτιον  (  =  1779). 

6140.  033- 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVI.  (0.  108). 
Εύεργετηνός  (ακέφαλος). 

Άρχ.  (άκέφ.)'.,.καί  σκώληξ  ατελεύτητος ·  οΰ  ταΰτα 
μόνον  παρίστησιν. 

Έν  φ.  107  β,  108  α  καί  108  β  Δένδρα  των  κακιών. 

6ΐ4ΐ·  634· 

!Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  ΧνΠΙ.  (0.69). 

1  ( φ .  I  α),  “Ησυχίου  πρεσβυτε'ρου 

καί  καθηγουμένου  τής  μονής  τής  Βάτου  Κεφάλαια  κδ'  κατ’ 
άλφάβητον  λίαν  ψυχωφελή.” 

2  (φ.  17  β)·  Γρηγορίου  Σιναίτου  Περί  ησυχαστών. 

3  (φ·  41  α)·  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 

“’Βκ  τοΰ  β'  βιβλίου  αύτοΰ.” 

6142.  635· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,16).  XVII.  (0.140). 
I  (φ.  I  α).  Άββά  Νείλου  Κεφάλαια  καί  γνώ/χαι. 
α'  λφ.  1  α).  “  Τοΰ  αύτοΰ  αγίου  Νείλου  Περί  προςευχής 
κεφάλαια  ρνγ'.” — β'  ( φ .  12/3).  Άνεπίγραφον.  Άρχ.  Φόβον 
θεοΰ  έχε  καί  πόθον  καί  καθαρή  μαρτυρίφ  τής  συνει- 


δήσεως. — γ'  ( φ .  15α).  “Τοΰ  αύτοΰ  αγίου  Νείλου  Τνωμαι 
άπάγουσαι  των  φθαρτών  καί  κολλωσαι  τούς  άφθάρτοις  τόν 
άνθρωπον.”  Έν  τω  μεταξύ  έξ  φύλλα  άγραφα.  Ύέλ.  ( κολ .)· 
έτοιμασθείς  σιτεύεται.  Οΰαί  τφ  ύπ  οκριτή  Άτι... — 
δ'  (0.  24  α).  Περί  των  όκτώ  πνευμάτων  τής  πονηριάς.  Καί 
δή  1  (0.  24  α).  Περί  γαστριμαργίας.  ’Άρχ.  (άκέφ.)’ ...άτονίαν 
άποδυρόμενον  μηδέ  πόνης  αυτό  πολυτελείς  βρωμάτων. 
2  (0.  24  α).  “  Περί  πορνείας.”  3  (0.  25  β).  “  Περί  φιλαρ- 
γυρίας.”  4  (0.  26/3).  “Περί  οργής.”  5  (φ.  27α).  “Περί 
λύπης.”  6  (0.  28α).  “Περί  άκηδεία ς.”  7  (0.29α).  “Περί 

κενοδοξίας.”  8  (φ.  30  α).  “  Περί  ύπερηφανείας.” — ε'  (φ.  31  α). 
“Τοΰ  αύτοΰ  Γνώμ,αι  αβος  ”  (  =  άλφάβητος) .  ’Άρχ.  Αρχή 
σοφίας  ή  σεαυτοΰ  κατάγνωσις.  Βόλτιον  εΐκή  λίθον 
βαλεΐν  ή  λόγον.  Γίνου  τοΐί  πάσιν  ώς  σύ  θέλεις  τούς 
πάντας.  Ύέλ.  "Ωτων  καί  γλώσσης  μέγας  ό  κίνδυνος. 
— Γ'  (0.  31/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  έτε'ρου  α/30!.”  ’Άρχ.  Άτοπον 
έστι  τόν  διώκοντ α  τάς  τιμάς  φεύγειν  τούς  πόνους  δι’ 
ών  αί  τιμαί.  ΤΑ.  Ώ  άπό  τής  φιλαυτίας  τα  πάντα 
μισούσης. — ζ'  (φ.  32  α).  "Ετεραι  γνωμαι. — η'  (φ.  32  β). 
“Τοΰ  αύτοΰ  Σκέμματα.” — θ’  (φ.  35/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Κε0άλαια 
διάφορα  προς  ασφάλειαν  ψυχής  πρός  Β ΰλόγιον  μοναχόν...” — 
ι  (0.  58/3).  “Άρεταί  καί  κακίαι.” — ια'  (φ.  62α).  “Τοΰ 
αύτοΰ  "Οροι  παθών  ψυχής  λογικής.” — ιβ'  (φ.  63/3).  “Τοΰ 
αύτοΰ  Π αραίνεσις  έτέρα  πρός  μοναχούς.” — ιγ'  (φ.  67  α).  “Τοΰ 
αύτοΰ  Ύποθήκαι.” 

2  (φ.  68  β).  Εύαγρίου  μοναχοΰ  Κεφάλαια. 

α'  (0.  68α).  “Εύαγρίου  μοναχοΰ  Κε0άλαια  πρακτικά.” — 
α' — ε'. — β'  (0.69α).  “Περί  των  η'  λογισμών.”  Γ' — ιδ'. — 
γ'  (φ.  71α).  “  Πρόί  τούς  η'  λογισμούς.”  ιε' — λγ' . — δ'  (φ. 
74α).  “Περιπαθών.”  λδ' — λθ' . — ε'  (0.76α).  “'Ύποθήκαι.” 
μ' — νγ' . — Γ'  (0.  77/3).  “Περί  των  έν  τοΐς  ϋπνοις  συμβαι- 
νόντων.”  νδ' — νΓ'. — ζ'  (φ.  78α).  “Περί  καταστάσεως  έγγι- 
ζούσης  τή  άπαθεία.”  νζ' — ξβ' . — η'  (φ.  79  α).  “  Περί  άπαθείας 
συμβόλων.”  ξγ' — ο'. — θ'  (φ.  79/3).  “θεωρήματα  πρακτικά.” 
οα' — β.—ι'  (φ.  81α).  “Τοΰ  αύτοΰ  Πρόί  τούς  έν  κοινοβίοις  ή 
συνοδίαις  μοναχούς.” — ια'  (φ.  87/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Πρόί  τά 
κατά  μοναχούς  αίτια,  καί  ή  καθ’  ησυχίαν  τούτων  παράθεσις.” 
— ιβ'  (φ.  95/3).  “Τοΰ  αύτοΰ  Περί  λογισμών.” — ιγ'  (φ.  126/3). 
“  Περί  αγιασμού.” — ιδ'  (φ.  131  α).  “Έτερα  κεφάλαια.” 

Έν  τή  ψα.  τοΰ  φ.  Ια  δι’  άλλης  χειρός'  Έν  άρχαίς  μεμ¬ 
βράνη  εΰρον  συγγραφέα  τόν  Εύάγριον  μοναχόν,  όλων 
των  έν  τή  βίβλφ  ταύτη  γεγ ραμμένων  με  .  Χρίστος 
X  ι  κηφόρου... 

6ΐ43·  636. 

Χαρτ.  16.  (0,178x0,108).  XIX.  (σ.  90). 

1  (σ.  ΐ).  “  Διδασκαλία  αρίστη  έρρο.νισ  θεΐσα 

παρά  των  θείων  πατέρων  τοΰ  μυστηρίου  τής  νοεράς  προςευχής.” 

Συλλογή  αποσπασμάτων  διαφόρων  πατέρων,  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου,  Γρηγορίου  Παλαμά,  Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου 
καί  άλλων. 

Έν  σ.  74·  αωλζ.,.Αύγούστου  1  (  =  1837).  Δι’  άλλη!  δε 
χειρός  καί  μέλανος'  Ό  ταπηνός  καί  αμαρτολός  Σωφρόνιος 
έλάχιστος  έν  Μοναχής. 

2  (σ.  77)·  “  Επιστολή  τον  χαρακτήρα  τον  ί&ωτήρος 

Ίησοΰ  Χριστού  περιγράφουσα'  εστάλη  λατινιστί  παρά  Π. 

Λεντούλου  τοΰ  τότε  διοικητοϋ  των '  Ρω  μαιών  έν’Ιουδαίμ.  Ε  ύρέθη 
δέ  μεταξύ  των  χειρογράφων  τοΰ  Βατικοίνου.” 

Τέγραπται  άλλη  χειρί. 


408 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  (σ.  85)·  “  Έτεροι  περίοδοι  τοΰ  άγιον  Ιωάννου  τον 
Θεολόγου.” 

" Αλλη  δέ  χειρί·  “Ευχή  τοΰ  ’ Ιωάνναν  του  θεολόγου  εις  τό 
τέλος  τις  περίοδου." 

6ΐ44·  637· 

Χαρτ.  16.  (0,18x0,115).  XIX.  (0.51). 

1  (φ.  I  α).  “  Τό  Ψαλτηριον  το  υπό  τον  ιερόν 

Αυγουστίνου  τή  ίδίςι  αΰτοΰ  σννει τιτμηθέν." 

2  ( φ .  15/^)·  Αντίγραφα  εκκλησιαστικών  συγγραφέων. 

3  (φ·  17  α).  Πασχάλιον  των  ετών  1860 — 1876. 

Έν  αρχή"  Έγράφη  τό  παρών  χηρόγ  ραφον  Πασχ ήλιον 
τοΰ  1859'  α,ωνθ'  Ίαννουαρίου  3,  γ'  ήμέρμ  Σαββ.  έως 
1859  α,ωνθ’  Ίαννουαρίου  10,  ι  ήμέρμ  Σαββάτω  Όνή· 
σιμό *  ’ΑΜόναχο*.  Έν  δέ  φ.  34/3·  Πασχάλιον  χρονικιρ 
των  έτών  17.  ι£λ  Άρχόμενον  άπό  τοΰ ς  1860  αωξ'4 
έτος  έως  τους  1876  άποστ.  έτος  καί  τεληώνη4  ληπόν 
δεξου  Αδελφέ  Ιουστίνε  τό  παρών  χη  ρόγ  ραφον  Πα¬ 
σχάλιον  καί  π ροςεύχου  καί  διά  τεμέ. 

4  (Φ·  35  α)·  -λεξικόν  τρίγλωσσον  κατ’  αλφάβητου 
μέχρι  τον  Π. 

“'Ρωμ αίΐκα,  βλάχικα,  άλβανίτικα."  Τέγραπται  κατά  τρεις 
σελίδας. 


6ΐ45·  638. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,192x0,132).  XIX.  (φ.  59). 
“  Βιβλίου  καλούμενου  ·!·  Σημειώσεις  ·".· 

Ει*  τα  τέσσαρα  θεία  καί  ιερά  ευαγγέλια.  Των  Κεφαλαίων 
καί  στίχων  εις  τάς  περικοπάς  τοΰ  ίεροΰ  Ευαγγελίου  όλων,  των 
εβδομάδων  καί  των  δώδεκα  μηνών..." 

’Εγράφη  τό  παρόν  χειρόγραφων  έν  έτει  σωτηρίιρ 
1862  μωξβ'  Δεκεμβρίου  5,  ε  ημέρα  δ'. 


6146.  639. 

Χαρτ.  8.  (0,208x0,15).  XVIII.  (0.154). 

1  (φ.  I  α).  “  Προοίμιον  με  λείσιν  αποριών  τινών 
των  περιεχομένων  έν  τιρ  παρόντι  τεύχει." 

2  (φ.  8  β).  “'Ωδε  σημείου  μεν  τους  άπό  Κωνσταν¬ 
τινούπολή  εις  μονήν  Βατοπαιδίου  κομησθέντ ας 

άριθμούς’  οί  όποιοι  ώς  είπασιν  εύρίσκονται  εις  ένα  κιύνιον 
παλαιόν  έκομίσθησαν  δέ  κατά  τό  1846. 


δεύτερον 
(β)  1833 
1 
8 

3 

έγινεν  3  έπανάστασις 

της  1848  Ευρώπη* 

1 

8 

4 
8 

1869 

μέλλει  άπωλεσθην αι 
τό  οθωμανικόν  κράτος 

3  (φ.  9  α)·  Ε  Π.  Σεριφίου 


πρώτον 
(α)  1797 
1 
7 
9 

7  σοΰμα 

1821  έγινεν  η  έπα 

1  νάστασις 

8 

2 

1 

1833  έστέφθη  ό 
“Οθων  της 
Ελλάδος 

Στίχοι. 


α  (φ.  9  α).  “  Κ λιματηρ  καλείται  η  βίβλος." 

Αγγελία  προκήρυξις. 

Κ ληματηρ  άσματος  ωδών 
Άναβα,  κατά/ 3α,  επτά  άναβαθμών 
"Αρδην  φσον  άσ μολογη 
έτη  π  ροκείμενα  συμβάν  ηχολογεί. 

Αγγελία.  Πρόλογο*. 

"Αρχ.  Τήν  αγγελίαν  φέρω  έκ  της  γραφής4 
προςέχετε  εις  ταύτην  οί  γηγενείς. 

Ύέλ.'Ο  κάλαμός  μου  είναι  ταχύς,  εύθύς  ώ*  ξίφους, 
τό  δνομα  ώ*  έχω  I.  Π.  έκ  Σερίφου. 

Σέριφος  ή  Αακεδαιμονία 
Άντεγ ράφη  τψ  1849. 

— β'  (0.  10  α).  “  Σύνθεμα  I.  Π.  Σεραφίου  -ήτοι  Λακεδαιμονίου, 
Έν  Άθήναις  έν  έτει  1847  αωμ]-.  ” 

’Άρχ. 

'Ω*  άπ’  αρχής  πάντα  τά  έθνη  ήσαν  τρυφηλά 
Στην  είδωλολατρεία  έτρεχόν  ώς  τυφλά 
Ώδαί  των  άναβαθ μών. 

4  (φ.  2 6  β).  [Τοϋ  αύτοΰ].  “Ώδε  η  σοφία  6  εχων 
γοϋν  άριθμησάτω’  άς  εύρη  τούς  χαρακτήρας  τοΰ  άριθμοΰ  τοΰ 

θηρίου..." 

"Ε  πονται  διάφοροι  αποκαλύψεις  καί  χρησμοί,  Ιδίως  περί  τοΰ 
οθωμανικού  κράτους. 

5  (φ.  3°  α)·  “  Περί  τοΰ  χρησμόν  Λε'οντος  τοΰ  σοφοΰ 
πώ?  έκλαμβάνεται  τό  Κ  στοιχεΐον... Ιακώβου  ”  [μονάχου]. 

6  (φ.  31  β)·  Ε  Π.  Σεριφίου  “  Ώδαί  Ζ  δια  στίχων 
ομοιοκατάληκτων.” 

Έν  τέλει’  Έν  Άθήναις  τή  κε.  25  Μ  αρτίου  1847.  ό 
Συγγραφεύς  I.  Π.  Σερίφιος. 

7  (φ.  34  β)·  Ή·®  αύτοΰ  “  Συνεχεία  τής  βίβλον  καί 
διασάφησες." 

8  (φ.  4°  α)·  “  Ερμηνεία  τί  δηλοΐ  σαββατισμός.” 

9  (φ·  42  α)·  “ Έτεροι  μα ρτυρίαι  ΤΙροφητών 

καί  Αποστόλων  καί  τοΰ  Αγαθάγγελου  εις  τήν  λύτρωσιν  τής 
αιχμαλωσίας  τών  Κριστιανών." 

Έν  τέλει’  Ώ  Κύριε  σώσον  ημάς  μωμθ'  (  =  1849). 

ΙΟ  ( Φ·  55  α).  “  Τοΰ  άγιου  Ταρασίου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως  Περί  τής  νήσου  "Ύδρας.  Έκ  τής 
βιβλιοθήκης  Βιε'ννα*  Αυστρίας." 

Στίχοι  άνομοιοτέλευτοι. 

11  (φ.  55  β )■  “Περί  τοΰ  σιμωνιακόν  εγκλήματος, 
όπου  προτείνει  ό  συγγραφεύς,  κατήγορων  τήν  έκκλησίαν' 

αποκρίνεται  ή  έν  τή  άγίμ  Σοφία  σύνοδος  ορθοδόξων  επί  Κων¬ 
σταντίνου  τοΰ  έσχάτου  ταΰτα.” 

12  (φ.  56  α).  “  Περί  τοΰ  δί  αστέρων  μελανών 
φανησομένου  Σταυροΰ  όποΰ  λέγει  ό  Σερίφιος.” 

13  (φ·  57  α)·  Ε  Π.  Σεριφίου  “ Αναβαθμός  ελ” 

Έν  0.  61α"  Αυτά  μέσον  τής  στιχουργίας  όντα  παρεν- 
θέσαμεν  ώδε  ώ*  ούκ  άνήκοντ α  τη  έκκλησία’  μάλλον 
δέ  τής  φρενοβλαβείας  τοϋ  Ν εοφύτου  έξ  Ιουδαίων 
γέμοντα  γυμνήν  θείαν  χάριτος  τήν  έκκλησίαν  είναι 
κη  ρύξαντος,  καί  όπαδούς  τούς  ταΰτα  φρονοΰντ α* 
πανταχοΰ  έπισπάσαντος’  δρα  σελ.  90  τά  τοΰ  Αατινό- 
φρονος  Άλατίου’  δθεν  εύσεβώς  αύτά  άνατρέπομεν. 
Έν  δέ  τέλει'  μωμθ'.  (  =  1849)  άντεγράφθη,  καί  μετ' 
άκριβοΰς  έπιθεωρίας  ορθοδόξου  φρονήματος  έπεδιορ 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


409 


θώθη  πα ρά  Μοναχού  οίκτροΰ  Ιακώβου  κατ'  αϊτησιν 
τίνος. 

14  ( φ.  63  α).  “  Σημείωσες  των  κεκκομενων 
φύλλων  τα  ΰποκάτωθεν  λειπομένων.” 

15  ( φ.  67  α).  “Μεθοδίου  επισκόπου  Πατάρων 
Πρόφθεγμα,  περί  των  έσχατων  ήμερων  άντιγραφέν  παρά 

τίνος  παλαιού  χειρογράφου,  ό  βίος  αύτοΰ.” 

Κείμενον  μεθ'  ερμηνείας. 

ΐ6  (φ.  8ΐ  α).  “  ΙΙροφητεΐαι  τον  μακαρίου  Άνδρεου 
τοΟ  κατά  Χριστόν  σάλον.” 

17  ( φ·  85  α).  “Χρησμοί  Ταρασίου  πατριάρχον  Κων¬ 
σταντινουπόλεως.  ” 

Κείμενον  μετ’  έξηγήσεως  κατά  παραγράφους. 
ΐ8  (φ.  88  α).  “  Χρησμοί  ΆλεξάνΒ ρου  οικουμενικοί) 
διδασκάλου  χρηματίσαντος  έπϊ  τής  βασιλείας  Ηρακλείου.” 
Κείμενον  μετ’  έξηγήσεως  κατά  παραγράφους. 

19  ( φ.  89  α).  “"Ετεροι  Δε·οντο$  τού  σοφού  βασιλεως." 

20  ( φ .  90  α).  “  ΐΐροφητεΐαι  τον  Ιερωνύμου 
’  Αγαθάγγελου  μέ  παράφρασιν.” 

21  ( φ .  104α).  “Έκ  της  ερμηνείας  της  ιεράς 
Άποκαλύφεως  [Αναστασίου]  τού  Γορδίου  κατά  παρά- 

φρασιν  καί  π ροςθήκην .” 

2  2  (φ.  140  α).  “  Τοΰ  [Αναστασίου]  Γορδίου 

Κατά  Λατίνων  περί  τής  έκπορεύσεως  τοΰ  άγιου  Πνεύματος 
( γνώμη  Λατίνων).” 

Έν  τέλει’  'Ο  Αναστάσιος  Τόρδιος  έξ  Ακαρνανίας, 
είδήμων  τής  ' Ελληνικής  καί  λατινικής  γλώσσης,  καί 
φιλοσοφικής  θεολογίας,  έγραφε  το  παρόν  έγχειρίδιον 
περί  βασιλείας  Μωάμεθ,  καί  Αντίχριστου,  καί  κατά 
τοΰ  άντιθέου  ΐίάπα,  καί  άλλα  ώφέλιμα  όρθοδόξως 
κατά  τό  “έτος  αφγ :  1703.  Αναστάσιος  έκαλεΐτο  κο¬ 
σμικός  πρώτον·  Τόρδιος  δέ  μετωνομάσθη  διά  τοΰ 
άγγελικοΰ  σχήματος. 

6ΐ47·  640. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,185  x  0,125).  XVIII.  (0.69). 

1.  Νομ,οκάνων. 

Περιέχει  τούς  κανόνας  των  Αποστόλων,  τούς  των  συνόδων 
καί  τούς  των  πατέρων  ιδίμ  έκάστους  κατ’  άλφάβητον . 

Έν  τέλει  ΤΙίναξ  των  περιεχομένων  άλφαβητικός. 

2.  Περί  σνγχωρήσεως  αμαρτιών  κατ  ερωτησιν  και 
ά  πόκρισιν. 

"Αρχ.  Έρ.  Πόάεν  έπιγινώσκει  άνθρωπος,  Άτι  συνε- 
χώρησεν  αύτιρ  ό  θεόϊ  τάς  αμαρτίας  ; 

3·  Δοξαστικά,  δυο. 

4·  Έ^αποστειλάρια  δυο. 

6148.  641. 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,152).  XVIII.  (0.139). 

“  Κυροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  ιττωχοΰ  Προδρόμου 
Τετράστιχα  Ιαμβεΐα,  καί  ήρφα  εις  τά  κεφαλαιωδω ς  ρηθέντα 
έν  τη  παλαιό,  πάση  γραφή.  Τένεσις'  εις  τό  έξαήμερον  έργον 
τοΰ  θεοΰ.” 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Μετά  τοΟ  περικαλύμματος  π ροςκε κολλημένα  φύλλα  (Χαρτ. 
XVI.)  περιέχοντα  μέρος  Μηνολογίου. 


6ΐ49·  642. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XIX.  (0.109). 

1  (φ.  I  α).  “Έξήγησις  τον  δευτέρου  κανώνος 

τής  Κοιμήσεως  τής  Θεοτόκου." 

Έν  τή  καθωμιλημένη.  Ατελές. 

2  (φ.  Ι4α)·  Έγκωρ,ιον  εις  τον  άγιον  Χαράλαμπον. 

3  (φ·  17  β)·  “  Έξήγησις  τον  κανόνος  τής  Υπα¬ 
παντής." 

4  (φ-  2  2  β).  “  Κανών  των  Β αίων." 

5  (φ.  28  β).  Έξήγησις  τον  κανόνος  τών  Χριστου¬ 
γέννων. 

6  (φ.  33  °0·  “  Γνωρ,ικα  τετράστιχα  τοΰ  άγιον 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου.” 

7  (φ.  39  α)·  Τού  αυτού  Γνωμικα  δίστιχα. 

8  (φ.  43  β)·  “  Τοΰ  άββά  Νείλου  (επάρχον 

Κωνσταντινουπόλεως)  Στίχοι  κατ’  άλφάβητον  προς  αρχαρίους 

μοναχούς.” 

9  (φ·  4^  α).  “  Τά  επίλοιπα  τετράστιχα  τον  αγίου 

Γρηγορίου.” 

ΙΟ  (φ.  52α).  Αγαπητού  διακόνου Έκ^εσις  κεφαλαίων. 

11  (φ.  79  α)·  Φωκυλίδου  Στίχοι. 

12  (φ.  93  β)·  “  Εξηγήσεις  τον  εν  άγιο ις  πατρος 
ημών  τον  Χρυσοστόμου  Ίωάννου.” 

Τά  ύπ'  άρ.  6,  7  καί  10  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την 
καθωμιλημένην. 

6150.  643· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,192x0,13).  XIX.  (0.254).. 

1  (φ.  I  α).  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου  Αογος  περί 
προςενχής. 

Έξήγησις  εις  την  καθωμιλημένην . 

2  (φ.  25  α).  Κανόνων  εξηγήσεις. 

α'  (φ.  25  α).  Κοσμά  Κανών  εις  τόν  τίμιον  Σταυρόν. — β'  (φ. 
39  α).  Κοσμά  καί  Ίωάννου  τού  Δαμασκηνού  Κανών  εις  την 
γέννησιν  τοΰ  Χριστοΰ. — γ'  (φ.  41α).  ίί'Έτερος  κανών  ιαμβικός 
διά  στίχων  ηρωικών.” — δ'  (φ.  67  β).  Κοσμά  καί  Ίωάννου  τοΰ 
Δαμασκηνού  Κανών  τών  θεοφανείων.—ε'  (φ.  69  α).  “'Βτόρα 
[ έξήγησις ]  τών  ήρωελεγείων  στίχων  τοΰ  κυρ  Ίωάννου  ”  [τοΰ 
Δαμασκηνού]. — ζ~'  (φ.  94  α).  Κοσμά  Κανών  εις  την  Τπα- 
παντήν. — ξ'  (Φ·  107  α).  Ίωάννου  τού  Δαμασκηνού  Κανών  τοΰ 
Ευαγγελισμού. — η'  (φ.  122  α).  Κοσμά  Κανών  τών  Βαΐων. — 
θ'  (φ.  134  α).  Τού  αυτού  Κανών  τής  μεγάλης  Δευτέρας. — 1'  (φ. 
137  α).  Τού  αυτού  Κανών  τής  μεγάλης  Τρίτης. — ια'  (φ.  140). 
Τού  αυτού  Κανών  τής  μεγάλης  Τετάρτης. — ιβ'  (φ.  145  α). 
Τού  αυτού  Κανών  τής  μεγάλης  ΤΙέμπτης. — ιγ'  (φ.  157  α). 
Τού  αυτού  Κανών  τής  μεγάλης  ΐίαρασκευής. — ιδ'  (φ.  ...).  Τοΰ 
αυτού  Κανών  τοΰ  μεγάλου  Σαββάτου. — ιε'  (φ.  178  α).  Ίωάννου 
τού  Δαμασκηνού  Κανών  τής  Κυριακής  τοΰ  Πάσχα. — ιξ~'  (φ. 
189/3).  Κοσμά  Κανών  τής  Πεντηκοστής.  Έν  φ.  212 β· 
Ε ίληφε  τέρμα  καί  ό  παρών  Κανών  τής  άγιας  Πεντη¬ 
κοστής  έξήγησις  1803  Άπριλλίου  είκοσι. — ιξ'  (φ.  213α). 
Κοσμά  Κανών  τής  Μ εταμορφώσεως. — ιη’  (φ.  234  α).  Τοΰ 
αυτού  Κανών  τής  Κοιμήσεως. — ιθ’  (φ.  235  β).  Ίωάννου  τοΰ 
Δαμασκηνοΰ  Κανών  τής  Κοιμήσεως. 

Έν  φ.  252  α  Σημείωμα  τοΰ  βιβλιογράφου  Μανουήλ. 

.  52 


Η.  II. 


410 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6ΐ5ί.  644· 

Χαρτ.  8  μι κρ.  (0, 194  χ  0, 132).  XIX.  (0.164). 

1  (φ.  I  α).  “  ’Ε^ηγησις  τών  δώδεκα  κανόνων 

των  μεγάλων  εορτών.” 

Αρχεται  άπό  του  τής  Μεταμορφώσεων. 

2  (φ.  5 &  α)·  41  Ε^ηγησις  της  παλαιάς  τάσης 

Γραφής.” 

Τέλ.  (κολ.)’  να  εξωλοθρέψη  έξαλείφη  φθείρει  αυτό 
το  χένον  των  Εβραίων. 

3  (φ.  75  α)·  Αουκιανου. 

α’  (φ.  75  α).  ΙΙερ!  τοΰ  άκούειν  “Παρά  διδασκάλου  Εΰγενείου 
Ιθακήσιου  τον  Καραβιού.” — β'  (φ.  104  α).  Περί  πολυπραχμο- 
σύνην. 

Έν  φ.  104α·  Γ ρηχορίου  υίοΰ  Γεωργίου  τον  Ζάλα. 

4  (φ.  1θ6α).  Αγαπητού  διακόνου  Έκβεσις  κεφα¬ 
λαίων. 

5  (φ.  1 1  7  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

' Ομιλία  β'  είν  τήν  αρχήν  τη 5  κτίσεων. 

6  (φ.  134  α)·  Βασιλείου  του  μεγάλου  Εις  Βαλαάμ 
μάρτυρα. 

7  (φ.  141  α)·  Του  αϋτοΰ  Περί  πολνπραγμοσννης. 

8  (φ.  1 6 1  α).  Έζηγησις  εις  τους  Αίσωττείους  μύθους. 

Τά  ύττ’  άρ.  3 — 5  μετά  διάστιχου  έξηχήσεων  είν  την  καθω- 

μιλημένην. 

6ΐ52·  645· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,13).  XVIII.  (φ.  72). 

1  (φ.  I  α).  Λουκιανού  Τό^αρις  η  φιλία. 

Έν  φ.  45  α  έλλιτέί. 

Μετά  διάστιχου  έξηχήσεων  είν  τήν  καθωμ ιλημένην. 

2  (φ.  57  α)·  “  Γαβρίου  Έλληνος  Τετράστιχα.” 

6153·  646. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,196x0,146).  XIX.  (0.96). 

X  (φ.  I  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Κατά  των  όργι- 
ζο  μενών. 

2  (φ.  9  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

α'  (0.  9  α).  Βί$  τον  απόστολον  Παύλον. — β'  (φ.  18  α).  Εί$ 
Εΰτρόπιον. 

3  (φ.  3°  α)·  [Λουκιανού]  “Τιμών  η  μισάνθρωπος. 

1785  Νοεμβρίου  α'.” 

4  (φ·  67  α).  Άββά  Νείλου  Αόγος. 

’Άρχ.  (άκέφ.)\..τέθνηκεν  ιδού  Μ  ω  ϋ  σ  η  τό  σόν  στόμα 
και  πών  λαλήσειν. 

Έν  0.  85  α’  Τέλοϊ  του  έν  άχίοιν  πατρός  ημών  Νείλου. 

5  (φ.  86  α).  Λόγος  ανεπίγραφος. 

“Αρχ.  (άκέφ.)'...τόν  έχθρόν  ήμύνατο  καί  τόν  θυμόν 
ούκ  άνέπαυσεν,  οΰτων  ό  τόν  άλοιδόρητον  όνειδίίξων. 

Τά  ύπ’  άρ.  1 — 3  μετά  διάστιχου  έξηχήσεων  είν  τήν  καθω- 
μιλημένην. 

6ΐ54·  647· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,192  χ  0,14).  XIX.  (0.  79). 

I  (φ.  I  α).  Άββά  Νείλου  Παραινέσεις. 

Αρχ.  (άκέφ.)\ .  ,μή  ξήτει  παρά  θεοΰ  τά  ήδέα’  μόνα 
δέ  τά  συμφέροντα. 


Έν  0.  15  β’  Ύέλον  τών  παραινέσεων  τον  άγίου  Νείλου. 

2  ( Φ·  15  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Περί  των  τοΰ 
βίου  οδών. 

3  (φ·  25  α).  Λόγος  ανεπίγραφος. 

’Άρχ.  Ποΐο$  ποταπόν  είμϊ  εγώ;  δήλ'  μέχαν  θεο- 
τίμητον  βασιλεύν  όλων  τών  ορατών  κτισμάτων. 

4  (φ.  38  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Γνωμικά  δίστιχα. 

5  (φ.  47  α)·  Ε£ηγησις  εις  τά  δίστιχα  γνωμικά 
Γ ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

6  (φ.  54  α)·  “’Ε^ηγησεις  της  Όμηρου  Βατραχο- 
μυομαχίας.” 

Τά  ύ7τ’  άρ.  1 — 3  μετά  διάστιχου  έξηχήσεων  είν  τήν  καθω- 
μιλημένην. 

6ΐ55·  648. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XIX.  (0.  132). 

1  (φ.  I  α).  “  Διάλογος  Ελληνικός  χάριν  τών 

αρχαρίων. 

2  (φ.  12  α).  “  Χρηστοήθεια  διά  ιάμβων  των  είςα- 

γωγικων  χάριν.” 

’Άρχ.  Ί'υχή  καί  σώμα  ούσία  βροτών  πέλει. 

3  (φ.  20  α).  “  Περί  παραινέσεως.” 

4  (φ.  27  α).  “  Περί  κόσμον.” 

5  (φ.  3°  (3)·  “  Περί  της  τραπέζης.” 

6  (φ.  41  (3).  “Περί  μέθης.” 

7  (φ.  42  α)·  “Περί  έπιμελείας. ” 

8  (φ.  42  /3).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Γνώμαι 
μονόστιχοι  κατ'  άλφάβητον. 

9  (φ·  44  α)·  “"Ετερα  κατά  στίχους  τοΰ  αϋτοΰ 
παραινετικά  πρόν  Φιλόπονον.” 

ΙΟ  (φ.  48α).  Άγαττητοΰ  διακόνου  Εκβεσις  κεφα¬ 
λαίων. 

1 1  (φ.  7°  α).  Λουκιανού  Ενυπνιον. 

12  (φ.  8θ  α).  Ίσοκράτους 

α'  (0.  86  α).  ΙΤρό$  Αημόνικον. — β'  (φ.  110α).  Πρόϊ  Νικοκλέα 
Τά  ύπ’  άρ.  1 — 5,  8,  9,  11  καί  12  μετά  διάστιχου  έξηχήσεων 
είν  τήν  καθωμιλημένην. 

6156.  649· 

Χαρτ.  8.  (0,205  x0,145).  ΧνΐΗ.  (0.110). 

1  (φ.  I  α).  Θέματα  εκ  της  κοινής  εις  την  άρχαίαν. 
Προτάσσεται  έν  άρχη  “Εΐχή  προ  τοΰ  διατρίβειν  περί  τά 

βιβλία.”  Έν  φ.  2  α  Τεχνολογία  τών  χραμμάτων.  Έν  φ.  10  α 
Ερμηνεία  περί  θεμάτων  είν  πρωτοπείρουν. 

2  (φ.  ΙΟΙ  α).  “  Τοΰ  άγιωτάτου  πατριάρχου 

κυρ  Γενναδίου  [τοΰ  Σχολαρίου]  Περί  τήν  θείαν  μυσταχωχίαν.” 

3  (φ.  103  α).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνοΰ 
Επιστολή  “πρόν  τινα.  Τί  έστίν  άνθρωπον.” 

6ΐ57·  650. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (0.34). 
Εκ  τοΰ  ’Λρμενοττούλου  Λείικόν  περιέχον 
κατά  στοιχείον  τά  κοινών  χραφόμενα  ρήματα. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


411 


6158.  651. 

Χαρτ.  8.  (0,215  X  0,154).  XIV.  (0.  227). 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμαξ. 

"Ανευ  τοΰ  πρός  τον  Ποι μένα  λόγο υ.  Μετά  σχολίων  έν  τελεί 
έκαστου  λόγου. 

Έν  τέλει  τοΰ  κώδικος  Πίναξ  των  λόγων  της  Κ λίμακος. 

Κώδιξ  ακέφαλος  καί  κολοβός. 

6ΐ59·  652. 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,17).  XIX.  (0.9  +  244). 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κ,λιμαξ. 

Τά  φ.  217  καί  218  άγραφα. 

6ι6ο.  653· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (φ.  262). 

Μελετίου  τοΰ  Πηγά  Εγχειρίδιου 

■ήτοι  διάλογος  μεταξύ  Αιδασκάλου  καί  Μαθητου.  Μετά 
Προλόγου  καί  Άφιερώσεως  “πατριάρχη  δεσπότη  έν  Χριστφ 
’  Ιησού  θείιρ,  πάσαν  έν  Κ υρίιρ  ύπακοήν  Μελέτιος  πρωτοσύγγελος 
Αλεξάνδρειάς  ό  Κρής.”  Έν  τέλει  της  άφιερώσεως  “ αφπγ' .” 

Έν  τέλει  τοΰ  κώδικος'  Άντανεγνώσθη  τόδε  τό  εγχει¬ 
ρίδιου  πρός  τά  έν  τη  βιβλιοθήκη  τής  Άλεξανδ  ρείας 
ευρισκόμενα  δύω. 

’Έστι  δ’  ή  Κατήχησις ,  ή  άλλως  λεγομένη  ΙΙανδοχεύς. 

6ι6ι.  654· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,17).  XIX.  (0.194). 

1  (φ.  I  α).  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Καταχτήσεις. 

2  ( φ .  Ι79α)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  * Ιαμβοι  εις  δια  φόρους 
υποθέσεις.” 

3  (φ·  183  α)·  Επίγραμμα  εις  Θεόδωρον  τον 

Στουδί την. 

4  ( φ.  1 8 4  /3 )  ·  Ναυκρατίου  όμολογητοΰ 

Εγκύκλιος  περί  τοΰ  θανάτου  θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου. 

Επιγράφεται '  “  Το?5  διά  Κύριον  δεδιωγμένοις  και  πανταχοΰ 
διεσπαρμένοις  πνευματικούς  Αδελφούς  καί  πατράσι  Ναυκράτιοδ 
αμαρτωλός  μοναχός." 

6ι62.  655· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,16).  XIX.  (σ.  420). 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΡΙΑ'  κώδικο ς  τής  Π ατμιακής 
βιβλιοθήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Π ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  67), 
γραφέν  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην  Πηλουσίου. 

Ίδε  καί  6163  (656),  6164  (657). 

6163.  656. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,165).  XIX.  (σ.  662). 

Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΡΙΑ'  κώδικος  τής  ΙΙατμιακής 
βιβλιοθήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  67), 
γραφέν  υπό  Άμφιλοχίου  τοΰ  μητροπολίτου  πρώην  Πηλουσίου. 

Ιδε  καί  6162  (655),  6164  (657). 

6164.  657. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,165).  XIX.  (σ.  319). 

©εοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Κατηχήσεις. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ΰπ’  άρ.  ΡΙΑ'  κωδικός  τής  ΙΙατμιακής 


βιβλιοθήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  67), 
γραφέν  ύπό  Αμφιλοχίου  τοΰ  μητροπολίτου  πρώην  ΙΙηλουσίου. 

"Ιδε  καί  6162  (655),  6163  (656). 

Εγράφησαν  δε  οί  τρεύς  ούτοι  κώδικες  τφ  “  μωπε' — μωπζ~'” 

(=1885—1886). 

6165.  658. 

Χαρτ.  8.  (0,215  χ  0,16).  XIX.  (0.  78). 

“  Βίβλος  έμπεριέχρνσα  τους  πίνακας 

των  κατιχιτικών  λόγων  τής  τε  μικράς  καί  μεγάλης  Κ ατη- 
χήσεως  τοΰ  όσιου  πατρός  ημών  Θεοδώρου  ηγουμένου  τοΰ 
Στουδίου.  Γρα0εΐσα  έν  άγιωνύμιρ  δρει  1887  :  αωπξ' .” 

6ι66.  059- 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,18).  XIX.  (σ.  924). 

'Ρωμανοΰ  τοΰ  μελωδοΰ  Κοντάκια  καί  Οίκοι. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΣΙΒ'  κώδικος  τής  ΙΙατμιακής  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  117),  γραφέν 
τφ  “αωπξ'"  (  =  1887)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
Πηλουσίου. 

'Ίδε  καί  6167  (660). 

6167.  66ο. 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,18).  XIX.  (σ.  501). 

'Ρωμανοΰ  τοΰ  μελωδοΰ  Κοντάκια  καί  Οίκοι. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΣΙΓ'  κώδικος  τής  Π  ατμιακής  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  117  κ.  ε.), 
γραφέν  τφ  “αωπξ'”  (  =  1887)  υπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

’Ίδε  καί  6166  (659). 

6ι68.  66 1 . 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,17).  XIX.  (σ.  1074). 

Ερμηνεία  διαφόρων  πατέρων  είς  τα  Ευαγγελία. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΝΗ '  κώδικος  τής  Π  ατμιακής  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  45  κ.  έ.), 
γραφέν  τφ  “ μωπη’”  (  =  1888)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

6169.  602. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,17).  XIX.  (σ.  877). 

Μελετίου  Πηγά.  Επιστολαι. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  Τ/,Γ'  κώδικος  τής  Πα τμιακής  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  178),  γραφέν 
τφ  “μωπθ'”  (  =  1889)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  Πη- 
λουσίου. 

617Ο.  663. 

Χαρτ.  8.  (0,23  x0,175).  XIX.  (σ.  460). 

Γρηγορίου  ττά-ιτα '  Ρώμης  Διάλογοι  είς  βιβλία  τέσσορα. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΜΗ'  κώδικος  τής  Π  ατμιακής  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  37),  γραφέν 
τφ  “α,ωί,'”  (  =  1890)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
Πηλουσίου. 

6171.  664. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,18).  XIX.  (σ.  799). 

Υπόμνημα  είς  τους  είς  τό  βάπτισμα 

δύο  λόγους  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 


52—2 


412 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  Β'  κωδικοί  τή ί  ΙΙατμιακήϊ  βιβλιο¬ 
θήκη ί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  1),  -γραφήν 
τιρ  “μωφ”  (  =  1890)  ύπδ  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
Πηλουσίου. 

6172.  665. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,175).  XIX.  (σ.  177). 

Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου  Ερωτήσεις  και  αποκρίσεις. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  Ε'  κωδικοί  τήί  Ιϊατμιακήί  βιβλιο- 
θήκη%  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Π ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  3),  γραφέν 
τφ  “α,ωπξ'”  (  =  1887)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
Πηλουσίου. 

6173·  666. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,175).  XIX.  (σ.  187). 

Μάρκου  τοΰ  άσκητοΰ  Λογοι. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  Ρ/,Γ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί  βιβλιο- 
θήκη ί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  112),  γραφέν 
τφ  “  αωπξ' ”  (  =  1887)  ύπό  Αμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
Πηλουσίου. 

6174·  667. 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,165).  XIX.  (σ.  195). 

Βιος  τοΰ  άγιον  Παχωμιου. 

Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  θ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί  βιβλιο- 
θήκη  ί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Π  ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  5),  γραφέν 
τιρ  “α,ωί,'”  (  =  1890)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
Πηλουσίου. 

6ΐ75·  668. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,175).  XIX.  (σ.  170). 

Αθανασίου  τοΰ  Παρίου  Έπιστολαι  απολογητικοί. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΤΖ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκη ί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  181), 
γραφεν  τφ  “μωί,α'”  (  =  1891)  ύπό  ’ Αμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

6176.  669. 

Χαρτ.  8.  (0,225  x0,18).  XIX.  (0.  91). 

1  (φ.  2  α).  Στίχοι  εις  την  αγίαν  Τριάδα. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΧΧΑ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 

βιβλιοθήκη ί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Π  ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  259), 
γραφεν  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην  Πρλονσίου. 

2  ( φ .  2  9  α).  Αιήγησις  περί  της  βαπτίσεως  των 
Βωσων. 

Αντίγραφου  Άμφιλοχίου  “ αωή' ”  (  =  1890)  εκ  τοΰ  ύπ’  άρ. 
ΧΑΑ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί  βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ 
Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  254). 

3  (φ.  43  α)·  Περί  της  «ν  Κυριακή  νεκρολογίας. 

4  ( Φ·  67  α).  Γενναδίου  ΣχοΧαρίου  Ομιλία 

περί  τήί  όρθήί  πίστεωί  των  Χριστιανών. 

Αντίγραφου  Άμφιλοχίου  έκ  τοΰ  υπ’  άρ.  ΣΠΖ'  κώδικοί  τήί 
Πατμιακήί  βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Πατμιακή  βιβλιο¬ 
θήκη  σ.  148). 

5  (φ.  8ο  α).  “’Ασμα τική  ακολουθία  εις  Παχώμιον 
τον  'Ρωσσον.” 

6  (φ.  88  α).  Διήγησις  περί  θαύματος 

γενομένου  έν  τ ή  τραπέζη  ύπό  "Αντωνίου  τοΰ  Καλλιγράφου. 


Αντίγραφου  Άμφιλοχίου  έκ  κώδικοί  τήί  Χκήτηί  Και/σο- 
καλυβίων  ούχ  ευρισκομένου  έν  τοΐί  παρ’  έμοΰ  κατωτέρω  άνα- 
γεγραμμένοΐί  ύπ’  άρ.  6535 — 6582. 

Τά  φ.  33 — 43  άγραφα. 

6177·  670. 

Χαρτ.  8.  (0,23  x0,175).  XIX.  (σ.  407). 

Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου  Λογοι. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΤΚΖ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  11  ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  188), 
γραφεν  τω  “αω^γ'”  (  =  1893)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

6178.  671. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,175).  XIX.  (σ.  429). 

Φιλόθεου  πα τριάρχου  Κωνσταντινουπόλεω$  Λογοι. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΤΚΘ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Π  ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  195), 
γραφεν  τφ  “αωι,α'”  (  =  1891)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Π-ρλουσίου. 

6ΐ79·  672. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,18).  XIX.  (σ.  492). 

Φιλοθε'ου  ττα τριάρχου  Κωνσταντινουπόλεωξ  Κεφάλαια 
τής  αίρεσεως  Ακίνδυνου  καί  Βαρλαάμ. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  υπ’  άρ.  ΤΚΘ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  195), 
γραφεν  τω  "α,ωί,β'”  (=1892)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

6ι8ο.  673· 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,18).  XIX.  (σ.  174). 

Φιλοθε'ου  πατριάρχον  Κωνσταντινουπόλεω$  Δια λογος. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΤΑίΓ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Π  ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ. 
189  κ.έ.),  γραφέν  τφ  “αωί,α'”  (  =  1891)  ύπό  Άμφιλοχίου 
μητροπολίτου  πρώην  Πηλουσίου. 

6ι8ι.  674· 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,17).  XIX.  (σ.  289). 

Αναστασίου  τοΰ  Γορδίου  Κατά  Μωάμεθ. 

■  Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΤΓ'  κώδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Π  ατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  152), 
γραφέν  τω  “αωί,γ'”  (  =  1893)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

"Ιδε  καί  3270  (107),  6146  (639),  22. 

6ι82.  675· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,175).  XIX.  (σ.  161). 

Τυπικόν  τής  μονής  τής  Θεοτόκου  των  Ηλιου  Βωμών 

ήτοι  των  ’Πλεγμών  τήί  έν  τφ  θέματι  Όφικίου. 

Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΣΗΕ'  κωδικοί  τήί  Πατμιακήί 
βιβλιοθήκηί  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΧΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  136), 
γραφέν  τφ  ^αωπζ'”  (  =  1887)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


413 


6183.  676. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,18).  XIX.  (σ.  485). 

Διάταξις  τής  αρχαίας  εκκλησιαστικής  ακολουθίας. 

1  Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΣΞί~'  κωδικός  της  Πατμιακής 
βιβλιοθήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  Πατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  136), 
γραφέν  τφ  “μωί,β'”  (  =  1892)  υπό  ’ Αμφιλοχίαν  μητροπολίτου 
πρώην  ΙΙηλουσίου. 

6184.  677· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,18).  XIX.  (σ.  70). 

Δημητρίου  Γεμιστού  Διάταξις  τής  τον  πατριάρχου 
λειτουργίας. 

’ Αντίγραφου  έκ  τοΰ  ύπ’  άρ.  Μθ'  κωδικός  τής  Π ατμιακής 
βιβλιοθήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  ΙΙατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  39), 
γραφέν  τφ  “μωί,'”  (  =  1890)  ύπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου 
πρώην  Πηλουσίου. 

6185.  678. 

Χαρτ.  8.  (0,235  x0,18).  XIX.  (σ.  160). 

“Άββά  Ήσάίου  Έντολαί  τοΐς  άδελφοΐς  τοΐς  μετ’ 

3  ~  7) 

αντον. 

Αντίγραφου  έκ  κωδικός  τής  έν  τφ  ’Άθωνι  μεγίστης  Α αύρας, 
γραφέν  τφ  “μωπβ'”  (=1882)  υπό  Παύλου  μονάχου  καί 
καλλιγράφου. 

6ι86.  679· 

Χαρτ.  8.  (0,24x0,18).  XIX.  (σ.  413). 

Άββά  Δωροθέου  Λόγοι. 

’ Αντίγραφου  έκ  τοΰ  κώδικας  Κουτλουμουσίου  3121  (52), 
γραφέν  ύπό  Παύλου  μοναχοΰ  και  καλλιγράφου  έν  νεωτάτοις 
χρ&νοις. 


6187.  68ο. 

Χαρτ.  8.  (0,255  χ  0,20).  XIX.  (φ.  87). 

1  ( φ .  ι  α).  “  Διήγησις  καί  οπτασία  ορθοδόξου 
τινός  Αημητρίου  συγγραφείσα  παρά  Μητροφάνουδ  ιερο¬ 
μόναχου.” 

2  (φ.  1 1  α).  “  Στίχοι  κατανυκτικοι  άπο  προσώπου 

τοΰ  λέγοντας,  πρός  την  έαντοΰ  ψυχήν.” 

’Άρχ. 

Χήφε  ψυχή  μου  ταπεινή  και  σκόπει  τόν  σόν  βίον. 

3  (φ.  13  α)·  “  Διήγησις  και  οπτασία  Σοφι ανής 

γυναικός  ορθοδόξου.” 

4  ( φ .  24  α).  “  Έτερα  ιστορία  πάνν  ωφέλιμος.” 

5  ( φ .  20  α).  “Δημητρίου  μητροπολίτου  'Ροστόβου.” 
Άρχ.  Ήξεύρω  τήν  άνάβασίν  μου  πρός  έξοδον. 

6  ( φ .  2  7  α ).  Βιος  Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου. 

7  (Φ·  33  α)·  Διήγησις  περί  υπομονής. 

8  (φ.  35  α)·  <ι  ΐΐροφητεΐαι  τοΰ  όσιου  Μωϋσε'ως  τοΰ 
Αίθ£θΤΓ09.” 


9  (φ.  36  β)·  “Περί  τοΰ  σφραγίσαντος  τόν  δαίμονα 
εις  τό  καυκάλιον.” 


ΙΟ  (φ.  39  β)·  Έκ  το^  λειμωνάριου  των  πατέρων. 

1 1  (φ.  44  β)·  Διήγησις  φοβερά. 

12  (φ.  47  α)·  “Περί  τοΰ  υπερήφανου  βασιλέως.” 

13  (φ.  51  β)·  Περί  τίνος  ήσυχαστ  ου. 


14  (φ·  53  β)·  Θεωρία  φοβέρα  Συρ,εώνος 
τού  θαυμ αστορείτου. 

15  ( φ·  55  α)·  “  Αέγουσιν  οί  πατέρες,  ότι  ό  ’Αδαμ 
ευρισκόμενος  εις  τόν  αισθητόν  Παράδεισον,  άπελάμβανεν 

άπάλαυσιν  τοΰ  νοητού  Παραδείσου.” 

1 6  (φ.  56  β).  “  Περί  τοΰ  πόσον  χρόνον  έμεινεν 

ό  Αδάμ  έν  Έ,δέμ,  κατά  τήν  γνώμην  Κ αισαρίου  άδελφοΰ 
Γ ρηγορίου  τοΰ  θεολόγου .” 

17  ( φ .  59  α)·  “Τί  σημαίνει  ό  Σταυρός  όποΰσφρα- 
γιζόμεθα.” 

ΐ8  (φ.  76  α).  “  ΤΙροφητεΐαι  άνδρός  αγίου 
λεχθείσαι  τφ  βασιλεΐ  Μ ανουήλ  τφ  Π αλαιολόγφ  φρμγ' .” 
"Αρχ.  Ό  ευσεβέστατος  βασιλεύς  Μανουήλ  ό  Παλαιο- 
λόγος  βλέπων  τούς  Αγαρηνούς  κατατυ ραννοΰντας  τόν 
χριστεπώνυμου  λαόν  τοΰ  Κυρίου. 

19  ( φ·  82  α).  “  Περί  τοΰ  Μεσίτου  μάγου.” 

20  ( φ .  83  β).  “  Διήγησις  πάνυ  ωφέλιμος.” 

Τά  ΰττ’  άρ.  1,  3,  4,  5,  7,  11 — 13,  καί  19  έν  τή  καθω μιλημένη. 
'Ο  κώδίξ  έστιν  άντίγραφον  κατ'  έκλογήν  έκ  κωδικός  τής 
έν  άγίφ’Όρει  βατοπεδινής  Σκήτης  τοΰ  Άγιου  Αημητρίου,  γραφέν 
υπό  Παύλου  μοναχοΰ  καί  καλλιγράφου  τφ  1890. 

6ι88.  68ι. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,17).  XVIII.  (φ.  144). 

1.  Θαύματα  τοΰ  οσίου  Νείλου  τοΰ  άσκήσαντος  έν 
τω  όρε ι  τοΰ  "  Αθωνος. 

2.  Νείλου  τοΰ  οσίου  Ομιλία  μετά  τοΰ  Θεοφάνονς. 

Άμ φότερα  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Τά  φ.  19 — 24  άγραφα. 

6189.  682. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,18).  XIX.  {φ.  589). 

Νορ,οκάνων. 

Άντίγραφον  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΣΕ'  κωδικός  τής  ΙΙατμιακής  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΚΕΛΙΩΝΟΣ  ΙΙατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  III),  γραφέν 
τή  25  Α ΰγούστου  1894  υπό  Άμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην 
ΙΙηλουσίου. 

6190.  683. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XVIII.  (σ.  821). 

1  (σ.  ΐ).  Έ^ηγ^σεις  εις  λογους  καί  ιαμβικά 
ποιήματα  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

Μετά  καί  τινων  Σχολίων  Νικήτα  τοΰ  Σερρών. 

Έν  σ.  155-  Ίουναρίου  30  εϋχεσθαι  υπέρ  έμοΰ  Αν¬ 
τωνίου  Παπά  Αιγίτου  υιός  Κολατξήξογλος. 

2  (σ.  495)·  “  Ανακεφαλαίωσες  τής  εν  τω  Κουραν 
περιεχ ομένης  τοΰ  Μωάμεθ  διδασκαλίας.” 

Άρχ.  Άλλ’  οϋτε  θαυμαστόν  τόν  Μωάμεθ  πλήθος 
χυδαίων  δελεάσαι  διά  τής  αύτοΰ  διδασκαλίας. 

3  (σ.  529)·  “  Διδασκαλία  περί  τον  άκραιφνοΰς 
τρόπου  τοΰ  διδάσκειν  τό  θείου  καί  ιερόν  εϋαγγέλιον  έκδοθείσα 

παρά  Γερασίμου  Βλάχου  του  Κρητός  ταπεινοΰ  των  έπιστημών 
διδασκάλου,  κήρυκος  τοΰ  ίεροΰ  Ευαγγελίου  καί  καθηγουμένου 
τοΰ  τής  Παλα ιοπόλεως  σεβασμίου  μοναστηριού.” 

Έν  τέλει’  Χειρ  Σεβαστού  Πατρίου  1785  Ιουνίου  18. 

4  (σ.  5^4)·  “Τοΰ  σοφωτάτου  [Μιχαήλ]  Φελλοΰ 
Ίαμβοι  εις  άρετάς  καί  κακίας.” 


414 


ΑΓΙΟΡΕΙΊΊΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5  (σ.  566).  “  Σημειώματα  εις  τό  πρώτον  βίβλων 
των  έργων  τοΰ  ραφφδοΰ' Ησιόδου  έκ  τής’Άσκρας  όρμωμένου, 

ής  ορος  έστί  ξ'  ή  Πιερία,  έν  ιρ  κατά,  τον  μύθον  έδαφνοθοινήθη 
υπό  των  Μουσών  ό  ' Ησίοδο;  καί  οΰτω  παρευθύς  ήρξατο  των 
ποιήσεων." 

6  (σ.  571)·  “  Έπισημειώματα  τινα  εις  τα  επη 

[Γρηγορίου]  τοΰ  Θεολόγου.” 

’Άρχ.  Έβ  ραίξεν,  έ  κυματοΰσεν,  ήτον  τεταραγ μένη. 

7  (σ.  580).  “Εϊς  τα  τοΰ  αΰτοΰ  μεγάλου 
πατρός  ημών  ΙΙερί  παρθενίας  έπη." 

’Άρχ.  ΕΪ5  την  γη'ίνην  ζωήν  δηλαδή  την  έν  ταΐ 5  τοΰ 
κόσμου  φρόντισε  καί  τοΐς  πάθεσι  π ρος κειμένην. 

8  (σ.  589)·  “  Σημειώματα  εις  την  Οδύσσειαν.” 

'Άρχ.  Σκοπός  τιρ  ποιητή  έν  πάση  τή  Όδυσσείμ  τόν 

γενναίου  Όδυσσέα  έγ  κωμιάσαι  ώ;  νουνεχέστατον  καί 
σοφώτατον. 

9  (σ.  599)·  “  ^£ψ/νσις  εις  τον  περί  τον  τις 

ό  θεό;  κατά  Πλάτωνα  λόγου  Μαξίμου  τοΰ  Τυρίου  πλα¬ 
τωνικού  φιλοσόφου." 

’Άρχ.  Έγώ  όταν  αμφιβάλλω  απορώ ,  έρευνώ  διά  τά; 
άΰλου;  ουσίας. 

ΙΟ  (σ.  697)·  “  Κείμενον  περί  τής  παρονσης  πληγής 
τί  φησιν  ό  σοφός  Σολομών." 

’Άρχ.  Δίδαξον  ότι  δίκαια  έστι  τοΰ  θεοΰ  τά  κρίματα 
είτε  έννοοΰμεν  τό  δίκαιον  αΰτοΰ  είτε  καί  μή  άφικέσθαι 
δυνάμεθα. 

11  (σ.  725)·  “Τοΰ  αΰτοΰ  Γριγορίου  Αογος/ 

εις  Καισάριον  τόν  έαυτοΰ  αδελφόν  επιτάφιος  περίόντων  ότι 
των  γοναίων." 

12  (σ.  777)·  “Ή  £15  τόν  βον  τον  Λιβανίου 
περί  πρεσβείας  λόγον  εξήγησες." 

Αί  σ.  32 — 40,  201,  202,  696,  724,  775  καί  776  άγραφοι. 

6191·  684. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,175).  XVIII.  (0.368). 

1.  “  Αρχή  τής  θεματογραφίας  τον  σοφώτατον 
διδασκάλου  τής  έν  Κ ωνσταντινουπόλει  ακαδημίας  τοΰ  έκ 

Μιτυλήνη$  Δωροθέου. 

θέματα  έκ  τής  κοινής  εις  την  άρχαίαν. 

2.  ’Έζηγησις  εις  λογονς  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου. 

α' .  Εί;  τόν  συντακτήριον. — β'.  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός 
ημών  Γρηγορίου  Πρόλογο;.  Συμβουλευτικός  μεν  ό  παρών  λόγος 
προτρεπόμενος  εις  φιλανθρωπίαν  καί  συμπάθειαν  των  νόσιρ 
καθυνόντων  έξεφωνήθη  δε  προηγουμένως  υπέρ  τών  έν  νοσο- 
κομείιρ  Β ασιλειάδος  τή  ιερή  νόσιρ  ταλαιπωρουμένων ...” 

3·  “  Επιστολή  πρός  τινα  Χίον,  δ  όποιος  επροβαλεν 
οτι  ή  πίστες  τόν  θέλει  όλότελα  τυφλόν,  επειδή  τόν  βιάζη  να 
πιστεύη  εκείνο,  όπου  δέν  ήμπορεί  παντελώς  νά  καταλάβη,  ή 
όποια  αυτή  άπόκρισις  έγεινε  παρά  Σπηρίδωνοϊ  Πελοποννησίου 
έν  Χί<μ  κατά  τό  αφπα’  έτος..." 

4-  “  Συλλογή  μύθων  και  ιστοριών  τινων. 

Πήγασος,  Τ ριπτόλεμος,  Κάστωρ  καί  Πολυδεύκης,  Μίνως  κτλ. 
Τρανικός,  Γάδειρα,  ’Άμμων,’Ά νουβις,  Τάνταλος,  Ιπποκένταυροι, 
Έρινύες,  Μαύσωλος,  "Ολυμπος  κτλ. 

Νικήτα  τοΰ  Σερρών  Ερμηνεία  εις  λογονς  Γρηγορίου 
τοΰ  Θεολόγου. 


α'.  Εί;  τό  Πάσχα  καί  την  βραδύτητα. — β’ .  Απολογητικός 
περί  τής  εις  τόν  Πόντον  φυγής. 

6.  “  Σύνταγμα  κατά  στοιχείου  περί  τροφών 

δυνάμεων  σνγγραφέν  παρά  Συμεώνο$  μ αγίστρου  Αντιόχειας 
τοΰ  Σήθη,  καί  δοθέν  Μιχαήλ  βασιλεΐ  τιρ  Δοΰκα." 

Εν  υποσημειώσει·  Έν  άλλ.  ούτως  έπιγ έγ ραπται·  Τοΰ 
σοφωτάτου  καί  ύπερτίμου  Μιχαήλ  Έφεσίου  τοΰ  Ψελλοΰ 
Σύνταγμα  από  τών  ιατρικών  βιβλίων  περί  δυνάμεων 
τροφών  καί  ωφελειών... 

7·  Νικηφόρου  Θεοτόκη  Τεωμετρία. 

8.  Θεοφίλου  Κορυδαλέω5  Ρ ητορικη. 

6192.  685. 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,17).  XVIII.  (0.160). 

Δανιήλ  μονάχου  τον  Πατρίου  διδασκάλου  Τραμματική. 

6ΐ93·  686. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,235  x0,17).  XIX.  (φ.  87). 

Μιχαήλ  τοΰ  Στηθάτου  :  “  Βιος  καί  πολιτεία 

τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Συμεών  τοΰ  θεολόγου,  ηγουμένου 
τής  Ξυλοκέρκου  μονής.” 

’Άρχ.  Χρήμα  θερμόν  αρετή·  καί  δεινόν  μέν  έμφυ- 
σήσαι  τοΰ  πόθου  τοΐς  άνθ ρώποις,  καί  αυτόχρημα  την 
φυχήν  άπεργάσασθαι. 

Έν  τέλει-  Έγράφη  ή  παρούσα  δέλτος  έν  τοΐς  όρίοις 
τής  μεγίστης  λαύρας  τοΰ  άγιου  Αθανασίου,  έν  τιρ 
έρήμιρ  τόπιρ  τιρ  έπονομαξομένιρ  Βΰγλα,  διά  χειρός 
Παύλου  μοναχοΰ  τοΰ  καλλιγ ράφου,  κατά  τό  σωτήριον 
έτος  αωί,δ°'’  (  =  1894). 

6ΐ94·  687. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,15).  ΧνίΠ.  (0.212). 

Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Επιστολαι. 

Μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  την  καθωμιλημένην. 

Έγράφη  διά  χειρός  τοΰ  διδασκάλου  Β ενεδίκτου  ίεροδιακύνου. 

6ΐ95·  688. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XVIII.  (φ.  190). 

1  ( φ .  I  α).  “  Εις  τό  πρώτον  είδος  τών  Εύεργετινών. ” 

2  (φ.  13  α)·  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου 

Τετράστιχα  ίαμβεΐα  εις  τά  κεφαλαιωδώς  ρηθέντα  έν  τή 
παλαιό.  Γραφή. 

3  (φ.  89  α).  Νικηφόρου  Καλλίεττου  Ηανθοποΰλου 

“  'Έρμηνεία  είς  τον ς  τής  Οκτωήχου  αναβαθμούς .” 

4  (φ·  III  α).  Αγαπητού  διακόνου  *Εκ#εσΐ5  κεφα¬ 
λαίων. 

5  (Φ·  Ι33  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Κατα  τών  οργι- 
ζομενων. 

6  (φ.  149  α)·  “  Έέήγησις  τον  περί  τών  επι  μισθώ 
σννόντων  τον  Λουκιανού  λογον." 

7  (φ.  17  ι  α).  ’Έιήηγησις  τον  περί  φιλίας  λόγον 

Θεμιστίου  παρά  Δανιήλ  τοΰ  Πατμίου. 

Έγράφη  διά  χειρός  Προκοπίου  Δενδρινοΰ  αρχιμανδρίτου. 

Τά  ΰπ’  άρ.  1,  4  καί  5  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  είς  τήν 
καθωμιλημένην. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


415 


6196.  689. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,152).  XIX.  (0.183). 

1  ( φ .  I  α).  Θέματα  άπό  του  ελληνικόν  εις  τό 
κοινόν 

καί  τανάπαλιν  “δοθέντα  παρά  του  διδασκάλου  Καλλινίκου.” 

2  (φ.  112  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  ’Έπιστολαί. 
Άκέφ.  Κολ.  Μετά  διάστιχου  εξηγήσεων  εις  την  καθω  μιλημένην. 
Έν  τη  φμ  τοΰ  φ.  1  α  άλλη  χειρί'  Κυρίου  καί  καθηγητοΰ 

ημών  Σιταντωνή. 

6ΐ97·  690. 

Χαρτ.  8μόγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (0.161). 

1  (φ.  I  α).  “Κανόνες  των  ρημάτων.” 

2  (φ.  1 1  α).  “  Θέματα  τον  α  είδους.” 

“Κοινόν,”  “ελληνικόν,”  “ παθητικόν .” 

3  (φ.  23  α).  “Θέματα  σύντομα  ενεργητικον-παθη- 
*■»  ;? 

τικον. 

4  (φ.  30α)·  Τύποι  επιστολών  προς  άσκησιν 
περί  την  -γραμματικήν. 

Είί  αναφορικά,  εΐϊ  πατρωνυμικά,  είν  κτητικά  κτλ. 

5  (Φ·  38  α).  “  Φωκυλίδου  Ποίημα  νονθετικόν.” 

6  (φ.  50α)·  α  Κυροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  Πτωχοπροδρόμου 
Τετράστιχα  Ιαμβεία  και  ηρώα 

εις  τά  κεφαλαιωδών  ρηθέντα  εν  τή  παλαια  πάση  Τραφή.” 

7  (φ.  Ι20α).  “  Κανών  παρακλητικός 

εις  τήν  ΰπερα-γίαν  Θεοτόκον  ποίημα  Θεοστηρίκτου  μοναχού.” 

8  (φ.  134 α)·  Αουκιανοΰ  Ενΰπνιον. 

9  (φ-  142  α).  Κανών  εις  τον  τίμιον  Σταυρόν  ( άκέφ .). 
ίο  (φ.  ι48  α).  Κανών  τών  Χριστουγέννων. 

II  (φ.  152  α).  Ανεπίγραφου. 

’Άρχ.  (άκέφ.)'...ών  νομίζοντας,  άφ'  ημών,  άμφότερα 
ταΰτ’  Αν  ώφελοΐντο  καί  καρτερικούς  είναι  δοκοΰντας. 
Τόλ.  (κολ.)  προστήναι  τής  τών  Ελλήνων  έλευθ ε ρίας 
καί  σωτηρίας... 

Τά  ύπ’  άρ.  5  — 10  μετά  διάστιχου  εξηγήσεων  εις  τήν  καθω- 
μιλημένην.  Ή  τοΰ  ύπ’  άρ.  6  λείπει  άπδ  φ.  98  α  κ.  έ. 

6198.  691. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,248  χ  0,17).  XIX.  (0.  229). 

1  (φ.  I  α).  “Θεμιο-τίου  φιλοσόφου  τοΰ  έπικληθέντος 
ενφραόονς,  Περί  φιλίας.”  Έξήγησις. 

2  (φ.  Ι4α)·  Έζήγησις  τον  Αογον  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου  εις  τον  έξισωτην  Ιουλιανον. 

3  (Φ·  35  α)·  Έ έήγησις  τον  Περί  πολνπραγμοσννης 
τον  Αουκιανοΰ  (άκέφ.). 

4  (φ·  47  β)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λόγων  Εξηγήσεις, 
α'  (0.  47/3).  Εις  τήν  Χρίστου  γέννησιν. — β'  (φ.  54  α).  ΕΪ5 

τά  Φώτα. 

5  (φ.  6ΐ  α).  ’Ε^ήγησις  ανεπίγραφος. 

’Άρχ·  (άκέφ.)·...δεν  έθεσε  βίαν,  στενοχώριαν,  εις  τό 
νά  ποιήση,  νά  κάμη  τό  πρό  νωπόν,  άμή  προστάσει 
διωρίζει  τά  φαινόμενα  αύτφ  αρεστά. 

6  (φ.  69  β)·  Άδηλου  “  Λόγος  εις  τον  Νώε.” 

7  (φ.  83  /I).  Άδηλου  “  Λόγος  εις  τον  πάγκαλον 
Ιωσήφ.” 


8  (φ.  82α).  “Τοΰ  αϋτοΰ  Εις  τον  Μωυσην.”  Εξη¬ 
γήσεις. 

9  (φ.  95  α)·  [Συνεσίου]  “  Έξήγησις  περί  φαλάκρας 

εγκωμίου  έρμηνευθείσα  παρά  τοΰ  σοφολογιωτάτου  διδασκάλου 

ημών  Δανιήλ  Πατμίου  τοΰ  Κεραμε'ως.” 

ΙΟ  (φ  1 1  7  α)·  Γρηγορί  ου  τοΰ  Θεολόγου  Προς  τους 
επισκόπους. 

’Άρχ.  (άκέφ.)"  ...τής  θεολογίας,  καί  περί  τής  αναι¬ 
ρέσεων  τών  αιρέσεων,  καί  νά  φανέρωση  εις  άλλους 
άρκετώς... 

Εν  τέλει'  Τέλος  τοΰ  παρόντος  λόγου  γ  μαφέντος  διά 
χείρον  Ν εοφύτου  ίεροδιακύνου  Να£ίου. 

11  (φ.  154  α)·  Εξηγήσεις  λόγων  Δημοσθε'νους. 

α'  (0.  154  α).  ΙΙερί  τοΰ  στεφάνου. — β'  (φ.  198  α).  Όλυν- 
θιακός  α'. — γ'  (φ.  204/3).  Όλυνθιακόν  β' .  Σφζεται  μόνον  ή 
επιγραφή,  έκπεσύντων  φύλλων. 

12  (φ.  207  α).  Συνεσίου  Περί  βασιλείας  έξήγησις. 

’Άρχ.  (άκέφ.)·..  λέγει  αυτόν  ό  θεός  ίπλήρου  καί 

έγέμιζε  νέους  στρατώνας  άπό  δύναμιν  ανδρείαν 
ίσχνράν  δυνατήν. 

6ΐ99·  692. 

Χαρτ.  8.  (0,232  x0,17).  XVIII.  (0.274). 

1  (φ.  I  α).  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Λόγοι. 

α'  (0.  Ια).  Εί?  τά  θεοφάνεια.  Έν  φ.  1  α’  αφπθ'  Μαρ¬ 
τίου  λ V  (  =  1789).— β'  (φ.  23  α).  Απολογητικόν  τής  εις  τον 
Πόντον  φυγής.  Έν  φ.  23α-  1789  Ιουνίου  ια'. 

2  (φ.  Ιΐοα).  Θεοδώρητου  Κΰρρου  Περί  προνοίας 
λογος  α'. 

Τέλ.  (κολ.)·  ουδέ  θέρος  ήμΐν  δέδωκε,  ούτε  χειμώνα, 
οϋδ’  άπό... 

3  (φ.  129  β).  Τοΰ  αύτοΰ  Περί  προνοίας  λόγος  β'. 

4  (φ.  Ι41  α)·  Αουκιανοΰ  Ενυ'πνιον. 

5  (φ.  15 1  ο·)·  “Σοφία  Ιησού  νίοΰ  Σει ράχ.” 

Μέχρι  τοΰ  ι  κεφαλαίου.  Έν  τιρ  μεταξύ  φύλλα  άγραφα. 

6  (φ.  175  α)·  “  Θουκυδίδους  τοΰ  Όλόρου  ” 

α'  (0.  175  α).  “  Τό  δεύτερον.”· — β'  (φ.  194  α).  “Τ ρίτης 
ξυγγραφής.”  “Δημηγορία  Μ  ιτυληναίων.” — γ'  (0.  222  β). 
Τετάρτης  “Δημηγορία  Αημοσθένουν.”  Ατελής. 

Τό  μόν  ύττ’  άρ.  1  α'  Έ£ήγησΐ5,  τά  βό  λοιπά  πάντα  Κείμενον 
μετά  διάστιχου  εξηγήσεων  εις  τήν  καθω  μιλημένην. 

6200.  693· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,142).  XVIII.  (φ.  355). 

I  (φ.  I  α).  “Έττιστολαί  τοΰ  έξ  Αθηνών  σοφω- 

τάτον  τε 

καί  λογιωτάτου  κυρίου  Θεοδοσίου  τοΰ  Κορυδαλλεως  καί 
άλλων  μεταγενεστέρων  Ελλήνων  έν  τούς  καθ'  ημάς  χρόνοις 
άκμασάντων.” 

α'.  Θεοδοσίου  τοΰ  Κορυδαλε'ως  Παϊσίιρ.  ’Άρχ.  Όσιώτατε 
καί  λογιώτατε  άνδρών  κύριε  ΤΙαίσιε  ύγιαίνων  εύθυμών 
άμα  Εύγενίιρ  καί  Ταβριήλψ  τή  εϋαγεΐ  ξυνωρίδι 
τών  ίεροθ ρησκευτών.  Τόλ.  Ένετίηθ  εν  Έκατομβαιώνος 
ίσταμένου  μχί,θ' .  Έν  τή  φμ  άλλη  χειρί  καί  άλλιρ  μέλανι. 
+  Έγρά0η  παρ’  έμοΰ  Αναστασίου  Τορδίου  παιδόν  ’έτι 
δντον,  καί  το'ίν  έγκυκλίοιν  τών  μαθημάτων  σχολά- 


416 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ξοντος. — β' .  Τον  αύτοΰ  Παί'σίιρ.  ”Α ρχ.  Αογιώτατε  καί 
φίλοις  ε’ιλι  κρινέστατε  έν  ίε ρομον άχοις  κύριε  Παίσιε· 
Εν  τέλει'  ’Από  Ζακύνθου  α,χήη'  Ν οε μβ ρίου  κγ' . — γ'.  Τοΰ 
αντοΰ  Τιρ  αύτιρ  Ένετίηθεν. — δ'.  Τοΰ  αντον  Τιρ  αύτιρ  άπό 
Ζακύνθου  Έκατομβαιώνος  έπΐ  δέκα. — ε Τοΰ  αυτού 
Τ ιρ  αύτιρ  άπό  Ζακύνθου  Μαιμακτηριώνος  α®  έπΐ  ιν. — 
ζ~’ .  Τοΰ  αύτον  Αανρεντίιρ  τιρ  πρωτοσυγγέλιρ. — ζ' .  Τοΰ  αντον 
Τ ιρ  αύτιρ. — η'.  Ενγενίον  τον  ΑίτωΧον  α'.  Ιωάννη.  Εν  τη 
καθωμίλημένη. ^θ '.  Τον  αύτοΰ  Φ ωτίιρ  εκκλησιάρχη. — ι'.  Τού 
αντον  Χικοδήμιρ  ρχοζ~  ΤΙυανεφιώνος  β’  ιπταμένου. — ι α'. 
Τοΰ  αντον  Τιρ  άγίιρ  Αθηνών  1676  Όκτωβρίου  ιπταμένου 
έξ  Άγραφων. — ιβ' .  Τοΰ  αντοΰ  Ιωάννη  Μπενι^ελόπαιδι 
εξ  Άγραφων  167 6  Όκτωβρίου  β'  ιπταμένου. — ιγ'.  Τον 
αντον  Ζαχαρίμ  εις  ’ Αθήνας. — ιδ'  (φ.  7  α).  Δαμασκηνού  μαθη- 
τοΰ  Εύγενίου  τοΰ  ΑΙτωλοΰ  ’Κπιστολαί  έξ. — ιε’  (φ.  8  α). 
Χριστόφορου  τω  Εύγενίιρ  ’ Επιστολή  μία. — ι$"'  (φ.  10  α). 
Γερμανόν  τον  Νύσσηβ  Εύγενίιρ. — ιζ’  (φ.  12  α).  Ίωάσαφ  τοΰ 
όρους  Σινά  Εύγενίιρ. — ι η'  (φ.  13  α).  Νεκτάριον  Σιναίτου 
Εύγενίιρ. — ιθ'  (φ.  15  α).  Νικόδημόν  τού  Θετταλον  Έπιστολαί 
εξ. — κ'  (φ.  21α).  Παναγιώταν  δραγονμάνου  [τοΰ  Νικουσίου] 
Εύγενίιρ. — κα'  (φ.  21  β).  Μανολάκη  Καρυοφύλλη  Επιστολή. 
—  κβ'  (φ.  22  α).  “Ανωνύμου  '  αχμε'. — κγ'  (φ.  23  α). 
Αναστασίου  Ιερομονάχον  [τοΰ  Γορδίον]  Εύγενίιρ. — κδ'  (φ. 
24  α).  Ίωάννου  μεγάΧον  χαρτοφνλακος  Εύγενίιρ. — κε’  (φ. 
26  α).  “Έπιστολαί  τοΰ  λογιωτάτου  καί  σοφωτάτου  διδασκάλου 
κυρ  Ενγενίον  τοΰ  έξ  Αιτωλίας.”  νδ'. — κίΓ'  (φ.  80α).  Τοΰ 
αντοΰ  Έττιστολαί  λ',  ών  αί  πλεϊπται  αί  αύταί  ταΐς  ύπ’  άρ.  κε’. 
— κξ'  (φ.  113α).  “Έπιστολαί  μεταγραφεΐσαι  άπό  σχεδίων  τοΰ 
σοφωτάτου  και  λογιωτάτον  εν  ίερομονάχοις  κυρίου  Αναστασίου 
τοΰ  Γορδίον  τοΰ  εξ  Άγραφων”  ί'ς' ,  ών  α'  “Τιρ  ήμετέριρ  διδα- 
σκάλω  Χικοδήμιρ.”..  φξ'  “Τιρ  άδελφιρ  Άθανασίιρ  έξ’Αραχώβης.” 
— κη'  (φ.  185  α).  “Έττιστολαί  σχεδιασθεΐσαι  παρά  τοΰ  ταπεινού 
έν  Ιερομονάχον  Αθανασίου  τοΰ  ελάχιστου  τοΰ  έξ  Άγραφων  ” 
ξγ',  ών  α'  “Άναστασίιρ  Γορδίιρ  έκ  τη ς  μονής  Τατάρνης,”  ...ξγ', 
“Αναστασία)  ήμετέριρ  διδασκάλιρ  έξ  Ανατολικού.” 

2  (φ.  239  α)·  “  Πίνα£  των  υποθέσεων  των  επι¬ 

στολών  τον  Συνεσίου.” 

Έν  τέλει'  Τέλος  τοΰ  Πίνακος  των  υποθέσεων  των 
έπιστολών  τοΰ  Συνεσίου,  έρ μηνευθ έντος  παρά  Αθα¬ 
νασίου  ιερομονάχον  τοΰ  ελάχιστου  δι’  ωφέλειαν  αρχα¬ 
ρίων  μαθητών  εΐϊ  τό  Ανατολικόν  αφιε'  Α ύγούστου  α® 
(  =  1715). 

3  (φ.  249 α)·  “Άδριανον  Εΐςαγωγή  εις  τάς  θείας 
γραφάς.” 

4  (φ·  269  β).  “Ησυχίου  πρεσβυτέρου  Ιεροσολύμων 

Στιχηρόν  των  δώδεκα  προφητών  καί  Ησα'ιου  [καί  Δανιήλ] 

έχον  έν  παρενθέσεσι  καί  τάς  δυςχερεστέρας  ερμηνείας.” 

5  (φ.  28ι  α).  “Βίοι  των  φιλοσόφων  ήθικωτατοι 

εύγαλμένοι  άπό  τόν  Ααερτιον,  και  άπό  άλλους  παλαιούς 

συγγραφείς  μεταφρασθέντες  εις  κοινήν  διάλεκτον  παρά  Ανα¬ 
στασίου  ιερομονάχον  Γορδίου  τον  έξ  Άγραφων,  καί  προτεθέντες 
εις  κοινήν  ωφέλειαν  των  φιλολόγων.” 

Έν  τέλει'  μχί,η'  Αεκεμβρίου  γ'  (  =  1698)  είί  τό  Άνα- 
τωλικόν  τής  Αιτωλίας. 

6201.  694· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,155).  ΧΥΙΙΙ.  (φ.  215). 

I  ( φ .  τ  α).  “  Αίπιστολών  διαφόρων  έξήγησις.” 


Τελευταίοι  “Έκ  των  τοΰ  Άλκίφρονος,  Φιλοστράτου  καί 
Άρισταινε'του.”  Τέλ.  (κολ.)·  καί  τώρα  ή  ναΰς  ή  καλου- 
μένη  Π άραλος  καί  ή  ναΰς... 

2  (φ.  55  α)·  “  Εξηγήσεις  των  έπιστολών 

τοΰ  σοφωτάτου  Συνεσίου  παρά  τοΰ  διδασκάλου  κυρίου 
Γαβριήλ  Βουρλιώτου.” 

Έν  τή  καθωμίλημένη.  Ή  τελευταία  ΙΊρόί  Θεόφιλον  τελευτή 
κολοβή  ευθύς  έν  άρχή  έν  ταίς  λέξεσι'  διότι  βούλομαι.... 

3  (Φ·  Ι4Ι  °0·  Ισωκράτους’  ’ 

έξήγησις  ψυχαγωγική  εν  τή  καθωμίλημένη. 

Άρχ.  Καί  ή  πατρίς  ημών  έπειδή  έβλεπεν  έθεώρει. 

4  (φ.  214  α).  Ευγενίου  τοΰ  Βουλγάρεως 

Επιστολή  προς  Χι κηφόρον  θεοτόκην  άρχιεπίσκοπον  Σλα- 
βηνίου  καί  Χερσώνος. 

Άρχ.  Τήν  ή  Χικηφόρος  ό  Βλεμμίδης. 

Έν  τέλει'  Έτει  σωτηρίω  αψπα'  Μαρτίου  μηνάς  κδ' 

(  =  1784). 

6202.  695· 

Χαρτ.  8.  (0,225  x0,165).  XVIII.  (φ.  85). 

1  (φ.  ι  α).  Τύποι  έπιστολών  καί  επιστολικών 
θεμάτων. 

Μεταξύ  τούτων  έν  φ.  47  α  “Πρόϊ  τόν  άρχιεπίσκοπον  Άγα- 
θουπολεωςΊωαννίκιον.”  “Αρχ.  Τήν  ύμετέραν  θεοφρούρητον 
πανιερότητα  ταπεινώς  π ρος κηνοΰμεν — έν  φ.  50 β  “Είί 
αϋθέντην  Μολδοβίας.”  “Αρχ.  'Τ ψηλότατε  θ εοσεβέστατε 
αΰθέντα  καί  ήρεμων  τής  Μολδοβίας  κ.  κ.  Κωνσταντίνε 
'Ύφηλάντη. 

2  (φ.  73  α)·  “Κανόνες  της  ορθογραφίας.” 

6203-  696. 

Χαρτ.  8.  (0,23  χ  0,175).  XIX.  (φ.  219). 

Ίωάννου  τοΰ  Κ,αντακουξηνοΰ  Κατα  Αϊωάμεθ. 

Άντίγραφον  τοΰ  ύπ’  άρ.  ΤΟ'  κώδικος  τής  Πατμιακήί  βιβλιο¬ 
θήκης  (ΣΑΚΕΑΛΙΩΧΟΣ  ΙΙατμιακή  βιβλιοθήκη  σ.  167),  γραφέν 
τιρ  1894  υπό  ’  Αμφιλοχίου  μητροπολίτου  πρώην  ΙΙηλουσίου. 

6204.  697- 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,16).  XVIII.  (φ.  263). 

1  (φ.  2  α).  ®εματα  έκ  της  κοινής  εις  την  άρχαίαν. 

2  (φ.  36  α).  “  Υλαι  προγνμνασμάτων  Αθανασίου 

[τοΰ  Παρίου]  διδασκάλου  τής  Χίον.” 

3  (φ·  64 <*)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εξηγήσεις  εις 
την  καθωμιλημενην. 

α'  (φ.  64α).  Είί  τόν  πρώτον  Ψαλμόν  1787. — β'  (φ.  76α). 
Περί  νηστείας. — γ'  (φ.  89  β).  Πρόϊ  Τρηγόριον  τόν  θεολόγον 
Έπιστολαί  δύο. — δ'  (φ.  98  α).  Πρόί  τόν  μαθητήν  Χίλωνα. 

4  (φ·  102  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εξηγήσεις 
εις  τήν  καθωμιλημενην . 

α'  (φ.  102α).  Περί  προςευχής. — β'  (φ.  115α).  Εί$  Εύ- 
τρόπιον. — γ'  (φ.  124  α).  Είί  τούς  άγίουϊ  Πάνταί.  Έν  φ.  124  α' 
μφπξ~'  κατά  μήνα  Σεπτέμβριον  (  =  1786).  Εξηγήσεις 
δι’  Αρσενίου. 

5  (φ.  138  α).  “  Έξηγησις  λόγου  Πλαταϊκου  Ίσο- 
κράτονς. 

6  (φ.  150  α).  “  Έιξηγησις  τον  περί  τον  άκουειν 

λόγου  τοΰ  Πλουτάρχου.  ’ 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


417 


7  (φ.  176  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί 

προςευχής. 

8  ( φ .  204“)·  Κοσμά  μελωδοΰ  Κανών  τών  Θεο- 
φανείων. 

9  (φ.  2  12  α).  “’Έιζήγησ ις  τών  επιγραμμάτων 
των  κατά  τδν  Ιούλιον  μήνα  έο ρταξομένων  αγίων.” 

ΙΟ  (φ.  2 2 ο).  Ομοίως  τών  τον  Αύγουστου. 

11  (φ.  235  “)·  “  Κυροΰ  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου 
Τετράστιχα  ίαμβεΐα  είν  τά  κεφαλαιωδών  ρηθέντα  έν  πάση 

τή  θεφ  Γραφή.” 

12  (φ.  252  α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  ’Έιξήγησις 

είν  τού 5  μελουργηθένταν  κανόναν  ύπδ  τών  μελψδών  Κοσμά 
καί  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού.” 

Τε'λ.  (κολ.)'  τοΐν  τον  κατάπτυστον  έκεΐνον  υθλον 
έρευγομένοιν ... 

Τά  ύπ’  άρ.  7 — 11  μετά  διάστιχου  εξηγήσεων  είν  την  καθω- 
μΐλημένην. 

Έν  φ.  2  α'  Έν  1799"  Μα ρτίιρ  κε^. 

Τά  φ.  33  β — 35  β,  60  β — 63  β,  122  και  123  άγραφα. 

6205.  698. 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,195).  XVIII.  (φ.  202). 

1  (φ.  I  α).  “  Έπιθεωρίαι  τινες  εΙς  τάς  έπιστολάς 

του  σοφωτάτον  Συνεσίου.” 

2  (φ.  7  α)·  “  Συνεσίου  επισκόπου  Κυρήνηΐ  ’Εττι- 

στολαί.” 

Έν  τή  φφ.  τοΰ  φ.  7  α·  Σχόλια  του  έλλογιμωτάτου 
κυροΰ  Ίνεοφύτου  ίεροδιακόνου  τοΰ  ΙΙίΧοττοννησίου. 

3  (φ.  79“)·  “Τού  Χρυσοστόμου  Αόγος  περί  τον. 
άσωτον.” 

4  (φ.  91  β)·  “Πλουτάρχου  Περί,  παίδων  αγωγές.” 

5  (φ.  105  α).  “  Θεμιστίου  Περί  φιλίας.” 

6  (φ.  119α).  “Τοΰ  αΰτοΰ  [Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου] 
Ομιλία  Είϊ  τδ  Καθελώ  μου  τάν  άποθήκαν...” 

Γέλ.  (κολ.)'  έπί  τδν  π ρεσβύτατον  έλθω,  αλλά  δυσω- 
ποΰμαι... 

7  (φ.  127  α).  Ανεπίγραφος  εξηγησις  εις  λόγον, 

ου  ή  άρχή'  Έμ,ελλεν  άρα  πολλάν  ήμΐν  ΰποθέσειν 
τών  λόγων.  Τόλ.  (κολ.)  άπανταν  είναι  καθ’  έαυτούν 
και  έν  τιρ... 

8  (φ.  135  “)·  ’  Ανεπίγραφος  έξήγησις  εις  λόγον, 

οΰ  ή  άρχή'  Οΐδα  χρεώστην  έμαυτόν  την  κατά  τον 
Άδάμ  διδασκαλίαν. 

9  (φ·  147  “)·  Σεβαστού  τοΰ  Τραιτεϊουντίου 

Μέθοδον  ευρέσεων  και  αιτιολογίαν  τών  εορτών  τοΰ  όλου 
ένιαυτοΰ. 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπόκρισιν. 

ίο  (φ.  167  “)·  “  Περί  τοΰ  Μελχισεδε'κ.” 

11  (φ.  172  β).  “Περί  εικονικής  εκτυπώσεως 
την  αγίαν  Τριάδαν.” 

12  (φ.  175“)·  Φωτίου  Κωνσταντινουιτόλεω9 

“Έκ  την  7τ ρόν  Μιχαήλ  τδν  άρχοντα  Βουλγαρίαν  επιστολήν.” 

13  (φ·  189“)·  ~%τ]μείωσις  περί  Φωτίου. 

14  (φ·  19!“)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  Εΰ- 
τρόπιον. 

Η.  II. 


Τά  ύπ'  άρ.  2 — 8  μετά  διάστιχου  εξηγήσεων  είν  την  καθω- 
μιλημένην,  τδ  δέ  ύπ'  άρ.  7  καί  μετά  σχολίων  έν  τη  ώρ. 

Τά  φ.  117,  118  καί  159 — 166  άγραφα. 

6206.  699· 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,165).  XVIII.  (φ.  145). 

1  (φ.  I  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

α'  (φ.  1  α).  Ασκητικά  μετά  Προλόγου. — β'  (φ.  7  β).  “  λόγον 
άσκητικδν  καί  παραίνεσιν  περί  άποταγήν  βίου  καί  τελειώσεων 
πνευματικήν.” 

2  (φ.  3°“)·  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Εις  τους 
Μ,ακκαβαίονς. 

3  (φ.  5  1  “)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λογοι. 

α'  (φ.  51α).  Εί?  Βαρλαάμ  μάρτυρα. — β'  (φ.  59α).  Κατά 
τών  όργιξομένων.  Παρά  τή  επιγραφή  τοΰ  λόγου  λανιήλ. — 
γ'  ( φ .  81α).  Είϊ  τδ  Κα0ελώ  μου  τάν  άποθήκαν. — δ'  (φ.  99α). 
Κίν  τδ  ΙΙρόνεχε  σεαυτιρ. 

4  (φ-  12 1  α).  Βασιλείου  Σελευκείας  Αόγοϊ 

€Ϊ5  τδ  Έν  άρχή  ό  Θε05  έποίησε  τδν  ούρανδν  καί  την  γην. 

5  (φ.  131“)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είξ  Εΰ- 
τρόπιον. 

"Απαντα  μετά  διάστιχου  εξηγήσεων  είν  την  καθωμιλημένην. 

Έν  τελεί  “Πίνα£  τοΰ  παρόντον  βιβλίου.” 

6207.  7°°· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,17).  XIX.  {σ.  345). 

“  Κήπος  πνευματικός  πολύανθης, 

δντιν  διαιρείται  είν  δύο  μέρη ·  ών  τδ  μέν  πρώτον  μέραν 
περιέχει  άσκητικάν  νουθεσίαν,  συμβουλευτικάν  οδηγίαν,  πνευ¬ 
ματικόν  πολυπ οικίλουν  ένεργείαν  καί  άλλαν  πολλάν  τοιαύταν 
συμβουλάν,  ήρανισμέναν  άπδ  εξήκοντα  νητττικοΰϊ  άγίουν  πα¬ 
τέρας.  Άλλα  μέν  ήσαν  εξ  αυτών  ελληνικά,  καί  εξήγησα  αυτά 
μετά  κόπου  πολλοΰ  είν  την  απλήν  καθομιλουμένην  γλώσσαν· 
άλλα  δέ  ήσαν  έξ  αυτών  είν  τδ  βαρβαρικδν  ΰφον  καί  μετέφερον 
αυτά  είν  ΰφον  ύφηλότερον  καί  μετά  πλείστην  έπιμελείαν  διώρθωσα 
αυτά.  Τό  δό  δεύτερον  μέρον  ώνόμασα  Π νευματική  ανθολογία 
ήτιν  περιέχει  περικοπάν  έκλεκτάν,  θεολογικάν,  δογματικόν,  ηθικόν 
καί  τάν  ερμηνείαν  αυτών  ήρανισμέναν  άπδ  τάν  έπιστολάν  τών 
άγιων  Αποστόλων. 

Τά  πάντα  φιλοπονηθέντα  καί  έπεξεργασθέντα  μετά  κόπου 
πολλοΰ  διά  την  κοινήν  ωφέλειαν  πάντων  τών  ορθοδόξων 
Χριστιανών,  έξαιρέτων  δέ  διά  την  ωφέλειαν  τών  μοναχών  παρά 
τοΰ  ταπεινοΰ  Ίωάννου  Συμεωνίδου,  τοΰ  έκ  την  κατά  Μακεδονίαν 
χώραν  Τ αρλιξίου,  καί  πρώην  διδασκάλου  τήν  έν  τφ  μεγάλψ 
Τ ουρνόβω  σχολήν.  Νυν  δέ  τδ  πρώτον  έκδίδοται  διά  τοΰ  τύπου 
δαπάνη  τών  φιλοκάλων  άνδρών,  καί  άφιεροΰται  ή  βίβλον  πάσι 
τοίν  όρθοδόξ  οιν  Χριστιανοίν  τοΰ  άνατολικοΰ  δόγματον  ϊνα 
μελετώσιν  αυτήν.” 

6208.  701· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,21).  XIV.  σελ.  2.  (φ.  502). 

Τριωδίαν  καί  Πεντ^κοστάριον 

μετά  μελών  παρασεσημασ μένων  κατά  διόρθωσιν  Ίωάννου 
τοΰ  Άργυροΰ.  Άκέφαλον. 

Τό  φ.  499  άγραφον.  Τά  δέ  φ.  500 — 502  περιέχουσι  Κανόναν 
τοΰ  Τ ριιρδίου  ( άκέφ .  κολ.). 

Έν  φ.  498)3·  Τό  παρόν  βιβλίον,  έγράφη  διά  χειρδν 
Ίωάννου,  οΰ  τό  έπώνυμον  Άργυρόν  πλήν  ίστέον,  ώ* 
έπεί  τά  έν  τη  έκκλησία  τοΰ  θεοΰ  ψαλλόμενα  βιβλία 

53 


418 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


έφθασαν  σφαλέντα  7 τρό  χρόνων  άμαθίμ  καί  απειρία, 
των  μετεγγ ραφύντων  αυτά  εις  Τ6  λέξεις  και  έννοιας 
άπηρτισμένας,  έτι  δέ  και  παρατροπάς  τοΰ  τη ς  ψαλ¬ 
μωδίας  ρυθμού  καί  διά  τοΰτο  έζητείτο  μέν  ή  διόρ- 
θωσις  τούτων  τοΐς  όρθογ ραφεΐν  βουλομένοι ς  κατά  τούς 
της  έπ ιστήμης  κανόνας,  ούκ  έχρήσαντο  μέντοι  γε  τη 
7Γ ροςη κούση  τούτων  ές  τδ  παντελές  διορθώσει  οΰτος 
φιλοπονία  χρη σάμενος  ότι  μάλιστα,  τά  μεν  βίβλοις 
έντυχών  παλαιοτέραις,  τά  δ!  καί  οϊκοθεν  έπιβαλών 
καθόσον  ένήν  μετά  των  Άλλων,  καί  τδ  παρόν  βιβλίον 
οίκειοχείρως  γράψας,  οΰτω  πρδς  τδ  ασφαλέστερο  ν 
καί  όρθ ότερον  συνε πέρανεν'  οι  γοΰν  έντυγχάνοντες 
τούτιρ,  καί  της  προθυμίας  ημάς  αποδεχόμενοι,  εϋχεσθέ 
μοι  διά  τδν  Κύριον. 

Κατωτέρω  δέ  τάδε,  δι’  άλλης  χειρδς  γεγραμμένα' 

Ετοΐ'5  'ζ'ωί,θ'  Ινδ.  ΙΑ'  ^7  ©0!  ια'.  (1 1,5  @09  β'  νομικόν 
φάσκα,  Μαρτίου  κβ'  Χριστιανών  Πάσχα  Μαρτίου  κζ*'  : 
έν  αύτφ  τιρ  έτει,  έάλω  παρά  των  άπιστων  εθνών  ή 
χριστώνυμος  πόλις  καί  κατεδαφίστη  έκ  βάθρων  εις 
τάχος  καί  οι  οίκήτορες  ταύτης  διεσκορ πίσθησαν  έν 
διαφόροις  τόποις  καί  χώρες*  γέγονε  δέ  τοΰτο  τδ 
όλέθριον  κακόν,  διά  τινων  οίκητόρων  τήςδε  της  πό- 
λεως'  τοσαύτη  δέ  γέγονεν  ή  φθορά  καί  ή  κατάλνσις 
τών  ένοικούντων  ταύτην  Χριστιανών  ώϊ  'έγωγε  οΐμαι, 
ο'ία  γέγονεν  έκπαλαι  έπί  Χαβουχοδονόσωρ  έν  τη 
Ιερουσαλήμ  πόλει. 

+  Τίρ  δέ  :ζ*  φι'  έτει  κατήχθη  έπί  τά  άνώτεραμέρη 
της  της  περσικής  -γης  σατράπης  [6]νομα  7 'οΰτο  Τ αμερ- 
λάνγγης  καί  δίήλθεν  ληισάμενος  πάσαν  την  “Εω 
Καπαδοκίαν  τε  καί  Φρ[υ7ίαν]  Ασίαν  τε  καί  Βηθυνίαν, 
καί  έως  αυτής  της  Ααμψάκου*  δ'τε,  καί  πόλεμον 
συνήψαι  μετά  τοΰ...(έφθαρμένα)  της  Ανατολής  τοΰ 
Παγιαζήτου  άτουμάνου  καί  κατά  κράτος  έτροπώσατο 
τοΰτον  ποιάσας ...(έφθαρμένα)  Άμα  "  υναιξί  καί  τέκνοις. 

Φδλλα  τινά  έν  τφ  μεταξύ  τοΰ  κωδικός  έκπεσόντα  άνεπληρώ- 
θησαν  ύπό  νεωτέρων  (Χαρτ.  XVI.). 

6209·  7°2· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,302  χ  0,22).  XVI.  σελ.  2.  (φ.  548). 

Ψαλτηρίου  και  Π αρακλητικη. 

’Κν  φ.  124/3  μείναντι  άγράφφ  ένεγ ράφη  ύπδ  Άλλης  χειρδς 
Χρονικόν  βραχύ,  Άνω  δ’  αύτοΰ  τά  σημειώματα  τάδε * 

ΕΓ$  τούς  1845  Ιουλίου  16  ήλθεν  εις  τδ  Άγιον  ” Ορος 
τδ  βασιλόπουλου  τής  Ρ ουσσίας  ο  ύώς  τού  Χηκυλάου 
ό  Κ ωσταντίνος  καί  έστω  εις  ένθήμησιν. 

"Ενθήμεισις  εις  τοΰς  1761  Φευρουαρίου  17  έσκωτώ- 
θηκε  ό  αγάς  εί?  τω  Βατωπαίδι  +  καί  έγηνε  μαιγάλη 
φθωρά  εις  τώ  ώρος  έν  ταίς  ήμέραις  έκύναις. 

Εί$  τους  χηλήους  έπτακοσίονς  πενήντα  ωκτώ  έγηνε 
χηώνα  πηθαμές  δέκα  κατα  μήνα  Ιαννουαρίου  δέκα 
επτά*  καί  έστω  είς  ένθήμηση. 

Έν  φ.  536α  καταλογάδην* 

Αώρον  τδ  παρόν  τοΰ  θεοΰ  συνεργεία 
έγραψεν  Ιδού  Σωφρόνιος  έν  πύνω. 

Έν  φ.  536/3·  Τ<ρ  ,ζωκα  (  =  1513)  έγεγόνει  τδ  παρόν 
βιβλίον  διά  τής  βοήθειας  τοΰ  Άνω  πατρδς  καί  έμοΰ 
τοΰ  εύτελούς  κό πω  μόχθου  πολλοΰ  Σωφρονίου  ιερο¬ 
μόναχον  καί  έξοδος  τοΰ  τιμιωτάτου  καί  εύλαβεστάτου 
ίερέως  κυροΰ  Κωνσταντίνου  έκ  κόμης  όνομαξομένης 


Ο ρμήλιας*  διά  άνάπαυσις  αύτοΰ  καί  μετά  την  έκδη- 
μίαν  πάλην  να  έχει  τδ  μνημόσυνου  διηνεκώς.  “ Αλλη 
δέ  χειρί  νεωτέρμ*  Ο ΰτε  γάμος  Άκλ’  αΰτώς  οϋτε  νεκρός 
άγέλαστώς  όύτε  βίβλώς  Άσφαλτως. 

6210.  7°3· 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,20).  XV.  σελ.  2.  (0.468). 
ΤριωίΗον. 

6211.  7°4· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,21).  XIV.  σελ.  2.  (φ.  575). 
Μηναίου  Σεπτεμβρίου — Φεβρουάριον  ( άκεφ .). 

Τά  τελευταία  φύλλα  τίλφόβρωτα. 

6212.  7°5· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32  χ  0,21).  XV.  σελ.  2.  (φ.  574). 
Μηναίου  Μαρτίου — Αύγουστον. 

Ευ  φ.  574/3"  Τ<ρ  θειρ  πρέπει  δόξα  έν  έτει  ,ζνξ'  ίνδ. 
μηνί,  ’ Οκτωβρίου  ιΓ'  (  =  1498).  Κυρίλλου  Ναυ- 
πακτίου,  μοναχοΰ. 

6213.  7°6· 

Χαρτ.  4.  (0,273  χ  0,201).  XV.  σελ.  2.  (φ.  286). 
Μηναίου  Ιουλίου  και  Αύγουστον  (ακέφαλου). 

6214.  7°7· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,20).  XVI.  (0.139). 
Ψαλτηρίου  μετά  τών  Ωοώυ  (κολοβόν). 

*62Ι5·  7ο8· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,21).  XVI.  (0.81). 
Ψαλτηρίου  (κολοβόν). 

Κοσμείται  ύπδ  άρχικών  γραμμάτων. 

6216.  7°9· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,21).  XV.  (0.363). 
Τριωδιον  καί  Όκτώηχος. 

6217.  710· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,295x0,205).  XV.  (0.161). 
ΤΙαρακλητικη  (ακέφαλος  καί  κολοβή). 

62ΐ8.  711· 

Χαρτ.  0όλλ.  (0,30x0,215).  XV.  (0.309). 
Ανθολογία,  ήτοι  άκολονθίαι  τόΐν  έορτασίμων  αγίων 
παντός  τον  ενιαυτόν. 

Κώδιξ  Ακέφαλος  καί  κολοβός. 

*62ΐ9·  712· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32  χ  0,22).  XIX.  (0.  201). 
“  Αειτονργικον  συν  Θεώ  άγίω  περιε'χον 
τά  ψαλλόμενα  έν  τάΐς  ίεραΐς  λειτουργίαις  είς  τάς  έορτάς  καί 
είς  Άλλας  επισήμους  ημέρας *  νεωστί  συνταχθέν  παρά  τοΰ  έν 
ίερεΰσι  Χρύσανθού  τοΰ  Μοσχοττόλου-  καί  άντιγραφέν  παρ' 
Ιακώβου  μοναχοΰ  Αγιορείτου *  πρός  χρήσιν  τών  εϋλα βεστάτων 
ιερέων  καί  ψαλτών  καί  μετά  πλείστης  έπιμελείας  διορθωθέν. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


419 


Έν  τω  σ ωτηρίφ  έτει  1777.  Άντεγράφη  δέ  έν  ’έτει  μωλ  . 
1830.  Έν  τή  νήσφ  Παξών...” 

Έν  τοι ς  παραφύλλοις  τής  αρχής  εικόνες  έντυποι  καί  κατόπιν 
έπιχρωσθεισαι  τοΰ  άγιου  Όνουφρίοιι  τοΰ  Αιγύπτιον. 

*622ο.  7χ3· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,20).  XVII.  <τελ.  2.  ( φ .  86). 
Τριωδίου. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν,  άρχ&μενον  άπό  της  Παρασκευής  της 
γ'  έβδομάΰος. 

Έν  φ.  16  α  καί  16  β  πρόχειροί  τινες  εΙκόνες  δια  μέλανος 
γεγραμμέναι. 

6221.  7γ4· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,21).  XIX.  (0.217). 
“ Ακολουθία  και  βίος  τον  οσίου  πατριός  -ημών 
Λα ζάρου  τον  εν  τω  Γαλησιω.” 

6222.  7ς5· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,235).  XIX.  (φ.  50). 

1.  Ακολουθία  τον  αγίου  Στεφάνου. 

2.  Νικήτα  φιλοσόφου  καί  ρήτορος  Λόγος 
διηγηματικδς  καϊ  βίος  εγκωμιαστικός  περί  της  άθλήσεως  καί 

ενρέσεως  καί  ανακομιδής  των  λειψάνων  τοΰ  άγιου  "Στεφάνου. 

Έν  τέλει  της  Ακολουθίας·  ’Κγράφη  έπί  της  ήγ ουμενείας 
τοΰ  αρχιμανδρίτου  Τερασίμου  ίερομονάχου  έν  ’έτει 
σωτηρίψ  μωξγ'  κατά,  μήνα  Μάρτιον  (  =  1863). 

6223.  7ι6· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,35x0,245).  XIX.  (σ.  175). 

1  (σ.  ΐ).  Έγκώρ,ιον  εις  τον  άγιον  ΪΙαντελεημονα. 

Έν  τη  καθωμιλημένη.  Έν  σ.  12'  Έτελειώόη  τφ  1832 

παρά  μονάχου  Όνουφρίου  έν  τη  σκήτη  τής  άγιας 
Αννης  καί  άφιερώθη  τφ  'Ρ ωσσικψ. 

2  (σ.  17)-  Ακάθιστος  ύμνος  εις  τον  άγιον  Παντε- 
λεημονα. 

3  (σ.  2ζ).  Ακολουθία  τον  προεορτίον  τον  αγίου 
ΐΐαντελεήμονος. 

4  (σ·  55)·  Έγκώρ,ιον  εις  τον  άγιον  ΪΙαντελεημονα. 
Έν  τη  καθωμιλημένη. 

5  (σ.  69).  Έγκώρ,ιον  έτερον  εις  τον  αυτόν  άγιον. 

6  (σ.  89)·  “  Α σματικη  ακολουθία  καί  το  μαρτυρίου 
τοΰ  πανενδύξον  μεγαλομάρτυρος  καί  πολυάθλου  Τοβδελαα.” 

7  (ο-.  1 1 4)·  Μαρτΰριον  τοΰ  αυτόν. 

8  (σ.  129)·  Μαρτΰριον  της  αγίας  Τατιανής. 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Έν  σ.  129-  Έν  έτει  σωτηρίιρ  1863  Ν οεμβρίψ  25. 

9  (σ.  169)·  Μαρτΰριον  τον  αγίου  νεομάρτνρος 
Αθανασίου  άθλήσαντος  έν  ’έτει  1846. 

Έν  τέλει  ΙΙίναξ  των  περιεχομένων. 

Αί  σ.  125 — 128  ά-γραφοι. 

6224.  7 1 7  · 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,21).  XIX.  (0.36). 
“  Ακολουθία  νεκρώσιμος  του  κοιμητηρίου  η  λεγά¬ 
μενη  Παννυχίς. . .” 

Διά  χειρός  Ιακώβου  τοΰ  πρεσβυτέρου. 


6225.  718· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,22).  XIX.  (σ.  245). 

1  ( σ .  ι).  Οί  κδ'  Οίκοι  εις  τον  τάφον  τον  "λυπηρός. 

2  (σ.  33)·  Λόγος  εις  την  Θεοτοκον. 

Κατά  μετάφρασιν  έκ  τής  Σλαβονικής. 

3  (σ.  47)·  Έκθεσις  των  θαυμάτων  τον  άγιον  ΙΙαντε- 

λεημονος. 

4  (σ.  6ΐ).  Κανών  ιαμβικός  εις  την  ’  Υπαπαντή  ν. 

5  (σ.  69)·  Κανών  ιαμβικός  εις  την  Κοίμησιν. 

6  (σ.  77)·  Ακολουθία  τον  μικρόν  εσπερινόν  της 
Τίεντηκοστης. 

7  (σ.  ΐόΐ).  Λόγος  διαλαμβάνων  εν  συντομία 

την  πρώην  καί  δευτέραν  εΰρεσιν  τής  τίμιας  κεφαλής  τοΰ 
Προδρόμου. 

8  (σ.  17°)·  Κανόνες  εις  τον  άγιον  ΪΙαντελεημονα. 

9  (σ.  183).  Ιακώβου  μοναχού  ' Α. σματικη 

ακολουθία  τής  άγιας  Τ ατιανής. 

ΙΟ  (σ.  203).  Βιος  Πλάτωνος  ηγουμένου 
τής  μονής  των  Στουδίου. 

11  (σ.  217).  Απάρτησις  της  ασματικης  ακολουθίας 
τής  άγιας  Τ  ατιανής. 

12  (σ.  225).  Μαρτΰριον  της  άγιας  Τατιανής. 

13  (σ.  235)·  Ιακώβου  μοναχού  'Οπτασία. 

Έν  στίχοις  πολιτικοΐς  όμοιοτελεύτοις.  “Α ρχ. 

'Στά  χίλια  όκτακόσια  καί  τά  πενήντα  τρία 
πνεΰμα  θεοΰ  ένέπνευσε  μέσα  εις  την  'Ρωσσίαν 
’ςτόν  άνακτα  Νικόλαον  νά  κτίση  έκκλησί αν 
’ςτό  όνομά  του  βέβαια,  θεοΰ  οίκονομίμ. 

Ύέλ. 

Τον  Τούρκον  δέν  εΐν'  τίποτες  διά  νά  τόν  νικήση 
δύναται  δέ  καί  μετ'  έσάς  αυτός  νά  πολεμήση' 
ημείς  διά  Νικόλαον,  πάντες  παρακαλοΰμεν 
γρήγορα  ’ϊ  την  αγίαν  Σόφιά  πάντες  ν’  άνταμωθοΰμεν. 

14  (σ.  239)·  Προςεόρτια  εις  τόν  άγιον  Παντε- 
λεημονα. 

6226.  7γ9· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31  χ  0,22).  XIX.  (σ.  67). 

1  (σ.  ΐ).  Μνημη  Διονυσίου  αρχιεπισκόπου  Αίγίνης. 

2  (σ.  27)·  Βιος  τοΰ  άγιου  Διονυσίου. 

3  (σ·  55)·  Έγκώρ,ιον  εις  τόν  άγιον  Διονύσιον. 

Τά  ύπ’  άρ.  2  καί  3  έν  τή  καθωμιλημένη. 

6227·  72°· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33x0,21).  XIX.  (φ.  140). 

1  ( φ .  I  α).  Τύποι  λόγων  καί  επιστολών. 

2  (φ.  19  α).  “  Φροντίσματα  εις  τά  Άφθονίου  προ- 
γυμνάσματα.” 

3  (Φ·  33  α)·  “  ^,υλληπτικαί  άποσημειώσεις 
έκ  των  άποστολικών  κανόνων.” 

4  (φ·  41  α)·  Έκ  των  τοΰ  Προκοπίου. 

15  (φ.  57  α)·  “Έκ  διαφόρων  βίβλων  άποσημειώσεις .” 
6  ( φ .  71  α).  Νικηφόρου  τού  Βλεμμύδου  Περί  κτίσεως 
κοσμου. 


53—2 


420 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


7  (φ.  83  α).  ’Εκ  τών  εις  τον  ΏσηΙ 
του  Κυρίλλου  έξηγήσεων. 

8  (φ.  87  α).  Υποσημείωσή  περί  τον  Δεκάλογου. 

9  (φ.  9°  α)·  Γρηγορίου  τοϋ  Θεολόγου 

Περί  Κόρου,  Σαμίων  τυραννίδας,  Όρφέως,  Σεμέλης,  Αθήνας, 
Ήρακλε'ους,  Έρμου  κτλ. 

ΙΟ  (φ.  ιοοα).  Εΰαγγε'λιον  τοΰ  Πασχα. 

Έν  ήρωικοΐς  έξαμέτροις.  " Αρχ . 

Ο  φρα  κε  νωϊτέροισιν,  έν  οΰασι  πάγχυ  βάλω  μεν, 
θ έ σφατον  Ιμερύεσσαν,  αγνήν  εΰάγγελον  δππα, 
μειλίξωμεν  τον  άνακτα,  θεόν  μέγαν  ονρανίωνα. 

II  (φ.  102  α).  Το  σνμβολον  της  πίστεως. 

Έν  έξαμέτροις  ήρωικοΐς.  "Αρχ. 

Εις  ένα  πιστεύω  θεόν  ύφιμέδοντα,  τοκήα 

αΐης  ήδέ  πόλου,  πλάστην  ορατών  τ'  αοράτων 

ές  τε  Χριστόν  άνακτ’  Ίησοΰν,  υΐα  θεοίο, 

τόν  φΰντα  πρό  χρόνων  έκ  II ατρός,  μοΰνον  άφράστως. 

Διαγραφείσης  έν  τιρ  δευτέριρ  στίχιρ  της  λέξεως  πλάστην 
έγράφη  άνωθεν  αύτής  κτίστην. 

Τίρβλ.  4655  (535),  22. 

I  2  ( φ .  1 03  α).  Εκ  των  περί  τον  βαπτίσματος 
Νικηφόρου  πατρίάρχου  Κωνσταντινουπόλεως. 

13  (φ.  105  α)·  Νικολάου  Μαυροκορδάτου 

Περί  αίωνιύτητος. 

Άκέφαλον  καί  άνεπίγραφον.  Έν  φ.  106  α'  Τά  άνωθεν 
προβληθέντα  παρά  τοΰ  άρχοντος  λογοθέτου  Νικολάου 
Μαυροκορδάτου  άνήρηται  ώ;  φευδή,  παβάλογα  καί 
αντίθετα. 

14  (φ·  107  α)·  Περί  τής  Πεντηκοστές. 

15  (φ·  Ιθ8  α).  Κανών  ι  της  εν  Σαρδικη  αγίας 
συνδδου. 

ιό  (φ.  I  1 1  α).  “  Περιγραφή  τής  εν  Κωνσταντινου- 
πόλει  ειςελευσεως  τον  πρέσβεως  των  Ρώσσων 
Νικολάου  Βασΐλοβήτζη  '  Ρεπνήν.” 

Έν  φ.  111  α·  μψοη'  Όκτωβρίου  δ'  (=1778). 

17  (φ·  1 14 α)·  “  Ελεγχος  τον  φενδολατινισμον 
της  Ελλάδος,  -ήτοι  έγχειρίδιον  περιέχον  έλεγχον  άμα  καί 
δίασυρμόν  της  ενταύθα  έκδιδομένης  άφιερωτικής  επιστολής,  ήν 
έγραφε  μέν  Αθανάσιος  Πέτρου  Ψαλίδα,  έπεμφε  δε  κάποιος 
πραγματευτής,  εις  τόν  ή-γεμόνα  τής  Ουγκροβλαχίας  Αλέξανδρον 
τόν  Μ ουρούξην'  'έτι  δέ  περιέχον  καί  βραχεΐαν  άπολο-γίαν,  πρό ς 
τάς  λοιδορίας  όπου  άπεσφενδόνισε  κατά  τοΰ  σοφωτάτου  κΰρ 
Ευγενίου  κάποιος  μαθητής  τοΰ  Έαλίδα,  οΰ  τό  όνομα  έπεκλήθη 
Δε'λτας.” 

Ό  κωδιξ  μένει  κολοβός  έν  φ.  118  β.  Τά  φ.  119 — 121  άγραφα. 
Έν  δό  φ.  122  α  “Σχόδια  συστατηρίων  επιστολών  καί  επι¬ 
τροπικών  τοΰ  Παναγίου  Τάφου...” 

Τά  ύπ’  άρ.  7  καί  16  αΐώνος  XVIII.  Τέγραπται  δέ  ό  κωδιξ 
χειρί  Δωροθέου  τοΰ  Βουλησμά, 

6228.  721· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,35  χ  0,24).  XVIII.  (φ.  90). 
1  (φ.  I  α).  “  Οτι  παντας  δει  βαπτίζειν 
αιρετικούς,  τούς  μη  καθ'  έκατέραν  την  δεσποτικήν  έντολήν 
βαπτισθέντας’  τήν  τε  πρό  τής  '  Α ναστάσεως  δηλαδή  καί  την 
μετά  τήν  ’  Ανάστασιν.” 


2  (φ.  33  α)·  ι<  Σύντομος  καί  πρακτική  διδασκαλία 
προς  τόν  πνευματικόν,  έκ  πολλών  συνερανισθεΐσα.” 

Μεά’  υποσελιδίων  σημειώσεων . 

3  (Φ·  57  α).  Σημειώματα  διάφορά. 

4  (φ.  6ο  α).  Περί  των  έν  τη  βιβλιοθήκη  Μόσχας 
ευρισκομένων  έπι στολών  πατριαρχών. 

5  (φ.  6ο  α).  Διαφοραί  έν  ταΐς  έκδόσεσι 
τής  αγίας  Γ ραφής. 

6  (φ.  6ΐ  α).  Ρΐ-απζ  ΑάΑΓΠ  Κεϊηζ  Επιστολή 

ρουμανιστί  ξεγραμμένη  καί  έλληνιστί  μεταπεφρασμένη  πρός 
Δωρόθεον  Βουλησμάν,  έν  ή  καί  περί  έκτυπώσεως  των  βιβλίων 
αύτοΰ. 

7  (φ.  64  α)·  Σχεδιον  επιστολής  κυρ.  Δόμνας 
πρός  τόν  οικουμενικόν  πατριάρχην. 

8  (φ.  66  α).  Σχεδιον  αναφοράς  προς  τον  μητρο¬ 
πολίτην  Μ  οσκοβίτζης. 

9  (φ·  68  α).  Αναστασίου  τοΰ  Σιναίτου 
Έρώτησις  ιζ~'  καί  ή  εις  ταύτην  άπόκρισις. 

ΙΟ  (φ.  68  β).  Θεοδώρητου  Κυρρου  ’Εκ  του  Περί 
πρόνοιας  λογου. 

1 1  (φ.  69  ο.).  “  Ορος  τής  έκκλησίας  έκδοθείς 

παρά  τοΰ  οικουμενικού  πατρίάρχου  κυρίου  Γρηγορίου  μφί,η^ 
έν  μηνί  Ίουλίιρ.” 

12  (φ.  7° α)·  “  Η  έλενθερία  τοΰ  συλλογίζεσθαι 
καί  ■γράφειν.,’ 

13  (φ·  7 2  α)·  “Βίος  καί  μαρτνριον 
τοΰ  αγίου  Πολυεόκτου.” 

14  (φ·  7§  α)·  Συνοδική  επιστολή 
κατά  Χριστοδούλου. 

15  (φ·  8 4  α)·  “ ’Ενταλματικόν  τον  αυτόν 
παναγιωτάτου  κυρίου  Νεοφύτου  πρός  πάντας  ταΐς  έκκλησίαις 

προϊσταμένους  ιερωμένους  εις  κεφάλαια  δέκα.” 

ιό  (φ.  86  α).  “Ησον  τοΰ  δο#εντος  βασιλικόν 
ύρισμοΰ  τιρ  πατριάρχη  τών  '  Ρωμαίων  τφ  Τρηγορίιρ  μφί,η'*  έν 
μηνί  Ίουλίιρ.” 

17  (φ·  87  α).  Νικολάου  Πανά  Κεφαλλήνος 
Επιστολή  πρός  τούς  Ζ ωσιμάδας,  έν  ή  ό  λόγος  περί  συνδρομής 
σχολείων  καί  βιβλίων. 

ΐ8  (φ.  88  α).  Διήγησις  περί  των  κληρικών 
τών  μή  φαλλόντων  τήν  έκκλησιαστικήν  ακολουθίαν  τών  άγίιον 
πατέρων. 

ι9  (φ.  89  α).  Σχέδια  επιστολών 
πρός  τόν  πατριάρχην  περί  έκδάσεως  βιβλίων. 

Έν  τόλει  Πίνα|  τών  περιεχομένων. 

Πλήν  τών  ύπ’  άρ.  9  καί  10,  ξεγραμμένων  χειρί  νεωτάτη, 
ό  κώδίξ  έστιν  ιδιόγραφος  Δωροθε'ου  Βουλησμά,  υ'φ’  οδ 
καί  συνετάχθησαν  τά  πλεΐστα  τών  έν  τιρ  κώδικι  περιεχο¬ 
μένων. 

6229.  722· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,20).  XVIII.  (σ.  884). 

Δωροθε'ου  Βουλησμά  Λόγοι  διάφοροι. 

Έν  τόλει  Πίνα!  τών  περιεχομένων. 

Ό  κώδίξ  έστιν  ιδιόγραφος  τοΰ  Δωροθέου  Βουλησμά. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


421 


*6230.  723· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,21).  XVIII.  (0.30). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λει τουργία  (άκεφ.). 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Τάζεις  των  χειροτον ιών. 

Κοσμείται  ύπό  λίαν  μεγάλων  καί  πολυτελών  άρχικών  γραμ¬ 
μάτων,  ών  7 τλεΐστα  άπεκό πησαν  συληθέντα  βεβήλως. 

6231.  724· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31x0,21).  XVIII.  (0.38). 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία. 

3·  Λειτουργία  των  προηγιασμένων. 

6232.  725· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34  X  0,21).  XIX.  (σ.  82). 
Νικηφόρου  αρχιμανδρίτου  τον  Παιταδάκη 
Έκ0εσΐ5  περί  τής  έν  ’έτει  1871  συνόδου  των  II αλαιοκαθολικών 
έν  Μονάχιρ. 

'Ο  κώδίξ  έστιν  Ιδιόγραφος  τοΰ  Νικηφόρου  ΐΐαπαδάκη. 

Ίδε  καί  6233  (726). 

6233·  726· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,21).  XIX.  (σ.  230). 
Αντίγραφου  τον  προηγουμένου  κωδικός  6232  (725). 

6234·  727· 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,19).  XV.  σελ.  2.  (0.197). 
ΤΙεντηκοσταριον. 

Έν  τέλει’  ’Έγράφη  ή  παρούσα  βίβλος  διά  χειρδς 
έμοΰ  τοΰ  εύτελοΰς  έν  'ιερομονάχοις  Αοσιθέου  έν  ’έτει 
ίβ'  (  =  1449)  δ ι’  έξύδου  καί  σπουδής 
των  τιμιωτάτων  μονάχων  τοΰ  τε  κυρίου  Ιωσήφ,... 
(τιλφόβρωτα)  κυροΰ  Μακαρίου  των  αύταδέλφων...(τιλφό- 
βρωτα )  καί  μεγάλης  μονής  τοΰ  Βα[τοπεδίου]  έγράφη 
δέ  έν  τη  μεγάλη... 

6235·  728· 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,19).  XV.  σελ.  2.  (0.186). 

1  (φ.  I  α).  Μηναΐον  Σεπτεμβρίου  (άκεφ.). 

2  (φ.  82  α).  Μηναΐον  Ιουλίου. 

Έν  τέλει’  Τώ  παρών  Άνθολώγηον  έπ ροςηλόθη  εις 
τω  ναόν  τού  αγίου  Τεοργίου  καί  υ  τις  το  πάρι... 
(έξίτηλα). 

*62%6.  729· 

Χαρτ.  4.  (0,285x0,21).  XVIII.  (0.33). 

1  (φ.  I  α).  Ακολουθία  της  Άναλήφεως. 

2  (φ.  25  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Είϊ  την  Άνάληφιν. 

Κοσμείται  έν  φ.  3  α  ύπό  κομφοτάτου  έπιτίτλου,  οδ  έν  μέσφ  ό 
Ίησοΰς  ’έχων  τεταμένας  &μφω  τάς  χεΐρας  καί  ευλογών. 

6237·  73°· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,19).  XIX.  (0.60). 
Ακολουθία  της  Άναλήφεως. 

Τέγραπται  ύπό  δύο  χειρών,  τό  πλεΐστον  δ’  υπό  Ιακώβου  τοΰ 
πρεσβυτέραν. 


*6238.  73ΐ· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,185).  XIX.  (σ.  368). 

1  (σ.  ι).  Ακολουθία  τής  καταθεσεως  τής  αγίας 
Ζώνης. 

2  (σ.  24).  “  'Υπόμνημα  περί  τής  τίμιας  εσθήτος 
καί  άγιας  Ζώνης  τής  Θεοτόκου  ποΰ  εύρίσκετο.” 

3  (σ.  2ζ).  Μιχαήλ  μοναχοΰ  συγκόλλου  Έγκώμιον  εις 
την  κατάθεσιν  τής  τίμιας  Ζώνης  τής  Θεοτόκου. 

4  (σ·  39)·  Κανών  των  αγίων  Κωνσταντίνου  και 
"Ελένης. 

5  (σ.  43)·  'Ετεροϊ  κανών  εις  τους  αυτούς  άγιους. 

6  (σ.  47)·  “  Τώ  άγίω  και  μεγάλα»  Σαββάτω  επι¬ 
τάφιος  ύμνος.” 

7  (σ.  69).  “Περί  τής  εορτής  τοΰ  Ευαγγελισμού 
εί  τύχη  τη  άγίμ  καί  μεγάλη  Παρασκευή-  έκ  τής  λαύρας.” 

8  (σ.  73)·  Αόγος  εγκωμιαστικός 

προς  τούς  έν  τή  μονή  Βατοπεδίου  άθλήσαντας. 

9  (σ.  93)·  Ακολουθία  τοΰ  Σαββάτου  τοΰ  Θωμά. 
ίο  (σ.  95)·  Ακολουθία  τής  Θεοτόκου 

διά  τήν  απαλλαγήν  τής  τοΰ  " Ορους  καταδρομής  φαλλομένη 
την  Κυριακήν  τοΰ  θωμά. 

11  (σ.  1 1 1 ).  Ακολουθία  τής  Άναλήφειυς.  ' 

12  (σ.  125)·  Οΐκοι  κατ’  άλφάβητον  εις  τούς  ιβ' 
Αποστόλους. 

Ι3  (σ·  139)·  Ακολουθία  τοΰ  μικροΰ  εσπερινού 
των  άγιων  Αναργύρων. 

14  (σ.  144)·  “Μεγαλυναρια  τής  υφωσεως  τοΰ 

Σ,τανροΰ.” 

15  (σ.  145)·  Ακολουθία  των  άγιων  Ανάργυρων. 
ΐ6  (σ.  159)·  Άποπλήρωσις  τής  ακολουθίας 
των  άγιων  Αναργύρων. 

17  (σ.  1 7 1  )·  Ακολουθία  τοΰ  μικρού  εσπερινού 
των  αγίων  μαρτύρων  Κ ηρύκου  καί’Ιουλίττης. 
ΐδ  (σ.  173)·  Καί  πάλιν  ή  αυτή  ακολουθία. 

19  (σ.  176).  Ακολουθία  των  άγιων  μαρτύρων 
Κ  ηρύκου  καί  Ίουλίττης. 

20  (σ.  214).  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Μοδεστου 
πατριάρχου  Ιεροσολύμων. 

21  (σ.  227)·  “  Κανών  παρακλητικός 
εις  τό  άκήρατον  τής  πανάγνου  Ζώνης.” 

2  2  (σ.  243)·  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  Αη μητριού. 

23  (σ.  257)·  ' Υπόμνημα  περί  τοΰ  μόρου 
τοΰ  άγιου  Αημ ητρίου. 

24  (σ.  259)·  “Οίκοι  τοΰ  άγιου  Γεωργίου.” 

25  (σ.  273)·  “  Κανών  Ιαμβικός 
εις  τόν  ευαγγελισμόν  τής  Θεοτόκου.” 

2 6  (σ.  275)·  “Τυπικόν  περί  τής  εορτής  τοΰ  Ευ¬ 
αγγελισμού.” 

α'  (σ.  275).  “  Εί  τύχη  τή  γ’  Κυριακή  τής  Σταυροπροςκυνή- 
σεως.” — β’  (σ.  277).  “  Εί  τύχη  τή  δ'  ή  τή  ε’  Κυριακή  των 
νηστειών.” — γ'  (σ.  278).  “Περί  τής  παραμονής  τοΰ  Εύ- 
αγγ ελισμοΰ.” — δ'  (σ.  279).  “Εί  τύχη  τφ  Σαββάτιρ  τοΰ 
λαξάρου.” — ε'  (σ.  283).  “Εί  τύχη  τή  μεγάλη  Δευτόρρ.” — 


422 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ζ~'  (σ.  286).  “Εί  τύχη  τή  μεγάλη  Πέμπτη.” — 'ζ'  (σ.  288). 
“Εί  τύχη  τη  μεγάλη  Παρασκευή.” — η'  (σ.  292).  “Εί  τύχη 
τιρ  μεγάλιρ  Σαββάτιρ.” — θ'  (σ.  295).  “Εί  τύχη  τη  Κυριακή  τοΰ 
Πάσχα.” — ι'  (σ.  297).  “Εί  τύχη  τη  β'  η  γ'  η  δ'  τη 5  Δια- 
καινησίμου.  ” 

2  7  (σ·  3°°)·  4  Περί,  της  ακολουθίας  τον  δρθρου 

τοΰ  Πάσχα  και  πώς  δει  έκτελεΐσθαι  την  ’ Ανάστασιν.” 

28  (σ·  3°3)·  Περί  τον  επιταφίου  εκ  παλαιόν  τυπικόν. 
Έν  σ.  303  κάτω  καταλογάδην 

Έν  ’έτει  τιρ  χιλιοστιρ,  ό κτακ οσ ιοστ ιρ  τε 
έτι  τε  τεσσαρακοστή  όμοΰ  Φεβ ρουαρίιρ  (  =  1846) 
είληφε  πέρας  τδ  παρδν  τεύχος  θεοΰ  συνάρξει 
δπερ  ό  κύρ  Μακάριος,  θύτης  διά  δαπάνης, 

Ιάκωβος  ό  τλήμων  δΰ,  γράφας  καθ ιε ρώθη, 
να  φ  της  θεομήτορος,  σεπτή  αυτής  γεννήσει, 
τιρ  τιμωμένιρ  εν  Καραΐς,  τής  μονής  Κ αρακάλλου. 

29  (σ.  3°5)·  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Παϊσίου. 

30  (σ.  32 1).  Ακολουθία  τον  αγίου  Παΰλου 
κτίτορος  τής  ομωνύμου  μονής. 

Έν  σ.  367  καταλογάδην 

αωλδ'  Μέ  μνησθ  ε  πάντες  δέομαι  ώ?  τυχόντες 

τοΰ  πονή ματος  τούτου  τοΰ  μικροΰ  τεύχους 
Ακολουθίας  πατρδς  τοΰ  θείου  Παύλου 
οίκτροΰ  μονάχου,  ταπεινοΰ  Ιακώβου. 

Εν  σ.  242  άτεχνος  είκών  τοΰ  άγιου  Αημητρίου  έπικεκολλημένη. 

6239·  7  32· 

Χαρτ.  4.  (0,27  χ  0,20).  XIX.  (σ.  66). 
“  Ακολουθία  τον  εν  άγίοις  πατρος  ημών  Νηφωνος 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  φαλλομένη  έν  μηνί  Αΰ- 
γούστου  ια'.  Άντεγράφη  δια  έπιμελείας  καί  προτροπής  των 
δσιωτάτων  αΰταδέλφων  Κ.  Ιεροθέου  και  Χήφωνος  πρώην  Ξ,ενο- 
φωντινών  II ατμίων,  διά  οίκτράς  χειρός  τοΰ  ελάχιστου  έν  ίερο- 
μονάχοις  Χαρίτωνος  Τ ρικκαίου  πνευματικού  τέκνου  δντος  τοΰ 
αΰτοΰ  κυρίου  Ιεροθέου  έν  τη  σκήτει  τοΰ  Μ.  Βασιλείου  1878 
κατά  μήνα  Απρίλιον.” 

νί6240.  733- 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,205).  XIX.  (σ.  233). 

“  Τεΰχος  περιεχον  την  ασματικην  ακολουθίαν 
καί  διήγησιν  άναγνώσεως  τής  άγιας  σκέπης  τής  νπεραγίας 
δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου,  καί  άειπα ρθένου  Μαρίας '  Προςέτι  δέ 
ιαματικήν  έορτάσιμον  ακολουθίαν  καί  λόγον  εγκωμιαστικόν  μετά 
διηγήσεως  τής  εορτής  τοΰ  θείου  Εύαγγελισ μοΰ .  Μετά  προςθήκης 
προςομοίων  καί  κανόνος  ϊαμβικοΰ  καί  ιδιομέλων  ϊνα  έορτάξηται 
λαμπρώς  έν  τιρ  ναιρ  τιρ  έπ’  όνόματι  Ευαγγελισμού  τιμωμένιρ. 
Τ ρίτον  δέ  περιέχει  ήσματικήν  έορτάσιμον  άκολουθίαν  καί  διή- 
γησιν  μετ'  έγκωμίου  τοΰ  άγιου  αποστόλου  καί  ίερομάρτυρος 
Ιακώβου  τοΰ  Άδελφοθέου  ϊνα  φάλληται  έν  τιρ  ναψ  αΰτοΰ.  Καί 
τέταρτον  εμπεριέχει  ήσματικήν  έντελεστάτην  ακολουθίαν  μετά 
προςθήκης  έσπερίων  προςομοίων,  ιδιομέλων,  κανόνος,  καί  οίκους 
κδ'  τοΰ  άγιου  ένδόξου  άποστόλου  καί  εύαγγελιστοΰ  Ίωάννου 
τοΰ  θεολόγου,  "ϊνα  λαμπρώς  έορτάζηται  έν  τιρ  έπ’  όνόματι 
αΰτοΰ  τιμωμένιρ  άγίιρ  ναιρ.  ” 

Ό  κώόιξ  έγράφη  διά  χειρός  Ιακώβου  τοΰ  πρεσβυτέρου. 
Κοσμείται  δ’  έν  μέν  αρχή  υπό  ολοσέλιδου  είκόνος  τής 
Θεοτόκον  κρατούσης  έν  τη  αριστερή,  τόν  Ίησοΰν  έπί  άλλου 
χάρτου  έπικεκολλημένης  τιρ  κώδικι.  Έν  δέ  τιρ  τελευταίιρ  έν 


άρχή  Ρ-ν  συνηριθμημένιρ  φύλλιρ  ολοσέλιδος  άτεχνος  εικονική 
παράστασις  τοΰ  “  Έπί  σοί  χαίρει  καιχαριτωμένη  πάσα  ή  κτίσις” 
καί  λιθογραφική  ολοσέλιδος  είκών  τής  Σκέπης  τής  Θεοτόκου. 

6241.  734· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29x0,20).  XIX.  (σ.  166). 

1  (σ.  ι).  Οι κοι  κ8  εις  τον  α γιον  Δημητρών  κατ' 
αλφάβητον. 

Έν  άγιωνύμιρ  "Ορει  ρ,ωπα’  (  =  1881). 

2  (σ.  15)·  “  Οίκοι  εις  τον  άγιον  Ίωάννην  τον 

ΤΙρόδρομον.” 

3  (σ.  29).  Εκ  τον  βιβλίου  τον  αγίου  Μελετίου 
τοΰ  όμολογητοΰ  τό  στοιχεΐον  Έ. 

Ευ  σ.  47-  μωξβ  (  =  1862). 

4  (σ·  4^)·  Όετίου  Νείλου  Αποφθέγματα  (κολ.). 

5  (σ.  5 1).  Μαρτυρίου  τής  αγίας  Ύατιανής. 

Αντεγράφη  τιρ  1863  έκ  κωδικός  περγαμηνοΰ  τής  μονής 

Κουτλουμουσίου. 

6  (σ.  99)·  Κανών  Ίωαννου  τον  Θεολογου. 

7  (σ.  1 15).  Ετερος  κανών  τον  αυτόν. 

8  (σ.  I  2 1 ).  “Βιος  καί  μαρτύρων  τον  αγίου 
ένδόξου  όσιομάρτυρος  Νικολάου  τοΰ  έν  Β ουνίνη.” 

9  (<τ.  145)·  Μάρκου  Εφέσου  τον  Ευγενικού 
Κανόνεϊ  παρακλητικοί  εις  την  Θεοτόκον. 

Αί  σ.  26 — 28  καί  95 — -98  άγραφοι. 

6242.  735- 

Χαρτ.  4.  (0,275x0,195).  XIX.  (0.  93). 
ι  (φ.  ι  α).  “Έ  πιεττολή  Νικολάου  μοναχού 
πρός  Σάββαν  μοναχόν  καί  καθηγούμενον  τής  μονής  τοΰ 
όσιου  Δανιήλ  τόν  έν  τιρ  Άνάπλιρ.” 

2  (φ.  3  α)·  Νικολάου  μοναχού  Κανών 
κατανυκτικός  εις  τόν  κύριον  ημών  Ίησοΰν  Χριστόν. 

3  (φ·  88  α).  “  Στίχοι  τοΰ  μεταφραστον 

κυρίου  Συμεών  τοΰ  λογοθε'του  κατά  αλφάβητον  καί  έτερα 
δμοια  Νικολάου  εύχαί.  Προηγούνται  δέ  τά  τοΰ  Μεταφραστοΰ.” 

4  (φ.  9 2  α)·  Νικολάου  μοναχού  Επιστολή 
ίκετήριος  πρός  Ειρήνην  δέσποιναν  τήν  Δο ύκαιναν. 

6243·  736- 

Χαρτ.  4.  (0,28  χ  0,20).  XIX.  (σ.  228). 

1  (σ.  ΐ).  Έττιφανίου  Κύπρου  Εις  την  ταφήν 

τοΰ  Χρίστου,  εις  Ιωσήφ  τόν  ’ Αριμαθαίας  καί  εις  τήν  κατά- 
βασιν  τοΰ  Κυρίου  εις  τόν" Αδην. 

2  (σ.  41)·  Άγάθωνος  τού  Παντοκρατορινοΰ  Άκολονθ ιαι. 
α’  (σ.  41).  Είϊ  τά  καταθέσια  τής  τίμιας  Ζώνης  τής  Θεοτόκου. 

— β'  (σ.  85).  Τοΰ  παρακλητικοΰ  Κανόνοί  εις  τήν  τιμίαν  Ζώνην 
τής  Θεοτόκου. — γ'  (σ.  101).  Του  μικροΰ  αγιασμού  τής  τίμιας 
Ζώνης. — δ'  (σ.  127).  “Έτεροί  κανών  ού  ή  άκροστιχί ς  κατ’ 
αλφάβητον.” — ε'  (σ.  37).  Τοΰ  όσιου  Άγάθωνος  τοΰ  ήσυχαστοΰ. 
’Εν  σ.  69" 

Τά  γεγραμμένα  Αγαθών  έπόνησεν 
ό  μοναχικόν  σχήμα  ένδεδυμένος 
όυ  πατρίς  πέλει,  II εριστάσεως  κόμη 
υπέρ  οΰ  θεόν  ικετεύσατε  πάντες. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


423 


"Οπως  Χύσεως  άμπΧακη  μάτων  τύχη 
τέΧους  τ’  άγαθοΰ  ουρανών  βασιΧείας 
θεοΰ  τό  δωρον  μέν, 

άνδρό ς  δ’  άΧιστοΰ,  καί  άμονάχου  πόνος. 

Έν  έτει  σωτηρίιρ  α.ωπγν  κατά,  μήνα  Νοέμβριον  (  = 
1883). 

τΗν  δέ  ό  συγγραφεύς  Άγάθων,  θανών  τιρ  1887,  τυπικάριος 
της  εύαγοΰς  έν  Άγίιρ  'Όρει  μονής  τοΰ  Υίαντοκράτορος  καί  περιε- 
βάΧΧετο  τό  όφφίκιον  Μ  «γάλου  έκκΧησιάρχου  της  μεγάΧης  τοΰ 
Χρίστου  έκκΧησί ας.  “Ισως  δέ  ό  αυτός  ε'ίνε  και  6  συντάξας  τό 
επόμενον. 

3  (σ.  69)·  Βιος  μετ  εγκωμίων  τοΰ  όσιον 

Άγάθωνος  τοΰ  έρημοποΧίτου. 

Έπεται  έντυπος  ΆκοΧουθία  Συμεών  τοΰ  νέου  θεολόγου 
“  τύποις  Υρηγορίου  Κανέλλου  έν  ΈρμουπύΧει  1877”  έκ  σ.  34, 
μεθ’  ήν  Λ όγο5  εγκωμιαστικός  ε’ις  Συμεών  τον  νέον  θεολόγον 
’έντυπος  άνευ  έξωφύΧΧου  έκ  σ.  23.  Έν  τέΧει  δέ  των  έντυπων 
τούτων  έπονται  χειρι  XIX.  αΐώνος 

4·  “Στίχοι  ίαμβοι  7 τρός  νουθεσίαν  των  ιεροδ ιακόνων.” 

Τό  προ  των  εντύπων  χειρόγραφον  μέρος  του  κώδικας  απαρτί¬ 
ζεται  έκ  δύο  μερών,  ών  τό  μέν  πρώτον  έκ  σ.  1 — 140  περι- 
Χαμβάνει  τά  ύπ’  άρ.  1 — 2  δ',  τό  δέ  δεύτερον  έκ  σ.  37 — 88 
τά  ύπ’  άρ.  2  ε',  3  καί  4. 

6244·  737·  ’ 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,295x0,21).  XIX.  (σ.  40). 

1  (σ.  3)·  Ακολουθία  τον  αγίου  Συμεών 

καί  των  σύν  αύτιρ  έορταζομένων  άγιων. 

2  (σ.  29)·  “Λόγος  συνοπτικός  διαλαμβάνων 

έν  περιΧήφει  της  από  τοΰ  άγιου  Συμεών  τοΰ  θεοδόχου 
βιογραφίας  πρώτον  έως  τοΰ  υστέρου  Συμεών  νεομάρτυρος  τοΰ 
Ύραπεζουντίου  οσοι  εύρίσκονται  έν  τιρ  αύτιρ  όνύματι.” 

Έν  τιρ  πρώτιρ  φύΧΧιρ'  1879. 

6245·  738. 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,195).  XIX.  (φ.  94). 

1  ( φ .  I  α).  Ακολουθία  της  Θεοτοκου 

εις  τά ς  κδ'  Σεπτεμβρίου  “ύπό  Νικοδήμου  αρχιμανδρίτου 
ΙΊατμίου  τοΰ  Κάππου.”  1890. 

2  (φ.  23  α)·  Τοΰ  αυτοΰ  “’ Ακολουθία  ασιατική 

είς  τό  έν’Άθω  γενόμενον  θαΰμα'  δτε  ό  άρχάγγεΧος  ΥαβριήΧ, 
ενώπιον  της  θεομητορικής  εικόνας  έμεΧώδησεν  τόν  ϋμνον  " Αξιόν 
έστιν.” 

3  (φ.  4^  α).  Τοΰ  αΰτοΰ  Κανών  παρακλητικός 

εις  τόν  μέγαν  Βασίλειον. 

4  (φ.  53  α)·  κ&'  Οίκοι  είς  τόν  άγιον  Σ πυρίδνα . 

5  (φ.  63  α ).  ’ Ακολουθία  του  οσίου  Ν εκταρίου 

τοΰ  έν  τη  Χαύρφ  των  Κ αρεών  τοΰ  ’Άθω  άσκήσαντος  έν  τη 
μονή  των  Αρχαγγέλων,  τη  έπικεκΧημέν η  τοΰ  Ίάγαρη. 

6  ( φ .  8ο  α).  Ακολουθία  της  άγιας  Σωσάννης 

συνταχθεΐσα  παρά  Νήφωνος  μοναχού  Άγιοπροδρομίτου. 

Τά  φ.  20—22,  41 — 44,  60 — 62,  78  και  79  άγραφα. 

6246.  739- 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,30  χ  0,22).  XIV.  {φ.  224). 

Όκτώηχος  ( ακέφαλος  καί  κολοβή). 

Έν  φ.  222  β  Πασχάλιον  των  ετών  ,ζ’ωί,ε' — (Γ '~%\κβ' 
(  =  1387—1414). 


Έν  φ.  222 β  άΧΧη  χειρί  (XV.  αίώνοϊ)  άνω  έν  τη  ιρφ  Τη 
κδ'  τοΰ  Μαί'ου  μηνός  επαρέδοκα  το  φοραδην  τόν 
ΒαΧούμην  τοΰ  ΆμωρατοπουΧου  ώς  'ίνα  έΧά*.  Έν  δέ 
φ.  223  α.·  Η  γέννα  Δούκα  (;)  ίερέωϊ+Έτουϊ  (5"~^ε'  μηνί 
Νοεμβρίιρ  κβ'  έγ  εννήθη  ό  δεύτερος  ημών  υιός  ό 
Κώνστας.  +  0  δέ  θεοΧόγος  ό  τρίτος  ημών  υιός  έγεννήθη 
τφ  ,Γ^ια'  έτ  ει  μηνί  Νοεμβρίιρ  ζ' . 

Μεταξύ  τών  φ.  216  καί  217  Χείπουσι  φύΧΧα,  ών  σιρζεται 
μόνον  ή  ράχις. 

6247.  740. 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,30x0,21).  XIX.  (σ.  278). 

’Ο κτωηχος,  Εΰχαι,  Διηγήσεις  καί  Όπτασίαι. 

Έν  σ.  239  Βίος  Μάρκου  τοΰ  Αθηναίου.  Έν  σ.  247  “  Διήγησις 
τοΰ  γεγονότος  θαύματος  Ντ ουρντάγ  κατά  τούς  1688  καί  τανΰν 
μικρόν  διορθωθείσα  ώ?  ην,  παρά  τοΰ  άμαρτωΧοΰ  Έφραίμ.” 

Προτάσσεται  ΙΙίναξ  τών  περιεχομένων  (φ.  2  α). 

6248.  74ΐ· 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,32x0,21).  XVII.  (φ.  230). 

1  (φ.  I  α).  “  Φίλωνος  Ιουδαίου  Έκ  της  περί  μοναρχίας 
λόγου  α  .” 

2  ( φ .  4  α)·  “Νικήτα  τοΰ  Σείδου  Παροι,αοιών' 

καί  διατί  Παροιμίαι  καΧεΐται  τό  βιβΧίον  καί  τις  ό  ταύτας 
ΧαΧήσας.  ” 

3  (φ.  94  β)·  “  Ιωσήφ  τοΰ  Βρυένου.” 

’Άρχ.  Ώς  οΰν  έκαστος  ημών  π ροαιρεΐται,  ούτως 
εαυτόν  διαθροΐ  πΧασιν  άρίστην. 

4  (φ·  96  α)·  “  Νικήτα  τοΰ  Σεΐδου'  πατριάργου 

ΧωνσταντινουπόΧεως  Ύπόθεσις  τοΰ  ΈκκΧησιαστικοΰ’  καί 

διά  τι  καΧεΐται  ’ΈκκΧησιαστης.  ” 

5  (φ·  ΐ66α).  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς 

Έκ  τοΰ  προφήτου  Ήσαί'ου. 

6  (φ.  ΐ68  α).  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου 

Βίϊ  την  αρχήν  τών  Παροιμιών. 

7  (φ.  ι8ι  α).  “  Περί  τοΰ  Σολορ,ώντος.” 

"Α ρχ.  Ή  σοφία  δέ  ΣοΧομώντος,  όμοια  ήν  τη  σοφία 
τοΰ  πρώτου  έκείνου  ανθρώπου  Άδάμ. 

8  (φ,  184“).  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως 

“Είϊ  τήν  περικοπήν  τών  Υίαροιμιών  τό,  Ή  σοφία  ιρκοδό- 
μησεν  έαυτη  οίκον,  καί  ύπήρεισε  στύΧους  επτά.” 

9  (φ.  230  α).  “  Περί  μυστηρίων"  Μελετίου.” 

’Άρχ.  ’Βρώτησις.  Καί  διατί  ο ύ  διηγούμεθα  καί  ημείς 
τά  μυστήρια,  άλλα  καί  τεΧοΰμεν. 

ΙΟ  (φ.  230  β).  'Έρμηνεία  τοΰ  Εγε’νετο  άποθανεΐν 
τόν  Αάζαρον. 

Εν  φ.  93/3·  Τέλοε  τών  παροιμιών  τοΰ  προφήτου  καί 
βασιΧέως  ΣοΧομώντος '  καί  γράψυμων  τοΰ  Ιωσήφ  έκ 
πόΧεως  Σηνόπης'  μήν  Ιουλίου  είς  ιβ'  έτους  1692  ς,χΐ,β'. 

6249·  742. 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,32x0,21).  XIX.  (φ.  87). 

I  ( φ .  I  α).  “  Διήγησις  περί  του  τιμίου  πάθους 

τοΰ  κυρίου  ημών  'ϊησοΰ  Χριστού,  καί  τής  άγιας  αύτοΰ  Άνα- 
στάσεως.  Συγγραφεΐσ α  παρά  Ιουδαίου  τινός  Αίνε'α  όνόματι, 
ήν  μετέφρασεν  έκ  τής  Εβραίων  γΧώσσης  είς  ρωμαϊκήν  διάΧεκτον 
Νικόδημος  τοπάρχης  ό  έκ  τής  Ύώμης.” 


424 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


2  ( φ .  33  α)·  Ιωσήφ  Θεσσαλονίκης  Εις  τον  τιμιον  και 
ζωοποιού  Σταύρον. 

3  ( φ.  5°  β)·  Άετίου  πρεσβυτέρου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Εις  τό  γενεσιον  τον  Προδρόμου. 

4  (Φ·  57  α)·  Μιχαήλ  Συγκελλου  Εγκωμιον 

εις  τού ς  αγίους  τοΰ  θεοΰ  Άρχαχχέλους. 

6250.  743· 

Χαρτ.  φύ\\.  (0,29  χ  0,20).  XIX.  (σ.  409). 

1  (σ.  χ).  Εγκωμιον  εις  τους  εν  τη  σκητη 
τον  Προδρόμου  άσκήσαντας  καί  άθλήσαντας. 

2  (σ.  57)·  Ακολουθία  τής  Κυριακές  του  Θωμά. 

3  (σ.  II  7).  Μητροφάνους  μαθητου  τοΰ  2τουδιτου 
Οπτασία  Δημητρίου. 

4  (σ.  135)·  Βιος  Ευθυμίου  τοΰ  νέου 
τοΰ  έν  Θεσσαλονίκη. 

5  (σ.  II 7)·  “  Επιστολή  άποσταλεΐσα 

παρά,  των  ' Αγιορειτών  πάντων  πρό ς  τόν  βασιλέα  Μιχαήλ  τον 
ΙΙαλαιολόγον,  όμολοχητική,  σπεύδοντος  τούτον  όση  δυνάμει 
ένώσαι  τού ς  Ίταλοός  παραλόγους  μείί’  ημών,  μένοντας  εκείνους 
πάντί  αδιόρθωτους.” 

6  (σ.  184)·  “  Ισον  απαράλλακτου  τοΰ  -γράμματος 
τοΰ  άθέου  Καλλιμάχη,  όπου  διαλαμβάνει  διά  την  Μωσίαν 

Φ ερκασάν,  καί  τινών  χρνσοβ·  άλλων  έπικύρωσιν  της  ρωσσικής 
ίεράς  μονής.” 

7  (σ.  187).  Βι'ος  άγιων  της  τον  Κωνσταντος  μονής. 

8  (σ.  203).  Εγγραφα  άντι γεγραμμένα 

έκ  των  τοΰ  Μικι,οδΙΟΗ-Μϋι,ΐιΕΚ  Αοία  θί  άΐρίοιηαΐα. 

'Ο  κώδιξ  χέχραπται  ύπδ  διαφόρων  χειρών. 

6251.  744· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29  χ  0,20).  XIX.  ( φ .  105). 

1  (φ.  I  α).  Βασιλείου  Θεσσαλονίκης 

Βίος  Ενθυμίου  τοΰ  νέου.  Έν  τη  καθωμιλημένη. 

2  (φ.  I  7  α)·  Δωροθέου  Βουλησμά  Λόγος. 

“  Κίρηται  έν  τιρ  Π ατριαρχείιρ.  1797.” 

3  (φ.  41  α)·  Οίκοι  εις  τόν  Ιησοΰν  Χρίστον. 

4  (φ·  69  α)·  Νικήτα  ρήτορος  Εγκωμιον 
εις  Σίμωνα  τόν  ζηλωτήν. 

5  (Φ·  77  α)·  “  Εκ  τοΰ  λόγου  της  μεγάλης  Παρα- 

σκενής.  Φιλάρετου  τοΰ  Μητροπολίτου  της  Μόσχας.” 

6  (σ.  8ΐ  α).  Διήγησις  περί  τον  πάθους  τον  2ωττ/ρος 
παρά  τοΰ  Ιουδαίου  Αίνέα  μεταφρασθε ίσα  ύπό  Νικοδήμου 

τοπάρχου  τοΰ  έκ  "Ρώμης. 

6252.  745· 

Χαρτ.  4.  (0,26  χ  0,19).  XIX.  (φ.  85). 

1  (φ.  I  α).  “  Τοΰ  μακαρίου  Χρύσιππού 
πρεσβυτέρου,  καί  μαθητου  τοΰ  θειοτάτον  Ευθυμίου,  Εγκώ- 

μιον  εις  τόν  άχιον  ’ϊωάννην  τόν  Πρόδρομον  καί  βαπτιστήν.” 

2  (φ.  13  β)·  Άετίου  πρεσβυτε'ρου  Κωνσταντινου¬ 

πόλεως  Εις  τό  γενε’σιον  τοΰ  Προδρόμου. 

3  (φ.  20  α).  Ιωσήφ  Θεσσαλονίκης  Εις  τόν  τίμιον 
2ταυρον. 

4  (φ.  24  ο.).  “  Παντολέοντος  χαρτοφυλακος 

καί  αρχιδιακόνου  Εγκωμιον  εις  τόν  άρχιστράτηχον  Μ ιχαήλ.’ 


5  (φ.  28  α).  Μιχαήλ  Συγκελλου  Εγκωμιον 
εις  τούς  Αρχαγγόλους. 

6  (φ.  54 α)·  Γεωργίου  Ναξίας  Εγκωμιον 

εις  τόν  όσιον  Αντώνιον  τόν  μέχιστον. 

Άντίχραφον  έκ  τοΰ  κώδικος  τής  μονής  Τρηχορίου  574  (27),  9. 

7  (σ.  6φ  α).  Βιος  τοΰ  αγίου  Βλαδίμηρου. 

Μ ετάφρασις  έκ  τοΰ  ρωσικού. 

8  (σ.  83  α).  Λεοντος  τοΰ  σοφοΰ  Εις  τόν  άγιον 
Δημητρών  τόν  μυροβλύτην.  Έν  τή  καθωμιλημένη. 

6253·  746· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31  χ  0,21).  XVIII.  (σ.  423). 

Άδηλου  Θεολογία. 

Διαιρείται  εις  τμήματα  δύο,  ών  τό  μέν  Α'  σύχκειται  έκ 
II ρολεχομένων  εις  κεφάλαια  ιβ'  καί  έκ  βιβλίων  δ',  τό  δε  Β'  έκ 
ΐΐρολεχομένων  εις  κεφάλαια  καί  έκ  βιβλίων  δ'. 

Έν  σ.  397  “Γενικός  έλεχχος  απάντων  των  έν  όλη  τή  βίβλφ 
κεφαλαίων.”  Έν  δέ  σ.  409  I ίίναξ  κατά  στοιχέίον . 

Έν  σ.  394·  Πέρας  εϊληφε  αφνζ^  Νοεμβρίου  ι'  (  =  1757) 
διά  χειρός  Δη  μητ  ρίου  Χατζή  Μανουήλ  Β  ερροιαίου, 
οίκτροΰ  δούλου  τοΰ  θεοΰ. 

Έν  αρχή  έν  φύλλιρ  μη  συνηριθμημένιρ'  Αυτό  τό  βηβλύον 
είναι  τοΰ  κυρίου  έξωχοτάτου  Δημητρίου  Μπεκέλα 
όποΰ  σήμερον  τό  άφισεν  τόν  κύρ  Δημήτριον  Σιδέρη 
έπίτροπον  1835  Νοεμβρίου  ζ~'  Δημήτριον  Έμανοήλ 
Μπεκέλα. 

6254·  747- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,20).  XVIII.  (σ.  194). 

“  Μεταφυσική  Γενουενσίου  έκλεκτικοΰ 
φιλοσόφου  μεταφρασθεϊσα  από  τής  Λατινίδος  είς  την 
Ελληνίόα  παρά  τοΰ  σοφολοχιωτάτου  καί  έπιστημονικωτάτου 
κύριοι*  Ευγενίου  [τοΰ  Βουλγάρεως].  Στοιχεία  μεταφυσικής.” 
Έν  φύλλοις  έννέα  προτασσομένοις “Ελεγχος  των  περιεχομένων. 
Έντέλει'  Τέλος  1754  29  Μαρτίου. 

Τό  βιβλίον  τοΰτο  τοΰ  Βουλγάρεως  έξεδόθη  τύποις  έν  Βιέννη 
τιρ  1806  έκ  τής  ελληνικής  τυποχραφίας  Γεωργίου  Β  εν  δότη. 
Ίδε  Βρετοΰ  Νεοελληνική  Φιλολογία  Μερ.  Β'  σ.  138  άρ.  393. 

6255·  748. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,21).  XVIII.  (φ.  41). 

“  Τοΰ  σοφωτατου  και  έπιστημονικωτάτου 
καί  έν  μαθηματικούς  καί  φιλοσόφοις  άρίστου  κυρίου  Νικηφόρου 
Θεοτόκη”  Γεωγραφίας  Στοιχεία  είς  βιβλία  δύο. 

Ό  κώδιξ  χέχραπται  είς  ήμίκλαστον. 

Τό  βιβλίον,  πλουτισθέν  ύπό  Ανθίμου  Γαζή,  έξεδόθη  τύποις 
έν  Βιέννη  τιρ  1804  έκ  τής  έλληνικής  τυποχραφίας  Γεωργίου 
Βενδότη.  "Ιδε  Βρετοΰ  Νεοελληνική  Φιλολογία  Μερ.  Β  σ.  130 
άρ.  360. 

6256.  749· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,315).  XVIII.  (σ.  74). 

“  Θεωρία  τής  γεωγραφίας  συγγραφεϊσα 
παρ’  Ίωσ-ήπου  τοΰ  Μοισιόδακος  έν  ίτει  1767  Σεπτεμβρίου 
15  έν  τίρ  Βουκουρεστίφ  τής  Ο ΰχχρο βλαχίας.” 

Τό  βιβλίον  έξεδόθη  τύποις  τω  1781  έν  Βιέννη  παρά  Ιωάννη 
θωμά  Τ ράττνερ.  Ίδε  Βρετοΰ  Νεοελληνική  Φιλολογία  Μερ.  Β' 
σ.  74  άρ.  171. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


425 


6257.  75°· 

Χαρτ.  4.  XVI.— XVII.  (φ.  128). 

(1)  Μαξίμου  Μαργουνίου  έπισκόπ ου  Κυθήρων,  (2)  Κων¬ 
σταντίνου  τοΰ  Λουκάρεως  τοΰ  έπειτα  πατριάρχου  Κων- 
σταντινουιτόλεωϊ,  (3)  Φρειδερίκου  Συλβουργίου  (Εβιεβειοη 
8γι.Βυκ6),  (4)  Λεοντίου  ίερο  μονάχου  Ευστρατίου  τοΰ  Κυπρίου, 
(5)  Ματθαίου  ίερομονάχου  Γαλατιανοΰ  τοΰ  Κυπρίου,  (6) 
Ιουλίου  Καίσαρος  τοΰ  Σαγκταμαΰρα,  (7)  '  Υγωνθ5  Βρό- 
χθωνο§  (Ηυοο  ΒΕ0υβΗΤ0Ν),(8)  Αιμίλιου  Πόρτου,  (9)  Σαμουήλ 
Σελαδίου  (Βαμπει,  8βατ)ε)  καί  (10)  Πέτρου  Πισκάτωρο5 
(Ρετβϊγβ  Ριβοατοβ)  Έπιστολαί  προ ς  Ααβίδ  τον  Έσχέλιον 
(ϋΑνίϋ  ΗοδΟΗΕΙ.)  καί  άλλον ϊ. 

Ό  πολύτιμοί  οδτος  κώδιξ  περιέχει  έπιστολαί  τό  πλεΐστον 
αύτογράφους  μετά  καί  τής  επιγραφής  αυτών  όπισθεν  προ ί  τούί 
είί  οΰί  άπεστάλησαν  καί  τήί  παλαιας  διπλώσεωί,  άτε  οϋσαί 
αϋτάί  αΰτοτάταί  τάί  άποσταλείσαί.  Τινέί  δ’  όλίγαι  μόνον,  οϋκ 
οΰσαι  αύτόγραφοι,  εΰρηνται  έν  παλαιοΐς  άντιγράφοις ,  σνγχρόνοις 
τή  συντάξει  των  επιστολών.  Είσί  δε  γεγραμμέναι  αί  έπιστολαί 
πάσαι  ελληνιστί  πλήν  τινων  ολίγων  λατινικών. 

(1).  Καί  τοΰ  μέν  Μαξίμου  Μαργουνίου  περιέχονται  έπι¬ 
στολαί  έν  δλιρ  116,  ών  εκατόν  πέντε  προ  ί  Έσχέλιον,  ένενήκοντα 
μέν  καί  έννέα  ελληνιστί,  έξ  δέ  λατινιστί,  ένδεκα  δέ  πρόί  άλλους. 
Χρονολογούνται  δ’  αί  τοΰ  Μαργουνίου  έπιστολαί  άπό  τοΰ  έτους 
1579  μέχρι  τοΰ  1600,  καί  έγράφησαν  αί  μέν  πλεΐσται  έκ 
Βενετίας,  τινέί  δ’  έκ  Πα ταβίου,  Κρεμώνος  καί  άλλαχόθ εν . 

Τούτων  λατινιστί  μέν  γεχραμμέναι  έπιστολαί  τοΰ  Μαργουνίου 
πρόί  Έσχέλιον  είσίν  αΐδε'  α'  (φ.  1  α).  Έκ  Βενετία!  25  Ιουλίου 
1579. — β'  (φ.  6  α).  Κάτωθεν  τής  ελληνιστί  γεγραμμένης  πρόί 
Μάρκον  Έαπαδόπουλον,  έκ  Βενετίας  κατά  Ιούλιον  1593. — γ'  (φ. 
12  α).  ’Βκ  Βενετία!  1591  πιβηκΐβ  Οοίοβπδ. — δ'  (φ.  24  α).  Έκ 
Βενετία!  24  Μαρτίου  1592. — β'  (φ.  29  α).  Έκ  Βενετία!  8  Μαΐου 
1592.— Γ'  (φ.  67  α).  Έκ  Βενετία!  21  Ιουλίου  1595. 

Αί  δ’  είί  άλλουί  σταλεΐσαι  ένδεκα  έπιστολαί  τοΰ  Μαργουνίου 
είσίν  αΐδε'  α'  (φ.  6α).  “Μάρκίρ  τιρ  Πα παδοπούλιρ  άνδρί  εύ- 
γενεστάτιρ  Μάξιμοί  ταπεινός  επίσκοπος  Κυθήρων  ευ  πράττειν.” 
’Άρχ.  Ψυχικής  λογικής  κάλλος,  άρεταί,  Μάρκε  εύ- 
γενέστατε.  Τέλ.  Έρρωμένον  σέ  διαφυλάττοι  ό  Κΰριοί 
ψυχή  τε  καί  σώματι  άνδρών  μ  οι  εύγενέστατε  άμα 
καί  προςφιλέστατε.  Ένετίηθεν,  Μεταγειτνιώνος  τέ¬ 
ταρτη  έπί  δεκάτη,  κατά  τό  μφΐψ>ν  έτος  τό  σωτήριον. 
— β'  (φ.  31  α).  “Τοίί  εύσεβέσι  καί  φιλοχρίστοις  Χριστιανοΐς 
Μάξιμοί  ταπεινός  επίσκοποί  Κυθήρων,  σωτηρίαν.”  ’Άρχ. 
Πολλοί  μέν  οι  τής  τοΰ  θεοΰ  προνοίας  τρόποι.  Τέλ. 
Ερρωσδε  έν  Χριστιρ  σωτήρι·  έτει  σωτηρίιρ  αφί,β™. 
— γ'  ( φ .  41  α).  “  Τιρ  μακαριωτάτιρ  καί  σοφωτάτιρ  πατριάρχη 
Αλεξάνδρειάς,  κυρίιρ,  κυρίιρ  Μελετίιρ,  Μ άξιμος  ταπεινός  έπί- 
σκοπος  Κυθήρων  εΰ  πράττειν “Α  ρχ.  ΤΙέφυκέ  πως  τα 
λαμπρά  των  έργων  τη  προς  τάναντία  παραθέσει 
λαμπρότερα  άναδείκνυσθαι.  Τέλ.  Έρρωμένος  μοι  δια- 
βιιρης  ψυχή  τέ  καί  σώματι  μακαρίιρ.  Έν  Π αταβίιρ' 
κατά  τό  <ρφί,γον  έτος  τής  ένσάρκου  τοΰ  σωτήρος  ημών 
οικονομίας. — δ'  (φ.  57α).  “Μάξιμοί  ταπεινός  Κυθήρων  επί¬ 
σκοποι  τοΐς  περί  την  ίεράν  φιλοσοφίαν  έσχολακόσι,  χάριτος 
θείαν  έπίδοσιν.”  “Αρχ.  Οΐος  μέν  ήν  ό  Ιερός  Μάξιμοί  καί 
ο’ίους  ίιπέρ  τής  των  τής  ίερας  έκκλησίας  δογμάτων 
συστάσεως.  Τέλ.  “Ερρωσθε  έν  Χριστώ  σωτήρι:  Ένε- 
τίησιν,  ’Ανθεστηριώνος  τετάρτη  φθίνοντας,  κατά  τό 
μφΙ,δον  έτος  τό  σωτήριον. — ε'  (φ.  57  α).  “Τοίϊ  τής  ίεράί 
φιλοσοφίας  σπουδασταΐς  Μάξιμοί  ταπεινός  Κυθήρων  επίσκοποί 


σωτηρίαν  παρά  θεοΰ.”  ’Ά  ρχ.  Σειρήνες  όντως  οι  τοΰ 
Χύσσης  Υρηγορίου  λόγοι  πεφύκασι.  Τέλ.“Ερρωσθε  έν 
Χριστιρ,  καί  τοΐς  τα  τοιαΰτα  υμών  χαριξομένοις  τό 
παρά  θεοΰ  διηνεκώς  έ κλιπαροίητε  έλεος.  Ένετίησιν, 
’Ανθεστηριώνος  τετάρτη  φθίνοντας,  κατά  τό  φφΐ,δ01 
έτος  τό  σωτήριον. — 5"  '  {φ.  63α).  “Μάξιμοί  ταπεινός  Κι/- 
θήρων  έπίσκοπος  τοΐς  περί  φιλοσοφίαν  έσχολακόσι,  πολλά 
φρονεΐν.”  "Αρχ.  Τόν  μέν  έπίκεκ  ρυ  μμένον  τής  φιλο¬ 
σοφίας  τρόπον,  καί  τό  τής  συμβολικής  ερμηνείας 
αινιγματώδες  είδος.  Τέλ.  'Έρρωσθ ε  έν  Κυρίιρ  κατά 
τό  α.φ1,ε0ν  έτος  τό  σωτήριον,  Σκιρροφοριώνος  πέμπτη 
φθίνοντος. — ζ'  ( φ .  72  α).  “Τιρ  πανιερωτάτιρ,  καί  σοφωτάτιρ 
μητροπολίτη  Χίου  κυρίιρ  Ίππολύτιρ,  Μάξιμοί  ταπεινός  Κυθήρων 
έπίσκοπος,  εΰ  πράττειν.”  ’Άρχ.  Σοί  μέν  ώ  θεία,  καί 
σε  βασμιωτάτη  μοι  κεφαλή,  ναμάτων  ζωηρρύτων 
παραρρέουσι  πίδακες.  Τέλ.Έρρωμένην  διάφυλάττοι  ό 
Κύριος  τήν  σήν  πανιερότητα  ψυχή  τέ  καί  σώματι, 
πανιερώτατέ  μοι  καί  αίδεσιμώτατε  δέσποτα.  Ένε¬ 
τίηθεν,  Μαιμακτηριώνος  όγδόη  φθίνοντος,  κατά  τό 
μφί,εον  έτος  τό  σωτήριον. — η  (φ.  74α).  “Κυρίλλιρ  τψ 
Α ουκάρει,  όσιωτάτιρ  καί  λογιωτάτιρ  έν  ίερομον άχοις,  Μ  άξιμος 
ταπεινός  Κυθήρων  έπίσκοπος,  εΰ  πράττειν,”  ’Άρχ.  Σοί  δέ  τί 
μη  καί  φροντιστήριον  ήδη  άνέωκται.  Τέλ.  Έρρωσο, 
καί  τής  ής  ήδη  έπηγγείλω  έπιλαβοΰ  σφοδρότερον 
πολιτείας,  ποδηγετούσης  εις  τά  σωτήρια.  Ένετίηθεν, 
ΤΙυανεφιώνος  πέμπτη  φθίνοντος,  κατά  τό  μφΙ>εον  έτος 
τό  σωτήριον. — θ'  (φ.  96α).  “Μάξιμοί  ταπεινός  Κυθήρων 
έπίσκοπος  τοΐς  περί  τήν  ίεράν  θεολογίαν  άσχολουμένοις,  προ¬ 
κοπής  έπίδοσιν.”  ’Άρχ.  "Οσων  μέν  υπό  τής  άνωθεν 
χάριτος  κατηξιώθη  των  δωρεών  ύ  χρυσορρήμων  Χρυ¬ 
σόστομος.  Τέλ.  Έρρωμένουϊ  υμάς  διαφυλάττοι  ό  Κι 
ψυχή  τε  καί  σώματι.  Ένετίησι,  Σεπτεμβρίου  μηνάς 
τρίτη  έπί  δεκάτη  κατά  τό  μφί1θαν  έτος  τό  σωτήριον . 
— 1'  (φ.  101α).  “Μάξιμοί  ό  Μαργούνιος  ταπεινός  Κυθήρων 
έπίσκοπος,  τοΐς  των  λόγων  έρασταΐς,  έν  τοΐς  καλοΐς  έπίδοσιν.” 
’Άρχ.’Άλλοι  μέν  άλλους  των  περί  τήν  σοφίαν  περιττών 
θ αυ μαξόντων .  Τέλ.  'Έρρωσθε  έν  Χριστιρ  σωτήρι  κατά 
τό  φχ°"  έτος  τό  σωτήριον  Ίουλλίου  τρίτη  φθίνοντος. 
— ια'  ( φ .  105α).  “Μάξιμοί  ταπεινός  έπίσκοπος  Κυθήρων,  τοΐς 
περί  τήν  ίεράν  έσχολακόσι  φιλοσοφίαν,  σωτηρίαν.”  "Αρχ.  Τιρ 
μέν  ίεριρ  Υρηγορίιρ  τιρ  Χύσσης  πολλά  καί  άλλα  διε- 
πονήθη  συγγράμματα.  Τέλ.  ’Έρρωσθε  έν  Χριστιρ  σω¬ 
τήρι.  "Ανευ  χρονολογίας. 

ΙΙροςηρτημένα  δ’  είί  έπιστολάς  Μαξίμου  τοΰ  Μαργουνίου 
εΰρηνται  I  ( φ .  71α).  “Πίναξ  των  έμπεριεχομένων  τιρ  τοΰ 
μεγάλου  Αθανασίου  παρ’  ήμΐν  τεύχει.”  Έροςήρτηται  τή  άπό 
Βενετίαϊ  “  Μαιμακτηριώνος  όγδόη  έπί  δεκάτη”  τοΰ  φφί,ε'  επι¬ 
στολή  πρόί  Έσχέλιον. — II  (φ.  106α).  “Μαξίμου  τοΰ  όμολο- 
γητοΰ  προς  θωμάν  τόν  ήγιασμένον  Περί  διαφόρων  απόρων  τής 
θείας  Τραφής.”  "Αρχ.  Απορία.  Επειδή  Υρηγόριος  ό 
Χύσσης  έν  τοΐς  έαυτοΰ  συγγράμμασι  φαίνεται  τοΐς 
μή  τό  βάθος  έπισταμένοις  τής  υψηλής  αυτής  θεωρίας. 
Έν  τέλει'  Ηειβο  8υηί  ςααβ  α  ηαβ  ρβίΐίδίί  άθ  δβηίβηΙΪΒ 
Ό.  Μβχιπιϊ. — III  (φ.  108α).  “Κικίρωνο8  Παράδοξα  παρά 
Μαξίμου  ταπεινοΰ  Κυθήρων  επισκόπου  έκ  τής  των  Λατίνων  εις 
τήν  Ελλάδα  γλώτταν  μεταφρασθέντα.” 

(2).  Κωνσταντίνου  δέ  τοΰ  Λονκάρεως  τοΰ  έπειτα  Κυρίλλου 
πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως  περιέχονται  έν  τιρ  κώδικι 
αϋτόγραφοι  αί  έπιστολαί  αΐδε'  α'  (φ.  109α).  “Τιρ  σοφωτάτιρ 

54 


Η.  II. 


426 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Έσχελίιρ  Κωνσταντίνος  ό  Α ούκαρις  ου  πράττοιν."  "Αρχ.  Οΐδά 
σοι  χάριτας  αθανάτους  έι ρ’  οίς  καί  ημάς  φιΧοδωρή- 
σασθαί  πως  οΰκ  άπηξίωσας.  Τ έΧ.  'Έρρωσό  μοι  ψυχή  το 
καί  σώματί  σοφώτατέ  μοί  ΈσχέΧιο.  Ένοτίηθον  θαρ- 
γηΧιώνος  δουτέρμ  φθίνοντας  κατά  τδ  μφί,α. — β'  (φ. 
110  α).  “ϋοοίίδδίιηο  βί  ρΓ&βδΙ&ηίίδβίηιο  νίιο  Ροπιίιιο  Ώιινίάί 
Ηοθβοΐιβίϊο  8&1αίβηα.”  "Αρχ.  Ταηΐβ  γ β ΐ' υ ιη  πιβ&ηιιη 
ί'ιιβηιηί  Ιιοο  πια^ϊδ  ΙβιηροΓβ  ρβτί  ατΡαΙίοηβδ.  Τέλ. 
Τυί  ο1)8βΓν£ΐηίί88Ϊιηϊΐ 8  νβηθίϋδ  εβρίίπιο  Οαίβηάαβ 
..Οοηδί&ηίϊηηβ  Ιιΐιο&Γίβ. — γ'  (φ.  111α).  Ααβίδ  Έσχελίιρ 
όΧΧηνιστί.  "Αρχ.  Καί  τοΰτο  πώς  σοι  δοκοί.  ΤΑ.  Έυε- 
τίηθον,  Μαιμακτηριώνος  πρώτη  έι τΐ  δέκα'  κατά  τδ 
αφί,'  έτος  του  σωτηρος. 

(3)  Φρειδερίκου  Συλβουργίου  μία  ποριέχοται  μόνη  επι¬ 
στολή  προς  Μ άξιμον  τδν  Μαργούνιον  έν  φ.  106  α.  “Μαξίμιρ 
Φροδορΐκος  X.”  "Αρχ.  Αλλ’  δμως  επειδή  ό  αΰτδς  ούτος 
(ό  κοινός  φίΧος  Έσχέλιοϊ)  άΧΧά  σοι  δέκα  άπήτησον 
αντίγραφα,  πέμποιν  καί  ταΰτα  έτοιμο 5  γογένημαι. 

(4) .  Δεοντίου  Ευστρατίου  του  Κυπρίου  ΈπιστοΧαί  προς 
Έσχέλιου  ποριΧαμβάνονται  αίδο'  α'  (φ.  112).  "Αρχ.  Τό  μετά 
την  της  άγιας  Υριάδος  όορτην  γραφέν  σοι  καί  πομφθόν 
μοι  γραμμάτιου.  ΤΑ.  ΑΙοταγοιτνιώνο ς  κα'  κατά  τό 
πάΧαι'  Έν οτίηθ ον  οίς  Α ΰγούσταν. — β'  (φ.  112α).  "Αρχ. 
Ούδον  τούτου  πΧέον  τ)  Άτι  βίβΧοι  καί  γ  ράμματα  παρά 
σοΰ  ήκέ  μοι.  ΤΑ.  Ένοτίηθον.  Μαιμακτηριώνος  δ*1 
ίσταμένου.  Ε  υρηται  όκδοδομένη  παρά  Εμιχε  Πεοκανιι 
ΒΐΜίο^ΓΕρΙιϊβ  Ιΐθΐΐέηϊιριβ  οιι  ιίβδοπρίίοη  ταίκοηπέβ  άβδ 
οαντα^βδ  ρυΰΐίβδ  ρ&Γ  άββ  Οτβοβ  ιιιι  άίχ-δθρίίέηιβ  εΐέοΐβ. 
Ραπ8.  1894 — 5.  Τόμ.  Α'  σ.  21.  "I δε  καί  Τόμ.  Γ'  σ.  137  ένθα 
καί  άντιβοΧτ]  πρός  τό  έν  τούτιρ  τιρ  κώδικι  αύτόγραφον. — γ'  (φ. 
113α).  "Αρχ.  Πλατύτεροι»  θ'  άμα  καί  κομψόν  πρός  σέ 
νυνί  γράφοιν.  ΤΑ.  Έν  οτίηθ  ον  Ίουλίιρ  ιίβ1.  Ε  υρηται 
όκδοδομένη  παρά  ΤιΕΟΚΑΝβ  ένθ'  άυ.  Τόμ.  Γ'  σ.  138  κ.  ό. — Έν 
φ.  116α  “Ένθΰμησις  πρός  τόν  κύριον  Ααβίδ  τόν  ΑΐσχήΧιον 
όπως  όφοίΧοιον  όπιγράφοιν,  πέμψας  μοι  τάς  παρά  του  κυρίου 
Μαρτίνου  του  Κ ρουσίον  πομφθησομένας  αυτιρ  βίβΧους.”  "Εχει 
δέ  ώδο·  Τιρ  τιμιωτάτιρ  κυρίιρ  Τ ομάζιρ,  Πόλιρ  τιρ  Κυπρίιρ 
έν  τιρ  καταγωγίιρ  των  Υορμανών  δς  οφείλει  παρασχοΐν 
ταΰτα  Λοοντίι ρ  ίορομονάχιρ  Ε  ϋστ  ρατίω  τιρ  Κυπρίιρ. 
Η  αΰτη  δέ  διούθ  ννσις  έποται  καί  Χατινιστί. 

(5) .  Έν  φ.  114  α  Ματθαίου  ίορομονάχου  Γαλατιανοΰ  τοΰ 
Κυπρίου  ΈπιστοΧη  μία  πρός  ΈσχέΧιον  Έν  οτίηθ  ον  Μουυυ- 
χιώυοϊ  πρώτη  ίσταμένου  κατά  τό  μχγ'.  Έξοτυπώθη 
παρά  Πεοβανο  ένθ'  άν.  σ.  165  κ.  ό. 

(6) .  Έν  φ.  115  α  ΈπιστοΧη  μία  πρός  Έσχέλιου,  φορούσα 
υπογραφήν  τήνδο'  Ιούλιος  Καίεταρ  ό  Σαγκταμαυρας.  "Αρχ. 

Εστι  παρ'  έμοι  γο  Υρηγορίου  τοΰ  θαυματουργού  ό 
πανηγυρικός  οίς  Ύΐριγ  ένην.  ΤΑ.  Από  Ύώμης  Σκιρο- 
φοριώνος  όγδόη  έπί  δέκα. 

(7) .  Έυ  φ.  117  α  κ.  ό.  οπτά  όπιστοΧαί'Ύγωνος  Βρόχθωνος 
πρός  ΈσχέΧιον  όΧ Χηνιστί  γογραμμέναι.  Έυ  δέ  φ.  121  (Πϊβ) 
Τοΰ  αύτοΰ  “Πρό?  την  κοδνοτάτην  βασίΧισσαν."  "Αρχ.  Έγευ- 
νήθη  ώ  δέσποινα  σχίσμα  όΧέθριον  έν  τη  βασιΧοίμ 
υμών. 

(8) .  Έυ  φ.  123  α'  “Τιρ  έντιμοτάτιρ  καί  Χαμπροτάτιρ  Ααβίδ 
ΟίσχοΧίιρ  Αΰγουστίνιρ  Αιμίλιος  ΓΙόρτος  ό  Φραγκίσκον  ΙΙόρτου 
τοΰ  Κ  ρητός  χαίροιν.”  “Αρχ.  Τό  κάΧΧιστόν  σου  δώρον  (ώ 
Χαμπρόν  Μουσών  κΰδος)  παρά  τοΰ  κοινοΰ  καί  ήδίστου 
φΙΧου,  Παύλου  τού  Μ  οΧίσσου  νοωστί  παρά  πάσαν 


π ροςδοκίαν  έΧαβον.  Τέλ.  Έξ  ΈϊδοΧβέργης  δουτέρμ 
φθ ίνοντος  Σοπτομβρίου,  της  Χριστογονίας  έτοι 

φτώ^τώρτω^ 

Εΰρηται  όκδοδομένη  παρά  Πεοκανο  ένθ'  άν.  Τόμ.  Γ'  σ. 
131  κ .  έ. 

(9) .  Σαμουήλ  Σελαδίου  Έπιστολαΐ  πρός  ΈσχέΧιον  τροΐ ς. 
α'  (φ.  124α).  Έκ  Μοναχίου  τιρ  μχζ' .  "Αρχ.  Αύο  έκο- 
μισάμην.- — β'  (φ.  126α).  Έκ  Βιέννης  Ιιΐίΰιιβ  Ι&ηυαΓη  16087. 
Αατινιστί. — γ'  (φ.  127  α  1>Ϊ5).  "Αρχ.  Έκομισάμην  παρά  της 
σομνύτητύς  σου  τα  γράμματα.  Τέλ.  Ένοτίησι  τη 
Σκιρροφοριώνος  ιδ'  έν  έτοι  της  τοΰ  Κυρίου  οικονομίας 
<έΧν'· 

(10) .  ΕπιστοΧη  πρός  ΈσχΑιου  όΧΧηνιστί,  φέρονσα  την 
Χατινικην  υπογραφήν  Ρετκπβ  ΡΐδΟΑΤΟΒ.  “ ’ Από  Τηνης  τη 
κζ'  μηνός  Έλα φηβοΧιώνος  η  Φ οβμουαρ.  έτοι  της  τού  Χρίστου 
όνσαρκώσοως  μχα' .  Αρχ.  Πολλάκιϊ  μέν  ξύν  τέρψοι  ού- 
φροσύνιρ. 

Ευ  φ.  108  α  Τέσσαρα  τεμάχια  έπιστοΧών  άνου  διουθύνσοως 
καί  υπογραφής,  πιθανώτατα  πρόςΈσχέΧιον. 

Άπασών  τών  όν  τιρ  κώδικι  έπιστοΧών  παροσκουάσθη  φροντίδι 
τοΰ  βιβΧιοθηκαρίου  Ματθαίου  καί  έστάΧη  πρός  τόν  έν  Π αρισίοις 
καθηγητην  Αιμίλιου  Ιιβ§Γ3,η(1  άντίγραφον ,  έκγραφόν  υπό  τοΰ 
κοΧΧιώτου  παρά  την  Α  αύραν  μοναχοΰ  Παύλου  τοΰ  καΧΧιγράφου. 
Τούτου  δέ  μη  δυυαμέυου  άναγνώναι  τάς  Χατινιστί  γογ ραμμένας 
όπιστοΧάς,  ογένοντο  τούτων  έκτυπα  φωτογραφικά,  ών  άντίτυπα 
προςήρτηνται  τιρ  κώδικι. 

6258.  75ΐ- 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,32x0,32).  XVIII.  (φ.  150). 

1.  “Τοΰ  σοφωτάτου  και  οπιστημονικωτάτον 

κυρίου  Νικολάου  Κυριακή  Ντζαρτζέλη  εΪ5  την  κατά 
Οΰόλφιον  άριθμητικην  προοιμίου.” 

2.  “Στοιχεία  τη 5  αριθμητικής.” 

"Εξωθον  κατά  την  ράχιν  τοΰ  κώδικος  έν  παΧαιιρ  δοΧτίιρ' 
Άριθ μητικη  Παρθενίου. 

6259·  752· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,305  χ  0,21).  XVIII.  (φ.  116). 

"Αλγεβρα. 

"Αρχ.  'ΑΧγοβρα  ητις  καί  άνάΧυσις  Χέγοται  μέθοδός 
έστι  τοΰ  οϋρίσ  κοιν  έκ  τινων  δοθέντων  δηΧ.  έτορα 
ούρίσκοιν'  διαιρείται  δ’  αΰτη  οίς  καρτεσιαυήυ  καί 
νουτονιανήν. 

*626ο.  753- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,20).  XVIII.  (φ.  134). 

1.  Τοωμοτρία  κατ’  Εΰκλείδην. 

Μετά  σχημάτων. 

2.  ’ Αριθμητική. 

"Αρχ.  Αριθμητική  έστίν  η  έπιστήμη  έκοίνη  ή  τών 
άριθμών  τούς  Χόγους  καί  τά  ιδιώματα  θοωροΰσα  καί 
πώς  δει  τούτοις  χρησθαι  διδάσκουσα. 

6261.  754- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,35  χ  0,22).  XVIII.  σοΧ.  2.  (φ.  55). 

Λεέικον  'Ρωσικον  και  Ελληνικόν  ( ακόφ .). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


427 


6262.  755- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,36x0,22).  XIX.  (φ.  133). 

1  (φ.  I  α).  “  Τώ  λαώ  τής  'ΐωσσίας,  τώ  λαώ  τώ 
όρθοδόξω.” 

2  (φ.  ΐοα).  Όπτασίαι  εν  στίχο  ις  πολιτικοΐς  όμοιο- 
τελευτοις. 

"Α  ρχ. 

Είί  τα  χίλια  οκτακόσια  έτ η  πενήντα  τρία 
Ύωσσίας  Ίμπεράτωρος  ’ένευσεν  έν  καρδίμ. 

ΤΑ. 

6θεν  άπελθε  ταχέως  εις  τήν  κόκινην  μηλιάν 
δός  ήμΐν  ταύτην  τήν  ώραν,  τήν  αγίαν  μας  Σοφίαν. 

Υένοιτο. 

3  (φ.  23  α·)·  “  Τω  μεγαλειοτάτω . .  ,αντοκράτορι 
πασών  των  Ύωσσιών  Άλεξάνδρω  Β'  τό  παρόν  πόνημα 

δουλοπρεπώς  άνατίθημι  Κωνσταντίνος  Ίωβανίκιος. 

Συγγραμμάτων  ληκυθώδες  περί  του  γαλλορωσικοΰ  πολέμου, 
του  ελληνικού  άγώνος  καί  των  σπουδαιοτέρων  συμβάντων  έκ  τής 
νέας  ιστορίας  των  άνατολικών  πραγμάτων. 

4  (φ.  79  α)·  "άρθρου  εκ  τον  γαλλικοί  Ταχυδρόμου 
καί  τής  Σφαίρας  περί  των  κατά  τον  ΊμβραΙ'μ  καί  τάς  δυνάμεις. 

5  (φ.  8ΐ  α).  Χρησμοί. 

6  (φ.  85  α).  “  Διακήρυξες  εν  τώ  γενική 

καί  αύτοκρατορικφ  στρατοπέδφ.  Είί  Τιόνπρουν  τη  13  Μαΐον 
1809.  ΟύγγαρέζΌι.” 

Φέρει  δ’  υπογραφήν  Ναπολέων. 

7  (φ.  89  <*)·  Άδηλου  2,χεδι ον  συγγραφής 

περί  του  κλήρου  ώϊ  έχθροΰ  τής  παιδείας,  έν  ω  οΰκ  ολίγα  περί 
των  σχολών  Κ ουρουτζεσμέ,  Κυδωνιών,  Σμύρνης,  περί  Κούμ.α  κτλ. 
Μετά  πολλών  διαγραφών  καί  διορθώσεων. 

8  (φ.  13 1  »)·  “  Περί  κατασκευής  μελάνης.” 

Τό  ΰπ’  άρ.  8  άλλη  χειρί  XVIII.  αίώνος. 

6263.  756- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,345  χ  0,23).  XIX.  (φ.  42). 
Τυττικόν  τής  ιεράς  μονής  τής  υπεραγίας  Θεοτόκου 
τής  Ε υεργέτιδος. 

’ Αντίγραφον  έκ  τον  ΰπ’  άρ.  788  κωδικός  τής  ’Έθνικής  βιβλιο¬ 
θήκης  Αθηνών  (ΣΑΚΕΛΛΙΩΝΟΣ  Κατάλογοί  των  χειρογράφων 
τής  ’Έθνικής  βιβλιοθήκης  τής  Έλλάδοί.  Έν  Αθήνα ις  1892 

ο·.  141). 

6264.  757- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,35  x0,245).  XIX.  (0.32). 
“  Κανών  κατανυκτικός  τήν  Ιστορίαν  διαλαμβάνων 
των  έν  τή  Κλίμακι  άγιων  καταδίκων.” 

Αντίγραφον  έκ  τοΰ  ΰπ’  άρ.  742  κώδικος  τής  ’Έθνικής  βιβλιο¬ 
θήκης  Αθηνών  (ΣΑΚΚΕΑΙΩΝΌΣ  Κατάλογοί  των  χειρογράφων 
τής  ’Έθνικής  βιβλιοθήκης  τηί  Έλλάδοί.  σ.  135). 

6265.  758· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,42  χ  0,28).  XVI.  (φ.  273). 

“  Παραινεσις  άγιων  πάτερων  εις  προκοπήν  τελείο¬ 
υ 

τητος. 

Προτάσσεται  έν  φ.  2α  Πρόλογοί.  ’Άρχ.  ( άκέφ.)· ...μένης- 
μόνος  ήν  έκεΐ'  καί  αυτός  δε  πάλιν  ό  Κύριος  ημών  έν 
ταΐς  έρήμοις. 


Έν  φ.  1  β  Ενχαί. 

Έν  φ.  1  β'  Ί  ερομονάχου,  ίερωδιακόνου,  τοΰ  έξ 
Αλασσώνος,  από  χωρίον,  Γιανοτά.  Έν  δέ  τέλει'  ΟΙ 
μετά  πόθου  άναγινώσκοτα ις'  ικετεύσατε  τόν  Κύριον 
ύπερ  τοΰ  δηορθώσαντος  καί  ημάς  τούς  διεβάξοντας, 
έν  καθαρα  καρδία'  καί  μάς  σώξη  δι’  ευχών  των  άγιων 
πατέρων,  των  έν  ασκήσει  λαμφ  άντων  Αντωνίου - 
Ε ΰθυμίου'  Σάββα '  καί  των  λοιπόν  άμήν'  ης  Αύγου¬ 
στον  24  1759,  διά  χειρός  καμού,  Ίωαννικίου,  ίερο- 
μονάχου  ώς  καί  Σαββα 'ί'του. 

'Ο  ιερομόναχος  Ίωαννίκιός  έστι  πάντως  ό  άναπληρώσας  τά 
φ.  214,  215,  260,  261  καί  271 — 273  άτινα  εΰρεν  έκπεπτωκότα. 

6266.  759- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34x0,21).  XIX.  (σ.  291). 

1  (σ.  ΐ).  Βιος  Μαχίμου  του  Καυσοκαλυβίτου. 

2  (σ.  53)·  Νήφωνος  τοΰ  εν  τω  "Αθω. 

3  (σ.  65)·  Βιος  Ακακίου  του  νέου  Καυσοκαλυβίτου. 

4  (σ.  ιοί).  Βιος  του  άγιου  Φιλόθεου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουπόλεως. 

5  (σ.  137)·  “Αντίγραφα  εκ  του  αρχαίου  κωδικός 

τής  έν  τω  άγίω  δρει  τοΰ  ’Άθωνος  ιεράς  Σκήτεως  τής  άγιας  καί 

θεοπ ρομήτορος ’  Αννης'  άντιγραφέντα  έν  έτει  αωπα'  "  (  =  1881). 

Περιεχεται  δε  διήγησις  περί  τής  συστάσεως  τής  σκήτης. 

6  (σ.  17°)·  Τιμοθέου  Κωνσταντινουπόλεως. 

Σιγίλλιον  σωξόμενον  έν  τή  κατά  Π άτμον  γυναικεία  μονή  τής 

Ζωοδόχου  πηγής. 

Έξεδόθη  έν  έτει  ,ζρκγ'  μηνί  Ίουνίιρ  η'  ίνδ.  ιγ' . 

Κατά  σημείωσιν  τοΰ  άντιγραφέως  Τό  άνωτέρω  σιγίλλιον 
έστι  γεγραμμένον  έν  μεμβράνη  φέρον  ε'ιςέτι  καί  τήν 
μέταξαν  κρεμαμένην,  άνευ  μέντοι  τής  συνήθους  μο- 
λυβδίνης  σφραγίδος. 

7  (σ.  177)·  Διατάξεις,  λόγοι  και  κεφάλαια 

διάφορα  περί  τής  συστάσεως  καί  διοικήσεως  τής  ιεράς  σκήτης 

τοΰ  Κ ουτλονμουσίου  έπονομαξομένης  τοΰ  άγιου  Παντελεήμονος. 

8  (σ.  185)·  “  Επιτομή  ίση  απαράλλακτος 

έκ  τής  έγγράφου  πρωτοτύπου  διαθήκης  τε  καί  διατυ πώσεως 
τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Αθανασίου  τοΰ  καί 
κτίτορος  καί  καθηγουμένου  τής  έν  τψ  άγιωνύμω  δρει  τοΰ 
Αθωνος  ιεράς  καί  βασιλικής  μονής  μεγίστης  Λαύρας  χρηματί- 
σαντος,  κατά  τούς  έννεακοσίους  εξήκοντα  έννέα  χρόνους  άπό 
Χρίστου,  έπί  τοΰ  βασιλέως  Νικηφόρου  Φωκά  θεοστέπτου  αϋτο- 
κράτορος  ’  Ρωμαίων,  καί  Π ολυεύκτου  πατριάρχου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως.” 

9  (σ.  189)·  “Επιτομή  ίση  απαράλλακτος 

έκ  τής  έγγράφου  πρωτοτύπου  διαθήκης,  καί  διατυπώσεως  τοΰ 
πανοσιωτάτου  κύρ  Ιάκωβου  Πρικανά,  τοΰ  καθηγησαμενου  τής 
έν  τφ  άγιωνύμ.ω  ' Ορει  τοΰ  ’Άθω  σεβάσμιας  καί  βασιλικής  μονής 
μεγίστης  Λαύρας,  είί  τούς  χιλίους  τριακοσίους  εξήκοντα  τρεις 
χρόνους  άπό  Χριστοΰ,  έπί  ήμερων  θεοστεφοΰς  βασιλέως  Ίωάννον 
Καντακουζηνοΰ,  καί  Φίλοθέου  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως.” 

ΙΟ  (σ.  197)·  “Ισον  απαράλλακτου  τοΰ  εγγράφου 

πρωτοτύπου  πατριαρχικού  συνοδικού  γράμματος,  τοΰ  έπι- 
κυροΰντος  καί  έπιβεβαιοΰντος  τόν  παρά  θεοφόρων  πατέρων 
θεόθεν  κινηθέντων  θεαρέστως  θεσπισθέντα  άρχαΐον  έπωφελή 
ορον,  εις  τό  μη  έχειν  εΐςοδον,  καί  κατοίκησιν  έν  τή  σκήτη 
ταύτη  έν  άτελεί  ηλικία  νέα,  καί  αγένεια  πρόσωπα.” 

54—2 


428 


ΑΓΙΟΡΕΙΤ1 ΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


11  (σ.  20 1 ).  “  Ίσον  απαράλλακτοι 

τον  πρωτοτύπου  πατριαρχικού  -γράμματος,  εις  το  νά  κληρο¬ 
νομούν  άνεμποδίστως  οι  υποτακτικοί  τά  κελλία  των  -γερόντων 
αυτών.” 

12  (σ.  204)·  “  Ίσον  άπαράλλακτον 

τού  πρωτοτύπου  Ιδιοχείρου  πατριαρχικού  -γράμματος  περί  τού 
μη  άρπάζειν,  καί  ίδιοποιεΐν  ό  τυχών  την  τού  άποθανόντος 
αδελφού  περιουσίαν,  μη  (χοντος  συνοδίαν.” 

13  (σ.  2θ6).  “Ίσον  άπαράλλακτον 

τού  ένυπογράφου  πρωτοτύπου  -γράμματος  τού  ημετέρου  μονα¬ 
στηριού  [Λανραί]  περί  τού  μη  (χειν  τινά  άδειαν  άνοί-γειν 
χωράφια  καί  (χειν  καί  μελίσσια.” 

14  (σ.  207).  “  Ισον  άπαράλλακτον 

τού  πρωτοτύπου  ένσφραγίστου  καί  ένυπο-γράφου  -γράμματος 
τού  ημετέρου  μοναστηριού,  περί  τού  μη  είςέρχεσθαι  εις  την  σκήτην 
παιδία  ά-γένεια,  καί  περί  άλλων  τινών  υποθέσεων  τής  σκήτης.” 

15  (σ.  21  ο).  “  Ισον  άπαράλλακτον 

τού  πρωτοτύπου  ενσφρα-γίστου  ένυπο-γράφου  -γράμματος  τού 
ημετέρου  μοναστηριού  περί  τού  μή  (χειν  άδειαν  φέρειν  μελίσσια 
έν  τή  σκήτη.” 

ιό  (σ.  212).  “  Ισον  άπαράλλακτον. . . 

περί  τού  μή  δέχεσθαί  τινα  ξένον  καλό-γηρον,  μήτε  καυ-γιότην, 
καί  τού  έρχεσθαι  έν  τη  συνάξει  άνευ  έρ-γοχείρου,  καί  τά  έξης.” 

17  (σ.  217).  “"Ισον  άπαράλλακτον 

τού  πρωτοτύπου  ένσφρα-γίστου  μοναστηριακού  -γράμματος,  έν 
ψ  περιέχονται  έπιτά-γματα  κεφαλαιώδη,  προς  τά  όποια  πρέπει 
νά  προςέχουν  οί  έν  τή  καθ'  ημάς  ιερή.  σκήτη  -έής  θεοπρομήτορος 
άγίας“ Αννης  άδελφοί...” 

ΐ8  (σ.  222).  Έκ  του  Τράγου  Ίσον  άπαράλλακτον 
παΐδας  άγενείους  μη  δέχεσθαί. 

19  (σ.  223).  “  Ισον  έτερον  τοΰ  προιτοτνπον 

■ γράμματος  τοΰ  ιερού  ημών  μοναστηριού  τής  με-γίστης  λαύρας 
περί  διαφόρων  υποθέσεων.” 

20  (σ.  241)·  Βιος  τον  άγιου  Γ ρηγορίον 

Θεσσαλονίκης  τοΰ  Παλαμά. 

21  (σ.  208).  Μνήμη  Ε νδοκέμου  Βατοπεδινοΰ. 

Έν  σ.  229  2 ημείωσις,  καθ'  ήν  αί  είϊ  το  ά-γιον  Ορος  άνα· 
φερόμεναι  άνωτέρω  Διατάξεις  καί  κεφαλαιώδεις  έπιτα-γαί  διά 
πολλών  παρακλήσεων  άντε-γράφησαν  έκ  τοΰ  Κ ώδικος  τής  σκήτης 
τής  ά-γίας  “Αννης. 

Οϊ  ϋπ'  άρ.  1 — 4  καί  20  Βίοι  άγιων  έν  τή  καθωμιλημένη. 


6267.  70ο. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34  χ  0,245).  XIX. 
Καλλίστου  τοΰ  Καταφυγιώτου  Λογοι. 
Αντίγραφου  τοΰ  ύπ’  άρ.  229  (8)  κώδικος  τής  μονής  Χ< λιον¬ 
ταριού,  -γραφέν  τιρ  1895  ΰπό  τοΰ  παρά  την  λαύραν  κελλιώτου 
Παύλον  τον  καλλιγράφου. 


6268.  761· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,22).  XV.  σελ.  2.  (0.202). 


Ευαγγίλιον. 

Έν  φ.  Ια  σημείωσις  λίαν  ανορθόγραφος  καί  δυςξύμβ λητος, 
άναγνωστέα  ώδέ  πως ·  Ηρ.  φηλώθ έώς  ήερωμόν[αχος ]  μονα¬ 
χός  μονής  (;)  Μαχερόδόϊ  (  =  Μ αχαιράδος)  ξόδιαστις  (;) 
νομίσματα  κε'. 


Εν  δέ  φ.  203  α  τάδε"  Φηλύθεώς  ιερομόναχος  μονής 
Μαχεραδοϊ  τούτο  σιφερό  εις  τιν  αύν  Μαρήνα  (  =  άφιερώ 
εις  την  αγίαν  Μαρίναν)  και  απου  βουλι  ( τουτέστι  -.  καί  οςτις 
βουληθή)  εκβαλη  το  απο  την  αατή  μονή  να  την  εχή 
καταδηκ[ον ]  (αντί  τον  συνήθους :  άντίδικον)  εν  ιμερα 
( =ήμέρα )  κρίσεως.  Έξοδό  νομίσματα  κε'. 

6269.  762. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,34  χ  0,23).  XIX.  (σ.  806). 

Βασιλείου  Καισαρεία®  Καππαδοκίας  τοΰ  νέου 

Εξηγήσεις  καί  υπομνήματα  εις  με'  λόγους  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου. 

Μετά  πολλών  διορθώσεων  καί  σημειώσεων  διά  μολυβδίδος. 

II  ροτάσσεται  ΤΙίναξ,  προοίμιον  καί  προλεγύμενα  ύπό 
Βοίββοηαάθ,  ληφθέντα  έκ  4 1  Σημείωσε ων  των  χειρογράφων  τής 
Βασιλικής  βιβλιοθήκης  II αρισίων  Τόμ.  ΙΑ'  σ.  55.”  Πράγματι 
δ’  εύρηται  έν  Νοίίοββ  βΐ  ΘχΙνΒ,ϊίδ  άββ  Μ88.  άβ  1η  Βίάΐϊοΐΐιβειαβ 
ιΐα  Κοί  (1827)  Τοηι.  χι.  σ.  55  “Νοίίββ  άβδ  δοΒοΙϊβδ  ίηέάϊίβδ 
άβ  Βη8Ϊ1θ  άβ  Οββαιββ  βατ  8.  Οΐ'ββοΪΓβ  άβ  Ν&ζϊαηζβ  ρπτ 
Μ.  ΒοίδβοηΗάβ.  ”  Είχε  δ’  ό  ΒοΐδδοηΗ,άβ  νπ’  δφιν  τόν  ελλη¬ 
νικόν  κώδικα  τής  Εθνικής  βιβλιοθήκης  Παρισίων  ύπ’  άρ.  573. 

Εν  τέλει'  θεού  τό  δώρον  ό  δέ  πόνος  Παύλον,  τάχα 
καί  μοναχού.  Κατ’  αιτησιν  τοΰ  σεβασ μιωτάτου  πνευ¬ 
ματικού  τού  ιερού  'Ρ ωσσικοΰ  κοινοβίου,  κυρίου  Ιερω¬ 
νύμου,  άντεγράφη  τό  παρόν  βιβλίον  διά  την  βιβλιο¬ 
θήκην  τον  αυτού  κοινοβίου,  κατά  τό  μωπαον  (το  5, 
μηνί  Όκτωβρίιρ  ζ~ν  (  =  1881)  έκ  τοΰ  χειρογράφου  τοΰ 
θου  αίώνος  τοΰ  έν  τή  βιβλιοθήκη  άποκειμένου.  Νοείται 
δέ  ό  κώδιξ  ύπ’  άρ.  5513  (7). 

6270.  763· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30x0,22).  XVIII.  (σ.  432). 

1  (σ.  I ).  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 

Έκδοσυ  άκριβής  τής  όρθοδόξου  πίστεως. 

2  (σ.  205).  “  Εΐςαγωγτ)  δογμάτων  στοιχειώδης 

άπό  φωνής  Ίωάννου  τον  πρεσβυτέρου  μοναχού  τοΰ  Δα¬ 
μασκηνού,  προς  Ίωάννην  τόν  όσιώτατον  καί  άγιώτατον  έπι- 
σκόπου  λαοδικίας.” 

3  (σ.  273)·  Τοΰ  αΰτοΰ  Λόγος  γ'  περί  των  εικόνων. 

4  (σ.  294)·  Περί  προςκννήσεως. 

Αρχ.  Υίρος κύνησις  τοίνυν  έστί  σημεΐον  ύποπτώσεως. 

5  (σ.  3°7)·  “Λόγος  τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ημών 

Αθανασίου  [  Αλεξανδρείας]  Περί  τής  είκόνος  τοΰ  κυρίου 

ημών  Ιησού  Χρίστον  τον  άληθινοΰ  θεόν  ημών,  γενομένου 
θαύματος  έν  Β ηρυτιρ  τή  πύλει.” 

6  (σ.  3  14)·  Μαρτυριαι  πατε'ρων  περί  των  εικόνων. 

"Αρχ.  “Τον  άγιου  Βασιλείου  Έκ  τής  εις  τόν  Ήσαΐαν 

ερμηνείας .” 

7  ( σ·  337)·  Ιωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Πηγη  γνωσεως. 

8  (σ.  4°8).  Τού  αΰτοΰ  “  Περί  των  έν  πέστε ι  κεκοι- 
μημένων.  ’ 

6271.  764· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,315x0,205).  XIX.  (0.340). 

Συμεών  τοΰ  νε'ου  Θεολόγου  Λογοι,  οι  τον  Βιβλίου  Α'. 

Προτάσσεται  Βίος  καί  πολιτεία  "Συμεών  τού  νέου  θεολόγον. 

'Εξεγράφη  διά  χειρός  Παύλον  τον  παρά  την  λαύραν  κελλιώτου 
καί  καλλιγράφου. 

Ίδε  καί  6272  (765). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


429 


6272.  7^5- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,315  χ  0,205).  XIX.  ( φ .  147). 

1  (φ.  ΐ).  “  Βίβλος  των  ηθικών  κεφάλαια  τον  λόγον 

τοΰ  οσίου  πατρδ ς  ημών  Συμεών  τοΰ  νέου,  ηγουμένου  μονής 

τον  άγιου  Μάμαντος.” 

2  (φ.  9°  β)·  Τοΰ  αΰτοΰ  “Κεφάλαια  της  θεωρίας  τοΰ 

λόγον”  η  . 

Έξεγράφη  διά  χειρδς  Παιίλου  τοΰ  παρά  την  λαύραν  κιλλιώτου 
καί  καλλιγράφου,  αποτελεί  δε  τδ  Βιβλίον  Β'  τον  ΰπ'  άρ.  6271 
(764)  κωδικός. 

6273·  766· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,304  χ  0,21).  XIX.  ( φ .  123). 

Δωροθέου  Βουλησ-μά  Διάφορά. 

Αντίγραφου  των  φ.  1 — 57  τοΰ  ύπ’  άρ.  6026  (519)  κώδικος, 
έκγραφέν  υπό  Παύλον  τον  παρά  την  λαύραν  κελλιώτου  καί 
καλλιγράφου. 

6274·  767· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32  χ  0,20).  XIX.  (σ.  140). 

“  Δήλωσις  της  περί  των  εν  τώ  άγιω  Ορει  ταραχών 

άληθείας’  ήτοι  άπόδειξις  στερεά  καί  αναντίρρητος,  'ότι  των 
άκαταπαύστως  εν  τψ  άγίψ  "Ορει  εν  εργουμένων  ταραχών  καί 
διχονοίων  αΐτια  ύπάρχουσι  τα  καλούμενα  συνοδικά  γράμματα, 
τά  προσταλέντα  πρδς  τούς  έκεΐ  μοναχούς,  "ένεκα  των  έν  Κυριακή 
νεκρικών  μν-ημοσύνων.  Μετά  τοΰτο,  καί  περί  παραδόσεων  εκ¬ 
κλησιαστικών  ποιήσομεν  λόγον,  διδάσκοντες  εκ  των  θείων 
πατέρων  τί  έστι  παράδοσις  καί  δτι  ον  δει  τάς  παραδόσεις  παρα- 
βαίνειν,  άλλα  κρατεϊν  αύτάς  κατά  τον  απόστολον.  "Ύπό 
Άθανα,σ-ίου  Παρίου.” 

Ίδε  καί  6558  (1). 

6275·  7^8. 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,15).  XIII.  (φ.  297). 

X  (φ.  I  α).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσ-οστόμου  Λογοι. 

α'  (φ.  Ια).  Ακέφαλος"λρχ — ή  δψις·  άτάκτως  αί  χεΐρες 
έντείνονται  καί  καταγελάστως  οί  πόδες  πηδώσι.  ΤΑ. 
καί  άξιον  καταστήσαι  τής  υποδοχής  τοΰ  άγιου  Πνεΰ- 
ματος  δαφιλεστέρας  απόλαυσε  τής  άνωθεν  φιλοτιμίας ’ 
ής  γένοιτο  πάντας  ημάς  έπιτυχεΐν  χάριτι  καί  φι¬ 
λανθρωπία  τον  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ  ψ  ή  δόξα 
καί  τδ  κράτος  σύν  τψ  πατρί  καί  τψ  άγίψ  ΤΙνεύματι 
νΰν  καί  άεί  καί  εις  τούς  αιώνας  των  αιώνων  αμήν.· — 
β'  (φ.  8  α).  “Προ*  λημήτριον  μονάζοντα  περί  κατανύξεως .” — 
γ'  (φ.  21  β).  “Πρό*  Στελεχών  περί  κατανύξεως .” — δ'  (φ.  32  α). 
“λόγος  παραινετικός  έν  είδει  έπιστολής  εις  Θεόδωρον  ασκητήν 
έκπεσύντα .” — ε'  (φ.  58  β).  “Προς  τδν  αΰτδν  Θεόδωρον  έκπε- 
σόντα  λόγος  παραινετικός  έν  είδει  έπιστολής.” — ζ"'  (φ.  64  α). 
“λόγος  παρακλητικός  πρός  τινα  δαιμονώντα  ασκητήν  Σταγείριον 
καί  περί  τοΰ  δράματος  ο  εΐδεν  ό  πάσχων.” — 'ς'  ( φ .  84  α). 
“  Πρό*  τδν  αυτόν  δτι  ή  άθυμία  χαλεπωτέρα  καί  δαίμονος.” — 
η'  (φ.  104α).  “Πρόϊ  τδν  αύτδν  Σταγείριον  περί  άθυμίας.” — 
θ'  (φ.  123  α).  “Πρό*  τούς  πολεμοΰντας  τοΐς  έπί  τδ  μονάζειν 
ένάγουσιν.” — 1'  (φ.  133α).  “Πρόϊ  άπιστον  πατέρα.” — ια'  (φ. 
147 β).  “  Πρδς  πιστόν  πατέρα.” — ιβ'  (φ.  179  β).  “  Ομιλία 
λεχθεΐσα  έν  ’λντιοχείμ  πρεσβυτέρου  αΰτοΰ  ύπάρχοντος  εις  τδ 
άποστολικδν  ρητόν  Οϊνψ  δλίγω  χρώ  διά  τδν  στόμαχόν  σου  καί 
τάς  πυκνάς  σου  άσθενείας.” — ιγ'  {φ.  195  α).  ’λνεπίγραφος. 
“Α ρχ.  Δει  γινώσκειν,  δτι  των  ψυχικών  δυνάμεων,  αί 


μέν  είσί  φυτικαί. — ιδ'  ( φ .  198α).  “λόγος  περί  προνοίας.” 
—ιε'  (φ.  238  α).  “Εί*  τδ  "Οτι  τδν  εαυτόν  μή  άδικοΰντα  ούδείς 
παραβλάψαι  δύναται'  καί  "ιστορία  εις  τούς  μακαρίους  τρεις 
παΐδας.” — ιί~'  ( φ .  259α).  “Περί  προςευχής  λόγος  πρώτος.” 
"Αρχ.  ’λμ φοτέρων  "ένεκα  προςήκει  τούς  του  θεόν  θερά- 
ποντας  μακαρίξειν. — ιξ'  (φ·  262  α).  “ ΙΙερί  προςευχής  λόγος 
δεύτερος.”  "λρχ.  "Οτι  μέν  παντός  άγαθοΰ  κεφάλαιόν 
έστιν  ή  π ροςευχή. 

2  (φ.  208  α).  “Τοΰ  λογικωτάτον  και  ρητορικωτάτον 

άρχιεπισκόπου  Ταυρομενείας  [Θεοφάνου$]  τον  Κεραμε'ου 

Ομιλία  περί  τοΰ  άσώτου.” 

"λρχ.  "Έφθασεν  ή  ευαγγελική  φιλοσοφία  άπδ  τών 
κατωτέρων  καί  μερικών. 

3  (φ·  277  α)·  Τοΰ  αΰτοΰ  “  'Ορ,ιλια  εις  το,  ”0ταν  έλθη 
ό  νιος  τον  άνθρωπον  εν  τη  Βόξη  αΰτοΰ.” 

"λρχ.  Οΐόν  τι  πάσχουσιν  οί  άπό  τίνος  υψηλής 
άκρωρείας  εις  άχανές  τι  καταπίπτοντες. 

4  (φ.  284α)·  “Τοΰ  σοφωτάτον  και  ρητορικωτάτον 

άρχιεπισκόπου  Σικελίας  τον  έπίκλην  Κεραμεος  λόγος  εις 

τήν  αγίαν  μεταμόρφωσιν  τοΰ  κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χριστοΰ.” 

"λρχ.  Οΐόν  τι  πάσχειν  είώθει  ποιμήν,  πληθυνθεΐσαν 
αύτψ  τήν  άγέλην  ορών. 

Έν  φ.  267 β  χειρί  μεταγενεστέρμ"  Τήν  παρούσαν  καλλί- 
στην  καί  θαυμαστοτάτ ην  βίβλον,  τήν  δυναμένην  ψυχήν, 
ού  μην  άλλα  καί  σώμα  έπί  άναγνώσει  καί  πείρε},  τών 
ταύτην  μετερχομένων  βοηθήσαι  άπεχρήσατο  έμοί 
Μανουήλ  άνάγνώστη  τψ  Φραγγοπούλψ  καί  νομικψ  τής 
έκκλησίας  λήμνου,  δ  πανιε  ρώτατος  άρχιεπίσκοπος 
λήμνου  κΰρ  Μαλαχία*  ήμέτερος  δε  αϋθ έντης  δεσπότης 
καί  μετά  θεόν  ευεργέτης,  έν  έτει  (5'<ί>  ^“ι("“  ινδοϊ  βας.+ 
Ό  νομικός  Μανονήλ  Φ ραγγόπουλος. 

Ή  υπογραφή  τοΰ  Φραγγοπούλου  γέγραπται  διά  μονοκον- 
δυλίας.  Τ αύτη  δ’  "έπεται  τδ  κρυπτογραφικόν  σημείωμα  τύδε' 
λ  νλξϊ,πλ"  ωψ  βώθ  ξί,σψθψ  βωθ~^>\  υί,εκί,ωπλκβώοβ"  ξνλχ 
ξθνλχβό’θνθ ξνσωψβωλφ^^θ ζπλ' κλχολω  :  (=  0  νομι¬ 

κός  τής  άγιωτάτης  άρχιεπισ κοπής  λήμνου  Μανουήλ 
άναγνώστης  δ  Φ ραγ κόπουλος). 

Έν  φ.  297  β  Σημείωμα  κτήτορας  τοΰ  κωδικός,  ίσως  τοΰ  αΰτοΰ 
Φραγκοπούλου,  δυςξύμβλητον  διά  τήν  εκ  τών  τιλφών  μεγάλην 
φθοράν. 

Τά  φ.  257  β — 258/3  άγραφα.  Έν  δέ  τοΐς  πρώτοις  καί 
τελευταίοις  φύλλοις  δ  κώδιξ  ’έπαθεν  ύπδ  τιλφών. 

6276.  7^9- 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,16).  XIV.  (φ.  383). 

"Συναξαριστής  άπό  Σεπτέμβριον  κατά  τον  τοΰ  Πε'τρου 
μετά  τών  στιχηρών. 

Ακέφαλος.  Τά  φ.  1 — 14  έξ  άλλου  κώδικας  (Χαρτ.  XV.) 
περιέχοντας  δμοιον  στιχηρδν  Συναξαριστήν,  τεθέντα  πρδς  άνα- 
πλήρωσιν  φύλλων  έκπεσόντων,  αλλά  καί  οντω  λείπει  πάλιν  ή 
άρχή.  Έκ  τον  αΰτοΰ  δέ  κώδικος  π αρελήφθησαν  ομοίως  καί  τά 
φ.  379 — 383.  "Εστι  δέ  καί  άλλω*  ό  κώδιξ  έλλιπής  φύλλων  έν 
τψ  μεταξύ,  καί  τών  αψ  'ζομένων  δέ  τινα  είσίν  έσχισμένα. 

Έν  φ.  76  β  έφθαρμένψ  καθέτως  κατά  τό  ήμισυ  γράμμασιν 
ερυθροί ς'.,.μονή  τής  ύπεραγίας  δεσποίνης  ημών  Θεο¬ 
τόκου . οϋσης  έν  τψ  δρει  τον  Μύρωνος·  καί  οφείλει 

. έν  τη  μονή  τ  αύτη  έορτάζειν.  Έν  δέ  φ.  146/3  έν  τή 

κάτω  ψα  σημείωσις  λίαν  έξίτηλος,  ής  άναγινώσκονται  μόνον 
τάδε ·  τή  αύτή  ημέρα  [ιδ'  "Ιανουάριου ]  Κοίμησις  τοΰ 


430 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


πανιερωτάτου  πατρος  ημών  φ ιλοθέου  τοΰ  ΙΙιλ^λτ) . 

του  καί  διά  τοΰ  θείου  καί  αγγελικού . αχ  (  =  μο¬ 

νάχου).  Έν  δέ  φ.  149/3  εί$  την  ιη'  Ιανουάριου '  [Έκ]οιμοί θη 
ό  καθηγούμενος  Γεράσιμος  ιερομόναχος  ό  ΙΙ·>7[λγ]λί75 
ήμέρμ  β'  [τη]  ιη'  έπί  [έτου?]  ζ~ψνε’.  Τά  έν  άγκύλαις 
άποκεκομμένα  μετά  καί  της  φας.  Έν  δέ  φ.  264  α  εις  την 
ιβ’  Μα  ίου  εν  τη  φ$  άνω '  Μηνί  Μαΐιρ  ιβ'  ήμέρ$  Κυριακή 
έτους  ,ζ'φλθ’  Ινδ.  δ’  έν  αύτή  τη  ήμέρμ  έκοιμήθη  ό 
πατήρ  ημών  καί  καθηγούμενος  της  σεβάσμιας  μονής 
της  ύπεραγίας  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  της  Άκιν- 
δυνιωτίσης  της  ούσης  εις  τό  δρο ς  τοΰ  Μ ύρωνος  κϋρ 
θεόγνωστος  ό  Πυληλής  καί  κτήτωρ  της  αύτής  μονής · 
διό  οφείλει  ό  κατά  καιρόν  π  ροεστώς  μνημονεύειν 
αύτοϋ.  Έν  δέ  τη  ιρφ  τοΰ  αύτοΰ  φύλλου  παραπλεύρως  γράμ- 
μασιν  έρυθροΐς'  Μ ακαρία  η  μνήμη  σου  πάτερ  καλέ’ 

β 

ημών  δέ  των  τέκνων  σου,  τις  μνημονεύσει :  Γερασίμου 

7  “  ,  ,  ,  . 

καί  Ιωσήφ  καί  Φιλοθ έου.  Εν  δέ  φ.  265  α  έν  τη  ιρφ 

άνω·  Τρεΐί  είσίν  αδελφοί  θεόγνωστος  Ιερομόναχος  καί 
ηγούμενος".  Ααυρέντιος  μοναχός  καί  οικονόμος  :  Ίωαν- 
νίκιος.  Έν  δέ  φ.  301α  εις  την  κ’  Ιουνίου  έν  τή  φ<ρ  άνω · 
Μτ;νί  Ίουνίιρ  τή  κ’ '  ήμέρμ  γ'  έτους  βΓψο':  ώρ  γ'  : 
Ινδ.  ε'  έν  ταυτη  τη  ήμερα  έκοιμήθη  ό  πατήρ  ημών 
καί  καθηγούμενος  τής  σεβάσμιας  μονής  τής  ύπερα-γίας 
δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  τής  Άκινδυνιωτίσης  τής 
οΰσης  έν  τό  δρει  τοΰ  Μ υρωνος  κΰρ  Ιωσήφ  ιερομόναχος 
ό  Γίυληλής  (κατά  διόρθωσιν  έκ  τοΰ  τό  πρώτον  γραφέντος 
ΙΙηληλής)  καί  κτήτωρ  τής  αυτής  μονής ·  δειό  οφείλει 
ό  κατα  καιρόν  προέστώς  μνημονεύειν  αύτοΰ. 

6277·  77°· 

Βομβ.  8.  (0,212  χ  0,133).  XIV.  (φ.  334). 

1  ( φ .  I  α).  “Τοΰ  άγιον  Μαξίμου  τον  Όμολογητοΰ 

Είί  την  βίβλον  τοΰ  άγιου  Διονυσίου  του  Άρεοτταγητου.” 

Π ροτάσσεται  “  Πίναξ  τής  βίβλου  τοΰ  άγιου  Διονύσιον  τοΰ 
Άρεοιταγητου.” 

2  (φ.  53  α).  “  II  ερι  τής  ιεράς  μυσταγωγίας, 

έκ  τών  άποστολικών  διατάξεων  Βιβλίον  Η  έν  κεφαλαίιρ 
γ’  μέχρι  τοΰ  περί  χειρο τονίας  τοΰ  άγιου  Διονυσίου  τοΰ  Άρεο 
παγετού  Εκ  τών  ΙΙερι  τής  έκκλησιαστικής  ιεραρχίας  λόγων 
κεφάλαιον  γ’  περί  τών  έν  τή  συνάξει  τελουμένων. 

3  (Φ·  57  α)·  <1  ^υναξάριον  συν  Θεώ  των  ευαγγελίων 

τοΰ  όλου  χρόνου  τών  τε  καθ  ημέραν  άναγινωσκομένων  καί  τοΰ 

μηνολογίου  τών  έορτών  καί  τών  Σαββατοκύριακών  τής  Τεσσαρα¬ 
κοστής,  τών  τε  μεγάλων  έορτών  καί  τών  εωθινών .” 

4  ( φ .  59  α)·  “  Υπόδεσις  κανόνων  τής  των  Ευαγγε¬ 
λιστών  συμφωνίας.” 

5  (φ.  6ο  β ).  “  Ερμηνεία  των  δ  Ευαγγελιστών 

άπό  φωνής  Θεοφύλακτου  άρχιεπισκόπου  Βουλγαρίας.” 

6  (φ.  146  α).  “Θεωρία  κεφαλαιώδες 

περί  τών  έν  τή  θείφ  ιερουργία  γινομένων  συμβόλων  τε  καί 
μυστηρίων  πίστ...  πονηθ _ καί  φόβιρ  παρά  Θεοδώρου  αμαρ¬ 

τωλού  έπισκόπου  Άνδίδων  έξ  έπιτροπής  καί  άξιώσεως  θερμω- 
τάτης  Βασιλείου  τοΰ  Ιερωτάτου  έπισκόπου  Φυτείας.:” 

7  (φ.  Τ49  “)·  “  Διάταξις  τής  θείας  λειτουργίας, 

έν  ή  καί  τά  διακονικά·  συντεθεΐσα  παρά  τοΰ  παναγιωτάτου 
μου  δεσπότου  *  Ηράκλειας  τοΰ  κυροΰ  Φιλοθε'ου,  δτε  έχρημάτιζεν 


ηγούμενος  έν  τη  άγίμ  καί  σεβασμφ  καί  εϋαγεΐ  μεγάλη  λαύρα 
τοΰ  μεγίστου  Αθανασίου  τοΰ  έν  τφ  Άθωνι,  όπου  καί  ταύτην 
συνέθηκεν : — ” 

3  ( φ .  152  α).  “  Δήλωσις  ακριβής  τών  καθ  εκάστην 
ημέραν  κεφαλαίων  τοΰ  δλου  χρόνου  τοΰ  Αποστόλου.” 

9  (φ·  Ι53α)·  “  Ύπόθεσις  τοΰ  βιβλίου  τών  Πράξεων.” 
ΤΟ  (φ.  153  β)·  “  Ερμηνεία  των  Πράξεων: 
τοΰ  Χρυσοστόμου  καί  ετέρων  διαφόρων.” 

11  (φ.  193  α).  “  Πρόλογος  των  Καθολικών.” 

Έν  φ.  207 β’  Άν[δρ]έου  δέ  τοΰ  έλεεινοΰ  καί  αμαρτωλού 
ιτρεσβυτέρου  του  συναγαγόντος  καί  π αραθ εμένου  τάς 
έκ ...μένας  τή  βίβλιρ  ταύτη  παραγ ραφάς,  οι  έντυγχά- 
νοντες  ύπερευχεσθε  ϊνα  ό  θεός  δωρήσητε  αύτφ  έλεος 
έν  τή  [φο]βερή  καί  άδε κάστιρ  τής  κρίσεως  ήμέρφ. 
Παρακαλώ  δέ  τούς  γ  ράφοντας  ταύτην  τήν  βίβλον 
καί  τήν  π ρο κειμένην  ευχήν  μετά  τής  παρακλήσεως 
τάσσετε  : — 

12  (φ.  2θ8α).  “Ή  πάσα  (;)  αποδημία  Παυλου  εις 
το  Ευαγγελίου.” 

13  (φ·  209  α).  “Ερμηνεία  τών  Επιστολών  Παύλου.” 

14  (φ·  282  α).  “  Κυριω  μου  άδελφω  συλλει¬ 
τουργώ 

+  Άνδρέου  αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας  Ερμη¬ 
νεία  τής  ’  Αποκαλύφεως  τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  Θεολόγου.” 

Γ5  (Φ·  3ο8α)·  “  +  Διδασκαλιαι  των  άποστολικών 
διαταγών  διά  Κλη'μεντος  το  ΐς  'έθνεσι  άποσταλεΐσαι  έν 
βιβλίοις  η' .” 

ι6  (φ.  333  α)·  “  +  Έκ  τνβ  τψ  Τρουλλω  συνόδου 
κεφάλαιον  β.” 

Έπονται  Έρμηνεΐαι  τών  κεφ.  ξγ' ,  ξδ'  καί  ξη  . 

1 7  (φ.  333  α)·  “  Έκ  τής  ζ'  καθολικής  συνόδου 
κεφάλαιον  β 

ι8  (φ.  333  α)·  44  Ε*  τών  κανόνων  τής  συνόδου 
τής  έν  Λαοδικεί ςι  Καπατϊάνης :  κεφάλαιον  νβ’,  κεφάλαιον  ξ’ .” 

19  (Φ·  333  β)·  “Έκ  τής  εν  Καρθ αγενή  συνόδου 
κεφάλαια  κα',  κδ' ,  κγ' ,  μη' . ” 

20  (φ.  334  α)·  “Τον  άγιου  καί  μεγάλου  πατρος 
Βασιλείου  αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Καππαδοκίας  έξ 

έπιστολής  προς  τόν  μακάριον  Αμφιλόχιον  Περί  βρωμάτων 
διαφοράς.” 

2  1  (φ.  334  «)·  “τ°ν  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  κζ'  κεφαλαίου 
τών  περί  άγιου  Πνεύματος  πρός  τόν  μακάριον  Αμφιλόχιον 
γεγραμμένων.  Καί  μεθ'  έτερα  κεφάλαιον  ί,δ’ .” 

2  2  (φ.  334  β)·  “τ°ΰ  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  κθ  κεφαλαίου 
τής  αύτοΰ  πραγματείας  κεφάλαιον  ί,ε'.” 

23  (φ·  334  α)·  44  +  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρος  ημών 
Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  Έκ  τών  έμμέτρων  αύτοΰ  ποιημάτων 
περί  τοΰ  τίνα  χρή  άναγινώσκεσθαι  βιβλία  τής  παλαιάς  καί  τής 
νέας  Γραφής.” 

Τό  μέν  ύπ’  άρ.  1  μετά  πυκνοτάτων  παρασελιδίων  σημειώσεων , 
έν  δέ  τφ  ύπ'  άρ.  5  έρμηνεία  Θεοφύλακτου  έν  τή  φα. 

'Η  γραφή  τοΰ  κωδικός  ώ;  πυκνοτάτη.  Έκάστη  δέ  σελίς  έχει 
74 — 80  στίχους. 

Ίήν  περιγραφήν  τοΰ  κωδικός  παρέλαβον  παρά  τοΰ  βιβλιο¬ 
θηκάριου  πατρος  Ματθαίου. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΒΑΕΗΜΟΝΟΧ 


431 


6278.  771· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,135).  XV.  (φ.  172). 

Ύετραενάγγελον  (κολοβόν). 

6279·  772· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,195).  XIX.  (σ.·26). 

“  Ί&ιγγίλων  πατριαρχικής  διατυπωσεως 

ένκνκλίου  τοΐς  απανταχού  δρθοδόξοις  Χριστιανοί;  είς  το  μή 
παραδέχεσθαι  τό  νεώτερον  ΙΙασχάλιον  καί  κάλενδάριον  του 
καινατομηθέντος  μηνολογίου  άλλ’  έμμένειν  τοΐ ς  άπαξ  άπλα,νώς 
καί  καλώ$  διατυπωθεΐσι  παρά  τοΐ ;  αγίοις  (τιη')  τ'  δέκα  και  δκτώ 
θεοφόροις  χατρασι  τής  άγιας  οικουμενική;  πρώτη ς  Συνύδον  μετ’ 
έτιτιμίαυ  Αναθέματος  έπί  Ίερεμίου  πατριάρχου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως,  Συλβέστρου  Αλεξάνδρειάς,  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων,  Ίωβ 
ττατριάρχου  Έωσσίας  καί  θεοδώρου  ’ϊώβ  εύσεβεστάτου  βασιλέως 
πασών  των  "Ρωσσιών  έν  ’έτει  φφόγ'  (1593).  Κ αθιεροΰται  τψ 
άγίψ  ποιμενάρχη  Ί ερωνύμψ  καί  τψ  αύτοΰ  μαθητή  έλλογιμωτάτψ 
κυρίψΆξαρίφ  έν  τψ  άγιωνύμψ  βρει  "Αθω  ψωνθ’  1859.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Έν  <τ.  12"  "Βτ0ϊ  άττδ  το ΰ  ανθρώπου  μφί,γ’  Ινδικτιώνος 
ιβ’  Χοεμβρίου  κ'  &  Κωνσταντινουπόλεως  Ιερεμίας  & 
7 Αλεξάνδρειάς  Σύλβεστρος,  &  Ιεροσολύμων  Σωφρόνιος 
καί  οι  λοιποί  Αρχιερείς  της  συνόδου  παρόντος.  Έν  δέ 
σΙ  IV-  Έν  έτει  σωτηρίψ  (κοσμοποιίας)  ,ζρα  :  αφί,γ' ·. 
1593  Φεβρουάριου  ιβ'. 

Ό  κώδιξ  έγράφη  δια  χειρας  Ιακώβου  τοΰ  πρεσβυτέραν. 

6280.  773· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,145).  XVI.  (φ.  96). 

Νεοφύτου  Ή-ρίσ-βυτΙρου  τον  έγκλειστον 

Αόγοι  είς  τά  Καθίσματα  καί  τάί  ’Ωβάί  τοΰ  Φ  αλτήρας. 

“Αρχονται  άπό  τον  α'  (άκέφ.)  καί  τελευτώσιν  είς  τόν  ιβ' 
{κολή. 

Έν  φ.  16α  έν  τη  ψφ  κάτω  χειρί  μεταγενεστέρμ-  +  Τω  παρών 
Ψαλτήριον  ύπάρχει  έμού  του  εύτελούς  Ζ αχαρίου  έπι- 
σκόπου  καί  δπιως  κλέψι  αύτώ  έστω  άφορησμένος  καί 
μετά,  θάνατον  άλητος  αιωνίως·  αχξθ  ’ Απριλλίω  ε'. 

6281.  774· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,13).  XVIII.  (φ.  177). 

“  Ψαλτηριον  ίξηγητον  κατα  το  κείμενον  εις  απλήν 
φράσ  ιν.ν 

*62δ2.  775· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (φ.  ΜΙ). 

Έ£·ι7γ·ί|σΐ5  τον  Ψαλτηρίου  είς  την  καθωμιλημένην. 

Έν  φ.  1  α·  Το  παρόν  Ψαλτήριον  παράφρασις  υπάρχει 
τοΰ  άγιον  καί  θεοβάδιστου  βρονς  Σινα. 

Τά  φ.  6 — 13  καί  78 — 81  άγραφα  πρός  άναπλήρωσιν  φύλλων 
έκπεσόντω  ν. 

Τίγραπται  καλλιγραφικιώτατα  καί  κοσμείται  υπό  κομψών 
ένιτίτλων,  Αρχικών  γραμμάτων  καί  μικρών  χρυσών  κεφαλαίων 
γραμμάτων. 

6283·  77^· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,18).  XIX.  {σ.  63). 

Ιακώβου  τοΰ  άδελφοθέον  Α ειτουργία. 

Έν  σ.  63*  ’ Αντεγράφη  παρά  τοΰ  καλλιγράφου  Ίμκώβου 


ΐερομονάχου,  έκ  της  ίερ&ς  σκήτεως  τοΰ  ΙΙροδ ρύμου, 
κατά  τον  Όκτώμβριον  μήνα  τοΰ  <ρωπθου  σωτηρίου 
έτους  (  =  1889)  έκ  χειρογράφου  εύρεθέντος  έν  τη  ιερξ, 
μονή  τοΰ  Καρακάλλου.... 

Πιθανώς  άντίγραφον  τοΰ  ύπ’  άρ.  6612  (273). 

6284.  777· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,15).  XVII.  (φ.  297). 

Ανθολόγιαν  (κολοβόν). 

Έν  φ.  1  β — 3  β  Ιίίναξ  των  περιεχομένων. 

6285.  77§· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,14).  XIV.  (φ.  179). 

“  Τυπικόν  της  εκκλησιαστικής  ακολουθίας 
της  έν  Ίεροσολύμοις  άγιας  λαύρας  τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου 
πατρος  ημών  Σάβα  :  αΰτη  δε  ή  Ακολουθία  γίνεται  καί  έν  ταΐς 
λοιπαΐς  των  έν  Ίεροσολύμοις... μονών.” 

Κολοβός ,  ένιαχοΰ  δέ  τιλφόβρωτος. 

6286.  779· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  XVI.  XVII.  (φ.  301). 

1.  Αογοι  παραβολικοί  ανεπίγραφοι. 

’Άρχ.  Κείμενον  α'.  Σότα  (;)  εΰρχαι... (αφανή)  τούς 
ξώντας.  Ερμηνεία.  Σότα.  ήν  έν  σώμαη  ή  ψυχή.  Τέλ. 
λογισάμενοι  ό  διάβολος  ίτι  θέλει  στήσει  τον  θρόνον 
μου  έπάνω  των  νεφελών  καί  έσωμαι  'άμοιος  τψ 
ΰψίστψ. 

Κ ατέχουσι  τά  φ.  4  α — 11  β. 

2.  Λόγοι  κατηχητικοί,  ών  τινες  Μωάννου  τοΐ  Χρυσο¬ 
στόμου. 

Ίινές  έν  τη  καθωμιλημένη.  Μεταξύ  δέ  τούτων  καί  Αιηγήσεις 
έκ  τοΰ  Γεροντικοί,  Αποσπάσματα  πατέραν  καί  Κεφάλαια 
νηπτικά. 

Έν  φ.  ρζ"'  α  “Περί  της  Θεοτόκου .” — φ.  ρζ~'  α  “ Τοΰ  αγίου 
ΈφραΙμ  Έκ  τοΰ  Περί  άγιωσύνης  λόγον  εύρεθεΐς  έν  νάλαιψ  καί 
λιτψ  βιβλίφ.”  ’Άρχ.  Ένήστευσεν  ό  Μωϋσης  τεσσαράκοντα 
ημέρας.— φ.  ρίΓ'  β  “Τοΰ  ιιΰτοΰ  Έκ  τοΰ  Περί  ελεημοσύνης.” 
— φ.  ρζ~'  β  “Τοΰ  αϊτοί  Έκ  τοΰ  λόγου  είς  τον  Άΰάμ.” — 
φ.  ρίξ'  α  “Ίωάννου  τοΰ  Χρυσ-οο-τόμου  Περί  ελεημοσύνης.” 

3·  “ ’Αιτολυνναρίου  ~Μ.ετάφρασι%  εις  τον  Ψαλτηρα 
καί  Ιωάνναν  Γίωμίτρον  έν  οΐς  έγραψε  καί  Ευδοκία  αύγού- 
στου  καί  δι’  Ιάμβων  Δωρόθεοϊ  Ίεροσολυμίτης.”  ’Άρχ. 

* Ολβιος  Άςτις  άνήρ  άγορήνδ’  οϋνισετ’  άλιτροΐς. 

4·  “  Ερμηνεία,  πάνν  ωφέλιμος  περί  των  δώδεκα 
άρθρων  της  ττίστεως.” 

“Αρχ.  Έγώ  τη  του  θεοΰ  χάριτι  δύγμασιν  έντραφείς 
εύσεβ έσι  καί  τη  άγια  καί  καθολική  έκκλησίε ι  διά 
πάντων  επόμενος,  οϋτω  πιστεύω  τη  καρδίμ  καί  ομο¬ 
λογώ  τ§  γλώττη. 

5·  Κανονεξ  τινες  άγιων  σννόΒων. 

6.  Περί,  άστροθεσίας. 

Έν  τούτοι ϊ  καί  συμβολικά  σημεία. 

7·  “Εΐδ^σΐξ  πάνν  θαυμαστή  και  όφελιμος 
περί  τοΰ  γνώναι  περί  τοΰ  ήλιου  καί  τής  σελήνης.” 

8.  “  Νικηφόρου  .Καλλίο-τοιι  τοΰ  Ηανθοττοΰλου 
Κατάλογοί  των  Χριστιανών  βασιλέων  καί  των  πατριάρχων 
Κωνσταντινουπόλεως .” 


432 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


9·  Κωνσταντίνου  ή  Δημητρίου  Παλαιολόγου  “  Αργυ- 
ρόβουλλον 

Έχει  δέ  ώδε'  Ή  βασιλεία  μου  δια  τοΰ  παρόντος 
άργυροβούλου  ορισμός  αυτής  απολύει  δι’  ού  δη  καί 
διορίζεται  καί  ευεργετεί  προς  τούς  οικείους  της  βασι¬ 
λείας  μου  τον  κΰρ  Ίωάννην  τόν  Βασιλικόν  καί  κΰρ 
θωριάν  τόν  ΙΙυρόπουλον  όσάν  κατά  την  δύναμιν  καί 
περίληψιν  τοΰ  ποτό  είναι  αύτοΐς  άργυροβούλου  ορισμός 
τοΰ  άδελφοΰ  μου  τοΰ  πανεύγενεστάτου  καί  ένδοξοτάτου 
τοΰ  κΰρ  θωμά  Παλαιολόγου  τοΰ  Π ορφυρογεννήτου  να 
ίχωσι  καί  εις  τό  έξής  καί  πάντοτε  εις  τό  μέρος  τοΰ 
Λαγκαδά  δια  κείμενον  χωρίον  τό  Ποταμίαν  καλού¬ 
με  νον.  + 

“Ανοθεν  κΰρ  θωμάς  Π υρόπουλος  εΐχεν  γυναίκα  την 
άδελφην  τοΰ  Μισιχπασιά  τοΰ  Δούκα  τοΰ  ΙΙαλαιολόγου 
Μ^γεάου  έκ  τόν  Μιζηθράν. 

ΙΟ.  “Περί  της  -παραβολής  τοΰ  τελώνου  και  Φαρι¬ 
σαίου.” 

II.  Περί  των  θαυμάτων  τον  μεγαλομάρτυρος  Μήνα. 

Έν  φ.  1  α’  Καί  τύδε  ξύν  τοΐς  άλλοις  χ  Βασιλείου 
Συμαίου  τοΰ  ΠαπάΊωάννου  Κουνελλί. 

Έν  τφ  κώδικι,  σταχωθέντι  νεωστί,  διετή ρήθη  ή  αρχαία 
άρίθμησις  των  φύλλων. 

6287.  7&ο. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVI.  (φ.  100). 

Ε  υχολογιον. 

Ακέφαλου  και  κολοβόν.  Αρχ... .δυνάμει  συνέχων  τά 
σύμπαντα.  Μα κροθυμών  έπί  πάσιν  ήμΐν. 

6288.  7δΐ· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,155).  XVIII.  (φ.  236). 

1  (φ.  I  α).  “Περί  τον  τρόπον  τον  εγκωμιάζειν.” 

2  ( φ .  5  β)·  Ισιδώρου  τοΰ  Πηλουσιώτου  Επιστολαί. 

3  {Φ·  1  7  α)·  Εγκωμιον  προς  τόν  εκλαμπρότατου 

καί  εύσεβέστατον  αύθέντην  καί  ηγεμόνα  πάσης  Ο ύγκροβλαχίας 

κύριον  Ίωάννην  Κωνσταντίνον  Β ασαράβων  βοεβόδαν,  έκδοθέν  έν 
λύγφ  π  ρογυμν  άσματος  παρά  τοΰ  τιμιωτάτου  καί  λογιωτάτου 
ημών  καθηγουμένου  κυρίου  Ιακώβου  Μάννα  τοΰ  Αργείου..." 

4  ( φ ■  23  α).  Ε  τέρα  επιστολή  προς  τόν  αυτόν. 

5  (φ.  45  α)·  Προςφώνησις  προς  πατριάρχην  ανεπί¬ 
γραφος. 

" Αρχ.  Πάλιν  ένέστηκε  των  ήμερων  ή  ποθεινή  καί 
σωτήριος  καί  ήν  έποίησεν  ό  Κύριος  όντως  ή  μέραν 
άγαλλιάσεως  (Πα ναγιώτατε  θεοκόσμητε  αΰθέντα  καί 
δέσποτα  οικουμενικέ  πατριάρχα,  θειοτάτη  τε  καί 
λόγια  των  αρχιερέων  πανήγυρις). 

6  (φ.  53  α)·  'Ετερα  προςφώνησις  προς  πατριάρχην. 

Ανεπίγραφος.  "Αρχ.  Τό  χάριτας  εΰγνωμόνως  έκτίνειν 

τοΐς  καί  όπωςοΰν  εδ  πεποιη κόσι  (παναγιώτατε  καί 
θεοπρόβλητε  ήμών  αΰθέντα  καί  δέσποτα  οικουμενικέ 
πατριάρχα,  καί  πάσα  ή  των  αίδεσιμωτάτων  καί 
λογιοτάτων  αρχιερέων  θεία  πανήγυρις)  ού  μόνον  διά 
Μωσέως. 

7  (φ.  6ΐ  α).  “Αόγος  προςφωνηθε'ις  τω  παναγι ωτάτω 

αρχιεπίσκοποι  Κωνσταντινουπόλεως  καί  οικουμενική)  πατρι¬ 
άρχη  κυρίφ  Κυρίλλιρ  κατά  τήν  βαν  τής  διακαινησίμου ,  προκαθη- 


μένιρ  μετά  τής  προεδρευούσης  των  αρχιερέων  όμηγύρεως  καί  τόν 
προςφοιτώντα  εϋλογοΰντι  λαόν.” 

Έν  έτει  μφιβ’ . 

8.  Ετερα  προςφώνησις  προς  τον  αυτόν. 

Έν  έτει  μψιγ'. 

9·  “Λόγος  εγκιομιαστικός...προςφωνηθεις  τω 
...πατριάρχη  Ιεροσολύμων  κυρίφ  Χρυσάνθφ ...  έν  έτει 
μφι' ...” 

ΙΟ.  “  Περί  ηθικών  Ιστοριών.” 

Συλλογή  αποφθεγμάτων. 

11.  “Τοΰ  σοφωτάτου  διδασκάλου  κυρίου  Ευγενίου 
τοΰ  εξ  Αίτωλών  ώρμομένου,  Διάφορα,  έπιστολαί,  αί  όποΐαι 

έσυνάχθησαν  παρ’  έμοΰ  τοΰ  αμαρτωλού  Νικολάου  ίερέως  καί 
έγράφησαν  καθώς  φαίνονται  έν  τφ  παρόντι  πονήματι...” 

12.  Αλεξάνδρου  του  Μαυροκορδάτου  Επιστολαί. 

13.  Αναστασίου  τοΰ  Γορδίου  Επιστολαί. 

Ι4·  Επιστολαί  όλιγαι  άλλων  διδασκάλων. 

15.  Περί  επιστολικών  τύπων. 

ΐ6.  Γυμνάσματα  εις  επιστολικούς  τυπους. 

Ο  κώδιξ  γέγραπται  υπό  διαφόρων  χειρών. 

6289.  7&2. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XVIII.  (φ.  99). 

Ρητορική. 

Προτάσσεται  ΤΙροοίμιον,  ού  ή  άρχή'  Ίήν  έμφυτον  έπι- 
θυμίαν  καί  έφεσιν ,  ίΠ  περί  τούς  λόγους  καί  τά  μαθή¬ 
ματα  φύσει  πάντες  οί  &νθ ρωποι  έχουσιν. 

6290.  783· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,135).  XIX.  (σ.  197). 

Ρητορική. 

Κεφ.  α' .  “  Περί  τοΰ  σκοπού  τής  ρητορικής." 

6291.  7^4- 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XIX.  (φ.  169). 

1  ( φ .  I  α).  Διάφορα  τετράδια  σχολικά  μαθητου 

έξ  Έρμουπόλεως,  περιέχοντα  έξηγήσεις  ελληνικών  καί  λατι¬ 
νικών  κειμένων. 

2  (φ.  146α).  “Βασιλείου  Σελεύκειας  Εις  τό  Εν  αρχή 
έποίησεν  ό  Θε05.” 

3  (φ.  154  α)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Εις  τό  Προςεχε 
σεαυτω. 

Τά  ύπ’  άρ.  2  καί  3  μετά  διάστιχου  έξηγήσεως  εις  τήν  καθω- 
μιλημένην . 

6292.  785. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,175).  XIX.  (φ.  80). 

Τετράδιον  σχολικόν  μαθητου 
περιέχον  κείμενον  καί  έξήγησιν '  Ελλήνων  συγγραφέων. 

6293·  786. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,17).  XIX.  (φ.  77). 

1  (φ.  I  α).  Διάφοροι  σχολικαι  εξηγήσεις  κείμενων. 

’ Αμφιλοχίου  ίεροδιακόνου  τοΰ  Πατμίου  [τοΰ  έπειτα  μητρο¬ 
πολίτου  Πηλουσίου]  (1850)  καί  Χικηφύρου  ίεροδιακόνου  Ξενο- 
φωντινοΰ  (1859)  [του  Καλογερά  τοΰ  έπειτα  αρχιεπισκόπου 
Παλαιών  Πατρών]. 

2  (φ.  68  α).  Τύποι  επιστολών  (1840). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΑΕΗΜΟΝΟΣ 


433 


*δ2§4*  7δ7· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XIX.  (0.261). 

1  (φ,  I  α).  Αογικη. 

2  (φ.  73  α)·  “  Πϊρί.  των  Αρμενίων” 

3  (φ·  8ί  α).  “  Περί  του  σχήματος  της  γης.” 

4  (φ.  ΐο6  /3).  “  Τα  τταρά  τω  Άριβ-τβτελι 

ί <?.<·).  "γενικότατα  είσϊν  συν  ταΰτα  :  ούσία  :  ποσόν  :  -ποιόν  : 
πρ&ς  τι  :  πού  :  πότε  :  ποιεΐν  :  ττίσχειν  :  ΐχειν  και  κεϊσθαι” 

5  (φ.  120  α).  “Τίροφητίαι  Ελλήνων  -περί  Χρίστου.” 

6  (φ.  126  β).  “Του  άγ£ου  Μαξίμον  'Έρωταττόκρισις.” 

7  (φ.  130  β).  “  Περί  τη&  άίρίσεως  των  Φραγγών.” 

3  (φ.  133  α)·  “  Ό-ο-ρατηρ-ησιμοί  ημίραι  των  ιβ' 

μηνών.” 

Άρχ.  Μην  Σεπτεβρίψ  γ’ .  κ'.  κδ'. 

9  (φ.  134 α)·  “Περί  τον  πώς  γνώριζαν  τον  άν¬ 
θρωπον  ίΐ  αποθνήσκει.” 

ίο  (φ.  134  α)·  “  Φηφοι  προγνωστικοί  περί  τέλους 
£ωή$  καί  θανάτου-  περί  παιδιών  γεννηθέντων ...καί  λοιπών 
άλλων.” 

11  (φ.  134  β)·  “  Αιηγησις  ττάνν  ωφέλιμος 
περί  άνθρώπου  τινδς  πλουσίου"  καί  περί  έλεημοσύνης.” 

12  (φ.  136α).  “Του  πανσόφου  κύριον  Μιχαήλ 

τον  Φελλοί  Διδασκαλία  παντοδαπή  έν  εκατόν  ένενήκοντα 
πρδς  τοΐς  τίσσαρσι  κεφαλαίοις  θεωρουμένη.” 

13  (φ-  2θ6  β).  ’Ανοστ ολικοί  καί  συνοδικοί  κανόνες. 
"Αρχ.  Δύο  καί  τρεις  έπίσκοποι  χειροτανοΰσιν  έπί- 

σκοπον.  Ύέλ.  πάλιν  εΐι  τό  άκοινώνητον  περιϊσταμένου, 
μέχρι  τής  συμπληρώσεων  του  εβδόμου  έτους.  Τέλος 
τώ ν  τοΰ  Φελλόν  κεφαλαίων. 

14  (φ·  22 ζ  β).  “  Τοΰ  μακαρίου  Ίωάννον 

τοΰ  Καρπαθίου  Κεφάλαια,  περί  Αγέννητου  καί  -γεννητών, 
καί  Αγαθού  καί  καλό ΰ’  φυσιολογία,  ασκητική.” 

15  (φ.  240).  “  Περί,  ουρανοί·,  άστίρων,  ηλίον, 
σελήνης,  ΐτι  καί  περί  γης  καί  μήκους  τούτων  καί  κινήσεως, 

έτι  περί  τροπών  καί  μεταβολών  των  Αστέρων.” 

Μετά  σχημάτων. 

ιό  (φ.  254°·)·  Τιλγοι  επιστολών. 

6295*  788· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XVII.  (φ.  86). 
“  Ηροχώρβν  ενός  των  ετττα  διακόνων·  μαθητου 
γερομένο ν  Ίωάννον  τ©0  θεολόγου.  ΙΙερί  των  αύτοϋ  θαυμάτων 
καί  τοΰ  κηρύγματος·  συγγραφής  τε  τοΰ  Εύαγγελίου  καί  τής 
αύτοΰ  μεταστάσεως.” 

6296.  789· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,13).  XVIII.  (0.204). 

1  (φ,  5  α).  Οπτασία  τίνος  Αημητρίου. 

"Αρχ.  Αδελφοί  καί  πατέρες  δεύτε  ακούσατε  φοβερά 
καί  καί  θαυμαστά  πράγματα  οπού  εφανέροσε  ο  φοβερός 
και  φιλάνθ ρωπος  θεός  ημών. 

2  (φ.  1 2  α).  ’ Οπτασία  τίνος  2 οφιανης , 

“Αρχ.  Έ*>  ίτει  τρίτψ  τής  βασιλείας  Σονλτάν  Άχμέτ 
καί  τετάρτψ  ίτει  πατριαρχεία,!  κυρίου  "Ραφαήλ  αττο 
κτήσεος  κόσμου  ,ζριε'  Ινδικτιώνος  δ'  Αύγούστου  Γ3 


έν  τη  βασιλε βούση  τον  πόλεων  γέγονεν  φρικόδες 
τεράστιον. 

3  (φ.  2  3/3).  Αιηγησις  Μακαρίου  του  Αιγυπτίου. 

4  (Φ·  33  β)·  “  Αιηγησις  τον  οσίου  πατρός  ημών 
Ζωσιμα  -περί  της  πολητήας  των  μακάρον.” 

Άρχ.  Κατ  εκείνον  τον  καιρόν  ηπήρχε  τις  άνήρ  έν  τι 
εσωτέρα  ερήμω  όνύματι  Ζοσιμ&ς  μίγας  έν  ασκητές. 

5  (Φ·  39  β)·  και  πολιτεία  Μακαρίου  τον 

Ρωμαίου. 

6  (φ.  §  I  α)·  Βιοϊ  Μάρκου  τον  Αθηναίου. 

7  (Φ·  57  α)·  “Του  οσίου  πατρός  ημών  Ν ηφωνος 
του  προορατικού  λόγος.” 

Άρχ.  Ό  μακάριος  καί  δούλος  τοΰ  Χριστού  ό  όσιος 
πατήρ  ημών  Χήφων  ίλεγέν  μοι’  βλέπε  παιδί  μου 
φύλατε  τον  εαυτόν  σου. 

8  (φ.  72  β).  “  Περί  του  αδελφού  όττου  εζητ-ησεν 
ψυχήν  ανθρώπου·  να  Ιδί  πώς  ευγένη  άττο  τω  σώμα.” 

9  (φ.  74  α)·  “  Οπτασία,  ήν  ηθ€ν  ο  πνευματικός 
παπα  κύρ  Μακάριος  ό  εν  τη  μονή  του  Καρακάλου  του  εν  τω 

άγίω  "Ωρη  του  Άθω  έν  τω  ψχοθ'  απο  Χρίστου  και  τψ  έδιηγήθη 
του  οσιωτ&του  εν  ιερομοναχοις  κύρ  Δαμιανού  βηματάριου  της 
μονής  των  Ήβήρων.” 

ΙΟ  (φ.  Τ]  β).  Ανεπίγραφος  8ιηγησις. 

Έν  τφ  προτασσομένψ  τοΰ  κώδικας  Ώίνακι  ίπιγράφεται’ 
“Περί  το  πατέραν  πού  εβλεπαν  την  Θεοτόκον  εν  τη  άκο- 
λονθήα  της  εκλισίας.” 

“Αρχ.  Έν  της  μερεσι  της  Ανατωλή κής  μοναστήρηον 
ήπήρχεν  έπονομαξώμενον  ή  μεγάλη  Αντήληψις  έν 
τούτω  ονν  τω  άγίω  ναω  έτελήτω  θαύμα,  παράδοξον. 

11  (φ.  79α)·  “  Οπτασία  μοναχοί  Κοσμά  όφελημως.” 
Τ αύτην  την  έπιγραφήν  φέρει  έν  τφ  Π ίνακι  ή  διήγησις  αΰτη, 

ής  ή  επιγραφή  εξίτηλος. 

Άρχ.  Είϊ  τους  δεκατρης  χρόνους  της  βασιλήας 
"Ρωμανού. 

12  (φ.  86  β).  “  Περτ;  μετανειας  εκ  του  Βίου  τοΰ 
Χρυσοστο  μου.  ” 

"Αρχ.  Άνήρ  της  των  έπιφανδν  ήχε  μεγάλην  καί 
πολήν  πίστην. 

13  (Φ·  87  β)·  “  Δνηγησις  ώφελημος  Νικολάου 
μονάχου  τον  στρατηότου.” 

Άρχ.  Ουτος  ήτον  ης  τον  καιρόν  της  βασηληας  του 
Χηκηφ&ρου  στρατηότης. 

14  (φ.  9°  α)·  “  Ώ,αραΒαγμα  θαυμαστόν 
έκ  τού  Γ εροντηκοΰ  περί  επάρσεος.” 

'Έπονται  καί  &λλαι  Διηγήσεις  έκ  τοΰ  Γεροντικοί,  ών  τινές 
μέν  έν  τη  άρχ αφ»  τινές  δ’  έν  τ§  καθωμιλημένη.  Τούτων  καί  ή 
έν  φ.  134  α*  “Περί  του  Σαρακψου  του  θεασαμενου  την  οπτασίαν 
εν  τω  ναώ  του  άγιου  Τεοργίου. ’ ’  "Αρχ.  Ο  στρατηγός  Έικόλαος. 
ό  λεγόμενος  Ίονλα$  δηηγήσατω  ήμην  Βτι  έν  Αιοςπόλει' 
ήν  καλούσην  οι  Σαρακηνή  τη  ιδία  διαλέκτω  Ϋάμπλε. 

15  (Φ·  Ι38  α)·  “  Αποκάληψης  της  ηπεραγηας 
δεσπήνης  ημών  Θεοτόκου  καί  αειπαρθένου  Μαρήας.” 
Άρχ.Έμελεν  την  αχραντον  Θεοτόκον  ϊνα  απέλθη  έπή 

τας  κόλασης  Ιδήν  αυτ&ς. 

10  (φ.  145  α)·  “"Ανάμνησις  μερική  περί  τον 
αγίου "Ωρονς  του" Αθω  εκ  παλαιόν  Ιστορών.” 


Η.  II. 


55 


434 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Α ρχ.  Μετά  την  φρηκτήν  ανάστασην  του  κυρίου  ημών 
Ιησού  Χριστού  ήσαν  πάντα. 

17  ( φ ■  148  α)·  “  ΤΙερη  της  γενησεος  και  αναθροφής 
του  Ίουδα.” 

“Α ρχ.  Φισή  της  των  σωφών  ότη  ό  παράνομος  Ιούδας 
έκ  της  χώρας  της  Ίσκαρίας  ήπήρχε ν. 

ΐδ  ( φ .  152  β).  “  Αιηγησης  περί  των  αναιρεθεντων 
όσιον  πατέρων  ημών  έν  τω  άχιο’Ώρη  του" Αθω"  ύπο  Μηχαήλ 
βασιλέος  του  λατηνόφρονος  και  των  συν  αύτώ  Αατίνων  και 
λατινοφρόνον :  ” 

“ Αρχ .  Μιχαήλ  του  πρότου  τω  ΙΙαλαιολόγον  το  ρωμα¬ 
ϊκόν  σ κήπτ ρον  διέποντος. 

19  (φ·  156  α).  “Μεθοδίου  επισκόπου  Πατάρων 
Αόχος  περη  των  βασιλέων  των  εθνών  και  περί  των  εσχάτων 

ήμερόν  όσα  δή  μέλη  χενέσθε." 

“Αρχ.  Ήν  τε  Άδάμ  και  Εΰα  ότε  έξήλθον  του  παρα- 
δίσου  παρθένει. 

20  ( φ .  ΐ66α).  “  ΤΙρόφητηε  και  λόγη 

δηα’  τά  μέλοντα’  συνβανε'  τού  αχηοΰ  Άνδρερεου  (γρ. 
Άνδρεου)·  του  δηα  Χώ  σάλο:” 

“Αρχ.  Ποτέ  καιρόν  έλαβεν  ο  αχειος  Κπηφανηος’  ής 
τον  ήκον  αύτου. 

2  1  (φ.  176/3).  “  Ιστορία·  Ίακόβου- 
Αρχιεπισκόπου ’  Ιεροσολυμον  εις  τό  χενεσιον'  της  υπευ- 
λοχιμενις  δεσπινης'  ημον  θεοτοκου'  καί  αυπαρθενου  Μαρίας 
“Αρχ.  Εν  ταις'  ιστοριαις'  τών  δώδεκα"  φυλών  τον 
Ισραήλ ·  τ)»»·  Ίωκείμ'  πλούσιος. 

2  2  ( φ .  ΐ88  α).  “  Αιάλεξις  τον  πανενγενεστάτου' 
χρησιμωτάτου  τε  και  σοφωτάτου  διερμηνευτοΰ  κυρίου  κυρ 
ΙΙαναγιώτου  [Μαμμωνά]"  ποιηθεΐσα  μετά  τίνος  σοφού  διδα¬ 
σκάλου  τών  Α χαρηνών  έν  Κωνσταντινουπόλει  κατα  τό  ρχζβ' 
έτος  της  ένσαρκου  οικονομία ς  του  κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού." 

“Αρχ.  Τω  αύτώ  έτη  Ιουλίου  μηνός  ημέρα  χ'  της  των 
Τ ουρκών  έορτής  πιχένοντας  ό  βασιλεύς  εις  τον  ναόν 
τού  Έ)ο ύβ  μέσα  έκή  όπου  ήτον  ό  ναός  του  άγιου 
Μάμαντο*.  Τέλ.  έζήλθεν  ό  Παναχιότης·  ταύτα  έκ 
πολόν  ευρεθησαν  τή  ήμερα  εκηνη'  1676"  Αικιμ- 
βρίψ'  ιβ'. 

“Επιθι  την  έκ  καθαρωτέριρ  ίδιώματι  έκδοσιν  τής  Αιαλέξεως 
ύπό  ΙΩΑΝΝΟΤ  ΣΑΚΚΕΛΙΩΧΟΣ  ( Παναχιωτάκη  τού  Μαμωνά 
τού  χρηματίσαντος  μεγάλου  έρμηνέως,  πρώτου  Χριστιανού,  τής 
τών  Όθωμανών  βασιλείας  Αιάλεξις  μετά  τίνος  Βανλή  έφένδου 
Μουσουλμάνου  διδασκάλου  τών  Ύούρκων  έν  Αελτίω  τής  Ιστορικής 
καί  έθνολοχικής  έταιρίας  τής  Έλλάδοϊ  Τόμ.  Γ’  σ.  235  κ.  έ.  καί 
έν  Ιδίιρ  τεύχει  Άθήνησιν.  1890). 

Έν  φ.  2  α  “  ΥΙίν αζ  τού  παρόντος  βιβλίου  πλουσιότατος." 

Έν  φ.  150  β  μείναντι  άρχήθεν  άχράφιρ  ένεχράφη  χειρί  XIX 
αίώνος  "Αόχος  η'  εις  την  ΰπερθαύμαστον  άνάστασιν  τού  κυρίου 
ήμών'Ι τ,σοΰ  Χριστού."  "Αρχ.  Τί  είναι  ή  αίτια  τού  τόσον 
φωτερού,  καί  θαυμαστού  στολισμού  τής  έ κκλησίας, 
καλοί  έοραστάδες  καί  φίλοι  τού  Αεσπότου  Χριστού ; 
Μένει  δέ  ό  λόχος  ατελής,  τού  επομένου  φ.  151  όντος  άχράφου. 
“Αγραφα  δ’  είσί  καί  τά  φ.  4  β  καί  154  β — 155  β. 

Έν  φ.  4  α  πιθανώς  τή  χειρί  αύτού  τού  βιβλιοχράφου'  α,ψκ' 
Ιανουάριου  α’  (  =  1720)·  Η  παρούσα  Ανθολοχία  σινα- 
θρισθήσα  έκ  πολών  πατερικόν  βιβλίου  του  αγίου 
"Ορους  καί  χραφίσα  παρ  εμού  του  ευτελούς  Αμβροσίου 
του  εκ  Γαλατά  της  Β υζαντίδος  εις  οφέλιαν  τον  ανα- 


χινοσκοντον  Άντος  μου  εν  τι  ιερά  μονή  του  ΙΙαντω- 
κρατορος  έν  το  άχίο  "Ορη  έν  τη  όπήα  και  το  σεμνόν 
σχήμα  τον  μοναχόν  ήμφιασάμην  οϋτε  π ροςθ έτον  ούτε 
άφερόν  απο  τα  αρχέτοπα  τον  εν  τη  παρουσι  βίβλο 
ίστοριόν :  Αμβρόσιος  ρακενδίτης.  Ύανην  δέ  άφιερο- 
σάμην  την  παρούσαν  το  κατα  σάρκα  προσφηλεστάτο 
άδελφό  το  κύρ  Αναστάσιο  Τούναρι  ης  διηνεκή ν  ενθή- 
μισην  της  αδελφικής  άχάπης  1720Ί αννουαριου  1. 

Ευ  δέ  φ.  I  β  χειρί  νεωτέρμ'  Άφιερωθη  ή  παρούσα  βίβλος 
παρά  Αρσενίου  μοναχού  εις  σκήτην  των  Κ αφοκαλυβίων 
καί  εύχεσθε  οί  άν  αχινώσ  κοντές  υπέρ  αυτού.  Καί 
κατωτέρω  έν  τιρ  αύτω  φύλλιρ'  Καί  τούτο  κτήμα  τής  έν 
τφ  Καψοκαλυβίφ  τίμιας  μονής  τού  τίμιου  Προδρόμου, 
τού  πνευματικού  κυρίου  Τιμοθέου. 

Τά  ύπ’  άρ.  1 — 3,  5,  7 — 9,  11,  13,  15,  16  καί  22  έν  τή  καθω- 
μιλημένη. 

Ό  κώδίξ  έστι  κάκιστα  καί  άνορθοχραφότατα  χεχραμμένος, 
ώς  έστιν  ίδεΐν  καί  έκ  τών  ανωτέρω  παρατεθέντων  άρχοτελείων. 

6297·  79°· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19  χ  0,12).  XIV.  (σ.  308). 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμαζ 
μετά  τής  ερμηνείας  Ήλιου  Κρήτη$. 

Κώδι£  άκέφαλος,  άρχόμενος  άπό  τής  δ'  στάσεως,  καί  κολοβός. 

6298.  791· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (φ.  172). 

1.  Άββά  Μάρκου  Περί  παραδείσου  και  νόμου  πνευ¬ 
ματικόν. 

2.  Μακαρίου  τοΰ  Αιγυπτίου  Κεφάλαια  πνευματικό,  ρν' . 
3·  “  Αογος  συυ  Θεώ  περί  νηστείας  των  τριών 
Τεσσαρακοστών  καί  όλων  τών  Τετραδοπαρασκευών  τοΰ  ένιαυτοΰ 

συλλεχείς  άπό  διάφορα  βιβλία  καί  έκτεθείς  παρά  τοΰ  μακαριωτάτου 
Ίωάννου  τοΰ  άχιωτάτου  πατριάρχου  Άντιοχείαϊ,  τοΰ  έν  τή 
μονή  τή  έν  τή  νήσιρ  Όξείρ  κειμένου." 

4·  “  Έκ  των  κεφαλαίων  τον  μεγάλου  Αντωνίου.” 

5·  “  Έκ  των  ασκητικών  κεφαλαίων  Μαξίμου.” 

6.  “  Κεφάλαια  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών  Νείλου.” 
η.  “  Εκ  τών  κεφαλαίων  τον  οσίου  Φιλοθε'ου 
μοναχού  μονής  τής  Βάτου  του  ΣινΕ.” 

8.  “  Έκ  τών  Κεφαλαίων  τον  μακαρίου  Διαδόχου 
επισκόπου  Φωτικήϊ  τής'Ππείρου,  οΰ  καί  οί  δέκα  ούτοι  όροι." 
9·  “  Έκ  των  κεφαλαίων  τον  μακαρίου  Ίωάννου  τοΰ 
Καρπαθίου 

ΙΟ.  “  Έκ  τών  τον  μακαρίτου  Μεθοδίου 

τοΰ  έ£  Ίωαννίνων  Ανθρακίτου  Κεφάλαια  δύο  κατά  άθέων." 

Είσί  δέ  τά  κεφάλαια  ε'  καί  ζ~' ■ 

6299·  792· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  XVIII.  (σ.  615). 
I  (σ.  ΐ).  2χολια  εις  τους  Α  άγους  Γρηγορίου  τοΰ 
Θεολόγου. 

α'.  Είί  τό  Πάσχα. — β' .  Είί  την  Πεντηκοστήν. — γ '.  Είί 
τήν  Χριστού  χέννησιν. — δ’.  Είί  τά  Φώτα. — -ε’.  Είί  τό  άχιον 
Β άπτισμα. — Γ'.  Είί  τήν  καινήν  Κυριακήν. —  'ζ' .  Είί  τόν  ιερο¬ 
μάρτυρα  Κυπριανόν. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


435 


2  (σ.  493)·  “  Έττιστολαι  43  τον  σοφωτάτον 
διδασκάλου  κυρίου  Αναστασίου  του  κίχλην  Γ ορδίον,  του  έξ 
Άγράφων  χώρα!  καλουμένη!  Β ρενιανών.” 

3·  “Νικηφόρου  τοΰ  Θεοτόκη  Περί  της  των  άγιων 
ττρΐσβΐί ας." 

6300.  793· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XVIII.  (φ.  181). 

1  (φ.  I  α).  Περί  Ί^σοΒ  Χρίστον. 

α'.  “Περί  τη 5  διαπλάσεω!  τη!  μορφή!  τον  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χρίστου.” — β'.  “  Περί  των  Ιματίων  αύτοΰ.” — ···/  ·  “  Περί 
των  Ιματίων  καί  των  έτών  τη ϊ  βιοτη 5  αύτοΰ.” 

2  (φ.  I  β).  Ίί,τίχοι  €45  την  Θεοτόκον. 

"λρχ. 

Ώί  βρέφο!  σεμνή  τδν  πάντων  κτίστην  φέρει 5 
θαύμα  πω!  τδ  πΰρ  βαστάζονσα  ού  φλέγη. 

3  ( φ.  I  β).  “  Ε ζηγησις  του  της  θεοτο κον  όνο- 
ματος.” 

4  (φ.  2  α).  “  Πβρί  της  .  κατά  την  βασιλεύουσαν 
άλωσεως.” 

”Α ρχ.  ψννβ™  Μαίου  κθ'  ήμέρμ  γ'  ίπήρεν  έ  Άμηρα ϊ 
Μεεμέτης  τήν  Κωνσταντινούπολιν,  βασιλεύοντα!  εις 
αυτήν  τότε  Κωνσταντίνο!  ο  Παλα,ίοΑάγβί. 
ς  (φ.  2  α).  Αντωνίου  Έπαρχου  θρήνος 
ΐΐΐ  την  Έλλάδοϊ  καταστροφήν. 

Επιγράφεται·  “Αντώνιο®  *Έιταρχο$  Κ ερκυραΐο!  θρήνων 
την  ΈλΧάδο*  καταστροφήν,  ζυγόν  δονλεία!  άκλεω $  ύκοφέρονσαν, 
έκλαυσε  στίχοι ί  ήρωέλεγείοΐ!  δακρυχέτοα  υπέρ  τού ϊ  διακοσίονί, 
ών  ή  αρχή. 

Νυν  όλοφυδνη!  ΙΙιερίδΐ!  νυν  άρχετ’  άοιδή%.” 

6  (φ.  3  α).  Αναστασίου  τοΰ  Γορδίον  Έττιστολ αί. 
’Άρχ.  (άκέφ.)... τδ  μέν  γάρ  πρδί  αύτόν  ήν  ΙδΙφ  τδν 

έκλαμπρ&τατον  αύθέντην  τδ  δέ  προ!  τδν  οίκονόμον 
τοΰ  Μεσολογκίοι/  παπα  κύρ  Γεώργιον  και  πρδί  τδν 
λογοθέτην  κύρ  Αθανάσιον. 

7  (Φ·  95  α)·  “  Έιτιστολαι  τον  θεοφιλέστατου, 

καί  λογιωτάτου  επισκόπου  Κυθήρων  κυρίου  Μαξίμον  τον 
Μαργουνίον.” 

Είσί  δέ  ρνε' . 

8  (φ.  1 5  7  α)·  Τιλγοι  ΐττκττολων. 

9  (φ.  159  α)·  Λε|ι καν  βοτανικόν. 
ίο  (φ.  107  β).  Ιατροσόφιου. 

Έν  φ,  155  α'  'Έτελειώθη  διά  χειρόί  μου  τοΰ  Χριστο- 
φόρου  Ιεροδιακόνου  τοΰ  Τ ρίηκης  Αμβροσίου  κατά  τδ 
μψον  ίτο!  ίν  μηνί :  Άνθεστηριων :  κ®  ίπί  δεκάδι 
(  =  1770)·  εΐί  χώραν  Μπελέτζι.  Εν  δέ  φ.  156  β  δυίξύμ- 
βλητον  κρυπτογράμημα. 

Έν  φ.  1  β  εϋρψαι  τδ  σημείωμα  τάδε·  Το  έτο!  τη!  έκκλη- 
σία!  τήί  μεγάλη!  ΐΐόρται'  άνηγέρθη  ό  πάνσεπτο! 
καί  θείο!  ναδ!  τήί  Παναγία,®  μου  καί  τανάγνου 
άΐΐταρθένου  Μαρία!  καί  Θεοτόκου  ίκ  βάθρων,  παρά 
συνδρομή!  κοί  έξ&δου  τοΰ  πανευτυχεστάτου  σεβαστό- 
κράτορο!  Κομνηνοΰ  Ίωάννου  Αγγέλου  τοΰ  Αούκα'  ίτει 
( φ 4 α<?  Ινδικτ.  ια'  4τθ!  ψσπγω  μέχρι  τήί  σήμερον 
καθ'  ήν  Άγομεν  μψπη’:  συνάγονται  χρόνοι  φε’ . 


δ301·  794· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,17).  XIX.  (φ.  154). 

“  Η  συναψις  της  καινής  Χιαθηκης, 

ήτοι  τά  τέσσαρα  Ει ’/αγγέλια  είΐ  ίν  ένωθέντα.” 

Έν  κεφαλαίοΐ!  νη',  ών  προτάσσονται  α'  “Π ροοίμιον.” — 
β'.  “’Κτι γράμματά  τινων  σοφών  άνδρων  των  παροικούντων 
εν  τψ  άγίψ  δρει  τοΰ  “Αθωνο!." — γ'.  “Π Ιναξ  υποθετικό!  τψ 
Συνάψεω!  τη!  καινή 5  Αιαθήκψ.” 

δ3°2.  795- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24  χ  0,16).  XVIII.  (φ.  474). 

“  Έιβλίον  καλούμενον  "Ίχνος  Χρίστον, 
ήτοι  όμιλίαι  πνευματικοί,  ηθικοί,  καί  ψυχωφελείς·  συντε- 
θεΐσαι  παρά  Διονυσίου  ιερομόναχου  καί  πνευματικόν  νατρδί, 
τοΰ  έκ  Σιατίστη$'  άσκήσαντο ϊ  κατά  τδ  άγιώνυμον  όρο!  τοΰ 
Αθωνα.  ΝΟν  πρώτον  τύποι !  έκδοθεΐσαι  παρά  τοΰ. ..καί  μετ’ 
έπιμελεία!  διορθωθεΐσαι  εΐί  κοινήν  των  <5 ρθοδόξων  ωφέλειαν 
(ρψί,γ'  ’ Οκτωβρίου 

Ό  κωδιξ  εΐχεν  έτοίμην  οϋτω  τήν  έπιγραφήν  τοΰ  πρό!  τύπωσιν 
παρεσκευασμένου  βιβλίου,  κενοΰ  μόνον  μένοντο!  τοΰ  χώρου  πρδί 
σημείωσιν  τοΰ  όνόματο:  τοΰ  μέλλοντα!  εκδότου"  άγνωτον  δέ  μοι 
&ν  τδ  βιβλίον,  λεΐπον  παρά  τω  Βρετω,  έξεδόθη  ποτέ  πράγματι. 

6303.  796. 

Χαρτ.  4.  (0,255x0,19).  XVIII.  (φ.  21). 
ι  (φ.  ι  α).  Γερμανού  ΚωνίτταντινουττάΧεω®  Εΐϊ  τον 
Ευαγγελισμόν. 

2  (φ.  1 5  α)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον 

Εΰαγγ€λίσ(ιιόν. 

Εν  φ.  21  α'  ΕτοΟτω  τώ  βηβληιο  εΐνε  άτώ  τά  Υηούρα 
και  νά  μη  κωτήσι  κανείς  καί  τω  ξεράσει  διατή  τδν 
καταραται  ή  Παναγία.  Π ρδ$  δέ  καί  τάδε·  ΈτοΟτω  τώ 
βηβλήω  ήνε  άπδ  τά  Υηοΰρα  καί  μή  γκωτήσει  κανί ! 
καί  τώ  πάρει  διατή  ήνε  άμαρτήα. 

6304.  797- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,185).  XIX.  (φ.  24). 

“  Εκλογή  σνλλέγεΐσα  τταρα  Νικηφόρου 
σοφωτάτου  τοΰ  Βλεμμίδουβ  ψαλλομένη  είς  τα!  έορτάΐ  τοΰ 
όλου  ενιαυτόν.” 

6305.  798. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,16).  XIX.  (φ.  Π). 

“Τα  ίν  ταΐς  Τεσσαρακοστούς  ψαλλόμενα 
Φωταγωγικά.  Τ ετα,γμένα  όπως  δει  έν  έκαστη  τψ  εβδομάδα! 
ήμέρφ  ψάΧΚεσθαι.” 

6306.  799· 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,15).  XIX.  (φ.  37). 

Ιωσήφ  τοΰ  'Υμνογράφου  Τριωδία 
ψαλλόμενα  εν  ταΐς  ήμέραις  τψ  Πεντηκοστή!. 

6307.  8οο. 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVIII.  (φ.  191). 

1  (φ.  9  α)·  Χριστόφορου  Αλεξάνδρειά®  Τάα  ωμοίωται 

ό  ανθρώπινος  βίος  ; 

2  (φ,  20  α).  “  Α,ιόαχαί  τ ιν ες  σνντεθ είσαι 

παρα  Μαξίμου  ίερομονάχου  καί  μεγάλου  λογοθέτου  Αλεξ¬ 
άνδρειά!.” 


55—2 


436 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


3  ( φ.  29  α)·  “Τοΰ  ταπεινόν  ιερομόναχον 

καί  διδασκάλου  ΆλβεΑτρου  Μαρίνου  του  Χίου  Αόγος  εΐί  την 
αγίαν  καί  θεόσωμον  σταύρωσιν  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρος 
ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  ήγουν  τη  αγία  καί  μεγάλη  Παρασκευή 
εσπέρας.” 

4  ( φ.  76  α).  “  Αιηγισης  θαυματουργή 

δι&  τινα  αιτίαν  έκοψαν  τοΰ  αγίου  Ααμασκηνοΰ  την  χείρα,  καί 
πώς  ή  ύπεραγία  Θεοτόκος  την  Ιάτρευσεν.” 

'Άρχ.Όπόταν  έβασίλευεν  εις  την  Κωνσταντινούπολην 
θεοΰ  πα ραχωρίσει  ό  ασεβέστατος  Λέων  ό'Ίσαυρος. 

5  (φ.  91  α)·  “Έκ  τον  κατά  Λουκάν.” 

"Α ρχ.  Τιρ  καιριρ  έκείνιρ  έστώς  ό  Ίησοΰς  περί  την 
λίμνην. 

6  (φ.  97  β)·  ^  τοΰ  λογου  τοΰ  αγίου  ’Εφραιμ 
λίαν  ωφέλιμα  καί  αναγκαία.  ” 

* Αρχ .  "Οταν  έλθη  ό  Κύριος  έν  τη  δευτέρα  αύτοΰ 
καί  θέρμη  παρουσία.. 

7  (φ.  Ιθ6α).  “  Αιηγημα  φρικτόν  και  έενίζοντα  τον 
άνθρωπον.” 

"Αρχ.  Είττεν  ό  άββα,ς  Μακάριος·  'ότι  έλθόντος  έν 
Κωνσταντινουπόλει. 

8  (φ.  III  β).  “  Διηγησις  ωφέλημος.” 

9  ( φ·  ΙΙ4α)·  “  Ομιλία  ττ)  αγία  και  μεγάλη 
Κυριακή  τοΰ  Πάσχα.” 

ΙΟ  (φ.  142  α).  “  Αιηγισις  τον  μακαρίου  Ζωετίμου 
περί  τοΰ  άγιου  Μακαρίου.” 

11  ( φ .  ιζοβ).  Ερμηνεία  ευαγγελίων. 

α'  (φ·  150/3).  “  ΐίν  ξητίται  τον  Χαρινόν  τον  έσταυρωμένον 
ήγέρθη  οΰκ  εστιν.” — β'  (φ.  155  β).  “Και  νηστεύσας  ό  Κύριος 
ημέρας  τεσαράκοντα .” 

12  (φ.  157  α)·  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Έκ  των  περί  ίερωσύνης  λόγων. 

13  (φ·  158  α).  “  Περί  άφορισμοΰ  παραλόγου.” 

14  ( φ·  159  α)·  Κυροΰ  Συμεών  τοΰ  λογοθέτου 
καί  Μεταφραστοΰ  Κύχη  έξομολογήσεως.” 

15  (φ·  1 6 1  α).  “  Διδα χή  πάνυ  ωφελημωτάτη.” 
ιό  ( φ .  176  α).  “  Αέξεις  ίβραΐκαί.” 

17  [φ·  177  α)·  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Αόγος  παραινετικός  (κολοβός). 

ΐ8  (φ.  185  α)·  Τοΰ  αύτοΰ  “Εις  τον  Εΰαγγελισρ,ον 
τής  Θεοτόκου.” 

19  (φ·  189/8)·  “Ιδού  ό  νυμφίος  έρχεται.” 

"Κπονται  α'  “Τήν  ημέραν  εκείνην  τήν  φοβερών.” — β'  (φ. 
190 β).  “Σε  άπόρθητον  τείχος.” — γ'  “Ό  έν  παντί  καιριρ  καί 
πάση  ώρρ.” — δ’  (φ.  191α).  “Ήρα  τούς  οφθαλμούς  μου  εις  τα 
όρη.”  (κολ.). 

'Γά  ύπ’  άρ.  2 — 4  έν  τη  καθωμιλημένη.  Ό  κώδιξ  γέγραπται 
από  φ·  30  α  δΓ  άλλης  χειρός,  έπανέρχεται  δ’  εί τα  καί  πάλιν  εις 
την  πρώ την  γραφήν. 

Έν  φ.  175/3  διά  μ ονοκονδυλίας'  Κωνστάντιος  ίερω- 
μώναχος. 

Τά  φ.  1 — 8,  147,  148  καί  184  λείπουσιν. 

6308.  8οι. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (φ.  373). 
I  ( φ .  I  α).  “Βιος  καί  πολιτεία  τον  εν  άγίοις 


πατρός  ημών  Αέοντος  έπισκόπου  Κατάννης  τοΰ  θαυματουργού. 
Συντεθείσα  δε  εις  κοινήν  φράσιν  παρά  τίνος  ευτελούς  Σωφρονίου 
ίερομονάχου.  ” 

2  ( Φ·  54  α).  “  Βιος  και  πολιτεία  της  όσιας 

μητρός  ημών  Ε ύπραξίας.  Μ εταφρασθείς  εις  την  κοινήν 
γλώτταν  παρά  τοΰ  έν  ιερομονάχοις  κΰρ  Ιγνατίου  εις  ωφέλειαν 
τών  άναγινωσκόντων.” 

3  ( φ·  Ι41  α)·  “  ΊΧουθεσίαι  πάνυ  ωφέλιμαι.” 

4  (φ·  150  α)·  “  Ιστορία  καί  όιηγησις  περί  Ιωσήφ 
τοΰ  π  αγκάλου  πάνυ  ωφέλιμος  διά  στίχων.” 

’Άρχ. 

Έφάνη  γοΰν  ό  Αβραάμ  έν  Μεσοποταμία 
έπίστευσεν  εις  τον  θεόν  τόν  ποιητήν  τοΰ  κόσ μου 
έκαυσε  καί  τά  είδωλα,  ήλθεν  εις  Παλαιστίνην 
ήτον  καί  μετ’  αυτόν  ό  Λώτ,  υιός  τοΰ  άδελφοΰ  του. 
Ύέλ. 

Έω5  εδώ  ό  λόγος  μας  ολίγον  άπεγράφη' 
καί  δότε  μοι  συμπ άθ ιον  καί  συγχωρήσατέ  με' 
αν  έσφαλα  καί  τίποτε  μηδέν  με  όργισθήτε 
μόνον  έγώ  καί  όλοι  μας  μικροί  τε  καί  μεγάλοι 
δώσομεν  δόξαν  τιρ  θειρ  τιρ  τήν  αρχήν  διδόντι 
καί  τέλος  τιρ  π αρέχοντι  εις  αιώνα  αίώνος.  Αμήν. 
Κυρίλλου  μονάχου  /ζρκβ'  Μαΐιμ  ιγ'  (  =  1614). 

5  (φ.  ΐ86α).  “Κεφάλαια  εκλεγόμενα  εκ  πολλών 
βιβλίων  πάνυ  ωφέλιμα.  Έκ  τοΰ  βίου  τοΰ  άγιου  Νήφωνος.” 

6  (φ.  222  β).  “  Εκ  τοΰ  βίου  τον  νέου  Βασιλείου.” 

7  (Φ·  23 6  α).  “  ’Εκ  τοΰ  βίου  τον  άγιου  Άνδρεον 
τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ,  έρωτώντος  αύτόν  τοΰ  φίλου  αύτοΰ 

Έπιφανίου  έν  Κωνσταντινουπόλει  περί  τοΰ  ’  Αντίχριστου.” 

“Αρχ.  Έν  τιρ  καιριρ  τοΰ  Αντίχριστου,  άποφράζει 
κύριος  ό  θεός  τά ς  πύλας  τάς  έν  Ίνδαλία.  Τέλ.  καί 
έγένετο  ότε  έλάλησεν  ό  Σατανάς  τάς  πράξεις  αύτοΰ, 
τότε  άνεφύσησεν  αύτιρ  ό  δίκαιος  καί  εύθέως  έγένετο 
άφαντος. 

8  (<φ.  247  α)·  α  Τοΰ  λγίου  Άμφιλοχίου  Περί  τοΰ  μη 
άπογινωσκειν.  ’  ’ 

9  ( φ·  202  α).  “Πέτρου  μοναχοΰ  Προς  πάπαν 
Έρώτησις  καί  άπόκρισις  πάπα.” 

ΙΟ  (φ.  267  α).  “  Περί  τών  8ι8ομένων  λειτουργιών 
τών  ιερέων  διά  τά  σαραντάρια  τοΰ  οσίου  Ήσα'ίου  μοναχοΰ 
πρεσβυτέρου  καί  έγκλειστου.  ” 

11  ( φ .  272  α).  “  Περί  τών  σαρανταριών 
όποΰ  κάμνουν  διά  τούς  αποθαμένους...” 

12  [φ.  276/8).  “ Αιά  ποιας  αίτιας... καμνονν... 
μνημόσυνα. .  .τοΰ  οσίου  καί  θεοφύρου  Αλεξάνδρου.” 

13  (φ·  278  α).  “Δια  ποιας  αιτίας  μετά  το  άποθανεΐν 
τόν  άνθρωπον  κάμνουν  αύτοΰ  λειτουργίας.” 

14  (φ·  279  α)·  “  τοΰ  τί  είσίν  αί  μερίδες 

καί  εί  έστι  πρέπον  νά  προςφέρωνται  δηά  γυναίκας  όποΰ  (χουσι 
άνδρας  αιρετικούς  ή  ασεβείς·.  Συμεών  Θεσσαλονίκης.” 

15  (φ·  2δΐ  α).  “’Ε κτοΰ  βίον  τον  άγιου  Παχω/αίου.” 
ΐ6  (φ.  285  α).  “  ’Ανάμνησις  μερική 

περί  τοΰ  άγιου  όρους  τοΰ" Αθω  έκ  παλαιών  Ιστοριών.” 

"Αρχ.  Μετά  τήν  φρικτήν  άνάστασιν  τοΰ  κυρίου  ημών 
Ίησοΰ  Χριστοΰ  ήσαν  πάντες  οί’ Απόστολοι  όμοθυμαδόν 
έν  τω  ύπερώω  τής  άγιας  Χιών. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΪΊΑΝΤΕΑΕΗΜΟΝΟΣ 


437 


1  7  (φ.  301  α)·  “Διηγησις  εις  τόν  βίον  του  μεγάλου 
μαϊστορος  τής  μουσικής  τέχνης,  κυροΰ  Ίωάννου  του  Κου- 

'Άρχ.  ΔεΟτε  πάντες  οί  λαοί  των  ιερέων  και  Αρχόντων 
ακούσατε ·  δεΰτε  καί  διηγήσομαι  ύμΐν  τα  περί  ’ϊωάννου 
τοΰ  έπίκλην  Κ ονκουζέλη. 

ΐδ  (φ.  312  «)·  “Βίος  Νηφωνος  επισκόπου 
Κωνσταντιανής  της  κατά,  την  Αλεξάνδρειαν.” 

1 9  (φ.  34^  α).  Βιος  Μάρκον  του  Αθηναίου. 

20  (φ.  35$  α).  ’ΕφραΙμι  το®  Σάρου  Λόγος  περί  υπο¬ 
μονής  και  συντέλειας  (κολ.). 

Έν  φ.  281  β'  ·*·  ,Ιρκ'  μηνί  Αύγ ούστου  λ'  (  =  1612) 
Κυρίλλου  μονάχου.  Έν  δέ  φ.  310  α'  Κυρίλλου  μονάχου 
/  ζρκα,'  μηνί  Όκτωβρίψ  (  =  1613).  Έν  δε  φ.  51  β  χειρί 
νεωτάττ)·  Εΐί  τά  1841  έφάνερόθη  εις  τό  Βατοπέδη 
ίνας  "Αγιοί  ονομαζόμενος  Έύδόκιμος  Σεπτεμβρίου  6. 
Τά  ύττ’  άρ.  1,  2  καί  9 — 14  έν  τη  καθωμιλημένη. 

&3«9·  §02. 

Χαρτ.  16.  (0,15  χ  0,10).  XVI.  (φ.  188). 

1  (φ.  I  α).  Συμβάν  θεα-β-αλβνίκηβ  Άττόκρισις 
πρόί  Τα,βριήλ  ΤΙενταπόλεως. 

2  (φ.  55  β)·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς 

Πρ05  Άντίοχον  Αρχοντα  περί  κλειστών  έν  ταΐς  άγίαις 
γραφαΐς  Απορονμένων. 

3  (φ.  99  α)·  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου 
Περί  θείων  δνομάτων. 

Μετά  παρασελιδίων  σχολίων.  Προτάσσεται  εν  φ.  97-— 98 
Πίναξ  των  κεφαλαίων  τοΰ  Περί  θείων  δνομάτων,  ρθ'  τόν  αριθμόν. 
’Έν  τίλει  τοΰ  Πίνακας·  ’Έτι  γίνωσκε,  Άτι  τά  κεφάλαια 
τοΰ  βιβλίου  έως  τέλους  δεκατρία  εΐσίν.  "Ε πεται  δέ 
(φ.  186  α  κ.  έ.)  "Ερμηνεία  των  λέξεων  κατά  στοιχεΐον. 

’Έν  Αρχή  τοΰ  κώδικας  Επιστολή  προς  μοναχούς  ανυπόγραφος 
εν  ψύλλοι 5  άσελιδώτοις. 

*6%ιο.  803. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,10).  XVII.  (σ.  953). 

1  (σ.  ΐ).  “  Αύγουβτίνου  επισκόπου  Ίππώνος 
βιβλίον  β'  λεγόμενον  Μονολόγια,  -ήτοι  Εύχαί  πάνυ  θεο- 

λογικαί  κατανυκτικαί  καί  προς  θειον  έρωτα  θεωρητικά ί,  ώς  έπί 
σχήματι  διαλέξεως  πρός  τον  θεόν,  εις  ωφέλειαν  καί  σωτηρίαν ... 
έρμηνευθεϊσαι  εις  την  Ελλάδα  φωνήν  ύπό  Δημητρίου  τοΰ 
Κυδώνη’  ταύταις  επισυνάπτονται  καί  διάφοραι  &λλαι  εϋχαί, 
οίκοι  καί  κανόνες·  τά  πάντα  τεχνηέντως  καλλιγραφηθέντα  υπό 
αγνώστου  μέν  ήμΐν,  λογίου  δέ  τοι  καί  παιδείας  κατόχου  άνδρός. 
”Έστι  δέ  κτήμα  τό  παρόν  βιβλίον  Νικοδήμου  ίερομονάχου 
Κάπνον.  1862.” 

'Η  έπιγραφή  αΰτη  νέα  έν  τψ  άκεφάλψ  παλαιοτέρψ  κώδικι. 
Αί  δε  σ.  11 — 12  έμειναν  Αγραφοι. 

’Έξεδόθησαν  δέ  τύποις  τά  Μηνολόγια  ταΰτα  ύπό  Νικοδήμου 
τοΰ  Αγιορείτου  έν  τη  Επίτομη  των  τροφητανακτοδαβιτικών 
ψάλμων  τη  έκδοθείσ η  τψ  1799  ίκ  τοΰ  πατριαρχικού  τής  Κων- 
σταντινουπ&λεως  τυπογραφείου.  ’Ίδ.  Βρετοΰ  Νεοελληνική  Φι¬ 
λολογία  Μέρ.  Α'  σ.  132  άρ.  357. 

2  (σ.  292).  Π ρονενχη  τον  μεσονυκτίου. 

3  (σ.  3°5)·  Λατρευτικά  τρία  προς:  την  αγίαν  Τριάδα, 


4  (σ.  31  ο).  Ευχαι  προς  Θεόν  τον  νφιστον, 

νρός  τόν  θεόν  καί  πατέρα,  πρός  τόν  μονογενή  Τίόν  καί 
Α&γον  κτλ. 

5  (σ.  37  0·  “Βνχη  τον  οσίου  πατρος  ημών 

Παΐσίου  τοΰ  Ερημίτου,  ήν  ηϋχετο  κάθε  πρωΐ.” 

6  (σ.  375)·  Εύχαι  διάφοροι. 

7  (σ.  475)·  “  Μοναχοί)  θεοκτίστου  τοΰ  Στουδίτου. 

Εΰχή  είί  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον  πάνυ  ωραία...” 

8  (σ.  49$)-  Βνγαί. 

α’.  ΕΙί  τήν  Δέσποιναν. 

9  (σ.  565).  Κανών  εις  την  Θεοτόκον. 

ΙΟ  (σ.  633)·  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  φύλακα 
άγγελον. 

1 1  (σ.  664)·  Οίκοι  εις  τον  αρχάγγελον  Μιχαήλ. 

Περί  τούτων  έν  τψ  Πίνακι  ή  σημείωσα  ήδε'  'Χιγ άρχουσι 

καί  έντυποι  κδ'  Οίκοι  σίι  τόν  αύτόν  “Αρχ.  Μιχ. 
πολύ  το  διάφορον  φράσει  καί  λέξει  έχοντες·  Αλλά 
καί  ή  έμή  αδυναμία  μή  είδεΐα  Άτι  ύπάρχουσι  καί  οί  έν 
τψδε  τψ  βιβλίψ  χειρόγραφοι  καί  έν  ίδίψ  φυλλάδι 
έντυποι,  έποίησα  ετέρους  κδ'  Οίκους  εις  πάντας  τούς 
Ασωμάτους,  οΰς  Άρ  α  έν  τψ  τέλει  τής  βίβλου  πάντη 
διαφέροντας. 

12  (σ.  7  12).  Κανών  εις  την  Θεοτόκον. 

I  3  (σ.  73 1)·  Εΰ^αί  παρακλητικοί  και  Κανόνες  και 
Οίκοι. 

Έν  τη  Αρχή  μετά  την  νέαν  έπιγραφήν  Π,Ιναξ  των  περιε¬ 
χομένων. 

Εν  φ.  ββ  των  μή  συναριθμουμένων  έν  τη  σελιδώσει- 
“Μιχαήλ  ΚριτοίΓοΰΧου  ή  Κριτοβούλου  τοΰ  Ίμβρίου,  Στίχοι 
είς  τόν  Ιερόν  Αύγο υστΐνον  δωδεκασύλλαβοι  μέν  άμετροι  δέ.” 
’Έχουσι  δέ  ώδε' 

“Οςτις  έρωτα  θεοΰ  ’έχων  έμφρόνως 
καί  πυρ  Ανήψεν  Αγάπης  έν  καρδίμ 
άλούς  Άλως  τε  τψ  νόθψ  τοΰ  Αεσπότου 
καί  κατοχήν  δέ  έμπνευσθ εις  θ ειοτέραν 

•5  τόν  Ανδρα  τούτον  έκτύπως  θ αυμαζέτω 
τόν  θειον  Άντως  καί  σεπτόν  Αυγουστίνον 
του  διακαούς  έρωτος  καί  τοΰ  πάθους 
καί  τής  ένθέου  κατοχής  τε  καί  ξένης· 

Άλην  γάρ  έξέχεε  τήν  ψυχήν  ψδε' 

10  πρός  τόν  έρωτα  τοΰ  θεοΰ  τε  καί  πλάστου 
έκφρων  γεγονώς,  Άλως  ήλλοιωμένος 

τήν  θείαν  Άντως  άλλοίωσιν  καί  ξένην 
τόδε  βιβλίον  συνεχώς  γε  έπίτω, 
ψεί  μελετών  καί  προςλαλων  τψ  κτίστη 

15  καί  φως  νοερόν  είςάγων  έν  καρδίψ· 
οδός  γάρ  έστι  τούτο  τής  μετάνοιας 
καί  θύρα  ζωής  πρός  σωτηρίαν  άγον. 

Ε  ΰρψται  οί  Στίχοι  οϋτοι  καί  έν  κώδικι  τής  Εθνικής  βιβλιο¬ 
θήκης  ’ Αθηνών  άρ.  876  (142),  σ.  132.  ’Ίδε  ΣΑΚΚΕΑΙΩΝΟΣ 
Κατάλογοί  των  χειρογράφων  τής  Εθνικής  βιβλιοθήκης  τής 
Ελλάδος.  Έν  ’Αθήναις.  1892  σ.  157. 

’Αντιβαλών  δ’  εΰρον  τάς  έξης  διαφοράς  έν  τφ  άθηναϊκφ 
κώδικι — στ.  1  έσχεν.—στ.  2  άνήψεν. — στ.  3  Άλος  γε. — στ.  4 
κατοχής — θειοτέρας. — στ.  11  Άλος  ήλλιωμένος. — στ.  13 
συνεχώϊ  έπιέτω.—~στ.  17  σωτηρίας. 

Έν  δε  σ.  954  χειρί  νεωτέρα'  1718  μηνος  γεναρηου  5 


438 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


ε· γραψα  πο ;  σε  οπηον  θ  ελη  τεση  ετούτο  το  χάρτη 
να  μη  το  κράτηση  διατη  ενε  κρημα  μονον  να  το 
δόση  εν  ον  ασκητη  η  πνεματηκου  καν  εν  ου  δεσπότη  η 
παπα  δηα  να  ηπορη  να  εχει  ληγο  μνημόσυνό  να 
μελετάνε  τους  γονηηουί  του  οπού  το  ξεσκλαβοσα 
απο  του ;  τουρκουί  καί  το  αγόρασα  φλορηα  τεσερα 
και  α  δε  μελετη ση  τα  ονοματα  ύμω  να  εχη  κολασι 
η  ψηχη  του  ο  θεοί  καί  η  γη;  να  τον  φα. 

Νι  κολοί — -κοστατηί — β  ελουδια —  κατηανα  —  άγγελο; 
— αλησαφο  ζ  ασηνο ■ — νηκολο — 7 ταγό — γηργο  ηερεοί — - 
π  α-γ  ο  να —  ελενη —  δημητρη  —  γ  αρουφαληα  —  ζαχαρητ  σα 
— άγγελο — βγελετα — -άτονη — γη  αν  η — γηοργουλα. 

'Πν  τέλει  δε  τούτων  Άλλη  χειρί  καλλιγραφικωτέρμ'  Καί  τοδό 
πρδί  τη  ;  αγγόλη;  Κωνσταντίνου  και  Ιωανου  των 
ιατρών. 

Έν  δό  σ.  958·  1714  Τεναρήου  105.  Αγοραστή  το 
παρόν  μόνολόγιον  απο  τον  κυρ  γεόργιον  μένηδήτξα 
καί  τό  αγάρασαι  από  του 5  τούρκουί  φλορηα  ταΐσερα 
καί  άγιοί  το  απόξενοσί  να  ϋνε  άφορεσμένοί  και 
κατηραμένοί ·  καί  ασιχόρετοί  να  έχη  δε  ταί  αρά; 
τον  ωσίον  τρηάκοσιον  δέκα  καί  οκτο  θεάφόρον  πατερον 
και  τον  ληπάν  έζη  σύνοδον  να  τρέμη  όσο  κάκον  να 
λάβη  την  λέπρα  του  ιέζε  καί  την  αχόνην  του  ι ιούδα. 

Το  μέν  μηκοί  τού  γεγραμμένου  μέρουί  έν  τιρ  κώδικι  0,64,  τό 
δε  πλάτοί  0,45. 

Κοσμείται  ύπά  πλήθουί  πολυμόρφων  κομψών  καί  μεγάλων 
έπιτίτλων  διά  μέλανοί  γεγ ραμμένων. 

6311.  8ο4· 

Χαρτ.  16.  (0,161x0,11).  XVI.  [φ.  332). 

“  Τοΰ  εν  άγιοις  πατρος  ημών  Βασιλείου 

αρχιεπισκόπου  Καισαρείας  Κ  απαδοκίαί  Αόγοί  περί  τήί 
άληθινηί  άφθορίαί  τηί  παρθένου  είί  Αητόϊον  επίσκοπον  τηί 
Μάλτα;  μεταγλωττισμένο 5  εί;  τό  άπλοΰν.” 

Έν  φ.  332  β’  Μετεφράσθη  έν  τη  κατά  το  άγιώνυμον 
&ροί  σκήτη  τοΰ  Καυσοκαλυβίου  παρά  Νεοφύτου  ίερο- 
διακύνου  Πελοττοννησίου. 

6312.  805. 

Βομβ.  16.  (0,161x0,151).  XIV.  (φ.  256). 

Ίωάννου  τοΰ  Σχολαστικού  Κλίμαζ. 

Έν  τέλει  Πίναξ  των  περιεχομένων  λόγων.  Τά  φ.  1-35, 
113—125  καί  219-256  έκπεσόντα  άνεπληρώθησαν  ύπά  νεωτέρων 
(Χαρτ.  XIX.). 

*63ΐ3·  8ο6. 

Χαρτ.  32.  (0,132x  0,10).  XVIII.  (σ.  526). 

1  (σ.  ΐ).  “  Τώ  αΰτώ  μηνι  εις  πεί  τε  τον  οσίου 

πατράί  ημών  Μ  όρκου  τοΰ  θαυματουργού." 

Έν  τή  φμ’  Έκ  τοΰ  συναζάριον. 

2  (σ.  4)·  11  Εκ  τον  Γερωντικοΰ.’ 

3  (σ.  13)·  Μάρκου  άσκητοΰ 

α'  (σ.  13).  Περί  μετανοίαί. — β'  (σ.  61).  Περί  νη στείαί  λύγ. 
ζ' . — γ'  (σ.  73).  ΙΙρό;  την  εαυτού  ψυχήν.— δ'  (σ.  89).  Πρό; 
Νικόλαον  μονάξοντα  επιστολή. — ε'  (σ.  146).  Αντίγραφον 
παρά  Νικολάου  πράί  Μάρκον  ασκητήν." — ζ~'  {σ.  153).  Περί 
νόμου  πνευματικού. — ζ'  (σ.  199).  “Περί  των  οίωμένων  έξ 
έργων  δικαιοΰσθαι." — η'  (σ.  272).  Αντιβολή  σχολαστικού 
πράί  τάν  άββάν." — θ'  (σ.  454).  Περί  παραδείσου  καί  νόμου 


πνευματικού. — 1'  (σ.  523).  “Τοΰ  άγιου  Μάρκου  Επιστολή 
πράί  τού ί  εαυτού  μαθητάί." 

Εν  αρχή  τού  κωδικοί  Πίναξ  τώιν  περιεχομένων.  Έν  δέ 
σ.  271'  1768  Μαρτίου  9. 

Κοσμείται  έν  αρχή  ΰπά  εγχρώμου  είκόνοί  τοΰ  άγιου  Μάρκου. 

6314·  807. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,9).  XVIII.  (σ.  726). 

1.  Φράσεις  εκ  της  άγιας  Τραφής. 

2.  “Τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Ίωάννου  τοΰ  Δαμα¬ 
σκηνού.1 

”Α ρχ.  I στέον  ότι  διπλοΰί  ών  ά  Άνθρωποί  ήγουν  έκ 
ψυχήί  καί  σώματοί  διπλάί  έχει  καί  τάί  έσθήσειί. 

3·  “  Εΰαγρίου  Υποτνπωσις  μοναχική, 

διδάσκουσα  πώί  δει  άσκεΐν  καί  ήσυχάζειν .” 

4·  Γρηγορίου  Παλαμά 

α'.  “Πρό;  την  μοναχήν  (Ξε'νην  περί  παθών  καί  αρετών  καί 
περί  τών  τικτομένων  έκ  τήί  κατά  νουν  σχολήί.” — β' .  “Τοΰ 
αυτού  Ομιλία  περί  αρετών  καί  τών  αντιθέτων  αύταΐί  κακών 
καί  ότι  ά  κόσαοί  ου  κοσμοκράτωρ  έστιν  ά  διάβολοί,  ού  τά 
κτίσματα  έστί  τοΰ  θεού,  άλλ’  οί  διά  τήί  παραχρήσεωί  τών 
κτισμάτων  ύποταγέντεί  αύτφ,  ήτΐί  έξεφωνήθη  έν  λιτή." — γ'. 
“Τοΰ  αύτοΰ  Έκ  τοΰ  Λόγου  τών  Κίίοδίων  κατ’  έπιτομήν." 

5·  Γρηγορίου  τοΰ  Σιναίτου  “  Κεφαλαία  πάνν  ω- 
φελιμα." 

6315·  8ο8. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,10).  XVII.  (σ.  ρί,ζ'). 

1  (σ.  5  ).  “Τοΰ  ταπεινόν  Γαβριήλ  μητροπολίτου. 

Φιλαδελφείας  τοΰ  έκ  Μονεμβ ασίαί  τοΰ  Σεβήρου  Συν- 

ταγμάτιον  περί  τών  άγιων  μυστηρίων." 

Προτάσσεται  {σ.  α')  “ΤοΓ;  έν  τή  Έπιδαύριρ  τή  λακωνική 
θεοσεβεστάτοιί  κληρικοΐί  καί  τοΐί  λοιποΐί  Ταβριήλ  ά  μητρο- 
πολίτηί  φιλαδελφείαί  ά  Σεβήροί  εΰ  πράττειν." 

2  (σ.  ρμζ').  “  Τοΰ  ταπεινόν  μητροπολίτου 

Φιλαδέλφειας  Γαβριήλ  καί  επιτρόπου  πατριαρχικού,  τοΰ  έκ 

Μονεμβασίαί  τοΰ  Σεβήρου  Κατα  τών  λεγόντων  τού;  όρθοδόξ ου; 
τήί  άνατολικήί  έκκλησίαί  υίούί,  κακώί  τε  καί  παρανόμωί  ποιεΐν, 
τφ  τιμάν  καί  προίκυνεΐν  τά  άγια  δώρα,  ήνίκα  ά  χερουβικάί 
ψδεται  ΰμνοί  καί  ά  ίερεύί  φέρων  ταύτα  είίοδεύει,  είί  τά  άγιον 
βήμα.  Έτι  περί  τών  μερίδων,  έν  τφ  άγίψ  δίσκιρ  έπιτιθεμένων 
έτι  περί  τών  κολύβων  καί  σπερμάτων,  τών  π ροίφερομένων  έν 
ταΐί  έορταΐί  τών  άγιων  καί  υπέρ  τών  κεκοιμημένων  όρθοδόξων." 

Προτάσσονται  τοΰ  Εγχειριδίου  μετά  την  ανωτέρω  έπιγραφήν 
α'  (σ.  ρμη')  “  Εί;  τάν  πανιερώτατον  καί  σοφώτατον  δεσπότην 
κύριον  Ταβριήλ  τάν  Σεβηρον,  καί  έξαρχον  πατριαρχικόν  Διο¬ 
νυσίου  τοΰ  Κατηλιανοΰ  καί  πρωτοσυγγέλου"  Επίγραμμα 
ίχον  ωδε' 

"Ηυτε  ΐ;  ήελίου  πανδερκέοί  άντολίηθεν 
θάλπει  τών  μεράπων  λευγαλέην  γενεήν, 

Οϋτω  φαίδιμον  Άρδει  γαΐαν  Κέκροποί  οΰτοί 
’Α ρχιερεύί  προφράνωί,  τηλεφανήί  άνέρων. 

— β'  (σ.  ρμη').  “Τοΰ  αύτοΰ  είί  την  Ελλάδα”  Επίγραμμα 
τάδε' 

Αέχνυσο  εύμενέωί  εδο;  Έλλάδο;  άρχιερήοί 
Μόχθον  έάν  ζαθέου  πυθ μένοί  εύσεβίηί 
"Τδρα;  γάρ  θ εοεί κελοί  ώλεσε  κάρτοί  'ιύντε' 

Βένθεα  τήί  σοφίηί  εί/ρετο  νωλεμέωί. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


439 


— γ'  ( σ .  ρμθ')·  “Γεωργίου  Κορεσσίου  τοΰ  Χίου  Είί  τό 
άξιάγαστον  καί  δεκτόν  του  πανιε ρωτάτου  καί  σοφωτάτου  Μη¬ 
τροπολίτου  Φιλαδέλφειας  κυροΰ  Γαβριήλου  τοΰ  Σεβήρου  καί 
ίξάρχου  πατριαρχικού ,  βιβλίου,  έπίγραμμα.” 

Έχει  δό  ωδε’ 

Πραξιτέλη;  έρέων  -γράφε  άμφιφαής  τε  Σεβήρος 
“Έκτυπου  ουρανίων  άστερύεις  παρέχων 
Χεΐρα;  έχων  μακάρων  φαεσίμβροτο ς  άσπιδιώτης’ 
Άρχιθύτη;  κυρίως  εΐλκυσεν  άμφοτέ  ραις 
Αέχνυσο  πεπνυμένως  βίβλον  ήγάθεον  δ’  &ρα  τήνδε 
Έλλάδο$  ούλομένης  φίλτατος  εύσεβέος. 

Έν  δέ  τέλει  τοΰ  κώδικας ·  Ε ΐληφε  τέρμα  τό  παρών  "έως 
ώδε  διά  χειρός  τοΰ  αναξίου  και  αμαρτωλού  Νικηφόρου 
ίεροδιακόνου  τοΰ  Βενετία"  μχιθ'  Μ αρτίιρ  δθ  (  =  1619) 
καί  οί  άναγινώσκοντες  εϋχεσθαί  μοι  διά  τόν  Κύριον. 

6316.  809. 

Χαρτ.  16.  (0,16x11).  XV.  (0.  195). 

1  (φ.  I  α).  “Τό  πως  δει  έμμενειν  τη  θεία  Γραφή.” 

2  (φ.  6  α).  “  Παχωμίου  μοναχού 
Λόγοι  δογματικοί.” 

3  (φ.  192  β).  “  Κανόνιον  [των  ετττα  συνόδων] 
μεταρυθ μισθόν  καί  αύξυνθέν  ένταΰθα .” 

4  (φ.  193  α)·  “Παχωμίου  μοναχού  Εϊ  εκ  ©€θΰ 

ό  θάνατος  καί  πώς  είςήλθε  καί  εϊ  8ρος  ζωής  καί  πώς  τινες  μέν 
μακροημερεύομαι,  τινές  δέ  τό  άνάπαλιν.” 

’Εν  φ.  4  α  διάφοροι  μονοκονδυλίαι  τοΰ  όνδματος  Τεώρ-γιος. 

6317·  8ιο. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.412). 

Πατερικόν. 

"Α ρχ.  (άκέφ.)...εϊς  την  καρδίαν  του  μέ  πονηριάν,  ή 
λειτουργία  τοΰ  τοιούτου  ματαία  έστί  καί  ή  προςευχή 
του  άνωφελής. 

Προτάσσεται  {φ.  1 — 8)  Πίνα£  κεφ.  σζ',  ών  άπώλοντο  τά 
πρώτα  ιδ' ,  τοΰ  άκεφάλου  κωδικός  άρχομένου  νύν  έν  μέσιρ  τφ 
κεφαλαίφ  ιε'.  Έν  φ.  7 β'  "Ετούτο  το  πατερικόν  είναι 
του  παπά  Κοσμά-  πορταρίτον  του  έλαχηστου  καί 
πολλά  πτοχοΰ  πλουσίου  δέ  τέ ς  κακίες.  Έν  φ.  412  α"  + 
Καί  τοΰτο  τοΐς  Ματθαίου  καί  έν  πνευματικοΐς  έλα- 
χίστου  συναριθ μήσθω  βιβλίοις.  Έν  τφ  αύτω  δέ  φύλλφ 
αλληχειρί'  Τό  γέρο  Χατζί  τοΰ  Μαραήτι  το  Χριστοφόρου. 
Έν  φ.  412  β  ή  έξης  έν  τισι  τιλφδβρωτος  μεταγενεστέρα  ση- 
μείωσις' ...  καινόν  τέμπλον  τοΰτο  άνεκαινίσθη.,.πανσέ- 
πτου.,.θεοΰ  ΰψίστου  τοΰ  Παντοκράτορας  μονή  ίερωτάτη 
δαπάνη  σπουδή  καί  πόθψ  διαπύρφ'  άνδρός  εΰλαβοΰς 
κυροΰ  (βίο)  θύτου,  φ  καί  π αράσχοις  αγγέλων 

συναυλίαν  λέγε  παλαιέ  παντάναξ  II αντοκράτωρ. 
“ Έλαβε  τέρμα  χιλιοστ φ  έπτάδι  συν  εκατοστή  τεσσαρα- 

Δ 

κοστογδόη·  Αύγούστφ  μηνί  ήμέρμ  δεκάτη  ο  κλησιν 
της  μονής  ό  π  ροφήτης  Αικαίου  τυγχάνοντος  κυροΰ 
(βίο).  Τόλοί  δό  τούτου  καί  τφ  θεφ  δόξα.  Είσΐ 
δό  τό  πλεΐστον  χωλιαμβικά  τρίμετρα  γεγραμμένα  καταλογάδην. 

6318.  8ιι. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XIX.  (0.120). 
“  Εγχειρίδιου  περιεχον  θεωρίας  επτά 
άς  ό  μοναχός  χρεωστεΐ  άναγινώσκειν  καθ  ημέραν.  Π ροςετέθη 
δέ  καί  ό  Κανών  Μακαρίου  Καταφύγιά  του  καί  Είχαΐ  διά 


στίχων  ωφέλιμοι  καταλλήλως.. .’ Αντιγραφήν  δέ  παρ'  οίκτροΰ 
μοναχοΰ’ίακώβου  τφ  αωξγ’  έτει  τφ  Σωτηρίφ  1863.” 

Προτάσσονται  “Στίχοι  ωφέλιμοι  περί  μοναδικής  πολιτείας 
ομοιοκατάληκτοι.”  ’Άρχ. 

μοναχέ  άμόναχε  σύντ ροφε  έδικέ  μου 
άκουσον  τών  ρημάτων  μου  φίλε  καί  αδελφέ  μου. 

6319·  8  I  2. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,142x0,10).  XVIII.  (σ.  199). 

1  (σ.  ι).  “  Ζητήματα  διάφορα  θεολογι κά 

κατ’  έρωταπόκρισι;  συναθροισμένα  άπό  τά  συγγράμματα  τοΰ 
μεγάλου  Αθανασίου,  καί  άπό  άλλους  πατέρας  καί  έξηγημένα 
εις  απλήν  φράσιν  μέ  περίφρασιν  Ένετίησιν  παρά  Άντωνίφ  τφ 
Βάρτολι.  1739.” 

Προτάσσονται  α'  (σ.  4).  “Π ροοίμιον  μετ'  ευχής.” — β'  (σ. 
6).  “  Πίναξ  των  περιεχομένων.” 

Πάντως  άντίγραφον  εντύπου  βιβλίου,  λείποντος  παρά  τφ 

Βρετω. 

2  (σ.  192).  “  Ύμνος  κατά  αλφάβητου  διά  στίχων 
εις  την  ύπεραγίαν  δέσποιναν  Θεοτόκον.” 

"λρχ. 

"Ανοιξαν  δεύμαι  αγνή  τά  ταπεινά  χείλη 
τοΰ  άνυμνεΐν  καί  έπαινεΐν  τά  σά  καί  άναγγέλει ν 
βάτον  σε  είδε  Μωϋσής  καί  πλάκα  γεγ ραμένην 
μέ  τό  δακτύλι  τοΰ  θεοΰ  είσαι  ζωγραφισμένη. 

6320.  8ΐ3· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,10).  XVII.  (0.103). 

1  (φ.  I  α).  Βιος  άγιον. 

"Αρχ.  (άκέφ.) ..  ,άπόσπε  ρίς,  καί  αϋριον  δεν  έξημέρωσ αν 
άλλοι  έπνίγησαν,  άλλους  άστραπή  έκατέκαυσε,  άλλοι 
έδέθηκεν  ή  γλώσσα  τους. 

2  (φ.  I  β).  “Βιος  καί  πολιτεία  της  όσιας  μητρος 
ημών  Ε ϋπραξίας  μεταφρασθείς  εις  την  κοινήν  γλώτταν,  παρά 

Ιγνατίου  ίερομονάχου  εις  ωφέλειαν  τών  άκουόντων.” 

3  (Φ·  73  β)·  “  Αιηγησις  πάνν  ωφέλιμος  Μακαρίου 
τοΰ  μοναχοΰ  του  Αιγυπτίου.” 

4  (φ.  82  β).  “  Βιος  καί  πολιτεία  τον  άγιον 

καί  δικαίου  Φιλαρέτου  τοΰ  έλεήμον ος  τοΰ  καί  νέου  Ίώβ  χρη- 
ματήσαντος  τοΰ  γενομένου  πάππου  Μαρία$  τής  βασιλίσσης 
συζύγου  Κωνσταντίνου  τοΰ  βασιλέως.” 

5  (φ.  83  α)·  Βιος  άββά  Αναστασίου  του  ευνούχον. 

6  (φ.  86  β).  ’Εκ  του  βίου  Πέτρου  τοΰ  Αθωνίτου. 

7  (φ.  88  α).  “  ίλιηγησις  περί  της  άφίζεως 
τής  Θεοτόκου  έν  τφ  άγιωνύμφ  δρει  τοΰ’Άθω.” 

8  (φ.  89  α).  “Περί  ταξεωτον  τινός.” 

9  (φ.  93  α)·  “  Παραίνεσις  προς  μονάχους 

τούς  θέλοντας  σωθήναι  ώ$  έν  συνύπτφ  τοΰ  έν  έπισκόποις 
ελάχιστου  Δαμασκηνού  Λιτής  καί  'Ρενδίνης  καί  προέδρου 
ΠολιανήΓ’  [τοΰ  Στουδίτου]. 

ίο  (φ.  103  β)·  “Περί  τοΰ  άργνροπράτον  Ανδρονίκου 
καί  τής  γυναικός  αΰτοΰ  Αθανασίας”  ( κολ .).  Τά  ύπ’  άρ. 
1  καί  2  ε’ν  τή  καθωμιλημέν η. 

6321.  8ΐ4· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,145x0,10).  XVII.  (0.118). 

1.  Μαρτυρίου  άγιον  Στεφάνου. 

2.  “Εκλογή  έκ  τον  Πατερικοΰ.” 


440 


Α1ΊΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΏΔΙΚΕΣ 


6322.  8ΐ5· 

Χαρτ.  10.  (0,16x0,11).  XIX·  (0.75). 

“  Όρθόόοζος  ορολογία  τω ν  ευσεβών  Χριστιανών  της 
ανατολικής  εκκλησίας.” 

6323.  8ΐ6. 

Χαρτ.  16.  (0,18x0,115).  XVIII.  (0.219). 

Στεφανίτης  καί  Ιχνηλάτης. 

Εν  τή  καθωμιλημέ νη. 

6324·  8ΐ  7· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,95).  XVII.  (0.  31). 

1.  “  Συνοπτική  εκθεσις  περί  γραμματικής 
διαλεκτικής  τε  καί  ρητορικής." 

2.  “  Έν  ’Αθήναις  α χοΓ'  Μαρτίω  (=  ΐ6"]6) 

άπό  των  συγγραμμάτων  τοΰ  μακαριωτάτου  Άλεξανδρεία5 
κυρίου  Μελετίου.” 

6325·  δ ι 8. 

Χαρτ.  32.  (0,135x0,95).  XVIII.  (0.110). 

1.  “  ©εωρίαι  γραμματικοί  πληρέστατοι 

μεθόδιρ  διαλεκτική  ύποστρωθ  είσαι  καί  εις  διάλεξιν  προτεθεΐσαι 
έκ  τής  τέχνης  θεωρητικής  τε  καϊ  πρακτικής  Ιλαρίωνο9  Κιγαλα 
τοΰ  Κυπρίου  ιεροδιδασκάλου  καί  ίεροκύρυκος.” 

Έν  τέλει’ ...μφθ’  Ίουλλίου  δ*1  (  —  1709)  εις  τδ  Άνα- 
τωλικδν  πόνος  ιδιόχειρος  Αθανασίου  ίερομονάχου 
τοΰ  καί  έλαχίστου  τοΰ  έξ  Άγ ράφων. 

2.  “  Κανόνες  σνλλεχθεντες  εκ  τον  σοφωτατον 
Κωνσταντίνου  τοΰ  Λασκάρεω9  αναγκαιότεροι  εις  τό  τής 

γραμματικής  μέρος." 

6326.  Βίο- 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XIX.  (0.118). 

1  ( φ .  I  α).  Τραμματικη. 

2  (φ.  89  α)·  Θέματα  σχολικά. 

6327·  820. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,15x0,11).  XVII.  (0.89). 

“  'Έιττιτομή  των  οκτώ  τον  λογον  μερών 
μετ'  έρωτήσεών  τε  καί  διαιρέσεων  των  άρχαϊκων  χάριν 
συντεθεΐσα  παρά  Συνεσίου." 

“Αρχ.  Τ£  έστι  γράμμα  ;  Μέρος  έλάχιστον,  φωνής 
Αδιαίρετον  πόσα  γράμματα  ;  είκοσιτέσσαρα'  εις  πόσα 
διαιροΰνται  ;  €45  δυο. 

6328.  82  1. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,11).  XVIII.  (<τ.  214). 

“  Τραμματικη  περί  σνντάέεως 
Μηχαηλ  τοΰ  συγγε’λλου  τοΰ  άποστολικοΰ  θρόνου  των  Ίεροσο- 
λίμων’  προςφωνησθήσαι  τιρ  ύφιλωτάτιρ,  ενσεβεστάτω  καί  γα- 
λυνωτάτιρ  πρίγκιπι  κυρίιρ  κιρ  Ιωάννη  Κωνσταντίνω  τω  Μ αυρο- 
κορδάτιρ  αΰθέντη  καί  ήγεμόνι  πάσης  Οΰγκροβλαχίας'  έπιμελεία 
καί  διορθώσει  Αλεξάνδρου  Καγκελαρίου  τοΰ  Ιατροφιλοσόφου. 
Ένετίησι.  1790.  Ιουνίου  10.  ” 

"Αρχ.  Επειδή  περί  λόγου  εϊπεΐν  π ροθ έ μεθ α,  δέον 
εΐδέναι  πρώτον  ποσαχώς  ό  λόγο  5  εϊρηται. 

Έν  σ.  214-  φύλλα  107  κόλαΐ5  14. 

Πι#ανώ5  άντίγραφον  έντυπου  βιβλίου  λείποντος  παρά  Βρετω. 


6329.  822. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XVIII.  (σ.  500). 

“  Τρμηνεια  εις  τό  τέταρτον  των  εις  τεσσαρα 
τής  γραμματικής  τοΰ  κυροΰ  Θεοδώρου  Γαξή,  φιλοπονηθεΐσα 
χάριν  των  φιλομαθών  παρά  Δανιήλ  μοναχοΰ  Κεραμεω9  τοΰ 
Πατρίου.” 

“Αρχ.  Έπιβαλλομένιρ  τό  τέταρτον  άναπτΰξαι  τής 
τοΰ  Γα^ί)  γραμματικής,  ανάγκη  καί  περί  τής  εις 
τέσσαρα  βιβλία  τής  κατ’  αυτόν  γ ραμματικής  δια ι- 
ρέσεως  δι’  ολίγων  άποδοΰναι  τόν  λόγον. 

Εν  τέλει’  1792  Ίαν.  8  Ειέννη. 

Μετά  πολλών  παρασελιδίων  σημειώσεων.  Έν  δε  τέλει  δύο 
μή  συμπεριλαμβανόμενα  έν  τή  αριθμήσει  φύλλα,  έν  οΐς  Στίχοι 
πολιτικοί  περί  αλληγορίας. 

” λρχ ■ 

Ιδδ  λοιπόν  ποΰ  έπαυσεν  ή  βία  τών  πνευμάτων 
ή  ζάλαις  καί  ή  ταραχαί ς  τών  φοβερών  κυμάτων 
ποΰ  έκ  βυθοΰ  έτάραξαν  την  θάλασσαν  καί  χθόνα 
δταν  ώργίσθ’  ή  ’Αθηνά  τοΰ  τάλα  Ποσειδώνο5. 

Εν  τω  τελευταίιρ  παραφύλλιρ  τω  συγκεκολλημένιρ  τιρ  περι- 
καλύμματι  δι’  άλλης  χειρός’  Τι ρ  μωδ'  Ίαν.  έγένετο  ίκλειφις 
ήλιου  περί  ώραν  έννάτην  τής  ημέρας  Κυριωνύμου 
τυχούσης  ταύτης. 

633°.  823. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVIII.  (0.144). 

1  (φ.  I  α).  “  ΪΙεριληφεις  εις  τα  της  Αογικης 
[Θεοφίλου]  τοΰ  Κορυδαλε'ωϊ  ΙΙρολεγόμενα." 

2  ( φ .  24  β ).  “  ΪΙεριληφεις  είς  την  τον  Πορφυρίου 
είςαγωγην.” 

3  ( Φ·  30  α).  “  Σννοφις  εις  την  τον  Σονγδουρή 

Αογικην.” 

4  (φ.  44  α)·  “  Σννοφις  είς  τό  Περί  ουρανου 

αον  βιβλίον  τοΰ  Άρ  ιεττοτε'λουξ  έκ  τών  τοΰ  [Θεοφίλου]  Κορυ- 
δαλλε'ω$  Υπομνημάτων." 

5  (φ.  54  α)·  Τύποι  επιστολών. 

6  (φ.  88  α).  “  Το  ίσον  τον  τιμίον  καί  προςκννητον 
καί  βασιλικού  Χρυσοβούλλου  λόγου  τής  νήσου  ΥΙάτμου." 

7  (φ.  104  α)·  “  Σημειώσεις  κνρον  Αθανασίου 
[Παρίου  ;]  είς  την  λογικήν  σοφωτάτου  Ευγενίου  τοΰ 

Βουλγάρεωβ.” 

8  (φ.  120  β).  Σημειώσεις  εκ  τής  Ρητορικής. 

9  ( φ·  123  α)·  14  Ι7°9 — Σκιρροφοριώνος  όεντέρα 
ίσταμένου  καί  ήμέρα  Δευτέρμ  Έκφρασις  γάμου  θυγατρός  τοΰ 

ύψηλοτάτου  βασιλέως  σουλτάν  Άχμέτ'  Γειόργιο$  τιρ  λογιωτάτιρ 
καί  σπουδαιοτάτιρ  έν  πνευματικοΐς  πατράσι  κω  κύρ  Άγαπίιρ." 

“Αρχ.  Έρως  μοι  δεινδί  έξήφθη  μακαρία  καί  πεφι- 
λημένη  μου  ψυχή  καί  τής  σοφίας  έπήρατον  καί 
λαμπρόν  άγαλμα  μέγιστόν  τι  καί  εΰχαρι  έπεξελθεΐν 
σοι  διήγημα. 

6331·  824. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (0.182). 

I  ( φ .  I  α).  Αεξικόν  κατά  στοιχείου. 

“ Αρχ.  (άκό0.)...[ά]φορία,  άμέλια  χωρίς  παρατηρήσεως. 
άδημονών.  άγωνιάξων. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


441 


2  ( φ .  III  α).  “Λέξεις  των  Ψαλμών.” 

"Λρχ.  Αλληλούια  αίνος  θεοΰ. 

3  (φ.  113/8)·  “Λέξεις  των  Πράξεων  των  Απο¬ 
στολών.” 

4  ( φ·  117®)·  “  Λέξεις  και  ερμηνεία 
των  Ιαβιτικών  καν  όνον  κατα  στηχείου.” 

5  ( φ.  Ι20α).  “  Σεληνοδρόμιον  των  ήμερων  τον 

φέγγους.” 

6  ( φ .  130  α).  Λέξεις  καί  ερμηνεία 
τοΰ  ΪΙάτερ  ημών  και  Άλλων  ευχών. 

7  (φ.  1 46  α).  “  Γεναδίου  πατριάρχου 
Κωνσταντινουττόλεωδ  'Έτέρα  ερμηνεία  περί  της  θεότητος.” 
δ  (φ.  ΐ68α).  “Περί  την  γένησ ιν  τοΰ  άνθρωπον 

πώς  -γίνεται .” 

9  ( φ .  1"]0  α)  Κακοί/  των  Χριστουγέννων. 

’Άρχ.  Έσωσε  λαόν  θαυματουργών  δεσπότην 

υγρόν  θαλάσσης  κΰμα  χερσώσας  πάλαι. 

ΙΟ  (φ.  177  β)·  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού 
Είϊ  την  εορτήν  των  θεοφανείων  (κολ.). 

II  (φ.  178  α).  “Λέξης  των  κειμένων  τής  Ύροάδος.” 
Τά  φ.  13-21  έσταχωμένα  άντιστρόφως. 

’Έν  φ.  110/3·  Τ  μεν  χειρή  γράφασα  την  βίβλον 
ταύτην  σαπίσατε  φεν  και  γ ενήσεται  κόνις  ή  δέ  γραφή 
αύτι  μόνη  εις  των  αιώνα. 

’Έν  δέ  φ.  124  α'  Τέλο$  σύν  θειρ  άγίφ  των  έλλέγξεων 
των  κάθε  στιχίων  άμα  σύν  ΐαμβιχοικοΐς  κανώσι  και 
των  "Φαλμών  καί  των  Πράξεων  καί  των  Αποστόλων 
έν  Χριστή  πέρας  τοΰ  βιβλίου.  ’Έν  δέ  φ.  167/3·  ΤΑο$ 
των  ερμηνειών  περη  τοΰ  ουρανού  και  γης  καί  των 
αγγέλων  καί  πασών  των  έπουρανίων  δυνάμεων4  καί 
τοΰ  παραδΰσου  καί  των  έρωτών  άποκρύσεων.  Έν  δέ 
φ.  169/3-  ’Έφεοξλαβφλκθ^  λνεοεμί,πλ'  νζ~ί,θυχ~έ>\  λώπθ 
£λχφεσ~^>|  ζβλχφΆ)  θξ’ζ’λχοΐ,.  Διήγησις  των  άνω  γραμ¬ 
μάτων.  'Έτελιόθη  το  παρόν  έλεξικόν  διάχερος  (γρ. 
χυρός)  καμοΰ  Γεωργού  (γρ.  Γεωργίου)  Φράγγούλι.  Καί 
κατωτέρω 4  Το  παρόν  λεξικόν  ενε  του  II απαγεωργι  καί 
σα  και  σακαί  λαροίοΰ  και  όπίως  το  κλεψοί  να  εχοι 
τας  αρας  των.  “ Έτι  δέ  κατωτέρω  άλλη  χειρί 4  νθχκε  ~^βω 
θφενφηπλω  (  =  Χαυπερης  αφεντικος).  Έν  δέ  φ.  175/3 
καθέτως  έν  τη  ωμ4  Τω  παρών  λεξηκών  υπαρχη  Γεωργού 
Ιερέως  καί  σακαι[λαρίου]. 

Έν  φ.  129/3  τό  χρονικόν  σημείωμα  τόδε4  αχκβ'  μηνός 
Μαί'ου  5"®  ημέρα  /3“  έσικωθίκαν  οί  σκλαβη  ήγουν  οί 
γηανητξάρι  και  σπαΐδες 4  μέσα  εις  την  Κ ωσταντινού- 
πολιν  καί  έσυραν  σπάθη,  καί  έσκότοσαν  τον  σουλτάν 
σούμανι  τόν  βασιλέα4  το  βεξηρι  το  λαβεί  μπασιά4 
τον  χουσεήν  πασια 4  τον  γηαντ'ζάραγα'  τόν  μπάη 
πασιά'  τόν  χοντξια  του  βασιλέως  καί  τον  ί,ιξ"  τον 
ξΌυμπουλ  βλγ  (;)  τον  καζηκέμ  καί  άλους  πολούς. 

^6332.  825. 

Χαρτ.  16.  (0,15  χ  6,10).  XVIII.  (φ.  59). 
“  ΐίράξις  κατά  συντομίαν  εις  τάς  ρητορικός 
ερμηνείας  προς  τόν  εΰλα  βέστατον  κύριον  κύριον  Π  αίσιον  ιερέα 
τόν  Χωραφά,  ό  ρήτωρ  Βικεντιοϊ  έκ  Κεφαληνίας  ό  Δαμοδόϊ.” 


*6333·  826. 

Χαρτ.  16.  (0,15  χ  0,11).  XVIII.  (φ.  182). 

“  Λευχειμονούσα  ρητορική, 

ήτοι  ’Αφθονίου  Π ρογυμνάσματα  έκ  τής  των  Λατίνων  άνθο 
λογηθέντα  φωνής  καί  έν  Ελληνική  διαλέκτιρ  ύποστρωθέντα, 
σπουδή  καί  πόνιρ  Αναστασίου  Παιταβασιλοττούλου  τοΰ  έξ 
Ίωαννίνων  έν  τή  κωμοπόλει  Τ υρνάβφ  τής  θετταλί ας  διατρί- 
βοντος 4  χάριν  των  ύπ’  αύτοΰ  διδασκομένων  πρωτόπειρων  μαθητών " 
έν  έτει  σωτηρίιρ  μφβ'.” 

Προτάσσονται  α'  (φ.  1/3).  “Ιακώβου  ίεροδιακόνου  τοΰ· 
Κυπρίου  Έίς  την  βίβλον”  Επίγραμμα.  ’Άρχ. 

ΙΙυκτίδα  ρητορικής  ό  Λα τινιίδων. 

— β'  (φ.  2  α).  Επιστολή  πρός  Παρθένων  Λαρίσης  φέρουσα 
χρονολογίαν  αφβ' “  Φ εβρ.  ζ~'. 

Κοσμείται  έν  φ.  Ια  υπό  είκόνος  άγιας  κρατούσης  άνθος  δι” 
έκατέρας  χειρός. 

6334·  827. 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,11).  XVIII.  (φ.  35). 

1.  Περί  μέτρου. 

2.  Περί  επιστολικών  τύπων. 

3·  Περί  μηνών. 

4·  “  Σύντομος  τις  μέθοδος  περί  επιστολών 

καί  έπιγραμμάτων  Δημητρίου  Πεττανοΰ  καί  δομεστικοΰ 
Χίου  ιατρού  τε  καί  θεολόγου.” 

6335·  828. 

Χαρτ.  16.  (0,152x0,10).  XIX.  (φ.  42). 

Επιστολάριον  (κολοβόν). 

Προτάσσεται  Πίναξ. 

6336.  829. 

Χαρτ.  32.  (0,137x0,10).  XVIII.  (φ.  123). 

1  (φ.  I  α).  Στοιχεία  του  αλφαβήτου 

μετ’  αριθμών  καί  σημείων  καββαλιστικών,  πιθανώς  έκ  τής 
Σολομωνικής,  έχόντων  κάτωθεν  καί  ερμηνείαν  ολως  έξίτηλον. 

2  (φ.  I  β).  Τινά  περί  ελεημοσύνης. 

3  (φ.  2  α).  “  Των  πέντε  δακτύλων  αι  προςηγορίαι.” 

4  (φ·  2  α).  “  Τά.  ζ'  χαρίσματα  τοΰ  πνεύματος.” 

5  (φ.  2  α).  “  Τά  τής  εκκλησίας  μυστήρια  ζ' .” 

6  (φ.  2  α).  “  Τά  ζ'  θανάσιμα  αμαρτήματα.” 

7  (φ.  2  α).  “  Τά  εναντία  τούτων.” 

8  (Φ·  2  α).  “  Α ί  δαί  γενικαί  άρεταί  τής  φυχής.” 

9  (φ.  2  α).  “Τοΰ  σώματος.” 

ΙΟ  (φ.  2/8).  “  Η  δεκάπληγος  τιμωρία  των  Αι¬ 

γυπτίων.” 

11  (φ.  2/8).  Περί  των  τεσσάρων  εποχών  τοΰ  έτους. 

12  (φ.  2  β).  “  Των  Αποστόλων  τά  ονόματα.” 

Σ3  (φ·  3  α)·  Έττιστολάριον. 

Π εριέχονται  τύποι  έπιστολών,  έγγραφων  πρός  ιερωμένους  καί 
κοσμικούς  άρχοντας,  έμπορικών  πράξεων  καί  συναλλαγών  κτλ. 

14  (φ·  93  α)·  “  Περί  αινιγμάτων  τινών.” 

’Άρχ.  Ιχθύς  ή  χύτρα,  τό  δ’  έφόμενον  ένδον  έμπνουν. 
Ύέλ.  Λευκός  ό  κάμπος 4  μέλανες  οί  βόες4  κάλαμος  ό 
γεωργός. 


Η.  II. 


56 


442 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


15  ( φ.  <)6  α).  “  Υπόδειγμα  κατά  τής  υπερηφάνειας.” 

"Αρχ.  'Ω?  πολλά  μισητόν  ή  κατηραμένη  ύπερηφ:  ον 
μόνον  τοΐς  άνθ  ρώποις. 

ΐ6  (φ.  ΙΟΙ  α).  “  Διάφορά  των  πραγμάτων 

των  έξ  αμαρτίας  συντρεχόντων  εις  αρετήν,  των  ορθήν  την 
διακριτικήν  χάριν  έχόντων  πατέρων  καί  τη  όξύτητι  τον  νοός 
ταύτην  κατανοούντων.” 

’Άρχ.  Προίβολή,  συνδιασ  μός ,  συγ  κατάθ  ε  σι ς,  αιχμα¬ 
λωσία·  πάλη  καί  πάθος  ψυχής. 

17  (φ.  104“)·  “Περί  τον  ευρίσκειν  τέλειον  Πάσχα.  ” 

" Έπονται  καί  άλλα  τοιαΰτα  Χρονολογικά,  έν  οίς  καί  Περί  των 
μηνών  παρ'  άρχαίοις  καί  Περί  Όλυμπιάδος. 

ι8  (φ.  113“)·  Λογος  ανεπίγραφος. 

"Αρχ.  Τέρπει  καί  ζφα  καί  φυτά  πάντα  θάλπει  τό 
της  ηλιακής  άκτΐνος  προςβάλλον  απαύγασμα. 

6337·  83°· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XIX.  (φ.  60). 

“  Έπιστολάριον  κοινόν  εις  πάντα  άνθρωπον.” 

Προτάσσεται  Πίναξ. 

*6338·  83ΐ· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.  141). 

Γεωμετρία. 

Κοσμείται  άπό  τοΰ  φ.  113  α  κ.  έ.  ύπό  σχημάτων  μέλανι 
γεγραμμένων. 

/ 

6339·  δ32. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (σ.  251). 

[Διονυσίου  τοΰ  εξ  Άγραφων]  Ερμηνεία  των  ζιογράφων. 

Έν  τέλει  οί  στίχοι  οϊδε' 

Τοΰτο  τό  βιβλιάριον  υπάρχει  τοΰ  Χρυσάκη 
άπό  της  ΓΙάρο$  τό  νησί,  υίοΰ  τοΰ  Αασκαλάκη' 
στην  Πάρον  έγεννήθηκε,  στην  ΙΙόλιν  έπαιδεύθη 
στη ς  Μιτυλίνη;  τό  νησί  έπηγεν  καί  πα νδρεύθη" 
κ'  εί  μέν  καί  βουληθή  τινάς,  νά  πάρη  μ'  αδικίαν 
λέγω  •'ά  έχη  άντίδικον ,  την  δέσποιναν  Μαρίαν. 

Διά  χειρός  τοΰ  ταπ εινοΰ,  λέγω  τοΰ  Αη  μητ  ρίου 
έγράφθη  εις  ταΐς  ένδεκα  μηνός  τοΰ  Οκτώβριον 
άπό  Χριστού  τοΐς  έτεσι’  χρόνους  εις  τούς  χιλίονς, 
εις  τούς  τριάντα  καί  οκτώ,  μέ  τούς  έπτακοσίους' 
ι/ίό?  καί  τέκνον  εΐμ’  έγώ  τοΰ  κΰρ  Χατζή  Μανόλη, 
ή  Β έρροια  είναι  πόλις  μου,  ποΰ  την  παινοΰσιν  ολοι. 
"Ιδε  καί  1805  (685),  4827  (707). 

6340.  δ33. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,11).  XV.  (φ.  64). 

Νορ,οκανων. 

Τό  α'  των  σιρζομένων  κεφαλαίων  (φ.  Ια)  έπιγράφεται  “"Οτι 
καί  άπών  τις  καταδικάζεται  καί  ούκ  άνατρέπεται  κατ’  αυτοί/.” 
Ή  άρχη  τοΰ  κεφαλαίου  τούτου  έξίτηλος  ύφ’  υγρασίας. — β'. 
“"Οτι  εί  καί  μετά  θυμοΰ,  τραχέως  καί  ταχέως  άποβληθή  τις 
της  έκκλησία ς  παρά  έπισκόπου  προ  τοΰ  άκουσθήναι  έν  άλλου 
ούκ  οφείλει  αύτεκδίκη τον  τοΰτον  γενέσθαι.”  "Αρχ.  Άλλ’  οί 
καταψηφισάμενοι  αύτοΰ  καί  μάλλον  ό  Ι'οτ0ία5  καί  ό 
Μήδειας  όξύχολοι  καί  οργίλοι  δντες,  τραχέως  καί 
ταχέως  άπεκίνησαν  τοΰ  θρόνου  αυτόν. — γ'  ( φ .  2  α), 
άρχηθεν  κεφ.  κθ'  κατά  τον  έν  τη  ιρα  άριθμόν  “"Οτι  ό  μη  παρά 


έπισκόπου  χειροτονηθείς  άχειροτόνητος .”  "Αρχ.  Καί  γράφει 
ό  θεοδώριτος  έν  τη  έ  κ  κλησ  ιαστι  κή  ίστορίμ  Η  νίκα  δ’ 
αυτός,  ήτοι  ό  Άέτιος,  δίκας  είςεπρ άχθη. — δ'  {φ.  2/3). 
““Οτι  ό  μη  ποιων  καί  κρίνων  επίσκοπον  κατά  τούς  κανόνας 
καθαιρετέος  καί  περί  τοΰ  μη  ύπερβαίνειν  τά  των  πατέρων  όρια.” 
Αρχ.  Ομοίως  ήρεσεν ,  ώςτε  χειροτονουμένου  έπισκόπου 
ή  κλη ρι κοΰ,  π ρότερον  άπό  των  χειροτονούντων  αυτούς. 
— ■...φζ'  {φ.  63/3),  άρχηθεν  κεφ.  ρκδ'  κατά  τον  έν  τη  ιρμ 
άριθμόν  “Ώ;  έν  παραδείγματι  άπό  της  κατά  κόσμον  μνηστείας, 
περί  της  κατά  τον  επίσκοπον  χειροτονίας  ήτοι  των  ψήφων.” 
"Αρχ.  Εί  οΰν  κατά  την  νεαράν  τοΰ  βασιλέως  κΰρ 
Αλεξίου  τοΰ  Κ ομνηνοΰ  την  καί  κρατούσαν  ού  διά  των 
έξ  έθους  π ροςτίμων . 

Χομοκάνων  ίδιου  τύπου  άξιος  εΰρυτέρας  μελέτης,  διαλαμβάνων 
ιδίως  περί  επισκόπων. 

Κώδιξ  άκέφαλος  καί  κολοβός,  πολλαχοΰ  δ  έξίτηλος  ύφ’ 
υγρασίας,  άπό  δέ  τοΰ  φ.  54  μέχρι  τέλους  έχων  τούς  κάτω 
στίχους  έφθαρμένους. 

6341·  834· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVII.  (0.  40). 

“  Δι άταξις  τής  ΐεροδιακονικής  τάξεως.” 

6342-  835· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII.  (0.79). 

1.  'Γπ·ττοκράτου$  Αφορεσμοί. 

Εν  0.46α"  Τέλοϊ  των  άφορισμών  τοΰ  Ίπποκράτους 
εις  τό  Άνατωλι  κόν  1696  Ίαννουαρίου  ιθ' . 

2.  “  έγγραμμα  συν  Θεω  μοναχοί) 

Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Περί  τής  φύσεως  καί  δυνάμεως 
έτι  τε  καί  ίδιότητος  των  κενούντων  φαρμάκων .. .  ” 

6343·  836. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XIX.  (0.45). 

“  Θεολογικόν  ”  (κολοβόν). 

6344·  837· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XIX.  (0.73). 

“  Σκέψεις  περί  τής  διδασκαλίας  και  τοΰ  πνεύματος 
τής  ορθοδόξου  εκκλησίας.” 

Τά  0.  57  καί  58  άγραφα. 

6345·  838· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XIX.  (0.203). 

1  (φ.  2  α).  “  Περί  τοΰ  αγίου  Ο  ρους.” 

2  (φ.  3  “)·  “  Περί  ματαιότητας  κοσμου.” 

3  (φ.  4  β)·  11  Π€Ρι  ωφέλειας  εκ  τής  ερημιάς  καί 
υσηχίας.’ 

4  (φ.  6  α).  “  Περί  τοΰ  τι  έστί  Θεός. 

5  (φ.  7  “)·  “  Καί  πόσοι  Θεοί  είναι. ’ 

6  (φ.  25  “)■  Μνημη  τοΰ  όσιου  Νικολάου  τοΰ 

άσκητοΰ. 

7  (φ.  27“)·  “Έκ  τοΰ  Πατερικοΰ  Νουβεσίαι  ωφέλιμοι.” 

8  (φ.  65  “)·  Βιος  οσίου  Ακακίου  τοΰ  νέου 

παρά  τοΰ  μαθητοΰ  αύτοΰ  Παπά  Ίωνα. 

9  (φ.  74  β)·  Έκ  τοΰ  Πατερικοΰ. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗ  ΜΟΝΟΣ 


443 


ίο  (φ.  89  α).  “  Εΰχαί  ψυχωφελείς"  καί  λογοι 
τοΰ  έν  άγιοί!  πατρός  ημών  Σύρου  λίαν  ψυχωφελής.” 

11  (φ.  ιοζ  α).  “  Περί  θανάσιμων  Αμαρτημάτων  και 
αρετών.” 

12  (φ.  129α)·  “’Αναγνωσ&ς  λίαν  ψνχοφελεΐς.” 

13  (φ·  1 7°  α).  Φα λμοϊ,  Εΰχα,ί  κτλ. 

14  (φ·  Ι()6α).  “  ά,ιαθηκη  Πέτρου  τοΰ  μεγάλου,” 
Άντεγράφη  ”έκ  τής  εφημερίδα!  ΒβίΒΒ,ίηβ  τοΰ  έτους  1849” 

κατά  σημείωσιν  έν  φ.  203  α. 

Έν  φ.  Ια  καί  άλλαχοΰ'  Το  παρόν  βιβλίον  υπάρχει 
έμοΰ  τοΰ  Ί.  Παπαϊωάννου  καί  χει ρογραφθ  έν  παρ’  έμοΰ 
κατά  μήνα  Αύγουστον  2 ωτίριον  έτος  1877.  Έν  δέ  φ. 
89  α·  ’Αντιγραφθέν  έκ  μολυβδοκονδύλου  έν  τη  ίερμ 
Μ  ονή  τοΰ  Διονυσίου  του  άγιον  "Ο ρους  Άθω. 

-  6346.  839· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XIX.  (φ.  75). 
Ακολουθία  του  οσίου  Χριστοδούλου. 

Έντέλει·  Έν  'έτει  σωτηρίιρ  1843  έν  μινή  Νοεμβρίψ  13. 

6347·  84ο. 

Χαρτ.  32.  (0,11x0,8).  XVI.  (φ.  275). 
Ψαλτηριον. 

Άκέφαλον  καί  κολοβόν.  ’Άρχ,.,.μού $  αυτών  και  άπορ- 
ρίψομεν  άφ’  ημών  [τό]ν  ζυγόν  αυτών. 

6348·  841. 

Χαρτ.  16.  (0,175x0,116).  XIX.  (0.16). 
Ακολουθία  τον  μικρόν  Αγιασμόν. 

6349··  842. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,11).  XIX.  (0.  69). 
Σημειώσεις  περί  Αογικης  καί  άλλων  επιστήμων. 

Έκ  των  τοΰ  Δωροθέου  ΰουλησμ,α. 

635°·  843· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,125).  XVIII.  (0.  35δ). 

1  (φ.  I  α).  “  Γεωγραφία  συνοπτική,” 

2  (φ.  8ΐ  α).  “  Γεωγραφία  παλαιά”  ( κολ .). 

3  (φ.  9 2  “)·  Γραμματικαι  παρατηρήσεις. 

4  (φ.  1 1 3  «)·  “Ιερωνύμου  Βολφίου  Υπόθεσις 
τψ  Δημοσθένει  έπιγραφομένου  Επιταφίου  λόγου.” 

5  (φ.  ΧΙ5  «)·  “  Δημοοτβένουε  Επιτάφιος  λόγος.” 

6  (φ.  125  α)·  Δήμοσθένουβ  ’Έττιτ άφιος 

εΐι  τού *  κατά  την  έν  Χαιρωνείφ  μάχην  πεσύντας. 

Έν  τέλει'  Τέλος  τοΰ  Αημοσθένους  έπιγ ραφομένον 
Επιταφίου  λόγου  τη  1818  Δεκεμβρίου  19. 

7  (Φ-  139  α).  Ηενοφώντοϊ  Κΰρου  άνάβασις. 

α'  ( φ .  139  ο).  Βιβλίον  α'. — β'  (φ.  181α).  Βιβλίον  β'. 

8  (φ.  212  α).  “Ηροδότου  Αλικαρνασσηος 
Ιστοριών  βίβλοι  έννέα  έτιγραφόμεναι  Μ ουσαι.” 

9  (Φ·  23°  α).  “  Αυσίου  ’Έττιτάφιος 

εις  τούς  Κορινθίαν  βοηθούς  τη  1818  Νοεμβρίου  11.” 

Έν  τέλει  (φ.  250 α)·  1818  Δεκεμβρίου  3  τέλος  τοΰ 
Επιταφίου  λόγου.  Αημή :  έτί. 


ΙΟ  (φ.  252  α).  Ξ<νοφώντο$  ’ Απομνημονεύματα. 

α'  (φ.  252  α).  Βιβλίον  α'. — β'  (φ.  284(3).  Βιβλίον  β'. — 
γ'  (φ.  321(3).  Βιβλίον  γ' . 

Ί.'.χ  ύπ’  άρ.  6 — 9  έν  τη  καθωμιλημένη. 

Τά  0.  49,  50,  74—76,  89,  90,  111,  112,  205(8—211  καί 
250/3 — 251  Άγραφα. 

6351·  844· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,11).  XVIII.  (0.  63). 

1  (φ.  ι  α).  Ίατροσόφιον. 

2  (φ.  42  α).  Σολομωνική  μετά  προγνωστικών  ( άκέφ .). 

λ 

Έν  0.  45  α·  “Ελευθερίου  φιλοσόφου  Τοδ  περί  δικοογήτο, 
μετά  τοΰ  φιλοσόφου  Ιούδα,  τοΰ  λεγομένου  ΠααρασΙα'  καί  τον 
υίοΰ  αύτοΰ  Μ έλεχι.” 

6352.  845. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0, 14  χ  0,095).  XVIII.  («τ.  270). 

Σννταγάριον  Ιατρόν. 

Τινές  των  συνταγών  λατινιστί. 

6353*  δ45. 

Χαρτ.  32.  (0,103x0,073).  XVIII.  (0.171). 

“  Φράσεις  ελληνικά!  εκ  πολλών  καί  διαφόρων 

βιβλίων  συλλεχθεΐσαι  προς  χρήσιν  τών  των  φιλομαθών  παρά 
Νικολάου  Κωνσταντίνου  τοΰ  £κ  Β ελεγράδων  νΰν  δέ  συγρα- 
φεΐσαι  παρ’  έμοΰ  τοΰ  Ναούμ  υίοΰ  αγιογράφου  τοΰ  έκ  Κορυτξας* 
Έν  έτει  α,ψξδ'  Ιανουάριου  ”  (  —  1764). 

Έν  0.  2  α  κ.  6.  ΐΐίναξ  τών  περιεχομένων. 

6354·  847· 

Χαρτ.  16.  (0,105x0,07).  XVIII.  (0.72). 

Εΰ^ολόγιον. 

6355·  848. 

Χαρτ.  32.  (0,083x0,06).  XIX.  (σ.  80). 

“  Έφλίον  καλονμενον  “Ερμηνεία" 

Αόγος  ώφέλημος  συντεθειμένος  παρά  Βασιλείου  ίερομονά\ον, 
ηγουμένου  χριματίσαντος  τψ  έν  Β\αχ_ίμ,  ίερας  Μονής  ΐΐογιάνα 
μερούλουϊ  καλουμένης'  έν  έτει  σωτιρίω  σ,ωνγ'  Ίαννουαρίον 
κα'  ημέρα  3'.”  (  =  1853). 

6356.  849. 

Χαρτ.  64.  (0,064x0,043).  XVII.  (0.30). 

Εΰχολόγιον. 

6357·  850. 

Χαρτ.  16.  (0,105x0,155).  XVIII.  (0.43). 

1  (φ.  I  α).  “  ’ϋνχη  του  Αγιον  Έπιφανίω 

φίλψ  άγαπητψ  τοΰ  άγιου  ’Ανδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ' 
όποΰ  έπαρακάλεσαν  τόν  άγιον  μάρτυρα  Ακάκιον  έν  τψ  Έπτα- 
σκάλφ  καί  έλειτρώθη  από  τόν  πόλεμον  τής  βδελφάς  πορνείας. 
"Ελεγε  ταΰτα  πρό$  τόν  άγων  μετά  δακρύων.” 

2  (φ.  I  β).  “  Γιυχη  τοΰ  αγίου  Άνδρέον 

εις  τόν  άγιον  Επιφάνιαν  καί  εις  πάντα ϊ  τούς  δεομένους  αυτόν.” 

3  (φ·  3  α)·  “  ιατρικόν  δια  το  σττάσιμον.” 

4  (φ.  3  β)·  “Εΰχΐ)  τοΰ  αγίου  Νίφωνο®  ττατριάρχου 

Κωνσταντινουπόλεως  τοΰ  Διονυσιάτου.” 


56—2 


444 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


5  (φ.  4  α)-  “  Μητροφάνους  μοναχού 

Περί  τή ς  επωνυμίας  του  παρόντος  βιβλίου"  καί  τίνος  πόνημα 
καί  πόθεν  ούτος  ώρμητο.  ’ 

6  (φ.  4  β)·  “Στίχοι  πον  ηθεντες  τω  Θηκαρά.” 

Έχουσι  δε  ώ8ε' 

Σύνταξις  ύμνων  πυρπνόων  θεοςδότων, 
έ ρωτοφυών  φωςφόρων  τούς  εΰθ έσι 
τη  τ  ρισοφαεΐ,  καί  μιή  θεαρχίμ, 
οίκτροΰ  τάλανος  Θηκαρά  μονοτρόπου· 
εϋχεσθέ  μοι  οΰν  τήςδε  χάριν  ώ  φίλοι. 

7  (φ.  5  α)·  “Τού  αύτοΰ  Περί  συντάξεως  των  ύμνων 
καί  μερική  ερμηνεία  επί  τούτοις  καί  διατύπωσες  σύντομος 

δ  (φ.  9  β)·  “  Εκλογή  εκ  της  διηγησεως 
Θίοδονλου  μοναχού,  ερωτήσεων  τινων  αύτοΰ,  καί  απο¬ 
κρίσεων  τού  Θηκαρά.  ” 

9  (φ.  2  1  β).  Θεοδούλου  μαθητου  τον  Θηκαρά  Περί 
αρετής  των  ύμνων. 

ΙΟ  (φ.  25  α).  “Εκλογή  εκ  των  του  Διονυσίου 
μοναχού  γνωστικών  κεφαλαίων.  Περί  των  θείων  ύμνων .” 

11  (φ.  3°  “)·  “Τού  αύτοΰ  Ερμηνεία  περί  δια  φοράς 
της  νηπτικής  ευχής." 

12  (φ.  35  β)·  Έκ  τ<^ν  το^  Ίωάννου  του  Χρυσοστόμου 
Έκθειασμός  ύμνων. 

13  (φ.  3^ α)·  “Κανών  ψαλλόμενος  εις  το  μεσο- 
νυκτικδν.  Κατα  αλφάβητου,  όίχα  των  Θεοτοκίων .” 

14  (φ·  41  α)·  “  Ευχή  εις  την  υπεραξίαν  Θεοτοκον 
δια  στίχων·  κατ'  αλφάβητου  ποίημα  Ίωάννου  μοναχού” 

[του  Δαμασκηνού], 

"Α ρχ.  Άνεσπέρου  φωτός  ή  γεννήτρια.  Τέλ.  ύπερ- 
ύμνητε  δύνασαι  ο ΐδα  γάρ,  πρός  θεόν  'όσα  θέλεις  δν 
έτεκες. 

I  5  (φ·  43  α)·  ®'ι  ^1Ιχνοί  «5  ύμνησαν 

οί  άγιοι  Απόστολοι  είς  την  κηδίαν  τής  Θεοτόκου .” 

Μεταξύ  των  ΰπ’  άρ.  4  καί  5  έντυπος  θηκαράς  τής  έκδύσεως 
Αγαπίου  τοΰ  XVII.  αίώνος. 

6358·  851. 

Χαρτ.  32.  (0,95  x  0,7).  XVII.  (φ.  278). 

“  Αρχή  συν  Θεω  άγίω  του  Ψαλτηρίου .” 

Ούτως  έχει  τό  βιβλίον  τύπον  Ψαλτηρίου,  άλλ’  έστιν  απλώς  ή 
υπό  τα ς  ΐπιγραφάς  τοΰ  ψαλτηρίου  καί  τούς  τίτλους  έπανάληψις 
τής  μόνης  φράσεως  ΚΙ  Ίϋ’  Χε'  υιέ  τοΰ  ΘΟ  έλεησόν  με. 
λύτη  καί  μόνη  πληροί  τον  δλον  κώδικα  έπαναλαμβανομένη 
τοσάκις  οσοι  οί  στίχοι  τοΰ  Ψαλτηρίου. 

6359·  852. 

Χαρτ.  32.  XVIII.  (φ.  6  +  7). 

1.  Καισαρίου  Δαττόντε  Στιχουργήματα. 

2.  Τοΰ  αυτού 

α' .  Π ερί  ζήλειας. — β' .  Π ερί  εύχαριστίας. —γ' .  “Περίεργα” 
(κολ.). 

Ό  κώδιξ  σύγκειται  έκ  δύο  μερών,  άμφοτέρων,  καθ’  ά  δοκεΐ, 
αύτογράφων  τοΰ  συγγραφέως,  ών  τό  μεν  πρώτον  0,12x0,9,  τό 
δέ  δεύτερον  0,155  χ  0,11. 


6360.  853· 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,165).  XIX.  (0.113). 

1  (σ.  α  ).  “  Μηνί  Μαϊω  κ  τοΰ  εν  άγίοις  πατρός 
ημών  Νικολάου  αρχιεπισκόπου  Μύρων  τής  Αυκίας  τοΰ  θαυ¬ 
ματουργού.” 

Ακολουθία,  ής  έν  τέλει  α,ωμ'  (  =  1840). 

2  (σ.  λβ  ).  “  'Η  παρούσα  διηγησις, 

ή  περί  τοΰ  λειψάνου  τοΰ  άγιου  Νικολάου  διαλαμβάνουσα, 
μετεφράσθη  έκ  τής  σλαβωνικής,  ήτοι  ρωσσικής  διαλέκτου  είς  την 
ήμετέραν  ρωμαϊκήν  διάλεκτον.” 

3  (σ.  λδ  ).  “  Τω  αΰτω  μηνί  Μαΐω  κ' .  Διηγησις 
περί  τής  ανακομιδής  τών  λειψάνων  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός 

ημών  Νικολάου  Μύρων  τής  Αυκίας  τοΰ  θαυματουργού.” 

4  (σ.  μγ  ).  “  Μερική  διηγησις  εκ  τοΰ  βίου 

καί  τών  πολλών  θαυμάτων  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Νικολάου  αρχιεπισκόπου  Μύρων  τής  Αυκίας  τοΰ  θαυματουργού.” 

5  (σ.  νη  ).  Άνδρε'ου  Κρήτης  “  Εγκώμιου 

είς  τόν  έν  άγίοις  πατέρα  ημών  καί  θαυματουργόν  Νικόλαον  αρχι¬ 
επίσκοπον  Μύρων  τής  Αυκίας,  μεταφρασθέν  είς  κοινήν  διάλεκτον.” 

6  (σ.  ο  ).  “  Κανών  είς  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον, 
ψαλλώμενος  έν  τή  μνήμη  τού  άγιου  Νικολάου,  όταν  τύχη  ή 

μνήμη  αύτοΰ  έν  τή  Τ εσσαρασκοστή  τών  άγιων  Αποστόλων, 
ποιηθέν  παρά  Θεοδώρου  βασιλε'ως  ”  [τοΰ  Λασκάρεως]. 

7  (σ.  οΓ').  “  'Εγκώμιον  είς  τόν  μεγαν  Νικόλαον 
τόν  θαυματουργόν.” 

8  (σ.  ρκγ').  “Μηνί.  Ιουνίω  ια'.  Μ,νημην  επιτελουμεν 
τοΰ  γεγονότος  θαύματος  παρά  τοΰ  Αρχαγγέλου  Ταβριήλ  έν 

τψ“λδειν  τ ψ  όντι  πλησίον  τών  Καρεών.” 

Έν  τέλει’  Ή  παροΰσα  ’ Ακολουθ ία  πεφιλοπόνηται 
παρά  τοΰ  άϊδίμου  διδασκάλου  κυρίου  Β ενεδίκτου,  εΰ- 
λαβείρ  τή  πρός  την  Κυρίαν  Θεοτόκον,  αιτήσει  τών 
τοΰ  Πρωτάτου  Εκκλησιαστικών  Ταβριήλ  καί’Αβερκίου 
τών  ίερομονάχων,  κατά  τό  ρωλζ'  (=1837). 

9  (σ.  ρο  ).  “  Λόγος  πανηγυρικός  είς  την  Κοίμησιν 
τής  ΥΙαρθενου.” 

Κατά  τι  σημείωμα  Ο  λόγο$  ουτο?  υπάρχει  Μακαρίου 
Σκορδίλη  τοΰ  Κ  ρητός. 

ΙΟ  (σ.  ρλζ' ).  “Κανών  εις  την  υπεραγίαν  Θεοτόκον, 
ποίημα  τοΰ  άγιον  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου.  Η  δε  άκρο- 
στιχίς  Αέσποινα  νεΰσον  πρός  λιτός  θεοδώρου.” 

11  (σ.  ρμδ').  “Κανών  ικετηριος 

είς  τόν  χαριτόβρυτον  τοΰ  Σωτήρος  σταυρόν,  ψαλλόμενος  έν 
πληγή  τής  άκρίδος.” 

12  (σ.  ρμθ').  “  Νοεμβρίου  κ'.  Τοΰ  πανενδόξου 
αποστόλου  Άνδρέου  τοΰ  πρωτοκλήτου.  Ό  μικρός  εσπερινός.” 

Ακολουθία. 

13  (σ.  ρν' ).  “  Ιαννουαριου  α  .  Τοΰ  έν  άγίοις 
πατρός  ημών  Βασιλείου  τοΰ  ρεγάλου.  Εν  τω  μικρή  ε¬ 
σπερινή.” 

14  (σ.  ρνα  ).  “  Ιαννουαριου  ια  .  Τοΰ  οσίου 

καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Θεοδοσίου  τοΰ  Κ οινοβιάρχου.  Έν 
τω  μικρω  έσπερινω.”  Ακολουθία. 

15  (σ.  ρνζ").  “  Οίκοι  είκοσιτεσσαρες  είς  τόν  θαυ¬ 
ματουργόν  Νικόλαον.” 

Έν  τέλει'  Ούτοι  οί  οίκοι  ύπάρχουσι  ποίημα  Ιακώβου 
μοναχού  αωμε'  (=1845). 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΑΕΗΜΟΝΟΣ 


445 


ιό  (σ%  ρνθ').  “  ©ανμα  παράδοξον  τοΰ  έν  άγίοις 
πατρ&ί  ημών  Νικολάου  Αρχιεπισκόπου  Μι 'ψων  τή ς  Ανκίας  τοΰ 
θαυματουργόν.” 

’Έπονται  καί  έτερο.  θαύματα. 

17  (σ.  ρζδ').  “Έκ  τοΰ  Πατερικοΰ.  Περί  τοΰ  μη 
λαμβάνειν 

ελεημοσύνην  τόν  έχοντα  την  χρείαν  αύτοΰ.” 
ΐ8  (σ.  ρξε'),  “Διάλογο®,  εν  ω  εϊςάγεται 
ό  αμαρτωλός  τη  θεοτόκφ  διαλεγόμενος  καί  τυχεΐν  σωτηρίας 
δεόμενος  κατά  αλφάβητο ν.” 

Ιΐ)  (σ.  ρξη').  “  Τίνας  άν  ιϊνοαν  λόγους 
δ  αμαρτωλός  καί  δ  διάβολοι  έλθών  άποσπάσασθαι  την  ψυχήν 
τοΰ  αμαρτωλού  κατά,  άλφάβητον.” 

20  (σ.  ροα').  Άναπλήρωσις  Ακολουθίας 
Ιανουάριου,  ή  Σύναξα  των  ο'  Αποστόλων. 

21  (σ.  ροε').  ’ Αναπληρωθείς  Ακολουθίας. 

“Μαρτίου  δ',  εις  τόν  όσιον  Γεράσιμον  τόν  Ίορδανίτην.” 

2  2  (σ.  ρττα  ).  “Παρασκευή  της  Τ υρινής.”  Ακο¬ 

λουθία. 

23  (σ-  ρπθ' ).  “  Μαίου  θ'.  Εΐ?  την  ανακομιδήν 

τοΰ  λειψάνου  τοΰ  εν  άγιου  πατρός  ημών  Νικολάου  Μύρων 
τής  Ανκίας  τοΰ  θαυματουργόν.” 

24  (σ.  ρίγ')·  “Μ ηνϊ  Σεπτεμβρίου  ιδ', 

Αύγος  εις  την  ΰψωσιν  τοΰ  τίμιου  καί  ζωοποιού  Σταύρον  καί 
πώς  εΰρεν  αύτόν  ή  μακαρία  Ελένη.” 

2ζ  (σ.  σ  θ  ’).  * Χωάννου  τοδ  Χριια-βα-τομον  “Λόγος 
εις  τήν  τριήμερον  άνάστασιν  τοΰ  κυρίου  καί  θεοΰ  και  σωτήρος 
ημών  ’ϊησοϋ  Χρίστου.” 

Έν  άρχή  τοΰ  κώδικας  εν  σεΧΙσι  μή  συνηριθ μημίναις 
α  (σ.  ΐ).  “Περί  εγνωσμένου  κόσμου ,  και  ποιοι 
είναι  οι  σωζόμενοι.” 

β'  (σ,  ι),  “Περί  τοΰ  πως  κτίζεται  δ  οίκος  της 
ψυχής.” 

γ'  (σ.  ΐ).  “  Περί  τον  τιμίου  Σταύρον, 
τοΰ  βαπτίσματος  καί  τής  θείας  κοινωνίας.” 
δ' (σ.  ΐ).  “  Δ ιόρθωσις  τον  Νικοδήμου  Αγιορείτου 
καί  τοΰ  Κώνο  ταντίβν  Βυζαντίου  πρ.  πατριάρχου  ΚΠ.  τοΰ 
καί  Σιναίτου.” 

Ή  Αιόρθωσις  άναφέρεται  εις  τό  έξαποστείλάριον  τοΰ  Άγιου 
Νικολάου. 

ε  (σ.  ΐ).  “Λόγος  τοΰ  ά,ββά,  Άιτολλώ  περί  τής  θείας 
Μεταλήψεως.” 

Γ'  (σ.  ι).  “Περί  των  Ιερών  αμφίων 
Γρηγορίαυ  πρωτοα~υγκ«λου  τής  Μεγάλης  Εκκλησίας.” 

Κατά  πεΰσιν  καί  άπόκρισιν. 

ζ'  (σ.  3)·  “  Τοΰ  μακαρίου  Συμεών  τον  λογοθέτου 
καί  μιταφμιχστον  θρήνοι  κατ’  άλφάβητον.” 

■η  (σ.  5)·  “  Ευχή  Ικετήριος  εις  την  υπέρ  αγίαν 
Θεοτόκον,  εις  πάσαν  περίστασιν  λεγομένη  έμπροσθεν  τής 
εικόνας  παρά  τοΰ  ίερέως  ασκεπούς  έν  τφ  τέλει  τής  παρακλήσεως 
αντί  τοΰ  Λιαφυλαχθήναι .  λέγεται  δέ  καί  έξω  τής  θύρας  τοΰ 
μοναστηριού  λιτής  οΰσης.” 

θ'  (σ.  5)·  “  Ήΰχή  εσπερινή.” 
ι  (σ.  5).  “Ευχή  του  οσίου  ...εν  ή  ενχετο...” 


ια'  (σ.  5)·  “  Εΰ^αι  κατα νυκτικαϊ  τής  νυκτός.” 
ιβ'  (σ.  6).  “  Λόγος  τοΰ  άββά  Νείλου  τοΰ  Σιναίτου 
περί  λογισμών  λίαν  ψυχωφελείς  όπου  εΐπε  ττρός  τινα  έρω- 
τήσαντα  μοναχόν.” 

'Ο  κώδιξ  σύγκειται  εκ  σελίδων  218,  ών  προτάσσονται  ϊτεραι 
6  μή  συνηριθμημέναι.  Τέγραπται  δέ  6  κώδιξ  μεταξύ  των  ετών 
1837  καί  1845,  έν  δέ  ταΐς  εξ  προτασσομέναις  σελίσι  διά  χειρός 
θωμά  ίερομονάχ ου. 

Τά  ΰπ’  άρ.  2,  3  και  7  έν  τή  καθωμιλημένη. 

Ό  κώδιξ  οΰτος  ώ?  καί  απαντες  οΐ  επόμενοι  μέχρι  καί  τοΰ 
άρ.  6407  (900)  άπόκεινται  έν  τή  βιβλιοθήκη  τοΰ  Τυπικαρείον  τοΰ 
Καθολιχοΰ.  Σχεδόν  δέ  απαντες  έχουσι  τά  έπίτιτλα  καί  τάρχικά 
γράμματα  πολύχρωμα  μεν,  άλλα  τής  συνήθους  εις  τούς  νυν 
καλλιγράφους  τέχνης. 

6361.  854· 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,21).  XIX.  (φ.  68). 

“  Πράξεις  των  άγιων  Αποστολών.” 

Έν  τέλει'  Οί  άν  αγ  ιν  ώσ  κοντές  μέμνησθε  καί  τοΰ 
γ ράψαντος  ταΰτα  'Λ  ούλου  τάχα  καί  μονάχου.  6  Αύ- 
γούστου  1886. 

6362.  855. 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,18).  XIX.  (0.62). 
ι  (φ.  ι  α).  “  Ακολουθία  τής  κυρίας  και  δεσποίνΐβ 
ημών  Θεοτόκου  τής  Ζωοδόχου  Πηγής,  τή  Πέμπτη  εσπέρας 
τής  διακαινησίμον,  γεγονεία  παρά  τοΰ  κΰρ  Νικηφόρου  Καλ- 
λίιττου  τοΰ  ^ανθοπονλου.” 

Έν  τέλει' 

'Ώςπερ  ό  Χριστός  δύο  λεπτά  τής  χήρας 

οϋτω  κάμοΰ,  Κυρία  μου,  δέξαι  πόνου  τής  χεΐρας. 

Χειρ  αμαρτωλού  Αιονυσίου  άλυτρου 

Έν  έτει  μωμ™  κατά  μήνα  ’Οκτώβριον  (  =  1840). 

2  { φ .  2)  β).  Οκτωβρίου  τή  ιζ'  ΉΓήμην  έπι- 
τελονμεν 

πάντων  των  άγιων  ένδόξων  καί  θαυματουργών  Αναργύρων.” 
Έν  τέλει'  Ό  εΐί  μνήμην  καί  κοινήν  εορτήν  και 
δοξογίαν  έν  συνάψει  πάντων  των  αγίων  Αναργύρων, 
έκτεθεϊς  καί  πονηθείς  Άνωθεν  Κανών,  καί  λοιπή  Ακο¬ 
λουθία  παρά  τοΰ  έλλογίμου  κύρ  Βενεδίκτου-  έθεωρήθη 
παρά  τής  ημών  μετριότιτος,  καί  άκ&λυτός  έστιν  άνα- 
γινώσκεσθαι  εις  δοξολογίαν  των  άγιων  Αναργύρων 
έν  συνάψει  καί  κοινή  συνάξει.  Πρώην  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Γρηγόριος”  (ό  Β'). 

3  (φ.  54  α)·  “Βίος  μετ'  εγκωμίου 

έν  τή  ίερψ  συνάξει  των  αγίων  ένδοξων  καί  ιαματικών  Αναρ¬ 
γύρων  των  ε’ίκοσιν  ευρισκομένων  τφ  όνόματι  τούτψ,  ώς  έκ  τοΰ 
βίου  αυτών  δείκνυται  καί  ή  έκκλησία  τά  τούτων  όνόματα  ’έθηκεν 
έν  τή  Ιερή,  ίστορίφ  καί  ταΐς  αίτήσεσιν.” 

6363.  856. 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,19).  XIX.  (ο·.  196). 

1  (σ.  I ).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυο'οιττβμου  “  Έγκωμιον 

εις  τήν  σύναξιν  του  αγίου  ένδοξου  προφήτου  προδρόμου  καί 
βαπτιστοΰ  Ίωάννου.” 

2  (σ.  14)·  Τοΰ  αύτοΰ  “Λόγος  εις  τό  λέγειν 

τούς  Ιουδαίους  δαιμόνιον  ’έχειν ,  καί  εις  τό  Μή  κρίνετε  κατ’ 
οψιν.” 


446 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΪ2ΔΙΚΕΣ 


3  (σ.  22).  Τον  αύτοΰ  “  Έγκώριιον  εις  τον ς  αγίους 
Πάντα:  τού 5  έν  ολιρ  τιρ  κόσμοι  μ αρτυρήσαντα!." 

4  (σ·  37)·  “  Αεοντος  τον  σοφοΐι  βασιλέω; 

Αόγο!  έγ κωμιαστικό!  εΪ!  τον  άγων  τοϋ  Χριστού  μεγαλο¬ 
μάρτυρα  Δημήτριον  τον  μυροβλύτην,  μεταφρασθεί!  εκ  τού 
ελληνικού  άρχαιτύπου  εΪ!  απλοελληνικήν  φράσιν." 

5  (σ.  5  ΐ)·  “Βιος  καί  πολιτεία  τον  εν  άγίοις 
πατρο!  ήμών  Τρηγορίον  άρχιεπισκόπον  Κωνσταντινουπόλεω! 

τού  θεολόγον 

6  (σ.  ι  ο  I ).  “  Οκτωβρίου  ε.  Μ,νημην  έπι τελουμεν 
τη!  εύρέσεω!  τού  λειψάνου  τού  όσιου  πατρο!  ήμων  Εύδοκίμου, 

τού  εν  τή  Ιερή  μονή  τού  Βατοπαιδίου .” 

7  (σ.  125)·  “  Εγκωμιαστική  8ιήγησις 

τη!  βιογραφία!  τού  οσίου  πατρο!  ημών  Ίωάννου  Ρώσσου  τού 
νέου,  τού  τε  αίχααλωτισθέντο!  καί  ασκητικοί!  εν  Ασία  τελειω- 
θέντο!." 

8  (σ.  141)·  “Μ ην'ι  Ίουλίω  ια’  "Υπόμνημα 

εΐ!  τον  συνοπτικόν  βίον  τη!  άγια!  Αύτοκρατορίσση!  έν 
Ρωσσίςι  “Ολγα!,  τη!  μετονομασθείση!  έν  τφ  άγίιρ  βαπτίσματι 
Ελένη!,  ήδη  μεταφρασθέν  είί  άπλουστέραν  φράσιν." 

9  (σ.  ι6ΐ).  “  Βιος  καί  πολιτεία  τον  άγιον 

ένδόξου  ίσαπ οστόλου  καί  θεοστέπτου  βασιλέω!  Βλαδίμηρου, 
τού  έν  τψ  άγίιρ  βαπτίσματι  μετονομασθέντο!  Βασιλείου." 

Γέγ ραπται  ό  κώδιξ  διά  χειρόί  Συμεών  μοναχού  Σαμιώτου  τού 
καλλιγράφου. 

6364.  857- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32  x0,235).  XIX.  (0.  43). 

1.  “Έζήγησις  του  εγκωμίου  προς  τον  άγιον  Παντε- 
λεήμονα  Νικήτα  ρήτορος. ” 

2.  “Ιουλίου  κζ .  Μ αρτυριον  του  αγίου  ενδόξου 
μεγαλομάρτνρο!  καί  Ιαματικού  Παντελεήριονοϊ.” 

3·  “  'Έγκωμιον  εις  τον  πανεν8υ£ον  άγιον 
μεγαλομάρτυρα  καί  θαυματουργόν  II αντελεήμονα." 

4·  “  'Έγκιόμ ιον  εις  τον  άγιον  πανένδοζον 
μεγαλομάρτυρα  Ιαματικόν  Παντελεφιιονα.’ 

Τά  ϋπ’  άρ.  1  καί  4  έν  τή  καθωμιλημέ νη. 

Ό  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρο!  Διονυσίου  τοΰ'Αγιαρτεμίτου. 

6365·  858· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,19).  XIX.  (σ.  70). 

1.  Ίωάννου  Εύχαίτων  Έγκωμιον  εις  τους  τρεις 
ιεράρχ  ας. 

2.  “  Τού  αύτοΰ  Εις  τούς  ίδιους  αγίους  έγκωμ ιον.” 

3·  “Λόγος  εγκωμιαστικός  τον  έν  άγίοις  πατρος 
ημών  Γρηγορίου  Νύσσης  εί$  τόν  μέγαν  Βασίλειον  τόν 

αδελφόν  αυτού." 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

Λ.  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  “  Έιγκωμιον  εις  τον  μέγαν 
Βασίλειον.” 

Ό  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρό!  Διονυσίου  τού  '  Αγιαρτεμίτου. 

6366.  859- 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,18).  XIX.  (0.8). 
“  "Ομιλία  πανηγυρική  εις  τους  τρεις  οσίους 
πατέρα!  ήμών  Μακαρίου!,  εις  τόν  ' Ρωμαίο ν  (ίίίτΐ!  εορτάζεται 


τή  23  Δεκεμβρίου)  καί  ’  Αλεξανδρέω!,  καί  Αιγυπτίου,  τού!  συνω¬ 
νύμου!,  διαλ αμβάνων  δέ  καί  περί  άρνίσεω !  τοΰ  εαυτού  μα!. 
Συγγ ραφεΐσα  παρά  τοΰ  έν  ίερομονάχοΐ!  καί  άποστολικοΰ  ίερο- 
κήρυκο!  Ίωάννου  τοΰ  εκ  τής  Αίνδου.” 

6367.  86ο. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,18).  XIX.  (σ.  574). 

“Τυπικόν  ακριβές  τής  εκκλησιαστικής 
ακολουθία!  άπό  τε  τοΰ  Τυπικοΰ  τοΰ  άγιου  Σάββα  καί  ετέρων 
άθροισθέν  διαφόρων,  'έχον  καί  τά  κεφάλαια  τοΰ  μονάχου  κυρ 
Μάρκου,  έν  οΐί  έκαστον  αυτών  ζητείται  χωρίοι!  μεθ’  ετέρων 
άγαγγαίων  σημειώσεων." 

Έν  τέλει'  αωμα'  (  =  1841).  Έγράφη  δέ  ό  κώδιξ  διά  χειρο! 
X ήφωνο!  μοναχού. 

Άποτελεΐται  έκ  σ.  559  ήριθμημένων  καί  15  άσελιδώτων 
περιεχουσών  τόν  Πίνακα  έν  άρχή. 

6368.  86ι. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,175).  XIX.  (0.  179). 
“  Ετεραι  τον  έν  άγιοις  πατρος  ημών  Θεοδώρου  τοΰ 
Στουδίτου  Κα τηχησεις  εν  τή  καθωμιλημένη .” 

Μετά  καί  II ίνακο!.  Είσί  δέ  τόν  αριθμόν  οβ' ,  ιον  α'  Οτι 
πρέπει  νά  διάγωμεν  μέ  άγώνα  εΪ!  ΰλην  μα!  την  ζωήν,".., 
οβ'  “"Ο τι  δέν  πρέπει  νά  παραξενευώμεθα  εΐ!  τα!  έπιπλήξεί!  τού 
ηγουμένου  ήμών  καί  οτι  διά  μέσον  πολλών  θλίψεων  πρέπει  νά 
είίέλθωμεν  είί  την  βασιλείαν  τών  ουρανών." 

Έν  τέλει' 

Ό  δούί  την  άρχήν,  έδωκε  καί  τό  τέλο!, 
θεφ  δωτήρι  τών  καλών  δόξα  κλέο!. 

+  ’ Αντεγ ράφη  διά  χειρό!  τοΰ  έν  μοναχοί!  ελάχιστου 
Διονυσίου  τοΰ  ' Αγιαρτεμήτη,  διά  άφεσιν  τών  άμαρτιών 
αύτοΰ,  δντο!  έν  τή  άγίμ  μονή  τοΰ  'Ρ ωσσικοΰ  Κοινοβίου. 
Καί  οΐ  έντυγχάνοντε!  ’έρρωσθε  πάντεί'  έν  έτει  σωτηρίιρ 
μωμβ'  τω  Σαββάτω  τη!  Διακαινησίμου  (  =  1842).  Καί 
ΙΙόνοϊ  Διονυσίου ·  ου  μέμνησθε  Κυρία). 

6369·  8ί>2· 

Χαρτ.  φυλλ.  (0,305x0,215).  XIX.  (0.  162). 

1  (σ.  ΐ).  Έπιφανίου  Κύπρου  “Εις  την  θεόσωμον 
ταφιρ· 

τοΰ  Κυρίου  καί  θεοΰ  καί  σωτήρο!  ήμών  Ιησού  Χρίστου." 

2  (σ.  27).  ΈφραΙμ  τοΰ  Σύρου  “Λόγος  θεολογικος  εις 
την  Μεταμόρφωσιν.” 

3  (σ.  67)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “Λογος 
εΪ!  την  Νέαν  Κυριακήν  καί  τόν  απόστολον  θωριάν.” 

4  (σ.  8ο).  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  “Λόγος 
εΐί  την  άγίαν  καί  μεγάλην  Παρασκευήν." 

5  (σ.  91)·  “  Λόγος  διαλαμβάνων  εν  συντομία 

την  α’  καί  β'  ενρεσιν  τη!  τίμια!  κεφαλή!  τοΰ  Προδρόμου." 

6  (σ.  103)·  “Βιος  καί  πολιτεία  τής  άγιας  ενδόξου 
μυροφόρου  καί  ίσαποστόλου  Μαρία!  τη!  Μαγδαλινη!." 

7  (σ.  χ  1 7 )-  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  “  Εγκωμιον 

εΪ!  τό  γενέσιον  τοΰ  τίμιου,  ενδόξου  προφήτου  Προδρόμου  καί 
Β απτιστοΰ  Ίωάννου.” 

8  (σ.  128).  “Βιος  καί  πολιτεία  τοΰ  οσίου  πατρος 
ήμών  Σέργιου  'Βαδωνεζία!  καί  νέου  θαυματουργού.  ’ 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


447 


9  (σ.  15  ι).  “  Βίος  καί  πολιτεία  τον  οσίου 
καί  θεοφόρου  πατρός  ήμων  Θεοφίλου  του  μυροβλήτου,”  θα- 
νύντος  τφ  1548. 

ΙΟ  (σ.  169)·  “Λόγος  είς  την  γ'  εΰρεσιν 
τη ς  τίμιας  κεφαλής  τοΰ  Προδρόμου.” 

11  (σ.  177)·  “  Λόγος  εγκωμιαστικός  καί  νπομνημα- 
τικός 

εις  την  ΰτ τέρφυτον  Σκέπην  της  Παντανάσσης  δεσποίνης  ημών 
Θεοτόκον  καί  άειπαρθένου  Μαρίας .” 

12  (σ.  196).  “"Έτερος  είς  την  αυτήν  της  ®εο- 
τόκον.  ” 

13  (σ.  209)·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  “Λόγος 
Εί$  τον  Ε ύαγγελισμόν.” 

14  (σ.  217)·  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως 

“  Λόγο5  εΪ5  τδ  άγιον  Πάσχα.” 

15  (σ.  223)·  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς 

“Λόγο5  είς  τήν  τριήμερον  έξανάστασιν  τοΰ  κυρίου  ήμων 
’ϊησοΰ  Χρίστου.” 

ι6  (σ.  232).  “Έτερος  λόγος  θεολογ  ικός 
τοΰ  αΰτοΰ  Είϊ  τδν  Ευαγγελισμόν.” 

17  (σ.  263)·  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως 
“λόγος  είς  τον  θεολόγον  Ίωάννην .” 
ΐδ  (σ.  271).  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 
Ομιλία  είς  τούς  ιβ’  Αποστόλους.” 

19  (σ.  277)·  “  Μαρτυρίου  τον  άγιον  ένδοξον 
νεομ&ρτυρος  Χικήτα  τοΰ  εν  Σέρραις  άθλήσαντος,  έν  έτει  1809, 

Φεβρουάριου  19.” 

20  (σ.  299)·  Γρηγορίου  Νυσσης  “Έγκωμιον 

είς  τδν  μεγαλομάρτυρα  τοΰ  Χρίστου  Θεόδωρον  τδν  Τ ύρωνα.” 
'Ο  κώδιξ  σύγκειται  έκ  σ.  α — γ'  περιεχουσών  τδν  Πίνακα, 
σ.  818  καί  2  σελίδων  μη  ήριθμημένων  μεταξύ  των  σ.  145 
καί  146. 


6370.  863. 

Χαρτ.  4.  (0,26x0,185).  XIX.  (φ.  87). 

1.  “Του  έν  άγιοις  πατρός  ήμων  Μάρκου 

αρχιεπισκόπου  Εφέσου  τοΰ  Ευγενικού  Κανόνεϊ  παρα¬ 
κλητικοί  είς  την  ύπεραγίαν  Θεοτόκον  την  Οδηγήτριαν , 
ψαλλόμενοι  καθ’  εσπέραν  έν  ταΐς  πεντεκαίδεκα  τοΰ  Αύ¬ 
γουστου  μηνδς  ήμέραις,  πρδ  τής  ενδόξου  καί  σεβάσμιας  αυτής 
Κοιμήσεως.” 

2.  “  Κανόνες  κατ’  ήχον  είς  την  κυρίαν  ήμων 

Θεοτόκον  πονηθέντες  ύπδ  Μανουήλ  τοΰ  μεγάλου  ρήτορος 

τής  μεγάλης  Εκκλησίας,  ψάλλονται  δέ  έν  τ  ή  τοΰ  Α  ύγούστου 
νηστείμ.” 

3-  “  Έτεροι  κανόνες  προς  την  κυρίαν  ήμων  Θεοτόκον 
της  Κοιμήσεως.” 

Έν  φ.  72  β· 

"ίίςπερ  δ  Χριστός  δύο  λεπτά  τής  χήρας· 
οϋτω  κάμοΰ  Δέσποινα  δέξαι  πόνον  τής  χεΐρας. 
θεοΰ  τδ  δωρον  καί  Διονυσίου  πόνος. 

Έν  έτει  σωτηρίψ  μωλζ'  κατά  μήνα  Αύγουστον 

(  =  1837). 

Ίδε  καί  6374  (864). 


6371.  864. 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,20).  XIX.  (φ.  59). 
Οΐ  αυτοί  Κανόνες  καί  εν  τω  π ροηγονμένω  κωδικ ι 

6370  (863). 

’Έκαλλιγραφήθησαν  διά  χειρδς  Αντωνίου  μονάχου  τφ  1890. 

*6372.  865. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,235x0,175).  XIX.  (0.217). 

1  ( φ .  I  α).  “  Αί  περίοδοι  τον  αγίου  αποστόλου 

καί  εύαγγελιστοΰ  Ίωάννου  τοΰ  θεολόγου,  συγγραφεΐσαι 
παρά  τοΰ  άγιου  Προχόρου  ένδς  των  έπτά  διακόνων.” 

2  (φ.  44  α).  “  Βιος  καί  πολιτεία  τον  οσίου  πατρός 
ήμων  Άνδρέου  τοΰ  διά  Χριστόν  σαλοΰ.” 

Έν  τη  καθωμιλ ημένη. 

3  (φ.  Ιθ8α).  “Τίροοίμιον  είς  την  παρούσαν  βίβλον, 
διά  στίχων  πολιτικών  όμοιοκαταλήκτων.” 

"λρχ. 

λειμών  θ εο βλαστού ργητος,  κήπος  διηνθισμένος, 
πανευθαλής  παράδεισος,  τερπνώς  ώραϊσμένος. 
"Επεται  “Επίγραμμα  διά  στίχων  ιάμβων,”  ’έχον  ωδε' 

Ώς  γλυκύτερα  μέλιτος  καί  κηρίου, 
καί  άμβ ροσίας  πόματος  νεκταρόδους 
τά  έν  τή  βίβλιρ  ταύτη  έγγ εγ ραμμένα. 

Μ έτειθι  ταΰτα  νουνεχώς,  ώ  φιλότης. 

Β ρίθουσι  καί  γάρ  μυστικής  παγ καρπίας, 

άνεκλαλήτου  τε  νοδ ς  θυμηδίας, 

καί  άνεκφράστου,  ψυχικής  σωτηρίας: — 

ΕΙτα  δε  “"Ετερον  διά  στίχων  καρκίνων”  τάδε" 

Σοφίας  θείας  ή  τήδε  βίβλος  πλήρης, 
τούς  μετιόντας,  πίστει  ζεούση  πάντας, 
αποτελούσα  ένθεωτάτους  όλους: — 

4  (φ·  109  α)·  1<  Βίος  καί  πολιτεία  τον  έν  άγίοις 
πατρός  ήμων  θεοδώρου,  διαλάμψαντος  έν  ασκήσει  κατά  τήν 

λαύραν  τοΰ  άγιου  Σάββα,  εΐτα  γεγονότος  αρχιεπισκόπου 
Εδέσσης,  συγγραφείς  παρά  τοΰ  άδελφιδοΰ  αύτοΰ  Βασιλείου 
επισκόπου  ’Εμέσσης.  ” 

5  (Φ·  ι67  α).  “  Τοΰ  εν  άγίοις  πατρός  ήμων 
Θεοδώρου ’Εδε'σσης  Κεφάλαια  πρακτικά  ρ' .” 

6  (φ.  182α).  “Συλλογή  έκ  των  τον  μεγάλου 

Βαρσανουφίου,  έκτεθεΐσ α  έν  τάξει  κεφαλαίων.” 

7  (φ.  2  00  β).  “Συλλογή  έτέρα  έκ  των  τον  [Ίωάννου 
Σχολαστικού  τοΰ  τής]  Κλίμακας.” 

8  (φ.  205  β)·  “  Έτεραι  τινες  άποσημειωσεις  ψυχω¬ 
φελείς : — 

Τοΰ  άββά  Δωροθε'ου-  Του  άγιου  Διαδόχου.  Έκ  των  κεφα¬ 
λαίων  τοΰ  μεγάλου  Αντωνίου.  Τοΰ  άγιου  Ησυχίου.  Του 
άγιου  Μελετίου  τοΰ  Όμολογητοΰ  Περί  διαίτης  όλικώς.  Τοΰ 
μακαρίου  Νικήτα  τοΰ  Στηθάτου.  Τοΰ  άγιου  Ίωάννου  τοΰ 
Καρπάθου.  Έκ  τής  βίβλον  τής  καλουμένης  Κριτής  τής  αλή¬ 
θειας.  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ήμων  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου.” 

9  (φ.  2 II  α).  “  Συλλογή  έτέρα  τοΰ  έν  άγίοις 
πατρός  ήμων  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου. 

Καί  νοΰν,  καί  φρένας,  καί  ψυχήν  καί  καρδίαν 
τέρπουσιν  όντως  τέρψιν  ξένην  καί  θείαν 
τά  τοΰ  χρισοΰ  μου  πατρός  χρύσεα  έπη." 


448 


ΑΓΙΟΡΕ1ΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Ο  κώδιξ  έγράφη  διά  χα/305  Διονυσίου  μονάχου  του  Άγιαρτε- 
μίτου  μεταξύ  του  1850  καί  1860.  Κοσμείται  δέ  υπό  έπι τίτλων 
εγχρώμων. 

6373.  866. 

Χαρτ.  4.  (0,27  x  0,195).  XIX.  (0.124). 

1  (σ.  α  ).  “  Ακολουθία  τον  αγίου  Αλεξίου 
(’ Αλεξάνδρου)  του  Νει ιαίου."  (30  Α ϋγούστου). 

2  (σ.  ΐ).  “  Ακολουθία  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 

Μ  αξίμου 

τοΰ  Καυσοκαλύβη ”  (Ί αννουαρίου  13). 

3  (σ\  2 1 ).  “  Ακολουθία  τον  οσίου  πατρός  ημών 
Ακακίου  τοΰ  έν  Κλίμακι ”  {Νοεμβρίου  29). 

4  (σ·  39)·  “’Αετίου  πρεσβυτε'ρον  Κωνσταντινουπόλεως 
Εις  το  γενέσιον  του  Προδρόμου 

καί  Β απτιστοΰ  Ίωάννου,  μεταγλωττισθέν  εις  κοινήν  φράσιν.” 

5  (σ·  55)·  “Τοΰ  εν  άγιοι 5  πατρος  ημών  Αντιπάτρου 
επισκόπου  Βοατρών  Λόγο5  εΐί  τδ  γενέσιον  τοΰ  άγιου  Ίωάννου 

τοΰ  Προδρόμου  καί  Βαπτιστοΰ,  καί  εις  την  σιγήν  Ζαχαρίου  καί 
6Ϊ5  τον  ασπασμόν  της  ύπεραγίας  ένδόξου  δεσποίνης  ημών  Θεο¬ 
τόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρίας,  μεταφρασθέν  εις  άπλήν  γλώσσαν 
παρά  Γερμανού  ιερομόναχου." 

6  (σ.  7  I  )·  “  Ακολουθία  της  ανακομιδής  του  λειψάνου 
τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Μητροφάνους  αρχιεπισκόπου 

Βορωνεζίας  της  έν  Βωσσίι μ  τοΰ  θαυματουργού ”  ( Αϋγούστου  7). 

7  (σ·  95)·  11  Βιος  συνοπτικωτατος  τοΰ  εν  άγίοις 
πατρός  ημών  Μητροφάνους  αρχιεπισκόπου  Β ορωνε’ζίας  τοΰ 

θαυματουργού,  έν  φ  διατριβή  εις  την  ύπόθεσιν  της  τού  άγιου 
αύτοΰ  λειψάνου  άνακ ομιδής." 

8  (σ.  IX  ο).  “  Ακολουθία  του  εν  άγίοις  πατρος  ημών 
Μητροφάνους  'Ρώσσου,  αρχιεπισκόπου  Βορωνεζίας  τοΰ  θαυ¬ 
ματουργού”  (Νοεμβρίου  23). 

9  (σ.  145)·  “Λόγο 5  εγκωμιαστικός  εις  τον  εν  άγίοις 
πατέρα  ημών  Μητροφάνην,  τον  αρχιεπίσκοπον  Β ορωνεξίας 

καί  θαυματουργόν .” 

ΙΟ  (σ.  1 6 1 ).  “  Βίος  και  πολιτεία  τοΰ  άγιου 
ένδόξου  καί  θεοστέπτου  μεγάλου  ήγεμόνος  της  "Ρωσσίας 
Αλεξάνδρου  τοΰ  Νευαίου,  τοΰ  έν  τφ  άγγελικφ  σχήματι  Αλεξίου 
μοναχού  μετονομασθέντο ς." 

II  (σ.  184)·  “  Αόγος  εγκωμιαστικός  Νικήτα  ρήτοροβ 
εις  τόν  άγιον  ένδοξον  καί  πανεύφημον  απόστολον  Σίμωνα  τον 
Ζηλωτήν,  τόν  καί  Ναθανιηλ  όνομαξόμενον." 

Τό  μέν  ϋπ'  άρ.  1  έγράφη  διά  χειρός  Άξαρία  μονάχου  τφ 
1870,  τά  δό  ϋπ'  άρ.  2 — 10  υπό  Άνθιμου  μονάχου  τφ  1871,  τό 
δέ  ϋπ’  άρ.  11  “Έγράφη  υπό  Ναθανιηλ  ίεροδιακόνον.” 

Ό  κώδιξ  έχει  δΰο  σελιδώσεις  α — με  καί  1 — 197,  προς  δέ 
δύο  σελίδας  άνευ  άριθμήσεως. 

6374·  867. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29x0,20).  XIX.  (φ.  148). 

1.  “  1 1 ίναξ  του  βιβλίου." 

2.  “Ακολουθία  των  οσίων  και  θεοφόρων  πατέρων 
ημών  Θεοδοσίου  τοΰ  Κοινοβιάρχου,  Σάββα  πρώτου  αρχι¬ 
επισκόπου  και  Διδασκάλου  Σέρβων,  καί  Συμεών  τοΰ  πατρός 
αύτοΰ”  ( Ίαννουαρίου  11). 


Προτάσσονται  μέν  οι  Στίχοι  οϊδε’ 

Τρεις  οντες  δέεσθε  όμοΰ  Τριάδα  την  αγίαν, 

Καί  την  Παντοβασίλισσαν  Θεοτόκον  Μαρίαν, 

Τπερ  τών  εύλαβώς  υμών  Μνή μην  τελούντων  θ είαν , 
Καί  υπέρ  ου  την  ίεράν  έγραψ'  άκολουθίαν. 

Ιν’  άπ αλλάξωνται  ημάς  μελλόντων  τυρανία ς, 

Καί  κληρονόμους  δείξωσιν,  αύτών  της  βασιλείας. 

Ώ  πατέρ  Θεοδόσιε  καί  Συμεών  καί  Σάββα, 

Δέομαι  ένωτίσ ασθε  τοΰ  γεγραφότος  ταΰτα. 

Αμήν. 

'Έπονται  δ’  έν  τελεί  τάδε'  1862  Κ.  I.  X.  ό  θ.  ήμ.  δ.  π. 
τ.  Π.  Μ.  καί  τ.  Όσ.  θ.,  Σ.,  καί  Σ.  καί  π.  τ.  Άγ.  έλέησον 
κάμέ  τόν  γ ράφαντα  Κ οσμάν  τόν  κατ’  άμφω  πτωχόν. 
3·  “  Ακολουθία  τοΰ  οσίου  πατρος  ημών  Νείλου 
τοΰ  μυροβλύτου  καί  Αθωνίτου·"  (Μαίου  7). 

Έν  τόλει’  Έγράφη  τφ  1861  έτει  κατά  μήνα  Μάί'ον 
Μ[οναχ05]  Κ[οΐΓμα5]. 

4·  “  Ακολουθία  τών  άγιων  μαρτύρων  Τοβδελαά. 

καί  Κασδόας ·”  (Μαίου  29)· 

Έν  τέλει'  Τέλος.  1863. 

5·  “  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Νεκταρίου  τοΰ  νέου 
Β ρυουπολίτου,  γραφείσα  τφ  1863.” 

6.  “  Μαρτυρίου  τοΰ  άγιου  νέου  όσιομάρτυρος 
Νεκταρίου,  μαρτυρήσαντος  έν  έτει  άπό  Χριστοΰ  χιλιοστιρ 
όκτακοσιοστφ  είκοστφ,  Ιουλίου  ένδεκάτη.” 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  ή  παρούσα  ιερά  Ακολουθία 
τφ  1861  έτει  κατά  Μάί'ον.  Ου  ταΐς  άγίαις  π ρεσβείαις 
τύχω  κάγώ  ό  άμαρτωλός  γραφείς  Κοσμάς  καί  ευτελής 
ίε ροδ ιάκονος  άφεσιν  σφαλμάτων  καί  τής  βασιλείας 
τών  ούρανών.  Αμήν. 

η.  “Νικήτα  σοφού  καί  ρήτορο$  Αόγος 
διηγηματικός  καί  βίος  έγκωμιαστικός  περί  τής  άθλήσεως  καί 
εΰρέσεω ς  καί  ανακομιδής  τών  λειψάνων  τοΰ  άγιου  ένδόξου  καί 
πανευφήμου  αποστόλου  πρωτομάρτυρας  καί  αρχιδιακόνου  Στε¬ 
φάνου,  συνετέθη  δέ  παρά  τίνος  ευτελούς  ίερομονάχου  εις  ιδιω¬ 
τικήν  φράσιν.” 

Έν  τέλει'  έξ~ϊ>\θ'  φει/  ζ ~ι/θ'  υι/^λ'ω  ασξθ 
' ηε^λξνθ’υλχ  ψλχ  ξε^ξθν  λχ  ήλχι/λυ  κθ'  θονθ'  (  = 
έγράφει  διά  χιρος  θωμά  ιερομόναχου  Γερμανού  Ιουλίου  κθ' 
αωνα’). 


*6375·  868. 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,19).  XIX.  (0.226). 

1  (φ.  I  α).  “Ακολουθία  προεόρτιος  της  Αγίας 
Σκέπης  τής  Θεοτόκου,  καί  μερικαί  αναπληρώσεις  τής  ’ Ακο¬ 
λουθίας  τοΰ  άγιου  Τρηγορίου  τής  μεγάλης  ’ Αρμενίας,  πονηθεΐσα 
μέν  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  έν  μοναχοί  ς  κυρίου  Νήφωνο$  'Αγιο 
ρείτου,  άντιγραφείσα  δέ  παρά  τίνος  μονάχου,  τη  προτροπή  καί 
φιλοτιμώ  δαπάνη  τοΰ  πανοσιωτάτου  έν  ίερομονάχοις  άγιου 
καθηγουμένου  τοΰ  Ρωσσικοΰ  Κοινοβίου  κυρίου  Μακαρίου.  Έν 
άγιωνύμιρ  δρει  τοΰ” Αθω.  1888.” 

2  (φ.  29  α).  “  Ακολουθία  τοΰ  οσίου  καί  θεοφόρου 
πατρός  ημών  Ευδόκιμου  τοΰ  νεοφανούς  τοΰ  έκ  τής  ίεράς  καί 

σεβάσμιας  Μοντ/5  τοΰ  Β ατοπαιδίου,  συγγραφεΐσα  παρά  τινός 
ίερομονάχου,  δι’  έπιμελείας  καί  δαπάνης.. .Έν  Αγίιρ  δρει  τοΰ 
“ Αθω'  έν  έτει  1889.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΒΛΕΗΜΟΝΟΣ 


449 


3  (φ.  α).  “  Ακολουθία  της  μητρός  ημών 

Θεοκτίστψ  τή;  Αεσβία;,  μηρί  Χοεμβρίψ  θ',  συγγραφεΐσα 

παρά  τινο;  μονάχου,  Αι’  επιστασία;  καί  δαπάνη;... έν  Άγίψ 
"Ορει  τον* Αθω.  1889.” 

4  (φ.  88  α).  “  ’ Ακολουθία,  του  άγιου  καί  δικαίου 
Φιλαρέτου  του  ’Έλεήμονο;,  σνντεθεΐσα  μέν  παρά  τοΰ  όσιω- 

τάτου  Ιν  μ,οναχοΐ®  κυρίου  ίίηφωνοδ,  συγγραφεΐσα  δέ  παρά 
τινο;  μονάχου,  δι’  έπιστασία ;  καί  δαπάνη;... έν  Άγίψ  ’Όρει  τοΰ 
"Αθω.  ’Έν  ΐτει  1888,” 

5  (φ.  ιοί  α).  “  Ακολουθία  τ ον  έν  άγίοις  πατρός 
ημών  θεωνα,  τοΰ  πρ&τερον  μέν  άσκήσαντο;  έν  τη  τοΰ 

"Παντοκράτορα;  Ιερφ  Μονή  καί  τοΐ;  των  Ίβήρων  όρίοι;  μετά  τοΰ 
αγίου  νέου  όσιομάρτυρο;  Ιακώβου,  ύστερον  δέ  καί  ήγ ουμενεύ- 
σαντο;  έν  τη  Μονή  τη;  άγια ;  Αναστασία;,  καί  τελευταίοι» 
άρχιερατεύσαντο;  έν  τη  των  θεττάλων  προκαθεξομένη  Θεσσα¬ 
λονίκη,  συγγραφεΐσα  παρά  τινο ;  Ιερομονάχο υ’  δι’  έπιμελεία; 
και  δαπάνη;.,  .έν  Άγίψ"Ορει  "Αθω.  1890.” 

6  { φ .  ιι6α).  “  ’ Ακολουθία  του  αγίου  νέου 
όσιομάρτυρο;  ΐίαχωμίου  τοΰ  Ύώσσου,  άθλήσαντο;  έν  Ούσακίψ 

τη;  Φιλαδελφία;  τφ  μψλ'  σωτηρίψ  ’έτει  Μ αίου  β,  ημέρα  ε'  τη; 
Άναλήψεωί,  σνγγραφεΐσα  παρά  τινο ;  μονάχου,  δι’  εξόδων  καί 
δαπάνη;. ..έν  Άγίψ“θρει  τοΰ" Αθω,  έν  ’έτει  1888.” 

7  (φ.  129  α)·  α  Ανα ττληρωσις  ΐίς  την  ακολουθίαν 
τοΰ  αγίου  μεγαλομάρτυρα ;  θαλλελαίου  μηνί  Μαίψ  κ',  συγ- 

γραφεΐσα  παρά  τινο;  μονάχου,  &’  έπιστασία;  καί  δαπάνη;... 
έν  Άγίψ’Όρει  τοΰ"  Αθω,  έν  έτει  1889.” 

8  [φ.  138  α).  “  ' Ακολουθία  τον  όσιον  καί  θεοφόρον 
πατρό;  ημών  Ίωάννου  του  'Ρ ώσπου,  δ;τι $  νεωστί  Ασκήσα; 

έτελειώθη  έν  Κνρίφ  κατά  τό  1730,  Μα&υ  27,  συντεθεΐσα  μέν 
παρά  Ίηιτήψ  Νικολαΐδου  Κ αισαρέω;,  έκδοθεΐσα  δέ  εί;  τύπον 
έν  Άθήναι;  κατά  τό  1849,  τη  δαπάνη  καί  συνδρομή  των 
μαϊατόρων  τοΰ  έσναφίου  των  έν  τη  "Π,ροκοπΙψ  καϊκτσίδων.  Τά 
νυν  δέ  έπιδιορθωθεΐσα  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  Νηφ»ϊ»0§  μονάχου 
Αγιορείτου,  καί  άντιγραφεΐσα  παρά  τινο;  μονάχου,  τη  προ¬ 
τροπή  καί  φιλοτίμψ  δαπάνη. ..έν  Άγιωνύμψ “Ορει  1887.” 

9  \Φ·  Τ 5 7  β)·  “Βίο*  τοΰ  όσιον  πατρός  ημών 
Ίωάννου  'Ρώσσου.” 

ίο  {φ.  1.66  α).  “Ακολουθία  τον  όσιον  και  θεοφόρον 
πατρό;  ημών  Ιερωνύμου,  πονηθεΐσα  μέν  παρά  τοΰ  όσιωτάτου 
έν  μοναχοί;  Νηφωνος  Αγιορείτου,  άντιγραφεΐσα  δέ  παρά 
τινο ;  μονάχου,  τη  προτροπή  τε  καί  φιλοτίμψ  δαπάνη. ..έν 
Άγιωνύμψ  "Ορει.  1887.” 

11  (φ.  185  α).  “Ακολουθία  της  αγίας  ένδοξον 

καί  θεοτιμήτου  “Ολγα;,  πρώτη;  αυτοκρατορία  ση;  πασών  των 
'Ρωσσ,ιων,  σνγγραφεΐσα  παρά  τινο;  Ιερομόναχου,  δι’  έπιμελεία; 
καί  δαπάνη;. ..4ν  Άγίψ"Ορει“Αθω,  έν  έτει  1890.” 

12  (φ.  205  α)·  “  Ακολουθία  τοΰ  άγιου  ίνόαξον 

καί  Ισαποστόλαυ  μεγάλου  Αουκό;  Κιέβου  Βλαδίμηρου,  τοΰ 
καί  τάση;  γη;  'Ρωσσία;  αύτοκράτορο;  καί  φωτοδότου.  Αϋτη  ή 
Ακολουθία  μεταφρασθεΐσα  έκ  τοΰ  'Ρ ωσσικοΰ  έγένετο  ήδη  καί  εί; 
ελληνικήν  διάλεκτον  κατά  τό  ΰφο;  τη;  ελληνική ;  μελψποΐία;  εί; 
μέτρον  έορτασίμου  ημέρα;,  παρά  τοΰ  όσιωτάτου  έν  μοναχοί® 
κυρίου  ϊίηφωνοδ,  σνγγραφεΐσα  δέ  παρά  τινο ;  Ιερομονάχου  δι’ 
έπιμελεία;  καί  δαπάνη;  του  πανοσιωτάτου  κυρίου  Άνδρέου  καθη¬ 
γουμένου  τοΰ  Ιερού  'Ρ  ωσσικοΰ  Κοινοβίου,  έν  Άγίψ  “ Ορει  τοΰ 
Άθω.  1890.” 

Ό  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρό;  "Συμεών  μονάχου  Σαμιώτου  καί 
καλλιγράφου  καί  Ιακώβου  τοΰ  νεωτέρου. 

Η.  II. 


Τά  δέ  φ.  61 — 77  τοΰ  κωδικό;  καταλαμβάνει  έντυπο;  Ακο¬ 
λουθία  Συμεών  τοΰ  νέου  θεολόγου  έν  Έρμουπόλει  1877,  ήν  ϊδε 
καί  ΰπ’  &ρ.  6396  (889). 

'Έκάστη  των  χειρογράφων  Ακολουθιών  έχει  τό  έξώφυλλον 
έξωραϊσμένον  διά  καλλιτεχνικού  πλαισίου  καί  τά  έπίτιτλα 
έγχρωμα. 

6376·  869. 

Χαρτ.  4.  (0,28  χ  0,20).  XIX.  («τ.  121). 

1  (σ.  ΐ).  “Κανόνες  οκτώηχοι  είς  τον  άγιον 

καί  πανένδοξον  μεγαλομάρτυρα  καί  Ιαματικόν  ΪΙαντελεήμο- 
να  ψαλλόμενοι  πρό  τη;  λαμπρό. 5  αύτοΰ  πανηγύρεω;·  αωνθ'  ” 
(  =  1859). 

Έν  τέλει'  Μεγαλομάρτυ;  Χρίστου  πανένδοξε  Π αντε- 
λεήμον  ιαματικέ,  τ  ήν  έπιτ έλουσαν  θ  εαρέστω;  την 
λαμπράν  σου  καί  θείαν  πανήγυριν  λογικήν  σου  ποί¬ 
μνην,  σύν  αυτή  δέ  καί  τό  πεπλανημένον  σου  πρόβατον 
τό  άντιγράψαν  τά  Ιερά  σου  φσματα  ταΰτα,  Αξίωσαν 
τή;  των  ούρανών  βασιλεία;.  Αμήν,  α,ωνθ’  Μαΐου  ιξ"' 
(  =  1859).  Άντεγ  ράφησαν  τή  προτροπή  τοΰ  σεβασμίου 
ημών  Τέροντο;  Καθηγουμένου  τε  καί  Αρχιμανδρίτου 
κυρίου  Τερασίμου. 

2  (σ.  79)·  “Υπόμνημα  διηγήσεως 

μετά  προοιμίου  καί  επιλόγου  εί;  τήν  έλενσιν  τή;  ιερά;  καί 
θαυματουργόν  είκόνο;  τή 5  θεομήτορο ;  Ίεροσολυμιτίσση;  έπι- 
λεγομένη;  πρό;  τήν  έν  τφ  Άθψ  Ιερή,  Μονή  τή  'Ρ ωσσική,  τή  έττ’ 
όνόματι  τιμωμένη  τοΰ  άγιου  Μεγαλομάρτυρα;  καί  Ιαματικού 
Παντελεήμονο;.” 

3  (σ.  97)·  “  Αιηγησις  ττιρί  της  αγίας  καί  σεβάσμιας 

είκόνο;  τή;  ύπεραγία;  Θεοτόκου,  εύρισκομένη;  έν  τή  Ιερφ 

Μονή  τοΰ  Αοχειαρίου,  καί  τίνι  τρόπψ  Τοργοϋπήκοο;  δνομάσθη.” 

6377·  §7ο. 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,195).  XIX.  (β·.  90). 

1  (σ.  ΐ).  “  Κανόνες  οκτώηχοι  εις  τον  άγιον 

καί  πανένδοξον  μεγαλομάρτυρα  καί  ιαματικόν  Π αντελεήμονα 
ψαλλόμενοι  πρό  τή;  λαμπρά;  αύτοΰ  πανηγύρεω;."” 

Έν  σ.  72·  Ιίανένδοξε  μεγαλομάρτυ;  Χρίστον  ΐΐαντε- 
λεήμον  ιαματικέ,  τήν  έπιτελοΰσαν  θ  εαρέστω;  τήν 
λαμπράν  σου  καί  θείαν  πανήγυριν  λογικήν  σου 
ποίμνην,  σύν  αυτή  δέ  καί  τό  πεπλανημένον  σου  πρό¬ 
βατον  τό  άντιγράψαν  τά  ιερά  σου  φσ μ ατα  ταΰτα, 
άξίωσον  τή;  των  ούρανών  βασιλεία;.  Αμήν.  Άντε- 
γ ράφησαν  έν  έτει  σωτηρίψ  μωνθ'  Ίαννουαρίου  κθ' 
(  =  1859),  έν  τφ  κατά  τό  " Αγιον  ίρο;  ίερφ  'Ρωσσικφ 
Κ οινοβίψ  ήγουμενεύοντο;  τοΰ  πανοσιωτάτου  καί  σε¬ 
βασμίου  κυρίου  Τερασίμου.  Καί  Χειρ  Κοσμά  μονάχου. 

2  (σ.  75)·  “  Οίκοι  κατ’  αλφαβήταν 

εί;  τόν  πανένδοξον  μεγαλομάρτυρα  τοΰ  Χρίστου  καί  Ιαματικόν 
Π  αντελεήμονα.  ” 

*637 8.  871. 

Χαρτ.  4.  (0,28  χ  0,195).  XIX.  (σ.  14).. 

“Ετεροι  Οίκοι  κ8'  κατά  αλφαβήταν 

εί;  τόν  άγιον  Τίαντελεήμονα,  οϊτινε;  συνετέθησαν  μέν  έπί 
τη  βάσει  τοΰ  άρχαιτύπου,  φυλάττοντε;  τήν  σειράν  τοΰ  μαρτυ¬ 
ρικόν  αύτοΰ  βίου,  έπιδιορθώθησαν  δέ  τό  δεύτερον  μετά  πλείστη; 
έπιμελεία;.  ” 

ΚώδίΙ  κεκαλλιγραφημένο;  καί  κοσμούμενο ;  δΤ  αρχικών  γραμ¬ 
μάτων  χρυσών,  των  δέ  πλείστων  εγχρώμων. 


57 


450 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6379·  872. 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,18).  XIX.  (σ.  49). 

“  Κανόνες  παρακλητικοί  εις  τον  ημετερον 
προστάτην  πανένδοξον  μεγαλομάρτυρα  του  Χρίστου  καί 
ιαματικόν  Ιϊαντελεήμονα.” 

Έν  τέλει'  α,ωνη'  (  =  1858).  Χειρ  Άμφιλοχίου  Ιερο- 
δ ιακόνου . 

Ίδε  καί  6380  (873). 

6380.  873- 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,18).  XIX.  (σ.  45). 

Όμοιος  τω  προηγούμενα). 

Έγράφη  υπό  του  αΰτοΰ  βιβλιογράφου  Αμφιλοχίαν  ίερο- 
διακόνου  τό  αυτό  έτος  1858. 

*638ι.  874· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,195).  XIX.  (σ.  211). 

1  (σ.  ι).  “  Ακολουθία  τον  οσίου  πατρος 
Άνδρέου  του  διά  Χριστόν  σάλου"  (Μ αΐου  28). 

2  (σ.  2 6).  “  Ακολουθία  τοΰ  οσίου  πατρός  ημών 

καί  όμολογητοΰ  Μελετίου  τοΰ  Υαλησιώτου”  (Φεβρουάριου  23). 

3  (σ·  59)·  Ακολουθία  “Τοΰ  εν  άγίοις  πατρος 

ήμων  Ν ήφωνος  πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως"  ( Αύγου¬ 
στου  11). 

4  (σ.  113)·  “Ακολουθία  εις  τον  όσιον 

καί  θεοφόρον  πατέρα  ήμων  Καρσανούφιον  καί  Ίωάννην  τον 
μαθητήν  αύτοϋ.”  ε 

Έν  τέλει'  Τή  22  Απριλίου  τοΰ  1865  έτους. 

5  (σ.  ι47)·  “  ’ Αναπλήρωσες  της  ακολουθίας 
τοΰ  άγιου  Τερασίμου  τοΰ  έν  Ιορδάνη ”  (Μαρτίου  4). 

6  (σ.  1 5  I )-  “  Αναπλήρωσες  τής  ακολουθίας 
τοΰ  άγιου  μεγαλομάρτνρος  Δημητρίου”  (Νοεμβρίου  26). 

7  (σ.  154)·  “  ’ Αναπλήρωσες  τής  ακολουθίας 
τοΰ  άγιον  μεγαλομάρτνρος  Τ ρύφωνος"  (Φεβρουάριου  1). 

8  (σ.  156)·  “  Αναπλήρωσες  τής  ακολουθίας  τής 

Παρασ κενής  τής  Τυροφάγου.” 

9  (σ.  159)·  “  ΤΙαράκλησες  προς  τον  άγιον  ιερο¬ 

μάρτυρα  Χαράλαμπον." 

ίο  (σ.  I  7  ι )·  “  Μηνί  Σεπτεμβρίου  II. 

Βίο;  καί  πολιτεία  τής  όσιας  μητρός  ήμων  θεοδώρας  τής  έν 
’  Αλεξάνδρειά,  μετεφράσθη  εις  άπλήν  φράσιν  έκ  τοΰ  πρωτοτύπου 
ελληνικού,  τής  οποίας  ή  κάρα  σώζεται  έν  τφ  ίερφ  κοινοβίιρ  τοΰ 
άγιου  Παύλου  έν  τφ  δρει  τοΰ“  Αθωνος.” 

ιι  (σ.  193)·  “  Πίνα!  των  περιεχομένων.” 

12  (σ.  195)·  “  Μαρτΰριον  ωραιότατου 
καί  πανευφρόσννον  τοΰ  άγιου  ενδόξου  μεγαλομάρτνρος  Πολυ- 
εύκτου.” 

Έν  σ.  1  εντός  θυρεοΰ  διά  χρωμάτων  Τί)5  Μονής  τοΰ 
'  Αγίου  ΙΙαντελεή  μονος  τη  Ύ  ωσ σ ι κή  έπιλεγομένη.  1868. 
Κοσμείται  έν  σ.  58  ύπό  έγχρώμου  είκύνος  τοΰ  άγιου  Νήφωνος. 

6382.  875- 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33x0,25).  XIX.  (φ.  40). 
I.  “  Ύή  κξ~'  Ιουλίου.  Προεόρτια  τοΰ  Αγιου 
ΙΙαντελεή  μονος  καί  μνήμη  τοΰ  άγιου  Έρμολάου  καί  τής  άγιας 
•ενδόξου  όσιομάρτνρος  Π αρασκευής."  Ακολουθία. 


2.  “  Μι^νι  Ιουλίω  κζ  .  Μνήμη  του  άγιου 
ενδόξου  μεγαλομάρτνρος  καί  ιαματικού  Καντελεήμονος.” 

Έν  σημειώσει"  Ύαύτης  τής  ’ Ακολουθίας  ή  άναπλήρωσις 
έγένετο  έν  τψ  μωιε'  έτει  Ιουλίου  κζ~'  δτε  έτελοΰντο 
τα  έγ  καιν  ια  τοΰ  θείου  Ναοΰ  ύπό  τοΰ  </. οι  δ  ί  μου  κυρίου 
Υρηγορίου  πατριάρχου,  ώς  δηλοΰται  έκ  των  τροπαρίων 
τής  θ^ς  καί  άλλων. 

3·  “  Ττ)  κη  Ιουλίου.  Ψάλλομεν  εν  τή  Μονή 
τοΰ  άγιου  μεγάλο μάρτυρος  Υίαντελεήμονος  την  μεθέορτον 
αΰτοΰ  ακολουθίαν  μετά  των  άγιων  Αποστόλων.” 

Έν  τέλει' 

ΤΙληρώσας  εΐπον,  δόξα  σοι  τφ  Κ υρίιρ 
Καί  αΰθις  εΐπον,  δόξα  σοι  Κύριέ  μου, 

Καί  τρίτον  εΐπον,  δόξα  θεέ  των  δλων. 

Εν  έτει  σωτηρίιρ  ε/,ωλθ “  κατά  μήνα  Ιούλιον  (  =  1839). 
Ο  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρός  Διονυσίου  τοΰ  Άγιαρτεμίτου. 

6383.  876. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,29  χ  0,215).  XIX.  (σ.  109). 

1  (σ.  ΐ).  “  Ακολουθία  των  οσίων  πάτερων  ήμων 
Σέργιου  καί  Γερμανού  των  θαυματουργών  των  έν  Καλάμη 

άσκησάντων.” 

Εν  τέλει'  1857  Φεβρουάριου  6  οντος  τοΰ  σεβαστοΰ 
πατρός  ήμων  ηγουμένου  κυρίου  Γερασίμου  ίερομονάχου 
ή  παρούσα  εΐληφε  πέρας  Ακολουθία  (διά  χειρός  Κοσμά 
μονάχου). 

2  (σ.  2  I ).  “  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  νεομάρτυρος 
Κωνσταντίνου  τοΰ  έξ  Ισμαηλιτών”  (Ιουνίου  2). 

Έν  τέλει'  μωνγ'  Μαΐψ  λ'  (  =  1853)  χειρ  θωμά  τοΰ 
Γερμ. 

3  (σ·  37)·  “  Ακολουθία  των  αγίων  ενδόξων 

τριών  όσιομαρτύρων  Ευθυμίου,  Ιγνατίου  καί  Ακακίου  των 
νέων ”  (Μαίου  1). 

4  (σ.  53)·  “Εΐ?  Λι την  τής  Πεντηκοστής.” 

5  (σ·  55)·  "  Αναπλήρωσες  τής  ακολουθίας 

τών  άγιων  αποστόλων  ΙΙύτρου  καί  Παύλου,  καί  τών  δώδεκα 
(έκ  τών  έν  χειρογράφοις  σωζομένων).” 

6  (σ.  65)·  “  Ακολουθία  του  άγιου  ενδόξου 
ίερομάρτνρος  Νικήτα,  τοΰ  έν  Σέρραις  άθλήσαντα”  (  Απρι¬ 
λίου  4). 

Έν  τέλει'  αωνδ'  Μαρτίω  θ'  (  =  1854)  Χ[είρ]  θμ  (  =  θωμά). 

7  (σ.  8ο).  “  Ακολουθία  των  όσιων  και  θεοφόρων 
πατέρων  ήμων  Αθανασίου  τοΰ  έν  “Αθιρ  καί  Σέργιου  'Ρ αδω- 

νεζίας  τοΰ  θαυματουργού.” 

Κατά  τινα  σημείωσιν  Ή  άκολουθία  καί  βίος  αΰτοΰ 
μετεφράσθησαν  έκ  τής  σλαβωνικής  έν  τφ  ίερφ  'Ρωσ- 
σικφ  Κοινοβίιρ. 

Έν  τέλει  (σ.  109)  “ΙΠναξ.” 

6384.  877· 

Χαρτ.  4.  (0,28x0,205).  XIX.  (σ.  187). 

1  (σ.  ΐ).  “Ακολουθία  του  εν  άγίοις  πατρός  ήμων 
Μητροφάνους  Α'  έπισκόπου  Β ορωνεζίας  τοΰ  θαυματουργού, 

συντεθεΐσα  κατ’  έννοιαν  τοΰ  σλαβωνικοΰ  πρωτοτύπου  έν  τφ  καθ’ 
ήμάς  ίερφ  Τωσσικφ  Κοινοβίιρ,  έν  έτει  φωμζ'”  (  =  1847). 

2  (σ.  25).  “  Βίοϊ  καί  πολιτεία  τοΰ  εν  άγίοις 
πατρός  ήμων  Μητροφάνους,  τοΰ  διά  τοΰ  αγγελικού  σχήματος 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


451 


Μακαρίου  μετωνομασθέντος  Α'  έπισκόπου  Βορωνεζίας  του  θαυ¬ 
ματουργοί).  Μ εταφρασθείς  έκ  της  ρωσσικής  διαλέκτου  έν  τψ 
καθ'  ημάς  ιερή  Κοινοβίφ.” 

Έν  σ.  111·  Τέλθ5.  Χείρ  Αμφιλοχίαν  Π ατμίου  του 
έν  ίεροδιακόνοις  έλαχίστου. 

^  (σ.  II 3)·  “Τα  ελλενττοντα  της  ακολουθίας 
του  άγιου  Μητροφάνους.” 

4  (σ.  123)·  “  Κανών  εις  τον  εν  αγίοις  πατέρα 

■ημών  Ίωάννην  τόν  Χρυσόστομον,  οΰ  ή  άκροστιχίς  κατά 
άλφάβητον  έν  τε  τοΐ ς  θεοτοκίοις  Φιλόθεου  ττατριάρχου.” 

5  (σ.  133)·  “  Μηνϊ  Μαρτίου  θ'.  Μνήμη 

των  άγιων  μεγαλομαρτύρων  τοΰ  Χρίστου  Τεσσαράκοντα  των 
έν  Σεβαστείφ  μαρτυρησάντων  ”  Ακολουθία. 

6  (σ.  165)·  Βασιλείου  τοΰ  ρεγάλου  “Έγκωρ,ιον 

εΪ5  τούί  άγιους  Τεσσαράκοντα  μάρτυρας,  νυν  μεταφρασθέν  εις 
τ'ο  άπλοΰν.” 

7  (σ.  ιδί).  “Δια θήκη  των  αγίων  καί  ενδόξων 

τοΰ  Χρίστου  Τεσσαράκοντα  μαρτύρων  των  έν  Σεβαστείς ι 
τελειωθέντων." 

6385.  878. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XIX.  (0.51). 

1.  “  Μηνί  Δεκεμβρίου  ιη'.  Μνήμην  επιτελουμεν 
τοΰ  έν  άγίοις  πατράς  ημών  ιερομάρτυρας  καί  θαυματουργού 

Μοδέστου  αρχιεπισκόπου  Ιεροσολύμων.”  (Ακολουθία). 

2.  “  Βίος  καί  πολιτεία  καί  μαρτυρίαν 

τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  ίερομάρτυρος  καί  θαυματουργού 
Μ οδέστου  πατριάρχου  Ιεροσολύμων.” 

Έν  τέλει’  Έγράφη  ή  παρούσα  ακολουθία  τοΰ  έν 
άγίοις  πατρός  ημών  Μοδέστου  ίερομάρτυρος  πατρι¬ 
άρχου  Ιεροσολύμων  καί  θαυματουργού...  \  έν  τη  παν- 
σέπτιρ  καί  πανιέριρ  σκήτη  \  τής  θ εοπ ρο μήτορος  άγιας 
’Άννης  |  ή  τήδε  βίβλος  Ιερομάρτυρας  Μ  οδέστου.  |  Γέ- 
γραπται  πλείστη  έπιμελεία  όντως  \  καί  οΐ  έντυγχά- 
νοντες  ’έφρωσθε  πάντες.  Καί  Έν  ’έτει  σωτηρίψ  μωιξ' 
έν  μηνί  Μα ρτίιρ  ιζ~'  (  =  1817).  Καί  Διά  χειρός  τοΰ 
ίερομ ονάχου,  έλαχίστου  Διονυσίου  τοΰ  ' Αγιαρτεμήτη. 

*6386.  879- 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,19).  XIX.  (φ.  24). 

“  Ακολουθία  τοΰ  μικρόν  αγιασμόν 
δτε  γίνεται  μετά  τής  άγιας  καί  χαριτοβρύτου  κάρας  τοΰ 
ήμετέρου  προστάτου  πανενδύξου  μεγαλομάρτυρος  καί  ιαματικού 
Π αντελεήμονος,  καί  Κανών  παρακλητικός  πρός  αυτόν.” 

Έν  τελεί"  Χειρ  Άμφιλοχίου  Ιεροδιακόνου  μωνη' 
(  =  1858). 

Έν  αρχή  προςετέθη  λιθογραφία  τοΰ  άγιου  ΐΐαντελεήμονος. 

Ό  κώδιξ  σύγκειται  έκ  σ.  45  καί  δύο  σελίδων  &νευ  άρι- 
θμήσεως. 

6387.  88θ. 

Χαρτ.  4.  (0,275x0,19).  XIX.  (σ.  35). 

“Ακολουθία  του  μικρόν  αγιασμόν .” 

Έν  σ.  33·  Χειρ  Καλλινίκου  καί  έν  μοναχούς  έλα¬ 
χίστου,  έκ  τοΰ  'Ρ ωσσικοΰ  Κοινοβίου,  κατά  Μάρτιον 
τοΰ  1867. 


6388.  88 1. 

Χαρτ.  4.  (0,275  x0,19).  XIX.  (φ.  26). 

1.  “Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμού.” 

2.  “  Αϊτή  του  άγιον  μεγαλομάρτυρος  καί  Ιαματικόν 
Παντ  ελεημονος.  ” 

3·  “  Μακάριος  άνήρ.”  (Ψαλμ,ός  α'). 

4-  “  Μακάριος  ανηρ  ”  κτλ. 

'Η  α'  στάσις  τοΰ  α'  καθίσματος. 

5.  “  Εΰχαί  τοΰ  λυχνι κον”  (α' — ζ'). 

6.  “  Εύχαί  εις  την  λιτήν.” 

η.  “  Έιυχαί  τής  αρτοκλασίας.” 

8.  “  Εΰχαί  τοΰ  άρθρου  ”  (α' — 1/3'). 

*6389·  882. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,36x0,255).  XIX.  (σ.  102). 

1  (σ.  ι).  “  Ακολουθία  τής  υπεραγίας  Θεοτόκου  τής 
Τοργοϋπηκόου.  ” 

2  (σ.  25).  “  Μηνί' Οκτωβρίου  ιβ'.  Ακολουθία 

εις  την  σύναξιν  τής  υπεραγίας  Θεοτόκου,  την  εις  τό  έν  “Αθψ 
ιερόν  'Ρ ωσσικόν  Κοινόβιον  τό  έπ'  όνόματι  τιμώμενον  τοΰ  άγιου 
μεγαλομάρτυρος  καί  ιαματικού  Ίίαντελεήμονος,  διά  τής  έαυτής 
άγιας  καί  θαυματουργού  εικόνας,  ήτις  άνιστορήθη  έν  τη  μεγάλη 
'ΐωσσίμ  καί  κατά  βούλησιν  τής  Θεοτόκου  άπεστάλη  ένταΰθα.” 

3  (σ.  31)·  “  Ακολουθία  εις  την  θαυματουργόν 

εικόνα  τής  θεομήτορος  τής'Ιεροσολυμιτίσσης  έπιλεγομένης.” 

4  (σ.  59)·  “Ακολουθία  εις  την  θαυματουργόν 

εικόνα  τής  υπεραγίας  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μαρίας,  ήτις 

έλθοΰσα  διά  θαλάσσης  έν  θαύματι  προςορμίσθη  έν  τη  των 
’ϊβήρων  ιερή  μονή,  ημέρα  Τρίτη  τής  Διακαινησίμου,  έν  ή  καί 
Πορταίτισσα  ώνομάσθη.” 

5  (σ.  83)·  “  Ακολουθία  ανώνυμος  άναφερομενη 

εις  θαυματουργόν  εικόνα  τής  Θεοτόκου,  καί  φαλλομένη  όπόταν 
ό  προεστώς  βούλεται.” 

'Ο  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρός  Καλλινίκου  μοναχοΰ  καί  Συμεών 
μοναχοΰ  Σαμιώτου.  Κοσμείται  δ’  ύπό  έγχρωμου  εικόνας  τής 
Θεοτόκου  Τίορταϊτίσσης  των  Ίβήρων  (σ.  60),  ύπό  λιθογραφίας 
έγχρωμου  τής  Θεοτόκου  (σ.  1)  καί  λιθογραφικής  είκόνος  τής 
Θεοτόκου  “Ίεροσολυμιτίσσης  ”  (σ.  24). 

6390.  883. 

Χαρτ.  4.  (0,275x0,19).  XIX.  (0.91). 

I.  “  Αναπληρώσεις  εις  τάς  Ακολουθίας.” 

α'.  Όκτωβρίου  κτ' .  Τοΰ  άγιου  ένδόξου  μεγαλομάρτυρος 
Δημητρίου  εις  τόν  μικρόν  έσπερινόν. — β' .  Νοεμβρίου  η' .  Ή 
σύναξις  των  Αρχιστρατήγων  εις  τόν  μικρόν  εσπερινόν. — γ' .  Νο- 
εμβρίου  λ’ .  Τοΰ  άγιου  ένδύξου  αποστόλου  Άνδρέου  τοΰ  πρωτο¬ 
κλήτου  εις  τόν  μικρόν  έσπερινόν. — δ'.  Δεκεμβρίου  ιβ'.  Τοΰ  έν 
άγίοις  πατρός  ημών  Σπυρίδωνος  τοΰ  θαυματουργού  εις  τόν  μικρόν 
έσπερινόν. — ε'.  Ίαννουαρίου  α'.  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών 
Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  εις  τόν  μικρόν  εσπερινόν. — 5~'.  Ίαννου¬ 
αρίου  ια'.  Τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου  πατρός  ημών  Θεοδοσίου 
κοινοβιάρχου  εις  τόν  μικρόν  εσπερινόν  καί  άναπλήρωσις  τής 
έν  τω  Μηναίω  ακολουθίας  άτελοΰς  οϋσης. —  ζ' .  Ίαννουαρίου 
ιη' .  Τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Αθανασίου  καί  Κυρίλλου 
πατριαρχών  Αλεξάνδρειάς  εις  τόν  μικρόν  εσπερινόν  καί  άνα- 
πλήρωσις  τής  έν  τιρ  Μηναίφ  άκολουθίας  άτελοΰς  οϋσης. — 

57—2 


452 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


η' .  Τ775  Άναλήφεως  έν  τφ  μικρφ  έσπερινφ. — θ'.  Ίή  Κυριακή 
Γ'  εί$  τόν  μικρόν  εσπερινόν. — Γ.  Μαΐουη'.  Τ οΰ  άγιου  I ωάννου 
τοΰ  θεολόγου  καί  εύαγγελιστοΰ  εις  τον  μικρήν  εσπερινόν. — 
ια' .  Μ αίου  κα' .  Των  άγιων  θεοστέπτω ν  βασιλέων  Κωνσταν¬ 
τίνου  και  Ελένης  εις  τόν  μικρόν  εσπερινόν. — ιβ'.  Ιουλίου  ιζ' . 
Τ?)5  άγιας  Μαρίνης  έν  τφ  μικρφ  έσπερινφ  καί  άναπλήρωσις 
τής  έν  τφ  Μ ηναίιρ  άκολουθίας  ατελούς  οΰσης. — ιγ’ .  Ίοινλίου  κ  . 
Του  αγίου  προφήτου  Ήλιου  εις  τόν  μικρόν  εσπερινόν. — ιδ' . 
Αύγουστου  ζ~' .  Η  άγια  Μεταμόρφωσις  εις  τόν  μικρόν  εσπε¬ 
ρινόν. — ιε'.  Αΰγούστου  κθ'.  Ή  άποτομή  τοΰ  Προδρόμου  εις 
τόν  μικρόν  εσπερινόν. 

2.  “Τ£  πρώτη  Κυριακή  τον  Ματθαίου  ακολουθία 
των  όσιων  καί  θεοφόρων  Πατόρων  ημών  των  έν  τφ  δρει  τοΰ 
Αθω  διαλαμφάν των." 

3·  “  Λόγος  έγκωμιαστικός  διαλαμβάνουν 
έν  σνντομίμ  περί  πάντων  των  όσιων  καί  άγιων  Πατέρων  των 
έν  τούτιρ  τφ  άγίιρ’Όρει  τοΰ  Άθω  λαμφάντων.” 

4·  “  Τω  ~%αββάτω  της  Τυροφάγου  μνήμην 
έπιτελοϋμεν  πάντων  των  έν  ασκήσει  λαμφάντων  άγιων.” 

Ό  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρός  Διονυσίου  τοΰ  Άγιαρτεμίτου. 

6391.  884. 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,19).  XIX.  (σ.  49). 

“  Ακολουθία  εις  την  θαυματουργόν  εικόνα 
τής  ΰπεραγίας  Θεοτόκου  καί  άειπαρθένου  Μ αρίας,  ήτις  έλθοΰσα 
διά  θαλάσσης  έν  θαύματι  προςορμίσθη  έν  τή  των  Ίβήρων  ίερφ 
Μονή  ήμέρμ  Τρίτη  τής  Διακαινησίμου.  Ταΰτα  έγράφη  άπό  τόν 
’ Αξαρίαν  τόν  Κ αισαρέον  μέ  την  άδειαν  τοΰ  Καθηγουμένου  καί 
πατρός  ημών  Τερασίμου  Ιερομονάχου.” 

Έγράφη  κατά  τό  έτος  1874  έν  μηνί  Α ϋγούστιρ,  έν 
Άγίιρ  δρει  “ Αθω ,  καί  μέ  παρακάλεσιν  τοΰ  όσιωτάτου 
Αουκά  τοΰ  οικονόμου  τής  Χορμίτξσας,  δηλαδή  τοΰ 
Καμένου  όσπητίου  λεγομένου,  έκεΐ  καί  ή  άγια  είκών 
τής  Θεοτόκου. 

6392.  885. 

Χαρτ.  4.  (0,2-5  X  0,17).  XIX.  (φ.  82). 

1.  “Έν  μην'ι  Οκτωβρίου  κ.  Τοΰ  άγιου 
ένδόξου  μεγαλομάρτυρος  "Αρτεμίου.” 

2.  “Ακολουθία  τοΰ  άγιου  όσιομάρτυρος 
[ Στεφάνου  τοΰ  νέου  Χοεμβρίου  κη' .” 

Έν  σημειώσει ’  Ή  παροΰσα  ακολουθία  συνετάγη  ευλα¬ 
βείς  τή  π ρός  τόν  άγιον,  δι’  ήν  έχομεν  αύτοΰ  άγίαν 
καί  χαριτόβρυτον  κάραν,  άφιερωθ εΐσαν  τφ  ίερφ  τούτιρ 
Κοινοβίιρ  τφ  Ρ  ωσσικιρ  παρά  τής  έκλαμπροτάτης 
Αύμνης  Κ αλλιμάχη  κυρίας  Ρ ωξάνδρας  κατά  τό  ςωιε0" 
σωτήριον  έτος ’  έχει  δέ  αύτη  πάσαν  την  έν  τφ  μηναίιρ 
μετά  καί  τινων  έρανισμάτων  καί  νεωτέρων  συνθέσεων 
πρός  άναπλήρωσιν  καί  άπ άρτησιν  τελείας  άκολουθίας 
δι’  άγρυπνίαν,  δτι  έπί  σκοπφ  πρός  τοΐς  άλλοις  καί 
τφδε  ταύτην  άφοσιώσατο  τφ  ίερφ  ημών  Κοινοβίιρ,  ϊν’ 
άείποτε  γίγνηται  άγρυπνία  έν  τή  μνήμη  τοΰ  άγιου 
υπέρ  αύτής,  μνημονευομένων  καί  τών  ών  άπέστειλεν 
όνομάτων,  ώς  όράται  έν  τή  παρρησίς. 

3·  “  Δεκεμβρίου  ιη .  Τοΰ  άγιου  ένδοξου 
ίερομάρτυρος  Μοδέστον  άρχιεπισκόπου  Ιεροσολύμων  καί 
θαυματουργού.” 

Έν  τέλει·  θεοΰ  τό  δώρον  καί  Διονυσίου  άλιτροΰ  πόνος. 


Καί-  Έν  έτει  σωτηρίιρ  ςωλζ’  κατά  μήνα  Απρίλιον 
(  =  1837). 

4·  “  Τη  δ'  Κυριακή  των  νηστειών  φάλλομεν 
καί  την  άκολουθίαν  τής  άγιας  Εύβούλης  τής  μητρός  τοΰ 
ήμετέρου  προστάτου  άγιου  ΙΙα ντελεήμονος  μετά  τοΰ  όσιου  πατρός 
ημών  Ιωάννου  τής  Κ λίμακος,  ώς  τελειωθείσης  καί  τής  άγιας 
Εύβούλης  έν  τή  αύτη  ήμέρς  τή  λ'  δηλονότι  τοΰ  Μαρτίου,  έν 
η  καί  ό  όσιο ς.  Τούτου  γάρ  κανονισθέντος  παρά  τών  πατέρων 
φάλλεσθαι  έν  τή  παρούση  Κυριακή,  χρέος  απαραίτητον  συμ- 
φάλλεσθαι  καί  την  έν  τή  αυτή  ήμέρς  τελειωθέισαν  άγίαν 
Εύβούλην  παρ’  ήμών  τών  έν  τή  ιερή.  Μονή  τοΰ  ήμετέρου  προ¬ 
στάτου  υίοΰ  αύτής  άγιου  Π αντελεήμονος.” 

Έν  τέλει' 

Πληρώσας  εΐπον,  δόξα  σοι  τφ  Κυρίιρ, 

Καί  αΰθις  εΐπον,  δόξα  σοι  Κύριέ  μου, 

Καί  τρίτον  εΐπον,  δόξα  τφ  θεφ  τών  δλων. 

Έν  έτει  σωτηρίιρ  ςωλξ'  κατά  μήνα  Μάρτιον  (  =  1837). 

6393·  886. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,17).  XIX.  (0.22). 

“  Ακολουθία  εις  τό  “Αξιόν  έστι... 

Η  παροΰσα  άκολουθία  πεφιλοπόνηται  παρά  τοΰ  άοιδίμου 
Διδάσκαλον  κυρίου  Βενεδίκτου  ίεροδιακόνου  'Ρώσσου  τοΰ 
Σιμιακοΰ  εύλαβεία  τή  πρός  την  Κυρίαν  Θεοτόκον,  αιτήσει 
τών  τοΰ  Πρωτάτου  έκκλησιαστικών,  κατά  τό  ςωλη’.  Μετε- 
γράφη  έν  τφ  Άγιωνύμιρ  δρει  τοΰ  " Αθω  ςωμδ'  (  =  1844). 
Διήγησις  τοΰ  θαύματος  τοΰ  γενομένου  διά  τόν  ϋμνον  “ Αξιόν 
έστιν  υπό  τοΰ  Αρχαγγέλου  Γαβριήλ.” 

6394·  887. 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,175).  XIX.  (0.37). 

1.  “  Έν  μην'ι  Χοεμβρίου  5~'.  Αίνημην  έπιτελοϋμεν 
τοΰ  άγιου  ένδόξου  όσιομάρτυρος  Μακαρίου  τοΰ  νέου,  τοΰ  έκ 

Κίου  μέν  όρμωμένου,  έν  δέ  τφ  άγίιρ  " Ορει  άσκήσαντος,  καί  έν 
Προύση  μαρτυρήσαντος  κατά  τό  αφβ  έτος  σωτήριον.” 

2.  “Βιος  και  μαρτνριον  του  άγιου 
όσιομάρτυρος  Μακαρίου  τοΰ  νέου.” 

3·  “Τοΰ  μακαρίου  '  Ησυχίου  ττρεσβυτε'ρου 
Ιεροσολύμων  Έγκώμιον  εις  τόν  άγιον  καί  μέγαν  Αντώνιον.” 
4·  “  Εγχώριον  είς  τόν  άγιον  απόστολον 
καί  εύαγγελιστήν  Ίωάννην  τόν  θεολόγον  είς  άπλήν  φράσιν.” 
5·  “Εγχώριον  εις  τόν  άγιον  απόστολον 
καί  εύαγγελιστήν  Ίωάννην  τόν  θεολόγον.” 

6.  “  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εγχώριον 
είς  τόν  άγιον  απόστολον  καί  ευαγγελιστήν  Ίωάννην  τόν 
θοολύγον,  μεταφρασθέν  είς  τό  άπλοΰν.” 

Ύούτοις  εϋρηνται  συνεσταχωμένα  δύο  έντυπα  βιβλία,  τάδε ■ 
α  .  “  Ακολουθία  τοΰ  όσιου  πατρός  ήμών  Γερασίμου  τοΰ  έν 
τή  κωμοπύλει  Μακαριωτίσσ η,  ή  Μακρηνίτξη  τής  Δημητριάδος, 
νυν  πρώτον  τύποι 5  έκδοθεΐσα,  φιλοτίμιρ  δαπάνη  Γεωργίου  Γούστη, 
τοΰ  έκ  τής  Μακρηνίτξης.  Έν  Ίασίιρ.  1820.  Έν  τή  ελληνική 
τυπογραφία..”  Εί?  401'  σ.  40.  Αείπει  παρά  τω  Βρετώ. 

β’ .  “ Ακολουθία  τής  όσιας  μυροβλύτιδος  καί  θαυματουργού 
θεοδώρας  τής  έν  Θεσσαλονίκη.  Μετατυπωθεΐσα  συνεργεία  μδν 
καί  επιμέλεια  τών  κυρίων  έπιτρόπων  Μ.  Αθανασίου  καί  Π. 
1 1 αττττα δοττοϊ/λου,  καί  φι/λου  τών  Ιερέων  τοΰ  ναοΰ  τής  όσιας 
σακκελίων  Θεσσαλονίκης  καί  Πέτρου  έφηριερίου.  Έν  θεσσα- 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


453 


λονίκη.  Τυπογραφείου  Κυριάκου  Αορξηλοβίτου.  1853.”  Είϊ 
4ον  σ.  53. 

Τά  έντυπα  έκόπησαν  υπό  του  βιβλιοπηγοΰ  έκ  του  μείζονος 
αυτών  σχήματος  εις  τό  του  κωδικός  μικρότερου. 

6395·  883. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31  χ  0,22).  XIX.  (φ.  45). 

1  (φ.  I  α).  “  Μηνί  Οκτωβρίου  α  .  Ή  άνάμνησις 
τής  άγιας  "Σκέτης  τής  ύπεραγίας  δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου.” 

Ακολουθία). 

2  (φ.  17  “)·  “Έν  μηνι  Νοεμβρίου  5~'.  Μνήμην 

έτιτελοΰμεν  τοΰ  άγιον  ενδόξου  όσιομάρτυρος  Μακαρίου  τοΰ 
νέου ,  τοΰ  έκ  Κ ίου  μέν  δρμωμένου,  εν  δέ  τω  Άγίω  δρει  άσκή- 
σαντος,  καί  έν  ΙΙρούση  μα ρτυρήσαντος  κατά  τό  μφί,’  έτος 
σωτήριον .” 

3  (φ.  24  α)·  “  Βιος  και  μαρτυρίου 
τοΰ  όσιομάρτυρος  Μακαρίου  τοΰ  νέου.” 

4  (φ.  29  α)·  “  Μηνί  "Σεπτεμβρίου  κ'.  Μνήμη 

τοΰ  άγιου  ενδόξου  μεγαλομάρτυρας  Ευσταθίου  καί  τής  συνοδίας 
αϋτοΰ.” 

5  (φ.  42  α)·  “  Έγκωμιον  είς  τον  άγιον  μεγαλο¬ 

μάρτυρα  Ευστάθιον.” 

Έν  φ.  29 β·  Έγράφη  διά  χειρός  θωμά  ίερομονάχου 
τοΰ  Υερμανοΰ’  έτος  αωνβ'  Φεβρουάριου  ιη'  (  =  1852). 

6396.  889. 

Χαρτ.  4.  (0,265  χ  0,19).  XIX.  {φ.  55). 

1.  “  Ακολουθία  του  οσίου  θεοφόρου  πατρός 

ημών  Ακακίου  τοΰ  έν  τή  Σκήτη  τών  Κ αυσοκαλυβίων  άσκή- 
σαντος.  Άντιγραφεΐσα  έξ  έτέρας  αρχαίας  παρά  τίνος  μονάχου 
προτροπή  τε  καί  φιλοτίμιρ  δαπάνη  τοΰ  πανοσιωτάτου  έν  ίερο- 
μονάχοις  καί  αρχιμανδρίτου  τοΰ  ίεροΰ  'Ρ ωσσικοΰ  Κοινοβίου  τοΰ 
άγίου  ΙΙαντελεήμονος  κυρίου  Άνδρέου.  Εν  Άγιωνύμω  'Όρει. 
1893.” 

Διά.  χειρός  Συμεών  μοναχοΰ  καλλιγράφου  Σαμιώτου. 

2.  “Ακολουθία  τοΰ  άγίου  και  δικαίου  τριήμερου 
φίλου  τοΰ  Χριστού  Ααζάρου ,  είς  τήν  ανακομιδήν  τοΰ  άγίου 

αύτοΰ  λειψάνου,  έν  ή  περιέχει  καί  οίκους  κατ’  άλφάβητον  είκοσι 
καί  τέσσαρας,  καί  παρακλητικόν  κανόνα.  Συγγραφεΐσα  παρά 
τίνος  ίερομονάχου  δι’  έπιμελείας  καί  δαπάνης  τοΰ  πανοσιολογιω- 
τάτου  έν  ίερομονάχοις  άγίου  Καθηγουμένου  κυρίου  Άνδρέου,  τοΰ 
ίεροΰ  'Ρ  ωσσικοΰ  Κοινοβίου  τοΰ  άγίου  ΙΙαντελεήμονος,  εν  Άγ  ίω 
δρει’Άθω,  έν  έτει  1891.” 

Διά  χειρός  Ιακώβου  ίερομονάχου  τοΰ  νεωτέρου. 

Τούτοις  εϋρηνται  συνεσταχωμένα  δύο  έντυπα  βιβλία,  τάδε· 
α'.  “ Ιερά  άκολουθία  τοΰ  άγίου  ενδόξου  μεγάλο μάρτυρος 
"Νεοφύτου,  ψαλλομένη  τή  κ'  Ίαννουαρίου.  Τό  δεύτερον  νΰν 
έκδίδοται  δαπάναις  τοΰ  παναγιωτάτου  οίκουμενικοΰ  πατριάρχου 
Νεοφύτου  Η'  τοΰ  άπό  Νικο πόλεως,  μεταφρασθείσα  έκ  παλαιοΰ 
χειρογράφου  τοΰ  Άγιου  “Ορους.  ’Εν  Κωνσταντινουπύλει.  1892. 
Έκ  τοΰ  πατριαρχικού  τυπογραφείου.”  Ει$  4°"  σ.  19. 

β’.  “Άκολουθία  είς  τήν  μνήμην  τοΰ  όσιου  καί  θεοφόρου 
πατρός  ημών  Συμεών  τοΰ  νέου  θεολόγου.  Μηνί  ’θκτωβρίου 
δωδεκάτη,  συντεθείσα  μέν  παρά  τοΰ  έν  μοναχοΐς  Νικοδήμου 
Άγιορίίτου  τοΰ  θεοσεβεστάτου  διδασκάλου.  Έν  Έρμουπόλει 
Σύρου.  1877.”  Είς  4°"  σ.  34. 


6397·  89°· 

Χαρτ.  4.  (0,255  X  0,18).  XIX.  (φ.  50). 

1.  “  Απρίλιον  ιζ'.  Ακολουθία  τοΰ  εν  άγιοι 5 

πατρός  ημών  Μακαρίου  αρχιεπισκόπου  Κόρινθου,  τοΰ  Ν οταρά, 

π ονηθεΐσα  παρά  Νικηφόρου  ίερομονάχου  τοΰ  Χίου.” 

2.  “  Βίος  καί  πολιτεία  τον  εν  άγίοις  πατρός 

ημών  Μακαρίου  αρχιεπισκόπου  Κ  ορίνθου  τοΰ  Ν  οταρά,  συγ¬ 
γραφείς  ύπό  αοιδίμου  ιεροδιδασκάλου  κυρίου  Αθανασίου  τοΰ 
Παρίου.” 

Ό  κώδιξ  έγράφη  διά  χειρός  Διονυσίου  τοΰ  Άγιαρτεμίτου. 

6398.  891. 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,18).  XIX.  (σ.  113). 

“  ’ Απολυτίκια  καί  κουδάκια 

μή  υπάρχοντα  έν  τφ  Ώ  ρολογ  ίω.  Άντιγραφεΐσα  έξ  αρχαίων 
παρά  τίνος  μοναχοΰ,  τή  προτροπή  τε  καί  φιλοτίμιρ  δαπάνη  τοΰ 
άγιου  Αρχιμανδρίτου  κυρίου  Άνδρέου,  καί  χρησιμεύοντα  διά  τό 
Καθολικόν  τοΰ  ίεροΰ  Κοινοβίου  τοΰ  άγίου  ΙΙαντελεήμονος  τοΰ 
Ρ  ωσσικοΰ.  ΈνΆγιωνύμιρ’Όρει.  1893.” 

Έγράφη  διά  χειρός  Συμεών  μοναχοΰ  Σαμιώτου. 

6399·  892. 

Χαρτ.  4.  (0,255x0,18).  XIX.  (σ.  52). 

“  Ακολουθία  τον  άγίου  έλεον,  ψαλλόμενη 

ύπό  έπ τά  ιερέων  συναχθέντων  έν  έκκλησή ι,  ή  έν  οϊκιρ.” 

Έγράφη  διά  χειρός  Συμεών  μοναχοΰ  Σαμιώτου. 

δφΟΟ.  893· 

Χαρτ.  4.  (0,285x0,205).  XIX.  (σ.  49). 

1  (σ.  ΐ).  “ Ακολουθία  είς  τον  αρχάριον  ρασοφο- 
ρονντα.” 

2  (σ.  5)·  “Ακολουθία  τον  μεγάλου  καί  αγγελικόν 
Σχήματος.” 

Έν  τέλει’  αωνθ'  Φεβρουάριου  ιβ'  (  =  1859).  Τόλοϊ. 
Δόξα  σοι  ό  θεός.  Χειρ  Αμφιλοχίαν  τοΰ  έν  ίερο- 
διακόνοις  έλαχίστου. 

64ΟΙ.  894· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,17).  XIX.  (σ.  86). 

“  Ακολουθία  τοΰ  εξοδιαστι κον  τών  μοναχών. 

Συγγραφεΐσα  παρά  τίνος  ίερομονάχου.  Δι’  έπιμελείας  καί 
δαπάνη  τοΰ  πανοσιωτάτου  Καθηγουμένου  κυρίου  Άνδρέου,  τοΰ 
ίεροΰ  Έ ωσσικοΰ  Κοινοβίου.  Έν  Άγίι ρ  δρει" Αθω.  1890.” 

Διά  χειρός  Ιακώβου  ίερομονάχου  τοΰ  νεωτέρου. 

’Ίδε  καί  6402  (895). 

6402.  895· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,17).  XIX.  (σ.  86). 

" Ομοιος  τω  ανωτέρω. 

Διά  χειρός  Ιακώβου  ίερομονάχου  τοΰ  νεωτέρου. 

6403.  896. 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,185).  XIX.  (σ.  42). 

“  Τω  άγίω  καί  μεγάλω  Σαββατω  Τροπάρια  εγκώμια.” 

Έν  τέλει'  Τό  δό  θειρ  ημών  δόξα  αωλ^',  Απριλίου 
ιζ~'  (  =  1837).  Διά  χειρός  Διονυσίου  τοΰ  Άγιαρτεμήτη. 

’Ίδε  καί  6404  (897). 


454 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6404.  §97- 

Χαρτ.  4.  (0,265x0,185).  XIX.  (σ.  42). 

Ο/χοιος  τω  ανωτέρω. 

Διά  χειρός  τον  αντον  Διονυσίου  τοΰ  Άγιαρτεμίτου. 

6405.  898. 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,155).  XIX.  ( φ .  10). 

“  Κανών  της  αγίας  και  μεγάλης  Κυριακές 

τον  Πάσχα,  -ήτοι  λαμπροφόρου  ’ Αναστάσεων  Κνρίον.  Ποίημα 
6ντα  τοΰ  έν  άγίοις  πατρός  ημών  Ίωάννον  τοΰ  Δαμα¬ 
σκηνού.” 

Έν  τέλει'  Χειρ  Κωνσταντίνον  Σιμωνίδου.  1841. 
Μαρτίου  27. 

“Ιδε  καί  6406  (899),  6407  (900). 

6406.  899· 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,17).  XIX.  (σ.  22). 

Ίωαννου  τοΰ  Δαμασκηνόν  “  Κανών  τής  αγίας 

καί  μεγάλης  Κυριακής  τον  Πάσχα,  ήτοι  λαμπροφόρου  Ανα¬ 
στάσεων  τοΰ  Κυρίου .” 

Έν  τέλεΐ’  Χειρ  Καλλινίκου  μονάχου. 

"Ιδε  καί  6407  (900).  Έστι  δέ  άπόγραφον  τοΰ  6405  (898)  ών 
καί  6  κωδιξ  6407  (900). 

6407.  9°°· 

Χαρτ.  4.  (0,25  χ  0,17).  XIX.  (σ.  22). 

'  Ομοιος  τω  ανωτέρω. 

Διά  χειρό 5  τον  αντον  Καλλινίκου  μονάχου.  “Εστι  δέ  07Γ0- 
γραφον  τοΰ  6405  (898)  ώ?  καί  ό  κωδιξ  6406  (899). 

*64θ8.  901· 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,20).  XVIII.  (0.  206). 

Πα7ταδικη  ( Ανθολόγων). 

Έν  φ.  206/3-  Γ έγ ραττται  καί  τέλος  ή  ιταροΰσα  εΐληφε 
παρά  Τερμανοΰ  μέν  Ιερομονάχου  τον  ίκ  της  μονής 
της  άγιας  Τ ριάδος,  της  έν  τιρ  Όλύμπιρ  δι’  άρχαιτύπων 
δέ  Έυζαντίους  καί  ιδιοχείρου  τοΰ  παπά  κύρ  Αθανασίου 
τοΰ  έν  τιρ  Γ  α  λ  α  τ  (ΐ  έν  έτει  χιλιοστιρ  έπτακοσιοστιρ 
τ  ριακοστιρ  τετάρτιρ  έν  μηνί  Δε κεμβ ρίω  Τα  (  =  1734). 
Ερρωσ^ε  τοίνυν  οι  έντυγχάνοντες  καί  μου  μνείαν 
ποιήσθε  τον  γ  ράφαντος  διορθώνοντες  τε  καί  άπερ  ώς 
&νθ ρωπος  ήμαρτον  εις  γάρ  μόνος  ό  θεός  αναμάρτητος. 
Έν  τέλει  δ’  έτέρα  σημείωσις'  Καί  ή  παροΰσα  Παπ·αδική 
ήγοράσθη  παρά  τοΰ  Παναγιώτη  τον  έπίκλιν  Μ  ουρά- 
τογλου'  καί  έδόθη  τιρ  υίιρ  αύτιρ  ΤΙασκαλάκη. 

Έν  άρχή  κόσμημα  διά  κινναβάρεως. 

6409.  902· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,15).  XIX.  (0.  149). 

Παπαδικη  (Ανθολόγων). 

Έν  τέλει'  “Η  μέν  χειρ  έγραφε  μέλει  φθαρήναι  τά 
δέ  γραφώμενα  μένουσιν  α ίωνίως'  ό  γράφας  Φώτιως 
Άντωνιάδης  έν  τη  χώρμ  Τ ξορλλοΰ  αωκβ'  Ιουλίου  5 
(=1822)·  καί  έδώθη  εις  χεΐρας  τοΰ  Μηχαήλ  τοΰ  έκ 
Γάννον  καί  Χώρας  Ενστρατίον. 


6410.  9°3· 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,24x0,18).  XIX.  (φ.  498). 
Πα7ταδικη  (Ανθολογίας  Ύόμ.  Ε '). 

Έν  τέλει’  Τελοϊ  αωμ'  (  =  1840).  Καί  τόδε  ξύν  τοΐς 
άλλη5  πέφυκεν  εις  τον  όσιότατον  κύριον  Ευγένιον 
Ρώσσον,  καί  άντιπ ρόσωπον  τοΰ  άγιου  ηγουμένου  εις 
την  κοινώτητ α  των  Καρύων. 

*64ΐι.  9°4· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,15).  XIX.  (φ.  288). 
Ανθολογία. 

Έν  αρχή  κόσμημα  διά  κινναβάρεως. 

6412.  9°5· 

Χαρτ.  8.  (0,19  χ  0,14).  XVIII.  (φ.  138). 

1.  Γερμανόν  Νέων  Πατρών  Ανθολογία  τον  Στιχη- 
ραρίον  (Δοξαστάριον). 

2.  Τον  αντον  Έτερα  ανθολογία  τον  2τιχηραριον. 

*64ΐ3·  9°^· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,15).  XIX.  (φ.  368). 
Ανθολογία  ήτοι  νεα  ΙΊαπαδική. 

Έν  φ.  364/3·  Έγράφη  ή  παροΰσα  ανθολογία  παρά 
τοΰ  μούσι κολογιωτάτου  κυρίου  Τ ρηγορίου  Ααμπαδαρίον 
τής  τοΰ  Χριστοΰ  μεγάλης  έκκλησίας  μέχρι  των  πα- 
σαπνοαρίων  τοΰ  Ευαγγελίου  από  δέ  τούτων  άχρι 
τέλους  παρ'  έμοΰ  θεοκλήτου  ίεροδιακόνου  τοΰ  Πελο- 
ποννησίου  έν  έτει  μωιζ~'  κατά  μήνα  Ιουνίου  (  =  1816). 

Έν  αρχή  είκών  τον  προφήτου  Ααβίδ  διά  χρωμάτων  καί 
χρυσοΰ. 

64ϊ4·  9°7· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,165).  XVIII.  (0.254). 
“  Ίίτιχηράρων  καλόφωνον  ποιηθέν 
παρά  κύρ  Γερμανόν  άρχιερέως  Νέων  Πατριόν.” 

6415.  9οδ· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,16).  XVIII.  (φ.  302). 
Έτιχηράριον. 

“Ε φθαρται  δλως  ΰφ'  υγρασίας. 

6416.  9°9· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  (0.144). 

1.  Αοζαστάρων  Ιάκωβον  ττρωτοψάΧτον. 

2.  Κεκραγάριον. 

*64ΐ7·  910· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (0.317). 

1.  Άναστασιματάρων  είρμολόγιον 
Πέτρον  Λαμτταδαρίον  τον  ΠελοτΌννησίον. 

2.  Τον  αντον  Δοξασταριον. 

Τά  0.  16,  22,  70  καί  175  φέρουσι  κοσμήματα  έγχρωμα. 

6418.  911· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XIX.  (0.147). 
"Δτνχηράρων  Χρνσάφον  τον  νέον 

έξηγηθέν  κατά  τον  νέον  τρόπον  παρά  Γρηγορίον  Λαμιτα 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


455 


6419·  912· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,15).  XIX.  (φ.  185). 
Πολυέλεοι  Ίωάννου  τοΰ  πρωτοψάλτου  τής  μεγάλης 
εκκλησίας. 

6420.  9χ3· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,16).  XIX.  {φ.  168). 
Ιακώβου  τοΰ  πρωτοψάλτου  Αοζαστάριον 
ίξηγηθέν  παρά.  Χουρμουζίου. 

*642Ι .  9ζ4· 

Χαρτ.  8.  (0,24x0,18).  XIX.  (0.  192— σ.  383). 
Ώροςόμοια  των  εορτών. 

Κοσμείται  ύπό  εγχρώμου  κοσμήματος  εν  τή  αρχή. 

Ή  σ.  363  γέγραπται  κατά  λάθος  δίς. 

*6422.  9τ5· 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,155).  XIX.  (0.103). 
Ανθολόγιου. 

Έν  τή  άρχή  κόσμημα. 

6423.  9χ6· 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145),  XIX.  (0.38). 
Ακολουθία  τον  άγιον  ΐίαντελεημονος  και  ετερων 
αγίων.  Μετά  φωνων. 

6424.  9τ7· 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,175).  XVIII.  (0.207). 
Έιρμολόγιον  Πέτρου  τοΰ  Βυζαντίου  νφος  σύντομον. 

6425.  9ι8· 

Χαρτ.  8μέγ.  (0,24x0,165).  XVIII.  (0.58). 
Έιρμολόγιον  σύντομον  Πε'τρου  Λαμπαδαρίου. 

6426.  9ι9· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,125).  XVII.  (0.  130). 
Ανθολόγιου  Κοοτμά  τοΰ  Μακεδόνο$  φάλτον  ’ϊβηρίτον. 
Έν  0.  47 β'  +  Τό  παρόν  βιβλίον  μετά  την  άποβίωσίν 
μου  μενέτω  εις  τό  καθολικόν  έν  ένί  των  χορών  έν 
τή  ιερά  και  βασιλική  μεγίστη  λαύρμ  των  Ίβήρων 
δςτις  δέ  βουληθείη  μετασαλεϋσαι  αυτό,  έστω  ή  μερίς 
αύτοΰ  μετά  ’ΐούδα  τοΰ  π ροδότου  καί  πάντων  των 
λοιπών  ίεροσύλων.  Εί?  τούς  1687.  Ό  έν  μουσικοΐς 
έλάχιστος  Κοσμάς  ό  Μ ακεδών. 

6427.  92°· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XIX.  (0.288). 

1 .  ’Αναστασιματάριον  Χρυσ-άφου. 

2.  Τοΰ  αυτοΰ  Στιχηράριον  νεον  καλούμενου. 

6428.  921· 

Χαρτ.  8.  (0,22  χ  0,15).  XIX.  (φ.  173). 
Έιρμολόγιον. 

6429·  922· 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,15).  XVIII.  (0.112). 
Είρρ,ολόγιον  καλοφων ικον  Γρηγορίου  Λαμπαδαρίου. 
Έκ  των  τοΰ  παπά  Αεοντίου. 


6430.  923· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,15).  XVIII.  (0.  358). 

Ανθολόγιου. 

6431·  924· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,13).  XVIII.  (0.132). 

Έαταβασίαι  (Έιρμολόγιον)  Πέτρου  Λαμπαδαρίου. 

*6432·  925· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XVIII.  (0.272). 

Έιρμολόγιον. 

Έν  αρχή  κόσμημα,  έν  δέ  μέσιρ  τφ  κώδικι  αί  άρχαΐ  έκάστου 
τροπαρίου  φέρουσιν  ώί  κόσμημα  διάφορα  φυτά. 

*6433·  926· 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,16).  XVIII.  (0.  4). 

Έκ  τής  ακολουθίας  τον  άγιον  πρωτομάρτυρας 

καί  αρχιδιακόνου  Στεφάνου. 

Πλήν  τεσσάρων  φύλλων  τά  λοιπά  άγραφα  έν  τω  κώδικι. 

Έν  αρχή  κόσμημα  έγχρωμον. 

6434·  927· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,165).  XVIII.  (0.218). 

Α  ναστασιριατ  άρ  ι  ου. 

6435·  92*· 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,145).  XIX.  (0.  276). 

Συλλογή  διαφόρων  ποιημάτων 

άναγομένων  εις  τον  δρθρον  καί  την  λειτουργίαν. 

Φέρει  χρονολογίαν  1827. 

Έκ  των  τοΰ  μακαρίτου  γέροντας  Ίλαρίωνος. 

*6436·  929· 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,15).  XVIII.  (0.  92). 

Ειρμολυγιον  Πέτρου  Λαμπαδαρίου. 

Έν  αρχή  κόσμημα  έγχρωμον. 

6437·  93°· 

Χαρτ.  8.  (0,20  χ  0,15).  XIX.  (0.  103). 

Αναστασιματάριον  Πε'τρου  Πελοποννησίου. 

Έν  0.  96/3·  Τέλοί  τοΰ  ’ Κναστασιματαρίου  έν  νίσω 
"Ύδρα  1824  Ιουνίου  20'  περιέγράφη  περί  εμοΰ  Γερα¬ 
σίμου  μοναχοΰ. 

6438·  931· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XIX.  (0.  117-σ.  42  + 146  + 12  + 159). 

Αοζαστάριον. 

Αιήρητα ι  εις  τόμους  δύο. 

Έν  τφ  τέλει  τοΰ  ΙΙίνακος  τοΰ  Β'  τόμου  διά  κινναβάρεως 
“Δοξαστικά  κατ’  ήχον  μελοποιηθέντα  καί  παρ’  έμοΰ  τοΰ  ίδιου 
γράψαντος  Ματθαίου  Β[ατοπεδινοΰ]...Καί  έν  δόξα  καί  νυν  των 
άποστίχων  τής  θείας  Άναλήψεως.”  Καί-  Δόξα  τφ  άγίιρ 
θεφ  άπειράκις  δόξα  σοι'  τφ  βοηθήσαντι  με  γράψε 
καί  ταύτην  τήν  βίβλον  έπί  τό  τέλος  τής  ζωής  μου' 
εϋχεσθαι  δέ  παρακαλώ  πρός  Κύριον,  τοΰ  έλεήσε  μαι 
τόν  αμαρτωλόν,  ο ΐ  έν  αυτή  ψάλλοντες : — Έν  δέ  0.  137 
έν  τφ  Β'  τόμφ'  Ύέλος  καί  τφ  θεφ  δύξα'  τφ  συντελεστή 
των  καλών  θεφ  χάρις. 


456 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


Τόν  δακτύλοι ς  γ ράψαντ α  τόν  κεκτ ημένον, 
τόν  τ'  έμελώς  άδοντα  έν  τφ  παρόντι, 
φύλατε  τούς  τρεις,  ή  Τ ριάς  τριςολβία; — 

'Η  μεν  χειρ  ή  γ ράψασα  σήπεται  χώμα, 
τα  δέ  γ ραφέντα  μένουσιν  εις  τόν  αιώνα:— 
’Αντεγ  ράφησαν  άπαντα  τα  παρόντα  δοξαστικά  τον 
άποστίχου  του  Χουρμουζίου  χαρτοφύΧακο ς,  παρ'  έμοΰ 
του  έν  μοναχούς  ελάχιστου  Ματθ  αίου  Β[ατοπεδινοΰ] 
μετά  πλείστης  έπιμελείας  και  κόπου  ού  μικρού  (διά 
τε  το  7 ε’ιρας  και  τάς  άσθενίας  μου),  δι'  αίτήσεως  του 
πανοσιομουσικολογιωτάτου  κυρίου  Άνθιμου,  του  καί 
ζωγράφον  άρίστον.  "Αμα  καί  αύταδ  έλφου  αύτοΰ,  ίερο- 
διακόνου  κύρ  Ιακώβου ·  παρακαλώ  δέ  υμάς,  καί  τούς 
μετ’  αυτόν  έντυγχάνοντας  'ίνα  εϋχεσθαι  πρός  Κύριον 
του  έλεήσαι  με  τόν  άμαρτολον,  έν  τή  φοβερρ  ήμέρρ 
της  κρίσεως.  Καί-  ’ Αντεγ ράφησαν  δέ  έν  έτη  σωτηρίιρ 
χιλιοστό,  οκτακοσιοστό,  τεσσαρακοστό  έκτο  κατά 
μήνα  Σεπτέμβριον. 

Αί  σ.  140 — 146  άγραφοι. 

Ίδε  καί  6534  (1027). 

*6439·  932· 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,165).  XVIII.  (φ.  419). 

Ίίτιχηράρων. 

Έν  τέλει'  1808·  έτοΰτω  τω  ζηχηράρη  είναι  των 
παπά  ΙΙαρθ ένιον  ΆΙπατζη  κοβήτη  έχη  αγορά  άςσλάνια 
1022  413.  Κοσμείται  ύπό  τινων  έπιτίτλων  έγχρωμων. 

*644θ.  933- 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,165).  XVII.  (0.244). 

X.  “  Δοξασταριον  τον  ολον  ενιαυτόν 

καλλω πισθέν  παρά  Γερμανού  άρχιερέως  Νέων  Πατριόν.” 

2.  Έι'ιρμολογων. 

Κοσμείται  έν  φ.  Ια,  130/3,  175/3,  177α,  192/3,  193α, 
214  α  καί  244  α  ύπό  κοσμημάτων  εγχρώμων . 

6441.  934· 

Χαρτ.  8.  (0,235x0,16).  XIX.  (0.136). 

Ανθολογία. 

Έν  τέλει'  Τα  ε'ν  τη  βίβλιρ  ταύτη  άπαντα  μετε- 
φράσθησαν  έκ  της  έξηγήσεως  Πέτρου  τού  Βυζαντίου 
παρά  του  διδασκάλου  της  κοινής  του  Γένουϊ  μουσικής 
σχολής  του  νέου  συστήματος  κατά  τόν  νέον  έκδοθέντα 
τρόπον  κυρίου  Γρηγορίου  τού  Λαμπαδαρίου  καί  έσημειώ- 
θησαν  παρ’  έμοΰ  Αντωνίου  τον  Κυπρίου  τοΰ  καί  φοιτη- 
τοΰ  αύτοΰ  έκ  του  πρωτοτύπου  διά  π ροςταγής  τής  αύτοΰ 
μουσικολογιότητος  έν  έτη  1818  έν  μηνίΊανουαρίιρ. 

6442.  935- 

Χαρτ.  8.  (0,215x0,15).  XVIII.  (0.84). 

Αοζαστάρια  Τριωδίου  καί  Πεντηκοσταρίου 

τοΰ  Ιάκωβου  πρωτοψάλτου  έξηγηθέντα  παρά  Χουρμουζίου. 

Τά  0.  63 — 78  άγραφα. 

6443·  936· 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,175).  XVIII.  (0.395). 

1.  Στι χηράριον. 

2.  Οκτώηχος. 

Έν  0.  393(3-  Ταπεινόϊ  Χεό0υτο5  ίεροδιάκονος  'Ξ,ηρο- 
ποταμινό ς  έκ  'Ρ εδεστοΰ  αψιη'  Όκτωβρίου  ιη'  (  =  1718). 
Όμοια  σημείωσις  καί  έν  φ.  5  α. 


6444·  937- 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,14).  XIX.  (σ.  200). 
Ανθολόγων. 

Διά  χειρός  Μητ  ροφάνους  μοναχού  τοΰ  Σαμιώτου  περί 
τό  1880. 

Αί  σ.  131 — 198  άγραφοι. 

Συνεσταχωμέν η  εΰρηται  έντυπος  “Κρηπίς  Στεφάνου  Δαμ 
παδαρίου.  Έν  Κωνσταντινουπόλει.  1875.” 

6445·  933· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,14).  XVII.  (0.294). 

%τιχηράριον. 

Έν  0.  292  α'  Κυροΰ  Ίωάννου  Σεβαστού  καί  δομε- 
στίκου  'Ρόδου.  Έν  δέ  φ.  294  β  σφραγίς  παριστώσα  την 
Θεοτόκον,  πέριξ  δ’  έχουσα  την  επιγραφήν  Ίωάνης  χαρτο- 
φοιλακας  1616. 

Ό  κώδιξ  ελλιπής  τής  άρχής. 

6446.  939· 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVII.  (0.257). 

Σ,τιχηράριον. 

Έν  τέλει’  +Έτελειώί?·>7  τό  παρόν  Στιχηράριον  διά 
χειρώς  καμοΰ  Ιωσήφ  ίερομονάχου  έν  τή  έπαρχίμ  τής 
II ρωϊκονίσου  έν  νύσω  καλουμένη  Κ ούταλην  έπί  έτος 
από  Χρίστου  αχί,γ'  έν  μηνί  Ιουνίου  (  =  1693). 

6447·  940. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,14).  XVIII.  (0.143). 

1.  Ανθολόγων. 

2.  Καταβασίαι. 

6446·  941· 

Χαρτ.  8.  (0,185x0,13).  XIX.  (0.107). 

Ανθολόγων. 

Γέγραπται  περί  τό  1880  διά  χειρός  λίητροφάνους  μονα¬ 
χού  Σαμιώτου. 

6449·  942. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18  χ  0,14).  Χ\7ΗΙ.  (φ.  68). 

“  [Ά]ι  αστασι/χατάριον  μετά,  των  κεκραγαρίων 

συν  θειρ  άγίω  πολλά  ωφέλιμον  εις  ψάλτην  όποΰ  αγαπά  νά 
ψάλη  εύμορφον  χύμα,  τώσον  τά  αναστάσιμα  ωσάν  καί  τό 
στιχαιράριον.  Ψάλεται  δέ  χύμα  ναία  σήνθεσις  έμοΰ  ταπεινού 
Κυριάκου  Κουλιδά$  τοΰ  Χαυπλιοτη.” 

Έν  αρχή  καί  τέλει  σημειώσεις  γεγ ραμμένοι  τουρκιστί. 

*6450·  943· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,185x0,13).  XVIII.  (0.76). 

Είρ/αολόγιον  όλου  τοΰ  ενιαυτόν  Πέτρου  τοΰ  Βυζαντίου. 

Έν  άρχή  κόσμημα  έγχρωμον. 

6451·  944· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18x0,125).  (0.171). 

Αναστασιματαρων . 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


457 


6452-  945· 

Χα ρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,135).  XIX.  (0.160). 
Ανθολόγων. 

Έν  0.  Ια  φέρεται  ή  χρονολογία  1824,  έν  δε  0.  158α-  1836. 

*6453·  946. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18  χ  0,12).  XVIII.  (0.  196). 
Ίί,τιχηράρων  Χρυσ-άφου  τον  νέου. 

Έν  αρχή  κόσμημα  έγχρωμον. 

6454"  947· 

Χαρτ.  16.  (0,175x0,125).  XVII.  (0.200). 

1.  Αναστασιματάριον  Χρυσάφου. 

2.  Ανθολόγων. 

Έν  άρχή  και  τέλει  σημειώσεις  οικογενειακά!  τοΰ  κατόχου  τοΰ 
βιβλίου  των  ετών  1726-1780. 

6455-  948. 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18x0,12).  XVIII.  (0.94). 
Έιρμολόγων. 

6456.  949· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVIII.  (0.256). 
Αοέαστάρων. 

*6457·  95°· 

Χαρτ.  16.  (0,16  X  0,11).  XVIII.  (0.  300). 
Ανθολόγων. 

Τ ινα  αρχικά  γράμματα  φιλοκάλως  διά  χρωμάτων  έξειργα- 
σμένα. 

*6458·  951· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVIII.  (0.251). 
Ζτιχηράρων. 

Έν  0.  Ια  και  211  α  κοσμήματα  διά  χρωμάτων  και  χρυσοΒ. 

6459·  952· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVIII.  (0.292). 
Ανθολογία. 

6460.  953· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XIX.  (0.398). 
Ανθολόγων. 

6461.  954· 

Χαρτ.  16.  (0,17  χ  0,135).  XVIII.  (0.  144). 
Ανθολογία  της  ΪΙαπαόικης. 

'Ο  κώδιξ  βεβλαμμένος  περί  τδ  τέλος  ύφ’  υγρασίας. 

6462.  955· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVIII.  (0.197). 
Ανθολογία. 

6463.  956- 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XIX.  (0.200). 
Ανθολόγων,  περιεχον  τα  εν  τη  θεία  και  Ιερά 
λειτουργία,  παρά  διαφόρων  μουσικοδιδάσκαλων . 


*6464·  957- 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.240). 
Άνοιξαντάρων,  ψαλλόμενου  εν  τα ΐς  άγρνττνίαις. 
Κοσμείται  ύπδ  έπιτίτλων  εγχρώμων. 

6465.  958- 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.346). 
Ανθολογία  και  παραμικρά  Πατταδιια). 

Εν  σ.  649—655  “Π ροπαίδεια  τής  μουσικής  κατ’  έρωταπό- 
κρισιν." 

6466.  959· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,10).  XVIII.  (0.198). 
Ανθολόγων. 

Μεταξύ  0.  45  καί  46  λείπουσι  πολλά  φύλλα. 

*64δ7·  96°· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVIII.  (0.122). 
Αναστασιματάριον  (κολοβόν). 

“Εν  τε  τη  αρχή  και  μέσιρ  τφ  κώδικι  κοσμήματα  έγχρωμα. 

6468.  961· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.268). 
Ανθολογία. 

6469.  962. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,105).  XVIII.  (0.112). 
Κ,ρατηματαρων. 

6470.  963· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,115).  XIX.  (0.9). 
Βασιλείου  τοΰ  ρεγάλου  Αειτονργία 
παρά  Ιακώβου  τοΰ  πρωτοψάλτου. 

6471-  964· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XIX.  (0.41). 
Ανοιξαντάρια  Κουκουξε'λη 
συντετμημένα  παρά  Χουρρουξίου  χαρτοφύλακα ς. 

*6472·  965· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,10).  XVIII.  (0.152). 
Ανθολόγιου  (άκεφαλον). 

Σχεδόν  άπαντα  τάρχικά  γράμματα  τεχνηέντως  έξειργασμένα. 

6473·  966. 

Χαρτ.  32.  (0,13x0,10).  (0.173). 
Ανθολογία. 

6474·  967· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XVIII.  (0.475). 

1.  Κεκραγάριον  μετά  των  αναστάσιμων  Χρυσ-άφου. 

2.  Αειτονργία. 

3·  Έιρμολόγιον. 

Έν  τέλει  σημειώσεις  κτητόρων  τοΰ  βιβλίου  των  έτών  1738, 
1742  καί  1755. 


Η.  II. 


58 


458 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6475·  968. 

Χαρτ.  16.  (0,175x0,116).  XIX.  (0.  47). 
Ανθολόγιαν  τής  λειτουργίας. 

Διά  χειρδς  Μ ητροφάνους  μονάχου,  θανόντος  τφ  1886. 

6476·  969· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVIII.  (0.307). 
’  Αναστασιματαριον  (ανοιέαντάρια  καί  κεκραγάρι α). 
Έν  τω  κατά  την  αρχήν  σανιδώματι  του  περικαλύμματος 
σημει οΰνται  τα  έτη  1778  καί  1788. 

6477·  97°· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.294). 
X.  Κεκραγάριον  παλαιόν  (  Αναστασιματαριον). 

2.  Αοζαστάριον  Γερμανού  Νε'ων  Πατρών. 

6478·  971· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XIX.  (0.132). 
Ανθολογία  μουσική. 

Δίά  χειρδς  Μητροφάνους  Σαμιώτου. 

Τινά  των  μελών  της  Ανθολογίας  παρασεσημασμένα  εν  τμ 
σλαβ ορωσικφ  κειμένφ. 

6479·  972- 

Χαρτ.  16.  (0,165  χ  0,105).  XVIII.  (0.  468). 

1.  Αναστασιματαριον  Χρυσάφου  τοΰ  ν«ου. 

2.  Ανθολόγιου. 

Έν  τέλει'  Έγράφη  παρά  Ιγνατίου  ξωγ ράφου  καί 
μύρος  ψάλτου  176  (=1760;)  από  Χρίστου. 

*648ο.  973· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,12).  XVIII.  (0.365). 
Ανθολογία  τον  Σ,τιχηραρίου. 

Σύγκειται  εν  ολιρ  εκ  τετραδίων  τεσσαράκοντα  και  'έζ. 
Κ οσμεϊται  δέ  ύπδ  έγχρωμων  έπιτίτλων  καί  αρχικών  γραμμάτων. 

6481.  974· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVIII.  (0.230). 
Κεκραγαριον  μετά  των  αναστάσιμων. 

Έγράφη  έν  Παλαιστίνη.  Περί  δέ  τδ  τέλος  εύρηται  ή  μονο- 
κονδυλία'  Μακάριος  άρχιε  ρεύς  Π τωλεμαίδος. 

Σύγκειται  έκ  τετραδίων  τριάκοντα,  σεσημασμένων  δι  αριθμών 
τουρκικών. 


6482.  975· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,115).  XVIII.  (0.  176). 
Ανθολόγιου. 


*64δ3·  976· 

Χαρτ.  16.  (0,175x0,11).  XVIII.  (0.102). 
' Ανθολόγιου  Ιακώβου  τοΰ  πρωτοψάλτου. 

Έν  άρχή’  Ιγνατίου  Ιερομονάχου  έν  Πάτμιρ  καί  διάφοροι 
σημειώσεις  των  έτών  1815-1818. 

Έν  αρχή  καί  έν  μέσω  τω  κώδικι  διάφοροι  ε’ικδνες  καί  κοσμή¬ 
ματα  καλής  τέχνης. 


6484.  977· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,10).  XVIII.  (0.407). 

Ανθολόγιου. 

6485.  978- 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVIII.  (0.256). 

1.  Ανοιζανταρια  Κουκουζε'λη  σνντετμημένα  παρα 
Χουρμουζίου. 

2.  Ανθολόγιου. 

Τά  0.  15—24,  52—64,  80—88,  105—110,  162—169,  177 
καί  250 — 255  άγραφα. 

6486.  979· 

Χαρτ-  16.  (0,175x0,12).  XVIII.  (0.144). 

Έιρμολογιον  καλοφωνικον. 

Άρχεται  ακέφαλου  άπδ  τής  δ'  ωδής  τοΰ  α  ήχου.  Έν 
0.  139  α"  Ε ΐληφε  τέλος  τδ  παρδν  άσματομελίρρυτον 
είρμολδγιον  διά  χειρδς  έμοΰ  Άθ ανασίου  Πελοπον- 
νησίου,  καί  δομεστικοΰ  τής  τοΰ  Χρίστου  Μεγάλης 
Έκ  κλη  σίας  έν  ’έτει  μψπε™  έν  μινϊ  Αεκεμβρίφ  α' 
(  =  1785). 

6487.  980. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.146). 

Κεκραγαριον. 

6488.  981· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,115).  XVIII.  (0.96). 

Αναστασιματαριον. 

Έν  0.  77 β'  Τέλος  τοΰ  Αναστασιματαριον,  εις  Αα- 
ρήσας  Χατζή  Στεργίου  καί  ψάλτου — 1795  Όκτω- 
βρίου  25. 

6489.  9^2. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,105).  XVIII.  (0.96). 

Αναστασιματαριον  Χρυσάφη  τοΰ  πρωτοψάλτου. 


6490.  983· 

Χαρτ.  16.  (0,15  χ  0,09).  XVIII.  (0.  104). 
Αναστασιματαριον  Χρυσάφη  τοΰ  πρωτοψάλτου. 

'Ο  κώδιξ  έχει  παλαιάν  άρίθμησιν  άπδ  σελίδος  31  μέχρι 
καί  216. 


*6491·  9δ4· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,10).  XVIII.  (0.192). 
Κ  εκραγάριον  μετ  Αναστασιματαριον. 

Κοσμείται  ύπδ  τινων  ποικιλμάτων  διά  χρωμάτων  καί  χρυσοΰ. 


6492.  985· 

Χαρτ.  16.  (0,155  x0,105).  XVIII.  (0.117). 

1.  Κεκραγαριον. 

2.  Άνοιζαντάριον  Πέτρου  Λαμπαδαρίου. 

3·  Τα  λοιπά  τής  Ανθολογίας. 


6493· 


986. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVIII.  (0.174). 


Ανθολογίου. 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 


459 


6494·  987· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVIII.  (0.294). 
Ανθολόγων. 

6495·  988· 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.127). 

1.  Δο^ολόγιον. 

2.  Πατταδικη. 

6496·  989· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,11).  XVIII.  (0.191). 
Καταβασίαι  Πέτρου  Ααμπαδαρίου. 

6497·  99°· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,10).  XVIII.  (0.124). 

1.  ’Έιϋίθινα  Ίωάννου  τοΰ  Γλυκή  έ^ηγηθέντα 
παρά  Πέτρου  Βυζαντίου  Ααμπαδαρίου. 

2.  Τα  των  εορτών  Χριστουγέννων  καί  Θεοφανειων. 

6498·  991· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,115).  XVIII.  (0.101). 
Κ,αταβασίαι  Πε'τρου  τον  Ααμπαδαρίου. 

Έν  τέλει'  Τό  τ ταρόν  ύπαρχε ι  έμοΰ  ιερομόναχου  Πελο- 
ποννησίου  Σκαφιδιώτου  φωια'  (  =  1811)  καί  φάλλοντε ς 
εϋχεσθε  υπέρ  έμοΰ  προς  Κύριον. 

*6499·  992· 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,145x0,10).  XVIII.  (0.  332). 
Κεκραγαριον  Ιακώβου  τοΰ  πρωτοψάλτου. 
Κοσμείται  έν  άρχη  ύπό  έγχρώμου  έπιτίτλον. 

65°°·  993· 

Χαρτ.  32.  (0,135x0,09).  XVIII.  (0.165). 
Ανθολόγων. 

Το  μέν  πρώτον  φύλλον  ήμίσχιστον,  λείπει  δέ  το  τέλος. 

6501.  994· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,09).  XVIII.  (0.497). 
Κ,ΐκραγάριον. 

Έν  άρχη"  Καί  τόδε  σύν  ταΐς  άλλαις  Παλαιολόγου 
X:  Π:  έκ  Μ ελενίκου.  Έν  δέ  τέλει  σημειώματα  προφητικά 
διά  τά  έτη  1754-1764. 

6502.  995· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,105).  XVIII.  (0.170). 
Κεκραγαριον. 

Έν  τψ  παραφύλλφ·  Έρώτη  Αικεμβρίου  έκαμα  άρχτ]ν 
να  διαβάζω  ψάλτι  εΐς  τδν  κυρ  Ίωάσαφ  :  χ  καγώ 
Ιίαναγιότης  ϊερεύς’  έκ  κομο πύλεως  Χειμάρρας. 

Ό  κΰδιξ  φέρει  παλαιάν  άρίθμησιν  σ.  340,  ών  λείπουσιν  αί 
σ.  57 — 68,  321  καί  322.  Έν  δέ  τη  άρχη  εϋρηνται  προςτε- 
θειμέναι  14  σελίδες  άνευ  άριθμήσεως. 

65°3·  996- 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,105).  XVIII.  (0.197). 
Κ  εκραγάρων. 

Έν  άρχη"  Τό  παρόν  Άναστασιματαριον  εΐνε  τοΰ 
δηάκου  Ίωακήμ,  άπο  Ομοδος  είοΰ  Αοηζεΐ  Ράπτη,  καί 
αγόρασα  τό  δια  να  το  μάθο: — καί  καλόν  τέλος.  Έν 
δό  τέλει' +  άφ^Ί  Α ύγούστου  7:  (  =  1797) — Τψ  παρόν  βη- 
βλήον’  Αναστασιματάριον  εΐνε  τοΰ  Τιαννάκη  τοΰ  Αουηζη 


Ραδτ?7,  άπο  Ομοδος,  καί  έχη  μου  γρ.  25:  λέγω  ηκος- 
πέντε  καί  έ>ποιος  τό  πάρι  χωρίς  την  άδιαν  μου  να 
έχη  τάς  άράς  των  τριακοσίων  δέκα  όκτώ  θ εοφόρων 
πατέρων  καί  των  αγίων  Πάντων,  άμην,  άμην,  άμην 

6504.  997· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVIII.  (0.342). 
’Ανοιζαντάρων. 

Έν  άρχη ·  Καί  τόδε  σύν  τοΐς  άλλοις  καμοΰ  Ν εοφύτου 
ίερομονάχου  φιλθ  (  =  Φ ιλοθεΐτον,)  1822. 

6505.  998· 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVIII.  (0.333). 

1 .  Ανοιζαντάριον. 

2.  Κεκραγαριον. 

3·  Παπαδικϊ)  Πέτρου  Ααμπαδαρίου. 

Τό  πρώτον  φύλλον  λείπει. 

*65ο6.  999· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVIII.  (0.224). 
Είρ/χολόγιον. 

Έν  άρχη  κόσμημα  χρυσοποίκιλτον. 

6507.  ΙΟΟΟ. 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,105).  ΧνίΠ.  (0.123). 
Έίρμολογιον  καλοφωνικόν  Πε'τρου  Μπερεκε'τη. 

6508.  ΙΟΟΙ. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVIII.  (0.168). 
Ανθολόγιου. 

6509.  1002. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,11).  XVIII.  (0.159). 
Ανθολόγιου  ; 

65ΙΟ.  1003. 

Χαρτ.  16.  (0,16  χ  0,115).  XVIII.  (0.  158). 
Ε Ιρμολογιον  καλοφωνικόν  Άρετενίου  τον  μικρού  καί 
λοιπών. 

*65ΐΐ·  ιοο4· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  ΧνίΠ.  (0.249). 
Χερονβικά. 

Τά  0.  210-249  άγραφα.  Έν  δε  φ.  1  καί  14  κοσμήματα 
έγχρωμα. 

6512.  ΙΟ05. 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVIII.  (0.256). 
Ανθολόγων. 

Έν  0.  11  β  τύπος  σφραγίδας  φερούσης  την  επιγραφήν 
Βαρνάβας  Ιερομόναχος  Άγιοταφίτης  1722. 

δδ^·  ιοοβ. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.251). 
Αοξασταρων  Πε'τρου  ΤΙελοποννησίον  τον  Ααμπα¬ 
δαρίου. 

Έν  τέλει'  Έτελειώθη  τώ  παρόν  έν  έτει  όκτακο- 
σιοστφ  Απριλίου  πέντε  ύπό  χειρός  έμοΰ  τοΰ  ταποινοΰ 
Ιακώβου  ίερομονάχου  ΤΙελοποννησίον  τοΰ  λεγομένου 
Σκαφιδιώτου  καί  οί  έχοντες  εϋχεσθε  υπέρ  έμοΰ. 
Σύγκειται  έν  δλφ  έκ  τετραδίων  τριάκοντα  καί  δύο. 

58—2 


460 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6514·  ιοο7· 

Χαρτ.  16.  (0,155x0,10).  XVII.  (0.  522). 

Α  να  στ  α  σ  ι  μ  α  ταριον. 

Έν  τω  κατά  την  αρχήν  περικαλύμματι  τού  κώοικος  διά  χειρός 
νεωτέρας'  Κτήμα  κα~γώ  πέφυκα  τη  5  ρωσσικής  Ιεράς 
μονής  τού  ά-γίου  Π αντ ελεή μονος . 

Τά  φ.  488 — 495  άγραφα. 

65x5·  ιοο8. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,14x0,095).  XVIII.  (0.405). 

Αναστασιματαριον. 

Ώεριέχονται  ’  Ανοιξαντάρια  καί  Κεκραγάρια. 

Έν  τέλει'  Φιλιππουπόλεως  Καλλινίκου  καί  των  φίλων 
ύστερον  δέ  Ηράκλειά;  χρηματίσαντο 5.  Έν  δέ  τη  ώμ 
τού  φ.  Ια'  Ή  ρακλεία;  Καλλίνικο;.  Έν  δέ  τοΐ;  παρα- 
φύλλοις'  Έν  1756  Μαγιού  Χριστόδουλο;  Χριματζος 
καίΈτου;  1793  Ηουνιου  15  Α. 

6516.  ΙΟΟ9. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.118). 

Κεκραγαριον. 

6517·  I Ο I  Ο. 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XVIII.  (0.212). 

Κ εκραγαριον  μετά  των  αναστάσιμων  Χρυσάφου. 

6518.  ΙΟΙΙ. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVIII.  (0.103). 

Κεκραγαριον  μετά  των  αναστάσιμων  (κολοβόν). 

Έν  τιρ  σανιδώματι  τοΰ  όπισθεν  περικαλύμματος  η  σημ είωσι; 
ήδε,  άποκοπεΐσα  έν  τιρ  βιβλιοδετείιρ  τής  μονής  κατά  την  νέαν 
στάχωσιν  τοΰ  κωδικό;·  1789  σπ.  ε  σταχωθ ι  κε  τουτω  τω 
αναστασιματαρι  Μαΐου  12. 

6519·  1012. 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,095).  XVIII.  (0.285). 

1.  Κεκραγαριον  μετά  των  άναστασίμων. 

2.  Ειρρ,ολογιον. 

Έν  0.  284  β'  Ή  παρούσα  έμμουσος  βίβλος  έγράφη 
έξ  έμοΰ  Μιχαήλ  Δράκου  τοΰ  έξ  Άδριανουπόλεως  οί 
φάλλοντες  δέ  σύγνωτε  υπέρ  των  έν  αυτή  τυχόντων 
λελησμένων.  Βι';  Άλβανιτοχωρ ι  'Ρα;γγάτου  αψξην 
Μαρτίιρ  κ”  (  =  1768). 

*652ο.  ιοΐ3· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18x0,11).  XIX.  (0.258). 

“  Δ οζαστάρ ιο ν  κατά,  σνντομωτερον  τρόπον  παρά... 
πρωτοψάλτου  κ.  ’ Ιακώβου ” 

Έν  0.  254  α·  Έγρά0ΐ7  ή  παρούσα  βίβλος  ...παρ’  έμοΰ 
τού  αμαρτωλού  Αποστόλου  τούπύκλην  Κώνστα  Χίου 
έν  έτει  σωτήριο;  ςιωε"  κατά  μήνα  Ιούνιον  (  =  1805)  έν 
Κων  σταντινουπ  όλει  εί;  χωρίον  αυτής  Μπεσικτασί' 
δι’  ήμερων  έννέα. 

Έν  αρχή  και  μ έσιρ  τιρ  κώδικι  κοσμήματα  καί  αρχικά  "γράμ¬ 
ματα  διά  κινναβάρεως  καί  χρυσού. 


6521.  ιοΐ4· 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,125).  XIX.  (φ.  225). 

1.  Δο^αστάριον  Ιακώβου  τοΰ  ττρωτοψάλτου 

έξηγηθέν  παρά  Χουρμουζίου  διδασκάλου. 

2.  Χερονβικα. 

6522.  1015. 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,115).  XIX.  (0.184). 
Ανθολόγιου  τον  %τιχ-ηραρίου. 

Ε "γράφη  διά  χειρδς  όμοιας  πρός  την  τοΰ  Αποστόλου  Κώνστα 
τοΰ  γράψαντος  τόν  ύπ’  άρ.  6520  (1013)  κώδικα. 

6523.  ιοιό. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,10).  XVIII.  (0.346). 

1.  Αναστασιματαριον  (Κεκραγαριον)  άκεφαλον. 

2.  Λειτουργία. 

3·  Είρριολογιον. 

Έν  0.  156α·+Ό  ’Άρτης  Μακάριος.  Έν  δέ  0.  156(3 
σημείωμα  κτήτορας  τού  κώδικο;Έν  Καρπενήσι;. ..1794. 

6524.  ιοί  7· 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,105).  XVII.  (0.148). 
ι.  Κεκραγαριον. 

2.  Παπαδικϊ). 

Περιέχει  σημειώματα  τινα  σλαβιστί  γεγραμμένα. 

6525.  ιοιδ. 

Χαρτ.  16.  (0,16x0,11).  XVIII.  (0.206). 

1.  Κεκραγαριον. 

2.  Αναστασιματαριον. 

Είσί  δέ  μελωδήματα  Πέτρου  Λαμτταδαρίου  καί  Χρυσάφου. 

*6$26.  1019. 

Χαρτ.  16.  (0,165x0,11).  XVII.  (0.285). 
Κεκραγαριον  μετά  των  άναστασίμων. 

Έν  αρχή  άπλά,  άλλα  κομψά  κοσμήματα. 

6527.  1020. 

Χαρτ.  32.  (0,135x0,095).  XIX.  (0.225). 

1.  “Ακολουθία  ττ)ς  ΐεράϊ  λειτουργίας. 

Τό  παρόν  Πέτρου  Λαμτταδαρίου  τοΰ  Πελοποννησίου.” 

2.  “  Ταρ,εΐον  Αν^ολογιαϊ  περιεχον  τά  αναγκαία  ττ} 
ιερά  λειτουργία.” 

3·  “  Κοινωνικά  τι)5  εβόομάόος  Πέτρου 
Λαμτταδαρίου  συντετμημένα  παρά  Π.  Γ.  Προυσ"[ςιέω$].” 

6528.  1021. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,16).  XIX.  (0.61). 
“  Είρριολογιον  των  εορτών.” 

“Τοΰ  α'  χορού.” 

"Ιδε  καί  6529  (1022). 

6529.  1022. 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,16).  XIX.  (0.61). 
αΟμοιος  τά>  ανωτέρω.  “Τοΰ  β'  χορού.” 


Κ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝ02 


461 


6530.  1023- 

Χαρτ.  8.  (0,205  χ  0,14).  XIX.  (σ.  413). 
“  Προδόριοια  τών  δεσποτικων 
καί  θεομητορικών  εορτών  καί  των  έορταξομένων  άγιων  τοΰ 
ο\ου  ένιαυτοΰ.” 

’Ίδε  καί  6531  (1024)— 6533  (1026). 

6531·  ιο2φ 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,14).  XIX.  (σ.  413). 
"Ομοιος  τω  ανωτέρω. 

’Ίδε  καί  6532  (1025),  6533  (1026). 

6532.  1025- 

Χαρτ.  8.  (0,19x0,14).  XIX.  (σ.  341). 
“  Προϊδρκηα  των  δεσττοτικών 
καί  θεομητορικών  εορτών  καί  των  έορταξομένων  άγιων  τοΰ 
όλου  ένιαυτοΰ.  Τόμος  Β'.” 

Ιδε  καί  6530  (1023),  6531  (1024),  6533  (1026). 

6533·  1020. 

Χαρτ.  8.  (0,19x0,14).  XIX.  (σ.  341). 
"Ομοιος  τω  άνωτερω. 

’Ίδε  καί  6530  (1023),  6531  (1024). 

6534·  1027- 

Χαρτ.  8.  (0,195x0,15).  XIX.  {φ.  223). 
“  Αοξαστάριον  της  μουσικής  νεον, 


ττεριέχον  τά  δοξαστικά  των  άττοστίχων  όλων  των  δεσιτ οτικών 
καί  θεομητορικών  εορτών,  καί  έορταξομένων  άγιων  του  όλου 
ένιαυτοΰ,  τοΰ  τε  Τ ριφδίου  καί  Π εντηκοσταρίου ·  άτινα  έμελο- 
■κοιήθησαν  παρά  Χουρμουζίου  διδασκάλου,  καί  τινα  άλλα  διά¬ 
φορα  μαθήματα,  ώς  έν  τή  καταγραφή  τοΰ  πίνακος  φαίνονται 
κατ’  όνομα.” 

Έν  φ.  2α  “Πίνα£  των  έν  τήδε  τή  μουσική  βίβλφ  περιε¬ 
χομένων  μαθημάτων  κατά  τάξιν.  ’Άρχονται  δέ  έν  πρώτοις  άπό 
τόν  Σεπτέμβριον  μήνα,  τά  δοξαστικά  των  άποστίχων  των  όλων 
έορτών  τοΰ  μηνολογίου,  Τριωδίου  τε  καί  ΊΊεντηκοσταρίου.  Καί 
τινα  άλλα  δοξαστικά,  τούτέστι  τοΰ  άγιου -Θεοδοσίου  κοινοβιάρχου, 
καί  τοΰ  άγιου  Στεφάνου  τοΰ  νέου  καί  τών  έν  άγιωνύμιρ  "Ορει 
διαλαμψάντων  πατέρων,  άτινα  έμελοποιήθησαν  παρ’  έμοΰ  τοΰ  έν 
μοναχοΐς  έλαχίστου  μουσικοδιδασκάλου  Ματθαίου  έξ  Εφέσου 
Βατοτταιδινοΰ.  Καί  δεύτερον  περιέχει  μερικών  έορτών  μαθή¬ 
ματα,  άπερ  ψάλλονται  έν  ταΐς  ίεραΐς  άγρυπνίαις  εις  την  λιτήν... 
Μετά  δε  ταΰτα  είσί  τά  άνοιξανδάρια,  άπερ  έσι ιντύμησεν  ό  Αι- 
δάσκαλος  Χουρμούξιοδ  έκ  τών  παλαιών,  καί  έκαλώπισε  άριστα, 
καί  έτέρα  στάσις  σύντομα,  τοΰ  αύτοΰ  σύνθεσις,  νά  ψάλλωνται 
αντί  το  Μακάριος  άνήρ.  Καί  αί  λιταί  τών  τε  Χριστουγέννων, 
καί  θεοφανείων,  καί  δοξαστικά  κατ’  ήχον,  ήμέτερα  καί  εϊς 
πολυέλεος  είς  ήχον  λεγέτον,  καί  έν  Ώ,ασαπνοάριον  εϊς  τόν  αυτόν 
ήχον,  καί  έν  “  Αξιόν  έστίν  αργόν,  είς  ήχον  βαρύν,  καί  εΐς  ειρμός 
δ’  ένθύμιον  τ  ραπ  έξης,  ’έχοντα  άρχιερέα,  καί  τινα  άλλα  άπαντα 
ήμέτερα  κατ’  αϊτησιν.” 

Κώδιξ  αύτόγραφος  Ματθαίου  μουσικοδιδασκάλου  τοΰ  Βατο- 
πεδινοΰ. 

"Ιδε  καί  6438  (931). 


ΚΩΔΙΚΕΣ  ΤΩΝ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ 
ΤΗΣ  ΣΚΗΤΗΣ  ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ 


ά .  ’Ε ν  τώ  Κ υριακώ 

*6535·  Ι·  Χαρτ.  8.  (0,21x0,16).  XVIII. 

Γερμανού  Νέων  Πατρών  ^τιχηράριον. 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  περιεχομένων. 

Έν  τέλει· 

Έτελειώθη  τό  'παρόν  μουσουρχικόν  βιβλίον 
χιλίους  έπτακύσιους  ’ σαρακοντα  τε  δίο.  (=1742) 
Ημέρα  δέ  Παρασκευή  τέταρτη  Σεπτεμβρίου 
έδωσε  τέλος  η  -γραμμή  ή  πένα  τοΰ  χαρτιού 
με  πόνων  μόχθων  περισόν  έμοΰ  τοΰ  άρητύρου 
Ααβίδ  ίερομονάχου  τε  έκ  τή ς  Σκοπέλου  νόσου. 

" Πθεν  έσι  ώ  φητητά  καί  -γνώστα  τοΰ  βυβ Χίου 
μνημονευέ  μου  συνεχός  εμού  τοΰ  τρισάθλιου 
μνημονενέ  μου  τό  λιπδν  τοΰ  μουσουρ-γ ικο-γ ράφου 
Ααβίδ  τοΰ  κοποιάσαντοσ  τοΰ  ιστοριο-γ ράφου 
δεηθητοι  οϋν  τοΰ  θεοΰ  καί  τή ς  ύπεραχίας 
να  τήχομεν  άμφώτερι  τή ς  &νω  βασιλείας. 

Ώσπερ  ξένοι  χαίρωντεσ  είδήν  πατρίδα 

καί  οί  θα[λατ]τεύωντεσ  είδήν  λιμένα 

καί  οί  π ρα-γ μματεύοντεσ  είδήν  τό  κέρδοσ 

οντο  και  6  βυβλιοχράφως  είδήν  βυβλίου  τέλος. 

Η  μέν  χειρ  ή  -γράφασα  σύμπεται  τάφιρ 
ή  δέ  -γραμμή  μένη  μέχρι  τερμάτων. 

Κοσμείται  ύπό  διαφόρων  είκόνων  ά-γίων  οΰκ  άτέχνων. 

6536·  2.  Χαρτ.  8.  (0,20x0,135).  XVII. 

Ψαλτήριον  μετά  των  φδών. 

Έν  τέλει’  Δαυίδ  τό  Ψαλτήριον  έ-γ κεχάραξε  μονάξων 
Κυριακόσ  Διονυσίου  έτει  μχιχν  Φευρουαρίου  α'  (  =  1613). 

Κατωτέρω  δ’  έν  τή  ιρμ  χειρί  νεωτέρμ'  Έν  τω  σκεβωφη- 
λακίω  τής  Ααύρασ  τοΰ  Άθωνοσ. 


τής  άγιας·  Τ ριάδος. 

6537·  3· 

Περγ.  8.  (0,20x0,15).  XIII.  {φ.τκ-γ'). 

2ειρά  αποφθεγμάτων  πατέρων. 

"Α ρχ.  ανεπίγραφου '  "Αν  ϊδησ  τινά  των  συναχελαξομένων 
σοι  πορνεύοντα  καί  τοΐ σ  μυστηρίοισ  π ροσερχόμενον. 

Τά  πλεΐστα  ονόματα  των  πατέρων,  έξ  ων  έλήφθησαν  τάπο- 
σπάσματα,  άναχράφονται  Άνωθεν  αυτών. 

Τό  φ.  τκχ' ,  έσχισμένον  έν  τοίσ  κάτω,  φαίνεται  δτι  περιείχε  τό 
όνομα  τοΰ  βιβλιοχράψου. 

6538·  4· 

Χαρτ.  8  μι κρ.  (0,183x0,135).  XIX. 

Έκλογτ;  του  Ψαλτηρίου  εις  διαφόρους  έορτάς. 

6539·  5· 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,14).  XVIII. 

Εκλογή  τοΰ  Ψαλτηρίου  εις  διαφόρους  έορτάς 
συλλεχεϊσα  ύπό  Νικηφόρου  τοΰ  Βλεμμύδου. 

6540.  6.  Χαρτ.  8  μέχ.  (0,245x0,19).  XIX. 

’ Ακολουθία  τοΰ  επιταφίου  θρήνου. 

6541·  7·  Χαρτ·  8μέγ.  (0,24x0,17).  XVIII. 

Νομ.οκ«.νων. 

Κεφ.  τνη' ,  ων  προτάσσεται  Π ίναξ.  Κεφ.  α' .  “Περί  τοΰ 
τής  γίνεται  έπίσκοποσ  καί  τής  οΰ  γίνεται." ...Κεφ.  τνη'  “Περί 
τής  νηστείας  των  Χριστουγέννων,  των  ’ Αποστόλων  καί  τής 
Θεοτόκου." 


ΚΑ'  ΒΙΒΑΙΟΘΗΚΑΪ  ΣΚΗΤΗΣ  ΚΑΤΣΟΚΑΛΤΒΙΩΝ 


463 


6542.  8.  Χαρτ.  8  μικρ.  (0,18x0,13).  XVIII. 

5 Ακολουθία  τον  ορβρον,  της  λειτουργίας  και  τον 
εσπερινόν. 

Μετά,  μουσικών  σημείων.  Ενιαχού  δ’  αναγράφονται  και  τά 
δνύματα  των  μελουργων. 

6543·  9-  Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XIV. 

“Ιστορία  ψυχωφελής 

εκ  τη 5  των  ένδοτέρων  των  Μθώπων  χώρας  της  Ινδών 
λυόμενης  τρός  αγίαν  πόλιν  μετενεχθεΐσα  διά’Ιωάννου  μονάχου 
τον  Δαμασκηνού  άνδρός  τιμίου  καί  έναρέτου  μονής  του  αγίου 
Σάββα  διηγουμένου  τδν  βίον  Βαρλαάμ  καί  ’ϊωάσαφ.” 

“Α ρχ.  "Οσοι  πνεύματι  θεοδ  Άγονται  οδτοι  είσϊν  υιοί 
θεοΰ  φησϊν  δ  θείο;  Απόστολος.  Τελ.  (κολ.)-  καθαρός 
έμπροσθεν  αύτών  των  βεβιωμένων  σου  ένεκα  καϊ 
άττοδ  ώ στ; :?  λόγον  άφ’  &ν  έπραξας  όταν  οΐ... 

Κάτω  ίν  τη  ψς ι  τοΰ  πρώτου  φύλλου  χειρί  νεωτέρμ·  Ιππο¬ 
λύτου  Αρχιερέας  Χίου  τοΰ  Κ ρητός  μετά  των  άλλων 
και  ήδε'  βίβλος  καί  των  όντως  φίλων,  μάλλον  δέ  των 
χρωμένων. 

Ό  κωδίξ  έστιν  ένιαχοΰ  τιλφόβρωτος. 

6544·  ΙΟ-  Χαρτ.  4.  (0,26x0,185).  XIX. 

Ακολουθία  νεκρώσιμος  ψαλλόμενη  νι το  των  Ιερέων 
«ι®  τεθνεωτα.” 

Έντέλε Γ  ’Τπάργμι  της  Σκήτεως  των  Κ αυσοκαλνβίων. 

6545·  ιτ·  Χαρτ.  8.  (0,219x0,16).  XIX. 

“  Οίκοι  καί"Υμνοι  εις  την  ομοονσι ον, 

καί  παντοδύναμον,  καί  Αδιαίρετον  Τριάδα-  Άπδ  της  κοσμο- 
ποιΐας  άρχύμενοι  καί  μέχρι  της  καθ’  ημάς  θείας  συγκαταβάσεων 
περαιούμενοΓ  ποίημα  τοΰ  νομοφύλακος  Ίωάννου  διακόνου  τον 
Εΰγενικοΰ,  άδελφοΰ  γνησίου  τοΰ  έν  Αγίοις  Μάρκου  τοΰ  Εφέσου.” 

Περιβάλλεται  υπό  φύλλου  περγαμηνής,  γεγραμμένου  σλα- 
βονιστί. 

6546.  12.  Χαρτ.  8.  (0,215x0,160).  XIX. 

Κώδιί  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

Αργά  σύν  θεφ  άγίιρ  των  απάντων  ποιημάτων  τοΰ  μονσι- 
κωτάτου  κυρίου  Πέτρου  τοΰ  εύτυχοΰς  Κωνσταντινοπολίτου  τοΰ 
Μ-π-ερίτσέτη.” 

Έν  τφ  προτελευταίφ  ναραφύλλφ’  Ώνήσθη  ή  παρούσα 
βίβλος  παρ’  έμοΰ  Π  αισίου  μονάχου  της  Ιεράς  μονής 
μεγίστης  Α  αύρας  του  ίκ  νήσου  ΤΙελοποννίσου  εις 
κτήσιν  Αναφαίρετο  ν  καί  διηνεκή"  ό  δέ  βουληθ  εις 
άπαλλοτριώσαι  ταύτην  Απ’  έμοΰ  δίχα  τής  έμής  βουλής, 
έχέτω  τάς  άράς  πάντων  των  αγίων  καί  τόν  Κύριον 
μαχόμενον.  Καί  κατωτέρω·  Κατά  τό  ειωι'  μηνι  ’ϊουλίφ. 

•6547·  Ι3·  Χαρτ.  8.  XVIII. 

Κώδι<£  εκκλησιαστικής  μουσικής. 

“Αρχή  σύν  θεφ  άγίψ  των  σημαδίων  τής  ψαλτικής  τέχνης, 
των  τε  Ανιόντων  καί  κατώντων  σωμάτων  τε  καί  πνευμάτων  καί 
πάσης  χειρονομίας  τε  καί  Ακολουθίας  συντεθειμένης  εις  αύτήν 
παρά  τών  κατά  καιρούς  άναδειχθέντων  ποιητών  παλαιών  τε 
καί  νέων,” 


'Έπονται  οΐ  Τριαδικοί  ύμνοι,  εΐτα  δέ  τά  Κεκραγάρια  καί 
τέλος  αΐ  Δοξολογίαι. 

Περιέχει  σύν  τοΐς  αλλοΐί  Χερουβικά  Γερμανοί  Νέων  Πατρών 
καί  Μιταλαιτίβυ  νομοφύλα,κβδ,  Μαθήματα  όλου  τον  ένιαυτοΰ 
των  δεσποτικών  εορτών  Χρυσάφη,  Ε/ϊ  τήν  Κοίμησιν  Ανθίμου 
εκ  Θετταλία®,  Μέλτ·  Μελχια-εδίκ  τοΰ  'Ραιδεστηνοΰ.  Καί 
άλλα  δέ  τών  μελών  φέρουσι  τό  όνομα  των  μέλψδών. 

Έν  τέλει’  1793  Σεπτεμβρίου  η'.  Αυτήν  τίν  βίβλων 
τήν  άφιερύνω  εις  τήν  σκήτην  τοΰ  Καψοκαλίβη  εις 
μνειμώσινων  αύτοΰ  καμοϋ  αμαρτωλού  Αρσενίου  ίερο- 
μονάχου  καί  προηγουμένου. ..Έσ-φιγμένου.  "Αλλη  δε 
χειρί'  Πρός  δέ  καί  τοΟ  αμαρτωλού  Χατζή  ’Ανανίου 
Ιερομονάχου  Καυσοκαλυβήτου.  Έν  δέ  τφ  κατά  τό  τέλος 
παραφύλλφ  έμπροσθεν  μέν'  Ετούτη  ή  ψαλτική  είναι  τοΰ 
διδασκάλου  τοΰ  Μετεορίτη  ίκ  τής  μονής  τοΰ  Διδα¬ 
σκάλου,  όπισθεν  δέ'  1761  Τδ  παρών  ύπάρχι  τοΰ  κυρ 
Δημητρίου  Ένίτου  ύ  δαί  τιμή  ύπάρχι  άσπρα  25 
σαιπτεμβρίου  20. 

Έν  τισι  τών  φύλλων  εϋρηται  επιτετυπωμένη  σφραγίς  φέ· 
ρουσα  τήν  εικόνα  δικεφάλου  άετοΰ  καί  έπιγρα,φήν  Αρσενίου 
ιερομονάχου. 

Τδ  δεύτερον  ήμισυ  τοΰ  κώδικας  γέγραπται  έπί  χάρτου  παχυ- 
τέρου  ή  τό  πρώτον. 

Κοσμείται  ύπό  αρχικών  γραμμάτων  πεποικίλμένων. 

6548.  Ι4·  Χαρτ.  16.  (0,15x0,09).  XVII. 

1  (φ.  I  α).  Ομιλία  όραιωτάτη  περί  της  θείας 
κοινωνίας.” 

’  Λ  οχ.  Περί  τής  θείας  κοινωνίας  των  άχράντων 
μυστηρίων  βονλόμενος  νά  ομιλήσω  εύλογ ημένοι  Χρι¬ 
στιανοί  Αρχίζω  Αποδώ  καί  π ροοίμιάζω  νά  σας  δείξω 
τό  μέγα  τοϋτο  μυστήριον. 

2  (φ.  57  α)·  Γεωργίου  ρήτοροβ  [Αίνου] 

'  Ομιλία  έν  τη  καθω μιλημένη. 

“Έκ  του  κατά  Α ουκάν  άγιου  Ευαγγελίου  ”  Εΐϊ  τδ  “Τ φ 
καιρφ  έκείνιρ  έστώς  ό  Ίησοΰς  περί  τήν  λίμνην  Τενησαρέτ.” 

Έν  τέλει'  Αϋτη  ή  ’Ομιλία  τοΰ  Γεωργίου  ρητοροδ. 

3  (φ.  71  α).  “Έκ  του  λόγον  τον  αγίου  ’ΈφραΊμ 
λίαν  ωφέλιμα  καί  αναγκαία.” 

’Εν  τη  καθωμιλημένη. 

'Άρχ.  "Οταν  ’έλθη  δ  Κύριος  έν  τή  δευτέρμ  αύτοΰ  καί 
φρικτη  παρουσία  καί  καθίση  έπί  θρόνου  δόξης. 

4  ( φ.  87  α).  “  Μετάφρασκ  εις  την  κοινήν  γλώσσαν 
Από  τοΰ  ελληνικού  Μαξίμου  τοΰ  ίψίωα  τοΰ  Περί  παρθενίας 

λόγου  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου.” 

'Άρχ.  Πολλοί  Από  έκείνους  όπου  ύπηρετοΰσι  τόν 
νυμφίον  Χριστόν. 

Έν  τέλει'  ϋέλος  εϊληφε  κατά  τό  μχθον  έτος  τό  σω¬ 
τήριον  Άπριλλίω  η Ώ  λ  μέρα  Σαββ&τψ  (  =  1609)  έν 
Κ  αλλιουπύλει. 

5  (φ.  ι86α).  “Ιστορία  Διονυσίου  Ιερομονάχου 
τοΰ  ρήτορας  τοΰ  άσκοΰντος  είς  τήν  Άσκήτην  τής  άγιας  Α  αύρας.” 
’Άρχ.  Έγώ  Αδελφοί  μου  Αναγινώσκοντας  τά  βιβλία, 

ευρίσκω  θαύματα  όποΰ  έδειξεν  6  θεός. 

6  (φ.  192  α).  “Κ εφάλεα  του  εν  αγίοις  ττατρός  ημών 
Γ ρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου-  Περί  πίστεως.” 

Κατ’  έρώτησιν  καί  άπύκρισιν. 


464 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


7  (φ.  196  α).  “ 'Ολίγαις  λεγί;αΐ5  τοΰ  Όμυρου  κατά. 
αλφάβητου 

"Αρχ.  Άδη'  τραγώδισε'  ακοντίζει  να  ρίπτει,  τό 
κοντάρι.  Τδλ.  χωάνοι$·  τά  χωνιά  των  χρυσοχών  χω- 
λοΰντε$  κουτ  ζένοντες'  χειρωθήκα$·  τα  χειρόρτια'  ού  σάς 

άρέσ κα. 

8  ( φ .  205  β).  Ανεπίγραφος  σνλλογτ/  παροιμιών 
δημωδων  μετίχ  θεολογικής  ερμηνείας. 

'  Αρχ.  Μία  γυνή  έκτενίζετο,  καί  ή  ψυχή  έποτί'ζετο, 
καί  νο ΰς  φροντίζει. 

9  ( φ ■  2  II  α).  “ ΙΙαραβολαί  όλίγαι  τον  Ευαγγελίου.” 
"Αρχ.  Έρώτησις.  Ειττεν  ό  Κύριοί  την  παραβολήν 

ταύτην  ώμοιώθη  ή  βασιλεία  των  ουρανών  βασιλεΐ 
άνθ  ρώπιρ. 

ΙΟ  (φ.  219  α)·  Αθανασίου  Άλεξανδρεία$ 

ΙΙρό?  Άντίοχον  περί  πίστεως.  Κατ’  έρώτησιν  καί  άπόκρισιν . 

11  (φ.  245  β)·  τ  ινά  εκ  τοΰ  Πατερικοΰ. 

12  (φ.  247  β)·  “  Περί  των  €7ττα  αρετών.” 

13  ( Φ·  248  «)·  “  Οί  επτά  άμαρτίαι  αΐ  θανάσιμα ι.” 

14  ( φ.  250  α).  “  Τά  έδωκεν  ο  Θεός  χαρίσματα 
εις  των  άνθρωπον  είσιν  οΰτο ·>." 

“Αρχ.  “ Απερ  έλαβεν  καί  ό  Άβράμ  την  φιλοξενίαν  ό 
Ααβίδ  την  π ραότητα. 

15  (φ·  250α).  “  Περί  γυναικός.” 

"Αρχ.  Τί  έστί  γυνή.  Πηγή  κακών. 

ιό  (φ.  251α).  “Στίβοι  €Ϊ5  τά5  ιβ  έορτάς  εις 

στίχους  έέ.  ” 

17  ( φ .  251  β)·  Στίχοι  εις  διαφόρους  αλλα5  έορτάς. 
ΐ8  (φ.  253  α)·  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου 

Ε(5  την  αγίαν  Κυριακήν. 

19  (φ·  258  α).  “  Εκ  των  λόγων  τον  εν  αγίοις 
πατρός  ημών  Ίωάννου  αρχιεπισκόπου  Κωνσταντινουπόλεως 

τοΰ  Χρυσοστόμου  Τι  νά  κάμη  ό  Χριστιανός  να  κληρονομήση 
την  βασιλείαν  των  ουρανών.” 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

20  ( φ .  269  β)·  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Αογος 

Περί  ελέους  καί  κρίσεως  “ον  ήρμήνε υσεν  εις  την  απλήν 
γλώσσαν  Γεώργιοϊ  ”  [ρήτωρ  Αίνου], 

Έν  τή  καθωμιλημένη. 

'Ο  κώδιξ  γέγραπται  διά  χειρών  διαφόρων. 

6549·  1 5  ■  Χαρτ.  16.  (0,15x0,105).  XVIII. 

Στιχηραριον.  Μ€τα  φωνών. 

6550.  ΐ6.  Χαρτ.  16.  (0,156x0,105).  XVIII. 

Ί,τιχηράριον.  Μ€τά  φωνών. 

Περιβάλλεται  υπό  φύλλου  (Περχ.  XII.  σελ.  2)  περιέχοντος 

ύλην  έκκλησιαστικήν. 


6551·  Ι7·  Χαρτ.  8.  (0,21x0,155).  ΧνΠΙ. 

Ακολουθία  τοΰ  Επιταφίου. 

Έν  φ.  2  α-  θεοφιλέστατε,  λογιώτατε,  θεοφρούρητε 
καί  θ εοπ ρόβλητε  επίσκοπε  τής  άγιωτάτης  καί  θεο- 
φρουρήτου  έπισκοπής  Χάμας'  κύριε  κΰρ  Αεόντιε'  ημών 
δε  κατά  πνεύμα,  έρασμιώτατε  πάτερ  καί  δέσποτα  καί 
μετά  θεοΰ  προστάτα  καί  βοηθέ·  την  π  ροςή  κουσαν 
καί  όφειλο μένην  μετάνοιαν  καί  π ρος κύνησιν  ίκετικώς 
άπ ον έ μο μεν  τή  μεγίστη  σου  άρχιερωσύνη  άπαντες 
ήμεΐς  ο'ι  ευρισκόμενοι  καί  μ ονάζοντες  έν  τή  ιερή,  καί 
βασιλική  μονή  μεγίστη  Ααύρα.  τοΰ  όσιου  καί  θεο- 
φόρου  πατρός  ημών  ’ Αθανασίου  τοΰ  έν  τψ“ Αθιρ. 

6552.  ι8. 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII.  (0.7). 

“  Ακολουθία  της  λαμπροφορου  Αναστασεως  τοΰ 
κυρίου  ημών  ']ησοΰ  Χριστοί. 

6553·  Ι9·  Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII. 

Ακολουθία  της  Αναστασεως. 

6554·  20.  Χαρτ.  4.  XVIII.  (φ.  6). 

Οικοι  καί  Υμνοι  εις  την  αγίαν  Τριάδα. 

Έν  τέλει' 

Κτήμα  πέφυκα  τής  παντουργοΰ  Τριάδοί 
θαυμαστού  ναού  των  Κ αυσοκαλυβίων 
μηδείς  ξενώσει  μ’  έντεΰθεν  βουληθ είη 
θείιρ  γε  βήμαθ’  ό  γράφας  μ’  άγκαλέση. 

6555·  2Ι· 

Χαρτ.  4.  (0,26x0,20).  XIX.  (0.2). 

Κεκραγαρια  τοΰ  Ε σπερινοΰ  και  της  ΐΐεντηκοστής. 

Μετά  φωνών. 

6556·  22.  Χαρτ.  8.  XIX  (0.9). 

Οικοι  καΥΎ μνοι  εις  την  αγίαν  Τριάδα. 

Έν  τέλει  σημείωσις,  δτι  έγράφη  έν  τή  σκήτη  τής  Άγιας 
Αννης  καί  άφιερώθη  χρεωστικώς  εις  την  "Σκήτην  τοΰ 
Καυσοκαλυβίου,  εις  τόν  περιώνυμον  ναόν  τοΰ  Κυριάκου 
τής  άγιας  Τ ριάδος.,.έν  έτει  σωτηρίω  μωλ'  κατά  μήνα 
Ιούνιον  (  =  1830)  έπί  δικαιάτου  τοΰ  πνευματικού  πατρός 
Ζα χαρίου  καί  τοΰ  αύτοΰ  γέροντος  κυρίου  Σωφρονίου 
καί  πατρός  Χριστοφόρου  συνοδία. 

Τήν  στάχωσιν  άποτελεΐ  ψύλλον  (Περγ.  X.)  περιέχον  μέρος 
τοΰ  κατά  Μάρκον  Εΰαχγελίου. 

“Αρχ.  (άκέφ.)'  καί  λέγει  αύτιρ’  θέλω  καθ αρίσθητι 
καί  είπόντος  αύτοΰ'  εύθέως  ή  λέπρα  άπήλθεν  (Μ άρκ. 
1,  41).  Τόλ.  (κολ.)  ήσαν  δέ  τινες  των  γραμματέων  έκε Γ 
καθήμενοι  καί  δια λογιζόμενοι  έν  ταΐς.,.ζΜαρκ.  2,  7). 

6557·  23·  Χαρτ.  4.  (0,28x0,20).  XIX. 

“  Μακαρίου  του  Χριστιανοττούλου 

Έγκώμιον  εις  τόν  άγιον  Χαραλάμπην.” 


ΚΑ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΙ  ΣΚΗΤΗΣ  ΚΑΤΣΟΚΑΑΤΒΙΩΝ 


465 


β'.  Έι/  τ·ί)  καλύβι 1  ν;'Α  αδελφότητος  των  Ίωασαφαίων. 


%ημ.  Εις  τον  κατάλογον  των  κωδίκων  της  αδελφό¬ 
τητος  των  Ίωασαφαίων  ζωγράφων  εν  τη  σκητη  Καυσο- 
καλυβίων  σνμπεριελήφθησαν  καί  κώδικες  νεωτατοι 
των  καθ'  ημάς  χρόνων ,  άτ€  στερούμενοι  άζίας  διά 
τε  τό  εταίρε  τον  της  καλλιγραφίας  και  τον  ιτονον  μεθ’ 
ου  οι  ’ϊωασαφαΐοι  φιλοτίμως  € φρόντισαν  ,τιρι  της  ίκ 
διαφόρων  αρχαιότερων  κωδίκων  τον  ’ Αγίου  "Ορους 
αντιγραφής  ιδίως  των  εις  τον  άγιον  Γεώργιον,  ον 
φερώνυμος  εστιν  ο  της  αδελφότητος  αυτών  ναΐσκος, 
άναφερομένων.  ’Ανα  γράφομεν  δ’  ενταύθα  καί  τον 
αριθμόν  ον  φέρει  έκαστος  των  κωδίκων  εν  τβ  βιβλιο¬ 
θήκη  της  αδελφότητος,  εν  ή  τα  χειρόγραφα  βιβλία 
σνναττόκειν ται  μετά  των  έντυπων. 

6558.  I.  ( Ίωασαφαίων  64). 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,12).  XIX. 
“  Αηλωσις  της  περί  των  εν  τω  'Α γίω’Όρει  ταραχών 
αλήθειας,  ήτοι  άπδδειξις  στερεά  καί  αναντίρρητος,  άτι  των 
ακαταπαύστως  έν  τψ  άγίψ  ”0 ρει  έν  εργουμένων  ταραχών  καί 
διχονοίων,  αίτια  ύπάρχουαι  τά  καλούμενα  συνοδικά  γράμματα, 
τά  ι τροσταλέντα  πρός  τούς  ίκεΐ  μοναχούς,  ένεκα  των  έν 
Κυριακή  νεκρικών  μνημοσύνων  μετά  τούτο  καί  περί  παραδόσεων 
εκκλησιαστικών  ποιήσομεν  λόγον,  διδάσκοντες  έκ  των  θείων 
πατέρων,  τί  ίστϊ  παράδοσις,  καί  ότι  ού  δει  τάς  παραδόσεις 
παραβαίνειν,  άλλά  κρατέΐν  αύτάς,  κατά  τον  Απόστολον.  'Τπό 
*Αθανασ·£  Μαρίαν.” 

Έν  τέλει  ΙΙΙναξ  των  περιεχομένων. 

Ίδε  καί  6274  (767). 

6559·  2.  (’  Ιωασαφαίων  66). 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,13).  XVII. 

1.  Ακολουθία  τού  αγίου  Γεωργίου  (ακέφαλος). 

2.  “ Θαύμα  τον  άγιον  μεγαλομάρτυρας  Γεωργίου 

τό  έν  τη  Α ασσαίων  π&λει  γενόμενον  καί  περί  τής  κόρης  καί 
του  δράκοντας.” 

’Άρχ.  Αδελφοί  καί  πατέρες  ακούσατε  τοΰτο  τό  μέγα 
καί  φρικτόν  καί  παράδοξον  μυστήριον. 

3·  “Έτερον  θαύμα  τον  πανενδόζον  μεγαλομάρτυρας 
Γεωργίου  περί  τής  οικοδομής  του  ναοΰ  καί  τοΰ  κίονας.  ” 

’Άρχ.  Οί  των  τοΰ  θεοΰ  δωρεών  άξιωθήναι  έπιπο- 
θονντες  τάς  των  αγίων  μνήμας  τε  και  πανηγύρεις. 

4·  “"Ετερον  θαύμα  του  αγίαν  μεγαλομάρτυρας 
Γεωργίου  περί  τοΰ  παιδός  τοΰ  άρπασθέντος  έν  τψ  στρα- 
τοπέδφ.” 

’Άρχ.  Βούλομαι  διηγήσασθαι,  &  φιλόχριστον  ά¬ 
θροισμα,  και  Ιερόν  άκροατήριον. 

5·  “"Ετερον  θαύμα  του  άγιον  μεγαλομάρτυρας 
Γεωργίου,  περί  τοΰ  άρπαγέντος  νέου  άπό  Συρίας.” 

’Άρχ.  Άπό  των  θαυμάτων  έπί  τά  θαύματα  τοΰ 
άγιου  Γεωργίου  βαδίσωμεν. 

6.  “"Ετερον  θαύμα  τον  άγιον  ττανενδόζον 
μεγαλομάρτυρας  καί  τροπαιοφόρου  Γεωργίου  περί  θεοπίστου 
τοΰ  &ΊΓ ολίσαντος  τούς  αύτοΰ  βόας.” 


Ά ρχ.  Έν  τοΐς  χρύνοις  Θεοδοσίου  τοΰ  εύσεβ εστάτου 
καί  άγιωτάτον  βασιλέως,  ήν  τις  άνήρ  ύνόματι  θεό- 
πιστος. 

’Β ν  τέλει·  ,ξρκε’  μηνϊ  Άπριλλίου  ΐ  (=1617)  Κυρίλλου 
μονάχου. 

Εν  δυσί  ώύλλοις  αποτύπωμα  σφραγίδας  φερούσης  κεφαλαίοις 
γράμμασι  τήν  έπιγραφήν  Σφραγίς  μονής  τοΰ  αγίου  Γεωρ¬ 
γίου  άπό  τή  Βρανα.  Έν  δε  τψ  μέσφ  τής  σφραγίδας  είκονί- 
ξεται  ό  άγιος  Γεώργιος  έφιππος.  Τ·ί)ϊ  αύτής  πιθανώς  μονής  καί 
ή  έν  ίνίοις  φύλλοις  άποτετυπωμένη  δυςα νάγνωστυς  μικροτέρα 
σφραγίς. 

6560.  3·  ( Ίωασαφαίων  69). 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,19x0,135).  XVIII.  (φ.  33). 

Έκλογάριον. 

6561.  4·  ( Ίωασαφαίων  107). 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XVIII. 

Άναιιτκΐ!  ίου  ΓορΒίου  Κατα  Μωάμεθ. 

Εν  κεφ.  πδ’.  Κ εφ.  α' .  “Περί  τοΰ  τις  έστϊν  ή  βασιλεία 
τοΰ  Μωάμεθ  καί  περί  των  τεσσάρων  μεγάλων  βασιλειών,  άπό 
τόν  προφήτην  Δανιήλ,  καί  περί  τής  εικόνας  τοΰ  Ναβουχοδο- 
νόσωρ.  ’ — β' .  “Τοΰ  αυτόν  Περί  τής  πρώτης  οράσεω 5.”— γ', 
“Περί  Μωάμεθ,  τις  καί  πόθεν  έφάνη  καί  λέγεται  παρά  τή  θείμ 
Γραφή.” ...πβ' .  “  Τί  έστί  τό,  Καί  οί  άστέρες  τοΰ  ούρανοΰ 
πεσοΰνται.” — πγ' .  “Περί  τοΰ  νοητού  λιμού  τοΰ  μέλλοντος- 
γίνεσθαι  εις  τόν  καιρόν  τοΰ  Αντίχριστου,  ό  οποίος  ίνεργεΐται 
σήμερον." — ττδ'.  “Έτερον  παράδειγμα  διά  την  ορθοδοξίαν. 
Τί  δηλοϊ  τό  καί  ή  σελήνη  ού  δώσει  τό  φέγγος  αύτής." 

Έν  τέλει-  Καί  τόδε  πρός  τοΐς  άλλοις  Στεφάνου  Ιερο¬ 
μον  άχου. 

6562.  5·  ( Ίωασαφαίων  121  α). 

Χαρτ.  8.  (0,223x0,163).  XVIII. 

1 .  “  Εξηγησις  τον  έν  άγίοις  ττατρός  ημών  Βασιλείου 

Καισαρίας  παραδοθεϊσα  παρά  τοΰ  διδασκάλου  Δανιήλ  τοΰ· 

ΙΙατμίον  Μαγίου  13.” 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  “Λόγος 

εις  τόν  έβδομον  Ψαλμόν  παρά  τοΰ  Δανιήλ  μονάχου  τοΰ 
Πατμίου  τοΰ  Κεραμέ'ως.” 

3·  “  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου  ’Έξηγησις 

εις  τά  Άγια  θεοφάνει α  τοΰ  σωτήρος  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου.” 

Έν  τέλει'  Καί  τψ  διδασκάλψ  ρώμη  παρα  Δανηηλ 
μονάχου  τοΰ  σοφωτάτου  ΙΙατμίον. 

4·  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εΐς  τους  αγίους  ΊΙάντας, 

5·  Τοΰ  αϊτού  “  Αογος  εις  τόν  άγιον  Παύλον.” 

6.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  “  Πρός  τούς  νέους 

όπως  δν  έλινικών  όφοιλοΐντο  λόγου  παρένεσης.,.Ί&ξήγησις 
παρά  Δανηηλ  Πατμίου  σοφιστοΰ  διδασκάλου.” 

7·  “Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Όμιλίαι  εις  τους  Ψαλμους.” 

8.  Λιβανιού  Λόγων  έέήγησ  ις. 

α'.  Έξ-ήτησεν  &  Φίλιππος  τόν  Λημοσθένην. — β' .  Ό  τύραννος 
ήτησεν. — γ'.  Χόρ.05  των  εύρόντων  θησαυρόν  χιλίας  τή  η  όλε: 
διδ&ναι  δραχμάς. — δ' .  Άλκίπττη  θυγάτηρ  Άρεως  ψ. — ε'.  Πλοιί- 

59 


Η.  II. 


466 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


σι  ο;  άριστεύσα;  ήτησεν  έ;  την  δωρεάν  τού;  φυγάδα;  έπανελθεΐν. 
— ζ~' .  'Ε τέρα  μελέτη  έκ  τον  εναντίον  ό’Άρη ;. 

’Εν  τιρ  τελευταίιρ  φύλλιρ  Κατάλογο;  βιβλίων  ανεπίγραφο ;. 
“Αρχ.  Γαντησ  μου  στηλίτησι 5*  άν  θ  ολύγ  ιον  παρακλη- 
τηκή.  Τέλ.  βηλήου  τη 5  περί  τον  εβρέον  παλεά  καί 
νέα  διαθεΐκ  ιστορία. 

Τά  ύπ’  άρ·  1 — 6  εν  τη  καθωμιλ ημένη.  Τά  δε  ύπ’  άρ. 
8  α — ζ~'  μετά  ψυχαγωγική 5  έξηγήσεω ;. 

6563*  6.  (Ίωα  σαφαίων  127). 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,13).  XIX, 

1.  Οίκοι  εις  τον  άγιον  Γεώργιον. 

Έν  τελεν  1877  Αύγουστου  1828. 

2.  Κανών  παρακλητικός  εις  τον  άγιον  Γεώργιον. 

3·  “  'Αναπλήρωσις  εις  την  ακολουθεί  αν  τον  άγιον 
Βλασίου.” 

Τά  ύ7τ’  άρ.  1 — 3  χειρόγραφα  έν  μέσιρ  διαφόρων  έντυπων 
συνεσταχωμένων. 


6564·  7·  (Ίωασαφαιων  128). 

Χαρτ.  8.  (0,205x0,165).  XIX.  (σ.  59). 

1  (σ.  ΐ).  “ΪΙαράκλησις  εις  τον  άγιον  μεγαλομάρτυρα 
καί  τροπαιοφόρον  τοΰ  Χριστού  Γεώργιον.” 

2  (σ.  9)·  “  Ετερα  παράκλησις  μεταποιηθεΰσα 
έκ  τη 5  μικρά ;  παρακλήσεω;  τη 5  Θεοτόκου.” 

3  ( σ .  2  ι ).  “  Ετερος  κανών  παρακλητικός 

εί?  τδν  άγιον  Γεώργιον  ψαλλόμενο 5  εί5  κάίίε  ασθένειαν  καί 
θλιψιν  ψυχή 5.” 


4  (σ.  29)·  “  Ετερος  κανών  παρακλητικός 
εΐ5  τόν  άγιον  Γεώργιον.” 

5  (σ.  36).  Ετερος  κανών  παρακλητικός  μεγας, 

615  τόν  άγιον  Γεώργιον.” 

6  (σ.  43)·  “"Ετερος  κανών,  παρακλητικός  μικρός, 
εΐ5  τόν  άγιον  Γεώργιον.” 

7  (σ.  50)·  “  Ετερος  κανών  παρακλητικός  μεγας, 
εΐ5  τόν  άγιον  Γεώργιον.” 

Έν  σ.  15·  Τοΰ  Γ.  Ίωάσα0  7ιωγ  ράφου  τοΰ  έκ  τί)5 
Κερα<τιά5. 


6565.  8.  (  Ίωασαφαιων  177). 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XIX.  (σ.  455). 

1  (σ.  ΐ).  Ακολουθία  εις  την  μνημην  τον  άγιον 
Γ  εωργιου. 

2  (σ.  65).  Ακολουθία  εις  την  ανακομιδήν 

καί  κατάθεσιν  των  λειψάνων  τοΰ  άγιον  Γεωργίου. 

3  (σ.  137)·  Νικοδήμου  μοναχού  Οίκοι  κ8  εις  τον 
άγιον  Γ  εωργιον. 

4  (σ.  153)·  Τού  αντοΰ  Κανών  πρώτος  παρακλητικός 
εις  τον  αυτόν. 

5  (σ·  1  7 7)·  Τοί  αυτού  Κανών  δεύτερος  παρακλητικός 
εις  τον  αυτόν. 

6  (σ.  201 ).  Οΐκοι  κδ  έτεροι  εις  τον  άγιον  Γεώργιον. 

7  (σ.  219).  “Κανών  τρίτος  παρακλητικός  ποίημα 
τον  άνονύμου. 


8  (σ.  241)·  “Κανών  τέταρτος  παρακλητικός  ποίημα 
τοΰ  άνονίμου.  ” 

9  (σ.  265).  “  Κανών  δκτόηγρς  ποίημα  τοΰ  άγιου 

)) 

ΙΟ  (σ.  361)·  “Κανόνα  μεγάλη  ποίημα  Νικοδήμου 
μοναχού. 

11  (σ.  385)·  “Θαύμα  7τερί  τοΰ  δράκοντος  και  της 
κόρης.” 

12  (σ.  397)·  Ετερον  θαύμα  τοΰ  αγίου  περί  τον 
δαίμυνος.” 

13  (ο-·  401)·  11  Ετερον  θαύμα  τον  άγιου  περί  Θεο- 
πίστου.” 

14  (σ·  425)·  “  Ετερον  θαύμα  περί  τον  θανατωθέντος 
στρατιώτου.” 

15  (σ.  433)·  “  Ετερον  θαύμα  περί  τών  Σαρακηνών.” 

ΐ6  (σ.  439)·  “"Ετερον  θανμα  περί  τοΰ  άρπασθέντος 

νέου.” 

’Εν  σ.  383"  Τό  παρόν  βιβλίον  έγράφη  παρά  τινο 5 
μοναχού  ’ίωάσαφ  καλουμένου  πρόην  Καισαρεύ;  νΰν 
δέ  Αγιορείτη 5  1855  Ν οεμβρίου  3. 

’Εν  δέ  σ.  452·  ΕΪ5  τό  "Αγιον  "Ορο;  τού  “Αθω  εϊτον  τι; 
μοναχό;  καλούμενο;  Ίωάσαφ'  κατάγετο  δέ  άπό  την 
Καισαρείαν  τη;  Καππαδοκία;:  ό  όποιο;  μέ  τό  να 
εΐχεν  υπέρμετρου  εύλάβειαν  εί;  τόν  υπερένδοξον  άγιον 
Γεώργιον:  έπάσχησεν  με  κόπον  πολύν  καί  άπό  δια¬ 
φόρου;  μέρον;  τοΰ  Αγίου  “Ορου;  τά  έσύναξεν  αυτά: 
καί  μέ  πολύν  του  κόπον  μέ  τά  ίδια  του  χέρια  τά 
έκαλήγραψεν  έδαν  διά  ψυχηκήν  του  όφέλειαν·  έγράφη 
δέ:  1855:  Χοεμβρίου  3. 

Καί  οί  ΰπ'  άρ.  7 — 10  Κανόνε5  είσίν  εί;  τόν  άγιον  Γεώργιον. 
Τά  δέ  ύπ'  άρ.  11 — 16  θαύματα  τοΰ  αυτού  άγιου  είσί  γεγραμμένα 
έν  τη  καθωμιλημένη. 

6566.  9·  ( Ίωασαφαιων  182). 

Χαρτ.  8.  XIX.  (<τ.  143). 

1  (σ.  ΐ).  Ακολουθία  τών  νεομαρτνρων. 

2  (σ.  36).  “2  ννοπτικη  διήγησις  εις  τά  περί  τών 
άγιων  Πάντων 

νεοφανών  μαρτύρων  άγωνίσματα,  όσοι  δηλονότι  μετά  την 
άλωσιν  τη;  Κωνσταντινουπόλεω;  υπέρ  Χριστού  γενναίω;  ένή- 
θλησαν  έπί  τη;  τών  άθέων  Αγαρηνών  μιαρωτάτη ;  βασιλεία 5.” 

3  (σ.  99)·  “  Πίνας  τών  αγίων  νεομαρτνρων  κατ 
αλφάβητου.” 

4  (σ.  ιοό).  Κανόνες  ιαμβικοί  εις  την  Ύπαπαντην. 

5  (σ.  122).  Κανόνες  Ιαμβικοί  εις  την  Πεντηκοστήν. 

6  (σ.  133)·  Αναγνώσματα  εις  άγιους. 

Έν  τή  καθωμχλημένη. 

η.  Ιαμβικοί  κανόνες  εις  την  Χριστοί·  γέννησιν  καί 
τά  Θεοφάνεια. 

8.  Άνα πλήρωσις  τής  ακολουθίας  I ωάννου  καί  Συμεών 
τον  σάλον. 

9  (σ.  138).  Κανών  νεοσυνθετος  εις  την  Θεοτόκον. 

Τά  ϋ7τ’  άρ.  7  καί  8  έν  φύλλοι;  μη  φέρουσι  σελίδωσιν.  Τά  δέ 
ύπ'  άρ.  4,  5  καί  7  μετ’  έξηγήσεω;  εί;  την  καθωμιλημένην. 


ΚΑ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΙ  ΣΚΗΤΗΣ  ΚΑΤΣΟΚΑΛΤΒΤΩΝ 


467 


'0  χειρόγραφον  ουτον  κώδιξ  εϋρηται  συνεσταχωμένον  μετά 
τοΰ  έντύπου  βιβλίου  “Ακολουθία  καί  εγκώμιου  των  έν  "Αθψ 
διαλαμψάντων  πατέρων  ύπδ  μονάχου  Νικοδήμου  Αγιορείτου.” 
Έν  Έρμουπόλει.  1843.”  Είί  80!/  σ.  127. 

6567.  ΙΟ.  (Τωασαφαιων  197). 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,145).  XIX. 

“  'Έρμηνεία  περί  τον  υψώματος  της  Ύραπεζης 
έν  ταΐν  Κυριακαΐν,  Αεσποτικαΐν  τε  καί  θεομητορικαΐν  έορταΐν, 
καί  τοΐν  έορταξομένοιν  άγιοι ν  μωί,β”  (  =  1892). 

Συνεσταχωμένη  μετά  διαφόρων  εντύπων. 

6568.  II.  (Τωασαφαιων  219). 

Χαρτ.  8  μέγ.  (0,245x0,17).  XIX.  (σ.  157). 

Συλλογή  εκ  των  πάτερων 

Περί  συγκρίσεων  την  των  ανθρώπων  καί  αγγέλων  φύσεων. 

’ Απηρτίσθη  ό  κώδιξ  έκ  διαφόρων  χειρογράφων  καί  εντύπων 
βιβλίων  φροντίδι  αύτήν  την  άδελφότητον  των  ’ϊωασαφαίων. 

6569.  12.  (Τωα σαφαίων  249). 

Χαρτ.  8.  XIX. 

“  Του  εν  αγιοις  πατρος  ημών  Έττιφανίου 
επισκόπου  Κύπρου  Αόγον  είν  την  θεόσωμον  ταφήν  τοΰ 
κυρίου  ημών  Ίησοΰ  Χρίστου  καί  είν  τδν  Ιωσήφ  τόν  Άριμαθαΐον, 
καί  είν  την  έν  τω"Αδ η  τοΰ  Κυρίου  κατάβασιν  μετά  τδ  σωτήριον 
πάθον  τψ  άγίψ  καί  μεγάλψ  Σαββάτψ.” 

Έν  τέλει'  1876. 

Συνεσταχωμένον  μετ'  έντύπου  Εγκωμιαστικού  λόγου  εϊν  την 
σκέπην  την  Θεοτόκου. 

6570·  !3·  (’Ιωα σαφαίων  252). 

Χαρτ.  8.  XIX. 

1  (σ.  ΐ).  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  ενδόξου  δσιομάρ- 
τυρος  Ευθυμίου  τοΰ  νέου.” 

2  (σ.  27).  Ακολουθία  Ενθυμίου,  Ιγνατίου  και 

Ακακίου. 

3  (σ.  42)·  Κανόνες  εις  την  Ανάστασιν. 

4  (σ.  8ι).  Ακολουθία  Όνουφρίον  τοΰ  νέου 
τοΰ  έν  Χίψ  άσκήσαντον  τω  1818. 

5  (σ.  105)·  Κανών  εις  την  μνήμην  Κνθυμί ου, 
Ιγνατίου  καί  Ακακίου,  “ ποίημα  Ιακώβου  μονάχου  έκ  την 

Νύα5  σκήτην .” 

6  (σ.  1 2 1).  Κανών  παρακλητικός  εις  τους  αυτονς. 

7  (σ.  1,33)·  Κανών  έτερος  εις  τους  αυτονς  συν  τω 
Ονουφρίω. 

8.  Ακολουθία  παρακλητική  είς  τους  δυο 
μεγαλομάρτυραν  Γεώργιον  καί  Αημ ήτριον. 

Τό  ϋπ’  άρ.  8  καταλαμβάνει  τα  τέσσαρα  τελευταία  άνευ 
σελιδώσεων  φύλλα  τοΰ  κωδικόν. 

6571·  1 4*  (Τωασαφαιων  277). 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,295  χ  0,205).  XIX.  (σ.  156). 

1.  Αόγοι  πανηγυρικοί. 

Είσί  δέ  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου,  Έιτιφανίου  Κύπρου, 
Αεοντος  τοΰ  Σοφοΰ,  Γρηγορίου  τοΰ  Θεολόγου,  Πρόκλου 
Κωνσταντινουπόλεως  καί  Έφραίμ  τοΰ  Σΰρου. 

2.  Βίος  καί  πολιτεία  Πέτρον  τοΰ  ’ Αθωνίτου. 


3-  Μαρτυριον  τοΰ  αγίου  Γεωργίου. 

’Εν  τέλει  ΐίίναξ  των  περιεχομένων. 

'Ο  κωδιξ  συνεσταχωμένον  μετ’  έντύπου  βιβλίου,  περιέχοντον 
Β ίον  καί  πολιτείαν  τοΰ  όσιου  Αουκα. 

6572.  Χ5·  (Τωασαφαιων  282). 

Χαρτ.  4.  XIX. 

1  (σ.  ΐ).  Ακολουθία  Αντωνίου  τοΰ  μεγάλου 

“  άναπληρωθεΐσα  μέν  παρά  τοΰ  αίδεσιμωτάτου  έν  ίερεΰσι, 
κυρίου  Νικολάου  τοΰ  Μαλαξοΰ  πρωτοπαπά  Ναυπλίου,  νΰν  δε 
άντιγμαφεΐσα,  ή  τε  ακολουθία  καί  ό  βίον  τοΰ  άγιου,  παρά  τινον 
μονάχου,  τη  προτροπή  δμων  καί  φιλοτίμψ  δαπάνη  τοΰ  όσιω- 
τάτου  έν  μοναχοί ν  κυρίου  Ίωάσαφ  Ζωγράφου  Κ αισαρέων  τε  καί 
Αγιορείτου.” 

Έν  τέλει'  Έν  άγιωνύμιρ  δρει  1880. 

2  (σ.  41)·  Αθανασίου  τοΰ  μεγάλου  Βιος  και  πολιτεία 
οσίου  Αντώνιον. 

6573·  ΐ6.  (Τωασαφαιων  286). 

Χαρτ.  4.  XIX.  (σ.  485-523). 

“  Αόγος  τοΰ  ευσεβέστατου  ημών  βασιλεως 

Ίουστινιανοΰ  καταπεμφθείν  προ 5  Μηνάν  τδν  άγιώτατον,  καί 
μακαριώτατον  αρχιεπίσκοπον  την  εύδαίμονον  πόλεων  καί  πατρι¬ 
άρχην  κατά  Ώριγένουν  τοΰ  δυνσεβοΰν  καί  των  άνοσίων  αΰτοΰ 
δογμάτων  ληφθείν  έκ  την  αγίαν  οικουμενικήν  πέμπτην  συνόδου, 
την  έν  τψ  δευτέριρ  τόμψ  την  συλλογήν  των  ιερών  συνόδων 
ένυπαρχο  ύσην.” 

Προτάσσεται  έντυπον  τδ  Π ηδάλιον  τήν  εκδόσεων  Τκαρπολά, 
κατ αλαμβάνον  τάν  σελίδαν  1 — 484  τοΰ  τεύχουν. 

6574·  1 7·  (Τωασαφαιων  298). 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,33  χ  0,24).  XIX.  (σ.  348). 

“  Τοΰ  μακαριωτάτου  αγίου  Αυγουστίνου 

έπισκόπου  'Ίππωνος  Περί  Τριάδοϊ  βιβλία  πέντε  πρδν  τοΐν 
δέκα  απερ  έκ  τήν  Λατίνων  διαλέκτου  είν  τήν  Ελλάδα  μετή- 
νεγκεν,  ό  σοφώτατον  καί  τιμιώτατον  των  Μοναχών  Μάξιμος  ό 
Πλανούδης.” 

Προτάσσεται  Πρόλογον  “Το?5  άναγινώσκουσιν,”  ού  έν  τέλει' 
Έγένετο  τδ  παρόν  υπόμνημα  έν  τη  ιερή  μονή  του 
Β  ατοπαιδίου  τφ  αωοη “  μηνί  Έοεμβρίω  τή  27  τοΰ 
αύτοΰ  (  =  1878).  Καί-  Έγράφη  διά  χείρον  Δανιήλ  Μονα¬ 
χοί)  τοΰ  έκ  Σμύρνην,  πρώην  έκ  τήν  τοΰ  'Ρ ωσσικοΰ, 
καί  μετ’  έπειτα  έν  Κ ατουνακίοιν  έφησυχάσαντον.  Είν 
τεκμήριον  αίδιον  αγάπην  '  τοΐν  άδελφοΐν  ’Ίωασαφαίοιν. 

Επιτάσσεται  Ώίναξ  τών  περιεχομένων. 

*6575·  ΐ8·  (Τωασαφαιων  305). 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,30  χ  0,21).  XIX.  (σ.  181). 

Άκολουθίαι  είς  τον  άγιον  Γεώργιον  οκτώ 

ιςαί  Οίκοι  τρεΐν  είν  τδν  αυτόν. 

Προτάσσεται  τοΰ  κωδικόν  ολοσέλιδο 5  έλαιογραφική  είκών  τοΰ 
άγιου  Γεωργίου  χειρί  τοΰ  Ίωάσαφ. 

*6576.  ι9·  ('  Τωασαφαιων  306). 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,31  χ  0,22).  XIX.  (σ.  168). 

Άκολουθίαι  είς  τον  άγιον  Γεώργιον  δκτω. 

Έν  αρχή  έν  τψ  τελευταίω  τών  μη  συνηριθμημένων  φύλλων 
όλοσέλιδον  έλαιογραφική  είκών  τήν  άνακομιδήν  τών  λειψάνων 
τοΰ  άγιου  Γεωργίου  χειρί  τοΰ  Ίωάσαφ. 


59—2 


468 


ΑΓΙΟΡΕ1ΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


6577-  20.  (Ί  ωασαφαίων  307). 

Χαρτ.  φύ\\.  (0,31  χ  0,22).  XIX.  {σ.  176). 

Κανόνες  εις  τον  άγιον  Γεώργιον  επτακαίόεκα 
μεΧουργηθέντες  ύπδ  διαφόρων  μεΧιρδών  άρχαιοτέρων  τι  και 
νεωτέρων. 

Οί  έμπ ε ριεχώ μι νοι  κανώνες  και  τροπάρια,  ϊν  τή 
βίβΧψ  ταύτη,  τά  μεν  έμεΧουργήθησαν  διά  συνδ  ρομής 
καί  έπιμεΧείας  Ίωάσαφ  μονάχου  ζωγράφου  Καισαρέως 
και  Κε  ρασιώτου'  τά  δέ  έσυνάχθησαν  παρά  τοΰ  ίδιου 
άπό  τά  μοναστήρια,  και  κι\\ία  τοΰ  άγιωνύμου  "Ορους, 
καί  έκαΧΧηγ ράφησαν  έν  τή  βίβΧιρ  ταύτη,  ίδίαις  χερσί 
μιτ’  έπιμεΧείας  και  κόπου  1877  Μ  αρτίου  25. 

*657δ·  21.  (’ΐωασαφαίων  308). 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,30x0,21).  XIX.  (σ.  336). 

Λόγοι  πανηγυρικοί  εις  τον  άγιον  Γεώργιον, 
Μαρτύρια,  θαύματα  καί"Ύμνοι  αύτοΰ. 

Η  παρούσα  βίβΧος  τοΰ  άγιου  πανενδόξου  μεγαΧο- 
μάρτυρος  Γ ιωργίου  τοΰ  τ ροπαιοφόρου  έμπε  ριέχει  Χό- 
γους  πανηγυρικούς  οκτώ ,  συντεθημένα  παρ’  αρχαίων 
διαφόρων  ποιητών,  ίΧΧηνι κά  μαρτύρια  τρία ·  θαύματα 
διάφορα  δέκα ’  "Ύμνος  πιριέχων  έν  συνόφιι  τδν  βίον 
αύτοΰ,  τά  &ΘΧα  καί  μερικά  θαύματα.  ΧυνεΧέχθησαν 
δ’  άπασαι,  καί  έτάχθησαν  άρμοζόντως  εις  την  τάξιν 
αυτών,  δι’  έπιμιΧιίας  μεγίστης  καί  αδρών  έξόδων 
τοΰ  όσιωτάτου  έν  μοναχούς  Κυρίου  Ίωάσαφ  ξωγ ράφου 
Κ αισαρέως  του  νΰν  άσκοΰντος  έν  τ ψ  κατά  Κερασιάν 
τοΰ  Άγιωνύμου  όρους  ’Άθω,  Μ ονηδρίψ  τιμωμένφ  έπ’ 
όνόματι  τών  είςοδίων  της  Θεοτόκου,  καί  τοΰ  πανεν- 
δόξου  μεγαΧομάρτυρος  καί  τροπαιοφόρου  Γεωργίου. 
Έ καΧΧιγ ράφησαν  δ’  ώςαύτως  παρά  τοΰ  ίδιου  κυρίου 
Ίωάσαφ  ζωγ  ράφου  μεγίστης  εύΧαβείας  καί  πόθου 
πρδς  τδν  "Αγιον  'ένεκεν.  Ευ  Άγιωνύμιρ  δρει  τοΰ  “Αθω 
κατά  μήνα  Χοέμβριον  1878. 

Έν  άρχή  φύΧΧον  μη  συνηριθμ ημένον,  κοσμούμενου  ύπδ  όλο- 
σεΧίδου  έΧαιογραφικης  εικόνας  τοΰ  άγιου  Γεωργίου  χειρί  τοΰ 
Ίωάσαφ. 

*6579·  22.  (’Ιωασαφαιων  309). 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,29  χ  0,20).  XIX.  (σ.  265). 

Ακολονθ  ίαι  τον  άγιον  Γεωργίου. 

Τά  πάντα  συνετέθησαν  ύπδ  διαφόρων  ποιητών, 
αρχαίων  τε  καί  νεοτέρων  έσυνάχθησαν  δέ,  δι’  έπι- 


μεΧείας  I  ωάσαφ  μοναχού  ζωγράφου  καί  Κ  αισαρέως, 
καί  έκαΧιγ ράφησαν  εις  τόδε  τιρ  βιβΧίψ,  ίδίαις  χιρσί 
τοΰ  αύτοΰ  I  ωάσαφ,  μετά  πΧείστης  έπιμεΧείας  καί 
κόπου  εις  άγιον  “Ορος  “Αθω  1871  κατά  μήνα  Αύγουστον. 

Κοσμείται  ύπδ  όΧοσεΧίδου  έΧαιογραφικης  είκύνος  τοΰ  άγιου 
Γεωργίου  χειρί  τοΰ  Ίωάσαφ. 

6580.  23·  (’ΐωασαψαιων  310). 

Χαρτ.  φύΧΧ.  (0,305x0,205).  XIX.  (σ.  83). 

1.  ’ Ακολουθία  τον  άγιον  Γεωργίου. 

Αυτή  ή  άκοΧουθία  συγγ ραφεΐσα  παρά  τίνος  ιερο¬ 
μόναχου  δι’  έπιμεΧείας  καί  δαπάνης  τοΰ  πανοσιωτάτου 
έν  ίεροδιακόνοις  κυρίου  Χρυσοστόμου  καί  τής  συνοδίας 
αύτοΰ,  τοΰ  ένασκουμένου  εις  την  ίεράν  σκήτην  τών 
ΚαυσοκαΧυβίων,  έν  άγίιμ'Ορει  τοΰ“ Αθω.  ’Εν  έτει  1892. 

2.  Άνδρε'ου  Κρήτης  Εγκώμια  τρία  εις  τον  άγιον 
Γ  εωργιον 

“  άντιγραφέντα  έξ  άρχαίων  μεμβράινων  χειρογράφων  παρά 
τίνος  μοναχού,  τή  προτροπή  τε  καί  φιΧοτίμψ  δαπάνη  τοΰ 
όσιωτάτου  έν  ίεροδιακόνοις  Γ έροντος  κυρίου  Χρυσοστόμου,  καί 
τής  συνοδίας  αύτοΰ,  εύΧαβείας  αυτών  ένεκα  προς  τδν  μεγαλο¬ 
μάρτυρα  Γεώργιον.  Έν  Άγιωνύμψ“0ρει  1888.” 

658ι.  24.  (  I ωασαφαίων  311). 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,18).  XIX.  (σ.  120). 

1.  Οίκοι  εις  τον  άγιον  Γεώργιον  τρεις. 

2.  Κανόνες  εις  τον  άγιον  Γεώργιον  δυο. 

3·  Ετερος  κανών  παρακλητικός  εις  τον  αυτόν. 

4·  Ε  τεροι  έπτα  η μκτεις  παρακλητικοί  κανόνες  εις 
τον  αντον. 

Έν  τέΧει  μακρά  σημείωσις,  καθ’  ήν  οί  Οίκοι  καί  Κανόνες 
άντεγράφησαν  έξ  άρχαίων  χειρογράφων,  οί  δ’  έποιήθησαν  νεωστί, 
συνεΧέχθησαν  δέ  καί  έποιήθησαν  διά  προτροπής  Ίωάσαφ  μονα¬ 
χού  ζωγράφου,  καΧΧιγραφέντες  παρ’  αύτοΰ  τψ  1878. 

*65δ2.  25.  ( Ίωασαφαίών  312). 

Χαρτ.  4.  (0,27x0,18).  XIX.  (σ.  114). 

“  Κανόνες  παρακλητικοί  εις  τον  ά γιον... Γεώργιον. ... 

Έσυνάχθησαν  δι’  έπιμεΧείας  Ίωάσαφ  μοναχού,  ζωγράφου  τοΰ 
Κ  αισαρέως,  καί  έκαΧιγράφησαν  έν  τόδε  τιρ  βιβΧίω  παρά  τοΰ 
ίδιου,  μετά  πΧήστης  έπιμεΧείας  εις  άγιον,  όρος.  “Αθιρ.  1870.” 

Κοσμείται  ύπδ  μικράς  χρωματοΧιθογραφίας  τοΰ  άγιου 
Γεωργίου. 


ΚΒ' 

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΤΗΣ  ΣΚΗΤΗΣ  ΠΡΟΦΗΤΟΥ  ΗΛΙΟΥ 


*6583.  ι. 

Πβργ.  16.  (0,178x0,117).  XIII.  (0.271). 
Ψαλτηριον  (κολοβόν). 

Κοσμείται,  ύττό  έπ ιτίτλων  καί  τινων  εικόνων  ι τερ\  τό  τέλος, 
ιδιορρύθμου  τέχνης. 


ΚΓ' 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  ΣΥΜΠΛΗΡΩΤΙΚΟΝ  ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ 
ΤΗΣ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ  ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ 


Οί  κατωτέρω  κωδ ικε?,  ενρεθέντες  μετά  την  έν  έτει 
ι88ο  έμην  έπίσκεφιν  εις  την  μονήν,  κατετάχθησ αν 
παρ'  έμον  το  θέρος  τον  1895»  λαβόντες  αριθμούς  έν 
συνεχεία  των  155  πρώτων,  ονς  ίδε  έν  Τ ομω  Α  σ. 
43 — 59  Τ°ν  μετά  χείρας  Καταλόγου. 

^6584.  156. 

ΙΙεργ.  8  μικρ.  (0,195x0,153).  XIII. 
Τ  ετραενάγγελον. 

Έν  άρχή  και  τέλει  Πίνακεί  των  ευαγγελίων. 

Κοσμείται  ύπό  άτεχνων  εικόνων  των  τεσσάρων  Ευαγγελιστών 
και  έπι τίτλων  έν  άρχή. 

*6585·  ΐ57 

ΙΙεργ.  8  μικρ.  (0,18  χ  0,133).  XII. 
'ϊ’αλτήριον. 

Κοσμείται  υπό  κομψών  έπιτίτλων  καί  άρχικών  -γραμμάτων. 

6586.  158. 

Χαρτ.  16.  (0,153  χ  0,105).  XVIII.  (φ.  71). 

1  (φ.  I  α).  “  Εΰχαί  αίτινες  λέγονται 

ύπό  το 0  πνευματικόν  έπι  τάς  κεφαλάς  των  ίξομολογουμένων .'  ’ 

2  (φ.  9  α)·  “Κανονεϊ  έκάστης  αμαρτίας  χρόνους  λ'.” 
"Α ρχ.  Οί  μετά  της  μητρός  αυτόν  συνευρεθέντες.-{- 

Οί  μετά  μετά  π  ρεσβειτέρας  ξώντος  του  ίερέως.  Συγ· 
καταβατικώτερον  χρόνους  · γ’ . 

3  (φ·  ΐ6α).  “Περί  ποιων  αμαρτημάτων 

την  ίερωσύνην  κωλυόντων,  έρωτάτε  ύπό  τού  πνευματικού  ό 
μέλλων  ίερωθηναι .” 

4  (φ·  17  α)·  “Περί  ποιων  αμαρτημάτων 
έξετάζεται  ύπό  τού  πνευματικού  ό  κοσμικός  ί ίνδρας  μετά  των 

κανόνων  αύτών." 

’Άρχ.  Εί  έκουσίως  τον  Χριστόν  ήρν-ήθη:  ζ~δν  θάνατον 
εΐ  δια  βασάνων  χρόνους  η’ . 


5  (φ.  22  α).  “Περί  ποιων  αμαρτιών  εξετάζεται 

ύπό  τού  πνευματικού,  ή  κοσμική  γυναίκα  μετά  των  κανόνων 
αυτών." 

6  (φ.  2 6  β).  “Περί  πυίων  σφαλμάτων  ερωτάται 
ύπό  τού  πνευματικού  ό  κοσμικός  ίερεύς." 

"Α ρχ.  Ε ί  επόρνευσε’  καθήρ:  εΐ  εμοίχευσε'  καθήρ : 

7  (φ.  29α)·  “Περί  ποιων  αμαρτημάτων 
ερωτάται  ύπό  τού  πνευματικού  ό  ιερομόναχος .” 

8  (φ.  31  β)·  “Περί  ποιων  αμαρτημάτων 
εξετάζεται  ύπό  τού  πνευματικού  ό  μοναχός  ιδιώτης." 

9  (Φ·  33  α)·  “  Περί  ποιων  αμαρτιών  εξετάζεται  υπό 
τον  πνευματικόν  αί  καλογραία;.  ’ 

ίο  (φ·  34)8).  “Περί  ποιων  αμαρτιών  ερωτάται 
ύπο  τού  πνευματικού ·  ή  κοσμικοί  γυναίκα,  χωρίς  κανόνων.” 
Έν  τέλει  τού  φ.  35/3"  Έγράφη  δια  χειρός  Ίωάννου 
ίερέως ·  εφημέριος  τού  άγιου  Μτ/νά’  έτους  αφξδ'Όκτο- 
βρίον  ια'  (  =  1764). 

1 1  (φ.  36  α).  “  Περί  συνοικεσίων .' 

12  (φ.  41  α)·  “Μανουήλ  τοΰ  Ηανθινοΰ 

καί  μεγάλου  χαρτοφΰλακος  της  μεγάλης  εκκλησίας  Περί 
συγγένειας  περιγραφή." 

13  (φ·  53  α)·  “Ευχή  επί  μετανοονντων.” 

'Έπονται  καί  άλλα;  Εύχαί. 

14  (φ·  57  α)·  “  Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμόν.” 

*6587·  1 59* 

Χαρτ.  16.  (0,15  χ  0,11).  XVII.  (φ.  27). 
ΙΙροςκννητάριον  της  Ιερουσαλήμ  καί  των  αγίων 
τόπων. 

’Ανεπίγραφον  καί  άκέφαλον.  ’  Αρχ _ άγιους  τόπους ■  οπού 

έπεριπάτησεν  ό  κύριος  ημών  Ιησούς  Χριστός '  καί  ή 
πανάχραντος  αυτού,  μήτηρ,  ή  ύπεραγία  Θεοτόκος,  καί 
ττάντε$,  οί  άγιοι  Απόστολοι,  καί  εΐ  θ εηγόροι,  π ροφήτε. 


ΚΓ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΓΡΗΓΟΡΙΟΤ 


471 


καί  τούτον  των  άγιον  τόπων,  ή  ρίζ α  καί  το  Κεφάλαιον 
εΐναι  ή  άγια  πόλης  Ιερουσαλήμ.  Τέλ.  Επάνω  αύτής 
Εκοψεν  6  ’Ή,ρώδ ηι,  την  κεφαλήν  του  αγίου  αποστόλου 
Ιακώβου  υίοΰ  Τι  ε  βεδαίου,  άδελφοΰ  τοΰ  Επιστήθιου 
Ίωάννου,  ίπτουσιν  αύτοΰ  κανδήλια  διάφορα,  ταύτα 
τα  προσκυνήματα  διερχόμενος  ώ  φιλόχριστε  καί  εισ¬ 
ερχόμενος  εις  τάς  άγιας  Εκκλησίας  λέγε,  με  εύλάβειαν 
το  τροπάριον  τοΰ  άγιου  λ 

ψς  &δε  διηγήθηκα,  περί  τούς  σεβασμίους · 

Τόιτουϊ  τής  Ιερουσαλήμ ■  καί  πάν  καλούς·  αγίους 
Καί  Εβουλώμουν  πάνπολλά,  Ετερο,  δε  να  γράφω· 
Αλλ’  όμως,  ώρα  Εφθασε,  &δε  να  καταπα ύσω' 

Καί  δια  να  γηνώσκεται  πόθεν  Ετεληύθι’ 

Ετούτο  δέ  το  ποίημα  κ  εΐς  ύ όντας  Επεδόθι' 

Εις  λαύραν  δέ  τήν  θαυμαστήν  καί  τήν  άξιομένην 
Τοΰ  άγιου  Σάββα  τοΰ  σεπτοΰ  τήν  κεχαρητομένην 
"Οσοι  τό  κτασθαι,  άδελφει,  καί  αγοράσετε  το· 
Μεγάλοι  πλούτον  Εχετε  πάντα  φηλαγετέ  το' 

Έτι  δέ  Εν  τό  οίκο  σας·  Ελάβετε  ευλογίαν 
Άπό  τήν  Ιερουσαλήμ,  τήν  πύλην  τήν  αγίαν 
“ Οσοι  τό,  άναγινώσκετε,  μάλλον  καί  το  φνγάςτε' 
Αέομε  δε  τόν  Κύριον,  τής  βασιλείας  νάςτε' 

’Ετι  τε*  καί  περί  εμοΰ  λύσιν,  αμαρτημάτων 
“Οπως,  να  λάβω,  άφεσιν,  Εκ  των  Εμων  πτεσμάτον 
Καί  διά  τοΰτο  τό  λοιπών,  Ενα  προ  τοΰ'  αιώνας 
Αοξάξω  τριςιπόστατον,  αιώνα,  τοΰ  αίώνος. 

τέλει  τοΰ  ΐΐροςκυνηταρίου’  ΤέλοΓ  τφ  θεφ·  δόξα 
1680  χειρ  Αανηίλ,  τοΰ  ιατρού: 

Έν  τελεί  τοΰ  κώδικας  άλλη  χειρί'  Το  παρόν  προςκυνη- 
τάριον  ύπάρχη  έμοΰ :  τοΰ  Βασιλείου  και  όποιος  των 
Χριστιανών  τό  άπόξε'.νώση  νά  Εχη  τήν  κατάραν  τοΰ 


Χρίστο ΰ·  καί  τής  Παναγίας  καί  πάντων  τών  άγιων 
άμΐ ν  ήλθε  γένοιτο. 

Κοσμείται  ύπό  10  χρυσών  καί  πολυχρώμων  αρχικών  γραμ¬ 
μάτων  καί  61  μικρών  καί  μεγάλων  τοπογραφικών  εικόνων  τε  καί 
παντοίων  σχεδιογραφημάτων. 

"Ιδε  καί  4655  (535),  1.  4965  (845),  8.  4994  (874). 

6588.  1 6  Ο. 

Χαρτ.  16  μικρ.  (0,142x0,103).  XVIII. 

Ευχολόγιο!/. 

Περιέχει  Εόχάί  τινας  Αξίας  ίδιας  μελέτης.  Έν  φ.  22  β 
“Εύχ·}}  τοΰ  άγιου  'Υιτατίου  περί  άκρίδων,  καί  βρόχων,  καί 
ετέρων  διαφόρων  ειδών,  καί  φθοροποιών  Ερπετών  καί  περί  τάσης 
Επήρειας,  καί  άσθενεΐας.  ”Α ρχ·  Κύριε  ’ϊησοΰ  Χριστέ,  ό 
Θεόϊ  ημών,  ό  ποιήσας  τόν  ούρανόν,  καί  τήν  γην,  καί 
τήν  θάλασσαν. 

6589.  ΐόΐ. 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,32x0,225).  XIX.  (σ.  72). 

1  (σ’,  ι).  “  Ακολουθία  τταντων  των  Νεοφανών 

'  Αγίων  Μαρτύρων,  τών  μετά  τήν  αλωσιν  τής  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  μαρτυρησάντων  ψαλλομέ νη  τη  τρίτη  Κυριακή  τοΰ 
Ματθαίου,  ήτοι  μετά  τήν  Κυριακήν  τών  όσιων  Πατέρων  τών  Εν 
τφ’Άθψ’  ποιηθεϊσα  παρά  Νικοδήμου  Αγιορείτου.” 

2  (ι;·.  33)·  “  Λόγοϊ  εγκωμιαστικός  εις  τους  1  Αγίους 

νεομάρτυρας  τούς  μετά  τήν  αλωσιν  τής  Κωνσταντινουπόλεως 

άναφανέντας." 

'Άρχ.Άς  είσαι  εύλογητός,  καί  δεδοξασμένος  εις  τούς 
αιώνας  Κύριε  ημών  Ίησοΰ  Χριστέ. 

Έκ  τή  καθωμιλημέν η. 


ΚΔ' 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  ΣΥΜΠΛΗΡΩΤΙΚΟΝ  ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ 
ΤΗΣ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ  ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΚΑΡΑΚΑΑΑΟΥ 


Ότε  συνετάχθη  τώ  ΐ88θ  ή  εν  Ύύμω  Α'  σ.  Ι$0 — 
151  τοΰ  μετά  ψείρας  Καταλόγου  δημοσιευθεΐσα  ανα¬ 
γραφή  των  κωδίκων  τής  μονής  Κ αρακαλλον,  ή  βιβλιο¬ 
θήκη  έκειτο  εν  τινι  ίσογαίω  δωματίω.  Έκτο τε  δε 
μετεκομίσθη  χάριν  μείζονος  ευρυχωρίας  καί  ασφαλείας 
εις  τον  άνωθεν  τον  καθολικού  πύργον.  Κατά  δέ  ταυτην 
τήν  μετακόμ ισιν  ενρέθησαν  κώδικες  τινες  εν  πα ραβυστω 
δια λανθάνοντες  τω  ι88θ,  οΰς  άναγραφω  κατωτέρω  εν 
συνεχεία  των  εν  τω  Ύόμω  Α'  σ.  130  κ.  έ.  τοΰδε  του 
Καταλόγου  άναγεγραμμένων  2ζΟ  κωδίκων.  Επειδή 
δέ,  γενομένου  έκτοτε  καί  ευρετηρίου  των  κωδίκων,  ό 
βιβλιοθηκάριος  όσιώτατος  κύριος  Τερμανδς  έταξεν  αυ¬ 
τούς  εις  τας  θήκας  κατ'  ιδίαν  τάζιν  καί  υπο  ίδιους 
τή  μονή  αριθμούς,  τηρησας  καί  τους  παρ'  εμού  επ’ 
αυτών  των  κωδίκων  επι κυλληθέντας,  δια  ταντα  προς 
εΰχερεστεραν  ευρεσιν  των  κατα  τον  εμ ον  κατάλογον 
ζητούμενων,  παρέχω  μέν  ένταΰ$α  παραβολικόν  πίνακα 
των  εμών  αριθμών  καί  τών  τής  μονής  έν  επι μέτριο, 
προςέθηκα  δ’  εν  τωδε  τώ  σνμπληρωματι  καί  τον 
αριθμόν  τών  προςτιθεμένων  κωδίκων  κατα  το  ευρετήριον 
τής  μονής.  2 ημειονσθω  δ’  δτι  έν  τή  μονή  νπάρχονσιν 
ίδια  ευρετήρια  τών  περγαμηνών  και  χάρτινων  κωδίκων 
χωρίς,  διδ  προέταζα  εν  τε  τή  κατωτέρω  αναγραφή  καί 
έν  τώ  παραβολική  πίνακι  έκαστον  αριθμού  τής  μονής 
τας  λέζεις  Περγ.  ή  Χαρτ. 

659°·  25Γ  (μ°νή$  Περγ.  41). 

Περγ.  0όλλ.  (0,29x0,21).  IX.  (0.  148). 
“  Αποφθέγματα  αγίων  καί  σημοιοφορων  πατέρων 
των  έν  ασκήσει  γηρασάντων  και  επ’  άρεταΐς  διαπρεφάντων 


και  έν  τέλοι  (;)  διαλαμφάντων  καί  έν  κοινοβίοι ς  εϋδοκιμησάντων 
και  έν  τή  κατα.  θεόν  ήσυχίμ  χρονησάντων  και  έν  φόβω  θεόν 
άναστραφέντων  και  έν  άγνείμ  (;)  καί  πάσ[η...]  φρονήσει  [;] 
εΰαρέστως  ξησάντων.” 

"Α ρχ.  Αιηγήσατο  δ  άγιο ς  Αντώνιος. 

Έστι  δ’  ό  κοινώς  λεγόμενος  Παράδεισο;  τών  γερόντων,  άρχό- 
μενος  άπό  τον  φ.  3  α.  Τά  δέ  φ.  1  καί  2,  παρειΧημμένα  έξ 
άλλου  κώδικος  (Περγ.  XII.  σελ.  2)  περιέχουσι  μέρος  λόγου 
έκκλησιαστικοΰ. 

Ή  μέν  γραφή  του  κωδικός  έστι  του  μεγαλογραμμάτου  ρυθμού, 
τά  δέ  τελευταία  φύλλα  έφθάρησαν  μεγάλως  υφ’  υγρασίας. 

"659Ι·  252  ( μονής  Περγ.  14). 

Περγ.  φύλλ.  (0,315  χ  0,24).  XIII.  σελ.  2. 

Εΰαγγέλιον. 

Κώδιξ  καλλιγραφικώτατος  και  κοσμούμενος  ύπό  λίαν  περι- 
κόμφων  έπιτίτλων  και  αρχικών  γραμμάτων. 

6592·  253  (μονής  Χαρτ.  57). 

Χαρτ.  16.  (0,17  χ  0,12). 

Αιακονικον. 

6593·  254  (μονής  Χαρτ.  225). 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,152).  XVI. 

Μ^ναΐον  Μαρτίου  (κολοβον). 

6594·  255  (μονής  Περγ.  42). 

Περγ.  16.  (0,17x0,125).  X.  (0.28). 

Συλλογή  αποφθεγμάτων. 

Τά  ρητά,  ειλημμένα  έκ  τής  Τραφής  καί  διαφόρων  πατέρων 
τής  έκκλησίας  ώς  καί  τών  θύραθεν  συγγραφέων,  οίον  Σοφίας 
Σιράχ,  Ίερεμίου,  Γρηγορίου  τον  Θεολόγου,  Βασιλείου  τού 
μεγάλου,  Ίσ-οκράτουί,  Πλουτάρχου  καί  άλλων,  είσί  τετα - 
γμένα  ύπό  ίδιας  έπιγραφάς  κεφαλαίων,  οΐον  φ.  2β  “Μετά  τίνων 


ΚΔ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗΣ  ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΤ 


473 


δει  όμιλεΐν.” — φ.  3  β  “  ΙΙερί  κολάκων  έν  ιρ  καί  περί  απροσω¬ 
πόληπτων.” —  ...φ.  28α  “Περί  μνησικακία;” — φ.  28/3  “Περί 
φθόνον 

Κωδίξ  ακέφαλος  καί  κολοβό;. 


6595·  256  (μονής  Χαρτ.  43). 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVII. 

Τραμματικη. 

’Άρχ.  (άκέφ.)... ονομαστική  και  κλιτική'  όρθώ;  γάρ 
Ιστάμεναι,  ορθήν  την  ουσίαν  σημαίνουσι.  ΤΑ.  (κολ.) 
εΐ;  005  ποιοΰσι  την  -γενικήν  οΐον  μέρμι  5  μέρμιθο; 
δέλλι;.... 

Έν  τη  ιρμ  του  προτελευταίου  φύλλου ·  Α ύτό  τό  χαρτί 
εύρήσκετε  εί;  τό  κελύ  των  ψαράδων  όνομ αξόμενον  ή 
Παναγία  τα  ησόδια  τη;  Π αναγία;  η;  Σο  Σο  Σο  δια 
( =  εί;όδια). 

6596.  257  ( μονής  Χαρτ.  227). 

Χαρτ.  16  μι κρ.  (0,14x0,10).  XVII. 

1  ( φ .  6  α).  Τνώμαι  ανεπίγραφοι. 

"λρχ.  (άκέφ.) 

Κ ράτει  του  θνμοΰ  καί  κρατήσει;  δαιμόνων. 

Αιμόν  καί  δίψαν  καί  την  -γύμνιαν  πόθει. 

2  (φ.  6  β).  “Τνώμαι  μονόστιχοι  κατά  στοιχεΐον 
εκ  διαφόρων  ποιητών  καί  σοφών.” 

α'.  “Εί;  ά-γαθού;  άνδρα;.” — β'.  “  Εί;  αλήθειαν.”  Μενει 
κολοβόν  η  άτελέ;  εν  φ.  7/3,  οΰ  έν  τέλει'  ’Έτου;  ,ζρνθ' 
(  =  1651). 

3  (φ.  8  α).  Ιατροσοφίου  μέρος  (ά κέφαλον). 

4  ( φ·  ΐ6  α).  “Ύάξις  υ  γινόμενη  εις  χωράφιον 
η  εί;  αμπελώνα  η  εί;  κήπον...” 

Έπονται  Άλλαι  Τάξει;  καί  Εόχαί,  ων  τινε;  νεωτέρμ  χειρί. 
Μετά  δέ  ταύτα;  φύλλα  &-γραφα. 

5-  “ ’ Ακολουθία  του  μικροί)  αγιασμόν .” 

6.  Νοριοκανων. 

Προτάσσεται  ΤΙίναξ  κεφαλαίων  σξ' ,  ών  α' .  “Περί  του  χειρο¬ 
τονούντο;  παρ’  ενορίαν.” — β'.  “  Περί  του  επί  χρήμασι  χειρο¬ 
τονούντο;.” ... — σνθ' .  “Περί  του  κλέπτοντο;  οπώρα;  καί  στα- 
φυλά;” — σξ' .  “Περί  του  κλέπτοντο;  όρνιθα;  καί  ώά.”  Άλλ’  ό 
ΙΙίναξ  ούκ  άνταποκρίνεται  πρό;  τα  κεφάλαια  του  Ν ομοκάνονο;, 
οδ  προηγείται  “Νουθεσία  εί;  πνευματικόν  πατέρα  καί  ασφάλεια.” 
’Άρχ.  Ό  δεχόμενο;  τού;  λο~γισμού;  των  άνθ ρύπων 
οφείλει  εΐναι  τύπο;  αγαθό;  των  πάντων  έγ κράτη;. 

7·  “  Διάφοροι  διάφορά!  καί  διαθέσεις 
των  έξομολογουμένων  κρύφια  αμαρτήματα  πατράσι  πνευ¬ 
ματικοί;  συγγραφείσα  παρά  Ίωάννου  μοναχοί  ού  ή  επωνυμία 
τε'κνον  τήδ  ΰπακοήδ.” 

8.  Ακολουθία  εις  αρχάριον  μονάχον. 

9·  “Ακολουθία  του  μεγάλου  καί  αγγελικοί)  σχή¬ 
ματος.” 

ΙΟ.  Εΰχαι  διάφοροι. 

Τα  φ.  1 — 5  πληροΰνται  ύπό  διαφόρων  αναξίων  λόγου  δοκιμίων 
κονδυλίου. 


6597·  258  (μονής  Χαρτ.  89). 

Χαρτ.  8.  (0,23x0,15).  XVIII. 

1.  Εικλογαριον. 

Έν  τιρ  μεταξύ  άλλη  χειρί  τέσσαρα  φύλλα,  έν  οΐ;  Τόποι 
επιστολών. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  την  Μ εταμορφωσιν 
έκ  τή;  Ερμηνεία;  τοΰ  κατά  Μ ατθαΐον  ευαγγελίου. 

3-  Ίωάννου  τοΰ  Δαμασκηνού  Εις  την  Μ,εταμορφωσιν. 
4·  Γρηγορίου  Θεα-σαλονίκης  Εις  την  γέννησιν  της 
Θεοτοκου. 

Τα  πρώτα  δύο  φύλλα  καί  τό  παράφυλλον  τή;  σταχώσεω; 
έν  αρχή  πληροΰνται  ύπό  διαφόρων  Ευχών  καί  δοκιμίων  κονδυλίου. 

6598·  259  ( μονή ς  Χαρτ.  90). 

Χαρτ.  8.  (0,21  χ  0,17).  XIX.  (σ.  213). 

1.  Τύποι  ομολογιών,  επιστολών,  συμφωνητικών 
διαλυτικών  καί  διαθηκών. 

“Εν  τινι  των  επιστολικών  τύπων  χρονολογία  μωμδ' 
Νοέμβριο;  (  =  1843),  έν  δ’  έτέριρ  αωμδ'  (=1844). 

2.  “  Τάφις  καί  κατάλογος  τών  υποτεταγμένων 

τιρ  οικουμενική  θρόνιρ.  ΆΙητροπολΐται,  αρχιεπίσκοποι  καί 
έπίσκοποι.  ” 

’Βν  τέλει  τέσσαρα  ασύνδετα  φύλλα  έξ  άλλον  κώδικο;,  έν  οΐ; 
α' .  “Ίωάννηδ  ό  Μινδόνιος  τιρ  άγιωτάτιρ  άρχιερεΐ  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  κυρίιρ  Αιονυσίιρ  ευ  πράττειν.”  ’Άρχ. 

Έλλαδικών  χαρίτων  τό  κλέος  βαρύ;  ώλεσεν  αιών, 
βαρβαρικοΐ;  δαμάσα;  ήθεσιν  άγλαίην. 

ΤΑ. 

χ’  ήμεΐ;  άενάοι;  Μοόσα$  ραντίσ μασι  ραίνειν 
θείων  καί  αγίων,  οϋνομα  μελπομένου;. 

— β'.  “Τω  παναγιωτάτιρ  άρχιεπισκόπιρ  Κ ωνσταντινουπόλεω; 
κυρίιρ  Αιονυσίιρ,  τιρ  κηδεμόνι  καί  άντιλήπτορι  τοΰ  Ελληνικού 
γένους  Αντώνιος  ό  Έπαρχος  έν  Κυρίιρ  χαίρειν.” 

’Άρχ.  Έξεστι  παντί  τιρ  σωφρονείν  β ουλομένιρ  βαθέως. 
ΤΑ.  (κολ.)'  ταΰτα  λογιζόμενοι... 

6599·  2 6ο  (μονής  Χαρτ.  226). 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XIX. 

“  Έίςαγωγη  εις  το  θεωρητικόν  καί  πρακτικόν 
τή;  έκκλησιαστική ;  μουσική;  καί  εΐτα  Άναστασιματάριον 
μελοποιηθέν  παρά  ΙΙετρου  Λαμπαδαρίου  Πελοποννησίου.” 

66θΟ.  201  (μονής  Χαρτ.  42). 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,145).  XV. 

[Μανουήλ  τοΰ  Μοσχοποΰλου]  Ερωτήματα. 
Επιγράφεται  “ Αρχή  σύν  θειρ  τών  Ερωτημάτων.”  ’Άρχ. 
Τί  έστι  προ;ιρδία.  Ποια  τάσι;  έγγ ραμμάτου  φωνής. 

Μόνει  κολοβό;  σύν  τή  έπιγραφή  “Συζυγία  τρίτη  τών  περι¬ 
σπωμένων.  ” 

66οι.  202  (μονής  Χαρτ.  18). 

Χαρτ.  8.  (0,225x0,16).  XVIII. 

1.  “Δαβίδ  Μέλος  του  μεγάλου  εσπερινού.” 

2.  “Εκλογή  εις  την  συναξιν  τών  αρχιστρατήγων 
Μιχαήλ  καί  Ταβριήλ  καί  τών  λοιπών  άσωμάτων  δυνάμεων.” 
3·  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  Μοδεστου. 


Η.  II. 


60 


ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΙ  ΚΩΔΙΚΕΣ 


47  4 

*66θ2.  263  (μονής  Χαρτ.  24). 

Χαρτ.  8.  (0,182x0,132).  XVIII. 

1.  Ακολουθία  τον  μικρού  αγιασμόν. 

2.  Εΰχαί  διάφοροι. 

Έν  τέλει  μάί  των  Εύχών'  1781  Μ  αρτίου  πόνως  Ιγνα¬ 
τίου  ίερομονάχο  υ. 

Κοσμείται  ύπό  αρχικών  γραμμάτων. 

6603.  264  ( μονής  Χαρτ.  23). 

Χαρτ.  4.  (0,25x0,17).  XVIII. 

1.  Ακολουθία  τον  μικροί)  αγιασμού. 

2.  Εΰχαί  διάφοροι. 

6604.  265  (μονής  Χαρτ.  224). 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,15).  XIX.  (σ.  110). 
“  Ακολουθία  τοΰ  αγίου  ίρομαρτνρος  Διονυσίου 
επισκόπου  Παρρησιών  τοΰ  Αρεοπαγίτου.” 

Τέγραπται  τφ  1837. 

Κώδι£  ατελής,  ου  άγραφα  άπαντα  τά  μετά  την  σ.  40  φύλλα. 

6605 .  206  (μονής  Χαρτ.  228). 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15).  XVIII.  XIX. 

1.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία  (XVIII.). 

2.  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου  Λειτουργία  (XVIII.). 

3·  Εΰχαί  τής  Μ,εταληφεως  (XIX.). 

4·  Εΰχαί  διάφοροι  (XIX.). 

66θ6.  267  (μονής  Χαρτ.  13). 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,325x0,205).  XIX. 
“Ή  θεία  καί  ιερά  ακολουθία 
των  άγιων  ενδόξων  καί  πρωτοκορυφαίων  ' Αποστόλων  Πέτρου 
καί  Παόλου.  Σύν  αυτή  ούσα  έπισυνημμένη  καί  ή  Ακολουθία 
των  Αγίων  ενδόξων  καί  Πανευφήμων  Αποστόλων  των  Δώδεκα. 
ΙΊρό  αυτών  δε  Προηγείται  Παρακλητικός  κανών  ψαλλόμενος 
κατά  την  παραμονήν  τής  μνήμης  αυτών.” 

6607.  208  (μονής  Χαρτ.  22). 

Χαρτ.  8  μικρ.  (0,195x0,14).  XVII. 
Ακολουθία  τον  μικρόν  αγιασμού. 

66θ8.  269  (μονής  Χαρτ.  233). 

Χαρτ.  XVIII. 

Μγναΐον  Ιούνιον  (άκεφαλον  και  κολοβον). 

66θ9·  270  (μονής  Χαρτ.  231). 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,12).  XIX. 
Πξηγησις  εις  την  καθωμιλημένην  τής  εις  το  Προςεχε 
σεαυτώ  Ομιλίας  Βασιλείου  τοΰ  μεγάλου. 

66ΐΟ.  271  ( μονής  Χαρτ.  49). 

Χαρτ.  16.  (0,15x0,10).  XVII. 

1.  Διονυσίου  Διδαχή  σύντομος  προς  τους  ευσεβείς 
καί  ορθοδόξους  Χριστιανούς. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τον  ματαιον  βίον. 
3·  Νήφωνος  “  Μερικά  κεφάλαια  πάνν  ωφέλημα.” 

Έν  τή  καθω μιλημένη. 


4·  “  Περί  τοΰ  δόντος  πλουσίου  τάς  λ'  λύτρας 

τοΰ  χρυσίου  εΐ τα  μετανοήσαντος.” 

5·  “  Περί  τίνος  νοταρίου  πανυ  ωφέλιμοι  καί  περί 
μάγων.” 

6.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Περί  μνήμης  Θεού. 

7·  41  Διηγησις  και  οπτασία  ωφέλιμος 

Δημητρίου  τίνος  σνγγραφείσα  παρά  Μητροφάνους  ίερο- 
μονάχου  προτροπή  Διονυσίου  τοΰ  ρήτορος’  μετατεθεΐσα  εις 
κοινήν  φράσιν  παρά  Λαυρέντιου  τοΰ  έν’Άθω  άσκουντος.” 

8.  “  Κανών  6905  των  αγίων  Αποστόλων 

περί  τής  αγίας  Τ εσσαρακοστής  εις  πάσαν  Τετράδα  καί  Παρα¬ 
σκευήν.” 

9·  “  Ακολουθία  καί  προςενχή  πεζή  συναγμένη  από 
τήν  θείαν  Τ  ραφήν.” 

’Χρχ.  Δόξα  σοι  ό  θεόί  ημών  δόξα  σοι,  ή  ελπίς 
ημών  δόξα  σοι  παναγία  Τριάϊ. 

ΙΟ.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  το  Ε£ελοΰ  με 
Κύριε  εξ  ανθρώπου  πονηρού. 

"Εν  τινι  τών  τελευταίων  άγράφων  παραφύλλων  Έποι  έτος 
1613  έν  μινί  Μαήιρ  30  ημέρα  Π αρασκαιβη  6ρα  μεσι- 
μερίου  έγίνι  ϋετός  μέγας  καί  εκατέβασε  τό  ρέμα  καί 
έξερι’ζωσε  δεντρη  μέγάλα  έος  ώπου  τα  κατέβασαι  στην 
στράτα  τής  άφεντηάς’ — το  ξερωρευμα  που  κατεβενι 
απο  τοΰ  αγιοΰ  Ίωάνου  το  αγίασμα  έμπρος  που  κατε¬ 
βενι  ς τον  Κουροΰ  τξεσμέ. 

66ΐΙ.  272  (μονής  Χαρτ.  59). 

Χαρτ.  4.  XVII. 

Ευαγγελίου. 

Γ έγραπται  τώ  ΐ68θ. 

Φέρει  έξωθεν  κάλυμμα  αργυρών  πλακών,  έχουσών  κεχαρα- 
γμένην  τήν  σταύρωσιν  τοΰ  Χρίστου  καί  έκατέρωθεν  αυτής  τούς 
αποστόλους  Πέτρον  καί  Παύλον. 

Ταΰτα  κατά  τήν  έν  τιρ  εύρετηρίιρ  τής  μονής  σημείωσιν,  άτε 
τοΰ  κώδικος  λείποντος  έκ  τής  βιβλιοθήκης  καθ'  ήν  ημέραν 
συνετάχθη  ή  μετά  χεΐρας  αναγραφή. 

66ΐ2.  273  (μονής  Χαρτ.  138). 

Χαρτ.  8.  (0,20x0,15).  XIX. 

Ιακώβου  τοΰ  άδελφοθε'ου  Λειτουργία. 

Ιδε  καί  6283  (776). 

*66ΐ3·  2  74  ( μονής  II εργ.  31).  Περγ.  XV. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 

Είλητάριον  μήκους  μ.  3,  29,  πλάτους  0,268,  πλάτους  έν 
τιρ  γεγραμμένιρ  μέρει  0,135,  γεγραμμένον  επ’  Λμφω  τών  μερών. 

Έν  τΑεΓ  θεού  τό  δώρον  καί  τοΰ  Ι'εδεών  πόνος 
έτους  :ζ~  ~Αλθ'  ίνδ.  θ'  μηνί  Δε κεμβ ρίιρ  δ'  (  =  1430). 

Κοσμείται  ύπό  έπιτίτλου  καί  άρχικών  γραμμάτων  μικρού 
λόγου  άξιων. 

66ΐ4·  275  (Αονήζ  Χαρτ.  125). 

Χαρτ.  8.  (0,22x0,16).  XVIII. 

1.  Νικήτα  ρήτορος  καί  φιλοσόφου  Εις  τους  αποστόλους 
Πέτρον  και  Παΰλον. 

2.  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εις  τους  αΰτοΰς. 


ΚΔ'  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΜΟΝΗ2  ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΤ 


475 


3·  Το€  αΰτοΟ  Είς  τους  δώδεκα  Αποστόλους. 

4·  Ίβάννου  τβΰ  Δαμαα-κηνοΰ  Εί?  το  γενέσι ον  της 
@€θτοκου. 

5 .  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Εκ  τό  γενέσιον 
του  Προδρόμου  καί  βαπτιστοΰ  Ίωάννου. 

6.  Θεοδώρου  τοΰ  Στβυδίτου  ’Εγκωμιον 
εΐί  τό  γενέσιον  τοΰ  Προδρόμου. 

7-  Ιωάννου  τοΰ  Χρυσοσ"τόμ.ου  Εί?  την  άττοτομην 
της  κεφαλή!  του  προδρόμου  Ίωάννου. 

8.  Νικήτα  ρήτοροϊ  καί  φιλοσόφου  Εγκωμιον 
(ί·:  τόν  άγιοι»  ’Ανδρέαν  τον  πρωτόκλητον. 

9*  Θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Ειϊ  το  γενέθλιαν  της 
Θεοτόκου. 

ΙΟ.  Κοβ-μβ,  βεστήτοροξ  Ε γκωμιον 
είί  τού ϊ  αγίου!  Ιωακείμ  καί” Ανναν. 

11.  θεοδώρου  τοΰ  Στουδίτου  Εγκωμιον 
είί  τόν  ευαγγελιστήν  Ίωάννην. 

12.  Νικήτα  ρητοροϊ  καί  φιλοσόφου  Έγκάμιον 
ε!.··  τούς  δώδεκα  Αποστόλου!. 

13-  Τοΰ  αώτου  Εγκωμιον  εις  τον  ευαγγελιστήν 
Ιωαννην. 

'■  /...  Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Είς  την  Μετα- 
μομφωσιν. 

1 3 .  Θεοδώρου  τοΰ  Προδρόμου  Ε?5  την  τιμίαν 
άλυσιν  τοΰ  αποστόλου  Πέτρου. 

ΐ6.  Άδηλου  Εις  την  ττροςκΰ νησιν  της  άλΰσεως  τοΰ 
αιτοστολον  Πέτρου. 

“Άρχ.  "Οσοι  τψ  τοΰ  κορυφαίου  των  ’ Αποστόλων  θείψ 
’έρωτι  γενόμενοι  κάτοχοι  πανηγνρίξειν  αύτψ  προτε- 
θύμησθε. 

Ι7·  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκη®  [τοΰ  Παλαμά] 

Βίϊ  τήν  εορτήν  των  αποστόλων  Πέτρου  καί  Παιίλου. 
χ8.  “Νικήτα  φιλοιτόφου  και  ρήτοροϊ  Αογος 
διηγηματικόί  καί  βίο!  εγκωμιαστικό!  περί  τψ  άθλήσεω!  καί 
εύρέσεω!  καί  ανακομιδή!  τοΰ  λειψάνου  τοΰ  άγιου  ένδόξον  καί 
π  αν  ευφήμου  Αποστόλου  πρωτομάρτυρα 5  καί  αρχιδιακόνου  Στε¬ 
φάνου.” 

I  ».}·  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως  Εγκωμιον 

είί  τον  πρωτομάρτυρα  Στέφανον. 

’Έν  Αρχή  του  κώδικα 5  Ιίίναξ  των  περιεχομένων. 

Τά  ύπ’  &ρ.  4,  11,  18  καί  19  έν  τη  καθωμιλημένη.  "Εν  τέλει 
τοΰ  ύπ’  άρ.  11*  αψοε'  Μ αρτίψ  (  =  1775).  ’Βι*  δε  τέλει  του 
ύπ’  άρ.  15"  Ιδού,  σοΙ  τό  έπίταγμα,  αδελφέ  κύρ  Ευθύμιε 
πέρα!  εϊληφε  τη  ιγ'  τοΰ  Μαίου  μηνόί  τοΰ  μψπβ^ 
έτους  τοί)  σωτηρίου  (  =  1782)  εϋχου  δέ  υπέρ  έμοΰ  τοΰ 
άντιγ ράψαντο!  αύτό  πρό$  Κύριον,  3 π  ο: ;■  διά  σοΰ  καί 
των  ευχών  μάλιστα  τοΰ  τρωτοκορυφαίου  των  ' Απο¬ 
στόλων  Πέτρου,  τύχω  τής  άφέσεω!  των  πολλών  καί 
μεγίστων  μοι  αμαρτημάτων  έν  τη  ήμέρμ  τής  κρίσεως 
+Ό  ταπεινό!  των  Ίβήρων  προηγούμενος  Π  αίσιος  & 
έξ  ’ϊωαννίνων  Χατ  ξηγεωργιάδης,  ο  τούπίκλην  Β άρδα.5. 

Τά  ύπ’  άρ.  15 — 17  γεγραμμένα  άλλη  χειρί.  Τρίτη  δέ  χείρ 
αί&νο!  XIX.  έστίν  ή  γράψασα  τά  ύπ’  άρ.  18  καί  19. 

'Ο  κώδιξ  άπόκειται  έν  τή  έκκλησίφ  τη!  μονή!. 


6615.  276  ( μονής  Χαρτ.  157). 

Χαρτ.  φύλλ.  (0,315  χ  0,22).  XVIII.  (σ.  636). 
Μαξίμου  τοΰ  Πελοττοννησίου  Ίίυριακοορομιον. 

Έν  τη  καθωμιλημένη. 

Προτάσσεται  Πίναξ  των  περιεχομένων  καί  Προοίμιον  είί  τα! 
ομιλία!. 

Έν  τέλει·  μψξε^  κατά  μήνα  Αύγουστον  (  =  1765). 

'Ο  κωδιξ  άπόκειται  έν  τη  έκκλησίμ  τψ  μονήι. 

66ι6.  277  (μονής  Χαρτ.  182). 

Χαρτ.  16.  (0,17x0,10).  XVI. 
ϊατροαοφιον. 

Τέγραπται  τψ  ,ξήα'  (  =  1583). 

6617.  278  ( μονής  Χαρτ.  121). 

Χαρτ.  8.  (0,21x0,15). 
Αόγοι  διδασκαλικοί  και  Εγκώμια  είς  την  αγίαν 
Τ  εσααρακοσ  την. 

66ΐ8.  279  (μ°νής  Χαρτ.  227).  Χαρτ. 

Ίωάννου  τοΰ  Χρυσοστόμου  Λειτουργία. 


Έν  επιμετρώ  επεται  μακροτέρα  και  άναλυτ ικωτέρα 
περιγραφή  τοΰ  νττ  άρ.  7  κωδικός  εν  τή  βιβλιοθήκη 
τής  αυτής  μονής,  ον  βραχεΐαν  αναγραφήν  ϊδε  εν  Τόμω 
Α  σ.  130  τοΰδε  τοΰ  Καταλόγου. 

1520.  7  ( μονής  Περγ.  5). 

Περγ.  4,  (0,29x0,22).  XIII.  σελ.  2.  (ψ.  142). 

Βι οι  και  μαρτυρία  άγιων  ' Οκτώβριον  ιβ' — κ'. 
α'.  Μαρτύρων  Τ  αμάχου,  Ανδρονίκου  και  Πρόβου.  "Αρχ. 
(άκέφ.)...  εαυτόν  ώμολύγησεν  μονονουχί  λόγων  πρόί 
τόν  Άδικον  δικαστήν  ώϊ  δπερ  σύ  διώκει!  ώ$  έγκλημα 
τοΰτο  κόσμο!  έμοί  καί  Άνομα  κύριον. — β' .  Μαρτύριαν 
Κ άρκτου  καί  ΧΙακτόλλου. — γ  .  “ Πολιτεία  καί  άθλησις  των  αγίων 
μαρτύρων  Ν αξαρίου,  Τερβασίον,  Πρωτασίου  καί  Κέλσου.” — δ'. 
“  Βίοϊ  καί  πολιτεία  καί  μαρτύρων  τοΰ  αγίου  Ιερομάρτυρα! 
Α ουκιανοΰ.” — ε' .  “Μαρτύριαν  τοΰ  άγιου  μάρτυρα!  Αογγίνου 
τοΰ  έκατοντάρχου.” — !Γ'.  Υπόμνημα  ε'α  τόν  άγιον  απόστολον 

καί  εύαγγελιστήν  Α  ου  καν.”  "Αρχ.  Εΐ  καί  δικαίου  μνήμην 
μετ'  έγκωμίων  τελεΐσθαι. — £'·  “Μαρτύρων  τοΰ  άγιου 
μάρτυρα ;  Ούάρου  καί  των  σύν  αύτψ.” — η' .  “Μαρτύρων  τοΰ  άγιου 
μάρτυρα!  ’Ανδρέου  τοΰ  έν  τή  Κρίση.” — θ'.  “Μαρτύρων  τοΰ  άγιου 
μεγαλομάρτυρα ϊ  Αρτεμίου.” — ι.  “Β ίο!  καί  πολιτεία  τοΰ  όσιου 
πατρό 5  ημών  Ίλαρίωνο!.” — ια'.  “Υπόμνημα  είϊ  τόν  άγων 
Ιάκωβον  τόν  άδελφόθεον.” — ιβ'.  “Μαρτύρων  τοΰ  άγιου  με- 
γαλομάρτυρο!  ’Αρέθα  καί  των  σύν  αύτψ  άθλησάντων  καί 
διήγησω  μερική  των  κατα  χώραν  πραχθέντων.” — ιγ' .  “Βίο?  καί 
πολιτεία  τοΰ  όσιου  πατρόι  ημών  ’Α βραμίου.”  “Αρχ.  ’ Ανδρών 
φιλαρέτων  βίο!  καί  ή  τή$  αύτών  πολιτεία!  διήγησί!. 
Τέλ.  {χολ.)  άμέσω ?  ολίγον  μετά  την  αρχήν  ούκ  'έχων  ό  καλός 
’ Αβράμιο!  ο  τι  καί  πάθοι  μητρόί  τε  λιταΐϊ  καί  πατρός 
εϊκει  κελεύσμασι  καί... 

Διαβεβρωμένος  ύπό  μυών  από  τψ  αρχής.  Ιδίως  δ’  άπό  φ.  19 
κ.  ε.,  μάλιστα  δ’  άπό  τοΰ  μέσου  καί  επέκεινα  ούτως,  ώϊτε  τοΰ  δευ¬ 
τέρου  ήμίσεο!  σψξονται  μόνον  τά  κάτω  καί  τά  ττερι  την  ράχιν. 


60—2 


12 

26 

23 

13 

25 

27 

4 

5 

6 

24 

2 

10 

32 

36 

3 

11 

12 

15 

37 

16 

17 

35 

33 

8 

7 

40 

1 

9 

39 

28 

30 

18 

34 

29 

19 

20 

21 

22 

38 

32 

.02 

.14 

40 

.83 

.85 

36 


ΚΟΙ  ΤΩΝ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΤΗΟ  ΜΟΝΗΟ  ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΥ 


ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗ2 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

47 

Χαρτ.  106 

93 

Χαρτ. 

9 

139 

Χαρτ. 

139 

48 

„  77 

94 

5  9 

39 

140 

9  9 

201 

49 

„  109 

95 

5  5 

74 

141 

9  9 

147 

50 

„  155 

96 

5  5 

116 

142 

99 

140 

51 

,,  35 

97 

9  5 

204 

143 

9  9 

141 

52 

,,  115 

98 

5  9 

83 

144 

9  9 

142 

53 

„  75 

99 

5  5 

207 

145 

9  9 

143 

54 

„  164 

100 

5  9 

31 

146 

99 

175 

55 

„  73 

101 

55 

79 

147 

9  9 

5 

56 

„  108 

102 

5  5 

48 

148 

9  9 

6 

57 

,,  33 

103 

5  5 

117 

149 

9  9 

188 

58 

„  126 

104 

5  9 

180 

150 

99 

196 

59 

„  187 

105 

9  5 

Χείπβί 

151 

9  9 

68 

60 

„  189 

106 

99 

81 

152 

99 

197 

61 

„  118 

107 

9  5 

30 

153 

9  9 

15 

62 

„  44 

108 

9  9 

163 

154 

9  9 

202 

63 

„  104 

109 

5  5 

162 

155 

9  9 

65 

64 

2 

110 

55 

181 

156 

9  9 

4 

65 

„  193 

111 

5  5 

61 

157 

9  9 

72 

66 

„  107 

112 

5  5 

144 

158 

9  9 

14 

67 

„  25 

113 

5  5 

150 

159 

9  9 

111 

68 

„  186 

114 

5  5 

173 

160 

99 

132 

69 

ο  37 

115 

55 

177 

161 

9  9 

80 

70 

„  124 

116 

>  > 

172 

162 

9  9 

151 

71 

„  105 

117 

ϊ  ) 

174 

163 

9  9 

69 

72 

„  194 

118 

?  > 

184 

164 

99 

198 

73 

„  113 

119 

)  > 

1 

165 

99 

195 

74 

„  34 

120 

>  ί 

146 

166 

9  9 

98 

75 

„  191 

121 

>> 

60 

167 

9  9 

199 

76 

,,  160 

122 

)  > 

152 

168 

9  9 

10 

77 

„  192 

123 

ϊ) 

200 

169 

99 

203 

78 

>■  97 

124 

9ί 

148 

170 

9  9 

66 

79 

μ  76 

125 

9  9 

127 

171 

99 

133 

80 

„  58 

126 

9  9 

119 

172 

99 

100 

81 

„  28 

127 

9  9 

145 

173 

99 

12 

82 

ι>  47 

128 

99 

62 

174 

99 

134 

83 

„  103 

129 

99 

101 

175 

99 

85 

84 

„  3 

130 

9  9 

156 

176 

99 

29 

85 

„  171 

131 

9  9 

99 

177 

9  9 

17 

86 

..  8 

132 

99 

153 

178 

55 

7 

87 

„  120 

133 

99 

154 

179 

55 

16 

88 

„  123 

134 

99 

149 

180 

5  5 

190 

89 

ΐ!  26 

135 

99 

64 

181 

55 

206 

90 

,1  27 

136 

99 

176 

182 

99 

205 

91 

,.  170 

137 

9  9 

67 

183 

99 

11 

92 

„  122 

138 

9  9 

178 

184 

9  9 

230 

ΠΙΝΑΚΕΣ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΤ 


47Υ 


ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

185 

Χαρτ.  91 

209 

Χαρτ. 

50 

233 

Χαρτ.  161 

257 

Χαρτ.  227 

186 

99 

110 

210 

99 

88 

234 

9  9 

45 

258 

99 

89 

187 

9  9 

19 

211 

99 

56 

235 

9  9 

78 

259 

99 

90 

188 

99 

135 

212 

9  9 

212 

236 

99 

94 

260 

99 

226 

189 

9  9 

208 

213 

99 

211 

237 

9  9 

95 

261 

99 

42 

190 

9  9 

86 

214 

9  9 

210 

238 

99 

179 

262 

99 

18 

191 

99 

51 

215 

9  9 

214 

239 

9  9 

93 

263 

9  9 

24 

192 

99 

52 

216 

99 

215 

240 

9  9 

58 

264 

9  9 

23 

193 

99 

136 

217 

9  9 

220 

241 

99 

92 

265 

99 

224 

194 

9  9 

137 

218 

99 

213 

242 

99 

112 

-266 

9  9 

228 

195 

99 

20 

219 

99 

221 

243 

99 

41 

267 

9  9 

13 

196 

9  9 

84 

220 

9  9 

217 

244 

99 

46 

268 

99 

22 

197 

99 

209 

221 

99 

218 

245 

&νευ  άριθμοΰ 

269 

5) 

233 

198 

9  9 

63 

222 

99 

219 

246 

&νευ  άριθμοΰ 

270 

99 

231 

199 

99 

70 

223 

99 

222 

247 

Χαρτ. 

128 

271 

9  9 

49 

200 

9  9 

71 

224 

216 

248 

99 

129 

272 

9  9 

59 

201 

99 

21 

225 

99 

223 

249 

99 

130 

273 

9  9 

138 

202 

9  9 

82 

226 

9  9 

165 

250 

99 

131 

274 

Περγ. 

31 

203 

99 

λείττεί 

227 

99 

167 

251 

Περγ. 

41 

275- 

Χαρτ.  125 

204 

99 

53 

228 

99 

168 

252 

9  9 

14 

276 

99 

157 

205 

99 

54 

229 

9  9 

169 

253 

Χαρτ. 

57 

277 

9  9 

182 

206 

9  9 

87 

230 

99 

159 

254 

99 

225 

278 

9  9 

121 

207 

99 

λείπει 

231 

9  9 

158 

255 

Περγ. 

42 

279 

99 

229 

208 

II 

55 

232 

99 

166 

256 

Χαρτ. 

43 

β' 

ΜΟΝΗΣ  ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ  ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ  ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

Περγ. 

1 

26 

Περγ. 

29 

33 

Χαρτ. 

15 

153 

Χαρτ. 

43 

256 

99 

2 

10 

99 

80 

30 

39 

16 

179 

3  9 

44 

62 

99 

3 

14 

99 

31 

274 

39 

17 

177 

3  3 

45 

234 

99 

4 

6 

9  3 

32 

12 

3  9 

18 

262 

9  9 

46 

244 

9  9 

5 

7 

9  9 

33 

22 

99 

19 

187 

9  9 

47 

82 

9  3 

6 

8 

33 

34 

32 

9  9 

20 

195 

9  3 

48 

102 

99 

7 

24 

93 

35 

21 

9  9 

21 

201 

39 

49 

271 

39 

8 

23 

93 

36 

13 

9  9 

22 

268 

9  9 

50 

209 

93 

9 

27 

99 

37 

18 

33 

23 

264 

9  9 

51 

191 

9  3 

10 

11 

99 

38 

38 

9  9 

24 

263 

9  9 

52 

192 

9  9 

11 

15 

93 

39 

28 

33 

25 

67 

9  9 

53 

204 

33 

12 

16 

93 

40 

25 

93 

26 

89 

9  9 

54  - 

205 

3  9 

13 

3 

41 

251 

99 

27 

90 

9  9 

55 

208 

33 

14 

252 

99 

42 

255 

9  9 

28 

81 

3  9 

56 

211 

99 

15 

17 

Χαρτ. 

1 

119 

9  9 

29 

176 

9  9 

57 

253 

3  9 

16 

19 

9  3 

2 

64 

93 

30 

107 

3  9 

58 

240 

9  3 

17 

20 

3  3 

3 

84 

3  9 

31 

100 

9  9 

59 

272 

18 

31 

93 

4 

156 

3  3 

32 

39 

9  9 

60 

121 

9  3 

19 

34 

9  9 

5 

147 

99 

33 

57 

9  9 

61 

111 

20 

35 

33 

6 

148 

99 

34 

74 

99 

62 

128 

21 

36 

99 

7 

178 

99 

35 

51 

93 

63 

198 

22 

37 

39 

9  9 

8 

86 

9  9 

36 

45 

9  9 

64 

135 

23 

2 

9 

93 

9  9 

37 

69 

9  3 

65 

155 

24 

9  ' 

99 

9  9 

10 

168 

93 

38 

80 

3  9 

66 

170 

25 

4 

11 

183 

3  9 

39 

94 

9  9 

67 

137 

26 

1 

3  9 

12 

173 

99 

40 

42 

9  9 

68 

151 

27 

5 

93 

13 

267 

9  9 

41 

243 

99 

69 

163 

99 

28 

29 

93 

14 

158 

3  9 

42 

261 

» 

70 

199 

478 


ΠΙΝΑΚΕΣ  ΚΩΔΙΚΩΝ  ΤΗΣ  ΜΟΝΗΣ  ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΤ 


ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

ΜΟΝΗΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ 

Χαρτ. 

71 

200 

Χαρτ. 

112 

242 

Χαρτ. 

153 

132 

Χαρτ. 

194 

72 

9  9 

72 

157 

99 

113 

73 

99 

154 

133 

9  9 

195 

165 

9  9 

73 

55 

9  9 

114 

41 

9  9 

155 

50 

9  9 

196 

150 

99 

74 

95 

9  ί 

115 

52 

99 

156 

130 

9  9 

197 

152 

99 

75 

53 

»» 

116 

96 

9  9 

157 

276 

198 

164 

99 

76 

79 

9  9 

117 

103 

99 

158 

231 

9  9 

199 

167 

9  9 

77 

48 

9  9 

118 

61 

9  9 

159 

230 

99 

200 

123 

9  9 

78 

235 

99 

119 

126 

9  9 

160 

76 

99 

201 

140 

99 

79 

101 

99 

120 

87 

9  9 

161 

233 

99 

202 

154 

9  9 

80 

161 

99 

121 

278 

9  9 

162 

109 

99 

203 

169 

9  9 

81 

106 

99 

122 

92 

9  9 

163 

108 

99 

204 

97 

ί' 

82 

202 

99 

123 

88 

9  9 

164 

54 

99 

205 

182 

9  9 

83 

98 

99 

124 

70 

9  9 

165 

226 

99 

206 

181 

9  9 

84 

196 

9  9 

125 

275 

9  9 

166 

232 

9  9 

207 

99 

9  9 

85 

175 

9  9 

126 

58 

9  9 

167 

227 

99 

208 

189 

9  9 

86 

'  190 

5  9 

127 

125 

9  9 

168 

228 

99 

209 

197 

9  9 

87 

206 

99 

128 

247 

9  9 

169 

229 

99 

210 

214 

9  9 

88 

210 

99 

129 

248 

99 

170 

91 

9  9 

211 

213 

9  9 

89 

258 

99 

130 

249 

9  9 

171 

85 

9  9 

212 

212 

9  9 

90 

259 

99 

131 

250 

9  9 

172 

116 

9  9 

213 

218 

9  9 

91 

185 

}9 

132 

160 

9  9 

173 

114 

99 

214 

215 

9  9 

92 

241 

99 

133 

171 

9  9 

174 

117 

9  9 

215 

216 

9  9 

93 

239 

99 

134 

174 

9  9 

175 

146 

9  9 

216 

224 

9  9 

94 

236 

99 

135 

188 

9  9 

176 

136 

99 

217 

220 

9  9 

95 

237 

99 

136 

193 

9  9 

177 

115 

99 

218 

221 

9  9 

96 

46 

99 

137 

194 

9  9 

178 

138 

9  9 

219 

222 

99 

97 

78 

9  9 

138 

273 

9  9 

179 

238 

99 

220 

217 

9  9 

98 

166 

99 

13$ 

139 

9  9 

180 

104 

99 

221 

219 

99 

99 

131 

9  9 

140 

142 

9  9 

181 

110 

99 

222 

223 

9  9 

100 

172 

99 

141 

143 

9  9 

182 

277 

99 

223 

225 

9  9 

101 

129 

99 

142 

144 

9  9 

183 

43 

9  9 

224 

265 

99 

102 

40 

99 

143 

145 

9  9 

184 

118 

9  9 

225 

254 

9  9 

103 

83 

99 

144 

112 

9  9 

185 

44 

99 

226 

260 

99 

104 

63 

99 

145 

127 

9  9 

186 

68 

9  9 

227 

257 

99 

105 

71 

99 

146 

120 

9  9 

187 

59 

9  9 

228 

266 

9  9 

106 

47 

9  » 

147 

141 

9  9 

188 

149 

99 

229 

279 

99 

107 

66 

99 

148 

124 

9  9 

189 

60 

9  9 

230 

184 

9  9 

108 

56 

99 

149 

134 

99 

190 

180 

9  9 

231 

270 

99 

109 

49 

9  9 

150 

113 

9  9 

191 

75 

9  9 

232 

267 

9  9 

110 

186 

9  9 

151 

162 

192 

77 

9  9 

233 

269 

9  9 

111 

159 

99 

152 

122 

99 

193 

65 

ΠΙΝΑΚΕΣ 


ΤΟΥ  ΟΛΟΥ  ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Τά  ονόματα  συγγραφέων  δηλοΰνται  δια  γραμμάτων  ταχέων  (Άβουκαρά).  Αί  δέ  συγγραφαί  ιί>5  καί  ή  λοιπή  ύλη  έν 
τιρ  άλφαβητικω  τούτιρ  πίνακι  είσί  διατεταγμέναι  κατ’  άλφάβητον  (Αβραάμ  πα τριάρχου  βίο ς.  διάταξις.  διήγησις).  "Ενθα 
λέξεώς  τίνος  ΰπάρχουσιν  υποδιαιρέσεις,  ή  λέξις  αΰτη  τίθεται  αραιά  (οΐον  εν  λ.  Ακολουθία  τά  άγιασμού  άγρυπνίας. 
Αευτέρας  πάσχα,  μεγάλου,  μικρού).  'Τπό  τά  ονόματα  συγγραφέων  μετά  τάς  συγγραφάς  αϋτοΰ  φέρονται  διά  γραμμής  ( — ) 
άπ  αύτών  χωριξόμενα  καί  ομοίως  άλφαβητικώς  τεταγμένα  τά  εις  αυτούς  άναφερόμενα  έργα  άλλων.  Οντως  έν  λ. 
Άθ ανασίο υ  Αθωνίτου — άκολουθία,  βίος,  έγκώμιον  κτλ.  ΟΙ  πρώτοι  παχεΐς  άριθμοί  (5678)  δηλοΰσι  την  παραπομπήν  εις 
τόν  καθ’  δλου  αϋξοντα  παχύν  άριθμδν  των  κωδίκων  τόν  διά  πασών  των  βιβλιοθηκών  διήκοντα,  οί  δέ  δεύτεροι  καί 
λεπτότεροι  (13)  τό  οίκεΐον  έδάφιον  έν  τη  άναγραφή  του  μνημονευομένου  κωδικός.  Αί  δ’  έπιτμήσεις  ων  έποιησάμην  χρήσιν 
εΐσίν  αϊδε'  άπόσπ.  =  άπόσπασμα,  έν  λ.—έν  λέξει,  έντ.  =  έντυπον.  έξήγ.  =  έξήγησις,  μου σ.  =  μουσικόν,  καθ .  =  καθω μιλη¬ 
μένη.  νομ.=νομικόν,  σημ.=έν  σημειώσει. 


Άβάρων  πολιορκία  Κωνσταντινουπόλεως  5598,  5.  5690,  5. 

Άββάδων  πέρι  διηγήσεις  1169,  11. 

Άββακούμ  διήγημα  έν  Τ αμιάθη  2058,  3.  ’Ίδε  καί  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  ' Αββακούμ. 

Άβδιοΰ  π ροφήτου  ύπόθεσις  2679,  15. 

Άβερκίον  Ίεραπόλεως  βίος  3661  ιθ' . 

’Αβίβου  βίος.  ’Ίδε  Συμεών  μεταφραστοΰ.  θαΰμα,  μαρτύρων. 
"Ιδε  Τουρίου. 

’ Αβιμέλεχ  Περί  παραδόσεως  Ιερουσαλήμ  εις  Βαβυλώνα  3695,  6. 

“Αβιος  έπίθετον  βιβλιογράφου  585. 

Άβουκαρά  Θεοδώρου  Σχόλια  τήν  τε  θείαν  καί  εξωτερικήν  ώϊ 
χρή  φιλοσοφήσαντος  γράφειν  4861,  2. 

Αβραάμ  πατ ριάρχου  ( δικαίου )  βίος  4809,  2.  διάταξις  6138, 
2.  διήγησις  καί  διαθήκη  450,  17.  καί  Σάρρας  πέρι  3797,  8. 
λόγος  2121,  4.  μνήμη  1668,  2.  πέρι  5678,  1.  6008,  16.  "Ιδε 
Αθανασίου  Άλεξανδρείαξ,  Γρηγορίου  Νύσσηξ,  Χρυσο¬ 
στόμου . 

Άβραμίου  άββά  (καί  Πατρικίου)  Μ ετάφρασις  λόγων  καί  ύμνων 
Ισαάκ  Σύρου  2579,  2.  3621.  4604.  4610,  1. 

Άβραμίου  Ιεροσολύμων  Σιγίλλων  περί  μνημοσύνων  5788,  32. 

Άβραμίου  όσιου  βίος  1520  γ'  (Τόμ.  Β'  σ.  475).  1773  σημ. 
2789,  2.  3661  κε  .  3797,  3.  έγκώμιον  1594,  14. 

Άβρυκίου  Αθανασίου  ίερεωϊ  Αιάλογος  486,  5. 

Αγαθάγγελου  Ιερωνύμου  Μαρτυρίαι  εις  τήν  άπόλύτρωσιν 
αιχμαλωσίας  Χριστιανών  6164,  9.  Όπτασίαι  (προφητεΐαι) 
4463,  5  γ'.  4928.  5018.  5711,  90,  121.  6146,  20. 

Άγάθης  έγκώμιον  4627,  13.  μαρτύρων  3674,  3  α'.  3677  α' . 
4713,  7.  τροπάρια  5549,  1. 

Άγ  αθονίκου  καί  των  συν  αύτιρ  έγκώμιον  1087,  11.  μαρτύρων 
3677  λβ'. 

Αγαθόπαιδος  μαρτύρων.  ’Ίδε  θεοδούλου. 

Άγαθουπόλεως  έπισκοπή  6047,  19.  Ίωαννίκως  6202,  1  σημ. 

Αγαθών  πέρι  4813,  2. 

Άγάθωνοξ  άββά  Αποσπάσματα  4464,  14  δ' . 

Άγάθωνος  έρημοπολίτου  βίος.  ’Ίδε  Άγάθωνοδ  Παντοκρα- 
τορινοΰ. 

Άγάθωνοϊ  Παντοκρατορινοΰ  εκ  Περιστάσεωξ  Ακολουθία 
Ζώνης  αγίας  6243,  2.  Βίθ5  Άγάθωνος  έρημοπολίτου  6243,  3. 
’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Άγάθων  Π αντοκρα- 
τορινύς. 

Άγάθωνοϊ 'Ρώμη;  Πρ05  Κωνσταντίνον  Π ωγωνάτον  4501,  10. — 
βίος  4501,  11. 

Αγάπης  πέρι  1865,  16.  2541,  5  (διδαχή).  4503,  10.  4788,  3. 
θεού  πέρι  4815,  5.  πλησίον  πέρι  4766,  7. — Αγάπην  μή 
έχοντος  πέρι  2541,  6. 

Αγάπης  μάρτυρας  μαρτύρων.  ’Ίδε  Σοφίας  μάρτυρος. 

Αγαπητού.  ’Ίδε  Ηρακλειώτου. 


Αγαπητού  διακόνου  "Εκθεσις  κεφαλαίων  (βασιλικά  σχέδη)  651, 
15.  2943,  6.  2944,  2.  2950,  5.  3871,  4.  3883,  1.  3890,  2. 
3892,  3.  4203,  7.  4204,  6.  4225,  1.  4244,  1.  4787,  7.  4789, 
5.  4790,  8.  5479,  4.  5495,  5.  5498,  6.  6051,  11.  6062,  2. 
6149,  10.  6151,  4.  6155,  10.  6195,  4. 

Αγαπητού  'Ρώμη$  Πρά£εΐ5  κατ’  Άνθιμου  4501,  88 — 90.  Πρόϊ 
Πότρον  Ιεροσολύμων  κατ’  Άνθιμου-  4501,  87. — αναφορά  τών 
έν  Κωνσταντινουπόλει  έπισκόπων  προς  αυτόν  κατ’  Άνθιμου 
4501,  86.  δέησις  τών  έν  Κωνσταντινουπόλει  μοναχών  πρός 
αυτόν  κατ’  Άνθιμον  4501,  85. 

Αγαπίου  Ερμηνεία  διά  κίνησιν  κοιλίας  5437,  75. 

Αγαπίου  βίος.  ’Ίδε  Εύστα0ίου  σύν  θεοπίστη. 

Αγαπίου.  ’Ίδ?7  Βουλησμά. 

Αγαπίου  Δημητζαναίου.  θέματα  2548,  6. — ’Ίδε  4223,  2  σημ. 

Αγαπίου  καί  Β αγαδίου  πέρι  υπομνήματα  716,  11. 

Αγαπίου.  ’Ίδε  Κωλυβά. 

Αγαπίου  μοναχού  θεοτυκάριον  1642. 

Αγαπίου  μοναχού  (τού  Κρητόϊ).  ’Ίδε  Αάνδου. 

Αγαρηνών  πάρα  κώδιξ  έξωνούμενος.  "Ιδε  Ακάκιος,  πέρι  927, 
20.  "Ιδε  Βαπτίσματος,  Νηπίων,  Σαρακηνών. 

Αγγελή  μαρτύρων  (1680)  2142,  18. 

" Αγγελοι  πόσοι  φυλάττουσι  μοναχόν  5711,  46. — Άγγ έλων 
καί  άέρων  καί  δαιμόνων  πέρι  4788,  8,  10 — 12.  καί  άνθρώπων 
σύγκρισις  (έκ  τών  πατε’ρων)  6568.  οΰς  έφιλοξένησεν  Αβραάμ 
πέρι  4502,  87.  πέρι  3309,  16.  3816,  3.  4449,  73,  81,  124. 
πολιτεία  4508,  301. — Αγγελικού  σχήματος  πέρι  5711, 
42. — Αγγελικών  ταγμάτων  πέρι  3599,  11. 

Άγ·γελου  Ίσαακίου  Χρυσόβουλλα  περί  βαθμού  ζ’  5647,  21. 
περί  γυναικών  έπισκόπων  4410,  23.  5647,  24. 

Άγγελοφόρου  Χρησμοί  578,  26.  2581,  2γ'.  4301,  4  δ'. 

Αγενειών.  ’Ίδε  Αγίου  "Ορους,  Παλαιολόγου  Μιχαήλ. 

Άγένητος  δι’  ενός  ν  καί  γενητός  διά  δύο  5439,  104. — ’Αγε- 
νήτου  καί  γεννητού  πέρι  3808,  16.  4449,  35. 

Αγησιλάου  πέρι  διήγησις  1025,  11  σημ. 

Άγια  τόπος  1948,  13  σημ. 

Άγιας  βίος  1555.  μαρτύρων  5329.  ’Ίδε  Άγιων. 

Άγιασματάριον  363.  770  (έντ.),  4033.  κατά  τόν  τύπον  Άγιου 
"Ορους  5887.  5962.  μικρόν  329.  ’Ίδε  Άκολουθία  αγιασμού. 

Αγιασμάτων  λόγος  καί  δύναμις  5457,  12. 

Αγιασμού.  ’Ίδε’Α κολουθία,  Εύχαί,  Τροπάρια. 

Αγιορειτών  Αναφορά  πρός  Αλέξιον  Κ ομνηνόν  4874,  6.  Επι¬ 
στολή  πρός  Μιχαήλ  Παλαιολόγον  σπεύδοντα  ένώσαι  τούς 
Ιταλούς  4502,  107.  4724,  19.  4798,  24.  5711,  31.  5712,  3, 
7.  6008,  9.  6250,  5.  Ερωτήσεις  πρός  Νικόλαον  πατριάρχην 
1905,  3.  4410,  25.  4422,  33.  Τόμο5  πρός  Ανδρόνικον  Παλαιο- 
λόγον  κατά  πάπα  κα.ί  φόνων  Αατινοφρύνων  5439,  5.  "Ιδε 
Τόμοε, — διάταξις  πώς  νά  διάγωσι  5788,  58.  5789,  71.  έπι- 


482 


ΠΙΝΑΞ  2ΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


στολή  του  πατριάρχου  καί  τη ς  συνόδου  πρό?  αύτούς  4502,  179. 
πατέρων  άναιρεθέντων  έπί  Μιχαήλ  Παλαιολόγου  διήγησις 
335,  12.  943  σημ.  1.  1169,  12.  4055,  30.  4724,  21.  4798,  25. 
6711,  32.  6008,  17.  6057,  2.  6296,  18.  δι αλαμψάντων 
ακολουθία  436,  2.  482,  1.  593,  1.  963.  1686,  1.  2464.  2872 
σημ.  2.  2874,  1.  2876,  1.  481,  1.  593,  1.  963.  1686,  1.  σημ. 
2192,  6.  2874,  1.  2876,  1.  5711,  34.  5983,  1  α'.  6390,  2. 
έγκώμιον  593,  2.  1951,  6.  2874,  2.  2876,  2.  5711,  35.  5983, 
1  β'.  6390,  3. 

"Α γιοϊ  ό  θεός  (μετά  φωνών)  2602. 

ΆγίουΌρους  ("Αθωνος)  άγιοι  5789,  65.  άγενείων  παίδων  πέρί 
4502,  43  σημ.  5711,  19.  5787,  17.  5788,  17.  5789,  69,  70. 
6266,  10,  18.  Ίδε  Παλαιολόγου  Μιχαήλ,  άθλήσαντες 
υπό  παπί στών  5790,  12.  ανάμνησή  πνευματική  5842,  2. 
απαλλαγής  ακολουθία  153,  4.  Βλάχων  είςέλευσις  5788,  15. 
Β ογομίλων  μολυνάντων  πέρί  5788,  18.  5789,  82.  διατάξεις 
καί  κεφαλαιώδεις  έπιταγαί  έκ  του  κώδικος  '  Αγίας  "Αννης 
6266,  11 — 17,  19.  διατυπώσεις  περί  συνάξεων  Άναστάσεως 

4874,  3.  έγκώμιον  διά  στίχων  498,  1.  5711,  2.  5789,  7. 
έπίσκεψις  παρά  πάπα  5711,  33.  καταδρομή  ύπό  Μιχαήλ 
Παλαιολόγου  καί  Β έκκου  5788,  19.  5789,  67.  5806,  73. 
παρά  Λατίνων  5790,  7.  μονών  μή  σωξομένων  καταγραφή 
5788,  80,  92.  5789,  63.  χαράτξιον  (1621)  1591.  μυστήρια 
καί  θεωρ'ιαι  4870,  6.  όροι  3173,  20  σημ.  δρος  συνοδικός  έπί 
Μανουήλ  Παλαιολόγου  5789,  68.  παραδόσεις  2770,  3.  πάτρια 
101,  35.  498,  3.  943  σημ.  1.  1169,  3.  1579,  5.  2868,  4. 
3666,  36.  3764,  30.  3821.  4055,  40.  4589,  19.  4812,  17. 

4875,  17.  5052,  2.  5711,  3.  6296,  16.  6308,  16.  πέρι  2901, 
5.  3170,  2.  4508,  298  ( συνοδικόν ).  5711,  10—35.  5713, 
8  (έπιστολαί  Αγιορείτου).  5788  Α'  1  κ.  έ.  5789,  1  κ.  έ. 
6008,  10  ( έπιστολαί  καί  έγγραφα).  6345,  1.  πρός  τούς  έν 
αΰτφ  4273,  8.  πρώτος  Ίωαννίκιος  21  σημ.  σεισμός  (1565) 
4837,  23  σημ.  στίχοι  5788  α'.  σχίσμα  παρά  Νεοφύτου 
τοΰ  έξ  Ιουδαίων  5189,  25.  τόμος  καί  τύπος  4502,  180. 
τυπικόν.  Ίδε  Αθανασίου  Αθωνίτου,  Μονομάχου  Κων¬ 
σταντίνου,  Σάββα  άρχιεπισκόπου  Σερβίας.  Τζιμισκή 
Ίωάννου.  ύποσημείωσις  3883,  5.  Ίδε  καί  έν  ταΐς  λέξεσιν 
'  Αγιασματάριον,  Αγιορειτών,  Αθανασίου  Αθωνίτου, 
Αθανασίου  Παρίου,  Άθ  ωνιάδος  σχολής,  Αντωνίου 
-ττατριάρχου,  Αρχαγγέλων,  Βαρλαάμ  Καλαβροΰ,  Βασι¬ 
λείου  Μακεδόνος,  Βατοπεδίου,  Βίγλα,  Βουλγάρεως 
Ευγενίου,  Βυζαντίου  Σκαρλάτου,  Γαβριήλ  ττατριάρχου, 
Τιβάντψας,  Τιούρα,  Τρηγορίου  μονής,  Διονυσίου  ιερο¬ 
μόναχου  τοΰ  έν  ’Ολύμπω,  Διονυσίου  Κωνσταντινουπόλεως, 
Επιγράμματα,  Θεοδοσίου  Κωνσταντινουπόλεως  Β',  Θεο¬ 
κλήτου,  Θεοτόκον,  Θεοφάνουϊ  αιχμαλώτου,  Ιακώβου* Αγι¬ 
ορείτου,  Ίβήρων,  Ίερεμίου  Κωνσταντινουπόλεως  Β', 
Ίερισσοΰ,  Καμμένον  όσπήτιον,  Καρέαι,  Κ ατουνάκια, 
Κομνηνοΰ  Αλεξίου,  Κουτλουμουσίου,  Κωνσταντίνον 
Ρωσίατ,  Κωνσταντίνου  Κωνσταντινουπόλεως,  Κωνστα- 
μονίτου,  Α  αύρας,  Αειφανών,  Λε'οντος  σοφοί,  Μαν- 
σούρωφ,  Μαρτύρων  μ' ,  Μελετίου  Αθηνών,  Μονών, 
Μονομάχου  Κωνσταντίνου,  Μυστήρια,  Νείλου  Αθωνί¬ 
του,  Νήφωνος  Κωνσταντινουπόλεως,  Νικηφόρου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Νικόδημος,  Νικολάου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Γ',  Όπτασίαι,  "Ορος  συνοδικός,  Παλαιολόγου 
Ανδρονίκου,  Παλαιολόγου  Ίωάννου,  Παλαιολόγου 
Μανουήλ,  Πιπέρι,  II  ιττάκιον,  Πορφυρίου  Νίκαιας, 
Πρωτάτου,  ' Ρωμανού  Κωνσταντίνου  κτλ.,  'Ρωμανοΰ 
Λακαττηνοΰ,  Σεραφείμ  Περισσού,  Σιλβε'στρου  Αλεξάν¬ 
δρειάς,  Στίχοι,  Συνοδικαί  διαγνώσεις,  Σωφρονίου 
Κωνσταντινου-ττόλεωϊ,  Τζιμισκή  Ίωάννου.  Τόμο5,  Τρά- 
γος.  Ίδε  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Αγίου  Όρους. 

Άγιων  άκολουθίαι  1009,  3.  1381.  1712,  4.  3165,  5.  3334,  1. 
3433.  3442.  3956  σημ.  (ενός  καί  πολλών).  4294,  15  α  .  4933. 
4961,  2.  5028,  6.  5468,  2.  5469.  6218.  6423.  αναγνώσματα 
(αναγνώσεις)  5541  σηα.  5827,  2.  6566,  6  (καθ.)  ανωνύμων 
άκολουθίαι  438,  9.  1055.  1446,  1.  1925,  8.  3452,  2.  3454. 
3455,  2.  3459.  3955  σημ.  3963,  2.  3965,  5.  3966,  3.  3968,  3. 
3971,  5.  3974,  3.  3980,  5.  3989,  2.  4058,  1.  4064,  5.  4645, 
2.  4655,  8.  5038,  2.  5042,  2.  5060,  6.  βίοι  1  σημ.  27. 
730,  3.  1112  σημ.  1185  σημ.  1741,  9.  1745,  5  σημ.  1772, 
1.  1831  σημ.  1862.  1874.  2057,  1.  2331.  3148  σημ.  3155 
σημ.  δ'— Γ',  η.  3177  (καθ.).  3218,  2.  4518.  7.  4707  α'.  4823 
σημ.  4857  σημ.  4998.  5674.  6131.  6320,  1  Μαρτίου— Αύ¬ 
γουστου  3703,  1.  3713.  καί  μαρτύρια  914  σήμ.  (έπί  Γ ορδιανοΰ 
καί  Φιλίππου).  1039.  2429.  2470  2519.  2520.  2522,  1.  3094, 
1.  3125.  3221,  1.  3249.  3252,  1.  3281,  2  (γυναικών).  3334, 


3.  3347.  3585.  4174  σημ.  4555.  4556.  4568,1.  4570.  4578, 
1.  4701.  5555  σημ.  άπό  Κυριακής  τελώνου  καί  Φαρισαίου 
μέχρι  Πάσχα  1137,  1.  Σεπτεμβρίου  12.  14.  868.  883.  893. 
1042.  1074.  1772,  6  1775.  1824.  2677.  2692.  3274.  3581. 
3583.  3653.  3683.  3687.  4547.  Σεπτεμβρίου — ’ Οκτωβρίου 
1767.  Σεπτεμβρίου  —  Νοεμβρίου  557.  1136.  Σεπτεμβρίου — 
Αεκεμβρίου  1521.  Σεπτεμβρίου — Ιανουάριου  3723,  1.  Σε¬ 
πτεμβρίου — Φεβρουάριου  1119.  1903.  3705.  Όκτωβρίου  10.926. 
1041.  1050.  1055.  1315.  1520.  1773.  1826.  2028.  2029.  2117. 
2680.  3275.  4545.  Όκτωβρίου — Νοεμβρίου  1052.  Όκτω¬ 
βρίου — Ιανουάριου  4546.  Νοεμβρίου  1.  43.  879.  901.  1054. 
1064,  1.  1316.  1519.  1829  2747.  3276.  3575.  3578  3590. 
3610.  4777,  1.  Νοεμβρίου — Αεκεμβρίου  4559.  Αεκεμβρίου 
5.  19,  1.  50,  1.  556.  894.  1039.  1282.  1322.  1326.  1772. 
1827.  2564.  2748.  3089.  3096.  3277.  3278.  3582.  3707.  3745. 


Δεκεμβρίου — Φεβρουάριου  1828.  2473.  2477.  Ιανουάριου  24. 


51.  867.  898.  900.  1047.  1117.  1317.  2466.  2741.  2742.  3095. 
3097,  2.  3100.  3106.  3608.  Φεβρουάριου  1053,  2.  4692,  2. 
Φεβρουάριου — Μαρτίου  2091.  3577.  Φεβρουάριου — Απριλίου 
881.903.4543.4554.  Φεβρουάριου — Μαίου  47.  3092.  Φεβρου¬ 
άριου — Ιουλίου  2468.  3093.  Φεβρουάριου — Αύγούστου  883. 
Μαρτίου  4693,  2.  Μαρτίου — Α ύγούστου  1122.  1190.  4136. 
Απριλίου — Μαίου  1830.  Μαίου — Α  ύγούστου  3279.  4136. 
4544.  Ιουνίου  876.  1771.  3107.  5797.  Ιουνίου — Α  ύγούστου 
3617,  1.  Ιουλίου — Αύγούστου  1851.  βίων  εϋρεσις  1698.  5885, 
10.  πίναξ  1345,  4.  διηγήματα  έκ  τής  Μ εταφράσεως  738, 
43.  εγκώμια  557  ( Σεπτεμβρίου ).  941  (καίλ).  942  2.  1136. 
1830  (Απριλίου  —  Μαίου).  1851  (Ιουλίου — Α  ύγούστου).  1862. 
1874  2743,  1.  3108,  3.  3324,  2.  4629,  3.  4701.  6046. 

έορταξομένων  πέρι  2917,  Ιό.  Ιαμβεΐα  κατά  μήνας  5628,  23. 
κανόνες  708,  1  (  Ιουλίου).  1079  σημ.  2734,  1.  3599,  19.  4063, 
8.  4420,  1.  4635,  4  δ'.  4657,  1  4658,  19.  μηνολόγιον 

4818,  1.  μνήμαι  4449,  112.  πάντων  ακολουθία  3990,  1. 
Ιδε  Ιακώβου  Αγιορείτου,  Χρυσοστόμου.  απολυτίκια 
1151,  1.  έγκώμιον  2780,  1.  3990,  3.  Ίδε  Κωνσταντίνου 
άρχιδιακόνου,  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως,  οίκοι  3930, 

2.  6001,  7.  παράκλησις  3990,  4.  τροπάρια  2609.  Ίδε 
Κοσμά  Μακεδόνος.  πατέρων  διαλαμψάντων  έν  Ιταλίμ 
βίοι  6806,  21.  πρεσβείας  πέρι  6029,  29.  προσκύνησες  4738, 

3.  στιχηρά  772,  4.  συνα ξάριον  ένιαυτοΰ  52.  891.  929. 
1331.  1.  1624  σημ.  3.  1634,  1  σημ.  1821,  3.  3542,  3.  3656, 
2.  Σεπτεμβρίου  2884.  Σεπτεμβρίου — Όκτωβρίου  1581.  Σε¬ 
πτεμβρίου — Νοεμβρίου  5595.  Σεπτεμβρίου — Φεβρουάριου  21. 
45.  439.  444.  445.  891  928,  2.  929.  1162.  1206.  1299.  1318. 
1330.  1556.  2195.  2196.  2454.  2481.  2873,  1.  4549.  4550. 
4552.  5691.  Σεπτεμβρίου — Μαρτίου  2566.  Φεβρουάριου — 
Αύγουστου  2575.  Φεβρουάριου — Σεπτεμβρίου  3214.  Μαρτίου 

— Αύγούστου  46.  55.  446.  1320.  1557.  2169.  2667.  2574.  2828. 
2835.  2872,  1.  3215.  3671.  4553.  5690.  Ίδε  Άγιας,  Άπο- 
στολ οευάγγελα,  Έκλογάδιον,  Επιγράμματα,  ΕύχαΙ, 
Κ ων στ αμονίτου  μονής,  Συμεών  μεταφραστοΰ,  Συναξαρι¬ 
στής. 

Αγνείας  πέρι  3083,  9. 

Άγνοϊτών  αίρεσις  5439,  28,  101. 

' Αγραφα .  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αθανάσιος 
ιερομόναχος,  Αιονύσιος  Ιερομόναχος,  Πλαγηνύς. — 
Άγράφων  Βρανιανά  5701.  6299,  2. 

Α γραφορενδίνη  έξ  ής  Άγ  ραφορενδινιώτης.  Ίδε  Πίνακα 
βιβλιογράφων  έν  λ.  Δαμα σκηνός  μοναχός. 

Άγ ριππίνης  ίθλησις  3700  κ'. 

Αγρυπνία  ένιαυτοΰ  3436.  νυκτών  2406,  7. — Αγρυπνίας 
είδησις  2192,  12. 

Άδάμ  εις  εξορίαν  λόγος  4629,  1  στίχοι  2430,  7.  καί  Εύας 
διήγησις  450,  10.  2788,  11.  οίκοι  3823,  10.  πέρι  5462,  41. 
6187,  15.  16.  Ίδε  Βασιλείου  Σελευκείας,  Έφραίμ  Σύρου, 


Χρυσοστόμου. 

Άδαμαντίου  σοφιστοΰ  Περί  παλμών  4301  1.  Φυσιογνωμονι- 
κόν  4301,  3. 

Άδαμάντων  πέρι  5710,  51. 

Άδάμη  Ίωάννου  Άρτίκουλα  νομικά  τών  έν  Τρανσυλβανία 


2475. 


Άδελφοΰ  ξητήσαντος  ίδεΐν  ψυχήν  άνθρώπου  πέρι  1146,  6. 
πεσόντος  καί  νικήσαντος  πέρι  913,  4. — Αδελφών  δύο  έν 
εχθρα  δντων  διήγησις  4784,  1.  μεταβάντων  εις  κοινύβιον 
πέρι  4503,  36.  όπου  υπήγαν  νά  πουλήσουν  τα  έργόχειρα  εις 
το  κάστρον  πέρι  4502,  46. 

Άδιάδοχον  4508,  273. 

Άδ ραμυττίου.  Ίδε  Φρένελη. 


ΠΙΝΑΞ  ΕΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


483 


Άδριανοΰ  Εΐϊαγωγή  εις  θείας  Γ ραφάς  6200,  Β. 

Άδριανοΰ  καί  Ν  αταλίας  άθλησις  1594,  17.  ακολουθία  5772, 
16. 

Άδ ριανοΰ  'ΐώμης  Προς  Βασίλειον  Άχριδηνόν  Θεσσαλονίκης 
4501,  40. 

Άδ ριανουπόλεως  Νεόφυτος.  ’Ίδε  Ν εόφυτος  Άδ ριανου- 
πόλεως  καί  ϊίίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. "Ανθιμος  τλήμων, 
Αράκος,  Ήλίαϊ  Πελοποννήσιοϊ,  Θεοδόσιος  έλάχιστος, 
Κωνσταντίνος  ταβουλλάριος,  Αάζαρος  Άδριανοΰ  πολί¬ 
της,  Χρυσύσκουλος. 

Άειθαλα.  ’ΊδεΆκεψιμά. 

Άετίον  Περί  φλεβοτομίας  4340,  1 

Άετίου  πρεσβυτέρου  Κωνσταντινουπόλεως  Εΐϊ  ΤΙροδρόμου 
γενέσιον  95,  21.  554,  20.  923,  30.  1565,  8.  3682,  13.  45.12, 
17.  4709,  3  θ'.  4714,  10.  6057,  16.  6249,  3.  6252,  2.  6372,  4. 

Άζαρίου  άθλησις  2,  37. 

Άζαρίου  αρχιμανδρίτου  τοΰ  Κυζίκου  Σημείωσις  περί  διδάχων 

5702. 

Άζυμιτών  πέρι  3250,  2. 

Άζυμων  πέρι  776,  8.  927,  30.  1169,  5.  2966,  11.  3701,  13. 
3802  σημ.  ρξή.  4330,  3.  4502,  116,  119.  4508,  185.  4627,  6. 
4816,  2.  5439,  10.  5649,  6.  6061,  1.  'Ίδε  Αναστασίου 
Σιναΐτου,  Βαλσαμών  Θεοδώρου,  ’  Επιφανίου  Κύπρου,  Θεο- 
φάνου5  μονάζοντο5,  Ίωάννου  Κλαυδιουπόλεως,  Λε'οντος 
'Ρωσίου,  Λουκά  μοναχοί,  Μερκουροπούλου  Ίωάννου, 
Νικήτα  διακόνου,  Νικήτα  χαρτοφύλακος,  Πέτρου  Άντιο- 
χεία5,  Σεΐδου  Νικήτα,  Σιλβεστρου  Αλεξάνδρειάς,  Στη- 
θάτου  Νικήτα. 

Άθαναήλ  ιερομόναχου.  ’Ίδε  Ναθαναήλ. 

Άθαναήλ.  ’Ίδε  Άθανιήλ,  Μπέρτου. 

Αθανασίας.  ΊδεΆνδ  ρονίκου. 

Αθανασίας  Α ίγινήτιδος  ακολουθία  5999,  24. 

Αθανασίου  Αθωνίτου  (Αγιορείτου,  Ααυριώτου  τοΰ  έν  τω 
”Αθω)  Αναγνώσματα  40,  3.  Αιαθήκη  5788,  46,  48.  6266,  8. 
Αιατύπωσις  3813,  1,  2.  4874,  2.  5694,  2.  5788,  47.  5789,  2, 

3.  6266,  8.  Τ υπικόν  4874,  1.  5694,  1.  5788,  53.  5789,  1.— 
ακολουθία  40,  1.  6383,  7.  βίος  40,  2.  87,  1.  1565,  17-  2783, 
1.  3677  ιθ'.  3713  σημ.  έγκώμιον  1565,  16.  3682,  21.  θαύ¬ 
ματα  1565,  17.  2089,  20.  κανόνες  549,  1 — 13.  ’Ίδε  Γερ¬ 
μανού  μονάχου,  Σγουρή  Ίωάννου.  μεγαλυνάρια  5772,  19, 
20.  στάσις  δευτέρα  5772,  18,  25.  στίχοι.  ’Ίδε  Γερμανού 
μονάχου,  Γεωργίου  Τραπεζουντίου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Άθ αν άσιος  Αθωνίτης. 

Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  (αγίου,  μεγάλου)  Άλφάβητος  ωφέ¬ 
λιμος  καί  κατανυκτικός  4837,  2.  Ανθολογία  5435.  Αποριών 
(έρωτημάτων)  λύσεις  1668,  7.  4522,  10.  Αποσπάσματα  103, 

1.  3083,  8.  3701,  23.  3897,  9.  4449,  47,  128.  4508,  130. 

4704,  4.  4724,  23.  4789,  23.  4816,  1.  5711,  65.  Βίοι 
Αντωνίου  άγιου  22,  7.  1847,  4.  1913,  2.  2098,  6.  3617,  2. 
3660  ιβ'.  4615.  5698,  20.  6572,  2.  Τνώμαι  3897,  9.  4321,  4. 
4492,  3.  Γραφής  σύνοψις  2087,  1.  Αιδασκαλίαι  πρδς 

μοναχούς  1305,  3.  Εΐϊ  Άνάληψιν  1135,  20.  4776  ι .  5709, 
62.  Εις  Άνάστασιν  5799,  5.  6369,  15.  Εις  Βα'ΐα  4776  β' . 
Εΐϊ  Ευαγγέλια  καί  Παλμούς  4402.  Εΐϊ  Ευαγγελισμόν  4776 
α.  6137,  8.  6369,  16.  Εΐϊ  Θεοτόκον  925,  7.  6137,  4.  Εΐϊ 
Θεοτόκου  άπογραφήν  καί  Ιωσήφ  57,  14.  567,  12.  2089,  7. 

5703,  20.  5807,  7.  Εΐϊ  κοιμηθέντας  4196,  20.  Εέϊ  Κυριακήν 
καινήν  1037,  24.  Εΐϊ  Παρασκευήν  μεγάλην  4265,  12.  6369, 

4.  Εΐϊ  Πάσχα  1037,  23.  Είϊ  Προδρόμου  γενέσιον  5698,  28. 
Εΐϊ  τό  Πάντα  μοι  παρεδόθη  4817,  10.  6059,  6  γ  .  Εΐϊ 
τυφλόν  έκ  γενετής  3664,  17.  4310,  2.  Εΐϊ  Ύπαπαντήν  καί 
Συμεών  923,  20.  1040,  31.  4707  ιγ'.  4712,  9.  4780  ιΓ'. 
Εΐϊ  Χρίστου  ένανθρώπησιν  2752,  11.  2917,  2.  "Εκθεσις 
πίστεως  4817,  8.  6059,  6  α'.  Εκκλησιαστική  μυσταγωγία 
4196,  31  α'.  Εκλογή  3083,  34.  3164.3189,10.  Έκτήςλθ' 
έπιστολής  1805,  φ.  196  α'.  Επιστολή  έορταστική  4412,  5. 
5647,  6.  Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις  2087,  2.  3222,  2.  3251, 

2.  4485,1.  4522,11.  Ζητήματα  θεολογικά  6319,  1..  Κανόνεϊ 
4410,  47.  4502,  27.  Κατ’  Άρειανών  3718.  4501,  97.  4508, 
130.  Κατά  Ιουδαίων  3718.  Κατά  Σίμωνος  4306,  8  ε'  5~' . 
Κεφάλαια  3803,  19.  4616,  2  (περί  έξομολογήσεως).  5711,  44. 
Λόγοι  465,  7.  1118.  1123.  1124.  1877,  1.  2427,  15.  2515. 
2782,  22.  3078,  7.  3080,  1.  3108,  3.  3347.  4711.  Αύγος 
πρδς  έντολάϊ  θεοΰ  338,  8.  1566,  2.  1865,  9.  3834,  2.  4449, 
14.  4798,  6.  4821,  14.  5634,  6.  6056,  23.  ωφέλιμος  τοΐς 
θέλουσι  σωθήναι  4987,  3.  Μ αρτυρίαι  περί  θεοΰ  έκ  των 
Γραφών  4490,  4.  "Οτι  δύο  θεοί  578,  12.  Παραίνεσίϊ  πρδς 
μαθητήν  6056,  19.  Περί  άϊδίου  ύπάρξεως  4817,  9,  4871,  15. 


6059,  6  β' .  Περί  αναθέματος  4508,  14.  Περί  αναγκαίων 
ζητημάτων  2788,  9.  Περί  άναστασίμων  3251,  24.  4055,  26. 
Περί  ένυπνιαζομένων  2970,  3.  Περί  θαύματος  είκόνος  Χρίστου 
έν  Β ηρυτιρ  9,  8.  1133,  15.  2026  σημ.  α' .  2110,  2.  3071,  11. 
3823,  16.  4887,  11.  6270,  5.  Περί  θανάτου  5788,  91. 
5806,  13.  Περί  κατανύξεως  4516,  6.  4626,  7.  Περί  Μελ- 
χισεδέκ  3323,  5.  3823,  14  (καί  Αβραάμ).  4592,  1.  Περί 
παρθενίας  ήτοι  άσκήσεως  3741,  6.  5697,  6.  6059,  4.  Περί 
πίστεως  4196,  31  γ'.  4720,  10.  Περί  σωτηρίας  ψυχής  3823, 
21.  4196,  31  β' .  Περί  τοΰ  Οΰδείϊ  καθαρός  άπδ  ρύπου  3808, 
20.  Περί  Τριάδοϊ  άγιας  4502,  126.  Πίστίϊ  καθολική  4502, 
125.  Πρόι  ΆμμοΟν  1268,  18.  1805,  φ.  256  β.  3654,  9. 
4412,  4.  5047,  5.  ΙΙρόϊ  Άντίοχον  578,  15.  1107,  1.  2579,  7. 
3752,  8.  3763,  3.  3826,  2.  4254,  15.  4469,  3.  4502,  44. 
4720,  15.  4806,  10.  4815,  15.  6309,  2.  6548,  10.  Ίδε 
Άντιόχου.  Πρόϊ  άποταξαμένους  89,  4.  91,  3.  960,  2.  4528, 

10.  Πρόϊ  Μαρκελλΐνον  περί  Ψαλμών  1268,  8.  Πρόϊ  μονά¬ 
ζοντας  3076,  7.  Πρόϊ  'Ρ ουφινιανδν  1268,  26.  1805,  φ.  256 
β.  4412,  6.  4417,  16.  5647,  7.  ΙΙρόϊ  Σαραπίωνα  3709,  2. 
Πώϊ  δει  έργάζεσθαι  τάς  έντολάς  τοΰ  θεοΰ  5707,  4.  Σύνταγμα 
πρός  τινα  πολιτικόν  5670  γ'.  Ψαλμών  ερμηνεία  88.  552. 
1911.  2086  σημ.  2517.  3105.  3194.  3620  Γ'.  Ψαλτηρίου 
πέρι  6062,  Ψ— ακολουθία  609,  1.  1012,  2.  1689,  1.  6390,  1  ζ’ , 
’Ίδε  Δαπόντε  Καισαρίου.  άπο λυτίκιον  769,  3.  βίος  609,  2. 
1689,  2.  1913,  2.  2098,  7.  3100.  3657  α'.  έγκώμιον.  Ίδε 
Γρηγορίου  Θεολόγου,  Νικήτα  Σερρών,  κανόνες  2950  2. 
μεγαλυνάρια.  Ίδε  Δαιτόντε  Καισαρίου.  στιχηρά  6001,  16. 
στίχοι  4489,  1.  Ίδε  Άντιόχου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Αθανάσιος  Άλεξανδ  ρείας . 

Αθανασίου  Άντιοχείας  Βίος  όσιου  Χριστοδούλου  1602,  2. 
Αθανασίου  έκ  Κ ίου  μαρτύρων  (1670)  2142,  13. 

Αθανασίου  έπισκύπου,  Χαρισίμου  καί  Νεοφύτου  μαρτύ¬ 
ρων  3700  λδ'. 

Αθανασίου  ίερεως.  ’Ίδε  Άβρυκίου. 

Αθανασίου  ίερομονάχου  ίξ  Άγράφων  Έττιστολαί  6200,  1  κη' . 
Πίναξ  υποθέσεων  έπιστολών  Συνεσίου  6200,  2.  ’Ίδε  καί 
Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αθανάσιος  ιερομόναχος. 
Αθανασίου  ίερομονάχου  Κρητός  Προσευχαί  362. 

Αθανασίου  Ιεροσολύμων  "Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν 
4491  σημ. 

Αθανασίου  κοινοβιάρχου  βίος.  ’Ίδε  Ιακώβου  Αγιορείτου. 
Αθανασίου  Κύπρου  Ερωταποκρίσεις  3803,  25. 

Αθανασίου  Κωνσταντινουπόλεως  Α'  (όσιου)  ακολουθία 
4170.  4489,  2.  βίος  3685,  4.  4489,  3.  4624.  Ίδε  Ιγνατίου 
Χίου,  έγκώμιον  4489,  4.  στίχοι  4489,  1.  μονή  έν  σκήτη 
Ίβήρων  4489,  4  σημ.  ’Ίδε  Βασιλείου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν 
λ.  Αθανάσιος  Κωνσταντινουπόλεως. 

Αθανασίου  Κώνσταντινουπόλεως  Β'  Νεαρά  4406,  67.  5658, 
36. 

Αθανασίου  Κωνσταντινουπόλεως  Γ'  ’Ίδε  Πατελλάρου. 

Αθανασίου  Μετεώρων  βίος.  ’Ίδε  Χρηστοπούλου  Νεοφύτου. 
Αθανασίου  νεομάρτνρος  (1655)  μαρτύρων  2142,  9. 
Αθανασίου  νεομάρτυρος  (1846)  μαρτύρων  6223,  9. 
Αθανασίου  Παρίου  Βΐοϊ  Μακαρίου  Κ ορίνθου  6397,  2.  Αήλωσις 
περί  των  έν  Άγίω  "Ορει  ταραχών  5715,  1.  6008,  7.  6274. 
6558.  Εΐϊ  Λογικήν  Βουλγάρεωϊ  6330,  7.  Έπιστολαί 
άπολογητικαί  5716.  6175.  πρδς  Ίωάννην  790,  13.  πρόϊ 
Κ οραήν  790,  12.  πρόϊ  Παναγιώτην  Παλαμάν  790,  15. 
"Οτι  άπδ  Λατίνων  έπιστρέφοντες  πρέπει  νά  βαπτίζωνται  790, 

11.  Περί  αφιερωμάτων  790,  14.  Περί  των  εις  τήν  θείαν 
λειτουργίαν  προσθηκών  790,  9.  Περί  των  έν  ανάγκη  βαπτιζο- 
μένων  νηπίων  790,  10.  Προγυμνασμάτων  ύλαι  6204,  2. 
Στοιχεία  μεταφυσικής  Αντωνίου  Γενουηνσίου  5753.  Συγ- 
χωρητικά  4724,  8  γ'.  Σχόλια  εις  επιστολήν  Ισιδώρου 
Πηλουσιώτου  790,  8. 

Αθανασίου  "Ροδίου  Κανών  εΐϊ  Θεοτόκον  2585,  20. 

Αθανασίου  Σπάρτης  Άτταλείας  άπο  ακολουθία.  Ίδε 

Συρίγου  Μελετίου. 

Αθανασίου.  ’Ίδε  Φωτεινίδου,  Χριστοπούλου,  Φαλίδα. 

Άθεμιτογ αμίαϊ  πέρι  4406,  40.  ’Ίδε  Σισινίου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως. 

Άθήναι.  ’Ίδε  Τ ριςάγιον. — Αθηνών  Ιάκωβος  (1727)  947,4 
σημ. — Αθηναίος  Δαμιανόϊ  ιερομόναχος  (1633)  3677  σημ. 
μοναχός  4905.  ’Ίδε  Αλεξάνδρειάς  Ιωσήφ,  Βαρνάβα  τοΰ 
έν  τφ  Μελά  δρει,  Ιεροσολύμων  Έφραίμ,  Κ ερνίτζης 
Νεόφυτος,  Σωφρονίου  τοΰ  έξ  Αθηνών.  "Ιδε  καί  Πίνακα 
βιβλιογράφων  έν  λ.  Αντώνιος  έξ  Αθηνών,  Άριόλος, 
Δαμιανόϊ  ιερομόναχος,  Αραγουσιάρης,  ’ϊανουλάκης, 

61—2 


484 


Π1ΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Καπετάνος,  Κοτύλη*,  ΤΙαλαιολύγος,  Πριγγελεύϊ, 
'Ρ  ινέσος. 

Άθηνο -γένους  μαρτύρων  3677  κζ~'. 

Αθιγγάνων  αίρέσεως  πέρι  4502,  80. 

“Αθλησις.  ’Ίδε’Αγ  ριππίνης ,  Άδ  ριανοΰ,Άειθ  αλά,Ά ζαριού, 
Άκεφιμα,  ’Α κινδύνου,  Άνανίου,  Ανεμπόδιστου,  Αυξεν¬ 
τίου,  Άφθονίου,  Βαρβάρας,  Βαρνάβα  άγιου  έν  Κύπρφ, 
Β ονιφατίου,  Γεωργίου  άγιου,  Δανιήλ  π ροφήτον,  Δη- 
μητρίου  άγιου,  Έλπιδοφόρου,  Έρμιόνης,  Ευγενίου, 
Ευστρατίου  μάρτυρος,  θεοδώρου  μεγαλομ  άρτυρος, 
Ίωάννου  μάρτυρος  του  έν  Σέρραις,  Ιωσήφ  άγιου, 
Καλλινίκου  μάρτυρος,  Κλή  μεντος  Άγκύρας,  Αουκιλ- 
λιανοΰ,  Μαρδαρίου,  Αίαρίνης,  Μαρτύριαν ,  Μισαήλ, 
Μ  οδέστου  Ιεροσολύμων,  Ναταλίας,  Νικήτα  ίερο- 
μάρτυρος,  Νικηφόρου,  Όνησίμου,  Όρέστου,  ΙΙαντε- 
λεήμονος,  Παύλου  αποστόλου,  Τίέτρου  αποστόλου, 
Πηγασίου,  Τίολυεύ  κτου  μάρτυρος, 'Ύακίνθου. 

Άθωνιάδος  σχολής  διοργανισμός  5713,  6.  Ίδε  Βουλγάρεων 
Ευγενίου. 

Αίγινήτου  Παύλου  Διόρθωσις  δυςκρασιών  4436,  6.  Ίασι* 
ξηρών  δυςκρασιών  4436,  8.  Ιατροσόφιου  5769,  1. 

Αιγυπτίων  ζωγραφίαι  4844,  11.  πληγαί  1025,  4.  4212,  49 
α'.  5040,  10.  6336,  10.  Ίδε  Μήνε*. 

Αίθιύπων  πέρι  678,  6. 

ΑΙΘυίας  πέρι  4449,  48. 

Αικατερίνης  άγιας  τοΰ  κάστρου  έγκώμιον.  Ίδε  Παλλαδά 
Θεοδώρου. 

Α ί κατε ρίνης  μάρτυρος  βίος  3650  ίΓ'.  κανών  1004,  1.  μαρ¬ 
τύρων  1347,  8.  1603,  1.  1620,  7.  2090,  15.  2231,  5.  2678, 
5.  2679,  6.  3228.  3693,  2.  3696  α'.  3700  Γ'·  3757,  13. 
3764,  1  β'.  3816,  3.  3825,  4.  3833,  20.  4517,  2  ε'.  4589,  12. 
4614,  15.  4808,  1.  4884,  19.  5459,  6.  μεγαλυνάρια  1004, 
3.  τροπάρια  1004,  2.  Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Αικα¬ 
τερίνη. 

Αικατερίνην  Β'  αϋτοκρατείρα5  'Ρωσίαν  Μανιψέστον  6029, 
36,  37.  ΤΙροκήρυξις  περί  ελευθέρου  εμπορίου  4724,  18. 

ΑΙλιανοΰ  (Γαληνοί;)  Περί  παλμών  4301,  1.  * 

Αϊματος  πέρι  4435,  19.  δεσποτικοΰ  πέρι  4508,  253. 

Α Ιμιλιανοΰ  μαρτύρων  3677  κξ' . 

Αΐμιλίου.  Ίδε  Πόρτου. 

Α ίμιμόντου  ΰπέρτιμος  καί  έξαρχος  4632,  5  σημ. 

Αιμομιξίας  πέρι  1229,  5. 

Αίνέα  Ιουδαίου  Διήγησις  άγιου  πάθους  4812  12.  Περί  Ιωσήφ 
Άριμαθείας  υπόμνημα  5788,  27.  Περί  ταφής  καί  άναστάσεως 
Κυρίου  589,  7.  5786,  3.  5967,  9.  ”Ιδε  Νικοδήμου  το¬ 
πάρχου. 

Αινίγματα  753,  5.  1739,  4.  2144,  24  (μετά  θεολογική 5 
ερμηνείας,  παραβολαί).  3808,  104.  3824,  2.  3881,  10,  12,  18, 
25,  26.  4266,  23.  4406,  11.  4435,  13.  4809,  18,  23.  4837, 
16.  4844,  5.  4875,  16.  5413,  2  σημ.  5710,  52.  6104,  1. 
6336,  14.  παροιμιακά  4815,  14.  4875,  14.  Σφιγγός  4449, 
36. — αινιγματώδεις  ερωτήσεις  καί  άποκρίσεις  ιτατριάρχου 
καί  Φράγκου  4809,  9.  “Ιδε  Άργυροί  Ισαάκ,  Γερασίμου 
Αλεξάνδρειάν,  Ευγενικοί  Ίωάννου,  Λε'οντον  σοφού,  Μεγα- 
Χομύτου,  ΙΙαροιριίαι,  Βήματα,  Ψελλοΰ  Μιχαήλ. 

Αίνοι  1715,  2.  1716.  2622. 

Αίνου  αύθέντης  Νικολέζος  Γατελού^ο*  5658,  41.  ρήτωρΓεώργιος. 
“Ιδε  Γατελούζου  Δημητρίου,  Γεωργίου  ρήτορον  Αίνου, 
Μυτιλήνην. 

Αιρέσεις  4254,  11.  4449,  130.  4817,  5.  5649,  3.  6074,  18.— 
Αιρέσεων  αντιρρητικά  4306,  8.  &πο  επιστροφή  3738,  5. 
καί  αίρεσιαρχών  δήλωσις  630,  6.  633,  19.  716,  4.  κάτα 
συγγράφαντες  4539,  102.  5439,  32.  συναγωγή  5806,  56. 
λατινικών  κάτα  4523,  3.  πέρι  960,  5.  1668,  3.  2087,  7. 
2966,  9.  3720  η'.  3797,  9.  “Ιδε  ’Α γνοΐτών,  Άξυ  μίτων, 
Αθιγγάνων,  Αίρεσιαρχών,  Αιρετικοί,  ’Α κινδύνου  καί 
Βαρλαάμ,  ’Α ρειανών,  Αρμενίων,  Άφθαρτοδοκητών, 
Βαρλαάμ  Κ αλαβροΰ,  Ήσαϊανών,  Καλβίνου,  Λατίνων, 
Αουθήρου,  Μανιχαίων,  Μ ασσαλιανών,  Μ ονοθ ελητών, 
Μ ονοφυσιτών,  Νείλου  Αιγυπτίου,  Νεστορίου,  ΙΙαπο- 
λουθηροκαλβίνων,  Παυλικιανών,  ’Βώμης,  Σικιδίου, 
Σιμωνιακής,  Συμεών  Θεσσαλονίκην,  Σωφρονίου  Ίεροσο- 
Χύμων,  Τάξι*,  Τ  ριθεϊτών,  Φράγκων,  Χρυσοστόμου, 
Ώριγ  ένους. 

Αίρεσιαρχών  δόξαι  627,  11.  4423,  36. 

Αιρετικού  Αμφίβολη  προς  Χριστιανόν  4198,  23.  4860,  37. — 
Αιρετικών  χειροτονίαι  3420,  3.  3758,  44.  3925,  7. — 
Α ίρετικοΐς  εί  χρή  συνεσθίειν  4798,  30. — Αιρετικούς  όπως 


χρή  δέχεσθαι  π ροςερχο μένους  ( έπιστρέφοντας )  1805  φ.  255  β. 
4417,  15.  4502,  75.  5439,  88. 

Αίσθήσεως  καί  αναισθησίας  πέρι  3293,  5. — Αισθήσεων 
πέρι  149,  13.  1575,  6.  4212,  36,  72.  4501,  112.  4614,  6. 
Αίετχύλου  Επτά  επί  Θήβας  4281,  2  β' .  Τίέρσαι  4281,  2  γ' . 

ΙΙρομηθεϋς  4281  2  α'. — βίος  4281,  2  σημ. 

Αίσωπου  ΜΟ0οι  656,  1.  1025,  12,  14,  17.  1508,  5.  2961,  2. 
3802  σημ.  4249,  11.  4261,  8.  4267,  12.  4502,  176.  5437,  23, 
29.  5498,  5.  6151,  8  (έξήγ).  “Ιδε  Βαβρίου,  Γεωργίου 
Αίτωλου,  Ιγνατίου  διακόνου,  Νικηφόρου. — βίος  2416,  6. 
4297  ( καθ .).  Ίδε  Πλανούδη  Μαξίμου. 

Αιτωλίας  βιβλιογράφοι.  Ίδε  Πίνακα  βιβ λιογράφων  έν  λ. 

Τεώργιος  Αίτωλός,  Δανιήλ  ιερομόναχος. 

Αίτωλικόν.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Φ ραγ κούλης. 
Αίτωλοΰ.  Ίδε  Γεωργίου,  Ίωαννούλη  Ευγενίου. 

Αίώνος  πέρι  4449,  72. 

Άκαθ άρτου  πίπτοντας  εις  φρέαρ  ή  άγγεΐον  πέρι  2917,  22. 
Ακάθιστος  ύμνος  2439  σημ.  2509,  7.  2600.  2603.  2618.  2638. 
2652.  2881.  3510.  Ίδε  Κλαδά  Ίωάννου. — Ακαθίστου 
διήγησις  465,  13.  1037,  12.  1124  σημ.  1135,  3.  1283,  2. 
2751,  24.  2782,  8.  κανών  519,  1.  771,  6.  2857,  6.  2890,  6. 
2916,  3.  “Ιδε  Άκολουθ ία  ακαθίστου,  Θεοδώρου  Στουδί- 
του,  Μπερεκέτη. 

Ακάκιος  έκ  μονής  Κ οχλιαρά  έξωνεΐται  κώδικα  μονής  Έσφιγμένου 
παρ’  Αγαρηνών  (1533)  2027,  11  σημ. 

Ακακίου.  “Ιδε  Διακρούση. 

Ακακίου  Καυσοκαλυβίτου  (νέου,  1730)  ακολουθία  5799,  23. 
6396,  1.  Ίδε  Ευθυμίου  Ιωνά  παπά.  απολυτίκια  καί 
κοντάκια  5799,  21  β' .  βίος  727,  7.  6266,  3.  κανόνες.  Ίδε 
Ιακώβου  μοναχού  έκ  τή$  νέαν  σκήτην.  μαρτύρων  2142,  27. 
Ακακίου  Κωνσταντινουπόλεων  Πρόδ  Πέτρον  Αντιόχειας  4501, 
48. 

Ακακίου  ΜελιτηνήνΕρμηνεύματα  Τ  ραφής  5779,  1.  Πράξεων 
Αποστόλων  1062  σημ. 

Ακακίου  Νεοχωρίου  Θεσσαλονίκης  &πο  (1816)  μαρτύριαν 
5671,  1.  τροπάριου  καί  κοντάκων  5671,  2,  3. 

Ακακίου  Σαββάίτου  Βίο$  Βαρνάβα  καί  Σωφρονίου  των  έν  τω 
δρει  Μελά  3802  σημ.  ρξέ.  Ερμηνεία  κανόνας  Άνδρέου 
Κρήτην  4772. 

Ακακίου  τοΰ  έν  Κ λίμακι  ακολουθία  6373,  3. 

’ Ακαπνίου  μονή  909  σημ.  (1404)  2104.  “Ιδε  Ιγνατίου 
καθηγουμε'νου. 

Άκεφιμα  Ιωσήφ  καί  Άειθαλα  άθλησις  2090,  3.  3669  γ' . 

μαρτύρων  2,  23. 

Ακηδίας  πέρι  4493,  14. 

“Α κιλλα  τό  Ισον  τοΰ  εΰρεθέντος  3892,  6. 

Άκιν δυν ιωτίσ σης  Θεοτόκου  έν  τω  ορει  τοΰ  Μΰρωνοϊ  μονή 
6276  σημ.  “Ιδε  Πυληλήϊ. 

Άκινδύνου,  ’ Αφθονίου,  ΤΙηγ ασίου,  Ανεμπόδιστου  καί 
Έλπιδοφόρου  άθλησις  2090,  2.  3658  β'.  3669  β' . 
Άκινδύνου  καί  Βαρλαάμ  α ίρέσεως  κεφάλαια  4816,  4.  4860, 
54.  ανάθεμα  2524,  1.  δόγματα  4330,  6.  πέρι  αντιρρητικός 
3701,  16.  3728,  36.  3752,  2.  Ίδε  Βαρλαάμ  Καλαβρού, 
Βασιλείου  μεγάλου,  Ευγενικού  Μάρκου,  Ίωάννου  Δα¬ 
μασκηνού,  Νεοφύτου  Προδρομηνοΰ,  Παλαμά  Γρηγορίου, 
Τόμο$,  Φιλόθεου  Κωνσταντινουιτόλεων. 

Ακολουθία  349.  353.  354.  495,  2.  504,  4.  519,  3.  1231.  1350 
σημ.  1365,  4.  1377,  1.  1545,  4.  1914  σημ.  1939,  7.  1967,  6. 
2216.  2227.  2232,  2.  2257.  2332.  2344—2346.  2348.  2352. 
2363—2366.  2368.  2384.  2388.  2397.  2421.  2431.  2434.  2518, 

3.  2540.  2640.  2642.  2646.  2661.  2665.  2891.  2910.  3324,  1, 
3409,  2.  3453,  1.  3456.  1.  3457.  3458.  3460.  3969  δ'.  3975, 
2  σημ.  4294,  15  γ'.  4621.  4623,  7.  4893,  5.  4894,  4.  4929, 
5.  4939.  4946,  2.  4958.  4963,  5.  4985,  2.  5035,  6.  5037,  9. 
5057,  6.  5061,  6.  5124.  6610,  9.  άγιασμοΰ  4431,  5.  4444 
σημ.  4638,  3.  4846,  1.  5061,  9.  αγρυπνίας  1703,  1.  1719,  2. 
Δευτέρας  Πάσχα  1957,  1.  μεγάλου  506,  3.  610,  2.  5037,  8. 
5040,  1.  5812,  3  α'.  5838,  3.  5871,  7.  μικρού  61,  3.  73,  2. 
120,  5.  155,  2.  160,  2.  162,  2.  166,  4.  171,  3.  182,  3.  238, 

4.  438,  7.  453,  2.  506,  2.  508,  2.  596,  1.  601,  1.  618,  2. 
619.  2.  621,  1.  761,  3.  772.  5.  959,  2.  983,  4.  985,  4.  993, 

1.  998,  1.  999,  1.  1002.  1184,  5.  1231.  1345,  1.  1416,  3. 
1693.  3.  1700.  1,  12.  1708,  1.  1927,  2.  1939,  2.  1945,  4. 
1946,  3.  1949,  5.  1971,  3.  1977,  2.  1981.  1.  1988.  1996,  2. 
1999,  1.  2176.  7.  2192,  9.  2202,  4.  2231,  1.  2268,  2.  2350, 

2.  2354,  1.  2427,  17.  2886,  3.  2892,  4.  2906.  1.  2909,  5. 
2914,  2.  2925,  3.  2978,  2.  3323,  1.  3324,  2.  3342,  8.  3798, 
14.  3912,  5.  4013,  3.  4020,  15.  4049,  5.  4055,  4.  4060,  1. 


ΠΙΝΑΗ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


485 


4069,  4  α'.  4447  σημ.  α'.  4619,  1.  4521,  6.  4602,  6,  12. 
4836.  4854,  4.  4870,  2.  4875,  2.  4935,  2.  6000,  3.  6011,  1. 
6028,  10.  5033.  6036,  2.  5039,  1.  5043,  2.  5047,  2.  6063,  3. 
6066,  1.  5057,  1.  5065,  3.  5470,  2.  6471,  5.  5472,  2.  6496 
Β'.  6679  σημ.  6808,  5.  6819,  3.  6838,  5.  6839,  1.  5849,  1. 
6882,  3.  5871,  7.  6886,  1.  6886,  1.  6929,  5.  6947,  4.  5950, 

1.  5961,  2.  6953,  2.  5965,  4.  5976,  1.  6348.  6386.  6387,  1. 

6388,  1.  6586,  14.  6696,  5.  6602,  1.  6603,  1.  6607. 
άδελφοποιήσεως  618,  4.  5037,  7.  6871,  4.  ακαθίστου  219,  1. 
238,  12.  346,  3.  543,  3.  614,  2.  1366.  1386,  3.  1644.  1912, 
8.  2724,  4.  2727,  2.  2903,  1.  2916,  3.  3351,  2.  3798,  5. 
3929,  2.  4065,  1.  4067.  4623,  4.  4647,  1.  4748,  2.  4893, 
3  α'.  4960,  6.  5036,  2.  5038,  7.  5041.  4.  6077.  5080.  3. 
5104.  6216,  2.  5321.  5381,  1.  6389.  5408,  2.  6703,  6.  5826, 
6.  6900  δ'.  Ίδε  Ακάθιστος,  Κ,λαδά  Ιωάνναν,  Μττερεκίτη 
ΙΊέτρβυ.  Αναθεματισμού  συνόδου  Φλωρεντίας  4508,  54. 

Αναγνώστου  2907,  2.  4053,  5  σημ.  άπαμφιέσεως  άγια* 

Τραπέξ’ης  5061,  4.  αποδείπνου  μεγάλου  2165  σημ.  μικρού 

4042  β' .  άποκουκουλίσματος  2905,  3  δ'.  4016,  1  δ'.  4041  δ'. 
5040,  3.  6061,  2.  αρχαρίου  ρασοφορούντος  236,  5.  2897  β' . 
2906,  3  α'.  3342  β' .  3998.  4015,  1  α'.  4020,  1  β' .  4041  α'. 

4043  α’.  4064,  3  α'.  4068,  1.  5822,  3.  6400,  1.  6596,  8. 

Ασκητική  114,  4.  1229,  3.  1926,  1.  2409.  3800,  6.  4520,  1. 
4971,  5.  φσματική  3987  σημ.  βαφτίσματος  614,  5.  5081, 
8.  5812,  3  β'.  Αευτέρας  διακαινησίμου  1997.  διακονική 
616.  διγαμούντων  5812,  3  ε'.  εβδομάδας  435.  772,  1. 

1182,  1.  1231.  1365,  5.  1402.  1408,  1.  1446,  2.  1512.  1696. 
1712,  3.  1912,  1.  2222,  2.  3931,  2.  3965  σημ.  3963,  1. 
3968,  2.  3969  ε'.  3971,  2.  3974,  2.  4058,  4.  4065.  1  α'. 
4068,  4.  4069,  4  δ'.  4655,  3.  6016,  2.  5042,  3.  5428,  8. 
5469.  "Ιδε  'Έβδομαδαρέα.  μεγάλης  1403.  3371,  1.  3407. 
3441.  3444.  4623,  5.  5059,  3.  5212,  4.  εις  ασθένειαν  ττα,σα ν 
632,  3.  εις  άσθενούντας  καί  πνεύματα  ακάθαρτα  1960,  1  α  . 
ΐΐς  έγκαίνια  δίσκου  καί  ποτηριού  2920,  4.  εις  μάρτυρας  καί 
οσίους  2232,  2.  εις  μεσοκέφαλον  1950,  2.  εις  μνήμας  αγίων 
1712,  4.  4763  γ’.  εις  πολυομβρίαν.  "Ιδε  ΒουΧησμα  Δωρο¬ 
θέου.  είς  τό  ποιήσαι  κατηχούμενον  5871,  6.  εις  τούς 
έττιστρέφοντας  άπδ  εθνών  2144,  18.  έκ  λατινικών  αιρέσεων 
772,  9.  2857,  2.  4021,  13.  4798,  21.  6027,  2.  έκκλησιαστική 
4508,  218.  5123,  2.  6128,  2.  5143.  5160,  2.  6164,  2.  6160. 
5165,  2.  0182,  2.  5189,  2.  5482,  18.  6183.  "Ιδε  Τυπικόν, 
έλαίου  αγίου  1338,  3.  1430.  1928,  6.  1946,  1.  4037.  4041. 
4496,  1.  6087,  4.  6061,  10.  6812,  1  α'.  6399.  ενιαυτού  158. 
1029,  2.  1030,  2.  1031.  1032,  2.  1033,  2.  1235.  1691,  1. 
2506.  3417.  3484.  3486.  6243,  2.  5267.  6326.  6327.  6329. 
5364.  5366.  6386.  6389.  6407.  5416.  "Ιδε  Ανθολόγιαν, 
εν  λιτανείαις  έξω  μοναστηρίων  1997.  ένυπνιασμοΰ  1993,  2. 
2903,  2.  3912,  4.  3931,  6.  4019  σημ.  4056,  10.  4502,  65. 
6027,  3.  5828,  5.  ίερέως  243,  2.  6041,  5.  μοναχών  1944.  2. 
έξοδιαστικοΰ  2906,  2.  2912.  3835,  8.  4012,  ί.  4020,  1.  4066, 
1  β'.  6040,  4.  5838,  4.  κοσμικών  5033,  2.  6035.  5. 
μοναχών  1432,  4.  1690,  2.  1693,  1.  1700,  3.  1946,  2.  2897 
α'.  2905,  1.  2912.  4039,  1.  4050,  1.  4064,  3  γ',  40.  4066,  10. 
4519,  7.  4815,  1.  4900,  9.  5033,  2.  5035,  δ.  5812,  1  γ'. 
6401.  6402.  "Ιδε  Σιμιακοΰ  Βενεδίκτου.  έξομολογήσεως 
1949,  3.  εορτών  1660  ( Αύγούστου — Νοεμβρίου).  1666.  3484. 
3810.  4512,  8  θ',  11.  4645,  3  σημ.  4938,  6.  5059,  1.  "Ιδε 
Ανθολόγιαν,  δεσποτικών  καί  θεομητορικών  1365,  1.  1681. 
1907,  2.  34,33.  3455,  2.  3955  σημ.  3965,  8.  3966,  4.  4927. 
έπί  όχλήσει  αισχρών  λογισμών  4063,  2.  επιταφίου  θρήνου 
77,  1.  156.  364,  3.  606,  1.  611,  1.  1586,  8.  6238,  6  .  6540. 
6561.  εσπερινού  1029,  2.  1030,  2.  1032,  2.  1033,  2.  1236,  2. 
1240,  2.  1416,  6  (μεγάλου).  1703,  1.  1733.  1735.  1738.  1886, 

2.  1897.  1898.  1901.  2261.  2265,  1.  2632  (μεγάλου  είρμο- 

λογική).  2731,  2.  3207,  1.  4061,  2.  4967,  3.  4999,  2.  5033, 

6.  5129,  2.  5130,  2.  6134.  5159,  2.  5169,  1.  5196,  2.  5210, 

1.  5225.  5237.  5238,  1.  5240,  2.  5241.  5246.  5249.  5252. 

5260,  3.  6262,  2.  5283,  2.  5268,  1.  5269.  5271,  2.  5273,  2. 
5300,  3.  5303  β'.  5306—5307,  2.  5308,  2.  5313.  5315,  2. 
6318,  2.  5319,  2.  5322,  2.  5333,  2.  5334,  2.  5340,  2.  5343, 

2.  5344,  2.  5345,  2.  5347.  5348.  5350.  5356,  2.  5357.  5358, 

2.  5359.  5364.  5366.  5367.  5370,  2.  5372.  5385.  5391,  2. 
5393,  2.  6394,  2.  5396,  1.  5396.  5403.  5405.  5406.  5410,  2. 
5411.  5412,  2.  5413,  2.  5414,  2.  6417,  1.  5418,  1.  8419. 
6420,  2.  5422,  2.  6542.  εύχελαίου  010,  1.  1949,  4.  4020, 
1  ε'.  4967,  1.  5812,  1  β'  (νεκρώσιμου),  ημερονυκτίου  Αγραμ¬ 
μάτων  μοναχών  ί&73,  1.  Ιανουάριου  πρώτης  4021,  6.  Ιερέων 
κοιμηθέντων  6003,  11.  κατασφραγίσεως  παιδιού  4602,  11. 


6871,  5.  κεκοιμημένων  1386,  1  σημ.  κολλύβων  1693,  2. 
1936.  4724,  15.  4753,  7,  8.  4842,  1.  5845,  2.  (νεκρώσιμων). 
"Ιδε  Σίβήρου  Γαβριήλ.  Κυριακής  όρθοδοξί ας  4021,  5.  4052. 
Κυριακής  τρίτης  6390,  1  θ'.  Κυριακής  τυροφάγου  3823,  9. 
λιτής  4990,  4.  λυχνικοΰ  1001.  2192,  11.  2202,  2.  4990,  1. 
5Θ14,  1.  5904,  1.  μακαρισμών  3963,  5.  μεθεορτιών  δεσπο- 
τικών  εορτών  1385,  δ.  μεσονυκτικού  2341.  4042  α'.  μνημο- 
σύνων  μοναχών  4602,  83  ιξ~'.  5034,  3.  5840,  1.  5952,  3. 
νεκρών  (κεκοιμημένων ,  τεθνεώτων)  1385,  1  σημ.  1690,  1. 
4849,  8.  4990,  δ.  5840,  2.  μνήστρων  5812,  3  γ  .  5871.  1. 
μοναχών  624.  772,  12.  773,  1.  1745,  3.  3349,  1.  3415.  3798, 
44.  4900,  3.  4961,  5.  5034,  2.  5035,  4.  5040,  2.  6051,  1. 
6838,  1  (κουράς),  νεκρώσιμος  236,  6.  1000,  1.  1432,  1. 
1927,  1.  1936.  1947.  2205,  2.  2265,  2.  2875.  2885.  5039,  3 
(παννυχίς).  5055,  9  (ώς  ψάλλεται  -έν  Κωνσταντινουπόλει) . 
5965,  1.  5966.  6224.  6544.  ίερέως  4050,  2.  μοναχού  1182, 
8.  2191,  1.  νιπτήρας  θείου  4023,  8,  9.  6015,  9.  νυμφική. 
"Ιδε  Δαιτόντε  Καιιταρίου.  οίνου  εύλογήσεως  4055,  8.  παρα- 
κλήσεως  238,  7.  623,  2.  998,  7.  1185.  2206,  4.  2354,  2. 
2904,  1.  4447  σημ.  β' .  4647,  2.  4893,  3  β' .  4984,  2.  5036, 
5.  5042,  4.  5047,  δ.  5055,  7.  5057,  2.  5918,  2.  5966,  2. 
Ασθενών  1228,  1.  3912,  2.  ΐίαρασκευής  μεγάλης  4512,  8  ι  . 
4973.  5973,  2.  τυροφάγου  6360,  22.  6381,  8.  προςκο- 
μιδής  1742,  5.  2924,  1.  3907,  3.  5860,  1.  Σαββάτου  489,  3. 
Σ.  μεγάλου  1692.  1987.  6079,  3.  στεφανώματος  5812,  3  δ'. 
5871,  2,  3.  σχήματος  μεγάλου  2897  δ'.  2905,  3  γ’ .  4015, 
1  γ'.  4020,  1  δ'.  4041  γ'.  4043  γ'.  4045  /3'.  4068,  2  4069, 
4  γ'.  6122,  7.  6400,  2.  6596,  9.  "Ιδε  Σχηματολύγιον. 
μικρού  (μανδύαν)  743,  9.  2897  γ'.  2905,  3  β'.  3735,  14.  4015, 
1  /?'.  4020,  1  γ'.  4041  β' .  4043  β' .  4045  α'.  4064,  3  β'. 
4069,  4  β'.  5822,  5.  τάξεως  πνευματικής  3912,  9.  ταφής 
ιερέων  5812,  1  δ'.  τελώνου  καί  Φαρισαίου  5812,  7.  των  κατ’ 
ήχον  1936.  1947.  ύελίων.  "Ιδε  ϊϊλανούδη  Μα|£μου. 

φρέατος  μιανθέντος  5812,  5.  φωταγωγικών  3963,  4.  ψυχής 
άφινομένης  6028,  11.  ψυχορραγούντος  4015,  1  ε'.  4041  ε'. 
6812,  1  ε'.  5902,  2.  "Ιδε  ' Αγιορειτών  πατέρων,  Άγιων, 
Άδριανοΰ,  Αθανασίας  ΑΙγινήτιδος,’ Αθανασίου  Αθωνί¬ 
του,  Αθανασίου  Άλεξανδ ρείας,  Αθανασίου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  Α',  Αθανασίου  Σπάρτης  Αττάλειας, 
Ακακίου  Καυσοκαλυβίτου,  Ακακίου  τού  έν  Κ λίμακι, 
Άκυλίνη  ς,Άλεξάν  δ  ρου  β  Αλεξίου), Ν  ευ  αίου, Αμβροσίου 
Μεδιολάνων,  Άμούντου,  Άναλήψεως,  Αναργύρων, 
Άναστάσεως,  Αναστασίου  μάρτυρας,  Αναστασίου 
ΤΙέρσου,  Άνδρέου  Αποστόλου,  Άνδρέου  σάλου,  Άννης 
αγίας,  Αντωνίου  Αγίου,  Αντωνίου  'Ρώσου,  “Αξιόν 
έστιν,  Άτγ  οστόλων,  Αρτεμίου  μεγαλομάρτυρας,  Αρ¬ 
χαγγέλων,  Άσωμάτων,  Αχίλλειου  Ααρίσης,  Βαίων, 
Βάκχου,  Βαρλαάμ  (και  Ίωάσαφ),  Βαρσανουφίου, 
Βασιλείου  μεγάλου,  Βησσαρίωνος,  Βλαδιμή ρου.  Βλα- 
σίου  οσίου,  Βλασίου  Σεβαστείας,  Γαβριήλ  Αρχαγ¬ 
γέλου,  Γ ερασίμου  Ίορδανίτου,  Τερασίμου  όσιου,  Γερ¬ 
μανού  ( καί  Σέργιου)  έν  Βαλάμη,  Γερμανού  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως,  Γεωργίου  άγιου,  Γεωργίου  μάρτυρας  τού 
έν  Αύδδη,  Γοβδελαα,  Γοργοεπη κόου,  Γ ρηγ εντίου  Τε 
φρών,  Τρηγορίου  Διαλόγου,  Γ  ρηγ  ορίου  Ν  εο  καισαρείας, 
Ααλμάτου,  Ααμιανοΰ  (Αναργύρου),  Ααμιανον  νέου, 
Αανιήλ  προφήτου,  Αη μητριού  άγιου,  Αημητρίου  νέου, 
Αιάταξις,  Αιονυσίου  Αθωνίτου,  Αιονυσίου  Άρεοταγί- 
του,  Αιοννσίου  Ιερό  μονάχου  τού  έν  ’Ολύμπψ,  Αιονυσίου 
πατριάρχου,  Αομετίου  ήσυχαστου,  Έγ  καινιασ  μοϋ, 
Ειρήνης  όσιας,  Β ίςοδίων,  Ελένης,  Έπιφανίου  Κύπρου, 
Εράσμου  Ιερομάρτυρας,  Ευαγγελισμού,  Έύβούλης, 
Β ύγ ενικού  Μάρκου,  Ε ύδοκίμου  Βατοπεδινου,Κύθυμίου 
Αγιορείτου,  Εύθυμίου'Ίβηρος,  Ευθυμίου  νεομάρτυρος , 
Ευθυμίου  νέου,  Κύφη μίας,  Εύχαΐ,  Ζώνης  άγιας,  Ζωο- 
δόχουϊΙηγής,Ζωτικοΰ,Ήλίου  προφήτου,  θαλλελαίου, 
θεοδοσίας  Κων σταντινουπολιτ ίσσης,  Θεοδοσίου  η¬ 
γουμένου  Σπηλαίου,  Θεοδοσίου  κοινοβιάρχου,  Θεο¬ 
δοσίου  όσιομάρτνρος,  Θεοδοσίου  Τ ραπε ξΌΰντος,  θεο¬ 
δώρου  ένΚυθήροις, θεοδώρου  μεγαλομάρτυρας, θεοδώ¬ 
ρων  Αγίων,  θεοκτίστης  Αεσβίας,  Θεοτόκου,  θεοφα- 
νείων,  θεοφανοΰς,  θεωνά  Θεσσαλονίκης,  θωμά  απο¬ 
στόλου,  θωμαίδος  μάρτυρας,  Ιακώβου  άδ ελφοθ έου, 
Ιακώβου  νέου,  Ιακώβου  Π έρσου,  Ιγνατίου  θ εοφόρου, 
Ιγνατίου  νεομάρτυρος,  ’ϊε ζε κιήλ,  Ιεραρχών  τριών, 
Ίεροσολυμιτίσσης,  Ιερωνύμου  Αγίου,  Ίλαρίωνος, 
Ί ουλιανοΰ  Αιγυπτίου,  ’Ι ουλίττης,  Ίσα ακίου,  Ισμαήλ, 
Ίωάσαφ  (καί  Βαρλαάμ),  Ιωάνναν  θεολόγου,  Ίωάννου 


486 


ΠΙΝΑΗ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


(καί  Συμεών  σάλου),  Ίωάννου  μάρτυρος  Ίωαννίνων, 
Ίωάννου  νεομάρτυρος,  Ίωάννου  Προδρόμου,  Ίωάννου 
"Ρώσου,  Ίωάννου  Σχολαστικού,  Ίωάσαφ  (καί  "Βαρ¬ 
λαάμ),  Ιωνά  π  ροφήτου,  Κασδόαϊ,  Κηρύκου,  Κλή- 
μεντος  Άγ  κύρας,  Κ  λήμεντος  'Βώμης,  Κοιμήσεως, 
Κ  ορνηλίου  έ  κατοντ  άρχου ,  Κοσμά  (καί  Δαμιανού), 
Κοσμά  μάρτυρας,  Κυριακής  παρθενομάρτυρος,  Κυρίλ¬ 
λου  Αλεξάνδρειάς,  Κωνσταντίνου  έξ  Ισμαηλιτών, 
Κων σταντίνου  μεγάλου,  Λαζάρου  Γαλησιώτου,  Λαζά¬ 
ρου  τριημέρου,  λειτουργίας,  λουκά  άπ  οστόλου,  Μαγ- 
δαληνής  Μαρίας,  Μακαρίου  Αιγυπτίου,  Μακαρίου 
Άλεξανδ  ρείας,  Μακαρίου  Κορίνθου,  Μακαρίου  όσιο- 
νεομάρτυρος,  Μακαρίου  "Ρωμαίου,  Μανουήλ,  Μαξίμου 
Καυσοκαλυβίτου,  Μαξίμου  Μαργουνίου,  Μαξίμου 
όμολογητού,  Μαρίνης,  Μάρκου  έν  Χίιρ,  Μ αρτύρων 
μ'  έν  Σεβαστείρ,  Ματ ρώνης  Χιοπολίτιδος,  Μαυροειδή 
Μιχαήλ,  Μελετίου  Άλεξανδ  ρείας  ΙΙηγά,  Μελετίου 
Γαλησιώτου,  Μερκούριού,  Μεταλήψεως,  Μ εταμορφώ- 
σεως,  Μηνά  λίγυπτίου,  Μητροφάνους  Β  ορωνεζίας, 
Μιχαήλ  αρχαγγέλου,  Μιχαήλ  Συνάδων,  Μνήμη, 
Μ οδέστου  Ιεροσολύμων,  Μύρου,  Ν αταλίας,  Νείλου 
Αθωνίτου,  Ν  εκταρίου  Αθωνίτου,  Ν  εκταρίου  νέου, 
Νεομαρτύρων,  Ν εοφύτου  μάρτυρος,  Νήφωνος  Αθω¬ 
νίτου,  Νήφωνος  Κωνσταντινουπόλεως,  Νικάνορος, 
Νικήτα  ίερομάρτυρος,  Νικήτα  μακαρίου,  Νικολάου 
Αγιορείτου,  Νικολάου  Καρπενησιώτου,  Νικολάου 
Μύρων,  Οίκουμενίου  Ύρίκκης,  "Ολγας,  Όνουφρίου 
Αιγυπτίου,  Όνουφρίου  νέου,  "Ορθρου,  Παί'σίου  Αι¬ 
γυπτίου,  ΙΙαλαμά  Γ ρηγορίου  Θεσσαλονίκης,  Παντε- 
λεήμονος,  Π αρασ κευής  παρθ ενο μάρτυρος,  Παρθενίου 
λαμ\ ράκου,  II  άρμενά,  Πάσχα,  Πατέρων,  ΙΙαδλου 
άγιου,  Παύλου  άποστόλου,  Παύλου  Αατ  ρηνού,  ΙΙα- 
χωμίου  όσιου,  Παχωμίου  Ρώσου,  Π εντη κοσταρίου, 
II εντη κοστής,  Πέτρου  Αθωνίτου,  Πέτρου  άποστό¬ 
λου,  Πετσέρσκης  ( Σπηλαίου )  μονής  λειψάνων,  Πηγά 
Μελετίου,  ΙΙορταϊτίσσγϊ,  Πουλχερίαϊ,  Προκοπίου 
μάρτυρος,  Προχόρου,  Σάββα  άρχιεπ'ισ  κόπ  ου  Σερ¬ 
βίας,  Σαβέλ,  Σεβήρου  Γαβριήλ,  Σέργιου  έν  Βαλάμη, 
Σέργιου  καθηγουμένου  'Ραδονεζίας,  Σέργιου  (και 
Βάκχου),  Σίμωνος  μυροβλήτου,  Σίμωνος  Σέρβου, 
Σκέπης  άγιας,  Σπυρίδωνος,  Σταυροΰ,  Στεφάνου 
νέου,  Στεφάνου  π  ρωτομάρτυ  ρος,  Συμεών,  Συμεών 
καί  των  σύν  αύτιρ,  Συμεών  μονοχίτωνος,  Συμεών  νέου 
θεολόγου,  Συμεών  όσιου,  Συμεών  σαλοΰ,  Συμεών 
στυλίτου,  Συμεών  ( σύν  θεοδοσίιρ),  Συμεών  ( σύν 
Σάββμ),  Συνόδου,  Σωσάννης,  Τατιανήϊ,  Τεσσαρακο¬ 
στής,  Τιμοθέου  άποστόλου,  Τ ριάδος  άγιας,  Τ ριςαγίου, 
Τ ριφδίου,  Τ ροπ άρια,  Τ ρύφωνος  άγιου,  Τύχωνος,  ' Υπα¬ 
παντής,  Φ αύστου,  Φιλαρέτου  έλεήμονος,  Φ ιλοθέου 
Κωνσταντινουπόλεως,  Φωτεινής  Σαμαρείτιδο ς,  Φώ¬ 
των,  Ναραλάμπους,  Χριστοδούλου  όσιου,  Χρίστου, 
Χρυσοστόμου,  Ωρών. 

Άκροττολίτου  Κωνσταντίνου  Ε Ις  Κωνσταντίνον  άγιον  554, 
15.  3682,  7. 

Ακτημοσύνης  πέρι  4528,  5. 

Άκύλα.  "Ιδε  Κύγενίου  ( σύν  Κανιδίιρ). 

Άκυλίνης  ακολουθία  6012,  9.  μαρτύρων  3700  ιθ' . 

Άκυνάτου  Θωμά  θεία  έκφαντορία  4795.  θεολογίας  πέρι 
4871,  77.  Κατά  έθνικών  4524 — 4526. 

Άλανίας  καί  Σωτηριουπόλεως  Ααυ/,έντιος  4506,  3  σημ. 

Αλβανικόν.  "Ιδε  Λεξικόν. 

Άλβανιτοχώρι  πλησίον  μέγα  Τονρνύβου  5085,  5.  'Ραςγγάτου. 
"Ιδε  Πίνακα  βιβλιογ ράφων  έν  λ.  Δράκος. 

Αλβέρτου.  "Ιδε  Μαρίνου. 

"Αλγεβρα  2285.  6259.  "Ιδε  Πρωίου  Δωροθέου. 

Αλγεριού.  "Ιδε  Άλιτζέρη. 

Άλεξανδ  ρείας  βιβλιοθήκη  6160  σημ.  Ιωακείμ  έξ  Αθηνών 
(1486)  481.  Κοσμάϊ  3296.  κριτής  διά  τί  λέγεται  5437,  58. 
Ματθαίο!  3236,  2  σημ.  (1752)  3292  σημ.  3296.  Παίσιοϊ. 
"Ιδε  Πα'ίσίου  Άλεξανδρεία$.  πατριάρχων  έπιστολαί  3296. 
κατάλογος  5677,  1.  Σαμουήλ  Καπασούλι?5  3296.  "Ιδε 

Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Μάξιμος  Αρχιδιάκονος. 

"Αλεξάνδρου  Άλεξανδρείαϊ  Περί  αώρου  θανάτου  5806,  55. 

Αλεξάνδρου  αίτοκράτοροξ  "Ρωσία5  Εγκύκλιοί  136,  31. 

"Αλεξάνδρου  βασιλε"α>9  Βυζαντίου.  “Ιδε  Λεοντοϊ  σοφού. 

"Αλεξάνδρου.  “Ιδε  Βασιλοπούλου. 

"Αλεξάνδρου  διδασκάλου  τήδ  έν  Βουκουρεστίω  σχολη9  Στίχοι 
2591,  2. 


"Αλεξάνδρου  Ίω.  Νικολάου  ήγεμόνθ9  Οΰγγροβλαχία9  Χρυσό- 

βουλλον  περί  ελληνικού  σχολείου  Σερρών  4789,  19. 
"Αλεξάνδρου.  "Ιδε  Καγκελλαρίου. 

"Αλεξάνδρου.  ’Ίόε  Καλλιμάχη. 

"Αλεξάνδρου  κλειδούχου  τού  άγιου  Βαρνάβα  έν  Κύπρω 

’Άθλησις  άγιου  Βαρνάβα  5712,  4. 

Άδεξάνδρου  Κωνσταντινουπόλεω$  Συνοδική  διάγνωσις  περί 
έκκλησιαστικών  κεφαλαίων  2654,  55  ε". 

"Αλεξάνδρου.  "Ιδε  Μαυροκορδάτου. 

Αλεξάνδρου  μεγάλου  διήγησις  1025,  11.  3309,  20.  4289,  1. 

4800,  21.  Ιδε  Ί,ευδοκαλλισθένου9· 

Αλεξάνδρου  μοναχοί  Εί$  Βαρνάβαν  Απόστολον  554,  18.  1565, 

6.  3682,  9.  4714,  29.  Είϊ  Αουκά  εϋαγγέλιον  ερμηνεία 
4491.  ΕΪ5  Σταυροΰ  εύρεσιν  καί  ΰψωσιν  95,  11.  923,  11. 
1037,  48.  1312,  14.  3682,  31.  5025,  4. 

Αλεξάνδρου  Νευα ίου.  Ίδε’Αλεξίου  Νευαίου. 

Αλεξάνδρου  οικουμενικοί  διδασκάλου  Χρησμοί  6148,  18. 
Αλεξάνδρου  οσίου  (πατρέ>9)  Περί  μνημοσύνων  101,  28.  3833, 
24.  6308,  12. 

Αλεξάνδρου  πατριάρχου  βίος  2789,  6. 

Αλεξάνδρου  'Ρώμη9  " Εγγραφον  4023,  4. 

Αλεξάνδρου  ' Ρωσία 5.  *Ιδε  "Αλεξίου  Νευαίου. 

"Αλεξάνδρου.  “Ιδε  Στούρζα. 

"Αλεξάνδρου  τοί  έκ  Τυρνάβου  Έγκώμιον  Γ  ρηγορίου  Γκίκα 
βοεβύδα  4663,  3.  ΙΙρδί  "Ιωάνναν  Κωνσταντίνον  Νικολάου 
βοεβόδαν  Διήγησις  Μακαρίου  του  έκ  Πάτμου  4663,  2. 
Αλεξίου  Ανθρώπου  θεοΰ  βίος  101,  7.  574,  10.  737,  7.  743, 
2.  1146,  7.  1346,  3.  1347,  3.  1601,  10.  2163,  6.  2508,  3. 
2541,  11.  2767,  3.  2788,  19.  2801,  3.  2802,  2.  2805,  4. 

2807,  1.  3223,  1  α'.  3229,  6.  3250,  19.  3253,  3.  3666,  8. 

3682,  3.  3694,  13.  3696  θ'.  3733,  8.  3740,  3.  3753,  8. 

3757,  4.  3764,  5  β' .  3794,  2.  3823,  19.  3833,  9.  4246,  5. 

4503,  30.  4565,  2  β' .  4578,  9.  4589,  5.  4808,  6.  4812,  6. 

4821,  13.  4848,  5.  4868,  5.  4887,  16  α'.  5620,  20. 

"Αλεξίου.  "Ιδε  Αύθοροί,  Ισπανοί,  Κομνηνοί. 

Αλεξίου  Νευαίου  (Αλεξάνδρου  μεγάλου  δουκός  'Βωσίας)  Ακο¬ 
λουθία  6373,  1.  βίος  5799,  1.  5998,  11.  6373,  10.  στιχηρά 
6001,  17. 

Αλεξίου  όσιου  βίος  1848,  6. 

Αλεξίου  Πετ ροβίτ ζη  κρίσις  (1713)  5774. 

Άλιτξέρη  (Αλγεριού)  έκκλησία  Ευαγγελισμού  3292  σημ. 
Άλκίφρονο5  Έπιστολαί  6201,  1  σημ.  (έξήγ.).  "Ιδε  Κεραμέωϊ 
Δανιήλ. 

’Αλλατίου  Σύμμικτα  4822,  4. 

Αλληλούια  ερμηνεία  4502,  55.  4871,  37.  τριαδικά  2640. 
Άλλγλουιάρια  32,  6.  3469.  3520  σημ.  5076,  6.  5103.  5107.— 
Άλληλουιαρίων  συναξάριον  32,  6.  4149,  2  α'. 

Άλυπίου  όσιου  βίος  3650  ι.  μαρτύρων  2678,  9.  2679,  10. 

"Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Άλύπιος. 

"Αλυσις  τίμια.  Αύγος  Ανεπίγραφος  εις  αύτήν  36,  1. 
’Αλφάβητος  2798,  1.  3250,  23.  4196,  2  (έρμ.)  4849,  1.  γνω¬ 
μών  4885,  23.  εις  νουθεσίαν  2430,  4.  4837,  18.  κατανυ- 
κτική  διά  στίχων  149,  19.  μοναχών  4449,  80.  περί 
παιδεύσεως  Ανθρώπων,  έν  στίχοις  4326,  2. — Αλφαβήτου 
όνύματα  εβραϊκά  5681,  10.  πέρι  2942,  8.  στοιχεία  4197, 
2.  4504,  115.  καβ βαλιστικά  (φηλτά.)  4809,  12.  6336,  1. 
"Ιδε  Αθανασίου  Άλεξανδρεία$. 

Αμαρτήματα  (άμαρτίαι)  Από  ’ Αδάμ  καί  Εύαϊ  2970,  8. 
θανάσιμα  επτά  1025,  3.  1714,  4.  2144,  28.  3832,  24.  4885, 

7.  5040,  12.  5048,  3.  5578,  5.  6336,  6.  6345,  11.  6548,  13. 
συγχωρούμενα  149,  24.  μετά  θάνατον  5026,  13.  5063,  3. 
Άμαρτη μάτων  άπαρίθμησις  578,  31.  2805,  2.  διαφοράς 
πέρι  333,  9.  κωλυύντων  ίερωσύνην  πέρι  5462,  19.  πέρι 
578,  9.  4266,  11.  4328,  15.  4640,  9.  4837,  17.  5816,  13. 
6336,  16.  συγχωρήσεως  πέρι  6147,  2.  τρόποι  5578,  9. — 
Αμαρτίας  καί  βλασφημίας  πέρι  3809,  79. 

Αμαρτωλού  πέρι  διήγησις  101,  18.  4589,  13.  "Ιδε  Διάλογος. 
Αμβροσίου  Μεδιολάνων  Είϊ  Ευαγγέλια  καί  Ψαλμούς  4402. 
Είϊ  τό  κατά  Λουκάν  ερμηνεία  4491.  "Ε κθεσις  πίστεως  5443, 
9.  Περί  πίστεως  5443,  8. — Ακολουθία  1009,  2,  6.  βίος 
3089.  3663  Γ'.  πέρι  4449,  157. 

Αμερικής  πέρι  6099,  22. 

Αμμόχωστος  Κύπρου.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
ΔέσιΡ. 

Άμμωνά  άββά  Αποσπάσματα  5457,  89-  Διδασκαλίαι  3781,  7. 

Κεφάλαια  3081,  10.  Αόγος  1083,  8. 

Άμμωνίου  Αλεξάνδρειά  (μονάχου)  Ερμηνεία  Ε ύαγγελίου 
3605,  2  σημ.  Κατά  Μ ονοφυσιτών  3251,  17  σημ.  Περί 


ΠΙΝΑΕ  ΧΤΓΓΡΑΦΕΠΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


487 


ομοφωνίας  ευαγγελίων  1633  σημ.  2.  3129  στημ.  ’Ίδε  Ευαγ¬ 
γελίου  κανόνες  ομοφωνίας.  Περί  των  άναιρεθέντων  έν 
Σινα  καί  'ΐαϊθοΰ  3768,  8.  4708  η  .  4869,  4.  5807,  37. 
Άμμωνίου  τού  ' Ερμείου  Αποσπάσματα  4199,  2.  Περί  όμοιων 
καί  διαφόρων  λέξεων  4212,  37. 

Άμνοΰ  βρώσις  4817,  26. 

Άμόναχος  έπίθετον  βιβλιογράφου  1325.  2071  σημ.  2582,  2 
σημ.  3174  σημ.  3210,  2  σημ.  6318  σημ. 

Άμούν  πέρί  4503,  37. 

’ Αμούντου  ακολουθία  1009,  3. 

Άμυρουτξη  Γεωργίου  Μαρτυρίαί  κατά  τοΰ'  Ρώμης  άναμαρτήτου 
6439,  134.  Στίχοι  3797,  32  α'— ε'. 

Άμφίασις  βίβλου  3129  σημ. 

Άμφιλοχίου  Ίκονίου  Αποσπάσματα  3251,  14  σημ.  3768,  5. 
4501,  19.  Εί;  αμαρτωλόν  καί  Φαρισαίον  1037,  17.  Εί; 
Βασιλείου  μεγάλου  βίον  καί  θαύματα  2,  45.  923,  22.  1009,  3. 
3118,  3.  3608  σημ.  3660  α'.  3758,  24  σημ.  3832,  15.  4800, 
6.  5698,  16.  5988,  2.  Εί;  Ευαγγέλια  καί  Ψαλμούς  4402. 
Εί;  Θεοτόκον  18  σημ.  β'.  6056,  25.  Εί;  Λάζαρον  2752,  32. 
4478  ι'.  Εί;  'Γπαπαντήν  Συμεών  καί  " Ανναν  57,  18.  575,  3. 
1323,  20.  2752,  20.  3765,  12.  4146,  4.  4707  ιε'.  4780  ιη  . 
6070,  4.  Έκ  των  πρός  Σέλευκον  Ιάμβων  1805,  1  φ.  241  α. 
2425,  4.  3654,  25.  4321,  8.  4412,  16.  4423,  30.  5647,  15. 
"Επη  περί  βίων  κεκανονισμένων  1268,  19.  Λόγοι  1847,  1. 
3347.  Όμιλίαι  6059,  1.  Παραινετικό;  περί  αρετής  100,  5. 
4512,  1  γ'.  6056,  12.  Περί  κεκοιμημένων  4512,  1  β' .  Περί 
μετάνοιας  4512,  1  α'.  Περί  τοΰ  μη  άναγινώσκειν  2970,  18. 
6308,  8. — βίος  2090,  13.  2678,  4.  2679,  4.  2970,  18.  3650 
δ'.  6308,  8.  διηγήσεις  1169,  9.  Ίδε  Βασιλείου  μεγάλου 
καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  ’ Αμφιλόχιος. 

Άμφιλοχίου  Πηλουσίου  πρώην,  Πατμίου  Σχόλικαί  εξηγήσεις 
6293,  1.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβ λιογράφων  έν  λ.  ’ Αμφιλόχιος. 
’Άμωμος  2190,  2.  2600.  2602.  2605.  2618.  2638.  3469.  3472. 
3522  σημ.  3529.  3530.  3532.  5076,  6.  5090.  5093,  2.  5094. 
5098,  2.  5104.  6105.  "Ιδε  Κοιμήσεως. 

’Αμωρατόπουλο ς  (χν)  6246  σημ. 

Αναβαθμοί  5073,  3.  5088,  3.  6010,  9. — Αναβαθμών  ερμη¬ 
νεία  4779,  2.  6127,  3.  "Ιδε  ^ανθοπουλου  Νικηφόρου. 
πέρι  4508,  169.  προθεωρία  6010,  8.  ιρδαί  4028,  2.  4034,  1. 
’Ίδε  Κουντουροπουλου,  Όκτωήχου. 

Αναβαπτισμού  πέρι  5462,  27. 

Άναβρυτή.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Ταλακτίων 
Ιερομόναχος. 

Αναγνώσεις  (αναγνώσματα)  4058,  8  σημ.  4958  (μουσ.). 

Τραφής  Παλαιά;  2817.  έβδομάδο;  4013,  7.  4063,  4.  εις 
ίεράρχας  καί  οσίους  3935  β'.  ένιαυτοΰ.  Ίδε  Μητροφάνους 
ίερομονάχου.  επ’  έκκλησίας  3427.  Σαββάτων  καί  Κυριακών 
1094.  ψυχωφελείς  6345,  12. — ’  Αν  αγνώ  σε  ως  έν  ώσίν  αδελφών 
πέρι  4464,21.  πίνακες  5530,  3.  ’Ίδε  ' Αγίων,  Αναγνωσμα¬ 
τάριου,  Ευαγγελίου,  Προφητών,  Τριωδίου,  Τυπικόν. 

’ Αναγν ωσ ματάριον  (αναγνωστικόν)  1539.  3249  σημ. 
Αναγραμματισμοί  3472.  3504  (ένιαυτοΰ).  3529.  5084,  1. 
5093,  2.  5096,  1.  5097.  5103.  5104.  5108,  3.  5126.  5163. 
5171,  1.  5187,  6.  5242.  5265.  5304.  5331.  5367.  5397.  ’Ίδε 
Μπαλασίου  ίερέως. 

Αναθέματος  σημαινόμενα  5437,  47. 

’ Ανακαινισμός  βίβλου  4600  σημ. 

Άνακρέοντος  ’Ωδαί  4844,  4. 

Άναλήψεως  άκολουθία  2208.  5962,  2  ( εσπερινού ).  6236,  1. 
6237.  6238,  11.  6390,  1  η.  Κανόνες  651,  5.  1927,  14.  4323, 
1  θ'.  6000,  1.  6001,  4.  λόγος  4522,  9.  ’Ίδε  Αθανασίου 
Αλεξάνδρειάς,  Βασιλείου  Ίσαυρίας,  Βασιλείου  μεγάλου, 
Βασιλείου  Σελεύκειας,  Έπιφανίου  Κόπρου,  Ίωάννου 
Δαμασκηνού,  Καβάσιλα  Νικολάου,  Κεραμεως  Θεοφά- 
νους,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  Μεγαλυνάρια,  Νείλου 
άββά,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Χρυσοκεφάλου,  Χρυσοστό¬ 
μου. 

Άνανίου  καί  τών  σύν  αϋτιρ  άθλησις  2,  37.  βίος  4774,  4. 

μαρτύρων  3661  α'. 

’ Αναπνοής  πέρι  4788,  9. 

Άναποδισμοί  3530.  τοΰ  ένιαυτοΰ  3500,  1. 

Άν αργύρων  άγιων  άκολουθία  2392.  5962,  12.  6362,  3.  βίος 
2,  22.  έγκώμιον  1312,  26.  5962,  13.  ’Ίδε  Γρηγορίου 
Κωνσταντινουπόλεως  Ε',  Κοσμά  καί  Δαμιανού,  Σιμιακοΰ 
Βενεδίκτου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ανάργυροι. 

Άνα ρμοστίας  πέρι  4267,  2. 

Άνα στάσεως  άκολουθία  772.  2357,  2.  2877,  1.  4078,  4.  6552. 
6553.  ’Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος.  έγκώμιον  4726,  5. 


4787,  3.  Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος.  κανόνες  (ανα¬ 
στάσιμοι)  1112,  1.  2599.  2614.  3251,  20.  3344,  2.  3810  ξ' . 
3963,  6  Α'.  3974.  4056,  6.  4069,  2.  4519,  11.  4773,  6.  6009, 

4.  6570,  3.  Ίδε  Γρηγορίου  διακόνου,  Γρηγορίου  Θεολόγου, 
Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Χρυσοκεφάλου.  λόγο;  2  σημ. 
(άπόσπ.).  2751,  33.  3173,  11.  4627,  17.  6294,  22  σημ. 
( καθ .).  πέρι  3735,  11.  4508,  244,  269.  5741,  9.  ’Ίδε 
Άγιου  " Ορους  διατυπώσεις,  Αθανασίου  Άλεξανδρείας, 
Γρηγορίου  Αντιόχειας,  Γρηγορίου  Κυπρίου,  Γρηγορίου 
Νύσσης,  Ίωάννου  Θεσσαλονίκης,  Πάσχα,  Σιβόλλης, 
Χριστού,  Χρυσολωρά  Δημητρίου,  Χρυσοστόμου  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Άνάστασις. 

Αναστασίας  μεγαλομάρτυρος  μαρτύρων  2508,  10. 
Αναστασίας  μοναστ ρίας  ( παρθενομάρτυρος )  μαρτύρων 
2,  20.  3757,  11. 

Αναστασίας  πατρικίας  διήγησις  3794,  14.  μνήμη  3666,  14. 
"Ιδε  Δανιήλ  Σκητιώτου. 

Αναστασία;  ’Ρωμαία;  βίος  3661  κδ'.  έγκώμιον.  ’Ίδε  Νικήτα 
Παφλαγόνος.  μαρτύρων,  101,  20.  1594,  14.  2121,  9.  2163, 

5.  3700  ι'.  4589,  11.  5163,  3.  "Ιδε  Γερμανού  ίερομονάχου. 
Αναστασία;  φαρμακολυτρίας  μονή  1280  σημ. 
Αναστάσιμα  1245.  1254,  2.  1730,  2.  1732,  2.  2592.  2606. 

2609.  2615.  2661.  3329.  3476,  2.  3478.  3486—3490.  3495. 
3529.  4894,  3.  4960,  2.  4963,  2.  5073,  3.  5081.  5012.  5142. 
5163.  5174.  5194,  1.  5226,  2.  5227,  3.  5255,  2.  5316,  1. 

6481.  6518.  6519,  1.  6526.  απολυτίκια  1912,  6.  5826,  4. 

’Ίδε  Κωνσταντίνου  Πορφυρογέννητου,  εύλογητάρια  438,  2. 
1942,  2.  Όκτωήχου  1912,  6.  5144,  2.  Σαββάτου  6349,  2. 
στιχηρά  1887.  2606.  2613.  3341.  3342,  2.  3501.  3506.  3599, 
20.  3610.  4195  σημ.  4893,  2.  4898.  4899.  4935,  4.  4966,  1. 
5038,  3.  5060,  5.  5163.  5174.  5822,  10.  τροπάρια  1912,  7. 
1955,  3.  Ίδε’Αναστασιματάρια,Χ ρυσάφου  Εμμανουήλ, 
Χρυσάφου  νέου. 

Άν  αστ  ασι  ματ  άρια  1736,  2.  1991.  2004.  2238.  2249.  2262. 

2267,  2.  2269,  2.  2270,  2.  2607.  6434.  6451.  6467.  6476. 

6477,  1.  6488.  6491.  6514.  6515.  6525.  2.  ’Ίδε  Κουλιδά, 
Πέτρου  λαμπαδαρίου,  Χρυσάφου  Μανουήλ  πρωτοψάλτου. 
Αναστασίου  Τόνισμα  τοΰ  μέλους  Φρικτόν  τό  βήμά  σου  2610 
σημ. 

Αναστασίου  άγιου  άπολυτίκια  5999,  34. 

Αναστασίου  ’Αλεξανδρείας  Αποσπάσματα  4449,  138,  5435. 
Αναστασίου  Αντιόχειας  Αποσπάσματα  3752,  5.  4449,  138. 
5435.  ’Έκθεσις  ορθοδόξου  πίστεως  957,  2.  3907,  2  τί,ε' . 
4449,  2δ.  4789,  22.  Κεφάλαια  176,  5.  4814,  1.  προ; 
Γεώργιον  σχολαστικόν  4640,  5.  όποια  την  φύσιν  τα  τών 
άνθρώπων  έγερθήσονται  σώματα  3809,  3.  περί  εορτής  Πάσχα 
3808,  128.  περί  γονορροίας  627,  16.  1742,  13  (καθ.).  4420, 
2.  4442,  3.  5642,  2.  5816,  5.  περί  πορνείας  καί  ύγρύτητος 
ανθρώπου  4616,  18.  5462,  16.  περί  τέλους  κόσμου  4814,  1. 
περί  τών  έν  Περσίδι  πραχθέντων  3666,  30.  3799,  13.  4847. 
6099,  18.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Αναστάσιος. 
Αναστασίου.  ’Ίδε  Γορδίου. 

’ Αναστασίου  ευνούχου  βίος  6320,  5. 

Αναστασίου.  Ίδε  Ίουλιανοΰ. 

Αναστασίου  μάρτυρος  άκολουθία  4779,  16  σημ.  μαρτύρων 
3657  ε'. 

Αναστασίου.  Ίδε  Μαυροκεφάλου. 

Αναστασίου  μεγαλομάρτυρος  μαρτύρων  4707  ε'. 
Αναστασίου  νεομάρτυρος  μαρτύρων  5788,  36. 

Αναστασίου.  ’Ίδε  Παπαβασιλοποόλου,  'Ραψιανοΰ. 
Αναστασίου  ΙΙέρσου  άκολουθία  5999,  11.  βίος  3100.  4548, 
1  γ' .  μνήμη  5697,  13. 

Αναστασίου  π ρεσβυτέ ρου  καί  θεογνία;  πέρι  θαύματα 
574,  3.  3832,  16. 

Αναστασίου  Σιναίτου  (άββά,  μονάχου)  Αποσπάσματα  1421. 
3752,  5.  3809,  78.  4493,  10.  4508,  95  α'.  4720,  11,  16. 
Βίβλο;  5581.  Διαλέξει;  1573,  3  (κατά  Ιουδαίων).  5273,  3. 
Διδασκαλίαι  ψυχωφελείς  4410,  48.  Εί;  Δαβίδ  καί  Σαοόλ 
1279,  13.  Εί;  Μ εταμόρφωσιν  554,  30.  923,  36.  4715,  15. 
5479,  9.  5703,  37.  Εί;  νηστειών  παρείςβασιν  1515  σημ. 
1875,  1.  2789,  33.  3697,  20.  3749,  16.  3782,  1.  4063,  1. 
4403,  2.  4516,  3.  4798,  8.  Εί;  πνευματικήν  αναγωγήν  τής 
έξαημέρου  πίστεως  5688.  Εί;  Τεσσαρακοστήν  3652.  Εί;  τό 
κατά  Αουκάν  4491.  Εί;  τό  κατ’  εικόνα  καί  όμοίωσιν  3697, 
29,  30.  4449,  151.  4508,  250.  Εί;  τούς  έν  Χριστφ  κοιμη- 
θέντας  1343,  8.  4652,  3.  Εί;  'Τ παπαντήν  5807,  15.  Εί; 
Ψαλμόν  ς-'  9,  6.  574,  13.  1279,  11.  2743,  44.  2782.  3. 
3768,  7.  4146,  24.  4504,  4.  4508,  99.  4887,  8.  5593,  8. 


488 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Ίδε  'Ροδινοΰ  Νεοφύτου.  Ευχή  2589,  29.  Έρωτήσει ς  καί 
αποκρίσεις  63,  9.  143,  2.  573.  960,  10.  3749,  1.  3758,  8. 
3759,  1  Γ'.  3763,  2.  3822,  1.  3826,  1.  4055,  36.  4120,  7. 

4502,  23.  4673,  4.  5672,  3.  5711,  55,  58.  6004,  21.  6228, 

9.  Κεφάλαια  103,  1.  4502,  49.  4626,  8.  Λόγοι  465,  10. 
730,  2.  1124.  1154,  1.  1314.  1527.  1778.  2537,  2.  3108,  3. 
3109,  2.  3117.  4495,  1  σημ.  (II αρασκευή  της  δ  έβδομάδο ς 
Τεσσαρακοστής).  4508,  95  γ'  (τοΰ  Ζακχαίου),  δ'  (του  τελώνου 
καί  Φαρισαίου)  4516,  5.  4711.  5462,  30.  Οδηγός  4508,  122. 
"Οροι  1268,  2.  "Ο τι  μέγα  καί  υψηλόν  τό  αρχιερατικόν  αξίωμα 
4812,  28.  "Οτι  οϋκ  αρκεί  νηστεία  1279,  12.  Περί  αγγέλων 
4328,  2.  Περί  άζύμων  5462,  31.  Περί  βλασφημίας  4508, 
95  ε'.  Περί  δικαίων  ψυχομαχούντων  4505,  1  νβ'.  Περί 
δυνάμεως  ψυχής  4821,  11.  Περί  θανατικού  4505,  1  ν'.  Περί 
ληστοΰ  4505,  1  να.  Περί  μετάνοιας  καί  σωτηρίας  ψυχών 
5623,  2.  Περί  οραμάτων  5649,  1  σημ.  Περί  σννάξεως  αγίας 
2779,  2.  3765,  21.  3797,  5.  4517,  2  Γ'.  4797  μθ' .  4965,  2. 
4809,  14.  5593,  11.  5698,  34.  5807,  27.  Περί  τά  κορμιά 
ημών  των  ανθρώπων  4505  1  νγ’.  Περί  του  μη  μνησικακεϊν 
αλλήλοις  4848,  1.  Περί  τρόπων  μετάνοιας  1585,  7.  Περί 
των  έν  Σι νμ  καί'ΐαϊθού  πατέρων  5806,  16.  6099,  17.  Περί 
ψυχής  4788,  20  σηα.  II οΰ  έστιν  ό  διάβολος  4613,  6.  Πρό? 
τούς  ξητοϋντας  περί  διαβόλου  1279,  14.  Πώ?  όώείλειν  άσκαν- 
δαλίστως  μεταλαμβάνειν  των  μυστηρίων  4508,  95  β'. — πέρι 
3664,  44.  5806,  4. 

Αναστασίου  τοϋ  άπό  Κρήτηϊ  Αποσπάσματα  4595. 
Αναστασίου  τοΰ  έκ'Ραψάνηϊ.  Ίδε 'Ραψιανού. 

Ανατολικόν  Αιτωλίας  5732,  5  σημ.  6200,  5  σημ.  6325. 
Ανατολικών  Γνωμικά  3878. 

Άνατολίου  Κωνσταντινουπόλεως  βίος  3586  ι  .  3697,  1  λ^'. 
Άνατολίου  Λαοδικεία5  Πει  ί  βισέξτου  3808,  129. 
Άναχωρήσεως  πέρι  3263,  7. 

Άναχωρητοΰ  ’ξητήσαντος  να  μάθη  τά  κρίματα  θεοί)  πέρι 

4503,  9. 

Άνδίδων  πρόεδρος  1048  σημ. 

Ανδρειωμένου  Ίατρικαί  παρασημειώσεις  4271,  2  ιη'. 

Άνδρέου  άποστύλου  ακολουθία  2430,  15.  6360,  12.  6390, 

1  γ'.  άποδημίαι  560,  4.  έ-γκώμιον  1312,  45.  5790,  11. 
Ίδε  Νικήτα  Παφλαγόνοϊ.  εσπερινός  μικρός  6004,  10  β'. 
θαύματα  4476,  17.  καί  Ματθαίου  πράξις  έν  χώρμ  άνθρωπο- 
φά-γων  1594,  18.  3731,  3.  "I δε  ’ Αποστόλων  πράξεις  έν 
χώρμ  άνθρωποφάγων.  οίκοι  2207,  8.  στίχοι  4449,  96. 
υπόμνημα  2,  31.  2678,  12.  2679,  13.  3220,  4.  4774,  3. 
4777,  3.  Ίδε  Χρυσοστόμου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Άνδρέας  απόστολος. 

Άνδρε'ου  Καισαρείαε  ’ Αποσπάσματα  4508,  278.  Ερμηνεία 
Άποκαλύψεως  Ίωάννου  Θεολόγου  129,  6.  543,  5.  1078,  1. 
3697,  2.  4154,  1.  4499,  2.  4502,  64.  4764,  2.  4781.  5616,  1. 
6277,  14.  Περί  άποκαλύψεως  Θεοτόκον  913,  5. — βίος  128,  2. 
έκδόσεων  καί  χειρογράφων  πέρι  5806,  74. 

Άνδρε'ου  Κρήτη$  (Ίεροσολυμίτου,  Ιεροσολύμων)  Είϊ  ανθρώ¬ 
πινον  βίον  3083,  21.  3664,  27.  3697,  11.  3797,  43.  4146,  15. 
6807,  34.  Είϊ  Βαία  9,  13.  1037,  13.  2752,  35.  3071,  2  β'. 
3605,  1  ξ  .  4712,  22.  4776  β' .  4797  ια'.  5593,  17.  5703,  7. 
5708,  56.  6057,  10.  Είϊ  Γεώργιον  άγιον  48,  2.  218,  5.  554, 
7.  706,  4.  3808,  101.  3809,  47.  6580,  2.  Είϊ  Εί$όδια  2089, 
3.  5807.  5.  Εί$  Ευαγγελισμόν  57,  21.  95,  27.  554,  3.  575, 
7.  923,  23.  1037,  7.  1323,  12.  1847,  8.  2030,  3.  2089,  12. 
2752,  27.  2782,  9.  3217,  6.  4774,  11  β' .  4776  α'.  5708,  55. 
Είί  Θεοτόκου  γέννησιν  57,  1,  6 — 8.  95,  2,  4.  567,  1,  2. 
923,  2,  4.  1040,  4—6.  1312,  4,  6,  8.  2089,  3.  2752,  1. 
3697,  9.  3762  λ'.  3793,  3.  4395,  4.  4488,  2  α'.  4780  α'. 
4872,  1.  5703,  14.  5807,  1  β',  γ'.  "Ιδε  Μαξίμου  ιερομόνα¬ 
χου.  Είϊ  Ιωακείμ  καί  “Ανναν  4780  γ'.  Εί?  Ίωαννου  Προ¬ 
δρόμου  άποτομην  554,  37.  575,  19.  923,  42.  1040,  64.  1335, 
17.  2030,  20.  2743,  38.  4512,  20.  4715,  7  β'.  5708,  16. 
Είϊ  Κοίμησιν  57,  26,  31.  95,  29.  554,  35,  36.  923.  40. 
1040,  60,  61.  1323,  18.  2030,  17,  18.  2089,  16,  18.  2118,  3. 
2743,  36,  37.  3263,  3.  3697,  7.  3953,  3.  4488,  6  β'.  4715, 

2  α'.  4778  γ'.  5598,  7.  5698,  33.  5703,  39.  5708,  15.  6057, 

1,  3.  6091,  5.  6112,  2,  4.  Εί;  Λάζαρον  9,  12.  3071.  2  α'. 
3605,  1  δ'.  4797  ν'.  Εί?  Μεταμόρφωσιν  63,  4.  554,  31.  923, 
34.  2030,  16.  3715  ιβ' .  4488,  6  α'.  4633,  4.  4715,  1  γ'. 
4774,  11  α'.  4778  β' .  Εί?  Νικόλαον  άγιον  1040,  16,  4.  1319, 

2.  2057,  10.  2772,  15.  2776,  4.  3663  δ'.  3682,  37.  3762  ιε'. 
4395,  14.  5807,  1  α'.  6091,  9.  6360,  5  (καθ).  Εις  Σταυρού 
ΰψωσιν  2,  3.  95,  6,  7.  567,  4.  923.  6,  7.  1040.  7,  8.  1312, 

10.  1323,  2.  1855,  1.  2057,  2.  2118,  2.  2752,  4.  3682,  30. 


3762  λα'.  4395,  4.  4448,  2  β'.  4712,  5.  4780  β.  5025,  3. 
6057,  6.  Είϊ  Τεσσαρακοστήν  3652.  Εί$  Τίτον  απόστολον 
1087,  8.  3080,  1.  3109,  2.  3117.  Είϊ  τό  κατά  Δουκάν 
4491  σημ.  Κανών  Θεοτόκου  εις  ψυχορραγοΰντας  6084,  2. 
κατανυκτικός  5040,  5.  5890,  6.  μέγας  3739  σημ.  4772. 
Ίδε  Ακακίου  Σαββαίτου.  Λόγοι  465,  7.  1123.  1124.  1314. 
1831  σημ.  2515.  4711.  Περί  Υραφης  4502,  108.  4871,  17. 
Περί  πειρασμού  Έπιφανίου  4821,  15. — βίος.  Ίδε  Νικήτα 
Παφλαγόνοϊ. 

Άνδρε'ου.  Ίδε  Δικινίου. 

Άνδρέου  Νεστοριανού  Κεφάλαια  3251,  17  σημ. 

Άνδρε'ου  πρεσβυτέρου  ΙΙαραγραφαί  εις  καθολικός  έπιστολάς 
Αποστόλων  6277,  11. 

Άνδρε'ου  σαλοΰ  Ευχή  4435,  24.  6357,  2.  ΤΙροφητεΐαι  6146, 
10.  6296,  20.—  ακολουθία  2804,  1.  6381,  1.  βίος  336.  451. 
578,  22.  587,  1.  723.  2121,  11.  2804,  2.  2806,  4.  3248,  3. 
3722,  2.  3764,  1  α'.  4435,  3  (κανών).  4850.  4858,  2.  5054, 
1.  5641,  2.  5678,  8.  6079,  1.  6138,  4.  6308,  7.  6372,  2,  3. 
"Ιδε  Ιακώβου  Αγιορείτου,  Νικηφόρου  ίερε'ωϊ  καί  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Άνδρέας  σαλός. 

Άνδρέου  στρατηλάτου  καί  των  σύν  αύτιρ  μαρτύριον 
3677  λα'. 

Άνδρέου  τοΰ  έν  τη  κρίσει  μαρτύριον  1087,  13.  1520  η'  (Τόμ. 

Β'  σ.  475).  3584  ιγ'.  3661  ιδ'. 

Ανδρονίκου  άγιου  κιντάκιον  6000,  15. 

Ανδρονίκου  άργυροπ ράτου  καί  Άθ ανασίας  βίος  3666,  12. 
4855,  4.  4856,  1  δ'.  έγκώμιον.  "Ιδε  Έφραιμ  Σύρου. 

μαρτύριον  2,  13.  πέρι  3794,  25.  6320,  10. 

Ανδρονίκου  μάρτυρα  ς.  "Ιδε  Πρό/3ου. 

Ανδρονίκου.  Ιδε  ΙΊαλαιολόγου. 

” Ανδρου  βιβλιογράφοι.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 

Αντώνιος  έξ  Αθηνών,  Ιγνάτιος  μοναχός  ΑΙητρινός. 
Ανδρών  ονόματα  2144.  πέρι  σημειώματα  3668,  9. 
Ανεμπόδιστου  άθλησις.  Ίδε  Λ  κινδύνου. 

Άνεμούριον  3816,  37.  4925,  10. 

Ανέμων  ονόματα  2948,  13.  4851,  25.  πέρι  627,  33.  3324,  16. 
3599,  6.  στίχοι  3309,  9  ιβ'. 

Ανεπίγραφα  2936,  3.  4251,  1.  4267,  1.  4490,  15.  4508,  277, 
288,  291.  4626,  3,  4.  4627,  1,  10,  19,  20,  24,  26,  28,  48. 
4640,  3.  4720,  30,  35.  4735,  4.  4812,  21.  6197,  11.  6198,  5. 
Ανεπίγραφος  διήγησις  4779,  14.  Ανεπίγραφοι  λόγοι  (όμιλίαι) 
4522,  3.  4704,  2.  4706,  1.  4771,  2.  6288,  5,  6  (πρός  πατρι- 
άρχας).  6366,  18. 

Άνετου  Είϊ  τό  κατά  Λουκαν  ερμηνεία  4491. 

“Ανθιμος  Καισαρείας  της  Φιλίππου.  Στίχοι  εις  αυτόν 
5710,  40,  41. 

“Ανθιμος  Οϋγγροβλαχίας.  Ίδε  Γλαβά  Ισιδώρου. 
Άνθιμου  κάτα.  Ίδε  Συνόδου. 

Άνθιμου  άγιου  βίος  2,  2.  18  σημ.  γ'. 

Ανθίμου  έκ  Θετταλία$  Είϊ  Κοίμησιν  6547. 

Άνθιμου  Νικομήδειας  βίος  5806,  72. 

Άνθιμου  όσιου  βίος  4395,  2.  μαρτύριον  4395,  2. 
Άνθολόγημα  ηγουν  μέλισσα  3750,  3. 

Ανθολογία  μσμάτων  εκκλησιαστικών  1890.  2633.  2634.  2654. 
2655.  3532.  6218.  6410.  6411.  6413,  6.  6459.  6461.  6462. 
6465.  6468.  6473.  6478.  6492,  3.  6527,  2.  δοξασταρίων 
5206.  έκ  διαφόρων  βιβλίων  5432,  1.  επιγραμμάτων  645,  6. 
4278,  1.  4308.  4885,  29.  4888.  Ίδε  Επιγράμματα, 
έπιστολών  1022,  5.  Ιερά  936.  μουσικών  μαθημάτων  (παπα- 
δικης}  5101.  5133.  5139,  2.  5156.  5246.  ποιητών  3816,  8. 
"Ιδε  * Ανθολόγιον,  Αντωνίου  Κυπρίου,  Γερμανού  Νε'ων 
Πατρών,  Γνωμών,  Γρηγορίου  λαμπαδαρίου,  Δαπόντε 
Καισαρίου,  Έπιγ ραμματάριον,  Λέξεων,  Μαδήματα, 
~λΙαθηματάριον,  Ιΐε'τρου  Βυζαντίου,  Στιχη ραρίου,  Χρυ- 
σολωρά  Μανουήλ. 

Ανθολόγιον  (ύμνων)  447.  515,  2.  2631.  3411.  5170.  5173. 
5179.  5214.  5228.  5254.  5324.  5827,  1.  5880.  5881.  5883,  1. 
6284.  6408.  6409.  6422.  6430.  6444.  6447,  1.  6448.  6452. 
6454,  2.  6457.  6460.  6463.  6466.  6472.  6479,  2.  6483.  6484. 
6485,  2.  6493.  6494.  6500.  6508.  6509.  6512.  ακολουθίας 
ενιαυτού  2506.  εορτών  3955.  3956.  3966,  4.  3968,  4.  3969  ίβ. 
3971,  7.  3980,  7.  5468,  1.  5469.  Νοεμβρίου — Αύγούστου 
5882,  1.  "Ιδε  Ακολουθία  εορτών  δεσποτικών  και 
θεομητορικών,  Ανθολογία,  Ιακώβου  πρωτοψάλτου, 
Κοσμά  Μακεδόνοϊ,  Αειτουργίας,  Μ αθηματαρίου,  Χρυ- 
σάφου  Μανουήλ  πρωτοψάλτου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Ανθολογίου. 

“Ανθος  χαρίτων  (έντυπον)  1510  σημ.  Ίδε  Κουαρτάνου. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ.  489 


Ανθούσης  βίος  3700  λδ'. 

Ανθρακίτου  Μεθοδίου  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων  Κεφάλαια  κατ' 
άθέων  6298,  10. 

Ανθρωπολογία  5767,  1.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  εν  λ.  Ανθρω¬ 
πολογία 5. 

Ανθ ρύπον  άμαρτίαι  4837,  17.  απλού  πέρι  Ιστορία  2802, 
1.  2904,  8.  5711,  135.  γέννη σις  (γένεσις)  149,  9.  678,  16. 
3783,  10.  4302,  4.  4502,  47.  4614,  32.  6331,  8.  ’ςωής 
ορο 5  4640,  10.  ήλικίαι  ( μεθηλικιώσεις)  149,  12.  2917,  17. 
3760,  3.  3808,  8.  4198,  11.  4212,  ο,  6.  4614,  32.  4686,  4. 
4766,  5.  4789,  27.  6043,  4.  5658,  1,  2.  5825,  5.  θανή  578, 
16.  472β,  4.  ιστορία  φυσική  καί  ηθική.  ’Ίδε  Δημητριάδου 
Έπιφανίου.  καί  αγγέλων  φύσεως  σύγκρισή  (συλλογή  έκ 
των  πατέρων)  6668.  κατασκευή  4310,  16.  κεφαλής  ραφαί 
4450,  19.  κόλασις  ή  παρούσα  ζωή  5457,  17.  μέλη  (μόρια) 
1025,  2.  3599,  10.  σημάδια  4618,  28.  'Ίδε  Αέξεις.  υποτύ¬ 
πωσες  εν  μήτρρ  4301,  5.  φύσεως  αναπλήρωσες  5060,  1. 
χαρίσματα  παρά  θεού  6548,  14.  Ίδε’Όφεωί,  Σώματος. 
Αννα  Ίωαννόβνα  αϋτοκράτειρα  "Ρωσίας.  Αόγος  εις  αυτήν 
4794,  3. 

Αννης  άγιας  άκολουθία  119,  1.  βίος  1282  σημ.  έγκώμιον 
5789,  84.  Ίδε  Χρυσοστόμου.  εσπερινός  5997,  7.  κανόνες 
6001,  19.  Κοιμήσεως  λογίδριον  5789,  83.  μεγαλννάρια 

4691  δ'.  μνήμη  119,  3.  ναός  (1680)  121  σημ.  συλλήφεως 
πέρι  5697,  15.  τοΰ  ΐίετροχίλου  μονή  έν  Κρήτη  2788,  24. 
’Ίδε  Άμφιλοχίου  Ίκονίου,  Άνδρε'ου  Κρήτης,  θεοπατό- 
ρων,  Ιωακείμ,  Κοσμά  βεστήτορος,  Μεθοδίου  έπισκόπου, 
Συμεών,  Χριστοφόρου  Προδρομίτου,  Χρυσοστόμου  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  "Αννα. 

" Αννης  αγίας  Σκήτη  86.  2464  σημ.  2582,  2.  5556  σημ. — 
Σκήτης  βιβλιογράφος  563  σημ.  θύελλα  (1808)  5806,  52. 
ϊδρυσις  6266,  5.  μονύδμιον  5920,  2.  ναοΰ  τελείωσες  121 
σημ.  "Ιδε  Σάββα  αρχιεπισκόπου,  όσιομάρτυρες  5789, 
64.  πέρι  6789,  38. 

Αννης  μητρός  Σαμουήλ  Προςευχή  5923,  4. 

Αννης  σεβαστοκρατορίσσης  επιτύμβιοι  στίχοι  3808,  4. 
Άνοιξαντάρια  1237,  1.  2248.  2638.  2640.  2642.  2645.  2646. 
2650.  2651.  2662.  2665.  3470,  2  σημ.  3472.  3491.  3509—3511. 
3519.  3522  σημ.  3526.  3528.  3530.  3532.  5071.  5076,  3. 
5081.  6090.  6093,  2.  5102.  5103.  5107.  5137.  5155.  5169,  3. 
6464.  6504.  6605,  1.  6515.  ’Ίδε  Κουκουζέλη  Ίωάννου, 
Πέτρου  λαμπαδαρίου,  Χουρμουζίου  χαρτοφυλακος. 
Άντιβόλαιον  (άνθ ιβόλαιον ,  άνθίβολον )  2641.  3099  σημ. 

3766,  25  σημ.  4399,  2  σημ. 

Άντίγ ραφον  σφαλερώτατον  1314  σημ. 

Αντίδοτα  3880,  3.  4303,  2.  "Ιδε  Γαληνού,  Ίερόπαιδος, 
Τετάϊ. 

Άντιδώρου  πέρι  3728,  33.  3809,  60.  4860,  30. 

Άντιληκουδη.  ’Ίδε  Τηλικούδη. 

Άντίληφις  μεγάλη  μονή  Θεοτόκου  3666,  25. 

Άντιμίν σιον.  ’Ίδε  Νείλου  Κωνσταντινουπόλεως. 
Αντιόχειας  άρχιερεύς  Μιχαήλ  ό  Πόάοί  3619.  βιβλιογράφος. 
’Ίδε  ΙΙίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Δανιήλ  ιερομόναχος, 
μοναχών  καί  κληρικών  δέησες  πρός  Ίωάννην  πατριάρχην  κατά 
Σεβήρου  4501,  64.  πα τριάρχαι  3102,  4.  3664,  47. 
Άντιόχου  μαρτύρων  3677  κε'. 

Άντιόχου  "Ερώτησες  πρός  ’ Αθανάσιον  Αλεξάνδρειάς  4720,  14. 

’Ίδε  Αθανασίου  Άλεξανδρείας. 

Άντιόχου  Εις  τό  κατά  Λουκάν  ερμηνεία  4491  σημ. 

Άντιόχου  καί  ΐίτολεμαίων  πέρι  4285,  12. 

Άντιόχου  Κολοφώνος  Τνώμαι  4506,  12. 

Άντιόχου  μοναχού  (πανδέκτου,  παντέκτου,  Σαββάίτου) 

Αποσπάσματα  5617,  8.  Αύγοι  3108,  4.  4821,  9  β'.  Όμιλίαι 
228,  2.  1281,  2.  1543.  Πανδέκτη  3691.  3692.  Περί 
αποφθεγμάτων  πατέρων  4516,  8.  Περί  ενυπνίων  καί  πλάνης 
3666,  32.  3794,  7.  Περί  ευχαριστίας  4520,  4  σημ.  Περί 
νηστείας  4677,  19.  4821,  9  α'.  Περί  τοΰ  μή  δέχεσθαι 
όνείρους  3794,  7  β'.  περί  τοΰ  παραιτείσθαι  τάς  άκαίρους 
ομιλίας  4821,  9  γ  .  Πρδϊ  Ευστάθιον  μονής  Άτταλίνης  228,  1. 
1281,  1.  2055.  2099.  3758,  9.  3759,  3.  4310,  21.  6004,  23. 
Άντίπα  άγιου  απολυτίκια  1012.  1.  κοντάκιον  5009,  1. 

Άντιπ άσχα  κανών.  "Ιδε  Ίωάννου  Δαμασκηνού. 
Αντιπάτρου  Επιγράμματα  4265,  17  σημ.  4273,  5. 
Αντιπάτρου  Βόστρων  Εί?  τό  κατά  Λουκάν  ερμηνεία  4491  σημ. 
Είϊ  Ίωάννου  Προδρόμου  γενέσιου  95,  20.  464,  4.  654,  19. 
923,  29.  1565,  7.  3682,  12.  4612,  16.  4709,  3  η.  4714,  9. 
5668,  13.  5703,  33.  6057,  15.  6091,  6.  ’Ίδε  Γερμανού 
ίερομονάχου. 


’ Αντιπόδων  πέρι  6099,  21. 

Άντισθένους  Αποσπάσματα  4886,  28.  Τνώμαι  4450,  26  α'. 

Αντιστοίχων  πέρι  4212,  2.  ’Ίδε  Ζυγαβηνοΰ  Ευθυμίου, 
Μάζαρι,  Προδρόμου  Θεοδώρου. 

Αντίφωνα  504,  2.  1784,  1  (πίνακες)  2605.  2606.  2642.  3472. 
3520  σημ.  3526.  3926,  4.  4650,  1.  5037,  15.  6069,  2.  5093, 
2.  6094.  5107.  5416.— ’ Αντιφώνων  συναξάριον  4149,  2  β' . 
ΊδεΊωάννου  Προδρόμου,  Αειτουργίας,  Τ ριάδος  αγίας. 

Άντιφωνητοΰ  διήγησις.  ’Ίδε  Χαλκοπρατείων. 

Αντιφωνητρίας  Θεοτόκου  απολυτίκια  5997,  14. 

Αντίχριστου.  ’Ίδε  Κόσμου,  Π  ρογνωστικά,  Σερρών  χαρτο- 
φΰλακος. 

Άντωνίνου  Μάρκου  Τά  καθ’  εαυτόν  4309,  10. 

Αντώνιος  ρήτωρ.  "ΙδεΈπιστολαί. 

Αντωνίου  Εξήγησες  έπιστολών  Συνεσίου  4790,  5. 

Αντωνίου  αγίου  (μεγάλου,  οσίου)  Αποσπάσματα  6372,  8. 
Διδασκαλία  3750,  7.  Διδαχή  εις  τους  μοναχούς  3832,  26. 
Κεφάλαια  99,  2.  3083,  27.  6298,  4.  Λόγοι  4811,  11.  4875, 
8.  6084,  1.  Παραινέσευ  4662,  3.  Περί  φαλμών  5666,  3. — 
άκολουθία  1667,  2.  5462,  7.  6580,  3.  ’Ίδε  Μαλαξου 

Νικολάου,  βίος  335,  5.  951,  1.  3764,  1  Γ'.  4518,  1.  4707 
β  .  5580,  2.  ’Ίδε  Αθανασίου  ’ Αλεξάνδρειάς,  Γεωργίου 

Ναξίας,  Κυρου  Καστορίας.  άβ  ιιΐίϊιηο  οοΐΐοηπίο  εΐ  πιοτίβ 
4717.  διήγησις  5618.  3.  5677,  13.  5678,  6.  έγκώμιον. 
’Ίδε  Ησυχίου  πρεσβυτέρου.  επίγραμμα  5997,  9  θ', 

κανόνες  1913,  1.  5998,  5.  μονής  κτίτωρ  Αθανάσιος  έκοιμήθη 
,ζ" ωλβ’  5580  σημ.  τροπάρια  1927,  8.  5580,  1. 

Αντωνίου  Βυζαντίου  Χρηστοήθεια  666,  12.  777,  13.  1013,  4. 
2416,  7.  2943,  5.  2950,  12.  4260,  2.  4324,  6.  4773,  3. 
4789,  1,  2.  6097,  1.  ’Ίδε  Χρηστοήθεια. 

Αντωνίου.  Ίδε  Γενουηνσίου. 

Αντωνίου  δομήτορος  μονής  Πετσέρσκη;  (Σπηλαίου)  πέρι 
5789,  23. 

Αντωνίου.  ’Ίδε  Έπάρχου,  Ίουλιανοΰ. 

Αντωνίου  καλλιγράφου  Αιήγησις  περί  θαύματος  έν  τή  Τ ραπέξη 
6176,6. 

Αντωνίου.  ’Ίδε  Καρυοφυλλη. 

Αντωνίου  Κυπρίου  Σημείωσες  Ανθολογίας  Πέτρου  Βυζαντίου 
6441. 

Αντωνίου  Λαρίσης  Λόγοι  4691,  5. 

Αντωνίου  μοναχού  Μέλισσα  1141.  2012.  4691,  4.  Συναγωγή 
λέξεων  2934,  1. 

Αντωνίου  μοναχού  Βίο*  άγιου  2067,  1. 

Αντωνίου  νεομάμτυρο$  (νέου)  Επιστολή  6029,  18. — βίος  3793, 
5.  έγκώμιον.  ’Ίδε  Κωμανίτζη.  κοντάκιον  6029,  19.  πέρι 
6029,  17. 

Αντωνίου  πατριάρχου  Σιγίλλιον  περί  Άγιου  "Ορους  3760,  6. 

Αντωνίου.  ’Ίδε  Πουκίου. 

Αντωνίου  'Ρώσου  Αγιορείτου  άκολουθία  5790,  2.  βίος 
5788,  10.  5790,  2. 

" Αξιόν  έστιν.  'Ίδε  Γαβριήλ  αρχαγγέλου,  Ισαάκ  θυηπόλου, 
Κάππου,  Σιμιακού  Βενεδίκτου. 

Αξιώματα  βασιλικά  4212,  56.  ήτοι  πρώται  άρχαί  επιστημών 
4629,  11.  Ιερατικά  καί  κοσμ.ικά  2960,  2.  ’Ίδε’Ο φφίκια. 

Άξτελμέϊερ  Στανισλάου  'Ρεϊτνέρου  Προγνωστικόν  Μοσχόβων 
4292.  4293. 

Απανθίσματα.  ’Ίδε  ’ Αποσπάσματα,  Γραφής,  Διδασκά¬ 
λων,  Δίωνος  Κασσίου,  Πλουτάρχου,  Συγγραφέων  αρχαίων, 
Χρυσοστόμου. 

Άπα νθισματάριον  ( Έπιστολάριον )  4789,  24. 

Άπανταχοΰσα  (Πανδεκτική)  5839,  4  σημ. 

Άπανωσόφι  μονή.  ’Ίδε  Γεωργίου  άγιου. 

Άπιστων  πέρι  5437,  6. 

Άπόδειξις  πληρωμής  6679,  7. 

Απόδειπνου  μέγα  1927,  5.  μικρόν  4858,  1. — Αποδείπνου 
ερμηνεία  3976,  6  δ’.  "Ιδε  Άκολουθ ία. 

Άποκάλυφις  ενθυμήσεων  1083,  1  .—Άποκαλύφεως  τεσσάρων 
βασιλειών  Δανιήλ  ερμηνεία  4724,  7.  Ίδε  Αποστόλων, 

Άρχίππου,  Γορδίου  Αναστασίου,  Θεοτόκου,  Ίωάννου 
Θεολόγου. 

Άπόκοπος  έν  στίχοις  3293,  46. 

Άπόκρεω  εϋρεσις  621,  4.  λόγος  4508,  97.  πέρι  3599,  22. 
φήφος  3599,  23. 

Άπόκρυφα.'ΊδεΆνδ ρέου  άποστόλου  άποδημίαι,  Άνδρέου 
αποστόλου  καί  Ματθαίου,  Αποστόλων  πράξεις  έν 
χώρμ  άνθ ρωποφάγων,  Θεοτόκου  άποκάλυφις,  θωμά 
άποστόλου,  Πέτρου  άποστόλου,  Φιλίππου  άποστόλου, 
Χρίστου. 


Η.  II. 


62 


490 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Άπολλιναρίου  "Ερμηνεία  ευαγγελίου  3605,  2  σημ.  Ερμηνεία 
Πράξεων  Αποστόλων  1062  σημ.  Μ  ετάφρασιν  Φεαλτήρον 
3716.  4448,  3.  4508,  89.  6286,  3.  Σχόλια  εί;  Τ ωβίτ  4285, 
1  σημ.  Ίδε  Σουίδα.. 

Απολλοδώρου  Αθηναίου  Βιβλιοθήκη  4261,  9. 

Άπολλώ  άββά  ΙΙερί  μεταλήψεων  6360,  25  ε'. 

Απόλλων  άγιογράφον  μονήν  Είνοδίων  (Αγίου  Παύλου)  128  σημ. 

Απολλώνιου  μαρτύρων.  Ίδε  θύρσου. 

Άπολλωνίου  Δυςκόλου  Άλεξανδρε'ως  Περί  συντάξεων  2299. 
3873,  1,  2. 

Άπολλωνίου  ' Ροδίου  Άργοναυτικών  ύπόθεσιν  5437,  13. 

Άπολλωνίου  Τυανε'ως  Έπστολαί  653,  10. 

Απόλλωνος  Χρησμοί  περί  Χριστού  2934,  2.  3816,  42. — βωμόν 
128  σημ.  είν  Ιερόν  ερμηνεία  4837,  4.  ’Ίδε  "Ωρου  Απόλ¬ 
λωνος. 

Απολογισμοί  ιδιωτικοί  καί  μονών  1110  σημ. 

' Απολύσειν  έβδομάδον  2202,  3.  2223,  4.  ενιαυτού  5952,  2. 
εορτών  4055,  9  ( έρμ .).  4212,  11.  δεσποτικών  238,  10. 
1405,  3.  1930,  4.  2173,  4.  2206,  3.  2923,  5.  4013,  8. 
4061,  3.  4066,2.  4984,  10.  5047,  10.  Ιδε  Απολυτίκια. 

Απολυτίκια  1545,  2.  3976,  6  γ'.  4021,  7.  4893,  6.  5027,  4. 
5976,  4.  6116.  έβδομάδον  1630,  2.  4984,  5.  ενιαυτού 

1912,  4.  3465.  ίνδίκτου  6004,  24.  μη  υπάρχοντα  έν  τιρ 
Ώρολογίιρ  6398.  “Ιδε  Αγίων  πάντων,  Αθανασίου 
Αλεξάνδρειάν,  Ακακίου  Κ αυσοκαλυβίτου.  Αναστά¬ 
σιμα,  Αναστασίου  άγιον,  Άντίπα  άγιου,  ’  Αντ  ιφωνη- 
τρίαν,  Απολύσειν,  Έξωπασχίου,Εΰβούλην,  θεοτοκία, 
Θεοτόκου,  Ιγνατίου  θεοφόρου,Ίωάσαφ  καί  Βαρλαάμ, 
Ιωσήφ  μνήστορον,  Κ ηρύκου  καί  Ιουλίττην,  Κυρίλλου 
Αλεξάνδρειάν,  Μ  αρίνην,  Μεθοδίου  Κωνσταντινου- 
πύλεων,  Μηνολύγ ιον,  Μητροφάνουν  Βορωνε ζίαν,  Μο- 
δέστου'ίεροσολύμων,  Ν ήφωνον  Κωνσταντινουπόλεων, 
Νικολάου  Μύρων,  ’ Οκτωήχου ,  Παίδων  επτά,  Παρα¬ 
σκευήν  παρθ ενομάρτυ ρον,  Π εντη κοσταρίου,  Στυλια¬ 
νού  Παφλαγύνον,  Συμεών  νέου  θεολόγου,  Τ ριιρδίου, 
Τ ρύφωνον  άγιου,  'Ύπαπαντήν,  Φιλαρέτου  έλεήμονον, 
Φωτεινήν  Σαμαρείτιδον. 

Άπολυτικόν  ( απολυτήριον )  Ιερέων  4471,  10.  “Ιδε  Τύποι. 

Αποσπάσματα  4204,  4.  Ομιλιών  4492,  1.  Ιδε  Άγάθωνος 
άββά,  Άθανασ-ίου  Άλεξανδρείας,  Άμμωνά  άββά,  Άμ- 
μωνίου  τοΰ'Ερμείου,  Άμφιλοχίου  Ίκονίου,  Αναστασίου 
Άλεξανδρείας,  Αναστασίου  Αντιόχειας,  Αναστασίου 
Σιναΐτου,  Αναστασίου  τοΰ  άπό  Κρήτης,  Άνδρε'ου  Και- 
σαρεία5,  Άντιόχου  μοναχού,  Άντισθε'νους,  Αντωνίου 
άγίου,  ’  Απανθίσματα,  Αποφθέγματα,  Άριστοτε'λους, 

Άρμενοποΰλου,  Αρσενίου  μεγάλου,  '  Ασκητικά,  Αυγου¬ 
στίνου  Ίππωνος,  Βαρλαάμ  Καλαβροΰ,  Βαρσανουφίου, 
Βασιλείου  μεγάλου,  Βασιλύως  Άμασείας,  Βουλησμά 
Αγαπίου,  Βρυεννίου  Ιωσήφ,  Γαληνού,  Γερμανού  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Γεωγραφικόν,  Γλυκά  Μιχαήλ,  Γνώ- 
μαι,  Γραφήν,  Γρηγορίου  Διαλόγου,  Γρηγορίου  Θεολόγου, 
Γρηγορίου  Νύσσης,  Γρηγορίου  πατριάρχου,  Γρηγορίου 
Σιναΐτου,  Δαβίδ,  Δημητρίου  Φαληρε'ως,  Δημοσθε'νους, 
Διαδόχου  Φωτικής,  Διονυσίου  Άλεξανδρείας,  Διονυσίου 
Αρεοπαγίτου,  Δοσιθεου  Ιεροσολύμων,  Δωροθέου  άββά, 
Έπιφανίου  Κύπρου,  Έρμού  τριςμεγίστου,  Ευαγγελίου, 
Εύαγρίου  Ποντικού,  Εύκλείδου,  Εύριπίδου,  Εύσεβίου 
Αλεξάνδρειάς,  ΈφραΙμ  Σύρου,  Ζαχαρίου  Ιεροσολύμων, 
Ζαχαρίου  προφήτου,  Ζωναρά  Ίωάννου,  Ζωσιμά  άββά, 
Ήσαΐου  άββά,  Ήσαΐου  μοναχού,  Ήσαΐου  προφήτου, 
Ησυχίου  άγίου,  Ησυχίου  πρεσβυτε'ρου,  Θεογνώστου, 
Θεοδώρου  ήγιασμε'νου,  Θεοδώρητου  Άντιοχείας,  Θεοδωρή- 
του  Κύρρου,  Θεοδώρου  Στουδίτου,  Θεοφυλάκτου  Βουλ¬ 
γαρίας,  Θουκυδίδου,  Ιακώβου,  Ιουστίνου  φιλοσόφου, 
'Ιπποκράτους,  Ισαάκ  Σύρου,  Ισιδώρου  Πηλουσιώτου, 
Ίσοκράτους,  Ιουστίνου  φιλοσόφου,  Ιωάννου  Άντιοχεως, 
Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Ίωάννου  ήσυχαστοΰ,  Ίωάννου 
Σχολαστικού,  Ίωσήπου,  Καβάσιλα  Νείλου,  Κασσιανοΰ 
'Ρωμαίου,  Κεδρηνοΰ  Γεωργίου,  Κλειτάρχου,  Κικε'ρωνος, 
Κορεσσίου  Γεωργίου,  Κυδώνη  Δημητρίου,  Κυρίλλου 
Άλεξανδρείας,  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων,  Κ ωνσταμονίτου 
μονήν ,  .λειμωνάριου,  Αε’οντος  σοφού,  Αουκιανού,  Μακα¬ 
ρίου  Αιγυπτίου,  Μακαρίου  Άλεξανδρείας,  Μανε'θωνος, 
Μαξίμου  όμολογητοΰ,  Μάρκου  άββά,  Μωσεως  άββά, 
Νείλου  άββά,  Νεμεσίου  Έμε'σης.  Νικήτα  μοναχού,  Νικη¬ 
φόρου  Κωνσταντινουπόλεως  Α',  Νικηφόρου  μοναχού, 
Νικολάου  Κωνσταντινουπόλεως  Γ’,  Νίκωνος  άγίου,  £?ενο- 
φώντος,  βιφιλίνου  Ίωάννου,  Όρατίου,  Παραδοξογράφων, 


Πατε'ρων,  Παύλου  άποστόλου,  Παύλου  Λατρηνού,  Πείρα;, 
Πέτρου  Δαμασκηνού,  Πηγά  Μελετίου,  Πλάτωνος,  Πλου¬ 
τάρχου,  Προκοπίου  Γαζαίου,  Πυθαγόρου,  Σάββα  άγίου, 
Σαλλουστίου,  Σειράχ,  Σιμοκάττου  Θεοφυλάκτου,  Σολο- 
μώντος,  Σουίδα,  Σοφοκλε'ους,  Στεφάνου  Νικομηδείας, 
Στηθάτου  Νικήτα,  Συγγραφέων  αρχαίων,  Συμεών  Εύχαΐ- 
των,  Συμεών  Θεσσαλονίκης,  Συμεών  νε'ου  Θεολόγου,  Συνε- 
σί ου  Κυρήνης,  Σχολαρίου  Γενναδίου,  Σωζομενοΰ,  Ταρασίου 
Κωνσταντινουπόλεως,  Φιλήμονος  άββά,  Φιλοθε'ου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Φιλόθεου  μοναχού,  Φίλωνος  Ιουδαίου, 
Φυσιολόγου,  Φωτίου,  Χρυσολωρά  Δημητρίου,  Χρυσοστό¬ 
μου,  Ώριγενους,  "Ωρου. 

Άποστολοευάγγελα  (Εύαγγελαπόστολα)  73,  3.  120,  1,  6. 
442.  761,  2.  983,  6.  990,  5.  1220,  1.  1928,  12.  1977,  1. 
1981,  6.  2176,  4.  2925,  4.  3697,  1.  3974,  4.  3976,  6.  3977, 
7  σημ.  4003,  5.  4159.  4602,  10.  4945.  5004.  6843,  2.  5871, 
9.  5945,  2.  αγίων  1416,  5  1526.  1683,  3.  1701,  3.  3543  γ'. 
3956  σημ.  3980,  6.  4648,  5.  άπό  Κυριακήν  τελώνου  μέχριν 
άγιων  Πάντων  4648,  8.  έβδομάδον  236,  4.  959,  3.  1416,  2. 
1928,  5.  1939,  5.  2933,  4.  3798,  11.  4002,  2.  4022,  6. 
4055,  19.  4074,  4.  4077,  5.  4092,  4.  4519,  14.  4648,  4. 
4961,  4.  εβδομάδων  λβ'  1338,  1.  είν  κοιμηθένταν  61,  2. 
είν  μάρτυραν  4946,  4.  είν  μνήμαν  άγιων  4963,  4.  εορτών 
1946,  4.  4035,  5.  4648,  7.  5065,  2.  δεσποτικών  καί  θεομη¬ 
τορικών  2047,  2.  4946,  3.  Κυριακών  3355.  όσιων  2176,  5. 
παρακλήσεων  επί  άσθενούν  4066.  1.  παρακλητικού  κανόνον 
Θεοτόκου  4049,  1.  Τριιμδίου  1404,  3.  Ίδε  Ίωάννου  Προ¬ 
δρόμου. — Άποστολοευαγγέλων  συναξάριον  1090,  4.  "Ιδε 
Εύαγγελαπόστολα,  Μηνολύγιον. 

Απόστολοι  βικάριοι  καί  διάδοχοι  Χριστού  5439,  46. — Αποστό¬ 
λων  ’ Αποφθέγματα  3758,  10.  3759,  4.  Διατάξει;  (Διαταγαί) 
1107,  4.  1268,  29.  1342,  12.  3749,  9.  3809,  77.  3816,  13. 
4406,  76.  4431,  2.  4449,  67,  83,  119.  6437,  52,  53.  6460,  6. 
5806,  54.  Ίδε  Θεοφυλάκτου,  Τουριανοΰ.  Αιδασκαλίαι 
3735,  6,  11.  “Εκθεσιν  πίστεων  ήτοι  σύμβολον  149,  4.  4502, 
150.  Έττιστολαί  129,  5.  544.  550,  2.  910,  4.  1083,  6.  1274. 
1278.  1310.  1769,  1.  2722,  2.  2810,  2.  2813,  2.  2821,  2. 
2951,  2.  3126.  3149—3152.  3155  σημ.  β' .  3160,  2.  3161. 
3542,  2.  3561,  2.  3571,  3.  3602.  3820,  15.  3851,  3.  3916,  2. 
4148,  1.  4449,  115.  4493,  5  (έρμ.).  4623,  10.  4768  (έρμ.). 
5521,  4.  6535,  3.  5611.  "Ιδε  Άνδρε'ου  πρεσβυτύρου,  Θεο- 
δωρήτου  Κύρρου,  Μητροφάνους  Σμύρνης,  Χρυσοστόμου. 
Επιτίμια  2970,  13.  Κανόνε;  (νομ. ).  6  σημ.  19  σημ.  176,  2. 

177,  1.  184,  3.  480,  1.  627,  14.  628.  630,  2.  633,  7.  636,  5. 

716,  2.  734,  1.  804,  4.  1110  σημ.  1268,  11.  1342,  12,  21. 
1577.  1622,  2.  1635,  2.  1741,  2.  1805,  φ.  158  α.  φ.  159  α. 

2008,  1.  2524,  35.  2716,  4.  2780,  3.  2962  σημ.  2966,  2. 

2970,  9,  13.  2974,  1.  3300,  9.  3323,  4.  3720  β'  γ'.  3735,  2. 
3758,  6  β'.  3654,  2.  3760,  8.  3766,  8  σημ.  3797,  35.  3798, 
43.  3903.  4021,  4  σημ.  4417,  6.  4420,  1.  4422,  1.  4423,  7. 
4435,  2.  4437.  4441.  4442,  2.  4443,  2—4445.  4447.  4449, 
90,  139.  4640,  25.  4817,  19,  39.  4925,  1.  6460,  8.  5496  γ'. 
5644,  2.  6652.  5822,  1.  5824,  2.  6018,  2  (έπιθεωρία).  6114, 
4.  6139,  1.  6147,  1.  6227,  3  (άποσημειώσειν).  6294,  13. 
6610,  8.  "Ιδε  Διονυσίου  ίερομονάχου.  Μαρτυρίαι  κατά 
αιρετικών  4798,  15,  16.  "Ύμνοι  είν  κηδείαν  Θεοτόκου  6357, 
15. — Αποστόλου  μεταβάντον  είν  Ινδίαν  βίον  82,  1. — 
Αποστόλων  άκολουθία  4294,  15  β' .  4657,  2.  6606. 
συνάξεω;  153,  1.  6115,  7.  6360,  20.  άποκάλυψιν  3793,  1. 
άπόστιχα  5998.  4.  έγ κώμων  1686,  2.  4644,  2.  4706,  16. 
4803,  8.  "Ιδε  Νικήτα  Παφλαγόνος,  Χρυσοστόμου. 
κηρύγματον  πέρι  5711,  96,  97.  λέξειν  4212,  24.  6331,  3. 
Ίδε  Λε'ξεις.  νηστείαν  πέρι  4614,  3.  οίκοι  2207,  7.  5806,  49. 
6238,  12.  όνόματα  4212,  28.  4449,  113.  4614,  26  (θ'). 
4815,  11.  4860,  12.  6336,  12.  παράκλησιν  153,  2.  περίοδοι. 
Ίδε  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων,  πράξειν  129,  4.  550,  2. 

1060  σημ.  1083,  5.  1274.  1278.  1310.  1329.  1385,  11.  1634, 
2.  1769,  2.  2722,  1.  2810,  1,  2813,  1.  2821,  1.  2857,  6  σημ. 
2951,  2.  3149.  3150.  3152.  3542,  2.  3561,  2.  3567,  2.  3571, 

2.  3602.  3609.  3816,  24.  3851,  2.  3916,  1.  4149,  2.  4151,  2. 

4417,  7.  4623,  9.  4759,  2.  4762,  1.  4763.  5521,  2,  3.  5530, 

1,  2.  5535,  2.  5611,  1.  6361.  "Ιδε  Ισιδώρου  Πηλουσιώ¬ 

του,  Σεβηριανοΰ  Γαβάλων,  Χρυσοστόμου,  πράξειν  έν 
χώρα  άνθρωποφάγων  4596,  3.  πράξεων  κεφάλαια  32,  4. 
λέξειν  4212,  29.  6331,  3.  προκείμενα  1784,  3.  ύπόθεσιν 
32,  2.  4763  ε'.  6277,  9.  στίχοι  3816,  24.  Ίδε  καί  Άπολ- 
λιναρίου,  Διοδώρου  Ταρσού,  Θεοδωρήτου  Κύρρου,  Θεο¬ 
δώρου  Μοψουεστίας,  Ιππολύτου  Θηβαίου,  Κλήμεντος, 


ΠΙΝΑΗ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


491 


Κοσμά  Ίνδικοπλεύστου,  Μαντεΐαι,  Προδρόμου  Θεοδώρου, 

Συνόδου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Απόστολοί. 

Απόστολοι  ( κατά  τά;  αναγνώσεις)  54.  457 — 459.  637.  607. 
994.  1298  σημ.  1418.  1669.  1788,  2.  2691.  2694.  2701.  2815. 
2820,  1.  3427.  3429,  2.  3445.  3846  σημ.  3920.  3921.  3926. 
4021,  11.  4022,  6.  4751,  2.  4951.  5547  σημ.  5592.  5609. 
5808,  4.  αγίων  Πάντων  (έρμ.).  4640,  7  β'.  '  Ασωμάτων  καί 
μαρτύρων  4756,  2.  έβδομάδος  346,  1.  2729  α'.  2892,  2. 
4900,  4.  5037,  4.  εορτών  αγίων,  Θεοτόκου  καί  δεσποτικών 
990,  4.  2047,  2.  2729  δ' .  3823,  21.  4900,  5.  5532,  4.  εΐ; 
κοιμηθέντας  3963,  6γ  .  4519,  16.  6122,  7.  Κυριακών  1331, 
4.  1788,  1.  Σαββάτου  μεγάλου  4512,  9. — Αποστόλων 
δήλωσις  1801,  2.  2080.  2813,  3.  4623,  11.  4763  α'.  6277,  8. 
καί  ευαγγελίων  συνανάγνωσις  5777,  3.  κανόνες  (παρακλη¬ 
τικοί)  31,  4.  65  σημ.  448,  2.  464,  5.  950.  2189,  3.  3300,  9. 
3323,  4.  κορυφαίων  οίκοι  2192,  15.  νηστειών  ψήφισις  5917, 
4.  συναξάριον  910,  4  ( έπιστολών  καί  Πράξεων).  1096,  2. 
2813,  4.  2820,  4.  3561,  2  β' .  4149,  2  α'.  4151,  3.  4623,  12. 
5572,  2.  Ίδε  Έκλογάδιον,  θεοδώρου  με-γαλομάρτυρο ;, 
Ίωάννου  Προδρόμου,  Μηνολόγιον,  Πατέρων,  Πραξα- 
π  όστολος. 

Άποτυ ρώσεως  Κυριακή.  "Ιδε  Λόγοι. 

Αποφθέγματα  1170,  5,  7.  3758,  10.  3798,  21.  4198,  17. 
4259,  1.  4296,  7.  4309,  6.  4321,  3.  4508,  48.  5578,  17. 
6075,  24.  6288,  10.  αγίων  άνδρών  4528,  4.  λακωνικά 
5736,  17.  των  εν  ασκήσει  μονασάντων  3171.  ώφελιμώτατα 
3323,  10  γ'.  "Ιδε  Αποστόλων,  Άριστοτέλους,  Βασιλείου 
μεγάλου,  Βασιλέων,  Γερόντων,  Γνώμαι,  Γ ραφής,  Διογένους 
Ααερτίου,  Δωροθέου  άββά,  Ελλήνων  παλαιών,  Ευαγγελίου, 
ΈφραΙμ  Σύρου,  "Ησαΐου  άββά,  Θεοκρίτου,  Ίερεμίου  προ¬ 
φήτου,  Ισιδώρου  Πηλουσιωτου,  Μαξίμου  ομολογητοϋ, 
Μάρκου  άββά,  Νείλου  άββά,  Πατε'ρων,  ΙΙαυλου  αποστό¬ 
λου,  Πλάτωνος,  Πλουτάρχου,  Προφητών,  "Ρητόρων, 
Σειράχ,  Σιβύλλη5,  Σολομώντος,  Σοφών  επτά,  Στίχοι, 
Στοβαίου,  Στρατηγών.  Συγγραφέων  άρχαίων,  Φιλοσόφων, 
Χρυσίππου  φιλοσόφου,  Χρυσοστόμου. 

Αποφράδες.  ΊδεΉμέραι. 

Απώλειας  νιοΰ  πέρι  4613,  19. 

Άράτου  Προγνωστικά  εύδιεινοΰ  άέρος  3889,  7.  5437,  73. 

Φαινόμενα  4813,  7.  Ίδε  Προγνωστικά. 

Άργέντου  Εύστρατίου  ΙΙερ!  βαπτίσματος  3313. 

Άργους  αλωσις  υπό  Αγαρηνών  (1399)  921  σημ.  βιβλιογράφος. 

"Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Ήλία  Σπυρίδων. 
Αργυρής  βίος  (1725)  2142,  26. 

Αργυρίων  λ'  πέρι  4471,  14.  4502,  56.  4614,  31. 

Αργυ ρόβουλλα.  Ίδε  Παλαιολόγου  (Δημητρίου,  Κωνσταν¬ 
τίνου),  Τόποι,  Χρυσόβουλλα. 

Αργυρογ  ραφίας  πέρι  4508,  10  σημ. 

Άργυροί  Ισαάκ  Αινίγματα  3881,  10  γ',  ε',  ζ~' ,  20.  Αστρονο¬ 
μική  πραγματεία  3858,  1.  Μέάοδο;  αστρολάβου  4227,  3. 
εύρέσεως  Πάσχα  5775,  12. 

Αργυρού  Ίωάννου  Π εντηκοστάριον  διωρθωμένον  6208.  Τριιμ- 
διον  διωρθωμένον  6208. 

Αρέθα  καί  των  σύν  αύτφ  μαρτύρων  2,  18.  1520  ιβ'  (Τόμ. 

Β'σ.  475).  2027,  4.  3661  κα'.  4798,  4. 

’Α ρεθούσης  μύθος  3251,  3. 

’Αρειανών  κάτα  4306,  8  η  .  πρότασις  3808,  75.  "Ιδε  Αθα¬ 
νασίου  Αλεξάνδρειάς,  Γρηγορίου  Ν ύσσης,  Ίωάννου  Δα¬ 
μασκηνοί,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  Χρυσοστόμου. 

Αρει  ου  καθαίρεσις,  τα  πραχθέντα  παρά  πρώτης  συνόδου  1135, 
23.  1323,  26.  πέρι  492,  1.  "Ιδε  Στίχοι. 

Αρείου  Πάγου  πέρι  4449,  42. 

Αρεταί  αρχόντων  4410,  3.  5658,  3,  38.  επτά  1025,  3.  1714, 
4.  5048,  4.  6518,  12.  καί  κακίαι  2896,  4.  πολιτευομένων 
5772,  31.  σώματος  6336,  9.  τέσσαρες  γενικαί  1700,  6. 
3808,  7.  3868,  11.  ψυχής  6336,  8.— Αρετών  πέρι  578,  2. 
589,  3.  1865,  15.  2013,  10.  3809,  83.  4266,  9.  4449,  79. 
4506,  8.  4766,  6.  4816,  10.  4861,  8.  6345,  11.  διαφοράς 
τέρι  4310,  5.  "Ιδε  Ιωσήφ  φιλοσόφου. 

Αριανοί  (;)  Πρδς  Αριστοτέλην  υπέρ  Πλάτωνος  4508,  38. 

’  Αριθ μητική  1448  (κανόνες).  2326,  5  (προβλήματα).  4495,  3. 
5437,  72.  5745.  5746.  5747,  1.  6260,  2.  Ίδε  Βασιλοπούλου 
Μπάλά  νου,  Δούκα  ΚωνσταντίνουΣιατιστέως,Ντζαρτξε'λη, 
Παρθενίου,  Παχυμερη,  Πρωίου  Δωροθέου. 

Αριθμοί  (Γ ραφής)  1058,  4.  "Ιδε  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς. 
Αριθμών  πέρι  6437,  41. 

Άρισταινέτου  Έπιστολαί  6201,  1  σημ.  (έξήγ.).  Ίδε  Κερα- 
μέω$  Δανιήλ. 


Άριστείδου  Αίλίου  λόγοι  4283  α' -ιζ' .  4312,  1  α'-ξα'.  Ο 
λόγος  τήν  παρούσαν  τών  γάμων  3881,  22  α'.  Πρεσβευτικός 
πρδς  Αχιλλέα  3876,  2.  4306,  4.  Τεΐχο;  μέν  ό  ρήτωρ  3881, 
22  β'.  4306,  4. 

Αριστοβούλου  καί'Ερποκράτους  διάλογος  6677,  6. 

Άριστοτέλους  Αναλυτικά  ύστερα  6010,  4.  Αποσπάσματα 
5772,  4.  Αποφθέγματα  2782,  25.  2789,  27  σημ.  5437,  70. 
Γενικώτατα  6294,  4.  Γνώμαι  3251,  8.  4735,  3.  Διαλεκτική 
4262  (υπομνήματα).  4364,  3  ( είςαγωγή ).  Έπιστολαί  748,  6. 
Ίδε  Κεραμέως  Δανιήλ.  ’Η0ικά  4310,  43.  Κ ατηγορίαι. 
Ίδε  Βλάχου  Γερασίμου,  λογική  πραγματεία  783,  5  (προ- 
διοίκησις).  4238,  2  (ζητήματα)  4354,  2  (σύνοψις).  4871,  67 
(προλεγόμενα).  5476,  2  (διάλεξις).  5489,  3  (εξήγ.).  Ίδε 
Βλάχου  Γερασίμου,  Κορυδαλέως  Θεοφίλου,  Σουγδουρή 
Γεωργίου.  Μετά  τά  φυσικά  4508,  43  δ',  44  η  .  "Ιδε 
Ψελλοΰ  Μιχαήλ.  Περί  άρετών  4328,  9.  Περί  γενέσεως 
καί  φθοράς  3287,  2  (παράφρασις).  5742,  4.  5748  (διαλέξεις). 
"Ιδε  Μαυροκορδάτου  Αλεξάνδρου,  Τυπάλδου  Ματθαίου. 
Περί  ενυπνίου  4508,  43  α'.  Περί  ζώων  ( συναθροίσματα ) 
4508,  43  ε'.  Περί  κόσμου  πρδς  ’  Αλέξανδρον  4329,  8.  Ίδε 
Κορυδαλέως  Θεοφίλου.  Περί  ουρανού  (διαλέξεις)  5476,  3. 
5478.  (υπόμνημα)  4620.  5750.  Ίδε  Κορυδαλέως  Θεοφίλου. 
Περί  πολιτών  4508,  43  δ'.  Περί  σοφιστικών  ελέγχων  4329, 
3.  ΙΙερί  φυσικής  άκροάσεως  2948,  22.  4236  (σχόλια).  4255. 
(έρμ. ).  4508,  77  (προοίμιον).  5475  (διαλέξεις,  ζητήματα  καί 
θεωρήματα).  "Ιδε  Βλάχου  Γερασίμου,  Κορεσσίου  Γεωργίου, 
Κορυδαλέως  Θεοφίλου,  Τυπάλδου  Ματθαίου.  Περί  ψυχής 
4508,  43.  Τοπικά  4329,  2.  Τ ριττή  τού  νοΰ  διάκρισις  4508, 
139.  Χρησμοί  περί  Χριστού  3816.  42. — πέρι  5437,  12  γ'. 
"Ιδε  καί  Μαρκουρά  Ίωαννικίου,  Μελετίου  τοΰ  έξ  Ίωαννίνων, 
Παχυμερη  Γεωργίου,  Ψελλοΰ  Μιχαήλ, 

Άριστοφανους  Νεφέλαι  1575,  8.  2426,  5.  4269  β'.  Πλούτος 
648,  9.  1575,  8.  4269  α'. — κωμωδιών  ύπόθεσις  5437,  18. 

Αρκαδίαν  μονή.  Ίδε  Σωτήρος. 

Άρκαδίου  βασιλέως  Προ;  Θεόφιλον  Αλεξανδρείας  4449,  156. 
Ίδε  Περσίδο;. 

Άρκαδίου  Κύπρου  Εΐ;  Γεώργιον  άγιον  1312,  27.  2135,  2. 
2772,  16.  5703,  31.  Εΐ;  εγκαίνια  ναού  άγιου  Γεωργίου 

5697,  19. 

Αρκαδίου  μάρτυρας  βίος  887  σημ. 

Άρκλά  Ίωάννου  Κανόνες  3796,  1  σημ.  3887.  3898,  3.  4265, 
13  β'.  4641,  1  θ'.  4886,  8.  Πεντηκοστή;  3317,  5.  4212,  42. 
4885,  15. 

Άρματά  ('Ραματά)  Οίκοι  Ίωάννου  Προδρόμου  1429.  3.  3779, 
3.  6001,  5.  Ποίημα  εΐ;  Ίωάννην  Πρόδρομον  5772,  11.  "Ιδε 
καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Ρ αμματάς. 

Αρμενίων  αϊρεσις  2144,  21.  4502,  120 — 124.  4523,  1.  5061, 
14.  5460,  1.  καθολικών  πέρι  4501,  39.  κακοδοξίας  έλεγχος 
5787,  2.  5788,  87.  κάτα  τίτλος  3701,  17.  παρατηρήματα 
627,  17.  πέρι  4471,  13.  6294,  2.  στηλίτευσις  2144,  20. 
Ίδε  Ιγνατίου  Τραπεξοΰντος,  Ίωάννου  Κλαυδιουπόλεως, 
Χωνιάτου. 

Άρμενοπούλου  Κωνσταντίνου  Αποσπάσματα  4789,  23  σημ. 
’Έκθεσις  νόμου  2227.  4212,  55.  Έξάβιβλος  2578  σημ.  3905, 
1.  5658,  9,  10  σημ.  Επιτομή  κανόνων  630,  3.  633,  9. 
2087,  10.  4410,  17.  4851,  16,  27.  5658,  12.  Έρωτήσει;  καί 
αποκρίσεις  2978,  2.  λεξικόν  ρημάτων  2426,  4.  Περί  πίστεως 
ορθοδόξων  5628,  3.  5658,  13.  Πρόχειρον  νόμων  4406,  36. — 
Τά  κοινώς  γραφόμενα  ρήματα  6157. 

Αρμονία  εύαγγελική  2414. 

Αρσενίου  Έξήγησι;  Χρυσοστόμου  6204,  4  α'  (περί  προςευχής), 
β'  (εις  Ε ύτρόπιον),  γ'  (εις  άγιους  Πάντα;). 

Αρσενίου  Κερκύρας  Εΐ;  άγιον  θερινόν  3262,  3. 

Αρσενίου  μεγάλου  Αποσπάσματα  4310,  38.  4464,  14  α' — 
βίος  36,  4.  1565,  1.  3088  α' .  3588  α' .  3679,  1  κε'.  3715  α'. 
4569  ζ’. 

Αρσενίου  μικρού  Είρμολόγιον  6510. 

Αρσενίου  μοναχού  Σύνοψις  περί  έξομολογήσεως  6018,  4. 

Αρσενίου  Μονεμβασίας  Σχόλια  εΐ;  τραγωδίας  Εύριπίδου 
790,  2. 

Άρταβάσδου  Νικολάου  Μετρολογικδν  απόσπασμα  3858,  2. 

Αρτεμίου  μεγαλομάρτυρος  άκολουθία  487.  6002,  14.  6392, 
1.  βίος  4797  ζ~' .  έγκώμιον  6982,  2.  κανών  4657,  1  δ'.  5982, 
1.  6002,  16.  μαρτύρων  1520  θ'  (τόμ.  Β'  σ.  475).  1772,  2. 
2788,  1.  3661  ιζ'.  4798,  3.  παράκλησις  5885,  6.  στιχηρά 
2668.  υπόμνημα.  "Ιδε  Ίωάννου  "Ροδίου  καί  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Αρτέμιος. 

Αρτεμιδώρου  άγιου  στίχοι  4449,  111. 


62 — 2 


492 


Π1ΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


’ Αρτζιβουρτζίου  νηστεία.  4502,  85. 

Ά ρτης  άρχοντες.  Ίδε  Μαξίμου  ΓΙελοποννησίου.  βιβλιο- 
χράφοι.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  εν  λ.  Ιωάννης  ίερεύς, 
Νεόφυτο»  καί  θύτης ,  Νικόλαο»  ό  ευτελή»,  Παπ  άζω- 
χλης.  Μακάριος  (χνίίϊ)  6523,  3.  Νεόφυτο»  Μ αυρομμάτης 
4206,  5.  4691,  3  (1703).  4795.  4904. 

” Αρτου  θείου  (ηγιασμένου)  πέρι  591,  3,  7,  8.  1585,  13.  3728, 
33,  39.  ’Ίδε  Θεοκλήτου  εκκλησιάρχου. 

Άρχαχ χέλων  ακολουθία  2904,  3  (παρακλήσεως).  6004,  19. 
6390,  1  β' .  έχκώμιον  109  σημ.  έκλοχή  1010,  6.  κανών 
2895.  6004,  5.  μονή  έπ ικεκλημένη  του  Ίάχαρη  4ν  'Αγίιρ 
"Ορει  6245,  5.  οίκοι  4635,  2.  5962,  5.  ’Ίδε  Νικοδήμου 
Αγιορείτου.  ’Ίδε  καί  Άσωμάτων ,  Γαβριήλ,  Μιχαήλ, 
Μιχαήλ  συγκέλλου,  Ταξιαρχών,  Χρυσοστόμου. 

Άρχιδάμου  Τνώμαι  4321,  4. 

Άρχιερέως  άνευ  ού  χρή  άναδέχεσθαι  λογ ισμούς  4449,  16. 
4502,  8.  4798,  9.  καθαιρέσεως  ττράξις  συνοδική  4406,  78. 
7τ ράξις  633,  16.  6074,  19.  προβολή  καί  προνόμια  716,  16. 
χειροτονία  586,  3. — ’ Αρχιερέα  ά  δει  έπίστασθαι  καί  δι- 
δάσκειν  4410,  34. — Αρχιερείς  ’έχοντες  έξαρχίας  5816,  12. — 
Αρχιερέων  ομολογία  3901,  11.  πέρι  1347,  4.  4518,  8. — 
Αρχιερατικού  αξιώματος  7 τέρι  4528,  3.  ’ΊδεΈνταλτήριον, 
"Επισκόπου,  Τάξις. 

Άρχίου  Επιγράμματα  4273,  5.  4885,  24  α'. 

Άρχίτπτου  'Ιεροσολυμίτου,  ττροςμοναρίου  Αιήχησις  εις  Άπο- 
κάλυφιν  4809,  36.  ΓΙερί  του  έν  Χώναις  θαύματος  9,  19. 

” Αρχοντας  μεγάλου  άξιομνημόνευτον  παράδειχμα  1170,  3. 
πωλήσαντος  υιόν  πέρι  4856,  4. — -Αρχόντων  ονόματα  4212, 
38. 

’Α ρχοτέλειαι.  ’Ίδε  Ευαγγελίου. 

Άσενέθ  βίος  450,  30.  "Ιδε  Ιωσήφ. 

Άσ κητικαί  παραχχελίαι  360,  2. — Ασκητικά  αποσπάσματα 
89,  19,  22.  κεφάλαια  1282  σημ. 

Άσκητοΰ  πέρι  1146,  3.  4503,  25.  6620,  26. 

Άσκητρίας  θαυμαστής  πέρι  2509,  16. 

Άσκλη-πιάδου  Τρικκαλων  I Ιρόϊ  Πέτρον  Αντιόχειας  4501,  53. 

“Ασματα  δημώδη  5309,  2  σημ.  (βυξαντια^όν) .  5323  σημ. 
(μετά  φωνών).  5961  σημ.  Ιανουάριου  α  3820,  26  (1). 
Περιτομή»  Κυρίου  2161,  6.  Φώτων  2259,  1.  3820,  26  (1). 
Χρίστου χέννων  2161,  5.  3820,  26  (1). 

Άσματικά  5153,2.  5187,5.  Ίδε  Μπερεκέτη. 

Άσσαρίων  πέρι  4508,  44  ι  . 

Άστερίου  Άμασείας  Εί»  άσωτον  2751,  2.  Εί»  Βασιλέα 
’ Αμασείας  2091  σημ.  Εί»  Ε ύφημίαν  μάρτυρα  3586  η  .  4548, 
1  ζ~' .  Εί»  τό  ’’ Ανθρωποι  δύο  4146,  7.  Εί»  τούς  δύο  υιούς 
παρά  Λουκά  4146,  9.  Εί»  Ψαλμούς  4717. 

Αστερίσκος  προτασσόμενος  (ονομάτων  4520,  7  σημ. 

Άστέρος  όφεομιμήτου  ερμηνεία  4335,  4,  15. — Αστέρων 

απλανών  άποχαί  4246,  7.  πέρι  4310,  13. 

Αστραπών  καί  βροντών  πέρι  4449,  77.  ’Ίδε  Βροντολόγιον. 

Αστροθεσίας  πέρι  6286,  8. 

Αστρολάβου  πέρι  4222,  5.  ’Ίδε  Άργυροί  Ισαάκ,  Ίωάννου 
Άλεξανδρέως. 

’ Αστρολοχικά  511,  4.  4333,  2. 

Αστρονομία  (αστρονομικά)  1343,  10.  3858,  3  α’.  4246,  9. 
4279,  4.  5776,  2.  6294,  15.  διαγράμματα  4508,  58.  Ίδε 
Κανόνε»  αστρονομικοί,  Κομνηνοϋ  Μανουήλ,  Παχυμέρη, 
Πε'τρου  διακόνου. 

Άσωμάτων  άκολουθία  1010,  4.  2873,  2.  5843,  1.  διδαχή 
συνάξεως  1323,  21.  4574,  2.  έχκώμιον  4508,  265.  εκλογή 
4613.  κανόνες  4063,  10.  στιχηρά  4431,  3.  τροπάρια  1010, 
1.  ’Ίδε  Απόστολοι,  Άρχαχχέλων,  Ίωάννου  Είχαίτων, 
Ταξιαρχών,  Χρυσοστόμου. 

Άτζιχχάνων  πέρι  3655,  5. 

Άτταλειάτου  Μιχαήλ  Βασιλικών  επιτομή  3804.  Εκλογή 
νόμων  4440,  2. 

Αττικισμοί  λοχίων  4199,  6.  ’Ίδε  Δακαττηνοΰ  Γεωργίου. 

’ Αττικού  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή  716,  10.  Πρδ» 
Κύριλλον  Αλεξάνδρειάς  4330,  22.  Πρό»  Πέτρον  καί  Α ίδέσιον 
4336,  23. 

Αόγάρου  Επιστολή  πρό»  Χριστόν  2909,  2. 

Αυγουστίνου  Ίπ-πώνος  Αποσπάσματα  4449,  161.  Δογματικά 
4871,  71.  Εγχειρίδιου  περί  τής  του  Χρίστου  θεολοχίας 
6110,  6.  Εκλογή  3083,  41.  Επιτομή  Ψαλτηρίου  6144,  1. 
Εΰχαί  5834,  1.  5969,  2.  ’Ίδε  Δαττόντε  Κωνσταντίνου 

Μ αρτυρίαι  περί  Δονάτου  5439,  55.  Μονόλογοι  766,  1.  ’Ίδε 
Κυδώνη  Δημητρίου.  Περί  αγίου  Πνεύματος  3681,  2.  Περί 
ατοπημάτων  έκκλησιαστικοΰ  συλλόγου  3814,  8.  Προ»ευχαί 


3779,  1.  Τί  άν  ε'ίποι  ψυχή  3974,  7.  4659,  1.—  βίος  153,  13. 
’Ίδε  Βουλγάρεως  Ευγενίου.  ’Ίδε  καί  Κριτοβουλου  Μιχαήλ, 
Κυδώνη  Δημητρίου,  Κυδώνη  Προχόρου,  ΓΙλανοΰδη^Μαξί- 
μου. 

Α ύχούστου  καί  άλλων  αύτοκρατόρων  πέρι  4449,  28. 

Αόθοροϋ  Αλεξίου  Εί»  Τρηχόριον  θεολόχον  4830,  7. 

Αυξεντίου  μάρτυρας.  ’Ίδε  Εύστρατίου  μάρτυρος. 
Αυξεντίου  όσιου.  ’Ίδε  Φελλοί  Μιχαήλ. 

Αύτοκρατόρων  Βυζαντίου.  ’Ίδε  Βασιλεΐ». 

Αύτωρειανοΰ  Μιχαήλ  Ά φέσιμον  3753,  19.  Αύσις  άφορισμοΰ 
3753,  20. 

Άφθ αρτοδο κητών  αίρέσεως  πέρι  5439,  27,  28. 

Άφθ άρτου  καί  φθαρτού  πέρι  4212,  54. 

Άφθονίου  άθλησις.  ’Ίδε  Ακίνδυνου. 

Άφθονίου  Προχυμνάσματα  (ρητορική)  2305,  4.  2530,  2.  2557, 

3.  4226,  1.  5737.  6029,  16.  6049,  16  (σχόλια).  6227,  2 
(φροντίσματα).  ’Ίδε  Παπαβασιλοτοόλου  Αναστασίου, 

Προγυμν  ασμάτων. 

Άφορισμοΰ  άλύχου  πέρι  5658,  22.  6307,  13.  λύσις  3798,  18. 
4055,  13.  πέρι  4055,  12.  4068,  7.  4449,  91.  4508,  12  χ' . 
5825,  4.  ’Ίδε  Χρύσανθού  πρεσβυτερου. — Ά φορισμοί  354. 
Αφρικανοί  ' Ερμηνεία  εί»  τό  κατά  Λουκάν  4491. 
Άφροδιτιανοΰ  Περί  μυστηρίων  έν  Περσίμ  2406,  1.  5697,  23. 
Άχαάβ  καί  Ν αβουθή  πέρι  3797,  16. 

Άχαιμενίδ ου  Πέρσου  όμολοχητοΰ  βίος  4614,  30. 
Αχίλλειου  Ααρίσης  άκολουθία  3746,  4.  6999,  8.  βίος  3677 
ιβ'.  3746,  1,  2.  "Ιδε  Γορδίου  Αναστασίου,  Μανουήλ 
μεγάλου  ρήτορος. 

’Αχιλλέω»  πέρι  5437,  1  α'. 

Άχμάτ  καδδη  Βερροίας  Μ ετάφρασις  τουρκική  Ομολογία» 
πίστεως  Γενναδίου  Σχολαρίου  4325,  6. 

Άχμέτ  Βίβλος  εφοδίων  4341.  ’  Ονειροκριτικόν  4285,  9.  Παθο¬ 

λογία  4340,  1  β'. 

Άχμέτη  Τούρκον  μαρτύριαν  (1682).  2142,  20. 

Άχρίδος.  "Ιδε  Έπαρχίαι,  Αυχνιδών,  Παί'σίου  Αχριδών. 
Ά  ψαράδων.  "Ιδε  X  εκταρίου  καί  θεοφάνους. 

Βαβρίου  Μΰ0οι  (τετράστιχα)  645,  5.  1025,  13,  16.  2401,  6. 
2956,  6.  2961,  1.  4260,  4.  4266,  6.  4790,  7.  5437,  28. 
6152,  2.  ’Ίδε  Ιγνατίου  διακόνου. 

Βαγαδίου  πέρι  716,  11. 

Βαθμοί  (βαθμολόχιον)  γάμου  1745,  5.  4812,  27.  4839,  3. 
4861,  1.  4862,  1.  συγγενεία»  1107,  5.  2275  σημ.  2323,  1. 
2604.  3797,  30.  3816,  69.  70.  4021,  18.  4212,  53.  4220,  1, 

4.  4410,  42,  43.  4423,  32.  4860,  3.  4925,  8.  5647,  19,  22. 
5647,  31.  5822,  8.  6029,  7.  συντεκνία»  4839,  2.  "Ιδε 
Αγγέλου  Ίσαακίου,  Βλαστάρεω$  Ματθαίου,  Ζαχαρίου 
ίερεως,  Ιουστινιανού,  Κομνηνοί  Μανουήλ,  ρ3ανθινοί, 
Σκορδυλίου  Ζαχαρίου,  Συνοδικαί  διαχνώσεις,  Συνοι¬ 
κεσίων,  Συντεκνία»,  Χοίμνου  Μιχαήλ. 

Β αιών  άκολουθία  63,  5.  1997.  5059,  2.  δοξαστικά  1547  σημ. 
Ιδιόμελα  5212,  3.  κανόνες  1927,  12.  3251,  19.  3810  ε’. 
4274,  3  ι.  4323,  1  α’,  Γ  (έξήχ.).  6010,  6.  6013  Γ'.  6149,  4. 
Ιδε  Γρηγορίου  διακόνου,  Κοσμά  'Ιεροσολυμίτου.  λόγο» 
(ομιλία)  1603,  5  ε’.  4627,  16.  "Ιδε  καί  Αθανασίου  Αλεξάν¬ 
δρειάς,  Άνδρέου  Κρήτης,  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας,  Εττι- 
φανίου  Κίτρου,  Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  Παλαμά  Γρη¬ 
γορίου,  Φωτίου,  Χρυσοστόμου. 

Βάκχου  μάρτυρος.  "Ιδε  Σέργιου  καί  Βάκχου. 

Βαλμά  Ίωαννικίου  πέρι  5711,  26. 

Β αλούμης  (χν)  6246  σημ. 

Βαλσαμών  Θεοδώρου  Αντιόχειας  Άπόκρισι»  καί  μελέτη  3654, 

30.  Αποκρίσεις  εις  Μάρκον  Αλεξάνδρειάς  2978,  2.  3654,  38. 

3655,  9.  3814,  9.  3901,  10.  4120,  5.  4406,  22.  4410,  6. 
4422,  35,  39.  4424,  39.  4449,  117.  4501,  1.  4502,  1.  5647, 
38.  Διάγ νωσις  εί  χρή  τον  αυτόν  δυσί  δισσεξαδέλφαις 
συνάπτεσθαι  4406,  41.  4410,  25.  4501,  3  β'.  χάριν  του 
διαλαληθέντος  συνοδικώς  ζητήματος  3654,  36.  Διδασκαλία 
πρό»  τού»  άναγ ομένους  εί»  Ιερωσύνην  4508,  163.  4640,  19. 
5460.  11.  Εκλογή  κανόνων  2274,  3.  2534.  Έξήχησις 

νομοκάνονος  2017,  1.  4817,  15.  Επίλογο»  δι  ίαμβων  3654, 
28.  Επιστολή  πρό»  Θεοδόσιον  καθηχούμενον  τών  κατά  τό 
Π απίκιον  μοναστηρίων  χάριν  τών  ρασοφόρων  3654,  34.  4410, 

31.  4501,  5  δ’.  πρό»  μητροπολίτην  Φιλιππουπόλεω»  περί 
του  μή  άναγ ινώσκειν  βιβλία  μαθηματικά  3654,  35.  4410,  32. 
πρό»  μοναχόν  έν  τφ  Όλύμπω  δρει  4410,  27.  πρό»  τόν  έπί 
τών  κρίσεων  Α ύτωρειανόν  χάριν  τών  έτησίων  θυμιαμάτων 
3654,  32.  4501,  5  α'.  χάριν  τών  νηστειών  3654,  29.  4406, 


ΠΙΝΑ»  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


493 


70.  4601,  3  α'.  Κανόνες  4120,  6.  Λόγο*  αντιρρητικός 
πρός  τούς  λέχοντας  μή  δειν  παραιτεΐσθαι  4501,  46,  47. 
Μ ελέτη  χάριν  της  μετακλήσεως  διά  σήμαντρων  τριών  3654, 

33.  4410,  30.  4501,  3  β'.  5647,  37.  των  δύο  ύφφικίων 
3654,  31.  4406,  24.  4501,  3  δ'.  των  πατριαρχικών  προνο¬ 
μίων  4410,  29.  4501,  3  γ'.  Ίδε  καί  5653,  1.  Περί  άζύμων 
960,  6.  Περί  συνόδων  καί  πολίτικων  νόμων  795,  1.  Ίδε 
Θεοκλήτου  Βυζαντίου,  Κριτίου. 

Βαμβίκινα  χαρτία  3451,  2. 

Β ανίτξης  μονή  5783,  86. 

Β απτίσματος  άχίου  θεωρία  3820,  10.  λόχος  1948,  10.  πέρι 
3728,  40.  3735,  10.  3866,  4.  4254,  13.  4406,  29.  4492,  22. 
4614,  11.  4862,  2.  5457,  16.  5462,  26.  5782.  6360,  23  β'. 
ερμηνεία  1611,  2.  3250,  6.  Εβραίων  πέρι  5061,  13.  Επι¬ 
φανειών  πέρι  10.  κυοφορούσης  πέρι  4449,  94.  νηπίων 
πέρι  4471,  2.  Αγαρηνών  πέρι  4471,  3.  ’Ίδε  Ακολουθία, 
Άργε'ντου  Ευστρατίου,  Βασ-ιλείου  ρεγάλου,  Γρηγορίου 
Θεολόγου,  Γρηγορίου  Νύσση®,  Μαρίνου  Λαυρέντιου,  Νικη¬ 
φόρου  Κωνσταντινου7τόλεω$  Α',  Παλαμά  Γρηγορίου, 
Σωφρονίου  Ιεροσολύμων,  Τηλικούδη,  Χρυσ-οστόμου. 

Βαρβάρας  μεχαλομάρτυρος  άθλησις  3663  α'.  5703,  41. 
βίος  3089.  4596,  14.  διδαχή  4574,  4.  έχκώμιον.  "Ιδε 
Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  μαρτύρων  2,  32.  2163,  9.  3700  η  . 
3764,  1  δ'.  5698,  7.  "Ιδε  καί  Πίνακα  εΙκόνων  εν  λ. 

Βαρβάρα. 

Βαρβαρισμοΰ  καί  σολοικισμού  πέρι  1020,  3. 

Βαρθολομαίος  Ρόδιο*  άχιοχράφος  μονής  Εί*οδίων  (άχίου 
Παύλου)  128  σημ. 

Βαρθολομαίου  αποστόλου  έχκώμιον  3071,  13.  "Ιδε  Νικήτα 
Παφλαγόνο®. 

Βαρθολομαίου  Έδεσσηνοΰ  Αιήχησις  περί  Μωάμεθ  4515,  3. 

Βαρθολομαίου  Ήρακλεία®  Έπιστολαί  2328,  1  σημ. 

Βαρθολομαίου.  "Ιδε  Μουντανιάνου,  Συροττούλου. 

Βαρίνου  Κανόνε*  χραμματικοί  355,  1.  Λεξικού  αποσπάσματα 
5273,  8. 

Βαρλαάμ  καί’Ιωάσαφ.  Ίδε’ΙωάννουΔαμασκηνον,Ίωάσαφ 
καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Βαρλαάμ. 

Βαρλαάμ  Καλαβροΰ  (μοναχοί)  Άπάντησις  εις  Λατίνους  περί 
έκπορεύσεως  4508,  177  α' — δ'.  4779,  3,  4.  4788,  3.  Απο¬ 
σπάσματα  4508,  181,  182.  Αιάλεξις  όρθοδόξου  πρός  Λατίνους 
3814,  1.  3824,  1.  Εί*  Νικόλαον  άγιον  4508,  241.  Κατά 
Ιταλών  (Λατίνων)  927,  29  σημ.  954,  1.  3728,  45.  Κατη- 
χορίαι  πρός  πάντα*  άχίους  3728,  5.  "Οτι  υποκειμένου  έκ 
μόνου  του  πατρός  έκπορεύεσθαι  τό  Πνεΰμα  τό  αχιον  οϋκ 
αναιρούνται  τα  περί  θείας  εκκλησίας  2108,  7.  4449,  176. 

ΤΙαραβολή  πάνυ  ψυχωφελές  2128,  6.  Περί  καθαρτηρίου 
τ τυρός  2789,  3.  Περί  πάπα  2789,  2.  3728,  17.  3790,  14. 
Περί  Πνεάματο*  άχίου  3728,  46.  Πρδ*  τούς  άντιλοχικούς  των 
Λατίνων  4508,  177  ε'.  Προ*  τά*  κυριωτέρας  των  Λατίνων 
υποθέσεις  4508,  177  Πρό*  Φ ραντξίσκον  4397,  7.  4788, 

34.  — ασεβής  δόξα  3728,  4.  κατ’  αύτοΰ  3728,  1.  τόμος  κατ’ 
αΰτοΰ  3728,  11. — Βαρλαάμ  καί’ Λκινδύνου  αίρέσεως  κεφά¬ 
λαια  4816,  14.  4860,  54.  ανάθεμα  2524,  1.  5439,  138. 
αντιρρήσεις  5439,  136.  άφορισμός  5439,  37.  βλάβη  εις  τό 
’Όρος  5788,  20.  δόγματα  4330,  6.  πέρι  5439,  35.  "Ιδε 
’Α κινδύνου  καί  Βαρλαάμ,  Βλαστάρεω®  Ματθαίου,  Ισι¬ 
δώρου  Κωνσταντινουττόλεω®,  Καβάσιλα  Νείλου,  Καλε'κα 
Ίωάννου,  Μακαρίου  Άγκυρα®,  Ματθαίου  ίερομονάχου, 
Νεοφύτου  Προδρομηνοΰ,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Τόμο®, 
Φιλόθεου  Κωνσταντινουττόλεω®. 

Βαρλαάμ  μάρτυρας.  "Ιδε  Βασιλείου  μεγάλου. 

Βαρλαάμ  μονή  'Λχίων  Πάντων  5904,  3  σημ.  Μετεώρων 
4433.  γράμμα  βεβαιωτικόν  5679,  4.  λίθος  5679,  1,  2. 
"Ιδε  Ίερεμίου  Κωνσταντινουτόλεω®  Β',  Νεκταρίου  καί 
Θεοφάνου®. 

Βαρνάβα  άχίου  έν  Κ ύπριρ  άθλησις.  "Ιδε  Αλεξάνδρου 
κλειδούχου. 

Βαρνάβα  άποστόλου  έχκώμιον.  Ιδε  Αλεξάνδρου  μοναχοί. 
περίοδοι  καί  μαρτύρων  3071,  12. 

Βαρνάβα  του  έξ  Αθηνών  καί  Σωφρονίου  καί  Χριστο- 
φόρου  των  έν  τιρ  δρει  Μελά  βίος.  "Ιδε  Ακακίου 
Σαβάί'του.  μετακόμισα  εικόνας  Θεοτόκου  όδηχητρίας  έξ 
'Λθηνών  εις  Τραπεζοΰντα  παρ’  αυτών  5788,  8.  μνήμη 

6012,  1. 

Β άρνης  Μεάόδιο*.  4506,  4  σημ. 

Βαρούχ  Περί  παραδόσεως  Ιερουσαλήμ  εις  Βαβυλώνα  3695,  6. 

Βαρσανουφίου  ’ Αποσπάσματα  89,  14.  3083,  31.  4449,  138. 
4612.  4809,  26.  4811,  7.  4817,  23.  4833,  11.  Βιβλίον  κατ’ 


έρωταπόκρισιν  591,  10.  1865,  20.  4196,  14.  4697,  12.  5427, 
91.  5617,  2.  Γερόντων  δύο  έπιστολαί  98.  711.  4493,  7. 
Διδασκαλία  1865,  12.  2159,  1.  3072.  Εκλογή  3803,  24. 
Κεφάλαια  99,  2.  3803,  26.  4502,  50.  5699,  2  σημ.  6372,  6. 
Νουάεσία  2806,  1.  5620,  1.  Περί  έλεημοσύνης  5460,  18. 
Περί  του  πώς  δει  καθίσαι  έν  τφ  κελλίιρ  89,  10. — Βαρσα¬ 
νουφίου  καί  Ίωάννου  ακολουθία  6381,  4. 

Βασάνου  λίθου  πέρι  4449,  48  α'. 

Βασιλάκη  Νικηφόρου  τά  είςαχθώντα  καί  λα ληθέντα  3102, 
4  σημ. 

Βασιλείας  Χριστιανών  πέρι  4798,  31. 

Βασίλειο*  κυρ.  Επιστολή  πρός  αυτόν  4277,  2. 

Βασίλειο*  π ρωτοσπ αθ άριος.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Βασίλειο*  π ρωτοσπαθ άριος. 

Βασιλείου  Στίχοι  εις  Αθανάσιον  Κωνσταντινουπόλεως  Α'  4170 

σημ. 

Βασιλείου  Άχριδηνοϋ  Θεσσαλονίκη®  Πρδ*  ’Α δριανόν  πάπαν 
4501,  41. 

Βασιλείου.  "Ιδε  Βλαδίμηρου. 

Βασιλείου  Βουλγαροκτόνου  Νεαρά  1268,  47. 

Βασιλείου  Εδέσσης  βίος.  Ίδε  Βασιλείου  Έμεση®. 
Βασιλείου  Έμε'ση®  Βίο*  Βασιλείου  Εδέσσης  1787  (ένθα  έπαν- 
όρθου  τό  Θεοδώρου  εί*  Βασιλείου)  6372,  4. 

Βασιλείου  ήγουμε'νου  τη®  Μαλείνου  μονή®  'Τ ποτύπωσις  ασκη¬ 
τικής  πολιτείας  3217,  2. 

Βασιλείου  Θεσσαλονίκη®  Βίο*  Ευθυμίου  Θεσσαλονίκης  τοΰ 
νέου  2086,  1.  6122,  3.  6251,  1. 

Βασιλείου  ίερομονάχου  Βιβλίον  καλούμενον  '  Ερμηνεία  6355. 
Βασιλείου  Ιεροσολύμων  Πρό*  βασιλέα  Θεόφιλον  περί  αγίων 
εικόνων  4501,  110. 

Βασιλείου  Ίσαυρία®  Εί*  ’Ανάληφιν  1314.  Λόχοι  3109,  2. 
Βασιλείου  Καισαρεία®  τοΰ  νε'ου  Έξήχησις  λόχων  Γρηγορίου 
Θεολόγου  3086,  9.  5513.  6269.— βίος  108,  1.  572.  1879 
(καθ.).  6308,  6.  "Ιδε  Γρηγορίου  ταπεινοί. 

Βασιλείου  Κέρκυρα®.  "Ιδε  Πεδιαδίτου. 

Βασιλείου  Λακεδαιμόνια®  Εί*  Ν ικύλαον  Μύρων  4395,  13. 
Βασιλείου  Μακεδόνο®  Κεφάλαια  πρός  Λέοντα  1586,  6.  2334. 
2939,  5.  3816,  87.  5452,  1.  Νεαρά  4440,  1  η' .  Χρυσό- 
βουλλον  περί  Άχίου  "Ορους  5788,  49.  5789,  17. 

Βασιλείου.  Ίδε  Μεγαλομύτου. 

Βασιλείου  μεγάλου  ’Α νδρονίκιρ  ήχεμόνι  4314,  1.  ’ Αντιρρητικός 

πρός  Ε ύνόμιον  4310,  60.  4474,  2.  4501,  20,  23.  4502,  100  α', 
103  α'  β'.  4508,  131.  Αποσπάσματα  103,  1.  782,  5.  1575, 
9  δ'.  3251,  14  σημ.  3897,  11.  4196,  11.  4212,  64.  4279,  1 
σημ.  4310,  8,  23,  60  σημ.  4406,  69.  4429,  52,  69,  128,  134. 
4508,  122  σημ.,  129.  4704,  4.  4706,  22  γ'.  4720,  13.  4809, 
27.  4833,  6  σημ.  4860,  39.  4871,  9.  5428,  15.  5435.  6372, 
8.  ’ Λποτασσομένοις  4528,  21.  ’ Λποφθέχματα  3758,  10. 

3798,  21.  5630,  4.  6055,  5.  6594.  Ασκητικά  κεφάλαια 
1587,  5  ιε'.  3714,  14.  3757,  23.  3760,  7.  4449,  141.  4485, 

4.  4501,  100.  4627,  38,  50.  5427,  71.  5460,  19.  5462,  24. 
5847,  2.  6065,  2.  6206,  1  α'.  ’Α σκητικαϊ  διατάξεις  1305,  2. 
1587,  5  ιδ'.  Ασπασμό*  πρό*  ό'σιον  Έφραίμ  5962,  10.  Γνώμαι 
4450,  12.  4502,  32.  Διάλογο*  μετά  Γρηγορίου  θεολόγου 
578,  13.  1714,  11.  2966,  7.  3749,  4.  3808,  19.  4596,  5. 
4871,  68.  5596  σημ.  Γρηγορίου  Νύσση*  4596,  5.  Ε φραίμ 
4596,  5.  4596,  10.  Ίουλιανου  4596,  6.  Ο ϋάλεντος  4596,  7. 
Αιάταξις  περί  μυστηρίων  6078,  2.  Διδασκαλία  πρό*  μονα¬ 
χούς  4502,  48.  4925,  6.  Εί  χρή  τιμήν  έπιζητείν  3812,  13  ι'. 
Εί*  ’Α νάληψιν  1323,  34.  1565,  2.  Εί*  βάπτισμα  2,  46. 
567,  18.  1037,  48  σημ.  1342,  8.  2777,  6.  3589  ιθ’ .  4146,  26. 
4501,  101.  4708  β'.  4712,  2  γ'.  4780  ιδ'.  4786  £'.  4797  κ'. 
4798,  5.  5807,  12.  6097,  3  β'.  Εί*  Βαρλαάμ  μάρτυρα  1140, 

5.  1312,  36.  2412,  3.  2942,  1  α'.  3589  ιΓ'.  3885,  3.  4225, 
10.  4786  ια'.  6100,  3  δ'.  6151,  6.  6206,  3  α'.  Εί* 
Γορδίου  μαρτύρων  1140,  5.  1319,  8.  1852,  1.  2942,  1  β’. 
3589  ιδ'.  4708  α'.  4786  ιβ’.  Εί*  Γρηγόριον  θεολόγον  5679, 
13.  Εί*  'Εξα ήμερον  17.  548,  1.  776,  1.  1080,  1.  1748,  3. 
2407.  2788,  3.  3073,  1.  3589  α'.  3606,  1.  3859  ιδ'.  4306  8 
(έξήχ.).  4455,  1.  Εί*  Ήσμίαν  ερμηνεία  716,  7.  718.  913,  6. 
930.  1805  φ.  160  α.  2746.  4417,  10.  4627,  49.  4689,  2. 
6270,  6.  Εί*  Ίουλίτταν  μάρτυρα  570  σ.  146.  3086,  1  ιθ' . 
3801,  1  ίΓ' .  4790*  2  δ'.  Εί*  Ίωάννου  Εύαγγελίου  αρχήν 
3589  κα'.  Εί*  Κυριακήν  αγίαν  1755,  4.  Εί*  Μ ακκαβαίους 
4712,  2  δ'.  4790,  2  ζ~’ .  Εί*  μάρτυρας  μ  έν  Σεβαστείς  464, 
1.  554,  2.  1140,  5.  3589  η'.  4774,  8.  4786  ιγ'.  4797  κζ’. 
5698,  24.  5708,  17.  6100,  3  γ'.  6384,  6.  Εί*  παράδεισον 
5462,  9.  Εί*  Παροιμιών  αρχήν  3589  η'.  4476,  4  η'.  4786  ζ~'. 


494 


Π1ΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


6248,  6.  Βί?  Τεσσαρακοστήν  3652.  ΕΪ5  τό  Ανθρώπου 
πλουσίου  εύφύρησεν  ή  χώρα  3589  θ' .  ΕΖϊ  τό  Έν  αρχή  ήν  ό 
λόγο$  4476,  4  ιΓ'.  ΕΖ$  τό  Ιδού  οΰτος  κεΐται  4310,  37  γ'. 
Είϊ  τό  Καθελώ  232,  2  (έξήγ.).  1319,  18.  1335,  3.  2126,  2 
(καθ.).  3086,  1  ιΓ'.  3676  ί .  4319,  1  α'.  4320,  5  β'.  4480,  2 
β'  (έξήγ·)·  4786  Ί  ■  4825,  1.  5491,  5  β' .  6051,  13  β'.  6205, 
6.  6206,  1  γ'.  ΕΖϊ  τό  κατά  Ίωάννην  5428,  2  β' .  ΈΙς  τό 
κατά  Λουκάν  4491  στ\μ.  Είϊ  τό  Πάί  ό  άποκτείνας  Κάίν 
4310,  37  β' .  Εί$  τό  ΙΙοσαχώϊ  τό  δι’  ού  570  σ.  171.  Έίς  τό 
Πρόϊεχε  σεαυτιρ  16,  3.  89,  20.  232,  2  (έξήγ.).  652,  7.  779, 

2.  947,  8.  1323,  7.  1335,  8.  1448,  11.  1575,  9  γ'.  1587, 
5  α'.  2075,  2.  2126,  3.  2382,  3.  2743,  42.  2782,  13.  2943, 

3.  3086,  1  ιε'.  3589  δ'.  3685,  11.  3801  δ'.  3874,  3  β'. 

4244,  4.  4310,  37.  4320,  5  γ'  (έξήγ.).  4372,  4.  4476,  4  ιβ'. 
4790,  2  β'.  5491,  5  7'·  5807,  33.  6051,  13  γ'.  6097,  3  α'. 

6100,  3  α'.  6206,  3  δ'.  6291,  3.  6609  (έξήγ.).  Εις  τό  Τί 

πράττων  Χριστιανοί  κληρονομήσει  2127,  4.  Είί  τό  υπόλοιπον 
1587,  5  δ'.  ΕΖί  Φώτα  4712,  2  β' .  Εί$  Χρίστου  γ έννησιν  2, 
41.  448,  1.  567,  14,  17.  1140,  5.  1323,  7.  2752,  10.  2777, 

4.  3589  ιη' .  4488,  5.  4712,  2  α'.  4729,  4.  4780  ιγ'.  4797  ιθ' . 

5428,  3  δ'.  5708,  38.  6057,  7.  Εί!  Ψαλμούς  4  α'.  16,  2,  6. 

552.  570  σ.  1,  24,  43.  873.  2086  σημ.  2287,  3.  2743,  41. 
3086,  1  γ'— ιδ'.  3197  α'.  3589  β' .  3594  δ'.  3606,  2.  3648 
σΐ7ίί·  3758,  20  σημ.  3801,  1  α'.  3874,  7.  4372,  2.  4476,  4  α'. 
4476,  4  δ'  ε'.  4717.  5062,  5.  5428,  21.  5561.  6204,  3  α' 
{έξήγ.).  6562,  7.  Ίδε  Κεραμέας  Δανιήλ.  ΈκλογαΖ  3741, 

5.  3766,  23.  3803,  7.  Έξοδον  ερμηνεία  4508,  79  γ'. 

ΈξορκισμοΖ  770,  5.  772,  11.  970,  5.  998,  2.  1228,  2.  4447 
σημ.  γ'.  4852,  13.  5024,  2.  5039,  4.  5057,  ο.  5885,  4. 
Επισκόπου  ώίτε  μή  χειροτονεΐν  επί  χρήμασι  3654,  16.  4417, 
11.  ΈπιστολαΖ  509,  8.  946,  7.  1913  σημ.  2551.  2782,  23. 
2942,  1  Γ— οΓ '.  3197  γ'.  4501,  12,  17.  4285.  17.  4314,  10. 
4475,  1,  2  α',  γ'.  ’Ίδε  Κεραμέωξ  Δανιήλ.  Επιτίμια.  ’Ίδε 
Ίωάννου  Κωνσταντινουττόλεωβ  Νηστευτοΰ.  ' Ερμηνεύματα 
Τραφής  5779,  1.  Ερωταποκρίσεις  (ερωτήσεις)  960,  9.  1342, 
2,  10,  14,  16,  18.  4055,  24  (πρό?  Τρηγόριον  θεολόγον).  5596 
σημ.  6032,  2.  Εύχαί  618,  5.  653,  3.  1110  σημ.  1228,  2. 
3912.  3.  4655,  17.  4852,  13.  Ηθικά  89,  21  ( έπίλογος ). 
1342,  11.  1587,  5  ιη'  (επίλογος).  5062,  8.  Ή<?ικό$  λόγοϊ. 
’Ίδε  Συμεών  μεταφραστοΰ.  θεογνωσία  4502,  103  γ'. 

’  Ιουλιανιρ  5452,  6.  Ιοτορία  μυσταγωγική  4871,  46.  5026, 

11.  Καισαρεΰσι  περί  ύποχωρήσεως  1576,  2.  Κανόνεϊ  (νομ.). 
(έπιτίμια)  176,  2.  184,  3.  628.  630,  3.  636,  5.  716,  15. 
804,  4.  1622,  2.  2716,  4.  2974,  1.  3720  δ'.  3758  6  β' ,  28. 
3978,  43.  4196,  7  σημ.  4420,  1.  4435,  2,  7.  4437.  4441. 
4442,  2.  4443,  2-  4445.  4447.  4640,  12.  4817,  39.  4862, 

12.  5496  γ'.  5822,  1.  5824,  2.  6029.  31.  "Γδε  Ίωάννου 

Κωνσταντινουπόλεω$  Νηεττευτοΰ.  Κατά  ’Α ρειανών  3718 
(καί  Ιουδαίων)  4502,  100  β' .  Κατά  Εβραίων  3701,  18. 
4501,  122.  Κατά  μεθυόντων  232,  2.  (έξήγ.)  652,  9.  947. 
1583,  3  (έξήγ.).  1586,  1  β'  (έξήγ.).  2126,  6  (καθ.).  2936,  10. 
3589  ια'.  3605  κη  .  3664,  5.  4244,  6  β’ .  4786  η  .  5807,  36. 
Κατά  όργιξομένων  232,  2  (έξήγ.).  652,  11.  1013,  5.  2382,  2. 
3589  ιβ' ,  4263,  2  β' .  4320,  5  α'  (έξήγ.).  4321,  2.  4480,  2  α' 
(έξήγ.).  4619,  1.  4786  α'.  5419,  5  α'.  6051,  13  α'.  6052,  3. 
6100,  3  β' .  6153,  1.  6195,  5.  6206,  3  β' .  Κατά  πίστεως  εις 
πάπαν  ρητά  5439,  24.  Κατά  Σα/3 ελλιανών  3589  κβ' .  4476, 
4  θ'.  4533,  6  γ'.  Κατά  τοκιξύντων  3086,  1  β' .  Κεφάλαια 
1268,  13.  2728.  λειτουργία  60,  2.  78.  116,  1.  120,  3.  236, 
2.  238,  2.  343,  2.  486,  2.  490,  2.  502.  506,  1.  518,  2. 
604,  2.  605,  2.  608,  2.  617,  1.  625,  2.  761,  7.  864.  983,  1. 
984,  1.  988,  1.  990,  1.  1097.  1099.  1100.  1178,  2.  1188,  2. 
1207,  2.  1219,  2.  1342,  21.  1434.  1435,  1.  1436.  1437. 
1439,  2.  1441,  2.  1638,  2.  1673,  2.  1676,  2.  1684,  2.  1687, 
2.  1701,  2.  1712,  2.  1818.  1819.  1928,  3.  1930,  2.  1969,  2. 
1971,  2.  1972,  3.  1973,  2.  1981,  2.  2045.  2172,  7.  2173,  2. 

2176,  2.  2177,  2.  2217,  2.  2221,  2.  2223,  3.  2230,  3.  2270, 

4.  2338,  2.  2418,  2.  2485,  2.  2599.  2600.  2611.  2882,  2. 
2918,  2.  2919,  2.  2921,  3.  2922,  2.  2923,  3.  2925,  2.  2926, 
2.  2927,  2.  2930,  2.  2932,  2.  2933,  2.  3634.  3636.  3640. 
3642.  3798,  9,  10.  3915,  2.  4003,  2.  4004,  4.  4022,  1,  3. 
4027,  4.  4049,  3.  4072,  2.  4073,  2.  4074,  2.  4075,  2.  4077, 
2.  4079,  2.  4081,  2.  4083,  2.  4084,  2.  4085,  2.  4086,  2. 
4087.  4088,  2.  4089,  2.  4090,  2.  4091,  2.  4094,  1.  4096. 
4449,  121.  4493.  4521,  3.  4602,  3.  4648,  2.  4792,  3.  4976, 
2.  4979.  4992,  2.  5037,  2.  5071.  5117,  4.  5465,  2.  5466,  3. 

5471,  2.  6523,  2.  6524,  2.  6808,  2.  5809,  2.  5837,  3.  5859, 

2.  5860,  3.  5861,  2.  5925.  5926,  2.  5927.  5929,  2.  5941,  2. 


5942,  2.  5943,  2.  5944,  2.  5946,  2.  5947,  2.  5948,  2.  5949, 

2.  5950,  4.  5955,  2.  6966,  2.  6230,  2.  6231,  2.  6605,  2. 
’Ίδε  Ιακώβου  πρωτοψάλτου.  Λόγοι  (όμιλίαι)  465,  7.  509, 

3.  779,  3.  885.  1123.  1124.  1314.  1508,  4.  1566,  4.  1575, 
9  α.  1847.  5.  1848.  1.  2007,  2.  2427,  1(5.  2683.  2942,  ΙΓ'. 
3076,  1.  3078,  7.  3086,  1  α'.  3097,  1.  3108,  3.  3109,  2. 
3117.  3197  β'.  3263,  4.  3281,  1.  4321,  2.  4595.  4711. 
4800,  5.  5462,  8.  5561.  5562.  5605.  5711,  36.  6065,  1. 
6084,  1.  ’Ίδε  Διονυσίου  Στουδίτου,  Συμεών  λογοθέτου. 
ασκητικοί  150,  2.  1587,  5  κ' .  4178,  4.  4613,  22.  5711,  38 
Λόγων  έκλογή  2550.  3083,  18.  3164.  3266  Γ'.  5676.  6029, 
31.  Ομιλία  έν  Αακίξοις  3589  ι’ς' .  4786  ιδ'.  έν  λιμιρ  καί 
ανχμιρ  3589  κδ'.  4786  ε'.  "Οροι  κατ’  έπιτομήν  3697,  38. 
"Οτι  ούκ  αίτιος  των  κακών  ό  θεόϊ  652,  6.  1448,  10.  1575, 
9  β'.  3589  Γ·  3874,  3  γ'.  4476,  4  ι'.  4790,  2  ε'.  Παιδα- 
γωγίαι  πρός  μαθητάς  λιβανιού  3816,  46.  Παραβολή  4925, 
16.  Παραγγελία  ( νουθεσία )  πρός  ιερέα  636,  21.  1587,  5  ιθ'. 
2047,  3.  4196,  4.  4439  σημ.  Παρεκβολαί  άναγκαΐαι  1105,  2. 
Περί  αγγέλων  4508,  155.  Περί  άποταγής  βίου  1587,  5  ιγ' 
(έξήγ·)·  6206,  1  β' .  Περί  άρρενος  καί  θήλεος  3701,  38. 
Περί  άσκήσεως  89,  7.  3083,  5  α'.  3589  ε'.  3685,  12.  3766, 
29.  3792,  11  (πρός  Τρηγόριον  θεολόγον)  3801  ε'.  Περί 
βρωμάτων  διαφοράς  6277,  20.  ΠερΖ  διαφοράς  ουσίας  καί 
ύπ οστάσεως  πρός  Τρηγόριον  Χύσσης  6042,  7.  ΠερΖ  γλώσσης 
έγκρατείας  4871,  50.  ΠερΖ  εικόνων  2305,  2.  ΠερΖ  ευχα¬ 
ριστίας  570  σ.  127.  1335,  9.  1575,  9.  3086,  1  ιη'.  4476,  4 
ια'.  4790,  2  γ'.  ΙΙερΖ  θεοΰ  κριμάτων  3784,  4.  4613,  4. 
4770,  5.  Περί  κοινοβιατών  101,  15.  Περί  κοσμοποιίας  4508, 
154,  156.  ΙΙερί  κρίσεως  μελλούσης  450,  29.  ΠερΖ  Μάρθας 
καί  Μαρίας  4706,  10.  ΙΙερΖ  μετάνοιας  570  σ.  100.  3808, 
121.  ΠερΖ  μοναχικής  πολιτείας  338,  1.  582,  3.  1865,  4. 
3666,  41.  3803,  10.  ΠερΖ  μοναχών  801.  περί  νηστείας  16, 
7.  670  σ.  69.  1335,  10,  11.  2777,  10.  2942,  1  γ'  δ'.  3094, 
2.  3589  γ'.  3765,  17.  3801,  1  β'  γ'.  4146,  23.  4712,  18. 
4790,  2  α'.  4797  με  .  5593,  6,  7.  5807,  17  α'  β' .  6204,  3  β' 
(έξήγ.).  Περί  παίδων  αγωγής  234,  2.  Περί  οργής  1587,  5 
β' .  Περί  παρθενίας  1948,  ο.  ’Ίδε  Μαξίμου  ίερέω5.  Περί 
παρθένου  έκπεσούσης  εις  γάμον  4  κθ’ .  ΠερΖ  πίστεως  1342,  4. 
1587,  5  ιξ'.  3589  κ' .  3599,  15.  4476,  4  ιε'.  6428,  2  α'. 

5431,  2.  5432,  6.  ΠερΖ  πλουτούντων  16,  4.  Περί  Πνεύ- 
ματος  αγίου  548,  2,  3.  1805,  1  φ.  227  α'.  3654,  17,  18. 
4412,  10  α'  β'.  4476,  4  ιγ'.  4501,  22.  4786  ι'.  5428,  2  γ'. 

5432,  6.  6277,  21.  ΠερΖ  πολυπραγμοσύνης  6151,  7.  Περί 

προνοίας  450,  26.  Περί  προςευχής  καί  προςοχής  3083,  5  β' . 
Περί  συμφωνίας  1342,  1.  Περί  ταπεινοφροσύνης  570  σ.  113. 
3589  κΓ'.  3728,  18.  3812,  13  η  .  4786  ιε'.  5561.  Περί 
τελείας  αρετής  2127,  5.  Περί  Τεσσαρακοστών  3781,  6. 
Περί  τιμής  γονέων  450,  28.  ΠερΖ  του  καθυπουργείν  τούς 
μυστ ηρίοις  3798,  16.  Περί  τοΰ  μή  προσηλώσθαι  τοΐς  βιω- 
τικο'ις  652,  8.  647,  9.  3589  κε'.  4319,  1  β’ .  4786  ιΓ'.  Περί 
τοΰ  μή  χειροτονεΐν  έπί  χρήμασι  1805,  1  φ.  226  α.  Περί 
υπερήφανου  3812,  13  δ'.  Περί  φθόνον  1587,  5  γ'.  2942,  1 
ε'.  3589  ιγ'.  3874,  3  α'.  4310,  37  δ'.  4476,  4  ιδ'.  4786  β' . 
Περί  φωτός  Μ εταμορφώσεως  5439,  139.  ΠερΖ  ψυχής  450, 
27.  Π ροοίμιον  παροιμιών  3697,  10.  Πρόϊ  Άμφιλόχιον 

Ίκονίου  1805  φ.  198  α,  220  α.  2970,  7.  3654,  10—13.  4412, 
7,  8.  4422,  23  α'— δ'.  4423,  20—23.  4449,  87.  4474,  3. 
4533,  6  α'  β' .  5647,  8.  6277,  22.  Πρόϊ  Τρηγόριον  θεό- 
λόγον  4251,  14.  6204,  3  γ'  (έξήγ.).  περί  Ιερέων  3251,  1, 
23.  3263,  12.  5045,  2.  περί  τής  κατ’  έρημίαν  διαγωγής 
4880,  8.  4885,  35.  Πρό?  Τρηγόριον  μοναχόν  738,  1.  782,  4. 
Πρόϊ  Τρηγόριον  Χύσσης  4502,  100  γ'.  Πρόϊ  Τρηγόριον 
πρεσβύτερον  ώςτε  χωρισθήναι  τοΰ  συνοίκου  γυναίου  1805 
φ.  223  β.  3654,  14.  4423,  24.  Πρ05  Διόδωρον  Ταρσού 
1805,  1  φ.  220  α.  4422,  23  ε'.  Πρόϊ  Καισάριον  περί 
αγίας  κοινωνίας  4423,  35.  Πρ05  Αητύϊον  4851,  1.  ’Ίδε 
Νεοφύτου  Πελοποννησίου.  Πρόϊ  μονάξοντα  έκπεσόντα 
574.  11.  4476,  4  β’.  4482,  2  (έξήγ.).  Πρ05  μονάξουσαν 
έκπεσοΰσαν  4508,  79  β' .  Πρόϊ  Νεοκαισαρεΐϊ  5439,  23. 
Πρό?  νέουϊ  232,  2  (έξήγ.).  1148,  9.  1173,  2.  1586,  1  α' 
(έξήγ.).  2126,5  (καθ.).  2287,  4.  2382,  1.  2416,  3.  2936,9. 
2937  α'.  3589  κγ' .  3885,  5.  4244,  6  α'.  4263,  2  α'.  4265,  5. 
4319,  1  γ'.  6060,  2.  6052,  5.  6100,  3  δ'.  Πρό?  Χικοπολίτας 
3654,  27.  3655,  3.  Πρόϊ  ’Όπτιμον  3749,  12.  4797  κδ'. 
Πρός  πλουτοΰντας  16,  5.  3086,  1  ιζ' .  3589  ι'.  4786  δ  . 
Πρδ$  Σιμπλικίαν  4476,  4  Γ'.  Πρό$  συκοφαντοΰντας  4476,  4 
ζ' .  4533,  6  δ'.  Πρόϊ  τούς  έν  Ταλλίμ  καί  Ίταλίμ  έπισκόπους 
4508,  79  α'.  Πρόϊ  τούς  ύφ’  εαυτόν  έπισκόπους  4422,  23  Γ'. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


495 


Πρδ;  Χίλωνα  4476,  4  γ'.  4706,  22  β' .  6204,  3  δ'  (έξήχ.). 
Πώ;  βαπτίζεταί  τι ς  4706,  22  α'.  Πώ;  -γνωρίζεται,  ό  υπερή¬ 
φανος  3812,  13  θ'.  Πώ;  δει  διάχειν  έν  κοινοβίιρ  101,  15. 
3826,  20.  Πώϊ  δεΐ  κοσμεισθαι  τδν  μοναχόν  89,  7.  1306,  1. 
3589  ιθ’.  "Ιδε  Διονυσίου  Στουδίτου.  Τί;  ΰφηλόφρων  καί 
τις  άλαζών  4606,  21.  'Τποτύπωσι;  άσκήσεω;  1687,  5  ιζ~'. 
4884,  8.  Φιλοκαλία  4508,  137.  Χωρεπισκόποις  1805,  1  φ. 
224  β.  3664,  15.  4640,  26.  Χωρία  κατ’  ’Ακινδυνιανών 
3728,  2  σημ.— ά κολουθία  4512,  8  Γ'.  5988,  1.  5997,  21. 
5998,  3.  6360,  13.  6390,  1  ε'.  βίος  1601,  4.  έπί  Π έτριρ 
άδελφφ  4596,  11.  μετ’  άρχοντίσσ της  4596,  12.  διάταξι; 
ίερουρ-γίας  1981,  2.  διήγησι;  2788,  21.  έχκώμιον  2772,  3. 
3682,  24.  Ίδε  Γρηγορίου  Νύσσης,  Έφραιμ  Σύρου,  έπί· 
χραμμα.  Ίδε  Γρηγορίου  Θεολόγου,  επιτάφιος  3808,  31 — 
33.  ήσυχαστήριον  4953.  θαύματα  751,  5.  1594,  8.  2788, 
16.  3765,  26.  Ίδε  Άμφιλοχίου  Ίκονίου.  κανών.  ’Ίδε 

Κάππου.  λόγο;  3682,  24.  ’Ίδε  καί  Αναστασίου  Άντιο- 
χείας,  Βουλησμά  Δωροθέου,  Γεωργίου  ρήτορος,  Γρηγορίου 
Νύσσης,  Ιακώβου  πρωτοψάλτου,  Ιεραρχών,  Ίουλιανοΰ 
παραβάτου,  Κεραμε'ως  Δανιήλ,  Νεοφύτου  Πελοποννησίου, 
Σουίδα,  Συμεών  μεταφραστοΰ  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Βασίλειο;.. 

Βασιλείου  νέου  ση  μειοφύρου  βίος.  Ίδε  Ιακώβου  Αγιο¬ 
ρείτου. 

Βασιλείου  όσιου  καί  θεοδώρας  βίος  3827.  θαύματα  2057,  13. 
Βασιλείου  πατριάρχου  Διήγησι;  επιστολών  946,  7. 
Βασιλείου  π ρεσβυτέρου  έν  Άχκύρμ  μαρτύρων  3679,  1  ιη'  . 
Βασιλείου  Σωλευκείας  Έχκώμιον  Ααβίδ  1319,  7.  Εί;  αγία 
νήπια  2,  43.  2752,  18.  2772,  2.  Εί;  Άδάμ  6097,  2.  6100, 
2  β' .  Εί;  Άνάληψιν  1037,  28.  3664,  19.  Εί;  Θεοτόκον 
2762,  14.  Εί;  Κ οριακήν  νέαν  3605  λδ'.  3664,  11.  Εί; 
Αάζαρον  2772,  10.  Εί;  Μ εταμόρφωσιν  2743,  35.  Εί;  τό 
’Εν  αρχή  έποίησε  651,  14.  2126,  1  (καδ.).  6051,  12.  6052,  4. 
6100,  2*  α'.  6206,  4.  6291,  2.  Εί;  τό  Ιδού  άναβαίνομεν 
2751,  22.  Εί;  τό  Ο ϋτω  δέ  εις εληλύθει  2772,  11.  Εί;  Φαρι¬ 
σαίον  καί  τελώνην  4146,  6.  Εί;  χωλόν  3664,  13.  Λόγοι. 
Ίδε  Κεραμέως  Δανιήλ.  Περί  Ιωσήφ  4789,  23  σημ. 
Βασιλείου.  Ίδε  Χατζή  Κυριάκου. 

Βασιλεΐ;  αρχιερείς  πάτριον  λέχεσθαι  5437,  59.  Ασσυριών 
4406,  62.  4449,  177.  4502,  154.  Βυ(αντίνων  27  σημ.  492, 
7  (μέχρις  Ανδρονίκου  Παλαιολόγου)  3293,  31.  4469,  2  σημ. 
4522,  13.  4851,  29.  Ελλήνων  4406,  63.  4449,  177.  4502, 
154.  έπ τα.  πρώτοι  627,  31.  Ιουδαίων  492,  6.  4406,  61. 
4449,  177.  4502,  154.  μετά  Μιχαήλ  Παλαιολόγου  3758,  42. 
Όθωμανών  5710,  5.  όλης  τής  οικουμένης  (χνίί)  4407,  2. 
’Ρωμαίων  3293,  7.  4406,  64.  4449,  177.  4502,  154.  4851,  28. 
'Ρώσων  5710,  23.  Χριστιανών  4406,  65.  4502,  154. — 
Βασιλέων  "Αποφθέγματα  3323,  10  α'. — κατάλοχος  2972,  2. 
3293,  31.  5777,  7.  ’Ίδε  ^ανθοττουλου  Νικηφόρου,  χειροτο- 
νία  3293, 15.  ΊδεΈπι στολών  τύποι,  Ίστορίαι,  Αάρνακες, 
^ανθοιτούλου  Νικηφόρου,  Τούρκων. 

Βασιλειών  βίβλος  3797,  32.  4135,  2.  4417,  8,  9.  4502,  4. 
λέξεις  4212,  25. 

Βασιλε'ως  Άμασείας  Αποσπάσματα  4720,  27 — έχκώμιον  3679, 
1.  ’Ίδε  Άστερίου  Άμασείας.  μαρτύρων  554,  11.  3677  ι'. 
Βασιλόω;  πένητος  στίχοι  ( χρησμοί )  578,  27.  πτωχού  καί 
έκλεκτοΰ  έν  Βυ^αντίδι  πέρι  5711,  129. 

Βασιλικής.  ’Ίδε  Ίουλιανοΰ. 

Βασιλικών  σύνοφις  3295  σημ.  τίτλοι  5658,  10. 

Βασιλίσκου  μαρτύρων  3666,  10. 

Βασιλίσση;  αγία;  μαρτύρων  1087,  12. 

Βασιλοπούλου  Αλεξάνδρου  Ζακυνθίου  Έπιστολαί  καί  Επι¬ 
γράμματα  5775,  9. 

Βασιλοττουλου  Μτταλάνου  ’  Αριθμητική  2304. 

Βάσσα;  καί  υιών  μαρτύρων  3700  λγ  . 

Βατο7τεδίου  άθλησάντων  έχκώμιον  6238,  8.  πατέρες  διαλάμ- 
ψαντες  έν  ασκήσει  5667  σημ-  πέρι  2427.  3327,  5.  3336,  9. 
3794,  9.  4467,  3.  5711,  4.  6788,  60.  5789,  52.  προηγού¬ 
μενος  Ααμασκηνός  (1764)  5676.  Συμεών  4443.  φόνος  άγά 
(1761)  6209  σημ. 

Βάτου  μονή.  ’Ίδε  Θεοτόκου. 

Βαϋμάίστε'ρου  Φρειδερίκου  Χριστιανού  Μεταφυσική.  ’Ίδε 
Δαρβάρεως. 

Βεβράναι  3451,  2  σημ. 

Βέκκου  λόχος  927,  1.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Κυπρίου,  Παλαμά 
Γρηγορίου. 

Βελεγράδων  βιβλιοχράφος.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ. 
Νεκτάριος  ιερομόναχος. 


Βεληπ ασιάς  949  σημ. 

Βελισαρίου  ττρωτοσυγκε'λλου  Σεληνοδρόμιον  6009,  7. 

Βενδιδιανοΰ  βίος  4713,  6. 

Βενεδίκτου  βίος.  Ίδε  Γρηγορίου  Διαλόγου. 

Βενεδίκτου  *  Ρώσου.  "Ιδε  Σιμιακοΰ. 

Βενεδίκτου.  "Ιδε  Τζαγκαρόλου. 

Βενετίας  κτίσις  336,  4.  καί  κατακτήσεις  3300,  5.  χρονικά 
σημειώματα  3293,  37. 

Βενιαμίν  Μολδαβίας  Κυρίλλιρ  Κωνσταντινουπόλεω;  Γ'  6029, 
2,  3.  ’Ίδε  Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως  5" . 

Βερονε'ζη  Δονάτου  Πρόλογο;  Έκδόσεω;  ’Ο ρθοδόξου  πίστεως 
Ίωάννου  Δαμασκηνού  1348  σημ. 

Βερροίας  βιβλωχράφοι.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ. 
Αγάπιο;  ιερομόναχος,  Σωφρόνιος  ιερομόναχος,  Χα- 
τξημανώλης.  επίσκοπος  Ιωακείμ  4739,  7  λγ'.  σκήτη 
1847,  2. 

Βερροίας  μητροπολίτου  αδήλου  Όμιλίαι  586. 

Βερροίας  σακελλίου.  ’Ίδε  Κωμανίτζη. 

Βε'στου  Κωνσταντίνου.  "Ιδε  Γρανάτου. 

Βηλαρά  Ίωάννου  Πουλάκι  ξένο  1894,  3. 

Β  η  ματαρίσ  σης  Θεοτόκου  εις  εικόνα  κανών  5997,  10.  στίχοι 
5997,  15,  17. 

Β ηρυτοΰ  θαύμα  Χρίστου  465,  9.  1335,  13.  ’Ίδε  Αθανασίου 
Άλεξανδρείας. 

Βησσαρίωνος  ακολουθία  6790,  15. 

Βησσαρίωνος  Γεμιστιρ  περί  αυθυποστάτων  4508,  145.  "Ιδε 
Πλήθωνος. 

Βησσαρίωνος  άββά  Περί  του  μη  ’έχειν  αί  μονάξουσαι  προάστειον 
3758,  13. 

Βησσαρίωνος  εξ  Ίωαννίνων  Έξήγησι;  εις  έξαποστειλάρια 
4323,  2.  εωθινά  4323,  3. 

Βησσαρίωνος  Θεσσαλοΰ  Π ροοίμιονείς  ΣύναφινΚαινής  Αιαθήκης 
564  σημ. 

Βιβλία.  ’Ίδε  “Εντυπα. — Βιβλίων  φραχκικών  καί  τουρκικών 
τρόπος  άναχνώσεως  2319.  χειροχ ράφων  υπό  Διονυσίου 
ίερομονάχου  (1514 — 1534)  κατάλογο;  4512.  κατάλογο;  4701 
σημ.  4713,  3  σημ.  5400,  6.  6562,  8  σημ. 

Βιβλιαρίδιον  ( βιβλαρίδιον )  1738  σημ.  2895.  3261,  15  σημ, 
4219. 

Β ιβλιδ άριον  3762  σημ. 

Β ιβλιδόπουλον  5580,  3  σημ. 

Βιβλιοδέτης  3099  σημ. 

Βιβλιοθή και.  ’Ίδε  Αλεξάνδρειάς,  Μόσχα;. 

ΒιβλογενΕσεω;  ονόματα  3820,  5. 

Β  ιβλοπαν  σύλλε  κτος  άνθολοχία  =  Οοάβχ  πιϊδΟΘΙΙαηβαδ 

3714,  2. 

Βιγιλίου  ' Ρώμης  Πρό;  Εύτύχιον  Κωνσταντινουπόλεω;  4501, 
107,  109. 

Βίγλα  έν'Αχίιρ  "Ορε ι  μεγάλη  3125  σημ.  τόπος  έρημος  6193. 

Βι^ύη;  Μακάριο;  4506,  3  σημ.  "Ιδε  Σαμακόβι. 

Βικεντίου  μνήμη  6003,  9. 

Βικεντίου.  ’Ίδε  Δαμωδού. 

Β ίκτωρος  βίος.  ’Ίδε  Φωτεινής. 

Βίκτωρο;  "Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491  σημ. 

Βιλλαρά  Νικολάου  Περί  Άμφιλοχίων  Φωτίου  3234,  1. 

Βίοι.  Ίδε  ’Α  βερκίου  Ίεραπόλεως,  Άβίβου,  'Α  βραάμ 
πατριάρχου,  ' Αβ ραμιού  οσίου,  Άχάθωνος  έρημοπο- 
λίτου,  ’ Αχάθωνος  Ρώμη;,  Αγαπίου,  'Αγίων,  'Αγίων 
έν  Ιταλία,  Αθανασίας,  Άθ  ανασίου  Αθωνίτου,  Αθ α¬ 
ν  ασίου’  Αλεξανδ  ρείας,’  Αθ  ανασίου  κοινοβιάρχου,  Αθα¬ 
νασίου  Κωνσταντινουπόλεως  Α',  Άθ  αν  ασίου  Με¬ 
τεώρων,  Αικατερίνης  μάρτνρος,  Αισώπου,  Ακακίου 
Καυσοκα  λυβίτου,  Αλεξάνδρου  (Αλεξίου)  Νευαίου, 
Αλεξάνδρου  πατριάρχου,  Αλεξίου  άνθ ρώπου  θεοΰ, 
Αλεξίου  όσιου,  Άλυπίου  όσιου,  Αμβροσίου  Μεδι- 
ολάνων,  Αμφιλοχίαν  Ίκονίου,  Άνανίου,  Αναργύρων, 
Αναστασία;  ’Ρωμαία;,  Αναστασίου  εύνούχου,  Ανα¬ 
στασίου  Τίέρσου,  Άνατολίου  Κωνσταντινουπόλεως, 
Άνδρέου  Καισαρείας,  Άνδρέου  Κρήτης,  Άνδρέου 
σάλου,  ’ Ανδ ρονίκου  άρχυροπ ράτου,  Άνδ ρονίκου  μάρ¬ 
τυρας,  Άνθιμου  Νικομήδειας,  Άνθιμου  όσιου,  Άνθού- 
σης,  ’Άννης  αγία;,  Αντωνίου  αγίου,  Αντωνίου  νεο- 
μάρτυρος,  Αντωνίου  'Ρώσου,  Αργυρή;,  Άρκαδίου 
μάρτνρος,  Αρσενίου  μεγάλου,  Αρτεμίου  μεχαλομάρ- 
τυρος,  Άσενέθ,  Αυγουστίνου  Ίππώνος,  Αυξεντίου 
μάρτυρας,  Αυξεντίου  όσιου,  Άχα ιμενίδου,  Αχίλλειου 
Ααρίσης,  Βάκχου  μάρτυ ρος,  Βαρβάρας,  Βαρνάβα  του 
έξ  Αθηνών,  Βασιλείου  Εδέσσης,  Βασιλείου  Καισα- 


496 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


ρεία*,  Βασίλειον  μεγάλου,  Βασιλείου  νέου,  Βασιλείου 
όσιου,  Β ενδιδιανοΰ,  Β ενεδίκτου,  Β ίκτωρο!  υίοΰ  Φωτει¬ 
νή!,  Βλαδίμηρον,  Βλασίου  Σεβάστεια!,  Γαλακτίωνο!, 
Γε ρασίμου  άν  αχω  ρητού,  Τερβασίον,  Γερμανού  Κων- 
σταντινουπόλεω!,  Γεωργίου  άγιου,  Γεωργίου  Ίβήρων 
κτίτορο!,  Γολινδούχ  (Μαρία*),  Γουρίου,  Γ  ρηγορίου 
Ακραγαντίνων ,  Γ  ρηγορίου  Αρμενία!,  Γ  ρηγ  ο  ρίου  Δε- 
καπολίτου,  Γ  ρηγ  ορίου  Αι  αλόγ  ου,  Γ  ρηγορίου  θεολόγου, 
Γρηγορίου  Θεσσαλονίκη!  ΓΙαλαμά,  Γ  ρηγορίου  Ν  εοκαι- 
σαρεί  α*,  Γ  ρηγορίου  Σι  ναΐτου,  Γ  ρηγορίου  Ταφάρων,  Δα¬ 
βίδ  του  έν  Θεσσαλονίκη,  Δαμ ιανοΰ  νέου,  Δανιήλ  σκη- 
τιώτου,  Αανιηλ  στυλίτου,  Αημητρίου  άγιου,  Διονυσίου 
ΑΙγίνη!,  Διονυσίου  ίερομονάχου,  Αίου,  Ε Ιρήνη!  άγια!, 
Ειρήνη!  όσια!,  Έπ  ιμάχου,  Επιστήμη!,  Έπιφανίου 
Κύπρου,  Έρμύλου,  Ευαγγελιστών,  Ε ύαγρίου  άγιου, 
Ευγενία!,  Εϋγ ενίου  άγιου,  Εΰγ ενίου  όσιου,  Ευγενίου 
( σύν  Ε ύστ  ρατίιρ),  Εϋγ ράφου,  Ευδοκία!  Σαμαρείτιδο!, 
Εύδοκίμου,  Εύθυμίου  άγιου,  Ευθυμίου  Θεσσαλονίκη!, 
Ευθυμίου  ’Ίβηρο!,  Ευθυμίου  νέου,  Εύλαμπίου,  Εύλο- 
γίου  λατόμου,  Εύπ  ραξία!,  Εϋσεβία!  (Ξένη!),  Ευστα¬ 
θίου  ( σύν  θεοπίστη),  Εύστ ρατίου  μάρτυρο!,  Εύφη- 
μιανοΰ,  Ευφροσύνη!  όσια!,  Ευφροσύνου  μαγείρου, 
Έφραίμ  Σύρου,  Ζ ωσιμά  άββά,  θεοδοσία!  όσιομάρ- 
τυρο!,  Θεοδοσίου  κοινοβιάρχου,  θεοδώρα!  άγια!,  θεο¬ 
δώρα!  έν  ’  Αλεξανδρείμ,  θεοδώρα!  έν  Θεσσαλονίκη, 
θεοδώρα!  ( σύν  Βασιλείιρ  όσίιρ),  θεοδώρου  Εδέσση!, 
θεοδώρου  έν  Κ υθήροί!,  θεοδώρου  μεγαλομάρτυρο!, 
θεοδώρου  Στονδίτου,  Θεόκριτόν,  θεοκτίστη!  Αεσβία!, 
θεοπίστη!,  θεοπίστο  υ,  θεοφάνου  5  ('Α  φαρά),  θεο- 

φάνου 5  του  τη!  Σιγ ριανη!,  Θεοφίλου  θ εοφό ρου,  Θεο¬ 
φίλου  μυροβλύτου,  θεοφύλακτου  Νικομήδεια!,  θωμά 
αποστόλου,  Ιακώβου  άσκητοΰ,  Ιακώβου  μονάχου, 
Ιακώβου  νέου  (όσιομάρτνρο  *),  Ιακώβου  Π  έρσου, 
Ιερωνύμου,  I λαρίωνο!,  Ίουστίνη !,  Ισιδώρου  Κων- 
σταντινονπόλεω!,  Ισμαήλ,  Ίωαννικίου  μεγάλου, 
’Ι ωάννου  Δαμασκηνού,  Ίωάννου  διά  Χριστόν  πτωχού, 
Ίωάννου  διά  Χριστόν  σαλοΰ,  Ίωάνν&υ  Έλεήμονο!, 
I ωάννου  θεολόγου,  Ίωάννου  θεολόγου  έπιστηθίου 
φίλου,  Ίωάννου  (Ίβήρων  κτίτορο!),  Ίωάννου  Καλυ- 
βίτον,  Ίωάννου  ν εομάρτυ ρο!  Ίωαννίνων,  Ίωάννου 
Προδρόμου,  Ίωάννου  Ρώσου,  Ίωάννου  (σύν  Κύριρ), 
Ίωάννου  Σχολαστικού,  Ίωαννούλη  Εύγενίου,  Ιωσήφ 
άγιου,  Ιωσήφ  παγ κάλου,  Ιωσήφ  υιού  Φωτεινή!,  Ιω- 
σήφ  ύμνογράφου,  Κ αισαρίου,  Κέλσου,  Κικιλία!,  Ινλή- 
μεντο!  Βουλγαρία!,  Κ λήμεντο!  'Ρώμη*,  Κ ορνηλίου 
έκα τοντάρχου,  Κοσμά  Αγιορείτου,  Κοσμά  έκ  μονή! 
Ζωγ ράφου,  Κοσμά  (καί  Δαμιανού),  Κ ουκουζέλη  Ίω- 
άννου,  Κυπριανού  Καρθαγένη!,  Κυριάκού,  Κυρίλλου 
άποστόλου  Σλάβων,  Κύρου,  Κ ωνσταμονίτου  μονή! 
άγιων,  Κωνσταντίνου  έξ  Ισμαηλιτών,  Κωνσταντίνου 
μεγάλου,  Κωνσταντίνου  π ρεσβυτέ ρου,  Λαζάρου  Γαλη- 
σιώτου,  Αέοντο!  Κατάνη!,  Αουκά  νέου,  Αουκά  Στει- 
ριώτου,  Λουκιανού  ίερομάρτυρο!,  Λυκόφρονο!,  Μα· 
γδαληνή!  Μαρία!,  Μακαρίου  Αιγυπτίου,  Μακαρίου 
Άλεξανδ ρεία!,  Μακαρίου  Β ορωνεξία!,  Μακαρίου  έρη- 
μίτου,  Μακαρίου  Κ ορίνθου  Ν οταρά,  Μακαρίου  όσιο- 
νεομάρτυρο!,  Μακαρίου  Τωμαίου,  Μ ακάρων,  Μακκα- 
βαίων,  Μακρινή!,  Μανασσή  Αντιόχεια!,  Μανουήλ, 
Μαξίμου  Κ  αυσοκαλυβίτου,  Μαξίμου  όμολογητού, 
Μα ρδαρίου,  Μάρθα!  μητρό!  Συμεών,  Μαρία!  Αιγύ¬ 
πτια!,  Μαρία*  (Μαρίνου),  Μαρία*  (Ξένη!),  Μαρία! 
όσια!,  Μαρίνη!,  Μ  αρκέλλου  μονή!  Άκοιμήτων, 
Μάρκου  Αθηναίου,  Μάρκου  άποστόλου,  Μ αρτινιανοΰ, 
Ματθαίου  άποστόλου,  Ματρώνη!  όσια!,  Μεθοδίου 
αποστόλου  Σλάβων,  Μελάνη!  νεωτέρα*,  Μελάνη! 
Ρωμαία!,  Μελετίου  Αντιόχεια!,  Μελετίου  όμολογη- 
τοΰ,  Μελετίου  όσιου,  Μηνά  Έρμογένου*  κτλ.,  Μη- 
τροφάνου!  Βορωνεζία!,  Μητροφάνου!  Κωνσταντινου- 
πόλεω!  Α' ,  Μιχαήλ  Μαλείνου,  Μιχαήλ  Συνάδων, 
Μ οδέστου  Ιεροσολύμων,  Ναζαρίου,  Νείλου  Αθωνί¬ 
του,  Νεκταρίου  Αθωνίτου,  Νεκταρίου  (καί  θεοφάνου *) 
Άφαρά,  Νεστορίου  Αρμενία!,  Νήφοντο!  Κιλικία!, 
Νήφωνο!  Αθωνίτου,  Νήφωνο!  Κ ωνσταντινιανή*,  Νι¬ 
κήτα  ίερομάρτυρο!,  Νικήτα  Μ ηδικίου,  Νικήτα  πατρι¬ 
κίου,  Νικολάου  έν  Βουν ένη,  Νικολάου  Μύρων,  Νικο¬ 
λάου  οσίου,  Ν  ίκωνο!  μάρτυρο!,  Νίκωνο!  τού  Με¬ 
τανοείτε,  Ξένη!  (Ε ύφροσύνηί),  Ξενοφώντο!,  Άενο- 
φώντο!  οσίου  (συγ κλητικού),  “Ολγα*,  Ολυμπιάδα 


άγια!,  Όνουφρίου  Αιγυπτίου,  Όρέστου,  Παγκρατίου 
Ταυρομενία*,  Παϊσίου  Αιγυπτίου,  Π  αντελεήμονο!, 
Παρασκευή!  παρθενομάρτυρο!,  Παρθενίου  Ααμφάκου, 
Π αταπίου  όσιου,  Πατέρων,  Παύλου  άπλοΰ,  Παύλου 
άποστόλου,  Παύλου  Θηβαίου,  Παύλου  Κωνσταντινου- 
7τόλεω*  όμολογητού,  Παύλου  Λατ ρηνού,  Π αφνουτίου 
όσιου,  Π αχωμίου  όσιου,  Πελαγία*  έν  Άντιοχείμ, 
Πελαγία*  όσια!,  Πέτρου  Άθ ωνίτου,  Πινδάρου,  Πλά- 
τωνο!  ηγουμένου  Στουδίων,  Πλάτωνο*  μάρτυρο!, 
Π ολυεύκτου  μάρτυρο!,  Π ροτασίου,  'Ρ ουφίνου,  ’Ρωμύ- 
λου  μάρτυρο!,  Σάββα  άποστόλου  Σλάβων,  Σάββα 
ηγιασμένου,  Σάββα  νέου  Αγιορείτου,  Σαβέλ,  Σαμψών 
ξενοδόχου,  Σαμωνά,  Σαραπίωνο!,  Σερβίου  όσιου,  Σέρ¬ 
γιου  καθηγουμένου1  Γοδωνεζία!,  Σιλβέστ ρου  ’ Αλεξαν¬ 
δρεία!,  Σίμωνο!  όσιου,  Σπυρίδωνα!,  Στεφάνου  νέου, 
Στρατονίκου,  Συγ  κλητική!,  Συμεών  θαυμαστορείτου, 
Συμεών  θαυματουργού,  Συμεών  νεομάρτυρο!,  Συμεών 
νέου  θεολόγου,  Συμεών  ξενοδόχου,  Συμεών  οσίου, 
Συμεών  σαλοΰ,  Συμεών  στυλίτου,  Συμεών  τού  τη! 
Μάνδρα*,  Σωσάννη!,  Σωφρονίου  τού  έξ  ’  Αθηνών , 
Ταϊσία*,  Τιμοθέου  άποστόλου,  'Τ πατίου  Γάγγρα*, 
'Τ πατίου  όσιου,  Φεβρωνία!,  Φιλαρέτου  έλεήμονο*, 
Φιλήμονο!  άββά,  Φ  ιλοθέου  '  Αγιορείτου,  Φ  ιλοθέου 
Κωνσταντινουπόλεω!,  Φωτεινή!  Σαμαρείτιδο!,  Χαρί- 
τωνο!  όμολογητού,  Χαρίτωνο!  όσιου,  Χάσματο! 
πατέρων,  Χουρμουζίου,  Χριστίνη!  μάρτυρο!,  Χριστο¬ 
δούλου  όσιου,  Χριστοφόρου  τού  έν  τφ  δρει  Μελά, 
Χρυσοστόμου. 

Βίου  έπωφελοΰί  πέρι  1083,  9.  4520,  11.  καταστάσεω*  πέρι 
3809,  69.  ματαίου  πέρι  3794,  10.  παραβολή  3794,  11. 

Βισέξτου  πέρι  3408,  127.  4813,  5.  4871,  63.  "Ιδε  Άνατο- 
λίου  Λαοδικείαϊ. 

Βλαδιμήρου  (Βασιλείου)  ακολουθία.  “Ιδε  Νήφωνο$  Αγιο¬ 
ρείτου.  βίο*  6252,  7.  6363,  9.  πέρι  6789,  77. 

Βλασίου  όσιου  (ίερομάρτυρο!)  άκολουθία  6563,  3.  έγκώμιον 
4627,  14.  μαρτύρων  3584  Γ.  3679,  1  ε  .  4474,  6.  4614,  16. 
“Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Βλάσιο*. 

Βλασίου  Σεβαστεία!  άκολουθία  4651,  7.  βίο*.  "Ιδε  Διονυσίου 
τοΰ  έξ  Ίωαννίνων. 

Βλαστάρεω$  Ματθαίου  Εκλογή  κανόνων  2272,  3.  ’Εκ  των 
άποκρίσεων  Ίωάννου  Κίτρουϊ  2524,  20.  2961,  10.  "Ελεγχο* 
πλάνη!  Λατίνων  4788,  32.  4798,  12.  4817,  6.  4830,  1. 
Κατά  Βαρλαάμ  5439,  137.  Κεφάλαια  5460,  11.  όφφίκια 
αυλή*  2524,  33,  34.  έκκλησιαοτικά  2524,  32.  3420,  8. 
3908,  3.  ΙΙερί  βαθμών  γάμον  4406,  38.  Περί  κριτού  629  α'. 
630,  1  α'.  635  α'.  638,  2.  4413,  1  α'.  4417,  1  α'.  4419. 
4426  α'.  4427  α'.  4428  α'.  4429  α'.  Περί  νομικού  Πάσχα 
3753,  23.  4406,  32.  Περί  συνόδων  καί  πολιτικών  νόμων  795, 

1.  Περί  Τεσσαρακοστή!  λεγομέν η!  άποδεκατώσεω!  5644,  3. 
Σύνοψι!  Κανονικού  Ίωάννου  Κωνσταντινουιτόλεω3  Νηστευ- 
τού  2524,  27.  3758,  6  γ'.  3901,  1,  2.  4330,  14.  4410,  44. 
Σύνταγμα  κανόνων  (νόμιμον,  νομοκάνων)  183.  441.  627,  13. 
945.  1104,  1,  2.  1106,  1.  1739,  1.  1743.  1745,  1.  2524,  26. 
2961,  3,  6.  2968.  2969.  2971.  1.  2972,  1.  2973,  1.  3304,  3. 
3305.  3908,  1.  4020,  6.  4408.  1.  4410,  1.  4423,  1.  4430. 
4502,  15.  4809,  16.  4897.  5026,  18.  5653.  1.  “Ιδε  Θεοκλή¬ 
του  Βυζαντίου,  Ίωάννου  Κίτρουξ,  Ίωάννου  Κωνσταντι- 
νου-ττόλεωϊ  Νηστευτού.  Λιγαρίδου,  Κριτοττούλου  Κουνάλη, 
Νικηφόρου  Κωνσταντινουττόλεω$. 

Βλαεττοΰ  Μελετίου  Περί  μυστηρίων  3250,  17.  3324,  12. 

Βλαστού  Νικολάου  Κρητόϊ  Οίκοι  εί*  Σταυρόν  762,  6. 

Βλασφημία  πνεύματο!  2108,  19. — Βλασφημία!  πέρι  1587, 
5  σημ.  5620,  2.  “Ιδε  Άθαναήλ  ίερομονάχου.  Αμαρτή¬ 
ματα,  Αναστασίου  Σιναΐτου. 

Βλαχερνών  Θεοτόκου  έσθήτο!  κατάθεσι!  3700  κα'.  φανέ¬ 
ρωσε*.  “Ιδε  Θεοδώρου  ττρεσβυτε'ρου.  ναού  πέρι  4449,  104. 
Ίδε  Θεοτόκου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Βλαχερνών. 

Βλαχία*  άρχοντε*  (ήγεμόνε*,  αυθένται).  Ίδε  Γκ/κα*,  θεο¬ 
δώρου,  Ιωάννη*  Μίχνε,  Μακαρίου  Πατρίου,  Μαυρο- 
γένη*  Νικόλαο*,  Μολδαβία*,  Μολδοβλαχία*,  Ούγγρο- 
βλαχία*,  Πογδανία*,  Σιλβέστρου  Άλεξανδρεία$. 

Βλαχικόν.  Ίδε  Λεξικόν. 

Βλάχου  Γερασίμου  Εί*  ’ Αριστοτε'λου$  διαλεκτικήν  πραγμα¬ 
τείαν  εί$αγωγή  5489.  1.  κατηγορία!  δέκα  4352,  1.  λογικήν 
4238,  1  (είίαγωγή),  2  (παραφράσει!),  μετεωρολογικά  5755, 

2.  περί  ψυχή!  4361.  2 — 3.  φυσικήν  άκρόασιν  4351.  4352, 
2.  4358.  4359.  Εί*  Ίωάννου  Δαμασκηνού  Περί  θεολογία! 
παραφράσει!  2775,  3.  Εί*  Πορφυρίου  Εί*αγωγήν  4238,  4. 


ΠΙΝΑΕ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΤΡΑΦΩΝ. 


497 


’Έ πιτομή  ρητορικής  2305,  8.  4223.  4227,  2.  4231.  Λεξικόν 
5437,  35.  Μετρική  5741,  1.  ΙΙερϊ  διδασκαλίας  Ευαγγελίου 
4222,  2.  4229,  2.  4264,  5.  5739,  4.  6043,  2.  6190,  3.— τ τέρι. 
Ίδε  Βουβουλίου  Νικολάου. 

Βλάχων  είςέλευσις.  Ίδε  Αγίου  "Ορους. 

Βλεμμύδου  Νικηφόρου  Είϊ’Ιωάννην  θεολόγον  1040,  38.  3697, 

5.  3762,  η.  5708,  1.  Εκλογή  Ψαλτηρίου  166,  3.  725.  989, 
3.  1688,  3.  1703,  2.  1714,  1  σημ.  1733,  3.  2896,  2.  2901,  8. 
4026,  5.  4029.  4753,  6.  5003,  2  σημ.  5050,  3.  5056,  4. 
5852,  2.  5853.  5885,  5.  6001,  3.  6011,  1.  6304.  6539. 
Έτ τιτομή  φυσικής  3288.  4724,  1.  Κεφάλαια  4691,  6.  Λο¬ 
γική  344,  1.  2322,  3.  3874,  1.  4346,  2.  Περί  αρετής  καί 
άσκήσεω*  6042,  6.  ΙΙερί  κόσμου  κτίσεως  6227,  6.  Περί 
ούρανοΰ  καινής  2108,  16.  3758,  36.  Περί  ττίστεως  4508,  216. 
6042,  5.  6078,  4.  Περί  σώματος  6042,  8.  Περί  ψυχής  6042, 
9.  "Ύμνοι  2890,  5.  5832  σημ.  Φυσικής  πίναξ  6029,  38. 

Βοηθίου  Αιαίρεσις  διαλεκτικών  τόπων  4311,  1.  4329,  1,  3,  7. 
— 7Γ έρι  4508,  49. 

Β  οθρωτοΰ  έπισκοπή  703  σημ.  Ίδε  Δημάρου,  Παύλου 
χωρίον. 

Βοΐ88θΝΑϋΕ  Σημειώσεις  χειρογράφων  Π  αρισίων  6269  σημ. 
Βολφίου '  Ιερώνυμου '  Ύπόθεσις  Δημοσθένους  Επιταφίου  6350, 5. 
Βον ιφατίου  άθλησις  4797  ιη  .  μαρτύριον  2783,  3.  Ίδε 
’Εφραίμ  Σύρου. 

Βονιφατίου  πάπα  Ρπνϊΐββίυηι  άβ  νϊδΗ&ίϊοηβ  Ηαηοίίΐβ  Μ&η&β 
4404  β'. — άσεβείας  κολοφών  5439,  54. 

Β οστρηνοϋ  Ίωάννου  χαρτουλαρίου  πέρι  4503,  38. 
Βοτανειάτου  Ίωάννου  Περί  ιαμβικού  μέτρου  5752,  4. 
Βοτανειάτου  Νικηφόρου  Χρυσόβουλλον  περί  αθεμίτων  γόμων 
716,  9.  3654,  37  δ'. 

Β οτανική  4651,  5,  6.  5767,  3.  "Ιδε  Λεξικόν,  Όνόματα  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Β οτανικής. 

Βότανών  όνόματα  3880,  1.  Ίδε  λέξεις. 

Βουβουλίου  Νικολάου  Περί  Γερασίμου  Βλάχου  5437,  34. 

Β  ουθ  ρωτοΰ.  ’Ίδε  Β  οθρωτοΰ. 

Βουκερερ  Ίωάννου  Φρειδερίκου  Φυσική  5748. 

Βουκεφάλου  πέρι  4449,  126. 

Βουκουρεστίου  βιβλιογράφο ς.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν 
λ.  Στανισλάβος.  κατοίκων  Άφιερωτικόν  γράμμα  εις  ζωο- 
δόχον  τάφον  6029,  13.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Είκών. 
Βουλγάρεως  Ευγενίου  Αδολεσχία  φιλόθεος  3219.  Απολογία 
περί  της  έξ  Άγιου  "Ορους  φυγής  3784,  2.  5716,  5,  6.  Βίο$ 
ίεροΰ  Αυγουστίνου  6029.  21.  Διάγραμμα  τετράκυκλον  Πιερίου 
4396  σημ.  Επιστολή  περί  του  ποΰ  αί  ψυχαί  εύρίσκονται 
3820,  12.  προς  Ν ικηφόρον  θεοτύκην  6201,  4.  Ευχαριστία 
(προςφώνημα)  προς  Αικατερίνην  Β'  136,  28.  4724,  16.  Ευχή 
εις  Θεοτόκον  5015,  5.  Κατά  Λατίνων  5711,  92.  Λογική 
650.  775.  5730.  Μετάφρασις  Μεταφυσική*  Γενουηνσ-ίου 
3872.  6254.  Προ*λαλιά  πρός  τον  Μοσχοβίας  Πλάτωνα  4724, 
17.  ’Ίδε  Αθανασίου  Παρίου,  Ευγενίου,  Δέλτα. 
Βούλγαροι  πώς  έγένοντο  Χριστιανοί  3875,  2.  4286,  2. 
Βουλησ-μά  Αγαπίου  Συλλογή  αποσπασμάτων  Ελλήνων 
συγγραφέων  6129,  3.  περικοπών  έκκλησιαστικών  6129,  1. 
’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Βουλησμά*  ' Αγ άπιος. 
Βουλησ-μά  Δωροθέου  Ακολουθία  εις  πολυομβρίαν  6028,  2. 
Άνακριτική  έπιστολή  έν  λόγοις  Συμεών  νε'ου  Θεολόγου  6026, 
3,  4.  Ανταποκρίσεις  πρός  απολογίαν  Χριστοφόρου  6035,  4. 
6036,  2.  Αντιρρήσεις  εις  Είςαγωγήν  Στεφάνου  Δούγκα 
6024,  18.  Αντιρρητικά  Δούγκα  6024,  4,  7,  8,  11,  19. 
6034,  1 — 4.  "Ιδε  Γοβδελά.  ’ Απάντησις  εις  έκκλησιαστικά 
ζητήματα  ΈφραΙμ  6039  ιβ'.  Απολογία  εις  νέον  φιλόσοφον 
6018,  8.  6019.  6037,  2.  Άτ τοσημειώσεις  άββάδων  5779,  4. 
Αιάφορα  6273.  Αιαφοραί  Ευαγγελικού  νόμου  Σχολαρίου 
έν  τύπιρ  καί  άντιγράφοις  6026,  11.  Έκ  των  του  Φωτίου 
αποριών  καί  λύσεων  6025,  3.  Ελευθερία  του  συλλογίξεσθαι 
καί  γράφειν  6228,  12.  Εξηγήσεις  εις  Ίώβ  5779,  3.  Επι¬ 
διορθώσει*  Ευχολογίου  6026,  7.  Έπίκρισις  εις  τά  Μακαρίου 
ΑΙγυιττίου  6026,  1.  Επικρίσεις  παροραμάτων  βιβλίων  6026, 
12.  Έπιστολαί  5800.  6020 — 6024,  3.  6228,  8,  19.  Επιτομή 
εις  Φωτίου  Β ιβλιοθήκην  6025, 1.  Κανονικού  Χριστοφόρου 
Προδρομίτου  έπιθεώρησις  4421.  έπίκρισις  6035,  1.  6036,  1. 
Λόγοι  6038.  6041,  1.  6047.  6229.  6251,  2.  Μετάνοια 
Στεφάνου  Αούγκα  6024,  13.  "Οτι  πάντα*  δει  βαπτίζειν 
αιρετικούς  6027,  1,  2.  6628,  1.  Περί  αβάπτιστων  παιδιών 
6031.  Περί  διαφορών  έν  χειρογράφου  Ισαάκ  Σύρου  6026, 

6.  Περί  θείας  μεταλήψεως  6033.  Περί  μύρον  6028,  1. 
Περί  πλανητών  6037,  3.  Πνευματικού  πρακτική  διδασκαλία 
6228,  2.  ΙΙρό*  Νεόφυτον  πατριάρχην  περί  Κανονικού  Χρι¬ 


στοδούλου  6035,  1,  3.  6036,  1,  3.  ’Ίδε  Χριστοδούλου. 

Πρό*  τόν  αυτόν  περί  Κανονικού  Νικοδήμου  Αγιορείτου 
6035,  5.  6036,  3.  Σημειώματα  6228,  3.  Σημειώσεις  περί 
λογικής  καί  άλλων  έπιστημιών  6349.  Στίχοι  6041,  3. 
Συμφωνία  καί  διαφορά  ερωταποκρίσεων  Φωτίου  6025,  2. 
Υποσημειώσεις  εις  Κεφάλαια  Συμεών  Θεολόγου  6026,  2. 
λόγων  Βασιλείου  μεγάλου  6032,  3.  περί  των  έν  τω  θείψ 
ναφ  δηλουμένων  6032,  1.  ’Ίδε  Γοβδελά,  Εκκλησία*, 
Καλλιμάχη  Σκαρλάτου,  Κεινζ,  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν 
λ.  Βουλησμά*  Αωρόθεος. 

Β ουλκολάκων  πέρι  178,  2.  4788,  21.  6643,  5.  ’Ίδε  Ίωάννου 
Κωνσταντινουπόλεως  Νηστευτοΰ,  Μάρκου  μοναχού  Σερ¬ 
ρών,  Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως  Α'. 

Βουρλιώτου  (εκ  Βρυούλλων)  Γαβριήλ  ’Εξήγησις  Συνεσίου 
6081,  3  (περί  βασιλείας).  6201,  2  ( έπιστολών ). 

Β ούρτζαινα  3130  σημ. 

Β ουτζας  Ιωάννης  (1294).  ’Ιδε  Κομπή  Μιχαήλ. 

Βρανά  μονή.  ’Ίδε  Γεωργίου  άγιου. 

Β ρανιανά.  ’Ίδε  Άγράφων. 

Βραχμάνων  Λόγοι  ωφέλιμοι  4528,  15.  ’Ίδε  Παλλαδίου 
'Ελενουπόλεως. 

Βραχυγραφιών  δείγματα  2209  σημ.  ’Ίδε  ΝθΧΐΐδ. 

Β ρετοΰ  Αικατερίνης  παιδαγωγείου  κορασίων  διοργανισμός 
5678,  10. 

Βροντολόγιον  244,  1.  511,  1,  3.  1175,  6.  2354,  4.  2801.  13. 
2917,  27.  3250,  12,  13.  3324,  21.  3327,  3·  3931,  8,  9.  4021, 
18  σημ.  4333,  4.  4335,  1.  4449,  77.  4737,  1.  4743,  4.  4809, 
10.  4852,  14.  5587  (μετά  χιονολογίου,  όμβ ρολογιού  κτλ.). 
’Ίδε  Αστραπών ,  Β  ροντοσεισμός,  Β  ροντοσ  κό(ρ)π  ιον, 
Ζ ωροάστρου,  Ζωδίων,  Ηρακλείου. 

Βροντοσεισμός  4838,  3. 

Β ροντοσκό(ρ)πιον  τών  ζφδίων  4886,  1,  2. 

Βρούτου  Έπιστολαί  748,  4.  1018,  3  (έξήγ.). 

Β ροχαί  (1798)  5832  σημ. 

Βρόχθωνος  ’Ύγωνος  (Ηιι§ο  Βΐ'ου^ΐιίοη)  Έπιστολαί  πρό; 
ΈσχΑιον  (ΗόβοΒθΙ)  6257  (7).  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Β  ρόχθων. 

Β  ρυέννιος  Ν  ικηφύρος  καισαρ.  Έπιστολαί  πρός  αυτόν 
1154,  3. 

Βρυεννίου  (Βρυεννου)  Ιωσήφ  Αποσπάσματα  3256.  4372,  9. 
4492,  10.  4493,  15.  4531,  4.  4361  β' .  4689,  5.  4720,  3,  5. 
4704,  4.  4724,  23.  4789,  23  σημ.  5428,  14.  6248,  3.  Δημη¬ 
γορία  ρηθεΐσα  εις  τό  παλάτιον  6433,  2.  Αιάλεξις  μετά 
Λατίνων  5439,  144.  Έπιστολαί  3809,  96.  Λόγοι  (όμιλίαι) 
553.  712.  2111,  3.  4687.  4706,  21.  4740.  5426.  5433,  1. 
Περί  μακαρισμών  4702,  3.  Περί  Πνευματο*  άγιου  3752,  4α’. 
Περί  τού  όποιον  άπαντα  τέλος  ταΐς  ψυχαΐς  3752,  4γ’.  Περί 
Τριάδο*  άγιας  5431,  3.  5796,  3  α’.  Πρό*  τούς  άπορουμένους 
τις  ή  αίτια  τών  καθ’  ημάς  λυπηρών  3808,  132.  3809,  65. 
Συμβουλευτικός  περί  ένώσεως  4634,  3.  Τί  χρή  καί  λέγειν  έπί 
ταΐς  εύποιίαις  3752,  4  β' . — πέρι  4613,  21.  ’Ίδε  Παρθενίου 
ίερομονάχου. 

Β  ρυκόλακε*.  ’Ίδε  Β  ουλκολάκων. 

Βρύσεω*.  ’Ίδε  Μικρά*  Βρύσεω*. 

Βυ^αντίδο*  συγγραφέων  Πίναξ  5777,  8  σημ. 

Βυζαντίου.  ’Ίδε  Αντωνίου. 

Βυζαντίου.  ’Ίδε  Βασιλεΐ*. 

Βυζαντίου  Σκαρλάτου  ΙΙερί  Αγίου  "Ορου*  5789,  45. 

Βυζαντίων  μονή  4780  ξ~  . 

Βυτίνη  Γορτυνία*.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  ΙΙαπα- 
τρυφωνόπουλος. 

Ταβριήλ  αρχαγγέλου  άκολουθία  θαύματος  έν  τω  λάκκω  τού 
’Άδειν  ("Αξιόν  έστιν)  335,  6.  5711,  112.  5713,  1.  έγκώμιον 
2776,  2,  3.  "Ιδε  Μιχαήλ  συγκε’λλου,  Νικήτα  Παφλα- 
γόνος.  θαύματα  έν  μονή  Αοχειαρίου.  ’Ίδε  Αοχειαρίου. 
καί  Θεοτόκου  διάλεξις  εις  Ευαγγελισμόν  6015,  7.  οίκοι  2192, 
14.  ωδάριον  καί  μεγαλυνάριον .  ’Ίδε  Δαπόντε.  "Ιδε  καί 
Αρχαγγέλων,  Άσωμάτων,  Βουρλιώτου,  Μιχαήλ  αρ¬ 
χαγγέλου,  Σιμιακοΰ  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ταβριήλ. 

Γαβριήλ  ίερομονάχου  καί  καθηγουμένου  Ίβήρων  Διάταξι* 
αναγνώσεων  ένιαυτοΰ  4611,  1. 

Γαβριήλ  ίερομονάχου  τού  έκ  Κυδωνίας  Εί*  Κοίμησιν  762,  4. 

Γαβριήλ  ίερομονάχου  τού  έξ  Άγχιάλου  Περί  σημαδίων 
ψαλτικής  3534,  9.  5323.  5399,  1. 

Ταβριήλ  μοναχού  μαρτύριον  (1676)  2142,  15. 

Γαβριήλ  πατριάρχου  Συνοδικαί  πράξεις  περί  Άγιου  "Ο ρους 
4724,  8  α’. 


Η.  II. 


63 


498 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΞΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Γαβριήλ  σεβασ  μιωτ  άτου  έ-γκώμιον  1586,  10. 

Γαβριήλ  τού  εκ  Βρυούλλων.  Ίδε  Βουρλιώτου. 

Γαβριήλ  Φιλαδέλφειας.  Ίδε  Σεβήρου. 

Γαβριηλοπούλου  Ιακώβου  Έπιστολαί  2328,  1  σημ. 

Γαβρίου.  ’Ίδε  Βαβρίου. 

Γαζή  Θεοδώρου  Γ ραμματική  1173,  1.  2009.  2383,  8.  2547,  4. 
3320.  4203,  4.  4207,  2.  Περί  ερμηνείας  μέτοχων  4724,  4. 
Περί  συντάξεως  5726,  1.  ’Ίδε  Κεραμέως  Δανιήλ,  Νεοφύτου 
Πελοποννησίου. 

Γαλατά  Βν^αντίδο*  βιβλιο-γράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων 
έν  λ.  Άθ αν άσιος  παπά,  Αμβρόσιος. 

Γαλακτίωνος  καί  Επιστήμης  βίος  καί  μαρτύριαν  2,  24.  2090, 
5.  3658  δ'.  3669  ε'.  4887,  16  ε'. 

Γαλατιανοΰ  Ματθαίου  Επιστολή  προς  Εσχέλιον  (Ηδβοΐΐθΐ) 
6257  (5).  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ.  Υαλατιανός. 
Ταλάτιστα.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ.  Ακάκιος 
ιερομόναχος,  Βενιαμίν  Ιερομόναχος. 

Γ  άλατος  βιβλιο-γράφος.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ. 
Αάσκαρης. 

Γαληνού  ’ Αποσπάσματα  4310,  47.  Γνώμαι  5578,  19.  Αιαθήκη 
περί  άνθρωπίνου  σώματος  2432,  2.  3701,  28.  5034,  7. 

θεραπεΐαι  πρός  τάς  των  ιοβόλων  πλη-γάς  4271,  2  δ’.  θερα¬ 
πευτική  4271,  2  α'.  4284.  Ιατρός  4300,  2.  Ίατροσόφιον 
4294,  8.  4655,  20.  5437,  74.  6769,  1.  Ιερά  4271,  2 'ς' ,  3. 
Οροι  νοσημάτων  3321,  2.  ΙΙερί  άντιβαλλομένων  4271,  1  5"'. 
2  θ' .  Περί  αντιδότων  4339,  ε'.  Περί  βότανών  λέξεις  κατ’ 
άλφάβητον  4271,  2  ιξ' .  Περί  ξιρων  φθαρτικών  4271,  2  ίΓ'. 
Περί  κρίσεων  4309,  2  β '  γ'.  Περί  πόνου  κεφαλής  2432,  3. 
Περί  φλεβοτομίας  4309,  7.  Περί  ωρών  έτους  4789,  15. 
Π εριτρεπτικόν  4330,  5.  Πρό*  Γλαόκωνα  4271,  2  ε'.  Συμ¬ 
βουλή  4508,  31  σημ.  Σύνθεσις  ξουλαπίων  4271,  2  ιβ' . 
Σνντα-γαί  1268,  47  σημ.  Υπόμνημα  εις  τό  περί  όξέων 
Ίπποκράτους  4304,  5.  4309,  3  α'. 

Ταλήσιον  όρος  87,  5. 

Γαλιλαίων  πέρι  4449,  84. 

Γάμου  βαθμοί  επιτρεπόμενοι  1745,  5.  εβδόμου  βαθμού  πέρι 
716,  18.  4406,  9.  λυσι*  4330,  9.  πέρι  1108,  2.  4220,  4. 
4471,  5. — Γόμοι  άθέμιτοι  (κεκωλυμένοι)  586,  2.  716,  19. 
4410,  22.  έννομοι  καί  κεκωλυμένοι  3654,  37  £'. — Γόμων 
ακρίβειας  πέρι  2970,  15.  διατάξεις  716,  22. — Γαμικών 
συναλλαγ μάτων  έκθεσις  3758,  6  δ'.  ’Ίδε  Άθεμιτο- 
- γαμίας ,  Βαδμοί,  Βαθμολόγιο ν,  £7ανθινοΰ,  Πεδιασίμου 
Ίωαννου,  Σισιννίου,  Συνοικέσια,  'ϊετρα-γαμίας. 

Γόνου  καί  Χώρας  βιβλιο-γράφοι.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων 
έν  λ.  Βενιαμίν  ό  Γ ανοχωρίτης,  Ευστράτιος  Μιχαήλ, 
θεόκλητος  μοναχός.  Ίδε  καί  Ματθαίου  Γανοχωρίτου. 

Γ αρδικίου  Παίσιο*  (XVIII)  767  σημ. 

Ταστριμαρ-γίας  πέρι  2542,  2.  4118,  5.  ’Ίδε  Δανιήλ 

Ίβηρίτου. 

Γα στρός  πονηράς  πέρι  5620,  4. 

Γατελούζου  Δημητρίου  Επιστολή  πρός  Αλέξιον  Κομνηνόν 
Τραπε("ούντο*  5658,  52.  Ίδε  Αίνου,  Μυτιλήνη*. 

Γεδεών  Ίεροετολυμίτου  Δι όρθωσες  τής  Μ εταφράσεως  Θεοφύ¬ 
λακτου  Βουλγαρίας  Ερμηνεία*  εις  Ευαγγέλια  ύπό  Νικηφόρου 
Θεοτόκη  3235. 

Γέλ  τί  ερμηνεύεται  4310,  51. 

Γελασ-ίου  Καισαρείας  Εί*  Ευαγγέλια  καί  Φαλμου*  4402. 
Γελούδων  -γυναικών  πέρι  2433,  5  σημ. 

Γέλωτος  πέρι  4203,  3  σημ.  4508,  44  ε’. 

Γεμιστό*  Βασίλειο*  διάκονος  4501,  15. 

Γεμιστού  Γεωργίου.  ’Ίδε  Πλήθωνο$· 

Γεμιστού  Δημητρίου  Διάταξι*  λειτουρ-γίας  πατριάρχου  4062. 
6184. 

Γενεαϊ  από  Άδάμ  μέχρι  Χριστού  3820,  8. 

Γενεαλογία  άπό  Σημ  έως  Αβραάμ  3753,  29.  υιών  Νώε  3753, 
27. 

Γένεσι*  (Γ ραφής)  27.  53.  1058,  1.  1769,  4.  3151  σημ.  ’Ίδε 
Χρυσοστόμου  Ίωάννου. — λεπτή  (εκλογή)  3251,  10.  Ίδε 
Ίωάννου  αναγνώστου  Κωνσταντινουπόλεως. — Γενέσεω* 
πέρι  4508,  44  γ'.  Ίδε  Βιβλο-γενέσεως,  Ειρηναίου  Λουγ- 
δούνων,  Έκλογάδιον,  Κορεσσίου  Γεωργίου,  Κυρίλλου 
Αλεξάνδρειάς,  Χρυσοστόμου. 

Γενεσοπαροιμίαι  2059.  Ίδε  Παροιμίαι  Γραφής. 

Γενναδίου  Ερμηνεία  εί*  Δουκάν  4491. 

Γενναδίου  Βουλγαρίας  Περί  μνημοσύνου  πάπα  4120.  4.  4502, 

14/3Ί 

Γενναδίου  Εφέσου  Επιστολή  4508,  57.  Σταυρός  ίστορισμένος 
4508,  57. 


Γενναδίου  Κωνσταντινουπόλεως.  ’Ίδε  Σχολαρίου. 

Γ εννητοΰ  πέρι.  Ίδε’Α -γέννητος. 

Γενουηνσίου  Αντωνίου  Λογική  2324,  1.  Ίδε  Αθανασίου 
Παρίου,  Βουλγάρεως  Ευγενίου,  Πρωίου. 

Γερασίμου  άββά  πέρι  3694,  8. 

Γερασίμου  Στίχοι  εις  Ίωάννην  Πρόδρομον  5386  σημ. 
Γερασίμου  αγίου  Κανονισμό*.  ’Ίδε  Κορυδαλε'ως  Θεοφίλου. 
Γερασίμου  Άλεξανδρείας  τού  Κρητός  Αινίγματα  753,  6. 
958,  1.  Εγκώμιον  Σιναίου  5026,  1.  Συνταγμάτων  περί 
μυστηρίων  1739,  3. 

Γερασίμου  άναχωρητοΰ  βίος  3679,  Ιό'. 

Γερασίμου.  Ίδε  Βλάχου. 

Γερασίμου  Βυζαντίου  Γραμματική  4207,  1. 

Γερασίμου  Ίορδανίτου  Αιαθήκη  5806,  15. — άκολουθία  6360,  21. 

6381,  5.  κανών  5998,  7.  τροπάρια  5962,  20. 

Γερασίμου  Κωνσταντινουπόλεως  ΙΙρός  πρώην  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Ν εόφυτον  5710,  50.  Ίδε  Νεοφύτου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως. 

Γερασίμου  μοναχού  Ινανόνε*  Γεωργίου  αγίου  92,2.  Θεοτόκου 
4657,  1  α'.  Πορταϊτίσση*  4870,  4. 

Γερασίμου  όσιου  άκολουθία.  "Ιδε  Νήφωνος  Αγιορείτου. 

θαύματα  4809,  40.  οίκοι  6004,  2. 

Γερασίμου  τού  έν  Μακρυνίτξη  άθλήσαντος  οίκοι  5998,  8. 
Γερασίμου  Χαλεπίου  Μετάφρασες  Χρυσοστόμου  εις  Ματθαίον 
4382. 

Γ ερβασίου.  "Ιδε  Ν αξαρίου. 

Γερβασίου  Διονυσιατου  Στίχοι  εις  Θεοτόκον  6008,  15. 
Γερμανού  διδασκόίλου  κα'ι  πνευματικού  Βίοι  αγίων  συναγωνι- 
σαμένων  τιρ  Μιχαήλ  Συνόδων  5862,  1. 

Γερμανού  ίερομονάχου  Εί*  μαρτύριαν  Αναστασίας  'Ρωμαία* 
(μετάφρασες)  3692  Γ.  3740,  1.  Μαρίνης  6091,  7.  Μετά- 
φρασις  Αντιπάτρου  Βόστρων  Εί*  -γενέσιον  Προδρόμου 
6373,  5. 

Γερμανού  καί  Σέργιου  των  έν  Βαλάμη  άκολουθία  5998, 
10.  6002,  7.  6383,  1. 

Γερμανού  Κωνσταντινουπόλεως  όμολογητοΰ  Αποσπάσματα 

4501,  21.  4508,  280.  Εί*  Εί*όδια  9,  2.  57,  12.  567,  7. 
925,  0.  1040,  14.  1312,  38.  1323,  4.  1416,  9.  2089,  6. 
2752,  6.  2795,  3.  4774,  1.  4780  ιβ'.  5698,  4.  6703,  19. 
5708,  36.  6066,  3.  6067—6070,  2.  6091,  2.  Εί*  Ευαγγελι¬ 
σμόν  1037,  36.  1933,  2.  3257,  3.  3697,  41.  4776  α'.  5048, 

19.  5621,  5.  5711,  103.  6070,  5.  6303,  1.  Εί*  Ζώνη* 
Τίμια*  προςκύνησιν  2030,  2.  Εί*  Θεοτόκον  6056.  26.  Εί* 
Θεοτόκου  γέννησιν  4488,  3.  Κοίμησιν  9,  24.  575,  17.  1077, 
4.  4709,  3  ιη' .  4712,  4.  4715,  2  γ'.  ναού  εγκαίνια  554,  40.  3703, 
2.  3762  ιθ'.  Εί*  μνήμην  τξζ'  πατέρων  5711,  105.  Ευχή  εί* 
Θεοτόκον  2585,  15.  Ιστορία  5045,  2.  Κανόνε*  5462,  25. 
5799,  18.  5962,  15  (  Υπαπαντή*).  Κατ’  άξυμιτών  Λατίνων 

4502.  113.  Κυριακή  προ  Χριστού  -γεννήσεως  καί  εί*  τρεις 
παΐδα*  5698,  13.  Λόγοι  πανη-γυρικοί  1123.  1847,  1.  5597. 
Λόγο*  $  συνόδου  4884,  3.  Πατριαρχικά  -γράμματα  4501, 
13,  15.  Περί  αγία*  προθέσεως  4523,  12  (καθ.).  Περί 
εκκλησιαστικής  ιστορίας  1268,  36.  Περί  νηστείας  Σταυρού 
1742,  4.  5642.  3.  Πρό*  Γ ρηγόριον  Ρώμη*  4502,  94.  Πρό* 
καρδιναλίους  3701,  2.  4871,  10.  Πρό*  φραιμενουρίους  4502, 
98.  4871,  13.  Συγγραφή  θεολο-γική  3701,  1.  Τόμο*  3654, 
41.—  άκολουθία  3257,  1.  βίος  3257,  2. 

Γερμανού  μοναχού  Κανών  εΐς’ Αθανάσιον  Ά-γίορείτην  649,  4. 
Γερμανού  νέου  πατρός  Στίχοι  εις  -γέννησιν  Χριστού  2798,  8. 
Γερμανού  Νέων  Πατριόν  Ανδολογία  6412,  1,  2.  Αοξαστάριον 
6412.  1.  6440.  1.  6477,  2.  Στιχηράριον  3474.  3482.  5109, 
2  (έρμ.).  5121.  5145.  1.  5197.  6412.  1.  6414.  6535.  Χερου- 
βικά  6547. 

Γερμανού  Νύσετης  (ΧλΉΙ)  Έπιστολαί  2328,  1  σημ.  6200, 
ΙιΓ'.  _ 

Γερμανού  πατριάρχου  "Ενταλμα  εί*  πνευματικόν  2524,  18. 
ΙΙερί  άποκαρέντος  καί  πάλιν  άποδυσαμένου  2524.  17.  Περί 
νηστείας  Σταυρού  1742,  4. 

Γερμανού  πατριάρχου  τού  έν  Νικαία  πέρι  4501,  14. 
Γερμανών  αυτοκρατορίας  πέρι  3234,  2  σημ. 

Γεροντικόν  (Γεροντικού  διηγήσει*)  83.  91,  1,  2.  100,  3.  101, 

33,  41,  42.  103,  1.  110,  1.  134.  1.  137,  4.  147.  150,  5. 
228,  3  σημ.  333,  3.  334.  2,  3.  338,  11.  356,  5,  6.  578,  18, 

20.  722.  728.  730,  1.  737,  8.  743,  5,  7.  751,  2.  754.  755, 
2.  804,  6.  948,  2.  960,  3.  1076,  1.  1149.  1150,  2.  1151,  3. 
1165.  1169,  1.  1174.  3,  7-  1305,  7.  1343,  12.  1349.  1551. 
1558.  1564.  1575,  3.  1579,  6.  1582.  1587,  5  σημ.  1592,  2, 
13.  1595,  8.  1600,  2.  1649,  2.  1741,  3.  1861.  1865,  2. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


499· 


1881.  1962.  2013,  13.  2061.  2063.  2110,  3.  2113,  2.  2124, 

1.  2135,  1.  2139.  2144,  16.  21.62.  2192,  1.  2259,  7.  2427, 
14.  2613,  2.  2707.  2734,  2.  2767,  1.  2794,  1.  2801,  17,  19. 
2806,  5.  2806,  2,  6.  2807,  2,  7,  9.  2915,  5.  2917,  8.  2970, 

19.  3170,  3.  3694,  1—3.  3714,  8.  3729,  2,  4.  3733,  17. 
3740,  4,  11.  3743  σημ.  3760,  3  σημ.,  15.  3764,  7,  10.  3766, 
8  σημ.,  31.  3768,  2,  5.  3769,  6.  3773.  3782,  7.  3793,  2  σημ. 
3802  σημ.  3825,  29.  3830.  3834,  4.  3909,  1.  4043  α',  δ'. 
4066,  5.  4069,  1.  4328,  7,  12.  4449,  143.  4476,  11.  4504, 

1.  8.  4506,  31.  4508,  119.  4617,  2  Α'.  4518,  24.  4528,  Ιη'. 
4576,  2.  4592,  3.  4608,  9  σημ.  4617,  2.  4626,  8.  4627,  12. 
4636.  4793,  3,  4,  6.  4809,  3,'28.  4810,  2.  4812  1,  18,  29. 
4818,  3.  4822,  1.  4831.  4833,  8.  4868,  4.  4869,  5.  10.  4871, 
57.  4936,  1.  5026,  4,  19.  6028,  15.  5457,  72.  5460,  14,  16. 
6619.  5620,  13.  6626,  11—13.  6641,  4,  11.  6649,  13.  6666, 

2.  6675,  4.  5668,  9.  5711,  46—48,  50,  64,  61,  62,  63,  66, 
66  α,  67,  75,  76,  79,  80,  81,  83,  84,  89.  8773,  3—9.  5802, 
1.  5804.  6806,  8,  11,  14,  22,  31,  32,  65,  66.  5816,  9.  5817, 

7.  5985,  6.  6076,  2,  7,  9,  12,  22.  6076.  6077,  1,  5,  6.  6082. 
6086.  6099,  5,  7—9,  11.  6131.  6134,  3.  6187,  4,  7,  11—15, 

20.  6247.  6286,  2  σημ.  6294,  11.  6296,  8,  10,  14.  6307,  7, 

8.  6313,  2.  6320,  8.  6610,  4,  5.  Ίδε  Γεροντος,  Γερόντων, 
Ιακώβου  Αγιορείτου,  Κυρ ιώτου  Ίωάννου,  Πάτερων  Παρ¬ 
αινέσεις. 

Προντος  Διδασκαλία  1305,  6.  Αιήγησις  101,  19.  Στίχοι 
πρός  νέον  υποτακτικόν  4849,  6.  Προόρασκ  περί  άλώσεως 
Κωνσταντινουπόλεως  581,  2. — Γερόντων  Αποφθέγματα  100, 

3.  230,  1.  237.  3773.  4504,  1.  4626,  6.  Αιηγήσεις  3783,  5. 
3790,  1.  "Ερωτήσεις  καί  διαλέξεις  3766,  11,  24. — παράδεισος 
83.  91,  1.  239,  3.  1551.  2135,  1.  2572.  3170,  1.  3218,  1. 
3587.  4328,9.  6690.  "Ιδε  Γεροντικόν. 

Γεωγραφία  5761.  6350,  1,  2.  μαθηματική  5739,  5. — Γεω¬ 
γραφικόν  απόσπασμα  4508,  106. — Γεωγραφικά,  περί 

πόλεων  Ευρώπη 5,  ’ Ασίας,  Αιβύης  4246,  8,  10.  σημειώματα 
3858,  3  α'.  Ίδε  Κορυδαλεως  Θεοφίλου,  Όνόματα  πόλεων, 
Πτολεμαίου. 

Γεωμετρία  4355.  4388,  2.  4724,  25.  5474.  5747,  2.  5775,  1. 
6338.  ’Ίδε  Εΰκλείδου,  Θεοτόκη,  Πρωίου  Δωροθέου,  Τρι¬ 
γωνομετρία. 

Γεωμετρούμενα  4328,  4.  4329,  14. 

Γεωμετρου  Ίωάννου.  ’Ίδε  Κυριώτου  Ίωάννου. 

Γεωργικού  λόγου  Κεφάλαια  4335,  2. 

Γεώργιος  ηγούμενος.  Επιστολή  προς  αύτόν  2948,  5. 
Γεωργίου  "Πκφρασις  γόμων  θυγατρός  σουλτάν  Άχμέτ  6330,  9. 
Γεωργίου  αγίου  άθλησις  6004,  12.  "Ιδε  Γρηγορίου  Κυπρίου. 
άκολουθί α  159.  218,  1.  706,  1.  769,  1.  3440.  4030,  2.  6559, 
1.  6565,  1,  2.  6570,  8.  6575.  6576.  6579.  6580,  1.  βίος. 
’Ίδε  Συμεών  μεταφραιττοΰ.  γεννήσεως  πέρι  218,  3.  έγ κώμων 
3762  κη’.  4726,  δ.  5697,  18.  6049,  21  δ'.  6578.  ’Ίδε 
Άνδρεου  Κρήτης,  Άρκαδίου  Κύπρου,  Γ ρηγορίου  Κυπρίου, 
Δαπόντε  Καιιταρίου,  Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως  Α' . 
έπίγοαμμα.  ’Ίδε  Συνεσίου  Ελλάνικου.  είκών  6711.  7. 
θαύματα  218,  4.  654,  8,  9.  706,  5,  6.  755,  1.  2163,  17,  19. 
2887,  5.  3216,  2.  3677  θ'.  3733,  20,  21.  3823,  8.  4528,  16. 
4812,  2.  5641,  14.  5668,  6.  5697,  8,  20,  21.  6004,  16.  6559, 
2 — 6.  6565,  11 — 16.  6578.  ’Ίδε  Μάρκου  μοναχοί,  κανόνες 
335,  19.  706,  2.  4644,  1.  6563,  2.  6564,  3—7.  6565,  7,  8. 
6577.  6581,  2 — 4.  6582.  ’Ίδε  Γερασίμου  μοναχοί,  Ίωο-ηφ 
ΰμνογράφου,  Νικοδήμου  Αγιορείτου,  Παύλου  ρϊηροποτα- 
μινοΰ.  μαρτύρων  9,  20.  218,  2.  706,  3.  1040,  36.  2743,  25. 
3071,  14.  3679,  1  κα’ .  3823,  22.  4774,  2.  5698,  26.  6004, 
16.  6571,  3.  6578.  μεγαλυνάρια.  ’Ίδε  Καρυοφύλλη  Αντω¬ 
νίου.  μνήμη  6003,  10.  μονή  Άπανωσόφι  3440.  Μαγγάνων 
880  σημ.  τοΰ  Έρανα  6659,  6  σημ.  Χλήντξα  έν  Μπογδανίςι 
627,  30  σημ.  οΐκοι  335,  20.  769,  2.  3257.  5.  6996,  16.  6000, 

9.  6238,  24.  6563,  1.  6565,  6.  6575.  6581,  1.  ’Ίδε  Νικο¬ 
δήμου  Αγιορείτου.  οκτώηχος  489,  2.  παράκλησις  5697,17. 
6000,  8.  6564,  1,  2.  προςφώνησις  4508,  282.  σύλληφις 
2144,  40.  τροπάρια  Ιδιόμελα  4030,  3.  ύμνοι  6578.  ’Ίδε 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Γεώργιος. 

Γεωργίου  Αίτωλοΰ  Αιάλογος  βοεβόνδα  Πέτρου  μετά  Μ ύρτζενας 
καί  Ίωάσαφ  Β'  4272,  3  α'.  ί..;?  Ανδρόνικον  Κ αντακουξηνόν 

4272,  3  δ',  "Ερμηνεία  εις  φως  ιλαρόν  4837,  15.  Μΰθοι 
αίσώπειοι  4272,  3  β'.  ;  '■  ρός  Μιχαήλ  Κ αντακουζηνόν  4272, 

3  γ'.  ’Ίδε  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Γεώργιος 
Α  ίτωλός. 

Γεωργίου  "Αλεξάνδρειάς  Βίε,:  Χρυσοστόμου  4383  γ'. 

Γεωργίου  αμαρτωλοί.  "Ιδε  Γεωργίου  μοναχού. 


Γεωργίου  Γεμιστοί.  ’Ίδε  Ηλήθωνος. 

Γεωργίου  ’ϊβήρων  κτίτορος  σύν  Έύθυμίφ  καί  Ιωάννη 
βίος  4573. 

Γεωργίου.  ’Ίδε  Ζυγαβηνοΰ. 

Γεωργίου  Καισαρείας.  ’Ίδε  Γρηγορίου  πρεσβυτερου. 
Γεωργίου  Καππαδοκίας  Λόγοι  465,  14. 

Γεωργίου.  ’Ίδε  Κεδρηνοΰ,  Κορεσσίου. 

Γεωργίου  Κορίνθου  Πάρδου.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Κορίνθου. 
Γεωργίου  Κρητός  Τροπάρια  335,  17. 

Γεωργίου  Κυπρίου.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Κυπρίου. 

Γεωργίου.  ’Ίδε  Κωδινοΰ. 

Γεωργίου  Κωνσταντινουπόλεως.  ’Ίδε  ^ιφιλίνου. 

Γεωργίου.  "Ιδε  Αακαπηνοΰ. 

Γεωργίου  μάρτυρας  τοΰ  έν  Αύδδη  ακολουθία  &36,  1.  4940. 
5697,  16.  6000,  7. 

Γεωργίου  Μελιτηνής  Λόγοι  τη  άγια.  Παρασκευή  1562,  3. 
Γεωργίου  μοναχού  Χρονικόν  1342,  23.  1577  σημ.  4307,  3. 
Γεωργίου  Ν  αξίας  Είί  Αντώνιον  μέγαν  574,  9.  6250,  6. 
Γεωργίου  νεομάρτυρος  μνήμη  6012,  5.  παράκλησις  8004, 
17. 

Γεωργίου  Νικομήδειας  (χαρτοφύλακας  τής  μεγάλης  εκκλη¬ 
σίας)  Εί5  ΕΑόδια  2,  28.  57,  11.  95,  23,  24.  @23,  14—16. 
@25,  5.  1040,  13.  1312,  39,  40,  42.  1323,  5.  1416,  7,  8. 
2089,  4,  5.  2743,  7.  2752,  6.  2795,  2.  3762  λβ'.  4395,  11. 
4780  η',  θ'.  4797  ια  .  5703,  18.  5708,  35.  6066,  2.  6067. 
6091,  3  (καθ.).  Εις  Θεοτόκον  95,  22.  567,  9.  1053,  3  (καί 
Σταυρόν).  1118.  2782,  11.  3109,  2.  4708  ιβ' .  5598,  10. 
8708,  58.  Εϊ?  Θεοτόκον  γέννησιν  57,  10.  1040,  12. 
σύλληψιν  48,  32.  107,  1,  2.  1319,  3.  Είί  Παρασκευήν 
μεγάλην  καί  Σταύμωσιν  732,  3.  Εΐί  τό  Ε Ιστήκεσαν  €50,  18. 
1037,  19.  2589,  30,  35.  3651,  3.  4774,  13. '  5703,  9.  Ε& 
'Τπαπαντήν  57,  17.  1319,  16.  2089,  10.  2743,  16.  Λόγοι 
465,  14.  567,  8.  1123.  1124.  1314. 

Γεωργίου.  ’Ίδε  «(ιφιλίνου,  Παχυμίρη,  Πισίδου. 

Γεωργίου  πρεσβυτερου.  ’Ίδε  Γρηγορίου  πρεσβυτερου. 
Γεωργίου  ρήτορος  Αίνου  Αποφθέγματα  καί  Ιστορία  αγίων 
105.  108,  4.  145.  2131,  2.  2794,  3.  3224.  3764,  11.  5641, 

15.  6083.  Ερωταποκρίσεις  4720,  26.  Μετάφρασή  Βασιλείου 
μεγάλου  Περί  ελέους  καί  κρίσεως  6548,  20.  Όμιλία  6548,  2. 

Γεωργίου.  "Ιδε  Σκυλ£τ|η,  Σαυγ'δουρή,  Σχολαρίου. 

Γεωργίου  Τραπεζουντίου  Μ ετάφρασις  ’Εκθέσεως  ορθοδόξου 
πίστεως  Ίωάννου  Δαμασκηνού  3236,  1.  Στίχοι  εις  Αθα¬ 
νάσιον  τον  έν  τφ’Άθψ  5694,  4. 

Γεωργίου.  ’Ίδε  Χοιροβοσκού. 

Γεωργού  έν  Παφλαγονία  πέρι  3833,  4  σημ. 

Γήρως  πέρι  3816,  78. 

Γης  κάτοικοι  προ  κατακλυσμού  4449,  125.  κλίματα  149,  14. 
κτίσις  6677,  11.  5711,  9.  κύκλοι  3816,  44.  πέρι  4449,  30. 
σχήμα  2427,  2.  6294,  3. 

Τιανιτζαριύταις  χωρίον  επαρχίας ’Έφέσου  2506  σημ. 

Τιανιτ  ζάρων  στάσις  έν  Κ ωνσταντινουπόλει  ( αχκβ' )  6331,  11 
σημ. 

Γιανοτά  χωρίον  ’Έλασσώνος  6265  σημ. 

Γιβάντζας  μονή  έν'Αγ ίψ'Όρει  5789,  86. 

Γιοόρα  Άγ ίου’Όρους  νησίδων  6303,  2  σημ. 

Γκίκα  Γρηγορίου  έγκώμιον  εις  προβιβασμόν  4256,  2  α',  β' . 
’Ίδε  Αλεξάνδρου  τοΰ  Ικ  Τυρνάβου. — Γκίκα  Σκαρλάτου- 
Ίωάννου  έγκώμιον  εΙς  προβιβασμόν  4256,  2γ'. — Γκίκα  Δ. 
Μπάνου  περιγραφή  προμήθειας  5494,  2. 

Γλαβά  Ισιδώρου  Θεσσαλονίκης  Περί  άρχιερωσύνης  Άνθιμου 
Οϋγκροβλαχίας  4406,  27.  Περί  Ιερωσύνης  ΕΰγενικοΟ  4406, 
28.  Σύναγμα  φηφοφορικόν  καί  σύνοδοί  πανσέληνου  4816, 

16. 

Γλαβινίτσας  έπισκοπή  (1289)  5519. 

Γλυξωνίου  Εμμανουήλ  Πρό?  τινα  κακώς  λέγοντα  τούί'Ί&λληνας 
8049,  5.  "Ιδε  Μαργουνίου  Μαξίμου. 

Γλυκά  Μιχαήλ  Αναγωγή  δημοτικών  ρητών  5719,  2.  Απο¬ 
σπάσματα  4811,  3.  ’Έπιστολαί  90.  580.  1169,  7.  2108,  8 
(’Ίδε  Ζωναρά  Ίωάννου).  3758,  40.  3808,  112,  139,  140. 
3809,  4,  5,  14,  16,  43.  4254,  10,  11,  16.  4449,  13,  149. 
4516.  4788,  24.  5457,  1.  5462,  40.  5719,  3.  6042,  10. 
Κεφάλαια  3266,  4.  3293,  4.  Αύσεις  γραφικών  ζητημάτων 
4811,  17.  Περί  μεταστάσεως  Θεοτόκου  4512,  24.  Στίχοι 
περί  φυλακής  5719,  1.  Χρονικόν  2559,  1.  3295.  3688,  6. 
4296.  4307,  2. 

Γλυκή  Ίωάννου  Εωθινά.  ’Ίδε  Πέτρου  λαμπαδαρίου. 
Γλυκοφίλοΰσα  Θεοτόκος.  ’Ίδε  Ιακώβου  Αγιορείτου  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Γλυκό  φιλούσα. 


63—2 


500 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Τλυφουργο!  τεχνίτη!  1345,  4. 

Γλώσση*  πέρι  4788,  2. — Γλωσσών  οβ'  7 τέρι  4522,  4.  5053,  7. 
Γνώμαι  (Γνωμικά)  2476,  2.  3798,  21.  3816,  59,  60.  3832,  3, 
6,  10.  3881,  27.  3897,  6.  4204,  4.  4211,  1.  4212,  66.  4259, 

1.  4506,  12.  4809,  20,  23  σημ.  4812.  11,  19.  5681,  9,  14. 
6596,  1.  εκκλησιαστικοί  3295  σημ.  δίστιχοι  654.  4.  εί* 
χρέο *,  εί*  φεΰδο*  654,  5.  έκ  τών  Ευαγγελίων  2161,  1.  έν 
στίχοι ?  (έμμετροι)  2959,  1.  3797,  26.  3808,  135.  5681,  8. 
5693,  2.  θεολογικαί  μεθ’  ερμηνεία!  4840.  καί  έκφράσεί! 
προ!  χρήσιν  εν  έπιστολαΐ!  2087,  6.  μονόστιχοι  480,  2.  645, 
3.  654,  2.  777,  17.  1171.  7.  1575,  4.  1749.  2427,  13.  2798, 
3.  2944,  1.  2950,  3.  3173,  4.  3891,  5,  15.  4249,  6.  4260,  3. 
4273,  4.  4641,  4.  4773,  5.  4789,  6.  4837,  20.  4849,  3.  4860, 
43.  4885,  18,  33.  5479,  1.  5806,  11.  5839,  3.  6105,  1  6596, 

2.  — Τνωμών  ανθολογία  38  σημ.  ( θεολογικών )  4308.  4450,  26. 
εκλογή  645,  4.  2415,  1.  4198,  17,  25.  παρεκβολαί  3714,  3. 
Ιδε  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς,  Αλφάβητο!, '  Ανατολικών, 
Ανθολογία,  Άντιόχου  Κολοφώνος,  Άντισθε'νους,  Απαν¬ 
θίσματα,  Αποσπάσματα,  Αποφθέγματα,  Άριστοτε'- 
λους,  Άρχιδάμου,  Βασιλείου  μεγάλου,  Γραφή!,  Γρηγορίου 
Θεολόγου,  Δημοκρίτου,  Διογενους  Λαερτίου,  Διοδώρου, 
Έττικτήτου,  Ευσεβίου  Καισαρείας,  Ήλίου  ιτρεσβυτε'ρου, 
Ησυχίου  ττρεσβυτέρου,  Θεόγνιδος,  Θεοδώρητου  Κάφρου, 
Θουκυδίδου,  Ίάσονος,  Ιγνατίου,  Ισαάκ  Σύρου,  Ίσοκρά- 
τους,  Ίωάννου  αναγνώστου,  Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Ίώβ, 
Ίωσήττου,  Κασσιανοΰ  Ρωμαίου,  Κάτωνος,  Κεδρηνοϋ 
Γεωργίου,  Κικε'ρωνος,  Κλήμεντος  Αλεξάνδρειάς,  Κυρίλλου 
Αλεξάνδρειάς,  Μενάνδρου,  Νείλου  άββά,  Νικήτα  Σερρών, 
Όρφε'ως,  Παλλαδά,  Πάτερων,  Παύλου  άττοστόλου,  Πλά¬ 
τωνος,  Πλουτάρχου,  Ρητόρων,  Σιβύλληε,  Σολομωντοε, 
Σοφοκλε'ουε,  Σοφών  έτττά,  Συγγραφέων  αρχαίων.  Συμεών 
Θεσσαλονίκηε, '  Υττερείδου,  Φιλοσόφων,  Φίλωνοε  Ιουδαίου, 
Χίλωνοε. 

Γνώσεω*  θεία!  πέρι  3809,  51.  πέρι  4508,  74. 

Γνωστικά  4464,  5. 

Γοβδελά  φιλοσόφου  Μετάφρασί!  Αντιρρητικού  Βουλησμά 
πρό!  Αούγκαν  6024,  19. 

Γ οβδελαά,  Κασδόα*  καί  των  συν  αυτοί!  άκολουθία  138,  4. 
3216,  7.  6223,  6.  6374,  4.  Ίδε  Καλλιε'ργου  Καλλιοιτίου, 
Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος.  μαρτύριαν  1146,  12.  3173,  5. 
6223,  7.  μνήμη  5007,  2.  στιχηρά  5799,  22.  στίχοι  4448,  5. 
Γοητεία  καί  μαντεία  άποδεμάτων  4854.  2.  5462,  21. 

Γόλγοάα  μετόχων  Μετεώρου  εν  Ο ύγκροβλαχία  1434  σημ. 
4685  σημ. 

Γολγοθά  ναοΰ  οικοδομή  5437,  60. 

Γολινδούχ  ( Μαρία *)  βίο!  3679,  1  λζ~  .  3700  κ' .  μαρτύρων 

3724. 

Γ οργοεπη  κύου  Θεοτόκου  άκολουθία  6389.  εΐκών  εν  μονή 
Αοχειαρίου  6376,  3. 

Γορδίου  μαρτύρων.  ’Ίδε  Βασιλείου  μεγάλου. 

Γορδίου  Αναστασίου  Ακολουθία  Αχίλλειου  Ααρίση!  καί 
Οικουμενών  Ύρίκκη!  4739,  9.  Άποκαλύψεω!  ερμηνεία  6146, 
21.  Βίοι  φιλοσόφων  έκ  του  Διογε'νουε  Λαερτίου  1172. 
2673,  1.  6200,  5.  Βίο$  Ευγενίου  Ιωαννουλη  Αίτωλοΰ  6064. 
Αιαθήκη  4724,  10.  Έκόεσι*  λογική*  πραγματεία!  5732,  3. 
Έπιστολαί  4789,  9  (άμοιβαΐαι).  6200,  1  κγ'  (Εύγενίω  Ίωαν- 
νούλη),  κζ' .  6288,  13.  6299,  2.  6300,  6.  Κατά  Λατίνων 
περί  έκπορεύσεω!  5788,  8.  6146,  22.  Κατά  Μωάμεθ  767. 
3270.  6181.  6561.  Κεφάλαια  περί  Χριστού  5644,  11. 

Μετάφρασί*  λόγου  Χρυσοστόμου  947,  3.  Περί  Θεοφίλου 
Κ ορυδαλέω!  6064.  ΙΙερί  ποσότητο!  συλλάβων  4217,  2. 
Ρητορική  5738.  Στηλίτευσι!  λατινική!  αίρέσεω!  4724.  6. — 
πέρι  6146,  22  σημ.  ”Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  εν  λ. 
Γόρδιο*. 

Γουλά*  (Ίουλάϊ)  Νικόλαο*  στρατηγό*  554,  8.  5641,  8.  6296, 
14  σημ.  Ίδε  Μάρκου  μοναχού. 

Γουλιανού  Κωνσταντίνου  Έπιστολαί  2328.  1  σημ.  Λύσει* 
εί*  τά  Απορα  Μωϋσόω*  4629,  13. 

Γ ουρίου  Σαμωνά  καί  Άβίβοΐ’  βίο!.  Ίδε  Συμεών  μετα- 
φραστού.  θαύμα  2231,  4.  2802,  5.  2807,  3.  3658  ια'. 

3740,  6.  3766,  18.  3825,  5.  4869,  16.  μαρτύρων  1054  σημ. 
2678,  2.  3658  ια'.  3669  δ'.  5446,  5.  Ίδε  Πίνακα  εικόνων 
έν  λ.’Άβιβο!,  Γούρια!,  Σαμωνά*. 

Γράμμα  λ  γραφόμενου  λ  4372.  4387.  4492. 

Γ  ράμματα  ίσόψηφα  3594  β' .  παρ’  ’Έλλησι  4212.  74. — Γραμ¬ 
μάτων  κδ'  γενεσι*  3816,  20.  σπουδή!  πέρι  6049,  9. 
Γραμματικά  1754,  8.  2326,  1.  3868,  9.  4196,  17.  4200,  11. 
4211,  1.  4213,  4  σημ.  4216,  4.  4266,  4.  4267,  14,  16.  4309, 


6.  4314,  4,  6.  4354,  8.  4508,  22—24,  26,  44  α',  β',  51,  57, 
63.  4765  σημ.  Α'.  5437,  31,  32,  36—38,  44,  48.  5452,  4,  8. 
5453,  3.  5479,  6.  5491,  8.  5498,  8.  5693,  4—6.  5772,  7. 
6074,  7,  15,  17.  6104,  13.  6197,  1.  6350,  3.  Ίδε  Β αρβαρι- 
σ  μου,  Αιχρ  όνων,  Επιρρημάτων,  θέματα,  Κανόνε*  -γραμ¬ 
ματικοί,  Κυρίλλου  ίερομονάχου,  Μέρη  λόγου,  Μόρια, 
Ορθογραφία!,  Πεσεΐν,  Π  νεύματα,  Πτώσεων,  Ρήματα, 
Σγουροττούλου  Δημητρίου,  Σημειώσει*,  Στίχοι,  Στίξεων, 
Συντάξεω!,  Συνωνύμων,  Σχημάτων,  Τεχνολογία. 

Γραμματική  512.  1575,  7.  1586,  3.  1747.  1754,  1.  2087,  12. 
2340.  2952,  1.  2958,  6.  3314.  3315,  1 — 3.  3319.  3884. 
3896.  4354,  11.  4508,  18,  47.  4883.  5484.  5727.  5772,  1. 
6104,  12.  6324.  1.  6326,  1.  6595.  λατινική  4322,  2.— 
Γραμματική!  απόσπασμα  220  σημ.  κατά'Άραβα!  τύποι 
2326,  3.  κεφάλαια  4508,  56.  πέρι  4215,9.  προγυμνάσματα 
4508,  31.  Ίδε  Γαζή  Θεοδώρου,  Γερασίμου  Βυζαντίου, 
Κεραμε'ως  Δανιήλ,  Κιγάλα  Ίλαρίωνος,  Κοσμά  Βυζαντίου, 
Λασκάρεως  Κωνσταντίνου,  Λυκουδίων,  Μαυροκορδάτου 
Αλεξάνδρου,  Μιχαήλ  συγκε'λλου,  Μοσχοιτούλου,  Ούρ- 
βανού,  Προδρόμου  Θεοδώρου,  Σγουροττούλου,  Συνεσίου, 
Χαλκοκονδυλη  Δημητρίου. 

Γραμματικόν  ποίημα  3886,  6. 

Γρανάτου  Κωνσταντίνου  (Βε'στου)  Στίχοι  εί*  Αιόπτραν  3783, 
9.  4600  β' .  Ίδε  Χαρσιανίτου. 

Γραφεύ!.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αρσένιο!. 

Γραφή!  άγια!  άπανθίσματα  4518,  7.  αποσπάσματα  4844, 
ξ' — να' .  αποφθέγματα  4469,  4.  βιβλία  γνήσια  καί  νόθα 
3753,  26.  ούχ  ευρισκόμενα  3599,  14.  βιβλίων  πίναξ  5679, 
15.  γνώμαι  3816,  7,  12.  διαφοραί  έν  έκδόσεσι  6288,  5. 
εκλογή  22,  6.  100,  1.  2144,  2.  2728.  2789,  27.  2948,  18. 
3116.  3220,  7  σημ.  3234,  2.  4830,  16.  Ίδε  Ίωάννου 

Νικολάου  Αλεξάνδρου  βοεβόδα.  ερμηνεία.  "Ιδε  Πάτερων, 
Σχολαρίου,  Γενναδίου,  έρωταποκρίσεί!  4925,  13.  εύχαί 
1611,  5.  4071,  1.  4860,  22.  ιδιώματα  5453,  1.  λέξεων 
έρμηνεία  3889.  5.  4449,  4.  μαρτυρίαι  περί  Χρίστου  4638,  2. 
μεταφράσιω!  ύπό  Ο  πέρι  3086,  7.  Νόα*  σημειώσει!  καί 
ζητήσει!  5741,  8.  ονόματα  3820,  3  (λατινικά).  4508,  28. 
Παλαιά*  έξήγησί!  6151,  2.  παρεκβολαί  3086,  11.  πέρι 
μαρτυρίαι  6018,  7.  ρητά  περί  άγια!  Τ ριάδο!  5061,  7.  ρητών 
(περικοπών,  χωρίων)  έρμηνεία  1871.  2130,  2.  2133,  1.  3820, 
2.  3832,  21.  4735,  13  σημ.  4770,  12.  5779,  1.  6029,  23. 
λόγοι  (όαιλίαι)  3784,  1,  3.  4766,  1.  5485,  3.  5704.  σημειώ¬ 
ματα  3816,  19.  σχόλια  4285,  18.  τετραχώ*  άνάλυσι!  4508, 
302.  φράσεί!  6214,  1. — Γραφή  πω*  δει  έμμένειν  6316, 
1.  "Ιδε  Άδριανοϋ,  Αθανασίου  Άλεξανδρεία5,  Ακακίου 
Μελιτηνής,  Λναγνώσει*,  Άνδρεου  Κρήτη$,  Άπανθί¬ 
σματα,  Βασιλείου  μεγάλου,  Αιαθήκη,  Διοδώρου  Ταρσού, 
Θεοδωρήτου  Κύρρου,  θησαυρό!,  Ίωάννου  Δαμασκηνού, 
Καρυοφύλλη  'Ραλάκη,  Λόγοι,  Κανθοττούλου  Νικηφόρου, 
Πάτερων,  Προδρόμου  Θεοδώρου,  Σεβήρου  Άντιοχείαξ, 
Τ ριιρδίου  αναγνώσματα,  Χρυσοστόμου. 

Γρηγεντίου  Τεφρών  (Ταφάρων)  Αιάλεξι!  μετά  Ιουδαίου  Έρβάν 
3786,  4468,  1.  4601.  4887,  6.  Προ*ευχή  περί  Χρίστου  4887, 
5. — άκολουθία  1873,  1.  1906,  1.  βίο!  1555,  3.  Ίδε  Παλλα¬ 
δίου  Νεγράξ. 

Γρήγορά  Νικηφόρου  Αιάλεξι!  μετά  ΙΙαλαμά  3726,  1γ'·  4506, 
25.  4508,  82.  Εγκώμιου  θεοφανού!  5681,  6.  Εί*  Θεοτόκου 
γέννησιν  καί  εΐ*οδον  4508,  231.  Εσιστολή  τω  μεγάλιρ  δο- 
μεστίκω  3293,  30  γ' .  Μ ονιρδία  επί  τή  τελευτή  ’ Ανδρο¬ 
νίκου  Π αλαιολόγου  3293,  30  α'.  τού  μεγάλου  λογοθέτου 
3293,  30  β'.  Ομολογία  3728,  6.  Πανηγυρικό*  3860,  2. 
Περί  ενυπνίων  3860,  1.  Προόεωρία  εί*  έξήγησιν  Συνεσίου 
4508,  81.  Χρονικόν  4296,  1.  5644,  1  (άπύσπ. ). — συγγραμ¬ 
μάτων  μεταπεσόντων  εί*  χεΐρα*  τού  βασιλέω!  πέρι  5439,  38. 
Ίδε  Καβάσιλα  Νείλου,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Τηλικούδη, 
Φακρασή  Ίωάννου,  Φιλόθεου  Κωνσταντινουττόλεωϊ. 

Γρηγορίου  "Επίγραμμα  εί*  Βελισάριον  πρωτοσύγκελλον  5009, 
7  δ'. 

Γρηγορίου  Άκραγαντίνων  Λόγο*  3776. — βίο*  2090,  14.  2679, 

5.  3220,  3.  3650  ε'.  Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Γ ρηγόριο! 
Άκραγαντίνων. 

Γρηγορίου  Άλεξανδρείαε  Κανονικόν  4449,  120. — Πιττάκιον 
τού  Κ  ωνσταντινουπόλεω!  απολογητικόν  πρό!  αυτόν  3797,  10. 

Γρηγορίου  Αντιόχειας  Εί*  άγιον  Σάββατον  καί  Άνάστασιν 
3651,  4.  Εί*  θεόσωμον  ταφήν  1053,  4.  2030,  9·  3605,  1. 
4490,  14.  4797  ξα  .  5708,  59.  Εί*  Τεσσαρακοστήν  3652. 
Λόγοι  1124.  1314.  1848,  1.  3109,  2.  3117.  4711. 

Γρηγορίου  Αρμενία*  βίο!  2769,  2. 


ΠΙΝΑΒ  ΧΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


501 


Γρηγορίου  Βουλγαρία®  Ακολουθία  εις  την  έν  Νίκαια  'ξ'  σύνοδον 
4962,  5. 

Γ ρηγορίου.  "Ιδε  Υκίκα. 

Υρηγορίου  Αεκαπολίτου  βίος  1312,  87.  2679,  16.  ’Ίδε 
Π ίνακα  εΙκόνων  έν  λ.  Υρηγύριος  Αε  καπολίτη 5. 
Γρηγβρίβυ  διακόνου  Κανόνες  ’ Αναστάσεων,  Βαΐων,  Σταύρον 
υψώσεων,  "Υπαπαντής  4354,  5. 

.Γρηγορίου  Διαλόγου  'Ρώμη®  ’ Απάντησα  πρός  Πέτρον  μοναχόν 
101,  25.  3832,  20.  3833,  22.  Αποσπάσματα  3768,  4,  5. 
5806.  Βιβλίον  τρίτον  4811,  6.  βίοι  των  έν  Ιταλία  δια- 
λαμψάντων  άγιων  (Π ατερικόν)  5808,  21.  "Ιδε  Δαττάντε 
Καισ-αρίου,  Ζαχαρίαν  ττάττα.  Βίοϊ  Β ενεδίκτου  6806,  20. 
Διάλογοι  3120  (πρός  Πέτρον  αρχιδιάκονον).  4477.  4518,  22. 
4616,  10.  6170.  Είϊ  τό  Κύριε  έκέκραξα  464,  2.  Επιστολή 
προς  Αέοντα  ’Ίσανρον  περί  εικόνων  2030,  2.  Εόχή  κατά 
Πεντηκοστήν  4502,  102.  Περί  θερμών  ύδάτων  5806,  62. 
Περί  ίερας  λειτουργίας  5457,  62.  Περί  κοινοβίου  3794,  24. 
ΙΙερί  Τ ετράδης  καί  Π αρασκευής  101,  31.  ΠοΟ  αί  των  τελευ- 
τώντων  ψυχαί  απέρχονται  578,  9.  4576,  1. — καί  Πέτρου 
Περί  Παυλίνου  άγιου  5711,  78. — ακολουθία  5697,  12.  βίος 
464,  6.  3765,  10.  ’Ίδε  Πέτρου  Διαλόγου,  Προηγια- 

σ μένων  λειτουργία  καί  Πίνα κα  εικόνων  έν  λ.  Τρηγόριος 
Διάλογοί. 

Γ ρηγορίου.  "Ιδε  *  Ηρακλειώτου. 

Γρηγορίου  θαυματουργού.  "Ιδε  Γρηγορίου  Νεοκαιοταρεία®. 
Γρηγορίου  Θεολόγον  Ναξιανξηνοΰ  'Άλαϊ  (αλάτων)  4200,  3 
σημ.  4271,  2  γ'.  1  Αλφαβήτας  (στίχοι)  παραινετική  πρός 

Φιλόπονον  1683,  8.  2425,  1.  4249,  2  β' .  4263,  3  Γ'.  4480  ιε'. 
4837,  1.  4885,  34.  5487,  3.  5495,  2  α'.  6155,  9.  Άπό- 
κρισις  πρός  Βασίλειον  μέγαν  4055,  25.  Απολογητικός 
εις  τον  έαυτοΰ  πατέρα  234,  1.  της  εις  Πόντον  φυγής  232,  2. 
234,  1.  653,  6  α'.  2400,  4.  3084,  1  α'.  3576  ιθ' .  3874,  4. 
4324,  5  γ'.  4450,  1  β' .  4482,  3.  4483  δ'  (έξήγ.).  4790,  4  α'. 
5481,  3.  6050,  5  η.  6051,  7  α'.  6052,  7  Γ'.  6097,  4  γ'. 
6199,  1  β' .  ’Ίδε  Ήλιου  Κρήτη®.  Άπορίαι  καί  λύσεις 
4196,  18.  4310,  6.  Απόρρητα  3256.  5431,  6  α'.  Απο¬ 
σπάσματα  3251,  26.  3753,  2.  3764,  23.  3808,  48.  4005, 
3  σημ.  4279,  1  σημ.  4306,  3  α'— γ'.  4310,  8.  4502,  135. 
4508,  122,  129.  4520,  3.  4524,  3.  4720,  13,  25.  4788,  25. 
4871,  9.  5432,  8.  5457,  76.  ’Ίδε  Χρυετολωρά  Δημητρίον. 

’ Αποφθέγματα  3758,  10.  4469,  4.  6594.  Γνώμαι  δίστι¬ 
χοι  652,  3.  653,  1.  654  β' .  3883,  8  β' .  4210,  8.  4211, 
5.  4249,  9.  4263,  3  γ'.  4265,  11  β'.  4273,  1.  4319,  2  β'. 
447Θ,  2  β'.  4480,  1  γ'  {έξήγ-),  δ'.  5479,  11  α'.  5495,  2  β'. 
6009.  6149,  7.  6154,  4,  ο  (έξήγ.).  μονόστιχοι  653,  5.  1171, 
12.  2106,  12  (έρμ.).  2425,  8.  2939,  3  β' ,  γ'.  2960, 
10.  3891,  10,  16.  4211,  6.  4212,  67.  4249,  2  α'.  4261,  1. 
4263,  3  ε'.  4285,  11  α'.  4484,  4  β'.  4641,  2.  4885,  33 
■σημ.  5495,  2  γ'.  5498,7.6155,8.  "Ιδε  Νικήτα  Παφλα- 
γόνο®.  τετράστιχοι  ( Τετράστιχα )  774,  14.  1016,  4.  1038, 
12.  1145,  2.  1171,  13,  24.  1449,  2.  1587,  3.  2426,  3.  3866, 
1.  3883,  8  γ'.  3898,2.  4225,7.  4263  δ '.  4265,  11  γ'.  4305, 
3  (έξήγ.).  4307,  1  ε'.  4319,  2  γ'.  4480,  1  Γ'.  4484,  4  α'. 
4770,  2  α'.  4821,  3.  4837,  10.  4877.  4882,  3.  4885,  19. 
5479,  11  δ'.  5495,  2  δ'.  6014,  4  (έξήγ.).  6055,  6.^  6104,  4. 
6149,  6,  9.  ’Ίδε  Ζαχαρίαν  ίερέω®,  Ζωναρά  Ιωάνναν, 
Κυμινήτου  Σίβαιττοΰ,  Νικήτα  Παφλαγόνο®,  Νικήτα 
Σερρών,  Προδρόμου  Θεοδώρου.  Αιαθήκη  2054,  2.  Αιάλογο; 
μετά  Βαο-ιλείον  μεγάλου.  ’Ίδε  Βα,αιλείου  μεγάλου.  Διά¬ 
φορα  2552,  3.  Αογματικά  4490,  5.  Ειρηνικός  4508,  242  δ'. 
Είϊ ' Αθανάσιον  Αλεξάνδρειάς  2,  48.  752,  1.  790.  3.  1018,  2. 
1075  α'.  1125  ια'.  3808,  114,  115.  4483  γ',  Γ'  (έξήγ.). 
4716  ι£'.  5428,  20.  6050,  5  γ'.  ’Ίδε  Νικήτα  Σερρών. 
Είϊ  Άνάστασιν  4450,  1  α  .  Είϊ ’Α ρειανούς  3576  ιη’.  Είϊ 
βάπησμα  2,  47.  653,  6δ'.  1015,  2.  1037,  48  σημ.  1171,  17. 
1323,  9.  2127,  8.  3071,  1  β' .  4315,  3  α'.  4716  ι' .  6052, 
7  γ'.  6171  (ΰπόμν.).  6299,  Ιε'  (σχόλια).  Είϊ  Βασίλειον 
μέγαν  (επιτάφιος  καί  έπιγράμματα)  652,  11.  752,  3.  2052  α'. 
2106,  5  (έξήγ.).  4196,  27.  4263,  3  β'.  4480,  1  β'  (έξήγ.). 
4483  β'.  4885,  21.  5479,  11  γ'.  5495  ε'.  5679,  13.  5681,  13 
(έρμ.).  6050,  5  ε',  Γ'.  6051,  10  γ'.  "Ιδε  Ζαχαρίαν  ίερέω®, 
Νικήτα  ΙΙαφλαγόνο®,  Εί$  Γοργονίαν  2290,  3  ε',  £'.  Εί? 
Γρηγόρισν  Νύσσης  1013,  10.  1125  ι'.  2290,  3  η  -  3262,  2δ'. 
4315,  3  β'.  4716  ια'.  5462,  4.  Είϊ  Αιαθήκην  καινήν  καί  έαρ 
1013,  9.  Είϊ  έπισκόπων  παρουσίαν  5428,  17.  Εί»  εαυτόν 
έξ  άγροΰ  3576  ιθ' .  4393,  1.  καί  πρός  τούς  λέγοντας  3576  κ' . 
Εΐδ  εωθινά  4508,  242  γ  ,  246  β'.  Είϊ  Ή ρωνα  3808,  30. 
4481  α'.  Είϊ  Θεοτόκον  στίχοι  3816,  63.  Είϊ  θεοφάνεια 


3  σημ.  1015,  2.  1171,  15.  1323,  8.  2947,  2.  3859,  1.  4245, 

4  α'.  4265,  6  α'.  4398  σημ.  5703,  23.  6050,  5  δ' .  6199,  Ια' 
(έξήγ.).  ’Ίδε  Κεραμέω®  Δανιήλ.  Ε Ις  Ίονλιανόν  έξισωτήν 
234,  1.  653,  6  β'.  1016,  2.  1125  ε'.  2290,  3  β'.  2947,  2α'. 
3262,  2  γ'.  4245,  4  β' .  4263,  3  ξ' .  4481  δ'.  4712,  1  γ'. 
5431,  9.  6050,  5  α’.  6052,  7α'.  6198.  2  (έξήγ.).  Εί?  Και- 
σάριον  234,  1.  2126,  4  (καθ.).  2290,  3  δ'.  2939,  3  α'.  4482, 
5α '.  6050,  5  Β'.  6190,  11.  Εις  Κυπριανόν  1125,  δ'.  4481, 
η  .  6299,  1  ζ’  (σχόλια).  Είϊ  Κυριακήν  καινήν  (καί  έαρ  καί 
Μ άμαντα)  1016,  2.  1075.  1125  α'.  1323,  25.  2106,  13.  3071, 
Ιε'.  3605,  1  λβ' .  3685,  5  γ'.  3686  σημ.  4508,  246  γ'. 
6299,  1  Γ'  (σχόλια).  Είϊ  Μ ακκαβαίους  234,  1.  1016,  3. 
1125  γ'.  2290,  3  α'.  2936,  13.  2947,  2  β' .  3262,  2  α' .  4245, 
4  γ'.  4263,  3η'.  4481  Γ'.  5678,  7.  6206,  2.  Εις  Μ αρκιανόν 
Ιερομάρτυρα  3262,  2  β' .  Είϊ  μάρτυρας  καί  κατ’  Άρειανών 
3  σημ.  4686,  10.  Είϊ  Πάσχα  450,  3.  651,  17.  1268,  4  α'. 
1323,  23.  2763,  3.  3071,  1  δ'.  3605,  1  κγ'.  3685,  5  β' . 
4482,  5  β' .  4506,  28.  4706,  13.  5431,  3  θ'.  5986,  14.  61Θ5, 

3  α' .  6299,  Ια'  (σχόλια).  ’Ίδε  Νικήτα,  καί  βραδύτητα 
947,  6.  1015,  2.  1038,  1.  1323,  22.  2054  σημ.  2082  α'. 
3071,  1  γ'.  3086,  14  α',  Β'.  3605,  1  κβ'.  3685,  5  α'.  4225, 
3.  4716  α'.  4776  δ'.  5703,  11.  5986,  13.  6052,  7  δ',  θ'. 
6097,  4/3'·  Είϊ  πατέρα  τ ρίκα  έπέτρεψε  234,  1.  4324,  5  β' . 
έν  φ  καί  εις  Νόνναν  1013,  3.  4482,  1  β' .  παρά  Νικοβούλου 
4851,  14.  σιωπώντα  έπί  τη  πληγή  τής  χαλάξης  776,  18 
(έξήγ.).  777,  16  (έξήγ.).  1770.  2052  β'.  2082  ιΓ'.  2777,  12. 
4324,  5  α'.  4481  θ'.  5462,  5.  6052,  7  η' ,  ι' .  Είϊ  Πεντη¬ 
κοστήν  9,  16.  1015,  2.  1125,  β'.  2290,  3  γ'.  3071,  1  Γ'. 
3605,  ίμθ'.  3697,  27.  4481  γ',  Γ'.  4712,  1  β' .  4776  ιγ'. 
5865,  4.  6051,  7  β' ,  10  β' .  6052,  7  ιβ' .  6105,  3  β' .  6299, 
1  β'  (σχόλια).  Είϊ  τό  "Εχει  τάς  τοΰ  υίοΰ  προςηγορία ;  3808, 
77.  Ε  Ις  τό  "Εωί  &ν  καί  παρ’  έαυτής  3808,  113.  ΕΙς  τό 
Κ αινοτομοΰνται  φύσεις  3808,  78.  Ει®  τό  Ό  λόγος  παχύ- 
νεται  3808,  82,  89,  90.  Είϊ  τό  "Οτε  έτέλεσεν  ό  ’ΐησοΰς 
3697,  31.  Εις  τό  Ο ύκήλθον  ΰαλεΐν  4449,  33.  Είϊ  τό  Οϋσης 
όψίας  4508,  246  δ'.  Εις  τό  Παιδίον  έγεννήθη  ήμΐν  3808,  80 — 
82.  Είϊ  Φιλογόνιον  875,  2.  Είϊ  Φώτα  575,  2.  653,  6γ'. 
1015,  2.  1125  τ.',  θ'.  2777,  7.  3071,  Ια'  (σχόλια).  4481  ε'. 
4508,  242  ε'.  5698,  17.  6051,  7  γ'.  6052,  7  β' ,  ια' .  6198, 

4  β 6299,  1  δ'  (σχόλια).  Εΐ®  Κηιστοΰ  γέννησιν  2,  40.  567, 

15.  752,  2.  1125  Γ'.  1323,  6.  2027,  11.  2122,  1  η.  2777,5. 
3695,  7.  4712,  1  δ'.  5431,  6  ι'.  5696,  1,  14.  6097,  4  α'. 
6198,  4  α'.  6299,  Ιγ'.  "Ιδε  Νικήτα  Σερρών.  Είϊ  Ί'αλμούϊ 
(Φ αλτήρων)  552.  2086  σημ.  2517.  4717.  6051,  10  δ'. 

Εκλογή  3083,  15,  17.  3164.  3266,  5.  3741,  5.  Ένόδια 
5495,  6.  Ένύπνιον  περί  τής  Αναστασίας  εκκλησία;  947,  1  Γ' 
(καθ.).  4641,  9.  "Επη  1268,  19  (περί  βιβλίων  κεκανονι- 
σμένων)  1805,  1  φ.  210  α'.  6190,  6  (έπισημειώματα ) .  περί 
των  καθ’  εαυτόν  2400,  2.  3857,  5.  4243,  2.  4268,  14  α'. 
6105,  3γ'.  Έπιγράμματα  2648,  3.  4261,  1.  4263,  3  θ'. 
4307,  1  ε'.  Έπίλυσις  3808,  76.  ’ΈπιστολαΙ  779,  5  (έξήγ.). 
784,  1.  1018,  3  (έξήγ.).  4324,  3.  4475,  2.  4880,  1  (μετά 
μεταφράσεως  Ιταλικής).  6194.  ’Ίδε  Κεραμέω®  Δανιήλ, 
Σταντωνή .  Ερμηνεία  εις  Ίωάννον  Θεολόγ'ου  Άπο- 
κάλυψιν  4764,  2.  είϊ  τό  κατά  Λουκάν  4491  σημ.  ρητών 
είϊ  μάρτυρας  4528,  7.  Ερωτήσεις  960,  9.  Ξΰχαί  2890,  4. 
3324,  4  (είϊ  Θεοτόκον).  3697  α' — γ'.  3809,  41  (είϊ  Χριστόν). 
4307,  1  β'.  ’ ηθικά  5062,  8.  θεολογίαι  4508,  242  β  . 

θρήνος  περί  των  τής  αύτοΰ  ψυχής  παθών  947,  1  α'  (καθ.). 
4265,  14  β'.  "Ιαμβοι  1145,  3.  1171,  23.  1587,  6,  8,  9. 
4885,  20.  6190,  1  (έξήγ.).  3317,  2.  Κανόνες  630,  3.  6029, 
31.  Κατά  Άπολλιναρίου  πρός  Κληδόνων  4483  ή'.  5546  β'. 
Κατά  Ελλήνων.  "Ιδε  Κεραμέω®  Δανιήλ,  και  Ίουλιανοΰ 
στηλιτευτικός  α'  777,  19,  20.  1128,  2.  2383,  2.  2408,  5. 
3234,  2  σημ.  5646  δ'.  στηλιτευτικός  β'  1038,  1  κα' .  4481, 
ια',  ιε'  (έξήγ.)·  4686,  8  α',  β’ .  6105,  3  δ'.  Λόγοι  (όμιλίαι) 
3.  465,  14.  779,  3.  947,  2  (μα0.).  1018,  4  (έντυπον).  1038, 
1.  1075.  1118.  1123.  1124.  1268,  4.  1651,  3.  1770.  1786. 
1831  σημ.  1832,  2.  1847,  1.  2007,  2.  2447.  2936,  12.  3078, 
7.  3084,  1.  3097,  1.  3103,  2.  3108,  3.  3113.  3127.  3346. 

3686.  4147.  4320,  6  (έξήγ.).  4389  σημ.  4481  β' .  4595. 

4712,  Ια'.  4716.  4949.  5444.  5546  α'.  6051,  10  α'.  6052, 
7  ε'.  6084,  1.  6190,  1  (έξήγ.).  6571,  1.  ’Ίδε’Ηλία,  Μακα¬ 
ρίου  Πατρίου,  οί  άναγινωσκύμενοι  ιΓ'.  880.  904.  1065. 
1127.  1145,  1.  1277,  1.  1537.  1552.  1570.  1782.  1783,  1. 

2052.  2053.  2054  (μεθ'  έρμ.).  2082.  2122,  1.  2437.  2570. 

2711.  2753.  2777,  2,  3.  2781.  3090.  3110.  3198.  3199. 
3576.  3595.  3607.  3626.  3670.  3725,  2.  3767,  1.  4391. 


502 


Π1ΝΑΕ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


4393.  4398.  4478.  4479.  4486  (έρμ.).  4683.  5512.  Ίδε 
Νικήτα  'Ηρακλείας,  Νικήτα  Σερρών.  Λόγων  εκλογή  4627, 
43  (έκ  τών  μή  άναγινωσκομένων).  5676.  6029,  31.  Μ αρ- 
γαρΐται  3189,  3.  Μ ηνί  Δεκεμβρίω  ι$~'  4508,  232.  Παραινε¬ 
τικό;/  4313,  3.  Παράφρασα  εις  Εκκλησιαστήν  1268,  4γ'. 
Περί  δόγματος  5431,  6  η' .  Περί  εύταξίας  3576  κδ' .  Περί 
εύχαριστίας  4520,  4.  Περί  θεολογίας  627,  26.  710,  4.  3576 
κε',  κζ~'.  Περί  θυμοΰ  2383,  3.  Περί  ίερωσύνης  332,  5. 
1448,  2.  ’Ίδε  Κεραμέως  Δανιήλ.  Περί  κόσμου  5431,  6  δ'. 
Περί  λογικών  ουσιών  5431,  6  ζ~' .  Περί  μεταλήψεως  4502, 
164.  Περί  νοερά ς  προςευχής  6143,  1.  Περί  ξύλου  γνώσεως 
3808,  54.  Περί  παραδόσεως  του  αμνού  4508,  246  α'.  Περί 
παρθενίας  4307,  1  γ'.  6190,  7  σημ.  Περί  πίστεως  6548,  6. 
Περί  ΙΙνεόματοϊ  άγιου  3576  κγ' .  4401  β'.  5431,  6  γ'.  Περί 
πρακτικής  καί  θεωρητικής  άναβάσεως  4508,  242  α’.  Περί 
πρόνοιας  5431,  6ε'.  Περί  πτωχοτροφίας  3262,  2γ  .  Περί 
σχημάτων  4264,  4.  Περί  της  εν  διαλέξεσιν  εύταξίας  6105, 
3  ε'.  Περί  του  άκούειν  6080,  5  Περί  του  τίνα  χρή 
βιβλία  Γραφής  άναγινώσκειν  3654,  24.  4423,  29.  5647,  14. 
6277,  23.  Περί  των  τού  βίου  οδών  2106,  8.  3874,  5.  3883, 
8  α'.  4263,  3  α'.  4319,  2  α'.  4480,  Ια'  (έξήγ.).  4641,10. 

5479,  11  β'.  6154,  2.  Περί  Τριάδο$  άγιας  3833,  10.  Περί 

υίοΰ  3576  κα',  κβ' .  4508,  133.  5431,  6  β’ .  Περί  φιλο- 
πτωχίας  1786  σημ.  1832,  2  σημ.  2383,  1.  2777,  11.  3686 
σημ.  4790,  4  β'.  6052,  7  ξ' .  Περί  φωτός  Μεταμορφώσεωϊ 
5439,  139.  Ποιήματα  1508,  1.  1587,  7.  1645  σημ.  3748, 
2  α' — λ·5"'.  3797,  27.  3798,  24.  4307,  1.  4508,  41,  90,  93. 
4770,  11.  Προοίμιον  εν  εί'δει  ( σχήματι )  εύχής  2934,  4.  4198, 
26.  4254,  6.  Πρόϊ  αστρονόμους  4310,  48.  ΙΙρό$  Βασίλειον 
περί  ιερέων  3251,  23.  ΙΙρόϊ  επισκόπους  6198,  10.  Πρό$ 

Ε ύάγριον  3  σημ.  4476,  2.  5431,  6  ζ'.  ΙΙρόϊ  Εύνομιανοΰϊ 

710,  3.  Πρόϊ  Κληδόνων  3  σημ.  ΙΙρόϊ  Νεκτάριον  3  σημ. 
4483  η'.  5546  γ' .  Πρόϊ  Ν ικόβοΐ’λον.  ’Ίδε  Ευγενίου.  ΙΙρόϊ 
παρθένον  παραινετικός  3  σηα.  ΙΙρόϊ  τους  εν  κοινοβίοις  μονα¬ 
χούς  4307,  1  ε'.  ΙΙρόϊ  τούς  καλέσαντας  καί  μή  άπαντήσαντας 
777.  9.  2290,  3  5~'.  4482,  Ια'.  ΙΙρόϊ  τούς  πολιτευομένους 
Ναί'ιανΓοΰ  4481  ξ' .  Πώϊ  δει  πιστεύειν  τόν  Χριστιανόν  3797, 
17.  Σημασία  είϊ  Ιεζεκιήλ  3084,  1  λε'.  Στίχοι  651,  1.  784, 
2.  786,  3.  2770,  4.  2950,  11.  3327,  11.  3816,  64.  3891,  3, 
9.  4118,  2.  4212,  62.  4830,  8.  4885,  32.  Συμβουλευτικός 
6191,  2  β' .  Σνντακτήριος  1075  β' .  1125  ιβ' .  3262,  2  ε'. 
6191,  2  α'  (έξήγ.).  "Ύμνοι  εις  Χριστόν  4313,  1.  ’Ύποθήκαι 
παρθένοις  2287,  5.  4307,  1  δ'.  Φιλοκαλία  4508,  137. 

Χριστός  Πασχών  1022,  1.  2400,  3.  2530,  1.  3895.  4508,  91. 
4770,  7.  5450.  Ίίδαί  1015,  1.  3897,  2.  —  βίος  3084,  2.  3100. 
3657  η' .  4147  σημ.  6363,  5.  Ίδε  Γρηγορίου  πρεσβυτέρου. 
έγκώμιον.  Ίδε  Αϋθοροΰ  Αλεξίου,  Βασιλείου  ρεγάλου, 
Μετοχίτου  Θεοδώρου,  έξηγηταί  5775,  5.  κανών  2950,  2. 
στίχοι  εγκωμιαστικοί  2106,  11.  Συναγωγή  ιστοριών  ών 
έμνήσθη  3725,  3.  3783,  6,  7.  6227,  9.  ε’ν  τω  είϊ  Βασίλειον 
έπιταφίιρ  1783,  2.  4481  ιδ'.  εν  τω  εις  τα  Φώτα  1783,  3.  έν 
τιρ  Πάλιν  ό  Ιησούς  4215,  8.  ε’ν  τιρ  Στηλιτευτικιρ  1838,  3. 
4147  σημ.  4481  ιγ'.  5741,  4.  ’Ίδε  Νικήτα  Σερρών,  Νόννου. 
σχόλια  καί  εξηγήσεις  777,  2.  790,  3,  6.  875,  2.  1018,  1. 
4147  σημ.  ’Ίδε  καί  Βασιλείου  Καισαρείας  τοϋ  νέου, 
Δωροθέου  άββά,  Ιεραρχών,  Μαξίμου  όμολογητοϋ,  Νικήτα 
Παφλαγόνος  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Γ ρηγόριος  θεο¬ 
λόγοι 

Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης.  ’Ίδε  Παλαμά  Γρηγορίου. 

Γρηγορίου  Κορίνθου  Παρδου  Έξήγησΐϊ  εις  κανόνας  δεσποτικών 
εορτών  6088,  2.  Περί  συντάξεως  3315,  4.  4267,  15. 

Γρηγορίου  Κυιτρίου  Κωνσταντινουπόλεως  ’Άθλησις  καί  θαύ¬ 
ματα  άγιου  Γεωργίου  1118.  4797  λ'.  Αντιρρητικός  Β έκκου 
716,  27.  3814,  5.  Είϊ  ’ Ανάστασιν  5709,  61  α'.  Είϊ  Γεώργιον 
άγιον  218,  6.  1040,  37.  1118.  1335,  14.  2743,  26.  Είϊ 
Κυριακήν  θωμά  (νέαν)  5709,  61  β',  γ'.  Είϊ  Μαρίναν  αγίαν 
1040,  49.  3715  ιζ~’ .  4714,  24.  5708,  8.  Είϊ  Πεντηκοστήν 
5709,  63.  Έπιστολαί  4304,  2.  Λόγοι  730,  2. 

Γρηγορίου  Κωνσταντινουπόλεως  Ε  ’ Ακολουθία  Αναργύρων. 
Ίδε  Σιμιακού.  Επιστολή  πρός  Χικύδημον  Αγιορείτην 
4699  β' .  "Ορος  εκκλησίας  6228,  11.  Σιγίλλιον  περί  μνη¬ 
μοσυνών  5788.  35. — Βασιλικόϊ  ορισμός  πρός  αύτόν  6228,  16. 
Τέλεσίϊ  έγκαινίων  ναού  Ρωσικής  μονής  ύπ'  αύτοΰ  (1815) 
6382,  2. 

Γρηγορίου  λαμπαδαρίου  Είρμολόγιον  6249.  Ε ξήγησις  Στιχη- 
ραρίου  Χρυσάφου  νέου  6418.  ’Εξ  Ανθολογίας  Πέτρου 
Βυζαντίου  6441.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Γρηγό- 
ριος  λαμπαδ άριος. 


Γρηγορίου  μαθητου  Μακαρίου  Πατρίου  Έπιστολαί  4256, 
4  σημ. 

Γρηγορίου.  ’Ίδε  Ματξουκίδη. 

X  ρηγοριου  μονάχου  ΙΙρόϊ  Ιωάννην  Μόρων  περί  μνημοσύνων 

5788,  128.  Ίδε  Ίωάννου  Μύρων. 

Γρηγορίου  μονής  έν  Άγίιρ ’Όρει  κτίσιϊ  636,  19.  5788,  18. 

5789,  60. 

Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας  (θαυματουργού)  Είϊ  Βαΐα  2030,  7. 
Είϊ  Ευαγγελισμόν  57,  24,  25.  1821,  2.  2030,  5.  2743,  23. 
2752,  26.  3762  ιξ' .  4776  α'.  5598,  6.  5703,  22.  Είϊ 

θεοφάνεια  4522,  8.  Είϊ  Σταυρού  προςκύνησιν  2030,  6.  Είϊ 
Ύπαπαντήν  1319,  15.  4707  ιη'.  4780  κα'.  Είϊ  Ώριγένην 
προςφωνητικός  4508,  150.  "Κκθεσις  πίστεως  4861,  1.  Επι¬ 
στολή  κανονική  716,  14.  1268,  17.  3654,  8.  4412,  3.  Ευχή 
2909,  3.  Περί  εικόνων  1848,  2.  Περί  πορνεύσαντος  5462,  3. 
Περί  των  εΐδωλόθυτα  φαγόντων  1805  φ.  190  α'.  4422,  22. 
4423,  19.  5647,  4  — ακολουθία  2589,  9.  βίος.  ’Ίδε  Γρη¬ 
γορίου  Νύσσης.  έγκώμιον.  ’Ίδε  Δαπόντε  Καισαρίου.  Ίδε 
καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Γ ρηγόριος  θ  αυματουργός. 
Γρηγορίου  Νικομήδειας.  Ίδε  Γεωργίου  Νικομήδειας. 
Γρηγορίου  Νύσσης  Αποσπάσματα  103,  1.  3251,  14  σημ. 
4306,  8  β'.  4449,  135,  138.  4493,  4.  4508,  122  σημ.,  129. 
4720,  11,  13,  29.  4789,  23  σημ.  5432,  8.  5435.  5644. 
Διάλογος  μετά  Βασιλείου  μεγάλου  κτλ.  Ίδε  Βασιλείου 
μεγάλου.  Είϊ  Ανάστασιν  2089,  28.  3605,  Ιλε'.  3664,  2, 
12.  4776  ε'.  5807,  39.  Είϊ  Βασίλειον  μέγαν  3682,  25.  5708, 
41.  6365,  3.  Είϊ  Γ ρηγόριον  Ν εοκαισαρείας  2678,  13.  2679, 
2.  3650  β' .  Είϊ  έπιγραφάς  Φαλμών  (Φαλτήριον)  1867,  2. 
2086  σημ.  2517.  2556.  3648  σημ.  Είϊ  Ευαγγέλια  καί 

Φαλμούϊ  4402.  Είϊ  ευρεσιν  αχειροποιήτου  Καμουλιανών 
2026  σημ.  β' .  Είϊ  Έφμαίμ  Σύρον  1040,  28.  112θ’  3.  3693, 
9.  5687,  2.  5708,  45.  Είϊ  Θεόδωρον  Τίρωνα  1120,  4.  2751, 
15.  2752,  23.  4712,  14.  5703,  4.  6369,  20.  Είϊ  κοιμηθέντας 
3753,  3.  Είϊ  μακαρισμούς  548,  5.  3748,  1  β' .  4675,  11. 
4706,  3.  5456,  1.  Είϊ  μεγαλομάρτυρας  μ'  2743.  20.  Είϊ 
Μελέτιον  Αντιόχειας  1120,  5.  3679.  1  ξ' .  Είϊ  νηστειών 
παρείςβασιν  4146,  22.  5539,  5.  5708,  50.  Είϊ  Πάσχα  913, 

2.  3664,  7.  4713,  21  α'.  4797  ξγ' .  6057,  12.  Είϊ  περι¬ 
τομήν  καί  Βασίλειον  μέγαν  5708,  41.  Είϊ  Πουλχερίαν  4245, 

3.  Είϊ  Στέφανον  πρωτομάρτυρα  2,  42.  2752,  15.  3453,  2. 
3650  α'.  4714,  28.  4803,  10.  5807,  10.  5978,  5.  Είϊ  τήν 
λεγομένην  των  Επιχωρίων  3605,  1  με'.  Είϊ  τό  Έφ’  ό'σον 
έποιήσατε  4146,  20.  Είϊ  τό  κατά  Λουκάν  4491  σημ.  Είϊ 
τό  Ό  δέ  πορνεύων  4450,  2.  Είϊ  τό  Ούτός  έοτιν  6  υιός  μου 
5703,  26.  5708,  42.  6057,  8.  Είϊ  τό  ΙΙάτερ  ημών  548,  4. 
3748,  Ιγ'.  Είϊ  Τριάδα  αγίαν  καί  Αβραάμ  1335,  5.  4797 
ιΓ'.  Είϊ  '  Ύπαπαντήν  923,  19.  1040,  32.  4707  ιβ'.  4780  ιε'. 
5708,  46.  5807,  14.  Είϊ  Φώτα  2089,  29.  2743,  12.  2752,  18. 
Είϊ  Χριστού  γέννησιν  567,  16.  2089,  24.  2743,  11.  2752,  13. 
Έκ  των  απόρων  3236,  2.  3808,  10.  3809,  85.  Εκλογή 
3189,  10.  3741,  5.  Επιστολή  μηνύονσα  τα  έπιτεταγμένα 
3748,  Ιδ'.  Έρωτήσεΐϊ  πρόϊ  Βασίλειον  3823,  3.  Κανόνεϊ 
627,  6  (’Ίδε  Τόμ.  Β  έν  Διορθώσεσι  καί  Π ροςθήκαις).  .Κατά 
Αρειανών  3718.  Κατά  Εβραίων  3701,  18.  4306,  8  α'.  4501, 
122.  Κατηχητής  5443  ,  5.  Λόγοι  ('Ομιλίαι)  753,  1.  878, 

1.  1123.  1124.  1314.  2062.  3078,  7.  3103,  1.  3108,  3. 
3109,  2.  3117.  3192.  4711.  4716  σημ.  Μ ακρίνια  3753,  31. 
4626,  18.  Μακρινής  βίος  3679,  1  λθ' .  6059,  3.  Περί 
ανθρώπου  739.  3748,  1  α'  (κατασκευής).  3808,  60  ( φύσεως ). 
Περί  άποκαταστάσεως  ψυχών  3809,  23.  Περί  βαπτίσματος 
4789,  21.  Περί  θεότητας  υίοΰ  καί  πνεύματος  1319,  6.  3797, 
24.  4713,  4.  Περί  νηστείας  3075,  5.  Περί  πρόνοιας  4713, 
21  β’.  Περί  Σταυρού  καί  σωτηρίου  πάθους  3809,  56.  Περί 
τού  κατ’  εικόνα  καί  καθ’  όμοίωσιν  4310,  3.  5062,  9.  Περί 
τριών  δυνάμεων  ψυχής  4788.  22.  Περί  των  έν  πίστει  κεκοι- 
μημένων  4146,  14.  Πρόϊ  άνομοίους  καί  είϊ ' Αβραάμ  567,  11. 
Πρόϊ  Λητόϊον  1268.  20.  1805,  1  φ.  230  α' .  3251,  6.  3654, 
19.  4120,  1.  4310,  53.  4412,  11.  4422,  24.  4423,  25.  5647, 
9.  “Ιδε  Γρηγορίου  Θεολόγου.  Πρόϊ  Πέτρον  αδελφόν  1080, 

2.  3073,  2.  4455,  2.  Τί  χρή  λέγειν  πρόϊ  τούς  έπαποροΰντας 
3342.  13.  Ίδε  Σχολαρίου  Γενναδίου. 

Γρηγορίου  όσιομάρτυρος  Οπτασία  3801,  2. 

Γρηγορίου  πάπα  Περί  κανόνων  καί  λατινικών  αιρέσεων  2966,  10. 
Γρηγορίου  πατριάρχου  Αποσπάσματα  4508,  175. 

Γρηγορίου  (Γεωργίου)  πρεσβυτέρου  Καισαρείας  Βίοϊ  Γρη¬ 
γορίου  θεολόγου  1277,  2.  1783,  4.  2287,  6.  2769,  7.  4225,  2. 
Είϊ  τιη'  πατέρας  1037,  31.  1314,  25.  1323,  5.  1565,  3.  2030, 
11.  2751,  40.  3664,  26.  ’Ίδε  Κεραμέως  Δανιήλ. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


503 


Γρηγορίου  πρωτοσυγκέλλου  μεγάλης  εκκλησίας  Περί  ιερών 
άμφιων  6360,  25  ζ~  ' .  II ερί  Τριάδο;  ά-γίας  6431,  4. 

Γρηγορίου  Ρώμης  "Έκθεσή  τ νίστεως  προ ς  Γερμανόν  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  630,  7.  4502,  96,  97.  4523,  3.  4871,  11,  12.— 
πέρι  3694,  4. 

Γρηγορίου  Σιναΐτου  Αποσπάσματα  89,  14.  4720,  28.  5457, 
70.  5617,  8.  Αιάφορα  3976,  2  στ\μ.  Κεφάλαια  1132,  5. 
3083,  42.  6314,  5.  Λόγοι  461.  4677,  4.  Περί  ησυχαστών 
6141,  2.  ΙΙερί  ησυχίας  προς  Ν ήφωνα  4626,  21.  ΙΙερί  προς- 
ευχής  4626,  23.  5711,  114  (καί  νήψεως).  ΙΙερί  του  πως  δει 
καθέξεσθ αι  3976,  2.  II ροοίμιον  περί  των  ενεργειών  της 
χάριτος  3697,  32. — βίος.  Ίδε  Καλλίστου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως,  Συμεών  μεταφραστοΰ. 

Γρηγορίου  ταπεινοί,  μαθητου  Βασιλείου  τοϋ  νέου  Βίο; 
Βασιλείου  Καισαρεία;  του  νέου  108,  1.  572.  719.  2771. 

3178.  3721,  1.  4598,  1.  4606.  5666,  1.  5709.  6080. 
Γρηγορίου  Τ αφάρων  (Τεφρών)  βίος  καί  θαύματα.  Ίδε 
Γρηγεντίου,  Ίωάννου  Νέγρας,  Παλλαδίου  Νεγράς. 
Γυμνάσια  Έφα;.  "Ιδε  Χουρμουζίου  Κωνσταντινουπολίτου. 
Τυμνοσοφιστών  λόγοι  4528,  15. 

Γυναικό;  αμαρτωλής  πέρι  574,  6.  3832,  13.  πέρι  6548,  15. 
φονευσάσης  τα.  παιδία  αυτής  πέρι  4503,  45. — Γυναΐκε; 
βιβλιο-γράφοι.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  εν  λ.  Μαρία 
βασίλισσα,  Σοφία,  κοσμήσασαι  κώδικας,  αυτόθι  έν  λ. 
Ελισάβετ.  κτήτορες  κωδίκων.  αυτόθι  έν  λ.  ΙΙηγηνή. 
πρός  τό  άμβλώσα ι  φάρμακα  δεχόμεναι  4330,  13. — Γυναίκα; 
ού  δει  προςέρχεσθαι  εις  θυσιαστήμιον  4330,  12. 

Γώγ  καί  Μαγώγ  πέρι  2320,  2. 

Δαβίδ  ’ Αποσπάσματα  4595.  Μέλη  6005,  1.  6601,  1.  Σεληνο- 
δρόμιον  4294,  5.  4335,  3.  Ίδε  Σολομώντος.  Στίχοι  5913, 

2.  Παλμοί  3340,  1.  3351,  5.  4940  σημ.  6117.  ’Ίδε 
Χρυσοστόμου,  Ψαλμοί,  Ψαλτή ριον. —  έγκώμιον  3594  η’ . 
έι τίγραμμα  4960,  5.  ιδιώματα  5453,  1.  λόγο;  2121,  5. 
4578,  5.  "Ιδε  Βασιλείου  Σελευκείας.  πέρι  3797,  15.  4616, 

3.  στίχοι  1407,  3.  5913,  2.  ’Ίδε  καί  Αναστασίου 
Σιναΐτου,  Κοσμά  Ίνδικοπλεύστου,  Κυριώτου  Ίωάννου 
καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ααβίδ. 

Δαβίδ  Θεσσαλονίκης  Εΐ;  Κοίμησιν  241,  3.  2122.  3.  5711, 
104.  6070,  7. 

Δαβίδ  ίερομονάχου  Διήγησι;  3250,  8. 

Δαβίδ.  Ίδε  Νικήτα  Παφλαγόνος. 

Ααβίδ  του  έν  Θεσσαλονίκη  βίος  3586  ιε'.  3679,  1  λα  . 

έγκώμιον  3586  ιίΓ'.  3679,  1  λβ  . 

Δαίμονο;  πέρι  ότι  δύναται  σωθήναι  4503,  17.  4848,  8.  4856, 
3.  σφράγισε;  εις  σταμνίον  ( καυκάλιον )  4493,  13.  5009,  3. 
5618,  6.  5711,  40.  6187,  9. — Δαιμόνων  πέρι  3816,  3. 

Δα  κρύου  πέρι  4208,  2  σημ. 

Αακτύλων  πέρι  4501,  113  (καί  ονύχων),  προςηγορίαι  6336,  3. 
Ααλμάτου  ακολουθία.  Ίδε  Ίσαακίου. 

Δαμασκηνού  Βατοπεδινοΰ  ΙΙατερικόν  5676. 

Δαμασκηνού.  ’Ίδε  Δανιήλ. 

Δαμασκηνοί  ίερομονάχου  Περί  συντάξιως  4266,  16. 
Δαμασκηνού.  Ίδε  Ίωάννου. 

Δαμασκηνού  μαθητού  Ευγενίου  Ίωαννούλη  Έι τιστολαί  6200, 
ΐιδ'. 

Δαμασκηνοί  μοναχού  μαρτύριαν  (1681)  2142,  19. 
Δαμασκηνού.  "Ιδε  Πέτρου. 

Δαμασκηνοί  Στουδίτου  (Αϊτής  καί  'Ρενδίνης,  Ναύπακτού 
καί  ’Άρτης)  Διάλογο;  έπισκόπου  καί  ηγουμένου  αγία;  Ανα¬ 
στασία;  4884,  1.  Εί;  αδελφόν  κεκοιμημέν ον  4518,  2.  Εί;Μετα- 
μόρφωσιν  1931,  3  (καθ.).  Εί;  Μωϋ’σέω;  δεκάλογον  ( καθ .). 
1346, 1.  1865,  13.  2135,  3, 1.  2508,  1.  2802,  10.  2805,  9.  3694, 
9.  3833,  1.  4518,  3.  4808,  8.  4848,  9.  5816,  8.  θαύματα 
αγίου  Δημητρίου  2109,  4.  2147,  1  (καθ.).  Μετάφρασε;  βίου 
Ε ύσταθίου  καί  των  συν  αύτιρ  3694,  14.  Όμηρύκεντρα  εις 
Κοίμησιν  3881,  3.  Π αραίνεσι;  πρός  τους  θέλοντας  σωθήναι 
μοναχούς  101,  22.  342,  4.  2406,  8.  2509,  11.  3173,  3. 
3757,  22.  3825,  22.  4517,  2  Β'.  4875,  3.  6320,  9.  Περί 
συντάξεως  2958,  2.  Συνάθροισις  περί  ξψων  (Συναγωγή 
ιστοριών,  Φυσιολόγο;)  794,  1.  3777.  3861,  9.  4259,  2.  4272, 

1.  4468,  9.  Στίχοι  εί;  Κοίμησιν  4641,  1  δ'.  4790,  11. 
Δαμάσου  *  Ρώμης  Προ;  Χεστόριον  5443,  9.  ΙΙρό;  Παυλινον 

Θεσσαλονίκης  4502,  101. 

Δαμιανού  έν  σκήτη  Έσφιγμένου  πέρι  5983,  2. 

Δαμιανού  (Αναργύρου).  ’Ίδε  Κοσμά. 

Δαμιανού  Ίβηρίτου  Όπτασία  Μακαρίου  Κ αρακαλλινοΰ  5786, 

2.  6114,  9. 


Δαμιανού  νέου  ( όσιομάρτυρος )  έν  Λαρίση  (1566  ή  1568) 
ακολουθία  1985,  1.  βίος  καί  μαρτύριαν  727,  4.  1948,  1. 
έ-γκώμιον  1948,  3.  συναξάριον  1948,  2  (καθ.). 

Δαμιλά  Νείλου  Μαξίμιρ  τιρ  άπό  Γραικών  Ίταλφ  2108,  5. 

3809,  95.  Περί  σχίσματος  5439,  92. 

Δαμωδοί  Βικεντίου  θεολογικά  6018,  1.  Λογική  1509.  2302. 
5490.  5739,  3.  Μεταφυσική  640.  Περί  προορισμού  καί 

άποδοκιμασίας  5739,  6.  ΙΙράξι;  εί;  τά;  ρητορικός  ασκήσεις 
664.  5739,  1.  6332.  ' Ρητορική  2957.  4724,  2.  Φυσική 

1510. — πραγματεία;  αποδοκιμασία  6127,  4. 

Δανιήλ.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Δανιήλ. 

Δανιήλ  Δαμασκηνού  πρώην  Θεσσαλονίκης  Επιστολή  πρός 
Σέρ-γιον  790,  19. 

Δανιήλ  Ίβηρίτου  ίερομονάχου  (σχολαστικού)  Διδασκαλία 
πρός  αρχαρίου;  μοναχούς  3781,  3.  4118,  3.  Μετάφρασε; 
μαρτυρίου  αγίου  Χαραλάμπου;  1620,  8.  3757,  12.  3817,  1. 
4517,  2  4597,  5  β' .  6054,  1.  Περί  γαστριμαργία;  3781, 

4.  Ίδε  Ίερεμίου. 

Δανιήλ.  ’Ίδε  Κεραμεως. 

Δανιήλ  Λεσβίου  προηγουμένου.  "Ιδε  Μαξίμου  Πελοπον- 
νησίου. 

Δανιήλ  μοναχού  Όπτασία  (1764)  335,  13.  581,  4.  5668,  8. 
5711,  124. 

Δανιήλ  μοναχού  'Ραϊθοΰ  Βίο;  Ίωάννου  του  τη;  Κ λίμακος 
3087,  1.  3727,  1  α'.  6062. 

Δανιήλ  (Μούσα)  υιού  τού  πασά  μαρτύρων  5788,  37. 
όπτασία  5788,  38,  39. 

Δανιήλ  όσιου  έν  τιρ  Άνάπλιρ  μονή  5899,  1.  5996,  1. 

Δανιήλ  Πατμίου.  ’Ίδε  Κεραμέως  Δανιήλ. 

Δανιήλ  προφήτου  "Ορασις  έσχατη  3290,  3.  3293,  43.  3693,  1. 
3701,  39.  4327,  8.  4806,  3.  4871,  59.  Χρησμοί  περί  Έπτα- 
λόφου  2581,  2  £'.  4301,  4Γ. — ακολουθία  5997,  27.  ανδρα¬ 
γαθήματα  καί  άθλησις  2,  37.  καί  τριών  παίδων  υπόμνημα 
1135,  5.  2783,  2.  4797  ιξ' .  5698,  10.  πέρι  4503,  5,  6.  Ίδε 
Θεοδωρήτου  Κύρρου,  Κορεσσίου  Γεωργίου,  Χρυσοστόμου. 
Δανιήλ  σκητιώτου  Περί  πατρικίας  Αναστασίας  4528,  1  ζ~'. — 
βίος  1906,  5.  πέρι  4528,  1  ε' . 

Δανιήλ  στυλίτου  βίος  3089.  3663  θ'. 

Δαπόντε  Καισαρίου  (Κωνσταντίνου)  Αθανασίου  άγιου 
ακολουθία  καί  μεγαλυνάρια  2583,  8.  έ-γκώμιον  2583,  9. 
Ακολουθία  νυμφική  2586,  8.  Άλφάβητον  συμβουλευτικόν 
2589,  Ιη'.  Άνθολο-γία  μερική  2589,  1.  Βίβλος  βασιλειών 
2587.  2588.  Γαβριήλ  άρχα-γ-γέλου  ιρδάριον  καί  μεγαλυνάριον 
2583,  11.  Γρηγορίου  Διαλόγου  ΙΙατερικόν  2583,  1.  Διά¬ 
λογο;  περί  σωφρύνων  -γυναικών  2586,  4.  νέων  2586,  3. 
’Εγκόλπιον  εί;  Παναγίαν  742.  Έγκώμιον  φυλακής  2583.  7. 
Εί'δησι;  4658,  8.  Εί;  αγίαν  εβδομάδα  2589  1  γ'.  Εί; 
Γεώργιον  άγιον  2589,  1  α'.  Εί;  Γρηγόριον  Ν εοκαισαρείας 
2583,  5.  2589,  10.  Εί;  Χικόλαον  ά'γιον  4577,  4  (μεγα¬ 
λυνάριον),  5.  Εξήγησε;  θείας  λειτουρ-γίας  4577,  1.  Έπι- 
φανίου  βίου  ΰπό  Ίωάννου  μαθητού  μετάφρασις  2583,  2. 
έ-γκώμιον  2583,  4.  Εύχαί  εί;  Αυγουστίνον  2585,  3.  εί; 
Χριστόν  2583  3  σημ.  Ευχών  σύνοψις  2589,  27.  θέατρον 
βασιλικόν  786,  1.  Θεοτόκου  κανών  2585,  19.  μεγαλυνάρια 

2585,  21.  2586,  6,  7.  στίχοι  3448,  5.  4577,  3.  ύμνοι  2583, 
6.  2584.  2585,  8  σημ.  2589,  1  ιβ',  2,  3.  χαιρετισμοί  2583, 
12.  θεραπεία  κατά  πανούκλας  2589,  1  ια'.  Κανόνε;  2589, 

1  ι^'.  2591,  4  α' — κδ'.  Κανών  έξαιρέτων  πρα-γμάτων  4656, 
6.  Μακαρισμοί  4656,  7.  Μαρίας  Μ αγδαληνή;  έ-γκώμιον 

2586,  5.  Μεγαλυνάρια  2586,  2,  6,  7.  2589,  1  β' ,  ιγ',  ιε', 
ιξ' .  Μιχαήλ  αρχαγγέλου  ιρδάριον  καί  με-γαλυνάριον  2583,  10. 
Περί  ευχαριστίας  2589  1  ξ '.  6359,  2  β'.  Περί  ξηλείας  6359, 

2  α'.  Περί  ζηλοτυπίας  2589,  1  ζ~' .  Περί  θαυμάσιων 

ακουσμάτων  2589,  Ιη'.  πραγμάτων  2589,  1  θ'.  Περί  φιλαρ- 
•γυρίας  2589,  1  ε'.  Περίεργα  6359,  2  γ'.  Ποίημα  εί; 

Αλέξανδρον  Μαυροκορδάτον  2591,  1.  Ρόδον  τό  άμάραντον 
449,  13.  Σίμωνο;  κτίτορος  Σιμοπέτρας  βίος  2589,  4.  Σταύ¬ 
ρου  δοξολογία  2589,  1  ιγ'.  χαιρετισμοί  2589,  1  ιΓ'.  Στίχοι 
εις  Ένώ;  3448,  4.  κατανυκτικοί  εί;  τά  πάάη  3448,  3.  πατρός 
πρός  ήγαπημένον  τέκνον  3448,  2.  Στιχουργήματα  6359,  1. 
Συμφωνίαι  Κωνσταντίνου  καί  Ελένη;  2586,  9.  Ταλανισμοί 
4656,  7.  "Ύμνοι  2951,  4  α' — δ'  (καί  ιρδαί).  4577,  2.  Φανάρι 
-γυναικών  2586,  1.  Χριστιανών  θυσία  2585,  8.  Ίδε  Πίνακα 
βιβλιο-γράφων  έν  λ.  Δαπόντε;. 

Δαρβάρεως  Δημητρίου  Μετάφρασις  Μεταφυσικής  Βαϋμαϊ- 
στέρου  5759. 

Δαυίδ.  Ίδε  Δαβίδ. 

Δαφνοπάτου  Θεοδώρου  Εί;  ανακομιδήν  χειρός  Προδρόμου  1040, 


504 


Π1ΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


26.  1123.  4035,  4.  4512,  13.  Εΐϊ  ’Ιωάννην  Πρόδρομον 
1040,  42. 

Δεκάλογο*  3871.  5. — Δεκαλόγου  άνάπτυξι*  1670,  5.  πέρι 
3802  σημ.  ρο' .  Ίδε  Μωύσε'ων 
Δεκάμπου  Θωμά  Περί  μιμήσεως  Χρίστου  6106. 

Δεκάρχου  Έφραίμ  μητροπολίτου  Σάρδεων  τον  Κρητο5  Περί 
διαφόρων  πονημάτων  έκδοσις  (Μετρική)  2305,  9. 

Δελλαπόρτα  (Τελαμπόρτα)  Λεονάρδον  Ποιήματα  1174,  11 
ά — δ' . 

Δέλτα  Λοιδοριών  κατά  Ευγενίου  Βουλγάρεω*  απολογία  6227,  17. 
Δενδρινον  Προκοπίου  αρχιμανδρίτου  1 1 ρόϊ  τον  Όμπερπροκου- 
ρώρυν  5794,  1  α' .  Σύνταγμα  κατά  Ιουδαίων  5793.  5794,  1. 
Δεσμεϊν  καί  λύειν  παρά  κανόνας  4410,  41. 

Δεύτε  ρονόμιον  1058,  5.  ’Ίδε  Κυρίλλου  Άλεξανδρείαϊ. 
Δήλωσις  επτά  σωματικών  πράξεων  1132,  2.  ’Ίδε  Αποστόλων, 
Ευαγγελίων. 

Δημάρον  Παίσίου  Παραμυθία5  καί  Βονθρωτον  Περί  τής  άγιας 
είκόνος  Χρυσοβίτξης  2589,  22. 

Δημητζάνα  2342  σημ.  2405  σημ.  2425,  4.  Ίδε  Αγαπίου  Δη- 
μητζαναίον,  Κονντουροπούλου,  Παρθενίου  Δημητζαναίου. 

'  Ίδε  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  ε’ν  λ.  Ιερόθεος  μοναχός, 

Κ ουντουρόπουλος,  Ν εκτάριος  Ιερομόναχος,  Σπηλιω- 
τόπουλο 5,  Σπι ιλιώτου. — Δη  μητ  'ζάνης  φροντιστηρίου  4619, 

2  σημ.  4644,  3.  "Ιδε  καί  2339. 

Δημητριάδον  Έπιφανίου  Επιστολή  Νικολάιρ  5772,  29.  Ι¬ 
στορία  φυσική  καϊ  ηθική  του  ανθρώπου  140  σημ. 

Δη  μήτριος  μαθητής  αμαρτωλός  Πέτρου  μουσικωτάτου  (1701) 
5378. 

Δη μητ ρίου  άγ ίου  άθλησις  3661  κγ’.  5703,  17.  άκολονθία  769, 
1.  4030,  2.  6006,  1.  6238,  22.  6381,  6.  6390,  1  α'.  6570,  8. 
μσματα  προεόρτια.  ’Ίδε  Σνμεών  Θεσσαλονίκην  βίος  2057, 
5.  έγκώμιον  2147,  2.  "Ιδε  Δέοντο5  σοφού,  Μετοχίτου 
Θεόδωρόν,  Παλαμά  Γρηγορίου.  θαύματα  2057,  5.  4809.  42. 
"Ιδε  Δαμασκηνόν  Στονδίτον,  Σκνλίτζη  Γεωργίου,  Σταυ- 
ρακίου  Ίωάννον.  κανόνες.  Ίδε  Νικόδημόν  Αγιορείτου, 
Σκνλίτζη  Γεωργίον.  μαρτύρων  2,  19.  567,  5.  1135,  1. 
1855,  4.  3071,  3.  3809,  58.  5063,  2.  6056,  (μ  μνήμη  5708, 
48.  6003,  5.  μύρου  υπόμνημα  6238,  23.  οίκοι  6241,  1. 
σκήτη  6187,  20  σημ.  στιχηρά  προςόμοια  771,  8.  τριφδια. 
“Ιδε  Σνμεών  Θεσσαλονίκηϊ.  τροπάρια  5962,  19.  ’Ίδε  καί 
Αη  μητ  ρίου  μυροβλύτου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Δημή- 
τριος. 

Δημητρίον.  ’Ίδε  Γατελούζου,  Γεμιστόν,  Δαρβάρεω$,  Κν- 
δώνη. 

Δημητρίον  Κνζίκου  Έκάεσι*  δόγματος  Ιακωβιτών  927,  21. 

3666,  35.  3758,  29.  4501,  37.  Περί  Μασσαλιανών  3758,  29. 
Δημητρίον.  "Ιδε  Λώτον. 

Δημητρίον  μυροβλύτου  μονή  έν  Πελαγονίρ  5513. 

Δημητρίον  νέου  άκολονθία.  Ίδε  Χατζή  Κυριάκού  Βασι- 

λείον. 

Δημητρίον  ό ρθ οδ όξου  οπτασία  6296,  1.  "Ιδε  Μητροφάνον5 
ίερομονάχον. 

Δημητρίον.  Ίδε  Παλαιολόγον. 

Δημητρίον  πατριάρχου ' Ρωσία5  Περί  παθών  Χριστού  589,  6. 
Δημητρίον.  Ίδε  Πεπαγωμένον,  Πεπανού,  Πολνζώη. 
Δημητρίον  'Ροστόβου  Διήγησι*  6187,  5.  Εί*  τά  εΐδη  άγιων 
παθών  6012,  10. 

Δημητρίον.  Ίδε  Σγουροπούλου,  Σούτζου. 

Δημητρίον  τάλανο$  Έγκώμιον  X εκταρίου  καί  θεοφάνονς  των  έν 
Μετεώριρ  5679,  2. 

Δημητρίον  Φαληρέω5  Αποσπάσματα  4885,  28. 

Δημητρίον.  Ίδε  Χαλκοκανδύλου,  Χρνσολωρά,  Χωματι- 
ανον. 

Δημητσάν α.  Ίδε  Δημητξάνα. 

Δημόκριτόν  Γνώμαι  3816,  15,  60.  4502,  6. 

Δημοσθενονβ  Αποσπάσματα  4203,  11  σημ.  Επιτάφιος  6350.  6. 
Ίδε  Βολφίον.  Κατά  Μειδίον  783,  3  (σχόλια).  Λόγοι  2342. 
’ Ολυνθιακοί  776,  4.  777,  1  (έξήγ.).  1752  ε  .  2937  ε'.  3859, 
2  α'.  4265,  7  α'— γ'.  4313,  7  α  — γ'.  5481.  4  (έξήγ.).  5491, 
7.  6050,  6  α'.  6105,  4.  6198,  11  β' ,  γ'.  Ίδε  Κεραμε'ω$ 
Δανιήλ,  Λιβανίον,  Ούλπιανοΰ.  Περί  ειρήνης  4265,  7  ε'. 
Περί  παραπρεσβείας  3330  β' ■  Περί  τού  στεφάνου  332,  6. 
3330  α'.  4313,  7  δ'.  6049,  18  (σχόλια).  6198,  11  α'  (έξήγ.). 
Φιλιππικοί  1752  γ’,  ε'  (έξήγ.).  2126,  7  (καθ.).  3859,  2.  β'. 
4265,  7  δ'.  6050,  6  β',  γ'.  Ίδε  Κεραμε'ω$  Δανιήλ,  Ούλ- 
πιανού. — πέρι  1025,  11. 

Δημούλα.  Ίδε  'Ραντοπούλου. 

Δημοφίλον  Πυθαγόρεια  έπη  2950,  7. 


Δημώδη.  ’Ίδε  "φσματα,  Στίχοι. 

Δηπ αλήτ ("α  χώρα.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ.  Παρ- 
θένιο 5  θύτης. 

Διαβόλου  άρνησις  έγγραφος  4503,  22.  πέρι  2427,  11.  ’Ίδε 
Διάλογο*. 

Διάδοχον  Φωτική$  (άββά)  ’Λπόδει ξι*  όρων  4485,  5  λ'.  5675,  2. 
Αποσπάσματα  4464,  14  θ'.  5617,  4.  5630,  4.  6372,  8.  Έκ- 
λογαί  3083,  10.  3766,  23.  Κεφάλαια  99,  2.  738,  16.  946,  9. 
1639,  2  (πρακτικά).  2013,  7.  3169,1.  3812,  11  γ'.  4626,9. 
5675,  2.  6029,  28.  6298,  8.  Λόγοι  ασκητικοί  (νηπτικοί)  461. 
4662,  9.  5457,  79.  ΙΙερί  όρων  3812,  11  α'.  Περί  σημείων 
χάριτος  καί  πλάνης  4677,  11.  Περί  φόβου  θεού  5711,  64. — 
σχόλια  3812,  11  β'. 

Διαζυγίου  πέρι  5658,  46.  ’Ίδε  Τόποι. 

Διαθήκη  1589  σημ.  δευτέρα  άτελής  5658,  29.  εις  ασθενείς 

4420,  6.  Ίδε  Αβραάμ  πατριάρχου,  Αθανασίου  Αθωνίτου, 
Βησσαρίωνο$  Θεσσαλον,  Γερασίμον  Ίορδανίτον,  Γορδίον 
Άναστασίον,  Γρηγορίον  Θεολόγον,  Διο?κορίδον,  Εύγενι- 
κον  Μάρκον,  Θεόδωρόν  Στονδίτον,  Ίπποκράτου$,  Κομνη- 
νού  Ίωάννον  Δρνστραν  Μανονήλ  ιερέων  Μαρτύρων  μ', 
Πέτρον  μεγάλον,  Πρικανά. — Δια θήκαι  ιβ'  υιών  Ισραήλ 
3108,  4. — Διαθηκών  τύποι  577,  5.  662,  5.  4267,  18.  4450, 
5.  4871,  41.  5658,  49. 

Διαθήκη  Καινή  564.  6301  (σύναφις).  ΙΙαλαιά  53.  939.  5601. 
— Διαθή κης  Καινή*  επιγράμματα.  Ίδε  Ματθαίον  διδασκά¬ 
λου.  Παλαιό*  έκλογαί  135.  139,  2.  2144,  26.  ερμηνεία 
4025  σημ.  5131,  11.  καί  νέας  συμφωνίαι  5771,  1.  πέρι 
4196,  21.  "Ιδε  Γραφή*,  Έκλόγιον,  ’Εφραιμ  Σύρου, 
Ίωαννικίου  Κυπρίου,  Κοσμά  Ίνδικοπλεύστου,  Παλαιού, 
Παλαιών,  Τετράστιχα,  Χρυσοστόμου. 

Διαίτης  πέρι  4501,  114. 

Διακονικόν  (Διακονική,  ίεροδιακονική  τάξις)  164.  173. 
1221.  1234.  1704.  1705.  1717.  1718.  1721.  1724.  1998,  2. 
5815.  6341.  6592. — Διακονικής  ερμηνεία  2909,  4.  "Ιδε 
Διάταξις ,  Τάξι*. 

Διακόνου  άπονυστάξαντο*  πέρι  4508,  248.  πέρι  4449,  133. 
4640,  7  η  . 

Διάκρισι*  φύσεως  πραγμάτων  4502,  58. 

Διακρονση  Ακακίου  Χικολά ιρ  Αναστασία)  Στίχοι  5772,  8 — 

10. 

Διαλεκτική  ύλη  704  σημ. 

Διαλέκτων  ιδιώματα  4203,  10.  πέρι  4199,  11.  4501,  116. 
4508,  19.  σολοικοφανή  4508,  23.  Ίδε  Ίωάννον  Άλεξ- 
ανδρέω$. 

Διάλεξι*  Ιουδαίου  καί  Χριστιανού  1169,  4.  2144,  37.  3823,  4. 
4809,  15.  4887,  7.  Κλήμεντος  καί  Νικηφόρου  περί  όρθοδύξου 
πίστεως  1611,  1.  ορθοδόξου  πρό*  Λατίνον  716,  23.  Ρωμαίου 
καί  Φράγκου  4310,  25. — Διαλέξεις  Ελλήνων  καί  Λατίνων 
περί  έκπορεύσεως  5439,  4.  Ίδε  Διάλογο*. 

Διάλογο*  αμαρτωλού  καί  διαβόλου  έν  στίχοις  335,  4.  2161,  4, 
3820,  21.  4053,  5.  6360,  19.  καί  θεστόκου  έν  στίχοις  335, 
3.  2161,  3.  4053,  4.  6000,  3.  6360,  18.  μοναχών  καί  λαϊκών 
2161,  2.  "Ιδε  Αριστοβούλου,  Όρθοδοξίας,  Συμεών  Θεσ¬ 
σαλονίκην — Διάλογοι  ελληνικοί  2425,  6. 

Διαλόσεω*  ήτοι  κιτάντίξας  πέρι  5658,  44,  45. 

Διαταγαί.  "Ιδε  Αποστόλων. 

Διάταξι*  ακολουθίας  μοναχών  αγραμμάτων  5462,  18.  αναγνώ¬ 
σεων  4611,  2.  4866.  Ίδε  Θεοκλήτου  μοναχού,  εις  ποίμνια 
καί  βουκόλια  5015,  3.  θείας  μυσταγωγίας  3798,  7.  ίεροδια- 
κονία*  2202,  1.  κανονική  3121  σημ.  περί  μοναχών  4063,  14. 
πότε  δει  έξέρχεσθαι  τόν  ιερέα  τού  βήματος  1592,  3.  προς- 
κομιδής  2784,  1.  5466,  1.  6121,  6.  ύψώσεως  Παναγία*  4055, 
7. — Διατάξει*  εκκλησιαστικοί  772,  10.  1905,  2.  1970,  5. 
νομικαί  5658,  4 — 6,  8,  30,  33,  34,  43—48. — Διατάξεων 
κεφάλαια  4196,  3.  Ίδε  καί  Αβραάμ,  Αγιορειτών,  Απο¬ 
στόλων.  Γαβριήλ  ίερομονάχον,  Κανόνε*  (νομ.),  Λειτουρ¬ 
γίας,  Λιτανείας,  Μαρκιανού  βασιλε'ω$,  "Ο ρθρου,  Ούα- 
λεντινιανού,  Παύλου  άποστολον,  Παχωμίου  οσίου,  Πέτρου 
αποστόλου,  Προηγιασμένων,  Προ*ευχή*,  Τάξι*,  Τυπι¬ 
κού,  Χειροτονιών. 

Διαφοράς  πέρι  3808,  36,  43,  44,  83.  3809,  32. 

Δι αφόρως  νοουμένων  πέρι  2789,  4. 

Διαχωρημάτων  πέρι  4309,  4. 

Διαφαλμάτων  πέρι  3599,  1  ε'. 

Δίγαμων  πέρι  3798,  39. 

Διδασκαλία  εϊ*  έορτάς  4771,  1.  εις  Κοίμησιν  6088,  3,  4. 
ηθική  4508,  255.  καθολική  2123  σημ.  μουσικής  έκκλησια- 
στικής  2599.  2600.  2642.  2650.  2665.  2666.  2670.  προςευχής 


Π1ΝΑΞ  2ΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦίϊΝ. 


505 


νοερά;  137,  5.  πώ ;  να  πολιτεύεται  ό  μοναχό ;  137,  6.  τή  ε' 
Κυριακή  νηστειών  2779,  4.  χριστιανική  360,  4.  2162,  1. 
2154.  5451.  6126.  Ίδε  Μπενιξέλου. — Αιδασκαλίαι  καί 
έρωτήσεις  εκ  πολλών  άγιων  άνδρών  1615.  Ίδε  Άπο- 
στόλων,  Διδαχαί,  Λόγοι, Όμιλίαι,  Μπενιζέλου  Ίωάννου. 

Διδασκάλου  μονή  έν  Μετεώροις  6547  σημ. 

Διδασκάλων  αγίων  Απανθίσματα  4518,  7. 

Διδάσκοντα  οΐον  δει  είναι  4508,  148. 

Διδαχαί  4354,  14.  4726,  1  (καθ.).  5485,  3.  Εί;  ευαγγέλια 
4572.  Εί;  Ευαγγελίου  ρητά  4788,  30.  Εί;  Ευαγγελιστήν 
4508,  233.  Εΐ$  Κυριακάί  3689.  4782  (Τριωδίου).  Εί;  Σταύ- 
ρωσιν  4726,  13.  έν  Τρίκκη  4470,  2,  3.  περί  αγάπης  πλησίον 
2541,  5.  4766,  7.  περί  ελεημοσύνης  2541,  8.  περί  περι- 
τομ.ής  άγιας  4574,  3.  περί  προςευχής  2541,  7.  προς  τούς 
κατά  μάνας  ησυχάζοντας  5641,  12.  ΪΙρός  τούς  Χριστιανούς 
3825,  23.  ώφελιμωτάτη  6307,  15. — Διδαχής  όρος  4788,  29. 
πέρι  έγχειρίδιον  4724,  3.  'Ίδε  ’ Ασωμάτων,  Διδασκαλίαι, 
Ευαγγελίου,  Λόγοι,  Όμιλίαι. 

Διδυμοτείχου  θεόκτιστος  4506,  4  σημ. 

Δίδυμου.  ’Ίδε  Ζηνοβίου. 

Διήγημα  θαυμαστόν  3765,  19.  φοβερόν  έν  καιρφ  Βασιλείου 
μεγάλου  3794,  31. — Διηγή ματα  ελληνικά  5437,  1.  Ίδε 
Διηγήσεις. 

Διηγή  σεις  2412,  2.  3652  σημ.  4860,  28.  5806,  8.  ανεπί¬ 
γραφοι  4476,  13.  4779,  14.  γυναικών  τριών  φανερωθεισών 
έπί  Ώορφυρογεννήτου  4812,  24.  διάφοροι  5806,  8.  εί;  θρήνον 
Ίερεμίου  2801,  21.  έξομολογουμένου  πέρι  4614,  17.  Εβραίου 
Θεοδοσίου  καί  Χριστιανού  Φιλί7Γ7του  1739,  2.  ήνίκα  ΙΙέρσαι 
καί  βάρβαροι  την  βασιλίδα  περιεκύκλωσαν  4569  ζ~' .  4711. 
4712,  21.  4797  μη  .  Ιουδαίου  σοφού  όμολογήσαντος  Χριστόν 
4812,  29.  καί  άποκάλυφις  Χριστού  προς  Ιερεμίαν  4815,  16. 
καί  έκδίκησις  ληστοΰ  3825,  13  — 15.  καί  οπτασία  ορθοδόξου 
γυναικός  έπί  σουλτάν  Άχμέτου  5641.  μοναχού  3261,  11. 
4503,  51.  όπου  ήθελε  νά  ’ένι  ώςάν  τον  Ισαάκ  4503,  34. 
μοναχών  τριών  αίχμαλωτισθέντων  εις  Αφρικήν  1620,  2. 
νέου  καί  κορασιού  4596,  8.  νόσου  λοιμώδους  1578,  1.  παρ¬ 
θένου  καλογραίας  5641,  13.  παραδόξου  θαύματος  2752,  33. 
περί  αδελφού  ον  αδελφή  πόρνη  3757,  2.  τού  εις  πορνείαν 
πολεμουμένου  3757,  18.  περί  βοσκού  εις  τον  Μ ωρέα  (1767) 
2589,  26.  περί  θανάτου  3764,  24  α' .  περί  ιερέων  3263, 
11 — 15.  4023,  14  (αναξίων),  περί  Ιουδαίου  σοφού  3666,  26. 
περί  ληστοΰ  574,  14.  περί  μετάνοιας  3766,  15.  περί  παιδός 
όπου  είδε  την  οπτασίαν  εις  τό  άγιον  βάπτισμα  2805,  11  α' . 
περί  ταπεινώσεως  καί  ΰπακοής  751,  10.  περί  Χριστού  465, 
17.  πόσοι  άνέστησαν  δτε  έσταυρώθη  6  Κύριος  3762  λε’. 
φοβερά  καί  παράδοξος  1346,  2.  ψυχωφελής  3832,  18.  4503, 
10.  4811,  14.  ωφέλιμος  3666,  21.  3775,5.  3825,9.  3833, 
3.  4614,  13.  4848,  6.  Ίδε  Άβάρων,  Άββάδων,  Αμαρ¬ 
τωλού,  Αντωνίου  άγιου,  Γεροντικόν,  Γερόντων,  Διή¬ 
γημα,  Εί κ όνων  άγιων,  Ήσαί'ου  άναχω ρητού,  θαύματα, 
Θεοδοσίου  τού  έξ  Ιουδαίων,  Κ ων σταντινουπ ύλεως, 
Μ αγιστ ριανού,  Μακαρίου  Αιγυπτίου,  Μαρίας  φονευ- 
σάσης,  Μέτριου  γεωργού,  Ν ήφοντος  Κιλικία;,  Νικο¬ 
λάου  μοναχού  τού  στρατιώτου,'Όφεως,  ΙΙαίδων  επτά, 
Πατέρων,  Πέτρου  τελώνου,  Σαρ απίωνος,  Σημειοφόρου 
πατρός,  Συγ  κλητικής,  Τ  αξεώτου,  Χαλκοπρατείων, 
Χριστομαίου. 

Δικαιοσύνης  πέρι  4503,  10. 

Δικαίων  δεινά  πασχόντων  αίτια  4450,  14. 

Διογενους  κυνικοΰ  Έπιστολαί  748,  7.  4314,  14. — καί  Όλυμ- 
πιάδος  διάλογος  5752,  1,  6.  πέρι  1025,  11. 

Διογενους  Λαερτίου  Αποφθέγματα  φιλοσόφων  5437,  70.  5495, 
1.  Βίοι  φιλοσόφων  3624,  8.  Ίδε  Γορδίου  Αναστασίου. 
Βίο;  3ενοφώντος  2291,  1.  Τνώμαι  4735,  3.  4815,  15. 
Διογένης  5736,  20. 

Διόδωρου  Γνώμαι  3816,  89. 

Διόδωρου  Ταρσού  Ερμηνεύματα.  Γραφής  5779,  1.  Πράξεων 
Αποστόλων  1062  σημ. 

Διοκλέους  Επιστολή  ’  Αντιγόνω  4302,  10. 

Διονυσίου  Διδαχή  προς  ορθοδόξους  6610,  1.  Στίχοι  πρός 
Θεοτόκον  5624  σημ. 

Διονυσίου  Άγιαρτεμίτου  Επιστολή  προς  Ζαχαρίαν  6008,  12. 

Διονυσίου  αγίου  Πώ;  ό  θεό;  καλείται  άγιος  3594  α'.  φυλακτέον 
ήμίν  τήν  μίμησιν  τού  σφάλματος  3814,  10. 

Διονυσίου  Αθωνίτου  ακολουθία  3954  α'. 

Διονυσίου  Αίγίνης  Ζ ακυνθίου  βίος  6226,  2.  έγκώμιον 
335,  10.  597,  2,  3.  6226,  3.  κανών  παρακλητικός  597,  1. 
μνήμη  6226,  1. 


Διονυσίου  ’ Αλεξανδρείας  Αποσπάσματα  4449,  138.  Εκλογή 
3164.  Λόγοι  3078,  7.  πρός  Β ασίλείδην  716,  12.  1268,  15. 
1805,  φ.  177  α'.  2970,  6.  4422,  20.  4423,  17.  5647,  2. 

Χίλια;  άγιογραφική  128  σημ. 

Διονυσίου  Άλικαρνασεως  Ρωμαϊκή  αρχαιολογία  4285,  7. 
Διονυσίου  Άρδαμερίου  ΙΙερι  τού  ανωνύμου  βιβλίου  καί  περί 
μεταλήψεως  790,  16. 

Διονυσίου  Αρεοπαγίτου  ’ Αποσπάσματα  1421.  3251,  17.  3808, 
64.  4449,  55,75,128.  4508,  128  σημ.,  153.  4720,  11.  4779, 
5.  5062,  8.  Έκ  τής  θεωρίας  των  μυστηρίων  4406,  12.  Έκ 
των  έπί  τούς  κεκοιμημένοις  τελούμενων  4613,  11.  Εκκλη¬ 
σιαστική  ιεραρχία  229,  1.  1268,  35.  3622  β' .  3747,  1  γ'. 
3795,  2  γ'.  3799,  1  γ'.  4449,  140.  5806,  44.  6277,  2. 
Εκλογή  3083,  14.  3164.  Έπιστολαί  229,  4.  3597,  3.  3622 
ε'.  3747  ε'.  3795,  2  ε'.  3799,  1  ε  .'  Ερμηνεία  εις  τό  κατά 
Αουκάν  4491.  Ηνωμένη  καί  διακεκριμένη  θεολογία  4644,  1. 
5431,  8.  Περί  αλογίστου  γνώμης  4817,  11.  Περί  αμαρτη¬ 
μάτων  συγχωρουμένων  3775,  7.  Περί  ένανθρωπήσεως  θείας 
4401  ζ' .  Περί  θείων  ονομάτων  3622  γ',  δ'.  3747,  1  β' . 
3795,  2  β' .  3799,  1  β'  ■  6309,  3.  Περί  θεότητος  (θεού)  4310, 
12.  4508,  128.  Περί  θεωρίας  Θεοτόκου  3189,  7.  Περί  ίεράς 
μυσταγωγίας  6277,  2.  Περί  λειτουργίας  4800,  1.  Περί 
μυστικής  θεολογίας  229,  3.  3747,  1  δ'.  3795,  2  δ'.  3799, 
Ιδ'.  4508,  128  σημ.  Περί  ουρανίας  Ιεραρχίας  1268,  34. 
3597,  2.  3622  α'.  3747,  1  α'.  3795,  2  α'.  3799,  1  α'.  5462, 
14.  Περί  ουρανίων  ταγμάτων  (αγγέλων)  2789,  11.  4505,  Ιγ'. 
Περί  σοφίας  τού  λόγου  4508,  147.  Περί  τού  ΙΙάτερ  εΐ  δυνατόν 
3808,  64.  Προ;  Γάϊον  3808,  63.  ΙΙρά;  Δημόφιλον  4508, 
100.  Προ;  Τιμόθεον  229,  2.  Προ;  Τίτον  927,  5  α'.  Ρητά 
δογματικά  3714,  4.  Συγγραφαί  2523.  5632. — ακολουθία 
5806,  47.  6604.  έγκώμιον.  Ίδε  Νικήτα  Παφλαγόνος. 
λέξεων  ερμηνεία  3889,  3.  μαρτύ/ΐον  3661  γ'.  προλεγόμενα 
2111,  1,  2.  Ίδε  Θηκαρά,  Μαξίμου  όμολογητοϋ,  ΙΙαχυ- 
με'ρη  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Διονύσιος. 

Διονυσίου  αρχιμανδρίτου  Διήγησις  περί  αρχής  '  Ρώσων  4294, 

11. 

Διονυσίου  έκ  Φουρνά  Άγραφων  Ερμηνεία  ζωγράφων  4805. 
4827.  5765.  5766.  6339. 

Διονυσίου  Ζαγοραίου  ίερομονάχου  Μετάφρασες  βίου  Συμεών 
νέου  θεολόγου  5663,  1.  λόγων  Συμεών  νε'ου  Θεολόγου  5663, 
2.  5664,  2. 

Διονυσίου  Θρακός  Ίστορίαι  καί  πα ρεκβολαί  4508,  83.  Οικου¬ 
μένης  περιήγησις  3816,  91.  4281,  4. 

Διονυσίου  ίεροδιακόνου  Επιγράμματα  εί;  σύναξιν  Ευαγγελίων 
564  σημ.  Π αρήχησις  4421  δ'  σημ. 

Διονυσίου  ίερομονάχου  τοϋ  έκ  Σιατίστης  Ίχνο;  Χριστού  ήτοι 
όμιλίαι  πνευματικοί  6302.  Πρόλογο;  εις  Όμιλίας  1339. 
Διονυσίου  ίερομονάχου  τοϋ  έν  τω  ’Ολϋμπω  Επιστολή  πρός 
Άγιομείτας  5668,  5.  5695,  3.  5713,  11. — ακολουθία  1985,  1. 
βίος  333,  15.  2854,  2. 

Διονυσίου  ίερομονάχου  τοΰ  ρήτορος  Διδαχή  άπλουστάτη  101, 
17.  149,  29.  4589,  8  ε'.  Ιστορία  101,  16.  149,  31.  959,  5. 
1169,  6.  1595,  6.  3324,  10.  3327,  4.  4328,  11.  4589,  8  δ'. 
4858,  3.  4608,  7.  6548,  5.  Κανόνων  Αποστόλων  έξήγησις 
2578.  Κατήχησι;  περί  μελλούσης  κρίσεως  101,  12.  3263,  6. 
4589,  8  α'.  Στίχοι  εις  θεοτοκάριον  Αουκά  Νικαέως  4591  α'. 
5878  α'.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Διονύσιος 
ιερομόναχος  ό  ρήτωρ. 

Διονυσίου.  ’Ίδε  Κατηλιανοΰ. 

Διονυσίου  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή  πρός  επίσκοπον 
Ίερισσοΰ  καί '  Αγίου  "Ορους  4523,  14. 

Διονυσίου  Κωνσταντινουπόλεως  Α'  Σιγίλλιον  περί  έπισκοπής 
Μαγνησίας  (1467)  2144,  15. 

Διονυσίου  Κωνσταντινουπόλεω;  Β'.  ’Ίδε  Μινδονίου. 
Διονυσίου  Κωνσταντινουπόλεως  Δ'  (Μουσελίμη,  Σερογλάνη) 
Απολογία  εί;  τάς  περί  τής  πατριαρχεία;  ψήφους  2328,  1  σημ. 
Εΰχαί  εί;  Θεοτόκον  2585,  16.  Τ πόμνησις  περί  θαύματος 
Θεοτόκου  2585,  17.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Διο¬ 
νύσιος  Κωνσταντινουπόλεω;  Δ'. 

Διονυσίου  μονάχου  Γνωστικά  κεφάλαια  περί  διαφοράς  θείων 
ύμνων  111,  3.  113,  3.  1333,  1.  4048  γ'.  4564,  5.  4969,  1. 
4971,  1  β'.  5028,  4.  5062,  6  δ'.  5806,  29.  5891,  2  σημ. 
5898,  2.  6357,  10.  Ερμηνεία  περί  νηπτικής  ευχής  3800, 
1  β' .  4957,  2.  4971,  1  γ'.  6357,  11.  Πεντηκοστός  ιάμβων 
1389,  1.  1925,  5.  4048  β'.  4520,  6.  4971,  1  α'.  5028,  3. 
5062,  6α'.  Πώ;  δει  μεταγράφειν  τούς  ύμνους  111,  14.  113,  4. 
3800,  Ιγ'-  4564,  6.  4971,  Ιδ'.  5062,  6γ'.  Στίχοι  εις  ύμνους 
Θηκαρά  5062  6  α'.  " Ύμνοι  πρός  τό  θειον  έρωτικοί  5062,  6  β' . 

64 


Η.  II. 


506 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Διονυσίου  μοναχού  έκ  Ζητουνίου  Ίωαννικίιρ  καθηγουμένιρ 
Πηγής  Κ ρυεράς  6008,  11. 

Διονυσίου  μονή  (Πέτρα)  99,  2  σημ.  5788,  77.  5789,  44,  46. 
— μονής  ηγούμενος  θέων  (1593)  3966,  10  σημ.  θεωνάς 
(1590)  3947.  7Γ υρκαϊά  1534.  1535,  4  σημ.  3664,  35  σημ. 
(1540)  3758,  3  σημ.  ’Ίδε  Μνημόσυνα,  Τυπικόν. 

Διονυσίου  £(άνθης.  Ίδε  Πίστη. 

Διονυσίου  πατριάρχου  ακολουθία.  Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου 
ρήτορος. 

Διονυσίου  σοφιστού  Άντιοχείας  Έπιστολαί  1948,  4.  4314, 

11. 

Διονυσίου  Στουδίτου  Είς  Μ  εταμόρφωσιν  1931,  3  ( καθ .). 
Μετάφρασις  Βασιλείου  μεγάλου  Πώς  δει  κοσμεΐσθαι  τον 
μοναχόν  101,  14.  4589,  8  γ'.  4753,  2.  Ισαάκ  Σύρου 
λόγου  πρός  αρχαρίους  μοναχούς  101,  13.  342,  3.  1566,  5. 
2886,  5.  3263,  3.  3825,  18.  3833,  3.  4589,  8  β’ .  4753,  1. 
4806,  12.  5618,  5.  5711,  39.  Συναγωγή  θεοφθόγγων  ρημά¬ 
των  103,  1.  104.  ’Ίδε  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  εν  λ. 
Αιονύσιος  Στουδίτης. 

Διονυσίου  τού  εξ  Ίωαννίνων  Μετάφρασις  βίου  Βλασίου  Σεβα¬ 
στείας  4651,  8. 

Διονυσίου  τυράννου  πέρι  4213,  2. 

Διοσκορίδου  Βίβλος  φαρμάκων  4337  γ' .  Αιαθήκη  2432,  2. 
Ιατρικά  3321,  1.  Περί  δένδρων  4336,  1  δ'.  Περί  ζιρων 
4336,  1  β’ ■  Περί  καρυοφάλου  4337,  1  δ’.  Περί  οίνων  καί 
λίθων  4336,  1  ε'.  Περί  ύλης  ιατρικής  4336,  1  α'.  Ίδε 
Πριγγελέως  Νικηφόρου. 

Διοτίμου  Επίγραμμα  4273,  5. 

Δίου  βίος  3679,  1  λη'. 

Αιπλοφωνίας  μέθοδος  3534,  5. 

Αίστιχα  Συναξαριστοΰ  3891,  14. 

Αιχρύνων  πέρι  4508,  22,  24,  26. 

Δίωνος  Κασσίου  Απανθίσματα  6693,  1.  Επιτομή  ρωμαϊκής 
ιστορίας  4932,  2. 

Αοάρων  Ζαχαρίας.  ’Ίδε  Πέτρου. 

Δογματικά  2603.  2604.  5073,  3.  5148,  4.  5211,  2.  5309,  1. 

5311.  5349,  3.  θεοτοκίαν  5398,  2.  ’Ίδε  Στίχηρά. 

Δογ ματικτ)  πανοπλία  (οΰχί  Ζυγαβηνού)  85. 

Αοκίμια  κονδυλίου  5679,  16.  5680,  4. 

Δομετίου  ήσυχαστοΰ  ακολουθία  1985,  1. 

Δόμνας.  ’Ίδε  Καλλιμάχη 'Ρωξάνδρας. 

Δονάτου.  ’Ίδε  Βερονέξη. 

Δοξαττατρή  Νείλου  Περί  πατριαρχικών  θρόνων  2144,  8. 
Αοξαστάρια  1241.  1259.  1536,  1.  1737.  2241.  2247,  2.  2258. 
3502,  1.  4051,  3.  4839,  1.  6438.  6456.  ’Ίδε  Άνάολογία, 

Γερμανού  Νέων  Πατρών,  Ιακώβου  πρωτοψάλτου,  Ματ¬ 
θαίου  Βατοττεδινού,  Πέτρου  λαμιταδαρίου,  Χουρμουζίου 
χαρτοφύλακος. 

Αοξ αστικά  1890.  1892.  2246.  2264.  2622.  2628.  3261,  1. 
3478.  3499.  3503.  3504.  3507.  3508.  3512,  2.  3515.  3516. 
3525.  3527.  3531,  1,  2.  5094.  5102.  5203.  5206.  5207. 
5314.  5338.  5409,  2.  6147,  3.  αγίων  3963,  6  Β’.  5578,  20. 
ενιαυτού  1888.  5186.  εορτών  4655,  27.  δεσποτικών  θεο¬ 
μητορικών  καί  μεγάλων  άγιων  4056,  8.  4065,  2.  5046,  1. 
5083.  5119.  5135.  5138.  5162.  5185.  5211,  3.  5250.  5251. 
στιχηρών  3977,  3.  Τεσσαρακοστής  5046,  2.  τροπάρια  1027. 
1028.  ’Ίδε  Βαίων,  Ματθαίου  Βατοττεδινού,  Χουρμουξίου 
χαρτοφύλακος. 

Αοξαστικάριον  5089.  5116. 

Αοξολογίαι  1243.  1727.  2599—2601.  2605.  2610.  2632. 

2638.  2642.  2645.  2646.  2650.  2656.  2661.  2665,  3470,  2 
σημ.  3488.  3493.  3494,  2.  3506.  3510.  3514.  3519.  3520 
σημ.  3522  σημ.  3912,  10.  4845,  3.  5060,  3.  5069,  2.  5071. 
5076,  6.  5081.  5088,  3.  5090.  5102.  5103.  5107.  5118.  5137. 
5147.  5153,  2.  5155,  2.  5158.  5163.  5167.  5187,  4.  5191. 
5192.  5244.  5267.  5309,  2.  5349,  3.  5392.  ’Ίδε  Κουκουζέλη 
Ίωάννου,  Μττερεκέτη. 

Αοξολόγ ιον  6495. 

Δοσιθεου  Ιεροσολύμων  Αποσπάσματα  5428,  12.  5437,  ·54. 
5439,  13.  Εκ  Δώδεκα/ βίβλου  5439,  2,  40,  86,  91.  Έκ 
Τόμου  Αγάπης  5431,  7.  5439,  85.  Καταλλαγής  5439,  39, 
87.  5644,  8.  Ορθόδοξος  ομολογία  πίστεως  133.  Περί  εικόνων 
1585,  14.  Περί  Ίωάννου  Φ ιλοπόνου  5443,  3. — Πίναξ  άξιο- 
μνημο νεύτων  Αωδεκαδέλτου  5777,  8.  Ίδε  Κυμινήτου. 
Δούγκα  Στεφάνου  Είςαγωγή  είς  φιλοσοφίαν  6024,  17.  Λογί- 
δριον  6024,  15. — αντιρρητικά.  ’Ίδε  Βουλησμά  Δωροθέου, 
Γ οβδελά  φιλοσόφου,  Καλλιμάχη  Αλεξάνδρου,  Καλλιμάχη 
Σκαρλάτου,  συγγράμματος  συνοδικός  λίβελλος  6034,  5. 


Αούκα  ίερέως  γέννα  (χν)  6246  σημ. 

Δούκα  Κωνσταντίνου  Αύσις  περί  προτιμ-ήσεως  προικός  4440,  13. 
Δούκα  Κωνσταντίνου  βοεβόδα  Έπιστολαί  2328,  1  σημ. 

Δουκα  Κωνσταντίνου  Σιατιστέως’Αποσπασμάτιον  αριθμητικής 
659. 

Αούκα  Μιχαήλ  στίχοι  5647,  23.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  εν  λ. 
Μιχαήλ. 

Αούκα  ράπτη  μαρτύρων  (1564)  2142,  3. 

Αούλων  ελευθερία  ιαί  κλήρωσις  4330,  15. 

Δουσίκου  μονή  2240  σημ. 

Δοχαί  2638.  3522.  5071.  5076,  3.  5103. 

Αοχειαρίου  μονής  θαύματα  Μιχαήλ  καί  Γαβριήλ  2769,  1. 
2772,  12.  2778,  1.  2868,  3.  5788,  67.  5789,  52.  6008,  6. 

’Ίδε  Γοργοεπηκόου. 

Δραξίνου  Γεωργίου.  ’Ίδε  Ίωάσαφ  ίερομονάχου. 

Αράκοντος  ίστορισ  μένου  ερμηνεία  4435,  4,  15.  Ίδε 

”0  φεως. 

Αράμας  Ιερεμίας  5571  σημ.  κάστρον.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλίο- 
γραφών  έν  λ.  Αοξατινό ς. 

Αρο μο καϊτης  Ζ ωρξης  (1693)  5918  σημ. 

Αρυινουπ όλεως  καί  ’ Αργυροκάστρου  Δανιήλ  6049,  24. 
Αρύστρας  Σεραφείμ.  Επιστολή  προ  ς  αύτόν  2476,  3  σημ. 

’Ίδε  Κομνηνού  Ίωάννου,  Μπαμπά. 

Δυνάμει 5  ένεργοΰσαι  έν  ήμΐν  4816,  8. 

Αύο  πότερον  τψ  μικρφ  ή  τιρ  μεγάλιρ  γ ραπτέον  2536,  14. 
Δυρραχίου  Τρηγόριος  4506,  3  σημ.  Κ αβάσιλας.  ’Ίδε  Ίωάννου ' 
Κίτρους. 

Δωδεκανήσων  άλωσις  1833,  2. 

Δωροθέου  είς  Φαλτήριον  552. 

Δωροθέου  άββά  (αγίου,  αρχιμανδρίτου,  οσίου)  Αποσπάσματα 
3750,  8.  6372,  8.  Αποφθέγματα  1580,  6  σημ.  Β ίβλος 
λόγων  130,  2 — 4.  2773.  Αιδασκαλίαι  πρός  μαθητάς  916,  3. 
1586,  2.  1865,  1.  2579,  3.  3737,  1.  3711.  3744.  3766,  3.  3803, 
14.  5582,  2.  Εκλογή  2058,  1.  Έπιστολαί  916,  4.  4609,  3. 
5582,  1.  Κεφάλαια  99,  1.  Λόγοι  1328  (καθ.).  2132,  1. 
2529.  3121.  3243.  4609,  1.  6186.  Περί  νηστείας  3666,  40. 
3764,  28.  3794,  4.  4616,  7.  Περί  οικοδομής  καί  αρμολογίας 
των  της  ψυχής  άρετών  6078,  5.  Περί  ταπεινοφροσύνης  338,  10. 
3701  γ’.  Πρός  Β αρσανούφιον  3766,  2.  Πώς  σταυρούται  ό 
άνθρωπος  τω  κόσμιρ  4821,  14.  Ρήματα  4609,  2.  ’Ρ ητών 
Γρηγορίου  Θεολόγου  ερμηνεία  3711  κγ' . — βίος  2579,  4.  πέρι 
916,  1.  περί  τών  εύρεθέντων  λόγων  916,  2. 

Δωροθέου  Αντιόχειας  Συνοδική  διάγνωσις  κατά  της  έν  Φλωρεν¬ 
τία  συνόδου  4502,  147.  4798,  19.  5806,  40. 

Δωροθέου.  Ίδε  Βουλησμά. 

Δωροθέου  έκ  Μυτιλήνης  θεματογραφία  6191,  1. 

Αωροθέου  Ιεροσολύμων.  ’Ίδε  Κυμινήτου. 

Δωροθέου  Μονεμβασίος.  Ίδε  Ψευδοδωροθέου. 

Δωροθέου.  Ίδε  Πρωίου. 

Δωροθέου  Τύρου  Βίοί  Ίωάννου  Εύαγγ ελιστοΰ  3848  β'.  Λουκά 
3848  γ'.  Μάρκου  3848  β’ .  Ματθαίου  3848  β' .  Περί  τών 
μαθητών  τού  Κυρίου  3654,  49.  3720  ζ' . 

Αωροληψίας  πέρι  2806,  10  σημ. 

Αώρων  θείων  αγιασμός  4508,  167. 

Έβδομαδαρέα  1512.  1978  σημ.  3798,  20.  3958  σημ.  3965,  4. 
3966,  2.  4623,  1.  4929,  4.  4960,  7.  4961,  1.  4963,  1.  5060, 

8.  ’Ίδε  Ακολουθία  έβδομάδος. 

Έβδομαδάριον  1978  3165,  1. 

Έβδομαδοβρέτης  5917,  2. 

Έβδομάς.  θεωρίαι  είς  τάς  επτά  αύτης  ημέρας  142,  1. 
Μονόστιχον  είς  αύτην  2936.  18.  ’Ίδε  Ακολουθία,  Ανα¬ 
γνώσεις,  Απολύσεις,  Απολυτίκια,  Απόστολοι,  ’ Απο- 
στολοευά γγελα,  Έξαποστειλάρι α,  Εύχαί,  Κοντάκια, 
Μακαρισμοί,  Μ εσονυκτικά,  Παράκλησις,Προκείμενα, 
Στιχηρά. 

"Εβραϊκά  ονόματα  2934,  5.  4052,  174. — Εβραϊκών  όνο- 
μάτων  έτυμολογία  4640,  11.  ’Ίδε’Αλφαβήτου,  Λέξεις. 
Εβραίων  βάπτισμα  5061,  13.  κάτα  3701.  19.  Ίδε  Βασιλέων, 
Ιουδαίων,  Μήνες. 

Έγγυών  πέρι  4198,  9. 

Έγ καινιασμοϋ  ακολουθία  706,  7.  1670,  2.  2898,  2.  4640,  16. 
4999,  2.  θείου  πέρι  1670,  1.  λείψανα  2898,  1.  4998,  1. 
ναού  ερμηνεία  1722.  4078,  -5. 

Εγκαινίων  εδέσματα  4023,  4. 

Έγ καταλείψεως  τρόποι  3809,  74. 

Εγκώμια  μουσικά  3494,  2.  5071.  5187.  7.  5693,  3.  ψαλλό¬ 
μενα  είς  'Τπαπαντήν  1627,  3.  ’Ίδε  Γκίκα  Γρηγορίου, 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


507 


Γκίκα  Σκαρλάτου  Ίωάννο υ,  Θεοτόκου,  θεοφανείων, 
Ίωάννου  θεοδώρου  βοεβόδα,  Μοσχοβίας  βασιλέως. 

Έγ  κωμιάζειν  τρόποι  6288,  1. 

Έγ χειρίδιον  ('Ύποθή και)  1820,  15. 

Έδέμ  παραδείσου  περί  6039,  1. 

’Εζεκιήλ.  Ιδε  Ιεζεκιήλ. 

Έ^εκίου  πέρι  3797,  14.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Έ^εκίαί. 

Έτερον  βιβλιογράφος.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Συμεών  μοναχός. 

Εθνικών  έπιστριφύντων  δεξίωσις  4021,  2. 

Ε ϊδησις  καί  άπόκρισις  περί  έρωτηθεισών  υποθέσεων  1104,  8. 

Έίδωλόθυτα  φαγόντων  πέρι.  "Ιδε  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας. 

Ειδώλων  πέρι  4449,  105.  συντριβής  πέρι  4259,  3. 

Ε ίκονομάχων  πέρι  4502,  129.  4508,  251.  "Ιδε  Νικηφόρου 
Κωνσταντινουπόλεως  Α’. 

Εικόνα  (κατ’)  κατά  πόσους  τρόπους  λέγεται  3809,  39. — Εικόνων 
άγιων  άναστυλώσεως  πέρι  4711.  διήγησις  751,  8.  1314. 

4680,  2.  4712,  15.  5593,  10.  είί  προςκύνησιν  υπόμνημα 
4508,  107.  καί  Κυριακής  όρθοδοξίας  διήγησις  5598,  3.  5698, 
38.  5708,  52.  κάτα  εις  συγγράμματα  αναθέματα  3102,  2. 
πέρι  751,  8.  1847,  6.  3765,  29.  3808,  1.  4330,  29.  4502,  131. 
4508,  12  α'.  4695,  13.  4729,  16.  4738,  5.  6270,  6  ( μαρτυρίαι 
πατέρων).  προςκύνησις  731,  1.  2305,  2.  "Ιδε  Βασιλείου 
Ιεροσολύμων,  Βασιλείου  μεγάλου,  Γρηγορίου  Νεοκαισα- 
ρείας,  Ευστρατίου  Νικαίας,  Θεοδώρου  Στουδίτου,  Ίωάννου 
Δαμασκηνοί,  Ίώβ  Αντιόχειας,  Κορεσσίου  Γεωργίου,  Νι¬ 
κηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως  Α',  Φωτίου. 

Ε ίλητάρια  863—865.  1097—1100.  1759.  1818.  1819.  2045— 
2047.  2735.  3630—3646.  4130—4134.  5588—5590.  6613. 

Ειρηναίου  άρχιεπισκόπου  τής  προς  τω  Άργαίω  Ερμηνεία  εις 
Άποκάλυψιν  Ίωάννου  Θεολόγου  4764,  2.  Περί  των  έξακις- 
χίλίων  ετών  2962,  11  γ' .  4502,  13. 

Ειρηναίου  Αουγδοΰνων  Είί  Γένεσιν  3749,  6.  4871,  70.  Εί$ 
τό  κατά  Αουκάν  4491  σημ. 

Ειρήνη  αύτοκράτειρα  ' Ρωσίας  (1592)  3980,  9  σημ.  βασίλισσα 
μονάχη  1154,  3  ( έπιστολαί  προς  αυτήν). 

Ειρήνης  πέρι  4661,  2. 

Ειρήνης  άγιας  (μεγαλομάρτυρας)  βίος  5669,  1.  μαρτύρων  2887, 
3.  3700  ιΓ'.  3757,  7.  3764,  5  δ'.  4118,  1. 

Ειρήνης  όσιας  ήγουμέν ης  Χρυσοβαλάντου  άκολονθία  5025, 
2.  βίος  1040,  53.  3685,  3.  έγκώμιον  5025,  1. 

Ειρμοί  1255.  1887.  1889.  2106,  1  (έρμ.).  2250.  2593.  2599.  2601. 
2605.  2645.  2657.  2659.  3469.  3470,  2.  3478.  3513.  3527. 
3528.  4195  σημ.  4962,  2.  5071.  5081.  5088,  3.  5097.  5108,  5. 
5118.  5137.  5191.  5202,  3.  5211,  8.  5330.  5353.  5368.  5387. 
καλοφωνικοί  5087,  6.  5117,  5.  5187,  15.  πανηγυρικοί  5087, 
6.  "Ιδε  Ε ίρμολόγιον,  ' Υπαπαντής . 

Ε  ίρμολόγιον  1249.  1725.  1726.  1731.  1895.  1896.  1907,  1. 
2067.  2236.  2243.  2251.  2253.  2271.  2422.  2628.  2658.  3338 
σημ.  3462.  4816,  18.  4981.  4984,  1.  5151.  5157.  5164.  5168. 
6220.  5221.  5253.  5257.  5274.  5275.  5312,  1.  5351.  5376,  2. 
5379.  5841.  5890,  1.  6248.  6432.  6440,  2.  6455.  6474,  3. 
6486.  6519,  2.  6523,  3.  6528.  6529.  Ίδε  Αρσενίου  μικροί, 
Γρηγορίου  λαμπαδαρίου,  Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  Κοσμά 
Μακεδόνος,  Μπαλασίου  ίερε'ως,  Μπερεκε'τη  Πε'τρου,  Πέτρου 
Βυζαντίου,  Πέτρου  λαμπαδαρίου. 

Είίοδίων  ακολουθία  626,  2.  2887,  1.  4893,  3  δ'.  5987.  εκ¬ 
λογή  3787,  6.  επίγραμμα  5997,  9  α'.  λόγος  4484,  3  (καθ.). 
μονή.  "Ιδε  Ιΐαΰλου  άγιου,  στιχηρά  3787,5.  "Ιδε  Άνδρέου 
Κρήτης,  Γερμανοί  Κωνσταντινουπόλεως,  Γεωργίου  Νικο¬ 
μήδειας,  Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας,  Κορεσσίου  Γεωργίου, 
Νείλου  άββά,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Ταρασίου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως. 

"Εκθεσις  κατά  των  άμαθώς  λεγόντων  καί  παρανόμως  διδασκόντων 
6128.  όπωί  γράφει  ό  Κωνσταντινουπόλεωί  3753,  14.  ορθής 
ομολογίας  3809,  31.  χρονική  3797,  36.  Ίδε’Εκκλησίαί. 

Εκκλησίας  άγιας  πέρι  1578,  7.  4640,  7  ζ'.  4860,  33. 

6015,  5  ( μυστική  θεωρία),  ανατολικής  ομολογία  ορθόδοξος 
6322.  καί  δυτικής  πέρι  έν  κώδικι  Βουλησμά  6029,  1.  άρθρα 
ιβ'  3832,  25.  δογμάτων  ’έκθεσις  5736,  11.  ένώσεως  επί 
Κωνσταντίνου  Π ορφυρογεννήτου  καί  Ρ ωμανοΰ  έκθεσις  4406, 
44.  καθολικής  πέρι  4493,  3.  μεγάλης.  "Ιδε  Όφφί κια, 
Τακτικόν,  'Ύπόμνημα.  ορθοδόξου  διδασκαλία  6344. — 
Εκκλησιών  ιβ'  πέρι  4449,  122.  "Ιδε  Έντολαί,  Μυστήρια. 

Έκκλησιαστιμή  ύλη  432.  537  σημ.  547.  702.  704  σημ.  1034. 
1113  σημ.  1184,  5.  1267.  1427  σημ.  1429,  7  σημ.  1430  σημ. 
1513.  1591  σημ.  1625  σημ.  1757  σημ.  1758.  1845.  1870  σημ. 
1901  σημ.  1971,  5  σημ.  2331.  2338  σημ.  2345.  2425,  9.  2623. 


2736.  2769,  10  σημ.  2806,  10  σημ.  3067.  3072  σημ.  3116  σημ. 
3118,  4  σημ.  3198  σημ.  3206  σημ.  3207,  3.  3277.  3279  σημ. 
3401  σημ.  3409,  2  σημ.  3417  σημ.  3450.  3531,  2  σημ. 
3769,  11  σημ.  3787,  9  σημ.  4025  σημ.  4053,  5  σημ. 
4116.  4117.  4192.  4566.  4865  σημ.  4881,  2.  5039,  6.  5053, 
7  σημ. — Έκκλησιαστικαί  άπορίαι  4548,  219.  "Ιδε  Δια- 
τάξεις,  Τύποι. 

Εκλείψεις.  Ίδε  Ήλιου,  Σελήνης. 

Έκλογάδιον  438,  8.  4650,  1.  5884.  άγιων  515,  1.  1905,  1. 
εορτών  επισήμων  1661.  Ευαγγελιστών  2695,  2.  2720  α'. 
3542,  4.  όλου  χρόνου,  Αποστόλων ,  Πράξεων,  Ευαγγελίων, 
Γενέσεωί,  Π ροφητών  καί  Παροιμιών  1769  σημ.  τών  ιβ'  μηνών 
1194.  3571,  1  γ'.  "Ιδε  Ευαγγελίων. 

Έκλογ  άριον  6560.  6597,  1.  Ίδε  Τ'  αλμών. 

Εκλογή  (Έκλογαί)  εις  όσιους  μετά  Πολυέλεον  1184,  3.  1671,  2. 
έκ  διαφόρων  βιβλίων  ψυχωφελής  1169,  8.  σοφών  1856. 
εορτών  δεσποτικών  καί  θεομητορικών  5048,  10.  καταγνώσεως 
κόσμον  3797,  34.  κεφαλαίων  91,  4.  345.  744.  1448,  13. 
4652,  5,  6,  9,  10.  μαρτυριών  προς  Ιουδαίους  άπό  τής  Παλαιάί 
2144,  26.  μερική  4502,  53.  4627,  41.  4871,  29.  περί 
προςευχής  καί  προςοχής  4677,  10.  Ίδε  Γνώμαι,  Τραφής, 
Αιαθή  κης,  Ίσαύρων,  Λέξεων,  Παλαιάί,  Παλαιοί,  Πα¬ 
τέρων,  Ψάλτη  ρίου. 

Έκλόγιον  ενιαυτού  3430.  Παλαιάί  καί  Καινήί  Διαθήκης  3234, 
3. — Έκλογίου  αναγνώσεις  5885,  12. 

Ελαία!  πέρι  4449,  95. — Έλαιών  σώματος  πέρι  4301,  2. 

Ελαίου  οί'νου  καί  μέλιτος  πέρι  2948,  11. 

Έλασσώνος  χωρίον.  ΊδεΓιανοτά. 

’Ελεαβουλκου  Θεοφάνους  "Ελεγχοί  κατά  τών  άπαιδεύτως  χρω- 
μένων  τούς  λόγοις  4508,  45. 

Έλεαζάρου  άρχιερε'ως  Πρόί  Πτολεμαίον  4259,  10. 

Ελεγείου  πέρι  2948,  14,  15. 

Ελεημοσύνης  πέρι  149,  30.  578,  11.  3775,  4.  4328,  14. 
4503,  7,  29.  4766,  8.  4809,  46.  5825,  8.  6336,  2. 

Έλένηϊ  άγιας  εγκωμίων  πέρι  5437,  62.  κανόνες  1961.  Ίδε 
Κωνσταντίνου  μεγάλου  καί  Ελένης. 

Ελένης.  Ίδε  Κατελου^εναί. 

Έλένηί.  Ίδε’Όλγαί. 

Ελευθερίου  άγιου  μαρτύρων  2,  36.  3663  ιγ'. 

Ελευθερίου  Ιλλυριών  επισκόπου  μαρτύρων  2121,  2. 

Ελευθερίου.  Ίδε  Καραβίου. 

Ελευθερίου  Σμυρναίου  Κανών  εις  Χαράλαμπον  6115,  1. 

Ελευθερίου  φιλοσόφου  Διάλογοί  κατά  φιλοσόφου  Ιούδα  ΤΙααρα- 
σία  6351,  2  σημ.  Συνταγαί  μαγικαί  4809,  34. 

Ελισάβετ  εις  συλληψιν  λόγος  3787,  7.  Ίδε  Χρυσοστόμου. 

Έλισσαιέ  πράξις  καί  θαύματα  9,  18. 

’Έλισσαίου.  Ίδε  Ήλιου  προφήτου. 

Έλλαδίου  καί  Βασιλείου  Αιήγησις  προς  Αναστάσιον  πρε - 
σβύτερον  4596,  9. 

Ελλάνικου.  Ίδε  Ιωσήφ,  Σεραφείμ,  Συνεσίου,  Σωφρονίου 
ιερομόναχου. 

Έλλάϊ  δυστυχής  4806,  17. 

Ελλήνων  παλαιών  Αποφθέγματα  2782,  25. 

Έλπίδοϊ.  Ίδε  Σοφίας  μάρτυρας. 

Έλπίδος  πέρι  3666,  20.  3794,  22.  3797,  39. 

Έλπιδοφόρου.  Ίδε  Άκινδ ύνου. 

Εμμανουήλ.  Ίδε  Γλυζωνίου,  Χριστοδούλου,  Χρυσάφη. 

Έμπεδοκλέουϊ  πέρι  5437,  12. 

"Εμπροσθεν  ζήτει  4508,  8  σημ. 

Ενδυμάτων  έ κ κλη σιαστι κών  πέρι  2008,  4. 

Ένετίησι=έν  ’έτει  4018  σημ.  4843  σημ. 

Εντόμου  άρτου  πέρι.  Ίδε  Κυρίλλου Άλεξανδρείας  νεωτέρου. 

Ένθέου  διαγωγής  πέρι  144,  2. 

Ενιαυτού  ’έναρξις  4450,  10.  Ίδε  ’ Αναγνώσεις,  Άναποδι- 
σμοί,  ’ Απολυτίκια,  Εορτών,  Κοντάκια,  Αειτουργία, 
Μαθήματα,  Μ  ηναίον,  Μ  ηνολόγιον,  Στιχηρά,  Στι- 
χηράριον,  Τυπικόν. 

Ένρίκου  βασιλέως  Αγγλίας  Κατά  Αουτέρου  5439,  112. 

Ένσάρκου  οικονομίας  ζητήματα  87,  3. 

Ένταλτή ριον  4502,  83,  ιγ'.  άρχιερέως  4837,  8.  είί  πνευ¬ 
ματικόν  3753,  18.  4471,  9.  Ίδε  Τόποι. 

Εντολαί  δέκα  2136,  5.  2144.  30.  3820,  18.  3825,  16.  εννέα 
εκκλησίας  3820,  19. — Εντολών  Κυρίου  έρμηνεΐαι  93.  3594  ζ’. 
λόγοι  4449,  137.  πέρι  2541,  1. 

"Εντυπα  βιβλία  133.  464  σημ.  583.  731  σημ.  770.  938  σημ. 
1018,  4.  1024.  1231.  1423  σημ.  1446.  1510  σημ.  1670,  6  σημ. 
1965.  2406  σημ.  2434  σημ.  2479  σημ.  2578  σημ.  2707,  2. 
2812,  12  σημ.  2939,  2.  2978,  2  σημ.  3129  σημ.  3166,  5  σημ. 

64—2 


508 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


3175  σημ.  3235.  3270  σημ.  3932,  2  σημ.  4029  σημ.  4071,  4 
σημ.  4273,  10  σημ.  4607,  5  σημ.  4658,  20.  4788,  34  σημ. 
4806,  17  σημ.  4970  σημ.  5006  σημ.  5009,  7  σημ.  5017  σημ. 
5024,  2  σημ.  5062,  13  σημ.  5670  α'.  5730,  13.  5891,  2  σημ. 
5967.  6052,  1.  6068.  6106.  6243,  3.  6319,  1.  6357,  15.  6375, 
12  σημ.  6394,  6  α',  β' .  6396,  2  α',  β' .  6444.  6566,  9  σημ. 
6569  σημ.  6571,  3.  6573,  3.· — Έντ ύπ ων  βιβλίων  αντί¬ 
γραφα  362.  436,  2.  483.  568.  664.  6328. 

Ένυποστάτου  πέρι  3808,  27.  4506,  9. 

Έξαγορεύσεω;  ττέρι.  2383,  7.  3336,  1.  Ίδε  Σωφρονίου  Ιε¬ 
ροσολύμων. 

Έξαήμερος.  Ίδε  Βασιλείου  μεγάλου,  Νεοφύτου  εγκλείστου, 
Πισίδου  Γεωργίου,  Πορταίτου '  Ροδίου,  'Ρεσινοΰ  Κωνσταν¬ 
τίνου,  Χρυσοστόμου. 

Έξαποστειλάρια  991.  3495.  3925,3.  3928,1.  3977,2.  4058, 
5.  4931,  2.  4963,  2.  4966,  2.  5008,  3.  5837,  1.  5913,  4. 
6147,  4.  αναστάσιμα  3340,  3.  3963,  3.  3969  έβδομάδος 
4542,  2.  4937,  2.  εωθινά  1397,  2.  5549,  2  σημ.— Έξα- 
7τ οστειλαρίου  ττέρι  2408,  2.  Ίδε  ' Αναστάσιμα,  Βησσα¬ 
ρίωνος  εξ  Ίωαννίνων,  Κωνσταντίνου  Πορφυρογέννητου, 
Κωνσταντίου  Κωνσταντινουπόλεως,  Νικοδήμου  Αγιο¬ 
ρείτου,  Όκτωήχου. 

Εξηγήσει;  σχολικαί  συγγραφέων  3310.  6291,  1.  6292.  "Ιδε 
Άμφιλοχίου  Πηλουσίου,  Καλογερά  Νικηφόρου. 
Έξοδιαστικόν  μονάχων  καί  λαϊκών  772,  13. 

"Εξοδο;  1058,  2.  2146,  2.  "Ιδε  Βασιλείου  μεγάλου,  Κυρίλλου 
Άλεξανδρείας  και  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  "Εξοδο;. 
Έξομολόγησι;  εί;  θεόν  5060,  3. — Έξομολογήσεως  εύχαί. 
"Ιδε  Εύχαί,  Κανθοπούλου  Νικηφόρου,  ττέρι  144,  1.  176,  4. 
960,  11.  1110  σημ.  2313,  2.  2433,  4.  3825,  17.  4449,  92. 

4518,  18.  4788,  1.  4817,  38.  5825,  6.  5885,  7.  6018,  3,  4. 
6110,  4.  τάξι;  998,  6.  τύποι  2136,  3.  "Ιδε  Ακολουθία, 
Αρσενίου  μονάχου,  Βρυεννίου  μοναχού,  Διήγησι;,  Ιερο¬ 
θέου  μοναχού,  Καρυοφύλλη  Ίωάννου,  Μπέρτου. 
Έξομολογητάρια  246.  350,  1.  1160,  1.  1739,  1  σημ.  2008,  1. 
2010.  2420.  2716,  2.  2974,  1.  2975,  1.  2976.  2977.  2988,  1. 
3309,  3.  3913.  3914.  4066,  11.  4294,  12.  4415,  2.  4442. 
4443,  1.  4447  σημ.  β’ .  5049.  5711,  108.  5816,  1.  5818.  5819, 

I.  5820,  1.  5821.  "Ιδε  Εύχαί,  Νεοφύτου,  Κομοκάνων. 
Έξορκισμοί  3309,  6.  5043,  4.  5055,  4.  κατά  πυρετού  5230. 

"Ιδε  Βασιλείου  μεγάλου. 

Έξοχάδων  καί  έσοχάδων  πέρι  4809,  21. 

Έξωπασχίου  Απολυτίκια  καί  κοντάκια  1912,  5.  5028,  9. 
Έορταί  δεσπο τικαί  ιβ'  διά  στίχων  184,  4. — Εορτών  ενιαυτού 
κατάλογος  6016,  2.  επισήμων  πέρι  5578,  15.  κινητών  εύρεσις 
966,2.  1174,9.  4407,6.  5822,9.  μνήμη  4512,  2.  όνύματα 
4851,  25.  πανηγυρικών  ερμηνεία  3983,  1.  πέρι  έν  αΐς 
ψάλλεται  τό  θεό;  κύριος  1104,  9.  "Ιδε  Ακολουθία,  ’ Ανθο- 
λόγιον,  Απολύσεις,  Κανόνες  παρακλητικοί,  Μαθή¬ 
ματα,  Π ροςόμοια,  Μ εγαλυνάρια,  Στίχοι,  Τροπάρια, 
Τυπικόν. 

Έορτολόγιον  1691,  1.  3566  β' .  3750,  1.  4682  β'.  4728  β'. 
4818,  1.  5532,  3.  ενιαυτού  1540.  1807  σημ.  "Ιδε  Παρα¬ 
κλητική;,  Πεντηκοσταρίου,  Τριιρδίου. 

Επακτών  πέρι  1700,  7. 

Έπαρχίαι  άντικρύ  Αούιναβι  4407,  4.  άρχιεπισκόπου  ’λχρί- 
δος  4407,  5.  Τ πεκίου  4407,  3.  οικουμένης  3816,  71. — 
Επαρχιών  ονόματα  4821,  25. 

Έπαρχου  Αντωνίου  Άντωνίιρ  Κωνσταντινουπόλεως  6598,  2  β'. 

θρήνος  είς'Ελλάδος  καταστροφήν  6300,  5. 

Έπιβάται  χωρίον  3264. 

Επιγείων  καί  έπονρανίων  κατασκευή  1668,  8. 

Επιγράμματα  1013,  1.  3797,  33.  4256,  9  σημ.  4265,  17. 
4266,  1.  6110,  2.  άγιων  5997,  9.  Ιουλίου  καί  Α ύγούστου 
6204,  9,  10.  Ανθολογίας  3816,  57,  80.  3883,  9.  4309,  9, 

II.  4885,  24,  29.  4888.  βωμού  έν  Άθήναις  4449,  116.  εις 
αμαρτωλόν  5997,  9  εί;  Ανδρείους  "Ρωμαίου;  3891,  21. 
εί;  άντιμίνσιον  4502,  83  ιε'.  εί;  δευτέραν  παρουσίαν  5997, 
9  ιβ'.  εις  δισκάριον  ξωγραφισμένον  5997,  20  β’.  εί;  έργα 
βυίξαντιακής  τέχνης  5681,  11.  εί;  Εύαγγελιστά;  3614  γ'. 
3816,  62  σημ.  εί;  θάνατον  δικαίου  5997,  9  ζ~'.  Εί;  Θεόδω¬ 
ρον  σχολάριον  1171,  2.  εί;  Ιστορίαν  5997,  20  α'.  εί;  Κοί¬ 
μησιν  3816,  62  σημ.  εί;  μέθην  654,  3.  εί;  Ταξιάρχην  5997, 
20  δ  .  εί;  ύδατα  Ίασίου  5710,  35.  εί;  φίλον  4256.  5. 
σοφών  παροικούντων  έν  Άγίω  "Ορει  6301  β’ .  "Ιδε  Ανθο¬ 
λογία,  1  Αντιπάτρου,  Αντωνίου  άγιου,  Άρχίου,  Βασιλο¬ 
πούλου  Αλεξάνδρου,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  ’Ε πιγραμμα- 
τάριον,  Λαβίδ,  Διοτίμου,  Έρμου  τριςμεγίστου,  Ζωδίων, 


θεοδώρου  γ ράπτου,  θεοδώρου  Στουδίτου,  Θεόκριτου, 
Θεοτόκου,  Ιακώβου  Κυπρίου,  Ίωάννου  μεγάλου  πριμμι- 
κηρίου,  Ιωάννου  Προδρόμου,  Ιωσήφ  Βατοπεδινοΰ,  Κα- 
ρυοφυλλη  Ίωάννου,  Κατηλιανοΰ,  Κοιμήσεως,  Κορεσσίου 
Γεωργίου,  Κυρίλλου  εξ  Άγράφων,  Κυριώτου  Ίωάννου, 
Λιγαρίδου,  Λουκιλλίου,  Ματθαίου  διδασκάλου,  Μιν- 
δονίου,  Μιχαήλ,  Μιχαήλ  αρχαγγέλου,  Μελιτηνιώτου, 
Νεκταρίου  Σιναΐτου,  Νικοδήμου  Αγιορείτου,  Όνουφρίου 
Αιγυπτίου,  Όρφε'ως,  Παϊσίου  Σταγών,  Παλαμά  Γρη¬ 
γορίου,  Παλλαδά,  Πεπανοϋ,  '  Ραφαήλ  μοναχού,  Συνεσίου 
Ελλάνικού,  Τζέτξου  Ίωάννου,  Τριάδο;  άγιας,  Τριβόλη, 
Φιλή  Μανουήλ,  Χριστόφορου  Προδρομίτου,  Φ άλτη ρίου. 

Έπιγ ραμματάριον  4273,  5. 

Επιγραφή  αρχαία  4860,  9.  "Ιδε  Καρακάλλα  μονής. 

Επικτήτου  Γνώμαι  3816,  60.  3832,  5.  4502,  6.  Εγχειρίδιου 
2016,  3.  4263,  1. 

Επίμαχου  άγιου  βίος  2029  σημ.  μαρτύρων  3661  κζ' . 

’Ε πιμερισμοί  3888,  3,  4. 

Επιρρημάτων  πέρι  4199,  9. 

Επισκόπου  μισομονάχου  πέρι  3666,  31.  3794,  6.  πραξι;  πως 
γράφεται  630,  4.  633,  15.  πρεσβεία  1714,  1  σημ.  προβι¬ 
βασμός  εί;  μητροπολίτην  3753,  17. — Επισκόπων  Αίβελλος 
Ιουστινιανω  4501,  59. — διδασκαλία  3735,  10.  έχόντων  γυ¬ 
ναίκας  πέρι  4330,  11.  κατάλογος  5734  σημ.  μετάθεσις 
3798,  35.  5647,  26.  πέρι  5045,  3.  πράξεις  2966,  3,  4. 
4837,  14  (τύπος),  χειροτονία  4925,  7.  "Ιδε  Άρχιερέω;, 
Κωνσταντινουπόλεω;,  Σίμωνο$  Καναναίου,  Συγχωρητι- 
κόν. 

Επιστήμης.  "Ιδε  Υαλακτίωνος. 

’Ε πιστολαί  1427  σημ.  4196,  30.  4256,  9  σημ.  4258  (ε’ξήγ.). 
4406,  8.  4470,  10.  4626,  2.  4851,  2,  5,  10,  11,  32.  4884,  18. 
5678,  9.  5693.  3.  6201.  1  (έξήγ.).  άγιου  άνδρος  προ; 
Έλληνα;  3809,  82.  Ανεπίγραφοι  3809,  89,  90,  93.  ανωνύ¬ 
μου  3189,  11.  άπό  Κωνσταντινουπόλεω;  προ;  Μαρτύριαν 
Αντιόχειας  1268,  25.  1805,  1  φ.  255  β' .  Βασιλείιρ  4277,  2. 
διδασκάλου  6288,  14.  διαφόρων  1583,  5.  Έφραΐμ  όσίω 
4508,  65.  λακωνικοί.  "Ιδε  Κεραμέω$  Δανιήλ.  λογίων 
5492.  πεμφθεΐσα  παρά  θεού  1862  ι' .  προεστώτος  πρό; 
γέροντα  1104,  7.  1578,  2.  πρό;  Αντώνιον  ρήτορα  4273,  7. 
πρό;  μοναχούς  6309,  3  σημ.  τσερεμονιόξαι  662,  1,  2. —  Επι¬ 
στολών  άρχαΐ  4309,  6.  είδη  4221,  2.  6049,  13.  πέρι  4508, 
61.  τύποι  335.  17.  356,  1.  577,  6.  654,  1.  1013,  1.  1154, 
2.  1583,  20.  1998,  3.  2008,  5.  2087,  6.  2144,  3.  2206,  5. 
2259.  2.  2322,  1.  2386.  2430,  6.  2547,  6.  2915.  6.  2917.  11, 
19,  28.  2934,  7.  2939,  8.  2960,  3.  2971,  2.  2978,  12.  3225, 
9.  3309,  19.  3319,  4.  3325,  2.  3342,  6.  3447,  2.  3816,  2. 
3832,  4.  3892,  2,  5,  7.  4055,  40  σημ.  4254.  4.  4256,  3,  7,  9 
σημ.  4267,  17  σημ.  4273,  9.  4294,  14.  4324,  1,  2.  4327,  10. 
4406,  17.  4435,  17.  4471,  17.  4519,  5.  4640,  34.  4641,  16. 
4729,  5.  4849,  4.  4851,  2,  5,  10,  11,  32.  4860,  44.  5005. 
5036,  7.  5453,  7.  5492.  5496  Γ'.  5646,  2.  5658,  41.  5732,  5. 
5816,  15.  5836,  4.  5839.  4.  5943,  3  σημ.  6039,  1.  6049,  12. 
6102,  3.  6197,  4.  6202,  1.  6225,  1.  6227,  1.  6288,  15,  16. 
6293,  2.  6294,  16.  6300,  8.  6330,  5.  6334,  2.  6597,  1.  Ίδε 
Τύποι,  βασιλέων  προς  βασιλείς  4860,  41.  πρό;  ιερωμένους 
636,  40.  998,  5.  2144,  11.  3324,  2.  3327,  12.  Ίδε  Άγιου 
" Ορους ,  Αγιορειτών,  Αθανασίου  ίερομονάχου  έξ’Αγράφων. 
Αθανασίου  Παρίου,  Άλκίφρονος,  Ανθολογία,  Αντωνί¬ 
ου  νεομάρτυρθ5.  Άπολλωνίου  Τυανέως,  Αποστόλων,  Αρι- 
σταινέτου,  Άριστοτέλους,  Αττικού  Κωνσταντινουπόλεως, 
Αύγάρου,  Βαρθολομαίου  Ήρακλείας,  Βασίλειο;.  Βασι¬ 
λείου  μεγάλου,  Βασιλοπούλου  Αλεξάνδρου,  Βουλησμα 
Δωροθέου,  Βρούτου,  Βρόχθωνος.  Βρυέννιο;  Κικηφόρος, 
Βρυεννίου  Ιωσήφ,  Γαβριηλοπούλου  Ιακώβου,  Γατελούζου, 
Γερμανού  Νύσσης.  Γλυκά  Μιχαήλ,  Γορδίου  Αναστασίου, 
Γουλιανού  Κωνσταντίνου,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Γρηγορίου 
Κυπρίου,  Γρηγορίου  Κωνσταντινουπόλεως  Ε'.  Γρηγορίου 
μαθητοΰ  Μακαρίου  Πατμίου,  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας, 
Γρηγορίου  Νύσσης,  Δαμασκηνού  μαθητού.  Δανιήλ  Δα¬ 
μασκηνού,  Δημητριάδου  Έπιφανίου,  Διογένους  κυνικοΰ. 
Διοκλέους,  Διονυσίου  Άγιαρτεμίτου,  Διονυσίου  Αλεξ¬ 
άνδρειάς.  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου,  Διονυσίου  ιερομόναχου 
τού  έν  Όλύμπω,  Διονυσίου  Κωνσταντινουπόλεως,  Δουκα 
Κωνσταντίνου  βοεβόδα,  Δρύστρας  Σεραφείμ,  Δωροθέου 
άββά  Ειρήνη  βασίλισσα,  Έπιστολάριον,  Έσχέλιο; 
Δαβίδ,  Ευγενικού  Μάρκου,  Εύ0ύμιο;  Βυζάντιο;,  Ευ¬ 
στρατίου  Λεοντίου,  Ζαρίδου,  Ζωναρά  Ίωάννου,  Ζωσιμά, 
Ζωσιμά  άββά,  Ήσαίου  άββά,  Θεοδοσίου  αυθεντικού  γραμ- 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


509 


ματικβΰ,  Θεοδώραν  Κωνσταντινουττόλεω®,  Θεοφάνου®  Ιερο¬ 
σολύμων,  Θεοφίλου  Αλέξανδρέ  ία®,  Ίερεμίου  Κωνσταντι- 
νουιτόλεω®  Β',  Ίουλιανοΰ  -τταραβάτου,  Ισαάκ  Σύρου, 
Ισιδώρου  Κωνσταντινουττόλεω®,  ΊουΧιανοΰ  τταραβάτου, 
Ισιδώρου  Πηλουσιώτου,  Ίταλιστί,  Ιωακείμ  ιερομόνα¬ 
χος,  Ιωάννης  Κωνσταντίνου  Βασαράβας,  Ίωάννου, 
Ίωάννου  ηγουμένου 'Ραϊθοί,  Ίωάννου  Θεολόγου,  Ίωάννου 
χαρτσφύλακο®,  Ίωαννούλη  Ευγενίου,  Ίωάσαφ  Μονεμ- 
βασία®,  Ίωάσαφ  Παρίοτ),  Ίωάσαφ  Σιναΐτου,  Ιωσήφ 
Βατοττεδινοΰ,  Καβάσιλα  Νικολάου,  Καλλιμάχη  'Ρωξάν- 
δρα®,  Καλλιμάχη  Σκαρλάτου,  Καλλίνικος  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως,  Καλλινίκου  μοναχοί,  Καττασονλη,  Καρυο- 
φύλλη  Ίωάννου,  Καρυοφύλλη  Μανωλάκη,  Κ αρυοφύλλης 
Ματθ αΐος,  Κατασκεττηνοΰ  Νικολάου,  Κβϊηζ,  Κεραμεω® 
Δανιήλ,  Κικερωνο®,  Κομνηνοΰ  Αλεξίου,  Κομνηνοΰ  Ίωάν¬ 
νου  Δρύστρα®,  Κομνηνοΰ  Μανουήλ,  Κορεσσίου  Γεωργίου, 
Κορυδαλεω®  Θεοφίλου,  Κοσμά®  Αλεξάνδρειά®,  Κράτη- 
το®,  Κυμινήτου  Σεβαστοί,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειά®,  Κυ¬ 
ρίλλου  Κωνσταντινουττόλεω®  Β',  Δ',  5" ,  Λακαττηνοΰ  Γεωρ¬ 
γίου,  Αεοντίου  ίεροδιακόνου,  Λε'αντο®  'Ρώμη®,  Λήσταρχου 
' Ερμοδώρου,  Λιβανιού,  Αικινίου  Άνδρεου,  Αοτάδιος, 
Λουκά  Νικαε'ω®,  Αουκάρεω®,  Λ υκουδίων,  Μακάριος  ίερο- 
δι άκονος,  Μακαρίου  Κορίνθου,  Μακαρίου  Πατμίου,  Μαν- 
σούρωφ,  Μαξίμου  όμολογητοϋ,  Μαργουνίου  Μαξίμου, 
Μάρκου  ' Αλεξανδ ρείας,  Μάρκου  άββά,  Μαρτύριας  Αν¬ 
τιόχειας,  Ματθαίου  Αλεξάνδρειά®,  Ματθαίου  Μυρε'ων, 
Μαυροκορδάτου  Αλεξάνδρου,  Μιχαήλ  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Όξείτου,  Μιχαλοττούλου,  Μιταλάνου  Κοσμά, 
Μττελγάρντ,  Νείλου  άββά,  Νεκταρίου  Σιναΐτου,  Νεόφυτος 
Άδριανουπόλεως,  Νεοφύτου  Κωνσταντινουττόλεω®,  Νεο¬ 
φύτου  Γίελοιτον  νησίου ,  Νικοδήμου  Θετταλοΰ,  Νικοδήμου 
μαθητου,  Νικολάου  Κωνσταντινουττόλεω®  μυστικού,  Νικο¬ 
λάου  -ιτάττα,  Νικουσίου,  Νοταρά  Χρύσανθού,  Παϊσίου 
1  Αλεξανδρεία®.  ΙΙαλαιολόγο®  Σεβαστός,  Πανά Νικολάου, 
Παναγιώταν,  Πάττα,  Πατταβασιλοττούλου  Αναστασίου, 
Παρθενίου,  Πατριάρχων,  Παύλου  άττο στόλου,  Παύλου 
Έλλαδικοΰ,  ΙΙαχωμίου  Φιλίττιτων,  Πεδιαδίτου  Βασιλείου, 
Πεττανοΰ,  Πέτρου  Αλεξάνδρειά®,  Πηγά  Μελετίου,  Πι- 
σκάτωρο®,  Πλανούδη  Μαξίμου,  Πόρτου  Αίμιλίου,  Ποτα¬ 
μίου  Θεοδώρου,  Προκοττίου  Πελοττοννησίου,  'Ρ αδοβισδίου, 
' Ραφαήλ  Καυσοκαλυβίτου,  'Ροδίου  Κελεστίνου,  'Ρώμη®, 
Σαγκταμαύρα,  Σελαδίου,  Σέργιου  (Μακραίου),  Σερίδου, 
Σιμοκάττου,  Σττυρίδωνο®  Πελοττοννησίου,  Στεφάνου  νε'ου, 
Συλβουργίου  Φρειδερίκου,  Συμεών  Εΰχαΐτων,  Συνεσίου 
Κυρήνη®,  Σωσπτάτρου,  Ταρασίου  αδελφοί  Φωτίου,  Τη- 
ριδάτου,  Τ ουρνύβου,  Τύποι,  Φαλάριδο®,  Φιλοστράτου, 
Φλαμιάτου,  Φωτίου,  Χουρμουζίου  Βυζαντίου,  Χρίστου, 
Χριστόφορου,  Χρυσοστόμου,  Φελλοί  Μιχαήλ. 

’Εττιστολάριον  662,  4.  663,  1.  1017.  1227.  6336,  13.  6337. 
“Ιδε  Άπ αν θισματ άριαν,  Επιστολών  τύποι,  “Έκθ εσις. 

Επιταφίου  μεγαλυνάρια  4512,  10.  4996,  2.  τυπικόν  6238,  28. 
Ίδε  ’ Ακολουθία. 

Έτ τιτίμια  στρατιωτικά  4198,  2. — ’Βτ τιτιμίων  διδασκαλία 

3735,  10.  δροι  4196,  7.  Ίδε  Αποστόλων,  Βασιλείου 
μεγάλου,  Ίωάννου  Κωνσταντινουττόλεω®  Νηειτευτοΰ,  Κα- 
νύνες,  Πάτερων,  Συνόδων. 

’.Βττ ιτίτλωσις  βασιλικών  νομίμων  1268,  18. 

Έττιφανίου  '  Αγιοττολίτου  μοναχοί  Αιήγησις  περί  των  άγιων 
τόπων  4871,  42.  5773,  11. 

Έττιφανίου.  "Ιδε  Δημητριάδου. 

Έττιφανίου  Κύττρου  Άγκυρωτός  1585,  16.  4720,  2,  4,  6. 
Αποσπάσματα  3802  σημ,  5457,  10,  13.  Αιήγησις  αίρέσεων 
1805,2.  Δόξα  5772,  15.  Είϊ  Άνάληψιν  1865,  2.  3664,  20. 
4776  ξ' .  6057,  13.  Εί®  Βαΐα  925,  ΐί.  2800,  6.  4712,  23. 
4776  β' .  Εί®  θεόσωμον  ταφήν  (Χριστού)  925,  12.  1037,  20. 
1573,  2.  2751,  32.  2788,  10.  2789,  36.  2800,  10.  2887,  4. 

3071,  10.  3334,  2.  3664,  1.  3723,  2.  3793,  4.  4488,  8. 

4708  ιβ'.  4744,  2.  4776  γ'.  4887,  17.  5026,  2.  5582,  3. 
5703,  10.  5708,  60.  6057,  11.  6095,  2.  6243,  1.  6369,  1. 

6569.  Εί®  Θεοτόκον  57,  3.  925,  2.  1118.  1124.  1314.  1847, 

1.  1848,  1.  6137,  3.  ’Εκλογή  κεφαλαίων  4871,  54.  Ερμη¬ 
νεία  εις  τδ  κατά  Λουκάν  4491  σημ.  Λόγοι  465,  14.  943. 
2471.  2515.  3109,  2.  6571,  1.  Μ αρτυρίαι  Γραφών  περί 

μονογενούς  θεού  λόγον  παρουσίας  4148,  3.  ΙΙανάριος  3251, 
10.  3625,  3  σημ.  3749,  3.  Περί  άξύμων  3701,  11.  4330,  4. 
Περί  έφούδ  4721,  22.  Περί  θεοειδών  Θεοτόκου  3701,  3. 
Περί  καθολικής  έκκλησί ας  4720,  9.  Περί  των  ιβ'  λίθων  2144, 
33.  2971,  3.  3701,  36.  4501,  118.  4720,  24.  4788,  19.  4871, 


76.  ΙΙερί  μέτρων  καί  σταθμών  4212,  7,  10.  4871,  53.  Περί 
νομικών  καί  της  χάριτος  Πάσχα  5806,  68.  Περί  Τετ-ράδο® 
καί  II ανασκευής  4502,  41.  Περί  Χριστιανών  πολιτείας  4862, 
13.  Φυσιολόγο®  951,  5.  3260,  2.  3766,  25.  3778,  2.  3897, 
7.  4272,  2.  4310,  1.  4325,  5.  4450,  11.  4468,  10.  4497,  2. 
4720,  21.  4788,  28.  4799,  4.  4815,  2.  4925,  14.  5752,  5.— 
ακολουθία  3257,  1.  βίος  καί  θαύματα  578,  23.  1336.  λέξεις 
ΤΙαναρίου  4212,  20.  "Ιδε  Δαττόντε.  έγκώμιον.  “Ιδε  Δαττόντε. 
τροπάρια  2583,  3. 

Έττιφανίου  Τύρου  Προ®  την  έν  Κ  ωνσταντινουπόλει  σύνοδον 
4501,  71. 

Έττιφανίου  φίλου  Άνδρεου  σαλοί  Ευχή  6357,  1. 

’Βττοχαί  έτους  6336,  11. 

Έπταρίθ  μων  πέρι  3820,  17. 

Εράσμου  ιερομάρτυρας  ακολουθία  2872,  2. 

’Εργασίαι  δι’  ών  θεραπεύεται  θεός  4485,  2. 

Ερημιάς  καί  ησυχίας  πέρι  6345,  3. 

Έρμα  Ποιμήν  643. 

Έρμείου.  Ίδε  Σωζομενοΰ. 

"Ερμηνεία  εις  τό  Κύριε  Ιησού  Χριστέ  ελέησαν  4502,  112. 
4871,  18.  5711,  144.  λέξεων  4851,  19.  ττνενματικοΰ 
ττατρό®  4673,  3. 

Έρμιύνης  αθλησις  1594,  1. 

Έρμογ  ένονς  μαρτύρων.  Ίδε  Μήνα  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Έ  ρμογένης. 

Έρμογενου®  Ταρσε'ω®  Π ρογυμνάσματα  5726,  2.  Τέχνη  ρητο¬ 
ρική  περί  στάσεων  2292.  2329,  1.  2557,  2.  3861. — Εί® 
ρητορικήν  σχόλια  4885,  26.  Ίδε  Καμαριώτου  Ματθαίου, 
Π ρογυμνάσματα. 

Ερμοδώρου.  "Ιδε  Λήσταρχου. 

'Ερμολάου  μνήμη  6382,  1. 

Έρμου  Τρι$μεγίστου  Αποσπάσματα  4508,  127.  Επιγράμματα 
4888.  "Οτι  μίγιστον  κακόν  θεού  αγνωσία  4304,  1.  Προ® 
Τ ατιανόν  5437,  69. 

'Ερμόλου  καί  Στ ρατονίκ ου  βίος  4708  ζ~' .  μαρτύριαν  1852, 

5.  2098,  2  3660  Γ'· 

Ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις  έ κκλησ ιαστικαί  (θεολογικαί)  143, 

6.  149,  2.  1578,  7.  1580,  9.  1714,  12.  2948,  19.  3086,  2. 
3324,  3.  3809,  28—30.  3816,  83.  3820,  4,  20.  4060,  3. 
προς  Χριστιανούς  4871,  2,  3. 

’Έσδρατ  3108,  8. 

Έσθήρ  4285,  3. 

’Εσότττρου  μονή  "Ιδε  Χάλκης. 

Εσπερινός  αγρυπνίας  3339,  1.  5864,  1  (ίεροδιακονικής  τάξεως) 
3520  σημ.  —  Εσπερινού  εύχαί  5845,  1.  λειτουργία  2433,  6. 
μεγάλου  στίχοι  5048,  7.  στιχολογί α  1715,  1,  1716.  τάξις 
4990,  2.  τριαδικά  5260,  1.  6352,  2.  τροπάρια  2600.  2601. 
2606.  2621.  φαλμοί  4612,  4.  Ίδε  Ακολουθία,  Άνδρέου 
αποστόλου,  ’Άννης  αγίας,  Εύχαί,  Ηλιοδώρου,  Ήλιου 
προφήτου,  θεοκτίστης,  Ίωάννου  θεολόγου,  Ίωάννου 
Προδρόμου,  Κ εκραγάρια,  Κοσμά  καί  Ααμιανού,  Κων¬ 
σταντίνου  μεγάλου,  Μαρίνης,  Νικολάου  Μύρων,  Παν- 
τελεήμονος,  Πάσχα,  Στεφάνου  πρωτομάρτυρας. 

’Ε σφιγμένου  μονής  άλωσις  ύπό  Αγαρηνών  2017,  3  σημ. 
2027,  11  σημ.  2052.  ηγούμενος  Αρσένιος  (1793)  6547 
σημ.  θεοδώρητος  5713,  1  σημ.  Θεόδωρος  (937)  2026. 
Ματθαίος  (1315)  2068.  Νίκανδρος  5607.  κυβέρνησις  ύπό 
Γ ρηγορίου  Μ ελενίκου  (1719)  2052.  κώδιξ  έξωνούμενος.  " Ιδε 
’ Ακάκιος,  πέρι  5789,  48,  86.  σκήτη.  "Ιδε  Σαμάρεια. 

'Ε σχέλιος  Ααβίδ  (ΗδεοΗβΙ).  Έπιστολαί  προς  αυτόν  6257. 
"Ετου®.  Ίδε  Έποχαί. 

Ετυμολογία  4871,  52.  ονομάτων  4212,  27. — -Ετυμολογία® 
πέρι  4198,  22. — -Ετυμολογικά  4851,  12. 

Ε ύαγγελαπόστολα.  Ίδε  Άποστολοευάγγελα. 

Ε ύαγγελική  σάλπιγξ  731,  2. 

Εΰαγγόλιον  11.  13  σημ.  14  σημ.  15.  20.  44.  128.  227.  326. 
534.  535.  536.  703.  760.  866.  892.  907.  962.  967.  1044. 
1053  σημ.  1063,  1.  1069.  1070.  1075.  1087  σημ.  1089.  1192. 
1285.  1287—1289.  1292.  1295.  1296.  1298.  1301.  1352,  1. 
1412.  1616.  1524.  1528—1530.  1764—1766.  1769,  3.  1781 
1825.  2023  σημ.  2032—2037.  2040  σημ.  2041.  2049.  2067. 
2073.  2443.  2445.  2451.  2455.  2458.  2459.  2675.  2684. 
2687—2689.  2693.  2697.  2698.  2710.  2732.  2811.  3131— 
3136.  3137  σημ.  3159.  3353.  3357.  3429,  1.  3535—3537. 
3540.  3545.  3547—3555.  3557.  3836—3843.  3993.  4069, 
5  σημ.  4121.  4123—4127.  4140.  4143.  4148,  1.  4149,  1. 
4151,  1.  4152.  4155.  4156.  4567.  4757—4760.  5505—5511. 
5518.  5533.  5536.  5537,  1.  5538.  5544.  5545.  5569.  6570. 


510 


ΠΙΝΑΞ  ΞΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


5602.  5603.  5723.  5808,  4.  6288.  6591.  6611.  είς  κοιμη- 
θέντας  3963,  6  γ'.  4519,  16.  6122,  7.  Ίδε  Ίωάννου 

Θεολόγου,  εσπερινού  Πάσχα  1930,  5.  4013,  2.  άρθρου 
εορτής  Χριστουγέννων  1946,  1.  Παναγία!  70,  1.  παρα¬ 
κλήσεων  Θεοτόκου  3963,  6β'.  4655,  6.  Πάσχα  5962,  11. 
6227,  10  (έν  έξαμέτροις).  Σαββάτου  μεγάλου  4512,  9. 
' Υπαπαντής  4640,  7  γ'  (έρμ.).  που  έγράφη  3802  σημ.  ρο' ■ — 
Ευαγγελίου  αναγνώσματα  1788,  2.  3619.  άποσπάσματα 
3782,  11.  4310,  44.  4595.  αποφθέγματα  3758,  10.  3759, 

4.  άρχοτέλειαι  3565  σημ.  4991  α'.  5540  σημ.  εις  περικοπάς 
(ρητά)  διδαχαί  (λόγοι,  όμιλίαι )  569.  653,  9.  753,  3.  953,  1. 
1155.  3820,  23.  3832,  5.  4572.  4696,  1,  7.  4788,  30.  4789, 
7.  4803,  1.  5445,  1.  έκλογαΐ  μεθ’  ερμηνείας  2280,  1. 
έξεγερθέντων  νεκρών  πέρι  6099,  2.  ερμηνεία  1832,  1.  2313, 

5.  3605,  2.  3916,  3  σημ.  4310,  34,  35.  4851.  12.  6307, 

11.  Ίδε  Ζυγαβηνού  Ευθυμίου,  Θεοφύλακτου  Βουλγαρία$, 
Καλε'κα  Μανουήλ,  Κορεσσίου  Γεωργίου,  Πατε'ρων,  Σεβή 
ρου  Άλεξανδρείας.  θαύματα  5437,  64.  ρητά  3820,  23. 
3832,  5.  χωρία  περί  χειροτονιών  1342,  21. — Εύαγγδλια 
έβδομάδος  2892,  2.  4900,  4.  5037,  14  (μεγάλης),  εις  άγιους 
(άηίων  μνήμας)  3564  δ'.  3566  γ’.  5000,  2.  εις  έορτάς 

Θεοτόκου  2047,  2.  είς  μνήμας  καί  λειτουργίας  4991  β' . 

εις  όσιους  2176,  5.  εωθινά  (καί  ρσματα  Ιδιόμελα)  353,  2. 

364,  2.  618,  7.  761,  1.  770,  6.  998,  4.  1228,  4.  1245.  1385, 
4.  1406,  2  (πίναξ).  1534  σημ.  1629,  2.  1649,  1.  1889.  1928, 
11.  1942,  4.  2247,  2.  2250.  2469,  5,  6  (όμιλίαι  εις  αυτά). 
2580.  2599.  2600.  2602.  2604.  2613.  2628.  2638.  2642. 
2646.  2650.  2653.  2662.  2666.  3469.  3470,  2.  3478.  3487— 
3490.  3498.  3502,  3.  3506.  3507.  3510—3512,  1.  3514. 
3519.  3520.  3522  σημ.  3532.  3798,  12,  28  (έρμ.).  3912,  1. 
3956  σημ.  3963,  6  Γ'.  3968,  1,  6.  3969  Γ'.  3971,  3.  3977, 
2  (στιχηρά).  3980,  9.  4013,  3.  4022,  7.  4031,  2,  3.  4055, 
18.  4058,  5.  4065,  3.  4069,  4  δ'.  4410,  51  (πίναξ)·  4450,  7 

(πέρι).  4519,  8.  4648,  6.  4691,  2.  4809,  13  (πίναξ).  4900.  8. 

4935,  5.  4946,  5.  4963,  2.  4966,  3.  5000,  1.  5039,  6.  5069, 
2.  5081.  5088,  3.  5102.  5103.  5148,  4.  5163.  5194,  1.  5211, 
2.  5216,  2.  5244.  5255,  2.  5316.  5317.  5^52,  2.  5400,  3. 
5418,  2.  5468,  6.  5469.  5772,  33.  Ίδε  Βησσαρίωνος  έξ 
Ίωαννίνων,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Θεοφύλακτου  Βουλ- 
γαρία$.  Κεραμε'ως  Θεοφάνου5,  Λε'οντος  ετοφοΰ,  Παλαμά 
Γρηγορίου,  Σεραφείμ  Ελλάνικού,  παθών  364,  1.  ΙΙεντη- 
κοσταρίον  4022,  5.  Σαββάτων  Κυριακών  καί  εορτών  1788,  1. 
4755.  Τεσσαρακοστής  μεγάλης  1624,  3  σημ.  Τ ριψδίου 
4022,  3.  Χαναναίας  καί  εβδομάδων  μετά  Φώτα  (έρμ.)  1010, 
7. — Ευαγγελίων  αναγνώσματα  κατά  μήνας  3619.  δήλωσις 
1083,  7.  1092,  3.  1093  σημ.  1309,  3.  1413,  2.  1624,  2  σημ. 
1810  σημ.  2696  α' — γ'.  2726,  2  α' — γ'.  2729  β' .  2750  α  , 
β'.  2816  σημ.  3129  σημ.  3356  α'.  3360.  3543  α'.  3561,  2α'. 
3564  α',  β'.  3566  α'.  3602  α'.  3844.  3845  β'.  3847  α'. 

3849  α'.  3850  α'.  3851,  Ια  .  3852  α'.  3853  α'.  4152.  4157 

σημ.  4172,  2  σημ.  4410,  51.  4623,  8  α  .  4682  α'.  4728  α'. 

4730  σημ.  4756,  1  α'.  5532,  2.  5608.  5858,  1,  2.  5905. 

έκλογάδιον  1094.  1769  σημ.  1844  σημ.  3555.  4129  σημ. 
4141  σημ.  4150  σημ.  4171  σημ.  επιγράμματα.  Ίδε  Νικο¬ 
δήμου  Αγιορείτου,  είφέσεως  πίνακες  1768  σημ.  2040  σημ. 
λέξεις  627,  10.  3250,  18.  3324,  14.  3908,  2.  4212,  21.  4423, 
34.  5658,  27,  28,  35.  λόγοι  Κυριακών  4694.  4794,  1. 
περικοπών  (ρητών,  παραβολών )  492,  1.  653,  9.  953,  1.  1155. 
1862  σημ.  4696,  1,  7.  4789.  7.  6046.  6048,  1.  μηνολόγιον 
534  σημ.  536  σημ.  1086.  1331,  3.  1352,  2.  1406,  2.  1413, 
2.  1549  σημ.  2038  σημ.  2040  σημ  2458.  2726.  2774.  3538 

σημ.  3542,  1  σημ.  3544  σημ.  3557  σημ.  3567,  1  β' .  3568 

σημ.  3569 — 3571,  1  β' .  3572  σημ.  3602  β'.  3614β'.  3849β'. 

3850  β'.  3851,  1  β' .  3852  β'.  3853  β' .  4013,  4.  4127  α'. 
4991  γ'.  5541  σημ.  ομοφωνίας  κανόνες  908  σημ.  921  σημ. 
935,  1.  1073  σημ.  1081  σημ.  1083.4.  1085.  1090— 1093  σημ. 
1268,  1.  1294,  1  σημ.  1297.  1533  σημ.  3.  1634,  1  σημ.  1641. 
1802  σημ.  3143  σημ.  3538  σημ.  3542,  1  σημ.  3557  σημ. 
3567  δ'.  3568  σημ.— 3571.  1  γ'.  3572  σημ.  3614  β'.  4122 
σημ.  4141.  4176  α'.  4181  σημ.  4791  σημ.  5516,  3.  5531. 
6277,  4.  “Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Αψίδες.  πίνακες 
1268,  1.  1533  σημ.  1544  σημ.  1768  σημ.  5906.  σημειώσεις 
6145.  συναναγνώσεις  5777,  3  (καί  αποστόλων),  συναξάριον 
32,6.  910,  1.  921  σημ.  1073  σημ.  1085.1086.1090,1.1094. 
1294,  2.  1308,  2.  1309,  2,  5.  1548  σημ.  1804.  2.  2199,  1 
σημ.  2695,  3.  2696  δ'.  2718  α'.  2725  β'.  δ'.  2729  γ'.  2750  γ'. 
2820,  4.  3559.  3561,  1  σημ.  3565  σημ.  3614  γ'.  3845.  3847  β'. 
4151,  3.  4183.  4623,  8  β'.  4668  σημ.  4756  β'.  5531  σημ. 


5541  σημ.  6277,  3.  “Ιδε  καί  Αθανασίου  Άλεξανδρείας, 
Αμβροσίου  Μεδιολάνων,  Άμμωνίου  Άλεξανδρε'ως,  ’Αμφι- 
λοχίου  Ίκονίου,  Αναγνώσεις,  Άπολλιναρίου,  ’ Αποστο- 
λοευάγγ ελα,  Βλάχου  Γερασίμου,  Γελασίου  Καισαρείας, 
Γνώμαι,  Γρηγορίου  Νύσσης,  Δια  θήκη  Καινή,  Διδαχαί, 
Εκλογή,  Ευσεβίου  Καισαρείαϊ,  Ευσταθίου  Άντιοχείας, 
Θεοδωρήτου  Κύρρου,  Θεοδώρου,  Θεοδώρου  Στουδίτου,  Ίω¬ 
άννου  Θεολόγου,  Καβάσιλα  Νικολάου,  Κεραμε'ως  Θεο- 
φάνους,  Θεοφυλάκτου  Βουλγαρίας,  Κορεσσίου  Γεωργίου, 
Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  Κυρίλλου  έξ  Άγράφων,  Λατι¬ 
νιστί,  Λόγοι,  Λουκά,  Μακαρίου,  Μαξίμου  όμολογητοΰ, 
Μάρκου,  Ματθαίου,  Νικολάου  Μόρων,  Όμιλίαι,  ΙΙαϊσίου 
Σταγων,  ΙΙαραβολαί,  Πατε'ρων,  Σεβηριανοΰ  Γαβάλων, 
Στίχοι,  Τετραευάγγελα,  Τουρκιστί,  Φλαβιανοΰ  Αντιό¬ 
χειας,  Χριστοφόρου  Προδρομίτου,  Χρυσοστόμου,  Ώρι- 
γενους. 

Ευαγγελισμού  ακολουθία  153,  7  (στιχηρά).  626,  4.  1997. 
2869,  3.  6003,  2.  6240.  “Ιδε  Ιάκωβου  Αγιορείτου,  εορ¬ 
τής  πέρι  6121,  8.  τυπικόν  6238,  7,  26.  κανών  6010,  5. 
6013  ε'.  6115,  3.  6238,  25.  Ιδε  Θεοφάνους,  Ίωάννου 
Δαμασκηνού,  λόγοι  153,  6.  1983,  2.  2686  σημ.  2788,  4. 
2795,  1.  4627,  8.  6093.  “Ιδε  Αθανασίου  ’  Αλεξανδρείας, 

Άνδρεου  Κρήτης,  Γαβριήλ  αρχαγγέλου,  Γερμανού 
Κωνσταντινουπόλεως,  Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας,  Ευστα¬ 
θίου  Άντιοχείας,  Θεοδώρητου  Κύρρου,  Ίωάννου  Δαμασκη¬ 
νού,  Ιωσήφ  Βατοπεδινοΰ,  Καβάσιλα  Νικολάου,  Κορεσσίου 
Γεωργίου,  Κυριώτου  Ίωοίννου,  Λεοντίου  πρεσβυτέρου, 
Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος,  Μαξίμου  ίερομονάχου,  Πρόκλου 
Κωνσταντινουπόλεως,  Συμεών  μοναχού,  Φωτίου,  Χρυσο¬ 
στόμου,  Φελλού  Μιχαήλ  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ευ¬ 
αγγελισμός. 

Εύαγγελιστάριον  5568. 

Ευαγγελιστών  βίος  951,  6.  έπιγράμματα  2589,  20.  ερμη¬ 
νεία  919.  που  έκαστος  έγραψεν  εϋαγγέλιον  3758,  25.  στίχοι 
4279,  12,  14.  “Ιδε  Χριστοφόρου  μονοτρόπου,  ύπόμνημα 
1073.  “Ιδε  Έκλογάδιον  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Εΰαγ- 
γελισταί. 

Εΰαγρίου  "Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491. 

Εύαγρίου  άγιου  βίος  4518,  17.  πέρι.  Ίδε  Συνεσίου  Κυρήνης. 

Εύαγρίου  Ποντικού  (μοναχού,  επισκόπου,  φιλοσόφου)  ’ Απο¬ 
σπάσματα  3083,  30.  5457,  90.  Διήγησις  περί  πίστεως  4608, 
9.  Εις  II αγκράτιον  Ταυρομενίας  3677  κα'.  "Εκλογή  3083,  36. 
Κεφάλαια  3625,  2.  6142,  2.  ΙΙρός  τούς  η'  λογισμούς  κτλ.  26, 
1 — 4.  Τ ποτύπωσις  μοναχική  103,  1.  4613,  2.  4662,  8.  4677, 
14.  5636,  3.  6314,  3 .—πέρι  2013,  1. 

Κύβούλης  άκολουθία  6392,  4.  απολυτίκια  5999,  34. 

Εΰγενείας  πέρι  4614,  34. 

Ευγενίας  καί  γονέων  βίος  2783,  5.  3700  ια'.  3769,  11. 

Ευγενικού  Ίωάννου  Αινίγματα  3881,  10  β',  ,  14.  Εόχή  εις 

θεόν  4508,  206  α'.  4658,  2.  Μνήμη  Μάρκου  Ευγενικού  4508, 
206  γ'.  Μονιρδία  έπί  τη  άλώσει  4508,  206  β'.  Οίκοι 
Ιωάννου  θεολόγου  2192,  7.  4635,  3.  Τριάδος  άγιας  6545 
(καί  ύμνοι). 

Ευγενικού  Μάρκου  ’Εφε'σου  Α ναλογίαι  κολάσεων  πρός  αμαρ¬ 
τήματα  4798,  29.  ’Απόκρισις  πρός  απορίας  καί  έρωτήσεις 
2108,  6  γ'.  ’ Απολογίαι  έν  τή  τελευτή  5428,  8.  Διαθήκη 

4449,  171.  4798,  2.  5806,  39.  6099,  6.  Διάλογος  μετά 
Λατίνων  περί  συμβόλου  4508,  212.  Έγκώμιον  Ίωάννου  Πα- 
λαιολόγου  3697,  15.  3808,  50.  3809,  26.  4251,  12.  Εις  τα 
πέντε  τάλαντα  4449,  32.  Έξήγησις  έκκλησιαστικής  ακολου¬ 
θίας  4408,  8.  Έπιστολαί  4508,  164  (Εΰγενίιρ  πάπα 

"Ρώμης ),  210.  Ίσιδώρω  ίερομονάχ φ  2108,  6  δ'.  5628,  2. 
5775,  11.  Σχολαρίιρ  2789,  28.  4251,  17.  5428.  9.  Ευχή 
εις  αγίαν  Τριάδα  3760,  1  γ'.  Κανόνες  εις  Θεοτόκον  762,  1. 
2584.  6241,  9.  6370,  1.  6371.  κατά  των  όκτώ  λογισμών 
5846.  παρακλητικοί  4642,  1.  Κατ’  ’Α κινδυνιαστών  4508, 
166.  5775,  8.  Λατίνων  ενστάσεις  4508,  189  α'  β'  δ'.  "Ομο¬ 
λογία  όρθής  πίστεως  4508,  211.  4798,  14,  18.  5806,  37,  38. 
"Ο μιλιά  έν  Φερραρία  2108,  6  α'.  Περί  αγιασμού  άγιων  δώρων 
5806,  42.  Περί  έκπορεύσεως  721,  1.  Περί  εορτής  Φώτων 
4416,  3.  5441,  3.  Περί  πουργατορίου  4508,  109  γ',  ε'. 
Πρός  καρδιναλίους  ομιλία  δευτέρα  2108,  6  β'.  Συλλογιστικά 
κεφάλαια  πρός  Λατίνους  4508,  165.  4830,  4.  Τοίς  απανταχού 
όρθοδόξοις  (Χριστιανούς)  4476,  16.  4502,  148.  4798,  17. 
5806,  36. — άκολουθία.  Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος. 
ίερωσόνης  πέρι.  Ιδε  Γλαβά  Ισιδώρου,  μνήμη.  Ίδε  Ευ¬ 
γενικού  Ίωάννου.  μονωδία.  Ιδε  Σχολαρίου  Γενναδίου. 
στίχοι.  Ίδε  Ίερομνήμονος. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


511 


Ευγενίου  Σχόλια  είϊ  Γρηγορίου  Θεολόγου  7τρ09  Χικόβουλον 
790,  7. 

Εύγενίου  άγιου  (μάρτνρος)  βίος  3089.  μαρτύρων  2,  35.  9,  25. 

Ίδε  Ευστρατίου  μάρτυρος. 

Ευγενίου  Αίτωλοΰ.  ’Ίδε  Ίωαννούλη. 

Ευγενίου.  "Ιδε  Βουλγάρεως. 

Ευγενίου  καί  Μαρίας  θυγατρός  βίος  4812,  8. 

Ευγενίου.  "Ιδε  Καραβίου. 

Εύγενίου  όσιου  βίος  450,  7. 

Ευγενίου  ττατρι.άρχου  "Ορο;  συνόδου  3763  σημ. 

Ε ύγενίου  (σύν  Κ ανιδίιρ  Ούαλεριανφ  καί  Άκύλφ)  έν  Ύραπε- 
ξοϋντι  έγκώμων.  "Ιδε  Αουκίτου.  εις  γενέθλιον.  ’Ίδε 
Ιωσήφ  Τραττεζοΰντος.  θαύματα  3688,  5.  "Ιδε  ^ιφιλίνου 
Ίωάννου.  μαρτύρων  3657  γ' . 

Ε ΰγράφου  άγιου  βίος  καί  μαρτύρων.  "Ιδε  Μηνά  καί  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Ε ϋγ ραφος . 

Εύδήμου  Άπορίαι  4250  σημ. 

Εύδοκίας  Μακρεμβολιτίσσης  Είϊ  Φαλτήριον  6286,  3.  Όμη- 
ρόκεντρα  4464,  22.  4508,  88. 

Ευδοκία!  Σαμαρείτιδος  βίος  3679,  1  ια'. 

Ε ύδοκίμου  αγίου  βίος  1040,  52.  3584  δ'.  3586  ιδ'.  3679,  1 
μβ' .  3715  ζ~' .  3762  κζ' .  4548,  1  η' .  μαρτύρων  36,  11.  3588 
η  .  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Εύδόκιμοϊ. 

Ε  ύδοκίμου  Βατοπεδινοΰ  ακολουθία  6363,  6.  6375,  2.  μνήμη 
5668,  2.  πέρι  σημείωμα  6308,  20  σημ. 

Εύεργετηνοΰ  Παύλου  Βίβλος  (Εκλογή,  Συναγωγή)  109.  2139 
σημ.  3246.  3591.  3612.  3704,  1.  3714,  12.  3803,  22.  4454. 
4612.  5425.  5548.  5622,  1.  5625.  5626,  1.  5684.  5685.  6140. 
6195,  1.  Ευχή  3760,  1  β' . 

Ενεργέτιδος  Θεοτόκου  μονή  3751,  1  σημ.  5548.  5625.  6263. 
Εύθαλίου  διακόνου  Περί  κηρύγματος  άγιου  Παύλου  32,  3. 

Ε ύθύμιος  Βυξ'άντίος.  Επιστολή  προς  αυτόν  3809,  91. 
Ευθυμίου  Άγιο ρείτου  ακολουθία  5788,  44. 

Ευθυμίου  άγιου  ( μεγάλου )  βίος  2121,  8.  3100.  4569  α’. 
4707  γ'.  προςόμοια  5999,  33.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Εύθύμιος. 

Ευθυμίου  δούλου  Ίησοΰ  Χριστοί  Εί;  Ιερόθεον  3682,  32. 
Εύθυμίου.  "Ιδε  Ζυγαβηνοϋ. 

Ευθυμίου  Θεσσαλονίκης  βίος  5714,  1,  2.  6250,  4.  ’Ίδε 
Βασιλείου  Θεσσαλονίκη8. 

Ευθυμίου  ’Ίβηρος  άκολουθία  4650,  1.  βίος  4467,  2.  ’Ίδε 
Γεωργίου  Ίβήρων  κτίτορος. 

Ευθυμίου  μοναχοί  Εις  προςκύνησιν  τίμιας  ζώνης  2030,  22. 
Λόγοι  2515. 

Εύθυμίου  ν εο μάρτυ ρος,Ίγν ατίου  καί  Ακακίου  άκολουθία 

5799,  23.  6383,  3.  6570,  2.  κανών.  ’Ίδε  Ιακώβου  μοναχοί 
εκ  τη 8  Νε'ας  σκήτη8. 

Ευθυμίου  νέου  άκολουθία  6570,  1.  ’Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου 
ρήτορος.  βίος  5712,  8.  5788,  44. 

Εύθυμίου  7τρωτασηκρήτις  Είϊ  Θεόδωρον  στρατηλάτην  4709, 
3  Γ'.  4714,  7. 

Εύθυμίου  συγκελλου  Κανών  είϊ  Θεοτόκον  771,  2. 

Εύιλασίου.  "Ιδε  Φαύστης. 

Εύκλείδου  Αποσπάσματα  3865,  1.  Γεωμετρία  1575,  2.  2294. 
2308.  6260,  1. 

Εύκρατα  Ίωάννου  Λειμών  230,  2  σημ.  2560,  2.  3680,  3.  3758, 
12.  5628,  1.  5806,  6.  "Ιδε  Λειμωνάριον. 

Ευλαμπίου  καί  Εΰλαμπίας  βίος  καί  μαρτύρων  2,  12.  3661  η'. 
Ε ύλογητάρια  2661.  3520  σημ.  3533.  5088,  3.  5118.  ’Ίδε 
Αναστάσιμα,  Νικολάου  Μύρων. 

Εύλογίου  'Αγιοδημητριάτου  Ιαμβικόν  ώς  άπό  τής  βίβλου 
Χριστοφόρου  Προδρομίτου  4421  σημ.  ε  . 

Εύλογίου  ’  Αλεξανδρείας  Περί  του  μή  καταλύειν  νηστείας  4817, 

29. 

Εΰλογίο.υ  λατόμου  βίος  3765,  8. 

Εύνομίου  Απολογητικός  4474,  1.  "Ιδε  Βασιλείου  μεγάλου. 

Ευνούχων  πέρι  3697,  24. 

Εύοδίου  μαρτύρων  μβ'  μαρτύρων  έν  Άμορίιρ  3577  σημ.  3679, 

1  ιε’.  4797  κΓ'. 

Εύπ ραξίας  βίος  101,  4.  2163,  22.  2805,  6.  3230,  5.  3685,  1. 
4517,  2  α'.  4518,  15.  4597,  5  θ'.  4855,  2  (καό>.).  5454.  5459, 
10.  Ίδε  Ζωναρσ.  Ίωάννου,  Ιγνατίου  Χίου. 

Εύρπτίδου  Αποσπάσματα  4203,  11  σημ.  4844,  10.  Εκάβη 
1575.  3868,  2  α'.  4265,  16.  4305,  2.  4314,  2  (έξήγ.),  9. 
5437,  19  (ΰπόθ.).  5481.  Ιππόλυτος  4281,  1  β' .  Μήδεια 
4281,  1  γ'.  Όρέστης  4314,  5.  Φοίνισσαι  3868,  2  γ'.  4281, 

1  α'.  ’Ίδε  Αρσενίου  Μονεμβασίας. 

Εύρίπου  μητρόπολις  4775,  2. 


Εύρυσθένης  Παράένιοϊ  Ιίελοποννησιοϊ  1167,  2. 

Ευρώπης  πόλεις  επίσημοι  4246,  8,  10. 

Εύσε βείας  πέρι  5457,  3,  6. 

Εύσεβίας  (Ξένης)  βίος  3100.  3657  ζ'.  3700  ιγ'.  4548,  1  Γ. 
Εύσεβίου  ’  Αλεξανδρείας  Αποσπάσματα.  4449,  138.  ΙΙερί 
νηστείας  2109,  3.  2124,  5. 

Εύσεβίου  Έμεσσηνοί  Πρόϊ  Νεστόριον  5443,  9. 

Εύσεβίου  Καισαρείας  Παμφίλου  Γνώμαι  3251,  10.  Είϊ  τό 
κατά  Αουκάν  4491  σημ.  Είϊ  Ψαλμούς  552.  2086  σημ.  2517. 
4142  β'.  4190  σημ.  4558,  4.  4717.  4718  σημ.  β' .  5908  σημ. 
Ερμηνεία  Ευαγγελίου  3605,  2  σημ.  Έρώτησις  περί  μνηστείας 
π ρός  Νικήταν  Ήρακλείας  3911,  2  πζ' .  Καρπιανιρ  περί  συμ¬ 
φωνίας  Ευαγγελίου  921.  1081  σημ.  1083,  3.  1085.  1090. 
1094.  1171,  4.  1268,  1.  1294,  1  σημ.  1297  σημ.  1802  σημ. 
2038.  2040  σημ.  3139  σημ.  3538  σημ.  3542,  1  σημ.  3565 
σημ.  3567,  1  γ'.  3569  σημ.  3571,  1  σημ.  3572  σημ.  3614  α'. 
4127  ε'.  4176  β' .  5516,  2.  ΙΙερί  μέτρων  καί  σταθμών  4212, 

4.  Περί  Σιβύλλης  Ερυθραίας  4301,  4  ια'.  Περί  του  σχολά- 
ζειν  τους  βιωτικούς  755,  3.  Σιλβέστρου  'Βώμης  βίος  3749,  15. 
Σιλβέστρφ  καί  Κ ωνσταντίνψ  450,  9.  Χρονικά  3749,  10.  3798, 
23.  Φαλμών  διαίρεσις  3730  β' .  έπιγραφαί  3620  δ'.  ύπόθεσις 
3599  γ'.  3620  α'.  'Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ευσέβιος. 

Εύσεβίου  μακαρίου  Περί  έσθιασεως  5457,  88.  Περί  παρουσίας 
Προδρόμου  εις  "ή,δην  2788,  28. 

Ευσταθίου  Αντιόχειας  Είϊ  Ευαγγέλια  καί  'Γαλμούϊ  4402. 
Εύσταδίου  σύν  θεοπίστη,  Άγαπίιρ  καί  θεοπίστιρ  βίος 
1827  σημ.  έγκώμων  6395,  5.  μαρτύρων  2,  5.  1594,  3. 
2027,  2.  2057,  3.  3693,  3.  μνήμη  6395,  4.  Ιδε  Δαμα¬ 
σκηνοί  Στουδίτου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ευστάθιος. 
Εύστρατίου.  ’Ίδε  Άργε'ντου. 

Εύστρατίου  Αεοντίου  Κυπρίου  Έπιστολαί  προς  Έσχέλιον 
(Ηόδοϊΐθΐ)  6257  (4).  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Λεόν- 
τιος  Ευστράτιος. 

Εύστρατίου  μάρτυρας  σύν  Αύξεντίιρ,  Εΰγενίφ,  Μαρ- 
δαρίιρ  καί  Όρέστη  άθλησις  5703,  43.  βίος  3089.  3677  γ'. 
μαρτύρων  2,  35.  9,  25.  956.  2027,  8.  2787,  1.  3663  ια'. 
3693,  10.  3745  γ'.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ευστράτιο; 
καί  Όρέστης. 

Εύστρατίου  Νικαίας  Διάλογο!  περί  εικόνων  4651,  4.  Έγ¬ 
γραφον  έφ’  οΐς  έτεροδόξησε  3654,  55  ζ' . 

Εύτεκνίου  σοφιστοΰ  ΙΙαράφρασί!  Άλεξιφαρμάκων  Νικάνδρου 
4302,  12.  4336,  2. 

Ε ύτροπίου  ευνούχου  μοναχού  πέρι  1951,  5. 

Εύτροπίου.  ’Ίδε  Κ λεονίκου. 

Εότροπίου.  ’Ίδε  Παιανίου. 

Εύτυχίου  Κωνσταντινουπόλεως  Πρόϊ  Βιγίλιον  ’Ρώμηϊ  4501, 
106. 

Εύτυχοΰ;  πέρι  διήγησις  716,  17. 

Ε ύφημιανού  βίος  2423,  3. 

Εύφη μίας  άκολουθία  5373.  έγκώμων.  ’Ίδε  Θεοδοσίου  βε- 
στ ου.  εις  ευρεσιν  λειψάνου.  ’Ίδε  Κωνσταντίνου  Τίου.  έκ· 
φρασις.  ’Ίδε  Άστερίου  Άμασείας.  μαρτύρων  2,  4.  465,  2. 
1594,  11.  3700  β' .  3762  λΓ'.  4395,  5.  5708,  23. 
Ευφροσύνης.  "Ιδε  Ξένης. 

Ευφροσύνης  όσιας  βίος  465,  4.  2788,  18.  3700  δ'.  4597,  5η' . 

4856,  1  ε'.  5773,  3.  6056,  1. 

Ευφροσύνου  μαγείρου  βίος  356,  4.  2806,  8. 

Ευφροσύνου  μοναχού  πέρι  737,  8. 

Εύχαί  60,  3.  63,  8.  73,  4.  111,  7.  120,  4.  142,  5.  152,  4—6, 
8.  160,  3.  165.  167,  1.  176,  8.  182,  8.  184,  5.  343,  4. 
353,  1.  486,  4.  490,  4.  500,  5.  514,  2.  519,  2.  597,  9.  601, 

2.  618,  3,  5,  6,  8.  619,  1.  621,  3.  623,  1.  636,  2.  766,  1. 
770,  4.  804,  2.  886  σημ.  959,  1.  985,  5.  998,  3.  999,  3. 
1025,  1.  1113,  2.  1151,  4.  1170,  1,  5.  1182,  3,  6.  1184,  4, 

5.  1207  σημ.  1211,  2.  1222.  1224.  1228,  3.  1405,  4.  1578, 

3.  1619.  1674.  1676,  1.  1680.  1683,  1.  1697.  1700,  2,  13. 
1706.  1708,  2.  1720.  1740,  2.  1742,  2.  1745,  2.  1746  σημ. 
1885.  1905,  2.  1925,  1.  1926,  4.  1928,  8.  1939,  7.  1949,  1. 
1967,  6.  1981,  7.  1988.  1993,  4.  1994.  1998,  1.  1999,  2,  4. 
2172,  9.  2173,  δ.  2192,  2.  2224.  2229,  1.  2259,  5.  2336. 
2344.  2346—2348.  2352.  2358.  2361.  2362—2366.  2368. 
2377.  2388.  2389.  2397.  2398,  2.  2415,  3.  2421.  2431.  2434. 
2513,  1.  2524,  9,  13.  2545.  2857,  3.  2886,  3.  2889.  2890, 
8.  2891.  2892,  3.  2903,  3.  2906,  2.  2907,  1.  2910.  2914,  2, 
3.  2917,  10.  2923,  5.  2924,  3.  2928,  3.  2971,  6.  2973,  2. 
2975,  2.  3309,  31  σημ.  3327,  1.  3336,  1.  3449  σημ.  3452, 
2.  3453,  1.  3454.  3456,  1.  3458.  3599,  18.  3639.  3798,  15, 
19,  29,  32.  3800,  4.  3809,  24.  3823,  20.  3835,  9.  3846  σημ. 


512 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


3912,  8.  3924  σημ.  3974,  5.  3975,  2  σημ.  3976,  6  Ε'.  3987. 
3993.  4013,  10.  4020,  2.  4021,  3,  14,  16.  4027,  3.  4032,  2. 
4036.  4044,  2.  4045  σημ.  4046,  3.  4048  4049,  6.  4055, 

2  σ-ημ.,  11,  14.  4060,  2.  4063,  5,  17,  20.  4064,  4.  4067,  3 
σ-ημ.  4068,  8.  4071,  4.  4075,  4.  4076,  2.  4077,  4.  4079,  3 
σ-ημ.  4080  σημ.  4081,  3  σημ.  4082  σημ.  4084,  3  σημ.  4085, 
2  σημ.  4086,  2  σημ.  4087  σημ.  4088,  3  σημ.  4089,  2  σημ. 
4093  σημ.  4097,  2.  4220,  2.  4279,  7.  4413  σημ.  β' .  4417, 
19  Γ'.  4418  σημ.  4422,  31.  4435,  20.  4449,22.  4453.  4470, 
8.  4508,  292,  294.  4520,  10.  4602,  5,  9.  4605.  4621.  4634, 
1.  4650,  1.  4806,  16.  4819.  4831,  1.  4832,  2  σημ.  4835. 
4842,  2  σημ.  4846,  2.  4851,  35.  4860,  1,  23.  4900,  6.  4929, 

5.  4939.  4957,  1.  4958.  4963,  5.  4985,  2.  4998.  5001,  2. 
5012.  5014,  3.  5015,  2,  4.  5016,  1.  5023,  2.  5031.  5035,  1, 

6.  5037,  5.  5039,  2.  5040,  6.  5041,  1.  5043,  3.  5047,  4. 
5052,  1.  5055,  3.  5057,  3,  7.  5061,  3,  5.  5273,  7.  5400,  1. 
5467,  1.  5470,  3.  5516,  5  σημ.  5675,  3.  5711,  132.  5769,  4. 
5813.  5826,  1.  5833.  5842,  2  σημ.  5845,  3.  5862,  3.  5886,  2. 
5902,  5.  5903.  5926,  3.  5929,  6.  5940,  6.  5944,  3.  5949,  3. 
5953.  6001,  18.  6075,  23.  6115,  9.  6116.  6247.  6310,  6,  13. 
6345,  13.  6360,  25  ι'.  6586,  13.  6596,  4,  10.  6597,  4  σημ. 
6602,  2.  6603.  6605,  4.  αγιασμοί!  μικρού  142,  2.  ακολουθίας 
3451,3.  απολυτήριος  Πάσχα  4488,  1.  άπολυτρώσεως  έθνους 
έξ  αιχμαλωσίας  5711,  140 — 142.  αρτοκλασίας  6388,  7. 
άφορκιστική  εις  άσθενούντα  υπό  πνευμάτων  ακαθάρτων  4867, 
5.  έβδομάδος  όλης  736,  5.  εί;  άγιους  1005.  3779,  2.  4661, 

1.  εις  αδελφότητα  4696,  3.  εις  άπαμφίεσιν  άγιας  τρα πήξης 
865  σημ.  εις  ασθένειαν  πάσαν  632,  3.  εις  ασθενή  4852,  6. 
εις  άφωρισμένον  4417,  19  α',  β' .  Ίδε  Μαξίμου  Κωνσταν- 
τινουπόλεων.  εις  βασιλέα  4508,  7,  57.  εις  έννπνιασμόν  1083, 
13.  εις  έπουρανίους  δυνάμεις  4658,  16.  'Ίδε  Αυγουστίνου 
Ίππώνοβ.  εις  ευλογίαν  εδεσμάτων  5885,  8.  οίνου  761,  6. 
768,  4.  5496  Δ'.  6078,  9.  σταφυλών  116,  4.  768,  3.  773,  2. 
1945,  3.  2176,  6.  4417,  4.  4648,  3.  5839,  2.  5954,  2.  τραπέξης 
6115,  9.  εις  κήπον  καί  χωράφιον  5037,  6.  εις  λεχώ  5033,  4. 
εις  λιτήν  6388,  6.  εις  μοναχόν  αρχάριον  4860,  6.  εις  μονάχου 
κουράν  6077,  7.  εί;  μοναχούς  1990.  εί;  οικίαν  πάσαν  2872 
σημ.  1.  εις  όμνύοντα  προπετως  1587  σημ.  4502,  83  ζ~' . 
εις  πόλεμον  πορνείας  4502,  83  θ' .  εις  σκεύος  μιανθέν  5812,  6. 
εις  τό  λύσαι  άφορισμόν  4023,  12.  έξομολο -γούμενου  4422, 
32.  εις  τό  ποιήσαι  εθνικόν  κατηχούμενον  4120,  8.  εις  τό 
σαραντίσαι  -γυναίκα  5037,  13.  εις  χειροτονίας  865  σημ.  4792, 
5  σημ.  α'  (υποδιακόνου),  β'  (αναγνώστου),  εις  Χριστόν  238, 
11.  356,  7  (διά  στίχων).  1945,  5.  2207,  2.  3697,  17.  4321, 
7  γ'.  4442,  7.  4608,  10.  4642,  3.  4654,  2.  4658,  8.  4661,  1. 
4789,  28.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Θεολόγου,  έν  εί'δει  οίκων  2192, 

4.  5999,  2.  εις  ώρας  κδ'  4824.  έκ  των  Ψαλμών  2890,  2. 

έν  στίχοι;  2902.  3835,  6.  ενώπιον  βασιλέως  παρά  μητρο¬ 
πολίτου  χειροτονηθέντος  4851,  17.  έξομολογητικαί  577,  4. 
958,  2.  2176,  8.  2191,  3.  2157.  3250,  3.  3351,  3.  4055,  33. 
4502,  83  δ'.  4798,  12.  5000,  4.  5472,  5.  6077,  8.  6586,  1. 
έπί  αισχρών  λογισμών  4502,  83  η' .  έπί  άνοίξει  ναού  3738,  3. 
έπί  άφοριζομένων  3907,  3.  4502,  83  ξ' .  έπί  βασκανίας  614,  2. 
5043,1.  έπί  μετανοούντων  596,  8.  632,2.  1930,7.  4413  σημ. 
α' .  4502,  83  5"',  ι',  ια’.  6586,13.  έπί  μιαροφαγησάντων  1928, 
10.  έπί  μνήστροις  βασιλέων  865  σημ.  έπί  ποιήσει  μύρου  865 
σημ.  έπί  προχειρίσει  βασιλέως  5061,  12.  έπί  συγχωρήσει 
μοναχής  μεταστάσης  4410,  53.  εσπερινή  6360,  25  0'.  έωθιναί 
4602,  8.  5680,  3.  θυμιάματος  5924,  3  α'.  ιαμβική  4279,  6. 

ίλαστικαί  632,  1.  κατανυκτικαί  771,  1.  1429,  1.  3281,  3. 
4662,  2.  κολλύβων  238,  9.  761,  5.  768,  2.  1668,  9.  1707, 

2.  1930,  6.  1945,  2.  2929,  2.  4521,  5.  5860,  5.  5957,  2. 
5960,  5.  6360,  25  ια'.  κατασφραγίσεως  παιδιού  5037.  10. 
μετά  τό  απόδειπνου  4656,  3.  περί  τών  έν  έπιτιμίοις  όντων 
1587  σημ.  4417.  19  ε'.  πρό  άναγνώσεως  Ευαγγελίου  4094,  2. 
προ  τού  διατρίβειν  περί  τά  βιβλία  6156,  1  σημ.  προθέσεως 
5589  σημ.  5924,  3  β' .  προς  έπιστρέφοντα  638,  2.  συγ- 
χωρητικαί  116,  2,  3.  171,  2.  630,  11.  633,  20.  770,  1.  983, 

5.  984,  3.  993,  2.  1433,  3  (άρών).  1435,  2.  1589  σημ.  1638, 
4.  1940,  14.  2920,  2.  4328,  13.  4413  σημ.  γ'.  4417,  19  δ' 
(μετά  θάνατον).  4420,  5  .  4445  σημ.  4502,  83  γ'.  4519,  18. 
4640,  35.  4837,  23.  4844,  1.  4950,  5.  5034,  9.  5051,  3. 
5055,  8.  5496  Α'.  5649,  10.  5820,  1  α',  2.  5825,  1.  5882. 
’Ίδε  Αναστασίου  Σιναΐτου,  Άνδρέου  σάλου.  Αυγουστίνου 
Ίππώνοϊ,  Βασιλείου  ρεγάλου,  Βουλγάρεω$  Ευγενίου,  Γρα- 
φής,  Γρηγορίου  Διαλόγου,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Γρηγο¬ 
ρίου  Νεοκαισαρείαν,  Δαπόντε  Καισαρίου,  Έπιφανίου 
φίλου  Άνδρε'ου  σαλοΰ,  Εσπερινού,  Ευγενικού  Ίωάννου, 


Ευγενικού  Μάρκου,  Εύεργετηνού  Παύλου,  Ευχή;,  Ευχο¬ 
λόγιου,  Έφραίμ  Σύρου,  Θεοδώρου  Στουδίτου,  Θεοκτίστου 
Στουδίτου,  Θεοτόκου,  θεοφαν είων ,  Θεοφάνου8,  Θηκαρά, 
Ίερεμίου  Κωνσταντινουπόλεωβ  Β',  Ίωάννου  Δαμασκηνού, 
Ίωάννου  Προδρόμου,  Κατασκεπηνού  Νικολάου,  Κριτο- 
βούλου  Μιχαήλ,  Κυπριανού  Καρθαγένηί,  Κυρίλλου  Κων- 
σταντινουιτόλεω5  5"' ,  Λάνδου  Αγαπίου,  λειτουργίας, 
Λε'οντο5  σοφού,  Λυχνι κοΰ,  Μακαρίου  Καταφυγιώτου, 
Μάμαντοϊ,  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορο?,  Μαξίμου  Κων- 
σταντινουπόλεωϊ,  Μάρκου  μοναχού,  Μεταλήφεω;,  Μι¬ 
χαήλ  αρχαγγέλου,  Μοδε'στου  Ιεροσολύμων,  Νήφωνοξ 
Κωνσταντινουπόλεω5.  Νικοδήμου  Αγιορείτου,  ’Όρθρου, 
Παϊσίου  Αιγυπτίου,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Πεντηκοστή;, 
Πέτρου  αποστόλου,  ΙΙρο;ευχαΐ.  Συμεών  Θεσσαλονίκην, 
Συμεών  μεταφραστού,  Σχολαρίου  Γενναδίου,  Ταρασίου 
Κωνσταντινουπόλεωϊ,  Τρυφωνο;  αγίου,  'Υπατίου  αγίου, 
Χρυσοστόμου. 

Ευχαριστία  έτήσιος  2782,  10.  Θεοτόκον  4655,  12  σημ.  πρό ς 
θεόν  3102,  1.  Χριστού  4655,  12. — Ευχαριστίας  μυστήριον 
2790,  2.  4626,  5.  5439.  109.  5578,  7.  Ίδε  Δαπόντε,  Θεο- 
δούλου  μοναχού,  Καβάσιλα  Νικολάου,  Κυμινήτου  Σεβα¬ 
στού,  Παναγία;. 

Εύχελαίου  αίτησις  1444,  3.  πέρι  4471,  4.  I δε' Ακολουθία, 

Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεωϊ. 

Ευχή;  πέρι  3729,  1.  3792,  10.  4464,  4.  4871,  75. 
Εϋχολόγιον  67,  2.  69.  172.  455.  494,  2.  495,  1.  496.  545 
(μικρόν).  1116.  1183.  1338,  2.  1425.  1648.  1664.  1668,  1. 
1670,  6  (έντυπον).  1712,  1,  5.  1713.  1714,  1.  1914.  1939. 
1941.  1949.  1950.  1962.  1981.  1992.  2200.  2371.  2900.  2913. 
3337,  1.  3413.  3414.  3422.  3423.  3431.  3447.  3462.  3925,  2. 
3965,  12.  3984.  3986.  3995.  4000.  4002,  1.  4003,  6.  4011. 
4021,  1.  4057.  4476,  8.  4942.  4946,  1.  4970.  4982.  5034,  1. 
5583.  5817.  6287.  6310,  4.  6356.  6588.  λυχνικοΰ  1676,  4. 
’Ίδε  Βουλησμα  Δωροθέου. 

Έφεσίου  Ίωάννου’Έ/<δοσι;  ’Εκ0έσεω;  ορθοδόξου  πίστεω; Ίωάν¬ 
νου  Δαμασκηνού  6068. 

Εφέσου  Αθανάσιος  (1577)  2144,  40  σημ.  Μάξιμο;  3173,  20 
σημ.  Ματθαίος  άρχιθύτης  (1427)  3979.  ναού  καινισμός 
(1427)  3979.  ’Ίδε  Γιανιτ ξαριύταις,  Συνόδου  καί  Πίνακα 
βιβλιογράφων  έν  λ.  Ματθαίο;  Βατοπεδινό;. 

’Εφοΰδ  ερμηνεία  4837,  5.  πέρι  3701,  34.  4449,  64.  4501,  117. 
’Ίδε  Έπιφανίου  Κύπρου. 

Έφραίμ  άμαρτωλού  Διήγησι;  θαύματος  Ν τουρντάγ  (1688) 
6247  σημ. 

Έφραίμ  Άντιοχεία$  Έκ  τών  προς  ’  Ακάκιον  καί  Π έτρον  Άπα- 
μείας  3709,  4. 

Έφραίμ.  Ίδε  Δεκάρχου. 

Έφραίμ  Ιεροσολύμων  Λόγοι  ασκητικοί  130,  1.  Περί  δευτέρας 
παρουσίας  148,  7.  Πρό;  διύρθωσιν  τών  έμπαθώς  διαγόντων 
148,  8.  Χριστιανική  διδασκαλία  136,  32. 

Έφραίμ  Σύρου  Α βραμίου  όσιου  βίος  4603,  1 1'.  Αποσπάσματα 
103,  1.  948,  3.  3768,  5,  6  α',  9.  4449,  138.  4809,  24,  25. 
5462,  6.  5620,  15.  5711,  57,  59,  60.  6307,  6.  Αποφθέγματα 
5636,  2.  Βονιφατίου  μαρτύριον  4887,  2.  Γνώμαι  4449,  11. 
Διαθήκη  82,  2.  Διδασκαλίαι  1270.  Εί;  ’ Αδάμ  6286,  2  σημ. 
Εί;  αλάβαστρον  5626,  4.  Εί;  Ανδρόνικον  όσιον  καί  Αθανασίαν 
2541,  10.  4603,  1  θ' .  Εί;  Βασίλειον  μύγαν  6075,  1.  6365,  4. 
Εί;  δευτέραν  παρουσίαν  1389,  4.  3699,  2.  3749,  17  γ  .  3768, 
6  γ',  ε'.  4603,  1  ζ~' .  4652,  2.  Εί;  Ήλίαν  προφήτην  5687,  1  β' . 
Εί;  Ίωάννην  μονάζοντα  4531,  1  σημ.  Εί;  Ιωσήφ  πάγκαλου 
2801,  7.  4887,  4.  5698,  11.  Εί;  Κυρίου  πάθος  4778  ιξ1 . 
Εί;  μάρτυρας  μ'  4687  θ'.  Εί;  μάταιον  βίον  1343,  6.  Εί; 
Μ εταμόρφωσιν  450,  22.  554,  31.  575,  15.  923,  37.  1040,  57. 
1863.  2772,  7.  3216,  3.  4633,  4.  4642,  4.  4715,  1  ζ' .  5048, 
11.  5677,  12.  6369,  2.  Εί;  πατέρας  τελειωθέντας  1225,  2. 
2743,  45,  46.  2782,  4,  5.  4797  μα'.  5048,  15,  16.  5807,  21, 
35.  Εί;  Σταυρόν  4528,  9.  4860,  18.  Εί;  Τεσσαρακοστήν 
3652.  Εί;  τό  Τίρόςεχε  4403,  3  δ'.  Εί;  τό  'Ω;  άν  έπορεύσαν^ο 
4862,  3.  Εί;  Ίαλμοΰ;  2517.  2751,  8.  Εκλογή  (συλλογή) 
89,  11.  2058,  1.  Εξομολόγησε;  4603,  1  ε'.  ’Ε πιστολαί 
717.  Επιτάφιο;  εί;  Βασίλειον  μέγαν  1120,  11.  Ερμηνεία 
εις  τό  κατά  Λουκάν  4491.  Έρώτησι;  καί  άπόκρισις  3750,  3, 
4  β'.  Εΰχαί  3975,  2.  4071,  1.  4860,  22.  6345,  10.  Ίδε 
Θηκαρά.  θρήνος  5620,  10.  Κατά  παθών  4821,  5  δ  . 
Κεφάλαια  1284.  1313.  1875,  2.  3693,  7.  3766,  13.  4403,  3  ια'. 
4652,  11.  Λόγοι  9,  5.  19,  2.  49.  50,  2.  335  σημ.  (έντυπον). 
465,  14.  567,  1.  717.  870.  940.  948,  3.  953,  2.  1118.  1120,  1. 
1121.  1124.  1225,  3.  1313.  1314.  1515.  1566,  1.  1577.  1608. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


513 


1651,  2.  1776.  1778.  1877,  1.  2095,  1.  2541,  2.  2542,  3,  6. 
2561.  2739.  2745.  2762.  2763,  1.  2789,  9.  3100.  3109,  2. 
3207,  3.  3210,  2.  3213.  3220,  7.  3252,  3.  3253,  2.  3284,  1. 
3346.  3693,  4.  3695,  9  γ'.  3699,  1.  4504,  5.  4516,  4.  4529. 
4530,  1.  4532.  4557.  4561.  4563,  1.  4578,  2.  4711.  4860, 

20.  4872,  6.  5547.  5638  ( καθ .).  5687,  1  γ'  (ψυχωφελής  προς 
άσκητάς).  5711,  53.  6084,  7.  6345,  10.  6548,  3.  6571,  1. 
ασκητικοί  1595,  11.  3766,  13  β' ,  ξ' .  3768,  6  β' .  3793,  9. 
θρηνητικοί  3699,  1  λβ' .  παραβολικοί  492,  3.  1865,  8.  εις 
ωφέλειαν  ψυχών  743,  6.  3764,  9.  3765,  16.  4608,  3.  πρός 
διόρθωσιν  των  έμπαθώς  διαγόντων  3693,  4  β' .  3768  δ' .  5707, 

6.  Μακαρισμοί  3749,  17  α'.  3766,  13  ε' .  4403,  3  η  . 
5459,  3  α'.  'Νουθεσίαι  (ΙΙαραινέσεις)  22,  1.  82,  1.  1270. 
1284.  1313.  1515.  1568.  1608.  1875,  2.  2056.  3693,  4  μγ' , 
5.  3766,  10,  13  α'.  4403,  3  θ'.  4504,5.  4529.  4530  1.  4531, 
1.  4532.  5687,  1  η' .  5699,  1  β' .  "Οτι  δει  τόν  μοναχόν 
είναι  ώςπερ  στρατιώτην  1865,  24.  "Οτι  ού  δει  -γελάν  4821, 
5  ε'.  5638,  1  α'  (καθ.).  ΪΙαράκλησις  προς  μετάνοιαν  4603, 
1  η’ .  ΙΙερί  ά-γάπης  3695,  9  α'.  4821,  5  α'  (καί  εις  Σταυρόν). 
6056,  3  (καί  πίστεως).  Περί  άγι ωσύνης  6286,  2  σημ.  Περί 
αισχρών  λογισμών  (οκτώ)  3768,  3.  5697,  10.  (Περί  Αντί¬ 
χριστου  3109,  1.  3685,  10.  5703,  2.  Περί  ανυποταξίας  3697, 

21.  3749  ε'.  Περί  αρετής  4403,  3  β',  γ' .  Περί  αρετών  καί 
κακιών  3766,  13  Γ'.  Περί  γλωσσαλγίας  3728,  44  β' .  4403, 
3  ιδ'.  5699  1  ε'.  Περί  διαφοράς  μοναχικού  βίου  4403,  3  ι'. 
5699,  1  γ'.  Περί  έλεημοσύνης  6286,  2  σημ.  Περί  ένεργεία; 
δαίμονας  5687,  1  δ'.  Περί  εορτών  5678,  4.  Περί  ιερά; 
άνα-γνώσεως  5624.  Περί  Κάϊν  καί  ’Άβελ  1133,  16.  Περί 
κατανύξεως  ψυχής  338,  9.  2124,  4.  3733,  9.  3749  ξ' .  4821, 
5  β' .  5634,  7.  6056,  13.  Περί  κρίσεως  450,  32  (καί  άνα- 
στάσεως)  3693,  4  γ'.  4603,  1  β' .  Περί  μακαρισμών  καί 
ταλανισμών  4603,  1  δ'.  5638,  1  ε'  (καθ.).  Περί  μετάνοιας 
5638,  1  δ'  (καθ.).  6056,  15.  6078,  3.  Περί  μνήμης  θανάτου 
3823,  12.  Περί  όρθοϋ  βίου  3766,  13  δ'.  4403,  3  Γ'.  5699, 
1  α'.  Περί  παραβολής  μυρίων  ταλάντων  4803,  6.  Περί 
παρθενίας  4464,  20.  Περί  πίστεως  4603,  1  ξ' .  4803,  5.  5638, 
1  γ'  (καθ.).  Περί  πραϋπαθείας  3749  Γ'.  Περί  συντέλειας 
αίώνος  ( κόσμου )  450,  12.  1133,  5.  4712,  12.  4778  ξ' .  Περί 
σωτηρίας  ψυχής  5711,  52.  Περί  ταπεινοφροσύνης  3223,  2. 
3812,  13  η' .  5687,  1  ζ’ .  Περί  τελειότητος  μοναχικής  πολι¬ 
τείας  3728,  44  α'.  4403,  3  ι/ 3  .  Περί  τοΰ  άπέχεσθαι  2136,  6. 
Περί  τοΰ  δεΐν  πάντοτε  την  έξομολόγησιν  ποιεΐσθαι  3699,  1  α'. 
Περί  τοΰ  σπουδάζειν  έκκόπτειν  πάθη  3695,  9  β'.  Περί 
ύπακοής  3749,  17  δ'.  Περί  υπομονής  1133,  4  (καί  συντέλειας). 
4603,  1  γ'.  5638,  1  β'  (καθ.).  5687,  1  α'.  6308,  20.  Περί 
φόβου  ψυχής  3749,  17  β' .  Περί  χάριτος  θείας  4403  3  ιγ'. 
Περί  ψυχής  όταν  πειράζηται  4603,  1  α'.  Πρό;  αρχάριον 
μοναχόν  5459,  3  β' .  Πρό;  Ίωάννην  μονάζοντα  4403,  3  α'. 
4449,  148.  Πρό;  προκοπήν  τών  κατά  θεόν  άγωνι ξομένων 
4821,  5  γ'.  Προ;  τόν  μή  άπογινώσκοντα  την  σωτηρίαν  1865, 

7.  Π ρός  τους  τόν  μονήρη  βίον  άσκοΰντας  3693,  6.  Προτρε- 

πτική  μελέτη  4528,  22.  Πω;  δει  παρακαλεΐν  τούς  όλιγωροΰντας 
4464,  19.  ΙΙώ;  επιστρέφει  τις  εις  τα  όπίσω  5687,  1  ε'. 
Πω;  κτάταί  τις  ταπεινοφροσύνην  5699,  1  δ'.  Συμβούλια  περί 
πνευματικού  βίου  4403,  3  ε'.  Τρόποι  τής  θεοί  προνοίας  5687, 
ιΓ'.  Χρήσεις  4626,  24.— βίος  1120,  2.  1783,  6.  3220,  7. 
3657  ια'.  4449.  20.  4468,  6.  4503,  16.  4548,  1  ιγ'.  4569  δ'. 
4707  θ'.  4797  κβ' .  διάλογος  μετά  Βασιλείου  κτλ.  "Ιδε 

Βασιλείου  μεγάλου,  εγκώμιο ν.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Νυσσης. 
επίγραμμα  5999,  9  ιγ'.  πέρι  574,  4.  3693,  8.  3832,  12. 
4812,  5.  πώς  ύπήγεν  εις  τόν  μέγαν  Βασιλείου  4503,  24. 
"Ιδε  Βουλησμά  Δωροθέου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Έφραίμ. 

’Εφραίμ  ταττεινοί  Αιήγησις  θαύματος  έν  Αίγύπτω  481. 
Έφραίμ  Χερσώνος  Περί  θαύματος  άγιου  Κλήμεντος  4777,  2. 
"Εωθινά  εύαγγέλια  καί  ιδιόμελα.  "Ιδε  Γλυκή  Ίωάννου, 
Έξαποστειλάρια,  Εύαγγέλια,  Λέοντο$  σοφοί,  Στιχηρά. 

Ζαγοράς  Σωτήρ.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αείβης. 
Ζακύνθου  βιβλιογράφοι.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Άβιμέλεχ,  Ίωάσαφ  ιερομόναχος,  Μηλιό;,  Νικόλαο; 
Ζ  ακύνθιος,  Πάτρα;,  πρώτο  παπάς  4691,  3. 

Ζακχαίος.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ζακχαίος. 

Ζαρίδου  Ίωάννου  τοΰ  Δουκα  Έπιστολαί  2404.  4285,  8  σημ. 
Ζαχαρίου  ίερε'ως  Διδασκαλία  587,  2.  Π αράφρασις  Γρηγορίου 
Θεολόγου  ’ Επιγραμμάτων  επικήδειων  εις  Βασίλειον  μέγαν 
2106,  9.  Περί  βαθμών  συγγένειας  4875,  10.  Περί  ματαίου 
βίου  582,  6.  Σχόλια  εις  ερμηνείαν  τετραστίχων  Γρηγορίου 
Θεολόγου  3790,  11  σημ. 


Ζαχαρίου  Ιεροσολύμων  Αποσπάσματα  4449,  128. 

Ζ αχαρίου  Κ ορίνθου  μαρτυριον  (1684)  2142,  22. 

Ζαχαρίου  μουσικωτάτου  Μόλο;  Φ ρικτόν  τό  βήμά  σου  2610 
σημ. 

"Ζαχαρίου  όσιου  μαρτύρων  4395,  3.  5048,  5.  πέρι  5711,  73. 
Ζαχαρίου  ττάττα  '  Ρώμης  Μετάφρασι;  Π ατερικοΰ  Γρηγορίου 
Διαλόγου  2583,  1. 

Ζαχαρίου  προφήτου  Αποσπάσματα  4595.  ’Ίδε  Κοσμά  βε- 
στήτορο$,  Χρυσοστόμου. 

Ζερβενοΰ  Σεραφείμ  3882. 

Ζηγαμβρινοΰ.  ’Ίδε  Ζυγαβηνοί. 

Ζηνοβίας.  ’Ίδε  Ζηνοβίου. 

Ζηνοβίου  Επιτομή  τών  Ταρραίου  και  Διδύμου  Παροιμιών  4523. 
5437,  3. 

Ζηνοβίου  καί  Ζηνοβίας  μαρτύρων  3661  κΓ'. 

Ζηνοδότου  Περί  φωνών  ξιρων  4449,  109.  ’Ίδε  Ζώων. 

Ζήνωνος  βασιλε'ως  Νεαρά  περί  καινοτομίας ,  4198,  8. — τελευτή 

4449,  65. 

Ζητείας  μοναστηρίων  γράμμα  4446  σμξ' .  πέρι  5643,  6. 

Ζ ητήσεως  καί  εύρέσεως  πέρι  λόγος  4838,  1. 

Ζιχνών  Αωρόθεος.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αωρόθεος, 
Κ  ανάκης. 

Ζυγαβηνοί  (Ζιγαβηνοί,  Ζιγαδηνοί)  Γεωργίου  Περί  αν¬ 
τιστοίχων  480,  4.  3225,  3.  3832,  2.  4215,  6.  5806,  10. 
Περί  φωνηέντων  480,  4.  2798,  5.  2958,  1.  3225,  2.  3315,  8. 
3225,  3.  3832,  1.  4210,  5.  4215,  5.  4931,  4.  Προ;  τόν 
έαυτοΰ  μαθητήν  3225,  4.  4215,  7. 

Ζυγαβηνοί  Ευθυμίου  Αογματική  πανοπλία  3667.  3758,  27. 
4404.  5443,  2.  5453,  5.  Εί;  Ιερόθεον  335,  2.  1312,  20. 
3682,  32.  Εί;  τό  μόνον  εκ  Πατρά;  έκπορεύεσθαι  τό  II νεύμα 
4502,  115.  Έξήγησις  ψαλτηρίου  924,  1,  2.  931.  2102. 
4372,  8.  4373,  12.  4676.  ’Ωδών  924,  3.  Ερμηνεία  Ευαγγε¬ 
λίου  2051.  Κατά  Λατίνων  3701,  9.  Κεφάλαια  κατάΊταλών 
3818,  2.  "Ιδε  Δόγμα τική  πανοπλία. 

Ζυγομαλά  Θεοδοσίου  Εί;  Κοίμησιν  4770.  1  ιθ' .  Μ ετάφρασις 
2 τεφανίτου  καί  Ιχνηλάτου  3293,  44.  Στίχοι  εί;  Στεφανίτην 
καί  Ιχνηλάτην  3293,  45  σημ.  "Ιδε  Στεφανίτης  καί 
Ιχνηλάτης. 

Ζύμη  εις  σάτα  τρία  3808,  3,  92. 

Ζυφομοίστη  Πέτρου.  ’Ίδε  Προδρόμου  Θεοδώρου. 

Ζωγράφοι.  ’Ίδε  Απόλλων,  Βαρθολομαίος,  Ίωα ννίκιος 
Ρόδιο;,  Ίωαννίκιος  Συμαΐος,  Κ αλλίστρατος,  Μελχι- 
σεδέκ  Συμαΐος,  Ν ίκανδρος  Όλύνθιος,  Ν ίκανδρος  2υ- 
μαΐος,  Παύλο;  Συμαΐος  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
"Ανθιμος  πανοσιομουσικολογιώτατος,  Γεώργιος  Ζω¬ 
γράφος,  Γεώργιος  Ίωάσαφ,  Ιγνάτιος  Ζωγράφο;, 
Ιωάννη;  Κρής. 

Ζωγράφου  μονής  καταδρομή  παρά  Λατίνων  5790,  7.  όσιο- 
μάρτυρε;  5789,  66.  πέρι  101,  38.  2427,  5.  3327,  7.  3794,  9. 
4467,  3.  4867,  6.  5711.  6.  5788,  66.  5789,  49,  86.  "Ιδε 
Κοσμά  έκ  μονής  Ζωγράφου. 

Ζιρδίων  αγαθών  καί  πονηρών  πέρι  1429,  5.  διάγνωσι;  4294. 
επιγράμματα  4888.  κράσεις  4844,  6.  πέρι  149,  17.  1429,  7. 
3250,  11.  3816,  3.  4316,  3.  4327,  3.  4333,  1.  4335,  10,  11. 
4435,  16.  4789,  14.  5444,  13.  5710,  9.  Ίδε  Βροντοσκό(ρ)- 
πιον ,  Ζ ωδ  ολόγιον ,  Κύ κλοι,ΓΓρογν ωστικά, 'Πρ ο σ κόπ ιον . 
Ζφδολόγιον  2330,  3.  4435,  25. 

Ζωής  καί  θανάτου  διαγνωστική  ψήφος  2280,  2.  χρόνων  έρώ- 
τησις  5775,  3. 

Ζωναρά  άββά  Περί  άπροςπαθείας  3625,  3. 

Ζωναρά  Ίωάννου  ’ Αποσπάσματα  4613,  5.  5432,  8.  5806,  76 
(καθ.).  Βίος  Ε ΰπραξίας  4714,  26.  Εί;  Κύριλλον  Αλεξάν¬ 
δρειάς  554,  17.  1565,  5.  3682,  8.  4714,  8.  Εί;  Σωφρόνιον 
Ιεροσολύμων  1848,  8.  Έξήγησις  κανόνων  Ίωάννου  Δα¬ 
μασκηνοί  5962  ιΓ'.  Ένιστολαί  2108,  8  (Νεαταρίω.  Άλλ’ 
’έστι  τών  τοΰ  Γλυκά  Μιχαήλ).  6039,  32  (Πίνακε;).  Ερμηνεία 
κανόνων  τής  έν  Νικαίμ  3251,  1.  τετραστίχων  Γρηγορίου 
Θεολόγου  2106,  7.  2548,  2.  2970,  5.  3317,  1.  3790,  11  σημ. 
4254,  9.  4319,  3.  Κανών  εί;  Θεοτόκον  2939,  2.  6052,  1. 
Περί  Μαρία;  βασιλίσσης  128,  3.  περί  ναού  Κ υίξίκου  3816,  53. 
Περί  συνόδων  καί  πολιτικών  νόμων  795,  1.  Σύνταγμα  [έξή- 
γησις)  κανόνων  1107,  3.  2017,  2.  2272,  3.  3654.  5.  3655,  1. 
3900.  3902.  4120,  2,  6. 

Ζώνης  άγιας  ακολουθία  351,  1.  6238,  1.  ’Ίδε  Άγάθωνος 
Παντοκρατορινοί,  Μιχαήλ  συγκε'λλου.  Κανών  351,  2. 
6238,  21.  καταβασίαι  5997,  24.  πέρι  υπόμνημα  6238,  2. 
’Ίδε  καί  Γερμανοί  Κωνσταντινουπόλεως,  Ευθυμίου  μο¬ 
ναχοί. 


Η.  II. 


65 


514 


ΠΙΝΑ-  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Ζ ωοδόχου  πηγής  άκολουθία.  Ίδε  Σιμιακοΰ  Βενεδίκτου, 
Μανουήλ  μεγάλου  ρήτοροϊ,  ^ανθοιτούλου  Νικηφόρου. 

κελλία  5936,  5  σημ.  μονή  έν  Πάτμιρ  6266,  6.  παοάκλησις 
153,  9. 

Ζιρολογία  5767,  2.  "Ιδε  Πίνακα  Εικόνων  Εν  λ.  Ζιρολογία;. 

Ζ  ωροάστρου  Άποτελούμενα  έκ  τής  βροντή ς  4789,  13. 

Ζ ωσιμά  Έπιστολαί  2948,  6  (Γαβριήλ  Σεβήρφ). 

Ζωσιμά  (Ζωσίμου)  άββά  (μακαρίου)  Αποσπάσματα  4613,  14. 
Διήγησι;  περί  άγιων  μακάρων  1951,  9.  2801,  4.  4597,  2. 
4603,  6.  4887,  14.  5806,  66.  6296,  4.  6307,  10.  Έτπστολαί 
4613,  15.  Λόγο;  5806,  34. — βίος  3733, 13.  4528,  14.  4852,  4. 
Ζωσιμάδαι.  Ίδε  Πανά  Νικολάου. 

Ζ ωτικοΰ  όρφανοτρόφου  άκοΧονθία  2589,  15. 

Ζιμων  φωναί  4506,  15.  4508,  198.  Ίδε  Ζηνοδότου. 

Ήγ  ε  μόνος  άρεταί  3883,  4. 

Ηδονή;  7τ έρι  3808,  28,  117. 

Ηθική  θεολογία  1575,5  (προλεγόμενα).  5758.  φιλοσοφία 5757, 1. 
Ήλεί  Ιερέως  πέρι  4449,  27. 

Ήλικίαι.  "I δε  Ανθρώπου. 

Ήλιον  βωμών  ήτοι  Έλεγμών  Θεοτόκου  μονή  6182.  δάκτυλοι 
4246,  9  η'.  εκλείψεις  511  (έν  σχέσει  προς  γεωργίαν).  4246, 
9  θ'.  (1240—1261)  1804.  (1661)  6090.  (1788)3170,  20  σημ. 
(1804)  6329.  έκλείψεως  εύρεσις  5775,  13.  κινήσεω;  θεμέλιον 
4246,  6.  καί  σελήνης  σημεία  3809,  15.  κύκλοι  649,  1.  1174, 
9.  1182,  7.  1423,  2.  2820,  3.  2934,  3.  2957,  1.  3250,  28. 
3701,  52,  53.  3753,  21.  3931,  7.  4065,  4.  4309,  1.  4333,  1. 
4406,  6.  4407,  6.  4410,  52.  4435,  21.  4450,  24.  4449,  30. 
4471,  18.  4505,  4  σημ.  4640,  33.  4888,  10.  5043,  6.  5060, 
7.  5917,  3.  6079,  5.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  X.  Πέτρου 
διακόνου  καί  Κύκλοι.  κύκλων  εύρεσις  1751.  4435,  22. 
4871,  64.  6578,  16.  5620,  22,  23.  πέρι  149,  17.  4310,  13. 
6287,  7.  σημεία  3809,  15. 

Ήλίου  Κρήτη$  Έξήγησις  ’ Απολογητικού  Γρηγορίου  Θεολόγου 
5696,  2.  5705.  Ερμηνεία  εί;  Κλίμακα  5630,  2.  6297.  Έρώ- 
τησις  καί  άπόκρισις  627,  18.  "Ιδε  Μακαρίου  Πατμίου. 
Ήλίου.  "Ιδε  Μηνιάτου. 

Ήλίου  ττρεσβυτε'ρου  και  εκδίκου  ’ Απάνθισμα  ( ανθολόγων ) 
γνωμικών  738,  30.  4464,  3.  Κεφάλαια  γνωστικά  738,  32. 
νηπτικά  99,  2.  περί  προςευχής  738,  31.  πρακτικά  καί 
θεωρητικά  738,  33.  Λόγοι  4613,  8.  Ποιήματα  καί  έργα 
3083,  23—26. 

Ήλίου  (Ήλιου)  προφήτου  άκοΧονθία  1011,  1.  4009,  1. 
4035,  7.  5999,  32.  6390,  1  ιγ'.  αλληγορία  4613,  18.  έγ- 
κώμιον  732,  5.  4508,  266.  "Ιδε  Έφραιμ  Σύρου,  Θεοφάνου$ 
ιτρωτοθρόνου,  Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  Χρυσοστόμου,  εστε- 
ρινό$  μικρός  6004,  14.  καί  Έλισσαίου  τά  έν  πνεύματι  εν¬ 
εργήματα  4502,  60.  5681,  12.  λόγοι  πανηγυρικοί  1011,  2. 
μνήμη  6003,  7.  πράξις  καί  θαύματα  9,  18.  υπόμνημα  1087, 

5.  3682,  28.  4009,  2.  4035,  8.  Ίδε  καί  Κυρίλλου  Άλεξαν- 
δρείαϊ. 

Ήμέραι  άγαθαί  ( αΐσιαι )  καί  αποφράδες  3833,  34.  4055,  17. 
4417,  18.  4523,  16.  4737,  3.  άποφράδες  2917,  13.  3816,  38. 
άπρακτοι  (μη  δικάσιμοι)  5658,  6,  43.  μηνών  παρατηρήσιμοι 
3671  β'.  6294,  8.  ’Ίδε  Μηνών  ήμέραι. — Ήμερων  δια¬ 
φοράς  πέρι  5917,  5.  Ίδε  Προγνωστικά. 

Ήμερολόγιον  ωρών  καί  ήμερων  4729,  7. 

Ημιστίχια  εί;  ά  διήρηνται  στίχοι  4598,  2  σημ. 

Ηράκλεια  3146  σημ. — Ήρακλεία;  Γεννάδιο;  (1714.  1718) 
3173,  20  σημ.  5693,  6  σημ.  Θεόδωρος  Κριτόπουλος  4502, 
152.  Καλλίνικο;  6515. 

Ήρακλείδου  Κατττταδοκία5  Αντίγραφου  έπιστολής  Ααύσιρ 
4492,  9. 

Ηρακλείου  άββά  πέρι  5009,  4. 

Ηρακλείου  Βροντολόγιον  4294,  3. 

Ηρακλειώτου  Γρηγορίου  Άγαττητοϋ  Λιήγησι;  θαύματος  4966, 

6.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αγαπητός. 
Ήρακλέου;  άθλοι  3816,  27. 

Ηροδότου  Μοΰσαι  3624,  1.  6350,  8.- — πέρι  1025,  11. 

Ηρώδη;.  Ίδε  Χρυσοστόμου. 

Ήρωδιανοΰ  Τή;  μετά  Μάρκον  βασιλείας  ίστορίαι  657.  2293. 
’Ήρων  φιλόσοφος.  "Ιδε  Γρηγορίου  Θεολόγου. 

Ήσαϊανών  αϊρεσι;  5439,  32. 

Ήσαίου  άββά  Αποσπάσματα  4464,  14  Αποφθέγματα 

4579,  ξ~' .  5638,  3  γ'.  Βίβλος  μοναχής  Άγγελίνη;  4652,  12. 
6085,  1.  Διδασκαλία  3081,  5.  Διδαχαί  καί  παραινέσεις 
6085,  3  ε',  ιβ' .  Διήγησι;  περί  διαβόλου  5668,  10.  ’Εντολαί 
τοΐ;  άδελφοίς  6185.  τοίς  άποταξαμένοις  4579  5638.  3  δ'. 


5707,  5.  Έττιστολα!  736,  1.  4652,  14  γ'—ε'.  5462,  10. 
6085,  3  γ',  δ',  ξ~' ,  ια' .  θρήνος  5620,  9.  Κεφάλαια  νηπτικά 
2728.  4652,  14  ι'.  5711,  44.  Λόγοι  736,  1.  4579  α'— ιθ' . 
5711,  43.  6136.  Περί  αρετών  4579  ε' .  5638,  3  β' .  Περί 
αρχαίας  Ιστορίας  5711,  74.  Περί  διαίτης  5711,  70.  Περί 
εντολών  πιστών  89,  2.  4579  β' .  Περί  ενυπνίων  4652,  14  ζ' . 
Περί  καταστάσεω;  αρχαρίων  3766,  30.  Περί  λογισμών 
άποταγής  καί  ξενιτείας  4579  ιγ'.  5638,  3  ξ' .  Περί  μοναχικής 
πολιτείας  3803,  11.  Περί  μοναχών  5711,  69.  Περί  παθώψ 
4579  ιε'.  5638,  3  η  .  Περί  ταπεινώσεως  4579  ιζ~' .  5711,  71. 
Περί  τών  άγωνισαμένων  4579  ια'.  5638,  3  ε'.  Περί  των  θε- 
λόντων  ήσυχάσαι  5638,  3  α'.  Περί  χαράς  τής  γινόμενη;  τή 
ψυχή  4579  γ'.  5638,  3  ίΓ'.  Πρό;  θεοδώραν  ’ Αγγελίναν  4652, 
14  β  ,  ίΓ' .  6085,  3  β' .  Πρό;  θεοδώραν  Φ ωκαίτισσαν  4652, 
14  α’.  6085,  3  α'.  Πρό;  μαθητάς  5780.  Πρό;  Πέτρον  άββάν 
4579  ιθ  .  5707,  7.  Στίχοι  6085,  3  η' — 1'.  Σύναγμα  2809, 

4.  Ίδε  Κατελούζεναξ  Έλε'νη5. 

Ήσαΐου  άναχωρητοΰ  Βίο;  άγιου  Σάββα  4885,  6.  Διήγησι; 
ωφέλιμος  589,  ·5.  4503,  12.  Εκλογή  3083,  16.  Περί  κλάδων 
κακίας  5806,  63.  Περί  τηρήσεω;  νοό;  4662,  4. 

Ήσαΐου  μοναχού  (ττρεσβυτε'ρου  καί  εγκλείστου  τού  ττύργου 
Νικομηδείαϊ)  Αποσπάσματα  3230,  11.  Λόγοι  1577.  Παρά- 
φρασις  κανόνων  πατέρων  947,  5.  Περί  λειτουργιών  διά  τά 
σαραντάρια  101,  26.  149,  26.  2280,  12.  3775,  8.  3833,  23. 
6308,10.  Στίχοι  4591  β' .  είς  θεοτοκάριον  Λουκά  Νικαε'ωδ 
5878  β'. 

Ήσαΐου  ττροφήτου  ’ Αποσπάσματα  4387,  2.  5617,  8.  Προ- 
φητείαι  4449,  60.- — άνθρακος  6ν  είδε  πέρι  4266,  8.  έγκώμιον. 
"Ιδε  Νικήτα  Παφλαγόνθ5.  "Ιδε  καί  Βασιλείου  μεγάλου, 
Κυρίλλου  Άλεξανδρείαϊ,  Κυρίλλου  Κωνσταντινουττόλεω5 
Δ'. 

Ησιόδου  Άσπίς  Ηρακλέους  3868,  3,  7.  "Εργα  καί  ήμέραι  648, 
2.  3868,  1.  3891,  23.  4354  ιΓ'.  θεογονία  3868,  4.  Ποιή¬ 
ματα  4265,  15. — σημειώματα  6190,  5.  σχόλια  3868,  6.  Ίδε 
Μοσχοττούλου  Μανουήλ,  Τζε'τζου  Ίωάννου. 

Ήσυχία5  πέρι  2430,  10.  2509,  15.  4811,  16.  6345,  3  (καί 
ερημιάς). 

Ησυχίου  Εί;  Χρίστου  γέννησιν  3749,  11. 

Ησυχίου  άγιου  Αποσπάσματα  6372,  8. 

Ησυχίου  μοναχού  ΙΙερ!  Αβραάμ  1862  σημ. 

Ησυχίου  ττρεσβυτε'ρου '  Ιεροσολύμων  (ττρεσβυτερου  τού  αγίου 
όρουϊ  τή$  Βάτου  738,  39).  ’ Αποσπάσματα  3251,  14  σημ. 

Γνώμαι  4299,  5.  Εϊ;  Αντώνιον  μέγαν  6394,  3.  ’Βπίστρεψον 
Κύριε  την  αιχμαλωσίαν  ημών  4506,  24.  Κεφάλαια  (λόγοι) 
νηπτικά  461.  1118.  3976.  3.  πρός  θεόδουλον  738,  39. 
1585,  9.  1639,  1.  3189,  9.  3735,  1.  4662,  7.  4677,  13.  4833, 

5.  5628,  5.  6134,  4.  6141,  1. 

Ήφαιστίωνο;  Εγχειρίδιου  3857,  4.  Περί  μέτρων  3868,  5. 
4288,  3. 

Ηφαίστου  Βουλγαρία5  Κατά  Λατίνων  3701,  7. 

Ήχήματα  1240.  3.  3494,  2.  3509.  3519.  3522  σημ.  5071. 

5076,  6.  5087,  5.  5193.  5216,  2.  τερεμτίξοντα  5108,  4. 
Ηχηρά  3511. 

Ήχων  πίναξ  1406,  2. 

θαλάσση;  πέρι  4449,  30. — θαλασσών  πέρι  3309,  15  (τεσ¬ 
σάρων).  3816,  10,  27.  ’Ίδε  Πελαγών. 

Θαλασσίου  άββά  Εκατοντάδε;  89,  13.  2416,  4.  3087,  3. 
4626,  14.  5457,  80.  Κεφάλαια  99,  2.  738,  41.  3081,  12. 
3108,  3.  3169,  3.  4464,  2.  5672,  4.  περί  αγάπης  καί 
εγκράτειας  2425,  5.  3083,  19.  4321.  6.  περί  ευχαριστίας 
4520,  4  σημ.  περί  πίστεως  716,  24. 
θαλλελαίου  ακολουθία  6374,  7. 
θανατικού  εν  Πόλει  πέρι  3793,  2. 
θανάτου  πέρι  λόγος  2313,  2  ( καθ .).  στίχοι  3816,  51. 

Θάσο;.  Ίδε  Μιχαήλ  άρχαγγ έλου  καί  Πίνακα  βιβλιο- 
γράφων  έν  λ.  Σεραφείμ. 

θαύματα  357  (1801).  749  σημ.  754.  3309,  5.  άσκητοΰ  2787, 

8.  γυναικό;  νεκρωθείσης  4528,  17.  Έδόσση;  4856,  1  5~'. 
εί;  Ευφημίαν  κόρην  5446,  5.  είς  τό  τέλος  του  κόσμου  3324, 

9.  εν  Αίγύπτω  481  ( αυπξ~' ).  5026,  9.  5711,  87.  έν  Αττά¬ 
λεια  4539,  106.  έν  Β νζαντίω  περί  Νικήτα  χαρτουλαρίου 
2160,  3.  έν  Ίεροσολύμοις  3209,  10.  έν  Κωνσταντινουττόλει 
729,  1.  2787,  7.  3173,  16.  4597  σημ.  Α'.  6054,  6.  έν 
Λα ύρα.  2430,  13.  έν  μονή  ’ Αντιλήψεως  3666,  25.  έν  ναω 
Θεοτόκου  μονής  ή  Άνάληψις  3794,  3.  έν  Νικαίμ  574.  έν 
Χαλκοπρατείοις  είκόνος  Χρίστου  3757,  17.  επτά  του  βίου 
149,  7.  1592,  6.  θεού  είς  φιλάργυρου  ιερέα  4025,  15. 


ΠΙΝΑΞ  ΧΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


515 


κυλλοΰ  καί  βωβή ν  4812,  10.  περί  τοΰ  Εβραίου  2509,  13. 
περί  τοΰ  μονάχου  τοΰ  βαστάσαντον  Χριστόν  2509,  14.  ’Ίδε 
Αθανασίου  "Αθωνίτου,  Αθανασίου  ’  Αλεξανδρείας,  Ανα¬ 
στασίου  πρεσβυτέρου,  Άνδρέου  αποστόλου,  Αντωνίου 
καλλιγράφου,  "Αξιόν  έστιν,  Άρχίππου,  Βασιλείου  μεγά¬ 
λου,  Βασιλείου  όσιου,  Β ηρυτοΰ,  Γαβριήλ  αρχαγγέλου, 
Γερασίμου  όσιου,  Γ εωργίου  άγιου,  Γουρίου,  Γρηγορίου 
Τ  αφάρων,  Αη  μητ  ρίου  άγιου,  Αιήγησιν,  Έ  λισσαιέ, 
'Έπ ιφανίου  Κύπρου,  Ευαγγελίου,  Ευγενίου  έν  Τραπε- 
ξοΰντι,  ΈφραΙμ  Χερσώνος,  Ήλίου  προφήτου,  Ηρα¬ 
κλειώτου,  θεοδώρα;  έν  Θεσσαλονίκη,  θεοδώρου  μεγα¬ 
λομάρτυραν,  Θεοτόκου,  Ίβήρων  μονήν,  Κα ρεών,  Κλή- 
μεντον  Τώμην,  Ααύραν,  Αέοντον  Κατάνην,  Αογγίνου 
άββά,  Μακαρίου  Αιγυπτίου,  Μακαρίου  Κορίνθου, 
Μαξίμου  Κ αυ σο κ αλυ βίτου,  Μήνα  Αιγυπτίου,  Μιχαήλ 
άρχαγγ έλου,  Νείλου  Αθωνίτου,  Νικολάου  Μόρων, 
Ντουρντάγ,  Παντελεήμονο!,  Σαμωνά,  Τ ζαγκάρι,  Τρι- 
κέρων,  Χρίστου. 

θεάματα  επτά  3599,  9.  3816,  26.  4508,  44  θ', 
θείαν  φύσεων  ιδιώματα  4533,  3. 
θείων  εκλογήν  πέρι  3599,  13. 

θέκλ ην  μαρτύρων  2,  6.  3700  γ'.  4395,  7.  5708,  24.  ’Ίδε 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  θέκλα. 

θέματα  (γραμματικά)  335,  18.  485.  645,  7.  776,  7.  1015,  7. 
1018,  4.  1171,  14.  2383,  5.  2394.  2405.  2548,  5.  2939,  6. 
3310.  3816,  61.  3820,  14.  3863,  1,  2.  3870.  3892,  1.  4318, 
3.  4320,  1,  3.  4354,  17.  4448,  2.  4641,  14,  16.  4770,  10. 
4789,  8.  4864,  2.  4591,  4.  5481,  5.  6049,  7,  11.  6101. 
6102,  1.  6156,  1.  6197,  2,  3.  6204,  1.  6326,  2  ελληνικά  καί 
ρωσικά  4322,  3.  ’Ίδε  Δωροθέου  έκ  Μυτιλήνην,  Καλλινίκου 
διδασκάλου,  Κριτίου,  Μαυροκορδάτου  Αλεξάνδρου,  Νεο¬ 
φύτου,  Παπασταματίου,  'Ρ ητορικήν,  Ταρασίου  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Χρυσάνθου  έξ  Ίωαννίνων. 
θεμελίου  πέρι  4450,  24. 

θεμιστίου  Περί  φιληκοΐαν  βασιλέων  2335,  2  α' .  4261,  2  α'. 
Περί  φιλίαν  1752  ξ'  (έξήγ.).  2335,  2  α'.  2936,  8.  4249,  12. 
6051,  14.  6052,  6  (έξήγ.).  6198,  1  (έξήγ.).  6205,  5.  Προ¬ 
τρεπτικό!  Νικομηδεΰσι  2335,  2  γ'.  4261,  2  β'.  ’Ίδε  Κερα- 
μέως  Δανιήλ. 

θεογνίαν .  ’Ίδε  Αναστασίου  π ρεσβυτέ ρου. 

Θεόγνιδος  Γνώμαι  4251,  9.  4261,  4. 

Θεογνώστο υ  Αποσπάσματα  1421.  θησαυρόν  100,  4. 
θεογονία  4508,  50.  Ελλήνων  4266,  13. 

θεοδοσία  θυγάτηρ  θεοδώρου  αύτοκράτορον  'Ρ ωσίαν  (1592)  3980, 
9  σημ. 

θεοδ οσίαν  Κ ωνσταντινουπολιτίσσην  άκολουθία  4860,  27. 
θεοδοσίαν  όσιομάρτυρον  βίον  3584  η' .  έγκώμιον.  ’Ίδε 
Σταυρακίου  Ίωάννου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  θεοδοσία. 
Θεοδοσίου  άρχηγοΰ  Ιουδαίων  πέρι  578,  8.  4023,  7. 

Θεοδοσίου  αυθεντικού  γραμματικού  Έπιστολαί  2328,  1  σημ. 
Θεοδοσίου.  ’Ίδε  Ζυγομαλά. 

Θεοδοσίου  ηγουμένου  Σπηλαίου  άκολουθία  5790,  3. 
Θεοδοσίου  κοινοβιάρχου  άκολουθία  6360,  14.  6374,  2. 

6380,  1  ς-'.  βίον  1852,  4.  3660  ε' .  4464,  13.  4708  ε' . 
Θεοδοσίου.  ’Ίδε  Κορυδαλέως. 

Θεοδοσίου  Κωνσταντινουπόλεως  Β'.  Περί  τελέσεων  μνη- 
μοσύνων  4724,  14.  Συνοδικαί  πράζειν  περί  Άγιου  ’Όρουν 
4724,  8  ε',  Γ'. 

Θεοδοσίου  μεγάλου  βασιλέων  έκδίωξιν  έκ  τοΰ  ναοΰ  2789,  20. 

πέρι  3823,  7.  5439,  103.  4616,  9.  4860,  49. 

Θεοδοσίου  Μηδείας  "Ύμνοι  καί  ίαμβοι  2328,  2. 

Θεοδοσίου  μικρού  βασιλέων  πέρι  3293,  42. 

Θεοδοσίου  όσιομάρτυρον  άκολουθία.  "I δε  Μανουήλ  μεγάλου 
ρήτορος. 

Θεοδοσίου  Πατάρων  Περί  έσχατων  ήμερων  2871,  2.  ’Ίδε 
Μεθοδίου  Πατάρων. 

Θεοδοσίου  τοΰ  έξ  Ιουδαίων  διήγησιν  3728,  21. 

Θεοδοσίου  τοΰ  καί  Θεοφίλου  ’Έκθεσιν  πίστεων  4798.  33. 
Θεοδοσίου  Γραπεζοΰντον  άκολουθία  1985,  1. 
θεοδ ότην.  ’Ίδε  Κοσμά. 
θεοδοτιανών  πέρι  3655,  5.  4502,  80. 

Θεοδότου  Άγκυρας  ΕΪ!  γέννησιν  Σωτήρον  751,  9.  Ερμηνεία 
είν  τό  κατά  Αουκάν  4491,  είί  Ίίαλμούν  2086  σημ. 
θεοδότου  Ιερομάρτυρον  έγκώμιον.  "Ιδε  Νικήτα  Παφλα- 
γόνος. 

θεοδούλου  καί  Άγαθόπαιδον  μαρτύρων  3677  Γ· 

Θεοδούλου  μοναχού  Αιήγησιν  περί  των  ύμνων  111,  2.  112,  3. 
113,  1.  1130,  2.  1925,  6.  3443,  2.  3787,  4.  3800,  5.  4005,  2. 


4019  σημ.  4024  σημ.  4520,  2.  4564,  3.  4621.  4950,  4.  4969, 
3.  5806,  23.  5898.  6357,  8,  9.  Έξήγγσΐ!  Θηκαρά  4452. 
4520,  5.  Περί  ευχαριστίαν  4564,  4. 
θεοδώραν.  ’Ίδε  Βασιλείου  όσιου, 
θεοδώραν  άγια!  βίον  2163,  1.  4856,  1  α'. 
θεοδώραν  βασιλίσσην  πέρι  4449,  56. 

θεοδώραν  έν  ’ Αλεξανδ ρείμ  βίον  465,  1.  1594,  6.  2767,  2. 
2788,  15.  3700  α'.  3757,  16.  5641,  16.  5708,  21.  5711,  49. 
6381,  10  (καθ.). 

θεοδώραν  έν  Θεσσαλονίκη  βίον  4715,  8.  θαύματα.  ’Ίδε 

Σταυρακίου  Ίωάννου. 

Θεοδώρας.  ’Ίδε  Παλαιολογίνης. 
θεοδώρητου  Αλεξάνδρειά!  διήγησιν  3768,  5. 

Θεοδωρήτου  Άντιοχείας  Αποσπάσματα  4372,  5. 

Θεοδωρήτου  Ιεροδιδασκάλου  Ερμηνεία  Αποκαλύψεων  Ίωάννου 
Θεολόγου  2755. 

Θεοδωρήτου  Κΰρρου  Ανατροπή  κεφαλαίων  Κυρίλλου  2094,  6, 
7.  4502,  21,  22.  "Ιδε  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς.  Απο¬ 
σπάσματα  4720,  13.  4885,  3.  5432,  8.  Γνώμαι  4450,  12. 
Είϊ  άπορα  Γ  ραφήν  1585,  17.  3868,  13.  4508,  124.  5436,  2. 
5779,  1.  ΕΪ!  Δανιήλ  όράσειν  5436,  1.  ΕΪ!  Ευαγγέλια  4402. 
Είϊ  Ιερεμίαν  προφήτην  4450,  18.  ΕΪ!  τό  όνομά  μου  Κύριον 
2971,  4.  Είϊ  Ψαλμούν  552.  1857.  3594  γ'.  3648  σημ.  4402. 
4674,  1  σημ.  4680,  1.  4718,  1.  Εκλογή  3189,  10.  Έρα- 

νιστήν  2714.  4499,  1.  4507,  1.  'Έρμηνεία  Αποκαλύψεων 

Ίωάννου  Θεολόγου  6030.  είϊ  τό  κατά.  Αουκάν  4491  σημ. 
Κεφάλαια  2728.  Λόγοι  2517.  Περί  άγάπην  θείαν  1088,  2. 
Περί  προνοίαν  4507,  2.  4508,  157.  6051,  9.  6100,  4.  6199,  2, 

3.  6228,  10.  Περί  Τριάδο!  άγια!  3749,  5.  4871,  69.  Περί 

των  την  Ινδίαν  έθνών  3680,  2.  Περί  ύλην  κόσμου  4508,  76. 
' Υπόμνημα  είν  ΙΙράξεί!  καί  έπιστολάν  Αποστόλων  2517. 
Φιλόάεο!  ιστορία  26,  8.  738,  44.  1088,  1.  1805,  2  φ.  273  β' . 
3085,  2.  3680,  1.  5634,  3. — πέρι  πράξιν  συνόδου  Χαλκηδύνον 
5436,  4.  ’Ίδε  Συνόδου.  ’Ίδε  καί  6025,  2. 

Θεόδωρον  αϋτοκράτωρ  Ρωσία!  (1592)  3980,  9  σημ. 

Θεόδωρον  Ίωάννην  βοεβόδαν  4256,  2  δ'. 

Θεοδώρου  Απάνθισμα  έκ  Χρυσοστόμου  5062,  2.  Βίο!  άγιου 
Ιερωνύμου  153,  12.  Ερμηνεία  Ευαγγελίου  3605,  2  σημ. 
Θεοδώρου.  "Ιδε  Άβουκαρά. 

θεοδώρου  άγιου  Κ  λεισουριώτου  (Κ  λησουριώτου)  μονή 
3129  σημ. 

Θεοδώρου  άναγνώστου  Εκκλησιαστική  ιστορία  4617,  3  σημ. 
Θεοδώρου  Άνδίδων  Περί  συμβόλων  καί  μυστηρίων  6277,  6. 
Θεοδώρου  Αντιόχειας.  ’Ίδε  Θεοδώρου  Μοψουεστίας. 
Θεοδώρου  άσυγχύτου  ΕΪ!  τό  κατά  Αουκάν  4491. 

Θεοδώρου.  Ίδε  Β  αλσαμών. 

Θεοδώρου  βε'στου  Έγκώμιον  Ευφημίαν  3586  Γ'.  3700  κγ'. 
θεοδώρου  Βυζαντίου  Χο.τζηαναστασίου  νεομάρτυρον 
παράκλησιν  6962,  16.  στίχοι  5962,  18. 

Θεοδώρου.  'Ίδε  Τάξή. 

Θεόδωρου  Γραπτού  (καί  Θεοφάνους)  Προ!  Μεάόδιον  Κωνσταν- 
τινουπόλεων  3086,  3.  4830,  5.  ’Ίδε  Μεθοδίου  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως. — επίγραμμα  5997,  9  ε'.  μαρτύριαν  2783,  6. 
στίχοι  2789,  32. 

Θεοδώρου.  ’Ίδε  Δαφνοπάτου. 

Θεοδώρου  διασήμου.  θεωρήματα  είν  τά  φεγγία  των  άγιων 
3795,  2  σημ. 

Θεοδώρου  Εδέσσης  Κεφάλαια  946,  8.  3081,  7.  3169,  2. 
3625,  2.  4464,  18.  4626,  13.  δογματικά  4502,  93.  πρα¬ 
κτικά  1820,  4.  4626,  20.  6372,  5.  Νουάεσία  πρόν  το ύν  έν 
ήσυχίμ  καθεξΌμένουν  3809,  27.  Περί  τοΰ  τριμεροΰν  την 
ψυχήν  4871,  21.  βίον.  ’Ίδε  Βασιλείου  Έμε'σης. 

Θεοδώρου  έκκλησιαστού  Άδριανουπόλεως  ’Κξήγησιν  είν  τό 
μνημόσυνου  4884,  2. 

θεοδώρου  έν  Κυάήροί!  άσκήσαντον  άκολουθία  4476,  5. 
βίον.  ’Ίδε  Αε'οντος. 

Θεοδώρου  ηγιασμένου  Αποσπάσματα  4720,  13.  5062,  8.  ’Ίδε 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Θεόδωρον  ήγιασμένον. 

Θεοδώρου  Ίκονίου  Μαρτύρων  Κ ηρύκου  καί  ’ϊουλίττην  554,  25. 
Θεοδώρου  Ίώβ  ( =Ίωβανικίου)  αΰτοκράτορος  "Ρωσίας  Κατά 
τοΰ  νέου  καλανδαρίου  6279. 

Θεοδώρου.  ’Ίδε  Κριτοπούλου. 

Θεοδώρου  Κυζίκου  Χρονικόν  3758,  41. 

Θεοδώρου  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή  3808,  35. 
Θεοδώρου.  ’Ίδε  Λασκάρεως. 

θεοδώρου  μεγαλομάρτυραν  (Τ ίρωνον)  άθλησιν  3679  1  ι'. 
άκολουθία  3823,  27.  απόστολο!  3823,  31.  βίον  1877,  2. 
διήγησιν  νηστείαν.  ’Ίδε  Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως. 

65—2 


516 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


έγκώμων.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Νόσσης.  θαύμα  2871,  3.  3823, 
25,  26.  κανών  3677  η' .  3823,  31.  5021.  μαρτύρων  9,  7. 
1877,  2.  2743,  15.  2752,  22.  3677  η'.  4778  η'.  5690,  3. 
5698,  23.  μεγαλυνάρια  3823,  29.  Ίδε  θεοδώρου  στρατη¬ 
λάτου,  θεοδώρων  άγιων,  Νικήτα  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως. 

Θεοδώρου.  ’Ίδε  Μετοχίτου. 

Θεοδώρου  μονάζοντας  ΙΙερΐ  φυλακής  καρδίας  4469,  12. 
Θεοδώρου  Μοψουεστίας  (Άντιοχείας)  Ερμηνεία  εις  τδ  κατά 
Αουκάν  4491.  εις  Πράξεις  Αποστόλων  1062  σημ.  εις 
Ψαλτήριο»  2086  σημ.  2517. 

Θεοδώρου.  ’Ίδε  Παλαιολόγου,  Παλλαδά,  Ποταμίου. 
Θεοδώρου  πρεσβυτέρου  μεγάλης  εκκλησίας  Περί  φανερώσεω 5 
έσθητο ς  Θεοτόκου  Β λαχερνών  48,  17.  554,  24.  1565,  13. 
3677  ιε'.  3682,  18.  4714,  17. 

Θεοδώρου  πρεσβυτέρου  'Ραϊθοΰ  Προπαρασκευή  καί  γυμνάσιά 
3709,  3. 

Θεοδώρου.  ’Ίδε  Προδρόμου. 

Θεοδώρου  πρώτου  διδασκάλου  Έγκώμιον  εις  νέους  4320,  2. 
Θεοδώρου  Σαββαΐτου  Λόγοι  νηπτικοί  461. 

Θεοδώρου  Σκυθουπόλεως  Κανόνεί  627,  12.  4423,  37. 

Θεοδώρου  Στουδίτου  Ακαθίστου  διήγησίϊ  1124.  Αποσπάσματα 
3798,  41.  4626,  19.  4833,  6.  Αιαθήκη  224,  4.  2112,  2. 
4458,  2.  ΕΪ5  αναβαθμούς  ’ Οκτωήχου .  ’Ίδε  Νικοδη'μου 
'  Αγιορείτου.  Είί  Ευαγγέλια  καί  Ψαλμοόί  4402.  Ε Ις  Θεο¬ 
τόκου  γενέσων  95,  1.  923,  1.  4780  β'.  Είί  Ιωακείμ  καί 
Ανναν  6614,  11.  Είί  Ιωάννη»  θεολόγο»  48,  13.  95,  12. 
554,  13.  923,  12.  1037,  44.  1312,  18.  2743,  4.  5986,  8. 
6394,  6  ( καθ .).  Εΐ?  Ίωάννου  Προδρόμου  άποτομήν  48, 
25.  923,  41.  1040,  40.  2030,  13.  2097,  4.  2743,  18.  3787, 
8.  4709,  3  ίθ'.  4715,  7  α'.  5703,  40.  -γενέσων  575,  11. 
1335,  15.  4035,  2.  4512,  19.  4709,  3  ι'.  4714,  11.  5703,40. 
5708,  2.  6057,  21.  6369,  7.  6614,  6.  κεφαλής  εύρεσιν  48,  5. 
1087,  7.  1120,  9.  1335,  12.  2743,  24.  4709,  3  δ'.  4714,  5. 
Είί  Σταυρού  προςκύνησιν  48,  30.  1037,11.  2752,30.  3765,7. 
4712,  19.  5708,  53.  Είί  Τεσσαρακοστήν  3652.  Εκλογή 
2058,  1.  Επιτίμια  3720  ε”.  Εόχή  είς  άγγελο»  φύλακα 
ψυχών  5968,  3.  "Ιαμβοί  224,  3.  2112,  3.  3623  γ',  δ'.  4458, 
5.  5543,  4.  6122,  4.  6161,  2.  Κανόνεί  Θεοτόκου  152,  7. 
6360,  10.  Σταυροΰ  5999,  5.  Κατηχήσεις  108,  5.  119,  2. 
224,  1.  342,  1.  583  (καθ.).  584  (καθ.).  585.  745,  1.  914. 
951,  4.  1067.  1153.  1559.  1591.  1592,  7.  2064.  2112,  1. 
2143.  2145.  2214,  2.  2411.  2571.  2754,  2.  2887,  7.  3128. 
3162.  3245.  3248,  1.  3623  α'.  3682,  1.  3742.  3781,  2.  3789, 
1.  3791.  3944,  2.  4410,  35,  36.  4458,  1.  4494,  3.  4580. 
4721.  4722.  4800,  2.  4857.  4987,  5,  6  (καθ.).  5447.  5543, 

1.  5629  (καθ.).  6071  (καθ.).  6072.  6161,  1—6165.  6368 

(καθ.).  ’Ίδε  Ιγνατίου  Χίου.  Κεφάλαια  κανόνων  4502,  26. 
Λόγοι  (όμιλίαι)  465,  14.  943.  1314  1870  2515.  Περί  άγιων 
εικόνων  3701,  42.  4279,  16.  4330,  30.  Περί  αναγκαίων 

ερωτημάτων  4410,  20.  Περί  έξαγορεύσεως  αμαρτημάτων 

2280,  7.  Περί  μνήμης  θανάτου  3768,  12  β' .  Περί  μοναδικής 
πολιτείας  3666,  22.  Περί  παθημάτων  Χρίστου  3694,  11. 
Περί  πνευματικής  πανη-γύρεως  3768,  12  α'.  Περί  προς- 
κυνήσεως  είκόνος  Χριστού  4279,  15.  Περί  του  διατρέφειν  την 
ψυχήν  3750,  13.  Προοίμιο»  είς  κατηχητικόν  λόγον  Χρυσο¬ 
στόμου  342,  2.  4013,  1  σημ.  4031,  9  σημ.  Πρόϊ  Χαυκράτιον 
4410,  26.  4422,  29.  Στιχελεγεία  3623  β' .  Στίχοι  2782, 
23.  4885,  9.  είς  μοναχούς  άποτασσομένους  4860,  4.  Σχη- 
ματολό-γιον  6111.  'Ύποτύπωσις  των  Στουδίου  4458,  3. — βίος 
1312,  33.  ’Ίδε  Σωφρονίου  ίερομονάχου.  έπίγραμμα  224, 

2.  5543,  3.  6162,  3.  μνήμη  6003,  9.  τροπαρίου  ερμηνεία 
5457,  95.  ’Ίδε  Ναυκρατίου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Θεόδωρος  Στουδίτης. 

θεοδώρου  στρατηλάτου  εγκώμιο».  ’Ίδε  Ευθυμίου  πρωταση- 
κρήτις  κανών.  ’Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος.  μαρτύρων 
1040,  39.  2057,  15.  3584  ιβ' .  3679  ιβ' .  4713,  10.  ’Ίδε 
καί  θεοδώρου  με-γαλομάρτυρος,  θεοδώρων  αγίων,  Νι¬ 
κήτα  Κωνσταντινουπόλεως  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Θεόδωρος  στρατηλάτης. 

θεοδώρων  άγιων  ακολουθία  162,  3.  κανών  153,  18.  ’Ίδε 
Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως. 

Θεοκλήτου  Ερμηνεία  όράσεως  4463,  5  δ'. 

Θεοκλήτου  Τραγούδι  τού  “Ορους  1227. 

Θεοκλήτου.  ’Ίδε  Καρατζά. 

Θεοκλήτου  Βυζαντίου.  ’Ίδε  Καρατζά  Θεοκλήτου. 

Θεοκλήτου  εκκλησιάρχου  και  δομεστίκου  Ίβήρων  Περί  προς- 
κομιδής  άγιου  άρτου  1753.  4523,  7. 


Θεοκλήτου  μοναχοί  Αιάταξις  αναγνώσεων  ενιαυτού  4611,  1. 

Πρόλογο;  είί  Θηκαράν  114,  1. 

Θεοκλήτου.  ’Ίδε  Πολυειδοΰς. 

Θεόκριτου  Αποφθέγματα  5437,  70.  Ειδύλλια  4281,  3.  Ε  Ις 
νεκρόν" Αδωνιν  4211,  7.  Επιγράμματα  4265,  17  σημ. — βίος 
4281,  3  σημ. 

θεοκτίστης  Αεσβίας  ακολουθία  6375,  3.  βίος  2090,  10.  3658 
5”.  3669  θ'.  3697,  18.  ’Ίδε  Συμεών  μεταφραστοΰ.  εσπε¬ 
ρινός  5999,  21. 

Θεοκτίστου  Στουδίτου  Είί  άγγελον  φύλακα  ψυχής  2585,  7. 
Εϋχαί  2537,  3.  2585,  6.  4655,  9.  είς  Θεοτόκον  4806,  11. 
6310,  7. 

Θεόληπτου  μοναχοί  Λόγοι  νηπτικοί  461- 

Θεόληπτου  Φιλαδέλφειας  Κανόνε$  είς  Χριστόν  4658,  7.  Λόγο! 

την  έν  Χριστιρ  κρυπτήν  εργασίαν  διασαφών  1585,  6. 
Θεολογία  6253.— Θεολογίαϊ  πέρι  1592,  9.  4394.  4396.  4401. 
4514.  σύνοψις  6253. 

Θεολογικοί  οροί  ( ορισμοί )  4296,  7.  4508,  196. — θεολο-γική 
βίβλος  ' Οδηγοί  3251,  17.  πραγματεία  751,  1.  συγγραφή 
235,  1.  716,  1.  2013,  1.  2155,  1  (είς  στάσεις  ια).  3318. 
3385  σημ.  3860,  5.  4514. — θεολογ ικαί  άπορίαι  καί  λύσεις 
4508,  205,  249.  ερωτήσεις  καί  αποκρίσεις  2770,  2.  2917.  5, 
7.  3750,  11.  3772.  4449,  158.  4476,  7.  4638.  4766,  2,  9. 
4812,  16.  4860,  13.  4871,  26.  5428,  18.  5457,  18.  5773,  12. 
6104,  11.  6110,  1.  σημειώσεις  4246,  2.  5437,  49.  5479,  6. 
6074,  17.  6104,  8.— θεολογικδν  (βιβλίον)  4401.  6343. 
περί  πατρόϊ  υιού  καί  άγιου  Πνεόματοϊ  3164. — θεολογι κά 
ζητήματα  4279,  1.  4508,  195.  5428,  6.  6319,  1. 
θεοπάλδοί  νοτάριος  Κόπρου.  “Εγγραφον  προς  αυτόν  4023,  6. 
θεοπατόρων  Κανόνεί  5999,  26. 
θεοπίστης  βίος.  ’Ίδε  Ευσταθίου  συν  θεοπίστη, 
θεοπίστου  βίος.  ’Ίδε  Ευσταθίου  σύν  θεοπίστη, 
θεός  τί  έκαμε  τη  έκτη  ημέρα.  2541,  3. — θεοί  αγνώστου  πέρι 
5457,  15.  βασιλείας  πέρι  3808,  106.  ευσπλαχνία  582,  5. 
3666,  17.  3794,  21.  θεωρίας  πέρι  4738,  4.  καί  δημιουργίας 
πέρι  6127,  1.  λόγου  πέρι  4501,  126.  ονόματος  ό  ’Ώ» 
έξήγησις  740,  2.  πέρι  2917,  20.  3701,  26.  3833,  11.  4614, 
41.  4871,  12,  36.  5620,  31.  6345,  4,  5.  “Ιδε  θεότητος, 
“Ύμνοι. 

Θεοστηρίκτου  μοναχοί  Κανόνεί  είς  Θεοτόκον  καί  άλλοι  1583, 
19.  4519,  9.  4657,  1  θ'.  5854.  6197,  7. 
θεότητος  πέρι  1873,  4.  4508,  237.  τριςυποστάτου  πέρι  4307, 
4.  4614,  40. 

θεοτοκάριον  493.  540.  1008.  1644.  1685.  1935.  1943.  1965. 
2192,  13.  2204,  1.  2536.  2537,  1.  3408.  3418.  3527.  4594. 
4643.  4649.  5579.  5875 — 5878.  “Ιδε  Αγαπίου  μοναχοί, 
θεοτόκιν,  Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  Αουκά  Νικαε'ως. 
Θεοτόκη  Νικηφόρου  Γεωγραφία  6255.  Γεωμετρία  6191,  7. 
Περί  νοεράί  προςευχής  5711,  94.  Περί  τής  των  άγιων 
πρεσβείας  6299,  3.  Ιδε  Βουλγάρεως  Ευγενίου,  Γεδεών 
Ιεροσολυμίτου. 

θεοτοκία  438,  4,  5.  1025,  10.  1536,  4.  1899.  1967,  5.  2600. 
2602—2604.  2622.  2624.  2638.  2640.  2642.  2650.  2657. 
3338  σημ.  3470,  2.  3472.  3495.  3506.  3514.  3519.  3521. 
3522  σημ.  3528.  3529.  3938.  3939.  3956  σημ.  3977,  2. 
4021,  9.  4070,  2.  4204,  3.  4591  γ'.  5038,  5.  5069,  2.  5071. 
5073,  3.  5075.  7.  5080,  1.  5081.  5090.  5094.  5096,  2.  5097. 
5104.  5105.  5108,  1.  5111,  3.  5120,  2.  5167.  5181.  5187, 
10.  5191.  5192.  5202,  1.  5216,  2.  5311.  5331.  5367.  5369, 
1.  5398,  2.  5498,  3.  5643,  4.  5799,  19.  5842,  1.  απολυ¬ 
τίκια  3931,  4.  προςόμοια  3971,  4.  στιχηρά  31,  2.  33,  2. 
708,  2.  970,  2.  1726  1793,  2.  1798,  2.  3965,  6.  τροπάρια 
2896,  1.  2901,  3.  2904,  6.  ’Ίδε  Αογματικά,  Καθίσματα, 
Μιχαήλ  αρχαγγέλου,  Μπερεκε'τη. 
θεοτόκιν  (  =  θεοτοκάριον)  3418  σημ. 

Θεοτόκος  λέγεται  Πηγή  4726,  11.  οτι  έκ  τού  Ααβίδ  4502,  10. 
’Ίδε  Ισιδώρου  Πηλουσιώτου,  Μαξίμου  όμολογητοϊ. — Θεο¬ 
τόκου  ακολουθία  5812,  1  ζ~' .  6240.  γεννήσεως  626,  2. 
1719  1.  4893,  3  γ'.  3816,  62  (στίχοι).  5578,  12  (στιχηρά). 
6003,  3.  είκόνος  θαυματουργού  6001,  3.  6389,  5.  ’Ίδε 

Κοσμά  Σιφνίου.  επί  απαλλαγή  καταδρομής  Αγίου  “ Ορους 
6238,  10.  έσθήτος  ανακομιδής  2886,  1.  Κοιμήσεως  5578,  13 
(στιχηρά).  παρακλήσεως  4055,  6.  συνάξεως  έν  μονή  Παν- 
τελεήμονος  6389,  2.  ’Ίδε  Κάππου,  Κοσμά  Σιφνίου.  άπο- 
κάλυψις  359,  2.  360,  3.  1146,  5.  1998,  4.  3309.  1.  3695,  4. 
4503,  41.  4809,  49.  4875,  9.  4887,  9.  5026,  10.  5773,  2. 
6079,2.  6296,  15.  ’Ίδε  Άνδρε'ου  Καισαρείας,  απολυτίκια 
6002,  3.  άφιξις  (έπίσκεψις)  είς” Αγιον  “ Ορος  2508,  12.  3125. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


517 


6008,  1,  2.  6320,  7.  γενεαλογία  4406,  77.  4871,  19. 
-γέννησα,  ανατροφή  κτλ.  36,  12.  2020,  2.  3584  ιδ'.  3586  ιζ' . 
3588  ι'.  3700  λβ' .  3715  ιγ'.  3762  με' .  4797  λΓ'.  6049,  21  η'. 
εγκώμιον  36,  12.  57,  3.  1040,  3  (βιογραφικό ν).  1873,  2. 
2886,  2.  3250,  22  (ίν  στίχοις).  3498.  4849,  7.  5063,  6. 
5772,  23.  6049,  21  α'  (έπι λοχίων).  6225,2.  Ίδε  Εγκώμια. 
εικόνας  δι ήγησις  μετ'  εγκωμίου  5712,  6.  είί  επωνυμίαν  υπό¬ 
μνημα  1135,  11.  έπιγράμματα.  "Ιδε  Φι,λη  Μανουήλ. 
επιγραφής  πέρι  2728,  27.  λόγος  5712,  1.  τής  έν  Άσγορίιρ 
διήγησις.  "Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος,  ΧΙαραμυθίας. 
ΙΙαναχράντου  υπόμνημα  1848,  10.  πέρι  1343,  11.  2427,  4. 
Τρικέρων  νήσου  θαΰμα  5678,  3.  επιγράμματα  5997,  9  α',  20  γ'. 
έπιστολαί  εις  του 5  οίκοΰντας  την  γην  αυτής  359,  1.  έσθής  έν 
Βλαχέρναι!  3700  κα '.  3762  κ' .  "Ιδε  Θεοδώρου  πρεσβυτέρου. 
έσθήτος  ανακομιδή  1601,  13.  πέρι  6054,  5.  6238,  2.  εύ- 
λαβείας  πέρι  5712,  113.  εύχαί  113,  6.  114,  ο.  117.  1,  4. 
614,  3.  786,  4.  1423  σημ.  (έντυπον).  2207,  2.  2585,  18. 
2876,  4.  2903,  1.  3974,  11.  4249,  3,  4.  4251,  11.  4279,  9. 
4321,  7  α'  (κατ’  άλφάβητον).  4435,  23.  4593.  4642,  3. 
4653,  3.  4654,  1.  4655,  5,  7,  10.  4656,  2,  4.  4658,  8,  10. 
4789,  28.  4860,  34.  4961,  6.  5042,  1.  5058.  5711,  8.  5913, 
7.  6011,  12  α'— ζ' .  6114,  1.  6310,  8.  6360,  25  η' .  "Ιδε 
Ρ  ερμανοΰ  Κωνσταντινουπόλεως  Γ  ρηγορίου  Θεολόγου, 
Θεοκτίστου  Στουδίτου,  Θεοφάνους,  Θεοφίλου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως,  Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως,  Σερογλάνη 
Διονυσίου,  Συμεών  μεταφραστοΰ.  θαύματα  3740,  5.  4837,  13. 
4863,  3.  5668,  7.  5711,  136.  5907  σημ.  "Ιδε  Λάνδου 
Αγαπίου.  θεοειδή  είδη  5913,  5.  θρήνος  έν  στίχοις  4655, 
2ο.  "Ιδε  θρήνος,  καθίσματα  708,  4.  και  Χρίστου  εΙκόνων 
επιγραφή  3728,  27.  καί  Ιωσήφ  διάλεξις  6015,  8.  κανόνες 
33,  1.  34,  3.  63,  7.  65.  112,  2.  113,  6.  114.  5.  118,  2.  119, 

4.  184,  6.  238,  8.  346,  2.  438,  6.  596,  4.  599.  615,  1.  708, 

5.  779,  4  (έξήγ.).  1008,  3.  1179.  1422.  1423,  1.  1679. 

1693,  4.  1699.  1806,  2.  1912,  3,  9.  1927,  3.  2193,  1,  2. 
2204,  2.  2287,  1.  2430,  9.  2439  2509,  8.  2616,  1.  2876,  3. 

2890,  7.  2894.  2901,  2.  2915,  2.  2928,  2.  3323,  9.  3324,  13  γ' . 

3329.  3344.  3596.  3798,  25,  27.  3925,  5.  3935,  α'.  3965,7. 
3966,  5.  3972.  3987  σημ.  3988.  3994.  3996.  3997.  4007. 
4017.  4030,  1.  4032,  1.  4034,  2.  4049,  1.  4056,  7.  4063,  3, 
19.  4068,  5.  4071,  3.  4184  σημ.  4294,  10.  4330,  1.  4431,  4, 

6.  4464,  23.  4578,  8  β' .  4593.  4607,  3.  4635,  4/3'.  4652,  1. 

4653,  1.  4655,  4.  4658,  9,  11.  4665,  2.  4674,  2.  4748,  3  α', 

ια' — ιγ' .  4789,  26  α' — η' ,  29  α' — β' .  4799,  5  (κατά  αιρέσεων). 
4855,  1.  4860,  11  α',  β' .  4886,  3  (εις  αχειροποίητον  εικόνα). 
4900,  7.  4968,  2.  4984,  3.  4995.  5472,  4.  5525,  3.  5529,  2. 
5556.  5736,  13.  5812,  2.  5890,  2,  3.  5978,  12.  5998,  1. 
6012,  7.  6115,  5.  6310,  9,  12.  6370,  3.  6371.  6566,  9.  "Ιδε 
καί  Αθανασίου  'Ροδίου,  Άνδρε'ου  Κρήτης,  Βηματαρίσ- 
σης,  Γερασίμου  μονάχου,  Δαπόντε  Καισαρίου,  Εύγενικοΰ 
Μάρκου,  Ευθυμίου  συγκελλου,  Ζωναρά  Ίωάννου,  Θεο¬ 
δώρου  Στουδίτου,  Θεοστηρίκτου  μοναχού,  Ίωάννου  Δα¬ 
μασκηνού,  Ιωσήφ  ΰμνογράφου,  Αασκάρεως  Θεοδώρου, 
Μαλαξού  Μανουήλ,  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος,  Ματθαίου 
Μυρε'ων,  Νεοφύτου  Ίβηρίτου,  Πορταϊτίσσηί,  Συμεών 
μεταφραστοΰ.  λόγος  1873,  2.  επί  διασώσει  Κωνσταντι¬ 
νουπόλεως  άπό  Άβάρων  5598,  5.  "Ιδε  Άβάρων.  μακα- 
ριστάρι α  έπιταφίου  762,  3.  μεγαλυνάρια  5772,  22.  6002,  3. 
"Ιδε  Δαττόντε.  μονή  έν  Π ρωτάτιρ  69  σημ.  έν  τη  του 
Φαναριού  τής  Ελλάδος  έπαρχίμ  4851,  2.  τής  Β άτου  738,  40. 
4464,  17.  6141,  1.  6298,  7.  "Ιδε  Β ύεργέτιδος,  Ήλιου 
βωμών,  Καλοί  αγρός,  ΙΙαλαιολόγου,  ΙΙηγής  Κ ρυεράς, 
Τ ζηντζηλουκιωτίσσης.  μορφής  πέρι  3217,  8.  ναός.  Ίδε 
Ιΐόρταί.  οίκοι  170,  2.  626,  5.  3251.  3272  2.  3753,  5. 
3966,  10.  4013,  6.  4031,  6.  4048  5~'.  4055,  2.  4067,  1. 
4674.  5181.  5234.  5525,  4.  6114,  2.  Ίδε  Ακάθιστος,  Φιλή 
Μανουήλ,  ονόματα  4875,  12,  13.  6300,  3.  παράκλησις 
2904,  2.  3912,  6.  πέρι  3293,  33.  4613,  3.  στιχηρά  35,  2 
(προςόμοια).  1083,  12.  3435,  1.  3599,  21.  3965,  6.  "Ιδε 
θεοτοκία,  στίχοι  2904,  7.  3808.  2.  3816,  62.  3835,  3 
(θρηνητικοί).  3891,  13.  4508,  2.  4852,  10.  4871,  20.  5582,  4. 
5711,  11.  5712,  2.  5713,  12.  5788  α'.  5789  β' ,  72.  6004,  1. 
6011,  11.  6300,  2.  "Ιδε  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Μττουνιαλή, 
Νήφωνος  Αγιορείτου,  Νικηφόρου,  συγγένειας  πέρι.  "Ιδε 
Ιππολύτου  Θηβαίου,  τροπάρια  6002,  1.  ύμνοι  2426,  1. 
2594.  2596.  2598.  2601.  2650.  4729,  9.  6319,  3  (διά  στίχων). 
"Ιδε  Δαπόντε,  -«ανθοπούλου  Νικηφόρου,  Πατε'ρων.  χαι¬ 
ρετισμοί.  "Ιδε  Δαπόντε.  Ίδε  πλήν  των  ήδη  μνημονευθέντων 
καί  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς  Άμφιλοχίου  Ίκονίου, 


Α  ντίληφις,  Άντιφωνητρίας,  Άποστολοευάγγ  ελα, 
Απόστολοι,  Αποστόλων,  Βασιλείου  Σελευκεία$,  Βλαχερ- 
νών,  Βουλγάρεως  Ευγενίου,  Γαβριήλ  αρχαγγέλου, 
Γερασίμου  μοναχού,  Γερβασίου  Διονυσιάτου,  Γερμανού 
Κωνσταντινουπόλεως,  Γεωργίου  Νικομηδείας,  Γλυκά 
Μιχαήλ,  Γλυκο^ιιλοΰσα,  Γ  οργοεπη  κ  όου,  Γρήγορά 
Νικηφόρου,  Δαμασκηνού  Στουδίτου,  Δι  άλογοί,  Διονυσίου, 
Διονυσίου  Αρεοπαγίτου,  Είίοδίων,  Έπιφανίου  Κύπρου, 
Ε ϋαγγέλιον,  Εύαγγ  ελισ  μου, Ευχαριστία,  Ζώνης  άγιας, 
Ζ ωοδόχου  πηγής,  Θεοδώρου  Στουδίτου,  θεοτοκάριον, 
θεοτοκία,  Ιακώβου  άδελφοθεου,  Ιακώβου  Ιεροσολύμων, 
I εροσολυμιτίσσης,  Ιωσήφ  Β ατοπεδινοΰ,  Ιωσήφ  Τυρ- 
νόβου,  Καρεών,  Κοιμήσεως,  Κορεσσίου  Γεωργίου, 
Κοσμά  Ίεροσολυμίτου,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  Κυριώ- 
του  Ίωάννου,  Κόρου  (των),  Αατίνου,  Μανουήλ  μεγάλου 
εκκλησιάρχου,  Μονών,  Νείλου  Αθωνίτου,  Ο δηγητρίας, 
Ομιλίαι,  Παλαμά  Γρηγορίου,  ΙΙαναγίαί,  ΙΙανάγνου, 
II  α  ρ  α  μ  υ  0  ί  α  ί ,  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως , Προφητεία, 
'Ροδινού  Νεοφύτου,  Σκέπης  άγιας.  Σχολαρίου  Γενναδίου, 
Ταρασίου  Κωνσταντινουπόλεως,  Τξαγκαρόλου  Βενεδίκτου, 
Υπαπαντής,  Φιλήμονος  άββά,  Φουρνή  Ίωάννου,  Φωτίου, 
Χρυσοστόμου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Θεοτόκος. 

θεοφανείων  ακολουθία  63,  2.  1939,  3.  2944,  7.  3635,  2. 
4476,  9  (λυχνικοΰ).  5013.  εγκώμιον  4225,  4  α'.  εύχαι  4966, 
8.  κανόνες  2944,  7.  3810  γ'.  4198,  29.  4323,  1  γ'— ε'. 
4770,  20.  4789,  3  α'.  4790,  Ιγ'.  4885,14.  6013  γ'.  6015, 
2.  6566,  7.  λόγος  4310,  18.  προεόρτια  5211,  5.  ώραι  5086, 
5.  5088,  3.  5212,  2.  5349,  3.  "Ιδε  Γρηγορίου  Θεολόγου, 
Γρηγορίου  Νεοκαισαρείας.  Θεοφίλου  Άλεξανδρείας,  Ίω¬ 
άννου  Δαμασκηνού,  Κοσμά  Ίεροσολυμίτου,  Μαργουνίου 
Μαξίμου,  Χρυσοστόμου. 

Θεοφάνους  Εύχαί  3987  σημ.  εις  Θεοτόκον  2469,  8.  2585,  12. 
Κανών  εις  Ευαγγελισμόν  651,  2.  είί  Χριστόν  2589,  8. 

Θεοφάνους  αιχμαλώτου  Διήγησις  Χειλού  όσιου  διά  την  κατα¬ 
δρομήν  του  Αγίου  “Ορους  αωκα'  5787,  1. 

Θεοφάνους  Άναστασιώτου  Είί  Ιάκωβον  τον  νέον  3294,  2. 

θεοφάνους  Άψα ρά  του  έν  Μ ετεώριρ  βίος.  "I δε  X ε κταρίου 
καί  θεοφάνους.  επιτάφιον  5679,  3.  Ίδε  καί  Δημητρίου 
τάλανος. 

θεοφάνους  γ  ράπτου.  “Ιδε  θεοδώρου  γ  ράπτου. 

Θεοφάνους.  Ίδε  Έλεαβούλκου. 

Θεοφάνους  ίερομονάχου  Μέλισσα  1527  σημ. 

Θεοφάνους  Ιεροσολύμων  Έπιστολαί  3892,  5  σημ. 

Θεοφάνους.  Ίδε  Κεραμε'ως. 

Θεοφάνους  Κωνσταντινουπόλεως  ΤΙροοίμιον  πράξεως  4508,  53. 

Θεοφάνους  Μήδειας  ΙΙερί  ανθρωπίνου  σπέρμ.ατος  5686,  5.  Ίδε 
Σχολαρίου  Γενναδίου. 

Θεοφάνους  μονάζοντος  και  πρεσβυτε'ρου  Περί  άζυμων  4502,  89. 

Θεοφάνους  μοναχού  Βίο!  Μιχαήλ  Μ αλείνου  4714,  21.  Είί 
δώδεκα  άρθρα  πίστεως  4808,  10.  4848,  10.  5463,  5.  6054,  7. 
Είί  Ήλίαν  5708,  9.  Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491. 
Κανόνεϊ  4658,  4  (εις  Χριστόν).  4664.  Κλίμαξ  χαρίτων  1132, 
1.  4508,  290.  Λόγοι  2542,  1.  3324,  11.  4254,  5. 

Θεοφάνους  μοναχού  νε'ου  Είί  δεκάλογον  Μωϋσέως  3173,  18. 
3225,  1.  3794,  29.  4055,  39.  4815,  19.  5773,  10. 

Θεοφάνους  μοναχού  ρήτορος  μεγάλης  εκκλησίας  Διδασκαλία ι 
προς  εύσεβεΐς  Χριστιανούς  1595,  10.  1865,  5.  4589,  14. 
Πρόί  Γεώργιον  Ταούλ  άποβαλόντα  τον  υιόν  5400,  5. 

Θεοφάνους  Νικαίας  Άπόδειξις  δι’  επιβολών  5686,  2.  ότι 
έδύνατο  έξ  άϊδίου  γεγενήσθαι  τα  δντα  6074,  3.  Διάλεξις 
ορθοδόξου  μετά  Β αρλααμίτου  3728,  14.  3752,  3  α'.  πρόί 
θεότιμον  3752,  3  β'.  Επιστολή  διδασκαλική  6074,  2,  6. 
Λόγοι  6074,  1.  Περί  των  ζητήσεων  Παύλου  Κ οτρώνης  5686, 
4.  6074,  5. 

Θεοφάνους  πρωτοθρόνου  Εγκώμιον  προφήτου  Ήλιου  1040,  58. 

Θεοφάνους  τού  έν  τώ  βουνω  Μονοβύξου  Ιωάννη  Παλαιολόγω 
4501,  4. 

Θεοφάνους  τού  Περιθεωρίου  Βίο!  καί  θαύματα  Μαξίμου  Καυσο- 
καλυβίτου  1148,  1.  6059,  2. 

θεοφάνους  τοΰ  τής  Σιγ ριανής  βίος  3679,  ί  ιζ'. 

θεοφάνους  άγιας  πέρι  3261,  6.  βασιλίσσης  εγκώμιον.  "Ιδε 
Γρήγορά  Νικηφόρου.  καί  Πουλχερίας  άκολουθία  3990,  5. 

Θεοφιλοπόνου  μαγίστρου  Εγκώμιον  Πέτρου  καί  Παύλου  έκ 
λόγων  Χρυσοστόμου  2030,  14. 

Θεοφίλου.  "Ιδε  Θεοδοσίου  τού  και  Θεοφίλου. 

Θεοφίλου  Άλεξανδρείας  ’ λφυγγίω,  Άγάθω,  Μηνά  1805,  1  φ. 
248  α.  Διά  τί  έσθίομεν  τυρόν  καί  ώόν  τή  Τ υρινή  4817,  31. 
5460,  9.  Επιστολή  κανονική  1268,  22.  Περί  ξύλου  γνώσεως 


518 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


4508,  103.  Πρόϊ  το ύς  ε’ν  τή  σκήτη  άγιους  πατέρας  κατ’ 
Ώριγένους  4501,  98.  Προςφώνησις  βοοφανοίων  έπιστάντων 
1805,  1  φ.  246  α.  2970,  4.  3654,  21.  4412,  13.  4423.  27. 
5647,  11.  '  Υπομνηστικόν  1805,  1  φ.  246  β.  4640,  12. 

Θεοφίλου  άρν-ησαμένον  Χριστόν  διήγησις  2801,  11. 
Θεοφίλου  θεοφόρου  βίος  153,  15.  5985,  7. 

Θεοφίλου  μυροβλύτου  βίος  5711,  88.  6369,  9. 

Θεοφίλου.  Ίδε  Καίρη. 

Θεοφίλου  Καμπαν£α$  τού  έξ  Ίωαννίνων  Νόμος  πολιτικός  καί 
έκκλησιαστικός  2274. 

Θεοφίλου.  Ίδε  Κορυδαλέω$. 

Θεοφίλου  Κωνσταντινουπόλεω$  Ευχή  εις  Θεοτόκον  3760,  1  α' . 
Θεοφίλου  οικονόμου  μετάνοια  καί  άνάκλησις  2788,  14.  πέρι 
3666,  16.  3794,  15. 

Θεοφράστου  Άπορίαι  4250  σημ. 

Θεοφυλάκτου  Ρήσεις  εις  Διατάξεις  Αποστόλων  4629,  10. 
Θεοφύλακτου  Βουλγαρίαϊ  Αποσπάσματα  4789,  23.  Ει’$  Είίό- 
δια  95,  26.  923,  18.  1312,  43.  1561,  1.  1850.  4780  ια' . 
6057,  4.  Εΐϊ  εωθινά  937,  2.  Ει’?  Μεθοδίου  Κυρίλλου  καί 
Κλήμεντος  βίους  3808,  107.  3814,  13.  ΕιΊ  Παύλου  έπι- 
στολάς  3202.  Επίτομη  Χρυσοστόμου  εξηγητικών  437,  2. 
935,  2.  Υπόμνημα  εις  Ευαγγέλια  2716,  1.  3598.  3798,  33, 
34.  4719.  4727,  1.  4767.  4791.  5521  σημ.  5724.  6277,  5. 
εις  τό  κατά  Ίωάννην  1293.  1849.  3251,  5.  3798,  33,  34. 
3848  γ'.  4138.  4493,  6.  εις  τό  κατά  Λουκάν  3848  γ '.  εις 
τό  κατά  Μάρκον  3848  γ'.  εις  τό  κατά  Ματθαίον  437,  1. 
3848  γ'.  Αόγοι  4802,  105.  Ίδε  καί  Γεδεών  Ίεροσολυμίτου. 
θεοφύλακτου  Ν  ικομηδείας  βίος  1848,  4.  3677  ζ~' .  4713, 
12. 

Θεοφύλακτου.  ’Ίδε  Σιμοκάττου. 

Θεοφύλακτου  Σολέων  Ό ροι  4023,  5. 

θερινού  μεγαλομάρτυρος  έγκώμιον.  ’Ίδε  Αρσενίου  Κερ- 
κύραϊ.  μαρτύριον  3263,  4. 

Θεσσαλονίκης  Βασίλειος  Άχριδηνός  4501,  40.  θεωνάί.  ’Ίδε 
θεωνά  Θεσσαλονίκης.  Ιγνάτιος  (1285)  21  σημ.  ’Ι ωάσαφ 
(1535)  4889.  Μακάριοί  1534.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Άποστολίδης  Δούκας,  Κ  απετάνΰς,  Κουτσός, 
Μακάριος  καθηγούμενος,  Μανουήλ  π ρωτοφάλτης. 
θεωνά  άββά  διήγησις  4614,  13  σημ. 

θεωνά  Θεσσαλονίκης  Αγιορείτου  ακολουθία  6734,  5. 

μνήμη  6115,  8. 

θεωρία  εις  τάς  επτά  ημέρας  τής  έβδομάδος  142,  1.  εις  τό  κατά 
την  θείων  ναών  καθιέρωσιν  μυστήριον  4508,  285.  είς  τόν 
αριθμόν  τών  έν  τη  ευαγγελική  παραβολή  ταλάντων  4508,  284. 
είί  τόν  Μ ελχισεδέκ  3808,  71,  73.  Μωσέωί  3808,  119,  120. 
φυσική  3808,  70. 

Θεωριανού.  "Ιδε  Νορσε'σου. 

θηβών  βιβλιογράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Παρ- 
θένιος  ίεροδιάκονος.  Ιωάσαφ  άρχιερεύς  3268,  1  σημ. 
Θηκαρά$  1146,  13.  1225,  1.  1229,  2.  1351.  1421.  1427.  1429, 
2.  1925,  3.  2215.  2229,  2.  2234.  2403.  2899.  2911.  4934. 
4944.  4947.  4971,  4.  5023,  1.  5830—5832.  5844.  5892— 
5894.  5923,  6.  5958,  3.  5978,  10.  5988,  4.  6120.— Θηκαρά 
Εκλογή  έκ  τών  Δογματικών  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου  4655, 
2.  Εΰχαί  339.  507,  1.  673,  2.  1679.  1925,  4.  1989.  2916, 

1.  3259,  1.  3266,  1.  3797,  41.  3985.  3987  σημ.  4025.  4047. 
4048.  4071,  2.  4564,  2.  5472,  6.  5806,  25,  26.  5897.  6114, 
7.  συλλεχθεΐ σαι  άπό  Γραφής  καί  ΈφραΙμ  Σύρου  1333,  3. 
4653,  2.  4943,  2.  4950,  3.  Πένθη  (εΰχαί  πενθικαί)  111,  1. 

112,  1.  113,  2.  114,  2.  507,  2.  2134,  1.  2881,  2.  2890,  1. 
2893.  3800,  4.  3985.  4016.  4019.  4025.  4047.  4071,  2.  4653, 

2.  4660.  4817,  3.  5806,  27.  5891,  2.  5895.  5896,  1.  "Ύμνοι 
•  τριαδικοί  110,  1.  112,  1.  113,  2.  114,  2.  339.  507,  1.  673,  2. 

1130,  1.  1333,  3.  1389,  3.  1926,  5.  2307,  4.  2376.  3409,  1. 
3412.  3976,  1.  4016.  4019.  4048.  4294,  2.  4452.  4520,  8. 
4564,  1.  4607,  1.  4895,  1.  4905.  4929,  3.  4943,  1.  4950,  2. 
4955,  2.  4957,  5.  4959,  1.  4969,  2.  5829.  5891,  1.  5895. 
5897.  6357,  7.  Φαλτήριον  2376.  Ώρολόγιον  ύμνων  111,  5. 

113,  5.  235,  8.  1333,  3.  3798,  17.  3800,  2.  4005,  1.  4024. 
4038.  4487.  4564,  7.  4955,  1.  4957,  4. — στίχοι  5028,  2. 
6357,  6.  ’Ίδε  Διονυσίου  μοναχοί,  Θεοδούλου  μονάχου, 
Θεοκλήτου  μοναχού,  Μητροφάνου$  μοναχού,  Νεοχωρίτου, 
Σταφιδάκη,  Χαρσιανίτου,  Χιόνη. 

θηλύκια  921  σημ. 

Θήρας  έκρηξις  (μχνη')  2805,  1. 

θησαυρός  έκ  Γραφών  4637.  νέος  καί  παλαιός  άγιας  Γραφής 
483.  ’Ίδε  Θεογνώστου. 

Θουκυδίδου  Αποσπάσματα  4203,  11  σημ.,  14.  6199,  6.  Γνώ- 


μαι  4506,  12.  Προοίμιον  καί  δημηγορίαι  781.  Συγγραφή 
4265,  8.  Χρησμοί  περί  Χριστού  3816,  42. 
θρήνος  ( θρηνιρδία )  εις  θάνατον  Ιακώβου  αρχιδιακόνου  4770,  17. 

έρωτικό ς  εις  Χριστόν  καί  Θεοτόκον  3835,  5.  ’Ίδε  Θεοτόκου, 
θρησκείας  καί  πολιτείας  πέρι  λόγος  6794,  5. 
θρόνων.  ’Ίδε  Τάξις. 

θύρσου,  Αευκίου,  Καλλινίκου,  Φ ιλήμονος  καί  Απολλώ¬ 
νιου  μαρτύριον  3663  ιβ'. 

Θωμά  περί  ουρανίων  σωμάτων  4329,  16. 

Θωμά.  ’Ίδε  Άκυνάτου. 

Θωμά  άποστόλου  Διήγησις  περί  τοΰ  έν  ούρανιρ  παλατιού  4812, 
23. —  ακολουθία  4623,  6.  6238,  9,  10.  6250,  2.  ’Ίδε  Κοσμά 
Βατοπεδινοΰ.  βίος  2787,  12.  2800,  11.  4468,  14.  4503,  19. 
4848,  3.  5697,  2.  έγκώμιον  5677,  3.  5697,  3,  4.  5708,  25. 
’Ίδε  Νικήτα  Παφλαγόνο3,  Χρυσοστόμου,  κανόνες  1927,  13. 
5527,  2.  οίκοι  καί  παράκλησις.  ’Ίδε  Νήφωνοϊ  Αγιορείτου. 
περίοδοι  2057,  4.  3792,  2.  πράξεις  2,  10.  4395,  10.  4596,  2. 
υπόμνημα  1855,  2,  3.  3661  ε'.  "Ιδε  καί  Κυρίλλου  Άλεξαν- 
δρείαϊ. 

Θωμά.  ’Ίδε  Δεκάμπου. 

θωμά  Λατίνου.  "Ιδε  Καλλίστου  Μελενικιώτου,  Μαγίστρου. 

θωμαΐδος  μάρτυρος  ακολουθία  1003. 

Ίάγαρη  μονή.  "I δε’ Αρχαγγέλων. 

Ίακωβιτών  δόγμα.  Ίδε  Δημητρίου  Κυζίκου. 

Ιάκωβος  II άτμιος  καθηγητής  έν  Ίεροσολύμοις  (1750)  4366,  1. 
Ιάκωβου  Αποσπάσματα  4372,  11.  4631  γ'.  Περί  μακαρισμών 
4702,  3. 

Ιακώβου  Αγιορείτου  (διδασκάλου)  Άθωνιάς  βίβλος  5788. 
5789.  Ακολουθία  εις  πάντας  άγιους  5802,  2.  Ευαγ¬ 
γελισμού  1983,  1.  εΰχελαίου  1949,  4.  Τατιανής  6225,  9. 
Βιβλίον  περιέχον  λόγους  καί  βίους  6130.  Γεροντικόν  καί 
II ατερικόν  2085,  2.  5805,  1.  Μετάφρασυ  βίων  5783 
(Άνδρέου  σαλοΰ,  Βασιλείου  νέου  σημειοφόρου).  5786,  1 
(’ Αθανασίου  κοινοβιάρχου,  ΙΙε'τρου  Αγιορείτου).  λόγων 
Ισαάκ  Σύρου  5781.  Οίκοι  Νικολάου  Μύρων  6360,  15. 
Οπτασία  έν  στίχοις  6225,  13.  Περί  χρησμών  Αέοντος  σοφού 
6146,  5.  ΙΙίναξ  λόγων  Γ ρηγορίου  Παλαμά  5722,  3  σημ. 
Υπόμνημα  εικόνας  Θεοτόκου  Γ λυκοφιλούσης  μονής  Φ ιλοθέου 
1984.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Ιάκωβος  Αγιορεί¬ 
της. 

Ιακώβου  άγιου  μαρτύριον  2,  17. 

Ιακώβου  άδελφοθε'ου  Ε/$  Θεοτόκον  95,  5.  923,  5.  1037,  40. 
1312,  7.  Είί  Θεοτόκου  γενέσιον  1847,  10.  2057,  9.  3071,  5. 
5711,  102.  6056,  5.  6057,  5.  6070,  1.  Λειτουργία  3267. 
5924,  1.  6612. — άκολουθία  153,  5.  6240.  έγκώμιον  5708,  28. 
"Ιδε  Ίωάννου  Θεολόγου,  Νικήτα  Παφλαγόνοϊ.  πέρι  5437, 
45.  υπόμνημα  1520  ια’  (Τόμ.  Β'  σ.  475).  3661  κ' . 

Ιακώβου  αποστόλου  έγκώμιον.  Ίδε  Νικήτα  Παφλαγόνο5 
καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιάκωβος  απόστολος. 

Ίακώ βου  αρχιδιακόνου  εις  θάνατον  θρηνωδία  4770,  17. 
Ιακώβου  άρχιμανδρίτου  Ίωαννίνων  Βακτηρία  αρχιερέων 
2960,  1. 

Ιακώβου  άσκητοΰ  βίος  3679,  1  ιβ'. 

Ιακώβου.  Ίδε  Γαβριηλοπούλου. 

Ιακώβου  Ιεροσολύμων  ΕΔ  Θεοτόκου  γενέσιον  5034,  4. 
Ιακώβου  Κεφαλλήνιου  Διήγησις  άλώσεως  Μ  πούντας  4276,  5. 
Ιακώβου  Κυπρίου  ίεροδιακόνου  Επίγραμμα  εις  λευχειμο¬ 
νούσαν  ρητορικήν  Παπαβασιλοπούλου  4226  α’. 

Ιακώβου.  "Ιδε  Μάννα. 

Ιακώβου  μοναχού  βίος  5593,  13. 

Ιακώβου  μοναχού  έκ  τή$  νέα$  σκήτη$  Κανόνεϊ  Ευθυμίου, 
Ιγνατίου  καί  Ακακίου  6570,  5. 

Ιακώβου  νέου  (1520)  μνήμη  2142,  1. 

Ιακώβου  νέου  (όσιομάρτυρος)  κτίστου  μονής  Ίβήρων 
ακολουθία  3294,  1.  βίος  108,  2.  727,  3.  4709,  3  κα' .  5668,  4. 
5711,114.5720.  έγκώμιον.  Ίδε  Θεοφάνου$  Άναστασιώτου. 
Ιακώβου  Πέρσου  Περί  άσκήσεως  3081,  4. —  άκολουθία  4842,  2. 
βίοί  4869.  15.  μαρτύριον  2,  30.  2678,  9.  2679,  11.  3173,  8. 
3650  ια'.  3797,  37.  4825,  2.  4887,  16  δ'.  5555  σημ.  5698,  5. 
"Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιάκωβος  Πέρσης. 

Ιακώβου.  "Ιδε  Πρικανά. 

Ιακώβου  πρωτοψάλτου  ’ Ανθολόγιου  6483.  Δοξαστάριον  6416, 
1.  6520.  ’Ίδε  Χουρμουξίου  χαρτοφύλακοϊ.  Κ εκραγάριον 
6499.  Αειτουργία  Βασιλείου  μεγάλου  μετά  φωνών  6470. 
Ιακώβου  ταπεινού  ΕΪ5  ϋφωσιν  Σταυρού  1037,  42.  2743,  2. 

Ίασίου  ύδάτων  κομισθέντων  παρά  Μ ουρούξη  πέρι  5710,  34 
(χρυσόβουλλον),  35  (έπιγράμματα). 


ΠΙΝΑΞ  ΕΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


519 


Ίάσονος  Γνώμαι  4506,  12. 

Ιατρεία  ψυχωφελής  4053,  3. 

Ιατρική  συγγραφή  4309.  5. 

Ιατροσόφιου  244,3.  652,  12.  793.  3250,9.  3452,3.  3889,6. 
4271,  1,  2.  4327,  1.  4334,  2.  4334,  3,  4.  4337.  4338,  3. 
4339.  4340,  1.  4342.  4655,  20.  4807.  4852,  14.  5034,  8. 
6300,  10.  6351.  6352.  6596,  3.  6616.  ’Ίδε  Αίγινήτου 
Παύλου,  Γαληνού,  Ίτπτοκράτους,  Κοσμά  Μακεδόνος, 
Μελετίου  μονάχου,  Όρειβασίου,  'Ραυτοττούλου,  Συν- 
ταγαί. 

Ιατρών  ΙΙαρεκβολαι  περί  διαχωρημάτων  4309,  4. 

I βηρική  γραφή  παλίμψηστος  1290  σημ.  περγαμηνή  55  σημ. 
4194  σημ.  4266,  23  σημ. — ’ίβηρικά  χειρόγραφα  336  σημ. 
356  σημ.  886  σημ.  4974,  2  σημ.  5460,  19  σημ. 

’ϊβήρων  έθνος  πώς  ήλθεν  εις  θεογνωσίαν  3794,  8. 
ϊβήρων  μονής  άφιξις  έκ'Βωσίας  είκόνος  άγιου  Νικολάου  (1815) 
4693,  2  σημ.  προηγούμενοι  Ζαχαρίας  4585  σημ.  Μελέ- 
τιος  (1783)  4585  σημ.  Πάίαιος  (1674)  5320.  ΙΊαίσιο! 
Χατξηγεωργιάδης  ό  έξ’Ιωαννίνων  ό  τού πίκλην  Β άρδας  (1782) 
6614.  Σολομών  (1679)  4684.  θαύματα  4845,  1.  ίστόρησις 
ναοΰ  Προδρόμου  (1815)  4693,  2  σημ.  κτιτόρων  κοντάκιον 
4657,  1  η  .  πέρι  943  σημ.  2.  3794,  9.  4338,  4  σημ.  4467, 

3.  4618,  2.  5789,  34.  περιγραφή  5788,  61.  στιχηρά  5194, 
2.  ’Ίδε  Γεωργίου  Ίβήρων  κτίτορος,  Β ύθυμίου’Ίβηρος, 
Ιακώβου  νέου,  II ορταϊτίσσης  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Ίβήρων. 

Ιγνατίου  Γνώμαι  4735.  3. 

Ιγνατίου  Ερμηνεία  εΪ5  τό  κατά  Λουκάν  4491. 

Ιγνατίου  Κανόνε;  εις  Χριστόν  4658,  4. 

Ιγνατίου  διακόνου  και  σκευοφύλακας  Παραίνεσυ  τοι?  νέοις 
(Άκρόστιχον)  1583,  7.  2944,  5.  4249,  1.  4274,  5.  Τετρά¬ 
στιχοι  μύθοι  Βαβρίου  1025,  13,  16.  2961,  1.  ’Ίδε  Βαβρίου. 

Ιγνατίου  θεοφόρου  [μεγ αλο μάρτυρος)  ακολουθία  2879,  1. 
απολυτίκια  5999,  30.  έγκώμιον  6137.  ’Ίδε  Χρυσοστόμου. 
μαρτύρων  2,  37.  στίχοι.  ’Ίδε  Αεοντίου  Νεαττόλεως,  τρο¬ 
πάριου  5671,  4. 

Ιγνατίου  καθηγουμένου  μονής  Άκαττνίου  Περί  είκόνος  Χριστού 
τής  έν  μονή  Αατόμων  Θεσσαλονίκης  3666,  13.  3794,  13. 

Ιγνατίου  Κωνσταντινουπόλεως  έγκώμιον.  ’Ίδε  Μιχαήλ 
συγκε'λλου. 

Ιγνατίου  νεομάρτυρος  (νέου)  άπολουθία  5799,  23.  ’Ίδε  Εύ- 
θυμίου.  κανόνες.  ’Ίδε  Ιακώβου  μονάχου  έκ  τής  νέας 
σκήτης. 

Ιγνατίου.  ’Ίδε  Οανθοττούλου. 

Ιγνατίου  Τραττεζοΰντος  Περί  Αρμενίων  3825,  29.  3833,  30. 

Ιγνατίου  Χίου  ΐερομονάχου  (Πετρίτξη;)  Μετάή>ρασΐ5  βίου 
Αθανασίου  Κωνσταντινουπόλεως  4783,  2.  Εύπραξίας  όσιας 
743,  3.  959,  4.  1346,  9.  1347,  11.  1613.  2508,  5.  2509,  4. 
3694,  5.  3696  ιβ' .  3700  λ'.  3764,  5  ζ' .  3757,  1.  3828.  3833, 
31.  4505,  4.  4616,  16.  6308,  2.  6320,  3.  Παντελεήμονο! 
οσίου  118,  2.  2135,  5.  2163,  24.  3696  ιγ' .  3764,  5  ξ' .  3775, 

1.  4589,  3.  Κατηχήσεων  Θεοδώρου  Στουδίτου  3788. 

Ίδιά^ειν  αναγκαίου  4613,  23. 

Ιδιόγραφα  2412,  2. 

Ιδιόμελα  993,  3.  2264.  3469.  5332.  5336.  5341.  5346.  εω¬ 
θινά.  'Ίδε  Ευαγγέλια  εωθινά.  Κυριακών  Τεσσαρακοστής 
5244.  τροπάρια  5136.  ’Ίδε  Βαΐων,  Αέοντος  σοφοΰ,  Τριιρ- 
δίου,  Π εντη κοσταρίου,  Στιχηρά. 

’ Ιεζεκιήλ  ΐΐροφητεΐαι  4449,  98. — ακολουθία  2589,  14.  εις  την 
δρασιν  λόγος  (σημασία)  4508,  287.  6055,  2,  3.  λέξεις  3889, 

2.  ’Ίδε  Καβάσιλα  Νικολάου. 

Ιερά  Ιστορία  5034,  5. 

Ιέραξ  λογοθέτης  τής  μεγάλης  έκκλησίας  2277  σημ. 

Ιεραρχών  τριών  ακολουθία  3439.  4512,  8  η  .  5989,  1.  έγ¬ 
κώμιον  5677,  7.  5690,  6.  ’Ίδε  Ίωάννου  Εύχαΐτων,  Φελλού 
Ίωάννου.  κανόνες  5993.  μεγαλυνάρια  3823,  1.  συναξάριον 
444,  2.  ’Ίδε  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ίεράρχαι. 

Ίερεμίου  Επιγράμματα  εις  τό  Περί  γαστριμαργίας  Δανιήλ 
(Ίβηρίτου)  ΐερομονάχου  3781,  14. 

Ίερεμίου  Κωνσταντινουπόλεως  Β '  Γαβριήλ  Σεβήριρ  4259,  6 
γ' .  Γράμμα  έπικυρωτικόν  των  κατά  μονήν  Βαρλαάμ  έν 
Μετεώρω  5679,  5.  Έπίκρισις  Α ύγουσταίας  ομολογίας  2087, 
5.  4259,  6  α'.  Ευχή  συγχωρητική  4508,  52.  Ίακώβιρ 
διδασκάλιρ  θεολογίας  καί  Μ αρτίνιρ  Κρουσίιρ  4259,  6  β' . 
Πρό?  Λούτερον  4651,  3.  Πρό?  Α ουτέρους  περί  Γαβριήλ 
Σεβήρου  5439,  128.  Σιγίλλιον  κατά  νέου  καλενδαρίου 
5788,  25.  6279.  περί  Αγίου  " Ορους  3782,  8. — άφιξις  εις 
" Αγιον  " Ορος  4330,  32  σημ.  γράμμα  επ'  αυτού  κομισθέν  έν 


Κ ωνσταντινουπόλει  4884,  17.  στίχοι.  ’Ίδε  Μαργουνίου 

Μαξίμου. 

Ίερεμίου  Κωνσταντινουπόλεως  Γ'  Γράμμα  σιγιλλιώδες  μονής 
Κ οσινίτζης  (1744;)  2386  σημ. — καθαίρεσις  6029,  9. 

Ίερεμίου  Μονεμβασίας  πέρι  σημείωμα  3293,  13. 

Ίερεμίου  προφήτου  ’ Αποφθέγματα  6594.  Περί  παραδόσεως 
Ιερουσαλήμ  εις  Βαβυλώνα  3695,  6.  ΙΙροφητεΐαι  1082  σημ. 
5806,  64.  6594. —  έγκώμιον  3679,  1  κγ'.  εις  θρήνον  διήγησις 
2801,  21.  3797,  23.  πέρι  4503,  4.  ’Ίδε  Θεοδωρήτου  Κύρρου, 
Κορεσσίου  Γ εωργίου. 

I ερέως  έμετος  έν  λειτουργία  4817,  27.  παραγγελία  πρός  τον 
λαόν  4471,  8.  πέρι  4788,  14.  πορνεία  4503,  2.  προςόντα 
4518,  5. — Ιερέων  πέρι  διηγήσεις  3263,  11 — 15.  στολής 
πέρι  3086,  12.  ’Ίδε  Ακολουθία,  Π αραίνεσις. 

I ερισσοΰ  επίσκοπος  οϋδεμίαν  εξουσίαν  έχει  εις  "Αγιον  "Ορος 
4508,  296.  καί  Άγίου’Όρους  επίσκοπος  Γερμανός  3113.  ’Ίδε 
Σεραφείμ  Ίερισσοΰ. 

Ίεροδιακονική  τάξις.  'Ίδε  Διακονικόν,  Εσπερινό!,  Τά£υ. 

Ιεροθέου  Αθηνών  έγκώμιον.  'Ίδε  Ζυγαβηνοΰ  Ευθυμίου. 

Ιεροθέου  άγιου  Περί  άγιων  δώρων  4817,  24. 

Ιεροθέου  Άντιοχείας  Πνευματικός  καθρέπτης  341. 

Ιεροθέου  Δρύστρας.  ’Ίδε  Κομνηνοΰ  Ίωάννου. 

Ιεροθέου  Ίβηρίτου  Έξήγησις  λόγων  Ισαάκ  Σύρου  ( έντυπον ) 
335,  20  σημ. 

Ιεροθέου  ΐερομονάχου  Κατά  Αατίνων  δογματικόν  5456,  2. 

Ιεροθέου.  ’Ίδε  Κουκουζέλη. 

Ιεροθέου  μοναχού  Κανών  έξομολογητικός  4063,  11. 

Ιεροθέου  Μονεμβασίας  Συναγωγή  περί  πίστεως  Χριστιανών 
2128,  5  (καθ.). 

Ίεροκλέους  Είϊ  Πυθαγόρου  έπη  2087,  9.  4251,  10.  4288,  2. 
4315,  2. 

Ίερομνήμονος  Διάλογος  μετά  μοναχού  κατά  Αατίνων  5428,  11. 
Στίχοι  εις  Μάρκον  Ευγενικόν  4508,  71. 

Ίερότταιδος  Νικολάου  Αγραφιώτου  ιατρού  Άντιδοτάριον 
4339  ιε'.  Βίβλος  ιατρική  3321,  1.  Δίαιτα  τών  καθαιρομένων 
4339  η  .  Αεξικόν  ιατρικόν  4339  ίξ' . 

Ίε ροσολυμιτι κής  άδελφότητος  Επιστολή  περί  πυρκαϊάς  έν 
ναψ  Άναστάσεως  (1808)  6029,  12. 

Ίεροσολυμιτίσσης  Θεοτόκου  είκόνος  ακολουθία  6389,  3. 
έλευσις  εις  μονήν  Αγίου  II αντελεήμονος  6376,  2. 

Ίεροσολυμίτου.  ΊδεΏρολόγιον. 

Ιεροσολύμων  (  Ιερουσαλήμ)  αλώσεως  πέρι  3766,  16.  διή- 
γησις  πέρι  3229,  3.  3835,  3.  Έφραίμ  ό  έξ  ’ Αθηνών  731,  2. 
Θεοφάνης  (1621)  5918  σημ.  καθηγητής.  ’Ίδε  Ιάκωβος 
ΙΙάτμιος.  κώδιξ  γεγραμμένος  έν  αύτοΐς  (1799)  1747.  πατρι- 
άρχαι  1104,  11.  3654,  47.  πέρι  σουλτανικοί  ορισμοί  4789, 
16 — 18.  προςκυνητάριον  3463.  4655,  18.  4860,  40.  4994. 
6587.  ’Ίδε  Έιτιφανίου  '  Αγιοττολίτου,  Παλαιστίνη!, 
Παρθενίου  Πωγωνιανίτου,  Τά0ου  άγιου,  στίχοι  πέρι 
3816,  11.  ’Ίδε  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Ιωακείμ 
παπά,  Νικάνωρ,  Χριστόδουλος  Ίεροσολυμίτης  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιεροσολύμων. 

Ιερουργίας  θείας  πέρι  1578,  8.  4788,  15.  ’Ίδε  Αειτουργία. 

Ίέρωνος  καί  τών  συν  αύτφ  μαρτύρων  2090,  7.  3658  ε'. 
3669  ξ'. 

Ιερωνύμου.  ’Ίδε  Άγαθαγγέλου. 

Ιερωνύμου  αγίου  Περί  έκπορεύσεως  άγιου  Π  νεύματος  4502,  127. 
Πρ05  Ααΰσον  3081,  2. — ακολουθία.  'Ίδε  Νήφωνος  Αγιορεί¬ 
του.  βίος  5997,  26.  ’Ίδε  Θεοδώρου,  πολιτείας  πέρι  5439,  94. 

Ιερωνύμου.  ’Ίδε  Βολφίου. 

Ιερωνύμου  μοναχού  Βίοί  Παύλου  Θηβαίου  4503,  31.  Περί 
χριστιανικής  πίστεως  4518,  20. 

Ίερωσύνης  πέρι  333,  4.  4328,  10.  4528,  19.  4788,  27. 
τάξεις  έπτά  633,  17.  1714,  9.  2966,  5.  ’Ίδε  Μαίμμου 
όμολογητοΰ. 

Ιησούς  Ναυή  1058,  6.  4135,  1.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Ιησούς  Ναυή. 

Ιησού.  ’Ίδε  Χριστού  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιησούς  καί 
II αντοκράτωρ. 

Ιθάκη  749  σημ.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Γεώργιος 
Ιθακήσιος. 

Ικάρου  πέρι  4449,  44. 

Ίλαρίου  όμολογητοΰ  Περί  πίστεως  5443,  7. 

Ίλαρίου.  ’Ίδε  Πρόκλου. 

Ίλαρίωνος  ακολουθία  6002,  15.  βίος  1520  (Τόμ.  Β'  σ.  475) 
3661  ιη'. 

Ίλαρίωνος.  'Ίδε  Κιγάλα. 

Ίμβρα'ί'μ  καί  δυνάμεων  πέρι  6262,  4. 


520 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Ίνδικτιώνος  ( ίνδίκτου )  εύρεσις  3701,  53.  πέρι  4450,  24.  4508, 
25.  4862,  8.  5457,  100.  Ίδε  Απολυτίκια. 

Ίννοκεντίου  'Ρώμης  Α'  ΙΙερί  εξορίας  Χρυσοστόμου  3733,  7. 
Πρός’Αρκάδιον  4449,  155. 

Ίννοκεντίου  Ρώμης  Γ'  Απολογία  προς  αυτόν  5439,  7. 

Επιστολή  Κωνσταντινουπολιτών  προς  αυτόν  927,  34. 
Ιννοκεντίον  Χαρκοβίας  Όμιλίαι.  ’Ίδε  Στούρζα. 

Ίοβηλαίου  χρόνου  πέρι  5439,  121,  122. 

Ίορδάνον  Ύραπεξουντίου  μαρτύριον  (1650)  2142,  6. 

Ιούδα  άποστόλου  Καδολική  επιστολή  4449,  5  α'  (έρμ.). — ανα¬ 
τροφή  καί  γέννησις  6296,  17.  έγκώμιον.  Ίδε  Νικήτα 
Παφλαγόνος.  πέρι  5273,  5.  στιχηρα  5799,  20.  "Ιδε  Χρυ¬ 
σοστόμου  καί  Πίνακα  εικόνων  εν  λ.  Ιούδας. 

Ιούδα  Ίσκαριώτου  (παρανόμου,  προδότου)  πέρι  3666,  38. 

3794.  27.  4616,  4. 

Ιουδαϊκός  όρκος  578,  3. 

Ιουδαίου  σοφοΰ  όμολογήσαντος  Χριστόν  διήγησις  3794,  19. 
4812,  29. 

Ιουδαίων  άνάστασις  επί  Μεσαίου  2320,  3.  αντιρρήσεις  4212, 
59.  4400.  5430  (υπό  τού  ε’ν  ίερομονάχοις  μονοτρόπου). 
6055,  8.  λόγος  κά τα  3809,  67.  4400.  ’Ίδε  Ίωοίννου  Δα¬ 
μασκηνού.  μήνες  4766,  3.  Ίδε  Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς, 
Βασιλείς,  Διάλεξις,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  Ματθαίου 
μονάχου,  Μήνες,  Νείλου  άββά,  Σεραφείμ  Ίερισσοΰ, 
Χριστιανών ,  Χρυσοστόμου. 

Ιουδίθ  πέρι  3797,  13.  4285,  4.  ’Ίδε  Αθανασίου  Αλεξάν¬ 
δρειάς,  Χρυσοστόμου. 

Ίουλάς  στρατηγός.  ’Ίδε  Γουλάς. 

Ίουλιανής  έν  Χικομηδεία.  μαρτύριον  2788,  23.  3700  θ'. 
Ίουλιανοΰ  Αιγυπτίου  ακολουθία  5998,  9. 

Ίουλιανοΰ,  Αντωνίου,  Αναστασίου,  Βασιλικής  καί  Κελ- 
σίου  μαρτύριον  2,  14.  3677  ιδ' .  μνήμη  6000,  14.  στιχηρα 
5799,  17. 

Ίουλιανοΰ  παραβάτου  Έπιστολαί  748,  5.  6097,  6.  Πρός 
Βασίλειον  μέγαν  5452,  5. — πέρι  574,  1.  "Ιδε  Γρηγορίου 
Θεολόγου. 

Ιουλίου  Β'  πάπα  πέρι  5439,  58. 

Ιουλίου  Καίσαρος.  ’Ίδε  Σαγκταμαΰρα. 

Ιουλίου.  Ίδε  Πολυδεύκουξ. 

Ιουλίου  φιλοχρίστου  καί  υιού  πέρι  1346,  8. 

Ίουλίττης.  Ίδε  Βασιλείου  μεγάλου,  Θεοδώρου  Ίκονίου, 
Κ  ηρύκου. 

Ίουστικίνου  Σικελίας  Πρός  Πέτρον  ’ Αντιόχειας  4501,  54. 
Ίουστίνης.  "Ιδε  Κυπριανού  Καρθαγένης. 

Ιουστινιανού  Διάταξις  κατ'  ’ Ανθίμου  Σεβήρου  4501,  79.  Δι- 
γέστων  4198,  3,  7.  Ινστιτούτων  περί  βαθμών  συγγένειας 
5777,  5.  Κώδιξ  4198,  6.  Αύγος  πρός  Μηνάν  πατριάρχην 
κατ’  Ώριγένους  4501,  94.  6573.  Νεαραί  1268,  39  ( σύναξις ). 
4198,  7.  4406,  7.  Νόμο*  γεωργικός  1107,  2.  4198,  12.  4328, 
4.  4410,  15.  4925,  9.  5658,  11.  Ορισμός  διά  τό  Σίναιον 
4655,  21. — ούκ  ’ Αφθαρτοδοκήτης  4539,  28.  πέρι  4212,  44. 
"Ιδε  Χύμος  γεωργικός. 

Ιουστίνου  Ακολουθία  καί  βίος  Ίωάννου  νεομάρτυρος  άπό 
Ίωαννίνων  5882,  2  Γ'. 

Ιουστίνου  αύτοκράτορο ς  πέρι  4212,  44. 

Ιουστίνου  φιλοσόφου  και  μάρτυρος  Ανατροπή  δηγμάτων 
άριστοτελικών  4508,  80.  Απολογία  περί  Χριστιανών  5806. 
45.  Αποσπάσματα  1421.  4720,  11.  Εκ  των  Δογματικών 
3749,  7.  Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491  σημ.  Ερω¬ 
ταποκρίσεις  4799,  3.  Ηβικά  5062,  8.  Περί  μοναρχίας  4871,  1. 
Περί  ορθής  πίστεως  4506,  20.  4508.  213.  Πρός  Τρύφωνα 
Ιουδαίον  4871,  4. — πέρι  4450,  17. 

Ίπποκράτους  ' Αποσπάσματα  4310,  46.  4338  α'.  Αφορεσμοί 
2323,  4.  4671  ιγ' .  6342,  1.  Ίδε  Κορεσσίου  Γεωργίου, 
Μάρκου  Κυπρίου.  Διαθήκη  2432,  2.  Είς  τό  περί  όξέων. 
Ίδε  Γαληνού.  Επιστολή  πρός  Πτολεμαίον  3701,  27.  4212, 
71.  Ιατρικόν  συνταγμάτων  4463,  3.  Ιατροσόφιου  4294.  8. 
4655,  20.  5769,  1.  Ιερά  4271,  2  ξ'  1.  Λέξεις  4302,  3. 
Λεξικόν  των  ειδών  4271,  1  θ' .  "Ορκος  4302,  2.  Περί  ούρων 
4340,  1  θ'.  Περί  σπληνός  καί  στομάχου  2432,  5.  Περί 
φύσεως  ( κατασκευής )  άνθρωπον  2330,  1.  4330,  5.  4501,  111. 
5034,  6.  Πρός  Γαληνόν  2917,  25.  3758,  32.— λέξεις  4302,  3. 
Ίππολύτου  Θηβαίου  Έκ  τού  Χρονικού  συγγράμματος  960,  4. 
3251,  11.  4871,  49.  Περί  συγγένειας  τής  Θεοτόκου  2406,  2. 
Περί  των  ιβ'  Αποστόλων  149,  5.  1807  σημ.  4508,  220. 
Περί  των  Ο  .  149,  6. 

Ίππολύτου  Πόρτου  ('Ρώμης)  Ερμηνεία  Άποκαλύφεως  Ίω¬ 
άννου  Θεολόγου  4764,  2.  εις  τό  κατά  Λουκάν  Κεφάλαια 


3108,  3.  ΙΙερί  μαθητών  Κυρίου  3720  'ξ' .  Περί  συντέλειας 
κόσμου  1133,  1.  1135,  9.  3704,  2.  4146,  21.  4797  μ'.  5539, 
4.  5807,  19. 

Ίππου  διάγνωσις  3293,  22. 

Ισαάκ  όποιος  πεφανέρωται  4809,  30. 

Ισαάκ.  Ίδε  Αργυρού. 

Ισαάκ  θυηπόλου  Περί  τού  θαύματος  τοΰ'Άξιόν  έστιν  335,  6. 
Ισαάκ  Σύρου  (άββά,  άναχωρητοΰ,  μοναχού)  Αποσπάσματα 
103,  1.  3812,  13  γ'.  4464,  14  ι' .  4595.  4613,  17.  4817,  18. 
5617,  8.  5620,  11.  Β ιβλίον  γ'.  4652,  14  Γ'.  Γνώμαι  3816, 
67,  73,  74,  77.  ’Εν  τίνι  φυλάττεται  κάλλος  μοναδικής 
πολιτείας  738,  18.  5985,  2.  Έπιστολαί  139,  1.  Ερμηνεία 
εις  τό  κατά  Λουκάν  4491.  Κεφάλαια  738,  20.  2509,  1. 
3083,  33—35.  3216,  4.  4516,  7.  4812,  14.  4863,  4  (έκ 
Χρυσοστόμου).  Λόγοι  (όμιλίαι)  92,  1.  334,  1.  499.  574,  15. 
905.  1820,  1.1859.  2518,  1.  2579,  2.  2756.  2785.  2786. 
3081,  1.  3244.  3621.  3625,  1.  3766,  7  σημ.  3792,  3.  4509, 
1.  4541,  1.  4863,  2.  5636,  1.  5637.  5781  (καθ.).  6084,  1. 
Ίδε  Άβραμίου  καί  Πατρικίου,  Ιακώβου  Αγιορείτου, 
Ίεροθε'ου  Ίβηρίτου.  ΙΙερί  αγάπης  θεού  738,  19.  Περί 
αγρυπνίας  356,  3.  Περί  αρετής  τρόπων  2782,  16.  Περί 
ευχαριστίας  4520,  4  σημ.  Περί  νηστείας  καί  αγρυπνίας  5428, 
23.  Περί  πειρασμού  5711,  82.  Περί  σιωπής  και  ησυχίας 
4809,  29.  Περί  τάξεως  άρχαρίων  338,  3.  3766,  7.  5459,  4. 
μοναχών  738,  17.  Περί  τριών  τάξεων  γνώσεως  4706,  19. 
Περί  υποταγής  4811,  9.  Πρός  μοναχούς  αρχαρίους  4875,  4. 
5913,  6.  Ίδε  Διονυσίου  Στουδίτου.  Ίδε  καί  Βουλησμά 
Δωροθέου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ισαάκ  Σύρος. 
Ίσαακίου.  Ίδε  Αγγέλου. 

Ισαακίου,  Δαλμάτου  καί  Φαύστου  άκολουθία  5998,  10. 
Ίσαακίου.  Ίδε  Κομνηνού,  Τζέτξη. 

Ίσαύρων  Εκλογή  νόμων  4198,  1  σημ. 

Ισημερίας  εαρινής  πέρι  4406,  33. 

Ισίδωρου  Κανών  εις  Χριστόν  5999,  6. 

Ισιδώρου  Θεσσαλονίκης.  "Ιδε  Γλαβά. 

Ισιδώρου  Κωνσταντινουπόλεως  Επιστολή  πρός  Βαρλαάμ 
3797,  12. — βίος.  Ίδε  Φιλοθέου  Κωνσταντινουπόλεως. 

Ισιδώρου  μάρτυρος  έγκώμιον.  "Ιδε  Πεπαγωμένου  Νικολάου. 
μαρτύριον  3677  ια'.  4713,  14. 

Ισιδώρου  Πηλουσιώτου  Αποσπάσματα  4406,  2  β' .  4449.  138. 
4616,  12.  4724,  23.  Αποφθέγματα  1580,  6  σημ.  Εις  τό 
Εί'  τις  επισκοπής  όρέγεται  3809,  80.  Έκλογαί  3083,  40. 
3766,  23.  Έπιστολαί  103,  5.  651,  13.  748,  2.  1018,  3 
(έξήγ.).  1022,  4.  2961,  11  α'.  3697,  23.  3815.  3818,  1. 
4502,  11.  4508,  271.  5431,  10.  5457,  56.  5498,  2.  6018,  5 
(Πίναξ).  6288,2.  Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491  σημ. 
είς  Πράξεις  Αποστόλων  1062  σημ.  "Οτι  έκ  τοΰ  Δαβίδ  ή 
Θεοτόκος  4449,  160.  Ίδε  Θεοτόκος.  Περί  άμφιων  4406, 
3  α'.  Πρός  Κύριλλον  Αλεξάνδρειάς  4330,  20.  Πρός’Οφέλιον 
4330,  21.  Ίδε  Αθανασίου  Παρίου,  Κεραμε'ως  Δανιήλ. 
Ισμαήλ.  "Ιδε  Μανουήλ. 

Ισμαηλιτών  χρονογραφία  2801,  20. 

Ίσοκράτους  ’ Αποσπάσματα  4310,  23.  6594.  Γνώμαι  2789,  27 
σημ.  Ευαγόρας  1583,  12  (έξήγ.).  1748,  2  β' .  1752  α'. 
1754.  2  γ'.  2416,  5.  2936,  2.  4274,  2  γ'.  Λόγοι  509,  2. 
779,  3.  2342.  6201,  3  (έξήγ.).  Χικοκλής  1171,  8  γ'.  4265, 
6  γ'.  4315,  5  β'.  4770,  8  γ'.  4790,  6  β'.  Πανηγυρικός  783, 
6  (έξήγ.).  1171,  18  δ'.  4265,  6  δ'.  4315,  5  γ'.  4790,  6  γ'. 
Πλαταϊκός  777,  3  (έξήγ.).  1752  α’  (έξήγ.).  1754,  4  (έξήγ.). 
3885,  1  γ'.  4245,  1  β'.  6204,  5  (έξήγ·).  Πρός  Δημόνικον 
651,  12.  776,  6.  1171,  18  α'.  1583,  12  (έξήγ.).  1748,  2  α'. 
1752  α'  (έξήγ.).  1754,  2  α'.  2322,  2,  4.  2382,  7.  2426,  2. 
2936,  4.  2943,  4.  3885.  1  α'.  4244,  7.  4245,  1  α'.  4265, 
6  α'.  4274,  2  α'.  4321,  1  α'.  4627,  18.  4641,  5,  11  α'. 
4770,  8  α'.  4790,  6  α'.  4834.  5491,  6.  6155,  12  α'.  Πρός 
Χικοκλέα  773,  3  (έξήγ.),  5.  1171,  18  γ'.  1583,  12  (έξήγ.). 
1748,  2  α'.  1754,  2  β' .  3885,  1  β’ .  4265,  6  β' .  4274,  2  β' . 
4315,  5  α'.  4321,  1  β' .  4641,  11  β’ .  4770.  8  β' .  Φίλιππος 
3859.  3.  Ίδε  Κεραμε'ως  Δανιήλ. 

Ισπανού  Αλεξίου  Περί  συνοικεσίων  5682. 

Ισραήλ  ιβ'  φυλών  όνόματα  3816,  73.  3820.  7.  4788,  18. 
Ιστορία  ιερά  3250,  1,  14.  5034,  δ.  περί  τοΰ  απλού  ανθρώπου 
5711,  135.  πολέμου  Τούρκων  είς  Βιέννα  4276,  4.  συνοπτική 
αΰτοκρατόρων  Ρώμης  καί  Κωνσταντινουπόλεως  καί  σουλτάνων 
5710,  4.  ωφέλιμος  3769.  8. — Ιστορίας  έκκλησιαστικής 
αποσπάσματα  5439,  19·  —  I στορίαι  5437,  9,  12.  5693,  1. 
5710.  6.  Ελλήνων  4871,  58.  θεών,  ηρώων,  βασιλέων, 
στρατηγών  5710,  1. 


ΠΙΝΑΕ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


521 


Ίσχυρίωνο®  όσιου  Περί  έσχατης  γενεάς  4328,  3. 

Ιταλικά.  "Ιδε  Λέξεων,  λεξικόν. 

Ίταλιστί.  Έττιστολαί  663,  1. 

Ιταλοί  παρά  τίνων  αιρετικών  έδίδάχθησαν  4798.  22. 

Ιταλού  Ίωάννου  κάτα  βασιλική  καί  συνοδική  διάγνωσις  3654, 
55  ε' . 

Ιωακείμ  ιερομόναχο ς.  Επιστολή  πρός  αύτον  4640,  29. 

Ιωακείμ  ίερομονάχου.  Βίο$  καί  πολιτεία  οσίου  Νήφωνοί  148,  1. 

Ιωακείμ  Ιεροσολύμων  Συνοδική  διάγνωσις  περί  τη!  εν  Φλωρεν¬ 
τία  συνόδου  4502,  147.  4798,  19.  5806,  40. 

Ιωακείμ  και  'Άννης.  ’Ίδε  Άνδρέου  Κρήτη®,  “Αννης,  Θεο¬ 
δώραν  Στουδίτου,  θεοπατόρων,  Κοσμά  βεστήτορο®  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  " Αννα  καί  Ιωακείμ. 

Ιωάννα  πάπισσα.  ’Ίδε  Νεκταρίου  Ιεροσολύμων. 

Ιωάννη!  Κωνσταντίνο!  Νικολάου.  "Ιδε  Αλεξάνδρου  τοΰ 
εκ  Τυρνάβου. 

Ιωάννη!  Κωνσταντίνου  Βασα ράβας  αύθέντης  Ούγγροβλα- 
χίας.  Επιστολή  προς  αυτόν  6288,  4. 

Ιωάννη!  Κωνσταντινουπόλεως.  Αναφορά  πρός  αυτόν  παρά 
συνόδου  Κωνσταντινουπόλεως  4501,  65.  Επιστολή  των  έν 
Συρίς ι  επισκόπων  πρός  αυτόν  4501,  72. 

Ιωάννη!  Μίχνε  βοεβόδας  (1588)  3963,  6  σημ. 

Ιωάννης  Π έτρος  αύθέντης  Μολδοβλαχίας.  Στίχοι  εις  αυτόν 
5097. 

Ιωαννίκιο!  'Ρόδιο!  άγιογράφος  μονής  Εϊϊοδίων  αγίου  Παύλου 
128  σημ. 

Ίωαννίκιος  Συμαΐος  άγιογράφος  μονής  Είϊοδίων  αγίου  Παύλου 
128  σημ. 

Ίωαννικίου.  ’Ίδε  Κουαρτάνου,  Κόχιλα. 

Ίωαννικίου  Κυπρίου  ίερομονάχου  Περιγραφή  των  Βαβυλωνίων 
βασιλέων  3234,  2  σημ.  Περί  χρονολογία!  τής  Παλαιαϊ 
3234,  2  σημ. 

Ίωαννικίου.  ’Ίδε  Λυκουδίων,  Μαρκουρά. 

Ίωαννικίου  μεγάλου  βίος  2090,  4.  3658  γ' .  3669  δ’.  κανών 
4637,  1  ε'. 

Ίωαννίνων  βιβλιογράφοι.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Αγάπιος  αΰτάδελφος,  Ανθέμιος  ιερομόναχος,  Άν¬ 
θιμος  εύτελής,  ΐ αλακτίων  ιερομόναχος,  Διονύσιο!  ό 
έξ  Ίωαννίνων,  Β ύθύμιος  ιερομόναχος,  Ζαχαρίας  Ιερο¬ 
μόναχος,  Κωνσταντίνος  ό  έξ  Ίωαννίνων,  Νεόφυτος 
Ίβηρίτης,  Στέφανος  Στυλιανός,  Στυλιανόν,  Τ ξΊγαράς, 
Ύβίμας,  Χριστόδουλος  αΰτάδελφος  κλίμα  5087,  6  σημ. 
κώμη,  ’Ίδε  Αοξέτζι. 

Ίωάννου  Επιστολή  πρός  Ίορδάνην  αρχιμανδρίτην  περί  τρις- 
αγίου  ύμνου  782,  6. 

Ίωάννου  άββα  πέρι  4613,  20. 

Ίωάννου  Αγιορείτου  ΐΐροφητεΐαι  πρός  Μανουήλ  Παλαιο- 
λόγον  5789,  20. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Άδάμη. 

Ίωάννου  Άλεξανδρεω®  γραμματικοί  Περί  Αστρολάβου  4222,  4. 
Περί  των  ε'  διαλέκτων  4199,  10. — πέρι  4449,  51. 

Ίωάννου  Αλεξίου  τοΰ  έλεήμονος  βίος  1347,  2  (καθ.). 

Ίωάννου  αναγνώστου  Κωνσταντινουττόλεω®  Τνώμαι  3251, 
10  σημ.  Αεπτή  γένεσις  3251,  10.  "Ιδε  Γένεσι!. 

Ίωάννου  Άντιοχεία®  Βίο!  Ίωάννου  Δαμασκηνού  1319,  1. 
2769,  3.  4713,  2.  Λόγο!  6298,  3. 

Ίωάννου  Άντιοχε'ω®  Αποσπάσματα  4932,  1  σημ. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Άργυροί  Άρκλά. 

Ίωάννου  Αρσινόη®  καί  ιτάοη®  Πάφου  "Οροι  4023,  5. 

Ίωάννου.  Ίδε  Βαρσανουφίου. 

Ίωάννου  Βλάχου  μαρτύρων  (1662)  2142,  11. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Βοστρηνοΰ,  Βοτανειάτου,  Βουκερέρ. 

Ίωάννου  Γεωμέτρου.  ’Ίδε  Κυριώτου  Ίωάννου. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Γλυκή. 

Ίωάννου  γραμματικοί  καί  ττρεσβυτερου  Προ!  άκεφάλους 
627,  28. 

Ίωάννου  Δαμασκηνοί  Άπόδειξις  συλλογιστική  περί  θεοΰ  3758, 
27  σημ.  Αποσπάσματα  1587,  2.  3251,  9,  13.  3802  σημ. 
4310,  8,  19,  23.  4449,  138.  4863,  1.  5432,  8.  6314,  2. 
Βαρλαάμ  καΐΊωάσαφ  (Ιστορία  ψυχωφελής  έκ  τής  ένδοτέρας 
των  Α ίθιόπων  χώρας)  1072.  2949.  3074,  3.  3282.  3613.  3790, 
4.  3897,  8.  4531,  3.  4581.  4582.  4583  (μετά  μεταφράσεως 
εις  την  άρχαίαν  γαλλικήν).  4584.  4585.  4965,  1.  5670. 

6046,  2  (καθ.).  6078,  1.  6543.  Τνώμαι  4198,  17.  Είρμο- 
λόγιον  4590.  ΕΪ!  Βαίά  5807,  31  α'.  ΕΪ!  Βαρβάραν  αγίαν 
2769,  4.  ΕΪ!  Ευαγγελισμόν  57,  23.  554,  6.  925,  8.  1821,  1. 
1847,  9.  2089,  13.  2585,  9.  2743,  22.  3217,  7.  4713,  20. 
4776  α' .  4797  κη'.  5063,  1.  5697,  26.  6057,  9.  Είϊ  Ήλίαν 


2030,  15.  Είϊ  Θεοτόκου  γενέσιον  57,  2,  9.  95,  3.  923,  3. 
925,  1.  1037,  41.  1312,  5.  1344  (καθ.).  1719,  3.  2089,  2. 
2752,  2.  6598,  8.  5708,  20.  5807,  2.  6091,  4.  6614,  4.  ΕΪ! 
θεοφάνεια  6331,  10.  ΕΪ!  κοιμηθέντας  9,  4.  ΕΪ!  Κοίμησιν 
57,  29,  30.  95,  28.  241,  4.  554,  33,  34.  576,  16.  923,  40. 
925,  10.  1040,  59,  62.  1323,  18.  2030,  19.  2089,  17.  2118, 
4.  2772,  8.  3265,  2.  3953,  4.  4707,  3  ι5~',  ιζ' .  4712,  8. 
4715,  2  β'.  4797  λε'.  6703,  38.  5708,  14.  6112,  2.  ΕΪ! 
κοσμοποιίαν  4502,  5  α' — «Γ'.  4862,  5 — 7.  ΕΪ!  Μεταμόρ¬ 
φωσή  575,  14.  923,  33.  1040,  55.  2097,  2.  4633,  2.  4715, 

1  β'.  5479,  8.  6057,  20.  6597,  3.  ΕΪ!  Νώε  4502,  5  β’.  ΕΪ! 

συκήν  ξηρανθεΐσ αν  5807,  31  β'.  ΕΪ!  Τεσσαρακοστήν  3652. 
ΕΪ!  Ύπαπαντήν  4780  κβ'.  ΕΪ!  Χριστού  γέννησιν  1040,  23. 
1112,  2.  2027,  9.  2146,  1.  3762  κθ' .  5708,  39.  ΕΪ!  Χρυ¬ 
σόστομον  1040,  27.  1335,  2.  5708,  43.  Ε Ιςαγωγή  δογμάτων 
στοιχειώδης  6270,  2.  ’Έκθεσις  ορθοδόξου  πίστεως  710,  2. 
746.  8.  782,  3.  927,  17.  1131.  1348.  2435.  3735,  14  ε'. 
3747,  3.  3826,  4.  4490,  3,  4500,  5.  6270,  1.  ’Ίδε  Βερονεξη, 
Γεωργίου  Τραττεξουντίου,  Έφεσίου  Ίωάννου.  ’ Εκλογή 
3164.  3189,  10.  Εξομολόγησε!  εις  Θεοτόκον  4063,  12.  Έιτι- 
στολή  πρός  Θεόφιλον  βασιλέα  3251,  14.  τί  έστιν  άνθρωπος 
6156,  3.  Ερμηνεία  Άποκαλύψεως  Ίωάννου  Θεολόγου 
1078,  2.  εις  τό  κατά  Αουκάν  4491  σημ.  σημαδίων  ψαλ¬ 
τικής  (ερωταποκρίσεις  περί  παπαδικής)  3534,  9,  10.  5335,  1. 
5399,  1,  2.  Εύχαί  3327,  2.  εις  Θεοτόκον  4658,  10  σημ. 
5999*  3.  6357,  14.  εις  Χριστόν  238,  11..  3797,  42.  θεοτο- 
κάριον  2585.  5963.  Ιερά  παράλληλα  3078,  1.  Κανόνε! 
1580,  4.  2007,  1.  2948,  7.  3757,  26.  3796,  1  σημ.  3978. 
4212,  41.  4664.  4732.  ’Ίδε  Ζωναρά  Ίωάννου,  Προδρόμου 
Θεοδώρου,  αγίων  Πάντων  5863,  2.  Άναλήψεως  2690  ιγ'. 
Άναστάσεως  (Πάσχα)  573,  2  (έξήγ.).  651,  4.  2690  ιβ' . 

4421,4.  6692  γ',  ιδ'  (έξήγ.  ).  6405—6407.  6150,  2  ιε'.  ’Ίδε 
Παττασταματίου.  ’ Αντν πάσχα  4323,  1  ιε'.  Ευαγγελισμού 
4641,  1  η.  6150,  2  ζ'  (έξήγ.).  Θεοτόκου  3978.  4641,  1. 
4657  1  α'.  5890,  4.  θεοφανείων  3317,  4.  4212,  4  β' .  6150, 

2  δ'  (έξήγ.).  ιαμβικοί  1448,  6.  4274,  3  ε'.  4641,  1  γ'.  4770, 

9  β'  (έξήγ.).  Κοιμήσεως  2690  ιη'.  6150,  2  ιθ'  (έξήγ.)  Κυ¬ 
ριακή!  θωμά  4225,  9.  Μ εταμορφώσεως  2690  ι!Γ  .  Πεντη¬ 
κοστή!  2690  ιε'.  3251,  21.  Φώτων  4729,  1  γ'.  Χριστού 
4658,  4,  7.  4885,  13.  Χριστού  γεννήσεως  325.1,  18.  3317,  3. 
4198,28.  4212,  41  α'.  4729,  1  β' .  4770,  9  α'.  5847,  5.  6150, 
2  β'  (έξήγ.)  Κατά  Άκινδυνι ανών  3728,  2  σημ.  Κατά  Άρει- 
ανών  και  Ιουδαίων  3718.  4508,  136.  Κατά  Μανιχαίων 

5436,  6.  Κ εώάλαια  3709,  6.  3758,  33,  37.  δογματικά 
1268,  5.  381Π  2.  3829.  4494,  1  β'.  4502,  5  ι'.  4813,  1. 
5453,  4.  εΪ!  πάσαν  αρετήν  4502,  5  να  (ια').  φιλοσοφικά 
710,  1.  782,  1.  927,  11,  13,  14.  3311.  3747,  2.  3811,  1. 
4490,  2.  4494,  1  α'.  4500,  1.  4502,  5  η  θ'.  4813,  1.  5453,  4. 
Λογική  4354,  3.  5477  (έξήγ.).  Λόγοι  730,  2.  943.  1118. 
1123.  1314.  1574  μ'.  1605.  1848,  1.  1877,  1.  2471.  2515. 
3080,  1.  3109,  2.  4711.  6597.  5675,  1.  Λόγο!  ψυχωφελής 
καί  θαυμάσιος  2135,  3,  2  (καθ.).  2509,  9.  2782,  14.  4449,  15. 
4798,  7.  4869,  8.  4987,  4.  5620,  12.  Μετάφρασε!  κεφα¬ 
λαίων  Μαξίμου  4500,  3.  ’Όθεν  αί  άρεταί  καί  αί  κακίαι  γί¬ 
νονται  4833,  3.  "Οτι  αληθώς  και  κυρίως  Θεοτόκος  ή  Παρθένο! 
4502,  110.  Περί  άγνοιας  καί  δειλίας  3808,  95.  Περί  αίματος 
4340,  1  δ'.  Περί  αστραπών  καί  βροντών  4505,  1  νε'.  Περί 
Τ  ραφής  4493,  1.  4631  α'.  Περί  δειλίας  3808,  97.  Περί 
εικόνων  άγιων  1268,  37.  3731,  2.  4279,  17.  5436,  7.  5807,  23. 
6270,  3.  Περί  εκλείψεων  4862,  4.  ΙΙερί  ένανθρωπήσεως 
θείας  4508,  223.  Περί  θεανδρικής  ένεργείας  3808,  93.  Περί 
θείων  ονομάτων  4500,  2.  Περί  θεολογίας  2379.  ’Ίδε  Βλάχου 
Γερασίμου.  Περί  θεότητας  Χριστού  5457,  5.  Περί  Θεοτόκου 
3735,  14  γ'.  Περί  καιρών  τεσσάρων  4310,  40.  Περί  κτίσεως 
4871,  6.  Περί  ούρων  4340  ιη'.  Περί  περιτομής  3701,  22. 
Περί  προκοπής  3808,  96.  Περί  Σαββάτου  4501,  124.  Περί 
σεισμού  4505,  1  νδ'.  Περί  σώματος  καί  αίματος  Χριστού 
2794,  4.  4502,  163  α',  β'.  4508,  222.  Περί  των  έν  πίστει 
κεκοιμημένων  1037,  5.  1078,  2.  1133,  3.  1135,  8.  2060,  4. 
2772,  9.  3666,  19.  3685,  9.  3764,  22.  4146,  16.  4490,  13. 
4508,  98.  4616,  6.  4797  λθ' .  5593,  3.  5698,  35.  5703,  1. 
6270,  8.  Περί  των  έν  Χριστφ  δύο  θελημάτων  3809,  38. 
4508,  123.  Περί  των  μετά  την  Άνάστασιν  4449,  85.  Περί 
Τριάδο!  άγιας  4310,  55.  Περί  ύποστάσεως  θείου  λόγου  3812,  5. 
Περί  φύσεως  καί  δυνάμεως  φαρμάκων  6342,  2.  Περί  φυσικών 
παθών  3808,  94.  Περί  φωτός  Μ  εταμορφώσεως  5439,  139. 
Περί  ψυχής  4614,  8.  Πηγή  γνώσεως  6270,  7.  Πρά!  τούς 
διαβάλλοντας  τάς  εικόνας  3797,  18.  'Ρητά  4310,  4  (ερμηνεία). 

66 


Η.  Ιϊ. 


522 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Στίχοι.  3891,  12  (είϊ  Κοίμησιι/).  4279,  11  (είϊ  τούς  η'  ήχους). 
6150,  2  ε'  (ήρωελεγεΐοι,  έξήγ.).  Συναγωγή  3714,  9.  Σύν¬ 
ταξίς  κανόνων  4056.  ’Ωδαί  κατ’  άλφάβητον  4773,  7. — βίος 
4815,  18.  ’Ίδε  Ίωάννου  Άντιοχείας,  Ίωάννου  Ιεροσο¬ 
λύμων  5"'.  έκκοπής  χειρός  διήγησις  1146,  1.  2787,  2.  3696 
ξ' .  5063,  4.  6307,  4.  επίγραμμα.  Ίδε  Συνεσίου  Ελλάνι¬ 
κου.  Ίδε  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιωάννη!  Δαμα¬ 
σκηνός. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Διακρούση. 

Ίωάννου  διά  Χριστόν  πτωχού  βίος  2108,  11. 

Ίωάννου  διά  Χριστόν  σαλοΰ  βιος  1852,  8.  Ίδε  Ίωάννου 
καί  Συμεών  σα\οΰ. 

Ίωάννου  διακόνου  μαθητου  Βασιλείου  μεγάλου  Κ ανονάριον 
735,  2. 

Ίωάννου  δικαιοφύλακος  Θεσσαλονίκης  ΙΙερί  ύποβ όλου  5658, 
26. 

Ίωάννου  έλεήμονος  βίος  1855,  6.  3220,  1.  3251,  25.  3658  η' . 
3669  ια' .  5446,  3. 

Ίωάννου  ε ρη μίτου.  Ίδε  Μελετίου. 

Ίωάννου.  Ίδε  Ευγενικοί. 

Ίωάννου  Ευθυμίου  καί  Γεωργίου  κτιτόρων  Ίβήρων  βίος 

4573. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Εύκρατα. 

Ίωάννου  Εύχαΐτων  (Μαυρόποδος)  Ακολουθία  τριών  ιεραρχών 
4962,  3.  Εΐ!  έπουρανίους  δυνάμεις  3765,  15.  Εί$  ίεράρχας 
τρεις  36,  3.  1040,  3.  1335,  6.  2743,  14.  2769,  8.  3217,  4. 
3657  ιβ',  ιε'.  3746,  5,  6.  4707  ι'.  4797  κγ' .  4962,  4.  5679,  8. 
5807,  38.  5967.  14  ( καθ .).  5989,  2.  6365,  1.  Είϊ  Κοίμησιν 
4508,  243.  Είϊ  σύναξιν  ’ Ισωμάτων  3217,  11.  Κανόνεϊ 
4635,  4  γ'  (είϊ  φύλακα  άγγελον  ψυχής).  4658,  7  (είϊ  Χριστόν). 
4959,  2  (είϊΊωάννην  Πρόδρομον).  Λόγοι  1123.  2515. 
Ίωάννου.  ’Ίδε  Έφεσίου,  Ζαρίδου,  Ζωναρά. 

Ίωάννου  ηγουμένου  'Ραϊθου  Επιστολή  πρός  Ίωάννην  Σχολα¬ 
στικόν  1542,  2.  3204  σημ.  3727  δ'.  4536  β' ■  4562  α'.  Σχόλια 
είϊ  Κλίμακα  3251,  15. 

Ίωάννου  ήσυχαστοΰ  Αποσπάσματα  4793,  5. 

Ίωάννου  θεοδώρου  βοεβόδα  εις  προβιβασμόν  ίγ κώμιον  4256, 
2  δ'. 

Ίωάννου  Θεολόγου  καί  Εύαγγελιστοΰ  ’ Αποκάλυψις  129,  6. 
465,  15.  550,  3.  745,  2.  890  σημ..  1147,  1.  2119,  1.  2199,  3. 
2521,  1.  3238,  2.  3682,  5.  3736,  2.  3740,  10.  3832,  19. 
4145,  2.  4180.  4246,  3.  4709,  2.  4714,  1.  4764,  1.  4818,  4. 
5535,  4.  5986,  11.  Ίδε  Ίππολύτου  Πόρτου,  Μαξίμου 
Πελοττοννησίου.  Είϊ  Κοίμησιν  450,  6.  3071,  8.  5968,  36. 
’Έκθεσις  πίστεως  υπαγορευθεΐσα  Γρηγορίψ  θαυματουργψ  4861, 
1.  4885,  31.  Εκλογή  5986,  1.  Επιστολή  καθολική  1147,  3. 
4493,  5  γ' — ε'  (έρμ.).  Εύαγγόλιον  1147,  2.  1171,  1  (έξήγ.). 
2567  σημ.  3155  σημ.  β' .  4809,  35  (πέρι).  5972,  5.  εις  κεκοι- 
μημένους  6122,  7.  Αύγος  πρός  Ιάκωβον  άδελφόθεον  4809, 
38. — ακολουθία  138,  2.  3736,  1.  5962,  4.  5986,  5.  6012,  12. 
6390,  1  ι.  ’ Αποκαλύψεως  ερμηνεία  92,  3.  4666.  5592. 
6018,  9.  ’Ίδε  Άνδρε’ου  Καισαρείας,  Άρχίππου  Ίεροσολυ- 
μίτου,  Βασιλείου  μεγάλου,  Ι'ορδίου  Αναστασίου,  Γρη- 
γορίου  Θεολόγου,  Ειρηναίου  αρχιεπισκόπου,  Θεοδώρητου 
Κύρρου,  Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  Ίωάννου  Μύρων,  Κορεσ- 
σίου  Γεωργίου,  Κυρίλλου  ’ Αλεξανδρείας,  Μαξίμου  Πελο 
ποννησίου,  Μεθοδίου  αρχιεπισκόπου,  Παππίου.  βίος 
1580,  1.  5986,  3.  ’Ίδε  Δωροθέου  Τύρου,  Σωφρονίου  Ιερο¬ 
σολύμων.  έγκώμιον  48,  12.  1037,  43.  2743,  3.  4709,  3  α'. 
4714,  2.  6012,  14  (καθ.).  6394,  4  (καθ.),  5.  Ίδε  Βλεμμύδου 
Νικηφόρου,  Θεοδώρητου  ιεροδιδασκάλου,  Θεοδώρου  Στου- 
δίτου,  Νικήτα  Παψλαγόνος,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Πρόκλου 
Κωνσταντινουπόλεως,  Χρυσοκεφάλου,  Χρυσοστόμου. 
έπιστηθίου  φίλου  βίος  4503.  26.  εσπερινός  μικρός  6001,  8. 
κανών  5986,  2,  3.  6001,  6,  10.  6241,  6,  7.  Ίδε  Ιωσήφ 
ύμνογράφου.  Ευαγγελίου  ερμηνεία  3758,  24.  4493,  2. 
’Ίδε  Βασιλείου  μεγάλου,  Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας,  Κορεσ- 
σίου  Γεωργίου,  Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάς,  μεταβολή.  Ίδε 
Εύαγγόλιον,  Νόννου,  Πάτερων,  οίκοι  2192,  5.  2207,  3. 

6017,  1.  6114,  3.  6240.  Ίδε  Ευγενικοί  Ίωάννου.  περί 
4449,  97.  4872,  2.  5437,  45.  περίοδοι  6143,  3.  ’Ίδε  Προ- 
χόρου.  συνάξεως  κύνεως  μνήμη  6012,  13.  υπόμνημα  2,  7. 
138,  1.  2743,  5.  2833,  2.  3258,  2.  4774,  12.  4797  γ'.  5986, 
7.  ’Ίδε  καί  Εύαγγέλιον,  Ευαγγελιστών,  Τάξΐ!,  Τ ετρα- 
ευάγγελα  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ίωάννηϊ  θεολόγο!. 
Ίωάννου  Θεσσαλονίκης  ΕΪ5  Άνάστασιν  1135,  14.  1323,  27. 
2030,  10.  Είϊ  Κοίμησιν  1578,  14.  2109,  1.  2124,  3.  4512, 
22.  4798,  10.  Είϊ  Σταύρωσιν  1579,  3. 


Ίωάννου  Θρακησίου  κουροπαλάτου  Υπόμνημα  πρός  βασιλέα 
Αλέξιον  4406,  39. 

Ιωάννου  Ίβήρων  κτίτορος.  Ίδε  Γεωργίου  Ίβήρων  κτί- 
τορος. 

Ίωάννου  Ιεροσολύμων  Κανόνεϊ  εις  Χριστόν  4658,  4.  Λόγοι 
1123.  3108,  3. 

Ίωάννου  Ιεροσολύμων  Γ'  Ιωάννη  Χρυσοστόμιρ  4501,  70. 
Ίωάννου  Ιεροσολύμων  5*'  Βίος  Ίωάννου  Δαμασκηνού  3682,  36. 
4800,  7.  5708,  37. 

Ίωάννου  Ιεροσολύμων-  Ίδε  Μερκουροπούλου. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Ίωνοπούλου,  Καλεκα. 

Ίωάννου  καί  Συμεών  σαλοΰ  ακολουθία  6566,  8.  ’Ίδε  Ίωάν¬ 
νου  διά  Χριστόν  σαλοΰ,  Συμεών  σαλοΰ. 

Ίωάννου  Καλυβ ίτου  βίος  9,  26.  101,  6.  450,  11.  574,  8. 
737,6.  1146,8.  1601,  6.  2121,  7.  2163,10.  2508,7.  2788,7. 
2805,  10.  2806,  3.  2871,  4.  3223,  1  β' .  3229,  2.  3261,  13. 
3660  θ'.  3694,  12.  3966  γ'.  3733,  10.  3757,  5.  3764,  1  ε'. 
3825,  2.  3833,  8.  4503,  43.  4565,  2  α'.  4589,  4.  4597,  5 
ε',  θ'.  4708  θ'.  4797  κα  .  4808,  3.  4812,  9.  4821,  12.  4848,  4. 
4869,  6.  4887.  16  β' .  5459,  1.  5620,  18.  5698,  19. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Καματηρού,  Καντακουξηνοΰ. 

Ίωάννου  Καρπαθίου  Κεφάλαια  1820,  6.  3076,  6.  3169,  4. 
4626,  10.  4662,  10.  6294,  14.  6298,  8.  Κριτή!  τής  αλή¬ 
θειας  6372,  8. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Καρυοφύλλη. 

Ίωάννου  Κίτρους  Αποκρίσεις  1104,  5.  2961,  10.  3901,  5. 
Κανόνε!  627,  6.  Πρόϊ  Καβ άσίλαν  Δυρραχίου  2524,  30. 
4330,  15.  4408,  5.  4410,  5.  4423,  5.  4502,  19.  "Ίδε  Βλα- 
στάρεως  Ματθαίου. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Κλαδά 

Ίωάννου  Κλαυδιουπόλεως  Περί  άζύμων  3733,  3.  4523,  6. 

5697,  22.  Περί  Αρμενίων  3733,  4. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Κολοβού,  Κομνηνοί,  Κορωνελλου,  Κουκου- 
ξελη,  Κυριώτου,  Κύρου. 

Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Γλυκε'ος ;  (ΙΓ')  Συνοδική 

διάγνωσι!  περί  μοναστηριακών  κεφαλαίων  3654,  55  δ'. 
Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως.  ’Ίδε  Βε'κκου,  Καλε'κα, 
Καματηρού. 

Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Καππαδόκου  (Β')  Έπιφανίφ 
Τ ύρου  4501,  08.  Ιωάννη  Ιεροσολύμων  4501,  68.  Ίδε 
Ίωάννου  Ιεροσολύμων  Γ'. 

Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Νηστευτοΰ  (Δ')  Δήλωσι!  περί 
ευνούχων  4817,  16.  Διαφοραί  περί  έξομολογουμένων  4502, 
24,  25.  Έλάττωσι!  επιτιμίων  4502,  30.  "Επιτίμια  946, 
2,  3.  2433,  2.  έκ  των  τοΰ  μεγάλου  Βασιλείου  4420,  3. 
4442,  4.  Ίδε  Νικηφόρου  χαρτοφύλακος.  Κανονικόν  (Κα- 
νονάριον)  627,0.  946,  1.  1104,2.  1578,4.  2524,27.  2961,7. 
3308,  2.  3758,  6  γ'.  3891,  2.  4408,  3.  4410,  2.  4423,  2. 
4435,  1.  4439.  4502,  10.  ’Ίδε  Βλαστάρεως  Ματθαίου. 
Χουθεσία  πρός  πνευματικόν  4439.  Περί  βρυκολάκων  2917,  21. 
Περί  όξύδου  ψυχής  3766,  19.  3823,  11.  6056,  14.  Περί  θείας 
λειτουργίας  2144,  13.  ΙΙρο!  τον  μέλλοντα  έξαγορεΰσαι 
4422,  30. 

Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Χαλκηδόνος  Όμιλίαι  937,  1. 

1166.  1323,  4.  1346,  0.  2507.  2516.  3195.  4698. 

Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Χρυσοστόμου.  ’Ίδε  Χρυ¬ 
σοστόμου. 

Ίωάννου.  Ίδε  Λακαπηνοΰ. 

Ίωάννου  Αινδίου.  ’Ίδε  Ίωάννου  Μύρων. 

Ίωάννου  μαθητου  Έπιφανίου  Κύπρου.  ’Ίδε  Δαπόντε. 
Ίωάννου  μάρτυρος  τοΰ  έν  Σέρραις  άθλησις,  ακολουθία. 

’Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος. 

Ίωάννου.  Ίδε  Μαυροκορδάτου. 

Ίωάννου  μεγάλου  λογοθε'του  Περί  κοινωνίας  άχράντων  μυστη¬ 
ρίων  4276,  3.  Περί  πρωτείων  πάπα  4522,  1. 

Ιωάννου  μεγάλου  πριμμικηρίου  Επιγράμματα  2328,  3. 
Ίωάννου.  Ίδε  Μερκουροπούλου,  Μινδονίου. 

Ίωάννου  μοναχού  Στίχοι  Ό  βασιλεύς  ό  Σολομών  2136,  2. 
Ίωάννου  μοναχοί  τέκνου  τής  ύπακοής  Διαφοραί  καί  διαθέσεις 
έξομολογουμένων  6596,  7. 

Ίωάννου.  "Ιδε  Μορεζήνου,  Μπενιξε'λου. 

Ίωάννου  Μύρων  Αινδίου  ΕΪ!  τους  τρεις  Μακαρίους  6366.  Εξή¬ 
γησε!  Αποκαλύψεως  Ίωάννου  Θεολόγου  4463,  4.  5778.  ’Ίδε 
Γρηγορίου  μοναχού,  *  Ραφαήλ  Καυσοκαλυβίτου  καί  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Ιωάννης  Μύρων. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Νάγγοε,  Ναθαναήλ. 

Ίωάννου  ναυ κλήρου  εις  την  Κώ  μαρτύριαν  (1669)  2142,  12. 
Ίωάννου  Νέγρας  Βίο!  καί  θαύματα  Γρηγορίου  'ΐαφάρων  1555,  3. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΤΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


523 


Ίωάννου  νεομάρτυρο;  μαρτύρων  (1575)  2142,  4. 

Ίωάννου  νεομάρτυρο;  Ίωαννίνων  ακολουθία  καί  βίο;.  ’Ίδε 

Ιουστίνου,  μέλη.  ’Ίδε  Ματζουκίδη  Γρηγορίου. 

Ίωάννου  Νικολάου  Αλεξάνδρου  βοεβόδα  Έκλογαί  Γραφής 
4681. 

Ίωάννου  νομοφόλακος.  ’Ίδε  Ζωναρά. 

Ιωάννου.  ’Ίδε  Κενοφώντος  συχκλητικού. 

Ίωάννου.  "Ιδε  £7ιφιλίνου,  Παλαιολόγου. 

Ίωάννου  πάπα  ΙΙρός  Φώτιον  3681,  3  σημ.  3790,  15.  4397,  6. 

4496,  3.  4816,  5. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Πεδιασίμου. 

Ίωάννου  ΙΙροδρό/εου  και  Β απτιστοΰ  ακολουθία  1007.  3954 
β'.  4006.  4035,  1.  4512,  8  α'.  6390,  1  ιε'.  άποτομή;  αλλη¬ 
γορία  4613,  18.  4806,  15.  αντίφωνα  4512,  6.  εσπερινό; 
μικρό;  6004,  10  χ'.  πέρι  2788,  29.  6122,  8.  βίο;  3762  μα' . 
έχκώμων  4503,  21.  5757,  7.  εις  χέννησιν  καί  μαρτύρων 
(άποτομήν)  36,  14.  2743,  19.  3584  ιε'.  3586  ιη’ .  3588  β' . 
3671  σημ.  3953.  5.  4035,  35.  ’Ίδε  Προδρόμου  Θεοδώρου, 
εις  χειρό;  ανακομιδήν  1601,  5.  2783,  9.  3764,  5  α'.  ευρεσιν 
2787,  10.  5788,  84.  "Ιδε  Δαφνοπάτου  Θεοδώρου,  εορτών 
άποστολοευάχχελα  4035,  5.  επίγραμμα  5997,  9  β' ,  η. 
ευχή  4279,  8.  κανόνε;  346,  4.  1060  σημ.  4028,  3.  4034,  3. 

4063,  4.  4657,  1  β'.  4658,  17.  4962,  1.  5055,  5.  6011,  4. 

Ίδε  Άρματά,  Ίωάννου  Εΰχαΐτων,  Μανουήλ  μεγάλου  ρή- 
τορος,  'Ραύτη  Φιλήμονος,  Τριβόλη  Μαξίμου.  κεφαλή; 
διόκευσι;  4006  β' .  εϋρεσι;  101,  2.  1040,  34.  1120,  7,  8. 

1319,  17.  1601,  9.  2406,  5.  3690  η.  3762  ιη' .  3787  ι'.  4512, 

14,  15.  4589,  1.  4774,  7.  4808,  5.  5703,  29.  5708,  49. 
6075,  21.  6225,  7.  6369,  5,  10.  μεταφορά  4709,  1.  λόχο; 
βιοχραφικό;  1040,  63.  1323,  14.  μοναϊ  2008,  1  (έν  τη  νήσω 
Σω^οπόλεως).  2128,  5  (εν  Μοσχοβία) .  5120,  2  (έγγιστα  του 
μικρού" Αθω).  6296,  22  σημ.  (έν  Κ αυσοκαλυβίιρ) .  ναό;.  ’Ίδε 
Ίβήρων  μονή;,  οίκοι  346,  5.  2189,  1.  2192,  8.  2207,  1,  6. 
4063,  21.  5999,  28.  6241,  2.  ’Ίδε  Άρματά,  σκήτη  2367. 
στίχοι.  ’Ίδε  Γερασίμου.  υπόμνημα  3715  ιδ'.  ’Ίδε  καί 
Άετίου  πρεσβυτερου,  Αθανασίου  Άλεξανδρείας,  Άνδρεου 
Κρήτης,  Αντιπάτρου  Βόστρων,  Γερασίμου,  Γερμανοί 
ιερομονάχου,  Ευσεβίου  μακαρίου,  Θεοδώρου  Στουδίτου, 
Αε'οντος  σοφοί,  Πτωχοπροδρόμου  Ίωάννου,  Σωφρονίου 
Ιεροσολύμων,  Χρυσίππου  πρεσβυτε'ρου,  Χρυσοκεφάλου, 
Χρυσοστόμου  και  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιωάννη;  Πρό¬ 
δρομοί. 

Ίωάννου  πρωτοψάλτου  μεγάλης  εκκλησίας  Πολυέλεοί  6419. 
Ίωάννου.  ’Ίδε  Πτωχοπροδρόμου. 

Ίωάννου  Ράπτου  παιδιού  μαρτύρων  (1652)  2142,  7. 
Ίωάννου  "Ροδίου  μοναχοί  ' Υπόμνημα  μεχαλομάρτυρο;  Αρτε¬ 
μίου  2027,  3. 

Ίωάννου  "Ρόδου  Βίο?  όσιου  Χριστοδούλου  1602,  2. 

Ίωάννου ’Ρ ώ σου  ακολουθία.  Ίδε  Ιωσήφ  Νικολαΐδου.  βίο; 
6375,  9. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Σγουρή,  Σεριφίου,  Σταυρακίου,  Συμεωνίδου. 
Ίωάννου  Σχολαστικοί.  Άντίχραφον  πρό;Ίωάννην  τόν'ΐαϊθοΰ 
3727  ε'.  ’ Αποσπάσματα  3750,  5.  4449,  18.  4464,  14  ζ~' . 

4724,  23.  Γνώμαι  2769,  9.  Εκλογή  3083,  33.  Ερμηνεία 
εί;  τό  κατά  Λουκάν  4491.  Κλίμαξ  37.  84.  102,  2.  443,  1. 
704.  715.  895.  915,  1—2.  944.  1126.  1140,  1.  1332,  1. 
1334,  1.  1542,  1.  1546.  1569,  1.  1795.  1799.  1820,  2.  1883. 
2008,  3.  2014.  2015.  2060,  1.  2083.  2104.  2105.  2483. 
2503.  2555.  2568.  2579,  1.  2719.  2757.  2808,  4.  3075,  3. 
3078,  7.  3083,  20.  3087,  2.  3118,  4.  3119.  3122.  3204— 
3206.  3207,  2.  3208.  3210,  1—3212.  3600.  3678,  1.  3710. 
3727,  1.  3735,  5.  3751.  3812,  13  δ',  ε'.  4055,  27.  4449,  146, 
147.  4533,  1—4538,  1.  4560.  4562.  4563,  1.  4565,  1—4567. 
4586.  4587.  4613,  10.  4627,  30,  39.  4822,  2  σημ.  4823. 
4859,  1.  5457,  8.  5630,  1.  5631.  6062.  6075,  6.  6158.  6159. 
6297.  6312.  6372,  7.  ’Ίδε  Σιλβε'στρου  του  εξ  Ίωαννίνων, 
Φιλή  Μανουήλ.  ΙΙρόί  Ποιμένα  1140,  2.  1334,  2.  1569,  2. 
2060,  1.  4533,  1.  4534.  4536  σημ.  4537.  4538,  1  ε'.  4560. 
4562.  4563,  1.  4565,  1.  4566.  5630,  1.  6158. — ακολουθία 
6392,  4.  βίο;  102,  1.  2101,  2  σημ.  2751,  21.  3118,  4.  3727, 
1  χ'.  4536  δ'.  4537  β'.  4538,  1  δ'.  4562  χ' .  4563,  1  χ' . 
4565  1  β'.  ’Ίδε  Δανιήλ  μοναχοί  "Ραίθοί,  Σωφρονίου  ίερο- 
μονάχου.  έχκώμων  1848,  9.  4713,  13.  Ίδε  Νικήτα  τα¬ 
πεινοί.  Κλίμακος  ερμηνεία  3758,  Ιό.  3759,  5.  πέρι  6056, 
21.  στίχοι  4538  α',  β' .  σχόλια  89,  8.  1332,  2.  2101.  2. 
4538,  3.  ’Ίδε  Ήλιου  Κρήτης,  Ίωάννου  ήγουμε'νου  "Ραίθοί, 
Φελλοί  Μιχαήλ.  πέρι  5806,  4  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Ιωάννη;  Σχολαστικό;. 


Ίωάννου.  "Ιδε  Τξετζη,  Τξιμισκή. 

Ίωάννου  του  έκ  Π ρούση;  κανών.  “Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου 
ρήτορος. 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Φιλοπόνου,  Φουρνή. 

Ίωάννου  Χαλκηδόνος.  ’Ίδε  Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως 
Χαλκηδόνος. 

Ίωάννου  χαρτοφυλακος  μεγάλου  Επιστολή  Εΰγενίιρ  Ίωαν- 
νούλη  6200,  1  κδ' . 

Ίωάννου.  ’Ίδε  Φελλοί. 

Ίωαννούλη  Ευγενίου  Αίτωλοί  Έξήχησι;  κανόνων  Κοιμή¬ 
σεως  4323,  4.  Έπιστολαί  2328,  1  σημ.  4739,  7.  5757,  4. 
6200,  1  η' — ιχ' ,  κε' ,  κζ~' .  Περί  προ;ευχή;  3764,  14. — 
βίο;.  ’Ίδε  Γορδίου  Αναστασίου,  έπιστολαί  προ;  αυτόν 
6200,  1  ιδ' — κδ'.  ’Ίδε  Ίωάννου  χαρτοφυλακος,  Ίωάσαφ 

Σιναίτου,  Νεκταρίου  Σιναίτου,  Νικολάου  ίερεως,  Πανα- 
γιώτου. 

Ίωάσαφ  ιερομονάχου  καί  πρωτοσυγκε'λλου  Άποκρίσει;  προ; 
έρωτήσει;  Γεωργίου  Δραΐίνου  4449,  10.  4471. 

Ίωάσαφ  καί  Βαρλαάμ  άκολουθία.  "Ιδε  Αάνδου  Αγαπίου. 
απολυτίκια  6002,  17.  μνήμη  4633,  3.  ’Ίδε  Ίωάννου  Δαμα¬ 
σκηνοί. 

Ίωάσαφ  Κωνσταντινουπόλεω;  καθαίρεσι;  3881,  4. 

Ίωάσαφ  Μονεμβασίας  Επιστολή  ρωσιστί  560,  6.  "Ιδε  καί 
Πίνακα  βιβλωχράφων  έν  λ.  Ίωάσαφ  Μονεμ/3ασίας. 

Ίωάσαφ  παπά  Στίχοι  ιαμβικοί  4306,  7. 

Ίωάσαφ  Παρίου  Απολογία  5713,  14.  Έπιστολαί  5713, 
13,  15. 

Ίωάσαφ  Σιναίτου  Επιστολή  Εύγενίιρ  Ίωαννοιίλη  6200,  1  £'. 

Ίώβ  Βίβλο;  143,  5.  1211,  2.  3077, '  1.  4285,  2.  4449,  165. 
4675,  1.  Γνώμαι  4450,  26. — βίο;  3679,  1  κδ'.  λέξει;  4212, 
18.  πέρι  5462,  41.  υπόμνημα  4735,  1.  "Ιδε  Βουλησμά 
Δωροθε'ου,  Κορεσσίου  Γεωργίου. 

Ίώβ  Εις  Χρυσόστομον  4508,  92. 

Ίώβ  άμαρτωλοΰ  (ταπεινού)  Περί  μυστηρίων  2108,  11.  5790,  8. 
5997,  12. 

Ίώβ  Αντιόχειας  Προ;  βασιλέα  Θεόδωρον  περί  εικόνων  4501, 

Π0. 

Ίώβ  πατριάρχου  "Ρωσίας  Εγκύκλιος  κατά  νέου  καλανδαρίου 
6279. 

Ίωβανικίου  Κωνσταντίνου  Περί  χαλλορωσικοΰ  πολέμου,  ελ¬ 
ληνικού  άχώνο;  καί  ανατολικών  πραγμάτων  6262,  3. 

Ιωνά  παπά  Βίος  Ακακίου  νέου  6345,  8. 

Ιωνά  π ροφήτου  άκολουθία  6001,  15.  ’Ίδε  Χρυσοστόμου  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιωνάς. 

Ίωνοπουλου  Ίωάννου  χαρτοφυλακος  Πι ττάκιον  πατριαρχικόν 
3654,  37  θ'. 

Ίωσηέ  π ροφήτη;.  Υπόμνημα  εις  αυτόν  3588  ιχ' . 

Ίωσήπου  Μοισιόδακος  θεωρία  χεωχραφία;  6256.  Περί  παί- 
δων  αγωγής  3270  σημ. 

Ίωσήπου  Φλαβίου  ’ Αποσπάσματα  4212,  46.  4279,  1  σημ. 
5601  (Βασιλειών).  Αρχαιολογία  4212,  8.  Γνώμαι  3251,  10. 
Εις  Μ ακκαβαίου;  3588  θ'.  3679,  1  μγ'.  3715  ι'.  4285,  6. 
4516,  10.  Έκ  των  Μ ακκαβαϊκών  3809,  71.  Ερμηνεία  εί;  τό 
κατά  Αουκάν  4491.  Περί  Κάϊν  4706,  23.  Περί  Χριστού 
3728,  22. 

Ίωσήπου  Χριστιανοί  Περί  σώφρονο;  λογισμού  3108,  7. 

Ιωσήφ  πώς  έλαβε  την  Άσηνέθ  γυναίκα  3173,  2.  ’Ίδε  Άσηνέθ 
καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ιωσήφ. 

Ιωσήφ  αγίου  άθλησι;  2090,  3.  βίο;  3173,  1.  μαρτύρων  2,  23. 

Ιωσήφ.  ’Ίδε  Άκεφιμά. 

Ιωσήφ  άπό  Άριμαθ αία;.  'Ίδε  Χρυσοκεφάλου. 

Ιωσήφ  Βατοπεδινοϋ  Εις  Ευαγγελισμόν  5714,  4.  Εις  σύναφιν 
Ευαγγελίων  564  σημ.  Επιγράμματα  εις  Αάξαρον  1037,  14. 
Επιστολή  Άλεξάνδριρ  Κωνσταντίνου  Μαυροκορδάτιρ  344,  3. 
Στήλη  ηγεμονικής  φρονήσεω;  344,  5.  Στίχοι  εί;  Μαυρο- 
κορδάτον  344,  4. 

Ιωσήφ.  Ίδε  Βρυεννίου. 

Ιωσήφ  Εβραίου  πέρι  574,  7.  3832,  14. 

Ιωσήφ  "Ελλάνικου  ιερομονάχου  Περί  άχάπη;  θεού  3764,  4. 

Ιωσήφ  Θεσσαλονίκης  Εις  Λάζαρον  1037,  14.  Εις  Σταυρόν 
95,  8.  923,  8.  1133,  13.  1312,  11.  2752,  31.  4780  δ'.  4797 
μΓ'.  5807,  25.  6249,  2.  6252,  3.  Αόγοι  465,  10.  1314. 
1877.  1.  2471.  2515.  3109,  2. 

Ιωσήφ  Κωνσταντινουπόλεως  Ομολογία  3701,  8. 

Ιωσήφ  μνήστορο;  άπολυτίκια  5999,  30. 

Ιωσήφ  μοναχοί  Στίχοι  εις  την  βίβλον  4508,  60. 

Ιωσήφ.  ’Ίδε  Νικολαΐδου. 

Ιωσήφ  παχκάλου  βίο;  καί  διήχησι;  3230,  2.  3261,  14. 

66—2 


524 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


διά  στίχων  3825,  28.  3833,  17.  3835,  2.  4597,  1.  4848,  11. 
6308,  4.  λόγος  6198,  7  (έξήγ.).  Ίδε’Εφραιμ  Σύρου. 

Ίω<τήφ  Τραπεξούντος  Εις  γενέθλια  μεγαλάθλ  ου  Ευγένιον 
3688,  4. 

Ιωσήφ  Τυρνόβου  Προςφώνησις  τη  άειπαρθένιρ  5878  δ'.  Στίχοι 
5624. 

Ιωσήφ  ιιΐοΰ  Φωτεινής  βίος.  Ίδε  Φωτεινής. 

Ιωσήφ  ύμνογράφου  Κανόνες  34,  2  (Χρυσοστόμου).  549,  14 — 
21.  4508,  80.  4664.  5978,  3  α' — η'  (Στεφάνου  πρωτο¬ 

μάρτυρας).  5999,  4  (Σταύρον),  10  (Θεοτόκου  και  μεγαλο¬ 
μαρτύρων).  6565,  9  (Γεωργίου  άγιου).  Οκτώηχος  Ίωάννου 
Εύαγγελιστοΰ  6011,  7.  Τριιρδια  2190,  1.  2585.  6306. — βίος 
5620,  25. 

Ιωσήφ  φιλοσόφου  Περί  αρετής  4860,  51. 

Ίωσηφ  Χαλεπλή  μαρτύρων  (1686)  2142,  23. 

Καβάσιλα  Νείλου  Θεσσαλονίκης  ’ Αντίγραμμα  προς  Τρηγοράν 
3728,  7.  Άπάντησις  προς  Αατίνους  927,  3.  954,  2.  2108,  2. 
4798,  32.  Αποσπάσματα  4492,  24.  4508,  289.  Εκλογή 
κεφαλαίων  κατά  Λατίνων  4816,  3.  Εκ  του  εναντίου  προς  τό 
συμπέρασμα  3681,  γ' — ζ' .  3685,  8.  4397,  4  β' .  “Εργα  3672 
σημ.  Κατά  Ιταλών  ( Λατίνων )  3681  β' .  4449,  2.  4492,  13  δ' , 
21.  4508,  180.  5439,  142.  Λατινικοί  προτάσεις  3685,  7· 
Λόγοι  Λατίνων  4397,  4  α’.  Λόγο5  άποδεικτικός  4397,  1. 
Λύσις  προτάσεων  Λατίνων  3681  η  .  4397,  4  γ’.  Περί  της 
αρχής  τον  πάπα  4397,  2.  Προοίμιον  έν  το ΐς  κατά  Λατίνων 
3783,  1.  Ίδε  Παλαμά  Γρηγορίου. 

Καβάσιλα  Νικολάου  Χαμαετοΰ  Εις  Άνάληφιν  6137,  12.  Εις 
Εϋαγγέλιον  4508,  256.  Εις  Ευαγγελισμόν  6137,  9.  Είς 
σωτήρια  πάθη  3762  δ'.  Εξήγησις  εις  Ιεζεκιήλ  747,  5. 
3728,  41.  Ερμηνεία  θείας  λειτουργίας  747,  1.  3738,  1. 

4492,  15.  5439,  1.  Ευχή  είς  Χριστόν  747,  2.  "Οτι  αδύνατον 
λόγοις  μόνοις  τον  άνθρωπον  τελειωθήναι  4492,  17.  "Οτι  οϋκ 
έστι  Λατίνοις  κτλ.  4397,  4  δ’.  Περί  άρχής  πάπα  4397,  2. 
Περί  ευχαριστίας  4492,  16.  Περί  τής  έν  Χριστώ  ζωής  747,  3. 
4492,  5,  7,  11,  13  α' — γ'. — επιστολή  πρός  αυτόν  3809,  92. 

Καγκελλαρίου  Αλεξάνδρου  ιατροφιλοσόφου  Επιμέλεια  γραμ¬ 
ματικής  Μιχαήλ  συγκελλου  6328. 

Ιν αξάκων  πέρι  6029,  8. 

Καθίσματα  3495.  3496.  3521.  3656.  1.  5088,  3.  θεοτοκία 
31,  3.  35,  4.  μαρτυρικά  3656,  1.  3668  β '.  3671  α'.  4692,  1. 
’Ίδε  Σταυροθ εοτοκία,  Τ ριςάγιον. 

Κάϊν  εκδικούμενα  επτά  2789,  19.  4844,  8.  πέρι  διήγημα 
6029,  24. 

Κ αΐρη  Θεοφίλου  πέρι  πράξις  καταδικαστική  συνόδου  5794,  3. 

Κ αισαρίου  άγιου  βίος  153,  14. 

Καισαρίου.  ”Ιδε  Δαιτόντε. 

Κακίας  οκτώ  παθών  πέρι  4508,  300.  πνεύματα  έπτά  3816,  41. 
4196,  12. — Κακίαι  καί  άρεταί  2896,  4. 

Κακού  ύποστάσεως  προβλήματα  2793,  4. 

Καλαάά  λιμήν  κόλπου  Νικομήδειας  3599,  26  σημ. 

Καλαμάτα.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλι ογράφων  έν  λ.  θεοδωρίδης. 

Κ αλανδ άριον  245.  — Καλα νδαρίου  καινοτομηθέντος  υπό  πάπα 
πέρι  5788,  23.  "Ιδε  Ίερεμίου  Κωνσταντινουπόλεως  Β', 
Θεοδώρου  Ίώβ,  Ίώβ  πατριάρχου  '  Ρωσίας,  Κυρίλλου 
Ιεροσολύμων.  Σιλβεστρου  Αλεξάνδρειάς,  Συνόδου  Παμ¬ 
μακάριστου  πέρι  649,  1.  952,  2.  1755. 

Καλάνδων  (καλανδών)  πέρι  1175,  3.  3309,  7.  3798,  22. 

Κ αλβινιστών  άθεου  δόγματος  πέρι  6127,  4. 

Κ αλβίνον  αιρέσεις  5439,  111,  115,  116. 

Καλίκα  Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Ομιλίαι  2123.  Συνο- 

δικόϊ  τόμος  κατά  Βαρλαάμ  4506,  3  σημ.  “Ιδε  Μελετίου 
Αθηνών. 

Καλέκα  Μανουήλ  Εξήγησις  Εύαγγέλίου  5457,  83.  Περί 
πίστεως  5686,  1. 

Καλλιέρ  Περί  έπιστήμης  κόσμου  2314,  1. 

Καλλιε’ργου  Καλλιοπίου  Ακολουθία  Τοβδελαα  5007,  1. 

Καλλικλέους  Είς  Σταύρωσιν  4310,  30.  Στίχοι  136,  14. 

Καλλιμάχη  άθεου  Γράμμα  διά  τήν  Μ ωσίαν  Φερκασάν  και 
χρυσόβουλλα  ρωσικής  μονής  6250.  6. 

Καλλιμάχη  Αλεξάνδρου  Πρός  Σκαρλάτου  περί  του  συγγράμ¬ 
ματος  Στεφάνου  Δοΰγκα  6024,  11.  Ιδε  Καλλιμάχη  Σκαρ¬ 
λάτου. 

Καλλιμάχη  'Ρωξάνδρας  Ακολουθία  Στεφάνου  νέου  6392,  2. 
Επιστολή  πρός  πατριάρχην  6228.  7. 

Καλλιμάχη  Σκαρλάτου  Επιστολή  πρός  τόν  πατέρα  Αλέξ¬ 
ανδρον  περί  Στεφάνου  Δουγκα  6024,  14.  συνοδική  ευχα¬ 
ριστήριος  επί  λύσει  άγώνος  πρός  Λούγκαν  6024,  16.  Πρός 


Βουλησμάν  6024,  6.  Πρόϊ  πατριάρχην  6024,  5.  “Ιδε  Βου- 
λησμά  Δωροθε’ου. 

Καλλιμάχου  Είς  λουτρά  ΙΙαλλάδος  4880,  3. 

Καλλίνικος  Η  ρακλείας  (πρώην  Φ  ιλιππουπόλεως)  6515. — - 
επιστολή  πρός  αυτόν  2476,  3  σημ. 

Καλλινίκου  αρχιμανδρίτου  τοΰ  εκ  Θεσσαλονίκης  Επιμέλεια 
καί  διόρθωσις  Προγνωστικού  παντοτεινού  1024. 

Καλλινίκου  διδασκάλου  θέματα  6196,  1. 

Καλλινίκου  Κωνσταντινουπόλεως  Πρ05  Χριστιανούς  Κυδωνιών 
6037,  1. 

Καλλινίκου  Κωνσταντινουπόλεως  Β’.  Κώδιξ  γραφείς  επ’ 
αύτοΰ  1569  σημ. 

Καλλινίκου  μάρτυ ρος  άθλησις  3586  ιγ’.  μαρτύρων  36,  10. 
3588  ζ' .  3679,  1  μα' .  3715  η  .  4988  σημ.  ’Ίδε  καί  θύρσου. 

Καλλινίκου  μοναχού  Επιστολή  πρός  Φίλιππον  Χαρσιανίτην 
4600  γ’. 

Καλλιοπίου.  ’Ίδε  Καλλιεργου. 

Καλλιουπόλεως  βιβλιογράφοι.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν 
λ.  Β ατάτζης,  Τσαούση!  Γαβριήλ,  Τ ξαούσης  Μάξιμος. 

Καλλισθε’νους.  ’Ίδε  Αλεξάνδρου  διήγησις  καί  Ψευδοκαλ- 
λισθένους. 

Καλλίστου  Καταφυγιώτου  Κεφάλαια  1585,  3.  Λόγοι  6267. 

Καλλίστου  Κωνσταντινουπόλεως  Βίος  Γρηγορίου  Σιναίτου 
5680,  4.  Παράδεισος  4677,  2. 

Καλλίστου  Μελενικιώτου  Κατά  του  καθ'  Ελλήνων  βιβλίου 
θωμά  Λατίνου  4457,  1. 

Καλλίστου.  "Ιδε  βανθοπούλου,  Τηλικούδη. 

Ιναλλίστρατο$  άγιαγράφος  μονής  Ε ίςοδίων  (  Αγίου  Παύλου) 
128  σημ. 

Καλλιφωνίας  μέθοδος  3534,  8. 

Καλογερά  Νικηφόρου  Σχολικαί  εξηγήσεις  6293,  1. 

Καλογερική  πολιτεία  6075,  4. 

Κ αλογήρων  πέρι  1943,  1.  σχήμα  διά  τι  λέγεται  αγγελικόν 
2109,  2.  2124,  2.  4493,  12.  4484,  16.  ’Ίδε  Μοναχός. 

Καλός  αγρός  μονή  Θεοτόκου  27  σημ. 

Κ  αλοφων  ικά  5084,  1,  3  5087,  1,  3.  5094.  5097.  5191.  5192. 
5202,  1.  5304.  5336.  "Ιδε  Μαδήματα,  Στιχηρά,  Στίχοι, 
Τριωδίου. 

Καμαριώτου  Ματθαίου  Είςαγωγή  εις  τήν  ρητορικήν  4216,  1. 
Επιτομή  ρητορικής  '  Ερμογένους  4329,  11.  Περί  σολοικισμού 
4329,  12.  "Ιδε  Σχολαρίου  Γενναδίου. 

Καματηροΰ  Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Λύσεις  4830,  15. 

Καμμένον  όσπήτιον  έν  ΆγίωΌρει  6391. 

Ινανιδίου.  ’Ίδε  Ευγενίου  (σύν  Κ ανιδίιρ). 

Κανονάριον  (Κανονικόν)  1993,  3.  5659.  των  οκτώ  ήχων 

2194,  1.  “Ιδε  Ίωάννου  διακόνου,  Ίωάννου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  Νηστευτοΰ.  Νομοκάνων. 

Κανόνες  αστρονομικοί  3858,  3. 

Κανόνες  γ ραμματικοί  (Κανονίσματα)  1015,  6.  1448,  1. 

2001.  3816,  81.  3881,1.  3915,  3  σημ.  4203,12.  4213,4. 
4264.  12  σημ.  4508,  8  σημ.  4851,  23.  4864,  1.  6074.  11. 
"Ιδε  Βαρίνου,  Γραμματικά.  Λασκάρεως  Κωνσταντίνου, 
περί  πνευμάτων  4508,  8  α’.  περί  συλλαβών  τονουμένων 
4508,  8.  ρημάτων  4508,  8  β' .  4864,  3.  συντάξεως  μερών 
λόγου  4262.  “I δε  Όρθ ογ ραφίας. 

Κανόνες.  "Ιδε  Ευαγγελίων  ομοφωνίας  κανόνες. 

Κανόνες  νομικοί  1580,  6  σημ.  2524,  36.  3300,  9.  3336,  1. 
4502.  20.  4508,  15.  4627.  46.  4640,  30.  5460,  12.  5653,  2. 
5725  (επιτομή).  6586,  2 — 10.  άληθινοΰ  υποτακτικού  3865,  3. 
αφοριστικοί  5816,  6.  έγκληματικοί  3308,  3.  εις  άμαρτή- 
σαντας  1622,  3.  εις  εκκλησιαστικούς  γάμους  1928,  7.  εκ 
Βασιλειών  Γ’ — Δ’  1805,  φ.  159  α — β.  έν  έρωταποκρίσει 
4508,  11.  έξομολογήσεως  (έξαγορεύσεως)  176,  1.  3322.  2. 
"Ιδε  Ίεροθε’ου  μοναχού,  κατά  Λατίνων  καί  αιρέσεων.  Ίδε 
Ματθαίου  Μυρε'ων.  πατριαρχικοί  περί  παρθένων  συζευ·)νυ- 
μένων  παρά  γνώμην  γονέων  5647,  25.  περί  επιτρόπων  2524, 
25.  περί  μοναχών  4817,  20.  περί  νηστειών  1700.  11.  περί 
χειροτονίας  εύνούχον  627,  22.  περιττοί  4411.  3.· — Κανόνων 
πίναξ  4411,  5.  ποσότης  4411,  6.  Ίδε  Αθανασίου  ’Αλεξ- 
ανδρείας,  Αποστόλων,  ’  Αρμενοπούλου,  Βαλσαμών,  Βασι¬ 
λείου  μεγάλου,  Βλαστάρεως  Ματθαίου,  Γερμανού  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Γρηγορίου  Νύσ- 
σης.  Ζωναρά  Ίωάννου,  Θεοδώρου  Σκυθουπόλεως.  Ιεροθέου 
μοναχού,  Ίσαύρων,  Ίωάννου  Κίτρους,  Ίωάννου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  Νηστευτοΰ,  Κανονάριον,  Καρατξα,  Λέοντος 
Ίσαύρου,  Μακαρίου  Άντιοχείας,  Μάρκου  Αλεξάνδρειάς, 
Ματθαίου  Μυρε'ων,  Νικήτα  Σερρών.  Νικηφόρου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  Α',  Νομοκάνων,  Παϊσίου  Αλεξάνδρειάς, 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΤΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


525 


Πα'ίσίου  Κωνσταντινουπόλεως  Α',  Παμψίλου  ίερομάρτυ- 
ρο5,  Παρθενίου  Κωνσταντινουπόλεως  Δ',  Πατέρων,  Πέ¬ 
τρου  *  Αλεξάνδρειάς,  Πολυευκτου  Κωνσταντινουπόλεως, 
Συνόδου,  Τιμοθέου  Αλεξάνδρειάς,  Χρυσ-οσ-τόμου. 

Κανόνες  παρακλητικοί  218,  7.  464,  8.  489,  1.  494,  3. 

636,  6,  7.  652,  1.  804,  1.  880  σημ.  1022,  3.  1110  σημ. 

1170,  9.  1171,  5.  1174,  1.  1182,  2.  1385,  10.  1405,  2.  1448, 
3.  1619.  1885.  1925,  1.  1926,  3.  1967,  6.  2011  σημ..  2144, 
35.  2225,  1.  2231,  2.  2232.  2273.  2430,  9.  2618.  2885. 
2903,  4.  2907,  1.  2916,  2.  2939,  1.  2944,  3.  2974,  6.  2975,  2. 
3266,3.  3341.  3976,  6  ε'.  3798,15.  3955  σημ.  4040.  4053,1. 
4055,  3.  4453.  4520,  10.  4566  σημ.  4605.  4621.  4645,  1. 
4650,  1.  4729,  1,  2.  4819.  4832,  1.  4871,  27.  4898.  4899. 
4929,  5.  4935,  7.  4958.  4960,  7.  4962,  6.  5003,  2.  5023,  2. 
5031.  5036,  1,  3.  5047,  6.  5052,  1.  5053,  4.  5062,  13. 
5088,  3.  5376,  1.  5468,  3,  7.  5469.  5470,  1.  5482,  1  (έξήγ.). 
5491,  3.  5495,  7  (έρμ.).  5833.  5836,  4.  5903.  6001,  11. 

6009,  2.  6050,  1.  6088,  5.  6310,  13.  α.πό  Κυριακής  Βαίων 
μέχρι  Σαββάτου  μεγάλου  5085,  4.  Αεκαπενταυγούστου 
6000,  4.  διά  στίχων  4789,  3  γ'.  έβδοαάδος  μεγάλης  6009,  7. 

6010,  10.  6013  ί  '.  Εις  άγγελον  φύλακα  ψυχής  543,  4. 

4464,  1.  4658,  14.  4748,  3  ιε'.  6310.  10.  Ίδε  Ίωάννου 
Εΰχαίτων.  Εις  αμαρτίας  ιερέων  και  μονάχων  2673,  2.  Εις 
έπουρανίους  δυνάμεις  4658,  14,  15.  εις  Εύαγγε'λιον  κατά 
Αουκάν  5021.  εις  ίεράρχας  1231.  εις  κοιμηθέντας  1432,  2. 
3342,  11  (μοναχούς).  4039,  2.  4849,  9.  εις  μάρτυρα  4753,  9. 
εις  νήπιον  τελευτήσαν  3309.  4.  εις  σεισμόν  3753,  10.  εις 
ψυχήν  4021,  17.  εις  ψυχορραγοΰντα  3977,  7.  εορτών  2888 
(καί  μεγάλων  άγιων).  2917,  9.  3455,  1.  3796,  1.  δεσποτικών 
καί  θεομητορικών  140.  741,1.  947,1.  1424,2.  2290,2.  3629. 
5847, 1  (έρμ.)  6014,  3  (πέρι).  6052,  8.  6098  (έξήγ,).  6103.  6151, 
1  (έξήγ.).  ’Ίδε  Γρηγορίου  Κορίνθου.  ιαμβικοί  3757,  25. 
4274,  3  γ'.  4323,  1  η  ,  ιβ'  (έξήγ.).  4502,  178  (λέξεων  έρμ.). 
4641,  1  β' .  4789,  3  β' .  6150,  2  γ  .  ίκετήριοι  4046,  1.  4048 
Γ'.  καταννκτικοί  2890,  9.  3970.  4040.  4046,  1.  4048  Γ'. 
4055,  3.  4456.  5806,  30.  των  εν  τη  Κ λίμακι  καταδίκων  6264. 
κατά  Λατίνων  αιρέσεων.  ’Ίδε  Ματθαίου  Μυρέων.  κατά  μήνα 
2479.  κελλίου  3976,  5.  μέγας.  ’Ίδε  Τεσσαρακοστής, 
μεσονυκτικοΰ  4063,  16.  6357,  13.  Μεσοπεντηκοστής  6010, 
15.  νεκρώσιμοι  1432,  3.  1433,  1.  2191,  2.  2875.  2885. 
4012,  2.  παννυχίδος  4948.  Παρασκευής  μεγάλης  6075, 
20.  Πέμπτές  μεγάλης  3810  Γ' .  6075,  18  (έξήγ.).  Σαβ¬ 
βάτου  μεγάλου  1927,  9.  6075,  19.  τριαδικοί  (εις  Τριάδα 

αγίαν)  335,  8.  2889.  3969  ε'.  3972.  4330,  34.  4657,  1  Γ'. 
4658,  3.  4748,  3  δ'—Γ’.  4960,  2.  5866  (μεσονυκτικοί  των 
Κυριακών).  ’Ίδε  Μητροφάνους  μοναχοί. — Κανόνων  ερμη¬ 
νεία  2106,  1.  2690.  καταβασίαι  1226.  λέξεις  4198,  20. 

4502,  178.  ’Ίδε  καί  '  Αγίων,  Αθανασίου  Αθωνίτου, 
Αθανασίου  Αλεξάνδρειάς,  Ακαθίστου,  ’  Αναλήψεως, 
Άναστάσεως,  Άνδρέου  Κρήτης,  Άνδρέου  σαλοΰ,  " Αννης 
άγιας,  Άντιπάσχα,  ’ Αντωνίου  άγιου,  ’Αρκλά  Ίωάννου, 
Αρτεμίου  μ εγαλομάρτυρος,Άρχ αγγέλων, Άσωμάτων, 
Βαίων,  Βασιλείου  μεγάλου,  Βηματαρίσσης,  Γερασίμου 
Ίορδανίτου,  Γερμανοί  Κωνσταντινουπόλεως,  Γερμανοί 
μοναχοί,  Γεωργίου  αγίου,  Γρηγορίου  διακόνου,  Δαπόντε 
Καισαρίου,  Αημητρίου  άγιου,  Διονυσίου  Αίγίνης,  Ελέ¬ 
νης  άγιας,  Ευαγγελισμοί,  Ευγενικοί  Μάρκου,  Εϋάυμίου 
νεομάρτυρος,  Ζώνης  άγιας,  Ήσαίου  μοναχοί,  θεο¬ 
δώρου  μεγαλομάρτυρος,  Θεοδώρου  Στουδίτου,  θεοδώρου 
στρατηλάτου,  θεοδώρων  άγιων,  θεοπατύρων,  Θεοστη- 
ρίκτου  μοναχοί,  Θεοτόκου,  θεοφανείων,  Θεοφάνους, 
θωμά  αποστόλου,  Ιγνατίου  νεομάρτυρος,  Ιεραρχών 
τριών,  Ίωαννικίου  μεγάλου,  Ίωάννου  Δαμαετκηνοί, 
Ίωάννου  Εΰχαίτων,  Ίωάννου  θεολόγου,  Ίωάννου  Προ¬ 
δρόμου,  Ίωάννου  του  έκ  Π ρούσης,  Ίωσ'ήφ  ύμνογράφου, 
Κλήμεντος  'Ρώμης,  Κοιμήσεως,  Κοσμά  Ίεροσολυμίτου, 
Κυρίλλου  .  όσιο  μάρτυρας,  Κωνσταντίνου  μεγάλου, 
Λασκάρεως  Θεοδώρου,  Λουκά  ν έ ου  ' Αγιορείτου.  Μάζαρι, 
Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος,  Μάρκου  μοναχοί,  Μεταμορ¬ 
φώσεων,  Μηνά  Αιγυπτίου,  Μητροφάνους  Β ορωνεξίας, 
Μιχαήλ  αρχαγγέλου,  Μοδέστου  Ιεροσολύμων,  Νή- 
φωνος  'Ροιγών,  Νικήτα  Σερρών,  Νικολάου  Μόρων, 
Όκτωήχου,  Όνουφρίου  νέου,  ’θρθρου,  Π αντελεήμονος, 
Πα ράκλησις,  Πάσχα,  Πατέρων,  ΙΙαόλου  αποστόλου, 
Πεντηκοστής,  Πέτρου  αποστόλου,  Πέτρου  του  έν  Τρα- 
πεζοΰντι,  Πολυευκτου  Κωνσ-ταντινουπόλεως,  ΙΙορταϊ- 
τίσσης,  Προδρόμου  Θεοδώρου,  Σαβίου,  Σγουρή  Ίωάννου, 
Σταυρού,  Στεφάνου  πρωτομάρτυρος,  Τεσσαρακοστής, 


Τριαντάφυλλου  Νικολάου,  Τριφδίου,  Τροπάρια,  Τ ρύ- 
φωνος  άγιου,  Τυπικόν,  'Ύ παπαντής,  Φιλίππου,  Φώτων, 
Χαραλάμπους,  Χρίστου,  Χριστουγέννων,  Χριστο- 
φόρου  μάρτυρος,  Χρυσοστόμου. 

Κανόνι  καί  πεύσεις  καί  άποκρίσεις  4412,  12. 

Κανονικόν.  Ίδε  Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεως  Νηστευ- 
τοί,  Νικοδήμου  Αγιορείτου,  Χριστοφόρου  Προδρομίτου. 

Κανόνιον  Κυριακών  5856,  2.  "Ιδε  Πάσχα,  Πασχάλιον, 
Φα λτηρίου.  πλάτους  4246,  6  σημ.  πρός  εύρεσιν  ημερών 
καί  έορτών  5620,  21. 

Κ ανστρήσιος  2104  σημ. 

Καντακουζηνοί  Ίωάννου  ’ Απολογία  ορθοδόξου  πίστεως  4614, 
29.  4720,  31.  "Ιδε  Συρίγου  Μελετίου.  Χριστιανισμού  3743. 
4515,  1.  Κατά  Μωάμεδ  932.  3673.  3743.  4325,  3.  4515,  2. 
4720,  33.  5681,  1,  2.  6203.  ΙΙρός  Ισαάκ  Άργυρόν  περί 
ένεργείας  παναγίου  Πνεύματος  4508,  194.  Πρός  τον  έκ  Αα¬ 
τίνων  ΙΙαίλον  4508,  193.  ’Ίδε  Παύλου  Κοτρώνη5· 

Καντακουζηνοί  Κωνσταντίνου  Ζητήματα  πρός  ά  Καρυο- 
φΰλλης  άπαντμ  568.  581,  1.  6029,  11.  ’Ίδε  Καρυοφυλλη 
Ίωάννου. 

Καντακουζηνοί  Ματθαίου  Έξήγησις  Σοφίας  Σολομώντος 
2793,  1. 

Καντακουζηνοϋ  Μιχαήλ  άνδραγαθίαι  (’έντ.)  2231,  5.  2802, 
12  σημ.  αφιέρωμα  εις  μητροπολίτην  Μονεμβασίας  4410,  53 
σημ.  στίχοι  1385,  6. 

Κ αντα  κου  ζηνον  Στεφάνου.  ’Ίδε  Κριτίου  Νικολάου. 

Καπασούλη  Σαμουήλ  Αλεξάνδρειάς  Έπιστολαί  3296. 

Κάππου  Νικοδήμου  αρχιμανδρίτου  Πατμίου  Ακολουθία 
Θεοτόκον  6245,  1.  του  θαύματος  του  " Αξιόν  έστιν  6245,  2. 
Κανών  Βασιλείου  του  μεγάλου  6245,  3.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο- 
γράφων  έν  λ.  Κάππος. 

Καραβίου  Ελευθερίου  Σημειώματα  εις  βενοφώντα  5760. 

Καραβιού  Ευγενίου  Έξήγησις  Λουκιανού  Περί  του  άκούειν 
6151,  3  α'. 

Καρακάλλου  μονής  έπιγραφή  έν  τιρ  πύργο)  1672,  2  σημ. 
πέρι  1672,  2.  5788,  75.  5789,  54. 

Καρατζά  Θεοκλήτου  Βυζαντίου  Σύνταγμα  κανόνων  ( νομο - 
κάνων)  795,  3.  796.  2272.  4411,  1.  5653,  1.  5654.  5776. 

Ιναρέαι  (Καρύαι,  Καρυαί) ' Αγίου  "Ορους  4745  σημ.  5882,4 
σημ.  5894  σημ.  5936,  5  σημ. — Καρεών  διήγησις  101,  36,  37. 
θαύματα  2427,  8,  9.  κοινότης  6410.  λαύρα  21  σημ.  3075,  6 
σημ.  4701  σημ.  μονή  4467,  3.  5788,  62.  5789,  33.  "Ιδε 
Όνουφρίου.  ναός  θεομήτορος  6238,  28.  σκήτη  3496.  ’Ίδε 
καί  Πίνακα  βι βλιογράφων  έν  λ.  Νεόφυτος. 

Καρκίνοι.  Ίδε  Στίχοι,  Χρυσοστόμου. 

Καρπάθου  επισκόπου  Ερμηνεία  εις  το  κατά  Αουκάν  4491  σημ. 

Κάρπου  Παπύλου  καί  τών  σύν  αύτοΐς  μαρτύρων  1520  β' 
(τόμ.  Β  σ.  475).  3661  ι'. 

Καρυοφυλλη  Αντωνίου  Μεγαλυνάρια  άγιου  Γεωργίου  1592,  8. 

Καρυοφυλλη  Ίωάννου  Άπάντησις  εις  ζητήματα  Κω  νσταντίνου 
Καντακουζηνοί  568.  581,  1.  6029,  11.  Ίδε  Καντακου- 
ζηνοί  Κωνετταντίνου.  Εγχειρίδιου  περί  αποριών  καί  λύσεων 
2948,  3.  4460.  5736,  12.  Επιγράμματα  2328,  3.  Έπι- 
στολαί  2328,  1  σημ.  Ερωταποκρίσεις  άναγκαΐαι  4634,  2. 
Περί  μυστηρίου  έξομολογήσεως  1670,  4. 

Καρυοφυλλη  Μανωλάκη  Επιστολή  Εύγενίω  Ίωαννούλη  6200, 

1  κα'. 

Καρυοφυλλη 'Ραλάκη  Πίναξ  υποθέσεων  Γραφής  5777,  2. 

Κ αρυοφύλλης  Ματθαίος.  Επιστολή  πρός  αυτόν  2948,  2. 

Κασδόας.  ’Ίδε  Γοβδελαά. 

Κασίου  μονή  5641,  9  σημ. 

Κασσάνδρας  βιβλιογράφος.  “Ιδε  Πίνακα  βιβ λιογράφων  έν  λ. 
Γεώργιος  υιός.  επιδρομή  (;ξρμα)  5335  σημ.  Παλαιο- 
χώριον.  "Ιδε  Παύλου  άγιου. 

Κασ-επανοϋ  "Ρωμαίου  (άββά,  μοναχού,  οσίου)  ’ Αποσπάσματα 
2782,  26.  Γνώμαι  4629,  8.  Διήγησις  100,  7.  Εκλογή 
3266,  5.  Έντολαί  θεΐαι  3805,  2.  Κεφάλαια  3087,  4.  Λόγοι 
ασκητικοί  3076,  5.  3081,  6.  3347.  Περί  λογισμών  κακίας 
22,  3.  957,  4.  1305,  5.  2013,  9.  4677,  6.  Περί  πνευματικής 
αγωγής  3805,  3.  Πρός  Κάστορα  περί  κοινοβίων  22,  2.  1305,  4. 
Πρός  Λεόντιον  ηγούμενον  4677,  17. 

Κασταμονίτου  μονή.  ’Ίδε  Κωνσταμονίτου. 

Καστανοφίλλη  Κυρίλλου  Στίχοι  5788,  85. 

Καστοριάς  βιβλιογράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Καλλίνικος  ιερομόναχος. 

Καταβασίαι  2599.  2614.  2644.  2661.  3259.  3495.  3496. 

4051,  2.  4066,  3.  4860,  17.  4984,  11.  5148,  4.  5151,  2. 
5159,  3.  5161.  5231.  5266.  5305.  5328.  5360.  5848.  6447,  2. 


526 


ΠΙΝΑΞ  ΧΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Κυριακή  πρό  Χρίστου  γεννήσεως  2589,  16.  Ίδε  Ζώνης 
άγιας,  Μπερεκε'τη,  Πέτρου  λαμπαδαρίου. 

Κατάλογοί.  ’ΊδεΆλεξανδ  ρείας,’  Αντιόχειας,  Βασιλέων, 
Βιβλίων,  ' Εβραίων ,  Επισκόπων,  Ιεροσολύμων,  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Μαθηματικών,  Μ ολδ αβίας  αύθέν- 
ται,  Νομικών,  Οανθοποΰλου  Νικηφόρου,  Ούγγ  ροβλα- 
χίας  αύθένται,  Πατριάρχων,  Ποιητών,  Ρ  ητόρων. 
Σουλτάνων,  Σοφών  επτά,  Συγγραφέων,  Τεχνιτών, 
Φιλοσόφων. 

Κ αταλύσεως  λύσεως  και  νηστείας  πέρι  143,  7.  Ίδε  Νηστείας. 

Κ ατανυκτικά  2603.  3472.  3529.  4983.  5072,  3.  Ίδε  Κλαδί 
Ίωάννου,  Στιχηρά,  Τ ριιρδίου,  Χρυσάφου  Μανουήλ  πρω¬ 
τοψάλτου. 

Κατάνυξις  2134,  2  σημ.  “Ιδε  Συμεών  νέου  Θεολόγου. 

Κ αταπέλτον  πέρι  4449,  46,  48  β' . 

Κατασκεπηνοΰ  Νικολάου  Επιστολή  ίκετήριος  προς  Ειρήνην 
Αούκαιναν  5899,  4.  6242,  4.  πρός  Σάββαν  καθηγούμενον 
μονής  όσιου  Δανιήλ  5899,  1.  5996,  1.  6242,  1.  Εύχαί  6243,3. 
Κανών  εις  Ίησοΰν  5899,  2.  5996,  2.  6242,  2.  Στιχηρά 
5899,  3. — βίος  1555,  2. 

Κ ατασ κέπης  μονή  5899,  2. 

Καταστένου  δήωσις  (1623)  4287  σημ. 

Καταφυγιώτου.  "Ιδε  Καλλίστου,  Μακαρίου. 

Καταχθόνιοι.  "Ιδε  Βουλκολάκων. 

Κατελουζενας  Ελένης  κυρας  μεγάλης  Αίνου  Βίβλος  καλλίστη 
άββά'Η σαίου  736,  1.  4652,  13. 

Κ ατελοΰζοι.  "Ιδε  Γατελοΰζου. 

Κατηγοριών  έξ  πέρι  4296,  2. 

Κατηλιανοϋ  Διονυσίου  Επιγράμματα  6315,  2  α'  (είί  Ταβριήλ 
Σεβήρον),  β'  (εις  Ελλάδα). 

Κατήχη σις  577.  6122,  1.  ρσματικής  (εκκλησιαστικής)  ακο¬ 
λουθίας  3987  σημ.  5062,  7.  'ιερμ  προςτάξει  Χριστοδούλου 
Βοΰλγα ρι  2115.  τών  επτά  μυστηρίων  3883,  3.  "Ιδε  Διδα¬ 
σκαλία  χριστιανική,  Μπενιζέλου  Ίωάννου,  Πατέρων. — 
Κατηχήσεις  Κυριακών  Τεσσαρακοστής  2869,  2. 

Κατουνάκια  εν  Άγίψ’Όρει  5574  σημ. 

Κάτωνος  Γνώμαι  783,  1  (έξήγ.).  2552,  2.  μετάφοασις  μεγάλου 
λογοθέτου  2958,  9.  "Ιδε  Πλανούδη  Μαξίμου. 

Καύκασος  όρος  4506,  7. 

Ιίαυσοκαλυβίτου.  "Ιδε  Μ αξίμου,  Ραφαήλ. 

Καυσοκαλυβίων  βιβλιογράφος.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
εν  λ.  Χατξηανανίας,  Χρυσόστομος,  σκήτη  619,  2.  795 
σημ.  5653,  1  σημ.  5654  σημ.  σκήτης  δίκαιος  Ζαχαρίας 
(1830)  6566.  πέρι  5789,  37. 

Κέβητος  Θηβαίου  Πίναξ  1091  σημ.  4812,  13  (καθ.).  5479,  2. 

Κεδρηνοΰ  Γεωργίου  Αποσπάσματα  4885,  16.  Γνώμαι  4629,  8. 
Χρονικόν  6122,  9. 

Κέδρον.  "Ιδε  Κνπαρίσσον. 

Κθίηζ  ϊΥαιιζ  Αάαιη  Επιστολή  πρός  Βουλησμάν  (μετάφρασις  έκ 
ρουμανικής)  6228,  6. 

Κ εκραγάρια  1245.  1254,  2.  1257.  1730,  2.  1732,  2.  2268,  3. 
2599.  2602.  2604.  2606.  2608.  2610.  2611.  2621.  2622. 

2628.  2632.  2638.  2642.  2645.  2646.  2650.  2853.  2656. 

2665.  2666.  3469.  3470,  2.  3472.  3478.  3487—3490.  3495. 
3497.  3498.  3507—3509.  3511.  3514.  3519.  3520.  3526. 

3530.  3532—3534,  11.  3912,  10.  5069,  2.  5071.  5072,  3. 
5076,  3.  5081.  5088,  2.  5093,  2.  5102.  5103.  5105.  5107. 
5144,  2.  5146.  5148,  4.  5149.  5163.  5169,  3.  5194,  1. 

5211,  1.  5216.  5255.  5311.  5316,  1.  5320.  5337,  3.  5342,  1. 
5349,  3.  5387.  6416,  2.  6476.  6477,  1.  6481.  6487.  6491. 
6492,  1.  6501—6503.  6505,2.  6515.  6517—6519,1.  6524,1. 
6525,2.  6526.  6547.  εσπερινού  6555.  Ίδε  Ιακώβου  πρωτο¬ 
ψάλτου,  Κουλιδά,  Πεντηκοστοί,  Πέτρου  λαμπαδαρίου, 
Χρυσάφου  Μανουήλ  πρωτοψάλτου. 

Κελεεττίνου.  "Ιδε  'Ροδίου. 

Κελλιώτου  Νικολάου  θεολο γική  συγγραφή  149,  1.  1601,  1. 

Κελσίον.  Ίδε  ΊουλιανοΟ. 

Κέλσον.  Ίδε  Κα("αρίου. 

Κεραμέως  Δανιήλ  Πατμίου  Γραμματική  792.  6192.  Εξη- 
γήσεις  Άλκίφρονος  Επιστολών  2938  α’.  Άρισταινέτου 
Επιστολών  2938  α'.  Άριστοτέλους  Επιστολών  2938  α'. 
Βασιλείου  μεγάλου  Εις  'Ραλμόν  6562,  1,  2.  Κατά  μεθυ- 
όντων  2937  α' .  Πράί  νέους  2937  α  .  6562,  6.  Βασιλείου 
Σελευκείας  Λόγων  2937  θ'.  Γρηγορίου  Θεολόγου  Είί  θεο- 
φάνεια  6562,  3.  Επιστολών  2937  γ' .  Καθ  Ελλήνων  2937 
γ' .  ΙΙερί  ίερωσύνης  2938  ε'.  Γρηγορίου  πρεσβυτε'ρου  Β ίου 
Γρηγορίου  θεολόγον  2938  η  .  Δημοσθένους  ’Ολννθιακών 
2938  ε'.  Φιλιππικών  2938  ε'.  Θεμιστίου  Περί  φιλίας  2938 


δ  .  Ισιδώρου  Πηλουσιώτου  Επιστολών  2938  α'.  Ίσο- 
κράτους  Εύαγόρου,  Πανηγυρικόν,  ΙΙλαταϊκοΰ,  Πρόί  Δημό- 
νικον,  Πρδ?  Νικοκλέα  2937  β' .  Λιβανιού  ΙΙρόί  Τρώαί  2398 
'ζ' .  Ξενοφωντος  Απομνημονευμάτων  2937  'ζ' .  Πλουτάρχου 
’ Αποφθεγμάτων  βασιλέων  καί  στρατηγών  2937  δ'.  Περί 
παίδων  αγωγής  2938  ε'.  Πώϊ  δεΓ  χρήσθαι  τη  ακοή  2938  ε'. 
Πτωχοπροδρομου  Θεοδώρου  Τετραστίχων  εις  παλαιόν  Γρα¬ 
φήν  2938  γ'.  Συνεσίου  Επιστολών  2938  θ' .  Περί  βασιλείας 
2938  β'.  Φαλάκρας  εγκωμίου  332,  4.  2938  β' .  6198,  9. 
Φιλοστράτου  Επιστολών  2938  α'.  Φωτίου  Πρόί  Μιχαήλ 
Βουλγαρίας  2937  η'.  Χρυσοστόμου  Επιστολών  2938  α'. 
Ερμηνεία  γραμματικής  Γαζή  791.  6329. 

Κεραμέως  Θεοφάνους  (Γρηγορίου)  Ταυρομενίου  Είί  Άνάληψιν 

740,  9.  Είί  Εναγγέλιον  4803,  4.  Είί  ευαγγέλια  εωθινά 

741,  2.  4667,  3.  4705.  6069.  Εί$  Κυριάκός  3765,  6  ( όρθο - 

δοξίας).  4667,  1.  Είί  Μ εταμύρφωσιν  4508,  274.  4766,  4. 
6275,  4.  Είί  τδ  "Οταν  έλθη  ό  υιός  τού  άνθρωπον  6275,  3. 
Είί  υιόν  χήρας  4803,  11.  Λόγοι  (ομιλία ι)  560,  1.  732,  1. 
747,  4.  2417.  3242.  4705.  4706,  9,  12,  14.  4731.  4800,  3. 
4801.  4802,  4.  4803,  3.  6073  (καθ.).  Περί  του  άσωτου 

6275,  2.  Υποσημειώσεις  753,  4. 

Κεραμέως  Νικολάου  ίατροΰ  φιλοσόφου  Έσοπτρον  θεολογικήί 
έκφαντορίας  3241.  Περί  φιλίας  3316. 

Κ ερκύρας  Βασίλειος.  "Ιδε  Πεδιαδίτου  Βασιλείου,  οϊ  τριά¬ 
κοντα  καί  δύο  (1422)  4465  σημ.  "Ιδε  Κορυφών. — Κερκυ- 
ραίων  σφάλματα  καί  αίτιάματα  5460,  5. 

Κε ρνίτ ξης  Νεόφυτος  εξ  Αθηνών  (1555)  575  σημ. 

Κεφάλαια  άγιων  λόγων  738,  42.  ανεπίγραφα  4490,  9,  11. 
4505,  1  (καθ.).  4508,  87,  214,  295.  4652,  5,  6,  9,  10. 
4837,  6.  4844,  7.  4871,  28.  4885,  8.  5458.  5462,  2.  5848. 
6155,  3 — 7.  αντιρρητικό  πρός  άντιφερομένους  εις  παράδοσιν 
καθολικής  εκκλησίας  134,  1.  άσκητικα  1282  σημ.  3166,  2. 
4833,  12,  14.  έκλελεγμένα  έκ  πολλών  βιβλίων  1169,  9. 
ηθικό  4626,  1.  4737,  5  (καθ.).  θεολογικά  1448,  13.  1580,  6. 
1815,  1.  1952  σημ.  2808,  1.  5457,  19,  20,  22 — 55.  νηπτικά 
304.  2031,  1.  2128,  2.  4508,  304.  5649,  12.  5779,  5.  6286, 
2  σημ.  παραινετικό  509,  6.  777,  10.  4516,  9.  περί  ευερ¬ 
γεσίας  θεού,  λειτουργίας  κτλ.  2280,  9.  περί  προςευχής 
2127,  2.  περί  φυλακής,  μνήμης  θεοΰ,  δωροληψίας  κτλ. 
1449,  1.  περί  φύσεως,  θελήματος,  συμβεβ ηκότος  κτλ.  4310, 
46.  συλλογιστικό  5772,  3.  ψυχωφελή  4490,  8.  ωφέλιμα 
3752,  7.  4502,  52.  4627,  47.  "Ιδε  Πατέρων. 

Κεφαλληνία  (1798)  749  σημ. — Κεφαλληνίας  βιβλιογράφος. 
"Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Σφαέλος.  ιερέων  λόγος 
6132. 


Κέω  έξάδελφοι  έλθύντες  εις  γάμον  δια  παπιστών  6029,  7. 

έξύμνησις  δι  επών  απλοελληνικών  5772,  32. 

Κηρουλαρίου.  "Ιδε  Μιχαήλ  Κωνσταντινουπόλεως. 

Κ ηρύκον  καί  Ίουλίττης  ακολουθία  594.  6238,  17.  απο¬ 
λυτίκια  5999,  30.  έγκώμιον  3586  θ' .  3700  κε'.  "Ιδε  Νικήτα 
Παφλαγόνος.  μαρτύρων  554,  25.  2057,  14.  3762  λθ' .  5698, 
30.  "Ιδε  Θεοδώρου  Ίκονίου. 

Κιγάλα  Ίλαρίωνος  Αντίγραφα  κεφαλαίων  συνόδου  Λευκωσίας 
Κύπρου  4851,  9.  θέσεις  γραμματικοί  4205,  1.  5487,  1. 
θεωρίαι  γραμματικοί  6325,  1.  Ομολογία  πίστεως  4851,  7,  8. 
Κικέρωνος  Απόσπασμα  Ι)β  άίνίηαίΐοπβ  4203,  13  σημ.,  16. 
ϋβ  πΜαΐ’α  άθοί'πηι,  Ταδοαίαπαβ,  ϋβ  οίΚοΐΐς  4203,  11  σημ. 
Ερΐδίοΐίΐθ  4203,  16  σημ.  Γνώμαι  έκ  τού  Ώβ  Ιβ^ίΒαδ  4203, 
13  σημ.  "Ιδε  Μαργουνίου  Μαξίμου. 

Κικιλίαί  βίος  καί  μαρτύρων  2679,  17.  Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν 
λ.  Κ ικιλία. 

Κ ιννάβαρι.  Τ πογραφαί  βασιλέως  δι  αυτού  2970,  11. 
Κιόνια.  "Ιδε  Μυτιλήνης. 

Κ ιτάντζα.  "Ιδε  Διάλυσίϊ. 

Κλαδά  Ίωάννου  λαμπαδαρίου  Ακάθιστος  ύμνος  5272.  Κατα- 
νυκτικόν  4299,  9. 

Κλάδοι  καί  άλλαι  τοιαϋται  παραπομπαί 

4508,  195. 

Κλειτάρχου  Αποσπάσματα  4735,  3. 

Κ λεομβρότου  πέρι  5487,  9  γ'. 

Κλεονίκου  καί  Εύτροπίου  μαρτύρων  3666,  9.  3677  ε'. 
Κληδάϊ  Λέων  4126  σημ. 

Κ λήμεντος  Άγ  κύρας  όθλησις  3657  ίΓ' .  ακολουθία  βίος  898. 
3100.  μαρτύρων  4548,  1  θ’ . 

Κλήμεντος  ’  Αλεξανδρείας  Γνώμαι  4735,  3.  Είί  Φαλτήριον 
552.  Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491. 

Κλή μεντος  Βουλγαρίας  βίος  4502,  106.  Ίδε  Θεοφύλακτου 

Βουλγαρίας. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


527 


ΚΧή|Α€ντο§  λ€γάτο·υ  καί  Νικηφόρου  Διάλεγε  ττβρϊ  όρθοδδξου 
πίστβως  1611,  1. 

Κλήμεντοϊ  πρεσβυτε'ρου  Αλεξάνδρειάς  Περί  προνοίας  4310, 
48.  ^ 

Κλήμεντοϊ  'Ρώμη5  Άπόδειξις  περί  Πάσχα  4817,  32.  Διδα¬ 
σκαλία  άπ οστολικών  διαταγών  6277,  15.  Καθολική  Διδα¬ 
σκαλία  4496,  1.  "Οροι  διάφοροί  3750,  16.  3808,  14.  3809, 
63.  ΙΙράξει;  καί  περίοδοί  αποστόλου  Πέτρου  3074,  1.  4797 
ίβ'  .—ακολουθία  2857,  4.  βίος  2090,  18.  2678,  6.  2679,  7. 
6054,9.  θαΰμα.  Ίδε  Έφραίμ  Χερσώνος.  κανών  2857,  5. 
μαρτύρων  1343,  9.  2679,  18.  3074,  2.  3650  θ'.  "Ιδε  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Κλήμης. 

Κληρικών  πέρι  3263,  9. 

Κλήρου  έχθροΰ  παιδείας  πέρι  6262,  7. 

Κλίματα  οικουμένης  επτά  4212,  52  α' .  4813,  3.  5736,  7.  "Ιδε 
Γή$. 

Κοδρά[του]  προφήτου  Περί  ήμερων  εναντίων  4435,  12. 

Κοζάνη  4726,  1  σημ.,  12. 

Κοιμήσεως  ακολουθία  76.  241,  1.  626,  6.  3265,  1.  3439. 
4058,  3.  6001,  14.  6112,  1.  άμωμος  3765,  23.  έγκώμιον 
( διδασκαλία ,  λόγος)  241,  5.  2147,  4  ( καθ .).  4470,  4.  4508, 
275.  4726,  9.  4787,  5.  5445,  3.  6049,  21  ζ' .  6088,  3,  4. 
Ίδε  Άνδρε'ου  Κρήτηϊ,  Ανθίμου  έκ  Θετταλίαϊ,  Γερμανού 
Κωνσταντινουπόλεω5,  Δαβίδ  Θεσσαλονίκη$,  Ίωάννου 
Δαμασ-κηνοϋ,  Ίωάννου  Εΰχάίτων,  Ίωάννου  Θεολόγου, 
Ίωάννου  Θεσ-α-αλονίκη$,  Μοδέστου  Ιεροσολύμων,  Σχο- 
λαρίου  Γενναδίου.  επίγραμμα  3816,  62  σημ.  κανόνες 
762,  2.  4323,  5  (έξήγ.).  4448,  4.  4641,  ]  α'  (ύπυ  μητρο¬ 
πολίτου '  Ρόδου).  5997,  8  (εικόνος).  6013  ι  .  6149,  1  (έξήγ.). 
6225,  5.  "Ιδε  Ευγενικού  Μάρκου,  Ίωαννούλη,  Κοιτμά 
Ίεροσ·ολυμίτου.  στιχηρά  3217,  5.  στίχοι  ήρωοελεγεΐοι 
1171,  6.  συμβεβηκότα  4508,  276.  τροπάρια  993,  4.  5025,  5. 
υπόμνημα  3614  ε'.  6070,  6.  "Ιδε  καί  Γαβριήλ  ίερομονάχου 
τοϋ  έκ  Κυδωνίας,  Δαμασκηνού  Στουδίτου,  Διδασκαλία, 
"Επιγράμματα,  Ζυγομαλά  Θεοδοσίου,  Μαξίμου  Πελο- 
ποννησίου,  'Ροδινοΰ  Νεοφύτου,  Σκορδίλη  Μακαρίου, 
Σχολαρίου  Γενναδίου,  Φουρνή  Ίωάννου,  Χρυσοστόμου. 
Κοιμητηρίου  βιβλιογράφος.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 

Ν εκτάριος  πν ευματι κός. 

Κοινοβίων  πέρι  150,  3.  2406,  9.  3833,  29. 

Κο'ίντου  μαρτύρων  3677  ι5~'. 

Κοινωνίας  θείας  πέρι  960,  11.  1343,  7  (καθ.).  4066,  7. 

4607,  5.  6091,  1.  6360,  25  γ'.  6548,  1.  Ίδε  Μ εταλήψεως. 
Κοινωνικά  (μέλη)  1243.  2250.  2599—2602.  2604.  2605. 

2610.  2618.  2621.  2632.  2638.  2640.  2642.  2646.  2656. 
2661.  2665.  2667.  3469.  3470.  3472.  3478.  3488.  3491. 
3493.  3494,  2.  3495.  3497.  3498.  3506—3508.  3510.  3511. 
3514.  3519.  3520  σημ.  3522  σημ.  3526.  3528—3530.  3532. 
3533.  4844,  2.  4845,  3.  5069,  2.  5071.  5072,  3.  5076,  6. 
5081.  5088,  3.  5090.  5093,  2.  5094.  5102—5105.  5107. 
5117,  2,  3.  5118.  5137.  5147.  5149.  5152.  5153,  2.  5155,  2. 
5158.  5163.  5167.  5187,  9.  5191.  5192.  5211,  8.  5216,  2. 
5244.  5301.  5311.  5374.  5387.  5392. — Κοινωνικών  συνα- 
ξάριον  32.  6.  4149,  2  α'.  "Ιδε  Κουκουξέλη  Ίωάννου,  Μπε- 
ρεκέτη,  Πέτρου  λαμπαδαρίου,  Προυσαέω5. 

Κ οιφήτξου  μονή  5232  σημ. 

Κόκκου  Φραγκίσκου  Περί  συμφωνιών  συντάξεως  4266,  15. 
Κόλλαι  2471.  4897. 

Κολλύβων.  "Ιδε  Ακολουθία,  Εΰχαί,  Μηνολόγιον,  Σεβή- 
ρου  Γαβριήλ. 

Κολοβού  Ίωάννου  μοναχού  Βίο$  Παισίου  μεγάλου  2058,  2. 
3666,  1.  4517,  2  η  .  5623,  1. 

Κόλπου  ιωνικού  πέρι  4885,  5. 

Κολυβά  Αγαπίου  Παπαντωνάτου  Ανατροπή  φραγμασωνικής 
αίρέσεως  565.  Κεφάλαια  κατά  Χριστόν  ηθικής  592.  Φυχο- 
τρόφος  588. 

Κομμάτιον  =  άπόσπασμα  1575  δ'. 

Κομνηνή.  ’Ίδε 'Ραούλαιν α. 

Κομνηνός  Ιωάννης  ’ Αγγελος  ό  Αούκας  σεβαστοκράτωρ 
(1283)  6300,  10  σημ. 

Κομνηνοΰ  Αλεξίου  Αιατάξεις  1268,  30.  Αιήγησις  επιστολών 
περί  '  Αγίου  " Ορους  4502,  43.  Έπιστολαί  946,  7.  θεσμός 
(θέσπισμα)  περί  Άγιου  "Ορους  4502,  181,  297.  5711,  20. 
5788,  16.  5789,  19.  Αύσις  έπ'ι  ύπομνήσει  τοΰ  πρώτου  Άγιου 
"Ορους  Γαβριήλ  4502,  182.  4874,  12.  5711,  28.  Νεαρά  περί 
μνηστείας  716,  20.  Πιττάκιον  περί  Άγιου  "Ορους  4874,  9,  10. 
5711,  18,  22,  24.  Συνοδική  διάγνωσις  περί  αφθαρσίας  Κυ¬ 
ριάκου  σώματος  591,  5.  "Ιδε  Πιττάκιον. 


Κομνηνού  Αλεξίου  αύτοκράτορος  Τραπεξοΰντο$  Χρυσό- 
βουλλον  3679,  2. 

Κομνηνοΰ  Αλεξίου  Σπανέα  Διδασκαλία  παραινετική  2788,  31. 
4246,  11. 

Κομνηνού  Ίσαακίου  Νεαρά  περί  των  υπέρ  χειροτονίας  διδο- 
μένων  συνηθειών  4851,  18,  31.  Περί  Εκάβης  καί  Πάριδοϊ 
5437,  20. 

Κομνηνοΰ  Ίσαακίου  σεβαστοκράτοροϊ  Περί  τών  δέκα  προς 
την  Πρόνοιαν  άπορημάτων  2793,  2. 

Κομνηνοΰ  Ίωάννου  (Ίεροθε'ου  Δρύστραϊ)  Αποφθέγματα  βασι¬ 
λέων  στρατηγών  4317.  Αιαθήκη  4724,  11.  Επιστολή 
2328,  1  σημ.  (,αφν^')  2788,  23.  Μεταμόρφωσις  τοΰ  παλαιού 
ανθρώπου  955.  Περί  τών  δ'  τοΰ  ανθρώπου  εσχάτων  2413. 

Κομνηνού  Ίωάννου  Σωξοπολίτου  Στίχοι  ανακρεόντειοι  3881, 
21. 

Κομνηνού  Μανουήλ  Αιάλογος  προς  Μιχαήλ  Άγχιάλου  περί 
Αατίνων  3808,  34.  Εί?  τό  Ο  πατήρ  μου  μείζων  μου  έστί 
3709,  8,  13.  Επιστολή  απολογητική  αστρονομίας  5775,  4. 
Νεαραί  3655,  4.  4406,  48 — 50.  "Ορος  3078,  5.  Σημείωμα 
καθαιρέσεως  Κοσμά  Αττικού  3654,  55  β' .  Χρυσόβουλλον 
περί  ζ'  βαθμού  5647,  20. 

Κομνηνών  πέρι  4299,  2. 

Κομπή  Μιχαήλ  συμβ όλαιόν  μετά  Ίωάννου  Βουτιά  (1294) 
2036  σημ. 

Κομπία  αργυρά  921  σημ. 

Κοντάκια  2638.  3465.  3470,  2  σημ.  3750,1.  3925,3.  3928,1. 
4021,  7.  4591  β',  ε  .  4893,  6.  5976,  4.  6115,  2.  6116. 
εβδομάδας  4984,  5.  ένιαυτοΰ  1912,  4.  μή  υπάρχοντα 

έν  τω  Ώρολογίιρ  6398. — Κοντακίων  πέρι  2408,  2.  Ίδε 
Ακακίου  Καυ σοκαλυβίτου, Ακακίου  X εοχω ρίου  Θεσσα¬ 
λονίκης  απο,  Ανδρονίκου  άγιου,  Άντίπα,  Αντωνίου 
νεομάρτυρος,  Έξωπα σχίου,  Ίβήρων  μονής  κτιτόρων, 
Κυρίλλου  Άλεξανδ  ρείας,  Μεθ  οδίου  Κων  σταντινου- 
πόλεως,  Μηνολόγ ιον ,Χήφωνος  Κωνσταντινουπόλεως, 
^ανθοπούλου  Νικηφόρου,  Πάσχα,  II  εντη  κοσταρίου, 
'Ρωμανοΰ  μελωδού,  Στυλιανού  II αφλαγόνος,  Συμεών 
νέου  θεολόγου,  Τριωδίου,  Χαραλάμπους. 

Κό  νωνος  μαρτύρων  3677  ιζ' . 

Κοραή  Άδαμαντίου  Μετάφρασις  έλεγείας  Τυρταίου  4928.  "Ιδε 
Αθανασίου  Παρίου. 

Κοράνιον.  "Ιδε  Μωάμεθ. 

Κορεσσίου  (Κορε'σση)  Γεωργίου  Αποσπάσματα  1585,  15. 
Άφορισμοί  Ίπποκράτου$  5796,  1  ιγ' .  Αιάλεξι ς  μετά  φράρου 
5453,  6.  Έγχειρίδιον  5644,  6.  Είϊ  Άριστοτε'λου5  Περί 
φυσικής  άκροάσεως  5801.  Είϊ  Γένεσιν  5796,  1  ι^'.  Έίς 
Κίςόδια  5796,  1  ιε’.  Είϊ  θεομήτορος  ευφημίας  5796,  1  ιδ'. 
Εί$  Ίώβ  4695,  1.  5796,  1  θ'.  Έκλογαί  από  διαφόρων 
διδασκάλων  3240,  2.  Παύλου  είϊ  μακάριον  βίον  4672  γ' . 
Έξήγησις  εις  Δανιήλ  5796,  1  δ'.  εις  Ίωάννου  Θεολόγου 
Άποκάλυψιν  2320,  1.  4672  ε'.  5796,  1  α'.  εις  Ίωάννου 
Εύαγγέλιον  4672  δ'.  εις  Αουκά  Εΰαγγέλιον  4672  α'.  εις 
Σολομώντοϊ  Άσμα  ασμάτων  4695,  2.  εις  Ίταλμούς  4672  β' . 
5796,  1  ζ' ,  η' .  Επιστολή  εις  πατριάρχην  Κύριλλον  τον  έκ 
Β ερροίας  3240,  1  δ'.  Επίγραμμα  εις  βιβλίον  Γαβριήλ  Σεβή- 
ρου  6315,  2  γ'.  Ερμηνεία  εις  II ροφήτας  5779,  2.  εί$ 
ρήσεις  Ευαγγελίου  4695,  1.  θεολογία  3240,  1.  4671.  5796, 
1  £Γ' .  Κατά  τών  λεγόντων  μή  δεϊν  μανθάνειν  3894,  2. 
Παραδείγματα  εις  συμβαλλόμενα  645,  1.  1586,  7.  2943,  7. 
2950,  9.  περί  καλών  καί  κακών  συμβουλών  5796,  1  ι',  ια'. 
Περί  έκπορεύσεως  άγιου  Πνεύματος  3684,  4  α'.  Περί  έξοχης 
θεολογίας  1585,  8.  4769.  Περί  έπιστολικής  συνθέσεως  788,  1. 
Περί  θεομήτορος  5796,  1  ιζ~' .  Περί  καθαρτηρίου  πνρός 

3684  γ'.  Περί  μυστηρίων  5796,  1  β',  γ'.  Περί  ομοιοτήτων 
ιατρικών  5796,  1  β' .  Περί  ρητορικής  788,  2.  Περί  τής  τοΰ 
πάπα  αρχής  3684  β' .  Σημείωμα  εις  τάς  εικόνας  753,  2. 
Σημειώσεις  εις  θρήνους  Ίερεμίου  5796,  1  ε'. — έπιγράμματα 
3240,  1  β’.  Ίδε  Διγαρίδου  Παϊσίου,  Νεκταρίου  Σιναίτου. 
έπιστολαί.  "Ιδε  Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεω$  Β'.  πέρι 
2320,  1  α'.  5439,  119. 

Κόρινθος.  "Ιδε  Ζ αχαρίου  Κόρινθόν,  Μακαρίου  Κορίνθου. 

Κ ορνηλίου  έκατοντάρχου  άκολουθία  5997,  6.  βίος  5708,  19. 
μαρτύριαν  1087,  14. 

Κορυδαλε'ω3  Θεοφίλου  (Θεοδοσίου)  Αιαίρεσις  ποιητικής  2087, 
13.  5487,  2.  Είϊ  Άριστοτε'λου®  Λογικήν  (σύνοφις  Αογικής) 
4364.  4369.  4371.  5732,  2.  Μετά  τα  φυσικά  2283,  1,  2. 
3862.  Περί  γενέσεως  καί  φθοράς  2303,  2.  Περί  ούρανοΰ 
2303,  1.  4345.  4365,  1.  4366,  1.  5755.  6330,  4.  Περί  ψυχής 
4235.  4347.  4363.  4366,  2.  4472.  "Τστερα  αναλυτικά  5728, 


528 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


2.  5731,  2.  Φυσικήν  άκρόασιν  1447.  2297.  4367.  4368,  1. 
5754.  Εΐϊ  κανονισμόν  άγιου  Γερασίμου  4696,  4.  Είϊ  φιλο¬ 
σοφίαν  προδιοίκησις  4237.  4344.  4349.  Έκάει τι 5  λογικής 
( συλλογιστικής )  πραγματείας  2381,  1.  2558.  4346,  1.  4348. 
4350,  2.  4356.  4370.  5731,  1.  5732,  1.  6330,  1.  ρητορικής 
2305,  1.  2557,  1.  3869.  4228,  1.  5480.  6191,  8.  Έπιστολαί 
( επιστολικοί  τύποι)  331,  2.  2328,  1.  2547,  5.  2548,  1. 
3897,  3.  4851,  2,  5,  10,  11,  32.  4864,  4.  6049,  14.  6200, 

1  α' — ζ' .  Σκαρλάτα)  740,  13.  5736,  6.  Σύνοψις  είς  -γεω¬ 
γραφίαν  740,  14.  Ψυχολογία  642.  3285.  —  ττέρι.  Ίδε  Γορ- 
δίου  Αναστασίου. 

Κορυφών  άλωσις  ύπό  Μ παρμπαρούσα  1832,  2  σημ. 

Κορωνέλου  Ίωάννου.  Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  εκκλησιάρχου. 
Κορώνη  ΐΐόνου  Ερμηνεία  σημαδίων  ψαλτικής  3534,  9.  5399,  1. 
Ψαλτική  3534,  3,  4. 

Κοσινίτζης  μονής  -γράμμα.  ’Ίδε  Ίερεμίου  Κωνσταντινου- 
ιτόλεωϊ  Γ'. 

Κοσμά  ' Αγιορείτου  βίος  5985,  1. 

Κοσμά  Βατοπεδινοΰ  Ακολουθία  θωμά  αποστόλου  5677,  5. 
5697,  1. 

Κοσμά  βεστήτορο$  (πρεσβυτε'ρου)  Αιήγησις  των  μετ’  άττοβίωσιν 
Χρυσοστόμου  3797,  6.  Εγκώμιου  Ζ αχαρίου  1312,  3.  3762  ε' . 
5708,  19.  ΕΪ!  επάνοδον  λειψάνων  Χρυσοστόμου  2,  49. 
3118  2.  3657  δ' .  3762  ιγ'.  5698,  21.  5703,  27.  Είί  Ιωα¬ 
κείμ  καί  "Ανναν  48.  26.  2752,  3.  3251,  12.  5703,  15.  6614, 
10. 

Κοσμά  Βυζαντίου  αρχιεπισκόπου  Σιναίου  Τεχνολογία  -γραμ¬ 
ματικής  4789,  10. 

Κοσμά  εκ  μονής  Ζωγ ράφου  βίος  101,  38.  2427,  10.  2770,  3 
σηα. 

Κοσμά  ίερομονάχου  χειροτονία  εις  ιερέα  (;Γωοδ')  5607. 
Κοσμά  Ίεροσολυμίτου  Κανόνε!  997,  1.  1580,  4.  1583,  6. 
2007,  1.  3887.  3898,  3.  4732.  Βαΐων  651,  3.  2690  ε'.  4265, 
13  α'.  4770,  1  β  .  6150,  2  η'  (έξήγ.).  Αευτέρας  μεγάλη! 
2960  Γ' .  4274,  3  Γ' .  6150,  2  θ'  (έξήγ.).  θεοφανείων  651,  9. 
4274,  3  δ'.  4641,  1  ίΓ'.  6150,  2  δ'  (έξή-γ.).  6204,  8.  Κοιμή¬ 
σεως  651,  6.  2690  ιξ' ■  4265,  13  γ'.  6150,  2  ιη'  (έξή-γ.). 
ΑΙεταμορφώσεως  6150,  2  Γξ' .  Παρασκευής  μεγάλη!  2690  ι' . 
6150,  2  ιγ'  (έξή-γ.).  Πέμπτης  μεγάλη!  2690  θ'.  4274,  3  θ'. 
4770,  1  γ'.  6150,  2  ιβ  (έξή-γ.).  Πεντηκοστής  651,  10.  761,  9. 
2690  ιδ'.  3757,  27.  6150,  2  ιΓ  (έξήγ·)·  Σαββάτου  μεγάλου 
2690  ια'.  6150,  2  ιδ'  (έξή-γ.).  Σταυρού  651,  7.  1580,  3. 
4265,  13  δ'.  4790,  1  α'.  6150,  2  α'  (έξή-γ.).  Τετάρτης  μεγά¬ 
λη!  2690  η'.  4274,  3  η'.  6150,  2  ια'  (έξήγ.).  Τρίτης  μεγάλη! 
2690  Γ·  4274,  3  'ς’ .  6150,  2  ι'  (έξή-γ.).  Υπαπαντής  2690  δ'. 
4641,  1  ’ξ' .  6150,  2  Γ'  (έξή-γ.).  Χρίστου  -γεννήσεως  651,  8. 
1448,  5.  1948,  1  ε'.  3757,  24.  3796,  1  α'.  4641,  1  ε'.  6150, 

2  β'  (έξή-γ.).  Κατά  Άκινδυνιανών  χωρία  3728,  2  σημ.  ’Ίδε 
Προδρόμου  Θεοδώρου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Κοσμάς. 

Κοσμά  Ίνδικοπλευστου  Είϊ  Δαβίδ  922,  3.  Ερμηνεία  Ψαλμών 
4860,  50.  Λόγο!  έκθέσεως  5457,  85.  Περί  Αποστόλων 
4176  γ’.  4179  σημ.  Περί  Καινής  Αιαθήκης  1533  σημ.  1. 
1807  σημ.  Περί  Μάρκου  4127  ^'.  Περί  Ματάαίου  4127  Γ  . 
Κοσμά  καί  Δαμιανού  Ακολουθία  5981,  1.  6002,  8.  6238,  13, 
15,  16.  βίος  2,  21.  2057,  6.  2090,  1.  3071,  4.  3658  α'. 
3669  α'.  5698,  39.  5981,  2.  6056,  8.  έγκώμιον  3762  ια'. 
4706,  17.  4803,  9.  6002,  9.  εσπερινός  5999,  19.  6001,  9. 
παράκλησις  6001,  9.  ’Ίδε  Αναργύρων  αγίων. 

Κοσμά  Μακεδόνοϊ  ψάλτου  Ίβηρίτου  Άνθολό-γιον  6426. 
Είρμολόγιον  5194,  3.  Ιατροσόφιου  5769,  1.  Τροπάριον  εΪ! 
άγιου!  Πάντα!  5100,  3.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ. 
Κοσμάς  Μακεδών. 

Κοσμά  μάρτυρο!  άκολουθία.  ’Ίδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρή- 
τοροξ. 

Κοσμά  μοναχού  Ερμηνεία  είς  τό  κατά  Λουκάν  4491. 

Κοσμά  μοναχού’  Οπτασία  2801,  9.  3766,  21.  6296,  11. 
Κοσμά.  ’Ίδε  Μπαλάνου. 

Κοσμά  νέου  εγκώμιον  2936,  17. 

Κοσμά  Σιφνίου  ίερομονάχου  Ακολουθία  εις  εικόνας  Θεοτόκου 
5967. 

Κοσμά.  ’Ίδε  Φλαμιάτου. 

Κοσμά!  Αλεξάνδρειά!.  Έπιστολαί  προς  αύτόν  3296. 
Κοσμά!  μοναχός  Σάμιος  (1758)  4573. 

Κοσμά!  ό  κατ’  &μφω  πτωχός  (1862)·6374,  2. 

Ινόσμησί!  κωδικός.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ.  Ελι¬ 
σάβετ  του  Πολύχρονη. 

Κοσμογραφία  3832,  8. 

Κόσμου  (;)  Στίχοι  (χρησμοί)  περί’  Αντίχριστου  578,  28. 


Κόσμου  άρχαί  2802,  7.  εγνωσμένου  πέρι  6360,  25  α'.  κατα¬ 
σκευής  πέρι  4276,  6.  κτίσεως  (κοσμοποιίας)  πέρι  578,  7. 
4627,  5,  40.  5806,  61.  ματαιότητας  πέρι  4289,  2.  6345,  2. 
πέρι  θεωρία  3808,  29.  ποιήσεως  πέρι  1741,  6.  στοιχείων 
πέρι  4614,  7.  4655,  20  α'.  συντέλειας  πέρι  4809,  17. 
Κουαρτάνου  Ίωαννικίου  "Ανθος  χαρίτων  4522,  14.  ’Ίδε 'Άν- 
θος  χαρίτων. 

Κουβουκλίσιος  Λέων  3130. 

Κουκουζε'λη  Ιεροθέου  Οπτασία  Σοφιανής  589,  10.  ’Ίδε  Πίνακα 
βιβλιογράφων  έν  λ.  Κουκουζέλης  Ιερόθεος. 

Κουκουζέλη  Ίωάννου  Άνοιξαντάρια.  Ίδε  Χουρμουζίου  χαρτο- 
φύλακο$.  Δοξολογίαι  5172.  ΑΙαθηματάριον  5276.  Προ¬ 
παιδεία  μουσικής  5172.  Χερουβικά  5172.  βίος  1686,  3  σημ. 
5711,  137.  6308,  17.  ’Ίδε  Κρατήματα  καί  Πίνακα  εικόνων 
έν  λ.  Κουκουζέλης  Ιωάννης. 

Κουκουλίου  πέρι  5806,  53. 

Κουλιδά  Κυριάκου  Ναυπλιώτη  Άναστασιματάριον  μετά  κε- 

κρα-γαρίον  6449. 

Κούμα  Κωνσταντίνου  πέρι  6262,  7. 

Κουνάλη.  "Ιδε  Κριτοπούλου. 

Κουντουροττούλου  Όνουφρίου  έκ  Δημητζάνη$  Κριτική  έπι- 

κύρωσις  είς  ερμηνείαν  ’ Αναβαθμών  ύπό  Νικοδήμου  Αγιο¬ 
ρείτου  4699  σημ.  δ'.  Ίδε  καί  Πίνακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ. 
Κ  ον  ντ  ου  ρ  ύπουλος. 

Κ ουρουτζεσμέ  σχολή  6262,  7. 

Κούρσουλα  (Κοΰρτζουλα)  Νικολάου  Ζακυνθίου  Σύνοψις  θεο¬ 
λογίας  2103.  2526.  3234,  2  σημ.  4498.  5701. 

Κούταλη  νήσος  έν  έπαρχίρ  II ροικοννήσον  6446. 

Κ ουτλουμουσίου  μονής  μοναχών  διηγησί!  3173,  7.  παρρησία 
3421.  πέμι  5788,  70.  5789,  55. 

Κόχιλα  Ίωαννικίου  Βίο!  Μαξίμου  Κ αυσοκαλύβη  727,  1. 
Κοχλιαρά  μονή  2027,  11. 

Κράσεων  πέρι  4436,  1. 

Κρατήματα  1727.  2598.  2601—2604.  2606.  2613.  2620.  2621. 
2624.  2638.  2640.  2642.  2652.  2653.  3469.  3472.  3505. 
3527.  3529.  3530.  5069,  2.  5081.  5084,  4.  5087,  5.  5092. 
5094.  5095,  4.  5096,  2.  5097  (αηδόνι,  Βουλγαρικόν  Κου- 
κουζέλη,  ξυλικο!,  ό  πάνυ  ωραίος,  πέρσικα,  ψαλτήρα).  5103. 
5104.  5117,  5.  5149.  5158.  5167.  5169,  4.  5171,  2.  5181. 
5193.  5200.  5202,  3.  5209.  5216,  2.  5261.  5270.  5300,  2. 
5302,  2.  5309,  1.  5323.  5337,  3.  5353.  5362.  5371,  3. 
5381.  2.  5390.  5397.  5401,  1.  5408,  1.  6469. 

Κράτητο8  Έπιστολαί  748,  7.  4314,  13. 

Κρεωψαγία!  πέρι  4254,  7. 

Κρήτης  Ναθαναήλ  5232.  Νικηφόρος  890.  σεισμός  (1509) 
4646  σημ.  χρησμός  4806,  8.  Ίδε  Πίνακα  βιβ\ιογράφων  έν 
λ.  Αρσένιος  ιερομόναχος,  Β αρούχας,  Γεώργιο!  Κρήί, 
Διονύσιο!  ιερομόναχος,  Μ ακάριος  ευτελής,  Μακάριο! 
'ιερεύς. 

Κρίσεως  καί  μνήμης  θανάτου  πέρι  6075,  14.  πέρι  3757,  20. 

τελευταίας  πέρι  1170,  6. 

Κ ριταί  (Γραφής)  1058,  7. 

Κριτηρίων  βασιλικών  κτλ.  πέρι  4410,  14. 

Κριτίου  Νικολάου  Προυσαε'ωϊ  μεγάλου  εκκλησιάρχου  (δι¬ 
δασκάλου,  έξ  άπορρητων)  Λόγο!  εις  Στέφανον  Καντακου- 
ξηνόν  646.  1.  Πίναξ  αξιομνημόνευτων  Βαλσαμώνοϊ  5774,  4. — 
θέματα  είς  Γραμματικήν  αύτοΰ  646,  2.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο- 
γράφων  έν  λ.  Κ ριτίας. 

Κριτοβοΰλου  (Κριτοπούλου)  Μιχαήλ  Ίμβρίου  Εύχαί  2585,  4. 
2589,  27.  3974.  9.  Στίχοι  είς  ιερόν  Αυγουστίνον  2585,  2. 
3974,  8.  4508.  260.  6310,  13  σημ. 

Κριτοπούλου  Θεοδώρου  Ήρακλεία5  Π αραίτησις  4502,  152. 
Κριτοττούλου  Κουνάλη  ’  Β ξήγησις  Νομοκάνονος  Ματθαίου 
Βλαστάρεω$  453,  1.  2280,  1.  3908,  1. 

Κριτοπούλου  Μητροφάνουδ  Περί  εκκλησίας  4492,  12.  Περί 
καταστάσεως  ανατολικής  εκκλησίας  4492,  12  γ'.  Περί  μυστη¬ 
ρίων  4492,  12  α'. 

Κριτών  πέρι  3808,  142.  προκατάστασις  4406  ,  34. 

Κροβάτου  'Ραφαήλ  Φραγκίσκου  ΕΪ!  την  βίβλον  Ρ οδινοΰ 
3770  γ'.  ’Ίδε  'Ροδινού  Νεοφύτου. 

Κ ροτηριάτη  Άγιου  Νικολάου  μονή  5872  σημ. 

Ιν ρουσοβέτξ-ην  κάστρον  του  δεσπότου  χαλασθέν  (1427)  3138 
σημ. 

Κρυερά!.  ’Ίδε  Πηγή!. 

Κρυπτογραφική  δήλωσίϊ  ανεξήγητος  1988. — Κρυπτογρα¬ 
φικά  άδ, άγνωστα  4616,  17  σημ.  Ίωαννίνων  καί  Μετεώρων 
5679,  1,  2.  5882,  2  Γ'. 

Κτέαρ  (κτείαρ)  =  κτήμα  4260  σημ.  5748. 


ΠΙΝΑΞ  ΞΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


529 


Κτησίου  Ιστορία  Ινδία;  3816,  54. 

Κτίρια.  Ίδε  Κωνσταντινονπόλεω 5. 

Κυδώνη  Δημητρίου  Αποσπάσματα  4508,  289.  Μετάφρασις 
Μονολόγων  (Ευχών)  Αυγουστίνου  Ίππώνον  2585,  1.  2890, 
3.  3449.  4876.  5834,  1.  6310,  1. 

Κυδώνη  Προχόρου  Μετάιήρασι;  Παραλλήλων  Αυγουστίνου 
Ίππώνον  2128,  7. 

Κυδωνίαι  6029,  6.  6037,  1. — Κυδωνιών  σχολή  6262,  7.  ’Ίδε 
Καλλινίκου  Κωνσταντινουπόλεως,  Συνοδικόν  -γράμμα. 

Κ υξίκου  βιβλιογράφος.  Ίδε  Πίνακα  β ιβλιογράφων  εν  λ. 
Θεοδόσιο;  ιερομόναχος,  επίσκοπος  καί  έξαρχος  πόσης 
Έλληςπόντου  ’ Αθανάσιος  4506,  4  σημ.  ’Ίδε  Ζωναρά  Ίωάν- 
νου,  ΙΙαίραμος. 

Κυκλάδες.  'Ίδε  Αωδεκάνησα. 

Κύκλος  ζωδιακός  4471,  18. — Κύκλοι.  ’Ίδε  Ηλιου,  Μηνών, 
II ασχολιών,  Σελήνης. — Κύκλων  πίνακες  4468,  16. 

Κυμινήτου  Σεβαστού  Τραπεξουντίου  Άπάντησις  προς  ’έν- 
στασιν  Αωροθέου  Ιεροσολύμων  4651,  2.  Έπιστολαί  2328,  1 
σημ.  Μέάοδο;  εύρέσεως  εορτών  ενιαυτού  6205,  9.  "Οτι  οί 
ιερείς  νά  μή  μεταλαμβάνουν  από  τάς  μερίδας  4411,  4.  Παρα¬ 
φράσει;  καί  περιλήψεις  τετραστίχων  Γρηγορίου  Θεολόγου 
2106,  7.  Περί  μυστηρίου  ευχαριστίας  4651,  1.  5796,  3. 

Κυντιανοϋ 'Ερκουλίων  ΙΙρό;  Πέτρον  Αντιόχειας  4501,  55. 

Κυπαρίσσου,  πεύκης  καί  κέδρου  πέρι  5711,  138. 

Κυπριανού  ίερομονάχου  (1679)  μαρτύρων  2142,  16. 

Κυπριανού  Καρθαγενηϊ  Εόχαί  4335,  6.  4817,  7.  4852,  3. — 
μετάνοια  ήτοι  έξομολό-γησις  875,  6. — καί  Ίουστίνης  βίος 
2,  9.  875,  5.  3661  β’ .  4395,  9.  6084,  1.  'Ίδε  Γρηγορίου 
Θεολόγου. 

Κύπρος.  Ανεπίγραφος  επιστολή  εις  Κυπρίους  927,  29. — 
Κύπρου  άλώσεως  χρησμός  578,  25.  επισκόπων  οροί  4023,  5. 
Νεόφυτος  4501,  14  σημ.  'Ίδε  θεοπάλδο;,  Α ευκωσίας, 
Μ αχαιράδος,  Χρησμοί  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  εν  λ. 
Υαλατιανός  Μ ατθαΐος,  Κουκουζέλης  Ιερόθεος,  λεόν- 
τιος  Β  ύστράτιος,  Α  εόντιος  ιερομόναχος,  Αεάντιος 
Κύπριος,  Λουκά;  Κύπριος,  Λουκά;  Οόγγ ροβλαχίας, 
Μυριανθ εύς,  Νεκτάριος  μοναχός. 

Κυριακής  άγιας  ακολουθία  2877,  2.  περί  3293,  24.  καινής 
λόγος  4508,  270.  όρθοδοξίας  πέρι  2789,  34.  3765,  29. 
προςευχ ής  πέρι  149,  3. 

Κυριακής  παρθενομάρτυρος  ακολουθία.  ’Ίδε  Φωτεινίδου. 
μαρτύρων  2163,  20.  3700  κβ  . 

Κυριακοδ ρό μιον  4640,  36. 

Κυριάκου.  ’Ίδε  Κουλιδά. 

Κυριάκου  άγιου  βίος  465,  6. 

Κύριε  έλέησον  πέρι  5457,  21.  5976,  6.  ’Ίδε  Ερμηνεία, 

Νικηφόρου  Αγιορείτου,  Συμεωνίδου  Ίωάννου,  ψελλού 
Μιχαήλ. 

Κυρίλλου  Απολογία  προς  επιστολήν  Σέργιου  790,  18.  ’Ίδε 
Σέργιου  (Μα  κ  ραίου  ;). 

Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάν  Απολογία  προς  την  παρά  Θεοδώ¬ 
ρητου  άντίρρησιν  2094,  8.  ’ Αποσπάσματα  3251,  14  σημ. 

3897,  11.  4449,  115.  4871,  9.  Βίβλος  θησαυρών  561.  4508, 
134.  4871,  61.  5443,  1.  Γ λάφυρών  εις  Αριθμούς  2094,  4. 
Γνώμαι  4476,  3  (περί  ψυχής).  4492,  3.  Εί;  'Ανάληψιν  1565, 
2.  3664,  24.  3765,  2.  4778  κβ’ .  Εί;  Γένεσιν  2094,  1.  Εί; 
Αευτερονόμιον  2094,  5.  Εί;  Έξοδον  2094,  2.  Εί;  Ησαίαν 
6039,  5.  6248,  5.  Εί;  Θεοτόκον  57,  4.  925,  3.  4512,  21 
(κατά  Νεστορίου).  6137.  καί  πατέρας  Εφέσου  1565,  20. 
3882,  23.  4709,  3  ιε .  4712,  3.  4714,  23.  5703,  36.  Εί; 
θωμά  ψηλάφησιν  1323,  26.  Εί;  Ίωαννην  θεολόγον  καί 
Θεοτόκον  48.  11.  Εί;  Ίωάννου  Θεολόγου  Άπο κάλυψιν 
4762,  2.  Εύαγγέλιον  902.  4139  σημ.  Εί;  λόγον  κατά 

Ίουλιανου  2589,  21.  Εί;  Μ εταμόρφωσιν  2089,  9,  11.  2147,  3. 
5698,  32.  Εί;  παράλυτον  1323,  29.  Εί;  Τεσσαρακοστήν 
3652.  Εί;  τό  κατά  Λουκάν  2789,  23.  4491  σημ.  Εί;  ’Τπα- 
παντήν  57,  16.  1323,  10,  11.  2777,  8.  6137,  7.  Εί;  Φαλτή- 
ριον  552.  2086  σημ.  2517.  3648  σημ.  3722  σημ.  4717.  4718, 
1  σημ.  Εί;  Ώσηέ  2116  (καί  ιβ'  προφήτας ).  6227,  7.  Έκ 
τής  εις  τον  προφήτην  Ήλίαν  3083,  39.  Εκάεσι;  πιστεως 
ορθοδόξου  957,  2.  1174,  5.  3907,  2  τήε’.  4198,  17  σημ. 
4449,  25.  4533,  4.  4789,  22.  Εκλογή  3164.  Επιστολή 
κανονική  προς  Αόμνον  1268,  23.  1805  φ.  249  β.  3654,  22. 
4412,  14.  5647,  12.  Έπιακόποις  Αιβύης  1805  φ.  251  α. 
3654,  23.  4423,  28.  5647,  13.  Ερμηνεία  Ευαγγελίου  3605.  2 
σημ.  Κατά  ’  Αρειανών  καί  Ιουδαίων  3718.  Κατά  Νεστορίου 
1174,  7.  3809,  62.  4449,  152.  4501,  26.  4502,  104.  5443,  9. 
Κεφάλαια  927,  15.  1104,  6.  6055,  4.  Κόλλιμ  1805  φ.  249  β. 


λεξικόν  785,  2.  2426,  6.  3889,  1.  4196,  1.  4197,  1.  4502, 
173.  4862,  9.  ’Ίδε  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων.  Λόγοι  465, 

14.  1118.  1314.  3078,  7.  3108,  3.  3109,  2.  4711.  Μαξίμιρ 

διακόνιρ  4501,  16.  "Οροι  φιλοσοφίας  927,  12.  Περί  άνθρωπον 
φύσεως  3808,  62.  Περί  ελεημοσύνης  450,  21.  Περί  λέπρας 
4508,  105.  Περί  σταθμών  καί  μέτρων  4148,  4.  Περί  συγ¬ 
χωρήσεις;  άμαρτημάτων  5457,  64.  Περί  Τριάδο;  άγιας  3239. 
3735,  14  β' .  3808,  15.  Περί  ψυχής  καί  δευτέρας  παρουσίας 
948,  1.  ΙΙρδ;  Αττικόν  4330,  24.  Προ;  Σούκευσον  (έρμ.) 
3808,  37.  ΙΙρό;  την  εν  ' Αφρική  σύνοδον  716,  9.  ΙΙώ;  εξέρ¬ 
χεται  ή  ψυχή  έκ  του  σώματος  1343,  1.  Σχόλια  εις  Τωβίτ 
4285,  1  σημ.— ακολουθία  1012,  2.  1689,  1.  6390,  1  'ζ’ . 

απολυτίκια  769,  3.  κοντάκιον  6000,  16.  στιχηρά  6001,  16. 
υπόμνημα.  ’Ίδε  Ζωναρά  Ίωάννου.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  εν 
λ.  Κύριλλο;.  ’Ίδε  καί  Ισιδώρου  ΙΊηλουσιώτου. 

Κυρίλλου  Αλεξάνδρειάν  νεωτε’ρου.  ’Ίδε  Λουκάρεω$. 

Κυρίλλου  αποστόλου  Σλάβων  βίος  4502,  106.  ’Ίδε  Θεο¬ 
φύλακτου  Βουλγαρίαν,  Σάββα  αποστόλου  Σέρβων. 

Κυρίλλου  έξ  Αγραφων  Επιγράμματα  εί;  σύναψιν  Ευαγγελίων 
564. 

Κυρίλλου  ίερομονάχου  Γραμματικά  3871,  1.  Στίχοι  περί 
μοναδικής  πολιτείας  589,  42. 

Κυρίλλου  Ιεροσολύμων  Αποσπάσματα  4595.  Εί;  ’Τ παπαντήν 
57,  19.  575,  5.  1319,  14.  4476,  12.  4707  ιζ' .  4780  κ' .  5703, 
28.  Κατά  νέου  καλανδαρίου  6279.  Κατηχητικόν  βιβλίον 
5432,  2.  λεξικόν  4198,  18,  21.  ’Ίδε  Κυρίλλου  Αλεξάν¬ 
δρειάν  λόγοι  1847,  5.  Περί  δευτέρας  Χριστού  παρουσίας 
4146,  19. 

Κυρίλλου.  Ίδε  Καστανοφίλλη. 

Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως  Ευχή  εί;  Θεοτόκον  2585,. 
17. 

Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως  Α’.  ’Ίδε  Λουκάρεως  Κυ¬ 
ρίλλου. 

Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως  Β’  (Κονταρή)  τού  έκ  Βερ- 
ροίας  Επιστολή  εις  Γεώργιον  Κ ορέσσιον  3240,  1.  ’Ίδε 
Κορεσσίου  Γεωργίου. 

Κυρίλλου  Κων σταντινουπόλεως  Α' .  Έπιστολαί  πρός  αυτόν 
6288,  7,  8. 

Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως  5“  ’  τού  έξ  ’  Αδριανουπόλεως 

Εί;  Βενιαμίν  Μολδαβίας  6029,  4.  Εύχαί,  Μεγαλυνάρια, 
Τροπάρια  6012,  3. — έπιστολαί  ιερός  αυτόν  6029,  5.  ’Ίδε 
Βενιαμίν  Μολδαβίαν. 

Κυρίλλου  μοναχού.  ’Ίδε  Πετρινοΰ. 

Κυρίλλου  όσιο μάρτυ ρος  κανών  3881,  8.  μαρτύρων  3881,  7. 

Κυρίλλου  Παλαιών  Πατρών  (1483)  Ένταλτήριον  4640,  1. 

Κυρίου  ένανθρώπησις  740,  5.  σαρκός  πέρι  740,  3. 

Κυριώτου  Ίωάννου  Γεωμε’τρου  Εί;  Ευαγγελισμόν  1037,  35. 
1822,  2.  Εί;  Φαλτήριον  3594  ζ~'  (στίχοι).  6286,  3.  Έκ  τού 
Γεροντικού  1575,  3.  Επιγράμματα  3798.  31.  Ερμηνεία  εί; 
τό  κατά  Αουκάν  4491  σημ.  Η ρωελεγείοι  έγκώμιοι  εί;  Δέ¬ 

σποιναν  4885,  30.  Μετάφρασις  Ωδών  4659,  2.  Παράδεισο; 
(Γεροντικόν)  4821.  4885,  22.  5495,  3. 

Κόρου  καί  Ίωάννου  βίος  3100.  3657  ιγ’.  μαρτύρων  3608  κβ' . 
4707  ια  . 

Κύρου  Καστορίαν  καί  πρωτοθρόνου  Βουλγαρίαν  Βίο;  όσιου 
’  Αντωνίου  1847,  13. 

Κόρου  (των)  Θεοτόκου  ναού  οικοδομή  4548,  1  ιδ’. 

Κώ  βιβλιογράφοι.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβ λιογράφων  εν  λ.  Διονύσιο; 
έκ  νήσου,  Διονύσιο;  ίεροδιάκονος,  Νίμφος. 

Κωδινοΰ  Γεωργίου  Όφφίκια  3293,  14.  5658,  16.  Περί  μελλο- 
νύμφης  δεσποίνης  3901,  16.  Περί  πένθιμων  φορεμάτων  3901, 

15.  Περί  προβλήσεως  δεσπότου  3901,  17.  4267  3  β' . 
σεβαστοκράτορος  3901,  18.  4267,  3  γ’  (καί  καίσαρος).  Περί 
στεφηφορίας  βασιλέως  4267,  3  α’. 

Κωμανίτξη  σακελλίου  Βερροίαν  Εί;  Αντώνιον  νέον  1847,  2. 

Κωνικών  τομών  συμπτώματα  2311,  1.  σύνοψις  2325. 

5743,  2. 

Κώνστα  Αποστόλου  Μουσική  τέχνη  3523.  . 

Κωνσταμονίτου  μοναχού  Τάξι;  έν  άγρυπνίαις  6121,  7. 

Κ  ων  στ  αμονίτου  (Κ  ώνσταντος,  Κα  σταμονίτου)  μονής 
άγιων  βίοι  6250,  7.  πέρι  5788,  76.  5789,  62. 

Κωνσταντίνου.  Ίδε  Άκροπολίτου,  Άρμενοπούλου. 

Κωνσταντίνου  αρχιδιακόνου  καί  χαρτοφύλακον  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  Εί;  άγιους  πάντα;  3109,  2  σημ.  Εί;  μάρτυρας 
πάντας  1314. 

Κωνσταντίνου.  Ίδε  Γουλιανοί,  Γρανάτου,  Δαπόντε,  Δούκα 
Κωνσταντίνου  Σιατιστέων. 

Κωνσταντίνου  έξ  Ισμαηλιτών  νεομάρτυρος  ακολουθία 

67 


Η.  II. 


530 


ΠΙΝΑΗ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


6002,  11.  6008,  18.  6383,  2.  βίο;  6008,  19.  παράκλησι; 
6002,  12.  6008,  20. 

Κωνσταντίνου.  ’Ίδε  Ίωβανικίου,  Καντακουζηνοΰ. 
Κωνσταντίνου  Κοπρωνύμου.  Ίδε  Λε'οντθ9  Ίσαύρου. 
Κωνσταντίνου.  ’Ίδε  Λασκάρεω9,  Λουκάρεω9,  Λουκίτου, 
Μανασσή. 

Κωνσταντίνου  μεγάλου  Πρό;  Αλέξανδρον  ’ Αλεξάνδρειά;  καί 
"  Λρειον  5439,  48.  Πρό;  'Σίλβεστρον  3078,  6.  3733,  6.  4406, 
19. — ακολουθία  6004,  9.  βίος  48,  4.  1135,  23.  1323,  36. 
4709,  3  β' .  4713,  15.  4714,  3.  4797  λα'.  έγ κώμιον  2743,  29. 
4709,  3  γ'.  4714,  4.  ’Ίδε  Άκροπολίτου  Κωνσταντίνου, 
εγκωμίων  7τε'ρι  5437,  61.  εσπερινό;  6004,  11.  κανόνε;  1961. 
οπτασία  5698,  27.  πέρι  2427,  1. — καί  Ελένη;  Ακολουθία 
2006,  1.  6390,  1  ια'.  βίο;  2006,  12.  3733,  1.  3762  κγ'. 
κανών  6238,  4,  5. — καί  πραχθέντων  έν  Ν ικαίμ  περί  3664,  25. 
Κωνσταντίνου.  ’Ίδε  Μονομάχου. 

Κωνσταντίνου  Νικολάου  τοϋ  έκ  Βελεγράδων  Φράσει;  έλλη- 
νι καί  6353. 

Κωνσταντίνου.  ’Ίδε  Παλαιολόγου. 

Κωνσταντίνου  πατριάρχου  Διάλεξι;  μετά  καρδιναλίων  4568,  3. 
4925,  19. 

Κωνσταντίνου.  Ίδε  Πορταίτου. 

Κωνσταντίνου  Πορφυρογέννητου  Διήγησι;  περί  τη;  αχειρο¬ 
ποιήτου  είκόνο;  36,  13.  3588  ια’.  3679,  1  μδ'.  4715,  3.  ’Ίδε 
~Κριστού  είκόνο;.  Έξαποστειλάρια  αναστάσιμα  4519,  17. 
Ιατρική  συναγωγή  4271,  2  ξ' .  4338,  2.  Νεαραί  1268,  42, 
45.  5647,  32.  Συναγωγή  περί  ξιρων  ιστορία;  3714,  16.  ’Ίδε 
Άτταλειάτου  Μιχαήλ,  Τόμο;. 

Κωνσταντίνου.  Ίδε  Πουζανέσκου. 

Κωνσταντίνον  π ρε σβυτέρου  του  έξ  Ιουδαίων  βίο;  4518, 

10. 

Κωνσταντίνου  ΙΙωγωνάτου  διήγησι;  2801,  14.  πέρι  3740,  8. 
3825,  31. 

Κωνσταντίνου.  Ίδε  'Ρεσινοΰ. 

Κωνσταντίνου  Ρωσία;  υίοΰ  Νικολάου  άφιζι;  εϊ;  "Αγιον 
“Ορο;  (1845)  6209  σημ. 

Κωνσταντίνου.  “Ιδε  Στιλβή. 

Κωνσταντίνου  Τίου  Εί;  εΰρεσιν  λειψάνου  άγια;  Ευφημία; 
3856  ξ-'.  4714,  20. 

Κωνσταντινουπόλεω;  ακαδημία  6191,  1.  άλωσι;  έπί  Μι¬ 
χαήλ  Ιίαλαιολόγου  5439,  9.  παρ’  Ιταλών  (Αατίνων)  3814, 
12  (στίχοι).  5439,  6,  10.  ϋπό  Τούρκων  4492,  19.  5439,  78. 
6208  σημ.  6300,  4.  άπο  επιστολή  πρό;  Μ αρτύριον  Αντιό¬ 
χεια;  1268,  25.  αύτοκρατόρων  ιστορία  5710,  4.  βασιλέων 
πέρι  4522,  13.  γενόμενα  μετά  την  έν  Φλωρεντίς.  σύνοδον, 
ιστορούμενα  παρά  τον  μεγάλου  εκκλησιάρχου  5439,  72.  εί;- 
έλευσι;  πρέσβεως  'Ρώσων  Νικολάου  Ρεπνήν  6227,  16.  κάτοι¬ 
κοι  5710,  22.  κτίρια  3293,  36.  5710,  22.  κτίσι;  3300,  4. 
3336,  3.  πάτρια  3316,  21.  πατριάρχων  ιστορία  4325,  6. 
κατάλογο;  27  σημ.  492,  8.  2719,  5  σημ.  3268,  2,  3.  3654, 
45,  46.  4406,  66.  4814,  5.  5659  σημ.  ’Ίδε  Κατάλογο;. 
πέρι  4449,  114.  πολιορκία.  ’Ίδε  Αβαρών,  πυρκαϊά  5710, 
22  (1778).  σεισμοί  5439,  104.  5710,  22  (1776).  χειμών 
5710,  22  (1778).  “Ιδε  Ακολουθία  (νεκρώσιμο;),  Λάρνα- 
κε;,  Τρι;άγιον,  Χρησμοί. 

Κωνσταντινουπολιτων  Επιστολή  πρό;  Γ ννοκέντιον  πάπαν 
927,  34. 

Κωνσταντίου  Κωνσταντινουπόλεω9  Βυζαντίου  Διόρθωσι; 
Έξα ποστειλαρίου  6360,  25  δ’.  Εκ  τη;  Κωνσταντινιάδο;  περί 
Αγίου  "Ορου;  5789,  45. 

Κώνσταντο;  μονή.  ’Ίδε  Κωνσταμονίτου. 

Λ.  “Ιδε  Γράμμα  λ. 

Λα βυρίνθου  πέρι  στίχοι  4501,  2.  4821,  4. 

Λαγκαδία;  (Λαγκαδίου)  ακαδημία  (1799 — 1806)  4245,  1  σημ. 
4480,  2  α’,  /3’.  βιβλιογράφοι.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Άγγελή;  Πανάγο;. 

Λαζάρου  Γαλησιώτου  ακολουθία  2589,  II.  6221.  βίο;  87,  5. 

2589,  12.  5788,  9.  6221. 

Λαζάρου  πένητο;  καί  πλουσίου  λόγο;  4787,  4.  6137,  14.  ’Ίδε 
Χρυσοστόμου. 

Λαζάρου  τριημέρου  ακολουθία  6396,  2.  λόγοι  (όμιλίαι)  2751, 
25.  3694,  10.  3696  ε'.  4726,  7  (Άναστάσεω;).  οικοι  6396,  2. 
τροπάρια  4310,  36. — Λάζαρον  έγένετο  άποθανεΐν  (έρμ.) 

6248,  10.  Ίδε  Άμφιλοχίου  Ίκονίου,  Άνδρέου  Κρήτη$, 
Βασιλείου  Σελευκεία?,  Ιωσήφ  Βατοπεδινοΰ,  Ιωσήφ  Θεσ- 
σαλονίκη$,  Χρυσοστόμου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Λάζα¬ 
ρο;. 


Λαϊκών  πέρι  4414,  2. 

Λαιμαργία;  πέρι  3293,  1. 

Λακαπηνου  (Αεκαπηνοϋ)  Γεωργίου  [Αττικισμοί  των]  λογίων 
4199,  7.  ’  Εγχειρίδιον  4508,  55.  ’Κπιστολαί  2404.  4285,  8. 

Περί  συντάξεω;  ρημάτων  1014.  2327. 

Αακαττηνου  Ίωάννου  Λεξικόν  4199,  8. 

Αακαττηνου.  ’Ίδε  ’  Ρωμανού. 

Λακεδαιμόνια;  βιβλιογράφο;.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν 
λ.  Ιωακείμ  ιερομόναχο;.  Νείλο;  4506,  3. 

Ααμτταδαρίου.  ’Ίδε  Γρηγορίου,  Πε'τρου. 

Λαμπρά;.  ’Ίδε  Πάσχα. 

Λάνδου  Άγαττίου  Ακολουθία  Ίωάσαφ  καί  Βαρλαάμ  (έντυπο;) 
5670  α' .  Εΰχαί  2799,  3.  θαύματα  Θεοτόκου  4462.  Λόγοι 
2799,  1.  Μ ετάφρασι;  βίου  όσιου  Χριστοδούλου  1602,  2.  Περί 
έξομολογήσεω;  άρχιερέω;  2799,  2.  "Ύμνοι  τριαδικοί  1351. 

Λαρίση;  Δανιήλ  4837,  14  σημ.  Διονύσιο;  (1664.  1665)  κατα¬ 
γόμενο;  έκ  Κ αντακουζηνών  καί  Παλαιολόγων  3297,  2  σημ. 
4690.  4739,  7  ιζ~' ,  μζ' .  έπίσκεφι;  υπό  σουλτάν  Μ εχιμέτη 
(1668)  3297,  2  σημ.  νοτάριο;.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιο'/ράφων 
έν  λ. ’Λγάπιο;  ιερομόναχο;,  Γεώργιο;  νοτάριο;,  Χατζή 
Στεργίου.  Παρθένιο;  (1702),  επιστολή  πρό;  αύτόν  6333  β'. 
χρονικαί  σημειώσει;  (1668)  3297,  2  σημ.  ’Ίδε  Δαμιανού 
νέου. 

Λάρνακο;  εύρεθείση;  έν  Θράκη  πέρι  4449,  106.  —  Λάρνακε; 
βασιλέων  έν  Κ ωνσταντινουπόλει  3293,  8. 

Λασκάρεω9  (Αάσκαρι)  Θεοδώρου  Δούκα  Κανόνε;  4978,  2. 
εί;  Θεοτόκον  736,  5.  4657,  1  α'.  4957,  6.  6360,  6.  Περί 
Πνεύματο;  άγιου  5681,  5.  Φυσική  κοινωνία  4508.  78. 

Αασκάρεω$  Κωνσταντίνου  Γραμματική  2953.  2958,  8.  4209. 
4210,  1.  Κανόνε;  '/ραμματική;  6325,  2.  Περί  αντωνυμιών 
4206,  2. 

Λασπιωτών  πέρι  5769,  5  σημ. 

Λατινικού  βιβλίου  σημειώματα  περί  μακροβιότητο;  5644,  14. 
δόγματο;  λόγο;  ανατρεπτικό;  3701,  10.  κώδικο;  φύλλα 
1515  σημ.  4717  σημ. — Λατινικοί  διηθήσει;  καί  ανέκδοτα 
4203,  13  σημ.  λέξει;  627,  10.  4423,  34. — Λατινικά  κεφά¬ 
λαια  3728,  8. —  Λατινιστί  άγιων  βίοι  καί  μαρτύρια  (παλίμ¬ 
ψηστου)  535.  επιστολή  663,  1.  εύαγγέλιον  διά  γ ραμμάτων 
ελληνικών  5570  σημ.  περγαμηνή  μουσική  5371.  σημειώσει; 
θεολο-/ικαί  4246,  2.  ’Ίδε  Βονιφατίου  ττάττα,  Γραφή;, 
Κικέρωνο9  Λέξει;,  Λεξικόν,  Νβχαδ,  Νικολάου  Μεθώνη9, 
Όρατίου,  Πάτερ  ημών,  Πιστεύω,  Σαλλουστίου,  Σουη- 
τωνίου. 

Λατίνου  Απολογία  περί  Παναγία;  3728,  31. 

Λατίνων  αίρέσει;  3816,  17.  4502,  153.  4523,  3.  4724,  7.  4816, 
13.  5649,  5.  αίτιάαατα  4502,  144,  145.  ανθυποφορά  5439, 
127.  αντιρρητικά  3809,  33.  3814,  6,  7.  3818,  4.  5439,  20. 
άποδιίστασθαι  δει  5439,  89,  90.  αποστασία;  πέρι  4501,  45. 
διαφοραί  πέντε  3820,  26  (2).  ελαττώματα  5644,  4.  έπι- 
'/ραφαί  καί  άντεπί'/ραφαί  2524,  8.  έπιχειρήματο;  διάλυσι; 
5439,  18.  καί  Φράγκων  πέρι  4523,  2.  5640,  4.  κακοφωνία; 
περί  έκπορεύσεω;  ανατροπή  2108,  13.  κανών  κατ'  αυτών. 
’Ίδε  Ματθαίου  Μυρε’ων  κάτα  630,  6,  8,  9.  736,  5.  2768. 
2966,  13.  4788,  13.  4816.  11.  5430  (ϋπό  τού  έν  ΐερομονάχοΐ9 
μονοτρόπου).  5462.  37.  5644,  5,  10.  5806,  41.  6055,  8.  ’Ίδε 
Ίερομνήμονο9·  λόγοι  έξ  ών  ο'ίονται  δεικνύναι  τό  Πνεύμα  τό 
άγιον  καί  έκ  τού  υίοΰ  έκπορευέσθαι  2108,  3.  4816,  9.  λόγων 
ανατροπή  2108,  4.  παρατηρήματα  4501,  44.  πέρι  5439,  129. 
5649,  8.  πίστεω;  κεφάλαια  4502,  92.  πρεσβεία  έπί  Μανουήλ 
Παλαιολόγου  5439,  21.  Ίδε  Βουλγάρεω9  Ευγενίου,  Ευγε¬ 
νικοί  Μάρκου,  ΕβοΙίο,  Μάρκου  μοναχοί,  Μοσχοπούλου, 
Νεοφύτου  Προδρομηνοϋ,  Νεπότα,  Νικήτα  Βυζαντίου, 
Παλαμά  Γρηγορίου,  Παναρέτου,  Πάπα;,  Π  απισταί, 
Πατέρων,  Πέτρινου,  Πίστεω;,  Σείδου  Νικήτα,  Συμεών 
Θεσσαλονίκη9,  Σχολαρίου,  Τόμο;,  Φράγκων,  Φωτίου. 

Λατόμων  μονή  έν  Θεσσαλονίκη.  Ίδε  Ιγνατίου  καθηγου¬ 
μένου. 

Λατρεία;  πέρι  4196,  13. 

Λατρευτικά.  “Ιδε  Τριάδο;  άγια;. 

Λαύρα;  μονή;  έν  Λγίψ  ’Όρει  θαύμα  2430,  13.  4852,  2. 
πέρι  5788,  59.  5789,  36.  προεστώτων  φήμη  5789.  85. 
προηγούμενο;  θεοδώρητο;  5713,  1  σημ.  ύποτύπωσι;  5694,  3. 
Ιδε  Μονών. 

Λαυρέντιου  άγιου  βιβλιογράφο;.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Γαβριήλ  Ιερομόναχο;. 

Λαυρέντιου  καί  των  συν  αΰτω  μαρτύριαν  3677  κθ’ . 

Λαυρέντιου  Κυπρίου  ϊερορ,ονάχου  (πνευματικού,  τού  έν  Αθω 
άσκοίντο9,  μαθητου  του  Στουδίτου)  Κατά  Αγαρηνών  100,  6. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


531 


Μετάφρασίί  Μητροφάνουδ  ιερομόναχου  και  ρήτοροδ  Οπτα¬ 
σίας  ορθοδόξου  Αημητρίου  3263,  8.  3787,  2.  4518,  (5.  4608,  8. 
4808,  9.  5641,  5.  6250,  3.  6610,  7.  'Ίδε  Μητροφάνουδ 
ίερομονάχου. 

Λαυρέντιου.  Ίδε  Μαρίνου. 

Ααυσα ϊκόν  3714,  10.  3768,  5.  ’Ίδε  Παλλαδίου  Έλενου- 
πόλεωδ. 

Εβοίίο  ρπηια  ίπίβΐ'  βΟιΙοΐϊΐαά&δ  4404  α' . 
λειμωνάριου  (λειμών)  1076,  2.  1607.  2962,  11  β' .  3714,  8. 
4449,  144,  145.  4518,  21.  6187,  10.— Λειμωνάριου  ανα¬ 
γνώσεις  5885.  12.  αποσπάσματα  4502,  12.  Ίδε  Εύκρατα. 
Αειμώνος  μονή  1313  σημ. 

λειτουργία  ενιαυτόν  1029,  2.  1030,  2.  1031.  1032,  2.  1033,  2. 
1886,  3.  μετά  φωνών  1245.  2616,  2.  2638.  2640.  2642. 
2650.  2653.  2662.  2665.  3486.  3498.  3505.  3506.  3510. 
3519.  3520  σημ.  3522  σημ.  3529.  3530.  3532.  5069,  2. 
6076,  6.  5081.  5088,  3.  5090.  5093,  2.  5094.  5102.  5103. 
5107.  5113,  2.  5118.  5129,  2.  5130,  2.  5134.  5137.  5159,  2. 
5169,  1.  5163.  5196,  2.  5210,  2.  5211,  8.  5225.  5237. 

5238,  2.  5246.  5249.  5252.  5260,  3.  5262,  2.  5263,  2. 

5264,  2.  5268,  2.  5269.  5271,  2.  5273,  2.  5302.  5303  β'. 
5306.  5307,  2.  5308,  3.  5313.  5315,  2.  5318,  2.  5319,  2. 
5322,  2.  5333,  2.  5340,  2.  5343,  2.  5344,  2.  5345,  2.  5347. 
5348.  5350.  5356,  2.  5357—5359.  5364.  5366.  5370,  2. 

5372.  5388.  5391,  2.  5393,  2.  5394,  2.  5395.  1.  5396. 

5400,  4.  5403.  5405.  5406.  5410,  2.  5411.  5412,  2.  5413,  2. 
5414,2.  5417,1.  5418,1.  5419,1.  5420,2.  5422,2.  6474,2. 
6523,  2. — λειτουργία ς  άκολουθία  1029,  2.  1030,  2.  1031. 
1032,  2.  1033,  2.  1236,  2.  1240,  2.  1733.  1735.  1738. 

1886,  3.  1897.  1898.  1901.  2202,  2.  2261.  2265,  1.  4984,  7. 
5033,  6.  6542.  ’Ίδε  καί  κατωτέρω  δ ιάταξις .  άνθολόγιον 
6475.  αντίφωνα  3925,  4.  αποκρίσεις  4013,  9.  4031,  5.  διά- 
ταξις  1578,  3.  1905,  4.  1928,  1.  2144  (πατριάρχου  καί 

μητροπολίτου).  2923,  5.  3339,  2.  3753,  4.  3992,  1.  4004.  1. 
4053,  5  σημ.  5952,  1.  ’Ίδε  Γεμιστού  Δημητρίου,  Φιλόθεου 
Κωνσταντινουπόλεωδ.  έξήγησις  (ερμηνεία)  577,  2.  782,  2. 
1578,  9.  4640,  7  α'.  4852,  12.  6015,  (5.  6121,  5.  ’Ίδε 
Μαξίμου.  εϋχαί  5471,  1.  πατριάρχων  καί  αρχιερέων  εΰφή- 
μησις  1444,  5.  πέρι  2970,  17.  4066,  6.  4330,  19.  4856. 
4871,  33.  5618,  8.  ποιήματα  6435.  ωφέλεια  προς  Τρηγόριον 
Διάλογον  1108,  4  σημ. — λειτουργίαι  δι’  ών  συγχωροΰνται 
αμαρτήματα  149,  24.  διά  ποιας  αιτίας  -γίνονται  μετά  το  άπο- 
θανείν  6308,  13 — διά  σαραντάρια  176,  3.  3230,  12.  3261,  5. 
4808,  7.  5026,  14.  εις  άφεσιν  αμαρτιών  149,  25.  ώφέλιμοι  εις 
άποθαμμένους  καί  ζωντανούς  3261,  7.  ’Ίδε  Αθανασίου  Πα- 
ρίου,  Βασιλείου  μεγάλου,  Γεμιστοί  Δημητρίου,  Γρηγορίου 
Διαλόγου,  Δαπόντε,  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου,  Εσπερινού, 
Ιακώβου  άδελφοθέου,  Ίωάννου  Κωνσταντινουπόλεωδ  Νη- 
στευτοΰ,  Καβάσιλα  Νικολάου,  Κεφάλαια,  Μοσχοπούλου 
Χρύσανθού,  Πέτρου  αποστόλου,  Πέτρου  λαμπαδαρίου, 
II ροη~γιασμένων,  Προς κομιδή,  Συμεών  Θεσσαλονίκηδ, 
Συρίγου  Μελετίου,  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως,  Χρυ¬ 
σοστόμου. 

λειτουργικά  μετά  φωνών  1734.  2599.  3207,  1. 
λειτουργική  ΰλη  221  σημ.  433.  3068.  3155  σημ.  ζ' .  4154,  2 
σημ. — λειτουργικόν  βιβλίον  3155  σημ.  γ' .  ’Ίδε  Μοσχο- 
πούλου. 

Λειχοΰδαι.  ’Ίδε  Λυκουδίων. 

Αειφανών  αγίων  κατάλογος  έν'λγίω  Άρει  358.  πέρι  3808,  1. 

4449,  131.  4675,  12. 
λειφώ  νήσος  παρά  11  άτμιρ  4017  σημ. 

Λεκαπηνοϋ.  ’Ίδε  Λακαπηνοΰ. 

Λελιου  Ρετ^ύτα  εις  δχτικαν  4276,  1. 

Αεντούλου  Ποπλίου  Επιστολή  τον  χαρακτήρα  τοΰ  Σωτήρος 
περιγράφουσα  2936,  6.  3820,  9.  6143,  2. 
λέξεις  ανθρωπίνου  σώματος  3758,  19.  άποστολικαί  4198,  19. 
άρχαίαι  ερμηνευόμενοι  1148,  4.  4206,  5.  βότανών  4302,  8. 
'Ίδε  Γαληνοί,  ’Ο νάματα.  γραικολατινιστί  4331.  δασυ¬ 
νόμενοι  3323,  13.  εβραϊκοί  3758,  18.  4212,  22.  4862,  11. 
6307,  16.  ’Ίδε  Ματθαίου  αποστόλου,  ελληνικοί  διά  φρά- 
σεως  5437,  65.  νεοελληνικοί  διά  λατινικών  χαρακτήρων 
4219  σημ.  νομικοί  5658,  37.  πρός  διάφορον  σημασίαν  4212, 
39.- — λέξεων  ανθολογία  4213,  1.  εκλογή  4212,  31.  6074, 
12.  ελληνικών  ερμηνεία  καί  ετυμολογία  2326,  6.  έξήγησις 
( ερμηνεία )  2890,  10.  4212,  14.  4267,  23.  4299,  7.  4449,  164. 
4851,  13,  19.  6018,  12.  6074.  16.  έξ  ελληνικής  εις  ιταλικήν 
καί  τάνάπ αλιν  4880,  9,  10.  ορθογραφία  4811,  15.  πάθη 
3857,  1.  πέρι  5437,  48.  ρωμαϊκών  συναγωγή  3905,  4.  4410, 


12.  σημασίαι  4629,  9.  συναγωγή  3758,  16.  ’Ίδε  Απο¬ 
στόλων,  Βασιλειών,  Γραφής,  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου, 
Έπιφανίου  Κύπρου,  Ευαγγελίου,  Ιεζεκιήλ,  Ίπποκρά- 
τουδ,  Ίώβ,  Κανόνων  (παρακλητικών),  λατινικοί,  λεξι¬ 
κόν,  Ματθαίου  αποστόλου,  Όμηρου,  Όνόματα,  Π άτερ 
ήμών,  Παύλου  αποστόλου,  Προφητών,  Σολομώντοδ, 
Συναξαριού,  Ψαλμών,  ’Ωδών. 

λεξικόν  67,  1.  2951,  1.  3898,  3  σημ.  4055,  22.  4116.  4212, 
15,  32.  4449,  4.  4851,  15,  21,  33.  4862,  10.  5437,  30. 
6018,  11.  6331,  1.  ανεπίγραφου  3868,  8.  βοτανικόν  2948,  9. 
6300,  9.  έκ  κοινής  εις  άρχαίαν  1020,  1.  ελληνικόν  βλαχικόν 
αλβανικόν  6144,  4.  έλληνολα τινικόν  4880,  6.  έλληνορω- 
μουνικόν  4219  σημ.  ιστορικόν  γραμματικόν  καί  μυθολογικόν 
5710,  12.  ίταλοελληνικόν  4880,  11.  κατ’  αλφάβητου  (στοι¬ 
χείου)  3758,  17.  4198,  16.  4202,  33.  4267,  22.  κοινής 
γλώσσης  787,  2.  λέξεων  εις  ων,  ωρ  καί  ω$  4851,  22.  μυθο¬ 
λογικόν  καί  ιστορικόν  5710,  7.  ορθογραφικόν  4196,  32. 
Ρωμαίων  κατά  στοιχείου  3654,  53.  ρημάτων  3315,  6.  φαρμα¬ 
κευτικόν  1551  σημ.  ’Ίδε  Βαρίνου,  Βλάχου  Γερασίμου, 
Κυρίλλου  Άλεξανδρείαδ,  Κυρίλλου  Ιεροσολύμων,  Λακα- 
πηνοί  Ίωάννου,  λέξεις,  λεξιλόγια,  Μαγίστρου  Θωμά, 
Νικομήδουϊ.  ’ Ρημάτων ,  Ρωσικόν,  Φ ρασάριον,  Χρυσο¬ 
στόμου,  Ψαλτηρίου. 

λεξιλόγια  2958,  4. 

Λεονάρδου.  ’Ίδε  Δελλαπόρτα. 

Λεοντίου  Περί  φοινίκων  φυτείας  3889,  8. 

Λεοντίου  Βυζαντίου  Εκλογή  3164. 

Λεοντίου.  ’Ίδε  Εύστρατίου. 

Λεοντίου  ίεροδιακόνου  Επιστολή  εις  'λ γιαννανίτας  4645,  4. 

Λεοντίου  μοναχοί  Χρησμός  4301,  4  γ'. 

Λεοντίου  Νεαπόλεωδ  Κύπρου  Κατά  Ιουδαίων  ( Εβραίων ) 
3701,  20.  4306,  8  δ'.  5437,  8.  Στίχοι  εις  άγιον  Ιγνάτιον 
3891,  18. 

Λεοντίου  πρεσβυτε'ρου  Κωνσταντινουπόλεωδ  Είί  Ευαγγε¬ 
λισμόν  3781,  2  σημ.  Είί  Μεσοπεντηκοστήν  1037,  26.  1323, 
30.  3664,  16.  Είϊ  παράλυτον  1037,  27.  Είϊ  Πεντηκοστήν 
95,  19.  923,  28.  4776  ιβ' .  λόγοι  1314.  3109,  2.  4711. 

Λε'οντοδ  Βίοϊ  θεοδώρου  τοΰ  έν  Κ υθήροις  4476,  6. 

Λε'οντοδ  Ίσαύρου  και  Κωνσταντίνου  Κοπρωνύμου  Κανόνεϊ 
630,  3.  633,  8. 

λέοντος  Κ ατάνης  βίος  2752,  24.  2769,  10.  3666,  45.  ’Ίδε 
Σωφρονίου  ίερομονάχου.  θαύματα  1620,  3. 

λέοντος  μεγάλου  έπι  κατενεχθεϊσα  κόνις  4508,  117. 

Λε'οντοδ  'Ρώμηδ  Έπιστολαί  2524,  21.  ΙΙερΐ  προ ςευχής  4502, 

12. 

Λε'οντοδ  'Ρώμηδ  Α'  Εγκύκλιοί  συνοδική  πρός  Φ λαβιανόν  Κων¬ 
σταντινουπόλεως  5443,  4. 

λέοντος  Ρώμης  Ι'  πέρι  5439,  123. 

Λε'οντοδ  '  Ρωο'ίου  ΙΙρόί  λατίνους  περί  άζύμων  927,  9.  4502, 
141. 

Λε'οντοδ  σοφοί  Αινίγματα  ( Χρησμοί )  578,  24,  29.  2581,  2  β'. 
3170,  4.  3293,  35.  3324,  19.  4301,  4  α'— γ'.  4463,  2.  4806, 
4.  4862,  14.  4885,  23.  5335  σημ.  5488,  3.  6146,  19.  ’Ίδε 
Ιακώβου  Αγιορείτου,  Μεθοδίου  Πατάρων.  Αποσπάσματα 
4508,  13.  Είί  λημήτριον  άγιον  1040,  9.  1123.  3762  ι'.  5708, 
29.  6252,  8.  6363,  4  ( καθ .).  Είί  Ίωάννου  Προδρόμου  γέν- 
νησιν  1040,  43.  5708,  3.  Είί  Χικόλαον  άγιον  3762  ιδ'.  Είί 
τό  μεγα  καί  σωτήριον  κατά  θανάτου  τρόπαιου  1037,  22.  Είϊ 
'Τ παπαντήν  5708,  47.  Ευχή  κατ’  αλφάβητου  4063,  13. 
4508.  9.  'Εωάινά  ιδιόμελα  4519,  17.  5076,  5.  Κανών  είϊ 
Χριστόν  2589,  6.  Κεφάλαια,  κατά  μοναχών  2280,  5.  λόγοι 
5795,  1.  6571,  1.  Χεαρών  έκλογή  1268,  40.  4406,  45.  Ότι 
νεφέλης  άχράντου  κτλ.  1040,  33.  "Οτι  φέρων  τήν  τοΰ  πλά¬ 
σματος  καταλλαγήν  ό  υίόϊ  3605,  1  μίΓ'.  Περί  πολιτικών 
σωματείων  4406,  55.  Προφητεία  3290,  3.  Σιγίλλιον  ( χρυσό - 
βουλλον)  περί  Αγίου  όρους  5711,  15.  5788,  50.  5789,  18. 
Στίχοι  ανακρεόντειοι  4837,  3.  'Ύποτύπωσιϊ  (τάξις)  θρόνων 
627,  9.  1104,  10.  2961,  5.  3701,  51.  3901,  7.  4408,  7. 
4423,  33.  5658,  14.  Φυσιογνωμικά  4055,  38.  ’Ωδάριον 
κατανυκτικον  1754,  7.  2476,  3.  2509,  2.  2971,  7.  3217,  1. 
5795,  2. — βασιλείας  πέρι  5439,  132.  διωγμός  (επ’  αυτοί) 
4815,  17.  τετραγαμίας  πέρι  4406,  43.— καί  Αλεξάνδρου 
Κα τάκρισις  εις  τούς  κριτάς  4406,  35.  Κατάρα  καί  άφορισμός 
πρός  αρχιερείς  καί  κληρικούς  κρίνοντας  άδικα  2280,  4. 

Λεπενοΰ  Ακαρνανίας.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Κών- 
στ  ας. 

λέρνης  νήσου.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αημήτριος 
έκ  νήσου. 


67—2 


532 


ΓΙΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Αέσβου  (Μυτιλήνης)  βιβλιογράφοι.  'Ίδε  Πίνακα  βιβλίο- 
- γράφων  έν  λ.  Τιαννάκης,  Γρηγόριο;  ιερομόναχος,  Δοσί- 
θεος  μοναχός,  Κομνενός,  Κων στάντιος  ιερομόναχος, 
Ν ε κτ άριος  άρχιερεύς. 

Αενιτικόν  1058,  3. — Αευιτικοΰ  μετάφρασις  579. 

Αευκάδος  βιβλιο-γράφοι.  ’Ίδε  Πίδακα  βιβλιο-γράφων  έν  λ. 
’Κφραίμ  ιερομόναχος,  Φ έτζης. 

Λευκωσία  4023,  6. — Αευκωσίας  θεοφύλακτος  4023,  5.  σει¬ 
σμός  (1569)  3528  σημ.  ’Ίδε  Κιγάλα,  Συνόδου. 

Λεωνίδου  Επίγραμμα  4273,  5. 

Αήμνου  Ίωαννίκιος  (1723)  4890.  ’Ίδε  καί  Πίνακα  βιβλιο- 
γράφων  έν  λ.  Ίωανν  ί  κιος  Αήμνου.  Μαλαχίας  (1409) 
6275,  4.  μητροπόλεως  νομικός  Μανουήλ  Φραγγύπουλος  (1409) 
6275,  4  σημ. 

Λήσταρχου  '  Ερμοδώρου  Επιστολή  4267,  19. 

Αηστού  Έκδίκησίϊ  υπό  θεοΰ  3833,  12.  πέρι  διή-γησις  149,  32. 

Λιβανίου  ' Αντιλο-γία  '  Αχιλλέως  εις  Όδυσσέα  3876,  1  γ ’.  4306, 
9  α'.  4313,  4  α’.  Άποκηρυττόμενος  1752  Γ'  (έξήγ.).  Άφαι- 
ρεθείς’ Αχιλλεύς  Β ρισηίδος  4306,  9  -γ' .  4313,  4  γ'.  Δημοσθέ- 
νονς  βίος  3881,  23.  5437,  11.  Δύςκολος  -γήμας  1752  Γ' 
(έξή-γ.).  3876,  1  ’ζ' .  4313,  4  ξ' .  Δύςκολος  ώλισθε  4313, 

4  ζ-'.  Έι'ζήτησεν  ό  Φίλιππος  τόν  Δημοσθένη  4306,  3  Γ'. 
Ήπιστολαί  509,  8.  2782,  23.  4285,  17.  4306,  3  α' ,  β' ,  δ' . 
4313,  5.  4314,  10.  Επιτάφιος  έπί  Ιουλίαν ψ  3876,  1  ι' . 
4306,  5  α’.  4313,  6.  ’Έχων  τις  -γυναίκα  4313,  4  η  .  Λόγοι 
6562,  8  (έξήγ.).  Μελέτη  6009,  10.  Μετά  Τροία;  άλωσιν 
4313,  4  δ’ .  Μονιρδία  έπί’Ιουλιανψ  3876,  1  θ'.  Μύθοι  4306, 
3  γ’.  5437,  7.  Νόμο;  τόν  θορύβου  καί  στάσεως  αίτιον  άπο- 
θνήσκειν  4313,  4  ι  .  Πρεσβευτικό;  ττρός  Ίουλιανόν  3876, 
1  Γ'.  Τ ρφα;  1583,  4,  14  (έξήγ,).  1752  γ’  (έξήγ.).  4249,  8. 
6190,  12  β'  (έξήγ.).  Μενελάου  3876,  1  α'.  4306,  9  β' . 
4313,  2.  6050,  3.  Όδυσσέως  3876,  1  β'.  4305,  5  β' .  4306, 
9  δ'.  4313,  4  β' .  6050,  4.  6051,  4.  υπέρ  Ελένης  1752  γ' 
(εξή-γ·)·  Προοιμιακός  διά  στίχων  5487,  4.  Τίμων  έρών  Άλκι- 
βιάδου  3876,  1  ε'.  Τυραννοκτόνος  1752  γ'  (έξή-γ·).  Τιμ 
κατορθώσαντι  4313,  4  ε'.  Ύπόθεσις  ’ Ολυνθιακών  Δημο- 
σθενου$  6105,  4.  τής  Πατρόκλου  μελέτης  3876/1  δ'.  Φιλάρ¬ 
γυρου  παΐς  3876,  1  η' .  4313,  4  θ'.  ’Ίδε  Κεραμε'ω5  Δανιήλ. 

Αίβελλος  έπισκόπων  Ιουστινιανό)  4501,  59.  μοναστηρίων 
4501,  60.  μοναχών  πρός  Μηνάν  πατριάρχην  4501,  61. 
πρό ς  τήν  έν  Κωνσταντινουπόλει  σύνοδον  4501,  66.  παρα 
κοινού  των  μοναχών  τής  ’ Απαμέων  4501,  76.  ’Ίδε  Πίστεω;. 

Αιβύης  Ιωακείμ  (1752)  3292  σημ. 

Λιγαρίδου  Παίσίου  μητροπολίτου  Γάζηϊ  (Παντολε'οντο9) 

Εί;  βίβλον  'Ροδινοΰ  3770,  2  β'.  Επιγράμματα  εις  Κορέσσιον 
2320  ιβ' .  Πρόλογος  Νομοκάνονο;  Βλαστάρεωξ  1739,  1. 

Αίθων  ιβ'  ονόματα  2948,  12.  4851,  2-5.  πέρι  4508,  39.  ’Ίδε 
Έιτιφανίου  Κύπρου. 

Λικινίου  Άνδρε'ου  Έτπστολαί  2328,  1  σημ. 

Αικινίου  Ίωάννου  πρωτοπαπά  Μονεμβασίας  καί  άλλων 
πέρι  σημειώματα  3293,  10,  21,  46  σημ.  ’Ίδε  Μονεμβασίας 
καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αι  κίνιος  Ιωάννης. 

Αίμνης  Εύβοιας  (1521)  βιβλιογράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιο- 
γράφων  έν  λ.  Άντάκος. 

Λιτανεία  (Αϊτή)  Κυριακής  νηστειών  γ’  464,  7. — Αιταν είας 
δι άταξις  2878.  νέας  Δευτέρας  ερμηνεία  1880. 

Λογαδίου'Η  ιερά  4271,  2  ζ’  2. 

Αογγαβίτξης  άρχοντία.  ’Ίδε  Τ ζερκούβιανους. 

Αογγιβ άρδων  Ιστορία  3251,  27.  πέρι  4055,  28. 

Αογγίνου  άββά  θαυμάτων  διήγησις  1906,  4.  'Ιδε  Πιώρ 
άββά. 

Αογγίνου  εκατόνταρχου  μαρτύριαν  1520  ε'  (Τόμ.  Β  σ.  475). 
3661  ιγ'.  5708,  26. 

Λόγια  ευαγγελικά  καί  άποστολικά  περί  νόμου  πιστευσάντων  εις 
Ίησοΰν  1580,  11. 

Λογίδρια  νεκρώσιμα  732,  4. 

Λογική  513.  787,  1.  2087,  14.  2286.  2295.  2301.  2305,  3. 
2531.  2671.  3877.  3899.  4350,  1.  4357,  1.  5487,  5.  5728. 
5729.  5734.  6757,2.  6294,  1.— Λογική;  πέρι  6018,  10.  ’Ίδε 
Βουλγάρεω$  Ευγενίου,  Βλεμμύδου  Νικηφόρου,  Γενουην- 
σίου,  Γορδίου  Αναστασίου,  Δαμωδοΰ  Βικεντίου,  Κορυ- 
δαλεω5  Θεοφίλου,  Μεθοδίου.  Παπαβασιλοπούλου  Ανα¬ 
στασίου,  Πρωίου  Δωροθέου,  Σουγδουρή  Γεωργίου,  Τξιγαρά 
Στεφάνου. 

Λογικού  πέρι  4614,  10. 

Λογισμοί  κακίας  οκτώ  2789,  16.  περιεκτικοί  οκτώ  2108.  15. — 
Λογισμών  δαιμονιωδών  πέρι  4406,  72.  πονηρών  πέρι  3809, 
68.  πώς  τις  περιγίνεται  2801,  16. 


Αογιστική  4220,  3.  ’Ίδε  Παλαιολόγου  Μανουήλ. 

Λόγοι  αδήλων,  ακέφαλοι,  ανεπίγραφοι  89,  15.  149,  21.  355,  3 
(καθ.).  737,  10—14.  751,  3.  777,  4,  8.  951,  7.  1171,  16. 
1312,  2.  1319,  10—11.  1323,  1.  1335,  1.  1343,  1.  1404,  4,  5. 
1867,  1.  2089,  1.  2524,  2.  2751,  1,  3—7,  9—14,  16—20, 
25,  26—31,  33—38.  2754,  2.  2772,  1.  2779,  1.  2788,  1,  32. 
2939,  7  (καθ  ).  2948,  21.  3086,  15.  3781,  5.  3792,  12. 
3802,  1.  3809,  57.  4306,  2,  6.  4310,  10,  17,  27,  41.  4314, 
15.  4315.  4403,  1.  4476,  1.  4490,  12.  4508,  234,  239,  245. 
4522,  3.  4627,  45.  4686,  6.  4704,  2.  4706,  1.  4778  α'. 
4790,  3.  4833,  1,  2.  4885,  10.  5446,  1.  5462,  1.  5481,  2. 
5593,  1.  5598,  1.  5698.  1.  5883,  3.  6056,  10.  6153,  5. 
6154,  3.  6205,  7,  8  6336,  18.  από  ώφελίμων  λόγων  4502, 
51.  ασκητικοί  1129.  διδασκαλικοί  3731,  4.  5429.  εις  δευ- 
τέραν  παρουσίαν  5757,  6.  εί;  Διακαινησίμου  Τρίτην  4726,  8. 
εγκωμιαστικοί  6049,  21.  6092.  εις  έορτάς  942,  2.  1554. 
1831.  1846.  1985,  7.  3731,  1  (καθ.).  3758,  39.  δεσποτικάς 

καί  θεομητορικός  3221,  2.  καί  Κ υριακάς  2764.  4468,  3.  εις 
ημέρας  κοσμοποιιίας  4862,  5 — 7.  εί;  Κυριακήν  αγίαν  3230,  14. 
3324,  7-  εις  μελέτην  6009,  1.  εις  μοναχούς  2788,  26. 
αρχαρίους  3263,  5.  εις  πάθος  σωτήριον  4508,  257,  258. 
6137,  11.  εί$  Παρασκευήν  μεγάλην  2161,  7  (καθ.).  εις 
πόρνην  5204,  2.  εις  τήν  ορασιν  τών  ξηρών  οστών  4508,  286. 
εΐϊ  τό  Έμοί  κόσμος  έσταύρωται  4884,  9.  εί;  τό  Νΰν  κρίσις 
τού  κόσμου  4522,  7.  εί;  τό  Όμοια  έστίν  ή  βασιλεία  3764,  16. 
4808,  15.  5459,  8.  εί;  τό  Πάτερ  ημών  4696,  2.  εις  τό  Πάτερ 
δόξασαν  σου  τόν  υιόν  4522,  ο.  εί;  τό^Ω  γενεά  άπιστος  4788,  5. 
έκκλησιαστικοί  1276  σημ.  1381  σημ.  3874,  8  σημ.  4495,  4 
(καθ.).  4502,  182  σημ.  έπικήδειοι  5485,  3.  έπιτάφιοι  4789, 
7.  4794,  2.  ευαγγελικοί  καί  άποστολικοί  περί  πίστεως  1580, 
10.  ηθικός  ή  περί  παιδείας  4508,  46.  θρηνητικός  4788,  4. 
κατηχητικοί  225  σημ.  740,  1.  2412,  1.  3332.  3764,  16  (περί 
τού  μή  φέγειν  τι  τών  έν  τή  τραπέζη).  4986.  6049,  21.  6286,  2 
(καθ.).  Κυριακή  Άποτυρώσεως  4508,  101.  Τυροφάγου 
732,  2.  Τυφλοΰ  4770,  18.  Κυριακών  6048,  1.  νηστειών 
4254,  17.  4508,  108 — 114.  νηπτικοί  4485,  5.  ό'τι  ’άν  θέλη 
ό  δαίμων  δύναται  μετανοήσαι  4468,  11.  οτι  παράλογον  τό 
τού  θανάτου  δέος  4508,  151.  πανηγυρικοί  941  (καθ.). 
1118.  1123.  1190.  2331  σημ.  2467.  2471.  2473.  2474.  2482. 
2520.  2544.  2569.  3088.  3125.  3249.  4484,  1  (καθ.).  4555. 
4556.  4629,  3.  4650,  2  (πίναξ).  6049,  21.  6092.  Σεπτεμ¬ 
βρίου  4547.  Σεπτεμβρίου — Νοεμβρίου  3702.  Σεπτεμβρίου — 
Ιανουάριου  1123.  3723,  1.  Όκτωβρίου — Ίανουα ρίον  4546. 
Νοεμβρίου  3575.  Δεκεμβρίου  3707.  Ιανουάριου  2741.  3106. 
3607.  Ιανουάριου — Φεβρουάριου  3690.  Φεβρουάριου  5453. 

Μαρτίου — Αύγουστου  3703,  1.  Μα’ίου — Αύγούστου  3279. 

Ιουνίου  3107.  από  Κυριακής  τελώνου  καί  Φαρισαίου 
μέχρι  ’ Αναλήψεως  1124.  μέχρι  Κυριακής  άγιων  Πάντων 
1314.  μέχρι  Πάσχα  1137.  άπό  Σαββάτου  Λαζάρου  μέχρι 
Κυριακής  άγιων  Πάντων  1118.  'Ίδε  καί  ανωτέρω  έγ κωμια- 
στικοί,  εις  έορτάς.  παραβολικοί  2917,  18.  6286,  1.  ’Ίδε 
Παροιμίαι.  παραινετικοί  πρός  τούς  φοβουμένους  τόν  θεόν 
2970,  16.  7 τενθικοί  4626,  16.  περί  άγιας  Κυριακής  4503, 
50.  4869,  17.  περί  διακρίσεως  4528,  8.  περί  έπιγνώσεως 
τών  έν  τφ  κόσμω  4851,  24.  περί  εύρέσιως  καί  ζητήσεως 
4838,  1.  περί  εΰσεβείας  4508,  235.  4547,  3.  περί  θείας 
σαρκώσεως  4851,  26.  περί  θρησκείας  καί  πολιτείας  5794, 
5.  περί  Πνεύματος  άγιου  έκπορεύσεως  4502,  114.  περί 
σωτηρίας  ψυχής  4966,  7.  περί  τού  άπέχεσθαι  έργου 
Κυριακής  καί  εορτών  4848,  2.  κενοδοξίας  καί  ΰπερηφανίας 
4614,  18.  περί  τού  πώς  μακαρίζεται  άνθρωπος  4869.  1. 
πρός  πατριάρχας  6288,  5,  6.  Τετάρτης  μεγάλης  732,  7. 
ψυχωφελείς  2788,  27.  3731,  5.  4652,  8.  ώφέλιμοι  εις  πάσα 
άνθρωπον  3825,  10.  εις  Χριστιανόν  4855,  3. — Λόγων  εκκλη¬ 
σιαστικών  έξήγησις  2339.  ελληνικών  ωφέλεια  4508,  71.  έξή- 
γησις  2332.  έπιταφίων  μέθοδος  1019,  4.  πανηγυρικών 
εΰρεσις  1698.  'Ίδε  Άναστάσεως,  Άπόκρεω,  Διδασκαλίαι, 
Διδαχαί,  Εγκώμια,  Κατηχήσεις,  Κεφαλληνίας  ιερέων, 
Κοιμήσεως,  Κύριε  έλέησον,  Λατίνων,  Όμιλίαι,  Σταυ¬ 
ρού,  Σταυρώσεως,  Τουρκιστί,  Φώτων. 

Λόγου  πέρι  4212,  36  β’ .  4449,  45.  4508,  126.  φωνής  σημαι- 
νόμενα  5439,  31.  Ιδε  Μέρη. 

Αοζέτζι  κώμη  I ωαννίνων  1434  σημ.  4685  σημ. 

Λο7τάδιο;  Αουδοβΐκος.  ’Έ,πιστόλιον  πρός  αυτόν  136,  33. 

Αουθηροκαλβίνων.  ’Ίδε  Παπολουθηροκαλβίνων,  Συρί- 
γου  Μελετίου. 

Αουθήρου  αϊρεσις  5439.  111 — 118.  Ανατροπή  5806,  58.  ’Ίδε 
Ένρίκου  βασιλέωϊ  Άγγλίαϊ· 


ΠΙΝΑΕ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


533 


Λουκά  αποστόλου  Άλάτιον  3881,  13.  ΕύαγγΑιον  1428,  4. 
6307,  5  (άπ  όσπασμά) . — ακολουθία  2872,  4.  βίος.  ’Ίδε 
Δωροθέου  Τύρου,  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων.  εγκώμιον 
4794,  4.  ερμηνεία  (υπόμνημα)  Ευαγγελίου  2.  15.  1520  Γ' 
(Τόμ.  Β'  σ.  475).  3661  ιε' .  3696  Γ'.  3758,  23.  Ίδε  Αθα¬ 
νασίου  Ιεροσολύμων,  Αλεξάνδρου  μοναχού,  Αμβροσίου 
Μεδιολάνων,  Αναστασίου  Σιναίτου,  Άνδρε'ου  Κρήτη$, 
Άνε'που,  Άντιόχου,  Αντιπάτρου  Βόστρων,  Άστερίου 
Άμασεία8,  Αφρικανού,  Βασιλείου  μεγάλου,  Βίκτωρο9, 
Γενναδίου,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Γρηγορίου  Νύσσηϊ,  Διο¬ 
νυσίου  Αρεοπαγίτου,  Ειρηναίου  Λουγδούνων,  ’Επιφανίου 
Κύπρου,  Εΰαγγόλιον,  Ευαγγελιστών,  Εΰαγρίου,  Ευσε¬ 
βίου  Καισαρεία8,  Έφρα'ιμ  Σύρου,  Θεοδότου  Άγκύραϊ, 
Θεοδώρητου  Κύρρου,  Θεοδώρου  άσυγχύτου,  Θεοδώρου 
Μοψουεστία5,  Θεοφάνουϊ  μοναχοί,  Θεοφυλάκτου  Βουλ- 
γαρίαε,  Ιγνατίου,  Ιουστίνου  μάρτυροξ,  Ιουστίνου  φιλο¬ 
σόφου,  Ίππολύτου  Πόρτου,  Ισαάκ  Σύρου,  Ισιδώρου 
Πηλουσιώτου,  Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Ίωάννου  Σχολα¬ 
στικού,  Ίωσήπου  Φλαβίου,  Κανόνε;,  Καρπάθου,  Κλή- 
μεντο3  Άλεξανδρείαϊ,  Κορεσσίου  Γεωργίου,  Κοσμά  μο¬ 
ναχού,  Κυρίλλου  Άλεξανδρείαβ,  Κυριώτου  Ίωάννου, 
Λυσίου,  Μακαρίου  Άλεξανδρεία§,  Μαξίμου  όμολογητού, 
Μάρκου  άββά,  Μαυρομμάτη  Νεοφύτου,  Νείλου  άββά, 
Νικήτα  διακόνου,  Νικήτα  Παφλαγόνοϊ,  Όμίλου,  Σεβη- 
ριανοΰ  Γαβάλων,  Συμεών  θεοδόχου,  Τετραευάγγελον, 
Τιμοθε'ου  Βόστρων,  Φλαβιανοϋ  Άντιοχεία$,  Φωτίου, 
Χρυσοστόμου,  Ώριγενου§  καί  Πίνακα  εικόνων  εν  λ. 
Λουκά;. 

Αουκά  μοναχού  ΙΙερί  άζύμων  6055,  10. 

Αουκα  νέου  Αγιορείτου  βίος  4713,  9.  κανών  6008,  4. 

Αουκά  Νικαεω$  ίεροδιακόνου  Επιστολή  2430,  3 — 4.  θεοτο- 
κάριον  4591.  5878.  ’Ίδε  Διονυσίου  ίερομονάχου  τού  ρή- 
τοροϊ,  Ήσαΐου  μοναχοί,  θεωρίαι  2430,  12,  14.  Ίδε  καί 
Πίνακα  βιβλιο-γ ράφων  έν  λ.  Λουκά;  Νικαεύς. 

Λουκά  πατριάρχου  Ζητημάτων  λύσι;  4502,  31.  Περί  νηστείας 
4449,  88. 

Αουκα  Στειριώτου  βίος  3679,  1  α' .  τροπάρια  5549,  1. 

Αουκάρεωδ  Κυρίλλου  (Κωνσταντίνου)  Έπιστολαΐ  6257  (2). 
Κατά  Ιουδαίων  2791,  6.  3283,  1.  ΙΙερΐ  ένζυμου  άρτου 
1428,  8  ( καθ .).  Σιγίλλιον  ιερός  τούς  έν  Τυρ-γοβύστφ  ορθο¬ 
δόξους  1428,  9.  ’Ίδε  Ματθαίου  Μυρεων  καί  Πίνακα  βιβλίο- 
-γ  ράφων  έν  λ.  Αούκαρις. 

Λουκιανού  Αποσπάσματα  777,  11.  Βίο;  4261,  6  α'.  Βίων 
πράσι;  5437,  26.  Διάλογοι  779,  1  (έξή-γ.).  2300.  2552,  1. 
5437,  2.  5761,  2.  Αιάφορα  1022,  2.  Αημώναξ  4261,  6  ια'. 
Δίκη  φωνηέντων  648,  8.  2287,  7  β' .  3885,  4.  4225,  6.  Δί; 
κατηγορούμενος  2942,  11.  Ένΰπνιον  1013,  6.  1015,  4.  2287, 
7  α'.  2396,  1.  3885,  2  α'.  4225,  5.  4244,  5  α'.  4260,  1  α' 
(έξήγ.).  4265,  2.  4641,  13  α'.  4770,  6  α'.  4789.  4  α'.  4789, 
4  β'  (καθ.).  5488,  1  (έξή-γ.).  6197,  10.  6199,  4.  Ε ρμότιμος 
647,  2.  Ζεό;  ελεγχόμενο;  2942,  10.  Κυνικός  καί  Αυκϊνος 
2287,  7  γ'.  Νεκρικοί  διάλογοι  1013,  7.  3885,  2  β'.  4260,  1  β' . 
(έξή-γ  ).  4354,  16.  4641,  13  γ'.  4789,  4  γ'.  6051,  2  (έξή-γ.). 
Νιγρΐνο;  648,  7.  4261,  6  γ',  δ'.  Πατρίδο;  εγκώμιον  509,  7 
(έξή-γ.).  1752  β'  (έξή-γ.).  2396,  6.  4244,  5  β' .  Περί  πένθους 
2396,  5.  4261,  6  η' .  Περί  πολυπρα-γμοσύνης  6151,  3  β’ . 

6198,  3  (έξή-γ.).  Περί  τού  άκούειν.  Ίδε  Καραβιού  Ευγενίου. 
Περί  του  μή  ρμδίως  πιστεύειν  διαβολή  783,  7.  2396,  7.  2942, 

12  .  4244,  5  γ'.  4261,  6  θ' .  Περί  του  πως  δεΐ  ιστορίαν  συγ- 
-γράφειν  232,  4.  Περί  των  επί  μισδιρ  συνόντων  648,  3. 
651,  δ.  2396,  3.  4261,  6  Γ',  ζ' .  4315, '  4.  6195,  6  (έξή-γ.). 
ΐΐρομηθεύς  ή  Καύκασος  2287,  7  δ'.  2396,  2.  Προ;  άπαί- 
δευτον  2942,  13.  4261,  6  ι'.  ΙΙρό;  τον  εϊπόντα  ΙΙρομηδεΰ;  εί 
4261,  6  β'.  4470,  6  β'.  Τίμων  648,  2.  4261,  6  ε'.  4641, 

13  β' .  6153,  3.  Τόξαρι;  2396,  4.  6152,  1.  Τυραννοκτόνος 
6009,  14.  Φ ιλύπατρις  2942,  14.  Φευδοσοφιστή;  4329,  13. 
*Ω  Ζεΰ  φίλιε  234,  4  (έξή-γ.). 

Λουκιανού  ίερομάρτυρος  βίος  1772,  3.  3661  ιβ' .  μαρτύριαν 
1520  δ'  (Τόμ.  Β'  σ.  475). 

Αου κιλλιανοΰ  άθλησις  3679,  1  κη' . 

Αουκιλλίου  Επιγράμματα  4888. 

Λουκίτου  Κωνσταντίνου  Εί;  Εΰγόνιον  Κανίδιον  Οΰαλεριανδν 
καί  Άκύλαν  3688,  2. 

Αουτέ ρον.  ’Ίδε  Λουθήρου. 

Λουτρού  πέρι  2917,  6. 

Αυκουδίων  Ίωαννικίου  καί  Σωφρονίου  Τραμματική  4322,  1. 
Περί  επιστολικών  χαρακτήρων  4218  β’ .  Περί  ποιητικής 
4218  α'.  Περί  προςωδίας  242.  Περί  ρητορικής  4228. 


Αυκόφρονοϊ  Αλεξάνδρα  4267,  21.  4268. — βίο;  4267,  21  σημ. 
"Ιδε  Τξετξου  Ίσαακίου. 

Αύσιδοϊ  πυθαγορείου  ΙΙρό;Ίππαρχον  4203,  11  σημ. 

Αύσις  άφορισμοΰ  1950,  1  β' .  3798,  18. 

Λυσίου  Επιτάφιο;  3876,  3.  6350,  9.  Ερμηνεία  εις  τό  κατά 

Αουκάν  4491. 

Αυχνιδών  επίσκοπο;  Γρηγόριο;  (χνίίί)  4244  2  σημ.  "Ιδε 
'  Αχρίδας. 

Αυχνικοΰ  ερμηνεία  3701,  37.  εύχαί  114,  5.  155,  1.  162,  1. 
166,  1.  361,  1.  1427.  1441,  3.  1676,  4.  1996,  1.  2206,  1. 
2218,  1.  2219.  2921,  1.  4026,  1.  4602,  7.  5472,  1.  5814. 
5845,  1.  5863,  1.  5926,  1.  5929,  4.  6388,  5.  "Ιδε  Ακολου¬ 
θία,  θεοφανείων. 

Λώτ  μετάνοιας  πέρι  5711,  138. 

Αώτου  Δημητρίου  Παπαδική  νέα  2663. 

Μαγγάνων  μονή.  ’Ίδε  Γεωργίου  αγίου. 

Μαγδαληνή;  Μαρία;  ακολουθία  5790,  16.  βίο;  2779,  6. 
3700  κ ζ' .  3797,  38.  5459,  7.  5697,  7.  6369,  6.  Ίδε  Δαπόντε 
Καισαρίου. 

Μ α-γιστριανοΰ  πέρι  διήγησι;  1815,  2  σημ.  3765,  9.  3769,  2. 
4503,  27. 

Μαγίστρου  Θωμά  Λεξικόν  67,  1. 

Μαγνησία;  έπ ισ κοπή.  Ίδε  Διονυσίου  Κωνσταντινου- 
πόλεω5  Α'. 

Μάγνητο5  Μακαρίου  Προ;  Ελληνα;  4502  168. 

Μαγουλά  μονύδ ριον  5942,  5  σημ. 

Μαδΰτων  Ισαάκ  4506,  3  σημ.  σχολή  5714,  8  σημ. 

Μάζαρι  Μαξίμου  Κανών  περί  πνευμάτων  καί  αντιστοίχων 
4210,  2 — 4.  περί  υπομονής  καί  ευχαριστίας  3753,  34,  36. 
Οίκοι  3753,  35,  37. 

Μαζε'πα  Λόγοι  οΰ;  άν  εί'ποι  6074,  14. 

Μαδήματα  μουσικά  1727.  3470,  2  σημ.  5100,  2.  5108,  2. 
5117,  1.  5155,  9.  5167.  5191.  5382.  5409,  2.  αγίων  έορτα- 
ζομένων  5072,  2.  δεσποτικων  καί  θεομητορικών  εορτών  5102. 
5202,  2.  εί;  αρχάριον  4589,  1.  ένιαυτοΰ  5080,  2.  5081. 
5087,  2.  5187,  11-  εορτών  5192.  καλοφωνικά  5072,  3. 
5076,  6.  5111,  1.  5202,  1,  2.  5304.  Τεσσαρακοστή;  5235. 
’Ίδε  Μάδημά τάριον,  Μπερεκε'τη,  II εντη κοσταρίου,  Τρι¬ 
ωδίου,  Χρυσάφου  Μανουήλ  πρωτοψάλτου. 

Μ αθηματάριον  2239.  2643.  5178.  5199.  5242.  5258.  5324. 
5336.  5369,  2. — Μ αθηματαρίου  άνδολόγιον  3369,  2.  ’Ίδε 
Κουκουξε'λη  Ίωάννου. 

Μαδηματική  ίίλη  4116. — Μαθηματικών  επιστημών  ιστορία 
4388,  1.  κατάλογο;  5710,  15. 

Μακάριο;  άνήρ  166,  2.  1688,  1.  1723,  1.  1734.  2645.  3492— 
3494,  2.  3497.  3511.  5010,  1.  5050,  1.  5069,  1.  5072,  3. 
5076,  3.  5081.  5093,  2.  5103.  5105.  5137.  5158.  5244. 

5392.  6001,  1.  6388.  3,  4. 

Μακάριο;  ίεροδιάκονος.  Έπιστολαΐ  πρό;  αυτόν  2476,  3 
σημ. 

Μακαρίου  Εί;  Εύαγγόλια  καί  Φαλμού;  4402.  Περί  μέτρων 
μήκους  4406,  1. 

Μακαρίου  Άγκύρα®  Κατά  Λατίνων  Βαρλαάμ  καί  Ακίνδυνου 
3722.  Μ αρτυρίαι  κατά  τού  'Ρώμη;  5439,  135. 

Μακαρίου  Αιγυπτίου  (άββά,  άγιου,  μεγάλου,  όσιου)  Απο¬ 
σπάσματα  103,  1.  3766,  28.  4464,  14  η'.  4493,  11.  4595. 
4626,  15.  4878,  1  σημ.  5457,  59,  65,  69.  5711,  56.  Διδα¬ 
σκαλία  4449,  17.  4609,  3.  4798,  11.  Διήγησι;  101,  32.  108, 
3.  149,  22.  171,  4.  578,  21.  729,  2.  1347,  5.  1745,  4.  2128, 
8.  2508,  2.  2518,  1.  2541,  4.  2787,  6.  2805,  3.  2886,  4. 
3173,  12.  3216,  5.  3223,  1  ε'.  3250,  7.  3261,  2.  3263,  2. 
3265,  4.  3327,  8.  3666,  18.  3757,  10.  3764,  15.  3825,  1. 

3833,  7.  3886,  3.  4053,  2.  4055,  15.  4328,  6.  4449,  19. 

4503,  28.  4578,  4.  4597  σημ.  Β'.  4608,  5.  4614,  13  σημ. 

4806,  13.  4852,  1.  4887,  18.  5009,  2.  5618,  2.  5641.  5679, 

12.  5773,  8.  5822,  6.  6001,  13.  6296,  3.  6320,  4.  Εί; 
Μακαρισμούς  4706,  5.  Εί;  πειρασμόν  4821,  8  α'.  Εκλογή 
2058,  1.  3083,  13.  3803.  4.  Κεφάλαια  3083,  28.  3625,  4. 
5620,  6.  6298,  2.  ’Ίδε  Συμεών  μεταφραστοΰ.  Λόγοι  4821, 
8.  5428,  3.  5635.  Όμιλίαι  παραινετικαί  3233.  πνευμα¬ 
τικοί  1597.  4503,  13,  40.  4788,  6.  5438.  5634,  2.  "Οτι  χρή 
τον  άνθρωπον  ποιήσαι  αποχήν  5617,  1.  Περί  απάτης  καί 
πλάνης  δαιμόνων  3764,  17.  Περί  ένεργεία;  μάγων  4450,  16. 
Περί  τής  κατά  πνεύμα  τελειότητας  5457,  67.  Περί  τοΰ  όπως 
εις  Κριστόν  πιστεύειν  3803,  2.  Πώ;  χρή  είναι  τον  μοναχόν 
6001,  14. — ακολουθία  1006.  1956.  5721.  5995,  1.  βίος  καί 
θαύματα  1346,  7.  2163,  4,  11.  3733,  12.  4528,  13.  4617,  3. 


534 


ΠΙΝΑΗ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


4809,  1,  39.  4821,  6.  πέρι  5026,  7.  Ίδε  Βουλησμά  Δωρο¬ 
θέου,  Ίωάννου  Μύρων,  Νεοφύτου  διδασκάλου,  Σουίδα, 
Συμεών  μεταφραστοϋ. 

Μακαρίου  Αλεξάνδρειάς  (πολιτικού)  Αποσπάσματα  3083,  7. 
Ειβλοπανσύλλεκτος  άνθολογία  3714,  2.  Ερμηνεία  εί;  το 
κατά  Λουκάν  4812,  22.  Έρώτησι;  4812,  22.  Περί  κεκοι- 
μημένων  3764,  21.  3794,  17.  4809,  48.  Πρό;  Ευσέβιον  τον 
μέ-γαν  3764,  2.  4808,  16.  Σαββάτ ιρ  'Απύκρεω  καί  εί;  κοιμη- 
θέντας  4712,  11. — ακολουθία  1006.  1956.  5721.  5995,  1. 
έ' γκώμιον .  Ίδε  Ίωάννου  Μύρων,  μαθητου  διήγησι;  3071, 
7.  πέρι  913,  3.  ’Ίδε  Σουίδα. 

Μακαρίου  Αντιόχειας  Κανόνε;  4448,  1  α'. 

Μακαρίου  έρημίτου  βίος  4597,  5  γ'.  οπτασία  450,  31. 
3790,  8. 

Μακαρίου  Κ αρακα\\ινοΰ  οπτασία  (1676)  6012,  11.  6296,  9. 
’Ίδε  Δαμιανού  Ίβηρίτου. 

Μακαρίου  Καταφυγιώτου  Εγχειρίδιου  περιέχον  θεωρίας  έπτά 
6318.  Εύχαί  διά  στίχων  6318.  Κανών  εις  Χριστόν  5806, 
24. 

Μακαρίου  Κορίνθου  Νοταρα  (οσίου)  Έττιστολαί  4891,  9 
σημ.  5962,  17. — ακολουθία  765,  1.  ’Ίδε  Νικηφόρου  Χίου. 
βίος  765,  2.  Ίδε  Αθανασίου  Παρίου.  θαύματα  765,  3. 
οίκοι  5999,  23.  πέρι  5715,  2. 

Μακαρίου.  ’Ίδε  Μάγνητος,  Μητροφάνους  Βορωνεζίας. 

Μακαρίου  μονάχου  Κανόνε;  εί;  Χριστόν  4658,  7. 

Μακαρίου  όσιονεομάρτυρος  έκ  Κ  ίου  Αγιορείτου  (1796) 
ακολουθία  5713,  4.  5880.  6394,  1.  (Έστι  δ’  ή  ακολουθία 
αϋτη  ’έργον  Συνεσίου  Ελλάνικου.)  βίος  4528,  13.  6394,  2. 
6395,  3.  μαρτυρίου  6394,  2.  6395,  3.  μνήμη  6395,  2. 

Μακαρίου  Πατμίου  Εγκώμια  εις  ηγεμόνας  Βλαχία;  4256,  2 
σημ.  ’Έκθεσις  ρητορικών  κανόνων  2955.  5736,  3.  Εκλογή 
731,  2  σημ.  Έττιστολαί  4256,  4,  8.  θέματα  εις  Γραμμα¬ 
τικήν  Αλεξάνδρου  Μαυροκορδάτου  2393.  Π ερικοπαι  έξ 
εξηγήσεων  Ήλιου  Κρήτης  εις  Γ ρηγόριον  θεολόγον  2106,  6. 
5696,  2.  5705.  έρμηνευθείσαι  έκ  τής  Αατινίδος  4482,  2. 
II ρογυμνάσματα  ρητορικής  5733,  2.  ’Ίδε  Αλεξάνδρου  τοΰ 
έκ  Τυρνάβου. — μαθητής  5693,  6  σημ. 

Μακαρίου  Ρωμαίου  Λόγοι  2518,  1. — ακολουθία  1951,  7·  1956. 
βίος  150,  6.  1593,  2—5.  1847,  7.  1951,  2.  2801,  8.  3253,  4. 
3757,  14.  3764,  8.  4517,  2  β'.  4608,  1.  5620,  16.  5641,  6. 
6099,  16.  6296,  5.  διήγησις  4872,  8.  48Τ7,  13.  έγκώμιον. 
Ίδε  Ίωάννου  Μύρων,  πέρι  5026,  8.  ’Ίδε  Σουίδα. 

Μακαρίου.  ’Ίδε  Σκορδίλη. 

Μακαρίου.  ’Ίδε  Χριστιανοπούλου. 

Μακαρίου.  Ίδε  Χρυσοκεφάλου. 

Μακαρισμοί  1726.  3429,  3.  3599  γ'  σημ.  β' .  4898.  4899. 
4962,  2.  5337,  2.  5834,  2.  έβδομάδος  3851,  4.  4961,  3. 
η'  ήχων  2874,  3.  4055,  20.  4065,  5.  4077,  6.  των  υπέρ 
των  εικόνων  άγωνισθέντων  3102,  3,  4.- — Μακαρισμών  έξή- 
γησις  1586,  5.  πέρι  4802,  5.  ’Ίδε  ’ Ακολουθία,  Γρη¬ 
γορίου  Νύσσης,  Δαπόντε  Καισαρίου,  Φιλόθεου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως,  Χρυσοστόμου. 

Μ ακαριστάρια.  ’Ίδε  Θεοτόκου. 

Μακάρων  (Μακαρίων)  βίος  καί  πολιτεία  2541,  9.  ’Ίδε  Παλ¬ 
λαδίου  Έλενουπόλεως. 

Μ ακ καβαίων  Λ — Β'  4285,  5.  Γ’  894  σημ. — βίος  3168,  6. 
’Ίδε  Βασιλείου  μεγάλου,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Ίωσήπου 
Φλαβίου,  Χρυσοστόμου. 

Μακραίου.  ’Ίδε  Σέργιου. 

Μακρινής  βίος.  Ίδε  Γρηγορίου  Νύσσης. 

Μ ακροβιότητος  πέρι  5644,  14. 

Μακρυνίτξα  5998,  8. 

Μαλαλά  χωρίον  2381  σημ. 

Μαλαξοΰ  Μανουήλ  Κανών  εί;  Θεοτόκον  762,  2.  Χομοκάνων 

2277.  2278.  3268,  1.  3302.  3324,  1.  3906,  1.  4427.  4428. 
5645.  5656.  5661. 

Μαλαξοΰ  Νικολάου  πρωτοπαπά  Ναυπλίου  Άναπλήρωσις 
ακολουθίας  Αντωνίου  μεγάλου  6572.  1.  περί  τής  σημασίας 
τών  δακτύλων  έν  τφ  εϋλογείν  4984,  12. 

Μαλαχίου  άγιου  Προφητείαι  (1701 — 1722)  5488,  2. 

Μάμαντος  Εύχαί  1709.  4010,  2.  4523,  15.  εΐ;  τετράποδα 
1950,  Ιγ'. — έγκώμιον.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Θεολόγου,  μαρτύ¬ 
ρων  898  σημ.  5463,  7.  μονή  6272,  1. 

Μαμμωνά  Μάρκου  Μετάφρασε;  έμμετρος  συμβόλου  πίστεως 
4655,  23. 

Μαμμωνά  Παναγιώτου  Αιάλεξις  μετ'  ' Αγαρηνών  6296,  22. 

Μανασσή  μνήμη  4449,  112.  συγχωρήσεως  πέρι  5825,  7.  ’Ίδε 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Μανασσή;. 


Μανασσή  Αντιόχειας  βίος  4410,  37. 

Μανασσή  Κωνσταντίνου  Χρονικόν  1580,  5.  1741,  7  (έξήγ.). 
4298.  4299,  1. 

Μανεθωνος  Αποσπάσματα  4627,  9. 

Μανηλύπουλο;  Χικηφόρος  4126  σημ. 

Μανιχαίων  αίρέσεως  αναθεματισμός  2524,  10.  4502,  76.  επι¬ 
στροφής  τάξις  2524,  11.  ’Ίδε  Ίωάννου  Δαμασκηνοί. 

Μάννα  Ιακώβου  Αργείου  Έγκώμιον  ήγεμόνος  Ο ϋγγ ροβλαχίας 
Ίωάννου  Κωνσταντίνου  Β ασαράβα  6288,  3. 

Μανουήλ  έκ  Κρήτης  έν  Χίιρ  (μψήβ')  μαρτύρων  727,  9. 

Μανουήλ  ίερε'ως  Αιαθήκη  67,  2  σημ. 

Μανουήλ.  ’Ίδε  Καλε'κα,  Κομνηνοΰ. 

Μανουήλ  Κρήτης.  ’Ίδε  Μοσχοπούλου. 

Μανουήλ.  ’Ίδε  Μαλαξοΰ. 

Μανουήλ  μεγάλου  εκκλησιάρχου  Λόγο;  πρός  τούς  έκκαλοΰντας 
πώς  ή  Θεοτόκο;  τιμιωτέρα  τών  Χερουβίμ  4508,  190.  Μετά- 
φρασις  Κ οσμογραφικής  προπαιδείας  Ίωάννου  Κορωνελου 
5752,  2. 

Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος  Πελοποννησίου  ”Α θλησις  Ίωάννου 
μάρτυρος  τοΰ  έν  Σέρραις  4632,  1  ιδ'.  Άκολουθ ία  Άναστά- 
σεως  4632,  1  ίΓ'.  Αχίλλειου  Λαρίση;  4632,  1  ξ' .  Γοβδελαά 
4632,  1  ξ' .  Διονυσίου  πατριάρχου  4632,  1  θ'.  Ευγενικού 
Μάρκου  4632,  1  θ' .  Εύάυμίου  νέου  4632,  1  ξ' .  Ζωοδόχου 
πηγής  4632,  1  ε'.  Θεοδοσίου  όσιομάρτυρος  4632,  1  ξ'. 
Ιωάννου  μάρτυρος  τοΰ  έν  Σέρραις  4632,  1  ιδ'.  Κοσμά 
μάρτυρος  4632,  1  ξ' .  Μιχαήλ  Μαυροειδή  4632,  1  θ’.  Σπυρί¬ 
δωνος  4632,  1  ξ'.  Ανατροπή  κεφαλαίων  φρά  Φρατξίσκου 
4259,  8.  5457,  97.  Διήγησι;  περί  τής  είκόνος  Θεοτόκου  τής 
έν  ’  Ασγορίψ  4931,  3.  Εί;  Ευαγγελισμόν  ρ,σματα  4632,  3  α'. 
Εί;  μεγαλομάρτυρα  Μιχαήλ  Μαυροειδή  4362,  2  γ'.  Εί; 
συλλογισμού;  λατινικούς  4632,  3  δ’.  Εί;  τον  ιεροψάλτην  κΰρ 
Γεράσιμον  4632,  1  ια'.  Έπί  τη  κοιμήσει  μ,ένης  μοναχής  4632, 
2  α’.  Εύχαί  εί;  τόν  πατέρα  4279,  5.  έν  στίχοι;  4279, 
6 — 9.  Κανόνε;  εί;  Θεόδωρον  στρατηλάτην  4632,  1  β' . 
εις  Θεοτόκον  4632,  1  α',  ιβ'.  4642,  2.  εί;  Ίωάννην  Πρό¬ 
δρομον  4632,  3  γ'.  εί;  Ίωάννην  τόν  έκ  Προύση;  4632,  1  η'. 
εί;  Νήφωνα  ’Ρηγών  4632,  1  γ'.  ιί;  Πέτρον  τόν  έν  Τρα- 
πεξοΰντι  4632,  1  δ'.  κατ’  ήχον  6370,  2.  6371.  Λόγο; 

έπιλύων  τινάς  απορίας  4632,  2  δ'.  5457,  99.  Κατά  τοΰ 
II ληθωνικοΰ  συγγράμματος  4632,  2  α'.  Μονωδία  έπί  τφ 
πατριάρχη  Μαξίμιρ  τφ  λογίω  4632,  1  ιε' .  Π αράφρασις  εί; 
τό  Τοΐ;  αιμάτων  σου  ρείθροις  Αημήτριε  4632,  3  β' .  Περί 
Μάρκου  Εύγενικού  καί  τής  έν  Φ λωρεντίμ  συνόδου  4632,  1  ιξ~' . 
5457,  98.  Πότε  τεθέαται  ή  τοΰ  Κυρίου  σαρξ  4632,  1  ι'.  ’Ίδε 
Φραγκίσκου  φρά. 

Μανουήλ  Ίδε  Μοσχιώτου,  Μοσχοπούλου,  ^άνθινου,  Πα- 
λαιολόγου. 

Μανουήλ,  Σαβέλ  καί  Ισμαήλ  ακολουθία  1958.  5772,  24. 
βίος  3715  β.  μαρτύρων  36,  5.  3586  β'.  3588  α'.  3679,  1  κθ' . 

Μανουήλ  "Ιδε  Σαβίου,  Χρυσάφου,  Χρυσολωρά. 

Μανσούρωφ  Έττιστολαί  περί  τών  έν  “Αθιρ  μονών  5713,  7. 

Μαντείαι  περί  λαμβανόντων  Άνομα  Προφητών  καί  Αποστόλων 
4333.  5.  "Ιδε  ΙΙροφητείαι,  Χρησμοί. 

Μανωλάκη.  "Ιδε  Καρυοφύλλη. 

Μαξιμίνου.  "Ιδε  Φαύστη;. 

Μαξίμου  Έξήγησι;  ιερά;  λειτουργίας  2789,  21. 

Μαξίμου  ίερε'ως  Μ ετάφρασις  Βασιλείου  μεγάλου  Περί  παρθε¬ 
νίας  6548,  4. 

Μαξίμου  ίερομονάχου  καί  μεγάλου  λογοθε'του  Άλεξανδρείας 
Διδαχαί  6307,  2.  Εί;  Ευαγγελισμόν  3782,  2.  Μ  ετάφρασις 
Άνδρε'ου  Κρήτης  Εί;  γενέθλια  Θεοτόκον  3696  ιδ'.  3782,  3. 

Μαξίμου  Κανσοκολυβίτου  (Κ αυσοκαλύβη)  ακολουθία  87, 
6.  6372,  2.  βίος  87,  7.  732,  6.  1132,  6.  2778,  2.  4724.  24. 
5617.  5.  6266,  1.  "Ιδε  Θεοφάνους  τοΰ  Περιθεωρίου,  Κόχιλα 
Ίωαννικίου,  Νήφωνος  ίερομονάχου. 

Μαξίμου  Κωνσταντινουπόλεως  του  λογίου  Εύχή  εί;  άφω- 
ρισμένον  4417,  19  α'.  "Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος. 

Μαξίμου.  Ίδε  Μάζαρι,  Μαργουνίου. 

Μαξίμου  όμολογητοΰ  (άββά,  αγίου,  μακαρίου,  μοναχού, 
φιλοσόφου)  Άκινδυνιανών  αντιρρητικά  χωρία  3728,  2  σημ. 
Αντιλογία  μετά  ’Ανομοίου  4506,  27.  ’ Αποσπάσματα  1421. 

3808,  49,  53.  4310,  8.  4449.  49,  128.  4502,  133.  4506,  22. 
4508.  129,  171,  174  σημ.  4613,  9.  4627,  36.  4720,  16.  4735, 
12,  13.  5028,  13.  5432,  8.  5470,  70.  Αποφθέγματα  5630, 
4.  Διάφορα  3189,  8  ε'.  Εί;  Διονύσιον  Αρεοπαγίτην 
ερμηνεία  3597,  3  σημ.  3747,  1  σημ.  3795,  1,  2  σημ.  4506, 
30.  6055,  1  α'.  6277,  1.  Εί;  Ευαγγέλια  4402.  Εί;  τό 
κατά  Αουκάν  4491  σημ.  Εί;  τό  Νεκρώσατε  οΰν  τά  μέλη 


ΠΙΝΑΞ  ΕΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


535 


υμών  3620  ε'.  Εί;  τό  ΙΙάτερ  ημών  1585,  2.  6055,  1  ε'.  Εί; 
’Φαλτήριον  552.  2517.  4402.  Εκατοντάδα  443,  2.  915,  3. 
1268,  32.  1585,  1.  2113,  1.  3108,  1.  3189,  8  α'.  Έκλογαί 
3083,  10,  22.  3164.  3766,  23.  4541,  2  α'.  5621,  2.  Επι¬ 
στολή  6055.  πρό;  δυτικού;  3808,  51.  3809,  81.  Έρωτα- 
ποκρίσει;  3189,  8.  4677,  12.  6294,  6.  Κατασκευή  φυσικωτέρα 
4310,  47  β'.  Κεφάλαια  ( άλλα  τε  καϊ  Περί  αγάπη;)  101,  9, 
10.  738,  28.  750.  1268,  33.  1865,  10.  2013,  3,  5,  6.  2808, 
2.  3108,  2.  3189,  8  β' ,  γ'.  3248,  2.  3251,  4.  3697,  22.  3809, 
10,  72.  3976,  4.  4178,  5.  4405,  1  β' .  4464,  8,  16.  4497,  1. 
4500,  3.  4506,  23.  4541,  2  γ'.  4610,  2.  4626,  11.  4627,  25. 
4817,  2.  5621,  1,  6.  5626,  10.  6298,  5.  Ίδε  Ίωάννου 
Δαμασκηνοί,  Νικολάου  Κερκυραβ·  Κεφαλαιώδη;  λόγο; 
περί  θεολο-γία ;  1268,  31.  2013,  4.  Κινήσει;  ψυχή;  3808, 
118.  Λόγοι  ( ασκητικοί ,  νηπτικοί)  461.  2013,  2.  3078,  77. 
3189,  8  δ'.  3797,  7.  4541,  2  β' .  4616,  7.  4989.  5461. 
Αύσι;  έρωτηθέντο;  περί  άποκαταστάσεω;  927,  22.  4502,  9. 
"Οροι  627,  27.  4506,  29.  5487,  7.  "Οτι  έκ  τοΰ  Ααβιδ  ή  Θεο¬ 
τόκο;  4449,160.  "Ιδε  Θεοτόκο;.  Παράδοσι;  αναγκαία  3760,  9. 
Παρασημείωσι;  περί  εκκλησιαστικών  δογμάτων  3814,  3.  ΙΙερί 
άπορων  Διονυσίου  Αρεοπαγίτου  καί  Γρηγορίου  Θεολό¬ 
γου  3808,  47.  3809,  11.  6055,  1  γ'.  Περί  δύο  θελημάτων 
Κυρίου  4508,  172.  Περί  δύο  φύσεων  Χριστού  2108,  12.  2789, 
26.  3728,  28.  4310,  47  γ'.  ΙΙερί  ένσάρκου  οικονομία;  3717,  3. 
3760,10.  3812,3.  Περί  εύχαριστία;  4520,  4.  II ερί  θεολογία; 
[περί  θεού,  θεολογικά)  4405,  1  α'.  4508,  174.  4626,  12.  6055, 
1  ιβ' .  Περί  ίερωσύνη;  4254,  1.  ΙΙερί  μοναχικού  σχήαατο; 
3697,  19.  3709,  7.  Περί  ξύλου  γνώσεω;  3808,  54.  4508, 
102.  Περί  οργή;  3809,  70.  ΙΙερί  ουσία;  καί  φύσεω;  4310, 
47  δ',  ε'.  4508,  173.  ΙΙερί  παραλύτου  4508,  109.  Περί 
προ;ώπου  627,  25.  Περί  ταπεινώσεω;  5623,  3.  Περί  τή; 
εί;  θεόν  αγάπη;  4616,  11.  Περί  τή;  κατά  θεόν  λύπη;  6055, 
1  ζ'.  Περί  τοΰ  αλληλούια  4506,  11.  Περί  τοΰ  καί  μετά 
θάνατον  ’έχι ιν  την  ψυχήν  νοεράν  ενέργειαν  6055,  1.  Περί 
τοΰ  δτι  άσώματο;  ή  ψυχή  (πρδ;  Ίωάννην)  3809,  20.  6055, 
1  θ'.  Περί  Τριάδο;  αγία;  3599,  16.  3717,  2.  ΙΙρό; 

Γεώργιον  έπαρχον  ’ Αφρική;  3081,  11.  3809,  8.  Πρό;  ήγου- 
μένην  3809,  21.  Πρό;  θαλάσσιον  738,  29.  4508,  184.  6055, 
1  β' ,  Γ'.  Πρό;  θωριάν  ηγιασμένου  περί  άπορων  θεία; 
Τραφή;  6257  (1)  II.  Πρό;  Ίωάννην  Κ υξίκου  3809,  12,  13 
6055,  1  δ'.  Πρό;  Κοσμάν  Αλεξάνδρειά;  4310,  47  α'.  Πρό; 
Μαρίνον  3814,  4.  ΙΙρό;  τού;  λεγοντα;  των  ψυχών  προϊ- 
πάρχειν  τά  σώματα  2108,  17.  ΙΙώ;  ένίκησεν  ό  θεό;  λόγο; 
4506,  19.  Συναγωγή  3714,  11.  Τί  τό  καταληπτικόν  ψυχή; 
κριτήριον  5055,  1  Γ. — και  Πυρρου  Διάλεξι;  4541,  2  δ'. — 
ακολουθία  4029  σημ.  4974,  2.  βίο;  36,  2.  2769,  6.  3677  λ'. 
3682,  26.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  εν  λ.  Μάξιμο;. 

Μαξίμου  Πελοποννησίου  Άποκάλύ ψεω;,  Ίωάννου  Θεολόγου 
ερμηνεία  (μετάφρασι;)  4725.  6063.  Άπόκρισι;  περί  επι¬ 
σκόπων  1948,  7.  πρό;  τού;  άρχοντα;  "Αρτη;  1948,  6.  πρό; 
τού;  φίλομαθέί;"  Αρτη;  4884,  5.  Εγχειρίδιου  κατά  σχίσματα; 
παπιστών  (περί  αρχή;  πάπα)  3292.  4826.  Εί;  Κοίμησιν 
4667,  4  α'.  Κ υριακοδρόμιον  (Αιδαχαί)  1144.  1159.  1324. 
1643.  2088.  2131,  1.  2484.  2512.  2737.  2749.  3229,  1.  3237. 
3263,  1.  3674.  3698.  3771.  4572.  4665,  1.  4685.  4783,  1. 
4911.  5008.  6053.  6087  (καδ.).  6088  ( καθ .).  6089  (καθ.).  6090. 
6615.  Λόγοι  (όμιλίαι)  1340.  1341.  3170,  6.  3782,  4.  4667, 
4  γ'.  Μετάφρασι;  βιβλίου  ιατρικού  Δανιήλ  Λεσβίου 
4303,  1.  Χρυσοστόμου  εί;  αγίαν  Κυριακήν  (Πάσχα)  3698 
α'.  4911  σημ.  β'.  Περί  μεταβολή;  μυστηρίων  2791,  4. 
Περί  τή;  νεωτερισθείση;  αρχή;  τοΰ  πάπα  749.  2387.  Προ¬ 
τροπή  εί;  σπουδήν  τή;  σοφία;  4884,  6.  "Ιδε  Σωφρονίου 
ιερομόναχου. 

Μαξίμου.  "Ιδε  Πλανουδη. 

Μαξίμου  σοφοΰ  Περί  τοΰ  πώ;  πρέπει  νά  εινε  ό  ίερευ;  636,  22. 
Μαξίμου.  "Ιδε  Τριβόλη. 

Μαξίμου  Τυρίου  Εί  προηγούμενο;  ό  τοΰ  κυνικοΰ  βίου  5736,  21. 

Τί;  ό  θεό;  κατά  Πλάτωνα  6190,  9  (έξήγ.). 

Μ αραθέα  κώμη.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Ιν υριτξό- 
πουλο;. 

Μαργουνίου  Μαξίμου  Κυθήρων  Απολογία  περί  τή;  τοΰ  παν- 
άγνου  Π  νεύματα;  έκπορεύσεω;  3790,  13.  Εγκύκλιο;  3699,  3. 
Εί;  Επιφάνεια  Χριστοΰ  6049,  3,  4.  Έπιστολαί  6257  (1). 
6300,  7.  Μετάφρασι;  Κικε'ρωνο3  Παραδόξων  6257  (1)  III. 
Όμιλίαι  4273,  10  σημ.  ΙΙερί  ΙΙνευματο;  άγιου  4720,  8.  Πρό; 
Ααβιδ  Έσχέλιον  προ;φώνησι;  λόγων  Γρηγορίου  Νΰσση;  753,  1. 
Στίχοι  εί;  Γ λνξώνιον  3891,  19.  εί;  πατριάρχην  Ιερεμίαν 
3891,  20.  εί;  Φουρλάνον  3808,  57. — ακολουθία.  Ίδε  Ματ¬ 


θαίου  Μυρε'ων,  Σεβήρου  Γαβριήλ  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Μ αργούνιο;. 

Μαρδαρίου.  "Ιδε  Ευστρατίου  μάρτυρα;. 

Μάρδα;  μητρό;  Συμεών  θα υμαστορείτου  βίο;  2118,  7· 
Ίδε  Συμεών  Θαυμαστορείτου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Μάρθα. 

Μαρία  άββά  Τριγωνομετρικά  2284. 

Μαρία;  άγια;  έγκώμιον  4508,  263. 

Μαρία;  Αιγύπτια;  βίο;  9,  11.  465,  12.  1124.  1877,  3.  2060,  2. 
2751,  23.  2782,  7.  3229,  8.  4548,  1  δ'.  4711.  4712,  20. 
4778  κΓ'.  Ίδε  Σωφρονίου  Ιεροσολύμων. 

Μαρία;.  Ίδε  Γολινδουχ,  Μαγδαληνή;. 

Μαρία;  (Μαρίνου)  βίο;  101,  24.  150,  5.  1601,  8.  2160,  1. 
2163,  14.  2231,  3.  2423,  2.  3173,  15.  3223,  1  Γ'.  3825,  12. 
3833,  6.  4503,  14.  4589,  17.  4808,  -12.  4872,  5. 

Μαρία;  (Ξένη;)  βίο;  4707  Γ'. 

Μαρία;.  "Ιδε  Ξενοφώντο;  συγκλητικού. 

Μαρία;  όσια;  βίο;  875,  4.  1135,  27.  4867,  8. 

Μαρία;  Ρωμαία;  είκάνο;  υπόμνημα  465,  11.  4711.  5703,  5. 

"Ιδε  Συμεών  μεταφραστοϋ.  μαρτύρων  3778,  1. 

Μαρία;  φονευσάση;  τά  δύο  τέκνα  πέρι  διήγησι;  2805, 
11  β'.  3694,  16.  3775,  9. 

Μαρίνη;  άθλησι;  3586  ια'.  3682,  27.  3700  κΓ'.  4713,  18. 
4797  λγ'.  ακολουθία  2869,  2  σημ.  6390,  1  ιβ'.  άπολυτίκια 

6000,  17.  βίο;  7,  26  σημ.  έγκώμιον  6049,  21  ε'.  "Ιδε  Γρη¬ 

γορίου  Κυπρίου.  εσπερινό;  5999.  20,  μαρτύρων  9,  29. 
554,  26.  2163,  21.  3230,  3.  3762  κε'.  3823,  23.  4869,  14. 
5463,  2.  μονή  6268  σημ.  Ίδε  Γερμανού  ίερομονάχου, 
Νικήτα  Παφλαγόνο$. 

Μαρίνου  (εί  μή  διορθωτέον  Μάρκου)  Αθηναίου  πέρι  διήγησι; 
2788,  20. 

Μαρίνου  Άλβε'ρτου  Εί;  θεόσωμον  ταφήν  2508,  13.  2770,  1. 
6307,  3.  Εί;  Σταύρωσιν  150,  1.  1595,  1.  3769,  5.  3790,  10. 
4517,  1.  5459,  5.  6139,  3.  Εί;  τελώνην  καί  Φαρισαίον 

4884,  4.  Λόγο;  έν  ημέρα,  σαρκώσεω;  4771,  1.  Πρέδικαι; 

4697. 

Μαρίνου  Καρπασε'ων  "Οροι  4023,  5. 

Μαρίνου  Λαυρέντιου  ήγουμε'νου  Βροντησίου  Κατά  των  λε- 
γόντων  κρείττονα  τον  γάμον  τή;  παρθενία;  2792,  7.  ΙΙερί 
άγιου  βαπτίσματο;  2792,  6. 

Μαρίνου  Τξάνε.  "Ιδε  Μπουνιαλή. 

Μαρκελλίνου 'Ρώμη;  είδωλολατρεία  5439,  47. 

Μαρκέλλου  μονή;  Ακοίμητων  βίο;  2783,  7. 

Μαρκε'λλου  Χριστοφόρου  Περί  παραπληξία;  καί  φρενοβλα- 
βεία;  5439,  56. 

Μαρκιανοϋ  βασιλε'ωϊ  Αιάταξι;  2524,  5. 

Μ αρκιανοΰ  καλογήρου  διήγησι;  5620,  29. 

Μαρκιανοϋ  νοταρίου  καί  Μαρτυρίου  μαρτύρων  3661  κβ  . 

Μ  αρκιανοΰ  όσιου  βίο;  1852,  3.  3660  δ'.  4708  δ'.  μαρτύρων 
2098,  1.  Ίδε  Γρηγορίου  Θεολόγου. 

Μαρκιανοϋ  τοΰ  έν  Βηθλεέμ  Λόγο;  πολυμερή;  4811,  10. 

Μάρκο;  Κύπριο;  διδάσκαλο;  4367  σημ. 

Μάρκου  άββά  (άγιου,  Αιγυπτίου,  άσκητοΰ,  ερημίτου,  μακα¬ 
ρίου,  μοναχοί,  οσίου)  ’ Αντίζνγα  κακών  738,  26.  ’Από- 
κρισι;  εί;  άδελφού;  3812,  10  δ'.  πρό;  σχολαστικόν  3812, 
10  γ'.  ’ Αποσπάσματα  3768,  5.  4677,  15.  4735,  7.  5620,  8. 

Αποφθέγματα  5636,  2.  Εκλογή  λόγων  3083,  12.  3803,  9. 
Επιστολή  3834,  3.  4502,  160.  4655,  13.  6313,  3  Γ.  "Ερμη¬ 
νεία  εί;  τό  κατά  Λουκάν  4491.  Έρώτησι;  περί  βαπτίσματο; 
3812,  10  β’.  Κεφάλαια  2579,  5.  3069.  3076,  4.  3227,  1,  2. 
5869,  1.  Λόγοι  3075,  1  α'— ξ' .  3189,  6.  3227,  1,  2.  3265,  1. 
4613,  7.  5448  (καθ.).  6173.  Περί  μετανοία;  738,  23.  3625,  1. 
4626,  17.  5899,  5.  6313,  3  α'.  Περί  νηστεία;  6313,  3  β' . 
Περί  νόμου  πνευματικού  738,  21.  1865,  11.  3773  σημ. 

3812,  8.  4662,  6  α'.  4821,  7  α'.  6298,  1.  6313,  3  Γ',  θ'. 
Περί  οπτασία;  τοΰ  Αγαρηνού  5641,  8.  Περί  των  οίομένων  εξ 
έργων  δικαιοΰσθαι  738,  22.  3773  σημ.  4662,  6  β' .  6313,  3  ίξ’ . 
Πρό;  Χικόλαον  μοναχόν  738,  24.  4464,  14  ε'.  4821,  7  γ'. 
4662,  6  β' .  6313,  3  δ'.  Συμβούλια  νοό;  πρό;  την  έαυτοΰ 
ψυχήν  738,  25.  3812,  10.  4821,  7  β' .  6313,  3  γ' . — μνήμη 
6313,  1.  πέρι  διήγησι;  1146,  16.  "Ιδε  καί  Πίνακα  εικόνων  έν 
λ.  Μάρκο;  άοκητή;. 

Μάρκου  Αθηναίου  βίο;  582,  7.  1578,  15.  1595,  5.  1951,  8. 
1999,  3.  2782,  15.  2801,  2.  3253,  1.  3666,  42.  3764,  5  η' . 
3794,  12.  4528,  2.  4597,  5  α'.  4616,  14.  5620,  17.  5708,  65. 
5711,  85.  5976,  5.  6099,  15.  6187,  6.  6247  σημ.  6308,  19. 
πέρι  4887,  15.  "Ιδε  Μαρίνου  Αθηναίου. 

Μάρκου  Άλεξανδρείαϊ  Έρωτήσει;  πρό;  Βαλσαμών  καί  άπο- 


536 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


κρίσεις  αύτοΰ.  Ίδε  Βαλσαμών  Θεοδώρου.  Κεφάλαια  2974,  2. 
Κανόνε;  5823  σημ. — επιστολή  3809,  94. 

Μάρκου.  ’Ίδε  Άντωνίνου. 

Μάρκου  άποστόλου  και  εύαγγελιστοΰ  Εύαγγέλιον  6556  σημ. 
Ιδε  Θεοφυλάκτου  Βουλγαρίας. — βίος  2030,  1.  Ιδε  Δωρο¬ 
θέου  Τύρου,  Κοσμά  Ίνδικοπλεύστου,  Σωφρονίου  Ιεροσο¬ 
λύμων.  έγκώμιον  2743,  27.  "Ιδε  Νικήτα  Παφλαγόνος. 

Ευαγγελίου  ερμηνεία  3758,  22.  "Ιδε  Εύαγγέλιον,  Ευ¬ 
αγγελιστών,  Τετραευάγγελα  καί  ΙΙίνα/εα  εικόνων  έν  λ. 
Μ  άρ  κ  ο  ς . 

Μάρκου  έν  Χίω  άθλήσαντο 5  άκολουθί α.  ’Ίδε  Νικηφόρου 
Χίου. 

Μάρκου  Εφέσου.  ’Ίδε  Ευγενικοί. 

Μάρκου  ίερομονάχου  (μοναχοί)  Εί;  τά  άπορούμενα  τοΰ  Τυπι¬ 
κού  2961,  11.  4502,  73.  Τυπικόν  εκκλησιαστικής  ακολουθίας 
6367. 

Μάρκου  Κυ-πρίου  Μετάφρασι;  ’Α φορισμών  Ίπποκράτους  4316, 

1,  2. — διδάσκαλος  Νεοφύτου  Ίβηρίτου  έν  Γυρνάβω  (1699) 
4367  σημ. 

Μάρκου.  ’Ίδε  Μαμμωνά. 

Μάρκου  μοναχοί  Εύχαί  4655,  17.  θαύματα  άγιον  Γεωργίου 
εις  Σαρακηνυύς  (Γουλά;  στρατηγός)  335,  9.  554,  8.  2163,  18. 
3766,  32.  5641,  8.  6296,  14  σημ.  Κανών  μεγάλου  Σαββάτου 
2690  ια' .  Κατά  Λατίνων  3790,  12. 

Μάρκου  μοναχοί  Σερρών  Περί  βουλκολάκων  4640,  24. 

Μάρκου.  ’Ίδε  Μπαταλίνη. 

Μάρκου  όσιου  τοί  ποιητοΰ  Ει’ϊ  ησυχίαν  διά  στίχων  4832,  2. 

Μάρκου  παιδιού  μαρτύρων  (1643)  2142,  5. 

Μάρκου.  ’Ίδε  Πορφυροπούλου. 

Μάρκου  Χάνδακος  ίερέως  Σννηγμένα  διηγήματα  6094  σημ. 

Μαρκουρά  Ίωαννικίου  ίερομονάχου  Εί;  Μετέωρα  Άριστο- 
τε’λου5  1175,  2.  1345,  3.  4789,  1.  Πριάμιρ  'Ρ αρτούριρ 

1175,  1. 

Μαρτινιανοΰ  όσιον  βίος  2121,  6.  3679,  1  θ'.  4569  ε  . 

Μαρτυρία  μέλλοντος  ίερωθήναι  4471,  11.  πνευματικόν  εις 
αναγνώστην  4502,  83  ιδ’.  4817,  13.  ’Ίδε  Σνμμ αρτυρία. — - 
Μαρτυρίαι  περί  θεοΰ,  πίστεως  κτλ.  4817,  12.  * 

Μαρτυρικά  των  η  ήχων  4693,  1.  "Ιδε  Καθ ίσματα. 

Μ αρτύριον  975,  3.  Ίδε  ’Αβίβου,  Άγάθης,  Άγαθονίκου, 
’Α γαθόπαιδος,  Αγάπης ,  Αγαπίου,  Άγγελή,  Αγίας, 
Αγίων,  ’ Αειθαλά,  ’ Αθανασίου  έκ  Κίον,  Αθανασίου 
επισκόπου,  Αθανασίου  νεομάρτυρος  (1655),  Αθανα¬ 
σίου  νεομάρτυρος  (1846),  ’Α  θηνογένους,  "Α  θλησις, 
Αικατερίνη;,  Αίμιλιανοΰ,  ’ Ακακίου  Νεοχωρίου,  Ακε- 
φιμά,  ’Ακυλ.ου,  Άλυπίου,  Άνανίου,  Αναστασία; 
μεγαλομάρτυρος,  Αναστασίας  μοναστρίας,  Αναστα¬ 
σίας  Ρωμαία;,  ’ Αναστασίου  μάρτυρος,  Αναστασίου 
μεγαλομάρτυρος,  Αναστασίου  νεομάρτυρος,  Αναστα¬ 
σίου  (σύν  Ίουλιανιρ),  Άνδρέου  στρατηλάτου,  Άνδρέου 
τοΰ  έν  τη  κρίσει,  Ανδρονίκου  άργυροπ ράτου,  Ανδρο¬ 
νίκου  μάρτυρος,  Ανθίμου  όσιου,  Άντιύχου,  Αντωνίου 
(συν  Ίουλιανιρ),  Απολλώνιου,  'Αρέθα  καί  των  σύν 
αύτιμ,  Αρσενίου  Ιν ε ρκύρας,Άρτε μίου  μεγαλομάρτυρος, 
Αυξεντίου,  Άχμέτη  Τούρκου,  Βάκχου,  Βαρβάρας,  Βαρ¬ 
νάβα  αποστόλου,  Βασιλείου  π ρεσβυτέρου,  Βασιλέω; 
Ά μασείας,  Βασιλικής,  Βασιλίσκου,  Βασιλίσσης  άγιας, 
Βάσσα;  καί  υιών,  Βλασίου  όσιου,  Β ονιφατίου.  Γαβριήλ 
μονάχου,  Ταλακτίωνος,  Γερβασίου,  Γεωργίου  άγιου, 
Γ οβδελαά,  Γολινδούχ,  ΓορδιανοΟ,  Γ ορδίου,  Γουρίου, 
Δαμασκηνού  μονάχου,  Δαμιανού  νέου,  Δανιήλ  (Μουσά), 
Δημητρίου  άγιου,  Διονυσίου  ’  Αρεοπαγίτου,  Δούκα 
ράπτη,  Ειρήνη;  άγιας,  Ελευθερίου  άγιου,  Ελευθερίου 
Ιλλυριών,  Έλπίδος,  Έπιμάχου,  Επιστήμης,  Έρμο- 
γένους,  Ε ρμολάου,  Ε ρμύλου,  Ευγενίου  (σύν  Κανιδίω), 
Εύγράφου,  Εΰδοκίμον  άγιου,  Εϋιλασίου,  Εϋλαμπίας, 
Ευλαμπίου,  Ευσταθίου  (σύν  θεοπίστιρ),  Ευστρατίου 
μάρτυρος,  Ε ύτροπίου,  Ευφημίας,  Ζ αχαρίου  Κ ορίνθου, 
Ζ αχαρίου  όσιου,  Ζηνοβίας,  Ζηνοβίου,  θέκλης,  θεο- 
δούλου,  θεοδώρου  γραπτού,  θεοδώρου  μεγαλομάρ- 
τυρος,  θεοδώρου  στρατηλάτου,  θεοπίστης,  θεοπίστου, 
θύρσου,  Ιακώβου  άγιου,  Ιακώβου  Πέρσου,  Ιγνατίου 
θεοφόρου,  Ιέρωνο;,  Ιλαρίου,  Ιορδάνου  Τραπε^ουν- 
τίου,  Ιουλιανή;,  Ίουλιανοΰ,  Ίουλίττης,  Ίουστίνης, 
Ισιδώρου  μάρτυρος,  Ισμαήλ,  Ίωάννου  Βλάχου,  Ίωάν- 
νου  ναυ κλήρου, Ίωάννου  Προδρόμου, Ίωάννου  Ράπτου, 
Ιωάννου  (σύν  Κύριρ),  Ιωσήφ  άγιου,  Ιωσήφ  Χαλεπλή, 
Καλλινίκου  μάρτυρος,  Κανιδίου,  Κ άρπου,  Κελσίου, 
Κέλσου,  Κ ηρύκου,  Κ ικιλίας,  Κ λεονίκου,  Κ λήμεντος 


Άγκύρας,  Κλήμεντος  "Ρώμης,  Κ ο'ίντου,  Κόνωνος,  Κορ- 
ν ήλιου,  Κυπριανού  ίερομονάχου,  Κυπριανού  Καρθ α¬ 
γενής,  Κυριακής  παρθενομάρτυρος,  Κυρίλλου  όσιο- 
μάρτυρο;,  Κάρου,  Ααυ  ρεντίου,  Αευκίου,  Λογγίνου 
εκατόνταρχου,  Αουκιανοΰ  ίερομάρτυρος,  Μακαρίου 
όσιονεομάρτυρος,  Μακκαβαίων,  Μ άμαντος,  Μανουήλ 
έκ  Κρήτης,  Μανουήλ  (σύν  Σαβέλ),  Μ αξιμίνου,  Μαρδα- 
ρίου,  Μαρίας  Ρω  μαίας,  Μαρίνης,  Μ  αρκιανοΰ  νοταρίου, 
Μαρκιανοΰ  όσιου,  Μάρκου  παιδιού,  Μαρτυρίου,  Μαρ¬ 
τυρολογίου,  Μαρτύρων  μ’,  Μαρτύρων  μβ' ,  Μαρτύρων 
με',  Μαυροειδή  Μιχαήλ,  Μερκούριού,  Μηνά  Αιγυ¬ 
πτίου,  Μηνά  'Ερμογένου;  κτλ.,  Μ ηνοδώρας,  Μητρο¬ 
δώρα;,  Μιχαήλ  νέου,  Μνήμη,  Μοδέστου  Ιεροσολύμων, 
Μυρώπη;,  X αξαρίου,  X ε κταρίου  νέου,  Νεομαρτύρων, 
Χεοφύτου,  Νικήτα  ίερομάρτυρος,  Νικήτα  μακαρίου, 
Νικηφόρου,  Νικοδήμου  νεομάρτυρος  (1709),  Νικολάου 
Καραμάνου  (1657),  Νικολάου  Κ αρπενησιώτόυ  (1672), 
Νυμφοδώρα;,  Ο  ρέστου,  Ο  ύαλεριανοΰ,  Ούάρου  καί  των 
σύν  αύτιρ,  ΙΙαίδων  έπτά,  Π αντελεήμονος,  Παπύλου, 
Παρασκευή;  παρθενομάρτυρος,  Πατέρων,  Παύλου 
Ρώσου,  Πέτρου  Αλεξάνδρειά;,  Π ίστεως,  ΙΙλάτωνο; 
μάρτυρος,  II ολυεύκτου  μάρτυρος,  Πολυκάρπου,  ΙΙρό- 
β ου,  ΙΙρόκλου,  Προκοπίου  μάρτυρος,  Π ροτασίου,  ' Ρω¬ 
μανού  Κ  αρπενησιώτόυ,  Σαβέλ,  Σαμωνά,  Σεβαστιανής, 
Σέργιου  (καί  Βάκχου),  Σιλβέστρου,  Σοφίας  μάρτυρος, 
Σταματίου  από  τον  Βόλον,  Στεφάνου  πρωτομάρτυρος, 
Στ ρατονί  κου,  Συμεών  νεομάρτυρος,  Συμεών  χρυσο- 
χόου,  Ταράχου,  Τατιανής,  Τ ρύφωνος  άγιου,  'Τ ακίνθου, 
'Τπατίου  Γάγγρα;,  ’Τπατίου  όσιου,  Φ αύστης,  Φεβρω- 
νίας,  Φ ιλήμονος  άββά,  Φιλίππου,  Φωτεινής  Σαμαρεί- 
τιδος,  Χαραλάμπου;,  Χαρισίμου,  Χαριτίνης,  Χριστί- 
νης,  Χριστοφύρου  μάρτυρος. 

Μαρτύριο;  Αντιόχειας.  Επιστολή  προ;  αυτόν  περί  αιρετι¬ 
κών  4417,  15. 

Μαρτυρίου.  "Ιδε  Μ  αρκιανοΰ. 

Μ αρτυρολόγιον  νέον  2142.  ’Ίδε  X εομαρτύρων. — Μαρτυ¬ 
ρολογίου  αναγνώσεις  5885,  12. 

Μαρτύρων  πέρι  5658,  48.  προκείμενα  1784,  3. 

Μαρτύρων  μ’  έν  Σεραστεία  Διαθήκη  6099,  6.  6384,  7. — - 
άκολουθία  743,  10.  3980,  3.  έγκώμιον.  ’Ίδε  Βασιλείου 
μεγάλου,  Γρηγορίου  Νύσσης,  Έφραιμ  Σύρου,  μαρτύρων 
9,  9.  575,  6.  1040,  35.  1848,  5.  2163,  15.  2743,  21.  3584 
ια’.  3679,  1  ιΓ’.  3823,  18.  5703,  30.  5708,  17.  μνήμη 
6384,  5.  μονή  έν  Άγίιμ  "Ορει  2375.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν 
λ.  Μάρτυρε;. 

Μαρτύρων  μβ’  Α  μορίου  μαρτύρων  554,  1.  1848,  3.  "Ιδε 
Εΰοδίου. 

Μαρτύρων  με’  Νικοπόλεως' Αρμενίας  μαρτύριαν  3677  κβ' . 

Μαρτύρων  Τ ιβεριουπόλεως  μνήμη  6012,  4. 

Μασσαλιανών  αΐρεσις.  Ίδε  Δημητρίου  Κυξίκου. 

Ματαιόλου  Βίβλος  ιατρική  3321,  1. 

Ματζουκίδη  Γρηγορίου  ίερομονάχου  Εί;  Ίωάννην  νεομάρτυρα 

έξ  Ίωαννίνων  μέλη  5882,  2  Γ’. 

Ματθαίου  Περί  θείας  χάριτος  3728,  3. 

Ματθαίου  Αλεξάνδρειάς  Έπιστολαί  3296.  Ίδε  καί  3292  σημ. 

Ματθαίου  άποστόλου  και  εύαγγελιστοί  Ε ύαγγέλιον  3614  η’ 
(κεφάλαια).  4065,  6.  4449,  167.  6015,  8.  "Ιδε  Θεοφυλάκτου 
Βουλγαρίας. — βίος.  Ιδε  Δωροθέου  Τυ’ρου,  Σωφρονίου 

Ιεροσολύμων,  έγκώμιον.  Ίδε  Νικήτα  Παφλαγόνος.  Ευ¬ 
αγγελίου  ερμηνεία  3758,  21,  22.  ’Ίδε  Όμιλίαι.  λέξεις 
έβραϊκαί  3614  ίΓ’ .  λέξεων  ερμηνεία  3889,  4.  ύπόθεσις  3614 
θ'.  λόγος  εί;  κεφάλαια  4470,  1.  στίχοι  5027,  3  σημ. 
υπόμνημα  1054  σημ.  3614  ξ' .  3658  ιβ' .  3669  ιε’.  4777,  1  ια’. 
5446,  6.  5698,  3.  5708,  33.  "Ιδε  Άνδρέου  άποστόλου, 
Ε  ύαγγέλιον,  Ευαγγελιστών,  Κοσμά  Ινδικοπλεύστου, 
Πατέρων,  Τ ετραευάγγελα,  Χρυσοστόμου  καί  Πίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Ματάαΐο;. 

Ματθαίου  Βατοπεδινοΰ  έξ  Εφέσου  Δοξαστάριον  νέον  6534, 
Δοξαστικά  6438  σημ. 

Ματθαίου  βιβλιοθηκάριου ’Ρωσικοΰ  Πίναξ  κωδικός  6024,  20. 

Ματθαίου.  Ίδε  Βλαστάρεως,  Γαλατιανοΰ. 

Ματθαίου  Γανοχωρίτου  Εγκώμιον  άγιου  Νικολάου  925,  15. 

Ματθαίου  διδασκάλου  Επιγράμματα  εις  Σύναφιν  καινής 

Διαθήκης  564  σημ. 

Ματθαίου  ίερομονάχου  Διάλεξις  μετά  Βαρλαάμ  3701,  14. 
Κατά  Βαρλαάμ  3701,  15.  4501,  121. 

Ματθαίου.  ’Ίδε  Καμαριώτου,  Καντακουξηνοΰ. 

Ματθαίου  μονάχου  Κατά  Ιουδαίων  4508,  120. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


537 


Ματθαίου  μονοτρόπου  Περί  έκπορεύσεως  άγιον  Πνεύματος 
4508,  179. 

Ματθαίου  Μυρέων  Ακολουθία  Μελετίου  Αλεξάνδρειάς,  Υαβριηλ 
Σεβήρου  καί  Μαξίμου  Μαργουνίου  3768,  14.  Αιήγηοις  ττερί 
Σερπάνου  βοεβόδα  3323,  11.  Επιστολή  Άβερκίψ  ι τρωτο- 
συγκέλλιρ  Άδριανουπόλεως  4875,  5.  Κ υρίλλω  Αλεξάνδρειάς 
3323,  7.  Σκαρλάτφ  3768,  15.  Κανών  εις  άχειροποίητον 
εικόνα  άειπαρθένου  4875,  6.  κατά  Κατινών  καί  αιρέσεων 
4875,  7.  Στίχοι  πρό *  Ίωάννην 'Ράδουλ  3323,  12. 

Ματθαίου.  Ίδε  Παναρέτου,  Τυπάλδου. 

Μ ατράχων  βιβλιογράφος.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Ιωσήφ  μοναχός. 

Ματρώνης  όσιας  βίος  975,  1.  2090,  9.  3669,  η.  3700  ζ~'. 

Ματρώνης  Χιοπολίτιδος  ακολουθία  5006.  έγκώμιον.  "Ιδε 

Νείλου ' Ρόδου. 

Μαυρίκιου  βασιλέως  συζύγου  θρήνος  3293,  35  σημ. 

Μαυρικίου  διακόνου  Συναξαριστής  5567. 

Μαυρογένη*  Ν ικόλαος  αύθ έντης  Βλαχίας.  Στίχοι  εις 
αυτόν  2936,  15,  16. 

Μαυροειδή  Μιχαήλ  (έν  Θεσσαλονίκη,  νεομάρτυρος  (1544) 
άκολουθία.  "Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτοροϊ.  βιος  727,  5. 
έγκώμιον.  "Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτοροϊ.  μαρτύρων 
2142,  2. 

Μαυροκεφάλου  Αναστασίου  Καισαρέω9  Σψζόμενα  Πλά- 
τωνοϊ  5762. 

Μ  αυροκορδάτος  Άλέξανδ  ρος  Κωνσταντίνου  αύθ  έντ-ης 
ΙΙογδανία*  (1783)  5710,  29.  Στίχοι  προς  αυτόν  344,  3. 
"Ιδε  Ιωσήφ  Βατοπεδινοΰ. 

Μαυροκορδάτου  Αλεξάνδρου  τοΰ  έξ  απορρήτων  Έπιστολαί 
774.  2328,  1  σ-ημ.  2465.  4213,  3.  6288,  12.  Εί*  Άριστο- 
τέλουϊ  Περί  γενέσεως  και  φθοράς  644.  2935.  4241.  4366,  3. 
5756.  θέματα  5741,  2.  Παραδείγματα  συντάξεως  352. 
Περί  γραμματικής  συντάξεως  2952,  2.  4215,  1.  5493.  'Ρητο- 
ρική  2305,  5.  2547,  2.  2557,  4.  5736,  2.  ’Ίδε  Δαπόντε 
Καισαρίου,  Μακαρίου  Πατμίου. 

Μαυροκορδάτου  Ίωάννου  Νικολάου  Αλεξάνδρου  Περί  καθη¬ 
κόντων  5432,  5. 

Μαυροκορδάτου  Νικολάου  Διάλεξή  περί  ζωής  καί  θανάτου 
6049,6.  θέατρον  πολιτικόν231.  4362.  5473.  Περί  αίωνιότητος 
6227,  13.  Περί  γραμμάτων  σπουδής  5736,  15.  Π  ροοίμια 
πράξεων  πατριαρχικών  2087,  11.  Φόγο*  νικοτιανής  136,  30. 

Μαυρομμάτη  Νεοφύτου  ΙΙρό*  πρωτοπαπάν  Ζακύνθου  4691,  3. 
Συλλογή  ομιλιών  καί  εις  ευαγγέλια  Λουκά  4495,  1.  "Ιδε 
Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Μαυρομμάτης. 

Μαυρομματίδου  Χαραλάμπου  Κεξικόν  ’  Αναστασιματαρίου 
Πέτρου  λαμπαδαρίου  1894,  2.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Μα υρομματίδης. 

Μαυρόποδο$.  ’Ίδε  Ίωάννου  Εύχαίτων. 

Μαχαιράδος  μονή  έν  Κύπρω  6268  σημ. 

Μεγαλομύτου  Βασιλείου  Αινίγματα  3881,  15. 

Μεγαλυνάρια  762,  5.  1226.  1627,  2.  1714,  1  σημ.  2914,  1. 
3495.  4021,  12.  4023,  13.  4650,  1.  4931,  2.  4984,  9.  5153,  2. 
5158.  5301.  5739,  9.  δεσποτικών  εορτών  3309,  12.  3963,  6. 
5047.  7·  5849,  2.  Ιανουάριου  α  3823,  28.  ’Ίδε  ’ Αθανασίου 
Αθωνίτου,  Αικατερίνης  μάρτυρας,  Αναλήψεως,  Ά ννης 
άγιας,  Υαβριηλ  άρχαγγέλου,  Υεωργίου  άγιου,  Δα- 
ποντε,  Επιταφίου,  θεοδώρου  μεγαλομάρτυρος,  Θεο¬ 
τόκου,  Ιεραρχών  τριών,  Κυρίλλου  Κωνσταντινου- 
πόλεω9  ίΓ',  Μιχαήλ  άρχαγγέλου,  Νικολάου  Μόρων, 
ΤΙαντελεήμονος,  Πάσχα,  Πεντηκοστής,  Πολυζώη, 
Σπυρίδωνος,  Σταυρού. 

Μέθης  πέρι  3293,  2.  ποίημα  πέρι  4823,  σημ.  (καθ.). 

Μεθοδίου  Λογική  5733,  1. 

Μεθοδίου.  "Ιδε  Ανθρακίτου. 

Μεάοδίου  αποστόλου  Σλάβων  βίος  4502,  106.  ’Ίδε  Θεο¬ 
φύλακτου  Βουλγαρία9,  Σάββα. 

Μεθοδίου  αρχιεπισκόπου  τη$  προ9  τω  Αργαίω  Ερμηνεία  εις 
’ Αποκάλυψιν  Ίωάννου  Θεολόγου  4764,  2. 

Μεθοδίου  επισκόπου  (Φιλίππων)  καί  μάρτυρο9  Εί*  Συμεών 
καί  "Ανναν  1319,  12.  1579,  7.  2743,  16.  2752,  21.  4707  ιδ'. 
4780  ιζ' .  Εί*  'Ύπαπαντήν  57,  15.  2089,8.  Κατά  Ώριγένους 
4720,  18. 

Μεθοδίου  Κωνσταντινουπόλεω9  όμολογητοΰ  Άντίγραμμα 
πρός  θεοφάνην  καί  Θεόδωρον  τούς  Υραπτούς  4830,  6.  "Ιδε 
Θεοδώρου  Γραπτού.  Αιάταξις  περί  άρνουμένων  την  πίστιν 
2887,  3.  περί  έπιστρεφόντων  638,  2,  4.  2144,  19-  2524,  12. 
3738,  4.  4502,  82.  5040,  7.  5659  α'.— απολυτίκια  καί  κον¬ 
τάκια  6799,  21  α'. 


Μεθοδίου  Πατάρων  "Εκθεσις  (πρόφθεγμα)  περί  τών  εσχάτων 
ήμερων  681,  3.  2581,  2  Γ  .  4301,  4  θ'.  4335,  7.  4469,  1. 
6048,  6.  6146,  15.  6296,  19.  Έξήγησις  χρησμών  Λέοντο9 
σοφού  578,  24.  Έρώτησι*  4871,  45.  Περί  βασιλείας  έθνών 
3324,  8.  Περί  συντέλειας  κόσμου  4871,  60.  Περί  τών  μελ¬ 
λόντων  γενέσθαι  4867,  9.  5711,  128.  ΙΙρόγνωσι*  3290,  2. 
4806,  2.  ’Ίδε  Θεοδοσίου  Πατάρων. 

Μέάοδο*  φυσική  περί  της  ένδον  καρδίας  είςοδοιξόδου  4508, 
293. 

Μ είρακος  μάρτυρας  μνήμη  751,  7. 

Μελά  όρος  Τραπεζοΰντος  3802  σημ.  ρξε  .  5788,  8. 

Μελάνη*  (μέλανος)  συνταγή  ( σκευασία )  771,  9·  1151,  2. 
1227.  5769,  3.  6262,  8. — Μελάνιον  μαΰρον  εις  χαρτί  α 

βομβίκινα  καί  βεβράνας  3451,  2. 

Μελάνη*  νεωτέρας  βίος  4518,  13. 

Μελάνη*  Ρωμαίας  βίος  2783,  8.  3526  σημ.  3700  ιβ' .  4518, 
12. 

Μελενίκου  Υρηγόριος  (1719)  2052  σημ 

Μελετίου  Εί*  κανονισμόν  άγιου  Ίωάννου  τοΰ  ερημίτου  (1632) 
4696,  5.  Περί  μυστηρίων  6248,  9. 

Μελετίου  Αθηνών  (Ναυπάκτου  καί  ”Αρτη9  έξ  Ίωαννίνων) 
Εί  *  αγωγή  άκουσμάτων  καί  ιατρικής  5768.  εις  Λογικήν 
Άριστοτε'λου9  2547,  3.  Εκκλησιαστικής  ιστορίας  αποσπά¬ 
σματα  4830,  17.  Επιτομή  άστρονομίας  5749.  Περί  Άθω 
5789,  8.  Περί  Ίωάννου  Καλέκα  2123  σημ.  Περί  Συμεών 
νέου  θεολόγου  5563  1  γ'.  Ρητορική  2329,  2. 

Μελετίου  Άλεξανδρεία9·  ’Ίδε  Πηγά. 

Μελετίου  Αντιόχειας  βίος  3679,  1  ίΓ'.  έγκώμιον.  ’Ίδε 

Χρυσοστόμου  έπιτάφιος.  "Ιδε  Γρηγορίου  Νύσση9. 

Μελετίου.  ’Ίδε  Βλαστού. 

Μελετίου  Γαλησιώτου  άκολουθία  6381.  2. 

Μελετίου  Κρητο9  Περί  Χριστιανισμού  2469,  1. 

Μελετίου.  ’Ίδε  Μιχαλοπούλου. 

Μελετίου  μοναχού  Ίατροσόφιον  4655,  20.  5769,  1. 

Μελετίου  Νεοκαισαρεία9  ΙΙρδ*  Αόμναν  6024,  12. 

Μελετίου  όμολογητοΰ  Λόγοι  στιχουργικοί  3865,  4. — βίος 

5718,  1. 

Μελετίου  όμολογητοΰ  νέου  Άλφαβηταλφάβητος  720.  727,  2. 
5718,  2.  Ότι  αιρέσεων  αίτιοι  οί  ποιμένες  5679,  18.  ” Οτι 
αιρετικοί  είσιν  οί  δυτικοί  5679,  17.  "Οτι  ού  δει  σιγάν  την 
αλήθειαν  5679,  19.  Πε/ά  άποταγής  κόσμου  5617,  3.  Περί 
διαίτης  6372,  8.  Στοιχεΐον  Φ  6241,  3. 

Μελετίου  όσιου  βίος.  ’Ίδε  Νικολάου  Μεθώνηξ. 

Μελετίου.  ’Ίδε  Πηγά. 

Μελετίου  ποιητοΰ  Περί  συντάξεως  τών  κβ'  στοιχείων  4354,  9. 

Μελετίου.  Ίδε  Συρίγου. 

Μέλη.  ’Ίδε  Σώματος. 

Μέλισσα  (άνθολόγημα)  3750,  3.  ήδυτάτη  3763.  περί  άναξίων 
ιερέων  3261,  3. 

Μελιτηνιώτου  (Μελιττινοΰ)  Επιγράμματα  3798,  31. 

Μελλόντων  αριθμός  3701,  32. 

Μελχισεδέκ  διά  τί  άγενεαλύγητο*  6099,  3.  έξήγησις  3808, 
72.  θεωρία  3808,  71,  73.  ιστορία  4592,  2.  πέρι  3086,  6. 
5678,1.  6205,10.  ’Ίδε  Αθανασίου  Άλεξανδρε£α$,  θεωρία. 

Μελχισεδέκ  'Ραιδεστηνοΰ  Μέλη  εκκλησιαστικά  6547. 

Μελχισεδέκ  Συμαΐος  άγιογράφος  μονής  Εί*οδίων  (Άγιου 
ΙΙαόλου)  128  σημ. 

Μ ελχισεδεκιτών  πέρι  2524,  15.  3655,  5.  4602,  80. 

Μέλι ρδικά  μεγάλης  έβδομάδος  3517. 

Μενάνδρου  Ι’νώμαι  2789,  27  σημ.  3816,  73,  74,  77,  86. 
4506,  12. 

Μενοικέω*  πέρι  5437,  9  β'. 

Μέρη  λόγου  4204,  8.  4210,  6.  4279,  3.  ’Ίδε  Μητροφάνουξ 
μοναχού. 

Μερίδε*  διά  γυναίκας  έχούσας  άνδρας  αιρετικούς  5026,  16.  "Ιδε 
Παναγία*,  Σεβήρου  Γαβριήλ. 

Μερκούριού  άκολουθία  1691,  4.  μαρτύρων  2090,  17.  2678,  8. 
2679,  9.  3650  ζ' .  4868,  1.  6091,  8.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν 
λ.  Μερκούριος. 

Μερκούριού  μοναχού  ’ Οπτασία  3694,  17. 

Μερκουροπούλου  Ίωάννου  Ιεροσολύμων  Περί  άζύμων  4502, 
140. 

Μεσαριού  Αιάλεξις  καρδιναλίου  Β ενεδίκτου  μετά  τών  έν  τη 
ΙΙόλει  μοναχών  4502,  132. 

Μεσημβρίας  μητροπόλεως  άφιερώματα,  σκεύη  καί  βιβλία 
4410,  53.  μητροπολΐται  Ιγνάτιος  καί  Χριστόφορος  (1594) 
4410,  53  σημ.  ναός  Ζωοδόχου  πηγής  6029,  22. 

Μεσίτου  μάγου  πέρι  6187,  19.  φιλοχρίστου  πέρι  3080,  4. 

68 


Η.  II. 


538 


ΓΙΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Μεσολογγίου  οικονόμος  6300,  5.  σχολή  4260,  5  σημ. 

Με  σονυ κτι  κα  1083,  10.  έβδομάδος  2724,  2.  Ίδε  Ακο¬ 
λουθία,  Κανόνες  Μ ιχαλοπούλου  Μελετίου. 

Με σοπ ε ντη κο στής  λόχος  2751,  37  ’Ίδε  Κανόνες  παρα¬ 
κλητικοί,  Λεοντίου  πρεσβυτέρου,  Χρυσοστόμου. 
Μεταάέσεωί  περί  927,  32.  4410,  16.  4449,  82. 

Μ εταλήψεως  ακολουθία  219,  2.  238,  6.  243,  1.  543,  3.  1912, 
2,  16.  2275  σημ.  2313,  3.  2881,  3.  3342,  14.  3451,  7.  3644. 
3798,  6.  3969  γ' .  3999.  4038  σημ.  4058,  2.  4067,  3.  4131. 
4133.  4502,  74.  4655,  16.  5041,  2.  5828.  εϋχαί  238,  5. 
633,  2.  802  σημ.  1021  σημ .  1416,  4.  1428,  7.  1431  1493,  3. 
1622,  5.  1927,  4.  1931,  2.  2177,  4.  2191,  4.  2218,  2.  2226, 

2.  2430.  3820,  24,  25.  3931,  13.  3963,  6  α' .  4015,  2.  4031, 

8.  4064,  1.  4435,  14.  4442,  6.  4445  σημ.  γ' .  4471,  15. 
4508,  83  α',  β' .  4648,  10.  4853  σημ.  5471,  4.  5816,  4. 

5819,  2.  5822,  2.  5825,  1.  5828.  6110,  5.  6605,  3.  πέρι 

591,  1,  4—7.  776,  9.  1585,  12.  4354,  12.  στίχοι  3809,  34. 
6075,  16.  συνεχούς  πέρι,  απολογία  πρός  τα  γραφέντα  κατ’ 
αυτής  παρά,  διδασκάλου  Σέργιου  6008,  8.  υπαλλαγή  4501,  8. 
’Ίδε  Άττολλώ  άββά,  Βουλησμά  Δωροθέου,  Διονυσίου 
Άρδαμερίου  Κοινωνίας,  Π ροσευχαί. 

Μ εταμορφώσεως  Ακολουθία  63,  3.  1931.  4519,  10.  4633,  1. 
4893,  3  ε'.  6390,  1  δ'.  έγκώμιον  4508,  267.  θεωρία  3808, 
65,  68,  69.  κανόνες  63,  1.  1927,  10.  4633,  1.  6009,  6. 
6013  θ'.  ’Ίδε  Κοσμά  Ίεροσολυμίτου.  λόχος  3809,  66. 
μνήμη  6003,  8.  ’Ίδε  Αναστασίου  Σιναίτου,  Άνδρέου 
Κρήτης,  Βασιλείου  μεγάλου,  Βασιλείου  Σελευκείας,  Γ ρη- 
γορίου  Θεολόγου,  Διονυσίου  Στουδίτου,  Έφραίμ  Σύρου, 
Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Κεραμέως  Θεοφάνους,  Κυρίλλου 
Άλεξανδρείας,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Πρόκλου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως,  Τιμοθέου  ττρεσβυτέρου,  Φιλοθέου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως,  Χούμνου  Νικηφόρου,  Χρυσοκεφάλου  Χρυσο¬ 
στόμου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Μεταμόρφωσες. 
Μετάνοιας  πέρι  578,  17.  752,  4.  951,  7  5~'.  1106,  2.  1668,  6. 
2144,  36.  3766,  15.  4266,  5.  4449,  132.  4518,  18.  4614,  22. 
4788,  9,  31.  5697,  11.  τόποι  4266,  3.  τρόποι/5578,  8.  ’Ίδε 
Αναστασίου  Σιναίτου,  Αιηγήσεις. 

Μ ετανοοΰντος  ιδέα  152,  3. 

Μ ετασταχωτής  κώδικος  3146  σημ. 

Μεταφραστής  5594.  ’Ίδε  Συμεών  Μεταφραστοΰ. 
Μεταφυσική.  ’Ίδε  Αθανασίου  Παρίου,  Βαϋμαϊστε'ρου, 
Βουλγάρεως  Ευγενίου,  Δαμωδοΰ. 

Μετέωρα.  ’Ίδε  ’ Αθανασίου  Μετεώρων ,  Βαρλαάμ  μονής, 
Γόλγοάα,  Δημητρίου  τάλανος,  Αιδασκάλου. — Μετεω- 
ρίτης  διδάσκαλος  έκ  τής  μονής  τον  Αιδασκάλου  6547. 
Μετεωρισμόν  πέρι  3809,  33. 

Μετεωρολογικά  3925,  8. 

Μετεώρων  ( σωμάτων )  πέρι  2311,  2. 

Μετονσιώσεω;  πέρι  5439,  11. 

Μετοχίτου  Θεοδώρου  Εί$  Γ ρηγόριον  θεολόγον  4508,  229,  230. 
5025,  6.  Εΐ$  Αημήτριον  άγων  4508,  227.  Νικαεύϊ  4508, 
226. 

Μέτρα  μήκους  627,  32.- — Μέτρων  γης  πέρι  5628.  32.  καί 
σταθμών  πέρι  4871,  53.  ’Ίδε  Έπιφανίου  Κύπρου. 

Μετρική  5752,  3.  ’Ίδε  Βλάχου  Γερασίμου,  Δεκάρχου, 
Μ ετρολογικά,  Μέτρου. 

Μέτριου  γεωργόν  διήγησις  1601,  11.  2788,  25.  2806,  9. 

4597,  3.  6054,  3. 

Μ ετρολογικά  4296,  5. 

Μέτρου  {μέτρων)  ελεγειακού  πέρι  3894,  1.  ήρωικοΰ  πέρι  4508, 
20.  ιαμβικού  πέρι  4266,  18.  πέρι  763,  4.  2319  σημ.  3716 
σημ.  (ποδών).  3881,  2.  4203,  5,  16  (λατινιστί).  4205,  2. 
4279,  2.  4327,  5.  4508,  21.  5726,  3.  6104,  5.  6334,  1.  Ίδε 
Βοτανειάτου  Ίωάννου,  Ηφαιστίωνος,  Μετρική. 

Μήδειας  Θεοδόσιος  2217,  3.  Θεοφάνης.  Ίδε  Σχολαρίου  Γεν¬ 
ναδίου. 

Μηδικίου  μονή.  Ίδε  Νικήτα  Μ ηδικίου  μονής. 

Μηλιάς  περσικής  προςκυνησάσης  Χριστόν  πέρι  5439,  30. 
Μηνά  Αιγυπτίου  (έν  Κ οτυαείιρ,  μεγαλομάρτυ  ρος)  ακο¬ 
λουθία  6004,  18.  θαύματα  1594,  7.  2801,  15.  3766,  17. 
6286,  11.  κανών  5772,  2.  μαρτύρων  2,  26.  1855,  5.  2057,  7. 
2090,  11.  2163,  6.  3658  £'.  3669  ι'.  4797  ι  .  μνήμη  6003,  9. 
’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Μήνας.  · 

Μηνά  Έρμογένους  καί  Ε  άγραφου  βίος  3089.  μαρτύρων 
2027,  7.  3663  η'.  3745  β' . 

Μηνά  Κωνσταντινουπόλεως  Πεπραγμένα  κατ’  Άνθιμου  4501, 
82.  Πρόγραμμα  πρός  " Ανθιμον  4501,  91.  πρός  Πέτρον 
Ιεροσολύμων  κατ’  Άνθιμου  4501,  81.  Ψήφος  κατά  Σεβήρου 


4501,  78.  ’Ίδε  Μηνά  συγκέλλου. — Γράμμα  των  έν  Κων- 
σταντινουπόλει  μοναχών  πρός  αυτόν  κατ’  Άνθιμου  4501,  84. 
Αίβελλος  μοναχών  πρός  αύτόν  4501,  61. 

Μηνά  συγκέλλου  Κωνσταντινουπόλεως  Πρακτικά  συνόδου 
κατά  Σεβήρου  4501,  58.  Ίδε  Μηνά  Κωνσταντινουπόλεως. 
Μηναΐον  1231  (Τόμ.  Α'  σ.  438).  1344  σημ.  1517  σημ.  1624 
σημ.  2168.  2373.  3129  σημ.  4645,  1  (βραχύ).  5003,  1.  5512 
σημ.  ένιαυτοΰ  ( ιβ'  μηνών)  348.  1350.  1385,  8.  1399.  1400. 
2590.  κατ’  εκλογήν  602  1939,  6.  3989,  1.  εορτών  δεσπο- 
τικών  καί  θεομητορικών  3438.  4952.  4956.  4968,  1.  κυριω- 
τέρων  2868,  1.  Σεπτεμβρίου  28.  477.  972.  982.  1212.  1366. 
1401.  1652.  1655.  1924.  2038.  2178.  2487.  2489.  2836. 
2840.  3158.  3389.  3390.  3944.  4896.  4907.  4913.  5595. 
6235,  1.  Σεπτεμβρίου — Οκτωβρίου  1525.  4912.  Σεπτεμ¬ 
βρίου — Νοεμβρίου  1354,  1.  3387.  3388.  Σεπτεμβρίου — Φε¬ 
βρουάριου  1271.  1631.  1853,  1.  6211.  Σεπτεμβρίου — Μαρ¬ 
τίου  2449.  ’ Οκτωβρίου  466.  478.  981.  1209.  1218.  1535. 

1656.  1966.  217θ!  2488.  2839.  2853.  3391.  3937.  3941. 

3945.  4915.  Όκτωβρίου — Φεβρουάριου  1541.  Νοεμβρίου 
34,  1.  68.  980.  987.  1195.  1208.  1367.  1368.  1777.  1791. 
1823.  1921.  2069.  2379.  2705.  2848.  2867.  3392.  3946. 

4548,  2.  4916.  4930.  4938.  5559.  Νοεμβρίου — Δεκεμβρίου 
906.  1657.  Νοεμβρίου  —  Ιανουάριου  1360.  Δεκεμβρίου  29. 
467.  468.  969.  973,  1.  1210.  1364.  1369.  1370.  1658. 
1792.  1860.  1864.  1876.  2070.  2180.  2491.  2832.  2834. 

2851.  2854,  1.  2855.  4906.  4924.  5879.  Δεκεμβρίου— 

Φεβρουάριου  157.  1353.  1572.  2837.  3393.  3394.  3939. 
Ιανουάριου  33,  'ό.  964.  1189  1215.  1216.  1371.  1372.  1909. 
1919.  1932.  1964.  1986.  2494.  2841.  2849.  3395.  3947. 

3948.  4889.  4910.  Ιανουάριου — Φεβρουάριου  1363.  2450. 

3618.  Ιανουάριου — Απριλίου  3935.  Φεβρουάριου  469.  1374. 
1790.  1806,  1.  1843.  1923.  2496.  2708.  2856,  1.  3396. 

3942.  4936.  Φεβρουάριου — Μαρτίου  1625.  1640.  Φεβρουά¬ 
ριου — Ιουνίου  1904.  Φεβρουάριου — Αύγούστου  1822,  1.  Μαρ¬ 
τίου  470.  970,  1.  1200.  1361.  1373.  1654.  1800.  1910.  2181. 
2495.  2842.  2857,  1—2859.  3397.  3398.  3405.  6593.  Μαρ¬ 
τίου— Απριλίου  1633.  3435,  2.  4901.  4949.  5557.  5964. 
Μαρτίου — Μαίου  1637.  2838.  Μαρτίου — Ιουνίου  3280.  Μαρ¬ 
τίου — Αύγούστου  909.  1273,3.  1286,2.  1325.  6212.  Απριλίου 
471.  979.  1196.  1375.  1647.  1918.  1953.  1976,  2.  2182. 
2844.  2863.  3400.  3401.  3943.  3951.  4892.  Απριλίου — 

Μαίου  3399.  3949.  Απριλίου — Ιουλίου  222.  Μαίου  19  σημ. 
β'.  35,  3.  154.  472.  968.  976.  1201.  1376.  1377,  3.  1626. 
1675.  1803.  1933,  1.  2074.  2497.  2845.  2860.  3593.  4160. 
4909.  4914.  Μαίου — Ιουνίου  3936.  Μαίου — Ιουλίου  2833,  1. 
Ιουνίου  31,  1.  1197.  1378.  1635,  1.  1789.  1793,  1.  1798,  1. 
1922.  2183.  2186.  2492.  2861.  3952.  3954.  4920.  4977. 

5586.  6608.  Ιουνίου — Ιουλίου  3940.  Ιουνίου — Αύγούστου 

2869,  1.  3938.  Ιουλίου  30.  476.  975.  1203.  1362.  1379. 
1380.  1645.  1937.  2184.  2185.  2187.  2493.  2846.  2850. 

2862.  3402.  4465.  5558.  6235,  2.  Ιουλίου — Αύγούστου  474. 
996.  1217.  4908.  4917.  6213.  Αύγούστου  475.  974.  986. 
1181.  1382.  1401.  1646.  1968.  2071.  2188.  2490.  2706. 

2827.  2843.  2852.  2864.  3403.  3404.  3950.  3953,  1.  4001,  1. 
4954.  5560.  6007. — Μηναίου  τυπικόν  1841  σημ.  ’Ίδε 

Συναξάριον  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Μηναίου. 

Μήνεϊ  Αθηναίων  1428,  6.  4221,  5.  4266,  7.  4354,  18.  4424, 
88.  4851,  30.  5710,  10.  Αιγυπτίων  4424,  38.  δώδεκα  149, 
16.  Εβραίων  (Ιουδαίων)  4424,  38.  4766,  3.  4851,  30. 

Ελλήνων  3883,  7.  4424,  38.  πο'ος  σέρνει  καί  ποιος  δεν 
σέρνει  662,  3.  Ρωμαίων  4424,  38.  4851,  30.  5710,  11. — 
Μηνών  δίαιτα  3701,  29.  ένέργειαι  3758,  34.  έπακταί  4640, 
32.  ήμέραι  1700,  8.  Ίδε  Ήμέραι.  καί  ημερών  κυκλικών 
διάγραμμα  3250,  26,  27.  κύκλοι  4468,  16.  ονόματα  4851, 
25.  πέρι  2936,  14.  3758,  38.  5437,  39,  40.  6334,  3. 
τροποσονάριον  4813,  6.  ’Ίδε  Προδρόμου  Θεοδώρου,  Συνα¬ 
ξάριον,  Τ ροφαί,  Ψηφοφορία. 

Μηνιάτη  Ήλιου  Πέτρα  σκανδάλου  731,  2  σημ.  (έντ.).  938  σημ. 

2957.  3232.  4496,  3.  4787,  1.  Πρβλ.  1574  σημ. 
Μηνοβρέσιον  καθολικόν  3816,  82. 

Μηνοδώρατ,  Μ  ητροδώρας  καί  Χυμφοδώρας  μαρτύρων 
3706  λε'. 

Μηνοευχολόγιον  2373.  2374  2385. 

Μ ηνολογία  κωδίκων  δι'  ονομάτων  αρχαίων  μηνών.  ’Άνθε- 
στη ριώνος  2297  σημ.  5036,  3  σημ.  6257,  1  δ  ,  ε'.  6350,  10 
σημ.  Β οηδρομιώνος  4261,  9.  5934,  3.  Έκατο μβαιώνος 
4263,  1  σημ.  6200,  10  α  ,  δ'.  Έλαφηβολιώνος  6257,  10. 
θαργηλιώνος  6257,  2  α'.  Μ αιμακτηριώνος  6200,  1  ε'. 


ΠΙΝΑΞ  ΧΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


539 


6257  1  ξ',  2  γ',  4  β’ .  Μεταγειτνιώνος  6257,  1  α',  4  α'. 
Μουνιχιώνος  6257,  δ.  Πυανει/Ίωνοδ  6200,  1  ι'.  6257, 
1  η  .  Σκιρροφοριώνο δ  178,  1  σημ.  2305,  9.  6108,  5  σημ. 
6257,  1  Γ',  6,  9. 

Μηνολόγι  ον  42.  170,3.  172.  2369.  2370.  2442.  3465.  3531,1. 
3745  σημ.  3966,  8.  3969  β'  (σύντομον).  3976,  6  α'.  3980,  1. 
4021,  7.  4048  ε'.  4064,  2.  5214.  5230.  5812,  8.  5826,  3. 
5856,  4.  αναγνωσμάτων  έξ  επιστολών  Αποστόλων  5535,  5. 
Αποστοευαγγέλων  2199,  1.  απολυτίκιων  και  κοντακίων  4959, 
7.  ενιαυτού  (ιβ'  μηνών)  1268,  1.  1385,  9.  1545,  1.  1784,  4. 
1955,  2.  1967,  3.  2222.  2505.  2718  β' .  3760,  2.  3798,  3. 
3926,  3.  3928,  1.  3965,  10.  3968,  7  β'.  4667,  4.  4763  /3'. 
5023,3.  5028,7.  5038,8.  5060,9.  '  εορτών  1977,  3.  3543 
β' .  3564  θ'.  4894,6.  4923.  επιστολών  Αποστόλων  5611,  3. 
κολλύβων  4061,  1.  Σεπτεμβρίου — Ιουλίου  2731,  3.  Οκτω¬ 
βρίου  1866.  Νοεμβρίου — Ιουλίου  1944,  3.  Ίδε  ' Αγίων. — 
Μηνολογίου  πίνακες  3963  β'.  Ίδε  Ευαγγελίων. 

Μητ  ροδώ  ρας.  "Ιδε  Μ ηνοδώρας. 

Μητροπολΐται  τίνες  έτιμήθησαν  4406,  18.  ύπέρτιμοι  καί 
δξαρχοι  4851,  31. —  Μητροπολιτών  προβολή  καί  προνόμια 
716,  6  (καί  αρχιεπισκόπων,  επισκόπων),  ψήφος  καί  εκλογή 
3654,  40.  τάξις  3905,  3.  ’Ίδε  Άρχιερέωδ. 

Μητ ροφάνους  ( Μακαρίου )  Βορωνε^ίαδ  ('Ρώσου)  ακολουθία 
5790,  6,  9.  5799.  11.  5998,  12.  6002,  6.  6373,  8.  6384,  1,  3. 
λειψάνου  5790.  10.  6373,  6.  απολυτίκια  5999,  2,  4.  βίος 
5790,  6,  10.  6373,  7.  6384,  2.  ’Ίδε  Χριστοδούλου  Εμμα¬ 
νουήλ.  έγκώμιον  5998,  13.  6373,  9.  κανών  5799,  12.  5999, 
14. 

Μητροφάνους  ίερομονάχου  και  ρήτορος  Αιάταξις  αναγνώσεων 
ενιαυτού  4611,  1.  Όπτασία  όρθοδόξου  Αημητρίου  4867,  7. 
6187,  1.  ’Ίδε  Λαυρέντιου  Κυπρίου. 

Μητροφάνους.  ’Ίδε  Κριτοπούλου. 

Μητροφάνους  Κωνσταντινουπόλεως  Α'  βίος  2789,  6. 

Μητροφάνους  Κωνσταντινουπόλεως  Γ'  Σιγίλλιον  (,^οΓ') 
2144,  14. 

Μητροφάνους  μοναχού  Κανών  εις  αγίαν  Τριάδα  4748,  3  γ' , 
ζ'—ι'.  Περί  θηκαρά  1333,  2.  1389,  2.  1421.  4520,  5.  6357, 
δ.  Περί  οκτώ  μερών  λίτρου  4217.  Πώδ  δει  καί  όθεν  μετά- 
γράφειν  τούς  ύμνους  235,  2.  4971,  3.  "Ύμνοι  προς  τό  θειον 
235,  2.  4950,  6.  4957,  3.  4971,  2.  5923,  5. 

Μητροφάνους  Σμύρνης  Ερμηνεία  εις  Έπιστολάς  Αποστόλων 
3761. 

Μ ιζηθράς  6286,  9. 

Μίίίρα  καί  Σαράπιδος  καταστροφή  ύπό  Θεοφίλου  Αλεξ¬ 
άνδρειάς  5439,  107. 

ΜίΚΙοΒΪΟΐι-ΜΰΙΐΘΓ  Αοΐα  βί  (ΙίρΙοπίΜί;;  6250,  8  (αντίγραφα). 

Μικρας  Β ρύσεως  αρχιεπισκοπή  3129  σημ. 

Μιλίου  ρωμαϊκού  πέρι  5710,  21. — Μιλίων  πέρι  2936,  14. 

Μινδονίου  Ίωάννου  Αιονυσίω  Κωνσταντινουπόλεως  [Β']  6598, 
2α'.  Επίγραμμα  3891,  22. 

Μισαήλ  ανδραγαθήματα  καί  άθλησις  2,  37. 

Μίσουδ  πέρι  144,  3. 

Μιχαήλ  Επίγραμμα  εις  Βελισάριον  πρωτοσύγκελλον  5009, 
7  σημ.  α'. 

Μιχαήλ  αρχαγγέλου  (ταξιάρχου)  έγκώμιον  2776,  2,  3. 
"Ιδε  Μιχαήλ  συγκε'λλου,  Νικήτα  Παφλαγόνος.  επίγραμμα 
5997,  9γ'.  ευχή  5968,  2.  θαύματα  450,  δ.  εν  θάσω 
1908,  2.  έν  Χώναις  9,  19.  3765,  13.  4797  β'.  “Ιδε  Παντο- 
λε'οντος  διακόνου,  Σισινίου  Κωνσταντινουπόλεως.  καί 
Γαβριήλ  έν  μονή  Αοχειαρίου.  "Ιδε  Γαβριήλ  αρχαγγέλου, 
θεοτοκία  5968,  5.  κανών  1960.  5968,  1.  μεγαλυνάρια  5968, 
4.  ναός  έν  Π ετρουπύλει  2778,  3.  οίκοι  2192,  14.  2207,  5. 
5896,  2.  5969,  1.  6001,  6.  6310.  11.  πέρι  4652,  7.  στίχοι 
4875,  15.  6772,  14.  τροπάρια  5968,  6.  φδάριον  καί  μεγα- 
λυνάριον.  ’Ίδε  Δαπόντε. — Μιχαήλ  Γαβριήλ  καί  πασών 
έπουρανίων  δυνάμεων  ακολουθία  1010,  4.  5971,  1.  έκλογή 
εις  τήν  σύναξιν  6601,2.  ’Ίδε  ’ Αρχαγγέλων,  Άσωμάτων, 
Γαβ ριήλ,  Π ετρουπόλεως. 

Μιχαήλ.  "Ιδε  Άτταλειάτου,  Αΰτωρειανοΰ. 

Μιχαήλ  βοεβόδα.  ’Ίδε  Κ αντακουζηνοΰ. 

Μιχαήλ.  "Ιδε  Γλυκά,  Δούκα. 

Μιχαήλ  έν  Θεσσαλονίκη.  "Ιδε  Μαυρσειδή. 

Μιχαήλ  ίερε'ως  τού  εξ  Ίωαννίνων  Περί  πανώλους  2589,  23. 

Μιχαήλ.  "Ιδε  Κριτοβούλου. 

Μιχαήλ  Κωνσταντινουπόλεως  Κηρουλαρίου  Α'  "Ισον  συνο¬ 
δικής  ψήφου  3654,  37  η  .  Πρόδ  Πέτρον  Αντιόχειας  927,  10. 
3078,  3. 

Μιχαήλ  Κωνσταντινουπόλεως  ’Οξείτου  Β'  Αήλωσις  περί 


λειτουργίας  προηγιασμένων  4501,  6.  6121,  2.  Σημείωμα  δι’ 
ού  διεγνώσθη  Ν ήφων  τής  Βο γομίλων  αίρέσεως  3654,  55  α' . — 
επιστολή  πρός  αυτόν  1154,  3. 

Μιχαήλ  Κωνσταντινουπόλεως  Άγχιάλου  Γ'  Διάλογοί  πρός 
Μανουήλ  Κ ομνηνόν  περί  Λατίνων  3808,  34. 

Μιχαήλ  Μαλείνου  βίος.  ’Ίδε  Θεοφάνους  μοναχού. 

Μιχαήλ.  Ίδε  Μ αυροειδή. 

Μιχαήλ  νέου  έν  Θεσσαλονίκη  (1544)  μαρτύριαν  2142,  2. 

Μιχαήλ.  ’Ίδε  Παλαιολόγου. 

Μιχαήλ  πρωτεκδίκου  τα  είςπραχθέντα  καί  λάληθέντα  3102, 
4  σημ. 

Μιχαήλ  συγκέλλου  Ιεροσολύμων  καί.  όμολογητοΰ  Είδ  έπου- 
ρανίους  δυνάμεις  1312,  28.  2772,  13.  2776,  1.  3697,  16. 
3762  β'.  3765,  15.  Είδ  Ζώνης  άγιας  κατάθεσιν  6238,  3. 
Είδ  Ιγνάτιον  Κωνσταντινουπόλεως  3697,  39.  Είδ  Μιχαήλ 
καί  Γαβριήλ  1312,  31.  2772,  14.  3682,  34.  6249,  7.  6252,  5. 
Εκλογή  3189,  10.  Λ ίβελλος  ορθοδόξου  πίστεως  4720,  12. 
Περί  τής  τού  λόγου  συντάξεως  4214.  4216,  5.  ’Ίδε  Καγ- 
κελλαρίου. 

Μιχαήλ  Συνόδων  όμολογητοΰ  Ακολουθία  1184,  1.  βίος 
1184,  1.  Ίδε  Γερμανού  διδασκάλου. 

Μιχαήλ.  Ίδε  Χούμνου,  Φελλού. 

Μιχαλοπούλου Μελετίου  ίεροδιακόνου’Επιστολή  πρός Ίωάννην 
Βασίλειον  βοεβόδαν  2880,  1.  Μεσονύκτιε  ον  2880,  2. 

Μνήμη.  ’Ίδε  Αβραάμ  Αγαπίου ,  Άγιων,  Ακολουθία, 
Αναστασίας  πατρικίας,  Αναστασίου  Πέρσου,  Ανα¬ 
στασίου  (σύν  Ιουλίαν ιρ),  "Αννης,  Βαρνάβα  τού  έξ 
Αθηνών,  Βασιλικής,  Βι κεντιού,  Βίος,  Γερμανού  Κων¬ 
σταντινουπόλεως,  Γεωργίου  άγιου,  Γεωργίου  νεομάρ- 
τυρός, Γοβδελαά,  Αημητρίου  άγιου,  Διονυσίου  Αίγίνης, 
Εορτών.  Έρμολάου,  Ευγενικού  Μάρκου,  Εύδοκίμου 
Β ατοπεδινοΰ,  Ε ύσταθίου  (σύν  θεοπίστω),  Ήλιου  προ¬ 
φήτου,  θεοδώρου  Στουδίτου,  θεοπίστης,  θεοπίστου, 
θεωνα  Θεσσαλονίκης,  Ιακώβου  νέου,  ΊουλιανοΟ, 
Ίωάννου  θεολόγου,  Ίωάσαφ  καί  Βαρλαάμ,  Κελσίου, 
Μακαρίου  όσιονεομάρτυρος,  Μανασσή,  Μάρκου  άββά, 
Μ αρτύριον,  Μαρτύρων  μ'  έν  Σεβαστεία,  Μαρτύρων 
Τιβ εριουπύλεως,Μεί ράκος  μάρτυρος,Μεταμορφώσεως, 
Μηνά  Αιγυπτίου,  Μοδέστου  Ιεροσολύμων,  Νεκταρίου 
νέου,  Νικολάου  άσκητού,  Νικολάου  Μύρων,  ΙΙαίδων 
επτά,  Πα ντελεήμονος,  II αρασκευής  παρθ ενο μάρτυρας, 
Παύλου  Αποστόλου,  ΙΙέτρου  Αποστόλου,  Στεφανίδος, 
Στυλιανού  Παφλαγόνος,  Τιμοθέου  Αποστόλου. 

Μνήμης  πέρι  4329,  15. 

Μ νημονευομένων  ονόματα.  Ίδε  Παρρησίας. 

Μνημόσυνα  άγιων  προπατόρων  973,  2.  διά  τίνα  αιτίαν 
γίνονται  149,  28.  εις  τρεις  ημέρας,  εννέα  καί  σαράντα  5026, 
17.  έν  Κυριακή  591,  9. — Μνη μοσύνων  πέρι  2917,  23. 
5788,  34.  5789,  26.  6099,  14.  πέρι  συμβάντα  έν  μοναϊς 
5788,  30  (Διονυσίου),  31  (Κουτλουμουσίου).  ’Ίδε  Άβραμίου 
Ιεροσολύμων,  Ακολουθία,  Αλεξάνδρου  οσίου,  Γρηγορίου 
Κωνσταντινουπόλεως,  Γρηγορίου  μοναχού,  ^ανθοπούλου 
Νικηφόρου,  Σωφρονίου  Κωνσταντινουπόλεως,  Τάξιδ, 
Τυπικόν. 

Μνηστείας  πέρι  συνοδική  διάγνωσις  5647,  28. — Μνηστειών 
λύσις  4330,  10. 

Μοδεστου  Ιεροσολύμων  Είδ  Κοίμησιν  57,  32.  2089,  19. 
Εΰχαί  5887.  6000,  12.  6114,  8.—  άθλησις  6113,  3.  Ακολουθία. 
1424,  1.  4010,  1.  6001,  12.  6113,  1.  6238,  20.  6385,  1. 
6392,  3.  6601,  3.  Απολυτίκια  999,  2.  βίος  1686,  2.  3230,  4. 
6385,  1.  κανών  6000,  10.  μαρτύριαν  4806,  14.  5047,  8, 
6385,  1.  μνήμη  346,  6.  6113,  2.  παράκλησις  5997,  22. 

Μοισιόδακος.  "Ιδε  Ίωσήπου. 

Μοιχείαδ  πέρι  148,  3. 

Μολδαβίας  αϋθένται  (ηγεμόνες)  5710,  25.  Καλλιμάχηδ  6034, 
1,  2.  Τ ψηλάντης  Κωνσταντίνος  6202,  1  σημ.  εις  αύθέντην 
τύπος  έπιστολής  6202,  1  σημ.  μητροπολίτης  Βενιαμίν  5710, 
31.  ’Ίδε  Κυρίλλου  Κωνσταντινουπόλεως  Γ'.  όρθόδοξοι 
βαπτισθέντες  ύπό  Ουνιτών  6029,  14.  προνόμια  5710,  26. 
"Ιδε  Βλαχίαδ,  Μολδοβλαχίας,  Ούγγ ροβλαχίας,  Πογδα- 
νίας. 

Μολδοβλαχίας  αϋθένται  Ιωάννης  Βασίλειος  βοεβόδας  (1643) 
2880.  1,  2.  4676  σημ.  Ιωάννης  Ιερεμίας  βοεβόδας  3139  σημ. 
Ιωάννης  Πέτρος  βοεβόδας  5097.  Καλλιμάχηδ  Αλέξανδρος 
6024,  3.  Καλλιμάχτ/δ  Σκαρλάτος  (1815,  1817)  6024,  2,  4,  5, 
7,  8,  14. 

Μολυβδοβούλλων  πέρι  5658,  42.  Ίδε  Πιττάκια. 

Μολυνομένων  έν  έθνικοΐς  σώμασι  πέρι  946,  4. 


68—2 


540 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Μομάρ$  Βοσπορομαχία  4343. 

Μοναδικοί  πολιτείας  πέρι  3666,  22.  3794,  23.  στίχοι  6318 
σημ.  Ίδε  Κυρίλλου  ίερομονάχου. 

Μοναχοί  πώ;  όφείλει  διάγειν  4502,  29. — Μονάχου  διήθησα 
4503,  34,  51.  έρώτησι;  7 τρό;  άγιον  γέροντα  3792,  13.  θρήνο 5 
έν  στίχοις  3809,  88.  ίατρέιον  2801,  12.  όττοΰ  ’έπεσεν  εις 
υπερηφάνειαν  πέρι  4503,  39.  4856,  5,  6.  περί  4449  .  93. 
στολής  πέρι  4860,  45.  υίοΰ  ιερέων  είδώλων  πέρι  4503,  35. — 
ΛΙοναχψ  δανεισαμένου  νόμισμα  πέρι  5641,  9. — Μοναχοί 
καλλωπισμένοι  3808,  111.  τόπον  έκ  τόπου  άμείβοντες  3808, 
110.  τρεις  αίχμαλωτισθέντες  εν  Αφρική  2509,  12. — Μοναχών 
άργία;  και  καταλύσεων  πέρι  4608,  11.  αρχαρίων  πέρι  2259, 
3.  ύποθήκαι  4753,  3.  έξω  τής  πόλεων  ερωτήσεις  4423,  40. 
καί  ιερέων  πέρι  4925,  5.  καί  μοναστριών  κουρά  καί  δοκιμασία 
5462,  22.  κοινού  βίου  πέρι  4713,  23.  κρεωφαχίας  πέρι 
5439,  131.  ονόματα  (καί  μοναστριων)  4854,  5.  όσιων  πέρι 
4589,  16.  πέρι  2974,  3.  4063,  14  (διατάξεις).  4508,  16. 
πέρι  στίχοι  3809,  37.  3816,  52.  3834,  1.  3891,  8.  συνομιλία 
μετά  κοσμικών  148,  2.  σχήματον  πέρι  4788,  15.  5620, 
28.  Ίδε  Ακολουθία,  ' λλφάβητον,  Κ αλοχήρων,  Στι- 

Χνρά- 

Μον ε μβασίαν  άλωσιν  ϋπό  Τούρκων  (  ζ~~^οβ')  2333.  κτίσεων 
χρονικόν  3293,  39.  4449,  136.  οικονόμος  Αικίνιον  5688  σημ. 
’Ίδε  Α ικινίου  (Άνδ ρέου,  Ίωάννου).  πέρι  άρχυρόβουλλα. 
’Ίδε  Παλαιολόγου  Θεοδώρου,  χρονικαί  σημειώσεις  3293,  37. 
’Ίδε  καί  ' Ιε ρεμίου. 

Μονεμβασίας,  Ιεροθέου  Μονεμβασίαϊ,  Ίωάσαφ  Μονεμ- 
βασία$,  Καντακουίξηνοΰ  Μιχαήλ,  Τιμοθε'ου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως  καί  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ.  Αικίνιον. 

ΜονοβύξΌυ  βουνόν.  ’Ίδε  Θεοφάνους  τοΰ  έν  τώ  βουνώ. 

Μονοάελητών  αϊρεσις  οθεν  άνεφύη  4501,  29.  αιρέσεων  πέρι 
927,  19.  5439,  100. 

Μονοκονδυλίαι  δυνξύμβλητοι  5872  σημ. 

Μονόλιθος  χωρίον  Ρόδου  4946,  5  σημ. 

Μονομάχου  Κωνσταντίνου  Τυπικόν  Άχίου  όρους  4874,  5. 
5711,  13,  14.  5788,  54.  Χρυσόβουλλον  περ }  Άχίου  "Ορον ν 
5788,  55.  ’Ίδε  Φελλού  Μιχαήλ. 

Μ ονοφνσιτών  αιρέσεων  πέρι  5439,  27,  100.  ’Ίδε  Άμμωνίου 
Άλεξανδρέως. 

Μονών  άπολοχισμόν  1110  σημ.  στανροπηχιακών  κατάλοχον 
2144,  9.  φόροι  342  σημ.  ’Ίδε  Άχίου  " Ορους ,  Αθανασίου 
Κωνσταντινουπόλεως  Ά  ,Ά  καπνιού,  Ά  κι  ν  δ  υνιωτί  σσην, 
Αναστασίας  Φ αρμακολντρίας,  ’Άννης  άχίας,  Άντί- 
ληφις,  Αντωνίου  άχίου,  ' Απ ανωσόφι,  Άρκαδίου,  Αρ- 
χαχχέλων,  Β ανίτξης,  Βαρλαάμ,  Βατοπεδίου,  Βάτου, 
Βρανά,  Βροντή σίου  (Μαρίνου  Λαυρέντιου),  Βυζαντίων, 
Γεωργίου  άχίου,  Γιβάντίξας,  Τρηχορίον,  Αανιήλ  όσιου, 
Αημητρίου  μυροβλύτου,  Διδασκάλου,  Διονυσίου  άχίου, 
Δουσίκου,  Αοχειαρίου,  Ε ίςοδίων,  Ένόπτρου,  Έσφιγ- 
μένου,  Ε  ΰερχέτιδος.  Ζωγράφου,  Ζωοδόχου  πηχής, 
Ήλιου  βωμών ,  θεοδώρου  άχίου,  Θεοτόκου,  Ίάγαρ η, 
Ίβήρων,  Ίωάννου  Προδρόμου,  Καλό;  άχρόν,  Καρα- 
κάλλου,  Καρέαι,  Κασίου,  Κατασκέπης,  Κ οιφήτζου, 
Κοσινίτίξης,  Κ  ουτλου  μου  σίου,  Κ  οχλιαρά,  Κροτη  ριάτη, 
Κ ωνσταμονίτου,  Λατόμων,  Ααύραν,  Αειμώνον,  Μαγ¬ 
γάνων,  Μαγουλά,  Μάμαντο;,  Μ αρίνην,  Μαρτύρων  μ' , 
Μ  αχαιράδος,  Μετέωρα,  Μηδικίου,  Μπουρνόσκη;, 
Μ  π  ραχ  κοβάνου,  Κέας  Θεοτόκου, Χέας  Μονής,  Νικολάου 
Μόρων,  μ,ενοφώντος,  Ηηροποτάμου,  Ξυλοκέρκου, 
'Οδηχητ  ρίαν,  Όνουφρίου,  Οξείας  νήσου,  Παλαιο- 
πόλεως,  Πανάγνου,  Παντελεήμονο;,  Παντοκράτορος. 
Παΰλου  άχίου,  Πετροχίλου,  Πετσέρσκης,  Πηγή; 
Κρυερά;,  ΙΙογιάνα,  Πόρτα;  μεχάλης,  Πρωτάτου, 
'ΐαβδα,  ’Ρουσών,  Σάββα  άχίου,  Σίμωναν  πέτρας, 
Σκήται,  Σκοπέλου,  Σπηλαίου,  Σταυρονικήτα,  Σωσάν- 
δρων,  Σωτήρος.  Τ  ξημπήνου,  Τ  ζηντξηλουκιωτίσσης, 
Τριάδο;  άχίας,  ' Υπαπαντής ,  Φ ιλανθ ρώπου,  Φιλοάε'ου, 
Φιλόκαλου;,  Χάλκης,  Χιλανδαρίου,  Χλήντζα,  Χρυσο- 
βαλάντου,  Χρυσοστόμου. 

Μοραίου  (Μορέα;)  βιβλιοχράφοι.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων 
έν  λ.  Κωνσταντίνο;  έκ...,  Παλοΰμπη;.  ’Ίδε  καί 
Αιηχήσεις. 

Μορεζίνου  (Μορεξήνου,  Μορεξή)  Ίωάννου  Κρητόϊ  Περί  των 
εξήκοντα  δυνατών  1606.  4673,  1.  Κλίνη  Σολομώντο;  357 
σημ.  Ποιήματα  καί  τροπάρια  2535. 

Μορίων  εί$  τό  Α'  1020,  2. 

Μόσχα;  βιβλιοθήκη  6228,  4.  Ίδε  Μοσχοβίας. 

Μοσχίωνος  'Ύποθήκαι  4406,  68. 


Μοσχιώτου  Μανουήλ  Εί;αγωγή  εί;  τήν  χριστιανικήν  παιδείαν 
2792,  8. 

Μοσχοβίαν  βασιλέων  έχκώμιον  5192.  θρόνος  πατριαρχικόν 
645,  9.  ’Ίδε  Μόσχα;,  Ρωσία;. 

Μοσχολέων  Μανουήλ  άρχων  εκκλησιών  Θεσσαλονίκης  (XIII) 
3608  σημ. 

Μοσ-χοττοΰλου  Μανουήλ  Γραμματική  2298.  3890,  1.  3893. 
3898,  1.  ’Ίδε  Προδρόμου  Θεοδώρου.  Αιάλεξιν  κατά  Αατίνων 
4502,  86.  6055,  9.  Ερωτήματα  1757.  3342,  1.  3871,  2. 
4200,  2.  4204,  2.  4205,  3.  4208.  4219.  5497.  6600. 

Ησιόδου  ’Έργων  καί  Ημερών  έξήχησιν  4309,  2.  5437,  17. 
Περί  βαρβαρισμοΰ  5452,  4.  Πίνακε;  χραμματικοί  4204,  1. 
Στίχοι  4508,  261.  Σχέδο;  4201,  1.  4202.  4204,  2  σημ. 
Μοσ-χοιτούλου  Χρυσάνθου  Αειτουρχικόν  6219. 

Μουζάλωνος  Νικολάου  Περί  έκπορεύσεως  άχίου  Π  νεύματος 
4502,  139. 

Μουντανιάνου  Βαρθολομαίου  Συνταγαί  4271  ιβ' . 

Μ ουντανίων  βιβλιοχράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ. 
Πελα  δαρινόν. 

Μ ουρούξης  Αημήτριον  αύθέντης  Ο ϋχχροβλαχίας  5710,  33. 
Ιωάννη;  Άλε£.  Κωνσταντίνου  αύθέντης  Ο  ϋχχροβλαχίας  5710, 
32,  34,  35. — ιρδή  εις  αυτόν  5710,  36. 

Μούσα.  ’Ίδε  Αανιήλ. 

Μουσικής  εκκλησιαστικής  διδασκαλία  2640.  5763.  κώδικες 
122—127.  186.  217.  221  σημ.  247 — 325.  347  σημ.  367—432. 
520—533.  538.  665—701.  805.  862.  1032  σημ.  1291.  1452— 
1507.  1913  σνμ.  2333.  2598.  2599.  2715.  2979—3066.  3154. 
3338.  3468.  3472.  3479.  4098—4115.  4117.  5371,  3  σημ. 
(λατινιστί).  5423.  5882,  4.  προπαιδεία  5088,  1.  5093,  1. 
5113,  1.  5120,  1.  5123,  1.  5128,  1.  5129,  1.  5130,  1.  5139, 
1.  5144,  1.  5148,  3.  5150,  1.  5153,  1.  5154,  1.  5159,  1. 
5169,  1.  5189,  1.  5197,  1.  5203  σημ.  5210,  1.  5243,  1. 
5255,  1.  5260,  2.  5264,  1.  5268,  1.  5271,  1.  5273,  1.  5300, 
1.  5302,  1.  5303  α'.  5308,  1.  5312,  2.  5315,  1.  5319.  5322, 
1.  5333,  1.  5340,  1.  5343.  1.  5344,  1.  5395,  2.  5410,  1. 
5412,  1.  5422,  1.  6465.  "Ιδε  Ακάθιστος,  ’Άμωμος,  Ανα¬ 
γραμματισμοί,  Άναστασιματάριον,  Άνοιξαντάρια, 
Άνθολοχία,  Άνθολόχιον,  Αντίφωνα,  Απολυτίκια, 
Α  σματικά,  Β  ουλχάρικον,  Γρηγορίου  λαμπαδαρίου, 
Δογματικά,  Αοξαστικά,  Αοξολοχίαι,  Αοχαί,  Ειρμοί, 
Εωθινά,  Ήχημάτων,  Ηχηρά,  θεοτοκία,  Κανόνες, 
Κ  αταβασίαι,  Κε  κραχ  άρια,  Κοινωνικά,  Κοντάκια, 
Κουκουξέλη  Ίωάννου,  Κρατήματα,  Κώνστα  Αποστόλου, 
Α ειτουρχίαι,  Μαθηματάριον,  Μτταλασίου,  Μπερεκέτη, 
Ναγμέδε;,  Νάία,  ΙΙαπαδική,  Πασαπνοάρια,  ΙΙεντη- 
κοστάριον,  Περσικά  φσματα,  Πέτρου  Βυζαντίου,  Πέτρου 
λαμιταδαρίου,  ’Π  ιστρόφι,  Πολυέλεος,  Π  ροκείμενα, 
Ση  μάδ  ια,  Στιχηρά,  Στιχηράριον,  Συλλειτουρχικά, 
Τερετίσματα,  Τ ιμιωτέρα,  Τριωδίαν,  Τροπάρια,  Χερου- 
βικά,  Χρυσάφου,  Ψαλτική. 

Μουσικών  εκκλησιαστικών  κατάλοχον  2651. 

Μοΰσου  Πέρσου  Συντίπας  3293,  45.  4325,  4.  4503,  52. 
Μπάλά νου  Κοσμά  Επιστολή  6049,  24. — σχολεΐον  780  σημ. 

"Ιδε  Βασιλοπούλου  Μπαλάνου. 

Μπαλασίου  (Μπαλάση)  ίερέωϊ  (νομοφόλακος,  μεγάλου 
ρήτορος,  μεγάλου  σκευοφύλακος)  Αναγραμματισμό;  5069, 
2  σημ.  Είρμολόγιον  5141.  Περί  μερίδο;  Παναγία;  2432,  1. 
2784,  2.  2796.  3291.  4276,  2.  4354,  6.  5736,  9.  Χερουβικά 
6547.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ.  Μπαλάση;. 
Μπαμπά  πόλις  έπαρχίας  Αρύστραν  2964. 

Μπασαράμπα  Στεφάνου  υιού  Ίωάννου  Κωνσταντίνου 
ήγεμόνοϊ  Ούγγροβλαχίας  Εί;  Στέφανον  πρωτομάρτυρα 
5997,  5. 

Μπασαράμπα;  Ιωάννη;  Κωνσταντίνο;  βοεβόδας  (1705) 
1031. 

Μπαταλίνη  Μάρκου  έπισκόπου  Νοτζέρας  Ιστορία  συνόδων 
663.  2. 

Μπέλγκαρντ  Έπιστολαί  άμοιβαΐαι  2314,  2. 

Μπελέτ^ι  χώρα  6300,  10. 

Μπενιξέλου  Ίωάννου  Χριστιανική  διδασκαλία  (Κ ατήχησιν) 
6123—6125. 

Μπεργαή  Άπόκοπο;.  ’Ίδε  3293,  46. 

Μπερεκέτη  Πέτρου  Κωνσταντινουπολίτου  Ακάθιστον,  έ^σμα- 
τικά  5078.  Αοξολοχίαι  3495.  3497.  5078.  Είρμολόγιον 

6507.  θεοτοκία,  Κ  αταβασίαι  5078.  Μαθήματα  5192.  1. 
Μουσική  εκκλησιαστική  5078-  5079.  6546.  Ποιήματα  (μου- 
σουρχήματα)  5165,  1.  Πολυέλεο;  2635.  5078.  Χερουβικά 
5078.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Μπερεκέτη;. 


ΠΙΝΑ5  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


541 


Μιτερτου  ΆθαναήΧ  Περί  έξομολογήσεως  4809,  47. 

Μπεσικτασΐ  χωρίον  Κωνσταντινουπόλεως.  Ίδε  Πίνακα βιβλω- 
γράφων  εν  λ.  Κώνστα;  ’ Απόστολος. 

Μποξέου  επίσκοπος  Λ ουκας  Κύπριοί  (1583).  3963.  6.  ’Ίδε 
και  Πίνακα  βιβΜογράφων  εν  λ.  Αουκα;  Κύπριοί,  'Ρά- 
δουλοί, 

Μττουνιαλή  Μαρίνον  Τζάνβ  Κ  ατάνυξίί  ωφέλιμος  διά  πάντα 
Χριστιανόν  4852,  7.  Ποίημα  4802,  9.  Στίχοι.  4852,  8 
(ευσεβούς),  10  (εί;  Θεοτόκον),  11  (εις  Χριστόν). 

Μ πουρνόσκης  μονή  τοΰ  Παναγίου  τάφου  2334  σημ. 

Μ πραγκοβάνου  μονής  καθηγούμενος  Νεόφυτος  έκ  νήσου 
Πάρον  (1714)  2146,  2  σημ. 

ΜΟ0οι  4204,  5.  6104,  10  (καθ.).  έμμετροι  4844.  5.  κολεού 
4449,  108.  —  Μύθων  καί  ιστοριών  συλλογή  6191,  4.  Ίδε 
Αίσωπου,  Βαβρίου,  Γεωργίου  Αίτωλού,  Ιγνατίου  διακόνου, 
Νικηφόρου  (Χούμνου). 

ΜαΙΙβΓ.  ’Ίδε  ΜϊΜ,οβϊοΙι. 

Μυρεψοΰ  Νικολάου  Άντίδοτος  3880,  3. 

Μύρου  άγιου  Ακολουθία  3822,  4  β' .  πέρι  4541,  6.  4815,  7. 
ιστορία  3251,  28.  μεγάλου  συμβολή  4023,  2.  πολυτίμου 
ιστορία  4055,  29. — Μύρφ  χρίσις  βρεφών  4310,  62.  ’Ίδε 
Βουλησμά  Δωροθέου. 

Μόρων  μητροπολίτης  Ματθαίος  5506.  ’Ίδε  Ίωάννου  Μύρων, 
Ματθαίου  Μύρων,  Νικολάου  Μόρων. 

Μυρώττη;  μαρτύρων  3700  κη' . 

Μυσταγωγίας  θεία ς  ερμηνεία  4092,  1.  προτυποΰντα  4266,  12. 

Μυστήρια  εκκλησίας  επτά  353,  3.  740,  7.  1025,  5.  1700,  5. 
1714,  3.  2144,  32.  4449,  76.  4501,  42.  4502,  28.  4589,  15. 
4738,  1,  2.  4972.  5040,  11.  5048,  2.  5578,  4.  6336,  5. 
θεΐα  έν  'Α γίφ’Όρει  4870,  6. 

Μυστηρίων  καί  συμβόλων  πέρι  6121.  1.  μεταλήφεω;  4494,  4. 
πέρι  1623.  1739,  3.  2806,  5.  3263,  17.  3772.  "Ιδε  Βλαστού 
Μελετίου,  Γερασίμου  Άλεξανδρείαδ,  Ευχαριστίας,  Ίω¬ 
άννου  μεγάλου  λογοθέτου,  Ιί  ατήχησις,  Κριτοττούλου 
Μητροφάνουδ,  Μαξίμου  Πελοποννησίου,  Μελετίου,  Μετα- 
λήψεως,  Σεβη'ρου  Γαβριήλ,  Συμεών  Θεσσαλανίκηδ. 

Μυτιλήνης  αλωσις  υπό  Τούρκων  (ι!Γ~~Ζ\οβ')  2333.  αύθέντης 
Αομίνικος  Τατελούζος  5658,  52.  Φ ραντήέσκος  Τατελούξος 
5658,41.  ’Ίδε  Αίνου,  Γατελούξου  Δημητρίου.  μητροπολίτης 
Ιερεμία}  (1793)  5188.  τοποθεσία  Κ ιόνια  5658,  56.  "Ιδε 
Αέσβου. 

Μωάμεθ  Κορανίου  κεφάλαια  4325,  2. — απογόνου  παιδίσκης 
πέρι  4830,  17.  διδασκαλίας  άνακεφαλαίωσις  6190,  2.  διή- 
γησις  2788,  13.  εμφάνισις  3300,  6.  3336,  5.  κάτα  2768. 
5679,  14.  5775,  6.  λαοπλάνου  Απάτη  5616.  πέρι  3797,  28. 
5711,  126,  127-  ’Ίδε  Βαρθολομαίου  Έδεσσηνοϋ,  Γορδίου 
Αναστασίου.  Καντακουζηνοΰ  Ίωάννου. 

Μωρόω;  πόλεμος  4613,  25  β' . 

Μωσεωδ  (Μωϋσε'ωδ)  άββά  (Αίθίοττοδ)  Αποσπάσματα  3750,  9. 
5617,  4.  Εί;  δευτέραν  παρουσίαν  3750,  10.  Κεφάλαια  προς 
Ποιμένα  443,  3.  3758,  11  σημ.  5806,  33.  Αόγοι  89,  18. 
Περί  αρετών  443,  4.  Περί  έργων  θεού  4505,  1  δ'.  Π ρο- 
φητεΐαι  1951,  4  (περί  μοναχών  έσχατης  γενεάς)  5678,  5. 
5711,  120.  5789,  29.  6187,  8 ,—ίγκώμων  48,  24.  4715,  6. 

Μωνσεωϊ  Δεκάλογοι  171,  5.  4196,  22.  4815,  3.  5040,  9.  "Ιδε 
Θεοφάνουδ  μονάχου  νέου,  ’φδαί  5923,  2,  3. — Δεκαλόγου 
πέρι  4406,  2.  4869,  18.  υποσημειώσεις  6227,  8.  λόγοι 
4328,  5.  6198,  8.  ’Ίδε  Γουλιανού,  Δαμασκηνού  Στου- 

δίτου,  Δεκάλογος,  θεωρία  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Μωνσής. 

Ν  αβουθή.  "Ιδε’Αχαάβ. 

Ν αβουχοδονόσορ  εΐκών  4502,  61. 

Νάγγοε  Ίωάννου  βοεβάδα  Αόγοι  3755. 

Ν αγμέδες  (μέλη)  6187,  14.  5192. 

Ναζαρίου,  Τερβααίου,  Π ροτασίου  καί  Κέλσου  βίος  καί 
αθλησις  1520  γ’  (Τόμ.  Β'  σ.  475).  3661,  1  α' .  μαρτύρων  2, 
14.  36,  8. 

Νάθαν  π ροφήτης.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Νάθαν. 

Ναθαναήλ  (Άθαναήλ)  ιερομόναχου  Νουθεσία  περί  βλασφημίας 
4809,  37.  4869,  13. 

Ναθαναήλ  Ίωάννου  πρεο-βυτε'ρου  Τοΐ;  έντευξομένοις  4523,  8. 

Ναθαναήλ  Πενταττόλεωδ  Είν  Τεσσαρακοστήν  1600,  1.  Κίγενία 
μοναχή  3666,  33.  4493,  8 

Ναθαναήλ  Πέρσου  Αόγοε  3230,  7. 

Ναθαναήλ.  "Ιδε  Χυχα. 

Ν άϊα  μέλη  5216,  2. 

Νάξου  βιβλιογράφοι.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Νεό¬ 


φυτοί  Ιεροδιάκονος, Νικόδημος  ’ Αγιορείτης ,  Γεώργιος. 
"Ιδε  Γεωργίου  Ναξίαδ.  ’Ίδε  καί  Π  άρον. 

Ναούμ  έκ  Κορυτξάδ  υιού  άγιογράφου  Φράσεις  έλληνικαί  6353. 
Ναούσης  βιβ λιογράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 

Άνατόλιος  ιερομόναχος. 

Ναττολεοντοδ  Προκήρυξε;  έκ  Βοΐιδηβπιηη  6256,  6. 

Νάρδου  σκευασία  4508,  32. 

Ναταλία;.  "Ιδε  Ά  δριανον. 

Ναυκρατίου  μοναχού  (όμολογητοΰ)  Περί  θανάτου  θεοδώρου 
Στουδίτου  6161,  4.  Στιχελεγεΐον  εις  Στουδίτην  5543,  2. 
Τοΐ;  μοναχοί;  2112,  4. 

Ν αυπάκτου  καί  ’Άρτης  Γεννάδιο;  3249  σημ.  Νεόφυτο;.  ’Ίδε 
’Άρτης.  ναυμαχία  (1570)  2036  σημ.  ’Ίδε  καί  Μελετίου 
Αθηνών  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Αημήτριος  έν 
χώρα ,  Κύριλλο;  Ναυπάκτιο;,  Μ αυρομμάτης. 
Ναύπλιον  δυςτυχής  πόλις  5381,  1  σημ.  "Ιδε  Κουλιδά. — 
Ναυπλίου  βιβλιογράφος.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Κ απελέτης.  καί” Αργους  Αημήτριος  3268,  1  σημ. 

Νεαραί.  "Ιδε  Αθανασίου  Κωνσταντινουττόλεωδ  Β’,  Βασι¬ 
λείου  Βουλγαροκτόνου,  Βασιλείου  Μακεδόνοδ,  Ζήνωνοδ, 
Ιουστινιανού,  Κομνηνοΰ  Αλεξίου,  Κομνηνού  Ίσαακίου, 
Κομνηνοΰ  Μανουήλ,  Κωνσταντίνου  Πορφυρογέννητου, 
Αε'οντοδ  σοφού,  Πιττάκιον,  ' Ρωμανού  Αακαττηνού,  Τυ¬ 
πικόν,  Φωκά  Νικηφόρου,  Χρυσόβουλλα. 

Νέα;  Θεοτόκον  Κοιμήσεως  μονή  6594  σημ. 

Νέα;  Μονή;  Χίου  Πανταχούσα  5643,  2. 

Νέγρα;  επίσκοπος  Ιωάννης  1555,  3. 

Νείλο;  πατριάρχης.  Ζητήματα  τοΰ  βασιλέως  επ'  αυτού 
3881,  5. 

Νείλου  άββά  (Άγκυρανοΰ,  άσκητοΰ,  μακαρίου,  μοναχού, 
όσιου,  σοφού)  Άπόδειξις  ότι  ουδόν  όφελος  μιας  αρετής  3081, 

9.  Αποσπάσματα  1865,  16,  17.  3759,  6.  4449,  18.  4508, 
96.  4595.  4735,  5,  8.  4798,  26.  4878,  1  σημ.  5636,  2. 
Αποφθέγματα  1604,  1.  5806,  35.  6241,  4.  Γνώμαι  άπάγουσαι 
των  φθαρτών  738,  10,  13.  2939,  4.  3081,  8.  4294,  5.  4310, 
22.  5633,  1  ε'.  6142,  Ιγ',  ε—ξ'.  Αιδαχαί  2016,  1.  Εί; 
άναίρεσιν  των  έν  Σινά  καί  'Ραϊθοΰ  1852,  6.  2098,  3.  3660  'ς' . 
4708  ζ'.  Εί;  ’  Ανάληψιν  4735,  6.  Εί;  Είίόδια  4508,  228. 
Εί;  Ψαλτήριον  2517.  Εκλογή  2058,  1.  317Θ,  5.  Έπιστολαί 
2016,  3.  3308,  4  ( θαυμασίψ ).  4686,  5  α'— ε'.  5457,  94. 
5806,  18,  19.  Ερμηνεία  ” Ασματος  φσμάτων  2788,  1.  εί; 
τό  κατά  Αουκάν  4491.  Κατά  Ιουδαίων  καί’ Αγαρηνών  4508, 
252.  Κεφάλαια  99,  2.  736,  3.  1140,  4.  3764,  29.  3794, 
5.  3805,  4  γ',  δ',  Γ'.  3976,  2  σημ.  4652,  16.  5633,  3. 
γνωστικά  736,  2.  1135,  6.  4652,  15.  διάφορα  738,  9. 
νηπτικά  3076,  2.  3083,  3.  5633,  1  α'.  περί  πρ'  ςευχής  738, 
8.  2013,  8.  3805,  4η'— 0'.  4662,  8.  5620,  7.  5633,  2.  5636, 
4.  6142,  Ια'.  6298,  6.  Αόγοι  ασκητικοί  143,  3.  461.  738,2. 
1587,  4  α'—θ'.  1598,  1.  2579.  6.  3087,5.  4563,  2.  4627,  12. 
4689,  4  α'.  5633,  3.  5802,  1.  Νουίεσίαι  3805,  4  ε'.  3897, 
7.  4321,  5.  4480,  3  (ε’ξήγ.).  4619,  3.  κατ’  άλφάβητον  1583, 

10.  2425,  7.  "Οροι  παθών  ψυχής  λογικής  5633,  1  δ'.  6142, 

1  ια'.  Παράδεισο;  3317,  7.  4299,  4.  Π αραίνεσις  προς 
μοναχούς  26,  6.  738,  11.  1820,  2.  3805,  4Γ.  4464,  7.  4509, 
2.  5457,  92.  6142,  1  ιβ' .  Περί  αγιασμού  26,  5.  Περί 
ηγουμένων  3750,  6.  Περί  κοινωνίας 4502,  170.  Περί  λογισμών 
οκτώ  κακίας  103,  4.  738,  7,  12.  2013,  12.  3189,  4.  3758,  15. 
3759,  5.  3805,  4  α',  5655,  5.  6360,  25  ιβ’.  Περί  όκτώ 

πνευμάτων  ποιηρίας  3766,  4.  6142,  1  δ'.  Περί  παθών  5633, 
1  β’ .  Περί  πορνείας  5460,  17.  Περί  τοΰ  μή  άπογινώσκειν 
1865,  21.  Περί  τοΰ  πώς  δεΐ  ι τροίστασθαι  τψ  καθί/γουμένφ 
143,  4.  Περί  των  άντιζύγων  των  αρετών  κακιών  3805,  4/3'. 
Περί  υπομονής  1865,  22.  Περί  ψαλμφδίας  738,  5,  6.  Πρόρ- 
ρησις  περί  τής  τελευτής  1604,  2.  Προ;  Αγαθών  μονάξοντα 
περί  αρετών  καί  κακιών  (παθών)  738,  3.  4405,  2.  5711,  52. 
6142,  1  ι'.  Προ;  ’Α χίλλιον  4299,  6.  Πρόε  Εύλόγιον  πρός 
ασφάλειαν  ψυχής  738,  15.  6142,  1  θ'.  Πρός  Ευθύμιον  επί¬ 
σκοπον  3793,  5.  Προ;  καθαίρεσιν  υπερηφάνειας  1604,  3. 
Πρό;  Μάγναν  περί  ακτημοσύνης  4689,  4  β'.  Πρός  νεωτέρους 
μοναχούς  διδασκαλία  1140,  3.  Πρό;  Ροδώνυμον  τ τρεσβύτερον 
738,  4.  Πρό;  Χαρικλέα  πρεσβύτερον  946,  5.  1578,  13.  3666, 
15.  3750,  14.  Σκέμματα  738,  14.  5633,  Ιγ'.  6142,  1  η' . 
Στίχοι  4449,  110.  παραινετικοί  6009,  8  (άλφάβητος).  πρός 
Αρχάριον  μοναχόν  2798,  2,  4.  2802,  4.  3250,  24.  3327,  10. 
3456,  2.  3871,  4.  3803,  16.  4063,  15.  4837,  19.  4849,  2. 
5816,  10.  6149,  8.  Συγγραφή  ακέφαλος  3681,  1.  'Ύποθήκαι 
26,  7.  89,  16.  6142,  1  ιγ'. 

Νείλου  Αθωνίτου  ' Ομιλία  κατά  θεοφάνους  6188,  2.  Περί 


542 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


αναχωρήσεων  την  βασ ιλίσσην  (Θεοτόκον)  έκ  του  Αγίου  δρουν 
5711,  109.  6008,  5.— Ακολουθία  137,  1.  6374,  3.  βίον  καί 
θαύματα  137,  2 — 3.  6188.  1. 

Νείλου  Αιγυπτίου  αίρεσήν  επί  Νικολάου  Κωνσταντινου- 
πόλεων  Γ'  6439,  33. 

Νείλου.  “Ιδε  Δαμιλά,  Δοξαπατρή. 

Νείλου  Θεσσαλονίκης.  "Ιδε  Καβάσιλα  Νείλου. 

Νείλου  Κωνσταντινουπόλεως  Όμίλίαί  6137,  15. — άντιμινσίου 
περί  4884,  14. 

Νείλου  μυροβλύτου  Βίβλον  ψυχωφελήν  713.  "Ιδε  Π ίνακα 
εικόνων  έν  λ.  Νεΐλο!. 

Νείλου  ποταμού  περί  3816,  68. 

Νείλου 'Ρόδου  ΕΪ!  Μ ατρωναν  3762  β' .  Εί$  παραβολήν  δείπνου 
4387,  4. 

Νείλου  Σιναΐτου  ΙΙερί  λογισμών  θεραπείαν  5711,  41. 

Ν ε κρολογίου  έν  Κυριακή  πέρι  6176,  3. 

Ν εκταρίου  Αθωνίτου  Ακολουθία  6245,  5.  βίον  2872,  3. 
Νεκταρίου  Ιεροσολύμων  Στίχοι  είν  πάπισσαν  Ιωάνναν  4522,  1. 
Ν  εκταρίου  καί  θεοφάνουν  (’  Αφαράδων)  των  εν  Μ  ετεώριρ 
Ακρ<  στιχίν  5679,  6.  βίον  5679,  1.  θάνατον  5679,  6  σημ. 
υπόμνημα.  “Ιδε  Δημητρίου  τείλανος. 

Νεκταρίου  Κωνσταντινουπόλεως  Διήγησιν  περί  μνήμην 
(νηστείαν)  Αγίων  θεοδώρων  751,  4.  1124.  2743,  4.  2782,  6. 
3080,  2.  3765,  28.  3965,  2.  4146,  25,  27.  4712,  16.  4797 
μγ'.  5593,  9.  5708,  51.  Αόγοι  465,  10.  1314.  3109,  2. 
3117.  4711. 

Νεκταρίου  νέου  Β ρνουπολίτου  (1820)  Ακολουθία  6374,  5. 

μαρτύριον  6374,  6.  μνήμη  €008,  3. 

Νεκταρίου  Σιναΐτου  Επίγραμμα  είν  Γεώργιον  Κ ορέσσιον  3240 

1  γ' .  Έπιστολαί  Ε ύγενίιρ  ’ Ιωαννούλη  6200,  1  ιη'. 

Νεμεσίου  Εμέσης  Αποσπάσματα  4449,  62.  4595.  ΙΙερί 

φύσεων  Ανθρώπου  3342,  12.  3799,  2. 

Ν εοκαισαρείαν  Μελέτιον  6024,  12. 

Κεομαρτύρων  (νεοφανών  μετά  την  άλωσιν)  Ακολουθία 
6566,  1.  διήγησιν  6566,  2.  έγκώμιον  6589,  2.  μαρτύριον 
727,  6,  8.  μ αρτυρολόγιον  5806,  77.  πίναξ  κατ'  Αλφάβητου 
6566,3.  συλλογή  2142.  "Ιδε  Νικοδήμου  Αγιορείτου. 

Ν εότητον  πέρι  4508,  44  δ'. 

Νεόφυτο!  Άδ  ριανουπύλεων.  Έπιστολαί  πρόν  αυτόν  4851, 

2  σημ. 

Νεοφύτου  Έξομολογητάριον  2415,  2. 

Νεοφύτου  θέματα  2547,  1.  ΙΙερί  ερμηνείαν  μετοχών  4724,  7. 

Ν εοφύτου  μαρτύριον.  'Ίδε  Αθανασίου  έπισκόπου. 
Νεοφύτου  διδασκάλου  Έπίκρισιν  είν  Εγχειρίδιου  Μακαρίου 
Αιγυπτίου  6026,  5. 

Νεοφύτου  εγκλείστου  πρεσβυτε'ρου  Εί*  Ε ξαήμερον  4182,  2. 
Ερμηνεία  Ψαλτηρίου  3628.  4182,  1.  6280.  Πρόλογον  είν 

Άσμα  ήσμάτων  4285,  13. 

Νεοφύτου  Ίβηρίτου  Διδαχαί  4739,  1.  Κανόνε$  Θεοτόκου 
II ορταϊτίσσην  4531,  2.  4770,  15.  Χριστουγέννων  4770,  19. 
Κατορθώματα  Αγίων  πατέρων  6075,  3.  Στίχοι  είν  Αναστά¬ 
σιον  Παπαβασιλύπουλον  4230  σημ.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων 
έν  λ.  Νεόφυτο*  Ίβηρίτην. 

Νεοφύτου  Καυσοκαλυβίτου.  “Ιδε  Νεοφύτου  Πελοποννησίου. 
Νεοφύτου  Κωνσταντινουπόλεως  Β'  Πράξι!  συνοδική  περί 
γαμικών  κεφαλαίων  2960,  5. 

Νεοφύτου  Κωνσταντινουπόλεως  Ζ '  Ένταλματικόν  6223,  15. 
Επιστολή  πρόν  Γεράσιμον  Κ ωνσταντινουπόλεων  μετά  την 
έξωσιν  5710,  49.  "Ιδε  Γερασίμου  Κωνσταντινουπόλεως. 
Συνοδική  διάγνωσιν  έγκρίνονσα  το  Κανονικόν  Χριστοφόρου 
Προδρομίτου  5651. — στίχοι  είν  αυτόν  5710,  37 — 39. 
Νεοφύτου  μάρτυρον  Ακολουθία  4029  σημ.  (έντ.).  4974,  1. 
Νεοφύτου.  “Ιδε  Μαυρομμάτη. 

Νεοφύτου  Πελοποννησίου  ίεροδιακόνου  (του  εξ  Εβραίων, 
Καυσοκαλυβίτου)  ’Α  ντίρρησιν  είν  Προκόπιον  ιεροκήρυκα 
6049,  22.  Είί  Αγίαν  Παρασκευήν  Απολυτίκιου  3860,  3. 
τροπάριου  3784,  5.  6049,  8.  Εκλογή  Ψαλτηρίου  167,  3. 
335,  7.  5017.  Επιστολή  πρόν  τόν  Πατριάρχην  καί  σύνοδον 
6049,  10.  Μ ετάφρασιν  είν  Βασιλείου  μεγάλου  ΕΪ!  Α ητόιον 
6311.  Παρεκ/ϊολών  εί*  Γραμματικήν  Γαζή  έπιστάσειν  2312. 
Σχόλια  είν  Συνεσίου  Έπιστολάί  332,  2.  6205,  1,  2  σημ. 
"Ιδε  Προκοπίου  Πελοποννησίου. 

Νεοφύτου  Προδρομηνοΰ  Αντιλογία  πρόν  Βαρλαάμ  καί 
Ακίνδυνου  3728,  26.  πρό$  Αατΐνον  3728,  24,  35.  Διάλογοί 
πρόν  Αατΐνον  3728,  9.  Κεφαλαιώδη*  Απόδειξιν  3728,  16. 
Τετράστιχα  ιαμβικά  3728,  42. 

Νεοφύτου.  Ίδε'Ροδινοΰ,  Χρηστοπούλου. 

Νεοχωρίτου  γραμματικοί  Περί  θηκαρα  4520,  5. 


Νεπότα  Μεμφεί!  κατά  Βυζαντίων  υπέρ  Λατίνων  5439,  77. 

Νερωνοϊ  μητρόν  στίχοι  3816,  28. 

Νεστορίου  αιρέσεων  Αναθεματισμόν  5439,  97,  98.  πέρι 
5439,  99.  "Ιδε  Δαμάσου  'Ρώμης,  Εύσεβίου  Έμεσηνοΰ, 
Κυρίλλου  Άλεξανδρείας. 

Νΐστοροϊ  Αγίου  στιχηρά  προνόμοια  771,  8. 

Νεστορίου  Αρμενίαν  μεγάλη!  βίον  4797  δ'. 

Νευροκοπίου  βιβλιογράφον.  ’Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Παρθ ένιον  Ν ευροκοπιαΐον. 

Νεχιικ  ΙίΙθΓαΐΊΐηι  Οταβοατυπι  4880,  7. 

Νηπίων  Αγαρηνών  πέρι  4449,  58.  Αγίων  σφαγέντων  τροπάρια 
2589,  18.  άμφιβαλλομένων  εί  έβαπτίσθησαν  πέρι  4449,  57. 
βαπτιζομένων  πέρι.  "Ιδε  Αθανασίου  Παρίου. 

Νηπτική  εκλογή  3802. — Νηπτικήί  ευχήν  διαφορά  4957,  2. — 
Νηπτικά  Αποσπάσματα  89,  12,  22.  κεφάλαια  99,  2.  3176. 
3831.  3834,  4.  ’Τδε  Νήφεω!. 

Νηστεία*  Αγίων  θεοδώρων  πέρι.  “Ιδε  Νεκταρίου  Κωνσταν¬ 
τινουπόλεως.  '  Αρτζιβουτ  ζίου  πέρι  4502,  85.  κατάλυσιν 
4817,  28.  5647,  35.  μοναχών  πέρι  596,  7.  πέρι  143,  7. 
171,  6.  591,  2.  1603,  2.  2313,  2.  2903,  5.  2917,  16.  2966, 
8.  3173,  14.  3230,  13.  4508,  161.  4860,  38.  4959,  3.  5806, 
50.  ’Ίδε  Μοναχών.  Τεσσαρακοστήν  μεγάλη!  πέρι  4614,  2. 
Τετάρτην  καί  Παρασκευήν  πέρι  5462,  29.  Χριστουγέννων 
πέρι  5462,  29.  φήφισιν  5917,  4.  "Ιδε  Αποστόλων. — 
Νηστειών  λύσιν  3781,  1.  πέρι  1700,  11.  “Ιδε  Κατα¬ 
λύσεων 

Νήσων  μεγάλων  πέρι  3599,  7.  περίμετρον  3701,  33. 

Ν ήφοντον  Κιλικίαν  βίον.  “Ιδε  Πέτρου  ίερομονάχου.  διή- 
γησιν  5620,  14. 

Νηφωνος  Αγιορείτου  (Άγιοπροδρομίτου)  Ακολουθία  Βλα¬ 
δίμηρου  6375,  12.  Γερασίμου  όσιου  5999,  31.  Θεοτόκου 
Σκέπην  6375,  1.  Ιερωνύμου  6375,  10.  Ίωάννου  Ρώσου 
ύπό  Ιωσήφ  Νικολαΐδου  6375,  8  (διόρθωσιν).  Σωσάννην 
6245,  6.  Φιλαρέτου  έλεήμονον  6375,  4.  θωμά  Αποστόλου 
οίκοι  5999,  13.  παράκλησιν  5999,  12.  Στίχοι  είν  Θεοτόκον 
5835. 

Νήφωνο!  ' Αθωνίτου  (έρημίτου)  Ακολουθία  87,  4.  βίον  3666, 

11.  4468,  4.  4503,  11.  4849,  5.  6266,  2. 

Νήφωνος  ίερομονάχου  Βίο!  Μαξίμου  Κ αυσοκαλύβη  3666,  7. 

Νήφωνο!  Κωνσταντινιανη!  όσιου  βίον  239,  1.  2760,  1. 
2801,  5.  5585.  6077,  2.  6138,  1.  6308,  18.  έκ  τοΰ  βίου 
κεφάλαια  239,  2.  957,  3.  1169,  9.  1595,  9.  2760,  2.  6077, 
3.  6308,  5.  περί  δευτέραν  παρουσίαν  2801,  6.  5618,  2.  περί 
Σολομώντον  578,  5.  5618,  7.  "Ιδε  Ιωακείμ  ίερομονάχου. 

Νήφωνος  Κωνσταντινουπόλεως  Γράμμα  σιγιλλιώδεν  περί 
Αγίου  “Ορου!  3760,  5.  Εύχαί  4033  σημ.  είν  Θεοτόκον 
6011,  12  ζ  .  είν  ψυχορραγούσαν  4520,  9.  συγχωρητική 
3907,  6.  3912,  7.  4008,  2.  5984  σημ.  6357,  4.  Κεφάλαια 
6610,  3. — Ακολουθία  5984.  6239.  6381,  3.  Απολυτίκιου  καί 
κοντάκιον  6000,  18.  άφιέρωσιν  κώδικον  είν  μονήν  Παντο- 
κράτορον  1065.  "Ιδε  Τριβόλη  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ. 
Ν  ήφων. 

Νήφωνος  προορατικοί  λόγον  1146,  14.  6296,  7. 

Ν ήφωνον  Ρηγών  (’Ροιγών)  κανών.  “Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου 
ρήτορος. 

Νήφεω!  πέρι  3083,  6. 

Χίζνα  Κ  ακακίαν.  “Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Τζανίαν. 

Νίκαια!  βασιλείν  4469,  2.  κάστρου  πέρι  5445,  3  σημ.  πίστεων 
έκθεσιν  4397,  5. 

Ν ίκανδρον  Όλύνθιον  Αγιογράφον  μονήν  Είίοδίων  (Άγιου 
Παύλου)  128  σημ. 

Ν  ίκανδρον  Συμαΐον  Αγιογράφον  μονήν  Είϊοδίων  ('Αγίου 
Παύλου)  128  σημ. 

Νικάνδρου  Άλεξιφάρμακα.  “Ιδε  Εύτεκνίου. 

Νικάνορο!.  "Ιδε  ΙΙροχόρου. 

Νικήτα  Βυζαντίου  Κεφάλαια  κατά  Λατίνων  περί  έκπορεύσεων 
5775,  7. 

Νικήτα  διακόνου  καί  λογοθέτου  Περί  Αζυμων  4502,  116. 
Συναγωγή  έξηγήσεων  είν  τό  κατά  Λουκαν  4491. 

Νικήτα  Ήρακλείας  Άποκρίσειν  καί  διδαχαί  4811,  4.  Έπί- 
λυσΐ!  γραφικών  ζητημάτων  4811,  5.  ΙΙρο!  Κωνσταντίνον 
έπίσκοπ,  ν  1104,  3.  2524,  28.  2961,  8.  3901,  3.  4406,  16. 
4410,  3,  45.  4423,  3.  4502,  17. 

Νικήτα  Θεσσαλονίκης  Αιάλεξιν  578,  14. 

Νικήτα  ιαματικού  βίον  2787,  9. 

Ν ικήτα  Ιερομάρτνρον  ίθλησιν  755,  2.  2163,  3.  Ακολουθία 
5695,  2.  βίον  6059,  5.  μαρτύριον  1087,  2.  2128,  4.  3261, 

12.  3765,  14.  3776,  6.  4503,  3.  4856, 1  γ'.  4867,  1.  4987,  1. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


543 


Νικήτα  μακαρίου  τον  έν  Σέρραις  (νέου)  ακολουθία  6386,  6. 

μαρτύριαν  6677,  10.  6369,  19.  πέρι  6713,  δ. 

Νικήτα  Μηδικίου  μονής  ήγ ουμένου  βίος  3679,  1  κ'. 
Νικήτα  μοναχοί  Αποσπάσματα  3812,  16  α'. 

Νικήτα  πατρικίου  βίος  4468,  7. 

Νικήτα  Παφλαγόνος  (Δαβίδ,  κοιαίστορος,  πανευφήμου, 

■πατρικίου,  ρήτορος,  φιλοσ-όφου)  'Ανδρέου  Κρήτης  βίος  48, 
18.  565,  15.  3682,  19.  4714,  19.  Είϊ  Αναστασίαν  Ρωμαίαν 
563.  Είϊ  Άνδρέαν  απόστολον  1312,  45.  Είϊ  Αποστόλους 
554,  22.  1565,  11,  12.  4709,  3  ι-γ' .  4714,  15  β'.  6137,  13  δ'. 
6614,  12.  Είϊ  Βαρθολομαίον  48,  23.  4715,  5.  6137,  13  γ'. 
Είϊ  Διονύσιον  ’ Αρεοπαγίτην  1312,  19.  Είϊ  "Ησαίαν  3679, 
1  κξ~' .  Είϊ  θεόδοτον  ιερομάρτυρα  3679,  1  ιγ'.  Είϊ  θωμάν 
1312,  21.  Είϊ  Ιάκωβον  554,  10.  1312,  22,  24.  2743,  28. 
6137,  13  α'.  Είϊ  Ιούδαν  θαδδαΐον  3679,  1  λ'.  Εί$  Ίωάννην 
θεολόγον  1312,  17.  1323,  3.  5986,  9.  6137,  13  β'.  6614,  13. 
Είϊ  Κήρυκον  καί  Ίουλίτταν  48,  19.  1565,  19.  2743,  32.  3682, 
22.  4714,  22.  Είϊ  Αουκάν  απόστολον  1312,  23.  Είϊ  Μαρίνης 
μαρτύριαν  554,  20.  Είϊ  Μάρκον  48,  2.  Είϊ  Ματθαίον  1312, 
35.  Είϊ  Μιχαήλ  καί  Γαβριήλ  1312,  29.  Είϊ  ΙΙαντελεήμονα 
554,  27.  4714,  27.  5971,  4.  6364,  1  (έξήγ.).  Είϊ  Παύλον 
4714,  13  β'.  6137,  13  ε'.  Είϊ  Παύλον  καί  Πέτρον  48,  8. 
3682,  16.  4709,  3  ιβ'.  4714,  13  α',  15  α'.  5703,  34.  6057, 
18.  6614,  1.  Είϊ  Πέτρον  4714,  13  α'.  Είϊ  Σίμωνα  ζηλωτήν 
3679  κζ' .  6251,  4.  6373,  11.  ΕΪ5  Στέφανον  πρωτομάρτυρα 
448,  5.  2138  (καθ.).  5641,  17.  5977,  2.  6222,  2.  6614,  18. 
6374,  7.  Είϊ  Τεσσαρακοστήν  3652.  Είϊ  ' Υάκινθον  1565,  14. 
3682,  19.  4714,  18.  Είϊ  Φίλιππον  734,  3.  1312,  24.  Ερμη¬ 
νεία  εις  τό  κατά  Δούκαν  4491.  Γρηγορίου  Θεολόγου  εις 
Βασίλειον  μέγαν  790,  4.  2106,  9.  5706.  μονοστίχων  5706. 
τετραστίχων  2106,  7.  2548,  2.  3725,  1.  3790,  11.  4254,  9. 
4319,  3.  5706.  Λόγοι  2515.  4787,  7  σημ.  Στίχοι  2106,  10. 
Στοιχείωσις  νόμου  πνευματικού  4568,  2. 

Νικήτα.  ’Ίδε  Σείδου. 

Νικήτα  Σερρών  (' Ηράκλειας)  Γνώμαι  4493,  4  σημ.  Ερμηνεία 
(Σχόλια)  Γρηγορίου  Θεολόγου  λόγων  327.  752,  1 — 3.  780. 
2753.  3091,  2.  3198.  3199  σημ.— 3201.  3714,  13.  3812,  6. 
4389—4391.  4683  σημ.  4690.  5449.  6190,  1  σημ.  6191,  5. 
ΕΪ5  Αθανάσιον  5428,  20.  Είϊ  Πάσχα  5431,  6  θ' .  5457,  75. 
ΕΪ5  Χριστού  γέννησιν  5431,  6  Γ.  Κανόνεϊ  627,  6.  Συναγωγή 
εξηγήσεων  εις  Φαλμουϊ  3196.  6074,  9. 

Νικήτα  Στουδίτου.  'Ίδε  Στηθάτου  Νικήτα. 

Νικήτα  ταπεινοί  Έγκώμιον  ’Ιωάννου  Σχολαστικού  4803,  7. 
Νικήτα  χαρτοφίλακος  τοΰ  Νικαίας  Ότι  οϋ  δει  παραφέρειν 
άζυμα  4502,  118.  Στίχοι  έφ'  έκάστιρ  των  φαλμων  1268,  9. 
Νικήτα.  "Ιδε  Χωνιάτου. 

Νικηφόρου  άθλησις  3229,  9.  μαρτύριαν  3679,  1  γ'.  3764, 
3  β' .  3792,  1.  6056,  9. 


Νικηφόρου  (Χοίμνου  ;)  ΜΟ0οι  5437,  24. 

Νικηφόρου  Στίχοι  εις  Θεοτόκον  2509,  6. 

Νικηοόρου  "Αγιορείτου  Άπόδειξις  τής  μεθόδου  5711,  118. 
Ερμηνεία  νοεράς  προςευχής  καί  νήφεως  5711,  117.  Ερμηνεία 
τοΰ  Κύριε  έλέησον  5711,  116. 

Νικηφόρου.  ’Ίδε  Βασιλάκη,  Βλεμμίδου,  Βοτανειάτου,  Βρυ- 
εννίου,  Γρήγορά,  Θεοτόκη. 

Νικηφόρου  ίερε'ω$  μεγάλης  εκκλησίας  Βίοϊ  ’Ανδρέου  σαλοΰ 


4723. 


Νικηφόρου.  'Ίδε  Καλόγερό. 

Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως  Α'  'Ομολογητοΰ  (αγίου) 

Αποσπάσματα  4501,  21.  4508,  12  β'.  4595.  Αιάλεξις  μετά 
Αέοντος  492,  2.  2789,  8.  Δογματικά  4558,  1  σημ.  Έγκώμιον 
άγιου  Γεωργίου  1087,  10.  Κανόνεϊ  (κεφάλαια)  έκ  των  εκκλη¬ 
σιαστικών  διατάξεων  (συντάξεων)  627,  6.  1104.  2524,  29. 

2961,  9.  3901,  4.  4408,  4.  4410,  4,  46.  4422,  34.  4423,  4. 
4449,  118,  159.  4502,  18.  Κατά  είκονομάχων  1580,  8.  4310, 
32.  4627,  31.  Περί  βαπτίσματος  6227,  12.  Περί  βρυκο- 
λάκων  2917,  21.  ΙΙερί  διαφοράς  εικόνων  4501,  18.  Περί 
εύχελαίου  4449,  12.  Περί  ίερέως  αργού  636,  9.  Στίχοι  προς 
τον  πρώτον  Άγιου  όρους  Ίωαννίκιον  1429,  4.  'Ίδε  Νικολάου 
Κωνσταντινουπόλεως  Γραμματικοί.  Χρονογραφικόν  (Χρο¬ 
νικόν)  3654,  44.  4055,  23.  4418  υπδ'. 

Νικηφόρου  Κωνσταντινουπόλεως  Β'  Ονειροκρίτης  4340,  2. 
Νικηφόρου  μοναχοί  Αποσπάσματα  103,  1.  Κεφάλαια  νηπτικά 
99,  2.  Λόγοι  461.  Περί  φυλακής  καρδίας  4677,  9.  4833,  4. 
6134,  2. 

Νικηφόρου.  "Ιδε  βανθοποΰλου,  Παπαδάκη,  Πριγγελίως. 
Νικηφόρου  φιλοσόφου  "Ιαμβοι  3752,  1  σημ. 

Νικηφόρου.  "Ιδε  Φωκά. 


Νικηφόρου  χαρτοφίλακος  Περί  έπιτιμίων  ’Ιωάννου  νηστευτοΰ 
3308,  1. 

Νικηφόρου  Χίου  Ακολουθία  Μακαρίου  Κ ορίνθου  6397,  1. 

Μάρκου  του  έν  Χίιρ  άθλήσαντος  6997,  28. 

Νικηφόρου.  'Ίδε  Χοίμνου. 

Νικόδημο!  διδάσκαλος  ένΆγίιρ  δρει  (1693)  5054  σημ. 
Νικοδήμου  "Αγιορείτου  Ναξίου  Ακολουθία  νεοφανών  μαρτύρων 
6589,  1.  Αιόρθωσις  Έξαποστειλαρίου  6360,  25  δ'.  Είϊ 
Συμεών  νέον  θεολόγον  5967,  5.  Επιγράμματα  εις  Σύναψιν 
Ευαγγελίων  564  σημ.  Ευχή  152,  1.  Κανών  άγιου  Γεωργίου 
5799,  16.  6565,  4,  10.  Δημητρίου  6006,  2.  Κεφάλαια  περί 
λογισμών  577,  3.  Μετάφρασις  Γρηγορίου  Παλαμά  Είϊ 
Είϊόδια  6135.  Νέα  κλίμαξ  (Ερμηνεία  εις  Αναβαθμούς  ’ Οκτω¬ 
ήχου  Θεοδώρου  Στουδίτου)  4699.  4700.  Οΐκοι  Αρχαγγέλων 
3257,  4.  Γεωργίου  άγιου  6565,  3.  Ομολογία  πίστεως  5713, 
16.  Περί  φυλακής  αισθήσεων  2289.  Συναξαριστής  2823 — 
2825.  ’Ίδε  Βουλησ-μά  Δωροθέου,  Χριστόφορου  ΪΙροδρο- 
μίτου  καί  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Νικόδημος  Αγιο¬ 
ρείτης. 

Νικοδήμου  άρχοντος  συναγωγής  Ιουδαίων  " Υπομνήματα  περί 
Ιησού  2788,  30. 

Νικοδήμου  Θετταλοΰ  Έπιστολαί  6200,  1  ιθ' . 

Νικοδήμου.  ’Ίδε  Κάππου. 

Νικοδήμου  μαθητου  Μακαρίου  Πατμίου  Έπιστολαί  4256,  4 

σημ. 

Νικοδήμου  νεομάρτυρος  μαρτύριαν  (1709)- 2142,  25. 
Νικοδήμου  νέου  υπόμνημα.  ’Ίδε  Φιλόθεου  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως. 

Νικοδήμου  τοπάρχου  τοΰ  εκ  "Ρώμης  Μετάφρασις  διηγήσεως 
Αϊνέα  Ιουδαίου  6249,  1.  6251,  6. 

Νικολαίδου  Ιωσήφ  Καισαρέως  Ακολουθία  Ίωάννου  Ρώσου 
6375,  8.  "'Ιδε  Νήφωνος  "Αγιορείτου. 

Νικολάου  Άντίγραφον  προς  Μάρκον  ασκητήν  3812,  10  ε'. 
6313,  3  ε'. 

Νικολάου  Αγιορείτου  άκολουθία  2877,  2. 

Νικολάου.  ’Ίδε  Άρταβάσδου. 

Νικολάου  άσκητού  μνήμη  6345,  6. 

Νικολάου.  ’Ίδε  Βλαστοί,  Βουβουλίου,  Βιλλαρά. 

Νικολάου  έν  Βουνένη  βίος  6241,  8. 

Νικολάου  ίερέως  Συλλογή  επιστολών  Ευγενίου  '  Ιωαννούλη  Αί- 

τωλοΰ  6288,  11. 

Νικολάου.  ’Ίδε  "Ιερόπαιδοϊ,  Καβάσιλα. 

Νικολάου  Καραμάνου  μαρτύριαν  (1657)  2142,  10. 

Νικολάου  Κ αρπενησιώτου  (1672)  άκολουθία  καί  μαρτύριον 
1670,  3.  2142,  14. 

Νικολάου.  ’Ίδε  Κατασκεπηνοί,  Κελλιώτου,  Κεραμέως. 
Νικολάου  Κέρκυρας  Ερμηνεία  κεφαλαίων  Μαχίμου  όμολο- 
γητοί  3805,  1.  Στίχοι  προς  τήν  παραίτησιν  3086,  10. 
Νικολάου.  ’Ίδε  Κοόρσουλα,  Κριτίου,  Κωνσταντίνου. 
Νικολάου  Κωνσταντινουπόλεως  Μυστικοί  Α'  Έπιστολαί 
946,  7.  Περί  τοΰ  τάς  πατριαρχικός  έπιστολάς  άμισθί  δίδοσθαι 
3654,  43,  55  η'. 

Νικολάου  Κωνσταντινουπόλεως  Γραμματικοί  Γ'  Αποσπά¬ 
σματα  5658,  22  σημ.  Αιήγησις  έπιστολών  περί  Άγιου  όρους 
4502,  43.  Περί  άποκειραμένων  5658,  24.  Πιττάκιον  περί 
Άγιου  όρους  5711,  18,  22,  23.  ’Ίδε  Πιττάκιον.  Πρόϊ 
Αναστάσιον  Σινάίτην  τυπικόν  διά  στίχων  4018,  2.  Πρόϊ 
μοναχόν  Ίωάννην  ήσυχαστήν  Άγιου  όρους  στίχοι  1107,  6. 
ΙΙρόϊ  τον  πρώτον  Άγιου  όρους  στίχοι  333,  8.  1580,  2.  5714,  3. 
’Ίδε  Νικηφόρου  Κωνσταντινουπολεω$  Α'. — Πιττάκιον  βασι¬ 
λικόν  πρός  αυτόν  4874,  7.  "Ιδε  "Αγιορειτών  Ερωτήσεις. 
Νικολάου  Κωνσταντινουπόλεως  Δ'.  "Ιδε  Μουζάλωνος. 
Νικολάου.  ’Ίδε  Μαλαξού,  Μαυροκορδάτου. 

Νικολάου  Μεθώνης  Βίοϊ  όσιου  Μελετίου  3697,  34.  Έλεγχο! 
τοΰ  παρά  Αατίνοις  δόγματος  721,  7.  θεολογική  συγγραφή 
3752,  1.  Προ!  Λατίνου!  περί  άγιου  Πνεύματοϊ  721,  6. 
3701,  6.  3808,  98.  4502,  88.  5677,  9. 

Νικολάου  μοναχοί  Στιχηρά  κατανυκτικά  4658,  6. 

Νικολάου  μοναχού  τοΰ  στρατιώτου  διήγησις  4608,  4. 
4872,  3.  6296,  13. 

Νικολάου.  Ίδε  Μουζάλωνος,  Μυρεψοί. 

Νικολάου  Μόρων  (άγιου)  άκολουθία  612,  1.  1009,  1,  6. 

2171,  1.  5990,  1.  6360,  1,  23.  ανακομιδής  διδαχή  έν 
Κοζάνη  4726,  12.  διήγησις  482,  2.  εσπερινός  5997,  4,  5. 
άπολυτίκιον  5997,  2.  βίο!  1135,  3.  2027,  6.  2743,  9.  3089. 
3584  α'.  3663  γ'.  3723,  4.  4712,  7.  5698,  8.  5990,  2. 

έγκώμιον  4470,  7.  4627.  4.  6049,  21  γ',  θ'.  6360,  7.  ’Ίδε 

’Ανδρέου  Κρήτης,  Βαρλαάμ  Καλαβροΐ,  Βασιλείου  Αακε- 


544 


ΠΙΝΑΒ  ΒΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


δαιμόνιας,  Λε'οντος  σοφού,  Ματθαίου  Γανοχωρίτου.  είκών. 
’Ίδε  Ί/3 ήρων  μονής.  εκκλησία.  ’Ίδε  Πολυγύρου,  εύαγ- 
γέλια  988,  3.  θαύματα  612,  2.  2406,  3,  4.  2772,  17,  18. 
2795,  5.  2871,  5.  2909,  1.  3584  β'.  3663  γ',  ε  .  5463,  8. 
5698,  9.  6091,  10 — 12.  6360,  4,  15.  κανόνες  596,  2.  603,  1. 
988,  1.  1008,  2.  1319,  2.  2171,  2.  3323,  3.  3723,  3.  5055,  6. 
5885,  3.  5907,  1.  5991.  5992.  5999,  29.  6002,  13.  λειψάνων 
περί  6360,  2,  3.  μεγ αλυνάρια  καί  ευλογητάρια  3823,  2.  ’Ίδε 
Δαιτόντε.  μνήμη  6012,  6.  μονής  εν  Μοσχοβίμ  4726,  14 
( σκεύη  ιερά),  15  ( αφιέρωσες ).  οίκοι  988,  4.  ’Ίδε  Ιακώβου 
Αγιορείτου,  παράκλησις  601,  3,  4.  603,  2.  614,  4.  2904,  4. 
πράξις  2,  33.  1087,  3.  4395,  12.  στίχοι  988,  5.  ’Ίδε  Φιλή 
Μανουήλ  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Ν ικόλαος  Μύρων. 
Νικολάου.  ’Ίδε  Ντζαρτζελη. 

Νικολάου  όσιου  βίος  4797  ιδ'. 

Νικολάου.  ’Ίδε  Πανά. 

Νικολάου  -ττάττ-α  Έττιστολαί  716,  29,  30.- — λόγου  εξήγησες 
5439,  51. 

Νικολάου.  ’Ίδε  Πετταγωμε'νου. 

Νικολάου  Σιναΐτου  Βίος  '  Ονουφρίου  3682,  10. 

Νικολάου  ετοφιεττοΰ  Π  ρο-γυμνάσματα  4881,  1. 

Νικολάου.  ’Ίδε  Τριαντάφυλλου. 

Ν ικομηδείας  κόλπος  3599,  36.  Μελετίου  καθαίρεσις  (1783) 
6029.  10.  ΙΙαράένιο;  ()Ί714)  5693,  6  σημ. 

Νικομήδους  Ιατρού  ετοφιεττοΰ  Αεξικόν  4271,  1  η' . 

Νικουετίου  Παναγιώτου  Ομολογία  630,  13. 

Νίκωνος  άγιου  (μονάχου)  Αποσπάσματα  5658,  22  σημ.  Κεφά¬ 
λαια  3766,  8.  “Οτι  επισφαλές  τό  άναγινώσκειν  τούς  Ελλήνων 
ή  αιρετικών  λόγους  4502,  171.  Περί  ταπεινοφροσύνης  3812, 
13  η'. 

Νί κώνος  μάρτυρος  βίος  3083,  22. 

Ν ίκωνος  τον  Μετανοείτε  βίος  3283,  3. 

Νίφωνος.  Ίδε  Νήφωνος. 

Νομικών  κατάλογοί  5710,  19. 

Νομίμων  Βασιλικών  βιβλίων  έπιτιτλώσεις  1268,  38. 

Ν ομοκάνων  (Νόμιμον)  171,  1.  176,  1 — 2,  5.  177,  1.  178,  1. 
182,  1.  184  185.  452.  454.  494,  1.  508,  1.  δί4,  1.  627,  15. 
630,  1.  631  ( καθ .).  633,  1  ( καθ .).  634  (καθ.).  635  (καθ.)  636, 
4—5.  637,  2.  795,  2.  797,  1,  2.  798,  1—2.  799—803.  804, 
4.  949.  1021,  1.  1101,  1.  1103  (καθ.).  1105  (καθ.).  1108— 
1110.  1111  (καθ.).  1169,  2.  1228,  5.  1232  σημ.  1268.  30. 
1450  (καθ.).  1451  (καθ.).  1567.  1589.  1621.  1622,  1,  4. 

1740,  3.  1741,  2,  4,  10.  1742.  1.  1744.  1746.  1805,  1.  1884. 
2276.  2279.  2355.  2375.  2390.  2419.  2424.  2433,  1,  5. 

2510,  1,  2.  2525.  2539.  2545.  2546.  2903,  5.  2962—2966,  1. 
2967,  1,  2.  2968.  2970,  1,  2.  2974.  1.  2975,  1—2978,  1. 
3297,  1—3300,  1.  3301.  3303.  3306.  3322.  3333.  3654,  4,  5. 
3720.  3750,  6.  3758,  7-  3904,  1,  2.  3907,  1,  2.  3909,  2. 
3910.  3911,  1,  2.  3912,  9.  4021,  4.  4198,  1.  4406,  7  σημ., 

45—47,  54.  4407,  1.  4413,  1.  4414,  1,  2.  4415,  1.  4416,  1. 

4417,  1.  4418.  4419.  4424—4426.  4429.  4431,  1,  2.  4432. 
4440,  1.  4446.  4519,  4.  4732  σημ.  4817,  15,  34,  37.  4843— 
4853.  4854,  1.  4880,  1.  4925,  11.  4931,  1.  5441.  1.  5462, 
23.  5496.  5642,  1.  5643,  1.  5646,  1.  5648.  5649,  1,  2. 
5655—5657.  5660.  5816,  2.  5818.  5819,  1.  5820,  1.  5821. 
5822,  1.  5823.  5824,  1.  5825,  3.  6147,  1.  6189.  6340.  6541. 
6596,  6.  έκλελεγμεν ον  εκ  ττολλών  καί  διαφόρων  629  (εί; 
πέψην  φράσιν).  632,  1.  638,  1.  έξομολογήσεως  4433.  κατ’ 
άλφάβητον  627,  2,  3.  4411,  2.  νέον  628.  1102  ( συναθροισθέν 
έκ  πολλών  καί  διαφόρων). — Νομοκάνονο;  κεφάλαια  621,  3. 
4410,  21.  πίναξ  4035,  8  σημ.  στίχοι  3654,  3.  Ίδε’Αττα- 
λειάτου  Μιχαήλ,  Βαλεταμών  Θεοδώρου,  Βλαστάρεως  Ματ¬ 
θαίου,  Γάμου,  Διατάξευ  νομικ αΐ,  Εξομολογητάρεον, 
Ζωναρά  Ίωάννου,  Θεοκλήτου  Βυζαντίου,  Θεοφίλου  Καμ- 
ττανίας,  Ιακώβου  αρχιμανδρίτου,  Ίσ-αΰρων,  Κανόνε;, 
Κανονικόν,  Μαλαξοΰ  Μανουήλ,  Νόμο;,  Σημειώσεις 
νομεκαί,  Φωτίου. 

Νόμο;  γεωργικό;  2280,  6.  3906,  2.  Ίδε  Ιουστινιανού. — 
Νόμου  παλαιού  πέρι  4508,  170.  φυσικού  καί  “γραπτού  θεωρία 
4035,  8  σημ. — Νόμων  πέρι  5437,  33. 

Νόννου  ΙΙανοιτολίτου  Διονυσιακά  4880,  4.  Έξήγησις  ιστοριών 
Γρηγορίου  Θεολόγου  3  σημ.  789,  4.  1019,  2.  2777,  1.  2788, 
12.  Μεταβολή  τού  κατά  Ίωάννην  ευαγγελίου  3860,  4. 
4508,  85. 

Νοό;  διαφοράς  πέρι  4449,  31.  ένεργεεών  πέρι  6476,  1. 
Νορσ-εσ-ου  καθολικού  τών  Αρμενίων  καί  Θεωριανού  Διάλεξες 
4502,  161.  4508,  168.  Φανερά  “γραφή  4502,  162. 

Νοταρά  Μακαρίου.  ’Ίδε  Μακαρίου  Κορίνθου. 


Νοταρά  Χρυσάνθου  Επιστολή  Ιωάννη  Κ ωνσταντίνιρ  Βασα- 
ράβα  βοεβόνδρ  2791,  7.  Κ ιτα'εα  δουλεύουσα  2791,  8. 

Νουάεσία  προς  μετανοούντα  6711,  108.  προς  μοναχόν  5711, 
110.— Νουάεσ  ίαι  έκ  διαφόρων  βιβλίων  3175.  πατρός  πρός 
υιόν  2357,  3.  ωφέλιμοι  6308,  3. 

Νταμιλά  Νείλου.  ’Ίδε  Δαμιλά. 

Ν τεβράϊνον  βιβλίον  4745  σημ. 

Ντζαρτζε'λη  Νικολάου  Κυριάκη  Αριθμητική  κατά  Ούόλφιον 
2282.  6258,  1.  Γεωμετρία  κατά  Ούόλφιον  2282. 

Ντουρντάγ  θαύμα.  Ίδε  ’Εφρα'ιμ  άμαρτωλοΰ. 

Νΰ  “γράμμα  έν  οΐς  ούκ  έδεε  συνεχώς  γεγραμμένον  3099  σημ. 

Νυμφοδώρα;.  Ίδε  Μηνοδώρα;. 

Νώε  λόγο;  6198,  6  (έξήγ.).  ομιλία  4871,  5.  τελευτή  καί  υιών 
-γενεαλογία  3753,  27. 

Ξάνθη.  Ίδε  Πίεττη  Διονυσίου. 

£?α·νθινού  Μανουήλ  μεγάλου  χαρτοφύλακος  ’Έκθεσις  άπλου- 
στέρα  4021,  15.  Περί  βαθμών  συγγένειας  6586,  2.  Τά  τού 
γάμου  γράμματα  5463,  6. 

77  ανθοιτούλου  Ιγνατίου  και  Καλλίστου  Περί  τών  αίτουμένων 
ήσύχως  βιώναι  1585,  5.  4613,  13.  4626,  26.  “Ιδε  Συμεών 
Θεσσαλονίκης. 

Οεινθοττούλου  Καλλίιττου.  Ίδε  Ήανθοπούλον  Ιγνατίου. 

Οανθοττούλου  Νικηφόρου  Καλλίστου  Ακολουθία  Ζωοδύχου 
πηγής  5997,  7.  6362,  1.  Διά  ποιας  αίτιας  μετά  τό  άποθανείν 
κάμνουν  λειτουργίας  3833,  25.  4808,  20.  4867,  2.  4868,  2. 
Εί;  τούς  ποιητάς  4212,  45.  Έξαγόρευσις  3451,  8.  Έξήγησις 
εις  τήν  Ύιμιωτέραν  1152,  2.  2408,  3.  4799,  1.  5643,  3. 
Ερμηνεία  Αναβαθμών  Όκτωήχου  789,  1.  1586,  4.  2106,  2. 
4773,  2.  6195,  3.  Ευχή  έξομολογήσεως  136,  27.  Κατά¬ 
λογο;  βασιλέων  (αϋτοκρατόρων)  136,  16.  3701,  47.  3816,  55. 
4808,  105.  4449,  6,  7.  4861,  4,  6.  6074,  21  α'.  6286,  8. 
7 τατριαρχών  136,  16.  3701,  48.  3816,  56.  4449,  8.  4861,  5. 
6074,  21  β' .  Περί  μνημοσυνών  101,  29.  Περί  ύπακοής, 
κοντακίου,  ήχον  κτλ.  789,  2.  Στίχοι  εις  έορτάς  Χριστού 
2585,  14.  Συναξάρια  Μαρτίου — Αύγουστου  4551,  1.  Τριιρ- 
δίου,  Π εντηκοσταρίου  539,  2.  583  (έντυπον).  1853,  2.  4551,  2. 
4626,  27.  Σύνοφις  άγιων  136,  25.  Τραφής  136,  15. 
Ύμνοι  εις  Θεοτόκον  2585,  13. 

Ξένης.  Ίδε  Εύσεβίας. 

Ξένης  (Ευφροσύνης)  βίος  4808,  1. 

Ξένης.  Ίδε  Μαρία;. 

Ξένης  όσιας  βίος  1594,  10.  λόγο;  έπϊ  κοιμήσει.  ’Ίδε  Μα¬ 
νουήλ  μεγάλου  ρήτορος. 

Ξενιτείας  πέρι  ποίημα  4871,  25  (καθ.). 

►£ενου.  ’Ίδε  Κορώνη. 

►ξενοφώντος  Απομνημονεύματα  655.  777,  6.  4251.  5.  5437, 
10.  5761,  1.  6350,  10.  Ίδε  Κεραμεως  Δανιήλ.  Αποσπά¬ 
σματα  4203,  9,  11  σημ.  Ίέρων  4251.  6.  Κόρου  άνάβασις 
6350,  7.  παιδεία  2291,  2.  Οικονομικός  647,  3.  4251,  4. — 
βίος.  ’Ίδε  Διογε'νους  Ααερτίου.  σημειώματα.  ’Ίδε  Καρα¬ 
βιού  Ελευθερίου. 

Ξενοφώντος  μονής  ηγούμενος  Παίσιο;  (+1831)  πέρι  5788, 
69.  5789,  57.  5878  σημ. 

Ξενοφώντος  όσιου  (συγ κλητι κοΰ),  Μαρία;  συζύγου  καί 
τέ κνου  Ίωάννου  βίος  9,  27.  101,  8.  360,  1.  729,  3.  743,  1. 
1146,  10.  1149.  1347,  6.  1601,  7.  1603,  3.  2121,  10.  2163, 
12.  2503,  4.  2787,  5.  2788,  8.  3100.  3223,  1  γ'.  3229,  10. 
3250,  19.  3327,  9.  3657  θ'.  3694,  15.  3696  δ'.  3733,  11. 
3757,  6.  3825,  11.  3833.  5.  4517,  2  δ'.  4548,  1  ια'.  4565, 
2  γ'.  4569  β'.  4589,  7.  4597,  5  δ'.  4603,  4.  4707  ζ' .  4808.  4. 
4812,  25. 

Ξηροποτάμου  μονής  πέρι  2427,  6.  4467,  3.  5788,  64. 
5789,  47.  “Ιδε  Σελήμ  σουλτάνου. 

►ξιφιλίνου  Γ εωργίου  Κωνσταντινουπόλεως  Διατάξεις  3654, 
42.  Ίαμβεΐα  εις  Δαβίδ  3594  ε'. 

Ξιφιλίνου  θεοδώρου  γέννησις  (,ίΓψη')  3620  σημ. 

►►ιφιλίνου  Ίωάννου  Αποσπάσματα  5428,  15.  Εί;  Κ υριακάς 
5428,  13  (άγιων  Πάντων),  16  α'  (Ένώσεω;),  β'  (Άλλακτών). 
θαύματα  Ευγενίου  Τ ραπε'ζούντος  3688,  3.  Λόγοι  4702,  3. 
4703,  2.  4704,  3.  4706,  20.  5425.  Περί  βαπ τεζομένου  παι¬ 
διού  4788,  23.  Περί  νηστείας  3654,  37  β'. 

Ξυλοκέρκου  μονή  6193. 

Ξύσας  τήν  δέλτον  1927,  7. 

Όδηγητρίας  μετακόμισες.  Ίδε  Βαρνάβα  τού  έξ  ’ Αθηνών, 
μονή  4908. 

Οδηγού  οροί  3714,  15. 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


545 


Όδύντων  πόνος  4254,  8. 

Όδυσσε'ω*  πέρι  5437,  1  β' . 

"Οθωμανών  βασιλείς.  "Ιδε  Βασιλεΐ*. 

Οίκοι  1727.  4958.  6310,13.  Οίκων  πέρι  2408,  2.  "I δε  Αγίων 
■πάντων,  Άδάμ,  Άνδρέου  αποστόλου,  Αποστόλων, 
Αρχαγγέλων,  Γα βριήλ,  Γερασίμου  όσιου,  Γερασίμου 
του  έν  Μακρυνίτζη,  Γεωργίου  άγιου,  Αημητρίου  άγιου, 
Θεοτόκου,  θωμά  αποστόλου,  Ίωάννου  θεολόγου,  Ίω- 
άννου  Προδρόμου,  Ααζάρου  τριημέρου,  Μάζαρι,  Μακα¬ 
ρίου  Κόρινθου,  Μιχαήλ  αρχαγγέλου,  Νικολάου  Μύρων, 
Παντ  ελεή  μονος ,  Πάσχα,  Παύλου  αποστόλου,  Μέτρου 
αποστόλου,  'Ρωμανοΰ  μελωδοΰ,  Σπυρίδωνος,  Σταυροΰ, 
Στεφάνου  π ρωτο μάρτυ ρος ,  Σωτήρος,  Ύριάδος  άγιας, 
Τρύφωνος  άγιου,  Χρίστου,  'Γαλτη ρίου. 

Οικονομίας  ένσάρκου  πέρι  3809,  6. 

Οίκουμενίου  Τρίκκηϊ  Περί  θεοί  λόγου  4492,  8.  Προ*  Εβραίους 
4492,  6. — άκολουθία.  ’Ίδε  Γορδίου  Αναστασίου. 

Ό κτώηχος  66.  764.  1176.  1214.  1231  (έντ.).  1350,  1.  1385,  2. 
1741,1.  1944,1.  1967,4.  2198.  2228.  2244,2.  2480.  2499— 
2502.  2582,  2.  2699.  3340,  2.  3343.  3955  σημ.  3963,  3. 
3965,  3.  3966,  1.  3969  ε' .  3971,  1.  3974,  1.  3980,  4.  4161. 
4894,  2.  4937,  1.  4953.  4957,  7.  5028,  5.  5037,  13.  5404. 
5406.  5468,  4.  5469.  5549,  2.  5811.  6216.  6246.  6247. 
6443,  2.  εσπερινή  3968,  1.  μικρά  1628.  1. — -Οκτωήχου 
αναβαθμοί  3500,  2.  αναβαθμών  ερμηνεία  (έξήγησις)  1152,  1. 
1583,  18.  2408,  1.  2478.  6127,  3.  ’Ίδε  Θεοδώρου  Στουδίτου, 
Νικοδήμου  Αγιορείτου,  2αν®01Γ0^0υ  Νικηφόρου,  άπο- 
λυτίκια  1912,  6,.  άπόστιχα  772,  3.  έξαποστειλάρια  3968,  1. 
5468,  5.  5469.  κανόνες  1534  σημ.  1925,  7.  1979.  3973. 
4639.  5066.  5965,  2  ( νεκρώσιμοι ).  στίχοι  3891,  27.  τάξις 

3309,  13.  φωταγωγικά  1397,  2.  ιρδαί  5088,  3.  "Ιδε  ’ Ανα¬ 
βαθμών,  Αναστάσιμα,  Κ  ανονάριον.  Παρακλητική, 
Παραλλαγαί,  Στιχη ρά,  Στ ιχη ροκαθίσ ματα,  Στίχοι, 
Τ  ετράηχος. 

"Ολγας  ('Ελόνη*)  άκολουθία  6375,  11.  βίου  υπόμνημα  6363,  8. 

Όλερίου  Ιακώβου  Βίβλος  ιατρική  3321,  1. 

Ολυμπιάδας.  "Ιδε  Αιογένους. 

Όλυμπιάδος  άγιας  βίος  4518,  14. 

"Ολυμπιάδων  πέρι  4885,  4.  5710,  3. 

ΌΧυμττιοδώρου  'Τπόμνημα  είς’Εκκλησιαστήν  4734.  4817,  1. 

Όμηρίτης  νομός  Αίγυπτου  1555,  3. 

Όμηρου  Β ατραχομυομαχία  648,  6.  1171,  20.  2144,  1.  4204,  7. 
4244,  2.  4278,  3.  6104,  7.  6154,  6  (έξήγ.).  Ίλιάς  648,  1. 
652,  3.  653,  7.  776,  3.  1013,  8.  2383,  4.  2400,  1.  2936,  19. 
3745  σημ.  3857,  2,  6  (καθ.).  3894,  3.  4243,  1.  4247,  1.  4265, 
18.  4266,  19.  4273,  6.  4275.  4314,  8.  4318,  1.  4641,  12. 
4770,  13.  5482,  2.  5485,  2.  Όδΰσσεια  331,  3.  653,  8.  4266, 
20.  4278,  2.  4314,  16. — Ιθακήσιου  άντρου  πέρι  4509,  40. 
λό£ει*  2917,  3.  6331,  1  (Ίλιάδο*).  6548,  7.  σημειώματα 
"Οδύσσειας  6190,  8. 

Όμιλίαι  333,  1.  576  (καθ.).  948,  4.  1337,  1.  1339  (καθ.). 
1574  (καθ.).  2129,  1  (καθ.).  3209.  3859,  4.  3993.  4508,  59 
(άποσπ.).  4596,  1.  4614,  24.  4742  (καθ.).  4744.  4770,  16 
(άποσπ.).  4771,2.  4779,6,8,  13.  5742,  1  (καθ.).  6044.  εις 
δευτέραν  παρουσίαν  2782,  2.  εί*  Ευαγγελίων  ρητά  569. 
4803,  1.  εί$  Θεοτόκον  4775,  2.  Εί*  Κ υριακάς  1603,  5  (καί 
έορτάς).  2150  (καθ.).  4775,  1.  4779,  10,  11.  5472,  1.  6043,  1. 
6045,  1.  εις  Νώε  4871,  5.  εις  Παρασκευήν  μεγάλην  3217,  9. 
εις  Πάσχα  6307,  9.  εις  Τεσσαρακοστήν  4629,  3.  εις  τό 
Έξεγείρου  βορρά  1583,  21.  εις  Φαλμούς  4779,  15.  έκ  τής 
ερμηνείας  Ευαγγελίου  Ματθαίου  2743,  13.  επ'  άσθενοΰντι 
4508,  152.  έπί  λιτή  διά  φόβον  θανάτου  4779,  1.  μετά  τάς 
έπιστολάς  Παύλου  587,  4 — 10.  μετά  τό  Εϋαγγέλιον  Κυ¬ 
ριακή*  Τυροφάγου  587,  12.  ούκ  έπαρκεΐ  τής  τρυφής  τούτου 
τοΰ  κόσμου  5618,  9.  περί  θείας  κοινωνίας  6091,  1.  6548,  1. 
περί  ταπεινώσεως  5757,  5.  προτρεπτική  εις  σοφίαν  1948,  8. 
τή  α  Παρασκευή  μεγάλης  έβδομάδος  3782,  9.  τή  γ'  Κυ¬ 
ριακή  νηστειών  234,  3  (καθ.).  ”Ιδε  Γραφής,  Αιδ ασ καλίαι, 
Αιδαχαί,  Κατηχήσεις,  λόγοι,  Μαυρομμάτη  Νεοφύτου. 

Όμιλίας  εκκλησιαστικής  πέρι  έγχειρίδιον  4724,  3. — Όμιλίαν 
πώς  δει  συγγράφειν  4264,  2.  4353. 

Όμίλου  Ερμηνεία  εις  τό  κατά  Λουκάν  4491. 

Όμογενών  καί  ετερογενών  πέρι  4310,  52. 

Όμολογητικόν  έγγραφον  4126  σημ. 

Όμολογία  αληθινού  Χριστιανού  4871,  22.  δανεισμένων  4420, 
7.  “Ιδε  Κιγάλα  Ίλαρίωνοδ-  υπόπτου  λατινοφρονοΰντος 
4851,  4. — ' Ομολογίας  ένσάρκου  πέρι  4196,  29.  "Ιδε 
Πί στεως,  Τύποι. 


Όνειροκρίτης  (’Ονειρολύτης)  149,  18.  1175,  9.  4301,  6,  7- 
4886,  5.  5710,  47.  "Ιδε  Άχμετ,  Νικηφόρου  Κωνσταν- 
τινουττόλεω®  Β'. 

’Ονησίμου  άθλησις  3677  δ'. 

Ονόματα  παράγωγα  4206,  4.  “Ιδε  ' Αλφαβήτου,  Ανδρών, 
'  Ανέμων,  Αποστόλων ,  ’  Αρχόντων,  Βιβλογενέσεως, 

Βότανών,  Γραφής,  Εβραϊκά,  Πορτών,  Επαρχιών,  θα¬ 
λασσών,  Θεοτόκου,  Ισραήλ  φυλών,  Αίθων,  Μηνών, 
Μον αχών,  Όρέων,  Ο ύρανοΰ  κύκλων,  Παθών,  Παλαιού, 
Παρρησίας,  ΙΙελαγών,  Πόλεων,  Ποταμών,  Προφητών, 
Σοφών,  Στίξεων,  Σώματος,  Τόνων. 

Ο νουφρίου  τοΰ  ερχομένου  έν  τή  λαύρμ  τών  Καρεών  μονή  3075, 
6  σημ. 

Ο  νουφρίου  Αιγυπτίου  (άναχωρητοΰ,  έρημίτου,  μεγάλου, 
όσιου)  άκολουθία  1671,  1.  1951,  7.  2883.  5799,  13.  5985,  3. 
6012,  8,  9.  βίος  101,  21.  150,  4.  1592,  1.  1593,  2—5. 
1595,  4.  2089,  2.  2128,  3.  3166,  3.  4395,  15.  5680,  1.  ’Ίδε 
Νικολα'ου  Σιναίτου,  Παφνουτίου,  Σωφρονίου  ίερομονάχου. 
διήγησις  1087,  4.  επίγραμμα  5997,  9  ι'.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων 
έν  λ.  Όνούφριος. 

Όνουφρίου.  “Ιδε  Κουντουροττούλου. 

Ο  νουφρίου  νέου  Χίου  (1818)  άκολουθία,  κανόνες  6570,  4. 
Όνωρίου  βασιλε'α>5  ΙΙρό*  Αρκάδων  4449,  153. 

’Οξεΐα  νήσος  91,  4. — Όξείας  νήσου  μονή  6298,  3. 

’Ο ξύριχοι  6069  σημ. 

’ΟίΓΠ-ιανοΰ  Αλιευτικά  4248. 

Όπτασίαι  357.  1346,  4.  5666,  2.  6247.  γυναίκας  ορθοδόξου 
έπί  σουλτάν  Άχμέτ  5641,  7.  εις  άκακον  παιδίον  5713,  10. 
έν  στίχοις  6262,  2.  μονάχου  6075,  5,  11.  Αγιορείτου 
(1854)  5713,  9.  πνευματικού  6075,  15.  ψυχωφελής  3309,  2. 
ωφέλιμοι  6075,  8.  ’Ίδε  Άγαθαγγε'λου,  Γρηγορίου  όσιο- 
μάρτυροϊ,  Δανιήλ  (Μουσά),  Αημητρίου  ορθοδόξου,  Αιη- 
γήσεις,  Θεοκλήτου,  Ιακώβου  Αγιορείτου,  Κοσμά  μονά¬ 
χου,  Κωνσταντίνου  μεγάλου,  Μακαρίου  ερημίτου, 
Μακαρίου  Καρακαλλινοΰ.  Μερκούριού  μοναχοί,  "Οραμα, 
"Ορασις,  Παυλοϋ  άττλοΰ,  Π ροφητεΐαι,  Σαρακηνοΰ,  Σο- 
φιανής,  Σωφρονίας,  Χρησμοί. 

Ότττάτου  Μ αρτυρίαι  περί  Αονάτου  5439,  55. 

"Ορα  4631  σημ. 

"Οραμα  'ιερέως  5790,  18.  "ΙδεΌπτασίαι. 

"Ορασις  μελλούσης  κρίσεως  3741,  3.  "Ιδε  Δανιήλ,  Όπτασία. 

'  Ορατίου  Αποσπάσματα  Πθ  ειΊθ  ροβίίοΕ  λατινιστί  4203, 13  σημ. 
Όρειβασίου  Πατρικά  3321,  1.  Περί  δυνάμεως  φαρμάκων  4436, 
5.  ’Ίδε 'Ραυτοιτούλου  Δημούλα,  Φαρμάκων. 

Όρέστου  μάρτυρος.  ’Ίδε  Ευστρατίου  μάρτυ  ρος.  ’Ίδε 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Όρέστης. 

"Ορη  τής  γής  μεγάλα  1025,  19.  ’Ίδε  Κ αυκάσου,  Ταύρου. — 
Όρέων  ονόματα  3599,  5.  4502,  69.  4851,  25.  πέρι  3309,  14. 
Όρθ ογ ραφίας  κανόνες  4789,  11.  6202,  2.  παραγγέλματα 
3888,  5.  πέρι  660. 

Όρθ  ογ  ράφι  κόν  4322. 

"Ορθοδοξίας  Κυριακής  πέρι  3765,  29.  μνήμη  751,  8.  πέρι 
διήγησις  5806,  60.  σαφήνεια  2092.  συγγραφή  4457,  2. 
Όρθόδοξοι.  Επιστολή  πρός  αύτούς  5711,  134. — ’Ο ρθοδόξων 
ένώσεως  προτροπή  5711,  133. 

"Ορθ ρος  4984,  6.  5105. — 'Όρθρου  άκολουθία  1029,  2.  1030,  2. 
1032,  2.  1033,  2.  1083,  11.  1236,  2.  1240,  2.  1703,  1. 
1719,  2.  1733.  1735.  1738.  1886,  1.  1897  1898.  1901. 

1939,  1.  2001  (  κανόνβϊ  ).  2202,  2.  2206,  2.  2261.  2265,  1. 

6014,  2.  5069,  2.  5107.  5129,  2.  5130,  2.  5134.  5153,  2. 

5159,  2.  5167.  5169,  I.  5187,1.  5196,2.  5210,2.  5225. 

5237.  5238,  2.  5240,  2.  5241.  5246.  5249.  5252.  5260,  3. 

5262,  2.  5263,  2.  5268,  2.  5269.  5271,  2.  5273,  2.  5300,  3. 
5303  β'.  5306.  5307,  2.  5308,  2.  5313.  5315,  2.  5318,  2. 
5319,  2.  5322,  2.  5333,  2.  5340,  2.  5343,  2.  5344,  2.  5345, 
2.  5347.  5348.  5350.  5356,  2.  5357.  5358,  2.  5359.  5364. 
5366.  5367.  5370,  2.  5372.  5391,  2.  5393,  2.  5394,  2. 

5395,  1.  5396.  5403.  5405,2.  5406.  5410,2.  5411-5413,2. 
5414,  2.  5417,  1.  5418,  1.  5419.  5420,  2.  5422,  2.  5904,  2. 
6542. — ’Όρθρου  διάταξις  4990,  3.  εύχαί  114,  5.  155,  1. 
162,  1.  166,  1.  2218,  1.  2219.  2921,  1.  4026,  2.  5041,  6. 
5472,  1.  5814.  5845,  1.  6388,  8.  ποιήματα  6435.  τροπάρια 
5081. 

Όρθώς  δοξάζειν  πέρι  4627,  7. 

"Οριζόντων  καταγραφή  4813,  4. 

'Ο ρισμοί  4629.  7.  χατλίδικοι  5710,  26,  32,  33. 

"Ορκος  δν  ύπέχουσιν  οι  Εβραίοι  4406,  75.  οί  τά*  άρχάς 
λαμβάνοντες  4406,  53. 


Η.  II. 


69 


546 


Π1ΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


Όρμήλιος  κώμη.  ’Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ.  Κωνσταν¬ 
τίνο  ς  ίερεύς. 

Όρμίσδου  "Ρώμης  ΙΙρόϊ  Έπιφάνιον  4501,  63.  Πρόί  τούς  έν 
Συρίμ  κληρικούς  καί  άρχιμανδρίτας  4501,  62. 

"Ορνίθων  πέρι  4212,  73. 

"Οροι  και  ύποχραφαί  έκ  διαφόρων  λό~γων  2013,  11.  κατά 
στοιχείου  5487,  6. — "Ορων  πέρι  5487,  8.  ’Ίδε  Άχίου’Όρους, 
Επιτιμίων,  Μαξίμου  μοναχού,  Συνόδου,  Τόμος,  Φυ¬ 
σικοί. 

" Ορους  Αγίου.  ’Ίδε  Άχίου’Όρους. 

Όρσισίου  πέρι  4503,  37. 

Όρφε'ως  Γνώμαι  4251,  16.  Επιγράμματα  4888  σηιι. 

Οΰαλεντινιανοΰ  Αιάταξις  2524,  5. 

Οναλεριανοΰ.  ’Ίδε  Ε ϋγενίου  (συν  Κα νιδίιρ). 

Οϋάρου  και  των  συν  αΰτιρ  μαρτύρων  1520  ζ~'  (Τό,α  Β'  σ. 
47δ)  3661  ιΓ'. 

Ούχχ  ροβλαχίας  αϋθένται  (ήχε μόνες)  5710,  24.  Αλέξ¬ 
ανδρος  Μουρούζης  6227,  17.  Αημήτριος  Μ ουρούζης  5710,  33. 
Ιωάννης  Αλέξανδρος  Κωνσταντίνου  Μουρούζης  5710,  32,  34, 
35.  Γρηχύριος  Γκίκα  βοεβόδας  4663,  3.  Ιωάννη  Ράδουλ 
3323,  11,  12.  Ιωάννης  Αλέξανδρος  βοεβόδας  υιός  Ράδουλα 
βοεβύδα  (1624)  5505.  Ιωάννης  Κωνσταντίνος  Βασαράβας 
βοεβόδας  4460.  5742,  2.  5977,  5.  6288,  3,  4.  Ιωάννης 
Κωνσταντίνος  Νικολάου  βοεβόδας  4663,  2.  Ιωάννης  ? άαταΐη 
(1648)  4685  σημ.  Ιωάννης  Μίχνε  βοεβόδας  (1588)  3963,  6 
σημ.  Ιωάννηϊ  Νικόλαοϊ  ’ Αλεξάνδρου  (1730)  4681.  4789,  19, 
118.  ιστορία  ( ’έντ .).  2802,  12  σημ.  μητροπολΐται" Ανθιμος 
4406,  27.  Γρηχόρως  (χνίί)  1435,  3  σημ.  Θεόφιλος  (1648) 
4685  σημ.  Λουκάς  ό  Κύπριος.  "Ιδε  Μιτο^ου  καί  Πίνακα 
βιβλοχράφων  εν  λ.  Αουκάς  Οΰχχ ροβλαχίας.  Σαρίσων 
3202.  ’Ίδε  Βλαχίας,  Μολδαβίας,  Μολδοβλαχίας,  Πογ- 
δανία  5. 

Θύλπιανοΰ  Έξήχησις εις  Δημοσθένην  21063, — 4  ("Ολυνθιακούς), 
4  (Φιλιππικόν  α'). 

Ούολφίου.  ’Ίδε  Ντζα,ρτζε'λη. 

Ουρανού  έπιχείου  πέρι  4508,  303.  και  χής  κτ^σις  5677,  11. 
5711,  9.  κινήσεως  πέρι  5789,  80.  κύκλων  ονόματα  4830,  9. 
πέρι  2433,2.  3816,  76.  4458,  3.  4508,  44  ια'.—  Ουρανών 
αναβάσεις  3868,  12.  βασιλείας  πέρι  3740,  2. 

Οΰρβανοΰ  Σύνοψις  χραμματικής  4206,  1. 

Ούρων  πέρι  4302,  9. 

Ούσίας  πέρι  3709,  5.  4844,  13. 

' Οφεως  άστρου  ερμηνεία  1175,  7.  διήχημα  6029,  23.  καί 
ανθρώπου  διήχησις  101,  11.  3261,  9.  3757,  8.  3764,  20. 
4589,  9.  5463,  4.  ’Ίδε  Αράκοντος. 

Όφφίκια  3300,  11.  αυλής  Βυζαντίου  2524,  23.  εκκλησίας 
μεχάλης  627,  4,  5,  7.  1108,  4.  2130,  1.  2144,  6,  12.  2524, 
20,  31.  2961,  4.  3293,  11.  3654,  52.  3701,  50.  3901,  6. 
4023,  10.  4406,  2,  58.  4408,  6.  4410,  10.  4423,  6.  4779,  9. 
5646,  3  (προβιβασμός  υπό  τού  Σωζοπόλεως).  5658,  15,  19, 
39.  παλατιού  949  σημ.  3905,  2.  4410,  ΙΕ  4449,  53.  5658, 
16,  20,  21. — Όφφικίων  ερμηνεία  4212,  47.  τάξις  3901, 
14.  ’Ίδε  Αξιώματα,  Βλαστάρεως  Ματθαίου,  Κωδινοΰ 
Γεωργίου,  Πογδανίαϊ,  Φακραετή  Ίωάννου. 

Παγκάλου  Σωφρονίου  Κυθήρων  Είϊ  ζωοποιόν  πάθος  740,  6. 
4787,  2. 

Παγκρατίου  Τ αυρομενίας  βίος  1087,  6.  “Ιδε  Εύαγρίου 
Ποντικού. 

Παάών  διαίρεσις  4818,  2.  ονόματα  4861,  9.  πέρι  1865,  15. 
3808,  138.  4815,  4. 

Παιανίου  Μετάφρασή  Εΰτροπίου  4932,  1. 

ΙΙαιγνίων  πέρι  4817,  35. 

Παίδεϊ  τρεις.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  ΙΙαίδεϊ. 

Παιδεΰσεωϊ  πέρι  4450,  9. 

Παιδιού  ασθενούς  όδηχία  5037,  11.  Ιδε  ΙΙαιδύϊ. 

Παιδομάζωμα  1948,  12  σημ. 

ΙΙαιδ05  άρνησαμένου  Κύριον  πέρι  4812,  7.  πλανηθέντος  πέρι 
574,  2. 

Παίδων  επτά  έν  Εφέσιρ  απολυτίκια  6004,  20.  διήχησις 
3666,  29.  3794,  20.  4508,  118.  μαρτύρων  2,  16.  4856,  9. 
μνήμη  2801,  10.  “Ιδε  Χρυσοστόμου. 

Παίραμος  χώρα  Κυζίκον  5441,  4  σημ. 

Παϊσίου  Αιγυπτίου  (ερημίτου,  μεγάλου,  οσίου)  Εύχαί 
4655,  9.  6310,  5.— ακολουθία  6238,  29.  βίος  101,  23.  150, 
7.  582,  1.  4617,  1.  “Ιδε  Κολοβού  Ίωάννου. 

Παϊσ-ίου  Αλεξάνδρειάς  Κανόνεϊ  (1686)  4448,  1  α'  σημ. — 
έπ ιστολαί  πρός  αύτόν  4851,  5. 


Παισίου  Αχριδών  πέρι  5788,  40. 

Παϊσίου.  ΙδεΔημάρου. 

Παϊσίου  ίερομονάχου  Τροπάριου  2606. 

Παίετίου  Κωνσταντινουπόλεως  Α'  Επιστολή  κανονική  πρός 
Νίκωνα  πατριάρχην  Ρωσίας  2129,  2.  6039  β' . 

Παισίου  Κωνσταντινουπόλεως  Β'  Σιγιλλιον  περί  πνευματικών 
947,  4. 

Παϊσίου.  “Ιδε  Λιγαρίδου. 

Παισίου ' Ρόδου  Ιστορία  Σινά  διά  στίχων  2360,  1. 

Παϊσίου  Σταγών  Επιγράμματα  είϊ  Σύναψιν  Ευαγγελίων  564. 

Παλαιά  Αιαθήκη.  Ίδε  Αιαθήκη  ΙΙαλαιά,  Παλαιού. 

ΙΙαλαιοχ  ραφικά.  ’Ίδε  "Α  βιος,  ’  Αμάν  αχός,  Άμφίασις, 
’Α  νακαινισμός  βίβλου,  Άντιβόλαιον,  Α  ντίχ  ραφον , 
Α ρχυροχ ραφίας,  Αστερίσκος,  Βα μβίκινα,  Β εβράναι, 
Βι βλιαρίδ ιον ,  Β ιβλιδύπουλον,  Βιβλιοδέτης,  Βιβλίων 
κατάλοχος,  Βιβλοπανσύλλεκτος,  Βραχυγραφιών, 
Γράμμα  λ,  Γ ραφεύς,  Γυναΐκε5  βιβλιοχ ράφοι,  Είλη- 
τάρι  α,  Έμπροσθεν, '  Ημιστίχια,  θηλύ κια,  Κ ιννάβαρι, 
Κόλλαι,  Κομμάτιον,  Κρυπτοχ ράφι κή,  Κτ έαρ,  Μελάνης 
(Μέλανοϊ),  Μετασταχωτήϊ,  Μηνολοχία  κωδίκων, 
Μονοκονδυλία,  Νβχιαβ,  Χτεβράϊνον,  Νΰ,  Ξύσας, 
Όξύριχοι,'Όρα,  Παλίμψηστα,  Πινακολύχος,  Π ρασινο- 
χράφος,  Πράσινον,  Πυκτίϊ,  Σελίδεϊ,  Σημάδι,  ίΓάρχου, 
Στάχωσις,  Σχη  ματολόχ  ιον ,  Τετραγωνίδια,  Τετράδια, 
Τιμή  κώδικος,  Τράχος,  'Τμένες,  Φύλλων,  Χαρακώματος, 
Χειρίσιον,  Χειροχ ράφων ,  Χωρικοχ ράφος,  Ωκεανός, 
Πραίον. 

Παλαιολογίνα  “Αννα.  Αναφορά  άρχιερέως  πρός  αυτήν 
5428,  10. 

Παλαιολογίνης  Θεοδώρας  Τό  ίσον  τής  όμολοχίας  716,  26. 

Ιΐαλαιολύγοϊ.  “Ιδε  Πάπα. 

Παλαιολόγοϊ  Αούκας  Μέχεθος  6286,  9. 

Παλαιολόγοϊ  Σε βαστός  υιός  Κωνσταντίνου.  Έπιστολαί 
πρός  αυτόν  1154,  3. 

Παλαιολόγου  Χρυσύβουλλον  περί  μονής  Θεοτόκου  5658,  50. 

Παλαιολόγου  ’  Ανδρονίκου  Αιατύπωσις  προκαθεδρίας  θρόνων 
(ίκθεσις,  τάξις)  4406,  59.  4410,  8.  4415,  2.  5646,  1  σημ. 
Χρυσύβουλλον  τοίς  έν  Άχίιρ  “Ορει  3808,  144.  ’Ίδε  Γρήγορά 

Νικηφόρου. 

Παλαιολόγου  Δημητρίου  Άρχυρύβουλλον  6286,  9. 

Παλαιολόγου  Θεοδώρου  Άρχυρύβουλλον  περί  Μονεμβασίας 
3293,  38. 

Παλαιολόγου  Ίωάννου  Χρυσύβουλλον  περί  Αγίου  “Ορους  4851, 
3.  5789,  40. — αποδημία  εις  Γερμανίαν  5439,  68.  βασιλείας 
πέρι  5439,  36.  Ίδε  Ευγενικού  Μάρκου. 

Παλαιολόγου  Κωνσταντίνου  Άρχυρύβουλλον  6286,  9. 

Παλαιολόγου  Μανουήλ  θεσμός  εις  τό  Πρωτάτου  τού  “Ο ρους 
5788,21.  Αοχιστική  4220,  3  α  .  Ίδε  Ίωάννου  Αγιορείτου, 
II  ροφητεΐαι. 

Παλαιολόγου  Μιχαήλ  Ορος  περί  άγενείων  5788,  17.  “Ιδε 
Άχίου“Ορους,  Άχιορειτών. 

II αλαιολόγων  πέρι  4299.  2. 

ΙΙαλαιοπύλεωϊ  μονή  4264,  5.  6190,  3. 

Παλαιού  βιβλίων  όνύματα  4508,  27.  έκλοχή  4627,  52. 
έρμην.ία  4505,  3.  4871,  23. — Παλαιών  ιστοριών  πεύσεις 
καί  άποκρίσεις  4502,  59. 

Παλαιστίνης  οδοιπορικόν  2509,  17  σημ.  Ίδε  Ιεροσολύμων, 
Τάφου. 

Παλαιφάτου  Περί  άπιστων  ιστοριών  5437,  4. 

Παλαμά  Γρηγορίου  Θεσσαλονίκης  Άντεπιχραφαι  πρός  Βέκκον 
3672  γ'.  3726,  1  β' .  4506,  1  γ  .  Αντιρρητικός  δεύτερος 
4765  β' .  πρός  Ακίνδυνου  α'  3734  ζ  .  Αεκάλοχος  3697,  28. 
3708  νδ'.  Διάλεξίϊ  μετά  X ικηφύρου  Γρήγορά.  Ίδε  Γρήγορά. 
Είϊ  Άνάληψιν  3697,  25.  3809,  40  4776  η,  ια' .  Είϊ  Βαίων 
Κυριακήν  6137,  10.  Είϊ  Αημήτρων  άγιον  1579,  2  β' .  3217, 
10.  6314,  4  γ'.  Είϊ  Είϊόδια.  “Ιδε  Νικοδήμου  Αγιορείτου. 
Είϊ  εωθινά  4800,  4.  Είϊ  Θεοτόκου  χέννησιν  6597,  4.  Είϊ 
Ιωάνναν  θεολόγον  1579,  2  γ'.  2773,  4.  5986,  6.  Είϊ 
Μεταμόρφωσιν  1053,  1.  3682,  29.  4715,  1  α'.  5708,  12,  13. 
Είϊ  Πέτρον  καί  Παύλον  2122,  2.  6614,  17.  Είϊ  Πνεύματοϊ 
θείου  φανέρωσιν  3664,  33.  Είϊ  Σταυρόν  1579,  2  α'.  Είϊ 
τάϊ  υπέρ  Λατίνων  χρήσεις  άντεπιχραφαι  3783,  4.  Είϊ  τήν 
άθρόαν  τού  θανάτου  πληγήν  3809,  52  α'.  Είϊ  τήν  πρός  τά 
άηια  άγιων  είϊοδον  3682,  35.  3734  α'.  Είϊ  τό  “ Ανθρωπός  τις 
ήν  πλούσιος  3809,  49.  Είϊ  τό  Έξήλδεν  ό  σπείμων  3809,  48. 
Είϊ  τό  Σαββάτου  καί  Κυριακής  μυστήριον  2118,  1.  Είϊ 
'Τ παπαντήν  3734  β'.  Είϊ  Φώτα  6137,  5  δ'.  Είϊ  Χριστού 
χέννησιν  1579,  2  α'.  6137,  5  β' .  Έκ  τού  έναντίου  πρός  τό 


ΠΙΝΑΞ  ΧΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


547 


συμπέρασμα  3672  δ',  ε'.  "Ελεγχο;  εί;  τό  θειότατον  φώς 
3726,  1  ε  ,  Γ'.  Έπιστολαί  προς  τόν  έρωτήσαντα  3726,  1  ξ' . 
Εύχαί  3708.  Κατά  ’  Ακινδυνιστών  4506,  1  δ',  10  α  .  4765  γ' . 
4816,  7.  Λόγοι  465,  14.  3708.  4765  α'.  αποδεικτικοί  περί 
έκπορεύσεως  3672  α',  β' .  3726,  1  α'.  3734  ε'.  3783,  2,  3. 
4506,  1  α  ,  β' .  διασαφών  την  του  Βαρλαάμ  καί  Ακίνδυνου 
δόξαν  3728,  43.  Αύσις  προτάσεων  Κατινών  3672  Γ'.  Όμιλίαι 
1579,  2.  2782,  12  α' — ξ' .  ( κώδικες  πλήρεις)  4385.  4386. 
5722,  1.  ύπόθεσιν  Αχούσα  τον  έν  Καπερναούμ  ίαθέντα 
3764,  5  γ'.  Ομολογία  ορθοδόξου  πίστεως  5714,  8.  ΙΙερι 
βαπτίσ  ματος  6137,  5  γ'.  ΙΙε/ιί  ειρήνης  3708  α'.  Περί 
νηστείας  καί  προςευχής  3734  δ'.  ΙΙερΐ  νοερά ς  ησυχίας 
5711,  93.  προςευχής  6143,  1.  Περί  πίστεως  1342,  0.  Περί 
τής  κατά  σάρκα  οικονομίας  Χριστού  3726,  3.  Περί  τής  πρδς 
άλλήλους  ειρήνης  3809,  46.  Περί  του  Χρίστου  μαρτυρίου 
6137,5  α'.  Περί  ψευδογραφίας  Υρηγορά  3726,  1  δ  .  II οααχώς 
ή  θεία  ένωσες  3734  Γ'.  ΙΙρδς  Ακίνδυνον  περί  Βαρλαάμ  4506, 
10  β' .  Πρό;  Βαρλαάμ  4506,  ΙΟγ',  26.  Πρό;  αένην  μοναχήν 
3509,  52  β'.  3697,  26.  6314,  4  α',  β' .  Πρόϋ  Παύλον  ιερο¬ 
μόναχον  4406,  26.  Πρό;  τά  του  Γρήγορά  συγγράμματα 
3734  η  .  Πω;  άνύσιμος  καί  άμ ωμός  αρετή  τελειοϋται  3734  γ'. 
— ακολουθία,  "Ιδε  Φιλόθεου  Κωνσταντινουπόλεως.  βίος 
1132,  6.  3652.  3789,  3.  6266,  20.  επιγράμματα.  "Ιδε 
'  Ραφαήλ  μονάχου.  πέρι  4492,  20.  πίναξ  λόγων.  "Ιδε 
Ιακώβου  Αγιορείτου,  τροπάρια  4591  α '.  ’Ίδε  καί  Συμεών 
Θεσσαλονίκης,  Ταρωνίτου  Ιατροί,  Φακρασή  Ίωάννου  καί 
Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Παλαμά;. 

Παλαμά;  Παναγιώτης  διδάσκαλος  έν  Μεσολογγίω  (1788) 
4260,  2  σημ.  "Ιδε  Αθανασίου  Παρίου. 

Παλίμψηστα  535  (λατινικόν).  1070.  1095.  1290σγμ.  (ίβηρικόν). 
1540.  1758.  2040.  3123.  3155.  3427.  3442.  3531.  3603.  3625. 
4174.  4184.  5555.  5573. 

Παλλαδά  Τνώμαι  3816,  89.  Επιγράμματα  4265,  17.  4888. 
Παλλαδά  Θεοδώρου  ιατροί  ΕΚ  αγίαν  Αικατερίνην  του  κάστρου 

1592,  12. 

Παλλαδίου  Έλενουπόλεως  Βίο;  μακαρίων  5995,  2.  Αιηγήσεις 
4294,  9.  Αανσαϊκόν  333,  1.  574,  16.  578,  18.  1088,  3. 
1163.  1321.  1571.  2031,  2.  2060,  3.  2095,  2.  2096.  2280,  8. 
2560,  1.  2589,  31.  3172.  4328,  8.  4808,  17.  5627.  "Ιδε 
Λα υσαϊκόν.  Περί  Β ραχμάνων  3652  σημ.  3758,  14. 
Παλλαδίου  Νέγρας  Βίο;  Υρηγορίου  Τ αφάρων  3717,  1. 

Παμβώ  άββά  Περί  μοναχών  ογδόου  αίώνος  5711,  68. — πέρι 

3768,  5  σημ. 

Παμφίλου  Άβύδου  ΙΙρό;  1Ιότρον  ’  Αντιόχειας  4501,  52. 
Παμφίλου  ιερομάρτυρας  Κανόνε;  έκ  των  έν  ’ Αντιόχεια  2970,  12. 
Πανά  Νικολάου  Προ;  Ζ ωσιμάδας  6228,  17. 

Παναγία  πότε  έσχε  την  αρχήν  4640,  19. — Παναγία;  ερμηνεία 
4860,  29.  ευχαριστία  4655,  12  σημ.  πέρι  4817,  21.  ϋψωσις 
772,  7.  3451,  5.  4055,  7.  4212,  13.  4817,  36.  4984,  4.  5462, 
15.  5819,  1  σν'.  6823  σι'ζ' .  "Ιδε  Πόρτα;. 

Παναγιώτου  Επιστολή  Εϋγενίφ  Ίωαννούλη  4739,  7  σημ. 
Παναγιώτου.  "Ιδε  Μαμμωνά,  Νικουσίου. 

Πανάγνου  μονή  3612  σημ. 

Παναρέτου  Ματθαίου  κοιαίστωρος  Αγγέλου  Ανασκευή  περί 
ών  διατείνονται  οί  Αατΐνοι  927,  4.  Άπύδειξις  εις  δσα 
πίπτουσιν  οί  Αατΐνοι  τά  άτοπα  927,  6.  Κατά  Λατίνων 
927,  5.  Περί  τής  άγιας  συνόδου  ήτις  άποκατέστησε  Φώτιον 
927,  2.  Περί  των  άλλων  ατοπημάτων  Λατίνων  927,  7. 
Παναχράντου  είκόνος  υπόμνημα.  "Ιδε  Θεοτόκου. 
Πανδεκτική  ( άπανταχοΰσα )  5839,  4  σημ. 

Πανηγυρικόν  2466. 

Πανδέκτη;  1975.  2197.  3758,  45  σημ.  4898.  4899.  5030. 
Παννυχί;.  "Ιδε  Άκολουθ ία  νεκρώσιμος ,  Κανόνε;  παρα¬ 
κλητικοί. 

Παντελεήμονος  άγιου  άθλησις  5971,  2.  ακολουθία  118,  1. 
5972,  11.  5973,  1.  6223,  3.  6382,  1,  3.  6386.  6423.  βίος 
3584  γ'.  6998,  6.  έγκώμιον  5677,  2.  6223,  1  (καθ.),  4,  5. 
6364,  3,  4.  "Ιδε  Νικήτα  ΙΙαφλαγάνος.  εσπερινός  μικρός 
6004,  10  α'.  θαύματα  6225,  3.  κανόνες  142,  3.  5799,  12. 
5962,  9.  5972,  3,  4.  5974.  5975,  1.  5976,  1—3.  5999,  14, 
15.  6225,  8.  6376,  1.  6377,  1.  6379.  6380.  6386.  λιτή 
6388,  2.  μαρτύρων  36,  9.  101,  5.  118,  2.  1040,  51.  1620, 
6.  2508,  9.  2743,  33.  2802,  12.  3230,  8.  3260,  3.  3586  ιβ' . 
3588  Γ'.  3679,  1  ρΛ  3685,  2.  3715  ζ' .  3757,  9.  3762  μ  . 

3769,  3.  3833,  32.  4517,  2γ'.  4548,  1  ξ' .  4597,  5  Γ'.  4887, 

10.  5679,  8.  5708,  10.  5971,  5.  6364,  2.  "Ιδε  Ιγνατίου 
Χίου.  μεγαλυνάρια  5971,  3.  μνήμη  6382,  2.  μονή 

('Ρ ωσικόν)  5788,  72,  73.  5789,  50,  58.  μονής  χρυσόβουλλον 


6230,  0.  "Ιδε  Θεοτόκου,  Καλλιμάχη  άθέου,  Ν ήφωνος 
Κωνσταντινουπόλεως,  'Βουσών  μονή.  οίκοι  5799,  14. 
6962,  8.  6000,  6.  6002,  2.  6223,  2.  6377,  1.  6378.  παρά- 
κλησις  6000,  5.  προοίμιον  5962,  8.  προεόρτια  6225,  14. 
στιχηρά  6558  σημ.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  ΙΙαντε- 
λεήμων. 

Παντελεήμονος  σκήτης  Κουτλουμουσίου  ϊδρυσις  καί  διοί¬ 
κησες  6266,  7. 

Παντοκράτορος  μονή  1082.  1158.  1330  σημ.  6317  σημ. 

(ι ανακαίνισες  τέμπλου). 

Παντολέοντος  διακόνου  καί  χαρτοφύλακος  μεγάλης  έκκλησίας 

Εί;  Σταυρού  ΰφωσιν  95,  9.  923,  9.  1312,  12,  15.  4780  ε'. 
θαύματα  αρχαγγέλου  Μιχαήλ  1037,  45.  1312,  30.  2090,  8. 
2743,  6.  2752,  8.  3262,  1.  3682,  33.  5698,  2.  6252,  4. 
Λόγοι  1314.  3109,  2. 

Παντολέοντος  ττρεσβυτέρου  μονής  Βυζαντίων  Εί;  Σταυροί } 
ϋψωσιν  4780  Γ'. 

Πάντων  άγιων.  "Ιδε  Αγίων  πάντων. 

ΓΙανώλου;  (πανούκλας)  αντιφάρμακου  2589,  24,  25.  θεραπεία. 
"Ιδε  Δαπόντε.  πέρι.  "Ιδε  Μιχαήλ  ίερέως. 

Ιΐαξών  κώδιξ  6219  σημ. 

Πάπα.  ' Ιδε  Πάπα;. 

Παπαβασιλοποϋλου  Αναστασίου  Έπιστολαί  άμοιβαΐαι  4641, 
15.  Ρητορική  λευχειμονούσα  ήτοι  Άφθονίου  προγνμνάσματα 
658.  2306,  1.  2315.  4226.  4229,  1.  4357,  2.  4368,  2.  5742, 
3.  6333.  Στοιχεία  ρητορικής  4230.  Σύναψες  λογικής  4232. 
— στίχοι  εί;  αύτόν  4211,  3.  "Ιδε  Ιακώβου  Κυπρίου, 
Νεοφύτου  Ίβηρίτου. 

Παπαδάκη  Νικηφόρου  αρχιμανδρίτου  Περί  τής  συνόδου 
Π αλαιοκαθολικών  (1871)  6232.  6233. 

Παπαδική  59.  1242.  1244.  1246.  1248.  1250.  1251.  1256. 
1258.  1263.  1265.  1266.  2254—2256.  2260.  2263.  2266. 
2632.  5076,  2.  5246.  6408.  6409.  6410.  6413.  6461.  6465. 
6495,  2.  6524,  2.  "Ιδε  Αναστασίου  τοϋ  έκ  'Ραψάνης, 
Άνθ ολογία,  Άνθολύγιον,  Αώτου  Δημητρίου.  Μ αθη- 
ματάριον,  Μουσική;,  Πέτρου  λαμπαδαρίου,  'Ραψιανοΰ 
Ψαλτική. 

Πάπα;  καί  θεό;  ίσοι  κατά  παπιστάς  5439,  52.  πρώτος  των 
ιερέων  5439.  3.  ύπ’  ούδενός  κρινεται  κεφαλή  ή  νυμφίος 
5439,  62. — Πάττα  έπιστολή  προς  II αλαιολόγον  2788,  2. 
πατριάρχην  3701,  3 .—αρχή  4738,  6.  4816,  6.  5644,  5.  "Ιδε 
Καβάσιλα  Νείλου,  άσεβήματα  5439,  57.  αύλή  ήτοι  καρδι¬ 
νάλιοι  5439,  133.  ερμηνεία  3293,  26.  ΐωβιλαΐος  χρόνος 
5439,  121,  122.  πρωτείων  άντιρρητικά  5439,  26.  "Ιδε 
Παρθενίου  άρχιερέως.  συγχωρητικών  γραμμάτων  πέρι  5439, 
120,  125,  126,  130. — Πάπρ  τό  πείθεσθαι  σχισματικόν  5439, 
66.  τούς  μή  πειθομένονς  μή  είναι  Χριστιανούς  μυθάριον 
ελέγχεται  5439,  63,  64. —  Πάπαν  ό  πιστεύων  άθεος  5439,  24. 
— Πάπαν  τό  Πάντε;  δονλεύσονσιν  αύτιρ  επ’  αυτού;  μετα- 
φέρουσιν  5539,  53. — Παπών  δύο,  Λαυρέντιου  καί  Συμμάχου, 
προχείρισες  5439,  25.  έκπεπτωκότων  ορθής  πίστεως  απαρί¬ 
θμησες  5439,  50.  έρεσχελιών  πέρι  5439,  125.  τίτλοι  καί 
βέβηλα  ονόματα  έφευρέματα  Υρηγορίου  εβδόμου  5439,  61. 

II  απισταί  διά  τί  λέγονται  5439,  65. — ’ Απόκρισις  προς  αυτούς 
5439,  22. 

II απολουθηροκαλβίνων  καινοτομιών  έλεγχος  5788,  89. 

Παπομάστιγε;  συγγραφείς  4830,  12. 

ΙΙαπαντωνίου.  "Ιδε  Κολυβά. 

Παπασταματίου  Εξήγησες  κανόνων  Άναστάσεω;  Ίωάννου 
Δαμασκηνού  4221,  4.  θέματα  4421,  3.  Χρηστοήθεια 
4221,  1. 

Παπί κιον  όρο;  2692  σημ. 

Παππίου  αρχιεπισκόπου  τής  προς  τω  Άργαίω  Ερμηνεία 
Άποκαλύψεως  4764,  2. 

Παπύλου.  "Ιδε  Καρπού. 

Π αραβολαί  Ευαγγελίου  (Ιησού)  1862  σημ.  3396,  8.  3835,  1 
(έν  στίχοις).  4055,  31.  4212,  65.  4502,  57.  4558.  2.  6548, 
9. — Παραβολής  ταλάντων  θεωρία  4508,  284.  τελώνου  καί 
Φαρισαίου  πέρι  6286,  10.  —  Παραβολών  πεύσεις  καί  απο¬ 
κρίσεις  4502,  54.  ρήσεις  καί  έρμηνεΐαι  4505,  2.  σειρά  4796. 
στίχοι  3835,  12.  "Ιδε  Αινίγματα,  Λόγοι  παραβολικοί. 

II αραδεΐσιν  μικρόν  2093,  3. 

Παράδεισο;  νέο;  3803,  22.  4608,  9.  6139,  2. — Παραδείσου 
ζωή  3808,  18.  νοητού  πέρι  4508,  104.  οδοιπορία  3229,  7· 
πέρι  2960,  4.  3808,  22.  4406,  10.  πηγής  πέρι  4449,  127. 
"Ιδε  Γερόντων,  Πατέρων. 

Παραδοξογράφων  Αποσπάσματα  3816,  88. 

Παραίνεσι;  αρχαρίου  4677,  18.  ιερέων  επί  μεταλήψει  2108, 

69—2 


548 


Π1ΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  2ΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


14.  π ρός  τούς  κατά,  μόνας  ησυχάζοντας  ( μοναχούς )  1865,  6. 
2800,  8.  5674.  προς  τούς  προςερχυμένους  τοΐς  θείοις  μυστηρίοις 
1668,  6.  "Ιδε  Πατε'ρων. 

Παράκλησι*  εβδομάδας  2908.  ’Ίδε'Αγίων  πάντων,  Ακολου¬ 
θία,  Αποστόλων  ,Άρτ  ε  μί  ου  μεγ  αλο  μάρτυ  ρος,  Γεωργίου 
αγίου,  Γεωργίου  νεομάρτυρος,  Ζωοδόχου  πηγής,  Θεο¬ 
δώρου  Μ  υζαντίου, Θεοτόκου,  θωμά  άπο στόλου,  Κανόνες 
παρακλητικοί,  Κοσμά  καί  Δαμιανού,  Κωνσταντίνου 
έξ  Ισμαηλιτών,  Μοδέστου  Ιεροσολύμων,  Νικολάου 
Μύρων,  ΙΙαντελεήμονο*,  Παύλου  άποστόλου,  ΙΙέτρου 
αποστόλου,  Σάββα  όσιου,  Σεραφείμ  ίερομάρτυρο ς, 
Σταυ  ροΰ,  Στεφάνου  π  ρωτομάρτυρο  ς,  Χαραλάμπους, 
Χρυσοστόμου. 

Παρακλητική  38.  56.  79—81.  440.  460.  488.  539.  1114. 
1115.  1176.  1231  (Τόμ.  Α'  σ.  438).  1394—1396.  1397,  1. 
1398.  1402,  1.  1443.  1526.  1531.  1534.  1584,  1.  1627,  1. 
1629,  1.  1630,  1.  1649,  1.  1659.  1779.  1916.  1920.  1925,  7. 
1942,  1  1954.  1980.  2166.  2167.  2212.  2232,  1.  2582,  2. 

2700.  2721.  2826.  2830.  3381—3386.  3615.  3961.  3962. 
3977,  1.  4539.  4540.  4542,  1.  4922.  6209.  6217.— Παρα¬ 
κλητική  ς  εορτολόγιου  1540.  στιχηρά  4658,  20.  ”Ιδε 

’Οκτώηχος. 

ΙΙαραλειπύμενα  53. 

ΙΙαραλλαγαί  η  ήχων  1245.  5371,  !,  3  σημ. 

ΙΙαραμυθ ίας  είκόνος  Θεοτόκου  στίχοι  5997,  10). 

ΙΙαρασκευί)*  πέρι  3833,  27. — Παρασκευών  ιβ'  τήρησις 
4809,  33. 

Παρασκευή*  παρθενομάρτυρος  ακολουθία  1691,  3.  2214,  3. 
2877,  3.  4295,  15  δ'.  5973,  2.  βίος  3762  κβ' .  4869,  12. 
απολυτίκιου  καί  τροπάριου.  "Ιδε  Νεοφύτου  Πελοποννησίου. 
εγκώμιου  6002.  6049,  21  £Γ  .  μαρτυρίου  171,  7-  450,  20. 
2163,  23.  2214,  3.  3216,  6.  3694,  6.  3700  λα'.  μνήμη 
6382,  11. 

Πάρδου.  "Ιδε  Γρηγορίου  Κορίνθου. 

Πάρε κ βολαί  παραμνθητικαί  3741,  5. 

ΙΙαρηκύων  πέρι  3173,  17. 

Παρθενίου  Αριθμητική  6258. 

Παρθενίου  Επιστολή  πρός  πατριάρχην  6049,  19. 

Παρθενίου  άρχιερεως  Περί  πρωτείων  πάπα  3283,  2. 

Παρθενίου  Δημητξαναίου  ίεροδιακονου  Εγχειρίδιου  έμμετρον 
5772,  13. 

Παρθενίου  ίερομονάχου  Συλλογή  αποριών  Ιωσήφ  Βρυεννίου 

ερμηνευμένων  6127,  2. 

Παρθενίου  Κωνσταντινουπόλεως  Δ’  Μογιλάλου  Κανονική 
διάταξις  περί  προςκομιδής  1742,  6.  3907,  3. 

Παρθενίου  Λα μψάκου  ακολουθία  5997,  29.  6004,  4.  βίος 
4797  κε'. 

Παρθενίου  Πωγωνιανίτου  Π  ρος  κυνητάριον  Ιερουσαλήμ  4655, 
1.  4965,  3.  Σινά  καί  Ταϊθοΰ  4655,  24.  4965,  4.  "Ιδε 
Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  II αρθενίος  θύτης. 

Παρθένου  γεννησάσης  πέρι  4860,  36. 

Παρμένα  άκολουθία.  "Ιδε  ΙΙροχόρου. 

Π αροιμίαι  άρχαΐαι  1769,  6.  4199,  5.  4203,  11  σημ.  4506,  13, 
16.  4508,  199.  4875,  16.  5437,  5.  5710,  8.  β υζαντιακαί 
4925,  12.  Γραφής  27.  Ιδε  Βασιλείου  μεγάλου.  Γενε- 
σοπαροιμίαι.  δημώδεις  μετά  θεολογι κής  ερμηνείας  6548,  8. 
ενιαυτού  3376.  2.  έξηγούμεναι  3816.  65.  έπί  άδυνάτων 
4266,  2.  4450,  20.  4506,  14.  4508,  197.  5437,  43.  Τεσσα¬ 
ρακοστή*  3410.  —Παροιμιών  ερμηνεία  4299,  7.  "Ιδε  Αινί¬ 
γματα,  Έκλογάδιον,  Λόγοι  παραβολικοί,  Ρήματα 
Σολομώντος.  Στίχοι. 

Πάρου  (Παροναξία*).  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ. 
Ιάκωβος  εύτελής,  Ιγνάτιο*  ιερομόναχος,  Ιωάννης 
ιερεύς,Ίωάσαφ  Πάριος,  Χρυσάκης.  "Ιδε  καί  Νάξου. 
ΙΙασαπνοάρια  2599.  2600.  2604.  2608.  2611.  2613.  2615. 

2618.  2621.  2622.  2632.  2640.  2642.  2645.  2646.  2650. 

2656.  2657.  2659.  2665.  3469.  3478.  3487—3491.  3494,  2. 
3495.  3507.  3508.  3510.  3511.  3514.  3519.  3520  σημ.  3532. 
3533.  5069,  2.  5071.  5076,  3.  5081.  5088,  2.  5090.  5102. 

5103.  5107.  5118.  5137.  5152.  5153,  2.  5158.  5163.  5167. 

5187,  2.  5191.  5192.  5211,  8.  5215,  2.  5845,  3.  Ίδε 

Μπερεκέτη. 

Πάσχα  (Λαμπρά*)  άκολουθία  1691,  2.  6001,  3.  6238,  27 
(εσπερινού).  διύρθωσις  5775,  16.  εορτής  πέρι  3599,  22. 
3808,  126.  Ιδε  Αναστασίου  Άντιοχείας.  εύρεσις  1804, 
3.  3798,  30.  4406,  6.  4508.  29.  4854,  3.  5775,  14—15. 
5822,  9.  6336,  17.  ευχή  απολυτήριος  4488,  1.  Ιουδαίων 
πέρι  4267,  9.  κανόνων  4453  σημ.  κανών  77,  1.  498,  1. 


510,  2.  606,  2.  611,  2.  2268,  1.  4056,  6.  4069,  1.  "Ιδε 
Πε'τρου  Αλεξάνδρειάς  κοντάκια  3671  δ'.  λόγο*  ( ομιλία ) 
2806,  7.  6307,  9.  μεγα λυνάρια  1957,  3.  οίκοι  3671  δ'. 
πέρι  4508,  187.  τάξις  έκκλησιαστική  1940.  ψήφος  3599,  23. 
4199,  3.  4267,  5.  "Ιδε  Αθανασίου  Άλεξανδρείας,  ’Ανα- 
στάσεως,  Αναστασίου  Άντιοχείας,  Άργυροί  Ισαάκ, 
Γρηγορίου  Θεολόγου,  Γρηγορίου  Νίσσης,  Εύαγγόλιον, 
Εύχαί,  Ίωάννου  Δαμασκηνοί,  Κλήμεντος  'Ρώμης,  Νικήτα 
Σερρών,  Όμιλίαι,  Πρόκλου  Κωνσταντινουπόλεως,  Σείδου 
Νικήτα,  Χρυσοστόμου. 

Πασχάλιον  63,  6.  1090,  2  οημ.  1174,  9.  1182,  7.  1385,  11. 
1404.  2.  1406,  2.  1428,  2.  1662,  2.  1740,  1.  2820,  2.  2934, 

3.  3250,  28.  3420,  7.  3599,  25.  3802  σημ.  3816,  1.  4065,  4. 

4294  4520,  12.  4640,  14,  31.  4779,  7.  4816,  15.  4862,  8. 
4886,  7.  5053,  6.  5516,  5.  5537,  2.  5578,  14.  5587.  5646,  3. 

5856,  1.  5890,  8.  6144,  3.  ιουδαϊκά  3420,  5.  ογδόου  αίώνος 

4608,  12.  παντοτεινόν  5857. — Πασχαλιών  ερμηνεία  4267, 
7.  5496  Δ'.  εύρεσις  4066,  8.  κύκλοι  1174,  9.  1751.  μέθοδος 
4871,  62.  πέρι  3765,  27.  4450,  24.  πίνακες  3963,  6.  4021, 
16.  "Ιδε  Πίστη  Διονυσίου. 

Π αταπίου  οσίου  βίος  3089.  3663  ζ'. 

Πατελλάρου  Αθανασίου  Κωνσταντινουπόλεως  Εί*  Παρα¬ 
σκευήν  μεγάλην  5799,  9.  Μ ετάφρασις  Ψαλτηρίου  4737,  4. 
Πάτερ  ημών  ερμηνεία  4055,  21.  4614,  1.  4627,  44.  4640, 
2,  7  δ'.  4686,3.  6331,6.  μετά  λατινικής  μεταφράσεως  4502, 
177.  πέρι  3250,  21.  "Ιδε  Γρηγορίου  Νύσσης,  λέξεις, 
λόγοι,  Μαξίμου  όμολογητοί,  Χρυσοστόμου. 

Π ατερικόν  καί  Π ατερικοΰ  διηγήσεις  101,  27,  33.  110,  1. 
145  150,  5.  228,  3  σημ.  338,  12.  356,  6.  461.  492,  4.  615, 
2.  723.  729,  4.  730,  1.  738,  44.  743,  4.  750.  751,  6.  961. 
1139.  1142.  1149.  1165.  1168.  1169,  1.  1592,  13.  1595,  7. 

1599.  1609.  1614.  1617.  1618.  1741,  3.  1858.  1868.  1881. 

2061.  2100.  2113,  2.  2114.  2132,  2,  2136,  1.  2139.  2151. 

2156  2158.  2259,  7.  2367.  2415,  4.  2430,  11.  2432,  6. 

2476,  1.  2511.  2513,  1.  2703.  2767,  2.  2800,  7.  2801,  1. 
2805,  5.  2807,  2.  3167.  3168.  3171.  3252,  4.  3254,  1.  3349, 
2.  3427.  3673.  3697,  33.  3729,  2,  4.  3740,  11.  3760,  5,  15. 
3773.  3775,  2.  3792,  6,  8.  3809,  19.  3969  δ'.  4310,  24. 
4449,  138,  144,  145.  4463,  1.  4468,  5.  4518,  19.  4575. 
4592,  3.  4631.  4635,  8.  4810,  1.  4811,  8,  10.  4812,  29, 
4831.  4833.  8.  4860,  26.  4862,  15.  4863,  5.  4867,  4.  4869, 
5.  4871,  57.  5009,  5.  5026,  6,  9.  6434.  5440.  5442.  5457, 
73.  5620,  26,  27.  5623,  5,  6.  5624.  5649,  11.  5673.  5676, 

4.  5711,  143.  5806,  14.  5976,  7.  6066,  4.  6067.  6076.  6081. 
6139,  2.  6265.  6317.  6321,  2.  6345,  7,  9.  6360,  17.  6548, 
11. — Πατερικοΰ  λειμωνάριου  4518,  21.  "Ιδε  Γεωργίου 
ρήτορος,  Δαμασκηνοί  Βατοπεδινοϊ,  Δαπόντε  Καισαρίου, 
Ιακώβου  Αγιορείτου,  Πατε'ρων  Αποσπάσματα,  Σχο- 
λαρίου  Γενναδίου. 

Πατερμουθίου  Εί*  Ψαλτήριον  552. 

Πατε'ρων  Αποδείξεις  περί  των  ύμνων  4971,  6.  Αποσπάσματα 
3322,  2.  3728,  23.  3792,  14.  3795,  2  σημ.  3802  σημ.  3809,  73, 
84.  3832,  21,  23.  4310,  8,  42,  45,  57.  4449,  128,  138.  4464, 
14.  4508,  163  σημ.,  207,  291  σημ.  4510,  1.  4518,  23.  4520,  7. 
4558,  1.  4627,  51  σημ.  4629,  12.  4689,  3.  4793,  6.  4822,  2. 
4823.  4828.  4833,  6  σημ.  4844,  7  α'— Γ'.  4861,  9  σημ. 
4871,  16,  55.  4878,  1.  4973,  6.  5062,  5  σημ.  (περί  Ψαλ¬ 
τηρίου).  5457,  74,  78,  82,  84.  5460,  6.  5462,  36.  5498,  1. 
5806,  12  σημ.  6029,  25,  30.  6286,  2  σημ.  ’ Αποφθέγματα 
228,  3.  356,  5.  722.  1741,  5,  8.  3259,  1.  3766,  12.  3773. 
3782,  10.  3800,  7.  3803,  21.  3834,  4.  4310,  24,  26.  4321,  4. 
4459,  1.  4469,  4.  4629,  12.  4704,  1.  4860,  19.  6055,  5. 
6064,  5.  6066.  6067.  6078,  6.  6537.  6590.  Γνώμαι  960,  13. 
1577.  1865,  14.  2013,  13.  2524,  4.  3816,  7,  12.  3865,  2. 
4321,  4.  4450,  26  α'.  4673,  5.  4689,  1  4885,  1.  Διάλεξι* 
περί  αρετής  2013,  10.  Διάταξις  589,  4.  Διδασκαλία  4502, 
48  (πρός  μοναχούς).  4616,  13.  5711,  45  (σύντομος).  Διηγή¬ 
σεις  582,  8.  4504,  6.  4518,  1  α'.  4652,  18.  Εκλογή  1025, 
9.  2427,  7,  12.  2509,  10.  2524,  4.  Επιτίμια  2970,  13. 
4817,  17.  Έρμηνεΐαι  139,  2.  Γραφής  4468,  2.  Ευαγγελίου 
6168.  Κανόνε*  176,  2.  177,  1.  2008,  1.  2780,  4.  3654,  2. 
3735,  4.  4021,  4  σημ.  4120,  3.  4128.  4449,  90.  4817,  17. 
5436,  3.  5644,  2.  5652.  5822,  1.  5824,  3,  4.  6147,  1.  "Ιδε 
'Ησαίου  μοναχοί.  Κεφάλαια  100,  2.  3766,  22.  Λόγοι 
335,  16.  509,  1,  5.  1815,  2.  3695,  10.  3760,  5.  3766,  8  σημ., 
26.  3782,  6.  5431,  1.  5902,  5.  Μ αρτυρίαι  4798,  15  (κατά 
αιρετικών).  6270,  6  (περί  εικόνων).  "Οροι  627,  25  (περί 
ούσίας  καί  φύσεως).  3808,  14.  3809,  63.  5453,  3.  Παράδεισο* 


Π1ΝΑΞ  2ΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΧΤΓΓΡΑΦΩΝ. 


549 


479.  4449,  3.  Π αραινέσεις  230,  2.  4459,  1.  5700.  5707, 
2.  εί;  προκοπήν  τελειύτητος  1558.  4191.  5638,  2.  5672,  1. 
6285.  ΙΙερΐ  πίστεως  καί  κατά  Λατίνων  4523,  5.  Ρητά 

574,  12.  3326,  3.  3832,  23.  3865,  2.  4005,  3.  4508,  225. 
4885,  10.  Σειρά  552  (περί  Ψαλτηρίου)  4158,  1.  Εί; 
Εύαγγέλιον  4139.  κατηχήσεων  2058,  1.  ’Ίδε  Ίωάννου 
Θεολόγου,  Ματθαίου  άποστόλου,  Ψ  αλτήριον .  "Ύμνος  εις 
Θεοτόκον  5578,  11.  "Ιδε  Ανθρώπου. — ακολουθία  4512,  8γ'. 
5806,  67-  6228,  18.  6390,  4.  βίοι  3792,  6.  5674.  5902,  4. 
μαρτυρία  5674.  7τερε  4528,  0.  5672,2.  6014,1.  "Ιδε  Αγιο¬ 
ρειτών,  Αγίων  πατέρων,  Τίτλοι,  Χάσματος  πατέρων. 

Πάτριο;  6049,  12.  "Ιδε  Άμφιλοχίου  Πηλουετίου,  ΓρηγοΓίου 
μαθητου  Μακαρίου,  Ζ ωοδόχου  Πηγή;  μονή,  ’ϊάκωβος 
ΐίάτμιος,  Κάππου,  Κεραμε'ως  Δανιήλ,  Αειψώ,  Νικοδήμου 
μαθητου  Μακαρίου. — ΙΙάτμου  μονής  Χρυσόβουλλον  βασι¬ 
λικόν  6330,  6.  Ιδε  καί  ΐίίνακα  βιβλιογράφων  εν  λ.  Άμφι- 
λόχιος,Υ ρηγόριος  Ιεροδιάκονος, Ιγνάτιος  ιερομόναχος, 
Ίωάσαφ  ιερομόναχος,  ΙΙαίσιο;,  Σεβαστός. 

Πατ ρι  άρχης  πώς  γίνεται  3293,  27.  τί  έστι  5062,  1. — Πατρι- 
είρχου  Επιστολή  δογματική  π /  ός  τον  Άδριανου πύλεως  4632, 
5.  ΥΙροςφώνημα  διδόμενης  αΰτω  ποιμαντικής  ράβδου  5741,  6. 
— 7 τέρι  4406,  5.  Ψευδολατίνου  πέρι  5439,  8. —  Πατριάρχων 
Έπιστολαί  έν  βιβλιοθήκη  Μόσχα;  6228,  4. — θρόνων  πέρι 
4449,  89.  πέντε  οροθέσια  3293,  25.  κατάλογος  2972,  2. 
4449,  178.  "Ιδε  £^ανθοπούλου  Νικηφόρου,  πέρι  3309,  17. 
"Ιδε  Άλεξανδ ρείας,  Άνεπίγ ραφα,  Αντιόχειας,  Δοξα- 
ττατρή,  Ιεροσολύμων,  Κωνσταντινουπόλεως,  Μοσχο- 
βίας,  Παρθενίου,  ΙΙιττάκιον,  Ύαδοβισδίου,  Τά£ι; 
θ  ρόνων. 

Πατριαρχικών  εγγράφων  τύποι.  "Ιδε  Τύποι,  θρόνων  πέρι. 
"Ιδε  Πατριάρχων,  πράξεων  προοίμιον.  "Ιδε  Μαυροκορ- 
δάτου  Νικολάου. 

Πατρικίου  άββά.  "Ιδε  'Αβραμίου,  Ισαάκ  Σύρου. 

Πατρικίου  επισκόπου  Όμηρόκεντρα  4464,  2.  4508,  88. 
Πατρό;  πνευματικού  πέρι  2469,  7. 

Πατρών  Νέων  Νεόφυτο;  (1730)  5656  σημ.  Παλαιών  βιβλιο- 
γράφοι.  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιογράφων  έν  λ.  Όνούφριος 
μοναχός,  ΥΥαρθ  ένιος  ιερομόναχος,  Σεραφείμ.  "Ιδε  καί 
5450.  Μ  ητροφάνης  4506,  4  σημ.  "Ιδε  καί  Κυρίλλου 

Παλαιών  Πατρών. 

Παυλικιανών  αίρέσεως  πέρι  5273,  9. 

Παύλο;  πρώτος  αύτοκράτωρ  'Ρωσιών  2778,  3. 

Παύλο;  Συμαίος  άγιογράφος  μονής  Έ,ίςοδίων  (Αγίου  Παύλου) 
128  σημ. 

Παύλου  χωρίον  επισκοπής  Β οθρωτοΰ  703  σημ. 

Παύλου  άγιου  κτίτορος  ομωνύμου  μονής  ακολουθία  6238,  30. 
μονή  έν  Αγίιρ  "Ορει  5789,  39 — 43,  46.  λαμβάνει  διά 
χρυσοβούλλου  παρά  Ίωάννου  Παλαιολόγου  παλαιοχώριον 
Αγιον  Παύλον  παρά  Κασσάνδραν  4851,  3.  μονής  ηγούμενος 
Σεραφείμ  Αγιοπαυλίτης  128  σημ.  περιγραφή  5788,  65. 
Ιδε  Στέφανος  μοναχός. 

Παύλου.  "Ιδε  Αίγινήτου. 

Παύλου  Άμορίου  Κανών  εις  Χριστόν  2589,  5.  3266,  2. 
Παυλου  απλού  Αιήγησις  3764,  24  β' .  Λόγο;  4856,  7.  ’ Οπτασία 
3764,  24  γ' . — βίος  3740,  7.  πέρι  4503,  33,  37. 

Παύλου  άποστόλου  Αποσπάσματα  4449,  78.  4735,  1.  Άπο- 
φθέγματα  3781,  8.  Υνώμαι  3251,  10.  Αιατάξεις  1268,  27, 
28.  3720  α'.  Εκλογαί  4672  γ'.  Ίδε  Κορεσσίου  Γεωργίου. 
Έπιστολαί  1634,  3.  3155  σημ.  β'  (προς  Υαλάτας).  3161. 
3758,  26.  3812,  13  Γ'  (προς  Κορινθίους  Α').  4310,  35.  4492, 
23  (προς  'Ρ ωμαίους).  5428,  4.  Περί  καρπών  τού  πνεύματος 
4508,  283. — Παύλο;  μεί'ςων  πάντων  άγιων  5708,  4.  Ίδε 
Σχολαρίου  Γενναδίου. — Παύλου  άθλησις  1040,  45.  5708,  4. 
ακολουθία  6115,  6.  6606.  άποδημίαι  560,  3.  έγκώμιον  575, 

13.  "Ιδε  Θεοφιλοπόνου,  Νικήτα  Παφλαγόνοϊ,  Παλαμά 
Γρηγορίου,  Πλανούδη  Μαξίμου,  Χρυσοστόμου,  βίος  2192, 
15.  3715  γ  .  3762  λη' .  επιστολών  ερμηνεία  587,  3  (προς 
Κορινθίους  Β'),  11  ( προς  Έφεσίου;).  2107.  3567,  3.  4492,  16 
(προς  Ύιμόθεον).  4502,38,39.  5050,  3  σημ.  (προς  Κορινθίους). 
6277,  13.  "Ιδε  Θεοφύλακτου  Βουλγαρίας,  Χρυσοστόμου. 
λέξεις  4212,  30.  κανόνες  1672,  1.  2901,  1.  κήρυγμα.  Ίδε 
Εύθαλίου  διακόνου,  μνήμη  6003,  6.  οίκοι  771,  3.  5962, 

14.  παράκλησις  3323,  2.  στίχοι  3816,  9.  υπόμνημα  36,  7. 

575,  12.  2743,  30.  2772,  5.  3088  β' .  3586  β' .  3588  δ'. 
3679,  Ιλδ'.  4713,  17.  4797  λβ' .  6057,  17.— καί  Πέτρου 
ασπασμού  επίγραμμα  5997,  9  δ'.  "Ιδε  καί  Κορεσσίου  Γεωρ¬ 
γίου,  Όμιλίαι,  ΙΙινακα  εικόνων  έν  λ.  Παύλο;. 

Παύλου  Έλλαδικοΰ  Έπιστολαί  καί  διηγήσεις  5806,  17. 


Παύλου.  ’Ίδε  Εύεργετηνοΰ. 

Παύλου  Θηβαίου  βίος  1593,  2 — 5.  1852,  7.  2098,  5.  2769,  5. 
3660  η  .  4708  ι'.  4856,  8.  4869,  11.  6004.  3.  Ίδε  Ιερω¬ 
νύμου  μοναχού. 

Παύλου  Κοτρώνη$  ’  Επιστολή  δογματική  ( ζητήματα )  προς 
Ίωάννην  Κ αντακου'ζηνόν  5686,  3.  6074,  5.  "Ιδε  Θεοφάνους 
Νικαίας,  Καντακουζηνοΰ  Ίωάννου. 

Παύλου  Κωνσταντινουπόλεως  όμολογητού  βίος  2,  25. 
2090,  6.  3669  Γ'.  6708,  30. 

Παύλου  Αατρηνοΰ  (τού  4ν  Αάτρω)  Αποσπάσματα  4464,  1 4  β ' . 

— ακολουθία  2589,  13.  βίος  4464,  11. 

Παύλου  μοναχού  Κανόνε;  εις  Χριστόν  4658,  4. 

Παύλου  Μονεμβασίας  Αιηγήσεις  περί  έναρέτων  άνδρών  καί 
γυναικών  1593,  1.  3216,  1.  4528,  1  β'.  4788,  17.  Περί 
ιερέων  άναξιων  2522,  2.  3794,  30. 

Παύλου  Οηροιτοταμινοΰ  (^ηροττοταμίτου)  Εγκληματικόν 
γράμμα  5789,  41.  Κανών  εις  άγιον  Γεώργιον  5799,  15. 
Παύλου  'Ρώσου  μαρτύρων  (1683)  2142,  21. 

Παύλου  Σιλεντιαρίου  Εί;  τά  έν  ΙΙυθίοις  θερμά  4309,  8. 
Παφνουτίου  αγίου  Βίο;  όσιου  Ό νουφρίου  2802,  9.  3750,  17. 
4869,  9. 

Παφνουτίου  όσιου  βίος  101,  21.  150,  4.  1592,  1.  1595,  4. 

πέρι  διήγησις  5773,  4. 

Πάφου.  ’Ίδε  Συνόδου. 

Παχυμε'ρη  Γεωργίου  Μαθήματα  αριθμητικής  μουσικής  γεω¬ 
μετρίας  καί  αστρονομίας  4311,  3.  II αράφρασις  αριστοτε¬ 
λική;  φιλοσοφία;  4239.  4311,2.  εί;  Διονύσιον  Αρεοπαγίτην 
3597,  3  σνμ.  3799,  1  σημ.  Ίδε  Φιλή  Μανουήλ. 

Παχωμίου  άββά  άγιου  (οσίου,  μοναχού)  Εί  έκ  θεού  ό  θάνατος 
6316,  4.  Εντολών  κεφάλαια  4178,  1.  Λόγοι  δογματικοί 
6316,  2.  Μοναδική  διάταξις  4811,  13.  Περί  βλασφημίας 
1926,  2.  ΙΤρό;  τού;  δυ;ανασχετοΰντα;  προς  τάς  έκ  τών  έθνών 
θλίψεις  4713,  22.  Προ;ευχή  1926,  2. 

Παχωμίου  όσιου  ακολουθία  4008,  1.  βίος  107,  42.  578,  10. 
3586  α'.  3682,  6.  3833,  27.  4008,  1.  4798,  1.  4808,  21. 
6174.  6308,  15. 

Παχωμίου  Ρώσου  ακολουθία  6008,  15.  6176,  5.  6374,  6. 
Παχωμίου  Φιλίππων  και  Δράμας  Έπιστολαί  2328,  1  σημ. 
Πεδιαδίτου  Βασιλείου  Κερκύρας  Επιστολή  τω  πάπα.  2589, 
1.9. 

Πεδιασίμου  Ίωάννου  Περί  γάμων  4640,  6. 

ΥΙεξεύειν  =  μεταφράζειν  εις  την  καθωμιλημένην  4523,  9,  12. — 
πεζευθείς  4855,  2. 

Πείρα;  απόσπασμα  4410,  43. 

Πειρασμών  αίτια  4450,  15. 

Πελαγία;  έν’ Αντιόχεια  βίος  3661  β’ .  3700  ε' . 

Πελαγία;  όσιας  βίος  1594,  12.  4713~,  1.  4797  ε'.  6056,  7. 
Πελαγονία;  Αημήτριος  5513. 

Πελαγών  ονόματα  4502,  67.  4851,  25.  πέρι  3599,  8.  ’Ίδε 
θαλασσών. 

ΙΙελοποννήσου  πέρι  διήγησις  3293,  40. 

Πενήτων  πέρι  καί  πλουσίων  4614,  21. 

ΥΥεντηκοστάριον  58.  598.  920.  971.  1186.  1385,  8.  1391— 
1393.  1536,  3.  1545,  4.  1573,  2.  1628,  3.  1651,  4.  1869. 

1915.  1929.  2072.  2623.  2626.  2660.  2664.  2829,  1.  2865. 

3377,  2.  3378.  3379.  3502,  2.  3955  σημ.  3956  σημ.  3959. 
3960.  3965,  9.  3966,  6.  3969  η  .  3971,  6.  4904.  4918,  1. 

4921.  4941.  5072,  1.  5080,  3.  5086,  3.  5087,  4.  5091,  3. 

5095,  3.  5100,  1.  5110,  2.  5181.  5187,  113.  5191.  5192. 
5205.  5214.  5217.  5222.  5230.  5361.  5363.  5468,  10.  5469. 
5553.  6554,  1.  5872.  5978,  9.  6234.  Κυριακών  Τεσσαρα¬ 
κοστή;  5046,  3.  ’Ίδε  Αργυρού  Ίωάννου,  Φιλάρετου. — 
ΥΙεντη κοσταρίου  ακολουθία  5224.  5378.  άπολυτίκια  3966, 
9.  4021,  8.  εορτολόγιου  1540.  ιδιόμελα  1729.  1890.  1891. 
3502,  2.  5119.  5162.  5250.  5310.  κοντάκια  3966,  9.  μαθή¬ 
ματα  (μουσικά)  5167.  5181.  στιχηρά  5082,  3.  5120,  2. 
5166.  5188.  5195.  5227,  2.  5258.  5259.  5375.  συναξάρια 
1573,  1.  1662,  1.  1693,  4  σημ.  ’Ίδε  Ευαγγέλια,  ^ανθο- 
πούλου  Νικηφόρου. 

Πεντηκοστή;  ακολουθία  610,  3.  5865.  5901.  γονυκλισίας 
1949,  6.  4031,  5.  4502,  72.  4648,  9.  εσπερινού  6978,  1. 
6225,  6.  εις  λιτήν  6383,  4.  εύχαί  γονυκλισίας  3635,  1. 
5516.  κανόνες  1748,  1  δ'.  1927,  15.  3757,  28.  3809,  1. 
3810  η’.  4323,  1  ιδ'.  5847,  4.  6009,  5.  6010,  7.  6013  η' . 
6015,  3.  6104,  3.  6116,  4.  6566,  5.  Ίδε  Άρκλά  Ίωάννου, 
Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Κοσμά  Ίεροσολυμίτου.  κεκραγάρια 
6555.  λόγοι  πανηγυρικοί  (εγκώμια)  3185.  ’Ίδε  Γρηγορίου 
Θεολόγου,  Γρηγορίου  Κυπρίου,  Λεοντίου  πρεσβυτε'ρου, 


550 


Π1ΝΑΗ  ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΣΥΓΓΡΑΦΩΝ. 


Χρυσοστόμου.  μεγ  αλυνάρια  6000,  2.  πέρι  6227,  14. 
συναξάρια  539,  2. 

Πεπαγωμένου  Δημητρίου  Περί  ποδάχρας  2383,  6. 

Πεπαγωμένου  Νικολάου  Ε ίϊ  Ισίδωρον  μάρτυρα  3762  κξ' . 
Πεπανου  Δημητρίου  Χίον  Μέθοδος  περί  έ πιστολών  καί  επι¬ 
γραμμάτων  6334,  4. 

Περγάμου  βιβλιοχράφος.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ. 

Αθανάσιος  ίε ρομδν α.χος. 

Περιτομής  άχίας  Διδαχή  4574,  3.  πέρι  740,  4. 

Π ερσίδος  τά  χενόμενα  μεταξύ  Χριστιανών  Ελλήνων  και 
Ιουδαίων  επί  Άρκαδίον  4871,  5. 

Περσικά  φσματα  5309,  2. 

Πεσεΐν  λέξεως  σύνθετα  3808,  52. 

Πέτρα!  μονή  5533.  Ίδε  Αιοννσίου  άχίου. 

Πέτρινου  Κυρίλλου  μοναχού  Επίγραμμα  καί  διάλογοί  περί 
έκπορεύσεως  άγιου  ΙΙνεύματοϊ  4502,  134.  Κατά  Λατίνων 
4502,  137. 

Πετρίτση.  Ίδε  Ιγνατίου. 

Πέτρο!  "Αγιοί.  Ίδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ.  Θεόδωρος 
'  Αχιοπετρίτης. 

Πέτρου  ΙΙρόί  Ζαχαρίαν  Αοάρων  5711,  91. 

Πέτρου  Συναξαριστής  6276. 

Πέτρου  αδελφού  μεγάλου  Βασιλείου  θαύματα  2788,  21. 
Πέτρου  Αθωνίτου  ('  Αγιορείτου)  ακολουθία  71.  87,  2.  1671, 

1.  1951,  7.  2883.  5799,  13.  5985,  4.  5999,  9.  6012,  8,  9. 
βίος  36,  15.  150,  8.  1595,  13.  2089,  21.  2159,  2.  2508,  11. 
3682,  11.  3764,  31.  3797,  1.  5680,  2.  5788,  42,  43.  5985,  5. 
6320,  6.  6571,  2.  ’Ίδε  Ιακώβου  Αγιορείτου,  μαρτύρων 
2678,  7.  2679,  8. 

Πέτρου  Άλεξανδρείαϊ  Εί?  Πάσχα  1805,  1  φ.  189  β' . 

"Επιστολή  κανονική  1268,  16.  Ερωτήσεις  4502,  42.  Κανόνεί 
είϊ  τό  Πάσχα  4422,  21.  μετάνοιας  716,  13.  1805,  1  φ. 
180  β' .  3654,  7.  4412,  2.  4423,  18.  Μυσταγωγία  προς  τήν 
εκκλησίαν  4501,  96.  Περί  Τ ετράδος  και  Παρασκευής  4502, 
40.  Περί  τού  μή  προϋπάρχειν  τήν  ψυχήν  4501,  95.  Περί 
των  έν  διωγμοϊί  παραπεπτωκότων  5647,  3. — μαρτύριαν  2,  29. 
2090,  10.  3650  η'.  4973.  ’Ίδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Πέτρο! 
Άλεξανδ  ρείας. 

Πέτρου  Άλεξιοβίτζη  Λόγοι  οδί  αν  εΐποι  πρός  Μ αζέπαν  6074, 

13.  ’  Ιδε  Μαζε'πα. 

Πέτρου  Άντιοχείαϊ  Αντιγραφή  (άντίγραμμα)  πρδς  τον  Τρανδών 
(Γ ρανδένσης)  ήτοι  ’  Ακνληίας  3078,  4.  4423,  41.  4501,  38. 
6061,  2.  Περί  άζυμων  4603,  3.  Πρόί  τόν  Κωνσταντινου¬ 
πόλεως  πατριάρχην  επί  Άρχυρού  Ιταλού  4501,  43. 

Πέτρου  αποστόλου  Διατάξει!  1268,  28.  3720  α'.  έκλογαί 
3766,  23.  Ευχή  κατά  ακαθάρτων  πνευμάτων  3741,  7. 

Λειτουργία  5924,  2. — άθλησις  1040,  45.  5708,  4.  ακολουθία 
6115,  6.  6606.  άλύσεωϊ  είί  προςκύνησιν  λόχος  1852,  9. 
2098,  8.  3660  ια'.  4708  ια'.  6614,  16.  ’Ίδε  Προδρομου 
Θεοδώρου.  αριθμός  καί  τάξις  5439,  45.  βίος  2192,  15. 
3715  χ' .  3762  λη' .  έχκώμιον  575,  13.  ’Ίδε  Θεοφιλοπόνου, 
Νικήτα  Παφλαγόνο$,  Παλαμά  Γρηγορίου,  Πλανοΰδη 
Μαξίμου,  Χρυσοστόμου.  θαύμα  3071,  15.  καθολικής 

έπιστολής  ερμηνεία  4493,  5  β' .  κανόνες  1672,  1.  2901,  1. 
μνήμη  6003,  6.  οίκοι  771,  3.  5962,  14.  παράκλησις  3323, 

2.  πράξεις  καί  περίοδοι.  ’Ίδε  Κλήμεντο5  'Ρώμη9.  υπό¬ 
μνημα  36,  7.  575.  12.  2743,  30.  2772,  5.  3088  β' .  3586  β' . 
3588  δ'.  3679,  1  λδ'.  4713,  17.  4797  λβ' .  6057,  17.  Ίδε  καί 
Παύλου  αποστόλου  καί  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Πέτρο! 
απόστολοί. 

Πέτρου  Βυζαντίου  Άνθολοχία.  ’Ίδε  Αντωνίου  Κυπρίου, 
Γρηγορίου  λαμπαδαρίου.  Είρμολόχιον  6424.  6450. 

Πέτρου  Δαμασκηνού  Αποσπάσματα  333,  7,  5617,  8.  Αρεταί 
άχαθών  πράξεων  3808,  137.  Ήί/3λθ!  έχουσα  άνάμνησιν  ψυχής 
89,  1.  106,  1.  136,  1.  957,  1.  1150,  1.  2765.  3816.  2.  4820, 
2.  5457,  62,  93.  5639.  5640.  5707,  1.  Είϊ  τό  Πρόϊεχε 
σεαυτιρ  106,  2.  136,  2.  3785,  Ια'.  3803,  8α'.  3819,  2.  Έκ 
των  κδ'  στοιχείων  5457,  61.  Επιστολή  πρός  μονάζοντας 
3803,  8  γ'.  Κεφάλαια  99,  2.  3803,  17.  Λόγοι  461.  465, 

14.  2515.  4613,  1.  4634,  1.  4820,  1.  Λόγο!  πενθικός  3083, 
38.  Λόγων  εκλογή  3083,  37.  3803,  8  δ'.  Οτι  επτά  αί 
έρχασίαι  τής  άρετής  4461,  15.  5628,  8.  Π αραίνεσις  101,  40. 
Περί  αρετών  και  κακιών  4449,  26.  5711,  77.  Περί  διακρίσεως 
3785  β'.  3819,  2.  Περί  έξόδου  ψυχής  3785,  1  δ'.  3819,  2. 
Περί  προςευχής  3785,  1  γ'.  3819,  2.  Περί  ταπεινοφροσύνης 
3812,  13  η  .  Περί  τών  πενθεΐν  βουλομένων  6056,  17.  Περί 
των  τριών  δυνάμεων  ψυχής  5457,  81.  Περί  υπομονής  3803, 

8  β'  · 


Πέτρου  διακόνου  και  φιλοσόφου  Περί  άστρονομίας  494,  5. 
Περί  ήλιου  καί  σελήνης  καί  άστρων  3758,  31. 

Πέτρου  Διαλόγου  (μοναχού)  Πρόί  Τρηχόριον  Διάλογον  101,25. 
3261,  8.  4503,  15.  4616,  10.  ΙΙρόϊ  πάπαν  καί  άπόκρισις 
6308,  9.  ’Ίδε  Γρηγορίου  Διαλόγου. 

Πέτρου  Ίδε  Ζυφομούστη. 

Πέτρου  ίερομονάχου  Βίο!  Ν ήφυντος  Κιλικίας  3732. 

Πέτρου  Ιεροσολύμων  Ψήφος  κατ’  Ανθίμου  4501,  93. 

Πέτρου  Κωνσταντινουπολίτου.  ’Ίδε  Μπερεκέτη. 

Πέτρου  λαμπαδαρίου  τού  Πελοποννησίου  Λ ναστασιματάριον 
1894,  1.  5140.  6417,  1  (είρμολόχιον).  6437.  6525,  5.  Άνοι- 
ξαντάριον  6492,  2.  Αοξαστάριον  6417,  2.  6513.  Είρμολόγιον 
6425.  6436.  Είϊαγωγή  εις  εκκλησιαστικήν  μουσικήν  6599. 
Έξήχησις  εις  κοινωνικά  5380.  εωθινών  Ίωάννου  Γλυκή 
6497,  1.  Κ αταβασιαι  3495.  6431.  6496.  6498.  Κ εκραχάρια 
3494,  1  (έξήχ.).  6525,  1.  Κοινωνικά.  ’Ίδε  Προυσαέωϊ. 
Λειτουργία  μετά  φωνών  6527,  1.  Παπαδική  6505,  3.  Τρια¬ 
δικά  5227,  1.  ’Ίδε  καί  Μαυρομματίδου. 

Πέτρου  Λαοδικείαε  Σχόλια  εις  ΤωβΙτ  4285,  1  σημ. 

Πέτρου  μαθητου  άββά'Ησαίου  Είϊ  τό  ΙΙρόϊεχε  σεαυτιρ  89,  3. 

Πέτρου  μεγάλου  Αιαθήκη  6345,  11. 

Πέτρου  μοναχού.  Ίδε  Πέτρου  Διαλόγου. 

Πέτρου.  "Ιδε  Μπερεκέτη,  Πισκάτωρο$. 

Πέτρου  τελώνου  διηχήσεις  1594,  9. 

Πέτρου  τού  έν  Ύραπε ζούντι  κανών.  "Ιδε  Μανουήλ  μεγάλου 
ρήτορο$. 

Πέτρου  χαρτοφύλακοβ  και  διακόνου  Ερωτημάτων  λύσεις 
1578,  6.  4406,  15.  4410,  18.  4502,  34. 

Πετρουπόλεωϊ  ναός  Μιχαήλ  ταξιάρχου  2778,  3. 

Πετροχίλου  μονή.  "Ιδε’Άννης'  Αχίας. 

Πετσέρσκης  (Σπηλαίου)  μονής  άκολουθία  λειψάνων  5790, 
3—5.  πέρι  5788,  10—14.  5789,  23. 

ΙΙεύκηϊ.  "Ιδε  Ινυπαρίσσου. 

Πηγά  Μελετίου  Άλεξανδρεία^  Άλεξάνδρφ  έπισκόπω  6059,  7. 
Αποσπάσματα  6324,  2.  Γαβριήλ  Σεβήρφ  Φιλαδέλφειας  4473 
ζ' .  Διάλογο!  ορθόδοξος  (Κ ατήχησις,  Πανδοχεόϊ)  2792,  5. 
4473  θ' .  6160.  Έπιστολαί  6169.  Όμολογία  πίστεως  4073,  1. 
"Οσα  δει  τόν  Χριστιανόν  άπαρτίζειν  4473.  Περί  τού  νεωτε¬ 
ρισμού  τού  νέου  καλανδαρίου  3790,  17.  Πρό!  Έδοάρδον 
4473  ζ~' .  ΙΙρόϊ  Θεόδωρον  ’Ρωσίαϊ  4473  δ'.  Πρόί  Σίλβεστρον 
πάπαν  4473  β'.  Στ οιχειώσεΐϊ  4473  η' .  Σύγγραμμα  άνεπί- 
χραφον  4473  γ'.  Τοΐϊ  έν  Χίιρ  3790,  16.  Το?!  έντευξομένοις 
4473  ε'. — άκολουθία.  "Ιδε  Ματθαίου  Μυρέων. 

Πηγασίου.  "Ιδε  Ακίνδυνου. 

Πηχής  Κρυεράς  καί  Κορώνης  (Θεοτόκου)  μονή  6008,  11. 

Πηδάλιο ν  4438. — Πηδαλίου  σημείωμα  περί  συνόδων  2192,  3. 

ΙΙηλέωϊ  αγίου  στίχοι  4449,  110. 

Πιερίου  Διάγραμμα.  ’Ίδε  Βουλγάρεω$  Ευγενίου. 

Πιλάτου.  Ίδε  Ποντίου,  Τιβερίου. 

Ιΐίνακεϊ  βιβλίων  έν  οίϊ  λόχοι  δεσποτικών  καί  θεομητορικών 
εορτών  1227.  εβδομάδων  όλου  χρόνου  1406,  2.  "Ιδε  Ευαγγε¬ 
λίων  εύρέσεωϊ,  Σαββατοκύριακών. 

II ινακολόγο!  5777,  8  σημ. 

Πινδάρου  Όλυμπιονΐκαι  4199,  1.  4267,  20.  4270.  4281,  6. 

Π νθιονΐκαι  4281,  6. — βίος  4267,  20  σημ.  "Ιδε  Σουίδα, 
Φωτίου. 

Πίου  θ'  έπιστολής  πέρι  5790.  19. 

Πιπέρι  νήσος  απέναντι  ΑγίουΌ ρους  5663,  2. 

Πισίδου  Γεωργίου  Εξαήμερος  1128,  2.  4259,  5. 

Πισκάτωροϊ  Πέτρου  (Ρθΐηΐδ  Ρίδοαΐοτ)  Επιστολή  πρός  Έσχέ- 
λιον  (Ηόδοΐιβΐ)  6257  (10).  "Ιδε  Πίνακα  βιβλιοχράφων  έν  λ. 
Πισκάτωρ. 

Πιστεύω  καί  ομολογώ  πόθεν  οί  άμαθεΐς  παρέλαβον  λέχειν 
5739,  8. 

Πίστεωϊ  άμωμήτου  φανέρωσις  2797  άρθρα  1025,  6.  1337,  2 
(καθ. ).  1714,  2.  2144,  31.  4502,  151.  4508,  221.  5040,  8. 
5048,  1.  5273,  4.  5578,  10.  6286,  4.  ειλικρινούς  πέρι  4503, 
42.  ίερομονάχου  όμολογία  2782,  17.  όρθ οδ άξου  δέλτος  85. 
έκθεσις  3701,  44.  3809,  7.  4310,  7.  4501,  120.  4533,  5. 
4724,  9.  4817,  3.  4871,  12.  5457,  9.  5681,  4.  ’Ίδε  Απο¬ 
στόλων.  κεφάλαια  1025,  7.  όμολογία  4533,  2.  4860,  24. 
5788.  92.  5806,  59.  6074,  8,  10.  6322.  πέρι  578,  1.  3166, 
4.  4148,  6.  4196,  19,  28.  4310,  54.  4726,  6.  4817,  12  (μαρ- 
τυρίαϊ).  5462,  37  (καί  κατά  Λατίνων).  Ίδε  Κλήμεντοδ 
λεγάτου.  3260,  1.  σύμβολον  1714,  6  (πέρι).  3809,  87  (έν  τη 
άρχαίφ).  4502,  159,  177  (μετά  λατινικής  μεταφράσεως). 
3923,  20  (φράχκικον).  4574,  1  (όμιλίαι).  4655,  22,  23  ( μετά - 
φρασις  έμμετρος).  4871,  37  (ερμηνεία).  5216,  2  (μετά  φωνών). 


ΠΙΝΑΞ  ΣΤΓΓΡΑΦΕΩΝ  ΚΑΙ  ΧΤΓΓΡΑΦίΙΝ. 


551 


5381,  3.  6227,  11  (έν  έξαμέτροις).  ’Ίδε  Μαμμωνά  Μάρκου, 
Συμεών  Θεσσαλονίκης,  σύνοψις  4811,  2.  συνταγμάτιον 
1448,  15.  1580,  10.  Φράγκων  καί  Λατίνων  κεφάλαια  4502, 
02.  Χριστιανών  λίβελλος  3808,  11.  4310,  5(5.  περί  4196, 
15.  4508,  202.  "Ιδε  καί  Αθανασίου  ’ Αλεξανδρείας,  Ανα¬ 
στασίου  Αντιόχειας,  Ευγενικοί  Μάρκου,  Θεοδοσίου  τοΰ 
καί  Θεοφίλου,  Ίωάννου  Δαμασκηνού,  Ίωάννου  Θεολόγου, 
Καλέκα  Μανουήλ,  Κιγάλα,  Νικοδήμου  "Αγιορείτου,  Πα- 
λαμά  Γρηγορίου,  Πατέρων,  Πηγά  Μελετίου,  Σχολαρίου, 
Χριστιανική;. 

Πίστεω;.  "Ιδε  Σοφία;  μάρτυρος. 

Πίστη  Διονυσίου  Ξάνθης  Πασχάλια  6016,  1.  Ποικιλία  5770. 
5771. 

’Πιστρόφι  μέλος  5187,  14. 

ΙΙιττάκιον  πατριαρχικόν  7 τρό;  Αλέξιον  Κ αμνηνόν  περί  "Αγίου 

"Ορου;  4874,  8.  ’Ίδε  Νικολάου  Κωνσταντινουπόλεως  Γ'. — 
ΙΙιττάκια  έχοντα  μολυβδόβουλλα  5658,  42.  "Ιδε  Ίωνο- 
πούλου,  Κομνηνοΰ  "Αλεξίου. 

Πιώρ άββά  Διηγήσει;  περί  άββά  Λογγίνου  1951,  3. 

Ιϊλανήται  κυριεύοντες  4838,  4. — Πλανητών  πέρι  149,  15. 

Πλανούδη  Μαξίμου  Αισώπου  βίος  1015,  5.  1754,  3  (έξήγ.). 
5479,  3.  Ακολουθία  ΰελίων  5452,  3.  Εί;  θεόσωμον  ταφήν 
5722,  3.  Εί;  Πέτρον  καί  ΙΙαΰλον  5722,  2.  'Κπιστολαί 
4304,  3.  Μετάφρασες  Αυγουστίνου  Περί  Τριάδο;  562. 
726.  2128,  6.  6060.  6574.  Κάτωνος  Γνωμών  μονοστίχων 
καί  δίστιχων  1171,  8.  1586,  9.  2950,  4.  3229,  11.  3317,  6. 
3728,  10.  3816,  79.  3883,  2.  3891,  29.  4212,  43.  4254,  1,  2. 
4261,  3.  4265,  10.  4279,  10.  4641,  6,  8.  4773,  4.  4882,  2. 
4885,  11,  12.  5491,  2.  6104,  6.  Περί  συντάξεως  3315,  5. 
3888,  2.  4310,  2.  —  επιστολή  προς  αύτόν  4508,  5. 

Πλάσεω;  άνδρό;  καί  γυναικό;  περί  4614,  35. 

Πλάτωνος  Αλκιβιάδης  Β'  2401,  5.  Απολογία  Σωκράτους 
5736,  19.  5761,  4.  Αποσπάσματα  4199,  2  σημ.  ’ Απο¬ 

φθέγματα  5437,  70.  Γνώμαι  3816,  89.  4506,  12.  Έρασταί, 
θεάγη;,  θεαίτητο;,  Σοφιστής.  "Ιδε  Μαυροκεφάλου  "Ανα¬ 
στασίου.  Κριτών  647,  1.  777,  7.  Μενέξενο;  2401,  4.  "Οροι 
5736,  18.  ΠολιτεΓαι  4251,  3.  Χρησμοί  περί  Χρίστου  3816, 
42.  "Ιδε  καί  Μαξίμου  Τυρίου. 

ΙΙλάτωνο;  ηγουμένου  Στουδίων  βίος  6225,  10. 

Πλάτωνος  κωμικού  "Όσα  σε  δει  φοβεΐσθαι  4198,  27. 

Πλάτωνο;  μάρτυρος  μαρτύρων  2090,  12.  2678,  3.  2679,  3. 
3650  γ  .  5708,  34.  "Ιδε  Πίνακα  εικόνων  έν  λ.  Πλάτων. 

Πλεονεξία;  πέρι  4450,  23. 

Πλήθωνος  (Γεμιστοί)  Γεωργίου  Βησσαρίωνι  περί  αυθυπο¬ 
στάτων  4508,  146.  Περί  αρετών  4329,  18.  ’Ίδε  Βησσαρί¬ 
ωνος,  Μανουήλ  μεγάλου  ρήτορος,  Σχολαρίου  Γενναδίου. 

Πλουτάρχου  Απανθίσματα  3624,  3.  Αποσπάσματα  4203,  11 
σημ.  Αποφθέγματα  6534.  βασιλέων  καί  στρατηχών 
3624,  5.  Ρωμαίων  3624,  6.  Βίοι  παράλληλοι  590.  3624,  2. 
Γνώμαι  3816,  89.  4735.  3.  Ελληνικά  καί  ρωμαϊκά  παράλληλα 
5437,  27  (καθ.).  Επτά  σοφών  συμπ&σιον  2942,  9.  θησευς 
4261,  5  α'.  Περί  Αλεξάνδρου  τύχης  2942,  6.  3624,  7.  Περί 
αλόγων  2942,  7.  Περί  αρετής  καί  κακίας  2942,  2.  Περί  βίου 
Ομήρου  4203,  1.  Ιΐιρί  ξφων  χερσαίων  καί  ένύδρων  2942,  8. 
Περί  κολάκων  2382,  6.  Περί  παίδων  αγωγή;  652,  13  α’ . 
1508,  3.  1583,  17  (έξήγ.).  1752  δ'  (έξήγ.).  1754,  6.  2126,  8 
(καθ.).  2335,  1  α'.  2382,  6.  2936,  1.  3874,  8.  3879.  4274,  1. 
4318,  2  (έξήγ.).  4480,  4  α'  (έξήγ.).  4619,  2  α'.  6051,  5 
(έξήγ.).  6205,  4.  Περί  παθών  ψυχής  καί  σώματος  2942,  3. 
Περί  πολυπραχμοαύνης  652,  13  ε'.  1752  δ'  (έξήγ.).  2126,  9 
(καθ.).  2335,  1  γ'.  4480,  4  γ'  (έξήγ.).  4619,  2  γ'.  Περί  τοΰ 
άκούειν  κακώς  652,  13  γ'.  777,  15.  1448,  2.  1754,  6.  2335, 
1  β'.  4480,  4  β'  (έξήγ.).  4619,  2  β' .  6105,  2.  6204,  0  (έξήγ.). 
Περί  τύχης  2942,  4,  5.  Πολιτικά  παραγγέλματα  3624,  4. 
ΙΙώ;  άν  τι;  αϊσθοιτο  έαυτοΰ  προκόπτοντος  652,  13  ε'.  ΙΙώ; 
&ν  τις  διακρίνοι  τον  κόλακα  652,  13  δ'.  3885,  6.  ΙΙώ;  άν  τι; 
ΰπ’  έχθρών  ώφελοΐτο  4382,  4.  'Ρωμύλος  4251.  ’Ίδε  Κερα- 
μέως  Δανιήλ. 

Πλούτου  καί  άπατης  πέρι  3261,  10.  καί  πενίας  πέρι  4508, 
158. 

Πλωτίνου  Προ;  Στωικούς  4329,  17. 

Πνεύμα  έννεαχώ;  λέγεται  4470,  9. — ΙΙνεύματο;  αγίου 

βλασφημία  2108,  19.  έκπόρευσι;  721,  2—4.  731,  2.  1670,  6. 
2782,  19.  4502,  114,  138,  157.  4330,  2.  4508,  176.  4816, 
12.  5439,  4.  καρποί  5621,  3.  πέρι  2013,  13.  4310,  9. 
χάρις  4508,  17.  χαρίσματα  1700,  4.  6110,  3.  6336,  4.  ’Ίδε 
Αυγουστίνου  Ίππώνος,  Βαρλαάμ  Καλαβρου,  Βασιλείου 
μεγάλου,  Βρυεννίου  Ιωσήφ,  Γρηγορίου  Θεολόγου,  Ευγε¬ 


νικοί  Μάρκου,  Νικήτα  Βυζαντίου,  Πατέρων,  Χρυσο¬ 
στόμου. — Πνεύματα  3250,  23. 

Πνευματικοί  Επιστολή  προ;  μαθητάς  6075,  17. — καθήκοντα 
5677,  14.  μαρτυρία  εί;  αναγνώστην  4817,  13.  νουθεσίαι 
636,  4.  637,  1.  6075,  10.  πέρι  627,  8.  4519,  3.  4817,  38. 
συμμαρτυρία  3832,  6. 

Πογδανία;  αύθένται  'Αλέκος  βόδας  Σοΰτζος  (1801)  5710,  30, 
Αλέξανδρος  Κωνσταντίνου  Μαυροκορδάτος  (1783)  5710,  29. 
δοσίματα  (έςοδα)  5710,  29 — 31.  καδιλίκια  5710,  28.  όφφίκια 
5710,  27.  Ίδε  Βλαχία;,  Μολδαβίας,  Μολδοβλαχίας, 
Ο  ύχχροβλαχίας. 

Πογιάνα  με ρούλουι  μον